muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3567, Karar No: 2023/10463, Tarih: 19.12.2023

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, suça konu edilen faturaların 2011 yılının ... ayı beyannamesinde gösterilmiş olması nedeniyle suç tarihinin beyanname tarihini takip eden ayın 25 inci günü olan 25.12.2011 tarihi olduğu ve zamanaşımı süresi bu tarihten işlemeye başlayacağından, Tebliğnamedeki (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde yapılan değişiklikle "Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında... indirilir" hükmüne yer verildiği; 7394 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesiyle 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddenin birinci fıkrası ile "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir" ve aynı maddenin ikinci fıkrasındaki "Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır" hükümleri uyarınca, kanunun yayımı tarihinde kovuşturma evresinde olan dosyalarda, hüküm tarihinden önce ödeme yapılması halinde soruşturma evresinde yapılan ödemeler için öngörülen, verilecek cezanın yarı oranında indirilmesi gerektiği gözetilmeden somut olayda mahkemesince, sanık tarafından kovuşturma aşamasında tüm ödemelerin yapılmış olduğu kabul edilmesine rağmen 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/642 Esas, 2023/7 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (3) numaralı paragrafındaki "1/3" ve "3 YIL 6 AY 20 GÜN" ibareleri ile (4) numaralı paragrafındaki "2 yıl 11 ay 16 gün" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "1/2","2 yıl 8 ay" ve "2 YIL 11 AY 16 GÜN" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7362, Karar No: 2013/17910, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7362 E.  ,  2013/17910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...'in yüzüne karşı tefhim olunan, sanıklar müdafiinin ise yokluğunda verilip 18/07/2011 tarihinde tebliğ olunan 06/07/2011 tarihli beraat hükmüne yönelik, sanıklar müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 15/09/2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılanlar vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanlardan ...'ın, sanık ...'e ait olup 100.Yıl Mahallesi İdareciler Sitesi B Blok 2 numarada bulunan daireyi arkadaşları ile birlikte kiralamak istediği, bunun için sanık ... ve ...'in oğlu olan diğer sanık ... ile anlaşarak kira bedelini 650 TL olarak belirledikleri, yapılan anlaşma gereği katılan ...'in borçlu, katılan ...'nun ise kefil olarak bir tanesi 750 TL, 11 tanesi 650 TL olmak üzere toplam 12 adet senedi imzalayarak 1 yıllık kira bedeli için sanık ...'e verdikleri, sanık ...'in, katılanların imzaladığı kira

sözleşmesini annesi ...'e imzalatacağını söyleyerek aldığı ve evin anahtarlarını katılanlara teslim ettiği, katılanların bu evde kısa bir süre ikamet ettikleri, ancak kontrat olmadığından elektrik, su, doğalgaz gibi bağlantıları yapamadıkları için sanıklardan kira sözleşmesini istedikleri, bunun üzerine sanık ...'in sahte olarak düzenlenmiş ve ...adlı kişi adına imzalanmış başka bir sözleşmeyi katılanlara verdiği, katılanların kendi imzalarını içermeyen bu sözleşmeyi kabul etmeyerek evden çıktıkları, ancak sanıkların söz konusu senetleri katılanlara iade etmedikleri iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanıkların savunmalarında, katılanların sözleşmeye aykırı bir şekilde kira süresi bitmeden ve kendilerine öncesinde haber vermeden evden çıkmaları nedeniyle, sözleşmedeki hükümler doğrultusunda senetleri iade etmediklerini, ...adına imzalanmış sözleşmeyi katılanlara kendilerinin vermediğini beyan ettikleri, katılanların ise, evden erken çıktıkları için bedelsiz kalan senetlerin kendilerine iade edilmediğini belirttikleri anlaşılmakla; katılanlar ile sanıklar arasındaki uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklanan hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu ve dolandırıcılık suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16583, Karar No: 2014/24413, Tarih: 18.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/16583 E.  ,  2014/24413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2010/1083-2013/202

Hüküm süresi içinde davalı M.. I.. ve Y.. I.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde inşaat işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının kendi isteği ile ayrıldığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı M.. I.. ve Y.. I.. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur. Davacı, işverence 10.07.2010 tarihinde işverence çıkarıldığını iddia etmiş, davalılar ise işçinin kendi isteği ile işi bıraktığını savunarak 01.08.2010 tarihli ibranameye dayanmıştır. Mahkemece, işçinin fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebine dayalı olarak sözleşmeyi haklı feshettiği gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır. Dosya içeriğine göre, yargılama sırasında dinlenen davacı şahidinin fesihle ilgili bilgisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davalı şahitleri ise kendi isteği ile ayrıldığını beyan etmiştir. Şahit beyanları yanında sözkonusu ibraname ile aynı tarihli belgede davacının Sosyal Güvenlik Kurumu çıkışının kendisi tarafından kuruma bildirildiğine dair kabulü de dikkate alındığında, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshedildiği, feshin haklı sebebe dayanmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/775, Karar No: 2017/3565, Tarih: 01.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/775 E.  ,  2017/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; .... garajı civarında 175-180 boylarında, 65-70 kilo, beyaz sakallı, kahverengi montlu, siyah kot pantolonlu, siyah ayakkabılı bir erkek şahsın uyuşturucu madde sattığına" ilişkin ihbar üzerine, belirtilen yere gidildiğinde, ihbarda belirtilen eşkale uyan ve sonradan yapılan kimlik tespitinde sanık ... olduğu anlaşılan şahsın beklediğinin görüldüğü, kısa süre sonra, yanına sonradan yapılan kimlik tespitinde dosyası tefrik edilen sanık ... olduğu belirlenen şahsın geldiği, fizikî takipte, şahısların ceplerinden bir şeyler çıkarttıkları ve aralarında karşılıklı para alışverişinin olduğunun tespit edilmesinden sonra durdurularak yapılan kaba üst aramalarında, olay tutanağına göre sanık ...'in cüzdanının bozuk para bölmesi içerisinde üzerinde sayılar bulunan beyaz kağıtlara sarılı halde 1,5 gram ağırlığında 10 paket eroin ve yine cüzdan içindeki siyah poşet içinde 0,9 gram ağırlığında afyon sakızı; dosyası tefrik edilen sanık ... pasaportunun içine gizli şekilde üzerinde sayılar bulunan beyaz kağıtlara sarılı 0,2 gram ağırlığında 2 paket eroinin ele geçirildiği olayda; fizikî takip sırasında taraflar arasında uyuşturucu madde alışverişi yapıldığı anlaşıldığından, suçüstü halinin bulunduğu ve böyle bir durumda kolluk görevlilerine 5271 sayılı CMK'nın 90/4 ve 2559 sayılı PSVK ile şüpheli şahıslar üzerinde "kaba üst yoklaması yapma" yetkisi verildiği anlaşılmakla birlikte; 2559 sayılı PSVK'nın 4/A maddesindeki düzenleme ile, "el ile dıştan kontrol hariç, kişinin üstü ve eşyası ile aracının dışarıdan bakıldığında içerisi görünmeyen bölümlerinin aranması", "kaba üst yoklaması" kapsamı dışında bırakıldığı halde, somut olayda sanık ...'in cüzdanının bozuk para bölmesi içinde; dosyası tefrik edilen sanık ... ise pasaportunun içinde gizli şekilde uyuşturucu maddelerin bulunduğu, dolayısı ile usulüne uygun şekilde yapılmış kaba üst yoklamasından bahsedilemeyeceğinden ve sanıkların üzerinde usulüne uygun arama yapılabilmesi için CMK'nın 116, 117 ve 119. maddeleri uyarınca alınmış "adli arama kararı" veya "yazılı arama emri" de bulunmadığından, mahkemenin, "hukuka aykırı arama nedeni ile ele geçen uyuşturucu maddelerin suçun maddi konusu ve suçun delili olamayacağı gerekçesi ile, sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine" ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1660, Karar No: 2014/7255, Tarih: 14.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1660 E.  ,  2014/7255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, davalı yüklenicinin 25.03.2010 tarihinde iskân ruhsatı alınmış halde müvekkillerinin daire ve dükkanlarını teslim etmesi gerekirken edimini süresinde yerine getirmediğini, iskân ruhsatının 17.03.2011 tarihinde alındığını ileri sürerek, müvekkillerine verilecek olan 4 daire ve 2 dükkan için şimdilik 10.000,00 TL gecikme tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; ıslahla talebini 24.800,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, 25.09.2008 tarihinde yapı ruhsatını alarak inşaata başladığını, Kasım ile Mart ayları arasında kış sezonu olması nedeniyle 3 ay inşaatın durduğunu, sözleşmenin 2. maddesine göre, davacılara verilen iki adet dubleks dairenin çatı arası teras katının imalatlarının davacılarca yapılmasının kararlaştırıldığını, müvekkili tarafından inşaat tamamlanmasına rağmen davacıların kendisine düşen bu imalatları yapmayarak müvekkillerini sürekli oyaladıklarını, inşaatın devam etmesi için bu imalatların daha sonra müvekkili tarafından yapıldığını, bu nedenle 4 aylık bir gecikme olduğunu, ayrıca teslim süresi dolmadan davacıların müvekkilini vekaletten azlettiğini, gecikmede müvekkilinin herhangi bir kusuru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşmeye göre inşaatın 25.03.2010 tarihinde bitirilip iskân ruhsatının alınması gerektiği, davacıların kendilerine isabet eden 4 daire ve 2 işyerinin fiilen 27.12.2010 tarihinde teslim alındığı, aradan geçen süre için davacıların sözleşmenin 6. maddesi gereğince rayiç kira bedeli talep edebileceği, davalı tarafın bir kısım savunmalarının (mevsimsel şartlar, davacı tarafın teslimin gecikmesine neden olduğu ve sair) hukuken yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 24.800,00 TL tazminatın 10.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 14.800,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/49, Karar No: 2010/3916, Tarih: 27.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/49 E.  ,  2010/3916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalı idaresinde bulunan aracın çarpması nedeniyle meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.000,00 TL. ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı mazeret dilekçesi vermiş, savunma yapmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; 6.000,00 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 340,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 27.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13533, Karar No: 2014/8225, Tarih: 25.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13533 E.  ,  2014/8225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin, tazminat

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin, tazminat davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair..... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.12.2012 gün ve 42/756 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı Hazine vekili ile davalılar-karşı davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili 18.12.2007 havale tarihli dilekçesinde, mülkiyeti davalılara ait 39 parsel nolu bahçeli kargir ev vasıflı 1036 m2 yüzölçümlü taşınmazın 55,52 m' lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerlerden olduğunu açıklayarak tapu kaydının bu miktar bakımından iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, birleşen...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.02.2008 tarihinde açılan ve anılan Mahkeme'nin 26.03.2008 tarih ve 2008/88 Esas, 2008/261 Karar sayılı birleştirme kararı ile asıl davanın davalıları davacı sıfatıyla Hazineye karşı açtıkları bu dava ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddia edilen 55,52 m2'lik yüzölçümlü taşınmaz bakımından doğan zarar nedeniyle 25000,00 YTL tazminatın davalı Hazine'den tahsiline karar verilmesini istemiş, 07.04.2009 havale tarihli ıslah dilekçeleriyle de, istek miktarını 53600,00 YTL olarak belirlemiş ve bu miktar üzerinden nisbi peşin harcın yatırıldığı anlaşılmıştır.

Davalı Hazine vekili 26.03.2008 tarihli yargılama oturumunda; takdirin mahkemeye ait olduğunu bildirmiş, aynı tarihli cevap dilekçesi ile de haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “… 39 parsel numarası ile kayıtlı yerin Fen Bilirkişi'si ....’ın 15.08.2008 tarihli raporunda B harfiyle gösterilen 134 m2 lik bölümün tapusunun iptali ile deniz kıyısı olarak terkinine, davalılar-davacılar tarafından açılan tazminat davasının reddine, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerine ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, yapılan yargılama giderlerinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesi üzerine hüküm davacı Hazine vekili tarafından reddedilen tazminat miktarı üzerinden vekalet ücretine hükmedilmediği gerekçesiyle, asıl davanın davalıları ve birleşen davanın davacıları vekili ise asıl ve birleşen dava bakımından esastan temyiz edilmiştir.

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bölümü bakımından 39 sayılı parselin tapu kaydının kısmen iptali ile, iptaline karar verilen taşınmaz yönünden bedelinin tahsili isteğine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler ile uzman bilirkişiler Jeoloji Mühendisleri ..... ve ....ile tarafından sunulan 10.07.2008 tarihli rapor ve ekindeki krokiler ile bu rapor göz önünde bulundurularak rapor ve krokisini