muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24983, Karar No: 2014/29637, Tarih: 30.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24983 E.  ,  2014/29637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2011/1455-2013/219

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple feshettiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda mahkemece, davacının kış aylarında 08:00-17:00 saatleri arasında çalışma yaptığını 1 saat ara dinlenmesinin düşümüyle 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, davacı ve davalı şahitleri işyerinde 1,5 saat ara dinlenmesi yapıldığını beyan etmişlerdir. Dosya kapsamı ve tanık beyanları doğrultusunda, davacının 08:00-17:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında fazla çalışma alacağı bakımından davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3. Davacı işçinin hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı hususu da taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı vekili, ulusal bayram genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretini aynı alacak kalemi içerisinde talep etmiştir. Mahkemece, hüküm kısmında ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı içerisinde hafta tatili ücretine de hükmetmiştir. Davacı ve davalı şahitleri pazar günü çalışma olmadığını beyan etmişlerdir. Dosya kapsamı ve şahit beyanları doğrultusunda, hafta tatilinde çalışma yapıldığının işçi tarafından ıspatlanamadığı düşünülmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12833, Karar No: 2009/17523, Tarih: 15.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/12833 E.  ,  2009/17523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Gaiplik ve Tescil

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \*onanmasına dair Dairemizin \* 30.4.2009 gün ve \*2182-8386 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2009 (PRş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2365, Karar No: 2015/16110, Tarih: 09.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2365 E.  ,  2015/16110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fiğ ve nohutun kuru şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21245, Karar No: 2012/9598, Tarih: 07.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/21245 E.  ,  2012/9598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nun 150/2. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı,” değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5951, Karar No: 2013/9609, Tarih: 08.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5951 E.  ,  2013/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden davacı ... ile aleyhine temyiz istenilen ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli Çatallar Köyü 22, 38, 63, 64, 69, 74, 75 78, 123, 238, 539, 891, 892, 895, 896, 897, 898, 920, 941, 942, 959, 979, 1225, 1226, 1227, 1228, 1259, 1260, 1261, 1264, 1265, 1271, 1272, 1281, 1282, 1540 ve 1541 parsel sayılı taşınmazlar ile Kırbaş Köyü 347, 352, 354 ve 356 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitleri sonrasında tapuya tescillerinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir ve okunabilir şekilde çekilecek tapu sicil defteri ilgili sayfaları fotokopilerinin getirtilerek dosya içine konulması;

2- Çekişmeli tüm taşınmazların tescillerine esas olan, ... Kadastro Mahkemesi'nin 1985/15 Esas, 2005/29 Karar sayılı dosyası ile varsa kesinleşmelere esas olan diğer dava dosyalarının da tüm ekleriyle getirtilerek dosya içine konulması; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11896, Karar No: 2018/15577, Tarih: 12.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11896 E.  ,  2018/15577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili ve davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma isteği pul yokluğundan red olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kanunun 5. maddesi, Anayasanın 43. maddesine aykırı olarak özel mülkiyete konu edildiğini ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davaya konu ... ada ... parselin 28.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen 795,99 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi dahilinde kalması nedeniyle bu bölümün davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile söz konusu parselden ifraz edilerek kıyı olarak terkinine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı Hazine vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

1-Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya kapsamından; dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın; 8.07.1988 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 30.09.1970 tarih 61 sıra ve 20.04.1972 tarih 29 sıra tapu kayıtları uygulanarak ½ şer hisse ile davalılar adına tespit edilerek itiraz edilmeksizin kesinleşmesi ile tapuya tescil edildiği, Dairemizin 07.03.2018 tarihli geri çevirme kararı üzerine dosya arasına alınan kayıtlardan, kadastro tespiti sırasında uygulanan 30.09.1970 tarih 61 sıra, 20.04.1972 tarih 29 sıra tapu kayıtlarının geldisinin 23.02.1967 tarih 40 sıra tapu kaydı olduğu, bu kaydın davalıların bayii ... tarafından Hazine ve Köy tüzelkişiliği aleyhine zilyetlik nedenine dayalı olarak açılan tescil istekli dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 16.12.1966 gün, 1966/67 Esas, 1966/263 Karar sayılı ilamı ile oluştuğu anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere, kesin hüküm dava şartlarındandır (HMK m.114/1-i). Hazine'nin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, tescil ilamının HMK'nin 303. maddesinde öngörülen kesin hüküm nedeni ile tescil ilamını alan davacı ve mirasçıları ile bu kişinin halefi durumundaki davalıları, aynı zamanda kararın tarafı olan Hazine'yi bağlayacağı kuşkusuzdur. Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ile dosya arasında bulunan ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 16.12.1966 gün, 1966/67 Esas, 1966/263 Karar sayılı ilamı incelendiğinde, taşınmazın davalıların halefi olan ... adına hükmen tescil edildiği, tescile dayanak ilamda Hazine'nin taraf olduğu, bahse konu tescil ilamı ve oluşan tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğu hususunda tereddüt bulunmadığı görülmüştür. Bu durumda dava konusu parselin tapuya tesciline esas olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 16.12.1966 gün, 1966/67 Esas, 1966/263 Karar sayılı ilamının eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturduğu açık olup, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gereklidir. Nitekim sapma göstermeyen Daire ve Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. Bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının 1. bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/107, Karar No: 2012/2791, Tarih: 23.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/107 E.  ,  2012/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/12/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı hakkında dava konusu eylem nedeni ile taksirle yaralamaya sebep olmak suçundan ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/194 E sayılı dosyasında yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu ve kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3548, Karar No: 2018/1087, Tarih: 12.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3548 E.  ,  2018/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleyen sanığın eyleminin zincirleme şekilde işlenen sahte fatura düzenleme suçunu oluşturduğunun ve TCK.nın 43/1. maddesi gereğince cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-)Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

a-)Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve dosya arasında suça konu faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında, 2007 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip, zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığı tespit edilerek, dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20478, Karar No: 2018/8593, Tarih: 17.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20478 E.  ,  2018/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, elektrik nakil hattı direğinden çıkan kıvılcımlar nedeniyle üzüm bağının yandığını, yüksek akım sonucu sigorta yerine bağlanan iletkenlerin eridiğini, yüksek ısı nedeni ile kuru otların tutuştuğunu, tespit yapıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 10.000.00.-TL nin 26/08/2015 tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir. Davacılar, 25/05/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de talep sonucunu 375.642.00.- TL ye çıkartmışlardır.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, yangının değişik nedenlerden çıkmış olabileceğini belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 375.642.00.-TL nin olay & ıslah tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.1965 günlü ve 4/219 E. 448 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle

.......

takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntemden farklı bir hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

.......

takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntemden farklı bir hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3)Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarına fazla yüklenilmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çok sayıda yangın çıkmaktadır . Davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek, Borçlar Yasası’nın 43/1.maddesi (TBK m.51) gereğince belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun tutarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2024/9131, Karar No: 2024/10106, Tarih: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9131 E.  ,  2024/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/46 E., 2024/227 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre taraf vekilleri yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgililere iadesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.