muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4198, Karar No: 2010/7726, Tarih: 30.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/4198 E.  ,  2010/7726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : 765 sayılı TCY 511/1, 522, 59/2, 72 md.leri uyarınca erteli 315 YTL adli para cezası

Şikayetçinin 10.11.2004 tarihli dilekçesinde telefonun çalındığını, aynı gün Cumhuriyet Savcısı tarafından düzenlenen “müşteki ifade tutanağı”nda şikayet dilekçesi ve altındaki imzanın kendisine ait olduğunu bildirmesi ve telefonun iadesini istemesi karşısında; şikayetin resen takibi gereken hırsızlık suçuna ilişkin bulunması, sonraki ifadesinde de bu dilekçesini tekrar edip vazgeçme iradesini açıkça belirtmemesi nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Başsavcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2795, Karar No: 2012/8365, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2795 E.  ,  2012/8365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- 02.04.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 30.06.2009 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

B- Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza dalgıç okulu yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate serbest inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/992, Karar No: 2023/4276, Tarih: 23.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/992 E.  ,  2023/4276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2013/281 Esas, 2015/423 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında kurulan hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlaç mümessili olan sanığın, daha önce almış olduğu ilaçların bedelini ödemek maksadıyla eczacı olan katılan ...'a, suça konu Türkiye Ekonomi Bankası İzmir Çankaya Şubesine ait 20.10.2011 keşide tarihli 37.637,00 TL bedelli verdiği, çekin bankaya ibrazda sahte olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

2. Suça konu çek üzerinde yapılan incelemeye ilişkin Söke Jandarma Bölge Kriminal Laboratuvar Amirliğince düzenlenen 14.02.2012 tarihli uzmanlık raporunda, çekin tamamen sahte oluşturulduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu, suça konu çek üzerindeki yazı ve imza incelemesine ilişkin düzenlenen 08.10.2015 tarihli uzmanlık raporunda ise çek ön yüzünde yer alan yazı ve imzaların aidiyeti hususunda olumlu veya olumsuz bir kanaat bildirilemediği, suça konu çek arkasında yer alan ciro işlemlerinin de sanık ve katılana ait olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

3. Sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, suça konu çeki kardeşinin işlettiği dükkana takılan açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ... ... isimli kişiden aldığını, borcu olduğunu söyleyerek ... ...'den çek istediğini karşılığında senet verdiğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında alınan savunmasında ise, suç tarihinde Kaplan eczanesinde çalışan ... ... isimli kişinin ilaca ihtiyacı olduğunu söyleyerek kendisine müşteri çekleri verdiğini, güvendiği için çeki cirolatmadan aldığını, sahte olduğunu bilmediğini, bu kişiden aldığı diğer çeklerin de sahte çıktığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece suça konu çek duruşmaya getirtilerek özellikleri duruşma tutanağına yazılmış, yasal unsurlarının ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.

5. Mahkemece, suça konu çeki açık kimlik ve adresini bilmediği ... ... adlı bir kişiden herhangi bir karşılık vermeksizin paraya sıkışık durumunu anlatarak aldığı ve suça konu çekin sahte olduğunu bilmediği yönündeki sanık savunmalarının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek suça konu çeki sahte olarak düzenlediği ve kullandığı kabul edilen sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

2. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (YCGK) 22.04.2014 tarihli, 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı ... Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Kanun'un “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca, "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, aynı anda verilen çekler yönünden ise aynı Kanun'un 61 ... maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği de gözetilerek;

Sanık hakkında UYAP sisteminde yapılan araştırmada benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/952 Esas ve 2013/474 Karar, Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/535 Esas ve 2014/5 Karar sayılı dosyalarında resmi belgede sahtecilik suçundan yargılandığının ve hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer yargılamanın önlenmesi ve zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilebilmesi bakımından, UYAP üzerinden ve sair surette varsa benzer davaları ile anılan dosyaların akıbeti araştırılarak ilgili dava dosyaları ile varsa diğer dosyalarının da getirtilerek incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi halde bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması, iddianame ve suç tarihlerine göre sanığın eylemlerinin, her biri yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun hüküm yerinde tartışılması, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli ve 2014/847 Esas, 2016/128 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezaların mahsup edilmesi gerektiği gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

3. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2013/281 Esas, 2015/423 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1012, Karar No: 2017/3634, Tarih: 04.07.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1012 E.  ,  2017/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme (sanık ...), reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme (sanıklar ... ile ...); ırza geçme, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in ırza geçme suçundan mahkumiyeti ile reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine; sanıklar ... ile ... haklarında atılı suçlardan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine; sanık ...'nün ırza geçme eylemi reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek bu suç ile reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, düşme ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanıklar ..., ..., ... haklarında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından ve sanık ... hakkında reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından verilen düşme kararları ile sanık ... hakkında ırza geçme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1841, Karar No: 2016/1940, Tarih: 20.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1841 E.  ,  2016/1940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Ağır Ceza Mahkemesi(CMK 250 ile Yetkili)

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında “ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbî afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır” hükmünün öngörüldüğü; 13.01.1964 tarihli ve 1963/2- 1964/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda “765 sayılı TCK’nın 403/6. maddesinde sayılmayan maddelerin bu bent kapsamında değerlendirilemeyeceğinin belirtildiği”; “afyon sakızı veya ham afyonun” 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 1 ve 3. fıkraları kapsamında “uyuşturucu madde” olmasına rağmen, aynı maddenin 4. fıkrası kapsamına girmediği, bu konuda afyon sakızının (ham afyonun) içerdiği etken maddenin dikkate alınamayacağı gözetilmeden; Adli Tıp Kurumu'nca düzenlenen 29.03.2004 tarihli raporda, suç konusu maddenin “afyon sakızı” (ham afyon) olduğunun ve “morfin” içerdiğinin belirtilmesi nedeniyle sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrası uyarınca artırılması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrası uygulaması ile ilgili bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılması; TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümdeki ''6 yıl 3 ay hapis ve 25 gün adli para cezası'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ''4 yıl 2 ay hapis ve 16 gün adli para cezası'' ibaresinin, TCK'nın 52. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümündeki ''500 TL'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine ''320 TL'' ibaresinin yazılması,

1- Hüküm fıkrasının TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrası uygulaması ile ilgili bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılması; TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümdeki ''6 yıl 3 ay hapis ve 25 gün adli para cezası'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ''4 yıl 2 ay hapis ve 16 gün adli para cezası'' ibaresinin, TCK'nın 52. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümündeki ''500 TL'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine ''320 TL'' ibaresinin yazılması,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/962, Karar No: 2009/2604, Tarih: 18.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/962 E.  ,  2009/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

#Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \*onanmasına dair Dairemizin \*4.11.2008 gün ve \*11781-14484 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/111, Karar No: 2015/2489, Tarih: 04.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/111 E.  ,  2015/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/455-2013/560

Davacı A.. İ.. vekili Avukat Haluk tarafından, davalılar H. Gazetecilik ve Matbacılık A.Ş. ve diğerleri aleyhine 22/05/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, H. Gazetesi'nde davalı F.. A.. tarafından 20/04/2012 tarihinde ''2B Ağası aleyhime ilan veriyormuş'' başlığıyla ve 21/04/2012 tarihinde ''Görgü denen şey kaçıncı parselde ''başlığıyla kaleme alınan yazılarda kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan ifadeler kullanıldığını ileri sürerek, manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yazılarda eleştiri sınırlarının aşıldığı, alay edercesine bir üslup kullanıldığı ve kişisel yaşamın haberle ilişkilendirildiği; bu yönden dava konusu yazıların manevi tazminatı gerektirecek ağırlıkta ve hukuka aykırı olduğu; davacının verdiği ilanların tahrik edici olduğu belirtilmişse de; bunun ancak indirim sebebi olarak tazminatın miktarı yönünden nazara alınabileceği; yoksa dava konusu köşe yazılarını hukuka uygun kılamayacağı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava dosyası arasındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;dava konusu edilen yazılarda, Orman Kanunu'nun 2/B maddesi gereğince arazi satışları ile ilgili olarak davacı tarafından alınan taşınmazlarda parsellerin yüzölçümünde miktar açısından usulsüzlük yapıldığının ima edildiği, ayrıca davacı Ali tarafından davalının bu iddialarla ilgili olarak yazdığı yazılar nedeniyle çeşitli gazetelere ''A. A.'ndan F.. A..'ya Kıyak'' başlığıyla yer alan ilanlara da yer verildiği anlaşılmaktadır.

Orman Kanunu'nun 2/B maddesi gereğince yapılan arazi satışları ile ilgili olarak Milli Emlak Genel Müdürlüğünün İstanbul Defterdarlığına gönderdiği ve dosya kapsamında bulunan 12/03/2012 tarihli yazıda, ''..hazineye ait 91 ada 1 parsel ve 92 ada 12 parsel numaralı taşınmazların dosyalarındaki tapu kaydı,tespit tutanağı ve MEOP kayıtlarında sırasıyla 3.050,64 m2 ve 5.541 m2 olarak belirlendikleri,ancak yapılan karşılaştırmalar ve araştırmalar sonucu söz konusu taşınmazlardan 91 ada 1 parselin 1.3050,64 m2 ve 92 ada 12 nolu parselin 15.541,00 m2 yüzölçümlerinin olduğunun anlaşıldığı,tapu sicil müdürlükleri ile irtibata geçilerek düzeltilmiş tapu kayıtlarının dosyalarına konulmasının sağlanması, MEOP kayıtlarının ve kıymet takdir raporlarının düzeltilmesinin gerektiği,ayrıca söz konusu bölgede başka yanlışlarının bulunup bulunmadığının tespiti açısından bölgede bulunan 2B madde kapsamındaki taşınmazlarının yüz ölçümlerinin teknik elemanlarca yapılarak eski yüzölçümleri ile karşılaştırma sonuçlarının bildirilmesinin istendiği'' görülmektedir.