muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/497, Karar No: 2025/2365, Tarih: 05.03.2025

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2018/180 esas, 2018/218 sayılı kararının 30/04/2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 12/10/2021 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, sanık hakkında seri muhakeme usulüne tabi suçun belirtilen usul uygulanmadan doğrudan iddianame tanzim edildiğinden kovuşturma şartı geçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına ve sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 30/09/2022 tarihli ve 2022/563 esas, 2022/437 sayılı kararını takiben, şüpheli hakkında aynı eylem nedeniyle daha önce soruşturma ve kovuşturma yapıldığından bahisle seri muhakeme usulü uygulanamayacağı gerekçesiyle Ereğli(Konya) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/12/2022 tarihli ve 2022/8507 soruşturma, 2022/5411 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararı takiben, aynı yer Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından söz konusu kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talebi üzerine, verilen karardan sonra yeni bir delilin ortaya çıkmadığı ve talep yazısında kararın kaldırılması gerekçesinin de belirtilmediğinden bahisle talebin reddine ilişkin Ereğli(Konya) Sulh Ceza Hakimliğinin 23/10/2023 tarihli ve 2023/2701 değişik iş sayılı kararının kesin olmak üzere verildiği anlaşılmıştır.

2.İncelenen dosya kapsamına göre; Ereğli(Konya) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/12/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığı kararının sehven verilmesi durumunun sonradan ortaya çıktığı, bu durum karşısında ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Ereğli(Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2022 tarihli durma kararı üzerine soruşturma işlemlerinin yürütülebilmesi için kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması yönünde Sulh Ceza Hâkimliğince bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Ereğli(Konya) Sulh Ceza Hakimliğinin 23/10/2023 tarihli ve 2023/2701 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.3.5271 sayılı Kanun’un 309/4 maddesinin (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20396, Karar No: 2014/1140, Tarih: 22.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20396 E.  ,  2014/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2 (b,d), 62, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda orta (2.) derecede kemik kırıkları oluşacak ve yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin süre tutum dilekçesinde belirttiği, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15984, Karar No: 2023/14844, Tarih: 18.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15984 E.  ,  2023/14844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/90 E., 2023/212 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09.02.2022 tarihli ve 2022/461 Esas, 2022/1548 Karar sayılı ilâmı ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Dairemizin 09.02.2022 tarihli bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1989-2015 yılları arasında davalı işverenin yurt dışı projelerinde ince işler grup kalfası olarak 2.657,00 USD ücret ile çalıştığını, ... sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunarak dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının aralıklı olarak çalıştığını, yurt dışında çalışması nedeniyle çalışılan yer hukukunun uygulanması gerektiğini, yıllık izin kullandığını, kalan izinlerin ücretinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2018 tarihli ve 2016/659 Esas, 2018/194 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2018/2548 Esas, 2020/1993 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2018/2548 Esas, 2020/1993 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.02.2021 tarihli ve 2020/9130 Esas, 2021/4665 Karar sayılı ilâmı ile; davalı tarafından sunulan davacıya ait özlük dosyasında Fesih (İhbar) Tebliği başlıklı, tebellüğ edildiğine dair davacı imzasını içerir belgede, işverence 30.01.2015 tarihli yazılı fesih bildirimi ile davacıya kıdemi uyarınca 56 günlük ihbar süresi verilerek ... sözleşmesinin 27.03.2015 tarihinde feshedileceğinin bildirildiği görülmekle davacı asıla kendisine ihbar öneli verilip verilmediği ve söz konusu belgeyi ne zaman imzaladığı sorulup bu konuda beyanı alınarak sonucuna göre ihbar tazminatı hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu, somut olayda davacı işçi davalıya ait işyerinde 1989 yılında çalışmaya başladığından mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun yürürlükte olduğu dönemde hak kazanılan yıllık izin süresinin bu Kanun hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/117 Esas, 2021/578 Karar sayılı kararı ile; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.02.2022 tarihli ve 2022/461 Esas, 2022/1548 Karar sayılı ilâmı ile; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sırasında 30.01.2015 tarihli ve imzalı Fesih (İhbar) Tebliği başlıklı belgeye karşı davacı asılın beyanının alındığı, davacının beyanında söz konusu belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını belirtilerek imza itirazında bulunduğu, buna göre davacının imza itirazı üzerinde durulup imza incelemesi yaptırılarak imzanın davacıya ait olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, imzanın davacıya ait olup olmadığı belirlenmeksizin davacıya usulüne uygun kullandırılan ihbar süresinin olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde ihbar tazminatının hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına konu belge üzerinde imza incelemesi yaptırılmak üzere grafoloji uzmanı bilirkişiden rapor alındığı, bilirkişi raporunda imzanın davacının eli ürünü olduğunun tespit edildiği, buna göre ihbar tazminatı talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle diğer alacaklar hüküm altın alınmış, ihbar tazminatı talebi ise reddedilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; imza incelemesinin ıslak imzalı belge yerine fotokopi belge üzerinde yapılmasını kabul etmediklerini, davacının fasılalı çalışmalarında ihbar tazminatının her dönem için ayrı ayrı değerlendirilmesi ve ihbar tazminatı talebinin kabul edilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; uyuşmazlığa yabancı hukukun uygulanması gerektiğini, brütleştirmenin ve hesaplamaların hatalı olduğunu, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin bozma ilâmı doğrultusunda davalı tarafa imza incelemesine konu belge aslını sunması için kesin süre verilmiş; davalı vekilinin, söz konusu belge aslının temin edilemediğini beyan etmesi üzerine belge fotokopisi üzerinde grafoloji uzmanına imza incelemesi yaptırılmıştır. Grafoloji uzmanı tarafından düzenlenen 26.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda incelemeye konu belgedeki imzanın davacının el ürünü olduğu tespit edilmiş ise de fotokopi belge üzerinde yapılan imza incelemesi sonuca etkili değildir. İmza kaligrafisi ve karakteristik özelliklerinin fotokopi üzerine yeterince yansımaması ve imzaların farklı yöntemlerle transfer edilebilmesi de dikkate alındığında fotokopi belge esas alınarak karar verilemez. Bu nedenle imzası davacı tarafından inkâr edilen ve davalı tarafından aslı sunulmayan belgeye değer verilmeksizin davacının ihbar tazminatı talebinin hüküm altına alınması yerine yanılgılı değerlendirme ile bu talebin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7128, Karar No: 2019/7632, Tarih: 10.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7128 E.  ,  2019/7632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 50.468,75TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10/12/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı adına kimse gelmedi. Davalı vekili Av.... duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi gönderdi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 2.037,00TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 10/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13278, Karar No: 2016/12771, Tarih: 08.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/13278 E.  ,  2016/12771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedellerinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacılardan ... Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin (f) bendi uyarınca, tarım arazilerinde kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden zemin değeri belirlenir. Bu yöntemde taşınmazın üzerinde ağaç yoksa açık tarım arazisi olarak var ise kamulaştırılan kısımdaki ağaçların cins, sayı ve yaşları gözetilerek niteliğine uygun biçimde kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilir.

a-Dava konusu taşınmazların üzerinde fıstık çamı bulunduğu ancak bu ağaçların yaşları ile verim çağında olup olmadıkları anlaşılamamaktadır. Buna göre dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların yaşları ve verim çağında olup olmadıkları araştırılıp, sayısı ve yaşı itibariyle kapama bahçe niteliği verip vermediğinin belirlenmemiş olması,

b-Taşınmazların kapama bahçe niteliğinde olduğunun tespiti halinde fıstık çamına ait 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin öncelikle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden, ilçe müdürlüğünde bulunmaması durumunda çevre il müdürlüklerinden getirtilmemiş olması,

2-Dava konusu taşınmazların dosyaya yansıyan özellikleri ve bilirkişi raporlarında belirtilen nitelik ve özellikleri dikkate alındığında %50 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken, %30 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporu doğrultusunda eksik bedele hükmedilmesi,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fiğ ve silajlık mısıra ait 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip denetlenmemesi,

4-Dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtlarının getirtilmemesi,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fiğ ve silajlık mısıra ait 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip denetlenmemesi,

4-Dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtlarının getirtilmemesi,

5-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine, 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 6.maddesiyle eklenen fıkra gereğince; kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren kanuni faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4665, Karar No: 2016/5912, Tarih: 09.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/4665 E.  ,  2016/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde elektrikçi olarak çalıştığını, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yol ücreti ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın fazla çalışma ve hafta tatili istemi yönünden kabulüne diğer alacaklar yönünden ise reddine karar verilmiştir.

Feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı taraflar arasında ihtilaflıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.