muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9172, Karar No: 2019/3864, Tarih: 25.03.2019

Davalılar-karşı davacılar, davalı ...'ın biçerdöver sahibi, davalı ...'ın ise 1986 yılından bu yana biçerdöver operatörü olduğunu, mesleklerini özenle yapan kişiler olduklarını, biçme işlemine başlamadan önce mazot parası tarla sahibine ait olmak üzere dönümü 60,00-TL’den anlaştıklarını, davacının bugüne kadar kendilerine herhangi bir ödeme yapmadığını, hasat başlamadan önce ...'ın ürünün henüz yeşil ve yatık olduğunu, erken biçilirse tane kaybının, zararın çok olabileceği hususunda davacıyı uyardığını, cep telefonu ile görüntü kaydı dahi aldıklarını, tüm uyarılara rağmen davacının ürünü biçtirmekte ısrar ettiğini, biçim sırasında davacının tarlada olduğunu, ürünün az olduğunu gördüğü halde biçme işlemini durdurmadığını, davacının olay anında sözlü ya da resmi bir durdurma işlemi yapmadığını, zarara uğradığı iddiası ile mahkemeye başvurup zararın tespitini istediğini ve bilirkişi raporunun tebliğini dahi beklemeden tarladaki sapları ve delilleri yok ettiğini, bahse konu biçerdöverin yeni bir ürün olduğunu, aynı işi yapan biçerdöverlere göre daha üstün özelliklere sahip olduğunu, zararın meydana gelmesinde hatalarının olmadığını, davacıya ait toplam 360 dönüm çeltik tarlasını dönümü 60,00-TL'den biçmek üzere anlaştıklarını, biçerdöverin her türlü bakımının yapıldığını ve masraf ederek makineyi 150-200 km mesafedeki İpsala'ya götürdüklerini, mazot parası düşüldükten sonra 25.488,00-TL fatura keserek davacıya iadeli taahhütlü gönderdiklerini, davacının bugüne kadar bir ödeme yapmadığını ileri sürerek; davacının davasının reddine, kendi davalarının kabulü ile 25.488,00-TL alacağın davacıdan tahsilini beyan ve talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile 27.205,20-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine; karşı davacıların davalarının kısmen kabulü ile 6.613,03-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karşı davalıdan alınarak karşı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar-karşı davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar-karşı davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar-karşı davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalılar-karşı davacılar, davacının biçim ücretini ödemediğini ileri sürerek, alacaklarının tahsilini istemiş; mahkemece, talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosyada mevcut 20.10.2014 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, 244 ada 1 nolu parselin yüzölçümü 25246.41 m2, 170 ada 29 nolu parselin yüzölçümü 37267.40 m2, 173 ada 1 nolu parselin yüzölçümü 34488.39 m2 ve 173 ada 2 nolu parselin yüzölçümü 44254.97 m2 olarak tespit edilip toplam alanın 110217.17 m2 olduğu belirtilmiş ise de raporda toplama hatası yapıldığı, mahkemece toplama hatası yapılan bu miktar üzerinden davalılar-karşı davacıların biçim ücretinin hesaplandığı anlaşılmıştır. O halde, mahkemece, davalılar-karşı davacıların biçtikleri alanın net bir şekilde belirlenmesi, gerektiğinde bu konuda bilirkişi incelemesi de yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalılar-karşı davacıların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar-karşı davacılar yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16825, Karar No: 2016/7662, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16825 E.  ,  2016/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/1108-2015/324

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir . Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmaz 882m² dava konusu taşınmaz ise 7851m² yüzölçümlüdür. Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca, somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri ile ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesi'nden araştırılmadan, satış akit tablosu getirilmeden değer tesbit edilmiştir. Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılarak değer biçilmesi gerekir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirlenmesi ve dava konusu persel ile emsal

taşınmazların Şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirilerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklıkları belirlenip işarettirildikten sonra, hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Taşınmazda idarece yapılan Kıymet Takdir Komisyonu raporunda 26 adet, yaşları belirtilmeyen meyve ağaçlarının bulunduğu; mahkeme gözleminde ise taşınmazda (20 yaş üstü) fıstık ağaçları olduğu belirtilmiştir. Bu durumda çelişkinin nereden kaynakladığı mahallinde yeniden keşifte yapılmak suretiyle araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile fıstık ağaçlarının bulunduğunun kabulüyle bu şekilde değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Taşınmazda idarece yapılan Kıymet Takdir Komisyonu raporunda 26 adet, yaşları belirtilmeyen meyve ağaçlarının bulunduğu; mahkeme gözleminde ise taşınmazda (20 yaş üstü) fıstık ağaçları olduğu belirtilmiştir. Bu durumda çelişkinin nereden kaynakladığı mahallinde yeniden keşifte yapılmak suretiyle araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile fıstık ağaçlarının bulunduğunun kabulüyle bu şekilde değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4487, Karar No: 2014/38504, Tarih: 16.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4487 E.  ,  2014/38504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2010/33-2012/678

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl dava ve birleşen davayı kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, işe iade davasını kazanan davacının işe başlamak üzere yaptığı başvuruya davalıca cevap verilmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve işe başlatmama tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, işe iade davası sonucunda davacının işe iade edilmemekle birlikte tüm hak ve alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile boşta geçen süre ücreti, yıllık izin ücreti ve işe başlatmama tazminatı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davalı, davacının üst düzey yönetici olup, mesaisini kendisinin ayarlayabilecek durumda olduğunu savunmaktadır.

Dosya kapsamında dinlenmiş davalı şahidi yoktur. Davacı şahitleri yeniden dinlenerek davacı ile aynı yerde çalışan yahut bizzat aynı bina içinde çalışmasa bile davacının üstü konumunda olup, davacının mesailerini denetleyen, davacının mesaisini belirleyen, belirleyebilecek durumda olan bir amiri bulunup bulunmadığı, davacının kendi mesai saatlerini belirlemede özgür olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Bu tespit yapılmadan, fazla mesai alacağı konusunda sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili ıslah dilekçesinde, 08/04/2011 tarihli bilirkişi raporuna bir diyeceği olmadığını belirtmiş, bu rapora göre davasını ıslah etmiştir. Daha sonra Mahkemece heyet bilirkişi raporu alınmış, davacı bu heyet bilirkişi raporuna göre ek dava açmıştır.

Mahkeme kararının gerekçesinde açıkça belirtilmese de, heyet bilirkişi raporunda “davacı vekilinin bilirkişi raporuna bir diyeceği olmadığını söylemesi nedeni ile davalı lehine usuli müktesep hak doğduğu” görüşünün Mahkemece benimsendiği, bu nedenle Mahkemece ek davadaki talebin kabul edilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkeme kararının gerekçesinde açıkça belirtilmese de, heyet bilirkişi raporunda “davacı vekilinin bilirkişi raporuna bir diyeceği olmadığını söylemesi nedeni ile davalı lehine usuli müktesep hak doğduğu” görüşünün Mahkemece benimsendiği, bu nedenle Mahkemece ek davadaki talebin kabul edilmediği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davacı belirtilen şekilde bilirkişi raporuna bir itirazı olmadığını belirtmiş ve fazlaya dair haklarını da saklı tutmamış ise de, haklarından açıkça vazgeçtiğini belirtmediğinden, bilahare alınan heyet bilirkişi raporuna göre açılan birleşen ek davanın ve birleşen ek davanın dayanağı olan bilrkişi raporunun yerindeliğinin denetime elverişli gerekçe ile tartışılarak ve işin esasına girilerek açıkça bir karara bağlanması gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16245, Karar No: 2017/26589, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16245 E.  ,  2017/26589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4323, Karar No: 2012/10624, Tarih: 04.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4323 E.  ,  2012/10624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Katılan vekilinin 26.10.2010 tarihinde ortadan kaldırma kararına yönelik temyizinden, yine 06.02.2012 tarihindeki dilekçesiyle vazgeçtiğinden sanık müdafiinin 2003 ve 2004 takvim yıllarındaki suçlara ilişkin verilen mahkumiyet kararlarına hasren yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden son fatura tarihi olan 11.08.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bozma üzerine yapılan yargılamada sanığa yüklenen “2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4401, Karar No: 2024/7450, Tarih: 10.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/4401 E.  ,  2024/7450 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/517 Esas-2022/46 Karar

