muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12005, Karar No: 2016/12727, Tarih: 23.09.2016

Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, Çocuk Mahkemesi ile Asliye Ceza Mahkemesi arasında ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi yoluyla inceleyerek sonuçlandıran kesin olan bu tayini merci kararının kanun yararına bozma yoluyla incelenmesinin olanaklı olduğundan tereddüt bulunmamaktadır.

Nitekim, Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 07/04/2016 gün ve 2016/3065 Esas, 2016/3589 Karar, Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 07/04/2016 gün ve 2016/3067 Esas, 2016/3587 Karar. Yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 24/03/2016 gün ve 2015/19429 Esas, 2016/13860 Karar, Yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 24/03/2016 gün ve 2015/21191 Esas, 2016/13859 Karar. Yüksek Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 06/04/2016 gün ve 2015/7763 Esas, 2016/2135 Kara sayılı kararlarında da, Çocuk Mahkemesi ile Asliye Ceza Mahkemesi arasında ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi yoluyla inceleyerek sonuçlandıran kesin olan tayini merci kararının kanun yararına bozma yoluyla incelenmesini olanaklı görerek, kanun yararına bozma taleplerini kabul ederek kesin olan tayini merci kararlarını bozdukları anlaşılmıştır.

T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5274 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır." 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki;

"(l)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2)Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3)Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4)Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde;

"(1)2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2)Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

"(1)2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2)Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3)Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır. "5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4)Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

(4)Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise, derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, 5395 sayılı Kanunun amacının 1. maddede de belirtildiği üzere korunma ihtiyacı olan veya suça sürüklenen çocukların korunması olduğu, bu amaçla Çocuk Mahkemeleri ile ilgili özel düzenlemeler yapıldığı gözetilerek, anılan kanunun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceğinin öngörülmesi ve geçici 1. maddenin 2. fıkrasında belirtilen “genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.” hükmünün 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle göz önünde bulundurulması gerektiği, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın 25.02.2015 tarihinde faaliyete geçen Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesine gönderilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gözetilmeden, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde Küçükçekmece 10. Aslive Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiş olmasında isabet görülmemiştir.

Nitekim yukarıda da belirtildiği üzere, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07/04/2016 gün ve 2016/3065 Esas, 2016/3589 Karar, Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 07/04/2016 gün ve 2016/3067 Esas, 2016/3587 Karar, Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 24/03/2016 gün ve 2015/19429 Esas, 2016/13860 Karar, Yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 24/03/2016 gün ve 2015/21191 Esas, 2016/13859 Karar, Yüksek Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 06/04/2016 gün ve 2015/7763 Esas, 2016/2135 Karar sayılı kararlarında da. Çocuk Mahkemesi ile Asliye Ceza Mahkemesi arasında ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi yoluyla inceleyerek sonuçlandıran kesin olan tayini merci kararının kanun yararına bozma yoluyla incelenmesini olanaklı görüp, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki yargılamalarda Küçükçekmece Çocuk Mahkemelerinin görevli olduğunu belirleyip, kanun yararına bozma taleplerini kabul ederek, Asliye Ceza Mahkemelerinin görevsizlik kararını kaldıran merci Bakırköy Çocuk Ağır Ceza Mahkemeleri kararlarını bozdukları anlaşılmıştır.

Yukarıda da ayrıntıları ile açıklandığı üzere, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın 25.02.2015 tarihinde faaliyete geçen Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesine gönderilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gözetilmeden, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2015 tarih ve 2015/287 Değişik İş sayılı kararının usul ve yasalara aykırı olduğu anlaşıldığından, iş bu Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2015 tarh ve 2015/287 Değişik İş sayılı kararına yönelik “kanun yararına bozma isteminin REDDİNE” ilişkin Yüksek 4. Ceza Dairenizin bu kararının isabetli olmadığı kanaatine varılmıştır.

Sonuç ve istem: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-)İtirazımızın KABULÜNE,

2-)Dairenizin,11/04/2016 gün ve 2015/27443 esas, 2016/6834 karar sayılı kanun yararına bozma isteğinin reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

3-)Adalet Bakanlığının, haklı nedene dayanan kanun yararına bozma talebinin kabulü ile, Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2015 tarih ve 2015/287 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA ve müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına ,

4-)İtirazımızın yerinde görülmemesi durumunda dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

Karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, hakaret ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında olumsuz görev uyuşmazlığını gideren mercii kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin reddine ilişkin , Dairemizin 11.04.2016 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, hakaret ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında olumsuz görev uyuşmazlığını gideren mercii kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin reddine ilişkin , Dairemizin 11.04.2016 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 11.04.2016 gün ve 2015/27443 esas, 2016/6834 karar sayılı kanun yararına bozma isteğinin reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 21/04/2015 tarihli ve 2015/287 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3317, Karar No: 2018/5646, Tarih: 10.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/3317 E.  ,  2018/5646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VE MÜŞTEREKLERİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Cinali Köyü çalışma alanında bulunan 269, 305 ve 306 parsel sayılı 383.500.00, 14.750.00, 32.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle; 6, 268 ve 303 parsel sayılı 968.500.00, 1.844.750.00, 205.750,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli 269, 305 ve 306 parsel sayılı taşınmazların tamamının; çekişmeli 6, 268 ve 303 parsel sayılı taşınmazların ise uygulanan kayıtlara göre miktar fazlalarının tapu kayıtlarının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastrodan önceki nedenlere dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece; tespit malikleri lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli değildir. Çekişmeli 6, 268 ve 303 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerine esas alınan tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte eksiksiz olarak getirtilmemiş, yapılan keşiflerde tapu kayıtlarının yöntemince uygulaması yapılmamış, fen bilirkişisinden kayıt uygulamasını gösterir, keşfi takibe ve denetime uygun rapor alınmamıştır. Öte yandan; tespit malikleri lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş olmasına rağmen yöntemince zilyetlik araştırması da yapılmamış, bu kapsamda özellikle çekişmeli taşınmazların sınırlarında tescilli mera parselleri olmasına rağmen taşınmazların meradan elde edilip edilmedikleri üzerinde durulmamış, 2014 yılında yapılan keşfe katılan ziraatçı bilirkişinin taşınmazların ne kadar süredir, hangi vasıfla kullanıldıklarını açıklamak bakımından yetersiz olan raporuna dayalı olarak karar verilmiştir. Bu tür eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez. O halde; öncelikle çekişmeli 6, 268 ve 303 parsel sayılı taşınmazların tespitlerine esas alınan tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte yerel tapu birimi ve/veya Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı’ndan eksiksiz olarak, çekişmeli taşınmazlara komşu olan tüm taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ve varsa dayanağı belgeler yerel tapu biriminden getirtilmeli, çekişmeli taşınmazların sınırlarında tescilli mera parselleri olduğu ve kadastro tespitlerinin 1951 yılında yapıldığı gözetilerek aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden 1951 yılından öncesini ve taşınmazları bilebilecek, olabildiğince yaşlı üçer kişilik iki ayrı mahalli bilirkişi listesi kolluk vasıtası ile temin edilmeli, ayrıca hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sağ olan tespit bilirkişilerini dinletmek isteyip istemedikleri taraflardan sorularak talep etmeleri halinde, sağ olan tespit bilirkişileri, mahalli bilirkişiler, taraf tanıkları, uzman fen bilirkişisi ve üç kişilik ziraat mühendisi unvanına sahip tecrübeli ziraatçı bilirkişi kurulu ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20

. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları ait oldukları taşınmaz bakımından mahalli bilirkişi yardımı ve uzman fen bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulama yapılırken haritası bulunan kayıtlarının kapsamlarının öncelikle haritasına göre belirleneceği gözetilmeli, haritası bulunmayan kayıtlardaki sınırların tespiti bakımından mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına başvurulmalı, kayıtlarda tarif edilen ve zeminde gösterilen sınır yerleri uzman fen bilirkişisine düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin mahalli bilirkişi ve tanık sözleri, çekişmeli taşınmazlara dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, böylelikle fen bilirkişisine kayıt uygulamasını gösterir, keşfi takibe ve denetime uygun rapor tanzim ettirilmeli, tapu kayıt kapsamı dışında kalan taşınmazlar bakımından zilyetlik araştırması yapılmalı, bu kapsamda; tespit tarihinden geriye doğru çekişmeli taşınmazların öncesi, meradan elde edilip edilmedikleri, zilyetliğin öncesinde kimde olduğu, başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi, kimden kime intikal ettiği, meraya komşu olanların meradan ne şekilde ayrıldıkları hususlarında mahalli bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, beyanların çelişmesi halinde yüzleştirme yapılarak, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde sağ olan tespit bilirkişileri dinlenilerek çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı, üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulundan her bir taşınmazın ne kadar süredir hangi vasıfla kullanıldıkları, eğimleri, üzerilerindeki bitki örtüleri, kadim tarım alanı ya da mera olup olmadıklarını, sınırında mera parseli olan çekişmeli taşınmazların meradan ne şekilde ayrıldıkları hususlarını detaylı irdeleyen, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve çekişmeli taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını içeren gerekçeli ve denetime uygun rapor alınmalı, zilyetlikle kazanıma ilişkin tüm unsurların gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenip tereddütsüz belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3529, Karar No: 2025/2144, Tarih: 26.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3529 E.  ,  2025/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1257 Esas, 2024/399 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/912 E., 2021/234 K.

