muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2299, Karar No: 2010/20208, Tarih: 09.12.2010

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 gün, 2009/8-151 sayılı kararında da belirtildiği gibi, sanıkların yüklenen suçları kurup, yönettikleri, üyesi olarak içinde bulundukları çıkar amaçlı suç örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlediklerinden ötürü 5271 sayılı CMK'nun 250/1-b maddesine göre özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmış ve 5237 sayılı TCY'nın 220.maddesindeki suçtan sanıkların beraatına karar verilmiş ve bu hükmün, karara karşı usulünce kamu davasına katılmasına karar verilmeyen, ancak katılma kararı verilse bile bu suçlar yönünden kamu davasına katılma hakkı bulunmadığından temyiz yetkisi de olmayan yakınan kurum ... A.Ş. vekilinin bu konudaki isteminin reddine karar verilmesinden dolayı kesinleşmiş olması nedeniyle, inceleme konusu diğer suçların örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmiş sayılamayacağı açıktır. Beraat kararıyla evrakın bağlantı kuramının kesilmesi, hukuk birliği ilkesi gereği aynı suç için iki farklı usulün uygulanamaması, doğal yargıç ilkesi, savunma hakkı, özel görevli Mahkemenin görev alanının sınırlı oluşu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilerek, dosyanın genel görevli ve yetkili Mahkemeye gönderilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 15- 18 yaş gurubunda olan sanıklar ... ve ... yönünden, 25.07.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 250/4. maddesi uyarınca çocukların özel yetkili mahkemelerde yargılanamayacakları hususunun gözetilmesi zorunluluğu,

3- Yakınan kurum ... A.Ş. vekilinin Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında sanık ... hakkında 22.05.2005 tarihinde ... boru hattından işlediği akaryakıt hırsızlığı suçundan cezalandırılmasına ilişkin görüşüne

katıldığını belirtmesi karşısında; mahkemece 5271 sayılı CMK’nun 238/2. maddesi uyarınca yakınan kurum vekilinden hırsızlık suçları yönünden kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ile sanıklar ..., ... savunmanlarının ve yakınan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12130, Karar No: 2012/43269, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12130 E.  ,  2012/43269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR : 05/02/2010

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, basit yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... 03/03/2010 tarihli temyiz dilekçesinde mahkemece verilen 05/02/2010 tarihli red kararını temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında verilen düşme kararı temyiz inceleme konusu yapılmamıştır.

Temyiz isteminin reddine dair 05.02.2010 gün ve 2009/133 E, 2009/343 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 03.03.2010 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14512, Karar No: 2023/22166, Tarih: 09.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14512 E.  ,  2023/22166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/983 E., 2016/282 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, adı geçen Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.040, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2.Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, tanığın da polis memuru olması nedeniyle beyanına itibar edilmemesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

2. Sanık duruşmada hükmü temyiz ettiğini beyan etmiş ve bu husus tutanağa bağlanmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde yanında suça sürüklenen çocuk olduğu halde ... İlköğretim okulunun yanında bulunan banklarda alkol aldıkları ve çevreye rahatsızlık verdikleri ihbarı üzerine Emniyet Müdürlüğü'nde görevli mağdurun görevdeki devriye ekibi ile şahısların yanına geldikleri ve uyarıda bulundukları sırada şahısların taşkınlık yapması üzerine şahıslar haklarında işlem yapılmak üzere hastaneye sevklerinin sağlandığı, sevk sonrası sanığın ekip aracına bindirildiği sırada mağdura hitaben "... küçük yer sizinle daha sonra hesaplaşacağız" şeklinde tehditte bulunmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece mağdur ve tanık beyanları ile olay tutanağına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, 14.10.2015 tarihli olay tutanağı, mağdurun şikâyetçi olmamasına karşın aşamalarda iddiasını tekrarlaması ve tanık L.A.'nın mağdurun iddiasını doğrulaması karşısında, sanığın şikayet üzerine olay yerine gelen mağdura, adli raporunun aldırılıp adli işlem yapmak için emniyete götürülürken polis aracına bindirildiğinde tehditte bulunmak suretiyle direndiği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında yürütülen adli işlemin halen devam ettiği ve mağdurun bu amaçla yürüttüğü görevi nedeniyle sanığın mağdura tehditte bulunduğundan Tebliğname'de yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrası ve adı geçen Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının mahkumiyet tarihinden itibaren gerçekleştiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27381, Karar No: 2013/6416, Tarih: 04.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27381 E.  ,  2013/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 02.04.2013 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.12.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2) Dava konusu 1528 parsele ilişkin olarak 28.03.2013 tarihinde çekilen ve dosyaya sunulan fotoğrafta görülen binaların hangi kuruluşa veya kişilere ait olduğu, fotoğraf üzerinde belirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4648, Karar No: 2020/3501, Tarih: 06.07.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/4648 E.  ,  2020/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanın maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazdaki payını davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek veraset ilamına göre tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiş; bozma ilamından sonra, 19.04.2016 tarihli duruşmada davayı, miras payına hasretmiştir.

Davalılar, mirasbırakanın yaptığı temlikin gerçek satış işlemi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı tarafın kesin süre içinde dava şartını yerine getirmediği gerekçesi ile davanın reddine ilişkin karar, Dairece; “... Somut olaya gelince; kesin süreye rağmen dava şartının yerine getirilmediği gerekçesi ile evrak üzerinden davanın reddine karar verilmiş; anılan karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Bu durumda; 6100 sayılı HMK'nun 141. maddesi uyarınca davacı tarafın ön inceleme aşamasında talebini kendi miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteği olarak değiştirebileceği gibi, bu konuda tarafların sulh olmaları da olasıdır. Buna göre tarafların sulh olup olamayacaklarının tespiti ve tarafları sulhe teşvik etmek ön inceleme aşamasının bir gereği olduğu için ancak duruşma günü belirlenmesiyle mümkün olabilecektir. Oysa, mahkemece duruşma açılmaksızın evrak üzerinden verilen kararla dava sonuçlandırılmıştır. Böyle bir uygulamanın ön inceleme için öngörülen 6100 sayılı Yasanın 137 ilâ 142 maddelerinde düzenlenen hükümlerine uygun düşmeyeceği tartışmasızdır. Diğer taraftan, usul hükümleri kamu düzenine ilişkin bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden, davacı tarafın temyizinde anılan hususlara değinmemiş olması neticeye etkili değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1920 doğumlu mirasbırakan ... ...’nun 15.11.2006 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı kızı ..., davalı oğulları ..., ... ve ... ile dava dışı kızları ... ve ...’yı bıraktığı; mirasbırakanın 23.07.2001 tarihinde çekişmeli ... parsel (yeni ... ada ... parsel) sayılı taşınmazdaki 360/720 payını 1/3’er paylarla davalılara satış suretiyle temlik ettiği, davalıların çekişmeli taşınmazdaki diğer 360/720 payı amcaları ...’in mirasçılarından 17.12.1997 tarihinde satın aldıkları; mirasbırakan ... ...’nin ölümü ile adına kayıtlı 26 adet taşınmazın davacı dahil tüm mirasçılarına intikal ettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olayda; toplanan deliller yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde, HMK 190. ve TMK 6. maddeleri gereğince, mirasbırakan tarafından yapılan temlikin muvazaalı olduğu ve mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasının davacılar tarafından kanıtlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4466, Karar No: 2008/10817, Tarih: 19.09.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/4466 E.  ,  2008/10817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Paz. Tic. A.Ş. avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat özdeş ... ile davacı ... ve vekili avukat Burak Keskin'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştır. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle Sanayi Mallarının Satış Sonrası Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 16 ve 17. maddeleri uyarınca, yetkili servisin hizmet kusurundan ithalatçı ve satıcıların da sorumlu olmasına ve çoğun içinde azın da bulunması kuralına göre, her iki tarafın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 162.00 YTL kalan harcın davalı ... Paz. A.Ş.'den alınmasına, 550 YTL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, 19.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/450, Karar No: 2023/435, Tarih: 23.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/450 E.  ,  2023/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM :Kısmen kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı ... mirasçısı sıfatıyla ve davalı sıfatıyla ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin İstanbul Eşofman San. ve Tic. Ltd. Şti.'ndeki hisselerini 12.05.2006 tarihinde davalılara devrettiğini, 22.08.2006 tarihinde devrin tescili için davalılara ihtar gönderilmesine rağmen davalıların devir işlemini ticaret siciline tescil ettirmediklerini, bu sebeple şirket borçlarından dolayı müvekkilinin Sosyal Güvenlik Kurumu'na (SGK) ve vergi dairesine 84.415,00 TL ödemek zorunda kaldığını, vergi dairesine yapılan bu ödemelerin tahsili için başlatılan icra takibine davalıların haksız ve kötüniyetle itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının 23.11.2011 tarihine kadar şirket müdürlüğünün devam ettiğini, kamu borçlarından diğer şirket müdürü olan müvekkili... ile birlikte bu tarihe kadar müteselsilen sorumlu olduğunu, yaptığı ödemelerin ancak %50'si için rücu edebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 21.10.2014 tarih, 2014/452 E. ve 2014/472 K. sayılı kararı ile iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, İstanbul Eşofman Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı iken hisselerini 12.05.2006 tarihinde davalılara devrettiği, taraflar arasında protokol düzenlendiği, şirketin SGK ve vergi dairesine olan borçlarının 6111 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi gereğince taksitlendirilerek ödeme planına bağlandığı, davacının 50.577,77 TL SGK ve vergi ödemesi yaptığı, İTO'ya ise 1.021,38 TL aidat ödediği, davacının hisselerini devrinden sonra yaptığı ödemelerden dolayı şirket ortakları olan davalılara rücu edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibe itirazların 51.599,15 TL kısım yönünden iptaline, takibin bu miktar ve asıl alacak için takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi yönünden devamına, asıl alacak miktarı üzerinden %40 oranında inkar tazminatının davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı