muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7856, Karar No: 2021/11548, Tarih: 18.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7856 E.  ,  2021/11548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

... Bölge Adliye mahkemesi 22. Hukuk Dairesince, Hakimler ve Savcılar Kurulu'nun 06/06/2018 tarih ve 217 sayılı kararı faaliyete geçirilmesine karar verilen ... Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresi ...,... ... ve ... olarak düzenlenmesine karar verilmiştir.

5235 Sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un Ek 1.maddesinde, iki halde yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemeyeceği düzenlenmiş olup bunlar, ilk derece mahkemesi karar tarihi itibariyle yetkili olunması ile yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalarla ilgili olarak yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halleridir.

Söz konusu düzenlemeden istinaf incelemesine konu edilen ilk derece mahkemesinin karar tarihi itibariyle yetkili olan Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucu her hangi bir eksiklik nedeni ile geri çevirme yapılmış olması, HMK’nin 353.maddesindeki kaldırma nedenlerinden birinin bulunması nedeni ile kararın kaldırılarak yeniden ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine ilk derece mahkemesince kaldırma kararı gereğince yargılama yaparak yeni karar vermesi, ya da düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi üzerine Yargıtay temyiz incelemesi sonucu kararın bozulması halinin anlaşılması gerekmektedir.

Somut olayda da ilk derece mahkemesince 2017/259 E, 2020/633 K ve 13/10/2020 T. sayılı kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunmuş olup Hakimler ve Savcılar

Kurulu'nun 03.08.2017 tarih ve 703 sayılı kararı gereğince istinaf kanun yoluna başvuru incelemesini yapmakla ... Bölge Adliye Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesiyle Dairenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Somut olayda da ilk derece mahkemesince 2017/259 E, 2020/633 K ve 13/10/2020 T. sayılı kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunmuş olup Hakimler ve Savcılar

Kurulu'nun 03.08.2017 tarih ve 703 sayılı kararı gereğince istinaf kanun yoluna başvuru incelemesini yapmakla ... Bölge Adliye Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesiyle Dairenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesi ile 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri hakkında Kanuna ek 1. maddenin 1. fıkrasında: "Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinin 25. madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğinin uygulanması durumunda Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelenmesinde, karar tarihi itibariyle yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır.Belirtilen yasal düzenlemeler gereğince ihtiyati tedbire ilişkin yasal düzenlemede belirtilen ilk derece mahkemesi kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği ve başvurunun incelenmesi usulü açıkça belirtilmiş olup ... Asliye 2. Ticaret Mahkemesinin 13/10/2020 tarih, 2017/259 esas 2020/633 Karar sayılı kararına ilişkin istinaf incelemesi ile ilgili delilleri değerlendirmede ... Bölge Adliye Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352/1.a maddesi gereğince Dairenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22. maddesi uyarınca "Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına herhangi bir engel bulunduğu yahut iki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesinde tereddüt ortaya çıktığı takdirde, yetkili mahkemenin tayininde, ilk derece mahkemeleri için bölge adliye mahkemelerine, bölge adliye mahkemeleri için Yargıtaya başvurulur."

HMK'nın "Kanun Yolları" başlıklı sekizinci kısmının birinci bölümünde "istinaf” kanun yolu düzenlenmiş ve 341. maddesinin (1) numaralı fıkrasında "İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmünü içermektedir.

HMK'nın 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (ilk derece) mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise HMK'nın 341/1. maddesinde "ilk derece mahkemelerinden verilen ... ihtiyati tedbir ... taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmü ile istinaf olarak açıkça belirtilmiştir.

HMK'nın 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (ilk derece) mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise HMK'nın 341/1. maddesinde "ilk derece mahkemelerinden verilen ... ihtiyati tedbir ... taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmü ile istinaf olarak açıkça belirtilmiştir.

694 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. Maddesi ile 5235 Sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri hakkında Kanuna ek 1.maddenin 1.fıkrasında:"Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinin 25.madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğinin uygulanması durumunda Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelenmesinde, karar tarihi itibariyle yetkili Bölge Adliye Mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan Bölge Adliye Mahkemesince sonuçlandırılır.

Dosya kapsamında davanın ihtiyati tedbir talepli olarak 05/04/2017 tarihinde açıldığı, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince 05/04/2017 tarihli tensip ara kararında tedbir talebinin kabulüne karar verildiği, verilen karara davalı ... tarafından itiraz edildiği, mahkemece 04/05/2017 tarihinli celsede muteriz vekilinin İİK'nun 72/3. Maddesi gereğince davalı...Elemanları San. Tic. A.Ş.yönünden verilen tedbir kararının değiştirilmesi yönündeki talebinin soruşturma dosyası kapsamı nazara alınarak reddine, mahkeme tensip ara kararında verilen tedbirin aynen devamına karar veildiği,verilen karara karşı davalı ...'nın istinaf kanun yoluna başvurduğu, istinaf incelemesinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi tarafından yapıldığı ve 20/06/2018 tarih, ... karar sayılı karar ile ... 2.Asliye Ticaret Mahkemesince 2017/259 Esas sayılı dosyası üzerinden verilen 04.05.2017 tarihli kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre davacı vekilinin İstinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5090, Karar No: 2016/4699, Tarih: 07.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5090 E.  ,  2016/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 07/02/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın ve yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ...'ün açıklamalarının 05/02/2014 tarihli .. ve ...nun internet sitesinde '' .. '' başlığı ile haberleştirildiğini, haberde kullanılan ifadelerin gerçeğe aykırı olup yayın nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılardan ..., davaya konu açıklamalarda başından geçen olayları anlattığını belirtmiştir. Diğer davalı ise haberin basın özgürlüğü kapsamında kaldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu haberde ileri sürülen iddiaların gerçekliğinin ispatlanamadığı ve davacının kişilik haklarının zarar gördüğü gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında .. bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında .. bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya kapsamından; davalılardan ... tarafından haberde ileri sürülen iddialarla ilgili görülen kimi davaların yanı sıra bazı soruşturma dosyalarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu kapsamda anılan davalının anlatımları kendi başından geçen bazı olaylara dayanmakta olup davaya konu haberler görünür gerçeğe uygundur. Şu durumda, davaya konu yayınlar hukuka uygun olup davacının kişilik haklarının zarar gördüğünden söz edilemez. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11683, Karar No: 2009/8800, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11683 E.  ,  2009/8800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kıyı kenar çizgisi tespiti nedeniyle tapusu iptal edilen bir bölüm taşınmazla ilgili tazminat istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/624, Karar No: 2022/1667, Tarih: 06.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/624 E.  ,  2022/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “ziynet alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 4. Aile Mahkemesince verilen davanın açılmamış sayılmasına ilişkin karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 07.12.2011 tarihli dava dilekçesinde; tarafların 15.06.2007 tarihinde evlendiklerini, ortak bir çocuklarının bulunduğunu, davalının alkol aldığını, eşine şiddet uyguladığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini ileri sürerek tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına 500TL tedbir-iştirak, müvekkili yararına 500TL tedbir yoksulluk nafakası ile 50.000TL maddi, 50.000TL manevi tazminat ödenmesine ve ayrıca müvekkilinin rızası dışında elinden alınan 22 ayar ve 22 gram değerindeki on dört adet bilezik, iki adet takı seti ve çeyrek altınlardan oluşan ziynet eşyalarının aynen, olmadığı takdirde bedelinin iadesine karar verilmesini talep etmiş, 6.000TL üzerinde harç yatırmıştır.

Davalı Cevabı:

5. Davalı asıl 02.01.2017 tarihli cevap dilekçesinde; tüm iddiaları inkârla, boşanmaya sebep olan olaylarda davacının kusurlu olduğunu, boşanmayı kabul ettiğini ancak velâyetin kendisine verilmesini istediğini, ziynet alacağı davasına yönelik olarak da zorla alınma iddiasının doğru olmadığını, ziynetlerin düğün masrafları ve bir kısım borçlar için bozdurulduğunu savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı asıl 02.01.2017 tarihli cevap dilekçesinde; tüm iddiaları inkârla, boşanmaya sebep olan olaylarda davacının kusurlu olduğunu, boşanmayı kabul ettiğini ancak velâyetin kendisine verilmesini istediğini, ziynet alacağı davasına yönelik olarak da zorla alınma iddiasının doğru olmadığını, ziynetlerin düğün masrafları ve bir kısım borçlar için bozdurulduğunu savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Ankara 4. Aile Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli ve 2012/859 E., 2013/135 K. sayılı kararı ile; davacının ziynet eşyası alacağı davasının birlikte açmış olduğu boşanma davasından tefrik edilerek yukarıda yazılı esasa kaydedildiği, dava dilekçesinde talep edilen ziynet eşyalarının beher miktarı ile her bir kalem altın için talep edilen miktarın açıklanmadığı, bu sebeple davacı tarafa ön inceleme tespit tutanağı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 119/1-ğ bendi ve 2. fıkrası uyarınca talebini açıklaması yönünde kesin süre verildiği, kesin sürenin sonuçlarının anlatıldığı, davacının verilen süre içerisinde kendisinden istenilen açıklamayı yapmadığı, bunun üzerine 26.09.2012 tarihli duruşmada davacı vekiline sorulması üzerine “çeyrek altın olarak istedikleri miktarın otuz adet” olduğunu bildirdiği, bunun dışında bir açıklama yapılmadığı, son duruşmada ısrarla sorulmasına rağmen “altınların tamamı için toplam olarak 6.000,00TL istediklerini bunun dışında açıklama yapmayacaklarını” beyan ederek zaptı imzaladığı, hâl böyle olunca davacı tarafından ziynet eşyalarının cins ve miktarlarının kalem kalem belirtilerek, her bir kalem için istediği rakamın açıklanmamış olduğu gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 08.10.2013 tarihli ve 2013/10923 E., 2013/14104 K. sayılı kararı ile;

“…Davada, davacıya düğünde takılan altınların davalı tarafından bozdurulup harcandığı ve davacıya geri verilmediği iddiasıyla,(22 ayar ve 22 gr değerindeki 14 adet bilezik, 2 adet takı seti ve çeyrek) altınların aynen iadesi olmadığında bedelinin tahsili istenmiş, bedeli olarak da tahmini değeri 6.000 TL olarak gösterilmiştir. Mahkemece, açıklama istenmesi üzerine de, davacı vekili duruşmada talep ettikleri çeyrek altınların 30 adet olduğunu belirtmiş bulunmaktadır.

Davalı asil, duruşmadaki beyanında iddia edilen altınların cins ve miktarlarına bir itiraz da bulunmamış, altınların bir kısmının davacı tarafından evden ayrılırken götürüldüğünü, bir kısmının da bozdurulup, evin ihtiyaçları için harcandığını ifade etmiştir.

Dava dilekçesindeki ve duruşmadaki beyanlar talep edilen alacakla ilgili yeterli bilgi ve muhtevayı taşımaktadır.

Davalı asil, duruşmadaki beyanında iddia edilen altınların cins ve miktarlarına bir itiraz da bulunmamış, altınların bir kısmının davacı tarafından evden ayrılırken götürüldüğünü, bir kısmının da bozdurulup, evin ihtiyaçları için harcandığını ifade etmiştir.

Dava dilekçesindeki ve duruşmadaki beyanlar talep edilen alacakla ilgili yeterli bilgi ve muhtevayı taşımaktadır.

Zira altınların her biri için dava dilekçesinde bedel gösterilmesine gerek bulunmamaktadır. Davada uyuşmazlığın çözümü bilirkişi incelemesine dayalı bulunmaktadır. Uzman bilirkişi, talep edilen altınların her birinin değerini belirleyip, toplam alacak miktarını hazırlayacağı raporunda açıklayacaktır. Bu nedenle, mahkemenin, ön inceleme tutanağında dava dilekçesindeki taleplerin açıklanması hususunda verdiği kesin mehil, usul ve yasaya uygun bulunmamıştır. Mahkemece, işin esasına girilerek, tarafların toplanan delilleri doğrultusunda bir hüküm verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin, hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir,…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Direnme Kararı:

9. Ankara 4. Aile Mahkemesinin 09.07.2014 tarihli ve 2014/468 E., 2014/1044 K. sayılı kararı ile önceki kararda yer alan gerekçenin yanında; HMK’nın 119. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gerekli olan hususların açıklandığı, buna göre dava dilekçesinde talep sonucunun açık bir şekilde yer alması gerektiği, aynı maddenin 2. fıkrasında böyle bir eksikliğin mevcut olması hâlinde mahkemece yapılması gereken işlemlerin düzenleme altına alındığı, bu hükme uygun olarak ön inceleme tensip tutanağının 3. bendi ile davacıya süre verildiği ancak davacı tarafından açıklama yapılmadığı, dava dilekçesinde dava değeri 6.000TL gösterilmiş ise de her bir talep için istenen bedelin açıklanması gerektiği, dilekçede bunu açıklamış olsa da iki kez verilen süre sonunda talebin kalem kalem açıklanmamasının doğru olmadığı, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak da olsa düşük rakamlarla her kalem için isteklerin açıklanması ve mahkemeye bildirilmesi gerektiği, keza hükmünde bu talepler doğrultusunda kurulacağı, yerleşik içtihatlardaki görüşün de bu doğrultuda olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı:

10. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Hukuk Genel Kurulu Kararı:

10. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

11. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.06.2019 tarihli ve 2017/3-1042 E., 2019/740 K. sayılı kararı ile; dava dosyasında fiziki olarak hazırlanıp, ıslak imza ile taraflara tebliğe çıkarılan direnme kararı ile kısa kararda adı ve imzası bulunan hâkimin 25215 sicil numaralı hâkim olduğu görülmekte ise de, UYAP ortamında elektronik imzalı olarak kayıtlı bulunan direnme kararını imzalayan hâkimin 34055 sicil numaralı hâkim olduğu, böyle bir durumda yasal düzenlemelere uygun şekilde oluşturulmuş bir direnme kararından söz edilemeyeceği gerekçesiyle karar usulden bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin İkinci Direnme Kararı:

12. Ankara 4. Aile Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ve 2019/596 E., 2020/74 K. sayılı kararı ile usule ilişkin eksiklik giderilmek ve önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararı yasal süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

14. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, davacı vekili tarafından sunulan 07.12.2011 tarihli dava dilekçesinin HMK’nın 119/1-d bendinde belirtilen “dava konusunun değerini” içerip içermediği, buradan varılacak sonuca göre; Mahkemece, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca davacıya verilen kesin sürenin usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

15. Uyuşmazlığın çözümü bakımından ilgili yasal düzenleme ve kavramların açıklanmasında yarar görülmektedir.

16. Bilindiği üzere HMK’nın “Dava dilekçesinin içeriği” başlıklı 119. maddesine göre; “(1) Dava dilekçesinde aşağıdaki hususlar bulunur:

a) Mahkemenin adı.

b) Davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri.

c) Davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası.

ç) Varsa tarafların kanuni temsilcilerinin ve davacı vekilinin adı, soyadı ve adresleri.

d) Davanın konusu ve malvarlığı haklarına ilişkin davalarda, dava konusunun değeri.

e) Davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetleri.

f) İddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği.

g) Dayanılan hukuki sebepler.

ğ) Açık bir şekilde talep sonucu.

h) Davacının, varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

(2) Birinci fıkranın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentleri dışında kalan hususların eksik olması hâlinde, hâkim davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması hâlinde dava açılmamış sayılır”.