muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/293, Karar No: 2023/3969, Tarih: 15.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/293 E.  ,  2023/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.12.2022

SAYISI : 2021/1474 E., 2021/2590 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/714 E., 2021/59 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin maddi hata talepli dilekçesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 14.03.2022 tarihli ek kararla maddi hata talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.03.2022 tarihli ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

05.12.2022 tarihli ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin mahiyetten reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre, işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan; Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kesindir, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5514, Karar No: 2018/2700, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5514 E.  ,  2018/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanıkların üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi tarafça,sanık ... tarafından üzerine kayıtlı ..., ... ve ... plaka sayılı araçları muvazaalı olarak alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla diğer sanık ...’a devrettiğinin iddia edilmesi karşısında,

Sanıklara isnat edilen suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti açısından ,araçların satış değerleri ile gerçek değerleri arasında fahiş fark bulunup bulunmadığı araştırılıp,şikayete konu icra takip dosyasından sanığın babasından kendisine intikal eden bir takım taşınmaz hisselerine haciz konulduğu anlaşılmakla bu taşınmazların değerleri tespit edilip borcu karşılama imkanının bulunup bulunmadığı belirlenip, ayrıca şikayetçi tarafından ... aleyhine Ortaca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/265 Esas sayılı dosyasıyla açılan tasarrufun iptali davasının sonuçlanması beklenilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4344, Karar No: 2017/2953, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4344 E.  ,  2017/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7940, Karar No: 2024/2670, Tarih: 11.03.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/7940 E.  ,  2024/2670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/228 Esas, 2016/580 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

06.02.2015 tarihinde ...'nin 2012/408 Esas sayılı dosyasında bilirkişi olarak görevlendirilen sanığın raporunu hazırlamak ve ibraz etmek üzere 20 günlük süre verilmesine rağmen kendisine tanınan yasal süreyi aşarak 27.11.2015 tarihinde raporunu usulüne uygun bir mazereti ve süre uzatımı talebi bulunmaksızın ibraz ettiği, bu itibarla dosyanın sürüncemede kalmasına sebebiyet vererek davanın taraflarının mağduriyetine sebebiyet vermek suretiyle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşılmakla atılı suçtan mahkumiyeti yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2434, Karar No: 2010/8232, Tarih: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2434 E.  ,  2010/8232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.07.2008 tarih ve 2008/86 - 2008/402 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılar tarafından disko-bar olarak kullanılan işletmenin müvekkilleri tarafından işletilmek üzere yarı oranında devralındığını, müvekillerinin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdikleri halde davalılar tarafından sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini, işletmede yapılan tadilat, onarım ve malzeme alımı bedellerinin müvekkilleri tarafından ödendiğini, davalıların sözleşmenni feshinden sonra bu bedelleri ödemediklerini ileri sürerek, 17.987,65 TL'nın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davacıların sözleşmedeki edimlerini yerine getirmemeleri nedeniyle sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairemizce, davalıların sözleşmenin davacıların edimlerini yerine getirilmemesi nedeniyle haklı nedenle feshedildiğine ilişkin savunmaları üzerinden durulmadan ve taraflarca yapılan iki sözleşme değerlendirilmeden, işletmeden davalıların da belediye tarafından tahliye edildikleri gözetilmeden hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, uyulan bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, davacıların sözleşme gereğince belediyeye olan kira borçlarını ödemeyerek edimlerini yerine getirmedikleri bu nedenle davalıların sözleşmenin feshinde haklı oldukları, işletmeye yapalan masrafların sözleşme gereğince davacıların sorumlulğunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, davacı tarafından dava konusu yapılan kalemler arasında davacılar tarafından bedelleri ödenerek işletmeye getirilen ve işletmenin mütemmim cüzü olmayıp, sökülüp götürülmesi mümkün olan malzemeler ile mutfak malzemeleri gibi malzemelerin de bulunduğu ve bunların davalı tarafta kaldığı ileri sürülerek bunlar da dava konusu yapılmıştır. Taraflar arasındaki sözleşmelerde, bu türden sökülüp götürülebilecek malzemenin, sözleşmenin haklı veya haksız nedenle feshi halinde işletmede kalacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından davacılar, feshin haklı olup olmadığına bakılmaksızın bu malları, mallar verilmediği takdirde bedelini isteyebilirler. Bu itibarla, davacılar tarafından dava konusu yapılan bu tür malzemelerin akıbeti araştırılarak, davalının tespit dosyasındaki beyanı da gözetilmek sureti ile davacıların bu kalem malzemeleri kendilerince işletmeye getirildiğini kanıtlaması ve aynen tesliminin mümkün olmaması halinde bedellerine hükmedilmek gerekirken bu kalem mallar yönünden de davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacılar yararına kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3510, Karar No: 2017/5026, Tarih: 03.07.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/3510 E.  ,  2017/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2398 ada ... parsel sayılı 111,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın kullanımının ... kızı ... ...’a ait olduğu şerhi yazılarak üzerinde ev bulunan arsa vasfıyla Hazine adına tespit ve hükmen tescil edilmiştir. Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili, taşınmazla ilgili güncelleme çalışmaları yapılırken Belediye'nin haberdar edilmediği iddiasıyla taşınmazın beyanlar hanesine Belediye adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı vekili ve dahili davalı ... Şanal vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31,40 TL temyiz karar harcının temyiz eden ... Belediye Başkanlığından alınmasına,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden dahili davalıdan alınmasına, 03.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21864, Karar No: 2017/20285, Tarih: 28.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/21864 E.  ,  2017/20285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü ... parsel sayılı taşınmaz, Belediye Başkanlığı'nın 12.03.2014 tarih ve 439 sayılı yazısına göre, 1/1000 ölçekli imar planı sınırları içerisinde kaldığından arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kamulaştırma bedeline 07/06/2014 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken faiz başlangıcında hataya düşülerek yanlış tarihten itibaren faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6714, Karar No: 2013/3085, Tarih: 10.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/6714 E.  ,  2013/3085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, bu suça yardım

