muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/781, Karar No: 2009/1734, Tarih: 12.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/781 E.  ,  2009/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/09/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,miras bırakan adına kayıtlı bulunan 3 parça taşınmazı davalının miras bırakanı Ş.İ.’ün tek mirasçı sıfatıyla aldığı mirasçılık belgesi ile adına intikal ettirdiğini,intikale konu mirasçılık belgesinin iptali için dava açıldığını,kendilerinin de mirasçı olup başka mirasçıların da bulunduğunu ileri sürüp tapu kayıtlarının iptali ile eski hale getirilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı,dava konusu taşınmazların mahkemeden alınan mirasçılık belgesine göre intikalinin yapıldığını,kendisinin bir kusuru olmadığını,mirasçıların tamamına husumet yöneltilmediğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmazların intikaline konu mirasçılık belgesinin iptal edildiği,yeni mirasçılık belgesi doğrultusunda miras bırakan Ş. İ. payı yönünden hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla,tetkik hakimi . ..raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,  ketmi verese hukuksal  nedenine dayalı  tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, miras bırakanın  davacılar dışında  başkaca dava harici mirasçılarının  bulunduğu sabittir.Öyleyse  davanın çözüme kavuşturulması açısından  görülebilirlik  koşulunun yerine getirildiği söylenemez.

Bilindiği üzere;elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

M.K.nun 701-703 maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin ( ortaklığın ) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan herbirinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler  mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, M.K.nun 701 maddesinde (... Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir.Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliği ile karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.

