muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13243, Karar No: 2019/16793, Tarih: 25.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/13243 E.  ,  2019/16793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mağdurun beyanında iş yerine saat 05.10 sıralarında geldiğinde suça sürüklenen çocuğu hırsızlık yaparken gördüğünü belirttiği, UYAP kayıtlarına göre yaz saati uygulamasıyla birlikte güneşin doğuş saatinin 06.18 olduğu ve gece vaktinin 05.18’de bittiğinin tespiti karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin gece vakti işlenmesine rağmen hakkında 5237 sayılı TCK’nun 116/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun iş yerinden çaldığı malların değerinin mağdur beyanına göre 80,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mağdurun beyanında iş yerine saat 05.10 sıralarında geldiğinde suça sürüklenen çocuğu hırsızlık yaparken gördüğünü belirttiği, UYAP kayıtlarına göre yaz saati uygulamasıyla birlikte güneşin doğuş saatinin 06.18 olduğu ve gece vaktinin 05.18’de bittiğinin tespiti karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin gece vakti işlenmesine rağmen hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesinin uygulanmaması,

2-Mağdurun beyanında iş yerine saat 05.10 sıralarında geldiğinde suça sürüklenen çocuğu hırsızlık yaparken gördüğünü belirttiği, UYAP kayıtlarına göre yaz saati uygulamasıyla birlikte güneşin doğuş saatinin 06.18 olduğu ve gece vaktinin 05.18’de bittiğinin tespiti karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin gece vakti işlenmesine rağmen hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 25/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13350, Karar No: 2012/433, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13350 E.  ,  2012/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; anığın C. Savcılığındaki savunmasında suça konu yere ev yaptığını ikrar etmesi ve yapılan keşifle sanığın bir tecavüzünün olmadığının tespiti karşısında, sanığın ikrar ettiği yerin tespiti, bilahere sanığın C. Savcılığındaki ikararı ile keşif arasında meydan gelen çelişkinin giderilmesi sağlandıktan sonra dosyada ayrıntılı kroki ,ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7072, Karar No: 2010/9699, Tarih: 14.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/7072 E.  ,  2010/9699 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdure ile rızaen cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Soma Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.09.2005 gün ve 2005/208 Esas, 2005/238 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi Üst C.Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Reşit olmayan mağdure ile rızaen cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma suçları için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi oldukları, hükmün verildiği 13.09.2005 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü ...

...
Yargıtay — Esas No: 2015/24034, Karar No: 2016/11507, Tarih: 08.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24034 E.  ,  2016/11507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri karşılaştırıldığında, aynı değerde oldukları gibi, Dairemizin 2015/25470 Esas sayılı dosyasında aynı mahallede caddeye cepheli ve 2015 değerlendirme tarihi itibariyle vergi değeri 63,03-TL m2 olan 536 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 570,42 -TL m2 değer biçildiğide nazara alındığında vergi değeri daha düşük, şehir yerleşimine daha uzak olan dava konusu taşınmaza 2014 tarihi itibariyle 834,12 TL m2 değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6054, Karar No: 2020/2370, Tarih: 11.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/6054 E.  ,  2020/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme, tefecilik,5464 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 5464 sayılı yasaya muhalefet suçundan; beraat

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan; beraat

Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan; beraat

Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan; mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 5464 sayılı yasaya muhalefet suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 5464 sayılı Kanun’un 36. maddesinde tanımlanan “gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme” suçundan dolayı doğrudan doğruya zarar görmeyen Hazinenin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, Hazine vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamada, dava şartı olan mütalaa bulunmadığından CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraate hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında bulunan “beraat” ibaresinin çıkartılarak yerine “dava şartı gerçekleşmediğinden düşmesine” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri aleyhine sanık ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin kovuşturma neticesinde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

4- Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri aleyhine sanık ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin kovuşturma neticesinde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

a- Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b- TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

11.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4395, Karar No: 2014/6077, Tarih: 10.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4395 E.  ,  2014/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/294785

MAHKEMESİ : Bitlis Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/09/2012, 2011/84 (E) ve 2012/472 (K).

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Enver ve Maşallah’ın mağdur Erdal’a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Enver müdafiinin sübuta ilişen, sanık Maşallah müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Enver’in diğer sanık Maşallah’ın amcası olduğu, olaydan birkaç gün önce sanık Maşallah’ın dayısının, mağdur Erdal ile aynı soyadı taşıyan kişiler tarafından darp edilmesi nedeniyle sanıklar ve mağdurun mensup olduğu aileler arasında anlaşmazlık bulunduğu, olay günü sanıklar ile mağdurun yolda karşılaştıkları, sanık Enver’in bıçakla mağdura önce sol lomber ve toraks bölgesinden vurarak yaraladığı, daha sonra elindeki bıçağı mağdurun kafasına sapladığı, bıçağın sap kısmının kırılarak, keskin kısmının frontal kemikte kaldığı, bu sırada sanık Maşallah’ın da sandalye ile mağdura vurduğu, mağdurun kafatasında lineer kırık meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirecek, kemik kırığının hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek şekilde yaraladıkları, mağdurun olay yerinden kaçarak kurtulduğu olayda, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek eylem üzerinde hakimiyet kurdukları anlaşılmakla,

1-) Suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, yaraların yerleri ve niteliği dikkate alındığında sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanıklar hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2-) Mağdurdan kaynaklanan sanıklar lehine haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde haksız tahrik hükmü uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık Enver müdafii ve sanık Maşallah müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle CMUK.nun 326. maddesi saklı kalmak kaydıyla tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 10/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18322, Karar No: 2025/1164, Tarih: 13.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/18322 E.  ,  2025/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2294 E., 2019/470 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/238 E., 2018/171 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53,

58/9 ve 63 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Bank Asya'daki rutin bankacılık işlemlerin ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16964, Karar No: 2014/25815, Tarih: 26.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16964 E.  ,  2014/25815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/290368

MAHKEMESİ : Aydın 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

NUMARASI : 2012/194 (E) ve 2012/1141 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Dosyada mevcut nüfus kaydından sanığın 19.07.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmasına göre sanığın mirasçılarına haber verilip duruşmaya devamla orman sınırları içinde kalan tesis niteliğinde olan bilirkişi raporunda belirtilen ağaçların müsaderesi yerine 20 adet kestane ve 10 adet kiraz ağacının müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12019, Karar No: 2012/33951, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12019 E.  ,  2012/33951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza restaurant, depo, tenis kortu, yeşil alan, şezlong ve gölgelik alanları yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.