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

Mağdur ...'ü kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 61, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2-Sanık ... hakkında;

Mağdur ...'ün diğer sanık ... tarafından kasten yaralanmasına yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 61, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 39/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 58/2-b, 58/7. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ... ile mağdur ... arasında başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıklar ... ve ...'ın mağduru birlikte darp edip bıçakla saldırdıkları, elinde bıçak olan sanık ...'ın kavgaya müdahale eden tanıklarca olay yerinden uzaklaştırıldığı sırada sanık ...'ın mağduru bıçakla, sol skapula altından sol hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; sanıklar ... ve ...'ın eylem üzerinde birlikte hakimiyet kurarak mağdur ...'yi yaraladıkları anlaşılmasına rağmen fail sıfatıyla TCK.nun 37/1 maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken, sanık ...'ın yardım eden sıfatıyla TCK.nun 39/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ın mağdur ...'yi kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23384, Karar No: 2023/41, Tarih: 09.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23384 E.  ,  2023/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/81 E., 2021/273 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddine

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; yapılan vergi denetimleri sonucunda, dava dışı ... Ahşap Sanayi Ticaret Anonim Şirketi yetkilileri ile şirketin mali müşavirinin sahte fatura tanzimiyle 1996 yılı Haziran, Temmuz, Ekim ve Aralık dönemlerinde ihraç edilmemiş malları ihraç edilmiş gibi göstererek, Akyurt Mal Müdürlüğünden vergi iadesi aldıklarının tespit edildiğini ve ceza tahakkuk ettirildiğini, ancak vergi iadesi aslı ile bunun üç katı tutarındaki vergi cezası ve gecikme faizinin davalılardan tahsil edilemediğini belirterek, oluşan zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; iddiaların gerçek dışı olduğunu, dava konusu alacakla ilgili olarak Akyurt Vergi Dairesi tarafından takip yapıldığını ve takibin halen sürdüğünü, bu nedenle açılan davada hukuki yarar bulunmadığını ileri sürerek davanın usulden ve esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.04.2007 tarih ve 2006/192 Esas, 2007/136 Karar sayılı kararı ile " dava konusu olan alacağın 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edilebileceği, 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un 5., 22. ve 54.maddelerine göre idarenin bu tür alacaklarını doğrudan doğruya takip ve tahsil etme hakkı bulunduğu, doğrudan doğruya takip ve tahsili olanaklı bir alacak hakkında Mahkemeye başvurulmasında davacının hukuki menfaatinin bulunmadığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.