muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10254, Karar No: 2013/12933, Tarih: 20.06.2013

2-Dava, davacı şirkete sigortalı inşaat işinin yapımı sırasında inşaat alanından yapılan hırsızlık nedeniyle sigortalıya ödenen bedelin davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ... şirketine sigortalı yerde 16.09.2006 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayında davalı güvenlik şirketinin gerekli önlemleri almadığı veya aldırmadığı için tamamen kusurlu bulunduğu, ancak sigortalı yerin gerçek değerinin altında sigorta yapıldığı, bir başka anlatımla eksik sigorta söz konusu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davaya konu riziko 16.09.2006 tarihinde meydana gelmiştir.30.09.2006 tarihine kadar yapılması planlanan imalatların değeri 3.850.000,00 ABD doları olup, hasar tarihinde geçerli sigorta poliçesindeki “İnşaat All Risk” sigorta bedeli ise 4.000.000,00 ABD dolarıdır. Bu durumda, hırsızlığın meydana geldiği tarihte sigorta değeri 3.850.000,00 ABD doları olup, poliçedeki sigorta bedelinin ise 4.000.000,00 ABD doları olarak kayıtlı bulunması karşısında hasar anında eksik sigorta söz konusu değildir.Bu itibarla, mahkemece somut olayda eksik sigorta olmadığı nazara alınarak karar verilmesi gerekirken riziko tarihinden sonra yapılması planlanan imalatlar da hesaplanmak suretiyle eksik sigorta bulunduğundan bahisle yazılı şekilde eksik sigorta hükümleri uygulanmak suretiyle belirlenen tazminat miktarına karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

3-Öte yandan, mahkemece yabancı para cinsinden tazminata hükmedilmiştir. Davaya konu olay inşaat alanından çalınan elektrik kabloları nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, tazminatın yabancı para üzerinden hükmedilebilmesi için zararın da yabancı para cinsinden meydana gelmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu husus üzerinde durulmadan ve dayanağı da gösterilmeden yabancı para cinsinden tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de temyiz eden davalı ... Özel Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile temyiz eden davalı ... Özel Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı taraf yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ... Özel Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalı taraf yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ... Özel Güvenlik Hiz. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... A.Ş.'ye verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacı ile davalı ... Özel Güvenlik Hiz. Ltd. Şti.'ne iadesine, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5968, Karar No: 2017/7683, Tarih: 08.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5968 E.  ,  2017/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle

imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14733, Karar No: 2013/20083, Tarih: 18.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/14733 E.  ,  2013/20083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 20/10/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. (6098 sayılı Kanunun 56) maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olay tarihi, tarafların kusur durumları ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8558, Karar No: 2010/12493, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8558 E.  ,  2010/12493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13050, Karar No: 2021/21085, Tarih: 09.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13050 E.  ,  2021/21085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikil ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde tanımlanan dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının sanığın sorgusunun yapıldığı 19/03/2012 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/788, Karar No: 2022/2512, Tarih: 30.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/788 E.  ,  2022/2512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suçlar : 1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında: Şantaj ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

2- Suça sürüklenen çocuklar... hakkında: Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Kararlar : Suça sürüklenen çocuk ...’in şantaj ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, suça sürüklenen çocuklar...’in görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine ilişkin Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesinin 29.05.2018 tarihli, 2017/393 - 2018/292 sayılı hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine, suça sürüklenen çocuklar ... hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddine, suça sürüklenen çocuklar... hakkındaki beraat hükümleri ile ilgili olarak dava zaman aşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle CMK’nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince ilk derece mahkemesinin kararındaki beraate ilişkin bölümün, suça sürüklenen çocuklar ... hakkındaki kamu davalarının TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince ayrı ayrı düşmesine dair hükümler ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararlar

Şantaj ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’in, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuklar...’in beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 13.04.2021 tarihli, 2018/3651 Esas - 2021/1017 Karar sayılı suça sürüklenen çocuklar ... hakkındaki “istinaf başvurusunun esastan reddine”, suça sürüklenen çocuklar... hakkındaki ilk derece mahkemesinin kararındaki beraate ilişkin bölümün düşme hükümleri ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin kararlar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24 Aralık 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, her ne kadar katılan vekili duruşmalı temyiz isteminde bulunmuş ise de, talep uygun görülmeyip, duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan incelemede:

A) Suça sürüklenen çocuklar ... hakkındaki “istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

24 Aralık 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, her ne kadar katılan vekili duruşmalı temyiz isteminde bulunmuş ise de, talep uygun görülmeyip, duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan incelemede:

A) Suça sürüklenen çocuklar ... hakkındaki “istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, suça sürüklenen çocuk ... hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından beraat kararı verilmiş olup, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan dolayı ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, suça sürüklenen çocuklar ... hakkındaki “istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin kararın kesin olması nedeniyle katılan adına vekili tarafından yapılan temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Suça sürüklenen çocuklar... hakkındaki “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

B) Suça sürüklenen çocuklar... hakkındaki “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuklar... hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesince beraatlerine karar verilen suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının istinaf kanun yolu incelemesi sonucunda zaman aşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.06.2021 tarihli, 2020/20-21, 2021/285 ve 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38, 2018/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; söz konusu düşme kararının CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve diğer bentlerinde sınırlı şekilde sayılan “temyiz edilemez” nitelikteki kararlardan olmaması, suça sürüklenen çocuklara atılı suçun CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kalmaması, uluslararası sözleşmeler ve Anayasa ile güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir uzantısı olarak hüküm ve kararlara karşı başvurulabilecek bir kanun yolunun açık olmasının kural, kapalı olmasının ise istisna olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuklar hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, kamu davalarını düşme ile sonuçlandıran bölge adliye mahkemesi ceza dairesi kararına karşı temyiz kanun yolunun açık olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

1- 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesinde hükmün başında; hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet Savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği yazılması gerektiği belirtilmesine rağmen bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararında mahkeme başkanının ve üyelerinin adı ve soyadının yazılmaması,

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

1- 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesinde hükmün başında; hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet Savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği yazılması gerektiği belirtilmesine rağmen bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararında mahkeme başkanının ve üyelerinin adı ve soyadının yazılmaması,

2- Kayden 02.03.2001 doğumlu mağdur çocuk...’in, 2012 yılında tanıştığı suça sürüklenen çocuk ... ile kameralı sohbetleri esnasında kaydedilen 4 dakikalık fiziksel mahremiyetine ilişkin çıplak videosunun, 14 yaşındaki suça sürüklenen çocuklar... ve ... tarafından internet ortamında yayımlanmak, mağdurla aynı okulda öğrenim gören 14 yaşındaki suça sürüklenen çocuk ... tarafından da sınıf arkadaşı ve yaşıtı olan tanık çocuk ...’ın cep telefonuna gönderilmek suretiyle ifşa edilmesi biçiminde suça sürüklenen çocuklara isnat edilen eylemlerin, TCK’nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yanı sıra, TCK’nın 44. maddesi dikkate alındığında, aynı Kanunun 226/5. madde ve fıkrasında tanımlanan müstehcenlik suçunu da oluşturacağı, TCK'nın 66/1-d maddesi gereğince, anılan madde ve fıkradaki müstehcenlik suçunun asli dava zaman aşımı süresi 15 yıl, TCK’nın 67/4. maddesi uyarınca kesintili dava zaman aşımı süresi ise 22 yıl 6 ay olup, suça sürüklenen çocukların on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamalarından dolayı TCK’nın 66/2. maddesi uyarınca 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuklar açısından asli dava zamanaşımı süresinin 7 yıl 6 ay, kesintili dava zaman aşımı süresinin ise 10 yıl 15 ay olduğu gözetildiğinde, gerek 09.04.2014 olan suç tarihinden gerek zaman aşımını kesen en son işlem olan suça sürüklenen çocuklar ...’in sorgu ve savunmalarının alındığı 01.03.2016, suça sürüklenen çocuk ...’nın sorgu ve savunmasının alındığı 20.03.2017 tarihlerinden itibaren TCK'nın 226/5. madde ve fıkrasındaki müstehcenlik suçuna ilişkin dava zaman aşımının gerçekleşmediği, CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların da bulunmadığı anlaşıldığından,

Suça sürüklenen çocuklar...’in iddianamede TCK’nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçu olarak nitelendirilen eylemlerinin, iddianamedeki anlatım ve TCK’nın 44. maddesi dikkate alındığında, aynı Kanunun 226/5. madde ve fıkrasında tanımlanan müstehcenlik suçunu oluşturacağı gözetilerek, anılan suçun sübutuna işkin gerekçeli değerlendirmenin kararda tartışılması suretiyle suça sürüklenen çocuklar...’in hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, suça sürüklenen çocuklar...’e isnat edilen eylemler sadece TCK’nın 134/2. madde ve fıkrası kapsamında değerlendirilerek, mağdur çocuğun yaşı ve mağdura ait görüntünün özellikleri ile iddia olunan ifşa ediliş şekillerini dikkate almayan yetersiz gerekçelere dayalı olarak, suça sürüklenen çocuklar... hakkındaki kamu davalarının zaman aşımı nedeniyle düşmesine dair yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 13.04.2021 tarihli, 2018/3651 Esas - 2021/1017 Karar sayılı ilk derece mahkemesinin kararındaki beraate ilişkin bölümün düşme hükümleri ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin kararın açıklanan nedenlerle ve sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 30.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.