muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1853, Karar No: 2014/2727, Tarih: 19.02.2014

Diğer yandan; kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, eylem sayısı ve yukardaki ilkeler göz önüne alındığında verilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; düşük miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24326, Karar No: 2014/7263, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24326 E.  ,  2014/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.6.2013

NUMARASI :Esas no:2012/390 Karar no:2013/452

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası ile ziynet alacağı talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, kocanın öğretmen olması sebebiyle kazandığı paranın haram olduğunu ve koca ile evlenmesinin yanlış olduğunu söylediği, davacı-karşı davalı kocanın da eşine bağırıp, hakaret ettiği, şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kanıtlanmış ve Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları gerçekleştiği halde davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi doğru görülmemiştir.

3- Davalı-karşı davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davalı-karşı davacı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Murat'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Berdıl'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.03.2014 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2012/16659, Karar No: 2012/24669, Tarih: 03.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16659 E.  ,  2012/24669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dosya içerisinde mevcut ... Belediye Başkanlığı'nın yazısına göre, dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli uygulama imar planında konut alanında kalmakta olup arsa vasfında olduğu anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer kaybı oranının % 4 olması gerektiği gözetilmeden daha yüksek oranda değer kaybı verilmek suretiyle bedel tesbiti,

3) Dava konusu taşınmazda tesis edilen irtifak alanı fen bilirkişi krokisine ve kamulaştırma belgelerine göre 549,28 m² olduğu halde, gerekçeli kararda 459,28 m² olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13316, Karar No: 2022/12253, Tarih: 13.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/13316 E.  ,  2022/12253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığını, ayrıca davacının ücretine toplu ... sözleşmesi uyarınca belirlenen %4 oranındaki zammın da uygulandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2020/439 Esas, 2021/310 Karar sayılı kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/3200 Esas, 2021/3285 Karar sayılı kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, sözü edilen düzenlemenin her asgari ücret artış dönemi için bağlayıcı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.03.2022 tarihli ve 2022/2499 Esas, 2022/3278 Karar sayılı ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanak tarihini aşan fark alacak talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36351, Karar No: 2016/17357, Tarih: 28.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/36351 E.  ,  2016/17357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan.... ve vekili avukat ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 20.07.2011 tarihinde davalıdan renault megane marka 2011 model bir araç satın aldığını, 2012 yılının nisan ayında aracın motor kaputundaki boyanın orjinal olmadığını öğrendiğini, aracın bu kısmının sonradan boyama işlemine tabi tutulduğunu ve kendisine de bu ayıplı şekli ile satıldığını, 14.04.2012 tarihli exper raporuylada bu durumun tespit edildiğini iddia ederek dava konusu ayıplı aracın ayıpsız misli ile değişime karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Dava ayıplı aracın değişimi talebine ilişkin olup, davacı, davalıdan satın aldığı aracın bir kısmının boyasının orjinal olmadığını iddia etmiş, davalılar ise sorunun kullanıcı hatasından kaynaklı olduğunu, her hangi bir imalat hatası olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aracın ayıpsız misli ile değişimine, değer kaybı olan 2.500,00 TL nin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine hükmedilmiştir. Dava konusu aracın ayıplı olduğu mahkemenin de kabulündedir. Ancak dava konusu araç davacı elinde iken kazaya uğramış ve aracın uğradığı hasar sonucu araçta değer kaybı meydana gelmiştir. Aracın değişimine hükmedildiğinden araçtaki değer kaybı davacı tarafça karşılanmalıdır. Mahkemece alınan 19.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda motor kaputundaki orjinal olmayan boya işleminin ikinci el piyasasındaki mevcut durum, piyasa teamülleri dikkate alınarak aracın değerinde 2.500,00 TL tutarında değer kaybına neden olacağı tespit edilmiş, mahkemece de bu rapora göre 2.500,00 TL değer kaybına hükmedilmiştir. Oysa, mahkemece motor kaputundaki ayıp nedeniyle değişimine karar verildiğine göre motor kaputundaki ayıptan dolayı meydana gelen değer kaybından davacı sorumlu tutulamaz. Davacı, ancak araç kendi uhtesinde iken meydana gelen hasardan sorumlu olup, mahkemece, dava konusu araç davacının elinde iken meydana gelmiş bir hasar söz konusu ise oluşan bu hasar nedeniyle doğan değer kaybına hükmedilmelidir. O halde mahkemece bu hususta değerlendirme yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.890,40 TL kalan harcın davalılardan alınmasına, 28/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/463, Karar No: 2021/4325, Tarih: 25.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/463 E.  ,  2021/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

A-Sanık ... hakkında 2013 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkında 2013 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz incelemesinde;

1-... Temizlik...Ltd. Şti.nin yetkilisi olan sanıkların 2013 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'un aşamalardaki savunmalarında 2011 yılında şirketi diğer sanık ... ile devraldıklarını, şirketin faal olarak çalışmadığı için sahte fatura tanzim etmediğini, tüm şirket evraklarını muhasebecisine bıraktığını, sanık ... ise ... isimli şahsa iş başvurusu için kimlik fotokopisi verdiğini ve notere gidip bazı belgeler imzaladığını, noterde ... isimli bir şahsın daha bulunduğu, bu şahsın... olabileceğini, söz konusu şirketten haberi olmadığını ve diğer sanık ...’u tanımadığını, sanıkların birbirleri ilişkin beyanlarının çeliştiği, sanık ...’ un aynı mükellefiyete ilişkin 2012 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan Ankara 2.Asliye Ceza Mahkemesi 2014/266 Esas ve 2015/908 Karar sayılı dosyasında yargılandığı ve mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşıldığı, söz konusu dosyanın bu dosya ile bağlantılı bilgi ve belgelerinin özellikle sanık savunmalarının onaylı örneklerinin dosya içine alınması,

a-Sanık ... isimli şahsın savunmasında geçen ... ve... isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek imza örnekleri ile faturalardaki imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

c-Şirket muhasebecisinin adres bilgilerinin tespiti ile CMK 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, sanıkları tanıyıp tanımadığının, muhasebe işlemlerinin yürütülmesinde kiminle muhatap olduğunun, kimin talebi üzerine şirketin muhasebesini tutmaya başladığının, şirket işlerini fiilen kimin yürüttüğünün ve sanık ...’un ilgili beyanlarının sorulması,

d-Sanık ...’ın savunmasında suç tarihinde askerde olduğunu belirtmiş olması karşısında, sanığın belirtilen dönemde fiilen askerde olup olmadığının araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması,

d-Sanık ...’ın savunmasında suç tarihinde askerde olduğunu belirtmiş olması karşısında, sanığın belirtilen dönemde fiilen askerde olup olmadığının araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması,

2-Kabule göre ise; sanık ... bakımından,

a-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b-5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, katılan vekilinin sadece beraat kararını temyiz ettiği gözetildiğinde aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanık ...’un kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.