muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3241, Karar No: 2018/1866, Tarih: 14.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/3241 E.  ,  2018/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 13/09/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan Ahmet Kalem yönünden davanın reddine, davalılardan ... yönünden kısmen kabulüne dair verilen 06/10/2016 günlü kararın davacının başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 13/03/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6786, Karar No: 2022/234, Tarih: 13.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6786 E.  ,  2022/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen 30.06.2020 tarih ve 2020/801 E. - 2020/758 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, yeğeni tarafından davalı ... lehine düzenlenen bonoya aval verdiğini, yeğeni tarafından bono bedelinin ödenmemesi üzerine davalı ... tarafından müvekkili aleyhine kambiyo senetlerine özgü takip başlatıldığını ve müvekkilin 2 adet taşınmazına ve aracına haciz konulduğunu, bunun üzerine taraflar arasında borcun ödenmesi konusunda 10/09/2013 tarihli protokol ve 15/11/2013 tarihli ek protokol imzalandığını, protokolle, müvekkiline ait taşınmazın davalı ...’ya devredileceğinin, icra takibine konu olan borcun 15.10.2013 tarihine kadar ödenmemesi durumunda ise taşınmazın ...tarafından satılacağının, taşınmazın satım değerinin takibe konu borçtan fazla olması durumunda ise bakiye kısmın müvekkilince talep edilmeyeceğinin kararlaştırıldığını, sözleşmenin gabin içermesi nedeniyle geçersiz olduğunu zira protokolün yapıldığı tarihte taşınmazın değerinin 300.000,00 TL olup, takibe konu borcun ise 120.000,00 TL olduğunu, davalıların müvekkilinin içinde bulunduğu zor durumdan faydalanarak ve haciz tehdidiyle protokolü müvekkiline imzalattıklarını, müvekkilinin borcu ödeyemediğini, bunun üzerine davalı ...’nın taşınmazı muvazaalı bir şekilde değerinin çok altında bir bedel olan 106.000,00 TL’ye dava dışı bir şahsa sattığını, satış bedelinin gerçeği yansıtmadığını, borç taşınmazın satışı yoluyla bu şekilde ödendiği halde davalıların icra dosyasını kapatmadıkları gibi satıştan arda kalan bedeli de müvekkillerine ödemediklerini ileri sürerek, icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile fazla ödenen 150.000,00 TL’nin istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu protokollerin tarafların avukatları huzurunda ve özgür iradeleriyle imzalandığını, 11/09/2014 tarihinde ...'ın anılan gayrimenkulün ... isimli şahsa 106.000,00.-TL bedelle devrettiğini, 3. şahıs ... ile davalılar arasında davacının iddia ettiği gibi bağlantı ve birlikte hareket etme durumunun söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davaya konu protokollerin tarafların avukatları huzurunda ve özgür iradeleriyle imzalandığını, 11/09/2014 tarihinde ...'ın anılan gayrimenkulün ... isimli şahsa 106.000,00.-TL bedelle devrettiğini, 3. şahıs ... ile davalılar arasında davacının iddia ettiği gibi bağlantı ve birlikte hareket etme durumunun söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonucunda, davalı ...'ın icra takibinin tarafı olmadığı ancak davacı ile yapılan protokollerde taraf olduğu ve bu protokollere göre davacının, borcuna karşılık olarak devrettiği taşınmazı 3. kişilere rayiç bedeli üzerinden devretmesi gerekirken, bu işlemi piyasa değerinin çok altında yaptığı, dolayısıyla bozma öncesi verilen karara ek olarak davalı ... ile birlikte davalı ...'ın da sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, davacının Antalya 1. İcra Müdürlüğünün 2013/7268 Esas sayılı dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine, 146.992,68 TL'nin 11/09/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'tan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 7.530,77 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 13/01/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23985, Karar No: 2013/3513, Tarih: 29.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23985 E.  ,  2013/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyizinin kapsamına göre inceleme müsadereye ilişkin hükme özgülenmiştir.

Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmelik'in 3. maddesinde, bulundurma ruhsatlarının 5 yıl geçerli olduğu, sürenin sona ermesinden bir ay önce tebligat için gerekli işlemlerin başlatılacağı, zabıtaca yapılacak tebliğden itibaren 6 ay içinde ruhsatlarını yeniletmeyenlerin ruhsatlarının iptal edileceği ve yenileme halinde ise verilecek yeni ruhsatın eski ruhsat süresinin bitiminden itibaren geçerli olacağının belirtilmesi karşısında, ruhsatını yeniletmesi konusunda hakkında beraat kararı verilen sanığa herhangi bir tebligat yapılmadığı anlaşıldığından, dava konusu silahın yönetme- likte belirtilen işlemlerin yapılması için idareye teslimine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde müsadereye karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden silahın müsaderesine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ruhsat süresi bitmiş tabanca ve eklerinin karar kesinleştiğinde Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3, 16 ve 17. maddelerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine” ibareleri yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20866, Karar No: 2013/16106, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20866 E.  ,  2013/16106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ün resmi nikahlı evli iken 12.08.1996 tarihinde ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 04.12.2007 tarihinde eşinden muvazzalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA,30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20855, Karar No: 2011/22925, Tarih: 07.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/20855 E.  ,  2011/22925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 339/1, 59/2, 40. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası

Sanık ...'in vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

Sanık ... müdafiinin 05.06.2008 tarihli celsede sunduğu ve belgeye dayanmayan mazeretinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Suça konu sahte olduğu iddia olunan 18.04.1999 tarihli tutanağı düzenleyenlerden J. Çvş. ...akkında bir işlem yapılıp yapılmadığı araştırılmadan ve olaya ilişkin bilgi ve görgüsüne de başvurulmadan yazılı şekilde eksik inceleme sonucu sanıkların mahkümiyetlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafi ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/455, Karar No: 2021/997, Tarih: 09.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/455 E.  ,  2021/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 25.11.2020 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olduklarını davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12962, Karar No: 2018/11327, Tarih: 06.06.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/12962 E.  ,  2018/11327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak sanık ...'ün TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçuna ilişkin hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, 289/1-g(1412 sayılı CMUK'un 308/7) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

b-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.06.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.06.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında; İzmir (Kapatılan) 43. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda; TCK'nın 106/1-1, 62, 50/1-a, 52 Maddeleri uyarınca 3.000 TL Adli Para Cezasına hükmedilmiş, anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06/06/218 gün, 2017/12962 E-2018/11327 K sayılı ilamı ile; özet olarak daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle hakkındaki hüküm açıklanması sırasında CMK'nın 231/11 maddesinin 1 cümlesi uyarınca hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi yerine bir taraftan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak eleştirilmesine karşın, diğer taraftan hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 maddesindeki değişiklik nedeniyle TCK'nın 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, karar verilmiştir.

Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğu ile aramızda hükmün açıklanması sırasında CMK'nın 231/11 maddesine aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmamasına karşın, başka bozma nedenine eklenip eklenemeyeceği hususunda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için 5320 sayılı kanunun 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesindeki koşulların irdelenerek; ceza muhakemesi hukukunun amacı, hakkaniyet ve kanun önünde eşitlik gibi hukukun evrensel ilkeleri ile ilişkilendirilmesi ve somut olayımızda olduğu gibi ilk derece mahkemelerince verilen ve içerisinde hata barındıran hükümlerin temyiz incelemesine konu edilmesi halinde "aleyhe değiştirmeme zorunluluğu" ya da "aleyhe düzeltme yasağı" kavramlarından ne anlaşılması gerektiğinin yasal düzenleme ve yargı kararlarından yararlanılarak ortaya konması gerekmektedir.