muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1243, Karar No: 2016/914, Tarih: 09.02.2016

. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Mahkemece, tesis kadastrosuna ait denetime elverişli nitelikteki hesap çizelgesi, eski tarihli hava fotoğrafları, uydu fotoğrafları ve ortofoto getirilmemiş, tesis kadastrosu paftası ile uygulama kadastrosu paftası çakıştırılmamıştır. Bilimsel verilerle desteklenmeyen ve denetime imkan vermeyen soyut içerikli, gerekçesiz ve yetersiz fen bilirkişi rapor ve haritasına itibar edilerek hüküm kurulamaz. O halde mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece önce dosya yukarıda açıklanan şekilde keşfe hazır hale getirilmeli ve bundan sonra mahallinde yöntemine uygun bir keşif yapılarak kadastro teknisyeni sıfatına sahip önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda açıklanan yönteme uygun harita ve rapor düzenlemesi istenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09.02.2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17038, Karar No: 2016/3732, Tarih: 24.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/17038 E.  ,  2016/3732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı bulunan davalıya ait ... plakalı aracın karıştığı trafik kazası nedeniyle dava dışı araçta meydana gelen ve sigortacı tarafından ödenen 9.950,00 TL maddi tazminatın aracın alkollü kullanılması nedeniyle ödeme tarihinden itibaren davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı, kazada kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen , davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 09.09.2014 gün 2014/14543 Esas -2014/11409 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına verilmiştir.

Bozma ilamına uyulmasından sonra mahkemece, toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile 9.950,00 TL maddi tazminatın ödenme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97.maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nın 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97.maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasayağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281.maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uyulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

Dairemizin bozma ilamında da, mahkemece yapılacak işin, sürücünün alkol aldığı kabul edilerek, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında olup olmadığı üzerinde durulması, içinde nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir verilmesi gerektiği belirtilmiş, mahkemece Dairemizin bozma ilamından sonra nöroloji uzmanı, makine mühendisi ve trafik mühendisinden oluşan heyetten alınan raporda; davalı %100 kusurlu olsa dahi kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği belirtildiği halde davanın kabulüne verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24.3.2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11401, Karar No: 2012/8306, Tarih: 26.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/11401 E.  ,  2012/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : 1- Sanıklar hakkında; TCK'nın 265/1, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında ayrıca; TCK'nın 152/1-a, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : 1- Sanıklar, 2- Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Üst Cumhuriyet savcısının, yasal süreden sonra olan temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyizde;

Sanıkların biçerdöverlerin tane kayıplarını tespit ve biçerdöver kullanıcılarının belgelerini kontrol etmekle görevli memurlar olan katılanların görevlerini yaptırmamak amacıyla direnme eylemlerini birlikte gerçekleştirdiklerinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, haklarında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8429, Karar No: 2022/3391, Tarih: 14.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8429 E.  ,  2022/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulandığı kararda belirtilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak, infazda gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Sanığın, okula ait binanın içerisindeki kantinden hırsızlık yapmaya kalkıştığının anlaşılması karşısında; eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesinde unsurları belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı kanunun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, atılı suçları birlikte işlediği dava dışı yaşı küçük sanık ... hakkında ... Anadolu 6. Çocuk Mahkemesi'nin 2013/223 E, 2013/48 K sayılı dosyası ile yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin ortaya çıkartılması açısından anılan dosyanın onaylı suretinin bu dosya içerisine alınarak, bir bütün halinde sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın, atılı suçları birlikte işlediği dava dışı yaşı küçük sanık ... hakkında ... Anadolu 6. Çocuk Mahkemesi'nin 2013/223 E, 2013/48 K sayılı dosyası ile yapılan yargılama neticesinde verilen, dosya içerisinde mevcut kararında, müşteki ...’un "Suça sürüklenen çocuğun babasının, zararını olaydan bir gün sonra karşıladığını" bildiren dilekçe verdiğinin belirtildiği, sanığın talimat ile alınan 30.12.2013 tarihli savunmasında "...camların kırılması nedeniyle oluşan zararı karşıladık" şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; (1) nolu bozma nedenine göre ilgili dosya getirtilerek sanık hakkında, mala zarar verme suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Sanık beyanına göre atılı suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin dikkate alınmaması,

4-5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede yer verilmeyen TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

5-Sanık hakkında, hükümlülüğün yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 14/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24327, Karar No: 2012/27336, Tarih: 27.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/24327 E.  ,  2012/27336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2008/73-2012/734

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı,... ve... Halk Eğitim Merkezlerinde 1990 – 2007 yılları arasında usta öğretici olarak tam gün ve sürekli olarak çalışmasına rağmen, çalıştığı sürelerin eksik şekilde Kuruma bildirildiğinden bahisle eksik günlerin tespitini talep etmiş, Mahkemece, tanık beyanlarına göre her yıl öğretim dönemi sonunda işyerinde üretilen ürünlerin sergisinde davacının üçer gün görevlendirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

...’na bağlı Halk Eğitim Merkezlerinde usta öğretici olarak ek ders ücret bordrolarında belirtilen saatler kadar, ders ücreti karşılığı çalışmış olan davacının, ay içerisindeki toplam çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirimi yapılmış olup, iş bu dava ile davacı, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki çalışmalarının tam süreli olarak kabulü ile ayda 30 gün üzerinden bildirim yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davanın 5510 sayılı Kanun’un 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7’nci maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesidir.

Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesi; “Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir.” düzenlemesini getirmiş, bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5’inci maddesi “ Uzman ve Usta Öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1 - Geçici personel olarak:

1 - Geçici personel olarak:

Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun’un 1’inci maddesi ile değiştirilen 4’üncü maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2 -Ek ders görevi verilmek yoluyla:

4’üncü maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89’uncu maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ... Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir.”; aynı yönetmeliğin 8’inci maddesi; “Geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir.” ve 9’uncu maddesi; “Uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. Kurum Müdürü, Cumartesi, Pazar günleri de dâhil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 8.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir. Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup; anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan “İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde; çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dâhilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Somut olayda; davacının davaya konu dönemde “part-time” esasına göre çalıştığı Mahkemece de kabul edilmiştir. Bu nedenle; kamu kurumu niteliğindeki işyerinde davacının usta öğretici bordrolarına göre ders ücreti karşılığı çalıştığı, günlük çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirildiği nazara alındığında, işverence yapılan işlemlerde bir isabetsizlik bulunmadığından davanın reddi gerekirken, tanıkların resmi belgeler karşısında soyut düzeyde kalan beyanına itibar edilerek, her öğretim yılı sonunda sergide görevlendirildiğinden bahisle, puantaj ve ek ders ücret bordrolarıyla çelişecek şekilde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile davalı ... adına Hazine vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1405, Karar No: 2018/3569, Tarih: 28.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/1405 E.  ,  2018/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1973 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişilerinin 27.11.2012 tarihli krokili raporlarında (A) harfi ile ve kırmızı renkli kalem ile taralı şekilde gösterilen 3.993,98 metrekare yüzölçümündeki kısmın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3031, Karar No: 2012/7157, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3031 E.  ,  2012/7157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıyı avukat olarak açmış olduğu davalarda temsil ettiğini,davalı ile yapılan beş ayrı avukatlık ücret sözleşmesi ile işin konusu ve bedelinin belirlendiğini, bu işlerin yapılmasına rağmen ücretlerinin ödenmediği için davalı hakkında icra takibi yaptığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile avukatlık ücreti hususunda 4.000 TL bedel üzerinden anlaşmak için memur görevlendirildiğini ancak davacının kabul etmediğini, davacıya 2.837 TL ödeme yapıldığını,ayrıca davacının akaryakıt alacağına ilişkin icra dosyalarına konu borçlar yönünden elinde fişler olmasına rağmen zaman kazanmak için itiraz ederek haksız olarak aleyhlerine inkar tazminatına hükmedilmesine sebeb olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, avukatlık ücret alacağına ilişkin yapılan icra takibine vaki itirazın iptali davası olup, 2012/3031-7157

davacı alacaklı tarafından ... 2. İcra müdürlüğünün 2010/1953 esas sayılı icra takip dosyasında düzenlenen ödeme emrinde davalı ile yapılan avukatlık ücret sözleşmelerine dayanmış ve bu ücret sözleşmelerinde belirlenen bedeller asıl alacak kalemi olarak gösterilerek icra takibi yapılmıştır. İcra takibine esas ödeme emrinde 27.05.2008 tarihli avukatlık ücret sözleşmesinden dolayı 2.500 TL asıl alacak talep edilmesine rağmen mahkemece bu sözleşmeden kaynaklanan alacağın 3.317,67 TL olduğu kabul edilerek bu kısım üzerinden mahsuplaşmaya gidilerek itirazın iptaline karar verilmiştir. Hakim iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, talepten fazlaya karar veremez. Mahkemece HMK 26. maddesi hükmüne aykırı ve talep aşılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.