muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1121, Karar No: 2011/6068, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1121 E.  ,  2011/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurun zorla ırzına geçmek ve alıkoymak suçlarından sanıklar ..., ... ve Sündüz (Ün) Şahin'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine, alıkoymak suçundan beraatine, sanıklar ... ve ...'ün üzerine atılı suçlardan beraatlerine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.02.2006 gün ve 2005/369 Esas, 2006/69 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun mahkemenin kabulüne göre, sanıklarının eylemlerine uyan reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma ve alıkoyma suçlarının kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2 maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 22.07.2002 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2688, Karar No: 2008/9639, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2688 E.  ,  2008/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Yat.A.Ş. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı ... Yat.A.Ş.vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Maltepe Altay ... .... ile ... .... inşaatının yapımı için müteahhit ... Yatırım A.Ş. ile taşeron ... İnş.Ltd.Şti. arasında 15.08.2005 tarihli sözleşme imzalandığı, yapılacak okulların inşaatında kullanılacak elektrik malzemelerinin alımı içinde davacı ile davalılar arasında 23.12.2005 tarihli protokolün imzalandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı vekili, müvekkilinin okulların inşaatında kullanılacak elektrik malzemeleri teslim ettiğini ve malzemelerin okulların inşaatında kullanıldığını, ancak 23.12.2005 tarihli protokol gereği elektrik malzemeleri bedelinden müştereken mesul olan davalıların 61.000.00.-YTL.lik alacağı ödemediğini belirterek 61.000.00.-YTL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Yatırım A.Ş.vekili; 23.12.2005 tarihli protokole göre, davacının malzemeleri müvekkiline teslim edeceğini, ödemelerin ise müvekkili tarafından keşide olunarak diğer davalının da cirosunu içeren çeklerle yapılmasının kararlaştırıldığını, teslim edilen faturalı ... bedelinin ödendiğini, 27.04.2006 tarihli tutanakla müvekkiline ibra edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davacının malzemeleri ... İnşaat Ltd.Şti.nin irsaliye karşılığı teslim ettiğini, malzemelerin okul inşaatında kullanıldığını, bu nedenle 44.901.35.-YTL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yatırım A.Ş.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 27.04.2006 tarihli tutanak başlıklı belgenin ibraname olarak kabul edilemeyecek olmasına göre, davalı ... Yatırım A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin davalı ... Yatırım A.Ş.'den alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11171, Karar No: 2008/5676, Tarih: 10.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/11171 E.  ,  2008/5676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Gölyaka Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih                :  20.3.2007

