muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/96, Karar No: 2015/16285, Tarih: 28.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/96 E.  ,  2015/16285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 112 ada 2 parsel sayılı 20.072,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve satın alma nedeniyle davalılar Galip, Mustafa, Kıyasettin, Mehmet, Şevket ve ... adlarına 1/6'şar hisse ile tespit edilmiştir. Davacı ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 112 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 12.03.2012 tarihli bilirkişi ...'un raporunda belirtilen pay oranları ile toplam 376.320 pay kabul edilerek muris ... mirasçıları adına hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... dosyaya ibraz ettiği dava dilekçesinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak temyize konu etmiş olduğu 112 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine itiraz davası açmış, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiş, ancak bu sefer davacı temyiz dilekçesinde taksim iddiasına dayanmıştır. Dava dilekçesinde ve yargılama sırasında böyle bir iddiası bulunmayan davacının temyiz aşamasında taksim iddiasını değerlendirme olanağı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ...'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, mahkemece dava konusu 112 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkında davanın fen bilirkişi raporunda belirtilen şekli ile 376320 pay kabul edilerek davacının kök murisi ... çocuklarına hisseleri oranında tapuya tesciline karar verildiği halde, kadastro tespitinin iptaline şeklinde hüküm kurulmamış olması isabetsiz ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 2. bendinin birinci satırında yazılı olan “112 ada 2 parsel sayılı taşınmazın” ibaresinden sonra “kadastro tespitinin iptaline” ibaresinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 28.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15968, Karar No: 2012/4032, Tarih: 14.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15968 E.  ,  2012/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezası toplanarak taksitlendirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkra- sından para cezası taksitlendirilirken hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin “6.375 TL” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.02.2012 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6652, Karar No: 2010/7276, Tarih: 10.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/6652 E.  ,  2010/7276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramı 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

10.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9109, Karar No: 2010/8053, Tarih: 26.04.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/9109 E.  ,  2010/8053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Sulh 1. Ceza Mahkemesi

SANIK(LAR) : ...

SUÇ(LAR) : Yedimenlik yükümlülüğüne uymama

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı TCY.nın 276. maddesinde yer verilen yedieminlik yükümlülüğüne aykırılık suçunun hareket öğeleri; "resmen teslim olunan ...malları kendisinin veya başkasının menfaati için saklar, sahibine veya başkasına verir veya tebdil veya lazım gelenlere teslimden imtina ederse" biçiminde tanımlanmış ve seçenekli ve dolayısıyla bağlı hareketli bir suç tipi olarak düzenlenmişti. Aynı suçu "muhafaza görevini kötüye kullanma" başlığı altında düzenleyen 5237 sayılı Yasanın 289. maddesinde ise hareket öğesi; "...teslim olunan ... mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi" sözcükleriyle ifade edilerek serbest hareketli bir suç olarak düzenlenmiş ve suçun; 'teslim amacı dışında tasarrufta bulunma' anlamına gelen herhangi bir hareketle işlenebileceği kabul edilmiştir. Madde gerekçesinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunma eylemlerine örnek olarak; satılması, başkasına verilmesi gibi amaçla bağdaşmayan davranışlar gösterilmiştir. Teslim amacı dışında tasarrufta bulunulması biçimindeki eylemler, verilen örneklerde olduğu gibi mal üzerinde tasarruf amaçlı eylemli davranışlar olmalıdır. Bu nedenle, malın teslim alındığı şekliyle muhafaza edildiğinin saptanması koşuluyla, salt satış yerine götürmeme biçimindeki eylemler teslim amacı dışında tasarrufta bulunma niteliğinde kabul edilemeyecektir.

Diğer taraftan, yedieminin teslim aldığı malı satış yerine götürme yükümlülüğü bulunup bulunmadığının da incelenmesi gerekir. Yasalarda öngörülen istisnalar (6831 sayılı Orman yasasının 84.maddesi gibi) dışında yedieminlik, muhafaza yükümü altına giren kişinin özgür iradesiyle kuracağı hukuksal bir ilişki niteliğindedir. Bu nedenle, yedieminin suçun öğelerini ilgilendiren yasal yükümlülüklerinin saptanması ve suç öğelerinin incelenmesi bakımından, yedieminlik kurumunun özel hukuktaki yerinin de incelenmesi gerekmektedir.

Yedieminlik kurumu özel hukukta, Borçlar Yasasının 463-482.maddelerinde düzenlenen "vedia sözleşmesinin" bir türü olarak kabul edilmektedir. (Prof.Dr. Ejder Yılmaz, Yedieminlik, T.Hukuk Dünyası D.Mayıs 2000, S.l, s.7; Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.IV. ... 2001, s.4294; Prof.Dr. Cevdet Yavuz, Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 1997 s. 770). Vedia (saklama/emanet) Sözleşmesi doktrinde, "saklatan tarafından verilen bir taşınırın, saklayan tarafından kabul edilerek güvenli bir yerde saklanması ve saklatanın dilediği zaman istemesiyle onu saklatana geri vermesi yükümlülüğünü yükleyen bir sözleşmedir" biçiminde tanımlanmaktadır. (Prof.Dr. ... Zevkliler, Borçlar Hukuku, Özel Borç İlişkileri, ... 2002, s. 385; Doç.Dr. Mustafa Tiftik, Türk Hukukunda Vedia Sözleşmesi, ... 2007, s.25). Vedia sözleşmesi hükümleri arasında yer alan "Yediemine tevdi" başlığı altındaki 471.maddesinde de, hukuki durumuyla ilgili uyuşmazlık bulunan veya şüpheli olan bir şeyin "müstevdie/saklayana" veya "yediadile" tevdi edilebileceği ve bu durumda, malı teslim alanın bütün ilgililerin rızası veya hakimin kararı olmadıkça malı hiç birine iade edemeyeceği belirtilmektedir. Yasanın 473 vd.maddelerinde ise, vedia sözleşmesinin bir türü olan "ardiye/depo sözleşmesi" düzenlenmiştir.

Borçlar Yasası dışında, yedieminliği öngören 1086 sayılı Hukuk Yargılama Yasasının 101; 2004 sayılı İcra İflas Yasasının 26, 88, 273; 358; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Yasanın 82, 83.maddeleri gibi çeşitli yasalarda da yedieminlik ilişkisi veya bu nitelikte muhafaza yükümlülüğü doğuran düzenlemeler yer almaktadır. Belirtilen düzenlemelerde bir nevi kamusal ilişkinin de kurulması dolayısıyla doktrinde Borçlar Yasasında düzenlenen "akdi" yedieminlikten farkını ifade etmek üzere "kamu hukuku ilişkileri doğuran yedieminlik" adı da verilmektedir (Dr.Haluk Eruygur, Yedieminlik, ... 2008, s.68). Fakat, açıklanan yasa hükümlerinde de muhafaza yükümlülüğünün bir yasal zorunluluk olmayıp, hukuksal ilişkinin özgür iradeyle kurulması karşısında, bunların da akdi bir ilişki olduğu inkar edilemeyecektir. Bu nedenle, adı geçen yasalarda açıkça düzenlenmeyen hususlarda, hukuksal kurumun temelini oluşturan vedia sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerekli bulunmaktadır.

Borçlar Yasasına göre vedia sözleşmesi uyarınca taşınır malın muhafazası için malı veren kişi (muhafaza ettiren); sözleşmenin icrası nedeniyle ilgili olan bütün masrafları ve meydana gelen zararı ödemek borcu altındadır (BK.M.464). Buna karşın, vedia sözleşmesi nedeniyle saklama yükümlüsü olan kişi (muhafaza eden); muhafaza edilmesi için teslim edilen taşınırı kullanmama, malı güvenli bir yerde muhafaza etme ve teslim eden tarafından istenildiğinde geri verme ile borçludur (BK.M.465-467). Malı saklatan kişi, sözleşmede bir süre öngörülse dahi, her zaman malın iadesini isteme hakkına sahip olduğu gibi, saklama borçlusu olan kişi de istenildiği her an, malı teslim etmekle yükümlüdür (BK.M.466/1). Bu yükümlülük gereği muhafaza görevlisinin, ilk kez talep edildiğinde malı aldığı zamandaki gibi (varsa semeresi ile birlikte) iade etmesi zorunludur (Doç.Dr. Mustafa Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.47, 52).

Vedia sözleşmesi uyarınca saklama ile yükümlü olan kişinin iade borcunu yerine getireceği yer, Kanunun "iade mahalli" başlıklı 468.maddesinde "vedia hıfzedilmesi lazım gelen yerde iade olunur ve iade masrafıyla iade zamanındaki hasar, mudia aittir" biçiminde düzenlenmiş ve bu konuda, "malın saklanması gereken yerde iade edileceği" kuralı kabul edilmiştir. Bu düzenleme dolayısıyla muhafaza edenin malı götürüp teslim etme yükümlülüğü bulunmadığından, malın muhafazası amacıyla teslim eden kişi, iadesini istediği malı, muhafaza edilen yerden teslim alacaktır (Doç.Dr.Mustafa Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.52). Bu bakımdan yasa uyarınca, muhafaza ili yükümlü olan kişinin malın iade edilmesi için, malı başka bir yere götürme, nakletme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu nedenle ancak, teslim edenin muhafaza edenin adresine başvurarak iadeyi istemesine karşın, yediemininin iade etmemesi durumunda yükümlülüğüne aykırı davrandığı söylenebilecektir. Vedia sözleşmesine ilişkin genel düzenlemelerin istisnasını oluşturan başka bir yasal hüküm bulunmadığı takdirde, malın muhafazasını üstlenen kişinin, iade yükümlülüğünün, muhafaza ettiği yerde olduğu kabul edilmelidir. Bu konuda 2004 sayılı İİY.nın 88 ve 358.maddeleri ile 6183 sayılı Yasanın 82, 83.maddelerinde de, hacizli malın muhafaza amacıyla kendisine bırakıldığı kişinin, malların icra dairesinden istendiği anda önceki durumuyla iade ile yükümlü olduğu belirtilmekle birlikte, iadenin şekli ve yeri hakkında bir düzenleme yapılmadığından, bu konuda genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Esasen, bu konuda vedia sözleşmesi hükümlerine başvurulmasa dahi, yasada olmayan bir yükümlülüğün yediemine yükletilmesi olanaklı bulunmayıp, aksi yorumun benimsenmesi TCY.nın 2. maddesinde belirtilen "kanunilik ilkesine" aykırılık oluşturacaktır.

Açıklanan yasal hükümler uyarınca, yedieminin malı muhafaza ettiği yerde teslim etmekle yükümlü bulunması ve incelenen dosyada, icra dairesince sanığın adresine gelinerek hacizli malın iade edilmesi veya muhafaza altına alınması için bir başvurunun yapılmaması karşısında, hacizli malların satış yerine götürülmemesi biçimindeki eylem, suçun maddi öğesini oluşturmaz ise de, sanığın hacizli malı başkasına verme, ortadan kaldırma, satma, rehnetme veya adresine gelinip istenildiğinde eylemli olarak teslim etmeme gibi davranışlarla TCY.nın 289/1.maddesinde öngörülen teslim amacı dışında tasarrufta bulunulması durumunda suçun oluşacağı gözetilerek; söz konusu hacizli malın teslim edildiği gibi usulüne uygun olarak muhafaza edilip edilmediğinin ARAŞTIRILMASI ve muhafaza edildiğinin belirlenmesi veya hacizli malın bir başka icra dosyasından dolayı haczedilip götürülmesi halinde sanığın beraatine, tersi durumda ise, hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekle ve eksik inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... Telekomünikasyon A.Ş. Vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7026, Karar No: 2011/7688, Tarih: 02.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/7026 E.  ,  2011/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Suç tutanağında telefon ihbarı ile sanığın ... Mevkiindeki tarlasından kaçak meşe ağaçları kestiğinin bildirildiği anlaşılmakla, olayın aydınlatılabilmesi kapsamında öncelikle orman idaresine yazılacak müzekkere ile ihbarcının kimliğini bildirip bildirmediği araştırılarak kimliği belirlenebilirse tanık sıfatı ile dinlenilmesi ayrıca keşif sonrası düzenlenen fenni bilirkişi krokisinden meşe ağaçlarının kesildiği sahanın etrafında bulundukları tespit edilen 553, 466 ve 468 parsel sahiplerinin ve köy muhtarı ile köy azalarının ve varsa köy bekçisinin de tanık olarak dinlenilerek olay hakkında bilgi ve görgüleri sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19788, Karar No: 2011/4072, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19788 E.  ,  2011/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ... reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan, sanık ... reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, sanıklar ... ve ... de üzerlerine atılı fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçlarından mahkûmiyetlerine dair Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2009 gün ve 2009/174 Esas, 2009/254 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ... işledikleri kabul edilip suç tarihi itibariyle lehe olan fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçu ile sanıklar ..., ... ve ... işledikleri kabul edilip suç tarihi itibariyle lehe olan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun ilgili kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 19.04.2003'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8423, Karar No: 2010/9632, Tarih: 30.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8423 E.  ,  2010/9632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına tapuda kayıtlı 51 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, kıyıda kalan kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılması isteğinde bulunmuş, bilahare davalı B...'ın mirasçılarının davaya dahil edilmesini istemiştir.

Davalı T. ve dahili davalılar; çekişmeli taşınmazın ilk tesisinin davacının taraf olduğu tescil ilamına dayalı olduğu gibi kadastro tespitine itiraz üzerine Kadastro Mahkemesi tarafından verilen kararın 1974 yılında onanması nedeniyle ortada kesin hüküm bulunduğunu, dava hakkının zamanaşımına uğradığını, mülkiyet haklarının korunması gerektiğini belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, davalı T. ve dahili davalılar  vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.9.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat P. E.ile temyiz edilen Hazine vekili Avukat G. Ş. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu taşınmazın geldisi olan kadastral parsellerin kadastro tespitlerinin 20.12.1971 tarihinde yaıpldığı ve 28.11.1974 tarihinde hükmen sicil kayıtlarının oluştuğu, davanın ise 25.10.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu taşınmazın geldisi olan kadastral parsellerin kadastro tespitlerinin 20.12.1971 tarihinde yaıpldığı ve 28.11.1974 tarihinde hükmen sicil kayıtlarının oluştuğu, davanın ise 25.10.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 28.11.1974 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 30.9.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2218, Karar No: 2014/37, Tarih: 13.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2218 E.  ,  2014/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2009 gün ve 2009/1 Esas, 2009/792 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Sanığın mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sırada, mağduru bıçakla tehdit ettiği olayda, sanığın bıçakla işlediği tehdit eyleminin ayrı bir suç değil, cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun nitelikli halinin unsuru olduğu gözetilmeden, tehdit suçundan ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, bu suçtan da mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.