M.K.nun 702/2 maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, nevarki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir. (ll.l0.982 tarih l982/3-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Somut olayda,elbirliği ( iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olup, dava  dışı ortaklar bulunmaktadır. Hal böyle olunca, davaya katılmayan  miras bırakan  Mehmet İnegöl'ün  tüm  mirasçılarının davaya  katılımının  sağlanması,ortakların olurlarının alınması yada miras şirketine M.K.nun 640. mad. uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12952, Karar No: 2010/8660, Tarih: 24.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/12952 E.  ,  2010/8660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel istismar, reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve tehdit suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetlerine, sanıklar ... ve ...’ın atılı tehdit suçundan beraetlerine dair, Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.07.2008 gün ve 2007/403 Esas, 2008/272 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davasında zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında tehdit, sanıklar ... ve ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ...’a isnat olunan suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 14.02.2005 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6915, Karar No: 2023/4283, Tarih: 28.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6915 E.  ,  2023/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1114 E., 2023/1498 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/921 E., 2023/334 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin eski eşi olan davalının ortak çocuklar ... ve ...ın müvekkili ile görüşmesini engellediğini, çocuklarını müvekkiline karşı kışkırttığını, müvekkilinin eşinin ortak çocuk ...a karşı cinsel istismarda bulunduğu iddiasını öne sürdüğünü, ancak Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/2018 Esas, 2022/52 Karar sayılı dosyasından müvekkilinin eşi hakkında üzerine atılı cinsel istismar suçundan beraat kararı verildiğini ve kararın onandığını belirterek müvekkili ile çocukları ... ve ... arasında okul ve sosyal yaşamının gereklerine uygun zaman ve koşullarda kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin hiçbir zaman çocukları ile davacının görüşmesini engellemediğini, boşanma ilamında çocukların velâyetlerinin davacıya verildiğini, çocuklarının davacının o dönemlerde gayri resmi birlikteliği olan M. isimli kişi ile birlikte yaşadıklarını, ortak çocuk ...ın sonrasında feryat figan ağlayarak anne yanına dönmek istememesi üzerine Konya 3. Aile Mahkemesinin 2019/709 Esas sayılı dosyasından velâyetinin müvekkiline verilerek anne ile kişisel ilişki yasağına karar verildiğini, müvekkilinin o dönemde cinsel istismar eyleminden şüphelenerek müracaatta bulunduğunu ve bu müracaatın takipsizlikle sonuçlandığını, bu hususta ikinci defa Konya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/218 Esas sayılı dosyasından kovuşturma başlatıldığını, dosyanın halen Yargıtay'da olup kesinleşmediğini, ortak çocuk ...'in Konya 6. Aile Mahkemesinin 2019/401 Esas sayılı dosyasından velâyetinin müvekkiline verilerek anne ile kişisel ilişki yasağına karar verildiğini, çocuklarının olumsuz bir psikoloji içerisinde mutsuz edildiklerini ve anneleri ile hiçbir şekilde görüşmek istemediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocukla kişisel ilişki kurulması davasında; tarafların Konya 3. Aile Mahkemesinin 2018/1079 Esas 2018/1357 Karar sayılı ilamı ile boşandıkları, ortak çocuklar ... ve ...ın velâyetlerinin annesine verildiği ve ortak çocuklar ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulduğu, Konya 6. Aile Mahkemesinin 2019/401 Esas 2020/353 Karar sayılı ilamı ile, ortak çocuk ... Gül'ün velâyetinin anneden alınarak babaya verilmesine ve ortak çocuk ... ile anne arasında çocuğun görüşü dikkate alınarak kişisel ilişki tesisine yer olmadığına karar verildiği, ilamın 20.10.2020 tarihinde kesinleştiği, Konya 3. Aile Mahkemesinin 2019/709 Esas, 2020/100 Karar sayılı ilamı ile, ortak çocuk ... Gül'ün velâyetinin anneden alınarak babaya verilmesine ve ortak çocuk ile anne arasında kişisel ilişki kurulmamasına karar verildiği, ilamın 28.09.2020 tarihinde kesinleştiği, dosya kapsamı, tanık anlatımları, ortak çocukların beyanları ve sosyal inceleme raporu birlikte değerlendirilerek çocukların üstün yararı, psikolojik sağlığı ve gelişimi açısından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı, müvekkilimiz ile boşanmalarını bir türlü kabullenememiş olup müvekkilimizi yıldırmak için ortak çocukları ... ve ...ı sürekli annelerine karşı kışkırtarak pek çok haksız dava açtığını, görüşmelerini engellemek için her türlü yolu denediğini, Müvekkilimizin eşi M. ... üzerine atılı cinsel istismar suçu hakkında beraat kararı verildiğini ve bu karar istinaf tarafından onandığını, anneleriyle kişisel ilişki kurmaları onların gelişimi ve anneleriyle iletişimlerinin daha sağlıklı bir şekilde devam edebilmesi için oldukça önemli olduğunu, davacı annenin çocuklarından uzunca zaman ayrı kalmış olup onları çok özlediğini, fakat görüşme isteği her defasında davalı tarafından reddedilip engellendiğini, yaşları küçük olan ortak çocukların anne sevgisi, ilgisi ve şefkatine ihtiyaçları olduğunu, çocukların gelişimlerini sağlıklı bir şekilde tamamlayabilmeleri için ebeveynleriyle vakit geçirerek onlarla yaşantılarını paylaşabilmeleri gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılama sırasında görüşü alınan uzman bilirkişi de raporunda; çocukların anneye karşı öfkeli olduğu ve görüşmek istemediğinin belirtildiği, ana-babasından veya bunlardan birinden ayrılmasına karar verilen çocuğun, kendi üstün yararına aykırı olmadıkça ana-babanın ikisiyle de düzenli bir biçimde kişisel ilişki kurma ve sürdürme hakkı, çocuğun temel haklarından olduğu, bu tür kişisel ilişki çocuğun sadece üstün yararları gerektirdiği takdirde veya ana ve babanın bu haklarını amacına aykırı kullanmaları halinde kısıtlanabileceği veya engellenebileceği, kişisel ilişki kurulması ile ilgili kararlar taraflar arasında kesin hüküm oluşturmayıp, değişen şartlara göre her zaman yeniden düzenlenebileceği, tüm dosya kapsamından bu aşamada çocuklar ile davacı arasında uzun süreli yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının çocukların üstün yararına olduğu Yargıtay 2.HD'nin 13.10.2020 tarih 2020/3247 Esas 2020/4685 Karar sayılı ilamı ile de anlaşılmasına rağmen; davanın reddi isabetsiz görülerek, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisiyle, davanın kabulü ile velâyetleri davalı babada bulunan tarafların ortak çocukları ... ve ... ile davacı anne arasında her ayın 1. ve 3. haftası cumartesi günleri saat 10.00'dan aynı gün saat 18.00'e kadar, her yıl dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan aynı gün saat 18.00'e kadar çocukların davacı annesiyle birlikte kalmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; söz konusu kararın yeterli inceleme ve değerlendirme yapılmadan verilmiş olduğunu, tamamen haksız ve hukuka aykırı olduğu gibi bu durum çocuklarında her şeyden evvel ruhsal gelişimleri yönünden oldukça sakıncalı olduğunu, çocukların idrak yaşında oldukları hatta ve hatta ortak büyük çocuğun üniversite sınavına hazırlanan neredeyse ergin olacak yaş düzeyinde olduğu, duygu ve fikirlerinin ise tamamen net olduğu ve itibar edilmesi gerektiği, ortak küçük çocuk ...ın ise yine ilkokulu bitirmek üzere olup yaşı gereği ve yaşadıkları gereği idrak çağında olup beyanları tamamen gerçek, içten ve ısrarcı olduğu, zira son aşamada alınan pedagog raporunda dahi çocukların beyanları annelerini kesinlikle görmek istememek yönünde olduğunu, söz konusu davada da çocukların bizzat kendilerini ilgilendiren bu olayda fikir ve isteklerini, görüşlerini anneleri ile kesinlikle görüşmek istememek ve görmek istememek yönünde belirttiklerini ileri sürerek usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuklar ile anne arasında kişisel ilişkinin kurulmasını gerektirir olguların ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuklar ile anne arasında kişisel ilişkinin kurulmasını gerektirir olguların ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 182 nci ve 323 üncü maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü alt bendi, 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin 9 uncu maddesi ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8024, Karar No: 2021/14910, Tarih: 13.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8024 E.  ,  2021/14910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1- ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2019

tarih, 2019/274 (E) ve 2019/636 (K) sayılı ilamı ile;

a- Sanık ... hakkında; Maktule karşı kasten

öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 29, 62,

53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası;

b- Sanık ... hakkında; Maktule karşı kasten

öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 29, 62,

53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası;

2- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/11/2020 gün, 2020/886 E, 2020/1388 K. sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/11/2020 gün, 2020/886 E, 2020/1388 K. sayılı kararının, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafii tarafından verilen 29/12/2020 tarihli temyiz dilekçesinde CMK'nin 294. maddesi uyarınca bir temyiz sebebi gösterilmediği, CMK’nin 295. maddesi uyarınca da temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden itibaren de süresi içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir dilekçe verilmediği anlaşılmakla, sanık ... müdafisinin temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek hükümler katılan vekilinin temyiz talebi doğrultusunda incelenmiştir.

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan verilen hükme yönelik yapılan istinaf başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden verilen esastan ret kararının, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/11/2020 gün, 2020/886 E, 2020/1388 K. sayılı hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin, tasarlamaya ve takdiri indirim yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4101, Karar No: 2020/6835, Tarih: 23.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4101 E.  ,  2020/6835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve kendisinin reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, birleşen davanın reddi, kusur belirlemesi, tazminat ve ortak çocuk yararına hükmolunan nafaka miktarları ile nafakalara artış oranı uygulanmaması yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.12.2020 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Şafak'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Ayşe Çengel'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.12.2020 (Çar.)