BİRLEŞEN DAVA : 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/856 E. sayılı dosyası

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davacının 2003 yılından 2015 yılına kadar davalı şirkete polipropilen ve polietilen kaplama-çevirme-çemberleme bantları satışı yaptığını, davalı şirketin davacıdan aldığı bu malları 2015 yılına dek Türkiye pazarındaki müşterilerine kendi nam ve hesabına satışa sunduğunu, davalı şirketin 27.05.2015 tarihli bir yazı ile taraflar arasındaki işbirliğini tek taraflı olarak sona erdirdiğini, davalının feshe ilişkin ileri sürdüğü sebeplerin geçersiz ve haksız olması sebebiyle yapılan bildirimin haksız fesih niteliğinde olduğunu, davalı şirketin haksız fesih ile beraber davacı şirkete olan fatura borçlarını ödemediğini, toplam 449.747,47 euro tutarında muaccel ve ödenmemiş alacağı bulunduğunu, faturalara konu malların davacı şirket tarafından sevk edilip davalı tarafından malların yetkili alıcısı olarak gösterilen ... Akrilik Kimya San. A.Ş. yetkilisince tesellüm edildiğini gösterir 12 adet konişmento bulunduğunu, fatura tutarlarının ödenmemesi üzerine 14.08.2015 tarihli ihtar yazısının gönderildiği ve 28.08.2015 tarihine kadar kesin ödeme süresi verildiğini, buna rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek 449.747,47 euro tutarındaki alacağın temerrüt tarihlerinden itibaren işletilecek en yüksek euro mevduat faizi davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı firmadan satın aldığı malları Türkiye pazarında kendi nam ve hesabına sattığını, davalının davacıyı 2015 yılına kadar tek yetkili Türkiye temsilcisi olarak lanse ettiğini, davacının müşterisi olarak ... firması ile davalı firmanın ürünlerini doğrudan satmaya yönelik direk iletişime geçtiği bilgisine ulaştığını, davacının satış yaptığı firmalardan birinin ... olup 2015 yılına kadar davalı firmadan özellikli ürünler kullanan ... firması için ithalat yapmaya devam ettiğini, süreç içerisinde davacının satış yaptığı müşteri isim ve bilgelerini sürekli sormaya başladığını, taraflar arasındaki güven ortamını zedelemeye başladığını, taraflar arasındaki ilişkinin distribütörlük sözleşmesine aykırı davranışları nedeniyle davacının sözleşmeyi haklı nedenle fesh ettiğini, davalı firmanın kusurlu davranışları sonrasında sözleşmenin haklı nedenle fesh edilmesinden dolayı davacıya denkleştirme tazminatı ödenmesi ile zararlarının giderilmesi gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi zarar, 5.000,00 TL yoksun kalınan kâr, 10.000,00 TL denkleştirme tazminatı, 10.000,00TL manevi tazminat olmak üzere belirsiz alacak kapsamında toplam 30.000,00 TL'nin sözleşmenin feshi ihbarının tebliğinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki hukuki ilişkinin davacının davalıya karşı güveni sarsan hareketleri ve iyi niyet kapsamını aşan davranışları dolayısıyla haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki hukuki ilişkinin davacının davalıya karşı güveni sarsan hareketleri ve iyi niyet kapsamını aşan davranışları dolayısıyla haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı şirketten satın almaya ve kendi namına ve hesabına satmaya devam ederken herhangi bir geçerli ve haklı neden olmadan ve öncesinde herhangi bir ihtar ve bildirimde bulunmadan 27.07.2015 tarihli fesih yazısı ile taraflar arasındaki işbirliğinin derhal geçerli olmak üzere tek taraflı olarak sona erdirdiğini, 14.08.2015 tarihli karşı yazı ile feshe cevap verildiğini, davacı lehine herhangi bir münhasırlık kaydı veya taraflar arasında tek satıcılık ilişkisi mevcut olmayıp bu yöndeki tüm beyan ve iddiaların gerçek dışı olduğunu, taraflar arasında distribütörlük sözleşmesi olduğunu, davacının aslında taraflar arasında uzun yıllar süren işbirliği sonucunda davalıdan edinmiş olduğu davalıya ait teknik bilgi, deneyim ve know-how'ı kullanarak işbirliğine konu malları bizzat üretmek ve satışa sunmak amacıyla taraflar arasındaki işbirliğini haksız olarak feshettiğini, denkleştirme tazminatının ancak taraflar arasındaki tekel hakkı kuran sözleşmeler açısından talep edilebileceğini, yoksun kalınan kârın sözleşmenin ifa edilmemesi sonucunda mahrum kalınan mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalma olup dava konusu olayda anılan şartların gerçekleşmediğini, müvekkili şirketin borca aykırı davranışı sonucu gerçekleşmiş maddi veya manevi bir zararın veya yoksun kaldığı bir kârın söz konusu olmadığını, ticari ilişki gereği üzerine düşen yükümlülükleri gereği gibi yerine getirdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI