muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12291, Karar No: 2009/15214, Tarih: 20.10.2009

.07.1969 tarihinde yapılan tahditte köy toplu arazilerinin yer aldığı XXVII poligon numaralı ve 497 ila 502 sayılı orman sınır noktalarının birleştirdiği hatta göre 801 dekar yüzölçümünde orman sayılmayan yer olarak orman sınırı dışında bırakılarak kesinleştiği, daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 09.06.1993 tarihinde” ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulamasında da orman sayılmayan alanda bırakıldığının belirtildiği, kesinleşen Asliye Hukuk Mahkemesinin 1963/13-349 sayılı kararında Temmuz 1956 tarih 717 numaralı tapu kaydının kesinleşen ve Hazine adına Ocak 1952 tarih 89 numarada 6312 hektar 3000 m2 yüzölçümü ile kayıtlı olan Istıranca Devlet Ormanı içinde kalması nedeniyle iptaline karar verildiği halde, temyize konu davada alınan bilirkişi raporlarında yörede 1963 yılından önce yapılıp kesinleşen orman tahdidinden söz edilmediği, 1963 yılından önce çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapılıp kesinleşen orman tahdidi sırasında dava konusu taşınmazın orman sınırı içinde bırakıldığı saptanarak tapu kaydı iptal edildiğine göre, aplikasyon ve daha sonraki tarihlerde yapılan tahdit çalışmalarıyla devlet orman sınırları hiçbir şekilde daraltılamayacağından, orman sınırı dışına bırakılma işleminin hukuken geçerliliğinin bulunmadığı, çekişmeli parselin tespitine esas alınan ve davalı ... adına kayıtlı olan Temmuz 1956 tarih 717 numaralı tapu kaydı kesinleşen ve Ocak 1952 tarih 89 numarada Istıranca Devlet Ormanı olarak tapuya tescil edilen tahdit sınırları içinde kaldığı belirlenerek iptal edildiğine göre, 1790 numaralı parselin kamu malı orman niteliğini kazandığı, kamu mallarının özel mülke konu taşınmazlar gibi alım, satım ya da satış vaadi sözleşmesine konu edilemeyeceği, böyle bir sözleşmeye konu edilse bile bu sözleşmenin Orman Yönetimi yönünden yok hükmünde olacağından hiçbir bağlayıcılığının olmayacağı, 1790 numaralı parselin beyanlar hanesine de kesinleşen mahkeme kararı ile taşınmazın orman tahdit sınırı içinde kaldığı konusunda şerh verilmiş olduğundan Orman Yönetiminin bu davada yasal hasım durumunda olduğu, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde anılan 10 yıllık hak düşürücü süreye bağlı kalınmadan Orman Yönetimi ya da Hazine tarafından 1790 parselin tapusunun iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tescilinin dava edebileceği, o halde, kamu malı olan taşınmaz hakkında davalının kabul beyanının hukukça değer taşımayacağı gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/10/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14843, Karar No: 2007/452, Tarih: 23.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/14843 E.  ,  2007/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında cins tahsisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapulama sırasında 66400 m2 yüzölçümündeki 385 parsel sayılı taşınmaz revizyon kayıtlar dayanak alınarak, davalı Köy Tüzel Kişiliği ve dava dışı gerçek kişiler adına tespit görmüş, taşınmazın cinsi hanesine «mera» kaydı işlenmiştir.

Davacı Hazine gerçekte mera olan 385 parselin kayıttaki mera olan cins hanesinin davalı köy tarafından «tarla» olarak düzeltildiğini düzeltme işleminin yolsuz olduğunu ileri sürerek kaydın cins hanesini mera niteliğinin yazılmasını istemiştir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı Köy Tüzel Kişiliği temyiz etmiştir.

Davalı köy 385 parselin kayden malikidir. Revizyon tapu kayıtlarına göre taşınmazın bulunduğu yer mera mevkii olarak anılmaktadır. Yine revizyon kayıtlarında taşınmazın cinsinin tarla olduğu yazılıdır. Buna rağmen sicilin hükmen oluşturulması sırasında hatalı olarak mera olduğu yazılmış, kayıt maliki olan Köy Tüzel Kişiliği ise, kadastro tespiti sırasında yapılan yanlışlığın Tapu Sicil Tüzüğünün 78. ve devamı maddelerine dayanılarak düzeltilmesini, Tapu Sicil Müdürlüğünden istemiş, bu istemin kabul edilerek kaydın cins hanesi tarla olarak düzeltilmiştir. Görüldüğü gibi gerek 685 parselin ve gerekse bu parsele revizyon gören kayıtların merayla bir ilişiği bulunmayıp kaydına mera cinsi yazılması hatadan kaynaklanmaktadır. Kayıt maliki davalı Köy Tüzel Kişiliği bu hatanın giderilmesini yukarıda sözü edilen tüzük hükümlerine dayanarak müdürlükten istemiş ve istem uygun görülerek düzeltme işlemi yapılmıştır. Yapılan terkin ve düzeltmede yasaya aykırı yön bulunmadığından, açılan davanın reddi yerine maddi olaya ve hukuki duruma uygun düşmeyen bazı nedenlerle kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24343, Karar No: 2024/4330, Tarih: 02.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/24343 E.  ,  2024/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/70 E., 2016/596 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, ceza vermekten vazgeçilmesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz isteği; sanık ...'ın amiri konumundaki katılana ''artist'' diyerek hakaret etmesinin ilgili yasalara ve içtihatlara göre cezalandırılması gereken bir eylem olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usule, yasalara ve hakkaniyete aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

2. Katılan ...'ın süre tutum dilekçesi ile sanık ... hakkında verilen kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Kadın doğum hastanesinde anestezi teknisyeni olarak görev yapan sanığın, aynı hastanede doktor olarak görev yapan katılan ...'a aralarında çıkan tartışma esnasında "artist" diyerek hakaret ettiği iddia edilmiş olup Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığından bahisle beraatine karar verilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Amir konumunda olan sanık ...'un, katılan ...'ın talimatını yerine getirmemesi ve kendisine "artist" demesi şeklinde gerçekleştirdiği haksız fiiline tepki olarak katılana yönelik "a.ına koduğum." şeklinde hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 23.03.2016 tarihli sorgusunun olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hakaretin haksız fiile tepki olarak işlendiğinin kabulüne ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hakaretin haksız fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerekirken "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi ve dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin gösterilmemesi dışında başkaca bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden "TCK 129/1 maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesin" ibaresi çıkartılıp yerine "5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/810, Karar No: 2024/4499, Tarih: 28.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/810 E.  ,  2024/4499 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/147 E., 2022/1239 K.

BİRLEŞEN ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ'NİN 2016/998 ESAS- 2020/320

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/880 E., 2020/419 K.

Asıl davada davacı taşeron vekili dava dilekçesinde özetle, davalı ile aralarındaki taşeron sözleşmesinden kaynaklı olarak verilen teminat mektubu bedelinin ödendiği iddiasıyla bedele yönelik istirdat talebinde bulunmuştur.

Birleşen davada davacı taşeron dava dilekçesinde özetle, sözleşmenin haksız feshedildiğini, sözleşme için yapmış olduğu masrafları ve mahrum kalınan kârını talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada yüklenici vekili cevap dilekçesinde özetle; feshin haksız olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince taraflar arasındaki sözleşmenin davalı yüklenici kusuru ile yapılamadığını, yüklenici ile dava dışı idare arasındaki sözleşmenin yüklenici kusuru ile feshedildiği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen dava davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı asıl ve birleşen davada davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen ve miktar ve değeri 107.090,00 Türk Lirasını aşmayan kararlara karşı temyiz yolu kapalı olduğundan ve somut olayda temyiz eden tarafın asıl davada temyize konu yaptığı miktar 67.624,81 Türk Lirası olduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ise de; birleşen dava yönünden yapılan incelemede, müspet zarar, akdin hiç veya gereği gibi ifa edilmemesinden doğan zarar olup, müspet zarar, kusursuz olan tarafın temerrüde düşen taraftan sözleşme yürürlükte kaldığı sürece isteyebileceği bir tazminat türüdür. Sözleşmeden kusurlu olarak dönen taraftan istenebilir. Sözleşmeden dönülmüş ise dönen tarafın talep eden olmaması ve talep edenin kusursuz bulunması gerekir. Kâr kaybı ise kârdan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Kârdan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

