muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9975, Karar No: 2015/20728, Tarih: 16.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9975 E.  ,  2015/20728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2014

NUMARASI : 2013/318-2014/422

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.06.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4876, Karar No: 2010/5748, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4876 E.  ,  2010/5748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait, müvekkili şirkete İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortalı araç, dava dışı alkollü sürücünün kullanımında iken karıştığı trafik kazası sonucu, hasar gören karşı aracın kasko sigortacısına, kusur oranında ve poliçe kapsamında 10.397.00 TL ödeme yapıldığını belirterek, Genel Şartlar uyarınca, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, olayda, sigortalı araç sürücüsü %75 oranında kusurlu olup, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği, davacının rücu hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 10.397.00 TL'nın, 30.01.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, İhtiyari Mali Sorumluluk Sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, trafik kazasının salt alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği, dolayısıyla hasarın ihtiyari malı sorumluluk sigorta poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2918 sayılı KTK.'nun 48.maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Motorlu Kara Taşıtları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın 4.c. maddesinde; Aracın, alkollü içkilerin etkisi altında olup güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş olan veya uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış kimseler tarafından sevk ve idare edilmesi halinde sebebiyet verilen zarar ve ziyana ilişkin taleplerin sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Motorlu Kara Taşıtları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın 4.c. maddesinde; Aracın, alkollü içkilerin etkisi altında olup güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş olan veya uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış kimseler tarafından sevk ve idare edilmesi halinde sebebiyet verilen zarar ve ziyana ilişkin taleplerin sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının 4.c. maddesinin dayanağını teşkil eden KTK.'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için sürücünün sadece alkollü olması yetmeyip kazanın münhasıran alkolün etkisinde oluşması gerekmektedir. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.'nun 1281.maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması gerektiği benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212, YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713)

Kaza tespit tutanağında; sigortalı araç sürücüsüne kavşaklarda geçiş önceliğine uymadığından asli, karşı araç sürücüsüne kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığından tali kusur verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da; davalı araç sürücüsünün kırmızı fasılalı ışıkta kavşağa girmesi nedeniyle kazanın meydana gelmesinde %75 oranında, karşı araç sürücüsünün sarı fasılalı ışıkta kavşağa girmesi nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğu belirtildikten sonra, kazanın sigortalı araç sürücüsünün münhasıran alkollü olmasından meydana geldiği ifade edilmiştir.

Kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün 193 promil alkollü olduğu saptanmış ise de, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Kazanın salt alkolün etkisiyle oluşması ve başka etmenlerin bulunmaması gerekir.

Kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün 193 promil alkollü olduğu saptanmış ise de, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Kazanın salt alkolün etkisiyle oluşması ve başka etmenlerin bulunmaması gerekir.

Dosya kapsamından ve bilirkişi raporlarından, davalı sürücüsünün tek başına kazaya sebebiyet vermediği, dava dışı sürücünün de ikinci derece (%25) kusurlu davranışı ile olaya katılımının bulunduğu, dolayısıyla kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, rizikonun teminat kapsamında kaldığı kabul edilerek, davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10635, Karar No: 2021/11255, Tarih: 04.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10635 E.  ,  2021/11255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Kayıp şahıs olarak aranan ve hakkında herhangi bir soruşturma ve suç şüphesi bulunmayan sanık ...'nın kolluk görevlilerince görülüp idari işlemler için davet edildiği polis merkezinde üzerinde bulunan eşyaların tutanak ile kayda girileceğinin söylenmesi üzerine, üzerinde bulunan kişisel kullanım sınırındaki net 0,02 gram uyuşturucu maddeyi kolluk görevlilerine rızasıyla teslim edip satmak amacıyla bulundurduğunu beyan etmek suretiyle, resmi makamlar tarafından haber alınmadan önce suçunun ortaya çıkmasını sağladığı anlaşılmakla, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan TCK'nın 192/1 ve CMK'nın 223/4. maddeleri gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi yerine, 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33387, Karar No: 2019/5722, Tarih: 14.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33387 E.  ,  2019/5722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 07/07/2012-01/04/2014 tarih aralığında hafriyat ve inşaat işleri ile uğraşan davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, feshe gerekçe olarak davacının davalı işverenliğe ait olan ... plaka sayılı araç ile 2013 yılında maddi hasarlı trafik kazası yapmasının gösterildiğini, meydana gelen kazadan yaklaşık 1 yıl sonra, kaza yapan araç için sigorta yenilenmesi döneminde sigorta priminin yüksek çıktığını, işveren yetkilisi ... 'ın "senin yüzünden sigortaya bir sürü para ödeyeceğim, sakın benim aracıma binme, bırak anahtarı çek git" şeklinde söylenerek işten kovulduğunu, davacının aynı gün .... Noterliği 01.04,2014 tarih ve 12109 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile tazminat ve İşçilik alacaklarının ödenmesini talep ettiğini, davalının ..., Noterliği 01,04,2014 tarih ve 5395 sayılı ihtarnamesi ile asılsız ithamlar ile iş akdinin haklı nedenle feshedildiği yolunda ihtarname keşide edildiğini, fesih tarihinden sonra...şubesine ait 3018315 çek nolu, keşidecisi davalı şirket, 25.04.2014 tarih ve 6.000,00 TL bedelli çekin verildiğini, çekin davacı tarafından aynı tarihte tahsil edildiğini, son ücretinin aylık net 1.800,00 TL olduğunu, ücretin kuruma düşük beyan edildiğini, günlük 15,00 TL yemek ücretinin yanı sıra, Ramazan Bayramında 1,000,00 TL Kurban Bayramında 500,00 TL bayram haçlığı ödendiğini, işyerine servis vasıtası ile gidip geldiğini, davacının haftanın 7 günü 07.00-07,30 saatlerinde işe başladığını,çalışmasının 19.00-20.00'a kadar sürdüğünü, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, hafta tatillerinde ve milli bayramların tümünde çalıştırıldığını, bu çalışmaları karşılığı ücretinin ve kullandırılmayan 14 günlük yıllık izin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı, bakiye ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin 4857 sayılı Kanunun 25/ü-b bendi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, davacının zilyetliğinde bulunan araç ile 01/04/2014 tarihinde şantiye alanına iş güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde girdiğini, şirket genel müdürü ...'ın davacıyı uyarmak ve nasihat vermek için yanına gittiğini, bu sırda davacının genel müdüre diğer işçilerin yanında hakaret ettiğini, buna rağmen davacı ve ailesinin mağdur olmaması için 6.000,00 TL ödeme yapıldığım, çalışma dönemi boyunca 4857 sayılı kanun çerçevesinde görev yaptığını, davacının çalışma süresine ilişkin beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, fazla mesai yapmış ise ücretinin eksiksiz ödendiğini, davalı şirkette dinî ve milli bayramlar ile genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, zorunlu nedenlerle çalışılmış ise ücretinin ödendiğini, ücretlerin bordro karşılığı elden ödendiğini, davacı ücretinin 1,250,00 TL olduğunu, yıllık izinlerini kullandığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirkete ait işyerinde 07/07/2012-01/04/2014 tarihleri arasındaki dönemde tır şoförü olarak çalıştığı, toplam hizmet süresinin 1 yıl 8 ay 24 gün fesih tarihindeki aylık ücretinin ise net 1.600,00 TL olduğu, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedilmesi nedeniyle davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı sonucuna varılmış, davalı işverenin aksi yöndeki savunmalarının kabul görmediği, davacıya davalı işveren tarafından 6.000,00 TL kıdem tazminatı ödendiği, 1.326,52 TL fazla ödeme yapıldığı anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı alacağının bulunmadığı sonucuna varıldığı, davacının çalıştığı döneme ait ödenmeyen fazla çalışma ücreti ile dini ve milli bayram ücreti alacağının mevcut olduğu ve davalının hafta tatilinde çalıştığı yönündeki iddiasını kanıtlayamadığı sonucuna varıldığı, bilirkişi raporu ile tespit edilen fazla çalışma ücreti ile dini ve milli bayram ücreti alacaklarından, yapılan işin niteliği ile davacının çalışmış olduğu süreler göz önüne alınarak takdiren 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı gerekçesi ile hafta tatili ücreti ve kıdem tazminatı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle iş akti sona erdirilen işçiye “kendisinin ve ailesinin mağdur olmaması için” yapılan ödemenin kıdem tazminatı olduğunun ve hafta tatili çalışmasına ilişkin kesin ve inandırıcı ispat olmadığının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, yıllık izin ücreti alacağı bakımından;

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle iş akti sona erdirilen işçiye “kendisinin ve ailesinin mağdur olmaması için” yapılan ödemenin kıdem tazminatı olduğunun ve hafta tatili çalışmasına ilişkin kesin ve inandırıcı ispat olmadığının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, yıllık izin ücreti alacağı bakımından;

Dosyada mevcut yıllık izin formu, davacının yıllık izin kullandığı delil kabul edilmiştir.

Bilirkişi raporunda, dosyadaki belgelerden davacının 15 gün yıllık izin kullandığı davacının bu belgelere itirazı olmadığı belirtilerek yıllık izin ücreti hesaplanmamıştır. Ancak, bilirkişi raporunun aksine davacı vekili bu belgeye bilirkişi raporundan önceki bir dilekçesinde itiraz etmiştir.

Davacı vekili dosyadaki beyanlarında; izin formunun davacı işe girerken imzalatıldığını, tarih kısımlarının boş olduğunu ancak sonradan doldurulduğunu, bunun çıplak gözle dahi görülebildiğini, Mart/2014 bordrosunda yıllık ücretli izin tahakkuku bulunmadığını belirtmiştir.

Mart/2014 ayı bordro icmalinde yıllık ücretli izin tahakkuku bulunmamaktadır.

Yıllık ücretli izin formunun düzenleme tarihi 05/03/2014 olup, izin kullanma tarih aralığı ve düzenlenme tarihi aynı kalemle yazılmış, formun diğer kısımları ise farklı kalemle doldurulmuştur. 05/03/2014-20/03/2014 tarihleri arasında izin kullandığı belirtilmiştir. Düzenleme tarihinden, kullanıldığı davalı tarafından savunulan yıllık ücretli iznin kullanımından sonra değil, önce düzenlendiği, yani, yıllık izin kullandıktan sonra yıllık iznin kullanıldığına dair bir davacı onayı bulunmadığı gibi düzenleme tarihi ve yıllık ücretli izin tarihlerinin aynı kalemle, diğer kısımların farklı kalemle doldurulmasının da ilaveten davacı vekilinin boşa atılan imza iddiasını doğruladığı görülmektedir

Neticeten, belirtilen belgeye göre yıllık izin ücreti talebinin reddi hatalı olup, bu belge gözetilmeksizin yıllık izin ücreti hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

3-Fazla mesai ücreti ve ulusal bayram - genel tatil ücreti alacakları olarak hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/03/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11974, Karar No: 2014/20055, Tarih: 08.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11974 E.  ,  2014/20055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2012/37-2013/148

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile advalılardan Ş.. K.. vd. vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Dosyanın fen bilirkişisine tevdi edilip dava konusu taşınmazın meskun mahale ne kadar mesafede olduğu hususunda ek rapor alındıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5584, Karar No: 2014/8038, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5584 E.  ,  2014/8038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 16.06.2005 tarihinde eşi diğer sanık ...'den anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.