muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2860, Karar No: 2008/4772, Tarih: 21.10.2008

../..

tacı kendi akidine rücu hakkına sahiptir.Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen... araç sürücüsü olup sigorta sözleşmesinin tarafı olmadığından hakkında açılan davanın yanlış gerekçe ile reddine karar verilmiş ise de sonucu bakımından doğru olan kararın davalı... yönünden onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyada ve icra takip dosyasında mevcut 25.06.2004 tarihli kaza tespit tutanağında davacı ... Sigorta A.Ş nin davalı ...’ye ait aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu ve sürücü...’ın alkollü olarak araç kullandığı belirtilmiştir.Mahkemece bilirkişiden kusur oranının belirlenmesi için rapor alınmış ise de kazanın salt alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği hususunda rapor alınmamıştır. Taraflar arasındaki poliçe ... şartları gereğince sigorta şirketinin kendi sigortalısından kazaya karışan diğer araç için ödediği tazminatı talep edebilmesi için sigortalı veya sürücüsünün alkolün etkisi ile kazaya neden olması gerekir.Sürücünün aldığı alkolün oranı da doğrudan doğruya sonuca etkili değildir. Mahkemece yapılacak iş; nöroloji uzmanı ve trafik uzmanı bilirkişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan olayın meydana geliş şekli itibariyle kazanın salt sürücünün aldığı alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği hususunda rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir. Mahkemece kesin süre içinde davacı tarafın delillerini ibraz etmediği gerekçesi ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yönünden onanmasına, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yönünden BOZULMASINA, ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14855, Karar No: 2023/12249, Tarih: 18.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14855 E.  ,  2023/12249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/155 E., 2023/343 K.

DAVA TARİHİ : 07.04.2022

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 23.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.12.2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, fark alacakların hesabına esas ücret belirlenirken dosya içerisindeki ücret bordrolarında davacıya “4 ... ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4” adı altında yapılan ödemelerin dikkate alınmadığı, sadece olması gereken yevmiyesi ile ödenen yevmiye üzerinden fark ücret alacağının hesaplandığı, ücret bordrolarındaki “% 4 ... ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4” adı altında yapılan ödemeler yeniden değerlendirilerek denetime uygun rapor alınması gerektiği, davacının temel ücreti hatalı belirlendiğinden fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının da hesaplandığı, davacıya ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapılan dönemde toplam ne kadar ödeme yapıldığı tespit edilerek sonuca gidilmesi gerektiği ve varsa fark alacakların hüküm altına alınması gerektiği, ikramiye alacağına davacının talebi de dikkate alınarak en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yerine, en yüksek banka mevduat faizini geçmemek üzere en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da hatalı olduğu, davacının fiilen çalışmadığı dönemlerin dikkate alınmaması gerektiği gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek davacıya “% 4 ... "ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4" adı altında yapılan ödemelerin dikkate alındığı bilirkişi ek raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi uygulanmış, hesaplama yapılırken davacının fiilen çalışmadığı dönemler dikkate alınmıştır.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını, arabuluculuk başvuru tarihinden sonraki talepler yönünden dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının temel ücretinin belirlenmesi ile davacıya bordrolarda yapılan ödemelerin dikkate alınıp alınmadığı, hesaplamaya esas çalışma dönemi ve ikramiye alacağına uygulanan faiz türü hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

T.H.
Yargıtay — Esas No: 2020/1452, Karar No: 2021/672, Tarih: 01.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1452 E.  ,  2021/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen 05.02.2020 tarih ve 2019/1615 E. - 2020/143 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin "jox fıçı" 2015/68068 kod numarasını alan başvuruya müvekkili tarafından 184364, 2011 92686, 2011 33326, 2010 20566 sayılı ve “FIÇI”, “FIÇI”, “FIÇI”, “FIÇI EXTRA” ibareli markalara ve benzerlik nedenine dayalı itirazın, diğer davalı TPMK YİDK'nın 2016-m-9045 sayılı kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini, oysa "FIÇI" kelimesinin tescil edilmek istenen sınıflarda ayırt edici niteliğinin olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini, diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacı markasının zayıf marka olduğunu, “fıçı” kelimesini herhangi bir teşebbüsün tekeline bırakmanın haksız rekabet yaratacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacı markasının zayıf marka olduğunu, “fıçı” kelimesini herhangi bir teşebbüsün tekeline bırakmanın haksız rekabet yaratacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; ''FIÇI'' ibaresinin tescili istenen sınıftaki ''Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez'' emtiaları açısından üretim tekniği ve saklama koşullarını gösteren ibare olduğundan söz edilemeyeceğinden, davalının tescil için talepte bulunduğu markanın esas unsuru ile davacının itiraza dayanak markalarının esas unsuru olan ''FIÇI'' ibaresinin aynı ve olaya uygulanacak 556 sayılı Marka KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca karıştırılma ihtimaline yol açacak derecede benzer oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile TPMK YİDK'nın 2016-M-9045 sayılı kararının iptaline, davalı şirkete ait 2015/68068 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 01/02/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2401, Karar No: 2014/17801, Tarih: 03.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2401 E.  ,  2014/17801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılandan kereste yapılmak üzere altı adet kavak ağacını teslim alıp ertesi gün keresteleri vereceğini söylemesine rağmen, ağaçları veya keresteleri teslim etmeyip, kendisine böyle bir ağaç bırakılmadığını iddia edip inkar etmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “25 gün”, “20 gün” ve “400 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12770, Karar No: 2011/24900, Tarih: 05.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/12770 E.  ,  2011/24900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nin yapılan yargılanması sırasında; ... 1. Çocuk Mahkemesiyle ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, itiraz üzerine verilen 01.08.2011 gün ve 2011/187 Değişik İş sayılı zımni görevsizlik kararı niteliğindeki ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 1. Çocuk Mahkemesinin 15.06.2011 gün ve 2010/904 E. 2011/555 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3417, Karar No: 2015/17345, Tarih: 30.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3417 E.  ,  2015/17345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2014

NUMARASI : 2004/505-2014/391

KARAR

Dosya kapsamından; davalı Depar Turkuaz Oto Yedek Parça San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili olarak gerekçeli karar ile davacı temyizi kendisine tebliğ edilen Av.Hanife Türk'ün bir başka avukat olan Av.Cengiz Karakış tarafından düzenlenen yetki belgesi ile yetkilendirildiği ama yetkilendiren bu avukatın ( Av.Cengiz Karakış) yetki belgesine dayanak yaptığı vekaletnamesinin dosyada bulunmadığı, yine benzer şekilde diğer davalı Ünmer Mermer A.Ş. vekili olarak kendisine tebliğ yapılan Av.Cengiz Bakcan'ın da Av.Ahmet Atıcı tarafından yetkilendirilmiş olmasına rağmen, yetkilendiren bu avukatın da ( Av.Ahmet Atıcı) dosyada vekaletnamesinin bulunmadığı, davalı Ünmer Mermer A.Ş. adına dosyada vekaleti bulunan avukatın Av.Murat Atıcı olduğu, son olarak da işbu dosya ile birleşen 23.06.2003 tarih 2003/840 Esas sayılı sayılı dava dosyasının yargılama sırasında kaybolduğu anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar kapsamında, Av.Hanife Türk'ün veya Av.Cengiz Karakış'ın davalı Depar Turkuaz Oto Yedek Parça San. ve Tic.Ltd.Şti.'ni temsile elverişli vekaletnamesinin, yine Av.Cengiz Bakcan'ın davalı Ünmer Mermer A.Ş.'ni temsile elverişli vekaletname veya yetki belgesinin temini, bunun yanında işbu dosya ile birleşen kayıp 23.06.2003 tarih 2003/840 Esas sayılı dava dosyasına ait dava dilekçesinin temini için dosyanın mahalline geri çevrilmesine, 30.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13939, Karar No: 2014/2590, Tarih: 20.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/13939 E.  ,  2014/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/255421

MAHKEMESİ : İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2008

NUMARASI : 2007/302 (E) ve 2008/70 (K)

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanlar Emrah ve Çağlar’ın kendi evlerine yakın yerdeki bakkala para bozdurmaya gittikleri sırada sanık Uğur’un yaşı küçük olması sebebi ile soruşturma ve kovuşturmaları ayrı yürütülen Cem ve Caner isimli suç arkadaşı ile birlikte yakınanları sigara isteme bahanesi ile durdurdukları, sigaraları aldıktan sonra “Şimdi siz de para da vardır” dedikleri; yakınanların "Size ne" şeklinde cevap verdikleri, sanıkların bu kez telefonları olup olmadığını sorduğu, yakınanların olmadığını söylemelerine karşın sanığın suç arkadaşı Caner’in yakınanlardan Çağlar’ın cebine hamle yapıp dışarıdan tutarak "Bu ne o zaman" dediği bunun üzerine Çağlar’ın da sanığa kafa attığı ve aralarında arbede başladığı, sanık ve suç arkadaşlarının bıçak çıkarttığı, sanık Uğur’un bıçak ile Çağlar’ı kasık bölgesinden yaraladığı çevredekilerin müdahalesi ile sanıkların bir şey alamadan uzaklaştıkları, yakınanların soruşturma aşamasındaki beyanlarında olayı bu şekilde anlattıkları, sanık Uğur’un savunmalarında işten eve dönerken otobüsten birkaç durak erken indiğini ve evine doğru yürürken arkadaşları Caner ve Cem’in kavga ettiğini gördüğünü ayırmak için gitiğini ancak bıçaklar çıkınca korkup kaçtığını savunduğu, oysa diğer suç arkadaşlarının çocuk mahkemesinde alınan beyanlarında sanığın savunmalarını doğrulamayıp olay günü beraber gezdikleri sırada yakınanlar ile birbirlerine bakma meselesi yüzünden tartıştıkları şeklinde savunmalarda bulundukları yakınanların ise kovuşturma aşamasında anlatımlarını değiştirdikleri, Yakınan Çağlar'ın gaspa uğramadıklarını, kız meselesi yüzünden tartıştıklarını söylediği, diğer yakınan Emrah’ın ise kendisini sanık Uğur’un bıçaklamadığını, olayın kız meselesinden kaynaklandığını daha sonra Çağlar’dan öğrendiğini söylemekle beraber sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik bu açıklamalarında dahi sanıkların cebine elini uzattığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında

Yakınanların daha sonradan değişen ve çelişen beyanlarının sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik anlatımlar olduğu, yapılan ilk açıklamaların kendi içinde önde ve üstün olduğu, ayrıca doktor raporları ile de uyumlu olduğu dikkate alınmadan sanığın diğer yaşı küçük suç arkadaşları ile çelişen savunmasına ve yakınanların aşamalarda değişen ve sanığın ve suç arkadaşlarının savunmalarıyla da örtüşmeyen beyanlarına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı da açıklanıp tartışılmadan suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık U.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2256, Karar No: 2012/5009, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2256 E.  ,  2012/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan bamya, nohut ve kavunun 2011 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.