muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3451, Karar No: 2017/8441, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3451 E.  ,  2017/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali istemini ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamı incelendiğinde, sokağa çıkma yasağının kaldırılması üzerine 20.12.2016 tarihli duruşma ile re’sen ele alınan işbu dosyada, taraflara duruşma gününün 05.01.2017 olduğuna dair meşruhatlı davetiyenin gönderilmesine karar verildiği, söz konusu davetiyenin davacı vekiline 03.01.2017 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin ilgili duruşmaya katılmadığı ve mazeret dilekçesi sunmadığından bahisle, 05.01.2017 tarihli duruşmada davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, söz konusu hüküm eksik incelemeye dayalıdır.

11.09.1959 tarihli Tebligat Tüzüğünün müddet tayinine ilişkin 12. maddesi “Tüzüğün 8 inci maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nevi tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında; evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddet, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa bir aydan az olmaz. ” içerikli olup her ne kadar ilgili tüzük yürürlükten kalkmış olsa da, daha sonraki 25.01.2012 tarihli Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelikte de benzer düzenleme yapılmış, müddet tayinine ilişkin 15. maddesinde “10 uncu maddede sayılan vasıtalarla yapılan tebligatlar dışındaki her çeşit tebliğ evrakı ve davetiyelerin, ilgililere ulaşması ve ilgililerin tebliğin veya davetiyenin gereklerini yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında, evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsim koşulları,ulaşım araçlarının durumu gibi hususlar dikkate alınır.” düzenlemelerine yer verilmiştir. Yine 6100 sayılı HMK nın tarafların dinlenilmesi içerikli 144. maddesinin ikinci fıkrasında “Mahkemenin, dinlenilmek üzere mahkemeye gelmeleri için iki tarafa vereceği süre iki haftadan az olamaz. Bu süre, gerektiğinde, mahkemece resen veya iki taraftan birinin talebi üzerine uzatılabileceği gibi kısaltılabilir.” hususlarına yer verildiği görülmektedir.

Belirtilen yasal mevzuat maddeleri gözetildiğinde, mahkemece duruşma günü tayin edilirken söz konusu hususların gözetilmediği anlaşıldığından, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekmektedir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.11.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12713, Karar No: 2016/7627, Tarih: 10.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12713 E.  ,  2016/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, dava konusu ...sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve davalı vekilinin duruşma istemi, temyiz edilen miktarın duruşma sınırının altında kalması nedeniyle HUMK. nun 438. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmazın yüzölçümü 166,65 m² olup tamamı kamulaştırılmış ve üzerinde verim çağında 14 yaşında 1 ceviz, 24 yaşında 1 ceviz, 34 yaşında 4 ceviz, 29 yaşında 2 elma ve 6 yaşında 10 elma ağacı bulunduğu anlaşıldığından; taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi kabul edilerek değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti,

2-Dosyada bulunan kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakıldığı belirtilmiştir. Ancak taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkazın değeri tespit edilerek kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece, mal sahibinin enkazı alıp almadığı, isteyip istemediği araştırılıp enkazın mal sahibi tarafından alındığının anlaşılması halinde enkaz değerinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşülmesi, aksi halde düşülmemesi gerekirken, yeterli araştırma yapılmadan davanın kabulüne karar verilmesi,

....

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların tesbit edilen bedellerinden şartları varsa enkaz bedelinin düşülmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca ceviz ağaçlarının hesaplanan kereste değerlerinin de düşülmüş olması,

....

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların tesbit edilen bedellerinden şartları varsa enkaz bedelinin düşülmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca ceviz ağaçlarının hesaplanan kereste değerlerinin de düşülmüş olması,

4-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faizin bitiş tarihi gösterilmeden tespit edilen kamulaştırma bedeline, davanın açılışından dört ay sonra başlamak üzere yasal faiz işletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5950, Karar No: 2014/615, Tarih: 21.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5950 E.  ,  2014/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kötü muamele, tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; tehdit ve hakaret suçlarının çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçunun unsurunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyetine, anılan suçlar yönüyle ceza verilmesine yer olmadığına, kötü muamele suçundan ise beraatine dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.03.2013 gün ve 2012/174 Esas, 2013/84 Karar sayılı çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçu yönüyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii ile katılan ... zorunlu vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mağdureye karşı gerçekleştirdiği eylemlerini kimseye şikayet etmemesi için tehdit amaçlı olarak “kimseye şikâyet etme seni sinkaf ederim, her gün bana emdireceksin" şeklindeki sözün hakaret suçunu değil, TCK.nın 106. maddesindeki “cinsel dokunulmazlığa” karşı tehdit suçunu oluşturduğu, anılan tehdidin de dosya kapsamına uygun olarak mahkemece beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunun zor unsuru olarak kabul edilmekle tebliğnamedeki bu husustaki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle kötü muamele suçundan verilen beraat hükmü ve tehdit ve hakaret suçlarının çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçunun unsurunu oluşturduğunun kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar ile, delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekili ile sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçu yönüyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/2634, Karar No: 2018/8960, Tarih: 04.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2634 E.  ,  2018/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi ............ın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 47.325,69 TL maddi ............ın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30/10/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat İlker Özdemir geldi. Davacı adına kimse gelmedi. Davacı vekili duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi gönderdi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan gün de düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir ............ görülmemesine temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

04/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42492, Karar No: 2012/42080, Tarih: 06.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/42492 E.  ,  2012/42080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Keşif sonucu tanzim edilen Bilirkişi raporunda, dava konusu yerde olay tarihinde maki cinsi orman diri örtüsünün kesilip ormana tecavüz edip açma yapılmış olduğu belirlenmiş olmakla sanığın müsnet suçu işlediği subuta erdiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9558, Karar No: 2013/13549, Tarih: 30.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9558 E.  ,  2013/13549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında harman yeri olarak davalı ... adına tespit edildiği ancak harman yeri olarak kullanılmaması nedeniyle Medeni Kanun hükümleri gereğince çıplak mülkiyetin sahibi olan Hazine’ye devredilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ..., 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra dava açıldığını, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazinenin temyizi üzerine karar Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacağı gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın harman yeri vasfını yitirdiği, taşınmazın 5393 sayılı Belediye Kanununun 79. maddesinde belirtilen taşınmazlardan olmadığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 721 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında “harman yeri” niteliği ile yine kadastro parseli olarak davalı ... Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır.

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.”

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.”

Somut olaya gelince; davacı Hazine, dava konusu taşınmazın harman yeri olduğunu 1580 sayılı Belediyeler Kanununun 159. maddesi uyarınca davalı adına tescil edilmiş ise de anılan kanun maddesinin taşınmazların davalı adına tesciline imkan vermediği sadece kullanım hakkını belediyeye verdiği iddiası ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuş ise de dosya içerisindeki 23.09.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda toprak komisyonunun 02.02.1953 tarihli ve 1 no’lu mera norm kararı ekindeki mera tutanağında Yenice Mahallesi pafta 6 ada 1’deki meranın dava konusu parseli hudutları itibariyle kapsamakta olduğu belirtilmiştir. Her ne kadar dava konusu evveliyatı 721 ada 6 sayılı parsel olan imarla 3066 ada 1 ve 4 parsel numaralarını alan taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında “harman yeri” niteliği ile davalı ... Belediyesi adına tespit edilmiş ise de öncesinin mera olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; öncelikle dosya içerisindeki mera norm kararı ve varsa dayanağı haritalar getirtilerek dava konusu 3066 ada 1 ve 4 sayılı parselleri kapsayıp kapsamadığı keşif yapılmak suretiyle araştırılarak ve dava konusu taşınmazın öncesinin mera mı yoksa kadastro tespitinde olduğu gibi harman yeri mi olduğu belirlenmelidir.

