muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4524, Karar No: 2014/4988, Tarih: 18.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4524 E.  ,  2014/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.02.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın 1/2000 ölçekli 25.10.1978 tarihinde plan dahiline alınmış olup, uygulama imar planı içine alındığı, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmekle yetinilmiş olup geri çevirme kararındaki diğer hususlara cevap verilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre, kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 27.06.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmayıp nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, tüm belediye hizmetlerinden ayrı ayrı (su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon aydınlatma gibi) yararlanıp yararlanmadığı ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.02.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın ve somut emsalin imar parseli olup ortaklık olmayıp tam hisseli olduğu belirtildiği, tapu müdürlüğünün 13.02.2014 tarihli yazısında her iki taşınmazında imar işlemi görmediği bildirilmek suretiyle dava konusu taşınmaz ve somut emsalin imar parseli olup olmadığı hususunda çelişki oluştuğundan, dava konusu 669 ada 10 parsel numaralı taşınmazın 27.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 22.04.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.02.2014 tarihli cevabında, dava konusu taşınmaz ya da somut emsale ilişkin olduğu belirtilmeden asgari m² değeri 7,14 TL yazılarak cevap verildiği anlaşıldığından, dava konusu 669 ada 10 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde, sokak itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.02.2014 tarihli cevabında, dava konusu taşınmaz ya da somut emsale ilişkin olduğu belirtilmeden asgari m² değeri 7,14 TL yazılarak cevap verildiği anlaşıldığından, dava konusu 669 ada 10 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde, sokak itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak var olan çelişkide giderilmek suretiyle alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2906, Karar No: 2013/48875, Tarih: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/2906 E.  ,  2013/48875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müştekinin beyanında, olay günü Melikahmet Caddesi üzerinde yürüdüğü sırada sanığın kendisine bıçak çektiğini belirtmesi karşısında, olay yeri işlek ve kalabalık bir cadde olmasına rağmen olaya ilişkin her hangi bir tanık bulunmaması, müştekinin, dosyadaki tutanaktan da anlaşılacağı üzere yeri belli olmayan kişilerden olması karşısında, olaya ilişkin tanık olup olmadığı ve dolayısıyla ev hanımı olan sanığın, işlek bir caddede, elinde bıçakla, mağduru yaralayıp yaralamadığının kesin olarak tespiti hususunda gerekli araştırma yapılması gerekirken eksik soruşturmayla ve sanık tarafından taciz iddiasıyla şikayet edilen müştekinin beyanına dayanılarak hüküm kurulması,

2) Kabule göre, sanıkla müşteki arasında, müştekinin, sanığın kızını taciz etmesi iddiası nedeniyle husumet bulunması ve sanığın müştekiyi şikayet etmiş olduğu anlaşılmakla, bu hususa ilişkin belgelerin (şikayet dilekçesi ve varsa soruşturma/kovuşturma evrakları) getirtilerek incelenmesi ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5349, Karar No: 2019/16869, Tarih: 31.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5349 E.  ,  2019/16869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma yerine konut dokunulmazlığını bozma olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosyada yargılanan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...’ın kollukta müdafii huzurunda alınan ifadesinde; saat 04.00 sıralarında şikayetçiye ait işyeri önüne geldiklerini ve darabaları yarı açık ve kapısı kırık vaziyette gördüklerini ve içeriye girerek içinde çeşitli malzemelerin bulunduğu poşetleri aldıklarını ve cadde üzerinde bulunan taksi çağırma ziline basarak sanık ... İle birlikte beklediklerini yaklaşık 10 dakika sonra caddeden geçen bir taksiyi durdurarak bagajına malzemeleri yükleyerek oradan uzaklaştıklarını belirttiği ve olayın görgü tanıkları... ve ...’in sanıkların saat 05.30 sıralarında ellerinde poşetlerle taksiye bindiklerini beyan ettikleri, sanıkların işyerinde kaldıkları süre, taksi çağıra ve bekleme süresi ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05.15'de bittiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143.maddesi gereğince artırım yapılması ve sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 31/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15189, Karar No: 2014/17505, Tarih: 15.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15189 E.  ,  2014/17505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 15.07.2013

No : 2012/590-2013/321

Dava, haczin kaldırılması ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçelerle davacının davalı Kuruma S. Turizm Taşımacılığı Ltd. Şti. hissedarlığından dolayı 1999 yılı 2., 3., 4., 5. ve 6. ile 2000 yılı 4., 5. ve 6. ayları için tahakkuk ettirilen toplam 41.000-TL'si prim ve gecikme zammı borcu ile idari para cezası ve ferilerine ilişkin borcunun bulunmadığının tespitine, yaşlılık aylıklarına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin idari para cezaları dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) İdari para cezalarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır. (HMK 1. madde). İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 506 sayılı Kanunun 134’üncü maddesinde ve 1479 sayılı Bağ-Kur Yasasının 70. maddesinde, bu Kanun uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

5510 sayılı Kanunun "Kurumca verilecek idarî para cezaları" başlıklı 102. maddesi, “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir” hükmünü amirdir.

Bu yasal düzenlemeler gereğince, idari para cezasının iptali için idare mahkemesine başvurulması gerekmekte olup, bu konuda iş mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek, idari para cezasının iptali istemine ilişkin olarak dosyanın tefriki ile yargı yolu yanlışlığı nedeniyle davanın HMK’nun 114–115. maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5598, Karar No: 2014/8036, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5598 E.  ,  2014/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ün, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 24.01.1996 tarihinde eşi diğer sanık ...'dan anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2386, Karar No: 2017/5218, Tarih: 28.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2386 E.  ,  2017/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Nüfus kaydına göre, 22.11.1994 doğumlu olan katılan ...'nın 18 yaşını tamamlamış olduğu 10.09.2013 günlü oturumdaki beyanında vekil talebinin olmadığını beyan ettiği, Av. ... 26.11.2013 havale tarihli dilekçesinde katılan vekili olduğunu ve duruşmaya katılamayacağını belirterek mazeret dilekçesi verdiği, 26.11.2013 tarihli oturumda katılanın ve katılan vekili olduğu yönünde dilekçe veren Av. ...'nun yokluğunda karar verildiği, gerekçeli kararın Av. ...'nun yetkili kıldığı Av. ....e kalemde tebliğ edildiği, ancak Av. ...'nun Osmaniye 1. Noterliğinin 18.10.2010 gün 8489 yevmiye nolu vekaletnamesinin ...'ya velayeten annesi .... tarafından verildiği anlaşıldığından, katılan ...'nın 18 yaşını tamamlamış olması nedeniyle katılan ... ile Av. ... arasındaki vekalet ilişkisinin sona erdiği anlaşılmakla; gerekçeli kararın katılan ...'ya yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten, gerekli görülürse ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1587, Karar No: 2008/4867, Tarih: 21.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1587 E.  ,  2008/4867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 40.320. YTL. asıl alacak ile 21.376 YTL. faiz alacağının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan ve davalılardan ...'in harp okulunda eğitim ve öğretime başlarken vermiş olduğu Polatlı 2. Noterliğince 20.9.2005 ... 5475 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedine göre; davalılardan ... yükümlüye sadece harp okulunda yapılan masrafların kanuni faiziyle beraber 48.445.570.000 TL'sine kefil olmuştur. Bu sebeple, yükümlü ...'e sadece harp okulunda yapılan masraflarla, bu masrafların dava tarihine kadar işlemiş faizinin bilirkişiye hesap ettirilip davalı-kefil ...'in sadece bu miktardan sorumlu tutulması gerekirken, yükümlüye yapılan masrafların tamamından ve dava tarihine kadar işlemiş faizinden sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5497, Karar No: 2023/11810, Tarih: 28.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5497 E.  ,  2023/11810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/275 Esas, 2023/337 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/144 Esas, 2022/119 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin dava ve birleştrilen davalarda yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, davalı Kültür ve Turizm Bakanlığı yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, birleştirilen davanın davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idareler vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun Kültür ve Turizm Bakanlığı yönünden esastan reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kamu düzeni gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleştirilen davaların ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, Kültür ve Turizm Bakanlığı yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.04.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya her paydaş için değeri, kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.04.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Davalı ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,