2.1. Somut olayda, davacı, dava dışı idarenin asıl işe ilişkin davalı yüklenici ile imzaladığı sözleşmeyi, yüklenicinin edimini zamanında yerine getirmemesi sebebi ile sözleşmeyi feshetmesi nedeniyle kendilerinin bir kusuru olmamasına rağmen davalı ile kendisi arasında imzalanan taşeronluk sözleşmesinde tanımlanan işlerin tamamlanamadığını, bu nedenle yoksun kaldıkları yüklenici kârını talep ettiklerini belirtmiş, ancak talebi mahkemece reddedilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin davalı yüklenici kusuru ile ifa edilemediği dosya kapsamından sabit olmakla, davacının birleşen davadaki mahrum kalınan kâra ilişkin talebinin kabul edilmesi gerekirken reddedilmesi doğru olmamış, mahrum kalınan kâr hesaplaması yapılırken ise şantiye kurulum masrafı için hesaplanan bedelin düşülerek ve usuli kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı istinaf isteminin reddi kararı usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenler ile davacılar vekilinin asıl davayı yönelik temyiz isteminin miktar itibariyle kararın kesin olması nedeniyle REDDİNE, 2 no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi kararının BOZULMASINA Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31954, Karar No: 2015/10848, Tarih: 11.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31954 E.  ,  2015/10848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... hakkında mahkumiyet, Diğer sanıklar hakkında Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanıklar... hakkında katılanlar ...'a yönelik hırsızlık suçları ile 25/11/2011 tarihinde meydana gelen katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçları ile; sanıklar ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik hırsızlık suçu ile mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanıklar ... hakkında katılan ...'ya yönelik 12/11/2011 tarihine meydana gelen hırsızlık eylemi dolayısıyla kurulan mahkumiyet hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan ... vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik 12/11/2011 tarihine meydana gelen hırsızlık eylemi dolayısıyla kurulan beraat hükmün temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın temyize gelen diğer sanıklar ... ile beraber aynı eylem birliği ile hareket ederek katılan ...'nın ahırından 61 adet küçükbaş hayvanı çaldıktan sonra ihbar üzerine 27/11/2011 tarihinde ... plaka sayılı araç içinde yakalandığı, mahkum olup temyize gelen diğer sanıklar...'nın beyanları, PTS ve KGYS kayıtları ve tüm dosya içeriğine göre sanığın üzerine atılı eylemin sübut bulduğu gözetilmeden, yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine, kanıtların taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/986, Karar No: 2018/12113, Tarih: 19.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/986 E.  ,  2018/12113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar verilmiş hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygun oluduğu gibi taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;Dava konusu taşınmazın bitişiği olan ve ... Caddesi ile ... Sokağın kesiştiği yerde bulunan 6099 ada 6 parsel sayılı taşınmazın aynı kamulaştırma kapsamında ...17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/628 esas sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi ile m² bedelinin 3750-TL olarak belirlendiği ve bu m2 fiyatının temyiz ile Dairemiz denetiminden geçtiği gözetildiğinde, sadece ... Caddesine cepheli olan dava konusu taşınmaza aynı değerlendirme tarihinde daha yüksek değer biçen bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11547, Karar No: 2015/14625, Tarih: 15.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/11547 E.  ,  2015/14625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ile tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.12.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ve vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava,muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ile tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, babaları olan ortak mirasbırakan ...'in, 250 ve 273 parsel sayılı taşınmazlarını oğlu olan davalıya satış aktiyle temlik ettiğini, ancak yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davacının kötü niyetli olduğunu,aradan çok uzun bir sürenin geçtiğini, hakkın kötüye kullanıldığını, ayrıca muristen intikal eden 5 adet parsel yönünden tüm mirasçılar arasında 06.03.2000 tarihinde taksim yapıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairenin 2013/5046-8561 E.K. sayılı kararına atıf yapılarak murisin ölüm tarihinden dava tarihine kadar yaklaşık 30 yıl geçtikten sonra davacının eldeki davayı açmasının hakkın kötüye kullanılması ve dürüstlük ilkesine aykırı olduğu, muris muvazaasında her ne kadar bir süre öngörülmemiş olsa da sonsuza dek davalıyı dava tehditi altında tutmanın hukuk güvenliğini zedeleyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

1904 doğumlu mirasbırakan ...'in 09.04.1983 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak çocukları davacı ... ile davalı ... ve dava dışı ..... ile gelini 27.05 2005 tarihinde ölen oğlu .....'in eşi .... ile oğlu ....'den torunları ...., ...., .... ve .... ile 20.05.2010 tarihinde ölen oğlu ......'tan torunları ...., ....., ....., .... ve .....'nın kaldığı, murisin maliki olduğu 250 ve 273 parsel sayılı taşınmazlarını oğlu olan davalıya 15.05.1981 tarihli satış aktiyle temlik ettiği kayden sabittir.