Davacı  davalı işveren nezdinde 1.8.1986-18.7.2003 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazıları kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere  göre  davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 1.8.1986-18.7.2003  tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen  davalı Kuruma eksik  bildirilen çalışmalarının tesbiti ile işçilik  alacaklarının davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki delillerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Bu gibi durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1.8.1986-14.4.2003 tarihleri arasında  çeşitli inşaat işyerlerinden verilen işe giriş bildirgeleri ile kısmi çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiği, 15.6.1991 ve 1.11.1991 tarihlerinde davalı şirketin ortağı olan Bayram Koç tarafından, 17.6.1993, 1.4.1994, 1.10.1994, 2.12.1994, 2.12.1994 12.6.1995, 18.11.1995, 1.12.1994 tarihli bildirgeler  ile 1.5.1996 -2.5.2002 tarihleri arasında  verilen  bildirgelerin davalı şirket tarafından, 14.4.2003 tarihli bildirgenin ise davalı şirketle bu şirketin taşeronu  olan dava dışı K.-A. Mim. Proje İnş. Ür. Tekstil Gıda Sig. Aracılık Ltd. Şti. tarafından verildiği,  bildirimlerin kısmi olarak yapıldığı,  işyeri önce B.K.a ait iken bilahare B. K.'unda  ortağı olduğu davalı şirketin  kurulması üzerine  davalı şirkete  devredildiği, davalı şirket ile dava dışı diğer şirketin yetkili temsilci ortaklarının  aynı kişiler olduğu  anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 82. maddesine göre sigortalıların çalıştırıldığı işyerinin devredilmesi veya intikal etmesi halinde eski işverenin kuruma olan sigorta primi ile gecikme zammı ve faiz borçlarından aynı zamanda yeni işverein de müteselsilen sorumlu olacağı, gerek yürürlükten kadırılan 1475 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde 12.07.1975 tarihinden itibaren işyerinin devri veya herhangi bir suretle el değiştirmesi halinde işlemiş kıdem tazminatlarından devreden işverenin kendi dönemi ile sınırlı olmak üzere her iki işvereninde sorumlu olacaklarının, 4857 sayılı Yasa'nın 6. maddesinde işyerinin devrinde devir tarihinde mevcud olan iş  sözleşmelerinin  bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği, devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işverenin birlikte sorumlu olacağı bildirilmiştir. Bu açık düzenlemeler karşısında işyerini B.K.'tan devir alan davalı şirketin davacının tüm  çalışma süresi içinde hakettiği kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağından sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Davacı 1.8.1986 tarihinden 18.7.2003 tarihine kadar aynı  işverene ait  işyerinde kış mevsiminde  hava şartları nedeniyle inşaat yapılamayan arizi süreler dışında kesintisiz olarak çalıştığını, işverenin başka  kişilere ait  inşaatların mütahitliğini  yaptığını,  inşaat işyerlerinin inşaat  malikleri adına 506 sayılı Yasa kapsamına alınması nedeniyle işe giriş bildirgelerinin  bu işyerlerinden verilerek çalışmalarının kısmi olarak bu işyerlerinden bildirildiğini,  davalının  kendi adına yaptığı inşaat işyerlerinden  kendisini sigortalı olarak gösterip kısmi bildirimlerde bulunduğunu iddia etmiş,  davacının bu iddiası  tanık beyanları ile de desteklenmiştir.  Mahkemece 1.8.1986 tarihinden itibaren işe giriş bildirgelerinin verildiği işyerlerindeki inşaatların  dava dışı  B.K.veya davalı şirket tarafından yapılıp yapılmadığı araştırılmaksızın bu bildirgelerin verildiği ve kısmi çalışmaların bildirildiği işyerlerinin  davalı işveren  şirket ile ilgisinin  bulunmadığı kabul edilerek sonuca gidilmesi  isabetsiz olmuştur.  15.10.2003 tarihli Çalışma Bakanlığı iş müfettişi tarafından yapılan teftiş sonucu  düzenlenen raporda işverence tutulan  işyeri kayıtlarının 17.8.1999 tarihli depremde zayii olduğuna ilişkin mahkeme kararı bulunduğu,  bu tarihten sonraki işyeri belgelerinin bulunduğu bildirilmiş, bilirkişi raporunda ise  imzalı ücret bordrolarının bulunduğu kısmi bildirimlerin bordrolara göre yapıldığından sözedilmişsede imzalı ücret bordrolarının dosya içinde olmadığı görülmektedir.

Yapılacak iş; öncelikle davacının imzalı ücret bordroları ile  Çalışma Bakanlığı müfettişinin düzenlediği rapor ve eklerini getirtmek,  uyuşmazlık konusu olan dönemde işe giriş bildirgelerinin verildiği inşaat  işyerlerinde  inşaatların B. K. Veya davalı şirket tarafından yapılıp yapılmadığının gerekirse Belediye'den inşaat ruhsat dosyalarını getirtmek suretiyle belirlemek, bu inşaatların davalı tarafından yapıldığının tesbit edilmesi halinde  Düzce İnşaat Mühendisleri Odasından o bölgede kış aylarında  hava şartları nedeniyle inşaatın yapılamadığı tarihleri sormak, davacının  1.8.1986 tarihi ile işyeri kayıtlarının ve imzalı bordrolarının bulunmadığı 17.8.1999 tarihleri arasında  inşaat mevsimi olmayan süre dışında  davalıya ait işyerinde kesintisiz olarak çalıştığının kabulüyle eksik  bildirilen sürelerin tesbitine karar  vermek, 17.8.1999-31.10.2002 ve 14.4.2003-18.7.1002 tarihleri arasındaki  dönem yönünden ise işverenden ücret bordrolarını getirtmek  ücret bordrolarında  davacının imzası olanlar  saptanarak imzasını içeren bordrolara geçmiş süreler dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, imzası olmayan bordrolardaki süreler yönündende  işverence  davalı kuruma  bildirilen süreler ile  inşaat mevsimi olmayan süreler dışında davacının  davalıya ait işyerinde  çalıştığının tesbitine karar vermektir.

Davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin  alacağı istemine gelince;  Davacı davalı işverence çalışmalarının davalı kuruma eksik bildirilmesi nedeniyle aralarında tartışma

çıktığını  bu nedenle işverence iş aktinin 18.7.2003 tarihinde sona erdirildiğini  ve kendisine bazı kağıtlar  imzalatılmak istendiğini,  daha önce de  başka kağıtlar  imzalatıldığını,  işten çıkarılmamak için  bu kağıtları imzalamak zorunda kaldığını ileri sürmüş,  davalı ise  davacının 31.10.2002  tarihinde istifa etmek suretiyle  işyerinden ayrıldığını başka bir  şirkette  çalıştığının ileri  sürmüştür.  Tanık beyanlarından   davacının iş aktinin 31.10.2002 tarihinde son bulup davacının davalı şirketle ortak ve yöneticileri aynı olan diğer şirkette 14.4.2003-18.7.2003 tarihleri arasında çalıştığı  davacının 25.10.2002  tarihli  istifa dilekçesinde ücret yetersizliği  nedeniyle işten ayrıldığının  beyan ettiği ancak  ibraname başlıklı  davacının imzası olan belgede davacının  1.4.1994-31.10.2002 tarihleri arasındaki çalışmaları karşılığı 2.740.54 YTL kıdem  tazminatı,  258.27 YTL yıllık  izin ücreti  alarak işvereni ibra ettiği yıllık  izinlerini  kullandığının yazılı olduğu eki olan belgedede davacının 7.10.2002-27.10.2002 tarihleri arasında yıllık izin kullanıp 28.10.2002 tarihinde işe başladığının yazılı olduğu,  işten ayrılma bildirgesinde de  davacının ücret yetersizliği nedeniyle  kendisinin işten ayrıldığının yazıldığı  ve  bu iki belgede de davacının imzasının  bulunduğu görülmektedir. Ödenmesi gerekmeyen bir hakkın ibrasından  söz edilemeyeceğinden istifa dilekçesi bulunmasına rağmen istifa eden kişiye kıdem tazminatı  ödenmiş olması davalı savunması ile çelişip davacının iddiasını doğruladığından iş aktinin haklı bir neden olmaksızın  31.10.2002 tarihinde davalı işverence  feshedildiği, davacının  bilahare 14.4.2003 tarihinde yeniden işe başlayıp tanık beyanlarına göre 18.7.2003  tarihinde kendisinin işyerinden ayrıldığı bu nedenle 14.4.2003-18.7.2003 tarihleri arasındaki dönem yönünden ihbar tazminatı ile bir yıllık süre dolmadığından yıllık izin  alacağına  ve kıdem tazminatına   kazanamadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan ibra sözleşmesi iş hukukunda geniş bir uygulama  alanına sahip olmasına, işçinin iş sözleşmesinden  doğan tazminat ve diğer  işçilik haklarını sona erdirmesine ve  İşviçre Borçlar Kanunu'nun 115. maddesinde düzenlenmiş bulunmasına karşın Türk  Borçlar  Kanununda yer almamış, İş Kanunlarında da bu konuda bir düzenleme öngörülmemiştir.

Öte yandan ibra sözleşmesi iş hukukunda geniş bir uygulama  alanına sahip olmasına, işçinin iş sözleşmesinden  doğan tazminat ve diğer  işçilik haklarını sona erdirmesine ve  İşviçre Borçlar Kanunu'nun 115. maddesinde düzenlenmiş bulunmasına karşın Türk  Borçlar  Kanununda yer almamış, İş Kanunlarında da bu konuda bir düzenleme öngörülmemiştir.

İbra  alacak ve borcu doğrudan doğruya veya kısmi olarak ortadan kaldırılır. Tam ibrada borcun tamamı. kısmi ibrada ise borcun ibra edilen kısmı sona  erer.  Bunun sonunda borçlu da borcundan kısmen yada tamamen  kurtulur.  İbraname yanında ödeme  belgelerininde  bulunması  durumunda, ödeme belgelerinde   alacak kalemleri yönünden ibraname makbuz hükmünde sayılarak, bakiye kısmın istenebileceği kabul edilmeli, miktar içermeyen ve hakların tamamen ödendiğine,  hiçbir  alacağın bulunmadığına ilişkin  kalemler  yönünden ise ibra belgesi geçerli sayılmamalıdır. Bu İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Mevzuatının temel prensibi olan " işçinin korunması temel ilkesi" ne de uygun düşecektir.

