muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13397, Karar No: 2024/3190, Tarih: 12.03.2024

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın suç tarihinde sağlık ocağında doktor olarak görev yaptığı, hastalardan; çekimi mümkün olmayan 2 ve 3 yönlü akciğer grafileri, 8 aylık gebe hastadan ise gebelik testi istemek suretiyle gereksiz tahlil ve grafi taleplerinde bulunduğu; mesai sonrasında ise kendisine daha fazla ücret aktarılmasını sağlamak amacıyla hasta kaydı yaparak görevinin gereklerine aykırı hareket ettiği iddiasıyla hakkında görevi kötüye kullanmak suçu kapsamında kamu davası açılmıştır.

2.Sanık aşamalarda suç kastının olmadığını, durum ve şartların gereği olarak prosedürleri uyguladığını beyan etmiştir.

3. Bozma üzerine mahkeme tarafından yapılan yargılamada; sanığın belirtilen dönemde 1000'in üzerinde hasta muayene etmesine rağmen toplamda sadece 2 hastaya gebelik testi istediğinin belirlendiği, bunun da sehven istenmiş olma ihtimalinin hayatın olağan akışına daha uygun olduğunun değerlendirildiği, sağlık ocağında 1 yönlü çekim yapabilen röntgen cihazının bulunduğu ve tek yönlü çekimlerin sağlık ocağında yapıldığı, 2 ve 3 yönlü akciğer grafilerinin ise sağlık ocağı dışında hastalar tarafından çektirilerek getirildiği ayrıca tanık röntgen teknisyeni ...'ın beyanına göre de sanığın diğer doktorlardan daha fazla röntgen talebinde bulunmadığın anlaşıldığı, dosyada mevcut 14.01.2010 tarihli raporua göre de hastalardan akciğer grafisi istemesi nedeniyle performansına toplamda 5,55 TL yansıdığının, bu miktarın bir doktorun gelirine göre almak için özel gayret sarf edeceği bir tutar olmadığının değerlendirildiği, tanık doktor ...'nun beyanına göre de muayene ve tahliller sonucu döner sermayeye yansıyan miktarın sağlık ocağındaki personele dağıtılmaksızın herhangi bir kesinti olmadan doğrudan il sağlık müdürlüğü hesabına aktarıldığı ve il genelinde tüm sağlık çalışanlarına dağıtıldığının dolayısıyla sanığa atılı eylemler sebebiyle katılan kurumun maddi zararının olmadığının anlaşıldığı; mesai saatleri sonrasında fazla hasta muayene etmesi ile ilgili iddia açısından ise dosya kapsamında mevcut raporlara göre sanığın mesai saati sonrasında muayene ettiği hastaların sontajlama usulü ile bir kısmına ulaşıldığı ve bu kişilerin gerçekten belirtilen tarihte doktora muayene oldukları, tanık Abdullah'ın beyanına göre mesai saatleri sonrasında nöbet sisteminin bulunduğu, her doktorun nöbetçi olduğu tarihlerin belirli olduğu, sanığın nöbet saatleri içerisinde başka doktorların yerine muayene yapmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla; sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediği ve atılı suçun oluşmadığı değerlendirilmekle sanık hakkında temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV.GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

IV.GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2014/274 Esas, 2015/173 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/363, Karar No: 2008/366, Tarih: 07.05.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/10-363 E.  ,  2008/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2008
Yargıtay — Esas No: 2018/1376, Karar No: 2019/813, Tarih: 11.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1376 E.  ,  2019/813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu uyuşturucu maddelerin tamamının ...Kriminal Polis Laboratuvarınca yapılan incelemede kullanılmış olduğu gözetilmeden bu maddelerin müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından uyuşturucu maddelerin müsaderesine ilişkin kısmın çıkartılmak suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37262, Karar No: 2017/16470, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37262 E.  ,  2017/16470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2298, Karar No: 2014/4835, Tarih: 17.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/2298 E.  ,  2014/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gülşehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/178-2013/451

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 886 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. Taşınmazın bir kısmı üzerinde verim çağında 20 yaşında 1 adet armut, 20 yaşında 3 adet ceviz, 20 yaşında 2 adet kayısı, 25 yaşında 1 adet elma, 15 yaşında 1 adet dut ağacı olmak üzere toplam 8 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın verim çağındaki ağaçların bulunduğu kısmının kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tamamının tarım arazisi yapılması ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

2-Kabule göre;

Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (02.08.2013 dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüş olup buna göre davanın açıldığı 2013 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, henüz 2013 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesiyle 2012 yılı verilerin esas alınmak suretiyle belirlenen m² değerine ÜFE endeksi uygulanarak 2013 yılı değerine ulaşılmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; değerlendirmeye esas alınan buğday (sulu) ve şeker pancarı (sulu) için 2013 yılına ait veri listesi getirtilerek bu veriler dikkate alınarak ve yukarıda sözü edilen bozma sebebi doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp bu ek raporun bozmaya ve veri listelerine uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda kazanılmış haklar da gözetilerek karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20762, Karar No: 2012/5333, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20762 E.  ,  2012/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine ilişkin hükme karşı sanıklar müdafiin vaki temyiz talebinin reddine dair Yenice (Çanakkale) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2009 gün ve 2008/39 Esas, 2009/142 sayılı Ek kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/548, Karar No: 2015/3506, Tarih: 08.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/548 E.  ,  2015/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2008/88-2014/538

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. H... S... ve davacı vekili Av. A.. A.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ihalenin feshi sebebiyle sözleşmenin yürütülemediği iddiasıyla, davacı kiracının açmış olduğu işletme için yapılan onarım-yatırım bedeli ile ihale, kesin teminat, depozito, işletme bedeli ve kar kaybının tazmin ve iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, onarım ve tesisat işleri bedeli 253.700,00 TL, ihale bedeli 18.880,00 TL, kesin teminat bedeli 1.925,00 TL, depozito bedeli 8.020,00 TL ve kar kaybı 792.314,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 08.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, sair talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Ü... Çınarsuyu Ormaniçi Dinlenme ve Günübirlik Kullanım Alanları İşleticiliği için yapılan ihale sonucunda, 30.07.2003 tarihinde müvekkili şirket ile davalı idare arasında kira sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilince 499.000,00 TL harcama yapılarak söz konusu yerin işletilmeye hazır hale getirildigini, dava dışı üçüncü kişi tarafından Ordu İdare Mahkemesi'nde açılan dava sonucunda ihalenin iptaline karar verildiğini, ihale tarihi olan 30.07.2003 tarihinden ihalenin feshi tarihi 24.06.2004 tarihine kadar tesise yatırım yapıldığını, tam kapasite işletilir hale getirildiğini, ancak ihalenin feshi nedeniyle işletmenin kapatıldığını, yapılan tadilat ve onarımlar ile çevre düzenlemesi ve işletme için alınan malzemeler olmak üzere yatırım bedelinin Ünye Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/6 D.İş sayılı dosyasında tespit edildiğini, bu bedelin 499.000,00 TL olduğunu, ayrıca müvekkili şirketin 10 yıl süreli kar kaybına uğradığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 145.000,00 TL yatırım bedeli, 1.000,00 TL ihale bedeli, 1.000,00 TL kesin teminat bedeli, 1.000,00 TL depozito bedeli, 2003 ve 2004 yılları için ayrı ayrı 1.000,00'er TL işletme bedeli ve 50.000,00 TL 10 yıllık kar kaybı bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Dosyaya sunulan bilirkişi raporundan sonra davacı vekili davasını ıslah ederek talebini yatırım bedeli yönünden 253.700,00 TL, ihale bedeli yönünden 18.880,00 TL. kesin teminat bedeli yönünden 1.925,00 TL, depozito bedeli yönünden 8.020,00 TL ve kar kaybı talebi yönünden 5.015.475,00 TL.'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının yatırım bedeli talebinin yersiz olduğunu, zira 15.04.2004 tarihli denetim tutanağında işletmenin ihaleye çıkartıldığı şekliyle işletilmesini sağlayacak tedbirler alınması hususunda davacıya uyarıda bulunulduğunu, davacıdan yeni bir bina yapması veya mevcut yerleri yıkmasının talep edilmediğini, dolayasıyla yapmış olduğu yatırım bedelinin talep edilemeyeceğini, ayrıca kira sözleşmesinin 30.07.2003-31.12.2005 tarihleri arasını kapsadığını, sözleşme ve şartnameye göre şözleşme süresinin yüklenicinin talebi üzerine ve idarenin talebi kabul etmesi halinde bir defa 3 yıl ve bir defa da 4 yıl olmak üzere uzatılabileceğinin kararlaştırıldığını, sözleşmenin 10 yıl için yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, bu nedenle 10 yıllık kar kaybı talebinin yerinde olmadığını, davacının 2003 ve 2004 yılları için kira bedeli talebinin de yersiz olduğunu, bu yıllarda davacı tarafça söz konusu işletmenin çalıştırıldığını, bu nedenle kira bedeli talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yanca onarımlar, yeni yapımlar, kalorifer tesisat işleri, sıhhi tesisat işleri, elektrik tesisat işleri bedeli olarak toplam 253.700,00 TL harcama yapıldığı, 03.12.2009 tarihli talimat yoluyla alınan teknik bilirkişi heyeti raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle bu taleple ilgili olarak ıslah talebi de dikkate alınarak tamamı yönünden kabulüne, davacı tarafça ihale bedeli olarak 18.880,00 TL, kesin teminat bedeli olarak 1.925,00 TL ve depozito bedeli olarakta 8.020,00 TL ödendiği, sözleşmenin yürütülememesinde davacı yanın herhangi bir kusuru bulunmadığı, ihale nedeniyle ödenen bu miktarların davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle bu kalemler yönünden kabule, davacı Şirketin 2003 yılı için işletme bedeli olarak KDV dahil 16.095,00 ve 2004 kabulüne yılı için 45.308,00 TL ödediği, ancak bu süre içerisinde davaya konu tesisin davacının hüküm ve tasarrufu altında kalmış olması nedeniyle bu kalemler yönünden talepte haklı olmadığı gerekçesiyle reddine, kar kaybı talebi yönünden ise; taraflar arasında yapılan sözleşme hükümlerine göre, 30.07.2003-31.12.2005 tarihleri arasındaki dönem için kira kararlaştırıldığını, feshin 23.01.2005 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, bu durumda belirtilen tarihten itibaren dönem sonu olan 31.12.2005 tarihine kadar 11 ay 8 günlük süre için kar kaybı istenebiliceği, sözleşmenin "sözleşme süresi" başlıklı 4.maddesinde, işletme süresi 30.07.2003-31.12.2005 tarihleri arasında 2 yıl 5 ay 2 gün olarak belirlendiği, 5.maddede ise süre uzatımının "işletme süresi sona ermeden, bir öncesinden idareye yazılı başvuruda bulunması ve idarece uygun görülmesi halinde işletme müddeti bir defa 3, bir defada 4 yıl olmak üzere toplam iki defa uzatılabilir" şeklinde düzenlendiği, Buna göre normal süre tamamlanmadan, süre uzatımına gidilemeyeceğinden dönem sonuna kadarki rayiç kira üzerinden kar kaybı istenebileceği, davaya konu işletmenin yıllık ortalama gelirinin 843.885,00 TL, olacağının hesap edildiği buna göre 11 ay 8 günlük sürede talep edilebilecek kar kaybının 792.314,00 TL olacağı gerekçesiyle kar kaybı isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin faydalı ve zaruri masraf bedeline ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin faydalı ve zaruri masraf bedeline ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davaya dayanak yapılan ve karara esas alınan 30.07.2003 başlangıç tarihli ve 2 yıl 5 ay 2 gün (31.12.2005) bitiş tarihli süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 10.maddesinde, işletmecinin; şartname ve sözleşmenin özel hükümler bölümünde ve ekli avan projede ve/veya krokide gösterilen ve bunlara ait ayrıntılı açıklamada özellikleri belirtilen ve kendisine; tamamlanmış ve/veya tamamlanmak ve/veya yapmak üzere verilen hizmet ünitelerinin dışında yer işgal edemeyeceği, ilave yapamayacağı, şeklini değiştiremeyeği kararlaştırılmıştır. Yine sözleşmenin 11.maddesinde, zaman içinde günün şartlarına göre ihtiyaç olarak ortaya çıkacak zaruret arz eden hallerde; işletmecinin mevcut hizmet ünitelerinde ilave ve benzeri değişiklik ile bunların dışında yeniden ayrı bir hizmet ünitesi yapmak istemesi halinde; yapacağı ilave ve yeni hizmet ünitesi ile ilgili isteğini projelendirmek ve özelliklerini belirtmek şartıyla yazılı olarak idareye müracaat edeceği, Merkezce de bu istek incelenerek nelerin nasıl yapılacağı ve hangi tür malzemenin kullanılacağı uygun görüldüğü taktirde işletmeciye yazılı olarak bildirileceği, ya da tespit edilen ilave ve ek hizmet ünitesine ait proje üzerinde istediği değişikliği yaparak yazılı olarak işletmeciye bildireceği, işletmecinin bunları kabul ederse yazılı olarak kabul ettiğini bildireceği, idarece de ayrıca kendisine yazılı olarak imalata başlaması ve kullanılacak malzemenin listesi bildirildikten sonra uygulamaya başlayacağı, yapılacak; ilave ve yeni hizmet üniteleri ile ilgili teklifleri idare uygun görmediği taktirde ret edeceği, bu yapılanlara karşılık işletmecinin hiçbir şekilde bedel ve ek işletme süresi talebinde bulunamayacağı, gelişme planında yer alan ve merkezce uygun görülen işletmeci tarafından yapılan gelir getirici nitelikleri tesislerin maliyet bedelinin % ....(yüzde......) işletme bedeline ilave edileceği, bu durumun ek sözleşme ile belirleneceği, işletmeci tarafından yapılan bütün bu ilavelerin ve ek hizmet ünitelerinin hiçbir kısmı veya parçası sökülmeden, değiştirilmeden sözleşme sonunda eksiksiz idareye bırakılacağı kararlaştırılmıştır.

Kural olarak, kiracının akdi ilişkinin devamı sırasında kiralanana yönelik değer arttırıcı masraf ve harcamaları sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı kiralayandan isteyebilmesi için konuya ilişkin sözleşmede ayrıca bir düzenleme bulunmaması gerekir. Sözleşmede bir hüküm var ise tarafların ona göre hareket etmesi gerekir.

Kural olarak, kiracının akdi ilişkinin devamı sırasında kiralanana yönelik değer arttırıcı masraf ve harcamaları sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı kiralayandan isteyebilmesi için konuya ilişkin sözleşmede ayrıca bir düzenleme bulunmaması gerekir. Sözleşmede bir hüküm var ise tarafların ona göre hareket etmesi gerekir.

Kira sözleşmesinin 11.maddesinde; kiralanana yapılanlara karşılık işletmecinin hiçbir şekilde bedel ve ek işletme süresi talebinde bulunamayacağı, işletmeci tarafından yapılan bütün ilavelerin ve ek hizmet ünitelerinin hiçbir kısmı veya parçası sökülmeden, değiştirilmeden sözleşme sonunda eksiksiz idareye bırakılacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşme hükmüne göre kiracının yaptığı masraflar nedeniyle kiralayandan her hangi bir bedel talep edemeyeceği öngörülmüştür. Serbest irade ile sözleşmeye konulan bu hükümler geçerli olup, tarafları bağlar. Anılan sözleşme hükmünün olaya ve tarafların hukuki durumuna etkisi mahkemece değerlendirilmiş değildir. Bu itibarla, davacı kiracının yaptığı masrafların bedelini talep etme hakkı olmadığından faydalı ve zorunlu masraflara ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

3-Davalı vekilinin kar mahrumiyetine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Türk Borçlar Yasasının 112. maddesine göre borç hiç veya gereği gibi ifa edilmezse borçlu, kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe, alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlüdür. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.

Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kârdan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kârdan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Davaya konu kiralanan kira sözleşmesi gereğince davacı kiracıya teslim edilmiş olup, dava tarihinde de davacının hakimiyetinde ve zilyetliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Kiralananın tahliye edildiğinin kabul edilebilmesi için kiralananın fiilen boşaltılması yeterli olmayıp anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Davacı tarafından kiralananın davalı kiraya verene teslim edildiğine ilişkin delil sunulmamıştır. Davalı ise kiralananın davadan sonra 02/02/2009 tarihinde tutanakla teslim edildiğini belirtmiş ve buna ilişkin tutanağı dosyaya ibraz etmiştir. Bu durumda davacının kira süresinin bitim tarihi olan 31.12.2005 tarihine kadar kiralananı kullandığı kabul edilerek mahrum kalınan kar olmadığından istemin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile kar kaybı isteminin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.