muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11545, Karar No: 2023/7793, Tarih: 18.09.2023

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

1. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Yenişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilmediği gibi, karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin "15 gün" yerine "7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40 ıncı maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 171, 172 ve 173 üncü maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, mercinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde "7 gün" olarak gösterildiği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına

başlanamayacağı, mahkemesince açılan kamu davasında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2021 tarihli ve 2021/752 Esas, 2021/1028 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2021 tarihli ve 2021/752 Esas, 2021/1028 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10502, Karar No: 2021/8853, Tarih: 19.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10502 E.  ,  2021/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Katılan vekilinin vekalet ücreti verilmesine hasren temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 15.07.2013 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında, “2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame kapsamı dışına çıkılarak, “2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan her bir takvim yılında düzenlenen sahte fatura düzenleme suçlarının ayrı ayrı suçları oluşturduğu ve kendi içinde de teselsüle ettiği gözetilmeden tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de; sanıkların mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/899, Karar No: 2013/7057, Tarih: 24.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/899 E.  ,  2013/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...köyü 126 ada 9 parsel sayılı 7081,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ... oğlu ...'ın zilyetlik süresinin 20 yıla ulaşmaması nedeniyle tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğe iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, çekişmeli taşınmazın kadastro tesbitinin iptaliyle 29/09/2009 havale tarihli teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli 6855,50 m²'lik bölümün davacı adına, (B) ile işaretli 225,50 m²'lik bölümün haritasında yol olarak gösterilmesine ilişkin verilen karar, davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29.06.2011 gün ve 2011/4443-8353 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “...Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmazın 1968 yılı çekimli 941 film 061 resim nolu ve 1988 yılı çekimli 6194 resim nolu hava fotoğraflarında meyve ağaçlarının bulunduğu alanda kaldığı, 1963 tarihli Alanya 028-C3 ve 1989 tarihli Alanya 028-C3 memleket haritalarında ise, meyve ağaçlarının bulunduğu alanda gözüktüğü belirtilerek taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de rapor ekindeki memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın yakınında bulunan büyük orman parseli ile birlikte yapraklı ağaç sembolü bulunan yeşil alanda işaretlenmiştir. Dolayısıyla orman bilirkişi raporu kendi içinde çelişkili olduğu gibi çekişmeli taşınmazda 1972 yılı öncesinde hububat tarımı yapıldığını beyan eden yerel bilirkişi, davacı tanığı ve tesbit bilirkişi sözleri ve taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşlarını 5-10 olarak bildiren ziraat bilirkişi raporu ile de uyumsuzdur. Bu durumda, karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen rapor çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Kabule göre de, dava kadastro tespitine itiraz olup; 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi uyarınca re'sen araştırma ilkesi söz konusu olmadığı halde, talep olmamasına rağmen çekişmeli taşınmazın bir kısmının yol olarak haritasında gösterilmesine karar verilmesi de doğru olmamıştır...” denilmiştir,

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 01/06/2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 01/06/2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14846, Karar No: 2015/10664, Tarih: 12.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14846 E.  ,  2015/10664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınıp, 163 promil alkollü olarak araç kullanan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, alkollü olmasının meydana gelen kazada etken olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5207, Karar No: 2014/2098, Tarih: 11.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/5207 E.  ,  2014/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/548-2012/1583

Davacı V.. E.. vekili Avukat E.A.. tarafından, davalılar N .Ç.. vd aleyhine 14/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı İ.. Ö.. yönünden reddine, davalı N. Ç.. yönünden kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı İ.. Ö.. yönünden reddine, davalı N.Ç..yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi ve kullanılan sözlerin niteliği ile yukarıda gösterilen ilkeler gözönünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı için daha üst düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davacı lehine BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların vekalet ücretine yönelik öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/479, Karar No: 2023/5214, Tarih: 23.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/479 E.  ,  2023/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (4650 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 234 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararının usul ve Kanuna aykırı olduğunu, mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen kamulaştırma bedelinin yüksek olduğunu, dava konusu taşınmaza birim fiyat takdir edilirken verim miktarlarının yüksek, üretim masraflarının ise düşük alındığını, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı değerlendirmeler sonucunda oluşturulduğunu, kullanılan münavebenin yörede yetişen mutad tarım ürünlerinden seçilmediğini, bilirkişilerce taşınmazın arta kalan kesiminde herhangi bir artış öngörülmemesinin doğru olmadığını, taşınmazın motopomp sistemi ile sulandığını, bunun maliyete eklenmediğini, kapitalizasyon faiz oranının düşük belirlendiğini, taşınmaz üzerindeki muhdesat bedellerinin fahiş hesaplandığını belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin, sulu tarım arazisi olarak değerlendirilerek kapitalizasyon faiz oranın %4 alınmasında ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, irtifak hakkı tesis edilen taşınmaz bölümündeki kesilen omcaların değerinin kamulaştırma bedeline eklenmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı tarafça açık biçimde ağaçların enkazının alındığı kabul edilmediği sürece enkaz bedelinin kamulaştırma bedelinden düşülemeyeceği, düzenlenen rapor ve verilen kararda herhangi bir hata ve eksiklik bulunmadığı bu hususta davacı idarenin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 234 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5222, Karar No: 2008/7749, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5222 E.  ,  2008/7749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

146 ada 8, 9 ve 10 parsellere uygulanan 1938 tarih ve 2367 vergi kaydı ile 146 ada 21 parsele uygulanan 1938 tarih ve 2367 vergi kaydının Özel İdare Müdürlüğünden celbi ile dosyasına konulması, ondan sonra incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/896, Karar No: 2007/2678, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/896 E.  ,  2007/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydı ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Yönetim, ... Köyü 1457 parsel sayılı taşınmazın, bir kısmının yörede 1943 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastrosu ile 1992 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon çalışmalarına göre orman tahdit sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile bu kısmın orman niteliği ile Hazine adına tescilini, davalının el atmasının önlenmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli parselin (B) ile işaretli 8199.50 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile ... orman parselleri ile birlikte orman niteliği ile Hazine adına tesciline, tapu (kaydının beyanlar hanesine 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman dışına çıkarılan saha olduğunun belirtilmesine) karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava; bir bölümü kesinleşen orman sınırları içinde kalan taşınmaza vaki müdahalenin meni, tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu ile 13.04.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece kurulan kararda kavram karmaşası söz konusudur. Bir yerin orman sayılan yer olması ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi ile orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olması farklı kavramlardır. Halen kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunan yerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilen bir yerin tapu kaydı üzerine 2/B madde uygulaması ile nitelik yitirdiği için orman sınırları dışına çıkarıldığı şeklinde şerh de verilmez.

Ayrıca, ... tarafından açılan davanın taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunan bölümüne ilişkin kısmi nitelikte bir dava olduğu ve bu bölüm hakkındaki dava (2/B madde uygulaması iptal edilip 1943 tahdidi içine alındığından) aynen kabul edildiği halde, davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulması, dava dilekçesinde el atmanın önlenmesi de istendiği halde, bu konuda olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi ve Hazine davada taraf olmadığı halde, hükümde Hazinenin temyiz hakkından söz edilmesi ve Orman Yönetiminin yaptığı masrafların kısmen üzerinde bırakılmasına şeklinde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 06.03.2007 günü oybirliği ile karar verildi.