muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4901, Karar No: 2014/12096, Tarih: 02.06.2014

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır

Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda, duruşmada dinlenen davacı tanıkları otelde vardiya usulü çalışıldığını ancak davacının sadece 8.00-22.00 arası haftanın 6 günü çalıştığını beyan etmişlerdir. Davalı ise tanık dinletmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarından hareketle davacının 08.00-22.00 arası günde 14 saat, 1 saat ara dinlenme ile haftada 33 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş, mahkemece rapora itibar edilerek %30 hakkaniyet indirimi yapılarak fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

Ne var ki, mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Davacı dahi dava dilekçesinde işe giriş çıkışların kartla olduğunu beyan etmiştir. Şu halde davalı iş yerinde günlük çalışma saatlerini gösteren kayıtlar varsa getirtilmeli, bu kayıtlar davacı tanıklarının beyanları ile birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Davalı işyerinin otel olduğu da gözönünde tutularak davacı tanıklarına belirttikleri işyeri çalışma düzeninin sezonluk mu yoksa tüm döneme ilişkin mi olduğu açıklattırılmalı, fazla çalışmanın hangi döneme ilişkin olduğu yeniden değerlendirilmeli ve tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de davacının günlük 14 saat çalışmasından yukarıda bahsedilen ilkeler doğrultusunda 2 saat ara dinlenme düşülmesi gerekirken 1 saat ara dinlenme düşülmesi ve net fazla çalışma ücretinin tespitinde SGK primlerinin düşülmemesi dahi isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5968, Karar No: 2009/3479, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5968 E.  ,  2009/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Gerekçeli kararın ..... mirasçısı.... mirasçıları ... ve ... ile.... mirasçısı ...'ya tebliğ edildiğine ilişkin dosya içinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığından; kendilerine tebligat yapılmış ise tebliğ belgelerinin dosyasına konulması veya kayıtlara dayanılarak tebliğ günlerinin açıklanması; kendilerine tebligat yapılmamış ise gerekçeli kararın yöntemince kendilerine tebliğleri sağlanarak tebliğ belgelerinin dosya içine konulması, temyiz sürelerinin beklenilmesi;

2- Uzman jeolog bilirkişi raporu ve hükme esas olan ve 1982 yılında yapıldığı anlaşılan kıyı kenar çizgisi çalışmasının hangi yasa uyarınca hangi kurum tarafından hangi yönteme göre yapıldığının, yapılan çalışmanın çekişmeli taşınmaz üzerinde hak iddia eden ilgililerine tebliğ edilip edilmediğinin, tebliğ edilmişse hangi şekilde tebliğ edildiğinin; kıyı kenar çizgisi çalışmasının kesinleşip kesinleşmediği ile, kesinleşmişse kesinleşmesine esas olan herhangi bir yargılamanın olup olmadığının merciinden sorularak alınacak cevapların dosya içine konulması;

3- Kadastro mahkemesine devredilen Hazinenin Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı davada taraf gösterdiği çekişmeli taşınmaz üzerinde hak iddia eden ...,...,'nun,,,,,, ile .....'un, ....u ile ,,,,,'nun, .... ile....,'un, ,,,, ile ....'nun, ..... ile .....'nun aynı kişiler olup olmadığı Nüfus Müdürlüğü'nden ve ayrıca mahallinde kolluk araştırması yapılmak suretiyle alınacak cevapların dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26712, Karar No: 2013/20334, Tarih: 09.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26712 E.  ,  2013/20334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :14.07.2011
Yargıtay — Esas No: 2017/29047, Karar No: 2017/27459, Tarih: 18.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/29047 E.  ,  2017/27459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; 5237 Sayılı TCK' nın 155/1, 50, 52 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın; bozulan tüfeğini ve tamir bedeli olan 400 TL parayı tüfek onarım işi ile uğraşan sanığa verdiği, ancak sanığın parayı ve tüfeği iade etmediği iddia ve kabul edilen olayda ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığın katılandan tüfeği tamir için hizmet ilişkisi kapsamında alması ve teslim amacına aykırı davranması karşısında ; eyleminin TCK'nın 155/2 maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde, basit güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de ;

a)Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle , hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

b) Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek fazla ceza tayini,

c) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ile TCK'nın 52/3. maddelerine muhalefet edilmesi,

d)Sanık hakkında TCK’nın 155/1. maddesi uyarınca hapis ve adli para cezası belirlendikten sonra, doğrudan hükmedilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının aynı Kanunun 52/2.maddesi gereği, ayrı ayrı bir gün karşılığı belirlenen miktar üzerinden paraya çevrilmesi ve yine aynı kanunun 52/4.maddesine göre ayrı ayrı mehil veya taksitlendirmeye karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmedilen kısa süreli hapis cezasından çevrili adli para cezası ile hapis cezasının yanında belirlenen adli para cezası içtima edilerek sonuç cezanın tayin edilmesi ve toplam miktar üzerinden taksitlendirme yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30439, Karar No: 2018/25347, Tarih: 19.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/30439 E.  ,  2018/25347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

... Köyü 147 ada 19 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda arsa rayiç fiyatlarının çok düşük olması gerekçe gösterilmek suretiyle genel deyimlerle m² birim fiyatının 25 TL olarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/154, Karar No: 2017/3137, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/154 E.  ,  2017/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet - Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

A-Sanıklar ... ve ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 345/a maddesine ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 345/a maddesine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

1-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar, bilançolar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, sadece 2010 yılı bilançosuna göre düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında tayin olunan 10 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Müşteki lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde müşteki vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1575, Karar No: 2024/7052, Tarih: 02.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1575 E.  ,  2024/7052 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/154 Esas, 2022/377 Karar

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş olup, kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Çöçelli köyünde 2006 tarihinde 6831 sayılı Orman Kanununa (6831 sayılı Kanun) göre orman kadastrosu ve 2/B çalışması yapıldığı ve 09.04.2007 tarihinde askı ilana çıkartıldığı, taşlık olarak tescil harici bırakılan taşınmazın bulunduğu Çöçelli köyünde genel arazi kadastrosunun 1961 yılında yapıldığı ve 05.06.1961 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, sınırlarını belirttiği yere müvekkilinin 30 yılı aşkın bir süredir nizasız ve fasılasız malik sıfatı ile zilyet olarak kullandığını, dava konusu yerin müvekkili adına tapuya tescilini istemiş; davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; 25.12.2014 tarihli ve 2014/112 Esas, 2014/898 Karar sayılı kararı ile, "davacı lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Kahramanmaraş ili Pazarcık ilçesi Çöçelli Mahallesinde bulunan fen bilirkişisi tarafından düzenlenen krokilde (A) harfi ile gösterilen 8106,31 metrekarelik taşınmazın ev ve bahçe vasfı ile davacı adına tapuya tesciline" karar verilmiş, kararın, davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi sonrasında Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.11.2020 tarihli ve 2020/8696 Esas, 2020/5125 Karar sayılı ilamıyla; "yargılama sırasında yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunun 11 inci maddesi gereğince Kahramanmaraş ilinin 30.03.2014 tarihinde Büyükşehir statüsü kazandığından köyün tüzel kişiliği kalktığı için, mahalle olarak bağlı olduğu Pazarcık ilçesi Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiş ise de, Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi'nin de davada taraf olması gerektiğinin gözden kaçırıldığından taraf teşkilinin sağlanması, ayrıca, zilyetlik araştırması yapılması için kararın bozulmasına" karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; "Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi davaya dahil edilmiş, davacının 1980 yılında imar ihyaya başladığı, taşınmazın içerisindeki taşları 2-3 ay içerisinde temizleyerek imar ihyayı tamamladıktan sonra taşınmaza ev yaptığı, taşınmazın çevresini bahçe ve tarla olarak kullandığı, bahçeye domates, biber, patlıcak ekerek kullandığı, etrafına da meyve ağaçları diktiği, kuruyan meyve ağaçlarının yerine yeniden meyve ağaçları ve çam ağaçları diktiği, 1995 yılında zeytin ağaçları diktiği, 2002 yılında toprak evi yıkarak şuanda zeminde bulunan 3 katlı evi yaptığı, dava konusu taşınmazın mera ve otlak olmadığı, köyün orta malı olmadığı, orman, ve köy tüzel kişiliğine ait yerlerden olmadığı, köy halkının faydalanmasına tahsis edilen yerlerden olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Kahramanmaraş ili Pazarcık ilçesi