muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2711, Karar No: 2024/5365, Tarih: 15.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2711 E.  ,  2024/5365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/18 E., 2023/448 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

l. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete ait işyerinde davalı Kurum denetmeni tarafından yapılan denetim sonucunda tanzim edilen 29.08.2012 tarih 2012/MG-126 sayılı rapora göre ..., ... ... ve kimlik tespiti yapılmayan 10 kişi hakkında sigortasız çalıştıklarına dair tespit yapıldığını, denetmen raporunda yapılan tespitlerin işyerindeki fiili çalışma koşullarına aykırı olduğunu, tuğla fabrikalarının genel çalışma prensiplerine de uymadığını, yapılan tespit işleminin sosyal güvenlik ilkeleri ve olağan yaşam koşulları ile hiçbir şekilde bağdaşır yanı olmadığını, bu nedenle Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; denetmen raporunun aksi ... oluncaya kadar geçerli olduğunu, idari para cezasının iptali istemiyle iş mahkemesinde dava açılamayacağını, davanın reddine karar verilmesini beyan ve talep etmiştir.

2. Davalı ...'a dava dilekçesi tebliğ edilmiş; ancak davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2015 tarih 2013/74 Esas 2015/316 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, 29.08.2012 tarihli ve 2012/MG-126 sayılı SGK denetmen raporunun ve buna ilişkin Kurum işleminin iptaline, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 14.05.2018 tarihli ve 2016/2634 Esas, 2018/4691 Karar sayılı bozma ilamında; "....Mahkemenin, Kurum raporunda kimlik bilgileri tespit edilememiş olan 10 kişi ve alt kimlik bilgileri tespit edilememiş olan ... ... isimli kişi hakkında verilen kararı yerindedir.

Ancak tüm kimlik bilgileri tespit edilmiş olan ... hakkında ise adı geçen hakkında yapılan tespit ve iptali istemi doğrudan adı geçenin hak alanını ilgilendiren bir durum doğurduğundan ...’a husumet yöneltilmek suretiyle davaya dahil edilmeli ve gerekli inceleme yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir. ..." denilmek suretiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

Ancak tüm kimlik bilgileri tespit edilmiş olan ... hakkında ise adı geçen hakkında yapılan tespit ve iptali istemi doğrudan adı geçenin hak alanını ilgilendiren bir durum doğurduğundan ...’a husumet yöneltilmek suretiyle davaya dahil edilmeli ve gerekli inceleme yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir. ..." denilmek suretiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 23.05.2019 tarihli ve 2018/308 Esas 2019/194 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin l l.12.2019 tarihli, 2019/4956 Esas, 2019/9736 Karar, sayılı ilamında; "...Dava, davalı Kurumda 432331.0101.45 işyeri numarasıyla işlem gören davacı işverene ait işyerinde, 29.08.2012 tarih ve 126 sayılı Sosyal Güvenlik Denetmen Raporu ile işyerinde kimliklerinin tespit edilemediği belirtilen 10 kişi ile alt kimlik bilgileri bilinmeyen ... ... isimli kişi ile ...’a ait bildirimlerin hiç yapılmadığının yani işyerinde kayıt dışı çalışmaların tespitine ilişkin raporun iptaline dair olup davada tartışılması gereken husus rapor ile tespit edilen çalışmaların fiilen var olup olmadığıdır. Dolayısıyla, Mahkemece sadece rapor kapsamında tahakkuk ettirilen idari para cezalarının Manisa 1. İdare Mahkemesinin 2013/483-484 ve 485 Esaslara kayden açılan davalar sonucunda iptaline karar verildiği gerekçesiyle başkaca araştırma yapmadan davanın kabulü isabetsizdir. Zira idari para cezalarının iptali, fiili çalışmanın varlığının tespiti açısından bağlayıcı ve belirleyici değildir.

Buna göre Mahkemece, davacının iddiasının araştırılması yönünden; sigortalılarla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar davalı Kurumdan ve davacı işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve sigortalıların çalışmalannı bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyalarının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, ayrıca iptali istenen tutanak ve rapor nedeni ile Kurumun yaptığı başka işlem var mı araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre, karar verilmelidir. ..." denilmek suretiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "...601.045 sicil numaralı işyerinden dava konusu 01.08.2011-27.06.2012 tarihleri arasındaki dönem içerisindeki aylarda işveren tarafından verilen aylık prim ve hizmet belgelerinde hizmet bildirimi olan ve sigortalılık süreleri iptal edilmeyen kişilerin tanık olarak beyanları alınmıştır. Bordro tanıklan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’in alınan beyanlarında işyerinde sezonluk çalışma olduğunu, Kasım (ya da Aralık)-Mart ayları arasında çalışmanın olmadığını, ...’ın denetim yapılmadan öncesinde yakın bir tarihte işe girdiğini ifade etmişlerdir. Yine bordo tanıkları ..., ..., ... ve ...’un alınan ifadelerinde, işyerinde sezonluk çalışma olduğunu ifade etmişlerdir.

Bozma ilamı öncesinde ...’ın alınan ifadesinde, çalışmasının sezonluk olduğunu, 2011 yılının 7, 8 ve 9. ayında fabrikada çalışmaya başladığını, 14.05.2012 tarihinde işe başladığını, belirtilen dönemde geçici olarak çalıştığından ve sürekli işe gelmediğinden sigortasız olarak gözükebileceğini beyan etmiştir.

Bozma ilamı öncesinde ...’ın alınan ifadesinde, çalışmasının sezonluk olduğunu, 2011 yılının 7, 8 ve 9. ayında fabrikada çalışmaya başladığını, 14.05.2012 tarihinde işe başladığını, belirtilen dönemde geçici olarak çalıştığından ve sürekli işe gelmediğinden sigortasız olarak gözükebileceğini beyan etmiştir.

601.045 sicil numaralı işyerinde sezonluk çalışma olup olmadığı yönünde yapılan incelemede; Akhisar Ticaret ve Sanayi Odasının 13.03.2013 tarihli yazısında işyerinde iklim şartlarına göre yılda 8 ay çalışmanın olduğu, kış aylarında çalışmanın olmadığı belirtilmiştir. Yine tanık olarak beyanları alınan çalışanlarında işyerinde sezonluk çalışma olduğunu, kış aylannda yani Kasım ( ya da Aralık)-Mart ayları arasında çalışmanın olmadığını ifade etmişlerdir. Ayrıca işveren tarafından verilen aylık prim ve hizmet belgelerinde de Aralık, Ocak, Şubat ve Mart aylarında sigortalı çalışan bildiriminin diğer aylara kıyasla önemli oranda az olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, 601.045 sicil numaralı işyerinde Aralık, Ocak, Şubat ve Mart aylarında üretime yönelik çalışmanın olmadığı sabittir.

Uyuşmazlık konusu dönem olan 01.08.2011-27.06.2012 tarihleri arasındaki sigortalı ...’ın çalışması yönünden yapılan incelemede; yukarıda yapılan ayrıntılı açıklama doğrultusunda ve ...’ın alınan ifadesinde de belirtildiği şekilde işyerinde üretime yönelik çalışmanın olmadığı 2011/12, 2012/1, 2012/2 ve 2012/3 aylarında ...’ın çalışmasının olmadığı sabittir. Ayrıca ...’ın bir önceki sezon olan 2011/08, 2011/09, 2011/10 ve 2011/11 aylarında davacı işyerinde çalıştığına dair somut bir delil bulunmamaktadır. Kurum denetmen raporunda da bu yönde ayrıntılı bir değerlendirme bulunmadığından, Kurum denetmeni tarafından anılan aylardaki çalışma ile ilgili tespitin hangi gerekçede yapılmış olduğu belirgin değildir. Tanıklardan ... ve ...’in, davalı ...’ın denetime geldikleri tarihe yakın bir tarihte işe başladığı yönündeki beyanları, ...’ın alınan ifadesinde 14.05.2012 tarihinde işe başladığı yönündeki beyanı, sigortalı ...’ın işe giriş tarihi ve çalışmasına ilişkin başkaca kayıt ve delil bulunmaması, denetmen raporuna dayanak da bu yönde bir delil bulunmaması dikkate alındığında; ...’ın 13.05.2012 ve öncesi dönemde de yani 2012 yılı sezonu içerisinde olan 01.04.2012-13.05.2012 tarihleri arasında çalışmasının bulunmadığı, 14.05.2012 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı ve denetim tarihi olan 27.06.2012 tarihine dek çalışmasını sürdürdüğü kanaatine varılmıştır..." gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı Kurum denetmeni tarafından düzenlenen 29.08.2012 tarih 2012/MG-126 sayılı rapora istinaden,

1. Kimlik bilgileri tespit edilememiş olan 10 kişi ve alt kimlik bilgileri tespit edilememiş olan ... ... isimli kişinin 601.045 sicil numaralı davacı işyerinde sigortalı bildirimi yapılmaksızın çalıştığı yönündeki Kurum işleminin iptaline,

1. Kimlik bilgileri tespit edilememiş olan 10 kişi ve alt kimlik bilgileri tespit edilememiş olan ... ... isimli kişinin 601.045 sicil numaralı davacı işyerinde sigortalı bildirimi yapılmaksızın çalıştığı yönündeki Kurum işleminin iptaline,

2. Davalı ...’ın, 01.08.2011-13.05.2012 tarihleri arasında 601.045 sicil numaralı davacı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalışmadığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde, Kurum işleminin yerinde olduğunu, çelişkili tanık anlatımlarına dayalı şekilde karar verildiğini belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında davacı vekilinin temyiz nedenlerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13654, Karar No: 2022/1695, Tarih: 08.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/13654 E.  ,  2022/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gece vakti hırsızlık maksadıyla müştekinin iş yerine kepenklere zarar vermek suretiyle girmesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 116/4, 151/1, 31/2. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçunu oluşturduğu,bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması sebebiyle duran süre göz önünde bulundurulduğunda dahi suçun işlendiği 13/02/2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1295, Karar No: 2011/4650, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1295 E.  ,  2011/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2006 gün ve 2005/184 Esas, 2006/30 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre, mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, 765 sayılı ...nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın sorgusunun yapıldığı 25.01.2006 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı ...nun 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1875, Karar No: 2018/4137, Tarih: 13.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1875 E.  ,  2018/4137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup ilk yakalanma ile temadi kesileceğinden Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “15/07/2017" yerine “2016” olarak yazılması mahallinde giderilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın soruşturma aşamasında beyanlarında ByLock programını kullandığını kabul etmesi ve dosya kapsamı nazara alındığında sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38786, Karar No: 2024/3691, Tarih: 21.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38786 E.  ,  2024/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2017/1433 E., 2017/2269 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 14.11.2017 tarihli ve 2017/1433 Esas, 2017/2269 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, dosyasının temyizen incelenmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

24.10.2019 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (f) fıkrasına göre, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un yayımlandığı tarihten itibaren 15 gün içerisinde talep edilmesi koşuluyla anılan maddede belirtilen suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında uygulanacağının belirtilmesi karşısında, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarının bu kapsamda olmadıkları anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1016, Karar No: 2024/3819, Tarih: 06.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1016 E.  ,  2024/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/139 E., 2022/1242 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/271 E., 2020/443 K.- Birl. Dava 2016-302 E.

1- İlk Derece Mahkemesince; asıl ve birleşen dosyada eser sözleşmesinden kaynaklanan hak edişler kapsamındaki yüklenici alacağının tahsili yönünde yapılan ilamsız takiplere ilişkin itirazın iptali davasında, davalı tarafından 23.02.2011 tarihli hakem raporunun taraflar arasında geçerli olmadığı kabul edilerek birim fiyat tespit komisyonu tarafından belirlenen birim fiyatların taraflar arasında geçerli olduğuna karar verilmesi sureti ile muarazanın giderilmesi talebini içerir Ankara 10. ATM'nin 2013/704 esasına kayden açılan davanın reddine karar verildiği, kararın onanarak kesinleştiği, bu kapsamda gerek sözleşme eki SGŞ'nin 39.2.4 maddesi ve gerekse taraflar arasında bağlayıcılık kazanan kesinleşmiş mahkeme kararı uyarınca asıl davaya konu 6, 7, 8 ve 10 no.lu hakedişler kapsamındaki 27 iş kalemi ve birleşen davaya konu 10 no.lu hakediş kapsamında sonradan çıkan iş kalemleri yönünden sözleşme eki birim fiyat cetvellerinde bulunan benzer iş kalemlerinin esas alınması gerektiği gerekçesiyle bilirkişi heyetince yapılan hesaplama neticesinde asıl ve birleşen davaya konu her bir alacak kalemi ve taraflar arasındaki sözleşmenin ödeme şart ve yöntemleri başlıklı 1.5 maddesinde ön görülen aylık % 0,1 gecikme faizi oranı esas alınarak temerrüt tarihinden takip tarihine kadar yapılan işlemiş faiz hesabına itibar edilmek suretiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; sözleşme hükümleri ve kesinleşen mahkeme kararı doğrultusunda hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alındığı, mahkemece sözleşmede kararlaştırılan faiz oranı üzerinden hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi kararına ilişkin taraf vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.