muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8465, Karar No: 2023/1344, Tarih: 22.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/8465 E.  ,  2023/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/56 Esas, 2020/368 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/206 Esas, 2021/859 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usule, yasaya aykırı olduğuna,

2. Eylemin sabit olmadığına, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna,

3. Etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü yapılan istihbari çalışmalarda, "Sanığın ikametinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurduğu" bilgisinin alınması üzerine, usulüne uygun alınmış yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada, paketler halinde tütünle karışık esrar, metamfetamin, eroin ve afyon sakızı (uzmanlık raporuna göre morfin içerdiği anlaşılan madde) MDMA içeren toz madde ile iki adet hassas terazinin ele geçtiği olayda; sanığın aşamalardaki tevilli savunmaları, cep telefonu incelemesi sonucunda uyuşturucu madde ticaretine ilişkin mesaj içeriklerinin ve sanığın ikametinde bulunan uyuşturucu maddelere ait olduğu değerlendirilen fotoğrafların tespit edilmesi, farklı nitelikteki uyuşturucu maddelerin satışa hazır paketler

halinde, hassas teraziler ile birlikte ele geçirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunun sabit olduğu, suça konu uyuşturucu maddeler arasında "eroin ve morfin" bulunduğundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezasında arttırım yapıldığı, adli sicil kaydında tekerrüre esas kaydı bulunduğundan, aynı Kanunun 58 inci maddesinin uygulandığı, sanığın suçun ortaya çıkmasına, fail veya diğer suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardım niteliğinde bir eylemi bulunmadığından, hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde, "Kesin nitelikteki hüküm tekerrüre esas alınamayacağından, 5237 sayılı Kanunun 58 inci maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı" belirtilip, bu hususa ilişkin hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/206 Esas, 2021/859 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci

maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2229, Karar No: 2021/5155, Tarih: 23.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2229 E.  ,  2021/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...’in Dayıoğulları isimli firma yetkilisi, sanık ...’ın ve ölen işçi Kadir’in adı geçen şirkette ağaç kesim işçisi olarak çalıştığı, ağaç kesim alanında kesim yapıldığı sırada sanık ...'ın kestiği ağacın devrilmesi sonucu Kadir’in öldüğü, 25/01/2016 ve 04/09/2015 tarihli bilirkişi heyet raporlarında sanık ...'ın asli kusurlu, sanık ...'nın ise tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazların bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasına son bent olarak "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.800 TL vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılanlara verilmesine" cümlesinin hükme ilave edilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1834, Karar No: 2018/9368, Tarih: 19.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1834 E.  ,  2018/9368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil; olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, miras bırakanı babası ...’nun maliki olduğu 653, 657 ve 658 parsel sayılı taşınmazları ara malikler kullanarak, mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış suretiyle, davalı eşine devrettiğini ileri sürerek, davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras bırakan adına tesciline, taşınmazların üçüncü kişilere devredilmesi halinde bedele karar verilmesini istemiştir.

Davalı, temliklerin muvazaalı olmadığını ve maliki olduğu taşınmazları satarak çekişme konusu taşınmazları satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimine göre; davada, tapu iptal ve tescil isteği yönünden muris muvazaası hukuksal nedenine dayanıldığı, terekeye iade isteği ile eldeki davanın açıldığı, terekenin ise elbirliği mülkiyetine tabi olduğu açıktır.

Bilindiği üzere, elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 701.-703. maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan her birinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, TMK'nın 701. maddesinde (... Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir. Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (iştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliği ile karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.

TMK'nın 702/2. maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, ne varki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir. (ll.l0.982 tarihli l982/3-2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı) Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davanın terekeye döndürme istemli olarak muris muvazaası hukuksal nedenine dayanılarak açıldığı ve mirasçı olarak dava dışı ... ve ...’nin de bulunduğu gözetilmeksizin karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davanın terekeye döndürme istemli olarak muris muvazaası hukuksal nedenine dayanılarak açıldığı ve mirasçı olarak dava dışı ... ve ...’nin de bulunduğu gözetilmeksizin karar verildiği anlaşılmıştır.

Hâl böyle olunca, mirasbırakan ...’nun ölüm tarihi itibariyle terekesinin elbirliği mülkiyetine tabi olduğu ve davaya katılmayan mirasçılarının bulunduğu gözetilerek, davaya katılmayan ortakların olurunun alınması yada miras şirketine TMK'nın 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Kabule göre de; TMK'nın 28. maddesi uyarınca şahsiyetin ölümle son bulduğu gözardı edilerek, tapusu iptal edilen taşınmazların davacıların mirasçılık belgesindeki payları oranında tescili gerekirken, ölü kişi adına tescil kararı verilmesi de doğru değildir.

Davalının bu yönlere değinen ve yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8640, Karar No: 2024/4641, Tarih: 25.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8640 E.  ,  2024/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/77 E., 2023/355 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.10.2015 tarih, 2015/10016 Esas 2015/27805 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 tarih ve 2015/542 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararıyla verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde suç işlemiş olması nedeniyle açıklanmasına ilişkin Kırşehir 2. Asliye Ceza

Mahkemesinin 13.06.2023 tarih, 2023/77 Esas 2023/355 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 31/3, 62/1, 50/1-a ve 52/4 maddeleri uyarınca 4.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; sübuta, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan yapılan yargılamada Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/542 Esas 2016/10 Karar sayılı kararıyla 13.01.2016 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 26.01.2016 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuk bakımından 5395 sayılı Kanun'un 23/1 maddesi uyarınca 3 yıl süre ile denetim süresi bulunduğu, hükmün açıklanmasına esas olan Şereflikoçhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin ihbara konu kararındaki suç tarihinin ise denetim süresinin bitmesinden sonra 23.10.2019 olduğu bu itibarla denetim süresi içerisinde suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği nazara alınmaksızın hükmün açıklanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan neden dışında sair yönleri incelenmeyen Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2023 tarih, 2023/77 Esas 2023/355 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan neden dışında sair yönleri incelenmeyen Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2023 tarih, 2023/77 Esas 2023/355 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5144, Karar No: 2024/6654, Tarih: 23.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/5144 E.  ,  2024/6654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/653 Esas (derdest dosya)

HÜKÜM : Talebin reddi

Taraflar arasındaki pay devrinin iptali ile tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... ve ... ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... ve ... ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.04.2023 tarihli ve 2021/4052 E., 2023/2387 K. sayılı ilamı ile Bölge Adliye mahkeme kararının kaldırılarak ilk derece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak dosyanın 2023/653 esasa kaydının yapıldığı, yargılama sırasında davalılar ... ve ... vekillerinin 07/02/2024 tarihli dilekçesi ile mahkemenin 28.11.2018 tarih 2014/465 Esas 2018/939 Karar sayılı kararında anılan davalılar hakkında hüküm kurulmadığı bildirilerek hükmün HMK.nun 305/A maddesi gereğince tamamlanmasının talep edildiği, mahkemece 07.02.2024 tarihli karar ile talebin reddine karar verildiği, karara karşı davalı ... vekilince 21.01.2024 tarihli, davalı ... vekilince de 22.01.2024 tarihli dilekçe ile istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince Yargıtay bozma ilamına konu karara karşı temyiz yoluna başvurulabileceğinden temyiz incelemesi yapılması için dosyanın dairemize gönderilmek üzere geri çevrilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen 07.02.2024 tarihli hükmün tamamlanması talebinin reddine dair ara kararı davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davalılar ... ve ... vekilinin bu ara karara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bu kez davacılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı verilen dilekçeler ile bu ara karara yönelik davalılarca yapılan temyize ilişkin katılma yolu ile temyiz dilekçesi verilerek kararı temyiz ettiklerini belirtmekle mahkemece verilen 31.07.2024 tarihli ve 05.08.2024 tarihli ek kararlar ile katılma yolu ile temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 31.07.2024 tarihli ve 05.08.2024 tarihli ek kararlar davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, katılma yolu ile temyiz dilekçelerinin reddine yönelik ilk derece mahkemesinin 31.07.2024 tarihli ve 05.08.2024 tarihli ek kararlarına ilişkindir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararlar Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz istemlerinin reddi ile söz konusu ek kararların onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Temyiz istemi, katılma yolu ile temyiz dilekçelerinin reddine yönelik ilk derece mahkemesinin 31.07.2024 tarihli ve 05.08.2024 tarihli ek kararlarına ilişkindir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararlar Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz istemlerinin reddi ile söz konusu ek kararların onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 31.07.2024 tarihli ve 05.08.2024 tarihli ek kararların ONANMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368 inci maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davacı asılların takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9330, Karar No: 2022/20172, Tarih: 08.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/9330 E.  ,  2022/20172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri, Cumhuriyet savcısı

Katılanlar vekillerinin duruşma istemi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi kapsamında uygun görülmediğinden incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü;