muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6181, Karar No: 2014/12045, Tarih: 02.06.2014

İşçiye, mümkünse, onun açısından en az olumsuzluk teşkil eden teklifte bulunulmalıdır. Şüphesiz, işverenin önerdiği değişiklik teklifinin feshin tek alternatifi olduğu, başka içerikte bir değişiklik önerisinin yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varılırsa, işçi tarafından teklifin kabul edilmesinin beklenebilir olup olmadığının denetimi yapılmaz.

4857 sayılı Kanunun 22 nci maddesinde, çalışma koşullarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma koşullarının değiştirilmesi aynı zamanda koşullarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Yasanın 24 üncü maddesinin (II-f) bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih nedenleri arasında sayılmıştır. Bu durumda işçinin ihbar tazminatı talep hakkı doğmazsa da, kıdem tazminatı ödenmelidir. Bununla birlikte, çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmeyen işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi halinde, ihbar ve kıdem tazminatlarını talep hakkı doğar.

Somut olayda, dinlenen tüm tanıkların ortak beyanlarından, davalı işverence, yeni ihale kapsamında ücretlerin düşük tespit edilmesi nedeniyle, kendilerine ödenecek ücretlerin de düşürüleceğinin bildirilerek, bu şartlarda çalışmayı kabul edip etmedikleri hususun sorulduğu, davacının da içinde bulunduğu bir grup işçinin, gerek ihtar çekerek gerekse fiili olarak işyerini terk ederek bu değişikliği kabul etmediğini beyan ettikleri sabittir. Ücretinin düşürülmesini kabul etmemek işçi açısından, iş koşullarının uygulanmaması nedeniyle haklı nedenle iş akdinin feshi sebebidir. Bu durumda kıdem tazminatının hüküm altına alınması doğru ise de, iş akdini fesheden işçinin, ihbar tazminatı talep etmesi mümkün değildir. Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddine karar vermesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2845, Karar No: 2019/4947, Tarih: 01.07.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/2845 E.  ,  2019/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 179 ada 3, 26, 30, 159 ada 106 parsel sayılı sırasıyla 62,32, 530,37, 171,68, 612,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına, 159 ada 74 parsel sayılı 720,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise yine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., ... ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar, miras yoluyla gelen hakka dayanarak çekişmeli 159 ada 106 parsel sayılı taşınmazın tamamının, 159 ada 74 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissesinin, diğer taşınmazların ise 1/3 hissesinin iptali ve murisleri ... adına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın çekişmeli 179 ada 30 ve 159 ada 74 parseller yönünden reddine, çekişmeli 159 ada 106, 179 ada 3 ve 26 parseller yönünden kabulüne ve taşınmazların davalı ... adına olan tapu kaydının tamamının iptali ile muris ...’a ait veraset ilamında belirlenen hisseleri oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın esasına girilip yargılama yapılarak kabule ilişkin karar verilmiş ise de, davalı ...’ya dava dilekçesinin ve ön inceleme duruşma gününün dava dilekçesinde bildirilen “... Kasabası/...” adresine çıkartıldığı, tebligatın bu adreste muhatabın çarşıya gittiğinden bahisle aynı evde ikamet eden gelini ...’ya tebliğ edildiği, ancak dosya arasına getirtilen Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/29 Esas, 2016/96 Karar sayılı ilamından, dilekçenin tebliğ edildiği ...’nun davalı ...’nun gelini olmadığı, tebligatı kabul eden ... ile davalının aynı adreste ikamet etmedikleri ve davalının “... Mah. ... Cad. No:108 ...” adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu halde dava dilekçesi, tensip zaptı ve duruşma günü davalıya usule uygun şekilde tebliğ edilmemiş ve yöntemince taraf teşkili sağlanmamıştır. Taraf teşkilinin sağlanması dava koşulu olup, usulen taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girilemez ve esasa ilişkin hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle, davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, davalının davaya karşı savunma ve delilleri sorulup saptanmalı ve bundan sonra tarafların tüm delilleri birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek usulünce taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23548, Karar No: 2018/7682, Tarih: 05.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/23548 E.  ,  2018/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı istinaf kanunyoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüyle, ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre ilk derece mahkemesinin feshin geçerli nedene mi haklı neden mi dayandığını açıklamadığı davanın reddi kararının Bölge Adliye Mahkemesince ortadan kaldırılarak feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu, davacının iş sözleşmesinin 673 KHK’ya dayalı feshedilmemesine rağmen temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde feshin 673 sayılı KHK’ya göre yapıldığı açıklanmış olmasının sonuca etkili olmadığı kabul ile tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kararın 6100 sayılı HMK’nun 370. vd. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 05/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24049, Karar No: 2014/11786, Tarih: 16.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24049 E.  ,  2014/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/22017

MAHKEMESİ : Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

NUMARASI : 2010/116 (E) ve 2011/784 (K)

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura tanzim ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında düzenlenen 11.11.2009 tarih ve VDENR-2009-1773/22 sayılı Vergi Suçu Raporunda atıfta bulunulan 10.11.2009 tarih ve VDENR-2009-1773/21 sayılı Vergi Tekniği Raporunun dosya içerisinde bulunmadığı, bu sebeple hangi faturaların ne şekilde sahte düzenlendiği, suça dayanak delillerin nelerden ibaret olduğunun anlaşılamaması karşısında, anılan vergi tekniği raporunun aslı veya onaylı sureti ilgili kurumdan getirtilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1024, Karar No: 2021/4229, Tarih: 16.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1024 E.  ,  2021/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) İlk haksız hareketin kimin tarafından yapıldığının belirlenememesi sebebiyle; 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında CGK'nin 22.10.2002 tarih 2002/4-238 Esas ve 2002/367 Karar sayılı kararı ve 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanık hakkında (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, (3/4) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanığın, katılanı 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçak ile yaraladığının, sanığın aracından ele geçirilen bıçak, katılanın beyanı ve bu beyanı doğrulayan adli tıp raporu ile sabit olması karşında, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7314, Karar No: 2012/4133, Tarih: 22.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/7314 E.  ,  2012/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafiinin, yasal süresinden sonra “müdahil” sıfatıyla bulunduğu temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, sanık ...’in “tehdit” suçu yönünden 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sözkonusu hükmün itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüş; temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...’in “öldürmeye teşebbüs” ve “hakaret”; sanık ...’ın “hakaret” suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Sanık ...'in yakın mesafeden av tüfeği ile ateş ederek batın bölgesine bir kez toplu girişle isabet sağladığı mağdur ...'ı, ince bağırsak delinmesine ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;

9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, üst sınıra yakın bir ceza yerine, teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde 12 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in “öldürmeye teşebbüs” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar... ve ...’ın “hakaret” suçları yönünden, “hakaret” suçunun karşılıklı işlendiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan; sanık ... müdafiinin suçun niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Kendisini vekille temsil ettiren müdahil ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmediği, ancak Kanuna aykırı olduğu tespit edilen bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği görülmekle,

CMUK.nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının mahsus bölümüne, “karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.000.TL vekalet ücretinin sanık ...’den alınarak, müdahil ...’a verilmesine” ibaresinin eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5388, Karar No: 2015/7666, Tarih: 14.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5388 E.  ,  2015/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 14/11/2014 tarihli ek kararda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilmediğinden sanığın, söz konusu karara yönelen 10/12/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 14/11/2014 gün ve 2013/131 E., 2014/119 K. karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3868, Karar No: 2024/6353, Tarih: 05.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3868 E.  ,  2024/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/11 E., 2018/2 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararıyla davası reddedilen ... (2010 yılında ölmekle) mirasçılarına hükmün ve davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin tebliğine dair belgelere dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla gerekçeli kararın;

1. Davacı ... mirasçılarına mahkeme hükmünün ve davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin eklenmesi,

b) Tebliğ edilmemiş ise kararın ve temyiz dilekçesinin ... mirasçılarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın, İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR : Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14977, Karar No: 2012/2949, Tarih: 27.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14977 E.  ,  2012/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı davalı borçlu hakkında 16.800.-TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına 16.800.-TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı borçlunun alacağa yönelik temyiz itirazlarında; davacı alacaklı 23.02.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 01.01.2003 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanmıştır. Kira sözleşmesinde yıllık kiranın 4.000.-TL olduğu ve her sene başında peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmede artış şartı bulunmamaktadır. Davacı icra takibinde yıllık 16.800.-TL'den ödenmeyen 2010 yılı kira parasının tahsilini istemiştir. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında yıllık kira bedelinin 4.000.-TL olduğunu, belirterek takip miktarına itiraz etmiştir. Takibe dayanak yapılan 01.01.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde artış şartı bulunmadığından yıllık kira parasının 4.000.-TL olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece yıllık kira bedeli 4.000.-TL'den hesaplanarak bu miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, 16.800 TL üzerinden kabul edilmesi doğru değildir.

2-Davalı vekilinin davalı ... yönünden temyiz itirazlarına gelince ;

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.01.2003 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesi kiracı sıfatı ile Sinka Orman Ürünleri San ve Tic Ltd. Şti tarafından imzalanmıştır. ...'ın kira sözleşmesinde bir sıfatı veya imzası bulunmamaktadır. Davalı ...'ın pasif husumet ehliyeti olmadığından bu davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu davalı hakkında da itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6177, Karar No: 2014/12041, Tarih: 02.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6177 E.  ,  2014/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 25/02/2014

Numarası : 2012/512-2014/116

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken, yeni ihale döneminde ücretlerin düşürüleceğinin söylendiğini, bunu kabul etmediklerini, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin kendisinin sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin iş akdini haklı neden olmadan feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçinin iş şartlarının da esaslı değişiklik olup olmadığı ve işçinin haklı nedenle fesih hakkının olup olmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 22 nci maddesinin ikinci fıkrasında, çalışma koşullarının, tarafların karşılıklı uzlaşmaları ile değiştirilmesinin her zaman mümkün olduğu kurala bağlanmıştır. Çalışma koşullarında değişiklik konusunda işçinin rızasının yazılı alınması yasa gereğidir. Aynı zamanda işverence değişiklik teklifinin de yazılı olarak yapılması gerekir. İşçi çalışma koşullarında yapılmak istenen değişikliği usulüne uygun biçimde yazılı olarak ve süresi içinde kabul ettiğinde, değişiklik sözleşmesi kurulmuş olur. İşçinin değişikliği kabulü, sadece bu işlem yönünden geçerlidir. Bir başka anlatımla işveren işçinin bir kez vermiş olduğu değişiklik kabulünü, daha sonraki dönemlerde başka değişiklikler için kullanamaz.

İşçinin değişikliği kabul yazısının işverene ulaşma anına kadar bu değişiklikten vazgeçmesi mümkündür. Yazılı olarak bir kabul olmamakla birlikte işçinin değişikliği kuşkuya yer vermeyecek biçimde kabul anlamına gelen davranışlar içine girmesi halinde, işçinin bu davranışı 22 nci maddenin ikinci fıkrası anlamında, çalışma koşullarında anlaşma yoluyla değişiklik olarak değerlendirilmelidir. İşyerinde müdür unvanını taşıyan bir işçinin daha alt bir göreve verilmesi ve işçinin bu yeni görevini benimseyerek çalışması durumu buna örnek olarak verilebilir.

Yapılan değişiklik önerisi, altı işgünü içinde işçi tarafından yazılı olarak kabul edilmediği sürece işçiyi bağlamaz. Bu sürenin geçirilmesinden sonra, işçinin değişiklik önerisini kabul etmesi, işçi tarafından işverene yöneltilen yeni icaptır. İşveren iş sözleşmesini ancak altı işgünlük sürenin geçmesinden sonra feshedebilir. İşçinin altı işgünü geçmesinden sonra yaptığı kabul beyanı üzerine işverenin iş sözleşmesini feshi, kendisine yöneltilen yeni icap beyanının örtülü olarak reddi anlamına gelir.

İşçi çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmez ve işyerinde çalışmaya devam edilirse, değişiklik gerçekleşmemiş ve sözleşme eski şartlarla devam ediyor sayılır. Bu durumda işveren, değişiklik teklifinden vazgeçerek sözleşmenin eski şartlarda devamını isteyebilir ya da çalışma koşullarında değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak koşulu ile sözleşmeyi feshedebilir.

İş sözleşmesinin değiştirilmesini gerektiren bir geçerli nedenin varlığının tespiti halinde, ikinci aşamada fiilen teklif edilen sözleşme değişikliğinin kanuna, toplu iş sözleşmesine ve ölçülülük ilkesine uygun olup olmadığı ve işçiden bu teklifi kabul etmesinin haklı olarak beklenip beklenemeyeceğinin, bir başka anlatımla, kendisine yapılan değişiklik teklifini kabullenmek zorunda olup olmadığı denetiminin yapılması gerekir. Diğer bir anlatımla ikinci aşamada değişiklik teklifinin denetimi söz konusudur. Bu bağlamda esas itibarıyla somut olayın özelliklerine göre ölçülülük denetimi yapılmalıdır . Değişiklik feshi, ancak çalışma şartlarının değiştirilmesi için uygun ve daha hafif çare olarak gerekli ve takip edilen amaca göre orantılı ise (ultima-ratio) gündeme gelebilir. Çalışma şartlarının değiştirilmesini gerektirmeyecek veya daha hafif çalışma şartlarının önerilmesini gerektirecek ve aynı amaca ulaşılmasını mümkün kılacak organizasyona yönelik veya teknik ya da ekonomik alana ilişkin başka bir tedbirin mevcut olmaması gerekir. İşveren ayrıca, mümkünse, sözleşmenin değiştirilmesine ilişkin daha makul bir teklifte bulunmalıdır. Değişiklik teklifi, iş hukukuna ilişkin eşit davranma ilkesini ihlal ediyorsa, işçi bu teklife katlanmak zorunda olmadığından, değişiklik feshi geçersiz sayılır.

İşçiye, mümkünse, onun açısından en az olumsuzluk teşkil eden teklifte bulunulmalıdır. Şüphesiz, işverenin önerdiği değişiklik teklifinin feshin tek alternatifi olduğu, başka içerikte bir değişiklik önerisinin yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varılırsa, işçi tarafından teklifin kabul edilmesinin beklenebilir olup olmadığının denetimi yapılmaz.