muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20274, Karar No: 2018/10393, Tarih: 23.10.2018

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.Düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bunları iadeden kurtulur. Çeşitli sebeplerle koca tarafından bozdurulan-harcanan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur.Somut olayda, davacı kadın ...ta yapılan düğünde, takı töreni yapılmadığını, davalının ailesinin düğün takılarını davetlileri gezerek topladıklarını ileri sürmüş, iddiasını ispat için tanık dinletmiş, CD ve fotoğraflar deliline dayanmıştır. Dinlenen davacı tanıkları düğün merasimi sırasında davalının ailesinin takıları topladıklarını beyan etmişler ancak ne kadar ziynet topladıklarını bilmediklerini beyan etmişlerdir.

Düğün fotoğraf ve CD'leri üzerinde inceleme yapan bilirkişi ise; ...ta yapılan düğüne yaklaşık 700 kişinin katıldığı, takı töreni yapılmadığı,davalının yakınlarından birinin masa masa dolaşarak hediyeleri topladığı, bu törende davacının üzerine 6 adet altın takıldığı, bu sayının az olduğu ve daha çok ziynet eşyası takılması gerektiği, incelenen 3 adet CD'de takı görüntüleri olmadığı, bu durumda davacının ziynetlerle ilgili dilekçesi dikkate alınarak değerinin tepitinin yapılacağı belirtilmiş ve davalının hesabında bulunan 113.67 gr altının değeri ile 20 adet 22 ayar tanesi 20 gr olan altın bileziğin değeri belirlenmiş ve mahkemece bu değer dikkate alınarak hüküm tesis edilmiştir.Davacı yargılama sırasında sunduğu dilekçe ile; düğünden önce kayınvalidesinin 3-4 adet ince bileziği olduğunu, düğünden sonra kayınvalidesinin kendisini ziyarete geldiğinde 3-4 adet olan bileziğini düğün takıları ile birleştirerek 20 adet 3 telli yaklaşık 40'ar gr üzeri bilezik yaparak taktığını ayrıca nişanında alınan takıların borcunu davalının ailesinin düğünde takılan takılar ile kapatıldığını iddia etmiş, bilirkişi ise davacının bu iddiası doğrultusunda düğünde takılan ziynet eşyalarının (çeyrek, yarım, tam ve ince hediyelik bilezikler) de değiştirilerek 20 adet üçlü burma bileziğin elde edilebileceği değerlendirilerek 20 adet 22 ayar tanesi 20 gr olan altın bileziğin değeri hesaplanmış, mahkemece bu doğrultuda hüküm tesis edilmiştir.

Yukarıda belirtilen ispat kuralları gereğince, davacının ...'da düğünde takılan ziynetlerin sayı ve niteliğini ispatlaması gerekir. Davacı ...ta yapılan düğünde konuklar tarafından takıların neler olduğunu dinlettiği tanık beyanları ve CD görüntülerinden ispat edememiştir. Davacı, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacı tarafa davalıya yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davacının düğünden sonra düğün takılarını bozdurarak kayınvalidesinin alıp koluna taktığı nı iddia ettiği 20 bileziğin değerine de hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nederlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1596, Karar No: 2007/9469, Tarih: 03.07.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/1596 E.  ,  2007/9469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı ... ... vekili avukat ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalının dava dışı Arçelik A.Ş. ile aralarında Fikir ve Sanat Eserleri Kanunundan doğan hakkının ihlalinden dolayı tazminat davası açmak üzere kendisine 03.03.1999 tarihinde vekaletname verdiğini, 04.03.1999 tarihinde de avukatlık ücret sözleşmesi imzaladıklarını, anılan yasa gereğince davacı zararının 85.500,00 YTL olarak hesaplanıp, buna göre tazminat miktarının %25 ‘i üzerinden 21.375,00YTL vekalet ücreti ödemeyi davalının kabul ettiğini, avukat olarak üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirerek değişik illerde tesbitler yaptırıp kısmi tazminat davası açtığını ancak yargılama aşamasında davalının dava dışı şirketle anlaşarak davadan feragat ettiğini, bu hususu dosyaya ibraz edilen feregatname ile öğrendiğini iddia ederek asıl ve birleşen davada toplam 21.375,00 YTL vekalet ücreti alacağının faizi ile davalıdan alınmasının istemiştir.

Davalı, davacı ile imzalanan sözleşmede başarıya göre değişme ... bulunmadığından sözleşmenin geçersiz olduğunu, davacının masraflar konusunda değişik talepleri nedeniyle dava açmamasını bildirmesine rağmen davayı açtığını, dava dışı şirketin anlaşma talebini ve sulh görüşmelerini davacıya bildirdiğini, davacının bu görüşmelere katılmadığını, sulh görüşmeleri sonucunda varılan anlaşma

2007/1596-9469

üzerine davadan feragat ettiğini,davacının bu durumu da bilmesine rağmen feragatnamedeki imzasını inkar ettiğini, müvekkilinin haklarını korumayan avukatın vekalet ücreti talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacı avukatın sözleşme gereği üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiği,kısmi davayı açtığı, sözleşmenin geçerli olduğu gerekçesi ile davaların kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece davacı avukatın sözleşme gereği üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiği,kısmi davayı açtığı, sözleşmenin geçerli olduğu gerekçesi ile davaların kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava avukatlık ücret sözleşmesinden doğan vekalet ücreti alacağının tahsiline yöneliktir. Taraflar arasında 04.03.1999 tarihinde avukatlık ücret sözleşmesi imzalandığı, sözleşmede 85.500,00 YTL tazminat talep edileceğinin ve vekalet ücretinin tazminat miktarının %25’i olan 21.375,00 YTL olacağının kararlaştırıldığı, davacı avukatın müvekkili davalının haklarını korumak için 08.04.1999 tarihinde fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 4.500,00 YTL için tazminat davasını açtığı, yargılama aşamasında davalı ve dava dışı şirketin sulh görüşmeleri yaptığı, bu görüşmelerin davacının da kabul ettiği üzere davalı ve dava dışı şirket tarafından davacıya haber verilerek katılmasının istendiği, ancak davacının mazeret bildirerek sulh görüşmelerine katılmadığı, bu görüşmeler sonucunda davacı vekil tarafından açılan dava değeri 4.500,00 YTL üzerinden anlaşma sağlanarak davalının davadan feragat ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacı avukatın, vekil olarak borçları BK’nun 389 ve devam maddelerinde gösterilmiş olup, öncelikle vekilin BK.nun 390 maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özen ile ifa etmekle yükümlüdür. Vekil sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorunluluğundadır. Şayet vekili görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, vekil edenin vekilini azli haklıdır. Avukatlık kanununun 174. maddesi hükmüne göre azil haklı ise avukatlık ücretinin ödenmesi gerekmez, haksız azil halinde ise ücretin tamamına avukat hak kazanır.

Somut olayda davalı davacıya güveni kalmadığını dava açmaması için talimat verdiğini savunmuş ise de; dava açıldıktan sonra vekili olarak davacıyı sulh görüşmelerine davet etmesi aralarındaki sözleşme ilişkisinin devam ettiği anlamına gelir; bu nedenle davalının bu savunmasına itibar edilmemiştir. Ancak davacının da ihtarında açıkça kabul ettiği gibi, davalı ve dava dışı şirket tarafından davacı 2007/1596-9469

Somut olayda davalı davacıya güveni kalmadığını dava açmaması için talimat verdiğini savunmuş ise de; dava açıldıktan sonra vekili olarak davacıyı sulh görüşmelerine davet etmesi aralarındaki sözleşme ilişkisinin devam ettiği anlamına gelir; bu nedenle davalının bu savunmasına itibar edilmemiştir. Ancak davacının da ihtarında açıkça kabul ettiği gibi, davalı ve dava dışı şirket tarafından davacı 2007/1596-9469

avukatın müvekkilinin haklarını koruması için 24.06.1999 tarihinde yapılacak sulh görüşmelerine davet edildiği, davacının telgraf çekerek mazereti olduğunu belirtip görüşmelere katılmadığı, bu telgrafta mazeret sebebi açıklanmadığı gibi görüşmelerin müsait olduğu bir günde yapılmasına dair bir teklifi de olmadığı görülmektedir. Görüşmeler sonrası düzenlenen sulh ve ibra sözleşmesinin davacıya dava dışı şirket tarafından faks yolu ile gönderildiği, 6.7.1999 tarihli faks yazısıyla "1.500.000.000 TL ücretinizi nasıl ödeyelim, ibraneme hazırlayın" denildiği davacı avukatın vekil olarak ücret hakkının bile, katılmadığı görüşmeler sonucunda müvekkili tarafından korunduğu anlaşılmaktadır. Bu anlaşma davacı avukatın açtığı dava değeri 4.500,00 YTL üzerinden yapılmış, davalıya bu miktarın dava dışı şirket tarafından ödenmesi kararlaştırılmış, buna göre de davadan davalı feragat etmiştir. Dava konusu ücret sözleşmesinde tazminatın %25 i ücret olarak kararlaştırılmış olup, her ne kadar dava değeri daha yüksek gösterilerek vekalet ücreti miktarı sözleşmede belirlenmiş ise de dava konusu olmayan, yeni dava açılmamış ya da ıslahla artırılmamış veya sulh görüşmelerine katılarak müvekkilin hakları için emek ve mesai sarfedilmemiş miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilemez. Sözleşmedeki el yazısı ile yazılan “dava sonunda %25’ne tekabül eden...” sözlerinin bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi başarıya göre değişme ... olarak değerlendirilmesi gerekir. Bu durumda davacı ancak açtığı davanın müddeabihi üzerinden %25 vekalet ücreti isteyebilir.Mahkemece bu yön gözardı edilerek sözleşmedeki miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 3.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13821, Karar No: 2014/2610, Tarih: 06.03.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13821 E.  ,  2014/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi tespit

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar Dairemizin 03.06.2013 gün ve 2012/16679-2013/9741 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kiracı vekili, dava dilekçesinde müvekkili ile davalı arasında 01.06.2011 başlangıç tarihli 2 yıl süreli tekne kiralama sözleşmesi yapıldığını, sözleşmede yıllık kira bedelinin 12.500 TL olarak belirlendiğini ve çek ile ödeneceğininin kararlaştırıldığını, davacının sözleşme hükümlerine uyarak dava dışı ... tarafından ciro edilen 15.10.2011 vade tarihli, 15.000 TL bedelli çeki davalıya verdiğini ancak davalı kiralayanın yükümlülüklerini yerine getirmediğini, tekneyi tam ve eksiksiz olarak çalışır vaziyette teslim etmediğini, sözleşme gereği ve alınması gereken evrakların alınmadığını belirterek davacının davalıya borçlu olmadığının tespitini istemiş, yargılama sırasında davasını istirdata dönüştürmüştür. Davalı vekili teknenin sözleşme hükümlerine uygun olarak teslim edildiğini, dava dışı .... tarafından ciro edilen çekin tekne kira sözleşmesi ile bir ilgisinin bulunmadığını, başka bir hukuki ilişki sebebiyle alındığını ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, 01.06.2011 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesinde kararlaştırılan yıllık kira bedelinin dava dışı .... tarafından davalıya ciro edilen 15.10.2011 keşide tarihli 15.000 TL bedelle çek ile ödediğini, bu çekin kira borcuna karşılık verildiğini savunmuş, ancak savunmasını yazılı belge ile kanıtlayamamıştır. Davacı dava dilekçesinde "her türlü yasal kanıt" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya davalıya yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı bu defaki incelemeden anlaşılmakla davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı kiralayanın karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 03.06.2013 gün ve 2012/16679 Esas-2013/9741 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak mahalli mahkemenin 18.07.2012 gün 2011/742 Esas-2012/466 Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19678, Karar No: 2024/12230, Tarih: 17.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19678 E.  ,  2024/12230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2556 E., 2018/2163 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 14.11.2018 tarihli ve 2018/2556 Esas, 2018/2163 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1. Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6 maddeleri gereğince, hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1 maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1 maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık ... müdafiinin 04.12.2018 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik olarak sunmuş olduğu aynı tarihli süre tutum dilekçesinde, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir temyiz sebebine yer verilmemesi, sanık müdafiinin talebi doğrultusunda gerekçeli kararın tebliği sonrasında ise herhangi bir dilekçe de vermediği, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ... müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği;

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.11.2018 tarihli kararının sanık ... ve müdafiinin yokluğunda verildiği, sanık müdafiinin süresinde gerekçesiz olarak kararı temyiz ettiği anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "...sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir. Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, sanık ...'e gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması gerektiği;

Anlaşılmakla, yukarıda belirtilen şekilde sanık ... ve müdafiine tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın ya da müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri hâlinde temyiz dilekçeleri ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27560, Karar No: 2016/19987, Tarih: 28.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/27560 E.  ,  2016/19987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6572 sayılı Kanun'un 27.maddesi ile eklenen Geçici 14. maddesi gereğince 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararla Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

23/07/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi gereğince, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı görevli olduğu kanısına vardığı ilgili Hukuk Dairesine gönderecektir.

İnceleme konusu karar, elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak elektrik bedellerinin iadesi talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi gereğince dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 28.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8080, Karar No: 2023/63, Tarih: 10.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8080 E.  ,  2023/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/440 Esas, 2021/655 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun), 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/666 Esas, 2022/705 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının;

"Sanığın hükümde tekerrüre esas alınan mahkumiyet ilamında mükerrir olup, 2. kez mükerrir olduğuna dair tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği halde 1. kez tekerrür hükümlerinin uygulanması aleyhe istinaf başvurusu olmadığından davanın yeniden görülme nedeni sayılmamıştır."

Eleştirisiyle, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri;

1. Hüküm kurulurken uygulanan haksız tahrik indiriminin oranının derecesine,

2. Sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinden önce sanık ile maktul arasında alacak verecek meselesinden kaynaklı husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın yanında bulunan Bahaddin, Uğur ve Şaban ile birlikte bir cafede alkol aldığı, daha sonra ....,'a ait araç ile cafeden ayrıldıkları, sanığın kullanımındaki araç ile ışıklarda bekledikleri sırada maktule ait araç ile karşılaştıkları, araçtan inen sanık ile maktul arasında alacak verecek meselesinden dolayı tartışma olduğu, maktulün, sanığa borcunun