muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3955, Karar No: 2007/4988, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3955 E.  ,  2007/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın telefon, elektrik ve içme suyunun bulunması ve Ankara yoluna yakınlığı gerekçesiyle bulunan değere %35 oranında objektif artış uygulanmıştır. Aynı yörede yer alan aynı nitelik ve özellikleri taşıyan taşınmazlarla ilgili olarak Daireye gelen diğer dava dosyaları da dikkate alındığında, değişik hiçbir özelliği olmayan taşınmazın salt yol bağlantısının olması objektif artış nedeni olamayacağı gözetilmeden objektif nedene dayalı olarak bedelde artış yapılması,

2-Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan 10 yaş 7 adet söğüt ağacının yaşları gözönünde tutulduğunda kesim çağına gelmiş olduklarından, bunların enkaz değerenin nihai net üretim gelirine eşit bulunduğundan bu nedenle de davalılara bırakılmış olması durumunda zemine artı değer katkısından söz edilemeyeceğinden mahkemece bu söğüt ağaçlarının davacı idarece alıkonulup konulmadığının saptanması alıkonulmadığının saptanması durumunda herhangi bir değer verilmeyeceği dikkate alınmayarak bu söğüt ağaçları için de değer verilip taşınmazın tespit edilen zemin değerine eklenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1505, Karar No: 2018/592, Tarih: 18.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1505 E.  ,  2018/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 21.10.2009 tarihinde elektrik teknisyeni sıfatıyla bakım operatörü olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasının iş akdinin davalı işveren tarafından önelsiz ve tazminatsız feshedildiği 10/07/2012 tarihine kadar sürdüğünü, fesih ihtarnamesinde ileriye sürülen nedenlerin yerinde olmadığını, davacının ancak zorunlu hallerde rahatsızlığına bağlı olarak istirahat raporu aldığını, davacının mazeretsiz olarak işe gitmemesi veya işe geç kalması gibi bir durumun mevzu bahis olmadığını, bir an için davacının devamsızlığının makul sınırlar dışında olduğu düşünülse dahi bu durumun feshi haklı kılmayacağını, ancak geçerli fesih sebebi yapılabileceğini, bunun da sadece işe iade davası açılması hakkını ortadan kaldıracağını, işverenin kıdem ve ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğünün devam edeceğini, davacının işyerinde aylık 1.000,00 TL net ücret aldığını, 3 ayda bir yarım maaş ikramiye, ramazan ve kurban bayramlarında 200'er TL lik bayram harçlığı,yine ramazan aylarında 200,00 TL'lik alışveriş çeki, yemek ve servis uygulamasından yararlandığını iddia ederek; kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının faizleri ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı firmada 21.10.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, üretim elemanı olarak çalışmakta olan davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 25/II maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, davacının davalı işverenden herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığını, davacı tarafından işten çıkarken ibraname imzalandığını davacının isteği üzerine izin vermeyen amirine " Ben de o zaman ablamın çalıştığı hastaneden rapor alırım " diyerek akabinde rapor alıp işe gelmediğini, davacının keyfince rapor alabildiği ve işe gelmediğini, davacının devamsızlığı nedeni ile daha önce de uyarılar almış bir çalışan olduğunu, davacının son istirahat raporu aldığında bir tatil yöresinde tatile çıktığının tespit edildiğini ve buna ilişkin davacıdan savunma istendiğini, bu durumun davacının sürekli başvurduğu bir yol olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne dair verilen karar davalının temyizi üzerine 7. Hukuk Dairesinin 2015/6964 Esas, 2015/17138 Karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak; “Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Mahkeme karar gerekçesinde aynen “...İşverenin iş akdini derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/11 maddesinde düzenlenmekledir. Fesih bildiriminde de fesih sebebi olarak 4857 sayılı Yasanın 25/11-e bendine dayanıldığı görülmüş, iş bu maddede; "işçinin, işverenin güvenini kötüye kullanması, hırsızlık yapması, işverenin meslek sırlarını ortaya atması gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması hali işverenin iş akdini derhal fesih hakkı olarak belirlenmiş ve davacının 5.149,00 TL kıdem tazminatı ve 2.660,00 TL ihbar tazminatı alacağının bulunduğu sonucuna varılmış...” gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı talebini kabul etmiştir. Mahkeme gerekçesinde işverenin fesih hakkı açıklandıktan sonra başka bir gerekçeye yer vermeden kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bahsedilerek bu alacaklara hükmedilmek suretiyle kararın gerekçe bölümünün öncelikle kendi içerisinde ve daha sonra hüküm fıkrası ile çelişmesine yol açılmıştır.

Mahkemece bu şekilde çelişkili karar verilmesi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 karar sayılı YİBK'na ve 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.” gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin bozulmuştur.

Mahkemece bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bu şekilde çelişkili karar verilmesi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 karar sayılı YİBK'na ve 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.” gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin bozulmuştur.

Mahkemece bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; davacı iş akdinin haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise feshe konu son yaşanan olayda, davacının isteği üzerine kendisine izin vermeyen amirine " Ben de o zaman ablamın çalıştığı hastaneden rapor alırım " dediğini ve akabinde rapor alıp işe gelmediğini, davacının keyfince rapor alabildiğini ve işe gelmediğini, davacının devamsızlığı nedeni ile daha önce de uyarılar aldığını, davacının son istirahat raporu aldığında bir tatil yöresinde tatile çıktığının tespit edildiğini ve savunmasının istendiğini, davacının savunmasında, tatilde olduğunu belirttiğini ve tüm bu nedenlerle iş akdinin feshinin haklı nedene dayandığını savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacı işçi davalının 09.07.2012 tarihli ve

“İlk amiriniz ...'dan bir hafta İzin istediğiniz, İlk amiriniz tarafınıza izin vermeyince kendisine "Ben de o zaman ablamın çalıştığı hastaneden rapor alırım" diyerek, 01.07.2012 tarihinde gerçekten hasta olmadığınız halde yalan beyanda bulunup ablanızın da çalıştığı hastane olan Bursa Muradiye Devlet hastanesinden istirahat raporu aldığınız, buna mukabil bir tatil yöresinde tatile çıktığınız tespit edilmiştir.Yalan beyanınız ile ilgili savunmanızı kendi el yazınızla vermenizi” içerikli savunma istem yazısına aynen;

“Rapor aldım ve ilaç tedavisi görüyorum halen. Bu arada da tatil yaptım.” şeklinde cevap vermiş olup, savunma içeriği davalının hatıra binaen sağlık raporu temin edilip tatile gidildiği şeklindeki haklı fesih nedenini teyit eder mahiyettedir. Davacı da raporlu olduğu tarihlerde tatil yaptığını zaten kabul etmiştir. Davacının doğruluk ve bağlılık ile bağdaşmadığı açık olan bu davranışı nedeniyle davalı işverenin fesihte haklı olduğu kabul edilerek, şartları oluşmayan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulü hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2013/16149, Karar No: 2014/315, Tarih: 09.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16149 E.  ,  2014/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

FER'İ MÜDAHİLLER :1-...

2-...

3-...

4-...

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/11/2011 gün ve 2010/266-2011/468 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/05/2013 gün ve 2012/9040-2013/10236 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 120 hisse sahibi olduğu davalı şirkette 10.05.2006 tarihinde yapılan son genel kurul sonrasında, başka bir genel kurulun yapılmadığını, oysa TTK gereği genel kurulun 3 yılda bir yapılmasının zorunlu olduğunu, bu nedenle 10.05.2009 tarihinde yönetim kurulunun temsil yetkisinin sona erdiğini ve davalı şirketin organsız kaldığını, anonim şirketlerde zorunlu organlardan birinin yokluğu veya toplanamaması halinde mülga TTK'nın 1. maddesi yollamasıyla TMK'nın 427/4 maddesine göre ortaklığa kayyımın atanmasının zorunlu olduğunu, davalı şirketin yasal organlarının oluşturulması için genel kurulu davet yetkisini haiz organının bulunmadığını ileri sürerek, genel kurulu davet etmek üzere davalı şirkete kayyımın atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı şirketçe davaya cevap verilmemiştir.

Davalı şirket yanında davaya katılan fer'i müdahil olarak katılanlar vekili, müvekkillerinin kayyım talebinde bulunulan davalı şirketin ortağı ve %56 oranında hisse sahibi olduklarını, davalı şirkette genel kurulu toplantıya çağırabilecek denetçinin bulunduğunu, davalı şirket denetçisi dava dışı SMMM Servet Şahin'in bu konuda yasal işlemlere başladığını savunarak müdahale talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, anonim şirketlerde görev süresi biten yönetim kurulu üyelerinin bu sıfatlarının kendiliğinden düşeceğine dair bir hüküm bulunmaması nedeniyle, yeni yönetim seçilene kadar yönetim kurulunun zorunlu görevlerine devam edeceği, bu nedenle yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerinin görev süresinin bitmesiyle şirketin kendiliğinden organsız kalmayacağı ve genel kurulu toplantıya davet edebileceği, davalı şirketin en son yapılan genel kurul toplantısında seçilen denetçinin davalı şirketin genel kurulunu yapmak üzere genel kurulu davet yetkisini kullandığı ve bu davet üzerine davalı şirketin 29.06.2010 tarihinde olağanüstü genel kurul toplantısının yapıldığı ve bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar Dairemizin 17.05.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

.../...

