muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/721, Karar No: 2016/3547, Tarih: 02.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/721 E.  ,  2016/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuğun mağdura ait iş yerinden alış veriş yaptığı ve lira verip, para üstünü aldıktan sonra alış verişten vazgeçerek el çabukluğu ile kasiyere farkettirmeden içerisinden lira alarak kalan para üstünü verip iş yerinden ayrılması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-b maddesi uyarınca ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrası uyarınca suçu işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi gereğince aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a-b maddesindeki tedbirlere hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma kararının niteliğine göre suça sürüklenen çocuğun TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde salıverilmesi için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1057, Karar No: 2014/14263, Tarih: 16.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1057 E.  ,  2014/14263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2011/523-2013/187

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.09.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ü. Ş. ile temyiz edilen vekili Avukat A. A. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, mirasbırakanları (babası) M. A.'in mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak çekişmeli taşınmazı, tapuda satış gibi göstermek suretiyle davalıya temlik ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı ise taşınmazın çıplak mülkiyetini rayiç değeri üzerinden bedeli karşılığında satın aldığı, babasına 100 yaşına kadar baktığı, mal kaçırmanın amaçlanmadığı, maddi ve manevi desteğine duyduğu minnettarlık karşısında devrettiği savunmasında bulunmuştur.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; muris M. A.'in kayden maliki bulunduğu 3084 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyetini, 27/09/1988 tarihli satış akdi ile oğlu olan davalı R.. A..'e temlik ettiği, 17/05/2009 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak çocukları olan davacı, davalı ve dava dışı Hayriye, Bedia, Süleyman, Selahattin, Sadık, Hüsamettin ve Sami'yi bıraktığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilemeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Ne var ki; mahkemece yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Somut olaya gelince; murisin 1919 doğumlu olup 2009 yılında 90 yaşında öldüğü, davalı oğlu dışında sekiz çocuğunun daha olduğu, gerek murisin gerekse keldisinden önce ölen eşinin davalı oğlu ile birlikte yaşadığı, tanık anlatımlarından murisin başkaca malvarlığının olduğu izlenimi edinilmekle birlikte, bu hususun açıklığa kavuşturulmadığı, davaya konu taşınmazın malvarlığı içerisindeki konumunun ve değerinin belirlenmediği murisin temlikteki iradesinin tam olarak ortaya konulamadığı görülmektedir.

Hâl böyle olunca, yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle soruşturma yapılması, özellikle mirasbırakanın başkaca malvarlığı olup olmadığı ve değerinin tespiti ile mal varlığı içerisinde çekişmeye konu taşınmazın konumunun saptanması, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olup-olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, davalının alım gücünün tespiti için ekonomik ve sosyal durumun ilgili kurumlardan tetkiki, taşınmazın satış tarihindeki değerinin tespiti, değerler arasında orantılama yapılması, satışa ilişkin bedel ödemesi yapılmış ise ilgili evrakların temini, semenin bir başka ifade ile malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği gözetilerek, davalı olan oğlunun kendisine bakması nedeniyle temliki işlemi gerçekleştirip- gerçekleştirmediğinin değerlendirilmesi, böylece mirasçıdan mal kaçırma amacı taşıyıp taşımadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4532, Karar No: 2012/14186, Tarih: 05.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4532 E.  ,  2012/14186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar orman idaresinin müdahale dilekçesinde sanıklardan sadece ...'in ismi belirtilmişse de, idare temsilcisinin 20/4/2009 tarihli celsede isim belirtmeksizin duruşmalara katılma talebinde bulunduğunu bildirip mahkemece de müdahale talebinin kabulüne karar verilmiş olmasına göre tüm sanıklara yönelik olarak yapılan incelemede ;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, suça konu emvale ait olduğu iddiası ile ibraz edilen kesme ve nakliye tezkeresinin 09.12.2007 tarihinden sonra geçersiz olması karşısında belgenin dava konusu emval ile bir ilgisinin bulunmayıp ibraz edilen belgenin geçersiz, bu nedenle emvalin temininin usulsüz olduğunun bildirilmesine; ibraz edilen nakliyede emvalin cinsinin yapraklı yakacak odun olduğunun belirtilmesine karşılık suça konu emvalin ibreli sarıçam cinsi olduğunun anlaşılmasına; sanıklardan ... duruşmada doğruladığı hazırlık aşamasındaki beyanında da tezkeresi olmadığını, emvali yerlerden topladığını, duruşma aşamasında da 2007'de orman idaresinin kesiminden kalan çalı çırpıları bir yıl geçip idarece toplanmadığı için işe yaramadığını, toplamanın suç olmadığını düşünerek yakacak ihtiyacı için topladığını beyan etmesine göre sanıkların suçlarının sabit olduğunun gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2) Kabule göre de; nakil vasıtasına ilişkin sanık tarafından yatırılan teminat bedelinin iadesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca nakil vasıtası traktör ve romorkun sanığa iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5778, Karar No: 2016/433, Tarih: 16.02.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5778 E.  ,  2016/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Suç Tarihi : 10/06/2015

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

AİHS'nin 6. maddesinin 3. fıkrasının “e” bendi ile CMK'nın 202. maddesinde düzenlenen tercüman yardımından yararlanma hakkı, sanıkların meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilmediği ya da kendisini daha iyi ifade edebileceği bir dilde savunma yapmak istemesi durumunda geçerlidir. Sanığın, müdafii huzurunda alınan benzer beyanlarına, temyiz dilekçelerine ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, Türkçe'yi anlamak ve konuşmakta bir engelinin olmadığı ve savunmasını başka bir dilde yapmaya yönelik talebinin bulunmadığı; etkin pişmanlık nedeniyle yapılan indirim oranında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki (2) ve (3) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, suç konusu uyuşturucu maddeyi İran'dan Van'a getirerek, kargo ile A... göndermesi için C...'e verdiği, C...'in de bu maddeyi kargo şubesine teslim etmesi için oğlu A...'ye verdiği, A..nin ise A..... alıcının adını ve adresini yazarak kargo şubesine verdiği kolinin bu şubede görevlilerce ele geçirildiği, uyuşturucu maddenin T...'de bırakılmayacağı anlaşıldığından; sanığın fiilinin “ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, “uyuşturucu madde ithal etme” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- E... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 21/08/2015 tarihli raporunda, suç konusu maddenin "afyon sakızı" olduğunun belirtilmesi karşısında; afyon sakızının "ham afyon" olduğu, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında “ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbî afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır” hükmünün öngörüldüğü; ham afyonun TCK'nın 188. maddesinin 1 ve 3. fıkraları kapsamında “uyuşturucu madde” olmasına rağmen, aynı maddenin 4. fıkrası kapsamına girmediği ve bu konuda ham afyonun içerdiği etken maddenin dikkate alınamayacağı gözetilmeden; sözü edilen raporda suç konusu maddenin “morfin” içerdiğinin belirtilmesine dayanılarak sanığın cezasının TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrası uyarınca artırılması,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3223, Karar No: 2016/3674, Tarih: 10.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3223 E.  ,  2016/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; davalı tüketicinin elektrik faturasına yansıyan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli ve dağıtım bedelinin iadesine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına davacı kurum tarafından yapılan itiraza ilişkindir.

Davalı tarafın, dava konusu aboneliklerine ilişkin, abonelik durumunu-abonelik tarifesini(mesken mi?, ticari mi?, hayır kurumu mu?, resmi daire mi?, tarımsal sulama mı?) gösterir, sözleşme, fatura vs. belge dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenle, dosya arasında bulunması gereken; davalı tarafın abonelik durumunu-abonelik tarifesini gösterir, sözleşme, fatura vs. belgenin onaylı suretinin taraflardan sorularak celbedilerek dava dosyasına konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1686, Karar No: 2016/6798, Tarih: 14.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1686 E.  ,  2016/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Vergi Dairesince verilen mütalaanın dayanağı olan 15.12.2009 gün ve VDENR-2009-2289/60 sayılı vergi suçu raporunda sanıkların 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunmasına rağmen sadece 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemekten kamu davası açılıp hüküm kurulduğu anlaşılmakla; 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan zamanaşımı süresi içinde ayrıca kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9027, Karar No: 2023/964, Tarih: 14.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/9027 E.  ,  2023/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2019/194 Esas, 2020/167 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/3470 Esas, 2020/3388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü yabancı uyruklu şahısların sanığa uyuşturucu madde getirdiği ve bu şahsın da perakende olarak toplu halde gelen uyuşturucuları piyasaya sattığı şeklinde ihbarda bulunulduğu, ihbara istinaden alınan arama kararı sonrasında belirtilen adreste yapılan aramada sanığın ve hakkında beraat kararı verilen ...'ın yakalandıkları, ikamette yapılan aramada çeşitli tür ve miktarlarda uyuşturucu maddelerin, hassas terazilerin, sarım kağıtlarının, uyuşturucu ve uyarıcı maddeleri paketlemede kullanılan küçük şeffaf poşetlerin ele geçirildiği olayda; sanığın ikametinde ele geçirilen uyuşturucunun çeşit, cins ve miktarının kişisel kullanım sınırları üzerinde olması, sanığın aşamalardaki savunmalarında söz konusu uyuşturucunun kendisine ait olduğunu beyan etmesi ve sanıkla ilgili ihbar içeriğinin ikametinde ele geçen uyuşturucu ile doğrulandığının anlaşılmış olması gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler ve suç konusunun önem ve değeri meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı değerlendirilerek, takdiren ve teşdiden alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ihbar sonrasında sanığın ikametinde usulüne uygun yapılan aramada suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçtiği olayda sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/3470 Esas, 2020/3388 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.