muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2375, Karar No: 2011/5346, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2375 E.  ,  2011/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın, belediye ya da mücavir alan içinde yer alıp almadığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu 211 ada 82 parsel sayılı ve emsal alınan 164 ada 11 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2010 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından,

3-Dava konusu taşınmazın 07.05.2010, emsal alınan taşınmazın ise 31.12.2007 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığının ve imar uygulaması görmüşlerse bunlara ilişkin belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden,

Getirtildikten ve alınacak cevap yazıları dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6663, Karar No: 2020/5903, Tarih: 16.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/6663 E.  ,  2020/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici 1'inci maddesi ile durdurulan kanuni süreler 30 Nisan 2020 tarihli, 31114 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ''Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Karar'' ile 15.06.2020 tarihine kadar uzatılmış olduğundan tebliğnamede yer alan mağdur vekilinin temyiz talebinin süre yönünden reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekili ile mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1455, Karar No: 2010/3275, Tarih: 24.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1455 E.  ,  2010/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden davalıya ait 91 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek tapu iptal ve terkin ile varsa muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ....raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Duruşma isteği değerden reddedildi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 91 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 30.4.1991 tarihinde yapıldığı, 27.4.1992 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 18.7.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, kadastronun kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği üzere; 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re’sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. O halde, davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca; idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisine ilişkin işlem idari yargıda iptal edilip derecattan geçerek kesinleştiğine göre, Hazinenin davasında haklı olup olmadığını belirlemek amacıyla dava konusu taşınmazın 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanmasına yönelik olarak mahkemece, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı, kıyı kenar çizgisi saptanmalı, tarafların haklılık durumuna göre tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25699, Karar No: 2009/5456, Tarih: 16.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25699 E.  ,  2009/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Reyhanlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra müdürlüğünce şikayete konu taşınmaza ilişkin olarak 12.8.2008 tarihinde satış şartnamesi düzenlendiği, satış ilanının bir suretinin belediye başkanlığı hopörlerinden yayınlanmasına karar verildiği görülmüştür. İcra müdürlüğünce satış ilanının belediye başkanlığı hopörlerinde yayınlanması şeklinde karar verildiğinden bunun yerine getirilmesi gerekli olup aksinin sübutu ihalenin feshi nedeni sayılır. Ancak Reyhanlı Belediye Başkanlığının 30.6.2008 tarihli yazısında satışa konu taşınmaza ilişkin 2006/320 esas sayılı takip dosyası ile ilgili olarak belediye Hopörlerinden yayının yapıldığı tutanağın düzenlendiği belirtilmiş ancak, gönderilen tutanakta 8.5.2008 tarih 264 esas sayılı yazıya istinaden hopörler ilanının yapıldığı bildirilmiştir. İcra müdürlüğünün yazısına ilişkin tarih ve esas numarasının tutanakta belirtilenlerle aynı olmadığı anlaşılmış ise de, belediye başkanlığı yazısında yayınlandığı belirtildiğinden, tutanakların sehven yanlış gönderilebileceği de dikkate alınarak taşınmaza ilişkin hopörler ilan tutanaklarının anılan belediyeden sorularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/03/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7714, Karar No: 2014/6611, Tarih: 20.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/7714 E.  ,  2014/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2011/1275-2013/90

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalı şirkete ait Tuzla faaliyet gösteren P.. Otel İstanbul isimli işyerinde 10.07.2010 tarihinde garson olarak işe girdiğini davalının hiçbir uyarı yapmadan iş sözleşmesini 16.09.2011 tarihinde haksız olarak feshettiğini fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 1.250,00 TL kıdem 1250,00 TLihbar tazminatı, 500,00 TL fazla mesai, 500,00 TL genel tatil, 625,00 TL yıllık izin alacağının faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dilekçesindeki iddialarının tamamının gerçek dışı olduğunu davacının yapmakla görevli bulunduğu işleri hatırlatılmasına rağmen yapmadığını bu nedenle iş sözleşmesini İş Yasasının 25/2. maddesi h bendi gereğince sona erdirildiğini, davanın davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, feshin tazminat ödemesi gerektirmeyecek şekilde vuku bulduğunu ispat etme külfeti üzerinde bulunan davalı şirketin bu yükümlülüğü yerine getiremediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Tuzla'da bulunan ve otel olarak faaliyet gösteren davalı işyerinde garson olarak çalışmıştır. Davacının fazla mesai yapması otelde bulunan müşteri sayısı ile orantılıdır. Bu sebeple davalı işyerinde yaz ve kış dönemlerinde müşteri sayısının aynı yoğunlukta olup olmadığı araştırılarak fazla mesai hesabının yapılması gerekir. Mahkemece eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/807, Karar No: 2024/342, Tarih: 15.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/807 E.  ,  2024/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/453 E., 2022/44 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2019/453 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası 50 nci, 52 nci ve 62 nci maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 02.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.12.2022 tarihli ve 2022/15982 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156899 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156899 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezalarından, anılan Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında yapılan indirim sonunda 4 ay hapis ve 1 gün adli para cezaları yerine 4 ay 1 gün hapis cezasına, bu cezadan da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu, 3 ay 10 gün hapis ve 1 gün adli para cezaları yerine 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilip, belirlenen bu cezanın da söz konusu Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi neticesinde 2.000,00 Türk lirası ve 20,00 Türk lirası adli para cezaları yerine, 2.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; "(1) Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, altı ... iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır. (2) Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi halinde, bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur" hükümleri yer almaktadır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 168 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları; "(1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. (4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi

için, ayrıca mağdurun rızası aranır." şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun’un 45 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Suç karşılığında uygulanan yaptırım olarak cezalar, hapis ve adlî para cezalarıdır." ve aynı Kanun'un 61 inci maddesinin sekizinci fıkrasında; "Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." denilmektedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığında 4 ay hapis ve 1 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 4 ay 1 gün hapis cezasına hükmedilmesi sonrası, anılan Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 3 ay 10 gün hapis ve 1 gün adli para cezasına karar verilmesi yerine, yalnızca 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesini takiben, hapis cezasının günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak 2.000,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş; bununla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 08.12.2022 tarihli ve 2018/14-129 Esas, 2022/781 Karar sayılı ilamında yer alan; "...Öte yandan, Ceza Genel Kurulunun 21.11.2006 tarih ve 215-259 sayılı, 02.02.2010 tarih ve 236-12 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesindeki düzenlemeye göre, mahkûmiyet hükmünün kanun yararına bozulması, sanık aleyhine sonuç doğurmamalıdır. Yargıtay, bu durumda hukuka aykırılığa işaret edip aleyhe sonuç doğurmamak üzere hükmü kanun yararına bozmakla yetinmelidir...." şeklindeki açıklamalar ışığında, sanık hakkında kurulan hükmün aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2019/453 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere, KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13017, Karar No: 2014/21055, Tarih: 15.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13017 E.  ,  2014/21055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davalı idarecçe kamulaştırılmasına karar verilen yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı idarecçe kamulaştırılmasına karar verilen yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın istenildiğinde ödeyene iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1500, Karar No: 2009/9377, Tarih: 28.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1500 E.  ,  2009/9377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediye başkanlığı, haciz konulan Vakıflar Bankası Esenyurt şubesindeki hesapta tahsil edilen vergi, resim, harç ve İller Bankasından gelen payların olduğunu, diğer gelirlerin de kamu yararına tahsis kararı bulunması nedeniyle haczedilemeyeceğini belirterek banka hesabına konulan haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece haczedilen banka hesabı ile ilgili kayıtlar ve hesap ekstresi bankadan getirtilmiş ve yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen raporda, söz konusu hesaba yatırılan bir kısım paranın niteliğinin belli olmadığı açıklanmıştır.

Borçlu belediye vekilinin ibraz ettiği tahsilat makbuzlarından niteliğinin belli olmadığı belirtilen paraların,  belediye tarafından tahsil edilen vergi ve harç olduğu anlaşılmaktadır.

5393 sayılı Belediye Kanununun 15/son maddesine göre, belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Buna göre Mahkemece şikayetin kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/54086, Karar No: 2019/5956, Tarih: 03.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/54086 E.  ,  2019/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Aralarında daha önceden husumet olan mağdur ile sanığın, olay günü karşılaştıkları ve tartışmaya başladıkları, olayın devamında Mahkemece de kabul edildiği üzere sanık ...'in mağdur ...'a döner bıçağı gösterdiği, mağdur ...'ın ise sanık ...'e bıçak gösterdiği, ancak mağdur ve sanığın ifadelerinde ilk haksız hareketin karşı tarafça yapıldığını beyan ettikleri, tanık ...'in ise ifadesinde sanığın "Üstüme gelme baba" diye bağırdığını beyan etmesi karşısında; dosyadaki tüm beyanlar yöntemince tartışılıp, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp, olayın çıkış sebebi, gelişimi ve eylemler arasındaki öncelik sonralık durumu üzerinde durularak, sanık hakkında TCK'nın 25. maddesindeki meşru savunma ve 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.