muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10302, Karar No: 2022/1426, Tarih: 23.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10302 E.  ,  2022/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda Mersin 5. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14/06/2021 tarihli 2018/314 Esas 2021/221 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan anneleri ...’in 7 parsel sayılı taşınmazını mirasçılarından mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış suretiyle davalı damadına devrettiğini ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, taşınmazı bedel karşılığında aldığını ve taşınmaz üzerinde ev inşa ederek burada yaşadığını, davacıların miras bırakana kötü muamelede bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, iddianın ispatlandığı, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 18.10.2017 tarihli 2015/2707 Esas 2017/5524 Karar sayılı kararıyla; “...dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından miras bırakanın 2002 yılında eşiyle tartıştıktan sonra davalı damadının evine taşındığı, miras bırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı, davalının taşınmazı alım gücünün bulunmadığı, taşınmazı ölünceye kadar mirasbırakanın kullandığı, davalı tanıklarının beyanlarından ise devir tarihinde mirasbırakanın taşınmazı satmaya ihtiyacı olduğu, mirasbırakanın taşınmazı bedel karşılığında damadına devrettiği, bedel ile borcunu kapattığı, davalının satış bedelini temin edebilmek için altın bozdurduğu satış tarihinden sonra miras bırakanın taşınmazı kullanmadığı, davalının taşınmaz üzerinde ev yaptırdığı bir dönem davacı ...’nin de evde kaldığı, ancak fatura borçlarını ödememesi nedeniyle davalı ile aralarında tartışma olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; Mahkemece mirasbırakanın iradesinin tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanması, başkaca taşınmazları bulunup bulunmadığının taraflardan da sorulmak suretiyle araştırılması, varsa kayıtlarının istenmesi; dinlenen tanık beyanlarından hangisinin kanaat edinmede esas alındığının, hangisine itibar edilmediğinin gerekçeli kararda tartışılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuş; davacılar vekilinin karar düzeltme istemi Dairenin 21/06/2018 tarihli 2018/1018 Esas 2018/11402 Karar sayılı kararıyla reddedilmiştir.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

Mahkemenin 10/06/2021 tarihli ve 2018/314 Esas 2021/221 Karar sayılı kararıyla; bozma ilamında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mirasbırakan ...’in geliri olmadığını, evdeki çocukları tarafından dışlandığını, bakıma muhtaç halde olduğunu, bu nedenle taşınmazını satmaya karar verdiğini ve davalı damadı tarafından da bedeli ödenmek suretiyle dava konusu taşınmazın satın alındığını, muvazaanın olmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2. Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.3. Değerlendirme

6.3. Değerlendirme

(IV/2.) numaralı paragrafda yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.380,29 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4546, Karar No: 2015/8012, Tarih: 06.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4546 E.  ,  2015/8012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Türkeli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2015

NUMARASI : 2014/14-2015/4

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazı 10.04.2012 tarihinde satın alan davacı alacaklı, davalı ile önceki malik arasında yapılan 01.01.2005 tarihli sözlü kira akdine dayanarak 23.07.2014 tarihinde başlattığı icra takibinde, 01.07.2012-01.07.2014 arası kira parası olan 6250 TL. İle 584,50 TL. işlemiş faizin tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı borçlu süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde alacaklıya borcu olmadığını, yaklaşık dokuz ay önce kiralananı tahliye ettiğini, oturmadığı dönemleri kapsayacak şekilde haksız takip yapıldığını bildirmiştir. Takip sözlü kira akdine dayansa da davalı borçlu itirazında kira sözleşmesinin varlığına ve kira miktarına karşı çıkmadığından kiracılık ilişkisi ve istenen kira bedelinin İİK.nun 269/2.maddesine göre kesinleştiğinin kabulü gerekir. Davalı her ne kadar yargılama sırasında davacının yeni malik olarak kendisine noterden bildirim yapmadığını, kira bedellerinin önceki malike ödediğini savunmuş ise de Türkeli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/66 Esas-2014/31 karar sayılı dosyasında tanık olarak dinlenen davalı 15.11.2013 tarihli celsede dava konusu kiralananda 2005 yılından beri kiracı olduğunu ve bir yıl önce davacı alacaklı E.. D..'ın oturduğu evi satın aldığını, davacı yeni malikin kira paralarının kendisine ödemesini istediğini ikrar etmiştir. Bu durumda davalının en geç 15.11.2013 tarihinde kiralananın davalıya satıldığını öğrendiğinin kabulü gerekir. Bu nedenle, davacı alacaklının eski malikle yapılan sözleşmenin halefi olarak kiralayan sıfatıyla takip yapmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15356, Karar No: 2023/1497, Tarih: 27.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15356 E.  ,  2023/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2020/183 Esas, 2021/134 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/1398 Esas, 2021/1196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eksik inceleme ve araştırma yapıldığına,

3. Yeterli delil bulunmadığına,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, üzerinde ele geçen eroin, sentetik kannabinoid ve afyon sakızını satmak için bulundurduğunun ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan tanık ...'e de 1 paket metamfetamin verdiğinin fiziki takip ve olay tutanağı, tutanak tanığı beyanları, kriminal raporlar ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/1398 Esas, 2021/1196 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5322, Karar No: 2018/9293, Tarih: 01.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5322 E.  ,  2018/9293 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki kira bedelinin tesbiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından Kanun yararına bozma istemli olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 225 TL olan aylık kira bedelinin toplam eşya ve geçim endeksleri ve ekonomik essalar gözönünde tutularak emsal bedellere uygun olarak 750TL olarak tespit edilmesi ve 750TL sına çıkartılmasına, masraf ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş,

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda ; Davanın kısmen kabulü ile aylık kiranın hak ve nesafet kurallarına göre aylık 630,00TL olarak tespitine, alınması gereken 516,00TL harçtan peşin alınan 107,59TL. Harcın mahsubu ile kalan 408,41TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına, davacı tarafından yapılan 510,00TL.yargılama giderinin kabul ve red durumuna göre takdiren 428,50TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına, karar verilmiş,

Bu karar davacı Vekili tarafından yargılama giderleri yönünden istinaf edilmiş, .......... Hukuk Dairesi 28.09.2017 Tarih 2017 / 950-797 E.K. Sayılı kararı ile 6100 sayılı HMK' nun 341/2 maddesi gereğince miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı kanunun 41. maddesi ile de, maddede yer alan "binbeşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmiş ve kesinlik sınırı üçbin Türk Lirasına çıkarılmıştır. Aynı kanunun 44. maddesi ile parasal sınırın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiş, İlk derece mahkemesinin hüküm tarihi itibarıyla HMK'nın 341/2 maddesinde belirtilen kesinlik sınırı 3.110,00-TL olup dava dilekçesi dikkate alındığında istinafa konu edilen değer 1.440,00-TL olduğundan mahkeme kararının HMK'nun 341/2 maddesine göre kesinlik sınırı içinde kaldığından miktar itibariyle kesin nitelikteki uyuşmazlık hakkında verilen karara yönelik istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı davacı vekili tarafından Kanun yararına Temyiz başvurusunda bulunulmuş ise de..........20/02/2018 tarih ve 3549 sayılı, yazılarıyla 6100 sayılı HMK da İlk derece mahkemeleri kararlarına karşı istinaf yoluna gidilmesi sonrasında verilen ......... kararlarına karşı Kanun Yararına Temyiz yolu bulunmadığından dosya mahalline iade edilmiş; Davacı Vekili, ilk derece mahkemesinin kararının miktar itibariyle istinaf edilebilirlik sınırı altında olduğundan .......tarafından istinaf istemine ilişkin baş vurularının reddedildiğini, ancak ilk derece mahkemesince yargılama sırasında keşif için yatırılan yargılama giderlerinin eksik hesaplandığından kanun yararına hükmün bozulması talebinde bulunulmuştur.

Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün talep yazısı üzerin.........12.07.2018 Tarih ve....... Sayılı yazılarıyla davacıların dava açıldığı tarihte 510.00-TL gider avansı ile keşiften önce 04/05/2017 tarihinde 850.00-TL gider avansını mahkeme veznesine yatırmış oldukları anlaşılmış olup, mahkemece karar verilirken yargılama giderlerinin tamamının tarafların haklılık oranına göre paylaştırılması gerekirken, 850 TL gider avansının dikkate alınmadığından ........ Mahkemesinin anılan kararının kanun yararına, bozulması istenilmiştir.

6100 Sayılı HMK m.363/1 de İlk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sıfatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek .......tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilmiştir.

Buna göre ......... kararı sonrasında davacı vekilinin İstinaf talebinde bulunduğu, ancak bu talebinin davacının davada reddedilen miktar itibariyle istinaf edilebilirlik miktar sınırı aşılmadığından davacılar vekilinin istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesinin reddine, karar verilmiş olup bu haliyle 6100 Sayılı HMK m. 363/1 anlamında istinaf incelemesinden geçmeyen ilk derece mahkemesi kararı olma şartı gerçekleşmediğinden ......kanun yararına bozma isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının hükmün kanun yararına bozulması talebinin REDDİNE dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE 01.10.2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

............

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının hükmün kanun yararına bozulması talebinin REDDİNE dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE 01.10.2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

............

Yargıtay C.Başsavcılığının Kanun Yararına Bozulması talebine konu olan ........Sayılı kararıdır. İlk derece mahkemesinin kararına karşı davacılar vekili tarafından.........Dairesine yapılan 12.07.2017 Tarihli İstinaf başvurusu üzerine 28.09.2017 Tarih 2017/950 E.,2017/797 K. Sayılı olarak " "istinafa konu edilen değerin hüküm tarihi itibariyle 6100 Sayılı HMK 'nın 341/2 maddesi gereğince kesinlik sınırı altında bulunduğundan davacılar vekilinin istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesinin REDDİNE " karar verilmiştir.

.............Dairesi bu kararını ilk derece mahkemesinin istinaf edilen kararına göre istinafa konu edilen değerin kesinlik sınırı aşılmadığından dolayı usul ve esas bakımından incelemesi yapılmaksızın verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararı istinaf edilen değerin miktar itibariyle istinaf edilebilme sınırının aşılmaması nedeniyle İstinaf Mahkemesince istinaf başvurusunun reddi kararı verilmesi ilk derece mahkemesi kararının "kesin olma " niteliğini kaldırmaz. Dolayısıyla 6100 sayılı HMK m.363/1 uyarınca ilk derece mahkemesi kararındaki istinafa konu olan dava değerinin İstinaf edilebilme sınırının altında olması nedeniyle istinaf mahkemesince başvurunun reddi kararına rağmen ilk derece mahkeme kararı "Kesin" kararlardan olup Kanun Yararına Temyiz kapsamında sayılan kararlardandır. Bu nedenle İlk derece mahkemesinin İstinaf incelemesi öncesinde -kaldı ki istinaf başvurusu da miktar bakımından ..... tarafından reddedildiğinden hiç bir incelemede yapılmamış olmakla- de kesin kararına karşı Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından yapılan Kanun yararına Temyiz incelemesi yapılarak İlk derece Mahkeme kararında yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu öne sürülen hususların değerlendirilmesi gerekir.

Uyuşmazlıktaki davanın taraflarının 6100 Sayılı HMK 341/2 maddesindeki kesinlik sınırının aşılmadığı halde bu kararı İstinaf etmeleri durumunda ...... tarafından ilk derece mahkeme kararının incelenip değerlendirilmesi yapılmadan istinaf konusunun miktar itibariyle kesinlik sınırının altında olması nedeniyle istinaf başvurusunun reddi kararı ile İlk derece mahkemesinin verildiği andaki " kesinlik niteliği" ortadan kalkmaz.

Bu nedenlerle İlk derece mahkemesi kararında istinafa konu edilen değerin kesinlik sınırının altında olması nedeniyle ............ tarafından verilen " İstinaf Başvurusunun reddi " kararı ile ilk derece mahkemesinin HMK 362/1 maddesine göre kesin olma niteliği ortadan kalkmış olmayacağından Kanun yararına temyiz başvurusunun reddedilmeyip bu başvurunun incelenmesi görüşünde olduğumdan çoğunluğun başvurunun reddi yönündeki görüşüne katılmıyorum.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle, Sayın Çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir. 01.10.2018

MUHALİF ÜYE

...