muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/83, Karar No: 2008/1265, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/83 E.  ,  2008/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, davacı vekili ile davalıya duruşma davetiyesi gönderildiği, davacı vekiline gönderilen tebligatın adresten ayrıldığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi üzerine 19.09.2006 günlü duruşma oturumunda duruşmaya gelen olmadığından mazerette bildirilmediğinden taraflarca takip edilmeyen davanın HUMK.’ nun 409. maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı 28.12.2006 tarihinde de yasal süre içinde yenilenmeyen davanın HUMK.’ nun 409/ 5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasına bildirilen adres değişikliğinde tebligatlar son bildirilen adrese yapılmalıdır.

Davacı vekili, 23.02.2005 tarihli dilekçesi ile yeni adresini mahkemeye bildirdiğinden bu adresine tebligat yapılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 14.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14597, Karar No: 2021/14801, Tarih: 04.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/14597 E.  ,  2021/14801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükmün incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme karşı, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna gidilebileceğinden ve aynı Kanunun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin isteminin, itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, bina dahilinde bulunan iş hanı içerisindeki müştekiye ait iş yerinin önünden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 günlü, 2016/2-833 Esas 2017/115 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere suça sürüklenen çocuğun, eylemine uyan 5237 sayılı 142/2-h maddesi yerine TCK'nın 141/1. maddesi ile cezalandırılması,

2-Kabule göre de;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son (5271 sayılı CMK 307) maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 04.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11889, Karar No: 2011/4209, Tarih: 11.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11889 E.  ,  2011/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Van 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2009 tarih ve 2007/205 - 2009/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı MNG Kargo Yurtiçi ve Yurtdışı Taş.A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin imtiyaz sahibi, Lokman Harmancı isimli şahsın ise sorumlu yazı işleri müdürü olduğu Van ilinde basılarak yurtiçi ve yurtdışındaki değişik merkezlere gönderilen Yeni Bakış isimli haftalık, bölgesel haber gazetesinin diğer merkezlere gönderilmesi amacıyla MNG Kargo Van şubesi ile Yeni Bakış gazetesi adına gazetenin sorumlu yazı işleri Lokman Harmancı arasında sözleşme yapıldığını, sürekli olarak yurtçine ve dışına gazete gönderilecek olması dolayısıyla ilgili kargo şirketi tarafından gazeteye belli bir oranda indirim hakkı tanındığını, davalı kargo şubesinin farklı zamanlarda, farklı kişilerin gönderilerini müvekkilinin rızası dışında indirim hakkından yararlanmaları için Yeni Bakış gazetesince gönderiliyormuş gibi gösterdiğini, son olarak başka bir şahsa ait Kanada’ya gönderilmek istenen içinde hortum olan bir kargo paketini müvekkilinin rızası dışında asıl göndericinin indirim hakkından yararlanması amacıyla gönderen kısmına gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü Lokman Harmancı’nın isminin yazıldığını, ilgili koliden yapılan arama sonucunda afyon sakızı çıktığını, olayın çevrede duyulması nedeniyle söz konusu gazetenin prestij kaybına uğradığını, gazetenin satışının düşmesi nedeniyle ilan ve reklam gelirlerinin kesilmesi nedeniyle gazetenin kapanmak zorunda kaldığını, ileri sürerek, 5.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın gazetenin kapandığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu olayın iyiniyetle yapılmış bir davranış nedeniyle meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, söz konusu kargo gönderisi nedeniyle davacı tarafın manevi tazminata hak kazandığı, tarafların ekonomik sosyal durumu ve yapılan işlemin ağırlığı dikkate alınarak manevi tazminata karar vermek gerektiği, davacının olay nedeniyle maddi zarara uğradığını ispatlayamadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 7.500 TL manevi tazminatın 24.04.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı MNG Kargo Yurtiçi ve Yurtdışı Taş.A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı MNG Kargo Yurtiçi ve Yurtdışı Taş.A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 344,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23960, Karar No: 2018/10956, Tarih: 15.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23960 E.  ,  2018/10956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15/10/2018 günü temyiz eden davacı-davalı ... Kutlu vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı-davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı erkeğin birleşen boşanma davası bulunmasına karşın sıfatının karar başlığında "davalı-karşı davacı" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının ağır kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı-davacı erkeğin gerçekleşen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışlarına göre, birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşine karşı sürekli olarak ekonomik şiddet içeren davranışlarda bulunduğu, buna karşılık davacı-davalı kadının ise güven sarsıcı davranışlar sergilediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı-davalı kadının sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği kabul edilmiş ise de; davalı-davacı erkeğin aynı ortamda bulunan kişilerin haberi olmaksızın yaptığı ses kayıtlarına ilişkin CD içerikleri hukuka aykırı delil niteliğinde olup, kusur belirlemesinde dikkate alınamaz. Toplanan diğer delillerden; davacı-davalı kadının başka bir erkekle telefon görüşmelerinin bulunduğu, tanık Neriman'ın davacı-davalı kadın ile o kişinin birlikte çekilmiş samimi fotoğraflarını gördüğünü beyan ettiği ve

kadının kendisi tarafından yazıldığını kabul ettiği el yazısı mektupta eşine yönelik olarak "güvenini sarstım, kendimi biraz özgür hissetmek istedim, sana duyduğum hisleri kimseye karşı hissetmedim" şeklinde beyanlarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu tür davranışlar diğer eşin güvenini sarsacak nitelikte olup, bu şekilde gerçekleşen davranışların sadakatsizlik olarak kabulü mümkün değildir. Tarafların gerçekleşen bu kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda aynı oranda kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Mahkemece, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde kusur belirlemesi yapılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesi, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini; 174/2. maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda taraflar aynı oranda kusurlu olup, davalı-davacı erkek yararına maddi ve manevi tazminat koşulları oluşmamıştır. O halde, davalı-davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 3. bentte gösterilen bozma sebebine göre tarafların ziynet eşyası alacağı davasının esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.630 TL vekalet ücretinin, ... alınarak ... verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/17820, Karar No: 2017/27937, Tarih: 07.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17820 E.  ,  2017/27937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/12/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, .... beldesi, .... Mahallesi 110 ada 50 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8342, Karar No: 2020/2509, Tarih: 19.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8342 E.  ,  2020/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan uygulama yapılırken 213 sayılı VUK'nin 359/b, 5237 sayılı TCK'nin 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sırasında, sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, 1. fıkranın c bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklardan koşullu salıverme, diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal hükmü ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

2-2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,19.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4861, Karar No: 2014/2769, Tarih: 05.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/4861 E.  ,  2014/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Taksirle yaralama, 2-Trafik güvenliğini tehlikeye Sokma

Hükümler : 1-Sanık ... için taksirle yaralama suçu yönünden;TCK'nın 89/1,3-a-b; 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması,

2-Sanık ... için trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden; beraat

Taksirle yaralama suçundan katılan-sanık ...'nin mahkumiyetine ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hükümler, katılan-sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan-sanık ...'nin, olay tarihinde gece saat 23:30 sıralarında, 0,97 promil alkollü vaziyette yönetimindeki kamyonet ile, anayol konumundaki, iki yönlü, 6,5 metre genişliğindeki, her iki yanında 2,5 metre düşük banket ve T tali yol kavşakları bulunan meskun mahal içi yolda, mahal şartlarının üzerinde bir hızla seyir halinde iken geldiği olay yeri olan üç yönlü kontrolsüz T kavşakta, solundaki tali yoldan sanık ...'in yönetimindeki motosikletle geçiş üstünlüğüne uymadan ve kontrolsüz şekilde anayola çıkarak seyir şeridine girmesi sonucu, kamyonetinin sol ön kısmıyla motosikletin arka kısmına çarpışması sonucu, sanık ...'in hayati tehlike geçirecek, konuşmasında sürekli zorluğa, hareket kabiliyetindeki kayıp, konuşma bozukluğu ve algılama yeteneğindeki kayıplar nedeniyle duyu veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine ve olay sonrası oluşan subaraknoid kanama, contusio cerebri, serebral ödem ve sol ayak bileği kırığı nedeniyle tekerlekli sandalye ile hareket edebilme ve sürekli bakıma muhtaçlık hali, günlük aktivitelerden uzaklaşma, algılamanın bozulmuş olması yakın ve uzak belleğin tamamen bozulması nedenleriyle iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa yol açacak şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda sanık ... tali kusurlu ise de, TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tesbiti ve hüküm fıkrasının A-1 paragrafında “95 promil alkollü bir halde iken yerleşim yeri içinde hız sınırlarının üzerinde kamyonet kullanıp tali kusuru ile kazaya sebep olan sanık ...'nin alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneği bulunmadığının kabulünün gerektiği” belirtildiği ve sanık hakkında olayda bilinçli taksirin uygulanma koşulları oluştuğu halde, gerekçeyle de çelişir şekilde temel cezada bilinçli taksir nedeniyle arttırım yapılmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan-sanık ... müdafiinin, katılan-sanık ...'in atılı taksirle yaralama suçundan kusur yokluğu nedeniyle beraati gerektiğine; sanık ... 'in ise olay anında alkollü olduğu ilk doktor raporuyla belirlendiğinden atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkındaki beraat, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7398, Karar No: 2014/21637, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7398 E.  ,  2014/21637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekeçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 nolu bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 24,30-TL karar harcının, peşin harçtan mahsubu ile fazla yatırılan harcın talep halinde yatırana iadesine, davacı tarafça yatırılan 24,30-TL ' nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 6 nolu bendinde yazılı ( ile peşin alınan 118,80-TL ve ıslah sırasında yatırılan 7.390,30-TL olmak üzere toplam 7.509,10-TL harcın) kelime ve rakamlarının hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.014 gününde oybirliğiyle karar verildi.