muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1424, Karar No: 2016/4479, Tarih: 13.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/1424 E.  ,  2016/4479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'nin kayden maliki olduğu dava konusu 2982 sayılı parseli torunu olan davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini, anılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini istemişler, aşamada davacılardan ... ve ... davalarından feragat etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar ... ve ... hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, davacılar ... yönünden ise muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.194.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.04.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını, ekonomik durumunun iyi olduğunu, asıl amacın torunu davalı lehine, davacılar aleyhine kazandırmada bulunmak olup yapılan temlikin muvazaalı olduğunu iddia etmişlerdir.

Davalı, murisin asıl amacının davacılardan mal kaçırmak olmayıp, taşınmazı bedeli karşılığında 1982 tarihinde davalının babası Kamil'e harici senetle yaptığı satışın ifası amacıyla Oğlu ...'in isteği üzerine tekrar bedel ödeyerek tapuda devir işleminin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davalı ...'in alım gücünün olmaması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, somut olayda muris muvazaasının şartlarının oluşup oluşmadığı noktasındadır.

Bilindiği üzere,Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya döndüğümüzde, davacılar murisin bir kısım çocukları, davalı ise murisin oğlu ...'den olma torunudur. Murisin 318.00 m2 miktarlı bahçeli kargir ev nitelikli taşınmazını 12.07.2006 tarihinde 12.000,00TL bedelle torunu davalı ...'e satış suretiyle devrettiği, taşınmazın davalı ve babası Kamil tasarrufunda olduğu saptanmıştır.

Davalının savunmasında dayandığı ve bir örneğini dosyaya sunduğu, 11.03.1982 tarihli harici satış sözleşmesinde, “... Çobanoğlu'nun tapusuz 350 m2 miktarlı avlulu ev nitelikli taşınmazını, ileride tapu aldığında devretmek üzere 800.000 TL bedelle Kamil'e satıp zilyetliğini devrettiği” ... tarafından sözleşmenin tanık sıfatıyla imzalandığı anlaşılmaktadır. Davacılar tarafından, bu senet içeriği ve miras bırakanın imzasına itiraz ileri sürülmemiştir.

Davacılar ile birlikte dava açan, murisin ikinci eşi ... ve ondan olma çocuğu ..., satışın gerçek olduğunu belirterek davadan feragat etmişlerdir.

Taraf tanıkları dinlenmiş, davalı tanığı olarak dinlenen ... “ Murisin evini ve bahçesini torunu ...na para karşılığı sattığını ifade ettiğini” beyan etmiş, harici satış senedi tanığı olmasına rağmen harici satış senedine ilişkin her hangi bir beyanda bulunmamış kendisine bu yönde bir soru da sorulmamıştır, davalı tanığı ... “Taşınmazın davalı ...'e satış bedeli olarak 12.000.00TL kararlaştırıldığını, 6.000.00TL ilk taksitin murise davalı ve babası tarafından ödendiğini gördüğünü” ifade etmiştir.

Bu durumda,11.03.1982 tarihli harici satış senedinin, satışın belgesi olduğu ve harici satışın ifası amacıyla temlikin yapıldığının saptanması halinde murisin diğer mirasçılardan mal kaçırma kastıyla hareket ettiğinden söz edilemez. Bedeli alınmak suretiyle yapılan gerçek bir satışta (haricen de olsa) mal kaçırmaktan bahsetmek mümkün değildir. Eldeki davanın kabulü için, murisin, mal kaçırmak amacıyla bedelsiz ve muvazaalı olarak temliki yaptığı açıkça belirlenmelidir. Sonuç itibariyle; harici satış senedi tanığı ... dinlenmek suretiyle, harici satışın bedeli karşılığı bir satış olup olmadığı, murisin harici satışla taşınmazın zilyetliğini devredip devretmediği, taşınmazın tapuda devri sırasında yeniden bedel ödendiği savunması doğrultusunda tanık ...'ın beyanının yeniden değerlendirilmesi bu beyana itibar edilmezse hangi sebeple itibar edilmediğinin gerekçelendirilmesi, murisin temliki mal kaçırmak amacıyla mı yoksa harici satışın ifası amacıyla, bedeli karşılığı mı yaptığının tereddüde yol açmayacak şekilde tespiti, buna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen, davanın kabulüne yönelik hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, hükmün onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/12813, Karar No: 2018/3096, Tarih: 12.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12813 E.  ,  2018/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/35328, Karar No: 2015/34464, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/35328 E.  ,  2015/34464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı .... tarafından yaptırılan ...'ndan daire satın alındığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bir kısmını kendi imkanları ile tamamladığını,buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek,yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi,bilahare vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktar 3.519,99 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı,dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır.Öyle olunca,4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır.Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre,” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır.Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;15.01.2010 tarihinde konutun teslim edildiği,davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ....'nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 14.04.2015 tarihli rapor tanzim edilmiştir.Bilirkişilerin gizli ayıpların ne zaman ortaya çıkabileceğine yönelik herhangi bir tespitte bulunmadıkları görülmüştür.Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre yaklaşık 4 yılın geçtiği anlaşılmaktadır.Kaldı ki,konutların bulunduğu .... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir.Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal mahkeme gerekçelerinde de açıkça belirtildiği üzere davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. Ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20333, Karar No: 2010/4726, Tarih: 23.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20333 E.  ,  2010/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekili davalı ... vs. vekili ile diğer davalı asillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı ...'da temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 23.03.2010 günü temyiz eden davacı idare vekili, davalı ... vs. vekili, davalı ... ve diğer davalı ...'in yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare vekili, davalı ... vs. vekili ve diğer davalı asillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaşıtrma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsa niteliğindeki taşınmazların değerinin kamulaştırma gününden önce satış gören ve özel amacı olmayan emsal satışlarla karşılaştırılması yapılarak belirlenmesi gerekir. Oysa hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın satışı A.Ş'ye yapılan satış olup özel amaçlı olduğundan emsal olarak alınamaz.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü özel amaçlı olmayan satışları emsal olarak bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı kamulaştırılmış olduğundan tamamının bedelinin tesbiti gerekirken, sadece su altında olmayan kısmın bedelinin tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili, davalı ... vs. vekili ve diğer davalı asillerin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 625,00-YTL vekalet ücretinin davalı ... vs.'den alınarak davacı idareye, 625,00-YTL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak, davalı ... vs.'ye verilmesine, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1169, Karar No: 2023/1972, Tarih: 26.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1169 E.  ,  2023/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2893 E., 2022/2558 K.

DAVALILAR : 1-... 2-Erzincan Nüfus Müdürlüğü

DAVA TARİHİ : 24.01.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Anamur 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/30 E., 2022/298 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından açılan çocuğun velâyet sahibi annenin yeniden evlenerek aldığı soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; boşandıktan sonra davacının oğlu ile birlikte yaşadığını, tüm eğitim, sağlık, bakım ve diğer gündelik işleriyle ve bunlarla ilgili masraflarıyla annesi ...'nin ilgilendiğini, bu süreç dahilinde babası ...'un babalık vazifesini ve bu durumdan kaynaklanan sorumluluklarını gerek maddî gerekse manevî olarak yerine getirmediğini, bu nedenle ... babasını hiç tanımadığını ve uzun süredir görüşmediğini, babasının ve akrabalarının ...'un da oğluyla görüşmek için her hangi bir talebinin olmadığını, bu da çocuğun biyolojik baba ile hiçbir manevî ve psikolojik bağ kuramaması sonucunu doğurduğunu, çocuğun babası ve babasının ailesi ile aidiyet hissi oluşmadığını, ... ...'nin kendisine bir baba şefkati ile yaklaştığını, tüm bakım ve giderleri ile öz baba gibi ilgilendiğini, ...'ın ... ...'yi babası olarak kabullendiği, biyolojik babasından görmediği ilgi ve şefkati ... ...'den gördüğünu, zamanla annesine ... soyadını kullanmak istemediğini belirterek durumu sorgulamaya başladığını, mevcut durumdan rahatsızlık duymaya başladığını, gündelik hayatında ve arkadaş çevresinde babası olarak tanıttığı ... ... ile kendisinin soyadının farklı olması nedeniyle devamlı olarak arkadaş çevresine açıklama yapma gereği hissettiğini, hatta okulunda girdiği sınavlarda soyadını ... olarak yazdığını iddia ederek davasının kabulü ile çocuk ...'un soyadının, ... olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, yasal dayanaktan yoksun, somut bir delile dayanmayan, tamamen soyut iddialardan ibaret davanın reddi gerektiğini, devamlı suretle para istemekte velâyet hakkını babaya karşı silah olarak kullandığını, yurt dışında mühendis olarak çalıştığını sürekli ihtiyaçları için para gönderdiğini ve boşanma ile ev ve değişik gayrimenkuller bıraktığını, davalının her yurt dışından gelişinde davacı anne çeşitli bahanelerle koruma kararı alarak davalı babanın çocuğu ile görüşmesinin önüne geçtiğini, bir çok kez çocuğu ile görüşmek için yurt dışından Türkiye’ ye geldiğini her seferinde davacının tehditleri ile karşılaştığı ve çocuğunu göstermediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan sosyal inceleme raporunun sadece davacı taraf ve müşterek çocuğun beyanları doğrultusunda rapor tanzim edildiğini, ancak davalı baba ile yapılan görüşmeler sonucunda ortak çocuğun davalı baba ile görüştüğüne dair fotoğrafların rapora eklendiği, çocuğun gelişimi açısından biyolojik babanın soyadını kullanmasının daha uygun olacağının bildirildiği, davalı babanın, oğlu ... ile irtibatını kesmediği, görüşmeye devam ettiği, babalık görevlerini yerine getirmeye çalıştığı taraf beyanları ve alınan raporlar ile sabit olduğu, müşterek çocuğun davacı anne tarafından yönlendirildiği, dosyamıza kazandırılan ek sosyal inceleme raporu ile de çocuğun soyadının değiştirilmesi için üstün yararının bulunmadığı kaldı ki Türk Hukuk sisteminde evlilik birliği içinde doğan çocuğun, babasının soyadını alabileceği veya içtihatlarla gerçekleşen duruma göre boşanma sonucu velâyeti kendisine verilen annenin bekarlık soyadının çocuğun üstün yararının bulunması halinde alabileceği, bu konuda başkaca bir yasal düzenlemenin bulunmadığı gibi öte yandan çocuğun üstün menfaatinin her zaman ortadan kalkacak ve zedelenebilecek durumda olduğu, davacı kadının, evlilik ile kazandığı kişisel durumunun her zaman değişebilecek durumda olduğu da dikkate alındığında; zamana ve şarta göre bu yönde talepte bulunarak velâyet hakkına dayanılarak velâyet altına bulunan küçüğe oluşan bu duruma göre yeni soy isim verilmesi isteminin somut olayda olduğu gibi kadının yeniden evlenme ile kazandığı soy adının velâyet altında bulunan küçüğe verilmesi isteminde, küçüğün üstün yararının mevcut bu duruma göre korunamayacağı ve değişkenlik göstereceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri