muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5448, Karar No: 2019/1987, Tarih: 11.03.2019

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru kapsamındaki 5. sınıf emtiaların, itiraza mesnet markaların kapsamında aynen yer aldığı, 5. sınıfta yer alan ilaç emtiası tüketicisinin, doktor, eczacı, ilaç deposu yöneticisi ve bunun gibi sağlık sektöründe faaliyet gösteren kişilerden oluştuğu, taraf markalarının bu kişiler nezdinde iktisadi ve idari anlamda ilişkilendirme yanılgısı doğurabilecek vasıfta görsel benzerlik taşımadıkları, anlamsal açıdan ise başvurunun, "GLU" ve "BETA" ibarelerinin birleşmesinden oluşup "GLU" ibaresinin biyokimyada "glukoz" anlamına geldiği, "BETA" ibaresi ile birlikte birbirine beta tipi glikozidik bağlarla bağlı D-glukoz polisakkarit zincirleri anlamına gelen BETA-GLUKAN olarak kullanılan bir lif adı olduğu, 05

. sınıf ilaç emtiası dikkate alındığında "BETA" ibaresinin zayıf bir ibare olduğu, işaretler arasında fonetik benzerliğin de oldukça zayıf kaldığı, dolayısıyla ilgili tüketicinin bu yönden de karıştırma ihtimalinin bulunmadığı, nihayetinde dava konusu başvuru ile itiraza mesnet markalar arasında anılan emtialar yönünden bütünsel olarak bilinçli ve dikkat düzeyi yüksek tüketici nezdinde birbirlerinin farklı versiyonları, alternatifleri veya bir serinin devamı olarak nitelendirmenin mümkün olmadığından bahisle iltibas tehlikesinin bulunmadığı, ancak; davacı tarafın itiraza mesnet markalarını uzun süredir kullanarak özellikle “çay, meyve çayı, bitkisel çay” gibi içecek ürünlerinde belli bir tanınmışlığa kavuşturduğu, söz konusu tanınmışlığın başvuru markası kapsamında da olan “tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler; tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; insan ve hayvanlar için diyetetik takviyeler (tıbbi amaçlı olmayan diyet maddeleri, besin takviyeleri, diyet takviyesi olarak polen, protein, hayvanlar için beslenme katkı maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan hayvan yemi katkıları dahil)” emtialarına da sirayet edeceğinin kabul edilebileceği, ayırt edici vasfı zayıf bir işaretin yoğun kullanım neticesinde elde etmeyi başardığı ayırt edici niteliği ile anılan işaretin koruma kapsamını arttıracağı, her ne kadar "beta" ibaresinin, “tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler” emtiası yönünden tıbbi içeriği itibariyle başlangıçta zayıf bir marka olduğu kabul edilebilse de, davacının “çay, bitkisel çaylar vb” ürünlerde kullanım sonucu elde ettiği ayırt edicilik nedeniyle işaretin bu emtialarla ilişkili emtialarda da korunması gerektiği, bu doğrultuda başvuru kapsamında kalan “tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler” emtiası yönünden taraf markaları arasında iltibasın söz konusu olacağı, “beta” ibaresinin ayırt edici vasfının zayıf olarak nitelendirilmesi mümkün olmayan “hijyen sağlayıcı ürünler (pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden dahil çocuk bezleri); zararlı, bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler; insan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular; dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler),” emtiası yönünden ise, önceki tarihli “BETA” markası ile karşı karşıya kalan tüketicinin sonraki “GLUBETA” başvurusunu, davacı yan markasının yeni bir serisi, “GLUKOZ” içeren versiyonu olarak algılayabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, TPMK ..

...'nın 2015-M-6856 sayılı kararının, "tıbbi amaçlı bitkiler, bitkisel içecekler, tıbbi amaçlı diyet maddeleri, zayıflatıcı ürünler, bebek mamaları, insan ve hayvanlar için diyetetik takviyeler, (tıbbi amaçlı olmayan diyet maddeleri, besin takviyeleri, diyet takviyesi olarak polen, protein, hayvanlar için beslenme katkı maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan hayvan yemi katkıları dahil), hijyen sağlayıcı ürünler (pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden dahil çocuk bezleri, zararlı bitkileri hayvanları ve mantarları imha edici maddeler, insan ve hayvanlar için olanlar hariç, deodorantlar, havayı tazeleyici kokular, dezenfektanlar, antiseptikleri (mikrop öldürücüler)" yönünden iptaline ve anılan emtialar yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurumdan alınmasına, 11/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18433, Karar No: 2015/33905, Tarih: 26.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18433 E.  ,  2015/33905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/72058

MAHKEMESİ : Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2015

NUMARASI : 2014/255 (E) ve 2015/48 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın eşine ayna atarak ve bıçak sallayıp yaralamaya teşebbüs etmesi olayında, birden fazla nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin aynı olaylarda birleşmesi durumunda, temel ceza belirlenirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın aynı zaman dilimi içerisinde önce evlerinin balkonundan aşağıda bulunan mağdurun üzerine kırık ayna parçası atarak yaralamaya teşebbüs ettiği sonra evlerinin alt katında bulunan mağdurun işyerine gidip bıçak ile yaralamaya teşebbüs ettiği olayda sanığın eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeden TCK'nin 43/1. maddesi gereğince fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16860, Karar No: 2010/18030, Tarih: 01.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/16860 E.  ,  2010/18030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 16.06.2010 gün ve 10399-11939 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 172.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi.01.11.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/4398, Karar No: 2018/1830, Tarih: 21.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/4398 E.  ,  2018/1830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Petrol Kaçaklığı

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/11/2013 tarihli ek kararı sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla, ek kararın anılan sanığa usulüne uygun olarak tebliğinden, temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve temyize ilişkin olarak ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/155, Karar No: 2013/3939, Tarih: 17.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/155 E.  ,  2013/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3-... 4-... ile davalılar 1-....(Eski Ünvanı ...) 2-... 3-... birleşen 2009/21 Esas sayılı davada davacı ... ile davalılar 1-.....(Eski Ünvanı ...) 2-... 3-... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 14.04.2011 gün ve 2009/416-2011/175 sayılı hükmü onayan Dairemizin 12.09.2012 gün ve 2011/5037-2012/5679 sayılı ilamı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalılar vekili ... 24.05.2011 havale tarihli dilekçesi ile vekillik görevinden istifa etmiş ise de; dilekçe üzerindeki işaretlerden 3 tebligat çıkarıldığı görülmekte ise de tebligat parçaları dosyada bulunmadığından;

Çekilme dilekçesinin davalılara tebliğine dair tebligat parçalarının kalemce temin edilerek dosyasına konulması bunun mümkün olmaması halinde kayıtlara göre istifa dilekçesinin davalılara tebliğ tarihinin tespit edilerek bildirilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2432, Karar No: 2018/2433, Tarih: 21.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2432 E.  ,  2018/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

... İletişim Hizmetleri Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın defter-belge ibraz yazısının tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süresi içinde istenilen defter ve belgeleri vergi denetmenine teslim etmediği iddiasıyla 213 sayılı vergi usul kanununun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; sanığın 23/02/2007 tarihinde 10 yıl süre ile şirket müdürlüğüne seçildiği, şirket adresine çıkarılan tebligatların tebliğ edilememesi üzerine sanığın eşine ikametgah adresinde 01/12/2009 tarihinde belge istem yazısı tebliğ edilmesine karşın 15 günlük yasal sürede istenilen defter ve belgelerin ibraz edilmediği anlaşılmakla, sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/03/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2274, Karar No: 2016/7128, Tarih: 19.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2274 E.  ,  2016/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yıkım

... ile .... Yönetimi aralarındaki dava hakkında... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.03.2014 tarih ve 338/73 sayılı hükmün Daire'nin 14.12.2015 gün ve 2014/14355 Esas-2015/22523 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı... vekili, davalı ... tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan.... kıyı sahil şeridindeki alanın iskele yapılmak suretiyle işgal edildiğini, ihtara rağmen işgale son verilmediğini açıklayarak davalı ... yönetiminin haksız elatmasının önlenmesine, yapı ve muhdesatların kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... temsilcileri, iskelenin kendi siteleri ve üç site ile ortaklaşa yaptırıldığını, siteleri tarafından iskeleyi yıkmak istediklerin fakat, diğer üç site yönetiminin problem çıkardığını bildirmişlerdir.

Mahkemece, davanın husumet (taraf ehliyeti) yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, davacı ... vekilinin temyizi üzerine Dairenin 14.12.2015 tarih 2014/14355 esas 2015/22523 karar sayılı ilamı ile hüküm onanmıştır. Davacı ... vekili tarafından süresinde karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dava, kıyıya vaki elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Her ne kadar, site yönetiminin tüzel kişiliği yok ise de, bilindiği üzere ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 35. maddesinde düzenlendiği gibi apartman yöneticisinin görevleri arasında "kat malikleri kurulunca verilen kararların yerine getirilmesi" de yer almakta olup, kat maliklerinin olurlarının alınması halinde yöneticinin dava açabileceğinde kuşku yoktur.

Somut olayda, site yönetimi aleyhine dava açılmış, kıyı içinde bulunan ahşap iskele tüm site sakinleri tarafından kullanılmakta olup husumetin bu yapılardan faydalanan tüm site sakinlerine yöneltilmesi dava hakkının kullanılması ve Devletin Hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı alanlarının korunmasını önemli ölçüde zorlaştıracağı gibi hükmün infazını imkânsız hale getirecektir. Öyle ise; Mahkemece yapılacak iş, dosya içerisindeki deliller birlikte değerlendirilerek işin esasının incelenmesi ve elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Temyiz incelemesi sırasında bu nedenle bozma sevkedilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılmış ve hüküm onanmıştır. Davacı ... vekilinin karar düzeltme isteği bu yönden kabul edilerek, onama ilamının kaldırılması ile hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı ... vekilinin karar düzeltme isteği açıklanan nedenle yerinde olduğundan KABULÜ ile Dairenin 14.12.2015 tarih 2014/14355 esas 2015/22523 karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına. Mahalli mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yasa gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8860, Karar No: 2019/5540, Tarih: 06.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8860 E.  ,  2019/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkili tarafından sigortalanan fabrikada meydana gelen yangın sonucunda ağır hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin müvekkilince sigorta ettirene ödendiğini, hasarın davalı şirkete ait araçta çıkan yangının sigortalı depolara sirayet etmesi sonucu oluştuğunun gerek itfaiye raporundan gerekse mahkemece aracılığıyla yaptırılan tespit sonucu düzenlenen rapordan anlaşıldığını, dolayısıyla zarardan davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilince ödenen miktarların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin ağır kusuru nedeniyle müvekkili şirkete ait araçta çıkan yangınla oluşan zarar arasındaki illiyet bağının kesildiğini, zira sigortalı şirketin yangın çıkan aracı depolara yakın yere park ettirdiği gibi çıkan yangını önlemek konusunda da gerekli tedbirleri almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 11.Hukuk Dairesi’nin 07/03/2014 tarih ve ... Esas, 2014/4386 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalıya ait araçta yangın çıkması karşısında işleten sıfatıyla davalının sorumluluğunun kaçınılmaz olduğu, ancak söz konusu yangının sigortalı depolara sirayet etmesinde, aracın fabrika araç park alanı yerine depoların hemen önüne park ettirilmiş olması ve fabrikada yangına müdahale için gerekli ve yeterli düzeyde önlem alınmaması nedeniyle sigorta ettirenin de kusurlu bulunduğu, zira basit bir yangın söndürme

organizasyonu ile depolara sirayet etmeden söndürülebilecek nitelikte olan araçtaki yangının, müdahale yetersizliği sonucunda büyüyerek fahiş orandaki zararın meydana gelmesine sebebiyet verdiği, davalı şirketin kusurunun %55 olarak takdir edildiği, meydana gelen zarardan da bu oranda sorumlu olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların davalının kusuru oranında kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Her ne kadar hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davalı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda dökümü yazılı 148,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29307, Karar No: 2015/38361, Tarih: 23.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/29307 E.  ,  2015/38361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14-2012/134916

MAHKEMESİ : Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2012

NUMARASI : 2011/355 (E) ve 2012/164 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçen mağdur H.. F..’nun aşamalardaki değişmeyen beyanlarında, sanığın kendisine bıçak çekerek tehdit ettiğini belirtmesi ve sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği halde olay sırasında mağdur Hamit ile arasındaki itiş kakış anında kendisine ait sap kısmı 9 cm ve kesici kısmı 8 cm olan bıçağın cebinden düştüğüne ilişkin anlatımı karşısında, mağdur H..’in aşamalardaki ısrarlı iddialarına neden itibar edilmediği, sanığın savunmalarının hangi nedenlerle üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8812, Karar No: 2013/14100, Tarih: 04.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/8812 E.  ,  2013/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın aynı eylemi nedeniyle hem beraat kararı verilmesi, hem de suç duyurusunda bulunulması suretiyle çelişkili hüküm kurularak CMK’nin 225. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Sanığın sahipli araziden ağaç kestiğinin kabulü ve orman bilirkişisinin de arazi sahibinin muvafakati alınmadan ağaç kesildiğini belirtmesi karşısında, yargılamaya devamla arazi sahibinin bu konuda izni olup olmadığının tespiti bakımından beyanı alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

3) Yedieminde bulunan emval hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2385, Karar No: 2011/6422, Tarih: 19.07.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2385 E.  ,  2011/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 11.8.2005 tarihinden itibaren zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının 11.08.2005 tarihinden itibaren zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının dava konusu dönemde vergi kaydının ve fiili çalışmasının bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının 07.07.1986 tarihli giriş bildirgesine göre 08.07.1986 tarihinde başlayan vergi kaydı esas alınarak 08.07.1986 tarihi itibarıyla tescil edildiği, Bakkallar ve Bayiler Odasında 05.03.1981 tarihinde başlayan ve devam eden, Marangozlar Odasında ise 07.07.1986-16.02.1996 tarihleri arasında üyeliğinin, 07.07.1986-05.11.1993 tarihleri arasında sicil kaydının bulunduğu, vergi kaydının 31.05.1987 tarihinde sona erdiği, davalı kurumun vergide kayıtlı bulunulmayan sürelerde davacının ... sigortalısı olduğunu kabul etmeyerek uyuşmazlık çıkarması nedeniyle Kayseri 2.İş Mahkemesinin 25.07.2007 gün ve 4-490 sayılı ilamıyla 08.07.1986-10.08.2005 tarihleri arasında davacının ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesi üzerine davalı kurumun kararda belirtilen sürede davacının sigortalılığını düzelttiği, ancak esnaf sicil kaydının bulunmadığından 10.08.2005 tarihinden sonra davacıyı ... sigortalısı olarak kabul etmediği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.