muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25448, Karar No: 2015/2291, Tarih: 13.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25448 E.  ,  2015/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 22.06.2009 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan yetim aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadıklarının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca, 2010 tarihinde gerçekleştirilen işlemle kesildiği ve 25.08.2009-26.07.2010 dönemi bakımından yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar için tahakkuk ettirilen borcun olmadığının tespiti ve kurum işleminin iptali talebi ile iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 E.- 2011/70 K. sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli,varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Eldeki somut olayda; Mahkemece kolluğa ilgililerin 25.08.2009-26.07.2010 döneminde fiili birlikteliklerinin olup olmadığı konusunda kapsamlı bir araştırma yaptırılmalı,ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, davalı ve boşandığı eşinin varsa çalışmaları nedeniyle resmi özel kurum ve kuruluşlara verdikleri belgelerdeki adreslerin getirilmeli, muhtarlıklardan nizalı döneme (25.08.2009-26.07.2010) ait ikametgah senetleri istenmeli, eşin ilgili seçim müdürlüğünden nizalı dönemde oy kullandığı sandıklar ile ilgili bilgiler getirilmeli, davaya konu döneme ilişkin medula sisteminde yer alan adres bilgileri getirtilmeli, ilgililerin doğalgaz aboneliği olup olmadığı ve kimin üzerine kayıtlı olduğu araştırılmalı böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9830, Karar No: 2021/3985, Tarih: 12.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9830 E.  ,  2021/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/497, Karar No: 2021/6145, Tarih: 27.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/497 E.  ,  2021/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kızı olan davalı ... ile torunu olan ...'ın baskı ve tehditleri sonucunda bedelsiz olarak dava konusu ... ada ... parseldeki 4 nolu bağımsız bölümü davalılara temlik ettiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, davacı vekili 07.02.2018 tarihli dilekçesi ile davayı sebep ve vakıalar yönünden ıslah ettiklerini; davacının, davalılar ile yapmak istediği sözleşmenin ölünceye kadar bakma sözleşmesi olduğunu ancak taşınmazın satış sözleşmesi ile davalılara temlik edildiğini, davalıların hileli davranışlar ile kendisini ölünceye kadar bakma akdi yapıldığına inandırdıklarını, bilgisi ve iradesi dışında ölünceye kadar bakma sözleşmesi yerine satış sözleşmesi yapıldığını belirterek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın bir kısım bedelinin davalı ... tarafından ödendiğini, baskı ve tehdit iddialarının doğru olmadığını, davacı ile kış aylarında birlikte yaşadıklarını, diğer zamanlar davacının kendi evine geçtiğini, davacının tamamen kendi arzusu ile hiçbir baskı altında kalmadan tapuda devir işlemini yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının iradesinin davalılar tarafından yanıltıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalıların istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince kabulü ile; yerel mahkeme kararı kaldırılarak iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4,90 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5746, Karar No: 2012/14800, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5746 E.  ,  2012/14800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçlu ...'ın 5/2/2010 tarihi itibariyle 879.493,86 TL vergi borcu bulunduğunu, davalı idareye dava dışı borçlunun alacak ve haklarına 112.651,00 TL lik haciz konulması için 17/2/2009 tarihinde haciz bildirgesi gönderdiklerini 18/2/2009 tarihinde tebliğ edilen haciz bildirgesine davalı şirketin 23/2/2009 tarihinde itiraz ettiğini ancak davalı şirket tarafından haciz bildirisinin tebliğ edildiği 18/2/2009 tarihinde dava dışı borçluya 20/3/2009 ve 20/4/2009 keşide tarihli çekler nedeniyle toplam 370.000,00 TL ödeme yaptıklarını belirterek 6183 sayılı yasanın 79/6. madde gereğince davalı şirketin dava dışı borçluya ödediği 112.651,00 TL nin ödeme tarihi olan 18/2/2009 tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı, bu talebin kabul edilmemesi halinde 18/2/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline ve davalı şirket yetkilileri olan diğer davalıların İİK 338/1. madde gereğince cezalandırılmasını dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili 18/2/2009 tarihinde tebliğ edilen haciz ihbarnamesine 23/2/2009 tarihinde itiraz ettiklerini dava dışı borçlunun müvekkili şirketten olan alacaklarına karşılık

dava konusu çekleri 2008 yılı aralık ayında verdiklerini anılan çeklerin borçlu tarafından dava dışı ...'e ciro edildiğini ve ... tarafından çeklerin 18/2/2009 tarihinde bankaya ibraz edilmesi suretiyle aynı gün banka tarafından ödendiğini, müvekkilleri hakkında İİK 89. maddenin uygulanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia savunma toplanan delillere göre, dava dışı borçlunun davalı şirketten cirosu kabil senetlerden olan çekler dolayısıyla alacaklı bulunduğu, bu nedenle davacının dava dışı borçlunun 3. kişi konumunda olan davalı şirketten çek bedelleri karşılığı olan alacağını çeklerin zapt olunması suretiyle haczedebileceği, çekler fiilen ele geçirilmeden 6183 sayılı yasanın 79. maddesinde düzenlendiği şekliyle haciz bildirisi tebliği yolu ile haciz uygulanmasının mümkün olmadığı buna rağmen davacı hazinenin kanun hükümlerine aykırı işlem yaparak cirosu kabil senetlerden dolayı dava dışı ...'a borçlu olan davalı şirkete haciz ihbarnamesi göndererek davalının haciz ihbarnamesine itirazı üzerine bu davayı açmasının kendi lehine bir hak doğurmayacağı, davacının böyle bir davayı açmasının yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı AATUHK'nun 79/6 maddesi gereğince açılmış alacak istemine ilişkindir. Anılan maddeye göre; 3.şahıs haciz bildirisi üzerine 7 gün içinde alacaklı tahsil dairesine itiraz ettiği takdirde, alacaklı amme idaresi bir yıl içinde 3.kişinin yaptığı itirazın aksini genel mahkemelerde açacağı davada ispat ederek 3.kişinin İİK 338/1 göre cezalandırılmasını ve borçlu bulunduğu tutarın ödenmesine hükmedilmesini istiyebilir.

Somut olayda, davacı idare dava dışı kamu borçlusu ...'ında aralarında bulunduğu 26 borçlu için davalı şirkete gönderdiği 17.2.2009 tarihli haciz bildisi ile borçluların hak ve alacaklarına haciz konulmasını istediği, haciz bildirisinin davalı şirkete 18.2.2009 tarihinde tebliğ edildiği, davalı şırketin 23.2.2009 tarihli dilekçe ile hakkında haciz bildirisi gönderilen 26 borçludan sadece ... ile alışverişleri olduğunu, tebliğ tarihi itibarıyla Kamuran'ın şirketlerinde alacağı bulunmadığını, borçlarını ekte sundukları listede belirtilen çeklerle ödediklerini borçlunun kendilerinden hak alacak malı bulunmadığını bildirmişlerdir. 4.4.2011 tarihli bilirkişi raporunun tespite ilişkin 1 bölümünde “31.12.2008 tarihinde

...'ın ... A.Ş'ye mal tesliminden kaynaklanan alacak bakıyesine karşılık çek keşide edildiği saptanmış ve ... A.Ş'nin 2009 Ocak ayı itibarıyla ...'a tek düzen muhasebe sistemine göre borcu bulunmadığı anlaşılmıştır.” denmektedir. Bu durumda davacı idare tarafından dava dışı borçlunun hak ve alacakları için haciz bildirisinin gönderildiği, bu bildiride çeklerden bahsedilmediği gibi çeklerle ilgili yapılmış bir haciz bildirisi de bulunmadığı, davalı şirketin dava dışı borçludan 31.12.2008 tarihinde aldığı malların bedelini yine aynı tarihte teslim ettiği çeklerle ödediği 2009 ocak ayı itibarıyla kamu borçlusuna borcunun bulunmadığı ,kamu borçlusu tarafından davalı tarafından keşide edilen 20.3.2009 ve 20.4.2009 keşide tarihli çeklerin 18.2.2009 tarihinde tahsil edilmesinin 18.2.2009 tarihli ve aynı gün yürülüğü giren 5838 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 18 .maddesine (19.3.1985 tarih ve 3167 Sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkındaki Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir. Geçici madde 2- 31.12.2009 tarihine kadar,üzerinde yazılı keşide tarihinden önce çekin ödenmek üzere için muhatap bankaya ibrazı geçersizdir.)dayalı olduğunun anlaşılması nedeniyle haciz bildirisinin tebliğ edildiği tarih itibarıyla davalı şirketin ve temsilcilerinin dava dışı kamu borçlusuna borçlu olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün gerekçesinin 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASI gerekmiştir.

Ayrıca 1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 168.maddesinde değişiklik yapan 5904 Sayılı yasanın 35.maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir”.hükmünü içermektedir.Somut olayda davalılar yararına anılan yasal değişiklik gereğince maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken nisbi vekalet ücreti takdiri doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün vekalet ücreti yönünden de 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASI gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarınn kabulü ile hükmün 3.sayfasındaki gerekçe bölümüne ait “davanın yasal dayanağı, 6183 sayılı yasanın 79/6. maddesi uyarınca davalı ... Sanayi ve Ticaret AŞ'nin, davacı Hazineye gecikme zammı dahil 879.493,86 vergi borcu bulunan dava dışı ...'a ait alacak ve haklarına haciz konulduğuna ilişkin haciz bildirisinin davalıya tebliğine rağmen, davalının amme alacağını karşılıksız bırakmak amacıyla ...'a 18.02.2009 tarihinde ... bankasından henüz vadesi gelmeyen 20.03.2009 tarihli 0033859 nolu 15.500,00 TL'lik çek ile 20.04.2009 tarihli 0033860 nolu 215.000,00 TL'lik çeklerin ödendiği iddiasıyla hazineye vergi borcu bulunan ...'a ödenmiş olan 112.651,00 TL'lik alacağın ödeme tarihi olan 18.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı veya yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ve davalı şirket yetkililerinin cezalandırılması istemi oluşturmaktadır. 6183 sayılı yasanın 79 maddesinde "Hamiline yazılı olmayan veya cirosu kabil senede dayanmayan alacaklar ile maaş, ücret, kira vs gibi her türlü hakların ve fiilen tutanak düzenlemek suretiyle haczi kabil olmayan üçüncü şahıslardaki menkul malların haczinin borçlu veya zilyed olan veyahut alacak ve hakları ödemesi gereken gerçek ve tüzel kişilere, kurumdan haciz keyfiyetinin tebliği suretiyle yapılacağı" düzenlenmiştir. Yine İİK'nın 89. Maddesinin 1. Fıkrasında "hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senede müstenit bulunmayan alacak veya sair talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki menkul bir malın haczedilmesi halinde icra memuru borçlu olan hakiki veya hükmü şahsa haciz ihbarnamesi gönderilebileceği saptanmıştır. 3. Kişinin borçluya cirosu kabil senetlerden dolayı borçlu bulunması halinde alacaklının talebi halinde bu senetlerin haczedelip muhafaza altına alınmasını zorunlu olduğu, alacaklının 3. Kişiye karşı 6183 sayılı yasanın 79. maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi tebliği sureti ile borçlunun alacağını tahsil cihetine gidemeyeceği yasanın emredici hükümlerinden anlaşılmaktadır. Senet olayımızda, dava dışı borçlu ...'ın davalı ...'den cirosu kabil senetlerden olan çekler ile alacaklı bulunduğu, bu itibarla davacı hazinenin kendisine vergi borcu bulunan ...'ın 3. Kişi konumundaki davalı ...'den çek bedelleri karşılığı olan alacağını çeklerin zaptolunması sureti ile haczedilebileceği, çekler fiilen ele geçirilmeden 6183 sayılı yasanın 79.maddesinde düzenlendiği

