muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9272, Karar No: 2013/15306, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9272 E.  ,  2013/15306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, davalı ... yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza yol ve kaldırım olarak hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu Dereçavuş Mahallesi 4991 ada 172 parsel, 4991 ada 173 parsel ve 4991 ada 174 parsel sayılı taşınmazların ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Yunuseli Mahallesi 6551 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 30.06.2010 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun ve tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

6-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi (30.06.2010) itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve şehircilik müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7408, Karar No: 2020/5097, Tarih: 03.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7408 E.  ,  2020/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nüfus kayıtlarına göre suça sürüklenen çocuk ...’ın 01/09/1999, suça sürüklenen çocuk ...’un 01/06/2001 ve suça sürüklenen çocuk ...’in 01/04/2002 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olmaları nedeniyle, 22/04/2015 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların, 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünden rapor alınması gerektiği gözetilmeden, anılan hususları içermeyen ve suça sürüklenen çocukların işledikleri suçların hukuki sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği konusunda, içinde bulundukları aile koşulları sosyal ve ekonomik koşullar ile psikolojik ve eğitim durumları hakkında uzman kişilerce hazırlanacak rapor eşliğinde mahkemesince karar verilmesinin uygun olacağına dair görüş içeren yetersiz rapor ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16565, Karar No: 2017/26629, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16565 E.  ,  2017/26629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7542, Karar No: 2022/11434, Tarih: 28.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7542 E.  ,  2022/11434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 01/06//2009 -15/07/2016 tarihinde kadar sürekli kesintisiz olarak sadece ... Belediyesinde isçi sıfatı çalıştığını, bu süreçte çeşitli birimlerde sırasıyla fırında ekmek dizdiğini park bançe ve mezarlıkların otunu biçtiğini garajda gece bekçiliği yaptığını, zabıta amirliğinde gece nöbeti tuttuğunu, sulama aracı ile orta refüşteki çim, çiçek ve çamları suladığını, ekmek aracını sürdüğünü, tröktar kullandığını kış aylarındaa binaların küllerini aldığını, 18.1.2016 günü davalı tarafından iş kur bünyesinde 5 ay 29 gün çalıştığı gibi gösterdiğini ve 15/07/2016 günü işin bittiğini daha sonra müvekkiline belge imzaladıklarını çalışmak istemediklerini belirterek işten atıldığını, SGK kayıtlarına göre sadace 2011 yılında 150 gün 2013 yılında 176 gün 2014 yılında 176 gün 2015 yılında 150 gün 2016 yılında 178 gün iş kur bünyesinde davalı ... belediyesinde gözüktüğünü belirterek, bildirilen ve SGK kayıtlarında gözüken süreler dışında davalı ... belediyesinde sürekli ve kesintisiz ve olarak çalışmış olduğunun tebspitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP:

Fer'i müdahil SGK vekili dilekçesinde, yöntemince araştırma yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili de duruşmadaki beyanında, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince, tanık beyanlarının kesintisiz ve sürekli çalışma iddiasını ispat edecek her türlü şüpheden uzak, net ifadeler içermemesi, dosya içerisindeki yazılı belgelerde davacının kesintisiz ve sürekli çalışmasına ilişkin delillerin olmaması, davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde yapılan teftiş sonucu hazırlanan SGK müfettiş raporunda davacının çalışıp da sigorta bildirimi yapılmadığına ilişkin tutanak bulunmaması, davacının resmi kayıtlara geçmeyen dönemlerde çalıştığını ve ücret aldığını gösterir belgelerin ibraz edilememesi, bu haliyle de kamu kurumu olan davalı işyerinde davacının çalışmasını ispat edecek yazılı delil bulunmaması gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi; davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine, dair karar tesis etmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, belediye bünyesinde davacının çalışmasının sürekli ve kesintisiz olduğunu destekleyen tanık beyanlarına itibar edilmemesinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiş ve kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. (5510 sayılı Kanunun m. 86/9.) maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler ışığında; mahkemece resen araştırma ilkesi gereğince davacının beyanı alınarak, davalı kamu kurumu işyeri olan belediyede her yıl belediyenin hangi işyerlerinde kimlerle çalıştığı, emir ve talimatları kimden aldığı, ne iş yaptığı, ödemelerin nasıl, ne şekilde, hangi işlemler sonucu yapıldığı açıklattırılarak davacının davası somutlaştırılmalı; belediyeden ilgili birimlerdeki bu çalışmaları ile ilgili işe giriş çıkış bilgileri, sözleşmeler, ücret bordroları, puantaj kayıtları istenmeli, davacı ile ilgili belge yoksa bu birimlerde diğer çalışanların listesi ve işyeri bordroları istenerek bu birimler nezdinde resmi sıfatla çalışan kişiler (müdür, amir, memur gibi) ile bordrolu çalışanlar tespit edilerek beyanlarına başvurulmalı, ara dönemlerde sözleşme var ise sonrasında davacının çalıştığını iddia ettiği birimlerde aynı şekilde tanıklar dinlenilmeli, belge gönderilmemesi halinde sebepleri üzerinde durulmalı, resmi veya yazılı kayıtların bulunmadığı tarihlerde alınan bu beyanlar ile eldeki deliller bir arada değerlendirilmeli, ayrıca davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarındaki çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğu göz önünde tutulmak suretiyle uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14092, Karar No: 2012/2478, Tarih: 22.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14092 E.  ,  2012/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.09.2010 gün ve 10762-11621 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli 630 ada 59 parsel belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Hazine, taşınmazın Hazineye ait olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahale etmiştir. Mahkemece, Hazine ve Orman Yönetiminin davasının reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Dairece önce 14.04.2010 gün 1792-5072 sayılı kararla "Taşınmazın (A) ve (B) bölümlerine ilişkin davanın kabul edilmesi gereğine değinilerek" hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Daha sonra, davalı gerçek kişi vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairenin 14.04.2010 gün ve 2010/1792 - 5072 sayılı kesin nitelikli bozma kararının kaldırılmasına, hükmün taşınmazın (A) ve (B) bölümlerine ilişkin olmak üzere, tespit tarihinden 20 yıl öncesine ait memleket haritası ve hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin belirlenmesi, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının bu resmi belgelerle denetlenmesi, taşınmazın (A) ve (B) ile gösterilen bölümleri üzerinde bulunan meyve ve meşe ağaçlarının sayısı, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının belirlenmesi" gereğine işaret edilerek bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tesbitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasanın 4.maddesi ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

Bozma kararına uyulmakla birlikte bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dava kadastro tesbitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasanın 4.maddesi ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

Bozma kararına uyulmakla birlikte bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki; çekişmeli taşınmaza komşu 60, 61, 62 numaralı parseller hali arazi, doğudaki geniş yüzölçümlü 836 ada 1 parsel de orman niteliğinde olup, 1963 tarihli memleket Haritasında çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) bölümlerinin yeşil renkli ve bitişikteki taşınmazlarla aynı görünümde olduğu, 1995 tarihli Memleket Haritasında ibreli ağaç rumuzu ile işaretlenen bu yeşil alanların daha da genişlediği, ziraat bilirkişi raporuna göre, (A) bölümü (6138 m2) üzerinde 8 adet 100-120 yaşında ardıç- meşe ağaçları (B) bölümü (2412 m2) üzerinde 1 adet 200, 3 adet de 30 yaşında meşe ardıç ağacı, (C) bölümünde ( 15270 m2) 15-20 yaşlarında meyva ağaçları bulunduğu, sonuç olarak (A) ve (B) bölümlerinde imarihyanın tamamlanmadığı

açıklanmıştır. Bu durumda (A) ve (B) işaretli taşınmazlarda dava tarihi olan 2008 yılına kadar zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı, kültür arazisi niteliğinde dahi olmadığı anlaşılmaktadır. O halde (A) ve (B) bölümleri yönünden davanın reddine karar verilmeli, (C) bölümünün ise komşu 39 parsele ait kadastro tespit tutanağı, varsa dayanağı kayıt belge ve dava dosyaları da getirtilip incelendikten sonra 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklık kabul edilip edilmeyeceği tartışılarak karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 22/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28977, Karar No: 2015/14333, Tarih: 29.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/28977 E.  ,  2015/14333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kararı temyiz etmeyen sanık ...'ın çaldığı malları sanık ... ve ... isimli şahıslara sattığını beyan etmesi üzerine şahısların işyerlerinde 2009 yılında arama yapıldığı, ele geçirilen suç eşyalarının muhafaza altına alındığı, ... marka ... seri nolu laptopun 2011 yılında müştekiye ait olduğunun tespit edilmesi üzerine sanık... hakkında kamu davası açılarak cezalandırılması yoluna gidilmişse de; dosya içerisinde mevcut belgelere göre, ... marka ... seri nolu laptopun bulunduğu işyeri adresinin İtfaiye meydanı ... /Ankara olduğu, dosyada bulunan tutanaklardan bu adresin...'e ait olduğu, sanığın adresinin ise İtfaiye meydanı... /Ankara olduğunun anlaşılması karşısında kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 29.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7264, Karar No: 2012/12664, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7264 E.  ,  2012/12664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,hükme esas alınan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.