muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4681, Karar No: 2010/1785, Tarih: 30.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4681 E.  ,  2010/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 124 ada 22 parsel sayılı 17,47 m2 yözölçümündeki taşınmaz miras hakkına ve kazandırıcı zamanamışı zilyetliğine dayanılarak davacı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... adına tespit edilen 124 ada 22 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle tespit dışı bırakılmayıp taşınmazına eklenmesi gerektiğini öne sürerek davalı hazine aleyhine dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, 124 ada 22 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyiz konusu taşınmazın kadastro sırasında “kıyı kenar çizgisi” içinde kalması nedeniyle kadastro dışı bırakıldığı, ilgililerin tespit gününde taşınmaz başında hazır bulunarak uyuşmazlık çıkartıp, tutanağının düzenlenmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlar hakkında açılan davaların genel mahkemede görülmesi zorunlu, kadastro mahkemesinde çözümlenmesi olanaksızdır. Mahkemece bu olgular dikkate alınarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine, usulün 27.maddesi hükmü uyarınca dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, dava konusu olmayan 124 ada 22 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslı ve eki belgelerin kütüklerin devri halinde Tapu Sicil Müdürlüğüne, aksi halde kadastro işlemlerinin tamamlanması için Kadastro Müdürlüğüne geri çevrilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24144, Karar No: 2015/4718, Tarih: 10.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24144 E.  ,  2015/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/09/1996-31/12/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı ...'na bağlı okulda ana sınıfı hizmetlisi olarak Eylül 1996-31.12.2007 tarihleri arasında geçen geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ...'na bağlı ... ilçesindeki ... ilkokul-ortaokul işyerinde, 01.04.2002-30.06.2002 tarihleri arasında 90 gün, günlük asgari ücretle, 01.09.2002-31.12.2002 tarihleri arasında 120 gün, günlük asgari ücretle, 01.01.2003-30.06.2003 tarihleri arasında 180 gün, günlük asgari ücretle, 01.09.2003-31.12.2003 tarihleri arasında 120 gün, günlük asgari ücretle, 01.01.2004- 30.06.2004 tarihleri arasında 180 gün, günlük asgari ücretle, 01.09.2004- 31.12.2004 tarihleri arasında 120 gün, günlük asgari ücretle, 01.01.2005- 30.06.2005 tarihleri arasında 180 gün, günlük asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ... İlk Öğr. Okul Koruma Derneği adına kayıtlı 1086772 sicil sayılı işyerinden davacının 26.11.2001-31.06.2002 tarihleri arasında geçen çalışmasının davalı Kuruma bildirildiği, ... İlk Okul - Orta Okul Müdürlüğü'nce davacının 15.06.2004-15.06.2007 tarihleri arasında çalışmasının bulunmadığının bildirildiği, Okul Öncesi Sınıfı Karar Defterinde ilk olarak 14.10.2007 tarihli karar ile davacının ana sınıfı yardımcısı olarak seçildiği, 27.9.2004 tarihli kararla ise ana sınıfı yardımcısı olarak Nermin Koca isimli kişinin seçildiği, dinlenen tanıkların bir kısmının davacının 2005 yılı Haziran ayı sonuna kadar bir kısmının ise 2004 yılı Haziran ayı sonuna kadar çalıştığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, Mahkemece davacının 01.04.2002-30.06.2004 tarihleri arasında Temmuz- Ağustos ayları haricinde çalıştığının tespitine karar verilmesi yerinde ise de, 01.09.2004-31.12.2004 ve 01.01.2005-30.06.2005 tarihleri arasındaki çalışmasının hiçbir tereddüte mahal bırakmayacak derecede ortaya konulmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, 01.09.2004-30.6.2005 tarihleri arasındaki dönem yönünden davacıdan ücretini nasıl ödendiğini sormak, varsa ücret ödeme belgelerinin ibrazını istemek, 27.09.2004 tarihli kararla ana sınıfı yardımcılığına seçilen ...'nın beyanlarına başvurmak, ihtilaflı dönemde görev yapan öğretmenlerden resen seçilecek tanıkları dinlemek suretiyle beyanlar arasındaki çalişkiyi gidermek ve çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/796, Karar No: 2014/161, Tarih: 01.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/796 E.  ,  2014/161 K.**

* ÇOCUĞUN BASİT CİNSEL İSTİSMARI

* BASİT CİNSEL İSTİSMARIN ÇOCUĞUN RUH SAĞLIĞINA ETKİSİ

* ADLİ TIP KURUMU KANUNU (2659) Madde 16

* ADLİ TIP KURUMU KANUNU (2659) Madde 25

* ADLİ TIP KURUMU KANUNU (2659) Madde 31

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 103

**"İçtihat Metni"**

Çocukların basit cinsel istismarı suçundan sanığın, mağdure Bengisu ..'e yönelik eylemi nedeniyle TCK'nun 103/1, 103/6, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis, Beste ..'ye karşı eylemi nedeniyle aynı kanunun 103/1, 62, 53 ve 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.10.2012 gün ve 197-201 sayılı hükmün, sanık müdafileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 08.07.2013 gün ve 2146-8643 sayı ile;

"Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre eylem sonucu mağdurelerin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az altı ay sonra Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş yüksek öğrenim kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 02.07.2009 ve 08.07.2009 tarihlerinde gerçekleşen olaylar nedeniyle altı aylık süreden önce 23.11.2009 tarihinde yapılan muayeneye istinaden mağdur Beste hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 25.12.2009 ve Bengisu hakkında muayene yapılmaksızın Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca düzenlenen 01.03.2012 tarihli rapora dayanılarak hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi ise 12.09.2013 gün ve 238-234 sayı ile;

"Mağdure Bengisu ve Beste'nin beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 25.12.2009 tarihli raporunda 15.02.2001 doğumlu olan Bengisu ..'in 23.11.2009 tarihinde yapılan muayenesi ve dava dosyasının tetkiki sonucunda ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, buna göre 08.07.2009 tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu, 29.04.2001 doğumlu Beste İnce'nin yapılan muayenesi ve dosyanın tetkiki sonucu ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede bir psikopatolojik araz saptanmadığı, buna göre mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığının mütalaa edildiği, Bengisu Kişkiş'in mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair raporda tereddüt hasıl olduğundan dosyanın tıbbi belgelerle birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna sevk edilip mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındığı, 01.03.2012 tarihli raporda; yapılan görüşme ve dava dosyasının tetkiki sonucunda, mağduresi bulunduğu olaydan kaynaklı, ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, ruh sağlığının bozulduğunun oybirliği ile mütalaa edildiği, ayrıca TCK'nun 103/6. maddesi kapsamında en yetkin kurulunun Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu olduğu, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair başka bir kurumdan rapor tanziminin gerekli bulunmadığı, mağdureler hakkındaki raporların, Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddelerine uygun şekilde düzenlendiği, mağdurların altı aylık süreden önce ancak suç tarihinden dört buçuk ay sonra muayene edildiği, TCK'nun 103/6. maddesi kapsamında beden ve ruh sağlığında bozulma olup olmadığına ilişkin rapor tanzimine yönelik yasal düzenleme bulunmadığı, beden ve ruh sağlığında bozulma olup olmadığına ilişkin son merci olarak Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun kabul edilebileceği, cinsel suçlarda beden ve ruh sağlığında bozulma olup olmadığına ilişkin tespitin tamamen tıbbi bir konu olduğu, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 01.03.2012 tarihli mağdure Bengisu'ya ait raporda ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, altı aylık süre konusunda bilimsel bir tespite yer verilmediği, bu durumun rapor vermeye engel olarak görülmediği, psikiyatrik bozukluğun kalıcı olup olmadığına ilişkin tespitin olaysal olarak Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31

.03.2012 tarihli mağdure Bengisu'ya ait raporda ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, altı aylık süre konusunda bilimsel bir tespite yer verilmediği, bu durumun rapor vermeye engel olarak görülmediği, psikiyatrik bozukluğun kalıcı olup olmadığına ilişkin tespitin olaysal olarak Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri uyarınca uygun şekilde teşekkül eden bir heyet tarafından değerlendirilerek belirlenmesi gerektiği, rapor tanzimi için gerekli sürelerin bu konuda yasal engel bulunmaması ve tamamen bilimsel ve tıbbi bir konu olması gözetildiğinde, her mağdure için ve somut olaya göre değerlendirilmesi, mağdurun ruh halindeki değişimlerin gözlemlenmesine imkan sağlayacak miktarda, sürede ve sıklıkta muayene ve mülakatta bulunulması gerekeceği ve buna göre de rapor tanzim sürecinin altı aydan uzun olabileceği, olaysal olarak altı aydan daha kısa sürelerde Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddelerine uygun bir şekilde teşekkül eden heyet tarafından değerlendirilerek rapor tanzim edilebileceğinin kabulü gerektiği, nitekim uygulamada benzer şekilde altı aydan uzun süreli olarak mağdurlar psikiyatrik kontrollere tabi tutularak rapor tanzim edilebildiği gibi bunun yanında Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddelerine uygun şekilde teşekkül eden heyetler tarafından altı aydan kısa sürelerde tanzim edilebildiği, somut dosya kapsamında bizzat Adli Tıp Kurulu 6. İhtisas Kurulu tarafından her iki mağdureye ilişkin altı aylık süreyle ilgili bilimsel anlamda sorun görülmeyerek beden ve ruh sağlığı yönü ile rapor tanzim edilmiş olması ayrıca özellikle Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 01.03.2012 tarihli raporu ile altı aylık süreyle ilgili bilimsel anlamda sorun görülmeyerek mağdure Bengisu Kişkiş'e ait rapor tanzim edilmiş olması karşısında her iki mağdure yönüyle muayene tarihleri itibari ile altı aylık süreye bağlı olarak yeni rapor tanzimine gerek olmadığı, 02.07.2009 ve 08.07.2009 tarihlerinde gerçekleşen olaylar nedeniyle altı aylık süreden önce 23.11.2009 günü yapılan muayenelere istinaden mağdure Beste hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 25.12.2009 ve Bengisu hakkında da muayene yapılmaksızın Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca düzenlenen 01.03.2012 tarihli raporun belirtilen gerekçelere bağlı olarak beden ve ruh sağlığı yönüyle değerlendirme açısından hüküm kurmaya elverişli ve yeterli bulunduğu" gerekçesiyle direnerek, sanığın önceki hükümde olduğu gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2013 gün ve 358882 sayılı bozma istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçeyle karara bağlanmıştır.

Sanığın çocukların basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilen olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; mağdurelerin ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığına ilişkin adli raporun, olaydan en az altı ay sonra alınmasının zorunlu olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Suç tarihinde altmışaltı yaşında bulunan ve emekli polis memuru olan sanığın, kendisi ile aynı sitede oturan sekiz yaşlarındaki mağdureleri farklı tarihlerde evinin altındaki bisiklet ve benzeri eşyaların tamirini yaptığı depoya götürerek dudaklarından öptüğü, mağdurelerin bir süre sonra annelerine anlatmaları üzerine olayların ortaya çıktığı, sanığın suçlamaları kabul etmediği,

Adli Tıp Kurumu Muğla Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporda; cinsel istismar suçu nedeniyle beden ve ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığı yönünde rapor düzenlenebilmesi için, mağdurelerin olay tarihinden altı ay sonra tüm adli evrakları ile birlikte muayene edilmek üzere gönderilmesinin uygun olacağının bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca mağdure Beste İnce hakkında düzenlenen 25.12.2009 tarihli raporda; "08.07.2009 günü mağduru bulunduğu çocuğun cinsel istismarı olayı sonucunda beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı sorulan mağdurenin 23.11.2009 tarihinde yapılan muayene ve dava dosyasının tetkiki sonucu, ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede herhangi bir psikopatolojik araz saptanmadığı, buna göre olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığı,"

Mağdure Bengisu hakkında düzenlenen aynı tarihli raporda ise; "yapılan muayenesi ve dava dosyasının tetkiki sonucu, bir adamın kendisini yanına çağırdığını, dudağından öptüğünü, üzüntüsünün geçtiğini, olayla ilgili hiç konuşmak istemediği bir dönem olduğunu, pişmanlık ve suçluluk duyguları olduğunu, öptüğü aklına gelince üzüntü duyduğunu, korktuğu için annesine söyleyemediğini, sinirlilik başladığını, sokağa çıkma isteğinde biraz azalma olduğunu, sınıfta çocukların olayı bilmesine üzüldüğünü, olayla ilgili zorlayıcı rahatsız edici anlar, anımsatan ve sembolize eden konularla ilgili rahatsızlık, travmaya eşlik eden düşünce duygulardan kaçınma, irritabilite ve yoğunlaşmada güçlük ile giden travma sonrası stres bozukluğu saptandığı, ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede, olan travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, bu duruma göre mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu" tespitlerine yer verildiği,

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun mağdure Bengisu hakkında düzenlediği 01.03.2012 tarihli raporda; "çocuğun basit cinsel istismarı olayı nedeniyle mağdure hakkında olay nedeni ile ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor verilmiş ise de, diğer mağdurenin şikayetçi olması üzerine kendisinin de aynı şekilde cinsel saldırıya maruz kaldığını belirtmesi, cinsel saldırı ile şikayet tarihi arasında geçen dönem içerisinde herhangi bir ruh sağlığı bozulma emaresi tespit edilerek ailesince bu durum fark edilmek sureti ile sağlık kurumuna başvuru yapıldığının belirtilmemesi ve eylemin öpme boyutunda olmasına rağmen eylem sonucunda ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, ruh sağlığının bozulduğuna dair rapor hususunda mahkemece tereddüt oluştuğundan ruh ve beden sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin rapor düzenlenmesi istenen mağdurenin yapılan görüşme ve dava dosyasının tetkiki sonucunda, mağduresi bulunduğu olaydan kaynaklanmış olan ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, buna göre mağduresi bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun" mütalaa olunduğu,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun "Çocukların cinsel istismarı" başlığını taşıyan 103. maddesinde konumuza ilişkin olarak;

"1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. ...

4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. ...

6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. ..." şeklinde hükümler yer almaktadır.

4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. ...

6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. ..." şeklinde hükümler yer almaktadır.

Adli işlemlerde resmi bilirkişi olarak görevlendirilen Adli Tıp Kurumunun kuruluş ve çalışma şeklinin düzenlendiği 2659 sayılı Kanunda, cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili olarak rapor düzenlemekle görevli Altıncı İhtisas Kurulu hakkındaki düzenlemeler arasında, ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusundaki raporların olaydan belirli bir süre geçtikten sonra tanzim edilmesi gerektiğine ilişkin herhangi bir hüküm yer almamaktadır. Ancak Adli Tıp Kurumu Altıncı İhtisas Kurulunca sürdürülen uygulamaya göre, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda ruh sağlığının bozulup bozulmadığıyla ilgili raporların onsekiz yaşından küçük mağdurlar hakkında suç tarihinden itibaren en az altı ay, onsekiz yaşından büyükler hakkında ise suç tarihinden itibaren en az bir yıl sonra verildiği görülmektedir.

Bununla birlikte, Adli Tıp Kurumu Altıncı İhtisas Kurulunca uluslararası alanda kabul edilen birtakım bilimsel kriterler de gözönüne alınarak suç tarihi ile rapor verme tarihi arasında uygulanan bu süreler, rapor düzenleyebilmek için her zaman yeterli bir kriter olmayabilecektir. Eylemin gerçekleştirilme şekli ve mağdurun içinde bulunduğu durum gibi birtakım nedenlerden dolayı bazı olaylarda, belirlenen bu süreler ruh sağlığının bozulup bozulmadığını tespit etme ve bunun sonucunda rapor düzenleme açısından yeterli olmayabileceği gibi, bazı olaylarda da rapor düzenlemek için bu sürenin tamamının geçmesinin beklenmesine gerek bulunmayabilecektir. Bu husus, mağdurun TCK'nun 103/6. maddesi kapsamında ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda rapor vermeye yetkili olan gerek Adli Tıp Kurumu Altıncı İhtisas Kurulu, gerekse 2659 sayılı Kanunun 31. maddesi uyarınca adli tıp mevzuatı çerçevesinde adli konularda Ceza Muhakemesi Kanununa göre resmi bilirkişi sayılan Yükseköğretim Kurumları veya birimleri tarafından değerlendirilecek ve düzenlenen rapor, olayın özelliklerine göre mahkeme tarafından yeterli görülmesi halinde hükme esas alınabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;