muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20950, Karar No: 2010/6525, Tarih: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20950 E.  ,  2010/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vs. Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazda pay sahibi olan ... oğlu ... davalılar içinde olmadığı halde tam pay üzerinden hüküm kurulmuştur. Bu itibarla;

... ölü ise veraset ilamı dosya içesirine konularak,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 04.06.2008'de belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/3254, Karar No: 2021/5685, Tarih: 31.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3254 E.  ,  2021/5685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı hazineye ait olan 1230 ada 1 parsel nolu taşınmazı 30-40 yılı aşkın bir süredir bağ ve bahçe olarak kullandığını, taşınmaz üzerinde bulunan fıstık, badem, üzüm gibi ağaçların kendisi tarafından yetiştirildiğini, ancak taşınmazın davalı hazine tarafından dava dışı bakanlığa tahsisi edildiğini ve bu nedenle taşınmazı kullanamadığını ileri sürerek; taşınmaz üzerindeki muhtesatın aidiyetinin tespiti ile değerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacının taşınmazda işgalci olduğunu, taşınmaz üzerinde yer alan muhdesatların yakın tarihlerde yapıldığını ve yaşlarının incelenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile 78,621,37 TL nin 22/02/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, tarafların istinaf başvurularının oy çokluğu ile reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava; davacının mülkiyeti davalıya ait taşınmazda yetiştirdiği ağaç bedellerinin TMK'nın 729. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 722 ve devamı maddeleri gereğince davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 729/2 maddesi; "Bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine ya da kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanır";

Aynı Kanun’un 722 maddesi; ‘’Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur.

Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir’’;

Aynı Kanun’un 722 maddesi; ‘’Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur.

Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir’’;

Aynı Kanun’un 723. maddesi ‘’Malzeme sökülüp alınamazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyi niyetli değilse, hâkimin hükmedeceği miktar, bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir. ‘’ hükmünü içermektedir. Anılan hükümler, esas itibariyle (BK'nın 61 ve devamı maddelerinde) TBK'nın 77 ve devamı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşmenin özel bir halidir.

Bu bağlamda, davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesinde; 14/02/1951 tarih ve 1949/17 E. 1951/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, davacının iyi niyetli olup olmadığının mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için, bir taraf zenginleşirken diğerinin fakirleşmesi, zenginleşme ve fakirleşme arasında uygun nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olması gerekir.

02/02/1991 tarihli ve 1990/1 E.1991/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda vurgulandığı gibi iade borcunun kapsamını belirlemede, öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için, bir tarafın mal varlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir.

Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu taşınmazın davalı hazine adına kayıtlı olduğu, taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümüne davacı tarafından meyve ağaçları dikildiği, (C) harfi ile gösterilen bölümüne ise bina yapıldığı ve davalı hazine tarafından dava dışı kişilere tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, ilk derece mahkemesince; davaya konu edilen taşımazın meyve ağacı dikilen ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün dava tarihi itibariyle davacının kullanımında olup olmadığının, bu tarih itibariyle davacının zilyetliğinin devam edip etmediğinin araştırılması, taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü halen davacının kullanımında ise, sebepsiz zenginleşme olgusunun henüz gerçekleşmediği gözetilerek hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddi gerekeceğinin gözetilmesi; zilyetliği devam etmiyor ise, davacı kötüniyetli zilyet olduğundan, odun bedelinin hesaplanması suretiyle sonucuna uygun hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 31/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17749, Karar No: 2016/10343, Tarih: 05.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17749 E.  ,  2016/10343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların birlikte katılana ait bahçedeki ağaçları yaktıkları iddia olunan olayda ;

Katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, tanık anlatımları, bilirkişi raporları ve Çine Sulh Hukuk Mahkemesinin tespit dosyası karşısında, sanıkların katılana ait dikili ağaçları yakmak suretiyle nitelikli mala zarar verme suçundan mahkumiyetleri yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33994, Karar No: 2018/18408, Tarih: 16.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/33994 E.  ,  2018/18408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 10.08.2009-25.09.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde teknisyen olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin fazla ... ücretlerinin ödenmemesi ve sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırılması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla ... ücreti ve yol parası ve prim ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 23.09.2011 tarihinde istifa ederek işyerinden ayrıldığını, davacının istifa dilekçesinde açıkça bütün yasal haklarını aldığım belirttiğini, davacının hak ettiği tüm ücretlerin ve sosyal hakların davacıya ödendiğine ilişkin ibraname düzenlendiğini, davacı ile akdedilen iş sözleşmesinin 7. maddesi (a) bendi ile fazla ... ücretlerinin aylık ücrete dahil olduğunun kararlaştırılmış olduğunu, davacının fazla ... yaptığının kabulü durumunda dahi yıllık 270 saate kadar yapmış olduğu çalışmalara ait ücretlerin aylık ücretine dahil olması nedeniyle kanıtlaması durumunda yıllık 270 saati aşan süreler için fazla ... ücreti talep edebileceğini, davacının yol ücreti ve prim alacağına ilişkin iddialarının haksız ve dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddine istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; ... kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde;davacıya ait ... hizmet cetveli ve ... işyeri tescil kayıtlarından; davacının 10.08.2009-25.09.2011 tarihleri arasında ... ... 'de davalı şirket adına tescilli 1135008 sicil sayılı işyerinde çalışmasının bulunduğu anlaşılmakla birlikte, dosyaya sunulu 23.09.2011 tarihli dilekçede davacının 23.09.2011 tarihinde işten ayrılmak istediğini beyan etmiş olduğu görüldüğünden; davacının beyanı ile bağlı kalınarak, davacının davalıya ait işyerinde 10.08.2009-23.09.2011 tarihleri (2 yıl 1 ay 13 gün) arasında çalıştığı kanaatine varıldığı, dosyaya sunulu el yazısı ile yazılmış 23.09.2011 tarihli dilekçede davacının; " işyerinden şahsi gerekçeler ile kendi istek ve rızam ile herhangi bir baskı olmadan 23.09.2011 tarihinde ayrılmak istiyorum. Gerekli işlemlerin yapılmasını arz ederim " yönündeki beyanın davacı tarafından imzalanmış olduğu, davacı tanığı ...'nün, işyerinde maaşların bir kısmının bankaya yatırıldığını ve bir kısmının elden ödendiğini, davacının fazla ... ücretleri ödenmediği için işten ayrıldığını, kendisinin de davalı şirket aleyhine açtığı ve süren davası olduğunu, davacı tanığı...'ın, davacının fazla ... ücretleri ödenmediği için işten ayrıldığını beyan ettikleri, 23.09.2011 tarihli ibra sözleşmesinde, davacının iş sözleşmesinin feshi tarihinde 13 gün karşılığı hesaplanan 460,02 TL izin ücreti ve 25 günlük çalışması karşılığı hesaplanan 633,33 TL ücretin yer aldığı, kıdem tazminatı, fazla ... ücreti ve yol ücretine ilişkin bir hüküm bulunmadığı görüldüğünden; Yargıtay uygulamaları ile düzenleyen tarafından imzası inkar edilmeyen ve alacağın türünü belirten ibra sözleşmelerinin geçerli olduğu kabul edilmekle birlikte; "...alacakların tümünün alındığı yönündeki soyut beyan içeren ve alacakların türünün tek tek sayılmadığı ibra sözleşmelerine itibar edilemeyeceği..." kabul edildiğinden; davacının kıdem tazminatı, fazla ... ücreti ve yol ücreti alacaklarına ilişkin istemleri bakımından davalının taraflar arasında ibra bulunduğu yönündeki savunmasına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, sözleşmenin işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğikıdem tazminatına hak kazandığı kanaatine varıldığı, dosyaya sunulu dava konusu edilen döneme ait ücret bordrolarında aylık 5 saat fazla ... süresi esas alınarak fazla ... ücret tahakkuku yapıldığı, ücret bordrolarında davacının imzasının bulunmadığı, taraflar arasında akdedilen iş sözleşmesinin 7. maddesi ile fazla ... ücretlerinin aylık ücrete dahil olduğunun kararlaştırılmış olduğu, davacı tanıklarının beyanları ve Yargıtay'ın ... sürelerine göre dinlenme sürelerinin düşülmesi yönündeki ilke kararları gözetilerek; davacının haftalık ... süresinin 5 gün olduğu haftalarda haftalık 6

... süresi esas alınarak fazla ... ücret tahakkuku yapıldığı, ücret bordrolarında davacının imzasının bulunmadığı, taraflar arasında akdedilen iş sözleşmesinin 7. maddesi ile fazla ... ücretlerinin aylık ücrete dahil olduğunun kararlaştırılmış olduğu, davacı tanıklarının beyanları ve Yargıtay'ın ... sürelerine göre dinlenme sürelerinin düşülmesi yönündeki ilke kararları gözetilerek; davacının haftalık ... süresinin 5 gün olduğu haftalarda haftalık 6.5 saat; 6 gün olduğu haftalarda ise 13 saat fazla çalışmasının bulunduğu; yıllık 270 saatle sınırlı olarak fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunun kabulü gerekmesi nedeniyle; davacının yıllık ( 6,5 saat x 26 hafta = 169 saat +13 saat x 23 hafta = 299 saat ) 468 saatlik fazla ... süresinin 270 saatlik bölümünün ücretinin aylık ücreti ile karşılandığı, davacının haftalık fazla ... süresinin ( 468 saat - 270 saat = 198 saat / 52 hafta = 3.80 saat ) 4.20 saat olduğu sonucuna varılarak,kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının davalı iş yerinden haklı neden içermeyen istifa dilekçesi ile kendisinin ayrıldığı dosyada mevcut imzası inkar edilmeyen istifa dilekçesinden anlaşılmakta olup,davacının şartları bulunmayan kıdem tazminatı isteminin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5653, Karar No: 2019/5267, Tarih: 17.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5653 E.  ,  2019/5267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.11.2009 tarih, 2009/6884 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar haklarında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile sahte fatura basmak veya sahte basılan faturaları bilerek kullanma" suçları işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı halde söz konusu takvim yılına ilişkin belirtilen suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, sanıklar haklarında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile sahte fatura basmak veya sahte basılan faturaları bilerek kullanma" suçlarından mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanıkların 2007 takvim yılında sahte fatura kullandıkları iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadıklarını savunmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanıkların kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şahıs/şirket yetkilileri hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretlerinin getirtilerek incelenmesi; aynı kişiler hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının, açılmış ise akıbetinin araştırılması, haklarında dava açıldığı bildirilen şahıslara ait dava dosyaları getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin sorulması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanıklar haklarında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin de gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanıklar haklarında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin de gözetilmemesi,

b)Sanıklar hakkında katma değer vergisi yönünden sahte fatura kullanmak suçundan inceleme yapıldığı, bu haliyle suç tarihinin son kullanılan 31.12.2007 tarihli faturanın kullanıldığı beyanname tarihi olan 25.01.2008 tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına 26.11.2008 olarak yazılması,

c)Sanık ...‘nın gözaltında kaldığı sürenin TCK’nin 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubunun gerekçeli kararda gözetilmemesi,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38203, Karar No: 2017/16611, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38203 E.  ,  2017/16611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26153, Karar No: 2016/4522, Tarih: 09.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/26153 E.  ,  2016/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verildiği halde, hükümde Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinin yazılması maddi hataya dayalı olup, bu hatanın mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışıda kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.03.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/21401, Karar No: 2012/28164, Tarih: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21401 E.  ,  2012/28164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare ile davacılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 26.06.2008 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte fiilen yol yapılarak el atıldığı davalı idareden sorulup, buna ilişkin belgelerinde aynı idareden getirtilerek,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.