muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/732, Karar No: 2022/567, Tarih: 14.04.2022

.08.2007-11.09.2007 tarihleri arasında fiilen çalıştığı 20 gün içinde 7 EEG çekimi yaptığını tespit ettiğini, hastane ebe ve hemşireleri ayda 8-10 gece nöbeti tutarken bu kişinin ayrıcalıklı ve Yönetmeliğe aykırı olarak nöbetten muaf tutulmasını amirlerine arz ettiğini, görevinin gereği olarak bunu yaptığını, hastane resmî kayıtları incelenmeden başhekimin Yönetmeliğe ve görevin gereğine aykırı işleminin örtbas edildiğini, idarece görevden alınma gerekçesi yapılmayan bir konunun yargı kararında görevden alınma gerekçesi olarak belirtilmesinin usule ve hukuka açıkça aykırı olduğunu, yine idari yargı kararında “davacının kınama cezası ile cezalandırılması ve il içinde görev değişikliği yapılarak idari görev verilmemesi önerilerinin getirildiği anlaşılmaktadır” ifadesine yer verilmiş ise de savunma hakkının ihlâl edildiğini, kınama cezası ile cezalandırılmasını gerektirecek tek bir kusurunun bulunmadığını, idari yargı kararının gerekçesinde belirtilen yönetmelik hükümlerine aykırı olarak, yetki sınırlarının dışına çıktığı ve idareci olarak görevini işbirliği içinde yürütme ilkesine aykırı davrandığı tek bir eylem veya işleminin bulunmadığını, görevine iade edildikten sonra yeniden görevden uzaklaştırılmak amacıyla usule ve hukuka açıkça aykırı olarak düzenlenen raporun yok hükmünde olduğunu, defalarca 2/3 oy çokluğu ile karar verilip tam bir mutabakat sağlanamadığı hâlde duruşma yapılması isteminin dikkate alınmadığını, talep ettiği belgelerin idareden istenmediğini, kararlara katılan bir kısım hâkim ve Danıştay üyesinin görevinden ihraç edildiğini, dilekçesinde belirttiği hâkimlerin kanunun açık hükmüne aykırı olarak kayırma ve taraf tutma, düşmanca ve hukuka açıkça aykırı olarak hakkın yerine getirilmesinden kaçınarak kararlar verdiklerini ileri sürerek, 100.000TL maddi ve manevi zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesindeki sorumluluk koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 2019/26 E., 2020/15 K. sayılı kararı ile; “…DAVA  : Davacı dava dilekçesinde özetle; hakkında görevin işbirliği çerçevesinde yürütülmesi ilkesine aykırı davrandığı, bu durumun iş akışını zorlaştırdığı, personelin motivasyonunu bozduğu, idareyi zaafiyet içerisinde göstermeye çalıştığı, sürekli gereksiz yazışmalarla meşgul ettiği, yanıltıcı bilgiler verdiği, usulsüz cezalandırmalarla personelin motivasyonunu bozduğu iddialarıyla açılan soruşturma sonucu 15/12/2007 tarihli inceleme raporunun düzenlendiğini, bu rapora dayanılarak iddiaların sübut bulduğu gerekçesiyle 657 sayılı yasanın 125/B-1 maddesi uyarınca kınama cezası ile cezalandırılarak Şişli Devlet Hastanesine hemşire olarak atandığını, bu işlemin iptali için açtığı davada İstanbul 7. İdare Mahkemesi'nin 20/05/2009 gün ve 2008/1626 esas - 2009/854 karar sayılı ilamı ile eylemlerinin sübuta erdiği, ancak disiplin cezasını gerektirecek bir mahiyet taşımadığı şeklindeki gerekçeyle işlemin iptaline karar verildiğini, temyizi üzerine Danıştay 5. Dairesi'nin 14/05/2010 tarihli kararıyla işlemin iptali yönündeki kararı bozduğunu, karar düzeltme isteminin reddedildiğini, bozmaya uyan mahkemenin 31/10/2011 tarihinde davanın reddine karar verdiğini, 25/06/2013 tarihinde bu kararın onandığını, karar düzeltme isteğinin 21/02/2014 tarihinde reddedildiğini, ihbar olunanların dosyaya ibraz edilen belge ve somut bilgileri görmezden gelerek, usule ve hukuka açıkça aykırı inceleme raporunda öne sürülen haksız, kasıtlı ve gerçeğe aykırı suçlamaları tek taraflı esas alarak tarafsızlık ve objektiflik ilkesini ihlal ettiklerini, duruşma yapılması isteminin dikkate alınmadığını, talep ettiği belgelerin idareden istenmediğini, kanunun açık hükmüne aykırı olarak kayırma ve taraf tutma, düşmanca ve hukuka açıkça aykırı olarak hakkın yerine getirilmesinden kaçınılarak kararlar verdiklerini beyan ederek maddi ve manevi zararının tahsilini istemiştir.

CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu ve HMK’nun 46. maddesindeki sorumluluk koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Dava, hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İstanbul 7. İdare Mahkemesinin dosya örnekleri getirtilerek incelenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK'nun 46. maddesine göre Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı ancak aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a)Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

İstanbul 7. İdare Mahkemesinin dosya örnekleri getirtilerek incelenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK'nun 46. maddesine göre Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı ancak aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a)Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b)Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c)Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç)Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d)Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.

Somut olayda, sorumluluğa dayanak yapılan olgular ihbar olunanlarca gerçeğe ve hukuka aykırı inceleme raporunun esas alınması disiplin cezasının iptali için açtığı davada taleplerinin dikkate alınmaması, taraf tutularak açıkça hukuka aykırı karar verilmesi hakkın yerine getirilmesinden kaçınılması, kin ve düşmanlıkla hareket edilmesi iddialarıdır.

Tazminat istemi, yasa yolları düzenlenmiş bulunan yargısal işlem ve kararlara ilişkindir. Davacının iddiası ve gelişim biçimi itibariyle, hukuki süreç işlemiş, yasa yolları da tüketilmiştir. Davacı, HMK 46.maddede sayılan sınırlı hukuki sorumluluk nedenlerinin eldeki davada gerçekleştiğini kanıtlayamamıştır. Hal böyle olunca davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

Öte yandan HMK’nun 49. maddesi uyarınca, davanın esastan reddi halinde disiplin para cezasına hükmedilmesi gerektiğinden, bu konuda dava konusu olayın gelişim biçimi ve dosyaya yansıyan olgular göz önünde bulundurulmuş, 1.000,00-TL disiplin para cezası verilmesinin uygun olacağı değerlendirilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM : Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-HMK'nun 46. maddesindeki şartlar oluşmadığından davanın esastan reddine,

2-HMK'nun 49. maddesine göre takdiren 1.000,00-TL disiplin para cezasının davacıdan tahsiline ve hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Alınması gereken 54,40-TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 427,00-TL'den mahsubuna, kalan 372,60-TL'nin davacıdan tahsiline ve hazineye gelir kaydedilmesine,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 4.950,00-TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 4.950,00-TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

8. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, davacının temyiz isteminin miktardan reddine karar verilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

III. GEREKÇE

Ön sorun yönünden:

9. Davacı dava dilekçesinde 499,40TL maddi, 99.500TL manevi olmak üzere toplam 100.000TL tazminat talep etmiş olup, 11.07.2019 ve 12.07.2019 tarihli dilekçelerinde maddi tazminat talebinden vazgeçtiğini belirtmiş, manevi tazminat talebinin ise 21.000TL olarak değiştirilmesini talep etmiştir. Hukuk Genel Kurulunca davacının “vazgeçme” talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 307. maddesi uyarınca davadan feragat olarak değerlendirilemeyeceği gibi 128. maddede düzenlenen ve davalının açık rızasına bağlı olan ancak somut olayda koşullarının gerçekleşmediği anlaşılan davanın geri alınması olarak da kabul edilemeyeceği gerekçesiyle oy birliğiyle ön sorunun bulunmadığı sonucuna varılarak işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Esas yönünden:

10. Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

11. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

12. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

12. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

13. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 14.04.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17451, Karar No: 2023/6450, Tarih: 13.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/17451 E.  ,  2023/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemece, davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiş, bu kararın ve 22.05.2021 tarihli davacı / müdahil ... ve müşterekleri vekilinin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair ek kararın davacı / müdahil ... ve müşterekleri vekili ve davacı / müdahil ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 1, 3, 4, 8, 11, 12, 17, 18, 19, 20, 14, 108 ada 1, 2, 4, 5, 6, 8, 42, 46, 49, 18, 3, 12, 19, 43, 44, 45, 9, 11, 15, 17, 21, 22, 24, 25, 109 ada 5, 11, 24, 25, 29, 3, 13, 19, 111 ada 5, 2, 116 ada 3, ada 1 ve 7, 156 ada 5, 16, 27, 37, 41, 43, 45, 69, 72 ve 73, 160 ada 44, 47, 20, 22, 23, 26, 27 ve 32 parsel ... muhtelif yüz ölçümlü taşınmazlar, 4753 ... Kanun uyarınca Hazine adına oluşmuş 06.01.1964 tarihli tapu kayıtlarına dayalı olarak, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/77 Esas ... dava dosyasında dava konusu oldukları belirtilerek, 1993 yılında, malik haneleri açık olarak tespit edilmişlerdir.

Davacı M...ve arkadaşları, Asliye Hukuk Mahkemesine sundukları 05.10.1989 tarihli dava dilekçeleri ile, Hazine aleyhine, 4753 ... Kanun uyarınca Hazine adına oluşturulan 1 ila 349 numaralı tapu kayıtlarının iptali ve adlarına tescili istemi ile dava açmışlar ve yargılama sırasında, davaya konu parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeni ile dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Kadastro Mahkemesinin 1994/45 Esas ... dosyası üzerinden dava konusu parsellere ilişkin olarak açılan davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama neticesinde verilen 10.10.2000 tarihli ve 2000/15 Karar ... " davanın kabulü ile taşınmazların davacılar adına tesciline" ilişkin hüküm, davalı Hazine temsilcisinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesi’nin 07.05.2002 tarihli ve 2002/4178 Esas 2022/4125 Karar ... ilamıyla; " dava dilekçesinde iptali istenen tapuların tarih ve numaralarının açıkça belirlenmediği, kadastro tespitinden önce Asliye Hukuk Mahkemesine mülkiyetle ilgili tapu iptal ve tescil davası açıldığı halde dava konusu taşınmazların kapsamının tam olarak belirlenmediği, Hazine adına oluşturulan tapu kayıtlarının dayanağı olan belirtmelik ve haritaların getirilmediği ve mahallinde uygulanmadığı, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının hangi parsellere ait olduğunun tespit edilmediği açıklanarak, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesinin isabetsizliğine " değinilerek bozulmuştur.

Kadastro Mahkemesince, bozma sonrası 2002/119 Esas ... dosya üzerinden yapılan yargılama neticesinde, 03.12.2012 tarihli ve 2012/70 ... kararla; " taşınmazların baraj gölü altında kalmaları nedeni ile mahkemenin görevsizliğine " karar verilmiş, görevsizlik kararı uyarınca dava dosyasının gönderildiği Asliye Hukuk Mahkemesince karşı görevsizlik kararı verilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 06.03.2015 tarihli ve 2015/1015 Esas 2015/1315 Karar ... ilamıyla; " İlk Derece Mahkemesince inceleme yapılan ve eksik inceleme yapıldığı düşünülen taşınmazlar hakkında, baraj gölü altında kalan taşınmazların tespit edilmesi görevinin Kadastro Mahkemesine ait olduğu " gerekçesiyle Kadastro Mahkemesi görevli merci yeri olarak belirlenmiştir.

Merci kararı sonrası Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, 105 ada 1 - 3 - 4 - 8 - 11 - 12 - 17 - 18 - 19 - 20, 108 ada 1 - 2 - 4 - 5 - 6 - 8 - 42 - 46 - 49, 116 ada 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 10 - 15 - 16 parsel ... taşınmazların ... Barajı suları altında kaldıkları görüldüğünden bu taşınmazlar hakkındaki davanın eldeki dosyadan tefriki ile 2021/5 Esas sırasına kaydedilmesine karar verilmiş olup, ... Kadastro Mahkemesinin kapatılması nedeniyle dava dosyasının devredildiği ... Kadastro Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2021/5 Esas, 2021/8 Karar ... kararı ile, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Köyünde kain 105 ada 1 - 3 - 4 - 8 - 11 - 12 - 17 - 18 - 19 - 20, 108 ada 1 - 2 - 4 - 5 - 6 - 8 - 42 - 46 - 49, 116 ada 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 10 - 15 - 16 parsel ... taşınmazlar hakkındaki davanın görev yönünden usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine, görevli ve yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş; hükmün, bir kısım davacılar vekili ... ve arkadaşları vekili ile bir kısım davacılar vekili ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine davacı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz talebi yönünden 22.05.2021 tarihli ek kararla, 1 haftalık kesin süre içerisinde, eksik temyiz ve posta tebligat giderinin yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş ve ... bu ek karar da davacılar vekili ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren mahkeme tarafından bir haftalık kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Muhtırada gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı yatırılma merci, süresi ve ilgili giderler kalem kalem belirtilmelidir.

Kadastro Mahkemesince, davacı vekiline gönderilen muhtırada, temyiz posta ve tebligat giderinin miktarı belirlenmesine rağmen, belirlenen miktar kalem kalem belirtilmediğinden, muhtıranın usulüne uygun olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Bu itibarla; 22.05.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve davacı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz talebinin incelenmesine karar verilmiştir.

Esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince, ... barajının suları altında kalan taşınmazların tescil dışı bırakılması gereken alanlar olduğu ve artık bu taşınmazlar hakkında tescil hükmü kurulamayacak olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; 3402 ... Kanun'un 1 inci maddesi gereğince, yasanın amacı, tapu sicilini oluşturmaktır. 3402 ... Kanun'un 25 inci maddesinin “Kadastro Mahkemesi taşınmaz mal mülkiyetine ve sınırlı ayni haklara, tapuya tescil veya şerh edilecek veyahut beyanlar hanesinde gösterilecek sair haklara sınır ve ölçü uyuşmazlıklarına, kadastroya ve tapu sicilini ilgilendiren benzeri davalara ve özel kanunlarca kendisine verilen işlere bakar…” hükmü ile genel olarak kadastro mahkemesinin yetkisini belirlenmiştir. Yine aynı Kanun'un 16/C maddesinde, göllerin tescil ve sınırlandırmaya tabi olmadığı belirtilmiş bulunmaktadır.

Bahsi geçen kanun maddelerinden anlaşılacağı üzere, çekişmeli taşınmazlar, baraj gölü altında kaldıklarından bu taşınmazlar hakkında tescil kararı kurulamayacağı, mülkiyetin tespiti kararı verilerek, taşınmazların tespit dışı bırakılmalarına hükmedilmesi gerekeceği açıktır.

Bu durum karşısında; İlk Derece Mahkemesince, bu husus nazara alınmadan, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile, 6100 ... HMK'nin Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı / müdahil ... ve müşterekleri ile davacı / müdahil ... ve müştereklerine ayrı ayrı iadelerine,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.12.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3676, Karar No: 2006/5290, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3676 E.  ,  2006/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 olarak kabulü,

2-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir

durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla binde 4'ü geçemeyeceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen benzer sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.