muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8081, Karar No: 2023/433, Tarih: 14.02.2023

IV. GEREKÇE

1. Suçun Manevi Unsuru ve Suç Vasfı Yönünden

Her ne kadar sanık müdafii, sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmadığını, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğini, kovalamaca esnasında yokuşun sonunda bulunan hendeğe geldiğinde karşıya atlayamayacağını anlayan maktulün bir anda durup sanığa döndüğünü, sanığın elindeki çakıyı geriye çekse de maktulün isabet almasını engelleyemediğini, sanığın eylemine uyan suç

tipinin bilinçli taksirle ya da olası kast ile yaralama olabileceğini belirtmiş ise de; Olay ve Olgular başlığının (A-1) numaralı paragrafı, maktule ait otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu, tanıklar... ve....'nin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, suç tarihinde uyuşturucu madde kullanmak amacıyla ağaçlık alanda bir araya gelen sanık ile maktulün birbirleriyle şakalaştıkları esnada sanığın bir anda cebinden çıkardığı bıçakla maktulü kovalamaya başladığı, maktulün ise yerden aldığı bir dal parçası ile kendisini savunduğu, maktule yaklaşan sanığın, göğüs sol kısmına vurduğu tek bıçak darbesi neticesinde kalbe nafiz yaralanma sebebiyle maktulün ölümüne neden olduğu olayda, sanığın doğrudan kast ile hareket ettiğinin sabit olduğu, suçta kullanılan ve kesici kısmı 10,5 cm olan bıçağın kalp bölgesine yapılan darbelerde ölüm neticesini meydana getirmeye elverişli mahiyette bulunduğu da gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulama olanağının bulunmadığı, bilinçli taksirle ya da olası kast ile yaralama koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik Yönünden

Olay ve olgular başlığının (A-1) nolu paragrafında belirtildiği üzere, görgüye dayalı bilgi sahibi sıfatıyla beyanda bulunan tanıklar... ve....'nin, maktulden kaynaklanıp sanığa yönelen ve haksız tahrike sebep olan herhangi bir söz ve eylemin bulunmadığını ifade etmeleri, sanığın maktulden kaynaklanan eylemleri haksız tahrike neden olabilecek şekilde aşamalarda geliştirerek çelişkiye düşmesi karşısında, hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İsyanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.03.2022 tarihli ve 2022/195 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebeplerinde ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5200, Karar No: 2021/14218, Tarih: 15.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/5200 E.  ,  2021/14218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı ... davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi....Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ... davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı Kurum, ... tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

%80 işveren, %20 işçi kusurlu kabul edilerek,

“ Davacının davasının kabulüne, 96.363,20-TL'nin .... onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“... 19. İş Mahkemesi'nin ... tarihli, ... Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı Kurum vekili ile davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasa'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı Kurum vekili; kazada vefat eden sigortalıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı, tüm kusurun işverende olduğu, Davalı vekili; olay her ne kadar işyerinde meydana gelmiş ve iş kazası olarak kabul edilmişse de sigortalının kalp krizi geçirerek vefat etmesinde yaptığı iş ve işveren ile illiyet bağı bulunmadığı, işverenin kusursuz olduğu, işyerinin kasıt ve ihmalinin bulunmadığı, ATK raporunda da işyerindeki faktörlerin ölüme etkili olduğuna dair bir bulgu edilemediğinin bildirildiği, faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava; 14.08.2013 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve yapılan tedavi yardımlarının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava; 14.08.2013 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve yapılan tedavi yardımlarının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

Rücu davaları kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, güncel mevzuat çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Eldeki davada, müteveffa sigortalının davalı işyerinde transmikser operatörü olarak çalışmakta iken, kalp damar rahatsızlığına bağlı olarak vefat ettiği, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun olayı iş kazası olarak kabul ettiği, ilk derece mahkemesince hükme esas alınan kusur raporunda, meydana gelen olayda %80 oranında davalı işveren, %20 oranında ise müteveffa sigortalının kusuru olduğu tespit edilmekle beraber, ölenin yaşam ve beslenme şeklinin de kazanın meydana gelmesinde ağır bastığı, kusur gerekçelerinde ağır iş olarak kabul edilen mikser yıkama işinin de ağır ve tehlikeli işler sınıfına girmediği, bu nedenlerle kusur oran ve gerekçelerinin oluşa uygun olmadığı, bünyesel faktörlerin kalp krizi sonucu ölüm olayının gerçekleşmesindeki etkisinin tartışılmadığı anlaşılmaktadır.

İşverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümlülüğünün çerçevesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 4. maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, "Çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı bir takım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5.maddede işverenin anılan yükümlülüklerle gerçekleştireceği korunma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10. maddede ise işyerinde sağlık ve güvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir. (HGK. 09/10/2013 tarih, 2013/21-102 Esas, 2013/1456 Karar)

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu işverenlerin yükümlülüklerini belirlerken aynı zamanda 19. maddesinde çalışanların da yükümlülüklerini belirlemiştir.

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu işverenlerin yükümlülüklerini belirlerken aynı zamanda 19. maddesinde çalışanların da yükümlülüklerini belirlemiştir.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece, sigortalının kaza öncesi ve kaza sonrası dönemlere ait tüm tıbbi belge ve raporlarının dosyaya celp edilmesi, davacının beslenme ve yaşam şekli, ölüm olayından önceki tarihlerde sigortalının bünyesini zorlayacak bir çalışma yaptırılıp yaptırılmadığı, olay günü sigortalıyı işyerinde rutin dışında bir gerginlik ve stres içine sokacak bir olayın cereyan edip etmediği ile olay günü sigortalının ne kadar süre çalıştırıldığı ve ölüm olayının ne şekilde meydana geldiği gözetilerek, aralarında bir kardiyologun da bulunduğu, iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden, meydana gelen iş kazası olayında sigortalı veya davalının kusurunun bulunup bulunmadığını, kusuru bulunanlar varsa her bir taraf için ayrı ayrı açıklanmak suretiyle nedenlerini, iş kazasının meydana gelişinde işyeri koşullarının etkili olup olmadığını, sigortalının kendi bünyesinden ve yaşam alışkanlıklarından kaynaklanan nedenlerin zararlı sonucun meydana gelişinde ne kadar etkili olduğunu da kapsar şekilde tespit eden kusur raporu aldıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik değerlendirmeler içeren kusur bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 15.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12930, Karar No: 2015/8234, Tarih: 11.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12930 E.  ,  2015/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KANDIRA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/264-2013/778

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacıya ait olan taşınmazın bir bölümünün dava dışı H.. G.. adına tespit edildiğini, bu taşınmazın mahkeme kararı ile davalı adına tescil edildiğini, davalının da taşınmazı 14/01/2010 tarihinde oğlu Ayhan'a sattığını; davacının, yeri 50 yıldır kullandığını, halen zilyed olduğunu, ceviz ağaçları diktiğini; davacının, Halit ve İ.. G.. aleyhine açtığı tapu iptali ve tescil davasının husumet yokluğundan reddedildiğini; davacının, H.. G.. aleyhine açtığı tazminat davasının feragat nedeni ile reddedildiğini, fazlaya ilişkin hakların saklı olduğunu belirterek; taşınmazın, dava tarihi itibari ile tespit edilecek değerine karşılık olarak 6.000.00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davacının tespite itiraz etmediğini, tapu sicil bilgilerinin aleni olduğunu, davacının daha önce iki dava daha açtığını, yeri davalı ve önceden de murislerinin kullandığını; ceviz ağaçlarını davacının diktiğini, davacının iyiniyetli olmadığını, zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 5.737,76 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki belgelerden, davaya konu 53 parselin kadastro tespitinin 27/04/2007 tarihinde H.. G.. adına yapıldığı, Kadastro Mahkemesinin 11/06/2009 tarihinde kesinleşen kararı ile taşınmazın davalı adına tescil edildiği, davalının taşınmazı kendi oğluna 14/01/2010 tarihinde sattığı; davacının, 18/01/2010 tarihinde açtığı tapu iptali ve tescil davasının ve 01/03/2010 tarihinde açtığı tazminat davasının reddedildiği; yapılan keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmazı davacının kullandığını, ceviz ağaçlarını da davacının diktiğini belirttikleri; taşınmazın üzerinde 2 ve 4 yaşında olan ceviz

./..

ağaçları bulunduğu; mahkemece benimsenerek hükme dayanak alınan ziraat mühendisinin hazırladığı bilirkişi raporunda ise, dava tarihi itibari ile gelir yöntemine göre, yapılan hesaplamada taşınmazın değerinin 5.737.76 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı, başkasına ait taşınmaza ağaç dikip yetiştirdiğinden, taraflar arasındaki uyuşmazlığın; TMK'nın 729. maddesi yollamasıyla 722 ve devamı maddeleri gereğince çözümlenmesi gerekmektedir.

./..

ağaçları bulunduğu; mahkemece benimsenerek hükme dayanak alınan ziraat mühendisinin hazırladığı bilirkişi raporunda ise, dava tarihi itibari ile gelir yöntemine göre, yapılan hesaplamada taşınmazın değerinin 5.737.76 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı, başkasına ait taşınmaza ağaç dikip yetiştirdiğinden, taraflar arasındaki uyuşmazlığın; TMK'nın 729. maddesi yollamasıyla 722 ve devamı maddeleri gereğince çözümlenmesi gerekmektedir.

Türk Medeni Kanunu'nun 729. maddesinde; bir kimsenin başkasının fidanını kendi arazisine yada kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikmesi halinde, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümlerin bunlar hakkında da uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

TMK'nın 722. maddesinde ise; bir kimsenin kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanması halinde bu malzemenin arazinin bütünleyici parçası olacağı; ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesinin aşırı zarara yol açmaması halinde malzeme sahibinin, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebileceği; aynı koşullar altında arazinin malikinin de rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebileceği hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanunun, 723. maddesi gereğince; Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran arazi maliki iyi niyetli değilse, hakim, malzeme sahibinin uğradığı zararın tamamının tazmin edilmesine karar verebilir.

Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyi niyetli değilse, hâkimin hükmedeceği miktar, bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.

Bu bağlamda, davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesinde, 14.02.1951 tarih ve 1949/17 - 1951/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca, davacının iyi niyetli olup olmadığının, mahkemece, kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olayı irdelediğimizde; davacının kendisine ait olmayan taşınmaz üzerine ağaç diktiği için iyiniyetli olmadığı, buna göre de, sadece, TMK'nın 723/son maddesi gereğince tazminat talep edebileceği açıktır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurularak, TMK.'nın 723/son maddesi gereğince, bilirkişiden rapor alınıp; hesaplanacak bu bedel üzerinden davanın kabulü gerekirken, davacının iyniyetli olmadığı gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurularak, TMK.'nın 723/son maddesi gereğince, bilirkişiden rapor alınıp; hesaplanacak bu bedel üzerinden davanın kabulü gerekirken, davacının iyniyetli olmadığı gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10883, Karar No: 2014/6780, Tarih: 29.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10883 E.  ,  2014/6780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2007/1630-2013/251

Davacı A.. D.. vekili Avukat N.K. tarafından, davalı B.. A.. aleyhine 04/12/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu, olayın gelişimi ve tarihi ile yukarıda gösterilen ilkeler gözönünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/12407, Karar No: 2016/8882, Tarih: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/12407 E.  ,  2016/8882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK.AV. ... VS.

İHBAR OLUNANLAR: 1- ...

2- ...

Taraflar arasındaki istirdat(kayıp-kaçak bedelinin iadesi) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ...vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinden 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar geçen süreçte kayıp-kaçak bedeli altında haksız tahsil edilen tutardan; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Davacı vekilinin HMK 107/2 maddesi gereğince dava değerini artırdıklarına ilişkin dilekçe sunduğu, tamamlama harcını yatırdığı görülmüştür.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 7.828,82 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 16.03.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken; alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 1.000 TL alacağın 23.12.2014 dava tarihinden itibaren, 6.828,82 TL alacağın ise 16.03.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(MUHALİF)

...

./..

-2-

KARŞI OY YAZISI