Diğer taraftan dava konusu taşınmazların mera veya harman yeri olduğu belirlendikten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 30.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/2760, Karar No: 2007/6053, Tarih: 26.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2760 E.  ,  2007/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının Belediye İmar Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan 2005 yılına ait buğday, şekerpancarı, ayçiçeği ve domates ürünlerine ait dekar başına üretim miktarı, toptan satış fiyatı ve üretim masrafını gösterir veri listesinin Tarım İl Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5262, Karar No: 2013/16870, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5262 E.  ,  2013/16870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinden kaynaklanan 1.628.056.66 TL cezai şartın tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 28.04.1995 tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralanan, sağlık hizmetlerinde kullanılması için ihale ile davalı vakfa kiralanmış, sözleşmenin özel şartlar bölümü 9. maddesinde de, sözleşme süresinin bitmesinden itibaren kiralananın boşaltılmadığı her gün için içinde bulunulan yılın günlük kirasının üç katı ceza ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı da, 27.01.2009 tarihinde açmış olduğu işbu dava ile, sözleşme bitim tarihinden itibaren kiralananın tahliye edildiği 18.9.2008 tarihine kadar sözleşmenin 9. maddesi gereğince tahakkuk ettirilen 1.628.056.66 TL cezai şartın tahsilini talep etmiştir. Kiracılık süreci içinde ve henüz kira sözleşmesi sona ermeden davalının kiracı olduğu taşınmaz, kiralayan davacı ... Bakanlığı tarafından 3.6.2004 tarihinde yine sağlık hizmetlerinde kullanılması amacıyla Sağlık Bakanlığı'na tahsis edilmiştir. Bu tarihten sonra Sağlık Bakanlığı ile davalı vakfın kurucuları arasında bulunan Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasında söz konusu taşınmazın belediyeye devrine muvafakat verilmesi, bunun karşılığında da dava dışı 27059 ada 1 No'lu parselde belediyenin poliklinik yapması konusunda tarihsiz bir protokol düzenlenmiştir. Mahkeme de, anılan protokolden hareketle taşınmazı tahsisen alan Sağlık Bakanlığı'nın taşınmaza ilişkin tasarruflarda bulunması, kiralayan Maliye Hazinesi'nin taşınmazdaki kullanım ve tasarruf hakkını Sağlık Bakanlığı'na tahsis etmesi, bu nedenle kira sözleşmesine dayanarak talepte bulunamayacağı gerekçesi ile davayı husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle ret etmiştir. Ne var ki, davacı ile Sağlık Bakanlığı arasında protokol düzenlendiği tarihte henüz kira sözleşmesi sona ermemiş olup, davalı taşınmazdaki kiracılığını sürdürmektedir. Diğer yandan söz konusu protokolün düzenlenmesi, halen ayakta olup geçerliliğini sürdüren kira sözleşmesini ortadan kaldıracak nitelikte değildir. Yine taşınmazın tahsis edildiği Sağlık Bakanlığı'nın kiracı durumunda olan davalı vakıf ile kiralananın kullanımına ve kira ilişkisine dair tarafları bağlayacak, yön verecek bir anlaşması da bulunmamaktadır. Adı geçen protokol kira sözleşmesinin tarafı olmayan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile yapılmıştır. Belediyenin davalı vakfın

kurucularından olması durumu değiştirmez. Dolayısıyla davacı Bakanlık taşınmaza ilişkin malik ve kiralayan sıfatını devam ettirmektedir. Bunun sonucu olarak da kira sözleşmesinden kaynaklanan haklarını talep etmesinde ve sözleşmenin uygulanmasını istemesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla davalı kiracının ihlal ettiğini iddia ettiği sözleşme maddesine dayanarak dava açma hakkı mevcuttur. Bu durumda mahkemece işin esası incelenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde husumet ehliyeti yokluğu gerekçesi ile davanın ret edilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3477, Karar No: 2012/7504, Tarih: 12.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/3477 E.  ,  2012/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 12/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.