muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2510, Karar No: 2023/10469, Tarih: 25.12.2023

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi'nin 09.12.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/369, Karar No: 2018/5251, Tarih: 08.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/369 E.  ,  2018/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Suç Tarihleri : 01/01/2012-27/05/2013

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun öğrenim gördüğü okulda ücretli din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmeni olarak görev yapan sanığın, okul idaresince düzenlenen piknik etkinliklerinde ve okulun muhtelif yerlerinde, ansızın ve izinsiz olarak çektiği mağdurun fotoğraflarını, şahsi bilgisayarında ve cep telefonunda arşivlemek suretiyle zincirleme şekilde TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Soruşturma evresinde düzenlenen bilirkişi raporunda sanığın dizüstü bilgisayarı ile cep telefonunda mağdura ait herhangi bir resim, video ya da şüpheli bir bulguya rastlanmadığının belirtilmiş olması ve dosya kapsamında savunmanın aksine, mahkumiyete yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı CMK'nın 223/2-e madde, fıkra ve bendi gereğince beraatine dair yerel mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3537, Karar No: 2012/8117, Tarih: 08.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/3537 E.  ,  2012/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :222-172

Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerde meydana gelen artış ile ilk davadan kalan kusur farkının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, buna ilişkin mahkemenin kabul gerekçesinde bir isabetsizlik yoksa da;

Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2008 gün ve 10-363 E, 366 K. sayılı ilamında da belirttiği üzere, sigortalı veya hak sahiplerine bağlanan gelirde meydana gelen her artış ya da değişikliğin ayrı bir olgu niteliğinde bulunup, ilk peşin değerli gelir ile artışlar nedeniyle açılan ilk rücu davasının kesinleşmiş olmasının, ilk peşin değerli gelirin (ilk davada hüküm altına alınmayan) kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağının, eldeki davada, sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin, artışlardan bağımsız, ayrı bir olgu, ayrı bir değer ifade ettiğinin, davacı Kurum yönünden kazanılmış hak oluşturması ve kesin hüküm nedeniyle olumsuz dava şartı niteliğinde bulunmaması karşısında, mahkemece, ilk peşin değerli gelirin hüküm altına alınmayan bölümünün kabulü gerektiğinin, davalıların toplam kusurunun %75 olarak belirlendiği ilk davada, talebin %20 olduğu, dolayısıyla hükmedilen miktar içinde bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin %20 karşılığı dışında artışlar da bulunduğunun, buna göre davacı kurumun kusur farkından kaynaklanan bakiye zararının varlığının gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24650, Karar No: 2017/7239, Tarih: 25.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24650 E.  ,  2017/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK'nın 347. maddesinde şikayet hakkının fiilin öğrenilmesinden itibaren üç ay geçmekle düşeceğinin amir hüküm olarak düzenlenmesi karşısında, şikayetin süresinde olup olmadığının mahkemece resen incelenmesinin gerekmesi karşısında, Bakırköy 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/15075 Esas sayılı dosyası getirtilip, tapu cevap tarihinin hangi tarihte icra dosyasına alındığı tespit edilip, dosyada açılan taleplerin tarihleri ile karşılaştırılarak şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti yerine, "şikayet dilekçesinde ekli belgelerle tapu cevap tarihi 10/09/2012 olduğu, bu yazıdan hangi tarihte şikayetçi vekilinin haberdar olduğu ispatlamamış Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın tarihi 19/03/2013 olmakla şikayetin süresinde olduğu kabul edilmiştir." şeklindeki hatalı gerekçe ile karar verilmesi,

2- İİK'nın 331. maddesinde "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu alacaklısını zarara sokmak maksadıyla mevcudunu suni suretle eksiltirse, aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacaklı alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde cezalandırılacağı" hükme bağlanması karşısında taşınmazın üzerindeki ipoteğin tahsili sonrası takip dosyası borca yeter miktarda para kalıp kalmayacağı tartışılıp, borcu karşılamaya yetecek başka mal varlığı bulunup bulunmadığı konusunda araştırma yapılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik soruştuma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'da "cezaların toplanması" kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı C.G.T.İ.K'nın 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında uygulanan cezaların içtimaına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'da "cezaların toplanması" kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı C.G.T.İ.K'nın 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında uygulanan cezaların içtimaına karar verilmesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16234, Karar No: 2016/13073, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16234 E.  ,  2016/13073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalı tüketicinin başvurusu üzerine, ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 06/04/2015 tarih ve 2015/1002 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarında tahsil edilen 674,97 TL kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli , perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli ve iletim sistemi kullanım bedelinin tüketiciye iadesine dair verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan tüketiciden tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 70. maddesi gereğince, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın itirazen iptali isteğine ilişkindir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun, 28.11.2013 tarih ve 28835 sayılı Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı kanunun 87.maddesine göre yayımından itibaren 6 ay sonrasında yürürlüğe girmiştir. Anılan kanunun 68/1.maddesine göre; ''Değeri ikibin ikiyüz Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketici hakem heyetlerine, üçbin üçyüz Türk lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise ikibin ikiyüz Türk Lirası ile üçbin üçyüz Türk Lirası arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz.''.

Aynı yasanın 70/5 maddesine göre; "Tüketici hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir.".

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 72. ve 84. maddeleri uyarınca hazırlanan Tüketici Hakem Heyetleri Yönetmeliği, 27.11.2014 tarih ve 29188 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olup, bu yönetmeliğin 22/6.maddesine göre; "Tüketici hakem heyeti kararı, yalnızca verildiği uyuşmazlık için hüküm ifade eder.".

Mahkemece, yukarıda belirtilen parasal değerin altındaki uyuşmazlıkla ilgili, Yasanın 70. maddesi gereğince yapılan inceleme sonucu verilen karar kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen parasal değerin altındaki uyuşmazlıkla ilgili, Yasanın 70. maddesi gereğince yapılan inceleme sonucu verilen karar kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9118, Karar No: 2013/13247, Tarih: 25.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9118 E.  ,  2013/13247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.12.2011 gün ve 2010/270-2011/281 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.03.2013 gün ve 2012/5744-2013/5194 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının sahibi olduğu 2008/4512 ve 2002/1682 nolu endüstriyel tasarım belgeleri ile 2009/1079 nolu faydalı model belgesi kapsamındaki ürünleri davalının imal edip sattığının İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2010/141 D.İş sayılı dosyasında tespit edildiğini, bu durumdan müvekkilinin maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek, davalının müvekkilinin fikri haklarına tecavüzünün önlenmesine, 20.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın ve resen takdir olunacak yoksun kalınan zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, müvekkili şirketin 2003 yılı tasarımı ile 2008 yılı tasarımının birbirlerine benzemediklerini, dolayısıyla dava konusu 2008 yılı tasarımının yenilik özelliğine sahip olduğunu savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın dava konusu edilen 2002/1682 nolu endüstriyel tasarım belgesinin davacıya ait olmadığını, 2008/4512 nolu tasarımın ise 5 yıllık koruma süresinin sona ermesi nedeniyle hukuki geçerliliğini yitirdiğini, 2009/1079 nolu faydalı model belgesinin de koruma kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, birleşen davada ise, davalı adına tescilli 2008/4512 nolu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerinin bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2008/4512 nolu çoklu tasarımının 1. sırasındaki tasarımının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ilişkin verilen karar davacı-karşı davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı-karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ilişkin verilen karar davacı-karşı davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı-karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10528, Karar No: 2014/15294, Tarih: 09.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10528 E.  ,  2014/15294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/03/2013 gün ve 2010/548-2013/128 sayılı kararı bozan Daire’nin 19.03.2014 gün ve 2014/3677-2014/5304 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket tarafından işletilen otelin davalıya otel ve tatil köyü sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, otelde 2009 kışı meydana gelen hasar sonucunda davalı şirket tarafından hasar tespiti yaptırıldığını, 26.02.2010 tarihi itibariyle hasarın 247.918,97 TL olarak belirlendiğini, 54.284,00 TL'nin davacı şirketin ... Bankası'ndaki hesabına ödendiğini, ekspertiz raporunda belirlenen bedelin müvekkiline ödenmediğini, davalıya ihtarname gönderildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle, toplam 57.954,49 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 19.03.2014 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6401, Karar No: 2015/17522, Tarih: 19.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6401 E.  ,  2015/17522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silopi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2013/100-2014/527

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın, Silopi Belediye Başkanlığının, 06.02.2014 tarihli cevabi yazısına göre mücavir alan içerisinde, imar planı sınırları sınırları dışında olduğu,belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, bildirildiğinden taşınmazın, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığının çelişkiyi giderecek şekilde, Silopi Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan,

2) Dava konusu taşınmazın hükümet konağı, adliye, belediye, okul ve hastane gibi yerleri uzaklıklarını gösterir şekilde hâlihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

3)Ş.. İ.. vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5665, Karar No: 2020/988, Tarih: 25.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5665 E.  ,  2020/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 2016/11151 E.- 2018/7402 K. sayılı kararında, hava fotoğraflarında çekişmeli taşınmaz bölümü üzerindeki ağaçların cinsi ve yaşının açıklanması ve taşınmaz bölümünün güncel kadastro paftasına göre konumunun belirlenmesi istenilmiş fakat iade kararında istenildiği şekilde ağaçların cinsi ve yaşı açıklanmadan ve taşınmazın kadastro paftasına göre konumu belirlenmeden dosya Dairemize gönderilmiş ve böylece Dairemizin geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Geri çevirme kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, hakim ve ilgili personellerin sorumluluğunu doğurur.

Bu nedenle 2016/11151 E.- 2018/7402 K. sayılı geri çevirme kararında belirtildiği gibi;

Çekişmeli (E) harfli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1954, 1973 ve 1985 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı açıklanmalı, taşınmaz bölümünün güncel kadastro paftasına göre konumu net olarak belirlenerek buna dair müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 25/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.