muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2062, Karar No: 2011/6865, Tarih: 17.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/2062 E.  ,  2011/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2007/195226

MAHKEMESİ :(ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :09/03/2007-188/95

SUÇ:Kasten öldürmeye teşebbüs

E.. B..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık S.. C..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/03/2007 gün ve 188/95 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanığın bıçakla mağdurenin sağ yanak bölgesine vurması sonucu yaklaşık 10 cm. uzunluğunda tam kat kesi nedeniyle yüzde sabit eser oluştuğu, mağdurenin hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek nitelikte yaralandığı olayda; teşebbüse ilişkin 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, daha vahim hallerde uygulanabilecek şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,

b) Boşandığı eşi mağdureyi sürekli takip ederek tehdit eden ve bu nedenle yargılanan sanığın, olay günü mağdurenin çalıştığı işyerine gidip bıçakla vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, mağdureden kaynaklanan sanığa yönelik tahrik oluşturacak yasanın aradığı anlamda herhangi bir haksız söz veya eylem bulunmadığı anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmü uygulanarak eksik ceza tayini,

c) 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesinin uygulanması sırasında, aynı maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarında belirlenen sürelerin hükümde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Manavgat Adli Emanetinde kayıtlı olan ve suçta kullanıldığı kabul edilen bıçağın 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi uyarınca zoralamına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 17/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14584, Karar No: 2022/14674, Tarih: 10.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14584 E.  ,  2022/14674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkete ait işyerinde 22.....2006 - 16.12.2012 tarihleri arasında çalıştığını, işveren tarafından işten çıkartıldığını, en son net 2.800,00 TL aylık ücret aldığını, 240,00 TL'lik yemek fişi ve servis yardımından yararlandığını, ... sözleşmesinin işveren tarafından sona erdirildiğini, davacıya ihbar ve kıdem tazminatı olarak 12.000,00 TL ödendiğini, bu miktarın davacının tazminatlarını karşılamadığını, davacının yıllık izin haklarının verilmediğini, davacının işyerinde saat 07.30 ile 22.00 arasında çalıştığını, beton dökme işinin uzadığı zamanlarda aralıksız 24 saat dahi çalıştığını, haftanın 7 gününde çalıştığını, dinî bayramların ilk üç günü dışındaki diğer tüm millî bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığını, davalının her ay davacının ücretlerinden ortalama 500,00 TL kesinti yaptığını ve bu avansların davacıya ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin yersiz olduğunu, bu alacaklarının ödendiğini, davacının fazla çalışma iddiasını yazılı delille ispatlayabileceğini, davacının fazla çalışma ücretlerinin imzalı bordrolarla ödendiğini, davacının işveren temsilcisi olduğunu, bu nedenle kendisine sürekli masraf avansı verildiğini, ... sözleşmesi sona erdiğinde davacıda 13.838,03 TL masraf avansı kaldığının tespit edildiğini, bu miktarın davacının kıdem tazminatından düşüldüğünü ve davacıya 5.593,61 TL kıdem tazminatı ve 6.995,67 TL ihbar tazminatı toplamı 12.589,58 TL ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2017 tarihli ve 2013/241 Esas, 2017/76 Karar sayılı kararıyla davacının bakiye kıdem tazminatı alacağının bulunduğu, ihbar tazminatı alacağının ise bulunmadığı, kullandırılmayan yıllık izin sürelerinin olduğu, ödenmemiş ücret alacağının bulunmadığı, haftalık çalışma süresini aşan fazla çalışmaları ile bir kısım hafta tatili ve genel tatil çalışmaları bulunduğu değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 27.11.2020 tarihli ve 2017/3539 Esas, 2020/1628 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının dayandığı deliller, delillerin takdiri ve karar gerekçesine göre taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.05.2021 tarihli ve 2021/5399 Esas, 2021/9610 Karar sayılı ilâmı ile diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek hafta tatili alacak hesabında gelir vergisinin hatalı hesaplandığı gerekçesi ile karar bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak bilirkişi ek raporu alınmış ve brüt hafta tatili ücretinin net ücrete çevrilmesinde gelir vergisi tutarı yönünden hatalı hesaplama giderilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, ücret alacaklarından sosyal güvenlik ve işsizlik primi kesintilerinin yapılmış olmasının ve ücret alacaklarından indirim yapılmasının hatalı olduğunu, indirim oranının yüksek olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ücret alacaklarından sosyal güvenlik ve işsizlik primi kesintisi yapılıp yapılmayacağı ile fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram genel tatil alacaklarından indirim yapılıp yapılmayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25493, Karar No: 2013/18314, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25493 E.  ,  2013/18314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse .....aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir.Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir.Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda;sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14.09.1990 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1968, Karar No: 2013/2296, Tarih: 22.03.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/1968 E.  ,  2013/2296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yakınca Köyü çalışma alanında bulunan 112 ada 1 parsel sayılı 7942.40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7381, Karar No: 2016/7004, Tarih: 22.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7381 E.  ,  2016/7004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların yetkilisi olduğu şirketin 2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ...'ın, ayakkabı imalatçısı olduğunu, sabıkalı olduğu için iş bulamadığını,... isimli şahısların vasıfsız eleman olarak çalıştıracak işçi aradıklarını söylemeleri üzerine işle kendisinin ilgilendiğini beyan ederek onlara sigorta için ikametgah, nüfus cüzdanı sureti ve 12 adet fotoğraf verdiğini, notere giderek bir takım evraklar imzaladığını, iş konusunda sonradan kendisine geri dönüş olmadığını beyan ederek şirketle bir ilgisinin olmadığını ifade etmesi, sanık ...'ın, diğer sanığı aynı mahallede oturmaları nedeni ile tanıdığını, yaklaşık 5-6 yıl önce sanık ...'in sigorta yapacağını beyan ederek kendisinden kimlik bilgilerini ve ikametgah senedini aldığını, sanık ...'in sahte belge düzenleyip düzenlemediğini bilmediğini ancak olaylarla ve şirketle kendisinin bir ilgisinin olmadığını savunması, söz konusu yıllara ilişkin beyan edilen KDV matrahlarının yüksek tutarlar içermesi, vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında, "VEDOP Merkezi Sorgulama Sisteminde yapılan araştırmada mükellef kuruma mal ve hizmet satışı yaptığını beyan eden mükellefe rastlanmadığı, buna karşın mükellef kurumdan 2005 yılında 1.525.553,00TL tutarında, 2006 yılında 121.014,00TL tutarında, 2007 yılında da 119.520,TL tutarında mal ve hizmet alımı yapıldığı; mükellef kurumun 2005 takvim yılındaki KDV matrahlarının toplamının 304.827,34TL olup 2006 ve 2007 takvim yıllarında herhangi bir beyanının bulunmadığı, tüm bu tespitler bir arada değerlendirildiğinde sanıkların sahibi olduğu görünen... Otomotiv İnş.Tekstil Taşımacılık San. Tic.Ltd. Şti

.525.553,00TL tutarında, 2006 yılında 121.014,00TL tutarında, 2007 yılında da 119.520,TL tutarında mal ve hizmet alımı yapıldığı; mükellef kurumun 2005 takvim yılındaki KDV matrahlarının toplamının 304.827,34TL olup 2006 ve 2007 takvim yıllarında herhangi bir beyanının bulunmadığı, tüm bu tespitler bir arada değerlendirildiğinde sanıkların sahibi olduğu görünen... Otomotiv İnş.Tekstil Taşımacılık San. Tic.Ltd. Şti. nin komisyon karşılığı sahte fatura düzenleyen paravan bir firma olduğunun değerlendirilmesi; hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise faturalara rastlanmadığından, mükellef şirketten mal aldığını Ba formlarında beyan eden şirketler hakkında karşıt inceleme yapılmadığından mevcut vergi tekniği raporunun bu haliyle sanıkların sahte fatura düzenlendiğine ilişkin tespit için yetersiz olduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak derecede belirlenmesi amacıyla; öncelikle vergi tekniği raporunda belirtilen ve ilgili yıllarda sanıklara ait şirketten mal ve hizmet aldıklarını beyan eden şirketlerden fatura dökümlerinin istenilmesi, bu şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairelerinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerekirse faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanıklarla muhatap olup olmadıklarının sorulması, söz konusu faturaların hangi matbaada basıldığı ve sanıklar tarafından teslim alınıp alınmadığı araştırılıp, tüm bu araştırmaların sonucunda sanıkların sahte fatura düzenlediği iddia edilen şirketin kuruluşuna kimlik bilgilerini vermek suretiyle iştiraki hususuda değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.