muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7947, Karar No: 2015/20258, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7947 E.  ,  2015/20258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/888-2014/346

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10526, Karar No: 2016/13038, Tarih: 02.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/10526 E.  ,  2016/13038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.2005 tarihinde davalıya ait iş yerinde satış müdürü olarak çalışmaya başladığını, 10.08.2015 tarihine kadar aralıksız olarak görevine devam ettiğini, 10.08.2015 tarihinde davalı tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeksizin sözlü olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından geçerli nedenle feshedildiğini, davacının tüm haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverenlikçe gerçekleştirilen iş sözleşmesi feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davalı vekili; 26.01.2016 tarihinde gerçekleştirilen ön inceleme duruşmasına aynı tarihte başka bir mahkemede duruşmaları bulunması nedeniyle katılamayacaklarını bildiren mazeret dilekçesi gönderdiklerini, dilekçenin ekine de ilgili mahkemeye ait duruşma zaptını eklediklerini, buna karşın mahkeme tarafından vekaletname sürelerinin dolduğundan bahisle mazeretlerinin reddine karar verildiğini ve delilleri toplanılmadan, yokluklarında karar verildiğini, bu suretle savunma haklarının kısıtlandığını ileri sürmüştür.

Savunma hakkı Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz.

Savunma hakkı Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz.

Yukarıdaki yazılı kanun maddeleri ile açıklamalardan anlaşılacağı üzere mahkemenin hukuki dinlenilme hakkını yerine getirdiği, adil bir yargılama yaparak sonuca ulaştığı söylenemez. ... ... Anayasası'nın, "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36/1. maddesinde, "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 27. ye göre davanın taraflar kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğu, bu hakkın; açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini de içermektedir. Ayrıca ispatın taraflar bakımından yalnızca bir yük olmasının ötesinde aynı zamanda bir hak olduğu unutulmamalıdır.

Somut olayda davalı tarafa delillerini sunması için süre verilmesi gerekirken yazılı şekilde yargılamaya devam edilmek suretiyle davalının savunma hakkı kısıtlanarak hukuki dinlenilme hakkına aykırı hareket edilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5140, Karar No: 2021/12308, Tarih: 15.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5140 E.  ,  2021/12308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAKTUL :...

KATILANLAR :..., ..., ...

SUÇ :Kasten öldürme

HÜKÜM :1)İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 gün ve 2019/131 Esas ve 2019/444 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktulu nitelikli kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK’nin 86/1-3-e delaletiyle 87/4-2.cümle, 29/1, 53, 63, 54. maddeleri gereğince 9 yıl 4 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine,

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.09.2020 gün ve 2019/2394 Esas ve 2020/1038 Karar sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın maktulu kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 29, 53, 63. maddeleri gereğince 18 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.09.2020 gün ve 2019/2394 Esas ve 2020/1038 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında; maktulu nitelikli kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii ve katılanlar vekili süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 29, 53, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.09.2020 gün ve 2019/2394 Esas ve 2020/1038 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin sübuta, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

Ancak;

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde gece saat 00:30 sıralarında, alkollü olan maktulun sevk ve idaresindeki araç ile sanığın yanından hızla geçtiği sırada sanığın savunması, tanık ... ve ...'nin beyanı ile de sabit olduğu üzere aracın arka tekerleği ile sanığın sol ayağının üzerinden geçtiği, sanık ile maktulün bu sebebten tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü yaşanan arbede sırasında sanığın maktulü Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 05/02/2019 tarihli raporuna göre sol inguinal bölgeden sol iliak eksternal arter, ven ve mesane kesisi oluşturacak şekilde yaraladığı, maktulun ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği, olay yerinde bulunanların kavgayı ayırmasından sonra maktulün yaralı vaziyette aracına binerek olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı sırada kan kaybından dolayı orta refüje çarparak durduğu, sonrasında hastaneye kaldırılan maktulün tüm müdahalelere rağmen kurtulamadığı anlaşılan olayda;

İlk haksız hareketin sanığın savunması, tanık ... ve ...'un beyanı ile de sabit olduğu üzere maktulun sevk ve idaresindeki araçla yaya olan sanığın yanından geçtiği sırada aracın arka tekerleği ile sanığın sol ayağının üzerinden geçmek suretiyle sanığı yaralayarak maktulden geldiği anlaşıldığından 12 yıl ile 18 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari hadden uzaklaşarak indirim yapmak yerine yazılı şekilde 18 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden,hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince dosyanın takdiren "İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine", Yargıtay ilamının bir örneğinin ise “İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/09/2021 gününde Üye ...'in sanık hakkında nitelikli kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması gerektiğine yönelik karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...’in maktul ...’i bıçakla darp ederek ölümüne sebebiyet verdiği olayda sanığın eyleminin haksız tahrik altında TCK’nin 87/4 madde de düzenlenen kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme suçunu oluşturduğunu sanığın yaralama kastıyla hareket ettiğini ancak eylemi neticesi ölüm meydana geldiğini düşündüğümden Dairemiz çoğunluğunun sanığın kasten adam öldürme suçundan cezalandırılmasına dair görüşlerine katılmıyorum.

Şöyle ki; Yargıtay CGK’nin 05/02/2019 tarih ve 705-59 sayılı kararında da açıkca belirtildiği üzere kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesine ilişkin TCK’nin 87/4. maddesinin uygulanması için;

a) Failin yaralama kastıyla hareket etmesi,

Şöyle ki; Yargıtay CGK’nin 05/02/2019 tarih ve 705-59 sayılı kararında da açıkca belirtildiği üzere kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesine ilişkin TCK’nin 87/4. maddesinin uygulanması için;

a) Failin yaralama kastıyla hareket etmesi,

b) Mağdurun TCK’nin 86. maddesinin 1. veya 3. fıkrasında düzenlenen şekilde yaralanmış olması,

c) Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d) Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Buna göre, fail mağduru yaralamak amacıyla hareket etmeli, mağdurun yaralanacağını bilmeli ve bu sonucu istemelidir. Bununla birlikte fail mağdurun yaralanmasını değil de, ölmesini istemiş ve ölüm meydana gelmiş ise bu durumda kasten öldürmeden sorumlu tutulacaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrarlı kararlarında; suç nedeni, kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet alınan bölge, darbe adedi ve şiddeti, failin suçtan önceki ve sonraki davranışları, aradaki husumet, hedef seçme imkanının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve nitelikleri, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmak suretiyle kastın saptanması gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayın taraflarını, tanıklarını dinleyen, delilleri irdeleyen yerel mahkeme 2019/131 E 2019/444 K sayılı kararının gerekçe kısmında sanığın sanığın yaralama kastıyla hakeret ettiği bu nedenle eyleminin TCK’nin 87/4 maddesini ihlal ettiğini kabul ederken aynen şöyle bir gerekçe kullanmıştır:

"Her ne kadar sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; sanıkla maktulün önceden husumetlerinin bulunmadığı, olay gecesi aniden gelişen kavga ortamında sanığın maktulü tek bıçak darbesiyle yaraladığı, bıçağın maktulün kasık bölgesine isabet etmiş olması, birden fazla bıçak darbesinin olmaması hususları dikkate alındığında sanığın maktule yönelik öldürme kastının kesin delillerle ortaya konulmadığı, bu nedenle sanığın kastının yaralama olduğunun kabulü gerektiği sonucuna varılarak TCK’nin 87/4. maddesinden uygulama yapılmıştır.’’

Yerel mahkemenin kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul BAM 1. Ceza Dairesi 2019/2394-2020/1038 E-K sayılı kararıyla yerel mahkeme hükmünü kaldırıp, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunu kabul etmekle TCK’nin 81. maddeden cezalandırılmasına karar verilmiş olup BAM 1. Ceza Dairesinin gerekçesi de şöyledir:

“Sanığın öldürmeye elverişli bıçakla maktuldeki öldürücü bölgeye vurarak iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu ölümüne neden olduğu olayda kastının öldürmeye yönelik olduğu kanaatine varıldığından ilk derece mahkemesinin Kasten Yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurduğu hüküm yapılan istinaf başvuruları sonucu Dairemizce duruşma açılmak suretiyle kaldırılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.”

“Sanığın öldürmeye elverişli bıçakla maktuldeki öldürücü bölgeye vurarak iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu ölümüne neden olduğu olayda kastının öldürmeye yönelik olduğu kanaatine varıldığından ilk derece mahkemesinin Kasten Yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurduğu hüküm yapılan istinaf başvuruları sonucu Dairemizce duruşma açılmak suretiyle kaldırılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.”

Yukarıda tarih ve numarasını belirttiğimiz CGK’de de açıkca belirtildiği üzere hem TCK'nin 87/4 hem de TCK'nin 81. maddelerinde maktul olay nedeniyle hayatını kaybetmiştir. Bu iki maddeden hangisinin uygulanacağını tespit ederken belirlenmesi gereken temel konu sanığın maktulü bıçakla darp ederken kastının onu yaralamak mı yoksa öldürmek mi olduğunun tespitidir.

Sanıkla maktul arasında olay öncesi bir husumet yoktur. Sanığın olay gecesi aşırı alkollü şekilde ve hızlı araç kullanıp sanık ve arkadaşı ...’ın yaya olarak karşıdan karşıya geçtiği sırada onların üzerlerine sürmesi nedeniyle sanık yavaş kullanın diye aracın arkasından bağırmış, otopsi raporu ve tanık beyanlarına göre alkollü olan ve aracı kullanan maktul 30-40 metre ileride aracı durdurarak geri gelip arkadaki başka bir araca çarparak durmuş, önce maktulün yanındaki tanık ... sonra da maktul araçtan inerek sanık ve yanındaki arkadaşı ile tartışmaya ve kavgaya başlamışlardır. Olay da kullanılan bıçağı olay yerine sanığın mı maktulün mü getirdiği belli değildir. (Sanık bıçağı kavga sırasında maktulün elinden aldım demektedir.) Dosyaya göre sanık, maktul ile tanıklardan ... ile ... kavga etmiş ve maktul yaralanınca taraflar ayrılmıştır. Olayda kullanılan bıçakla kavga sırasında maktulün kasık kısmına 1 kez vurulduğu sabittir. Ancak engel hal olmadığı halde sanığın maktule saldırmaya devam etmemesi olay öncesi, olay esnası ve sonrasındaki sanık ve maktulün konumları (maktul yaralandıktan sonra aracına binip hareket etmiş ancak yolda kaza yaparak durmuştur.) birlikte değerlendirildiğinde olay taraflarını dinleyen delillere doğrudan dokunan ve sanığın yaralama kastı ile hareket ettiğini kabul eden yerel mahkemenin suçun vasfı ile ilgili takdir ve kabulünün doğru olduğunu düşündüğümden sanığın haksız tahrik altında yaralama kastı ile maktulü bıçaklayıp ölümüne neden olma suçundan TCK’nin 87/4. maddesi gereği cezalandırılması gerektiği kanaatiyle Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/5325, Karar No: 2022/4478, Tarih: 03.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5325 E.  ,  2022/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki asli müdahiller vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına ve temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsamı ve nedenlerine göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asli müdahillerden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin ödeme güçlüğüne düştüğünden bahisle, İİK’ nın 285 vd. maddeleri gereği müvekkili hakkında alacaklarıyla konkordato akdetmesini sağlamak amacı ile konkordato mühleti verilmesini ve konkordatonun tasdikini talep etmiştir.

Mahkemece, konkordatonun tasdiki için İİK m. 305’te öngörülen şartlar gerçekleşmediğinden ve davacı şirketin borca batık durumda olduğundan davacının konkordato talebinin reddine ve iflasına karar verilmiştir.

Karar davacı ve müdahil alacaklılar tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, İİK’ nın 305/1-c bendi uyarınca konkordato tasdik şartları gerçekleşmemesi nedeniyle davacının konkordato talebinin reddine ve borca batık durumda olduğundan İİK’ nın 308. maddesi uyarınca davacı şirketin iflasına karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacının ve müdahil alacaklıların istinaf başvuruların HMK’ nın 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar müdahil alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anılan karar Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunca onanmıştır.

Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunun onama kararına aşağıda açıklanan nedenlerle katılmıyorum.

Uyuşmazlık, konkordato talebinin reddedilmesi karşısında, doğrudan doğruya iflas şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar müdahil alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anılan karar Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunca onanmıştır.

Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunun onama kararına aşağıda açıklanan nedenlerle katılmıyorum.

Uyuşmazlık, konkordato talebinin reddedilmesi karşısında, doğrudan doğruya iflas şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Konkordato, herhangi bir borçlunun veya borçlunun iflasını isteyebilen alacaklıların ödeme projesinin; alacaklıların iflastan daha verimli pay almaları ve borçlunun işletmesinin devamının, istihdam olanaklarının korunması amacıyla, konkordatoya tabi alacaklıların belirli bir çoğunluğu tarafından kabulü ve mahkemenin tasdiki ile gerçekleşen ve borçlunun, borçlarının bir kesiminden kurtulmasını veya ödeme şeklinin değişmesini sağlayan, iflasa nazaran yumuşatılmış, alacaklıların eşit olarak tatminine yönelik bir icra kurumudur. Daha özetle, konkordato, elinde olmayan nedenlerle işleri yi gitmeyen ve mali durumu bozulmuş olan, dürüst borçluları korumak için kabul edilmiş bir kurumdur (Sümer Altay – Ali Eskiocak – Konkordato ve Yeniden Yapılanma Hukuku – 5. Bası – İstanbul 2019 - Sayfa 15 vd., Baki Kuru – İcra ve İflas Hukuku El Kitabı – 2. Bası – Ankara 2013 – Sayfa 1443 vd.).

Konkordatoya ilişkin hükümler 2004 sayılı İİK’ nın 285 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. İİK’ nın 285. maddesine göre;

‘’Madde 285 - (Değişik madde: 18/02/1965 - 538/120 md.) (Değişik madde: 28/2/2018 - 7101 S.K./13. md) Borçlarını, vadesi geldiği halde ödeyemeyen veya vadesinde ödeyememe tehlikesi altında bulunan herhangi bir borçlu, vade verilmek veya tenzilat yapılmak suretiyle borçlarını ödeyebilmek veya muhtemel bir iflastan kurtulmak için konkordato talep edebilir.

İflas talebinde bulunabilecek her alacaklı, gerekçeli bir dilekçeyle, borçlu hakkında konkordato işlemlerinin başlatılmasını isteyebilir.

Yetkili ve görevli mahkeme; iflasa tabi olan borçlu için 154 üncü maddenin birinci veya ikinci fıkralarında yazılı yerdeki, iflasa tabi olmayan borçlu için yerleşim yerindeki asliye ticaret mahkemesidir.

Konkordato talebinde bulunan, Adalet Bakanlığı tarafından yürürlüğe konulan tarifede belirtilen konkordato gider avansını yatırmaya mecburdur. Bu durumda 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114 üncü ve 115 inci maddeleri kıyasen uygulanır’’.

Konkordatonun tasdik edilmemesi ve borçlunun iflasına ilişkin hüküm ise İİK’ nın 308. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddeye göre;

‘’Madde 308 - (Değişik madde: 28.2.2018 - 7101 S.K./36. md)

Konkordato tasdik edilmezse mahkeme konkordato talebinin reddine karar verir ve bu karar 288 inci madde uyarınca ilan edilerek ilgili yerlere bildirilir. Borçlunun iflasa tabi şahıslardan olması ve doğrudan doğruya iflas sebeplerinden birinin mevcut olması halinde mahkeme, borçlunun iflasına resen karar verir’’.