muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10624, Karar No: 2021/12830, Tarih: 01.07.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10624 E.  ,  2021/12830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında, nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında, iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ile 31/3. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık aslî zaman aşımının, suça sürüklenen çoculk hakkında karar tarihi olan 04.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01/07/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3029, Karar No: 2017/8190, Tarih: 23.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3029 E.  ,  2017/8190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1980 yılına ait hava fotoğraflarının incelenmesinde taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş ise de taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, kapalılık oranı açıklanmamıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1980 yılına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 23/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3295, Karar No: 2020/7327, Tarih: 15.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/3295 E.  ,  2020/7327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Davanın reddi

Sanık müdafiinin temyiz talebinin vekalet ücreti verilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A)2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup; suç konusu faturalar KDV indiriminde kullanıldığından, 25.01.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B)2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1)Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği cihetle; dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında;

Sanık hakkında, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Mahkemenin ret kararına dayanak teşkil eden, ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/623 Esas ve 2012/419 Karar sayılı, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, suça dayanak teşkil eden sanık hakkında düzenlenen 2011-999/43 sayılı vergi suçu raporunda yer alan sahte fatura düzenleyicisi olduğu belirtilen firmalar ile ...Asliye Ceza Mahkemesine 2013/5673 Esas sayılı iddianame ile açılan davada suça dayanak teşkil eden 2012-A-893/42 sayılı vergi suçu raporunda sahte fatura düzenleyicisi olduğu belirtilen firmaların farklı firmalar olduğu bu sebeple mükerrer kabul edilen dosya ile iş bu dava dosyası arasında mükerrerlik bulunmadığı, birbirinin zinciri olduğu anlaşılmakla, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken mükerrer olduğuna ilişkin yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi,

2)Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle, kullanılan son fatura tarihine göre 25.01.2009 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2008 olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3846, Karar No: 2017/6757, Tarih: 23.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3846 E.  ,  2017/6757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslanması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak değer biçilmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli, Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın 6601 parsel numaralı emsalden değersiz, 6603 parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

-/-

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının irad kaydedilmesine, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4097, Karar No: 2012/7805, Tarih: 21.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4097 E.  ,  2012/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 3840 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kaydında Valide Sultan Vakfı şerhi bulunduğunu, mutasarrıfının uzun zamandır kayıp ve varissiz vefat ettiğinden mahluliyet kararı alındığını, ayrıca taşınmaz kaydında Suriye Uyruklu ..oğlu ....payı üzerinde 1062 sayılı Yasa uyarınca konulmuş şerh bulunduğunu ileri sürerek, aslı vakıf olan taşınmazın 341/650 payının vakfı adına tesciline ve 1062 sayılı Yasa uyarınca konulan şerhin Terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 1062 sayılı Yasa uyarınca konulan şerhin terkinine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2137, Karar No: 2019/2397, Tarih: 03.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/2137 E.  ,  2019/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda İlk Derece Mahkemesince davalı ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne dair verilen karara karşı tarafların istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...t’in 496 ada 76 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 7 no’lu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini, diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak 12.04.2013 tarihinde davalı ablası ... ...’ya; adı geçenin de muvazaalı olarak 02.06.2016 tarihinde davalı oğlu Ergin’e satış yolu ile temlik ettiğini, mirasbırakanın satışa ihtiyacı olmayıp dava konusu taşınmazdan kira geliri elde ettiğini ileri sürerek dava konusu 496 ada 76 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 7 no’lu bağımsız bölümün davalılara yapılan satış işlemlerinin iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, mirasbırakanın çocuksuz ve yaşlı olup böbrek hastalığı nedeniyle diyalize girdiğini, paraya ve yardıma ihtiyacı olduğunu, mirasbırakanın kendisiyle ilgilenen davalı ablası ... ...’nın yaşadığı yere taşındığını, mirasbırakanın minnet duygusuyla hareket etiğini, temlikin muvazaalı olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine; temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, ilk el davalı ...’nın oğlu olan kayıt maliki davalı ...’in ise iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; tarafların istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiştir.

./..

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1940 doğumlu mirasbırakan ...t’in 31.03.2016 tarihinde ölümü üzerine davacı yeğenleri ile davalı kardeşi ... ...’nın mirasçı olup dava dışı başkaca mirasçıların da bulunduğu, davalı ...’in ise davalı ...’nın oğlu olduğu, mirasbırakanın, dava konusu 496 ada 76 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 7 no’lu bağımsız bölümün intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini 25.000 TL bedelle 12.04.2013 tarihinde davalı ...’ya; adı geçenin de 02.06.2016 tarihinde davalı oğlu Ergin’e satış yolu ile temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, çekişme konusu taşınmazın satış şeklinde davalıya temlik edildiği görülmektedir. Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın diyalize bağlı böbrek hastası olup haftada üç gün diyaliz tedavisi gördüğü hastane kayıtlarıyla sabittir. Eşinin 2012 yılında öldüğü ve çocuksuz olduğu, bakım ve ihtiyaçlarıyla davalı kardeşi ... ...’nın ilgilendiği, davacılarla bir problemi olmadığı, bir başka ifadeyle mirasbırakanın diğer mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgunun ortaya konulmadığı açıktır. Bedeller arasındaki fark tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4053, Karar No: 2018/10975, Tarih: 09.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/4053 E.  ,  2018/10975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 06.12.2017 gün ve 2017/4273 Esas, 2017/16360 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı 05.07.2011 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 18.08.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2012 yılından 2015 yılı Temmuz ayı dahil kira artışından kaynaklanan kira alacağı 954,00 TL’nin tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 21.08.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 24.08.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, davacı ile akdedilen 05.07.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin bitiminden önce ve sonra alacaklı tarafından kira akdinin uzatılmayacağı veya kira bedelinin yeni dönemde artırılması talebinde bulunulmadığını, aylık 300 TL olarak başlayan kirasını imkanları nispetinde 350 TL olarak artırmak suretiyle aksatmadan alacaklının hesabına yatırdığını, hiçbir kira borcu bulunmadığını, alacaklının kötü niyetli olarak kendisini evden çıkartmak için bu yola başvurduğunu bildirerek borcun tamamına itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davacının kira dönemi başlangıcından itibaren yaklaşık üç yıl süre ile kiracı tarafından ödenen kira bedellerini ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin kabul etmesi sebebi ile takip yapamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yalova İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2015/554 Esas - 2016/172 Karar Sayılı kararının karar düzeltme incelemesi, sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 2017/4273 Esas, 2017/16360 Karar Sayılı kararı ile; icra takibinde dayanılan 05.07.2011 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, sözleşmenin özel şartlar 6. maddesinde kira artış şartının düzenlendiği, özgür irade ile kararlaştırılan bu şartın geçerli olduğu ve tarafları bağladığı, davacının artış şartı uygulanmadan önce kira paralarını ihtirazi kayıt koymadan almasının kira bedellerinin davalının ödediği miktarda belirlendiği konusunda anlaşmanın varlığını göstermeyeceği ve mahkemece TBK 344. Maddesi hükmü de gözetilerek ÜFE artış oranını geçmemek üzere sözleşme hükmü uyarınca aylık kira bedeli ve kira artış farkının belirlenerek bu miktar üzerinden itirazın kaldırılması gerektiği gerekçesi ile bozulmuş ise de; davalı borçlu yargılamadaki oturumda takibe konu borcu faiz ve masrafları ile beraber ödediğini, ödemeye ilişkin dekontu sunarak beyan etmiş ve ayrıca davacı yanın talep ettiği artış oranını kabul ettiğini bundan sonraki kiraları davacının arttırdığı oranda ödeyeceğini dile getirmiştir. Gerçekten de borçlu 05.01.2016 tarihinde takip masrafları da dahil olmak üzere 1.401,60 TL'yi icra dosyasına ödemiştir. Buna göre borçlu yargılama aşamasındaki beyanı ile taraflar arasındaki ihtilafı sona erdirmiş ise de davalı davanın açıldığı tarihte itirazında haksız olup alacaklı davacı itirazın kaldırılması ve tahliye talebinde haklıdır. Buna göre mahkemece ödemelerde nazara alınarak işin esası hakkında karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken değişik gerekçe ile bozulduğu anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile kararın açıklanan değişik gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı asılın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz'in 06.12.2017 tarih ve 2017/4273 Esas - 2017/16360 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı değişik gerekçe ile İİK'nın 366 ve 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 09.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.