muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/880, Karar No: 2017/2576, Tarih: 28.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/880 E.  ,  2017/2576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, askeri okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim (okutma) giderlerinin tahsiline ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: .../8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12490, Karar No: 2018/3686, Tarih: 29.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12490 E.  ,  2018/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın inkara yönelik savunması, yapılan keşif ve bilirkişi raporu ile, sanığın 1. derece sit alanı olarak tescil edilen yerde define araştırması yapmadığı, ancak bu bölgeye çok yakın bir yerde yakalanmış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılması gerekirken aksi yönde hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5265, Karar No: 2013/7360, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/5265 E.  ,  2013/7360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.12.2012 gün ve 2011/111 Esas, 2012/438 Karar sayılı hükme karşı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 04.02.2013 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4412, Karar No: 2016/13860, Tarih: 15.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4412 E.  ,  2016/13860 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, 09.06.2012 tarihinden sonrasına ilişkin 5510 sayılı yasanın 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılığın iptali ile tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammı borçlarının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamı incelendiğinde, 08.03.1989 tarihinden itibaren oda ve sicil kaydı bulunan davacının, vergi kayıtları nazarında 22.03.1985-25.12.1986, 08.07.1989-31.07.1997, 01.05.2008-devam şeklinde 1479 sayılı yasa kapsamında sigortalılığının bulunduğu, en son 26.04.1999 tarihinden beri yük taşımacılığı nedeniyle vergi kaydı bulunması ve bağımsız çalışmanın devam etmesi nedeniyle geriye doğru 01.05.2008 tarihi itibariyle 1479 sayılı yasa kapsamında sigortalılığı başlatılıp aradaki sürelerin ihya edilebileceğinin belirtilmesi üzerine, 24.03.2011 tarihinde ödeme yapıldığı ve 01.05.2008-devam şeklinde ...sigortalılığının verildiği anlaşılmakla, mahkemece her ne kadar, nakliyecilikte gerekli olan ... belgesinin yenileme hakkının 09.06.2012 tarihinde sona ermesi ve yenileme yapılmaması nedeniyle yük taşımacılığı hakkı bu tarihte sona ereceğinden, belirtilen tarih sonrasına ilişkin ...kaydının yersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen hüküm eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ....Kanununun 4. ve devamı maddeleridir.

5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından;

Köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan ise;

./..

1) Ticarî kazanç veya serbest meslek kazancı nedeniyle gerçek veya basit usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar,

2) Gelir vergisinden muaf olup, esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı olanlar, sigortalı sayılırlar.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan düzenleme ve devamındaki “Sigortalılığın Başlangıcı” başlığını taşıyan 7. madde hükümlerine göre, “...kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar” olarak nitelendirilen çalışanlardan “gerçek ve basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan “esnaf ve sanatkarlar siciline kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadırlar.

Anılan düzenleme ve devamındaki “Sigortalılığın Başlangıcı” başlığını taşıyan 7. madde hükümlerine göre, “...kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar” olarak nitelendirilen çalışanlardan “gerçek ve basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan “esnaf ve sanatkarlar siciline kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadırlar.

Hâl böyle olunca, her ne kadar 2009 yılından beri aidatlar ödenmiyor olsada, 08.03.1989 tarihinden bu yana oda ve sicil kaydı bulunan ve en son 26.04.1999 tarihinden beri vergi kaydı bulunan davacı yönünden, yukarıda anılan yasal düzenlemeler kapsamında zorunlu sigortalılık şartlarının irdelenmesi gerekir. İhtilaf konusu dönemde davacının kendi nam ve hesabına çalışıp çalışmadığı, yapılan işin vergi muafiyeti kapsamında kalıp kalmadığı tespit edilerek, yöntemince ve re’sen araştırma yapılmalı, ...belgesinin yenilenmemesi faaliyet yönünden dikkate alınmış ise de, aracın kullanılmadığına ilişkin iddia karşısında, 28.06.2012, 26.07.2012, 06.07.2013 tarihlerinde ilgili araca trafik cezası kesilerek trafikten men edilmesi, diğer taraftan aracın hasar durumuna ilişkin tespit dosyasındaki saptamalar dikkate alınarak aracın ne zamandan beri yürüyemez durumda olup olmadığı saptanarak, 1479 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalı olarak kabul edilmesi gereken süre, kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/12311, Karar No: 2017/6908, Tarih: 23.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/12311 E.  ,  2017/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında tehdit suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Sanığın üzerine atılı ölümle tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanığın olay tarihinde boşandığı eski eşi müşteki ...'ı arayarak görüşmek istediğini söylediği, akabinde müşteki ...'ın ikamet ettiği eve geldiği, kapıyı çaldığı ancak müştekinin dışarı çıkmadığı, sinirlenen sanığın “seni öldürürüm, seni yaşatmam.” şeklinde ölümle tehdit ettiği bu sırada müştekinin ev sahibi ...'in dışarıya çıktığı tartışmaya başladıkları ve sanığın elinde bulunan bıçakla müşteki ...'i de yaraladığı bu suretle sanığın bıçakla yaralama ve tehdit suçlarını işlediği olayda;

5918 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesine eklenen ikinci cümle ile “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü gereğince sanık... hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararının uzlaşmaya tabi olmayan bıçakla yaralama suçuyla birlikte işlemesi nedeniyle uzlaşmaya tabi olmayacağından onanması düşüncesinde olduğumdan çoğunluğun uzlaşma nedeniyle Bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/15802, Karar No: 2013/10945, Tarih: 13.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/15802 E.  ,  2013/10945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/3813, Karar No: 2023/7365, Tarih: 18.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3813 E.  ,  2023/7365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen işçilik alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... 6. Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde kayıtlarda belirtilen ... dışında görevde çalıştığını, ancak fiilen çalıştığı işe dair ücretin kendisine ödenmediğini ileri sürerek fark işçilik ücreti taleplerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya toplu ... sözleşmesine uygun olarak ücret ve diğer haklarının ödendiğini ve taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.03.2018 tarihli ve 2016/701 Esas, 2018/154 kararı ile; toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fiilî olarak kayıtlarda geçen ve ücretlendirmeye tâbi tutulduğu ... dışında başka bir işte çalıştırıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli ve 2018/10202 Esas, 2019/323 Karar sayılı kararı ile; dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle aynı ... seri şekilde istinaf incelemesine tâbi tutulan dosya içeriklerinde yer ... işveren kayıtları ve Sosyal Güvenlik Kurumu belgeleri içeriğine göre davacının fiilî olarak ücretlendirildiği ... dışında çalıştırıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle ve Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 29.9.2016 tarihli ve 2016/17611 Esas, 2016/1728 Karar sayılı, 2016/17610 Esas, 2016/21727 Karar sayılı ve 2016/17612 Esas, 2016/21729 Karar sayılı ilâmları doğrultusunda davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 19.11.2018 tarihli ve 2018/12649 Esas, 2018/24628 Karar sayılı ilâmı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, davacının fiilen yaptığı işin hangi bilgi ve belgelere dayanılarak belirlendiği denetlenemediği, diğer yandan, davalı işveren işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmelerinin ekinde yer ... pozisyon cetveline göre her bir pozisyon için alt ve üst derece sınırının belirlendiği, seri dosyaların bir kısmında belirlenen derecenin üst sınırların aşılması ve bir kısmında da mevcut kademeye göre daha üst kademeden tespitte bulunulmasının da hatalı olduğu, davacının fiilen yaptığı işin denetime elverişli şekilde belirlenmesi, ardından toplu ... sözleşmelerindeki derece ve kademeye ilişkin hükümler ile sözleşme ekindeki pozisyon cetvelindeki üst derece sınırına dikkat edilmek suretiyle varsa fark işçilik alacaklarının denetime elverişli şekilde hesaplanıp hüküm altına alınması yönünde temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının devredildiği kurumda da fiilen atölye ustası olarak çalışmaya devam ettiği, fiilen yapılan işin pozisyon derecesi ve kademesine göre bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaların hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, kısmi dava açılamayacağını, davacının ödenmemiş alacağı bulunmadığını, hüküm altına alınan alacaklara uygulanan faizin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının davalıya ait işyerinde kayıtlarda belirtilen ... dışında görevde çalıştırılmasına rağmen fiilen çalıştığı işe dair ücretin ödenmediği iddiasına dayalı fark işçilik alacaklarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2680, Karar No: 2012/7315, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2680 E.  ,  2012/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve ... olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ...'ın yapılan yargılaması sonunda; mağdure ...'in doğum tarihinin 16.11.1989 olarak tashihine, ırza geçme eyleminin ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğu ve mağdure soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığından bu suçtan açılan kamu davasının düşmesine ve ... olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine dair Silifke Ağır Mahkemesinden verilen 05.07.2006 gün ve 2005/179 Esas, 2006/162 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure ... ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tashih edilen doğum tarihine göre 16.11.1989 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaş bitirmiş olan ve Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinde talimatla alınan 01.12.2005 tarihli ifadesinde, müdahillik talebinin olmadığını beyan eden mağdure ...'e, CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca yaşı nedeniyle görevlendirilen zorunlu vekilin CMK.nın 237 ve devamı maddeleri uyarınca kamu davasına katılmaya ve kurulan hükmü temyize ... olmadığı, keza usulüne uygun olarak mağdure adına davaya katılma talebinde bulunmadığı, 05.01.2006 tarihli celsede talep olmadan usulsüz olarak verilen mağdurenin kamu davasına katılmasına ilişkin kararın, kendisine hükümleri temyiz ... vermeyeceği anlaşıldığından Avukat ...'in mağdure adına yaptığı temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, katılan ... vekili sıfatıyla yaptığı temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Oluşa uygun şekilde sanığın işlediği kabul olunan ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve ... olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının düzenlendiği 765 sayılı TCK.nun 416/son ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre, 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 26.05.2005 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı ve inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.