muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7970, Karar No: 2024/3329, Tarih: 11.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/7970 E.  ,  2024/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/515 E., 2022/1351 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2021 tarihli ve 2020/25377 Soruşturma numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/21 Esas, 2021/483 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2020/515 Esas, 2022/1351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, zaruret hali koşullarının bulunduğuna,

2.Katılan beyanlarının çelişkili olduğuna, hayatın olağan akışına uygun olmadığına,

3.Suça sürüklenen çocuğun suça konu eylemde bıçak kullandığına ve katılanı tehdit ettiğine dair katılanın beyanından başka somut delil bulunmadığına, nitelikli yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, zaruret hali koşullarının bulunduğuna,

2.Katılan beyanlarının çelişkili olduğuna, hayatın olağan akışına uygun olmadığına,

3.Suça sürüklenen çocuğun suça konu eylemde bıçak kullandığına ve katılanı tehdit ettiğine dair katılanın beyanından başka somut delil bulunmadığına, nitelikli yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suça sürüklenen çocuk ...'in okuldan tanıdığı katılan ...'ın yanına gelerek telefon görüşmesi yapmak amacıyla telefonunu istediği, katılanın telefonu rızasıyla teslim ettiği, telefonla konuşmak için Mareşal Fevzi Çakmak camiinin tuvaletine doğru birlikte gittikleri, suça sürüklenen çocuğun telefon ile birkaç kişiyi aradığı, telefonu açan kişiye "telefon buldum A70 satabilir miyiz" diye sorduğu, karşı taraftaki kişinin satabileceğini söylemesi üzerine telefonu kapattığı ve katılana "telefonun benim oldu" dediği, katılanın telefonunu geri istemesi üzerine, üzerinde bulunan ancak ele geçirilemeyen bıçağı katılana doğrulttuğu, 5 dakika sonra geleceğini söyleyerek katılana beklemesini söylediği ve koşarak uzaklaştığı, bunu gören katılanın suça sürüklenen çocuğun peşinden koştuğu ve yakaladığı, suça sürüklenen çocuğun katılana kendisini takip etmesi sebebiyle kızdığı, birlikte yeniden caminin tuvaletine gittikleri, bıçağı çıkararak katılana gösterdiği, bu olayı kimseye anlatmamasını söyleyerek katılana ait telefonla birlikte olay yerinden uzaklaştığı maddi vakıa olarak kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuğun katılanın telefonunu alarak kaçtığına ancak bıçak göstermediğine dair tevil yollu ikrarını içeren savunmaları dosyada mevcuttur.

3.Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları dosyada mevcuttur.

4.Sosyal İnceleme Raporu dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Katılan Nazlı Akın'ın 17.06.2021 tarihli duruşmada katılan olarak kabul edilmesine rağmen İlk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığında isminin yazılmaması, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında ise katılanların hiçbirinin isimlerinin yazılmaması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Katılan Nazlı Akın'ın 17.06.2021 tarihli duruşmada katılan olarak kabul edilmesine rağmen İlk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığında isminin yazılmaması, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında ise katılanların hiçbirinin isimlerinin yazılmaması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

2.Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, özellikle evvelce aralarında husumet bulunmayan katılanın kovuşturma aşaması dahil tüm aşamalarda tutarlı beyanları, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda "Olay günü Fevzi çakmak caminin kapısının orada kendisinden telefonunu istedim. Kendisi de herhangi bir şey söylemeden telefonunu verdi. Bende telefonu alarak hızlı bir şekilde oradan kaçtım. Müştekinin iddia ettiği gibi birlikte tuvalete gitmedik. Olay günü üzerimde de herhangi bir kesici alet bulunmamaktaydı. Paraya ihtiyacım olduğundan dolayı ve dışarıda kalmam sebebiyle alma ihtiyacı hissettim. Müştekiden aldığım telefonu beylikbağında çarşı tarafında bulunan Suriyeli telefoncuya sattım" şeklinde tevil yollu ikrarda bulunması ile tüm dosya kapsamı gözetildiğinde sanık müdafinin temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2020/515 Esas, 2022/1351 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelemesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16095, Karar No: 2012/9196, Tarih: 21.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/16095 E.  ,  2012/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza su sporları ünitesi yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, kalıcı yapı niteliğinde olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken görevsizlik kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık hakkında TCK 154/1. maddesine aykırılık suçundan açılan kamu davasında, kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturması halinde Kabahatler Kanununun 24. maddesine göre mahkemece idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, idari yaptırım kararına mülki amirin karar vereceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7557, Karar No: 2013/10754, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7557 E.  ,  2013/10754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, evlatlık ilişkisinin kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacılar vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı ... gin vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı ... vekili Av. ... ve aleyhine temyiz olunan davalı vekili Av. ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, mirasbırakan ... tarafından davalının evlat edinildiğini, evlat edinme döneminde ehliyetsiz olduğunu, irade fesadı hallerinin bulunduğunu, yasadaki koşulların gerçekleşmediğini belirterek evlatlık ilişkisinin kaldırılmasını istemiş, mahkemece dava reddedilmiştir.

1-Mahkeme kararı birleşen davanın davacısı ... vekiline 14.02.2013 günü tebliğ edilmiş olup, 04.03.2013 tarihinde temyiz edilmiştir. Bu durumda HUMK nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacı ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davacı ... vekilinin temyizi yönünden;

Davacı ... diğer iddialar yanında, mirasbırakanı ... evlat edinme tarihinde ehliyetsiz olduğu iddiasına da dayanmıştır. Mahkemece vesayet dosyası, mirasbırakan ile ilgili tüm ilaç ve hastane kayıtları, hasta tabela kağıtları ölüm nedeni ile ilgili belgeler dosya içine konulduktan sonra Adli Tıp Kurumu'ndan evlat edinme tarihinde fiil ehliyetinin olup olmadığı hakkında rapor alınıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12465, Karar No: 2008/12380, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12465 E.  ,  2008/12380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, abone olan müvekkilinin ... elektrik kullanmadığı halde hakkında ... zaptı tutulduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalıya 35.591.230.000 TL ... elektrik borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı müvekkili elemanlarının yaptığı kontrolde davacının ... elektrik kullandığının belirlendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kabul edilebilir mazereti olmaksızın duruşmaya gelmemesi nedeniyle davanın 23.11.2004, 10.04.2008 ve 11.09.2008 tarihlerinde 3 kez müracaata kaldığı, HUMK’ nun 409/son maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilen davanın ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 23.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3920, Karar No: 2020/237, Tarih: 20.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3920 E.  ,  2020/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davanın reddine ilişkin olarak verilen kararı karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/(1)-b-2 maddesi uyarınca kabul edilerek ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılmasına asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile bedel isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacı, ortak mirasbırakan ...’un ... parsel sayılı taşınmazdaki ... nolu bağımsız bölümünü davalı kızı ...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiş, aşamada talebini bedele dönüştürmüş, birleştirilen davada ise mirasbırakan tarafından ... parsel sayılı taşınmazdaki ... nolu bağımsız bölümün davalı oğluna muvazaalı olarak devredildiğini ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescil istemiştir.

Asıl davada davalı ..., muvazaanın olmadığını, devrin bedeli karşılığında yapıldığını, birleştirilen davada davalı ..., temlikin bedeli karşılığında yapıldığını, muvazaanın olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, taraf vekillerinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/(1)-b-2 maddesi uyarınca kabul edilerek, ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılmasına asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1938 doğumlu mirasbırakan ...’un 31.01.2015 tarihinde ölümü üzerine geride mirasçı olarak davalı çocukları ... ve ... ile dava dışı oğulları ..., ..., ... ile 1992’de ölen oğlu ...’tan olma davacı torunu ...’in kaldığı, dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ... nolu bağımsız bölümü davalı oğlu ...’e 10.07.2007 tarihinde, ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ... nolu bağımsız bölümü ise davalı kızı ...’ye 29.05.2014 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, daha sonra ... nolu bağımsız bölümün dava dışı ...’e devredilmesi üzerine davacının HMK'nun 125. maddesi uyarınca seçimlik hakkını tazminata hasrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince, davacı taraf verilen süreye rağmen tanık bildirmemiştir. Toplanan deliller ile mirasbırakanın davacıdan mal kaçırmasını gerektirir bir olgu tespit edilememiş, davalı tanıkları da temliklerin gerçek satış olduğunu beyan etmişlerdir. Ayrıca, her ne kadar resmi akitte gösterilen bedeller akit tarihindeki gerçek değerlerden düşük ise de, salt bedeller arasındaki oransızlığın tek başına muvazaanın delili olamayacağı açıktır.

Bu somut olgular yukarıdaki ilkeler ışığında değerlendirildiğinde; davacının muvazaa iddiasının kanıtlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Bu somut olgular yukarıdaki ilkeler ışığında değerlendirildiğinde; davacının muvazaa iddiasının kanıtlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, 12126 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 13 nolu bağımsız bölüm yargılama aşamasında el değiştirmiş, bunun üzerine davacı taraf HMK'nun 125. maddesi uyarınca seçimlik hakkını bedele dönüştürmüş olmasına rağmen malikin taraf olmadığı davada iptal tescil hükmü kurulmuş olması da doğru olmamıştır.

Tüm bu açıklamalar karşısında, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, davalı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nun 373/2.maddesi gereğince dosyanın kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28239, Karar No: 2014/18084, Tarih: 25.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28239 E.  ,  2014/18084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 Sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtaratına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11367, Karar No: 2014/14352, Tarih: 10.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11367 E.  ,  2014/14352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 17. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.03.2014

No : 2010/186-2014/233

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı; Milli Eğitim Müdürlüğü’ne bağlı Halk Eğitim Merkezinde 03.06.1996 tarihinden itibaren, usta öğretici olarak tam gün çalışmasına rağmen, çalıştığı dönemlerde sürelerin eksik şekilde Kuruma bildirildiğinden bahisle, eksik günlerin tespitini talep etmiş, Mahkemece; 1996/2. dönemi ile 2008/Haziran ayları arasında eksik bildirilen süreler tespit edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı Halk Eğitim Merkezlerinde usta öğretici olarak ek ders ücret bordrolarında belirtilen saatler kadar, ders ücreti karşılığı çalışmış olan davacının, ay içerisindeki toplam çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirimi yapılmış olup, iş bu dava ile davacı, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki çalışmalarının tam süreli olarak kabulü ile ayda 30 gün üzerinden bildirim yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesidir.

Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesi; “Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir.” düzenlemesini getirmiş, bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5’inci maddesi “ Uzman ve Usta Öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1 - Geçici personel olarak:

Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun’un 1’inci maddesi ile değiştirilen 4’üncü maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2 -Ek ders görevi verilmek yoluyla: