muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15695, Karar No: 2013/4876, Tarih: 04.04.2013

çıktığını söylemişlerdir. Davacı hakkında Erzincan Devlet Hastanesinde 6.6.2011 tarihinde saat 01.48 de düzenlenen raporda 0.34 promil alkollü olduğu tesbit edilmiş, acil servise saat 21.24 te kaydının yapıldığı anlaşılmıştır. Her ne kadar duruşmalarda dinlenen tutanak tanıklarının beyanlarından ve dosyadaki belgelerden tam olarak alkol ölçümünün yapıldığı saat tesbit edilememiş ise de; davacının da kazada basit tıbbı müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması, öncelikle muayene ve müdahalenin yapılması, ayrıca araçta bulunan diğer şahısların da yaralanması sebebiyle onlara da müdahale edilmesi sebebiyle tahminen saat 22.00 sıralarında alkol ölçümünün yapılabileceği şeklinde değerlendirme yapılmıştır. Trafik görevlilerince 5.6.2011 tarihli saat 22.30 da düzenlenen alkollü sürücü gözlem tutanağında da davacı sigortalının doktor raporu ile 0.34 promil alkollü olduğunun tesbit edildiği, yapılan kontrolde sürücünün ayakta durmakta zorlanmadığı, konuşma anlama yeteneğini kaybetmediği belirtilmiştir. Buna göre de en geç saat 10.30 da alkol ölçümünün yapıldığının kabulü gerekir.

Davalı vekili, olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini, Widmark metoduna göre sigortalının olay anındaki alkol oranının daha fazla olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, hasar dosyasının da alkol nedeniyle reddedildiği anlaşılmıştır.

Davacı aracı, ... model ...r kamyonet olup sigorta bedeli 30.001 TL.dir Ekspertiz raporunda pertinin uygun görüldüğü bildirilmiştir.

Ayrıca 6100 sayılı HMK.nın 266. Maddesi hükmüne göre "mahkeme çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ve çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz." Kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği ve sigortalı araçta bu kaza nedeniyle oluşan gerçek zarar miktarının tesbiti, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konulardan değildir. Bu hususlarda uzman bilirkişilerce inceleme yapılması gerekir. Yukarıda açıklanan ilkelere göre sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Kazanın ve dolayısıyla hasarın

salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir. Bu konularda mahkemece hiç bilirkişi incelemesi yapılmaksızın kasko sigortası genel şartlarında sürücünün güvenli sürüş yeteneğinin kaybetmesinin zararın teminat dışında kalması için zorunlu olmayıp yasal sınırın üzerinde alkol alınmasının yeterli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir. Bu konularda mahkemece hiç bilirkişi incelemesi yapılmaksızın kasko sigortası genel şartlarında sürücünün güvenli sürüş yeteneğinin kaybetmesinin zararın teminat dışında kalması için zorunlu olmayıp yasal sınırın üzerinde alkol alınmasının yeterli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyeti gibi kurum ve kuruluşlardan seçilecek aralarında nöroloji uzmanı ile trafik kusur ve hasar konularında uzman bilirkişilerden oluşacak bilirkişi kurulundan davacı sigortalının savunması, davacı aracında bulunan şahısların ifadeleri, alkol raporu, olay saatindeki alkol oranı, olayla ilgili resmi görevlilerce düzenlenen tutanaklar, tüm dosya kapsamı ile olayın oluş şekli, hava, yol, gün trafik durumu birlikte değerlendirilerek kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurların da kazanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığının, davacı aracında meydana gelen gerçek zarar miktarının, onarımının mı pertinin mi ekonomik ve uygun olduğunun tesbiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'a geri verilmesine 4.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16110, Karar No: 2015/22501, Tarih: 30.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16110 E.  ,  2015/22501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi, yabancı dil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.06.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 40 ıncı maddesi uyarınca hak kazandığı mühendis ve mimar zammı ile yabancı dil zammının çıplak ücrete dahil olup olmadığı ve bunun sonucu olarak, teşvik primi fark alacaklarının doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının çalıştığı işyerinde bağıtlanan TİS’in 39 uncu maddesinde, 22. Sıralı cetvele göre işe alınacak personel açıklanmış, mühendis ve mimarlar başlıklı 40 ıncı maddede ise, madde 39’a göre işe alınan mühendislerin uzmanlık alanlarında çalıştırılmaları halinde ücretlerinin % 25 zamlı ödeneceği kararlaştırılmış, maddenin devamında, bu zamlı ücretin bayram, genel tatil, akdi tatil, ücretli izin, ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınacağı belirtilmiştir.

TİS 60/c maddesinde, yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden, ihtiyaç duyulan dil için yapılacak Kamu Personeli Dil Sınavında 70 ve daha fazla not alanların ücretlerinin % 15 zamlı ödeneceği hükme bağlanmış, yine aynı maddenin (d) bendinde, 8,5 saat ve üzeri çalışanlara saat ücretlerinin % 15’i, 7,5 saat ve altında çalışanlara ise % 10’u tutarında verimliliği teşvik primi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Diğer yandan 67/b ve 69/c maddeleri uyarınca da kısım şeflerine, görevde ve iş başında kaldıkları saatler için saat ücretlerinin % 6’sı kadar idarecilik primi verileceği öngörülmüştür.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, işyerinde TİS’e bağlı şekilde mühendis olarak çalışmaktadır. TİS 40 ve 60 ıncı maddelerindeki hükümler temel ücrete eklenecek unsurlara ilişkin olup, 39. madde ise kök ücrete dairdir. TİS’in 59 uncu maddesi, farklı ücretlerin temel ücretin belirlenmesinde ne şekilde göz önünde bulundurulacağını düzenlemektedir. Yabancı dil zammı ve teşvik priminin düzenlendiği 60 ıncı maddenin başlığından da açıkça anlaşıldığı üzere, bu kalemler ‘farklı ücret’ olarak öngörüldüğünden, bu iki unsurun 59/c maddesinin hükmü uyarınca kök ücrete eklenmesi gerekir. 59/ç maddesinde sayılan, ‘farklı ücret’ kavramı içindeki ücretlerin dikkate alınacağı alacak kalemleri tahdidi olmayıp örnekleme amaçlıdır.

Açıklanan nedenlerle; söz konusu zam ve primin, kök (asıl) ücretin bir parçası olduğu anlaşılmakla, davanın kabulü yerine reddine ilişkin yerel mahkemenin bozulması gerektiği kanaatiyle, Dairenin onama yönündeki görüşüne katılmıyorum. 30.06.2015
Yargıtay — Esas No: 2009/53540, Karar No: 2011/12771, Tarih: 09.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/53540 E.  ,  2011/12771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/63320

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2007

NUMARASI : 2007/1243

SUÇ : Su hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle ilgili düzenleme 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer almakta olup, buradaki "malın değerinin az olması" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınmasını ifade ettiği ve olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki kaçak elektrik kullanma suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından bahisle, sanık hakkında yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6901, Karar No: 2012/166, Tarih: 11.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/6901 E.  ,  2012/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı 359/a-2, TCK'nun 62/1. maddesi (10 ay Hapis Cezası) 51/1.(erteleme -1 yıl denetim süresi)

Kaçakçılık suç raporu içeriğinden sanığın sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturaların 2002-2003 takvim yıllarına ait olduğu, 2004 yılına ilişkin fatura olmadığı gibi düzenlenmiş VİR'da bulunmadığı anlaşılmakla inceleme 2002-2003 takvim yılları dikkate alınarak yapılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2002-2003 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4122, Karar No: 2024/1679, Tarih: 12.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4122 E.  ,  2024/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1908 E., 2023/567 K.

DAVA TARİHİ : 16.10.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/871 E., 2020/659 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına 750,00 TL tedbir ve yoksulluk, 75.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya bırakılmasına, erkek yararına 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya bırakılmasına, erkek yararına 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin sıklıkla kadına fiziki şiddet uyguladığı, küfür ve tehdit ettiği, konutun anahtarını alarak kadının konuta gitmesine engel olduğu, sürekli şekilde kadını ortak çocukları kaçırmak ve bir daha göstermemekle tehdit ettiği, bu şekilde davacı kadın üzerinde psikolojik baskı uyguladığı, kadına ekonomik olarak katkıda bulunmadığı, kadının ve çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığı ve bu şekilde kadına ekonomik şiddet uyguladığı, kadının ise erkeğe "şerefsizsin ,adisin, adam değilsin "diyerek hakaret ettiğini belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın da kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, velâyet, nafakalar, tazminatlar ve reddedilen manevî tazminat talebi yönünden kararın kaldırılmasına, tanıma ve tenfiz davasının bekletici mesele yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, velâyet, nafakalar, tazminatlar ve reddedilen manevî tazminat talebi, tanıma ve tenfiz davasının bekletici mesele yapılması gerektiği yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eldeki karşılıklı boşanma davasında, erkek tarafından açılan yabancı mahkemece verilen boşanma kararına yönelik tanıma ve tenfiz davasının bekletici mesele yapılmasının gerekip gerekmediği, asıl ve karşı davanın kabulü, kusur ve fer'îler noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 165 inci maddesi, 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı, 169 uncu, 174, 175, 176, 182, 323, 327, 328, 330 ncu maddeleri ile 335 inci vd. Maddeleri.

3. Değerlendirme

Davalı-davacı erkek tarafından, tarafların boşanmalarına dair yabancı mahkemece verilen kararın tanınması ve tenfizi için 20.12.2023 tarihinde, İnegöl Aile Mahkemesinde dava açıldığı, yargılamanın devam ettiği görülmektedir. Tanıma ve tenfiz kararının kesinleşmesi halinde, yabancı ilamın kesin hüküm etkisi yabancı mahkeme kararının o ülkede kesinleştiği andan itibaren hüküm ve sonuç doğuracağına göre, taraflar o tarihte boşanmış olacaktır. Bu itibarla, tanıma ve tenfiz davasının neticesi bu davayı etkileyeceğinden, tanıma ve tenfiz kararının kesinleşmesinin beklenerek hasıl olacak neticeye göre hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8188, Karar No: 2022/1792, Tarih: 08.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8188 E.  ,  2022/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının kısmen kabulüne dair verilen kararın, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 18/08/2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralanması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesi ile talebini 211.332,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, başvurunun kabulüne ile 211.332,00 TL tazminatın 04/02/2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ... şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalının itirazının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne, diğer itirazlarının reddine dair verilen karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Olaya ilişkin olarak açılan Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/5857 Soruşturma sayılı dosyasında Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında uzlaştırma faaliyetlerinde bulunulup uzlaşmanın sağlandığı, bu sebeple Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun 253/19. bendine göre ise "...Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38'inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden

sayılır." hükmü yer almakta olup,anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma raporu düzenlenmekle davacının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma raporu da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir. Tüm bu nedenlerle uzlaşma raporu ilam mahiyetinde olduğundan ve uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağından, başvurunun reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle talebin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.