şekli ile haciz bildirisi tebliği yolu ile haciz uygulanmasının mümkün olmadığı, buna rağmen davacı hazinenin kanun hükümlerine aykırı işlem yaparak cirosu kabil senetlerden dolayı dava dışı ...'a borçlu olan davalı ...'ye 6183 sayılı yasanın 79. Maddesine göre haciz ihbarnamesini tebliğe çıkararak davalının haciz ihbarnamesine itirazı üzerine bu davayı açmasının kendi lehine bir hak doğurmayacağı, davacının böyle bir davayı açmasının yasal dayanağı bulunmadığından“ ibaresinin çıkarılarak yerine “davalı şirketin haciz ihbarnamesının tebliğ tarihi olan 18.2.2009 tarihi itibarıyla dava dışı kamu borçlusu ...'a borcu bulunmadığı, bunun aksinin davacı idare tarafından ispatlanamadığı, 20.3.2009 ve 20.4.2009 tanzim tarihli çeklerin 18.2.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5838 Sayılı Yasanın 18 maddesi gereğince ödendiği,haciz ihbarnamesinin borçlunun 3.kişideki hak ve alacaklarına ilişkin olup çeklerle ilgili olarak haciz bildiriminde bulunmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan “ibaresinin yazılarak ;yine hükmün 3.bendinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine“ 1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 168.maddesinde değişiklik yapan 5904 Sayılı yasanın 35.maddesi gereğince davalılar yararına hükmedilen 1.200 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine“ ibaresinin yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİRLEREK ONANMASINA 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22129, Karar No: 2013/2049, Tarih: 12.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/22129 E.  ,  2013/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 7.000,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkillerinin davalılar ile kardeş olduklarını, kök muris babaları tarafından davalılardan mal kaçırmak maksatıyla satış gösterilen dava konusu taşınmaza yönelik ... 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/380 E. sayılı dosyada muris muvazaası nedeniyle satışın iptaline karar verildiğini, muris tarafından yaptırılan dört katlı binanın davalılar tarafından haksız işgal nedeniyle ölüm tarihinden itibaren şimdilik 7.000,00 TL ecrimisil talep edilmiş, dava dosyasıyla birleşen ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/224 sayılı dosyada 231.000,00 TL ecrimisil bedeline ilişkin ek dava açılmış, ek dava 25.11.2011 tarihli karar ile eldeki dava dosyası ile birleştirilmiştir.

Mahkemece davanın kabülü cihetine gidilerek 7.000,00 TL, eldeki davanın açma tarihi olan 06.11.2006 tarihinden, 231.000,00 TL ek davanın açılma tarihi olan 29.04.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; muris 10.05.2005 tarihinde vefat etmiş, davacılar dava konusu taşınmaza ilişkin 01.10.2006 tarihinden itibaren kira bedellerinin hisselerine düşen kiraları almaya başlamışlardır. Birleşen ek dava; 29.04.2011 tarihinde açılmış ve eldeki dava ile birleştirilmiştir. Dava konusu taşınmaza ilişkin muris muvazaasına ilişkin, ... 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/380 E. sayılı dosyası, 25.05.2001 tarihli açılmış, davanın kabulüne ilişkin karar 1.Hukuk Dairesi tarafından onanarak, 24.05.2006 tarihinde kesinleşmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporda; ecrimisil hesaplaması muris muvazaasına ilişkin davanın açılma tarihi olan 25.05.2001 tarihi ile esas davanın açılma tarihi olan 06.12.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin hesaplama yapılmış olup, birleşen ek davanın açılma tarihi olan 29.04.2011 tarihinden zamanaşımı itirazı nedeniyle geriye doğru 5 yıl hesabıyla 29.04.2006 tarihine kadar hesaplama yapılabilecekken ek dava yönünden de esas davanın açılma tarihi olan 06.12.2006 tarihine kadar ecrimisil hesaplaması doğru görülmemiştir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.