DAVA TARİHİ : 04.11.2016

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi - Davacının istinaf talebinin esastan reddi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Biga 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2016/513 Esas-2019/290 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.09.2015 tarihinde müvekkili şirket nezdinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile 16.10.2014-15.10.2015 tarihleri arasında davalı ... adına sigortalı aracın davalı ... tarafından yasal sınırın üzerinde alkollü olarak ve güvenli sürüş yeteneği kaybedilmiş bir şekilde kullanılmakta iken tam kusurlu olarak karıştığı trafik kazası sonucunda malul kalan ...'nun müvekkili şirkete başvurusu neticesinde aktüer raporu ile tespit edilen 225.607,00 TL maluliyet tazminatının müvekkili şirket tarafından 22.06.2016 tarihinde ödendiğini, yine aynı kazada hasarlanan ...'ya ait aracın eksper raporu ile tespit edilen 4.000,00 TL araç hasar tazminatının 09.08.2016 tarihinde ödendiğini, sigortalı araç sürücüsü ...'nın kazadan iki saat sonra Biga Devlet Hastanesi'nde yapılan alkol ölçümünde 0,69 promil alkollü olduğunun tespit edildiğini, nitekim trafik kazası tespit tutanağı ile kazanın 20.09.2015 tarihinde saat 01:40'ta gerçekleştiğini, alkol ölçümünün ise saat 03:34'te yapıldığının sabit olduğunu, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu'nca ortalama olarak kan alkol düzeyinin bir saatte 15 mg/dl (0,15 promil) azaldığı kabul edildiğini, ne var ki, kazanın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan Trafik Sigortası Genel Şartları’nın “Zarar Görenlerin Haklarının Saklı Tutulması ve Sigortacının Sigortalıya Rücu Hakkı” başlıklı B.4- maddesine aykırı davranan davalıya rücu koşullarının oluştuğu, aynı kaza nedeniyle fazlaya ilişkin tüm talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, toplam 229.607,00 TL tazminatın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın ticari bir dava olmayıp haksız fiile dayalı tazminat davası olduğunu, bu nedenle davacının avans faizi talebinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, 20.09.2015 tarihinde saat 01:40 sıralarında gerçekleşen yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasına, tam kusurlu olarak kendisinin sebebiyet vermediğini, yasal sınırın üzerinde alkollü olduğu iddialarının doğru olmadığını, nefes kontrolü yolu ile nasıl ve ne şekilde yapıldığı belli olmayan alkol testi ile alkollü olduğu iddialarının kesinlikle doğru olmadığını, alkol testinin kan, tükürük veya idrar testi ile yapılması gerektiğini, uzman bilirkişilerce tespit edilmemiş bulunan trafik tespit tutanağındaki kusur durumuna ve isnat edilen kusura itiraz ettiğinden, davacının ağır kusurlu olması sebebiyle aleyhine açtığı rücuen tazminat talepli davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, nöroloji uzmanı, hukukçu ve İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ), öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden dosya ve kaza durumu itibariyle kusur raporu alınmasına ve nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman İTÜ öğretim üyesi bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanmasını ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının sigortaladığı aracın karayolunda seyri sırasında, saatin gece vakti olması, bu nedenle karanlığa bağlı olarak görüş alanının yeterli olmadığı, bir önceki kaza nedeniyle kaza yerinin yanında park etmiş olarak bulunan motosiklet sürücüsünün boş olan sol şeridi kontrol etmeden motosikletini çalıştırıp sol şeride hareket ettiği, kazaya neden olabilecek sürücü dışında dış faktörlerin de olduğu aynı yolda, aynı şartlarda alkol almamış kişilerin de benzer koşullarda sırf alkole bağlı değil de sürücünün sadece dikkatsizliği ve tedbirsizliğine bağlı olarak da benzer kaza yapma olasılığının kuvvetle muhtemel olduğu, dava konusu kazanın münhasıran sürücünün alkollü olması nedeniyle meydana gelmediği, davacının rücu hakkının doğumu için kazanın münhasıran alkol etkisinde meydana geldiğinin, uzman bilirkişi heyetinden alınacak raporla saptanması gerektiği; rücuya konu edilen zararın teminat dışı kaldığının ispat yükünün davacı sigortacıda olduğu ve bu hususun somut biçimde ispat edilememesi halinde rücu hakkının doğmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dosyanın Adli Tıp Kurumu (ATK) Trafik İhtisas Dairesi'ne sevk edilmesi talep edildiğini ancak talebin yok sayıldığını, hükme esas alınan raporun kendi içerisinde tutarlı olmaması ve resmi belge niteliğindeki kaza tespit tutanağı ile de çelişkili olması sebebiyle mahkeme kararına mesnet alınamaz nitelikte olduğunu, dava konusu trafik kazası alkolün salt etkisi ile meydana geldiğini belirterek yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın tüm talepler yönünden kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kazaya ilişkin Biga Bölge Trafik Denetleme Amirliği'nce 20.09.2015 tarihli tutanakta, kazanın meydana geldiği yolda, dava konusu kazadan bir süre önce kaza meydana geldiği, kaza mahalline gelen sağlık ve itfaiye ekibinin rahat çalışabilmesi için yolun kısa süreliğine kapatıldığı, yol üzerine ikaz işaretleri konulduğu, trafiğe kapalı yolda araçların iki şeritte park halinde bulunduğu, bu sırada en solda bulunan emniyet şeridinde işaret levhasına ve ışıklı uyarılara rağmen geçen davalının yolda bulunan motosiklete arkadan çarptığı, somut uyuşmazlıkta, davalının soruşturma beyanlarından da anlaşıldığı üzere, gece saat 01.00 saatlerinde yanında arkadaşı Ümit olduğu halde seyahat halinde iken, karayolunda daha önce meydana gelen kaza nedeniyle, emniyet ve ambulans araçlarının bulunduğu mahalde, sol şeride hareket eden mağdura ait motosiklete çarparak yaralanmasına sebep olduğu olayda, 01.04.2019 tarihli nöroloji uzmanı bilirkişinin de bulunduğu heyet raporunda, dava konusu kazanın davalı sürücünün güvenli sürüş kabiliyetini kaybedecek şekilde münhasıran alkollü olması nedeniyle meydana gelmediği, alınan alkol ölçümünün yönetmeliğe aykırı olduğu, kaza saati, daha önce meydana gelen kaza nedeniyle yolun kısmen kapatılmış olmasının da kazaya etki ettiği yönündeki rapor doğrultusunda verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme