muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24246, Karar No: 2024/3416, Tarih: 17.04.2024

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; dosyanın zamanaşımına uğradığını, meydana gelen kazanın aracın lastiğinin patlamasından kaynaklandığını bu nedenle rücu şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 03.11.2017 tarihli trafik bilirkişi raporu ve davacının bu rapora itirazı doğrultusunda alınan 07.09.2018 havale tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda kaza sırasında aracın yolcu sayısı olarak istiap haddi aşıldığı ancak yolcuların çoğunlukla çocuklardan oluştuğu ve ağırlık olarak istiap haddinin aşılmasından söz edilemeyeceği değerlendirilerek kazadan davalı ...'ın %10 oranında kusurlu, yolcu ...'ın %10 oranında kusurlu olduğu, kamyonette meydana gelen lastik patlaması şeklindeki teknik arızanın sonuç üzerinde %80 oranında etken olduğunun anlaşıldığı, davacının kazanın istiap haddinin aşılması nedeniyle meydana geldiği iddiasının Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporu doğrultusunda yerinde olmadığının tespit edildiği, kazanın istiap haddinin aşılması sonucu olmayıp kamyonette meydana gelen lastik patlaması şeklindeki teknik arızanın olayın gelişiminde etkili olduğundan davacının sigortalıya rücu hakkının doğmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece bilirkişi raporlarına yaptıkları itirazın değerlendirilmediğini, kazanın fazla yük taşınmasından kaynaklandığını, kusurun sürücüde olduğunu, istiap haddinden fazla yolcu alınmasının kazaya sebep vermesi nedeniyle sürücünün kusurlu olduğunu ileri sürerek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 16.08.2018 tarihli raporuna göre meskun dışı mahaldeki devlet karayolu üzerinde seyir halinde olan kamyonette meydana gelen lastik patlaması şeklindeki meydana gelen teknik arızanın olayın gelişiminde etken olduğu, davalı ...'ın %10 kusurlu olduğu, yolcu ...'ın %10 kusurlu olduğu ve meydana gelen teknik arızanın kazanın sonuç üzerinde %80 etken olduğu mahkeme kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçelerle başvurunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçelerle başvurunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle ödenen tazminatın rücuan tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ce 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4-e maddesi

3. Değerlendirme:

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup istiap haddinin aşılması nedeniyle işletene rücu edebilmesi için kazanın münhasıran istiap haddinin aşılmasından kaynaklanmış olması gerektiği gözönünde bulundurularak, konusunda uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda istiap haddi aşımının kazada tek etken olmadığının konusunda uzman bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporla dosya kapsamına uygun biçimde tespit edildiği de dikkate alındığında, davacının davalı sigortalısına rücu hakkı bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5506, Karar No: 2013/10513, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5506 E.  ,  2013/10513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/09/2001-30/06/2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle sigrtalılık başlangıcının 01/09/2001 tarihi olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.09.2001-30.06.2007 tarihleri arasında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ... İlköğretim Okulunda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulü ile davacının 01.09.2001-30.06.2007 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının tespitine karar vermiştir.

Davacının Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ... İlköğretim Okulunda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitine yönelik eldeki dava Kurum ile Milli Eğitim Müdürlüğü'ne husumet yöneltilerek açılmış ise de Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okulda gerçekleşen çalışmaların Kuruma bildirilmesinden Milli Eğitim Bakanlığı sorumludur.

Yapılacak iş; davalının Milli Eğitim Bakanlığı olduğunun kabulü ile davanın yöntemince Milli Eğitim Bakanlığı’na yöneltilmesi için davacıya süre verilerek davalı sıfatı ile davaya dahil edilmesi sağlandıktan sonra Milli Eğitim Bakanlığının göstereceği tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15176, Karar No: 2011/514, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15176 E.  ,  2011/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 gün 2008/15746-18732 sayılı bozma kararında özetle: " Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, 112 ada 94 sayılı parselin (F) ile gösterilen 3143,28 m2, (D) ile gösterilen 1922,40 m2'lik bölümlerinin orman vasfı ile (E) ile gösterilen 1440,32 m2 bölümün tarla vasfı ile hazine adına, (C) ile gösterilen 5077,60 m2'lik bölümün tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2010/15176-2011/514

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

-2-

2010/15176-2011/514

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26725, Karar No: 2015/5714, Tarih: 24.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26725 E.  ,  2015/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 24.03.2015 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğu halde, mahkemece taşınmaza tarım arazisi olarak değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gönünden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı idareye, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalılara verilmesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1401, Karar No: 2021/1117, Tarih: 01.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/1401 E.  ,  2021/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında aynı gün incelenen Dairemizin 2018/1199 Esas sırasında kayıtlı bulunan dosyasındaki eylem nedeni ile Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/48 Esas ve 2015/464 Karar sayılı dosyasında suça konu ampul cinsi eşyaya ilişkin mükerrer dava açılıp açılmadığının ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi bakımından her iki dosyanın birleştirilerek birlikte görülmesi gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca sanığa ait ... Gıda isimli iş yerinde yapılan aramada 3306 paket içinde toplam 148.520 adet çatapat ve torpil tabir edilen proteknik maddenin ele geçirildiği olayda; proteknik cinsi eşya ile ilgili olarak dosyaya sunulan 18/05/2015 tarihli bilirkişi raporunun 04/07/2012 tarih ve IM005964 sayılı beyannamenin eki ibraz edilen Proforma Faturanın 16,19, 25, 26 ve 27. kalemlerde yer alan eşya cinslerinin ... Gıda firması adına ... Hırdavat firmasınca tanzim edilen 01.04.2013 tarih ve 015491 nolu fatura, 29.07.2013 tarih 015695 nolu fatura ve 30.07.2013 tarih ve 015699 nolu faturalarda yer alan eşya cinsleri ile örtüştüğü proteknik eşyanın yasal yollardan getirtilerek satışının yapıldığı belirtilmişse de; anılan faturaların suça konu eşyayı temsil edip etmediği yönünden öncelikle uzman bilirkişi vasıtasıyla faturadaki eşya ile ilgili cins, miktar, menşe ve sair özellikleri itibarıyla ayniyet tespiti yaptırılması, aynı olduğunun tespit edilmesi halinde, mahkemece faturaları düzenleyen firmanın defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılıp ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşe araştırması tamamlandıktan sonra sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19124, Karar No: 2018/6177, Tarih: 31.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19124 E.  ,  2018/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı tarafından şirketinde kullandığı elektrik tüketim miktarlarına göre tahakkuk ettirilen faturalarda hizmet bedeli karşılığı olmayan kayıp kaçak bedeli adı altında haksız olarak tahsilat yapıldığını beyan ederek ödemiş olduğu toplam 113.014,25 TL’nin işlemiş faizi ile birlikte tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı; öncelikle taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca yetki itirazında bulunduklarını, ayrıca davacının da tacir olması nedeniyle mahkemenin görevsiz olduğunu, dava konusu bedellerin tahsilinin de yasal olduğunu belirterek davanın görev, yetki ve esas yönünden reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; taraflar arasında akdedilen 01.03.2012 tarihli sözleşmenin 11. Maddesi uyarınca dava konusu ihtilafı çözmeye yetkili ve görevli mahkeme H.M.K’nun 17. ve 18. maddeleri gereğince ... Tüketici Mahkemeleri olduğundan dava dilekçesinin mahkemenin yetkisizliği nedeni ile reddine, dosyanın karar kesinleştikten itibaren iki hafta içinde talep halinde yetkili ve görevli ... Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dava; kayıp kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1. maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra, “Kapsam” başlıklı 2. maddesinde; “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3. maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı; kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi,. Tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi. Tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için; kanunun amacı içerisinde, yukarıda tanımları verilen taraflar arasında, mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.Dosyada yer alan bilgilerden; davacının, davalı idarenin ticarethane elektrik abonesi olduğu anlaşılmaktadır.Buna göre, mesleki amaçla işyeri aboneliği üzerinden verilen hizmetten yararlanan davacının, yukarıda açıklandığı üzere tüketici olmadığı, dolayısıyla olayda 6502 sayılı kanun hükümleri yerine genel hükümlerin uygulanacağı ortadadır.Mahkemelerin görevinin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınması gerekir.Bu nedenle mahkemece, yargılamaya genel mahkeme sıfatıyla devam edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılarak yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre; davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.