muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3483, Karar No: 2013/6004, Tarih: 10.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/3483 E.  ,  2013/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

2297 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde "Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davaların en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir." hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde CezaDaireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

Sanık hakkında düzenlenen iddianamesi ile; İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde kaymakamlık oluru ile idari işlerde çalıştırılmak üzere görevlendirilen sanığın il genelinde yapılan sınavlar nedeniyle öğrencilerden toplanacak paraların, müdürlüğün Ziraat Bankasındaki hesabına yatırılmasının istendiği yazıya istinaden, okul müdürlüklerine hitaben toplanan paranın hesaba yatırılması ibaresinden önce gelecek şekilde "müdürlüğümüze teslim edilmesi" ibaresini eklediği 18.10.2004 tarih 1303 sayılı üst yazıyı hazırlayıp ilçe milli eğitim müdürüne imzalatıp okul müdürlerine gönderdiği ve bu yazıya istinaden okul müdürlükleri tarafından toplanarak teslim edilen 2.695 YTL'yi 20 Kasım 2004 tarihine kadar ilgili banka şubesine yatırması gerektiği halde 11.07.2005 ve 26.07.2005 tarihlerinde ilgili banka şubesine yatırdığından bahisle dava açılmış olup; zimmet suçu tavsif edilmiş olması karşısında; iddianamedeki anlatıma, tavsifin ağırlığına, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 10.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5849, Karar No: 2024/20011, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5849 E.  ,  2024/20011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TARİHLERİ : 24.10.2023 (Karar), 11.12.2023 (Ek Karar)

SAYISI : 2023/3265 E., 2023/3216 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ek kararın onanması

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan 24.10.2023 hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/3265 Esas, 2023/3216 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verilen karara yönelik istinaf talebinde bulunması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli 2023/3265 Esas, 2023/3216 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bahse konu kararın; aynı Kanun’un 279/1-son maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve itiraz mercii olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.12.2023 tarihli ve 2023/3265 Esas, 2023/3216 Karar sayılı ek kararıyla incelenerek reddedildiği ve bu kararın aynı Kanun'un 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu belirlenerek dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından verilen 11.12.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.12.2023 tarihli ve 2023/3265 Esas, 2023/3216 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.12.2023 tarihli ve 2023/3265 Esas, 2023/3216 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 11.12.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13322, Karar No: 2010/221, Tarih: 21.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13322 E.  ,  2010/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan beraetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2005 gün ve 2004/650 Esas, 2005/74 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Genel ahlak ve aile düzeni aleyhinde cürümler babında yer alan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarında, doğrudan zarar gördüğü kabul edilen mağdurenin babasının davaya katılma hakkı bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığa isnat olunan suçların kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi 01.06.2000 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10018, Karar No: 2017/23405, Tarih: 26.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10018 E.  ,  2017/23405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu 625 parsel sayılı taşınmaz ile benzer konumda bulunan 621 parsel sayılı taşınmaza ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... Esas ...Karar sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle 640.00 TL/ m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek ... Esas sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın m² değeri inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz için tespit edilen bedelden, acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedele faiz işletilmesi ile yetinilmesi gerekirken, tüm bedele faiz uygulanmak sureti ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2)Dava konusu taşınmaz için tespit edilen bedelden, acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedele faiz işletilmesi ile yetinilmesi gerekirken, tüm bedele faiz uygulanmak sureti ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24448, Karar No: 2014/11677, Tarih: 29.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24448 E.  ,  2014/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2012/209-2013/150

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının K.. B.. yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ise reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı Kıbrısçık Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı Kıbrısçık Belediye Başkanlığı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 29.04.2014 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalılardan Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı Kıbrısçık Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı Kıbrısçık Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın tamamı davacı adına kayıtlı iken orman sınırları içerisinde kaldığından Kıbrısçık Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2010/20-80 sayılı, 11.04.2011 tarihinde kesinleşen kararı ile orman niteliği ile Hazine adına tesciline hükmedildiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1- Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle, Medeni Yasanın 1007. maddesi gereğince açılan tazminata ilişkindir.

4721 sayılı TMK.nın sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007.maddesi ''Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.'' hükmünü içermekte olup, bu maddede düzenlenen sorumluluk, kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluk türü olup, tapu sicil müdür ya da memurunun kusuru olsun ya da olmasın, sicilin tutulmasında, kişilerin malvarlığı çıkarlarını koruyan hukuk kurallarına aykırı davranılmış olması yeterlidir. Kusurun varlığı ya da yokluğu devletin sorumluluğu için önem taşımamakta, sadece, Devletin memuruna rücuu halinde iç ilişkide etkili olmaktadır.

Bu nedenle söz konusu madde gereğince açılan tazminat davalarında davalı sıfatı Hazinenin olup, davalılar Orman Genel Müdürlüğü ve Kıbrısçık Belediye Başkanlığının taraf sıfatı bulunmayıp bu davalılar hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı Hazine hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bu nedenle söz konusu madde gereğince açılan tazminat davalarında davalı sıfatı Hazinenin olup, davalılar Orman Genel Müdürlüğü ve Kıbrısçık Belediye Başkanlığının taraf sıfatı bulunmayıp bu davalılar hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı Hazine hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 20.08.2008 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, niteliği belirlenip, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, mahallinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde yapılacak keşif sonucunda, taşınmaz arsa vasfında ise emsal karşılaştırması yapılarak, arazi vasfında ise gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu yönteme uyulmadan taşınmazın tapusunun iptal edildiği tarihe göre değer biçen raporlar esas alınarak hüküm kurulması,

3)Taşınmaz üzerinde bulunan yapılara değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki bayındırlık birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden hesaplama yapılması ve tespit edilen yapı bedellerinden %16 oranında işçilik bedeli de düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

4)Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş,cins ve verim durumuna göre maktu değerlerini gösterir resmi veriler İl Tarım Hayvancılık ve Gıda Müdürlüğünden getirtilip, buna göre maktuen değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ve davalı Kıbrısçık Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,davacıdan ve davalılardan K.. B..'ndan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı ve davalı Kıbrısçık Belediye Başkanlığı ile aleyhine temyiz olunan davalı Orman İşletme Müdürlüğü yararlarına ayrı ayrı 1.100,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4725, Karar No: 2010/8061, Tarih: 08.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4725 E.  ,  2010/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı hazine, kayden davalıya ait 3722 parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi dâhilinde kaldığını ileri sürerek, bu kısmın tapusunun iptali ile muhtesatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı yasanın 12 / son maddesi gereğince davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasa’nın 12. maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca,  somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu ve dava tarihinde davacı Hazine’nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretiyle maktu harçtan sorumlu tutulması gerekirken, aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine’nin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 8.7.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7053, Karar No: 2018/2538, Tarih: 29.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/7053 E.  ,  2018/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen, müdafiin duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazerette bildirmemesi nedeniyle sanık hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

Sanıkta ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince temel hapis cezasının alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverme isteğinin reddine, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42391, Karar No: 2019/1502, Tarih: 07.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/42391 E.  ,  2019/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Sanığın 22/02/2013 tarihli celsede “...bu sırada müşteki cebinden bıçak çıkardı bende bıçağı almak için üzerine gittim birbirimizle boğuşmaya başladık...” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık hakında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK’nın 86/1 maddesine uyan yaralama suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında,anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.