muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1260, Karar No: 2020/1487, Tarih: 02.06.2020

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Dairemizin 19/11/2019 gün ve 2019/3412 E.- 2019/6740 K. sayılı kararıyla temyiz isteminin süreden reddine ilişkin kararın KALDIRILMASINA, yapılan temyiz incelemesinde usul ve kanuna uygun ... Anadolu 16. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18/12/2018 tarih ve 2018/605 E-2018/987 K. sayılı kararının ONANMASINA 02/06/2020 günü oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Sulh hukuk mahkemesi kararları 8 gün içinde temyiz edilebilmesine rağmen yerel mahkemece kısa kararda temyiz süresinin “iki hafta” olarak belirtilmiş olması nedeniyle davalının kararın tebliğinden 13 gün sonra verdiği temyiz dilekçesinin süresinde kabul edilip edilmeyeceğinin yürürlükteki mevzuat hükümleri ve hukuki istikrar açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bir davanın açılmasıyla başlayan yargılama faaliyetinde, karara ulaşmak bakımından, mahkeme ve taraflarca yapılması gereken belirli işlemler vardır ve her işlemin belli bir zaman aralığında yapılması gerekmektedir. Usul hükümleri ile normatif bir değer kazanan bu zaman aralıklarına süre denilmektedir. Böylece usul işlemlerinin yapılması zamansal olarak tarafların ya da mahkemenin arzularına, inisiyatifine bırakılmamış olmaktadır.

Bir uyuşmazlık mahkemeye taşınmış olmakla, kamu alanına, toplumun da çıkarını ilgilendiren bir platforma aktarılmış olmaktadır. Bu nedenle bir davanın makul sürede sona erdirilmesinde en az taraflar kadar toplumun da yararı vardır.

Şu halde, süreye ilişkin normların kabulüyle medeni usul hukukunda gerçekleştirilmek istenen amaçlar; adaletin bir an önce sağlanması, keyfiliğin önlenmesi, mahkemenin aynı işle uzun süre meşgul olmasının, başka ifadeyle diğer dava ve işlere yeterince zaman ayıramaz duruma düşürülmesinin önlenmesi; uluslar üstü ve ulusal nitelikteki emredici normlar uyarınca davanın makul sürede sonuçlandırılmasının sağlanması, yargılamanın belli bir düzen ve kestirilebilir bir zamansallıkla yürütülmesi, başka bir anlatımla yargılamanın adil şekilde yapılmasının sağlanması olarak özetlenebilir.

Sürelerin önemli bir kısmı, taraflar için konulmuş sürelerdir. Taraflar, bu süreler içinde belli işlemleri yapabilirler veya yapmaları gerekir. Bu süre içinde yapılamayan işlemler, tekrar yapılamaz ve süreyi kaçıran taraf aleyhine sonuç doğurur. Taraflar için konulmuş süreler,

kanunda belirtilen süreler ve hâkim tarafından belirtilen süreler olmak üzere ikiye ayrılır. Kanunda belirtilen süreler, kanun tarafından öngörülmüş sürelerdir. Cevap süresi, temyiz süresi gibi. Bu süreler kesindir ve bir işlemin kanuni süresi içinde yapılıp yapılmadığı, mahkemece re’sen gözetilir. Hâkimin tespit ettiği süreler ise, kural olarak kesin değildir. (Kuru, Baki, Prof. Dr.; Arslan, Ramazan, Prof. Dr.; Yılmaz, Ejder, Prof. Dr.; Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı, 6100 sayılı HMK’na Göre Yeniden Yazılmış 22. Baskı, Ankara 2011, s.749).

Hâkim, kendi tayin etmiş olduğu süreyi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 90/2. maddesine göre iki tarafı dinledikten sonra haklı nedenlere dayanarak, azaltıp çoğaltabilir. Hâkim, tayin ettiği sürenin, kesin olduğuna da karar verebilir (HMK m.94/2, HUMK m.163).

Yukarıda da belirtildiği üzere hakim tarafından da sürenin belirlenebildiği durumlar var olmakla birlikte kanunda belirlenen süreler üzerinde Hakimin tasarruf yetkisi bulunmamaktadır. Eş söyleyişle kanunun öngördüğü bir süre hakim tarafından uzatılıp kısaltılamaz. Temyize ilişkin süreler de yasa tarafından düzenlenen kesin sürelerdir ve resen gözetilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin (1). fıkra hükmü; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” şeklindedir.

1086 sayılı HUMK’nın 437. maddesini yeniden düzenleyen 5236 sayılı Kanunun 16. md. öncesindeki hali “Sulh mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresi sekiz gündür. Bu süre ilamın usulen taraflardan herbirine tebliği ile işlemeye başlar….” şeklindedir.

Tüm bu nedenlerle Kanunda belirtilen istisnai durumlar dışında, hakim kanundaki süreleri arttıramaz veya eksiltemez. Halen yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre sulh hukuk mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresi 8 gün olduğu halde hüküm sonucunda mahkeme hakimince hatalı şekilde kararın 2 hafta içinde temyiz edilebileceğinin belirtilmesi hükmü temyiz eden tarafa herhangi bir hak sağlamayacağından sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/2317, Karar No: 2015/22799, Tarih: 29.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2317 E.  ,  2015/22799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/186728

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/333 (E) ve 2013/347 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi ise karar tarihinden sonra yapılan masraflarla birlikte kararın kesinleştirme aşamasında Mahkemesince dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak,

1) Sanığın, hapis cezasının kanuni sonucu olarak tatbik edilecek olan, TCK.nun 53/1c maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğunun kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar süreceğinin, kendi alt soyu için koşullu salıverilmeye kadar süreceğinin hüküm yerinde belirtilmemesi,

2) Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin tatbikine karar verilirken, sanığın adli sicil kaydında bulunan Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2012 tarihinde infaz edilen 5237 sayılı TCK'nin 188/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmü yerine, Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2011 tarihinde kesinleşmiş olan 30/11/2010 tarih ve 2010/391 Esas, 2010/469 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 297/1-son maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 7. bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2012 tarihinde infaz edilen 5237 sayılı TCK'nin 188/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasından ötürü sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimlik serbestlik tedbiri uygulanmasına, kazanılmış hak nedeniyle 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi yönünden Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/11/2010 tarih ve 2010/391 Esas, 2010/469 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan cezanın dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4864, Karar No: 2019/4293, Tarih: 01.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/4864 E.  ,  2019/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'in diğer davalı... Şt.’ne ait iş yerinde çalışmakta iken avukatlık bürosuna geldiğini, İş Kanununa aykırı bir kısım sebeplerle işten ayrılmak istediğini beyan ettiğini, davalının hizmet akdinden doğan tüm hak ve alacaklarının tespiti ve tahsili için gerekli dava ve icra takiplerini açmaya ve sonuçlandırmaya yetkili kılındığını, davalı ... ile arasında kurulan şifai sözleşme ile davalı ...'un diğer davalı şirkete ait ...adlı işyerindeki çalışmalarından doğan tüm işçilik hakları için gerekli tüm dava ve icra takiplerini açıp sonuçlandırma işini üstlendiğini, bahse konu davanın tüm aşamalarını takip ettiğini, davalı ...'in diğer davalı ...Ltd. Şti. ile kendisinden habersiz görüşüp anlaştığını, 03.02.2014 tarih ve 1400 nolu azilname ile kendisini vekillik görevinden azlettiğini, davalılar arasında zararına haksız menfaat sağlamayı amaçlayan gizli bir sulh anlaşması yapıldığını ileri sürerek; tarafından yapılan 1.657,00-TL masrafın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ...'un sözleşmeyi ihlal etmesiyle elde edeceği vekalet ücretinden (davalı ...’tan alınacak %25 oranında vekalet ücreti + davalı şirket aleyhine hükmedilecek mahkeme ve icra dairesi karşı yan vekalet ücreti) alacak belirginleştiğinde artırılmak üzere şimdilik 100,00-TL'nin 16.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, uğradığı manevi zarar nedeniyle 4.000,00-TL manevi tazminatın 16.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 1.650,09-TL masrafın davalı ...'ten dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, 29.439,67-TL’nin (bu alacağın 21.139,67-TL’sinden davalı ...Ltd. Şti sorumlu olmak kaydıyla) vekalet ücreti alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı avukatın müvekkili davalı ... ve diğer davalının sulh olmaları nedeniyle hak kazandığı akdi ve karşı yan vekalet ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

1-Dava, davacı avukatın müvekkili davalı ... ve diğer davalının sulh olmaları nedeniyle hak kazandığı akdi ve karşı yan vekalet ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 20.03.2019 tarih ve 30720 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2017/6 esas, 2018/9 karar ve 05.10.2018 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Avukatlık Kanunu'nun 165. maddesinde düzenlenen "ücret dolayısıyla müteselsil sorumluluk" hallerinden olan "sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşma ile sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde" karşı tarafın avukatı lehine her iki tarafın müteselsil olarak ödemesinden sorumlu olacağı avukatlık ücreti kapsamına avukat ile iş sahibi arasında yapılan avukatlık ücret sözleşmesine göre avukata ödenmesi gereken akdi vekalet ücreti dahil değildir. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 05.10.2018 gün ve 2017/6 esas, 2018/9 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, davalı ...Ltd. Şti.'nin davacı avukata ödenecek akti vekalet ücretinden sorumlu olmayacağı gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanunu'nun 164/4 maddesine göre özetle, “değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari üret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi, ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden, avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup Avukatlık Kanunu'nun 165. maddesinde ise; “Sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde her iki taraf avukat ücretinin ödenmesi hususunda müteselsil borçlu sayılırlar” hükmü yer almaktadır.

Dairemiz yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde vekil eden sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu müddeabihin tamamı üzerinden Avukatlık Kanunu'nun 164/4. maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile vekil eden sorumlu sayılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının vekil edeni davalı ... ile vekil edenin hasmı diğer davalının anlaşarak uyuşmazlığı sona erdirdikleri sabit olup mahkemenin de kabulü bu yöndedir. O halde öncelikle vekalet ücretine konu olan ... 13. İş Mahkemesi'nin 2011/512 esas sayılı dosyası ile açılan alacak davasında, tarafların sulh oldukları miktar tespit edilerek, tespit edilecek bu miktar üzerinden belirlenecek olan vekalet ücretinin 05.10.2018 gün ve 2017/6 esas, 2018/9 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davalı ...Ltd. Şti.'nin sadece karşı yan ücretinden sorumlu olacağı da dikkate alınarak tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 531,00 TL harcın davalı-...'e, 531,00 TL harcın davalı-...Ltd. Şti.'ne iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4655, Karar No: 2019/2283, Tarih: 26.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4655 E.  ,  2019/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ...2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 29/05/2018 tarih ve 2017/856-2018/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşmaduruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, ...İlçesi ... Mahallesi 230 ada 32 parsel sayılı taşınmazın tapuda müvekkilleri adına kayıtlı olduğunu, bu parsel üzerinde mobilya mağazası ve üstünde de ev olduğunu, mobilya mağazasının müvekkillerinden Murat tarafından işletildiğini, bitişikteki 230 ada 33 parsel sayılı taşınmazda davalılardan ... tarafından kazı çalışması yaptırıldığını, bu kazı çalışması sırasında müvekkillerine ait binadaki kolonlarda çatlama ve kırılmalar meydana geldiğini, binanın yıkılma tehlikesi yaşadığını, binadaki zararların ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/50 D. İş. sayılı dosyası ile tespit ettirildiğini, davalının yaptırdığı kazı çalışması nedeni ile müvekkillerinin binasında oluşan zararın tamirinin mümkün olmadığını, binanın yıkılması gerektiğini, mobilya mağazasına müşterilerin girmemesi sebebiyle ticari kazançta düşüş yaşandığını, psikolojik açıdan da zor günler yaşadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinden ...ve ...için ayrı ayrı 70.000 TL maddi tazminatın ve 5.000 TL manevi tazminatın, müvekkili Murat için 10.000 TL ticari zarar tazminatının ve 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan faizi ile tahsiline (davalı ... şirketinin poliçe limiti ile ve müvekkillerine yaptığı ödemelerde tekerrür olmamak kaydı ile) karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, İnşaat All Risk Sigorta Poliçesi Özel Şartları "Özel İstisnalar" bölümü 3. madde uyarınca "Titreşim, desteğin yerinden kaldırılması veya zayıflaması neticesinde herhangi bir mala veya araziye veya binaya vaki hasar veya bu hasardan dolayı herhangi bir şahıs veya mala vaki zarar veya hasarlar teminat dışıdır'' şeklinde bir düzenleme mevcut olduğunu, yine İnşaat Sigortası Genel Şartları A-4/I hükmü uyarınca da meydana gelen hasarın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, meydana gelen bir zarar var ise sigorta şirketinin sorumluluğunun olduğunu, hasara uğrayan binanın altından geçen kanalizasyon hattındaki sızma nedeni ile zemin toprak yapısının gevşek olması sebebiyle toprak göçmesi neticesinde hasarın oluştuğunu, bu hasarın oluşmasında esas kusurun ...Belediyesi'ne ait olduğunu, inşaat yapım işinin sorumluluğunun yüklenicide bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, meydana gelen bir zarar var ise sigorta şirketinin sorumluluğunun olduğunu, hasara uğrayan binanın altından geçen kanalizasyon hattındaki sızma nedeni ile zemin toprak yapısının gevşek olması sebebiyle toprak göçmesi neticesinde hasarın oluştuğunu, bu hasarın oluşmasında esas kusurun ...Belediyesi'ne ait olduğunu, inşaat yapım işinin sorumluluğunun yüklenicide bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamları ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın davaya konu alanda yapılan binanın temel çalışmaları sırasında dava dışı ... tarafından perde betonunun dökümü sonucu meydana geldiği, duruşmada dinlenen tanık anlatımlarına göre davaya konu inşaatın yapım çalışmaları sırasında dava dışı ... ve birlikte çalıştığı arkadaşları dışında binayı yaptıran davalı ... tarafından görevlendirilen bir inşaat mühendisinin bulunduğu, dava dışı ...'nin davaya konu alanda yapılacak olan inşaata ilişkin talimatları davaya konu inşaatta görevli olan inşaat mühendisinden alması sebebi ile dava dışı ...'nin davalı ...'e bağlı olarak onun talimatları doğrultusunda işini yaptığı, davalı ... ile dava dışı ... arasındaki ilişkinin hizmet ilişkisi olduğu ve bu nedenle davalı ...'in davaya konu kaza nedeniyle oluşan zarardan 818 sayılı Borçlar Kanunun 55. maddesi gereğince sorumlu olduğu, davalı ... vekilinin öne sürdüğü “zeminin yapısından kaynaklanan sebeplerden dolayı kazanın meydana gelmiş olabileceği ve inşaat alanının kazılması esnasında civardaki borulardan gelen suyun zeminin yapısını zamanla bozmuş olması nedeniyle zeminin taşıma gücünün düşebileceği” yönündeki itirazların bilirkişi kurulundan alınan denetime açık ve gerekçeli 16/06/2011 havale tarihli raporuna göre ile yerinde olmadığı, binanın çökmesinin beklenmedik bir olay olmadığı, kazı sırasında yeterli destek verilmemesi neticesinde işin tekniğine uygun yapılmaması sebebiyle davalı ... işçilerinin gerekli özeni göstermemesi nedeniyle meydana gelen olaydan kaynaklı zararın sigorta teminat kapsamında kalmadığı, davacı ... 10.000 TL'lık maddi tazminat talebi yönünden davasından feragat ettiği gerekçeleri ile davacılar ..., ... ve ...'nun manevi tazminat taleplerinin reddine yönelik verilen kararın kesinleşmesi nedeniyle bu hususta tekrar karar verilmesine yer olmadığına, davacı ...'nun maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine yönelik verilen kararın kesinleşmesi nedeniyle bu hususta tekrar karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden davanın reddine, davacı ... mirasçıları tarafından takip edilen maddi tazminat talebi yönünden davanın kabulü ile 70.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsili ile davacı ... mirasçılarına verilmesine, davacı ...'nun maddi tazminat talebinin kabulü ile 70.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsili ile davacı ...'na verilmesine karar verilmiştir.

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7.172,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7562, Karar No: 2009/15179, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/7562 E.  ,  2009/15179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ..., kızı olan diğer davacı ...'un 1995 yılında girdiği ÖSS sınavında başarılı olup, ÖSY sınavında başarılı olamadığını, ... üniversite statüsünde olduğu ve 1. sınavda başarılı olanların kayıt yaptırabileceklerini duyduğu Beykent ... Universty Program isimli okula gittiğini, Beykent ileri Eğitim Kurumları Müdürünün, okulun Liverpool üniversitesine bağlı olarak eğitim verdiğini kurumun kısa sürede üniversiteye dönüşeceğini ve üniverrsite diploması verecekleri taahhdünde bulunduğunu, bu taahüde güvenerek yıllık 3500 ingiliz sterlini karşılığı okulun işletme bölümüne kaydının yapıldığını, kurumun 1997 yılında üniversiteye dönüştüğünü, 30.03.1998 tarihinde yatay geçişle bulunduğu sınıftan üniversitenin işletme bölümüne kaydını yaptırdığını, 1999 öğretim yılında okuldan mezun olma aşamasına geldiğinde 30.06.1999 tarihli yazıyla okuldan kayadının silindiğini, davalı üniversitenin YÖK tarafından daha önce defalarca uyarıldığının anlaşılmasına rağmen ticari bir meta olarak kendilerinden egitim ücreti alındığını, bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek kızı için yaptğı 4 yıllık eğitim gideri 14000 ingiliz sterlini ile kitap yol yemek masrafları karşılığı 7.112.000.000 TL ile ... içinde uğranılan maddi zararı 39.600.000.000 TL ile 20.000.000.000 TL manevi tazminatın faiziyle tahsilini istemişlerdir.

2009/7562-15179

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Davanın kısmen kabulüne dair ilk kararın taraflarca temyiz edilmesi sonucu, davacı ... ile davalıların temyiz itirazlarının reddine kararın davacı ... yararına bozulmasına dair dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ... tarafından ödenen 7145 sterlin ile 711, 44 YTL'nin davalılardan tahsiline, ... yönünden ise 12.000.000 YTL maddi tazminat ile 15.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm,davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.