S/2

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

S/2

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

52,40 KDH

50,45 KDPH

01,95 KDBH

228,00 Ceza

09/01/2014-MTL
Yargıtay — Esas No: 2010/8573, Karar No: 2010/14302, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8573 E.  ,  2010/14302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7587, Karar No: 2021/6855, Tarih: 05.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7587 E.  ,  2021/6855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece bozma öncesi ilk derece mahkemesince verilen 19.09.2018 tarihli ilk hükümde davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve davacı kadın yararına 5.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmiş, davacı kadının manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, hükme davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince delillerin tam olarak değerlendirilmediği, tanıklara yer ve zaman kavramlarının açıklattırılmadığı ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden gerekçenin de bulunmadığı vb. sebeplerle kararın kaldırılarak yeniden görülmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince bu sefer 18.07.2019 tarihli hüküm ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı kadın tarafından istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Bölge adliye mahkemesinin 18.09.2020 tarihli esastan ret kararı, Dairemizin 04.03.2021 tarih, 2020/5764 esas - 2021/1925 karar sayılı ilamı ile özetle, "Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin "Çocuğa ne kötülük varsa alıştıracağım, sonra da sana sövdüreceğim, bu çocuğu sende bırakmayacağım" diyerek kusurlu davranışlarına devam ettiği, mahkemece kadının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu son olayın yargılama sırasında olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesi ile kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda 29.04.2021 tarihli son hükümde davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına 20.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL de manevi tazminata karar verilmiş, hüküm davalı erkek tarafından tümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince davacı kadın yararına hükmedilen 5.000,00 TL maddi tazminata ve davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine dair verilen 19.09.2018 tarihli ilk hüküm davacı kadın tarafından istinaf edilmediğinden davacı kadın yararına hükmedilen 5.000,00 TL maddi tazminat miktarı ve davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi yönlerinden davalı erkek yararına usûli kazanılmış hak oluşmuştur. İlk derece mahkemesince, davalı erkek yararına oluşan bu usûli kazanılmış hak gözetilmeksizin, bozmadan sonra davacı kadın yararına 20.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL de manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/27945, Karar No: 2014/18664, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27945 E.  ,  2014/18664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/158694

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/176 (E) ve 2012/198 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, öncesinde kendisine ait olan ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından 22.12.1981 tarih ve 18149 sayılı kararla kamulaştırılarak mülkiyet hakkı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne geçen Seydişehir ilçesi 1820 nolu parsel içerisinde kalan arazideki yedi adet kavak ağacını kestiği somut olayda; sanığın savunmasında, bu ağaçların kendine ait olduğunu beyan etmesi, kamulaştırma kararında da taşınmaz üzerindeki mütemmim cüzlerin malike ait olduğunun belirtilmesi, ayrıca mütemmim cüzler arasında 46 adet kavak ağacının da bulunması, sanık tarafından dosyaya sunulan Orman ve Su İşleri Bakanlığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 4. Bölge Müdürlüğü'nün 08.05.2013 tarihli yazısında taşınmaz üzerindeki mütemmim cüzlerin taşınmaz sahibine bırakıldığını, bu nedenle kurumun zarara uğratılmadığının açıklanması karşısında; atılı kamu malına zarar verme suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13620, Karar No: 2013/912, Tarih: 07.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/13620 E.  ,  2013/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü, ... Mahallesi Mevkisinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne; fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 13707.91 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına; (B) harfi ile gösterilen 2429.85 m²’lik fundalık ve çalılık niteliğindeki tesbit dışı bırakılan alanın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından (A) harfli bölüme yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1964 yılında yapılmış, ve 01/02/1964 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Yörede yine 1965 yılında 5 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından orman kadastrosu yapılmışsa da, bu yerde tapulama çalışmaları yapılıp kesinleşmiş ve haritaya bağlanmış olması nedeniyle Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 28. maddesi gereğince kadastro ölçü ve neticelerinin kabulü gerektiğinden bahisle bu çalışma iptal edilerek kadastro sınırlarının orman tahdit sınırı olarak kabulüne karar verilmiştir. 1985 yılında çalışma yapan 25 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından ise ... Köyü sınırları içinde Devlet Ormanı bulunmadığından bahisle uygulama yapılmamıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın temyize konu (A) harfli bölümünün zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu ve davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

Şöyle ki; bu yer yörede 1964 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda tapulama dışı bırakılmıştır. Paftasında taşınmazın bulunduğu yer “çalılık” olarak belirtilmektedir. Yerel bilirkişi, öncesi çalılık ve fundalık olan yerin davacının babası tarafından kısmen açılıp, kısmen delicelerinin aşılandığını belirtmiştir. Yer halen % 40- 50 eğimli aşılı zeytinlik niteliğindedir.

Orman bilirkişi tarafından 1959 tarihli memleket haritası üzerinde yapılan uygulamada da çalılık alanda görünmektedir.