muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3065, Karar No: 2014/17006, Tarih: 11.07.2014

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanıklar hakkında hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

3-...'in ölümü, ...'ın yaralanması ile sonuçlanan olayda, kendilerini duruşmada ayrı vekaletnamelerle ve aynı vekille temsil ettiren ...'in mirasçıları ile olayda yaralanan küçük ... ve yasal temsilcilerinin iki farklı grup katılan olarak kabul edilmek suretiyle, her grup katılan için ayrı ayrı vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden ve katılanlar lehine hükmolunan vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınması yerine yazılı şekilde ve ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki “suçun sebep ve saikleri” ibaresinin çıkarılması; hükmün 6. paragrafına " TCK'nın 50/1-a" ibaresinden sonra gelmek üzere " ve 50/4. maddeleri gereğince sanıklara verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; yine aynı Kanun'un" ibarelerinin eklenmesi;

hükmün 10. paragrafının çıkartılarak yerine "Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.640-TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılanlara VERİLMESİNE, Katılanlar ..., Mehmet Salih Yıldırım, ..., ..., ..., ... ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.640-TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılanlara VERİLMESİNE, " cümleleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4813, Karar No: 2019/5492, Tarih: 25.09.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/4813 E.  ,  2019/5492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan ...'ın meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18018, Karar No: 2012/35046, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18018 E.  ,  2012/35046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar, bahçe, havuz, duş yeri, ve şezlong alanı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı, belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanununun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12283, Karar No: 2014/29628, Tarih: 27.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12283 E.  ,  2014/29628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/209723

MAHKEMESİ : Adana 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/1113 (E) ve 2013/182 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmalarında suçlamayı reddettiği ve suça konu telefonlarda kullanıldığı iddia edilen hattın kendisine ait olduğunu kabul etmekle birlikte bu telefonları çalmadığını ve hiç kullanmadığını beyan ettiği ,getirtilen HTS kayıtlarına göre de çalınan 2 telefondan birincisinin sanığa ait sim kartı ile suç tarihi olan 11.01.2012 tarihinde bir süre kullanıldığı ve 13.01.2012 tarihi itibariyle de yine Y.. ilçesinde ikamet ettiği anlaşılan R. A. isimli başka bir kişinin sim kartı ile kullanılmaya başlandığı ve müzekkere tarihi itibariyle de aynı kişi tarafından kullanılmaya devam edildiği , yine çalınan ikinci telefonun da sanığa ait sim kartı ile suç tarihinde bir süre kullanılmakla birlikte 19.01.2012 tarihinde yine Y.ilçesinde ikamet ettiği anlaşılan İ.Ç. isimli kişinin sim kartı ile kullanılmaya başlandığı ve müzekkere tarihi itibariyle de bu kişi tarafından kullanılmaya devam edildiğinin tespit edildiği,ancak R. A. ve İ. Ç. isimli bu kişilerin soruşturma ya da yargılama aşamasında ifadelerine hiç başvurulmadığı anlaşılmakla , öncelikle R. A. ve İ. Ç.isimli kişilerin tespit edilerek tanık olarak beyanlarının alınması, sanığı tanıyıp tanımadıkları, suça konu telefonları sanıktan satın alıp almadıkları, almış iseler ne şekilde aldıkları ve buna dair ellerinde bir belge olup olmadığı hususlarının kendilerinden sorularak tespiti, sanığın savunmasında belirttiği hususların araştırılması, sanığın hukuki durumunun kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre taktir ve tayini gerektiği halde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. E.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26700, Karar No: 2013/659, Tarih: 14.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26700 E.  ,  2013/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin ve iddianamenin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Hükme esas alınan ve UYAP bilişim sisteminde bulunmayan keşif tutanağının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 219. maddesi hükmüne aykırılık yapılması

Yasaya aykırı, Katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15309, Karar No: 2017/26400, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15309 E.  ,  2017/26400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8631, Karar No: 2022/10445, Tarih: 14.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8631 E.  ,  2022/10445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince

verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak

okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Bölge adliye mahkemesi’nce davacı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararı davacı kadın temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın "Tanığın davet edilmesi" başlıklı 243. maddesinin 1. fıkrasındaki düzenleme; "Tanık davetiye ile çağrılır. Ancak, davetiye gönderilmeden taraflarca hazır bulundurulan tanık da dinlenir. Şu kadar ki, tanık listesi için kesin süre verildiği ve dinlenme gününün belirlendiği hallerde, liste verilmemiş olsa dahi taraf, o duruşmada hazır bulundurursa tanıklar dinlenir." şeklindedir.

6100 sayılı HMK'nın "Tanığın davet edilmesi" başlıklı 243. maddesinin 1. fıkrasındaki düzenleme; "Tanık davetiye ile çağrılır. Ancak, davetiye gönderilmeden taraflarca hazır bulundurulan tanık da dinlenir. Şu kadar ki, tanık listesi için kesin süre verildiği ve dinlenme gününün belirlendiği hallerde, liste verilmemiş olsa dahi taraf, o duruşmada hazır bulundurursa tanıklar dinlenir." şeklindedir.

Somut olayda dosyanın incelemesinden; Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde usulünce tanık deliline dayanıldığı, mahkemece 12.12.2019 tarihli ön inceleme duruşmasında taraflara "Dilekçelerinde gösterdikleri ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları, tanık isim ve adreslerini bildirmeleri veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için 2 hafta kesin süre verilmesine" karar verilmiş, davacı kadın iki haftalık kesin süre içerisinde tanıklarını bildirmemiştir. Kesin süreyi takip eden tahkikat duruşmasının 17.03.2020 tarihine bırakıldığı Ancak COVİD-19 hastalığının, Dünya Sağlık Örgütü tarafından 11/03/2020 tarihinde Pandemi olarak ilan edilmesinin ardından, ülkemizde buna ilişkin ilk yargısal tedbir, duruşma ve keşiflere ilişkin olarak Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından 13/03/2020 tarihinde alınmış, bunu takiben duruşmaların ertelenmesine karar verilmiştir. Duruşmaların ertelenmesi kararından sonraki ilk duruşmada, taraf vekilleri tarafından ortak kararla “tarafların anlaşması ihtimaline binaen” mazeret dilekçesi sunulmuş, mahkemece tarafların mazeretlerinin kabulüne karar verilerek duruşmanın ertelenmesine karar verildiği anlaşılmıştır. Erteleme kararlarından sonra yapılan ilk duruşmada davacı tarafından müşterek çocuk ...’ tanık sıfatıyla dinlenmiştir. Mahkemece; HMK 243. maddesi gereği tanıkların hazır edilmediği, davacı tarafından iddia edilen vakıaların tanık ve delillerle ispat edilmediğinden kusur belirlemesinin yapılamayacağı gibi boşanma hükmü de verilemeyeceği, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmiş ise de yukarıda anılan yasal düzenleme uyarınca; davacı kadın tarafından tanık usulunce hazır edilmiş ve beyanları alınmıştır. Bu durumda davacı tarafça usulünce tanık olarak gösterilen ve ilk derece mahkemesince dinlenilen tanık beyanının hükme esas alınması gerekir.

O halde İlk derece mahkemesince, tanık olarak dinlenilen ...’ın beyanının tüm delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davacının hukuki dinlenilme hakkına (HMK m.27) aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 14.12.2022 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2012/3150, Karar No: 2012/4560, Tarih: 28.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/3150 E.  ,  2012/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında 3402 sayılı yasanın Ek. 4. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı yasayla eklenen Ek 4. madde kapsamında 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında 116 ada 13 parsel sayılı 11.079,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ... oğlu ... kullanımındadır" şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın yaklaşık 6000 metrekarelik bölümünün kendi zilyetliğinde bulunduğu ve limon ağaçlarının olduğu iddiası ile beyanlar hanesine bu hususta şerh verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davasının kabulüne ve çekişme konusu 116 ada 13 sayılı parselin Hazine adına tesciline, beyanlar hanesinin 2 nolu bendinde geçen "taşınmaz ve üzerindeki bahçe ... oğlu ...'ün kullanımındadır" şerhinin iptali ile beyanlar hanesinin bu bölümüne "14.02.2011 tarihli fen bilirkişisi ... tarafından dosyaya sunulan raporda taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 5215.78 metrekarelik bölüm ile üzerindeki limon ağaçlarının ... oğlu ...'ın, (B) harfi ile gösterilen 5863.67 metrekarelik bölüm ile üzerindeki limon ağaçları ... oğlu ...'ün kullanımındadır" ibaresinin 3402 sayılı Yasa'nın 19/2 ve 5831 sayılı Yasanın Ek 4. maddesi uyarınca şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1301, Karar No: 2019/2988, Tarih: 27.05.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1301 E.  ,  2019/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : I- Sanık ... hakkında:

a- ...'i kasten öldürme suçundan: TCK'nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

b- ...'i Kasten yaralama suçundan: TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53/1 maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası,

II- Sanık ... hakkında:

a- ...'i kasten öldürme suçundan: TCK'nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

III- Sanık ... hakkında:

a- ...'i kasten öldürmeye kalkışma suçundan: TCK'nin 81/1, 35, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b- ...'i kasten yaralama suçundan: TCK'nin 86/1, 86/3-e, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,

IV- Sanık ... hakkında:

a- ...'i Kasten yaralama suçundan: TCK'nin 86/1, 86/3-e, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... müdafii tarafından kararın duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık ve müdafiine meşruhatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadıkları anlaşıldığından bu sanık yönünden temyiz incelemesi duruşmasız olarak; duruşmaya gelen müdafileri nedeniyle de sanıklar ... ve ... yönünden duruşmalı olarak yapılmıştır.

