muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/450, Karar No: 2023/435, Tarih: 23.01.2023

B. Bozma Kararı

Dairemizin 13.06.2016 tarih, 2015/15687 E. ve 2016/6535 K. sayılı kararı ile "1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasında imzalanan protokol ve hisse devir sözleşmelerinde 02.02.2002 tarihinden sonraki borçların hisseleri devralanlara ait olacağının kararlaştırılmış olmasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, dava itirazın iptali davası olduğuna göre, kural olarak takip tarihi itibariyle borç ve alacak miktarının tespit edilip bu tutar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekir. Bu itibarla mahkemece, davacının takip konusu edilen miktardan ne kadarını takip tarihine kadar ödediği belirlenip ancak takip tarihine kadar yapılan bu ödemeler üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken bilirkişi incelemesinin yapıldığı tarihe kadar yapılan ödemeler üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden davalılar yararına bozulmasını gerektirmiştir." gerekçesiyle (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Hocapaşa Vergi Dairesine yazılan müzekkere ile "Davacı ...'ın dava konusu ettiği miktarın ne kadarının 18.07.2011 icra takip tarihine kadar ödendiği" hususunun sorulduğu, Vergi Dairesi Müdürlüğünün 29.05.2017 tarihli cevabi yazısına göre, mükellef İstanbul Eşofman San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borcu nedeni ile 18.07.2011 tarihine kadar 10.668,90 TL vergi aslı ve 984,11 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 11.653,01 TL ödendiğinin bildirildiği, buna göre davacının dava konusu İstanbul Eşofman San. ve Tic. Ltd. Şti.'ndeki hissesini 12.05.2006 tarihinde devrederek şirketle ilişkisini kesmiş olmasına rağmen vergi dairesi yazısına göre şirketin sonradan çıkan vergi borcu nedeni ile 18.07.2011 tarihine kadar 11.653,01 TL ödediğinin anlaşıldığı, bu nedenle davacının bu tutar yönünden davalılara rücu edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünün 2011/246 E. sayılı dosyasındaki takibe itirazlarının 11.653,01 TL yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacak için takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, asıl alacak miktarı olan 11.653,01 TL üzerinden %20 inkar tazminatının davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... mirasçısı sıfatıyla ve davalı sıfatıyla ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... mirasçısı sıfatıyla ve davalı sıfatıyla ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... mirasçısı sıfatıyla ve davalı sıfatıyla ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; gerekçenin usulüne uygun yazılmadığını, davacının da şirkete karşı davalı ile birlikte sorumluluğunun bulunduğunu, yanılgılı şekilde davalının ödenen borcun tamamından sorumlu tutulduğunu, alacak likit olmadığından tazminata hükmedilmesinin de doğru olmadığını belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının takip tarihi itibariyle davalılardan talep edebileceği bir alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un mükerrer 35 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... mirasçısı sıfatıyla ve davalı sıfatıyla ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... mirasçısı sıfatıyla ve davalı sıfatıyla ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27382, Karar No: 2013/6417, Tarih: 04.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27382 E.  ,  2013/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 02.04.2013 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.12.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2) Dava konusu 1524 parsele ilişkin olarak 28.03.2013 tarihinde çekilen ve dosyaya sunulan fotoğrafta görülen binaların hangi kuruluşa veya kişilere ait olduğu, fotoğraf üzerinde belirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3233, Karar No: 2022/8984, Tarih: 10.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3233 E.  ,  2022/8984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Sanığın, müştekiler ... ve ...’e ait ve ikametin önünde açık alanda parkedilmiş olduğu tespit edilen motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Temyiz dışı sanık ...’ın müşteki ...’a ait motosikleti getiren şahısların arasında sanık ...’i belirtmediği dikkate alındığında; aşamalarda suçlamaları kabul etmeyen sanık ...’in müşteki ...’a karşı hırsızlık suçunu işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılıp açıkça belirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderleri ile ilgili infazda tereddüde yol açacak şekilde müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

4- Müşteki ...’a ait motosikletin ikametinin önündeki açık alandan çalınmış olduğunun tespit edilmesi karşısında eylemin TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26624, Karar No: 2013/20385, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26624 E.  ,  2013/20385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Kendirci'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17/03/2005 tarihinde eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Kendirci'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17/03/2005 tarihinde eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8542, Karar No: 2023/4790, Tarih: 25.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/8542 E.  ,  2023/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARARIN TARİHİ : 12.03.2018

SAYISI : 2018/574 E., 2018/ 544 K.

EK KARARIN TARİHİ : 01.02.2021

SAYISI : 2018/574 E., 2018/ 544 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ihraç etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2016 tarihli ve 2016/359 Esas, 2016/485 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ihraç etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.04.2017 tarihli ve 2017/717 Esas, 2017/723 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının duruşma açılmaksızın yapılan incelemesi neticesinde; sanığın eyleminin, biri ihraca teşebbüs, diğeri tamamlanmış nakletme olmak üzere iki ayrı suç oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi nazara alınarak her iki suç yönünden uygulama yapılarak sonucun karşılaştırılması ve ağır sonuç doğuran suç esas alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı görülüp sanığın kazanılmış hakkı da saklı tutularak 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin (b) bendi uyarınca hükmün bozularak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı üzerine Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2017 tarihli ve 2017/207 Esas, 2017/270 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin birinci fıkrası, (gerekçeli kararda hüküm fıkrasında sehven 188 inci maddenin üçüncü fıkrası yerine birinci fıkrası yazıldığı belirtilmiştir.) 43 üncü maddesi, 44 üncü madesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanunun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 2 gün karşılığı 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.03.2018 tarihli ve 2018/574 Esas, 2018/544 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

E. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2018/574 Esas, 2018/544 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği süre yönünden “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Tebligatın usulsüz olduğuna,

2. Aleyhe bozma yasağına aykırı davranıldığına,

3. Delillerinin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

12.07.2017 tarihinde... Kargo Yurt Dışı Aktarma Merkezinde yapılan kontrollerde, göndericisi sanık ... olan ve Kanada'daki alıcıya gönderilmek üzere PTT'ye 11.07.2017 tarihinde teslim edilen kargo paketine arama köpeklerinin tepki vermesi üzerine, Bakırköy 4. Sulh Ceza Hakimliğinden alınan karar üzerine yapılan aramada bebek eşyaları içindeki süngerlere emdirilmiş halde afyon sakızının ele geçirildiği; aynı gün kargo görevlilerinin, kolluk görevlileri ile irtibata geçerek sanığın yurt dışına gönderilmek üzere yeni bir kargo paketi getirdiğinin bildirilmesi üzerine sanığın yakalandığı ve yurt dışına gönderilmek üzerine getirilen kargo paketinde de bebek eşyaları içindeki süngerlere emdirilmiş halde afyon sakızının ele geçirildiği olayda; kolluk tutanakları, uzmanlık raporu, sanık savunması, gönderi makbuzları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, temel cezanın belirlenmesine ilişkin "188/3" olan uygulama maddesinin "188/1" olarak gösterilmesi hususunda hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen 12.03.2018 tarihli kararın, tebligat tarihi itibariyle sanık müdafiinin yanında daimi çalışan olduğu belirtilen... isimli kişiye tebliğ edildiği, 20.03.2020 tarihli araştırma tutanağı ve ekindeki belgelere göre, ilgilinin sanık müdafiinin daimi çalışanı olmadığının anlaşılması karşısında, tebligatın usulsüz olduğu ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek 01.02.2021 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.03.2018 tarihli ve 2018/574 Esas, 2018/544 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.