muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1209, Karar No: 2015/3383, Tarih: 27.10.2015

Çocuk Mahkemesince görevsizlik kararının gerekçesi 3713 sayılı Kanun kapsamındaki suçların görev yerinin ağır ceza mahkemelerine ait olduğuna ilişkindir. Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin itirazı üzerine itirazı inceleyen Ağır Ceza Mahkemesince de suça sürüklenen çocukların yargılamalarının çocuk mahkemelerinde yapılması gerektiği yönündedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, PKK/KONGRA-GEL terör örgütü lehine yayın yapan basın organlarında, 15.02.1999 tarihinde yakalanarak ülkemize getirilen terör örgütü elebaşısı Abdullah Öcalan'ın ülkemize getirilmesinin yıldönümü nedeniyle müzahir kitleye eylem çağrıları yaptıkları, 14.02.2011 tarihinde Kızıltepe İlçesi İpek Mahallesinde bulunan ve müştekinin müdürü olduğu ... molotoflu saldırı olduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine giden güvenlik güçleri tarafından 20-25 kişilik bir grubun ellerinde molotof kokteylleriyle birlikte PKK terör örgütü ve elebaşısı lehine slogan atarak yürüdükleri, bu sırada grup içerisinde bulunan şahısların güvenlik güçlerine molotof kokteyli attıkları, bunun üzerine güvenlik güçlerince gruba müdahale edilmesi üzerine grubun ... Caddesinden Sanayi Mahallesine doğru kaçtıkları bu kovalamaca neticesinde elinde molotof kokteyli ile birlikte yakalanan ...'in alınan beyanı ile örtüşen görüntüler doğrultusunda suça sürüklenen çocukların düzenlenen toplantı ve gösteri yürüyüşüne katıldığı ve görevli memura direndiğinin anlaşılması karşısında, suç işledikleri olay ile ilgili olarak suça sürüklenen çocuklar hakkında iddianame tanzimi ile dava açılmıştır.

6526 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesinde, ''Kanunların ayrıca görevli kıldığı haller saklı kalmak üzere, Türk Ceza Kanununda yer alan yağma (m.148), irtikap (m.250/1 ve 2), resmi belgede sahtecilik (m.204/2), nitelikli dolandırıcılık (m.158), hileli iflas (m. 161) suçları, Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısmının Dört, Beş, Altı ve Yedinci bölümünde tanımlanan suçlar (318, 319, 324, 325 ve 332. maddeler hariç) ve 12.04.1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar ile ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili dava ve işlere bakmakla ağır ceza mahkemeleri görevlidir. Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay'ın yargılayacağı kişilere ilişkin hükümler, askeri mahkemelerin görevlerine ilişkin hükümler ile çocuklara özgü kovuşturma hükümleri saklıdır.'' 5395 sayılı Kanunun 26/2. maddesinde; ''Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar." ve anılan Kanunun geçici madde 1/3. maddesinde, "Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır." hususları değerlendirildiğinde kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

IV ) Sonuç ve karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ağır Ceza Mahkemesinin 17.10.2014 tarihli 2014/837 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4791, Karar No: 2015/2452, Tarih: 24.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/4791 E.  ,  2015/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/09/2013 tarih ve 2008/258-2013/402 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/02/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalılardan .... müdürü asil ... ve .... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta sözleşmesi ile teminat altına alınan emtianın davalı şirketin taşıyan, diğer davalının ise sürücüsü olduğu araç ile taşınması sırasında meydana gelen kaza sonucu hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, oluşan hasardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, 381.584,25 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, hasarın iddia edildiği gibi bir kaza sonucu meydana gelmediğini, aracın yolda arızalanması sonucu başka bir araca yükün nakledildiğini, hasarın da bu sırada meydana geldiğini savunmuş, davanın reddini istemiştir.

Davalı Murat vekili, yoldaki bozukluk nedeniyle aracın direksiyon hakimiyetinin kaybedildiğini, müvekkiline atfedilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin taşıyıcı olarak sağlam teslim aldığı malı, yine sağlam bir şekilde alıcısına teslim ile yükümlü olduğu, emtianın araca yüklenmesinde bir hata var ise buna davalının taşıyıcı olarak karşı çıkması gerektiği, dosya kapsamında davalının bu şekilde bir itirazının mevcut olmadığı, dolayısı ile meydana gelen hasardan davalıların sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulüne, 381.585,25 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taşıma emtia sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taşıma emtia sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, mobilya imalatında kullanılmak üzere yurtdışından getirilen ve belli bir sistemin parçası olan 7.380 kg ağırlığındaki emtia .... Gümrüğünden davalı taşıyıcı tarafından teslim alınmış ve dosya içindeki kaza tesbit tutanağına göre sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu emtia araçtan düşerek hasarlanmıştır.

Davalı taraf, emtianın kamyona ambalajsız yüklendiğini ve araç kasasına sabitlenmediğini, bu nedenle emtianın kayarak hasarın meydana geldiğini ve kamyondan vinç ile makinenin başka bir kamyona yüklenmesi sırasında hasarın arttığını, sorumluluğun yüklemeyi yapanda olduğunu savunmuş olup, emtianın kamyona ambalajsız ve aparatsız olarak yüklendiği gümrük müdürlüğünün 30.06.2009 tarihli yazısından ve dosya içindeki olay sırasında çekilen fotoğraflardan anlaşılmakta ise de, yüklemenin kim tarafından yapıldığı dosya içinden anlaşılamamaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 781/1. maddesi hükmü uyarınca, taşıyıcı, emtiayı teslim aldığı andan gönderilene teslim edildiği ana kadar oluşacak tüm zarardan sorumlu olup, anılan maddenin ikinci fıkrasında sayılan durumların ispatı halinde taşıyıcı sorumluluktan kurtulabilir. Dava konusu emtia ambalajsız ve sabitlenmeden kamyona yüklenmiş olup, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, yükleme ve istifleme gönderene ait olsa dahi, yükün sağlıklı taşınabilmesi ve hasara uğramaması için taşıyıcının yükleme ve istiflemeyi basiretli bir tacir gibi gözetmesi, hatalı bir yükleme varsa buna karşı çıkması ve yükün güvenli taşınabilmesi için gereken her türlü tedbiri alması gerekir. Buna uymayan ve sonuçta taşımayı üstlenen taşıyıcı, en azından müterafik kusurlu kabul edilmelidir. Taşıyıcının, genel olarak gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini kanıtlaması yeterli olmayıp, ziya ve hasara neden olan olayın doğumunda da kusurlu olmadığını kanıtlaması gerekmektedir.

Bu durumda, mahkemece, yükleme ve istiflemenin davalı taşıyıcı tarafından yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ve şayet davalı tarafından yapılmadığının anlaşılması halinde davalı taşıyıcının yükleme ve istiflemeye nezaret yükümlülüğünü ihlal etmesinin davalı için tam kusur olarak değil müterafik kusur olarak değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu durumda, mahkemece, yükleme ve istiflemenin davalı taşıyıcı tarafından yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ve şayet davalı tarafından yapılmadığının anlaşılması halinde davalı taşıyıcının yükleme ve istiflemeye nezaret yükümlülüğünü ihlal etmesinin davalı için tam kusur olarak değil müterafik kusur olarak değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınan makinede meydana gelen hasar bedelinin belirlenmesi yönünde ekspertiz raporuna atıf yapılmış ve ekspertiz raporunda da makinenin hasarlı hali ile alıcı bulunamadığından sovtaj indirimi yapılmadığı belirtilmiştir. Oysa, hasarlı hali ile makineye alıcı bulunamaması hasarlı makinenin hurda değerinin olmadığı anlamına gelmez.

Bu itibarla, mahkemece, taşımaya konu makinenin hasarlı halinin değerinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı şirket yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19342, Karar No: 2013/29457, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19342 E.  ,  2013/29457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve ulusal ... genel tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılardan ... Temizlik ve Öz. Güv. Hiz. Tur. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, işçilik haklarını ortadan kaldıracak bir kısım belgeleri imzalamaması üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davacının, ihale ile üniversitenin temizlik işlerini alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve ... ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ... şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerini, iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından feshedilmediğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, diğer alacakların ise zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren ... Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan ... alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi ... ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan ... işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı şahitler işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım şahitler vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa şahitlerin anlatımlarından vardiyaların dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak, davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediğinin belirlenmesi ve buna göre fazla çalışma yapılıp yapılmadığının tesbiti gerekir.

Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildiklerinin kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayısı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal ... genel tatil günlerinde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4- Dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek açılmış ise de, dosya içeriğinden, taraflar arasında ücret, çalışma süresi ve yapılan iş konularında uyuşmazlık bulunmadığı, buna göre dava konusu alacakların belirlenebilir olduğu, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açıldığı, davanın da kısmi dava olarak görüldüğü ve sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunması dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1170, Karar No: 2012/2013, Tarih: 15.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1170 E.  ,  2012/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 101 ada 4791 sayılı parsel 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve taşınmaz ve üzerindeki meyve bahçesinin ... oğlu ... kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar kullandıkları yerlerin taşınmaz üzerinde ayrı ayrı belli olduğunu, tespitin iptali ile ayrı ayrı adlarına kullandıkları yerlerin adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne, 101 ada 4791 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline beyanlar hanesinin 2 nolu bendinde geçen "Taşınmaz ve üzerindeki meyve bahçesi ... oğlu ...'ın kullanımındadır" şeklindeki ibarenin iptali ile beyanlar hanesinin 2 nolu bendine "02.03.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 786.79 m2, (D) harfi ile gösterilen 4138.96 m2 ve (J) harfi ile gösterilen 1817.28 m2 kısımlar ile üzerindeki kiraz ağaçları ... oğlu ...'nın aynı tarihli raporda (B) harfi ile gösterilen 1699.57 m2 ve (L) harfi ile gösterilen 2330.87 m2 kısımlar ile üzerindeki kiraza ğaçları ... oğlu ...'ın aynı tarihli raporda (C) harfi ile gösterilen 371.92 m2 ve (K) harfi ile gösterilen 4031.08 m2 kısım ile üzerindeki kiraz ve şeftali ağaçları ... oğlu ...'in aynı tarihli raporda (F) harfi ile gösterilen 2579.68 m2 ve (G) harfi ile gösterilen 4140.18 m2 kısımlar ile üzerindeki kiraz ve şeftali ağaçları ... oğlu ...'in aynı tarihli raporda (H) harfi ile gösterilen 1029.46 m2 ve (I) harfi ile gösterilen 4082.99 m2 kısım ile üzerindeki kiraz ve şeftali ağaçları ... oğlu ...'in kullanımındadır" şeklindeki ibarenin 3402 sayılı Yasanın 19/2 ve 5831 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen ek-4 maddesi uyarınca kütüğün beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göra davanın kabulü yolunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Ancak hüküm fıkrasında davacılardan ... adının ... olarak yazılması doğru değil isede bu hususun yazım hatasından kaynaklandığı anlaşıldığından hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan davacılardan "..." adının "..." olarak yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle, H.Y.U.Y'nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 15/02/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3055, Karar No: 2014/21582, Tarih: 12.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3055 E.  ,  2014/21582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında, her takvim yılındaki eylemlerin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve aynı takvim yılında değişik zamanlarda düzenlenmiş faturalar nedeniyle TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan 3167 sayılı Kanunun 16. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetine ilişkin eyleminin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile suç olmaktan çıkarılması karşısında TCK'nun 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/154, Karar No: 2012/8100, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/154 E.  ,  2012/8100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçun niteliği gözetildiğinde suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 11.02.2009 yerine, 05.10.2007 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şemsiye alanı, gölgelik ve bar yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşın- mazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanu- nuna ve mevzuat kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.