2)Sanık ... müdafinin hükmolunan cezanın miktarı itibariyle yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin hüküm tarihinde yürürlükte olan CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3)Dairemizin 04.02.2019 tarihli tevdii kararı uyarınca yokluklarında kurulan hükme ilişkin gerekçeli kararın maktuller ... ve ... yönünden kamu davasına katılanlar ... ve ...'e tebliğ edildiği ve katılanların temyiz dilekçesi kapsamında kabul edilen 11.03.2019 tarihli dilekçeleri ile hükmü temyiz ettikleri anlaşılmış ise de, belirtilen temyiz dilekçesinin altında imzası olan ve dilekçeyi ibraz eden Av. ...'nün dilekçeye ek olarak sunmuş olduğu ve yargılama sırasında fiziken dosya içerisinde bulunmayan 13.12.2013 ve 20.10.2008 tarihli vekaletnameler uyarınca belirtilen katılanlar tarafından yetkilendirildiğinin anlaşılması, adı geçen avukatın yargılama sırasında açıkça belirtilen katılanları da temsilen 27.02.2014, 13.11.2014 ve 09.07.2015 tarihli celselere katılması ve ayrıca adı geçen avukatın yüzüne karşı tefhim edilmesine karşın hükmün belirtilen katılanlar yönünden temyiz edilmemiş olması karşısında; duruşmada usulüne uygun vekaletnameler uyarınca vekil ile temsil edildikleri anlaşılan ve vekillerinin yüzüne karşı 10.11.2015 tarihinde tefhim edilen karara karşı CMUK'un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık süreden sonra 11.03.2019 tarihli dilekçeleri ile temyiz talebinde bulunan katılanlar ... ve ...'in temyiz taleplerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

4)Katılan sıfatları nedeniyle de temsil yetkisi olan sanık ... müdafii, sanık ... müdafileri ile sanık ... müdafilerinin temyizlerinin açıkça sanık sıfatına hasren yapıldığı gözetilmiş; temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

5)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'e yönelik kasten öldürme, sanık ...'in maktul ...'e yönelik kasten öldürme, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçları ile sanık ...'in mağdur ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'in mağdur ...'e yönelik eylemi dışında kalan diğer suçların niteliği tayin, tüm sanıklar yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği ile sanık ...'in mağdur ...'e yönelik eylemi yönünden kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrik koşullarının mevcut olmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, meşru savunmaya, sanık ... ve müdafinin silah nedeniyle artırım yapılmasının hatalı olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve Agit'in sanık ...'in oğulları, maktuller Barış ve Yener ile sanık ...'ın ise sanık ...'in eşinin kardeşi oldukları, sanık ...'in kızının olaydan bir süre önce evlenmek istediğini dile getirmesi ve evlenmek istediği kişiye babası olan sanığın rıza göstermemesi nedeniyle evden kaçtığı, bu olaydan dolayı eşini sorumlu tutan sanık ... ile eşi arasında yaşanan aile içi bir kısım tartışmalar nedeniyle önce sanık ...'in eşinin, bir süre sonra da diğer kızlarının evden ayrıldıkları, sanık ...'in eşinin evi terkettikten sonra kaynı olan sanık ...'ın yanında kalması ve eşinin ailesinin yaşanan bu olaylar nedeniyle eşine sahip çıkması nedeniyle sanık ... ile eşinin ailesi arasında münakaşa yaşandığı, olay günü de sanık ...'in oğlu olan sanık ...'in sanık ...'ın oğlu olup aynı zamanda kendisinin de kuzeni olan mağdur ...'ın çalıştığı yere gittiği ve aralarında herhangi bir tartışma olmaksızın üzerinde bulunan bıçağı çıkartarak mağduru kalça ve uyluk bölgelerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde toplam dört darbe ile yaraladığı, bu olayın mağdurun babası olan sanık ... tarafından öğrenilmesi üzerine hiddete kapılan sanık ...'ın eniştesi olan ...'i telefonla arayarak kızgın bir şekilde nerede olduğunu sorduğu, daha sonra onun evde olduğunu öğrenmesi üzerine yanına kardeşleri olan maktuller Barış ve Yener ile akrabası olan ancak temyiz davasına konu olmayan sanık ...'ı da alıp üzerlerinde bulunan tabanca ve bıçaklarla eniştesi olan ...'in evinin bulunduğu mevkiye gittikleri, kaynı olan sanık ...'ın hiddetli bir şekilde evine gelmesi nedeniyle sanık ...'in de bıçak alarak oğlu olan sanık ... ile birlikte evden dışarı çıktıkları, evin dışında yaşanan karşılaşmada iki grubun da TCK'nin 37. maddesi kapsamında fikir ve irade birliği içinde hareket edip eylem üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle ellerinde bulunan silahtan sayılan aletlerle karşılıklı olarak birbirlerine saldırdıkları ve çıkan kavgada maktul ...'ın boyun, batın, sırt ve omuz bölgelerinden almış olduğu dört bıçak darbesiyle, maktul ... bölgelerinden üç bıçak darbesiyle, sanık ...'in göğüs ve kol bölgelerinden üç bıçak darbesi ve sol ayak bölgesinden bir adet mermi çekirdeği isabetiyle, sanık ...'ın ise kalça ve uyluk bölgelerinden üç bıçak darbesi ve uyluk bölgesinden iki adet mermi çekirdeği isabetiyle yaralandıkları olayda;