Çöçelli Mahallesinde bulunan fen bilirkişi rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen, en yakın 216 ada 2-3-4 parseller ile 279 ada 3 ve 313 ada 1 nolu parseller ile uydu fotoğrafında yeşil kalem ile çizili 8.090,38 metrekarelik taşınmazın ev ve bahçe vasfı ile davacı adına tapuya tesciline" karar verilmiş, karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, yazılı şekilde karar verilmiş ise de; bu karar usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki; Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin bozma ilamı sonrasında, 21.10.2021 tarihli keşif icra edilmiş olup, keşifte hazır bulunan fen, jeodezi ve fotograketri mühendisi kurulu, ziraat yüksek mühendisi bilirkişiler tarafından raporlar düzenlenmiş, Pazarcık Belediyesinin 11.03.2022 tarihli müzekkere cevabında; Çöçelli mahallemizde bulunan tescil harici alan incelenmiş olup ekli krokide de belirtildiği üzere yaklaşık 13 m'lik alan parka tecavüzlü olup diğer kısımları Uygulama İmar Planı dışında kalmakta olduğu, Çöçelli mahallesine ait İmar Planı tasdik tarihinin 20.11.2009 olup, 30.03.2014 tarihinden sonra Büyükşehir Belediyesi olması sebebiyle belediye sınırının il sınırı olmasından dolayı Belediye sınırları içerisinde kalmakta olduğu bildirilmiştir. Buna göre; keşifte hazır bulunan fen bilirkişisinin 29.12.2021 tarihli raporunda dava konusu alanın (A) harfi ile işaretlenen 8090,38 metrekarelik kısmı kapsadığının tespit edilmesi, jeodezi ve fotogrametri bilirkişi kurulunun 24.01.2022 tarihli heyet raporunda, dava konusu (A) harfi gösterilen taşınmazın 1985 tarihli hava fotoğrafında üzerinin işlenip kullanılmayan hali arazi (taşlık) olduğu ve sınırlarının belirgin olmadığı, çevresinde bu taşınmazla aynı nitelikte yerler olduğu, 1999 tarihli hava fotoğrafında üzerinin işlenip kullanılmayan hali arazi şeklinde olduğu ve sınırlarının belirgin olmadığı, 2010 tarihli uydu fotoğrafında üzerinin işlendiği, meyve ağaçlarının dikildiği ve sınırlarının belirgin olduğu, 2015 ve 2020 tarihli uydu fotoğrafında üzerinin işlendiği, meyve ağaçlarının dikildiği ve sınırlarının belirgin olduğu, parsel üzerine 2 adet ev yapıldığının tespit edildiğinden, (A) harfi gösterilen taşınmazın 1985 yılında üzerinin taşlık kullanılmayan hali arazi şeklinde bir taşınmaz olduğu, 1999 yılında taşları temizlemeye başlayarak parselin üzerini işleyerek imar ve ihyanın başladığı, 2000 yılında parselin üzerini kullanarak sınırlarının belirginleştiği ve imar ihyanın tamamlandığı, 2010 yılından sonra taşınmaz üzerine 2 adet ev inşa edilmiş olup, halen 2 adet ev ve bahçesi olarak kullanılmakta olduğunun bildirilmesi, 14.04.2022 tarihli ziraat yüksek mühendisi bilirkişi raporunda; dava konusu (A) harfi gösterilen taşınmazın 13 metrekarelik kısmının parka tecavüzlü olduğu, diğer kısımlarının uygulama imar planı dışında olduğu, Kahramanmaraş ilinin Büyükşehir olması nedeniyle dava konusu yerin 30.03.2014 tarihinden sonra belediye sınırları içerisinde kaldığı, dava konusu taşınmaz içerisinde bulunan su kuyusunun 1999 yılında sondaj yoluyla açıldığı, taşınmaz üzerinde keşif tarihi itibariyle 20 adet 5 yaşlarında zeytin, 19 adet 20-25 yaşlarında zeytin, 5 adet 3 yaşlarında asma ve 5 adet 2 yaşlarında Antepfıstığı ağaçlarının bulunduğu, ayrıca dava konusu (A) parselin doğu, güney ve batı sınırlarına dikilmiş olan ve keşif günü itibariyle 51 adet olduğu tespit edilen 30-35 yaşlarında selvi ağaçlarının bulunduğu belirtilmekle; jeodezi ve fotogrametri bilirkişi kurulunun 24.01

.01.2022 tarihli heyet raporunda, dava konusu taşınmazda imar ihyanın 1999 yılında başladığı ve 2000 yılında tamamlandığının maddi olgularla net bir şekilde tespit edilmesi karşısında, dava tarihi olan 12.02.2014 itibariyle davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle kazanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemesince davanın reddine, davalı Hazinenin tescil talebinin kabulü yönünde karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile kararın 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.