muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2969, Karar No: 2014/14874, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2969 E.  ,  2014/14874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Enerji A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren diğer davalı ...Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu ...'daki enerji nakil hattı işinde çalıştığını, işin bitmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıradan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.Davalı ...A.Ş. vekili, davalı şirket ile diğer davalı şirket arasında bir alt yüklenici sözleşmesi bulunmadığnı, bu sebeple diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin işçisinin alacaklarından dolayı davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarını ıspatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Diğer davalı ... Ltd. Şti. yetkilisi, ... Ltd. Şti. ile diğer davalı arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu, ... ekibinin yüklendiği işi bitirip diğer davalı ... A.Ş.'ye teslim ettiğini, ancak ... A.Ş. tarafından ...'ye yapılması gereken ödeme tam olarak yapılmadığı için işçi ücretlerinin ödenemediğini, işçilerin durumunu diğer davalı şirkete bildirdiklerini,. davacının, işyerinde iddia edilen ücret ve tarihlerde çalıştığını, bir miktar ücret alacağının kaldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının olmadığını, işçilerle günlük ücret anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının bildirilen emsal ücretle çalıştığı, ücret ve hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, mahkemece, tanık beyanlarının ortalamasına göre, davacının haftada yedi gün 07.00-19.00 saatleri arasında, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük onbir saat, haftalık yetmişyedi saat çalıştığı, otuziki saat fazla çalışma yaptığı tesbit edilerek, bir işçinin devamlı surette haftada onsekiz saatten fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu sebebiyle davacının günlük üç saat, haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, tanıkların gün batımına kadar çalıştıklarını beyan etmeleri ve çalışılan bölgede güvenlik sebebiyle gün batımından sonra çalışılamayacağı dikkate alındığında, davacının, 07.00 ile güneş batımı saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir. Çalışma süresi içinde güneşin battığı saatler belirlenerek, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gereği günlük üç saati geçmeyecek şekilde fazla çalışma süresi tesbit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25138, Karar No: 2016/4466, Tarih: 14.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25138 E.  ,  2016/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 13.11.2007 gün ve 210-234 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; “daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” hallerinde ve “her somut olayda; olayın özelliği, mağdurun konumu, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli” değerlendirilmeye konu edilerek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın mağdura ait apartman boşluğunda bulunan bir torba kömürü çalması biçimindeki eyleminde, TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA 14/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8269, Karar No: 2013/12291, Tarih: 05.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8269 E.  ,  2013/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Suç tarihlerinin 16.03.2005, 16.03.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, suçun sübut bulduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 16.03.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9477, Karar No: 2009/249, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9477 E.  ,  2009/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 7. İCRA MAHKEMESİ

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastıyla ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçundan sanıklar ..., ... ve ... haklarında açılan davada İİK’nun 349.maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemece 05.03.2007 tarih, 2007/206-833 karar sayılı ilamıyla verilen şikayet hakkının düşürülmesi kararı davayı esastan sona erdiren nitelikte olması nedeniyle, karar verildikten sonra dosyanın tekrar ele alınarak verilen kararlar yok hükmünde olduğundan, müşteki vekilinin temyiz istemi mahkemenin 05.03.2007 tarih ve 2007/206-833 sayılı kararına yönelik kabul edilerek yapılan inceleme sonucunda;

Müşteki vekilinin 05.03.2007 tarihli celse için duruşmadan önce Ankara 1. İcra Mahkemesi aracılığıyla gönderdiği ve fakat duruşmadan sonra 8.3.2007 tarihinde mahkemeye intikal eden mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekmekle, açılan davada müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA,

19.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11689, Karar No: 2021/11089, Tarih: 09.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/11689 E.  ,  2021/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 160 ada 25 parsel sayılı 1601,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tarla niteliğiyle davalı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasına dayanarak, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adanı tescili istemiyle davası açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı Hazinenin davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından, taşınmazın ham toprak vasfında olduğu iddiasıyla temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 09.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9863, Karar No: 2019/12039, Tarih: 08.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9863 E.  ,  2019/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ,iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’ın, sanık... ile birlikte, müşteki ...’e karşı işledikleri iddia olunan eylemlerinden ötürü, hakkında kamu davası açılan ve Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/156 Esas, 2014/642 Karar numaralı ve 23/12/2014 tarihli kararı ile mahkum olan sanık ...’ın, anılan dava dosyasının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyanın Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2016/19105 Esas ve 2019/2441 Karar numaralı, 12.02.2019 tarihli ilamı ile karara bağlandığı; suça sürüklenen çocuk ... hakkında Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 14/07/2015 tarihli ilamı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2016/19105 Esas ve 2019/2441 Karar numaralı, 12.02.2019 tarihli ilamı ile bağlantılı olduğu ve kararlar arasında yeknesaklığın sağlanması açısından dosyamız suça sürüklenen çocuğu hakkındaki temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 08.10.2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15538, Karar No: 2014/18430, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15538 E.  ,  2014/18430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/88, Karar No: 2016/449, Tarih: 26.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/88 E.  ,  2016/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/31096

Mahkemesi : Sarıyer 3. Asliye Ceza

Tarihi : 01.05.2009

Numarası : 2007/374 - 2009/175

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kararın sanığın kardeşi olan E... M...'a tebliğ edildiği, 15.08.2009 tarihinde sanığın askerde olduğu anlaşıldığından, askerde olanlarla ilgili yapılacak tebligatın Tebligat Kanununun 14. maddesi uyarınca, askerlik yaptığı yerin kıta kumandanına ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiğinden kardeşine yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu nazara alınarak, sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13199, Karar No: 2014/14377, Tarih: 09.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/13199 E.  ,  2014/14377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl karar: mahkumiyet

Ek karar: temyiz talebinin reddi

Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/702 E, 2012/739 K sayılı ilamı ile ... hakkında “vergi usul kanununa muhalefet” suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından 10.06.2013 tarihli dilekçe ile temyiz edilmesine rağmen bu hükme yönelik tebliğnamede görüş bulunmadığından, bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2971, Karar No: 2014/14876, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2971 E.  ,  2014/14876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Enerji A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu ...'daki enerji nakil hattı işinde çalıştığını, işin bitmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıradan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.Davalı ... A.Ş. vekili, davalı şirket ile diğer davalı şirket arasında bir alt yüklenici sözleşmesi bulunmadığnı, bu sebeple diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin işçisinin alacaklarından dolayı davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarını ıspatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Diğer davalı ... Ltd. Şti. yetkilisi, ... Ltd. Şti. ile diğer davalı arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu, ... ekibinin yüklendiği işi bitirip diğer davalı ... A.Ş.'ye teslim ettiğini, ancak ... A.Ş. tarafından ...'ye yapılması gereken ödeme tam olarak yapılmadığı için işçi ücretlerinin ödenemediğini, işçilerin durumunu diğer davalı şirkete bildirdiklerini,. davacının, işyerinde iddia edilen ücret ve tarihlerde çalıştığını, bir miktar ücret alacağının kaldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının olmadığını, işçilerle günlük ücret anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının bildirilen emsal ücretle çalıştığı, ücret ve hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.