Davacının 1.8.1986-31.10.2002 tarihleri arasındaki davalı işveren yanında geçen çalışma  süresi belirledikten sonra bu dönemde hakettiği kıdem ve ihbar tazminatı ile 7.10.2002-27.10. 2002 tarihleri  arasında  kullandığı yıllık  izin düşülmek suretiyle yıllık izin  alacağını bilirkişiye hesaplattırmak  işverenin ibranameyle ödeme savunması ile kıdem   tazminatı  ile  yıllık  izin alacağına hak kazanmadığı yolundaki savunması ibranameyi çelişkili hale  getirdiğinden  ibraname geçerli  sayılamayacağından miktar içeren ibranameyi  makbuz niteliğinde kabul ederek ödenen miktarı hakedilen kıdem  tazminatı ile yıllık izin alacağından tenzil ederek bir karar  verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve  hukuki olgular gözetilmeksizin  yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.4.2008   gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2814, Karar No: 2015/4096, Tarih: 17.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2814 E.  ,  2015/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın müştekiye ait telefonu orduevi kuaföründen çalması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (a) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın usulüne uygun çağrı kağıdı tebliğine rağmen mazeret bildirmeksizin duruşmaya gelmemesi ve mahkemece altı celse yakalanmasının beklenmesi karşısında, aynı Yasanın 62. maddesinin ise yargılama sürecindeki davranışlar dikkate alınarak denilmek suretiyle yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/132, Karar No: 2022/118, Tarih: 16.03.2022

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2021/132 E.  ,  2022/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

2021/Bşk-132 2022/118 2016/380807

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 6 ve 2. Ceza

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza

Sayısı : 185-252

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince 23.05.2013 tarih ve 276-266 sayı ile suça sürüklenen çocukların atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

Hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 13.06.2017 tarih ve 35507-6835 sayı ile;

"1- Müştekinin kovuşturma aşamasındaki beyanında, '.... yolda yürürken, suça sürüklenen çocuklardan birinin yanına yaklaşarak birden omzuna vurduğu, diğer suça sürüklenen çocukların da etrafını sardığı, ne olduğunu anlayamadan pantolonun cebindeki parayı alıp kaçtıklarını' beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 148. ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturabileceği ve bu durumda delilleri takdir ve değerlendirmenin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla esas hakkında karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Çocuk Mahkemesince 22.03.2018 tarih ve 494-200 sayı ile suça sürüklenen çocukların eyleminin birden fazla kişi tarafından birlikte yağma suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince 09.07.2019 tarih ve 185-252 sayı ile suça sürüklenen çocukların eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturduğu kabul edilerek CMUK'nın 326-son maddesi gözetilerek sanıkların bu suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ve Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 23.09.2021 tarih ve 2491-14164 sayı ile;

"İstanbul 2. Çocuk Mahkemesi'nin 23/05/2013 tarihli ve 2011/276 Esas ve 2013/266 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyizi üzerine daha önce Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 13.06.2017 tarih, 2014/355 Esas ve 2017/6835 karar sayılı kararı ile incelenerek bozma kararı verildiği İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09.07.2019 tarih 2018/185 Esas 2019/252 karar sayılı ilamına ilişkin temyiz incelemesinin de Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nce yapılması gerekliliği üzerine işin incelenmesi Yargıtay 2. Ceza Dairesi'ne ait olduğu,",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince de 08.11.2021 tarih ve 17129-18710 sayı ile;

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince de 08.11.2021 tarih ve 17129-18710 sayı ile;

"2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; mahkûmiyet kararındaki nitelendirmeye, tebliğname tarihi ve temyizin kapsamına göre, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı kararının, Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin 5. fıkrası uyarınca ve Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 26.12.2017 tarihli ve 2017/296 Esas, 2017/316 Karar sayılı emsal kararı da dikkate alınarak, yağma suçundan TCK'nın 149/1-c maddesi gereğince kurulan hükümlere yönelik temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (6.) Ceza Dairesine ait bulunduğu,",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 6 ve 2. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunca hazırlanıp 28.01.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının beşinci maddesinde;

"Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır." hükmü getirilmiştir. 2020/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır.