muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9333, Karar No: 2019/29772, Tarih: 09.04.2019

Dosya kapsamından; anılan firmaya ait 2010/D1-07005 sayılı dahilde işleme izin belgesinin 23/12/2010-22/12/2011 tarihleri arası döneme ilişkin olduğu, ihracat listesinin kırık besi yemi, arpa kepeği, buğday kepeği ve mısır kepeği, ithalat listesinin arpa, buğday, mısır ve ham ayçiçek yağı şeklinde olduğu, 2011/D1-05645 sayılı dahilde işleme izin belgesinin 03/10/2011-02/04/2012 tarihleri arası döneme ilişkin olduğu, ihracat listesinin kırık besi yemi, arpa kepeği, buğday kepeği ve mısır kepeği, ithalat listesinin arpa, buğday, mısır ve ham ayçiçek yağı şeklinde olduğu, Gaziantep Gümrük İdaresi'nin 05/12/2011 tarihli cevabi yazısında; Güneydoğu Anadolu İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliğinden gelen yazıya göre 2011/D1-05645 sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında herhangi bir ithalat işlemine rastlanmadığı, 2010/D1-07005 sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında 898.035 kg ham ayçiçek yağı ithal edildiği, firmanın aynı dahilde işleme izin belgesi kapsamında gerçekleştirmiş olduğu ihracatlar karşılığında TMO Genel Müdürlüğü'ne müracaat ettiğinin ve TMO Genel Müdürlüğü'ne 1.105.066 kg buğday, 190.296 kg arpa ve 214.171 kg mısır tahsisatı yapılması için yazı yazıldığının belirtilerek ayrıca kayıtların yapılan tetkikinde dava konusu 8 araçlık arpa cinsi eşyanın bilahare Iraktaki aynı alıcı firmaya dahilde işleme izin belgesiz şekilde 04/11/2011 tarihli ve EX051997 sayılı beyanname ile ihraç edildiğinin bildirildiği olayda, 5607 sayılı Kanunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 3 maddenin (18) fıkrasındaki: "Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiiller, teşebbüs aşamasında kalmış olsa bile, tamamlanmış suç gibi cezalandırılır." şeklindeki düzenleme karşısında; olay tarihinde kırık besi yemi olarak dahilde işleme belgesi ile yapılacak ihraç ve arpa olarak dahilde işleme belgesiz yapılacak ihraç işlemleri arasında ilgili kanun hükümlerine göre yararlanılacak teşvik, sübvansiyon veya parasal iade miktarlarında fark oluşup oluşmayacağının saptanması, sanık ...'ye şirketlerince dahilde işleme belgeleri kapsamında hububat (arpa) ithalatı yapılmadığı halde beyannamelerin neden dahilde işleme izin belgeleri kapsamında düzenlendiğinin açıklattırılması, şirketin Irak ülkesinde bulunan ... şirketine aynı gün yaptığı ifade edilen 21 tırlık ihracatın araştırılması, ilgili gümrük beyannamelerinin örneklerinin celbinin sağlanarak sonucuna ve sanıkların eylemdeki hukuki fonksiyonlarına göre durumlarının belirlenmesi yerine yetersiz bilirkişi raporuna itibar ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1.... İdaresi vekilinin katılma talebi hususunda bir karar verilmemesi,

2. Nakil araçlarının iddianamede müsaderesi talep edilmediği halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1.... İdaresi vekilinin katılma talebi hususunda bir karar verilmemesi,

2. Nakil araçlarının iddianamede müsaderesi talep edilmediği halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, suçtan zarar gören... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2083, Karar No: 2019/14252, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2083 E.  ,  2019/14252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5962, Karar No: 2018/13364, Tarih: 18.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5962 E.  ,  2018/13364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ayrı yaşadığını beyan ettiği ve temyiz dilekçesi ekinde sunulan İstanbul Anadolu 3.Aile Mahkemesinin 2015/284 Esas ve 2015/297 Karar sayılı boşanma ilamıyla 30/04/2015 tarihinde boşandığı ve mahkemenin gerekçeli kararının tebliğ edildiği tarihte boşandığı anlaşılmakla bu nedenle sanığa yapılan gerekçeli karara ilişkin tebliğ işlemi geçersiz olup temyiz isteminin reddine dair 28/08/2015 tarihli ek karar ile sanık müdafii tarafından sanığın borçlu şirketin hisselerini devrederek şirket müdürlüğünün sona erdiği ileri sürülerek aynı mahkemeden yargılamanın yenilenmesini talep ettiği ve bu talep üzerine mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebi kabul ederek yargılamaya devamla yargılamanın iadesi talebinin reddine dair verdiği 01.12.2016 tarihli ek kararı kaldırılarak sanık hakkında 16.04.2015 tarihinde verilen kararın kesinleşmediği anlaşılmakla sanığın öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamında yer alan 30.06.2010 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde sanığın şirket yetkilisi olduğu bildirilmiş ise de, şirketin karar defteri ile 16.08.2011 tarihli noter hisse devir sözleşmesi ile sanık ... ’in hisselerinin tamamını ....’e devrettiği ve şirket ile ilgisi kalmadığı anlaşılmakla, borçlu şirketin yetkilisinin belirlendiği tüm kararları içeren Ticaret Sicil Gazetesi örnekleri getirtilip tetkik edilerek sanığın şirket yetkilisi kesin olarak belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12692, Karar No: 2013/12537, Tarih: 12.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12692 E.  ,  2013/12537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali-tescil-alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; 14.01.2008 tarihli protokolle dava dışı malik ....davalıya verdiği ...... 486 Ada 2 Parselde kayıtlı taşınmazın 1 nolu dairesinin bu kez davalı tarafından 23.04.2008 tarihli protokolle 60.000 TL bedelle davacıya satıldığı, bedelin 40.000 TL'sinin aynı gün ödendiği, kalan satış bedelinin 43 gün sonra davalıya ödeneceğinin kararlaştırıldığını, peşin ödemeden sonra taşınmazın fiilen davacıya teslim edildiğini, davacının tadilatla yaptığını, bakiye davalıya ödenip tapuda devri istenince, talebinin kabul edilmediğini belirterek; taşınmazın davacı adına tescilini, olmadığı takdirde davalıya ödenen 40.000 TL ile iyiniyetle yaptığı masrafların bedeli 20.000 TL'nin yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davacının 23.04.2008 tarihli protokolün tarafı olmadığını belirterek, davanın öncelikle husumetten reddini dilemiş, protokollerin amacının davalının ödenmeyen borçlarının ödenmesine yönelik olduğunu, ileri sürülen ödemelerin yapılmadığını, davacının kötüniyetli olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile satış bedeli olarak ödendiği kabul edilen 40.000 TL ile binaya ince iş bedeli olarak harcandığı, bilirkişi raporu ile belirlenen 16.558 TL toplamı olan 56.558 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

TMK. 6.maddesine göre, herkes iddiasını dayandırdığı maddi olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Buna göre ispat yükümlülüğü önce davacıdadır. Davacı hakkın varlığını ve miktarını yasal delillerle ispat etmelidi

Somut olayda davacının dayandığı protokollerin hiçbirinde 40.000 TL satış bedelinin davalıya ödendiği hususu yer almamaktadır. Ayrıca, "bedel kısmen peşin tahsil edilmese fiilen zilyetliğin teslim edilmeyeceği" yönündeki mahkemece yapılan gerekçe de bedelin ödendiğini kanıtlamadığı gibi davacının iddiasını ispata yeterli değildir.

Bu nedenle, taşınmaz bedelinin ödendiğine ilişkin davacı iddiasını ispatlayamaz ise, dava dilekçesinde yemin deliline dayandığı gözönünde bulundurularak, davacıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak, yeminin sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca; 02.02.1991 gün ve 1990/1 E.- 1991/1 K.sayılı Yargıtay ....Kararında vurgulandığı gibi, iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir.

Ayrıca; 02.02.1991 gün ve 1990/1 E.- 1991/1 K.sayılı Yargıtay ....Kararında vurgulandığı gibi, iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir.

Somut olayda olduğu gibi; sebepsiz zenginleşme,...61-66.maddeleri(TBK'nun 77-82.mad.) gereğince bir kimsenin mal varlığının geçerli (haklı) bir sebep olmaksızın diğer bir kimsenin mal varlığı aleyhinde çoğalması(zenginleşmesi) demektir. Sebepsiz zennginleşmeye dayalı alacak talep edilebilmesi için borçlunun malvarlığından bir başkasının aleyhine olarak bir zenginleşme meydana gelmeli, zenginleşme ile zenginleştirici olay arasında illiyet bağı bulunmalı ve zenginleşme haklı bir sebebe dayanmalıdır. Dava tarihinden önce yapılan ve davacı tarafından yararlanılan giderler nedeniyle, sebepsiz zenginleşme borçlusunun bu giderlerin yapıldığı tarihte ekonomik açıdan zenginleştiği, yapanın ise o anda fakirleştiği kabul edilemez. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer taraf aleyhinde çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Yukarıda bahsedilen kırılma noktasının mahkemece yukarıda belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde ve dava açıldığı sırada taşınmazın davacı tarafından fiilen kullanılıp kullanılmadığı karar verilmesi gerekirken, belirtilen hususlar gözönünde bulundurulmadan sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15069, Karar No: 2022/10906, Tarih: 06.07.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15069 E.  ,  2022/10906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, Maliye hazinesine ait araziden bazı meyve ağaçlarının dallarını kestiği, bazı ağaçların köklerini söktüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında kurulan hükümde; TCK'nın 152/1-a ve 152/1-c maddelerinin ihlal edildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken teşdit uygulanması gerekirken, alt sınırdan ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.07.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1085, Karar No: 2014/21951, Tarih: 15.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/1085 E.  ,  2014/21951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

...'nin temyizine yönelik yapdan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, katılan İdare vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, taksitlendirmeye ilişkin fıkraya, "20 eşit taksitte" ifadesinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

DEĞİŞİK GEREKÇE

Sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste yapılan aramada, sanığa ait 190 karton kaçak sigara bulunmuş, yapılan yargılama sonunda sanığın mahkumiyetine karar verilirken “Resmi Gazetenin 27.10.2011 tarihli 28097 mükerrer sayısında yayınlanan ... ve ... Mamulleri Kaçakçılığı ile Mücadele Eylem Planın da “... ve ... mamulleri kaçakçılığının, kamu düzenini doğrudan etkilediği, devletin vergi gelirlerinde de ciddi anlamda kayba sebep olduğu, kaçakçılığın kamu düzenini etkileyen boyutu içinde; organize suç örgütlerinin bu vasıtayla finansman sağladığı, kaçak yollarla yurda sokulan ... ve ... mamullerinin toplum sağlığını tehdit ettiği ve sektörde rekabet eşitsizliğine sebep olduğu, kaçakçılığın devlet gelirlerini azaltıcı boyutunda ise özel tüketim ve katma değer vergileri başta olmak üzere ciddi manada vergi kaybı ortaya çıkardığı tespit edilmiştir. Söz konusu planı hazırlayan ... Bakanlığınca yapılan basın açıklamasında; eylem planının sadece kamu sağlığını koruma ve vergi kayıp ve kaçağını önleme amaçlı olarak hazırlanmadığı, emniyet birimlerinin operasyonları neticesinde elde etmiş olduğu sonuçların, söz konusu kaçakçılığın terör örgütüyle bağlantılı olduğu dolayısıyla eylem planını terör örgütünün finansman kaynağının kurutulması ve terörle mücadelenin bir parçası olarak değerlendirilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Yapılan bu tespitlerden sanığın eylemi ile salt devletin vergi kaybına neden olmadığı dolaylı yoldan bu kaynaktan beslenen terör örgütünün finansmanına alet olduğu, bunun da ele geçen sigara miktarıyla doğru orantılı olarak bu zarar ve tehlikenin artmasında etkili olduğu mahkemece tespit ve kabul edilmekle; ele geçen bandrolsüz sigaraların ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamının suç tarihindeki değeri gözetilerek, Türk Ceza Kanunu'nun 61/c-e maddeleri uyarınca suçun işlendiği yer ve zamana göre yukarıda açıklandığı biçimde meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilip sanık hakkındaki hapis ve adli para cezası yasal asgari sınırdan uzaklaşılarak belirlenmiştir.” şeklindeki gerekçeye dayalı olarak asgari hadden uzaklaşılarak mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

Sanığın taşıdığı sigara miktarına nazaran suç konusunun önem ve değeri itibariyle asgari haddin üzerinde ceza tayin mümkün ise de, yukarıda belirtildiği biçimde, yürütme organı tarafından belirlenen hususların olduğu gibi mahkeme kararının gerekçeleri arasında sayılması, Yargının bağımsızlığı ilkesi ile çeliştiği gibi, sanığın herhangi bir biçimde terör örgütü ile doğrudan ya da dolaylı ilişkisi saptanmadan yazılı biçimde terör örgütünün finansmanına dolaylı yoldan alet olduğu, bununda zarar ve tehlikenin artmasına neden olduğu ibarelerine yer verilerek bölgesel farklılıklara dayanan, sanığın olumsuz duygulara kapılmasına ve zan altında kalmasına neden olabilecek gerekçelere yer verilmesi yasaya aykırıdır.

Gerekçenin bu bölümünün hükümden çıkarılması suretiyle kararın onanması düşüncesindeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2019/6029, Karar No: 2019/7866, Tarih: 12.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/6029 E.  ,  2019/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2018 tarih

ve 2017/20-2018/116 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53/1, 58/9, 62 ve TMK'nın 5/1

maddeleri gereğince cezalandırılmasına yönelik istinaf

başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuklarını örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı gözetilerek delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1867, Karar No: 2018/4870, Tarih: 21.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1867 E.  ,  2018/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nin 81/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası.

Sanık müdafii tarafından kararın duruşmalı olarak temyiz istemi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edimiş , takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta yönelen yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de yapılan incelemede;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak Üye ...'in sanığın beraatine ilişkin karşı oyu ile ONANMASINA, 21/11/2018 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY: