muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18739, Karar No: 2016/15219, Tarih: 20.12.2016

Bu konuda kuşkusuz yorum metodları kullanılacaktır.

İdari Ceza Hukukunda da kıyas yasağının, belirlilik ilkesinin ve cezaların şahsiliği ilkesinin şimdiye dek uygulanageldiği dikkate alınarak yapılacak yorumlarda dava konusunun idari para cezası olması nedeniyle idari ceza hukukunda yapılan yorum metodlarını kullanmak gerekli olup, bu kapsamda genişletici yorum ile çözüme ulaşmak gerekecektir.

Kanun metninin anlamının şüpheli ve anlaşılmaz olduğu durumlarda kanunu uygulayan kişi, kanun koyucunun kanunu yaparken sahip olduğu irade, kanunun yapılış nedeni, hazırlık çalışmaları, kanunun objektif iradesini, kanunun yapıldığı dönemdeki politik ve sosyal olayları, kanunun hukuk sistematiği içindeki yerini, yapılış tarihi ve dönemin felsefesini, doktrine ve hukukun genel prensipleri ile kanun maddesini bir arada değerlendirecektir. Bu değerlendirme suretiyle somut olayın kanuna uygun olup olmadığı belirlenecektir. Kanun koyucunun iradesine yönelik olarak konu benzetmesinin yapılması suretiyle kanunun uygulanma olanağının arttırılması genişletici yorum olarak değerlendirilmektedir. Lakin genişletici yorum

kullanır iken de kıyas yasağını ihlal etmemek ve hukuka güvenilirliği zedelememek adına cezalandırılabilirlik alanının dar tutulması gerekmektedir.

İdari para cezalarının amacı, yapılmaması gereken bir şeyin yapılması nedeniyle ileride bu tür durumların tekrarının önlenmesidir. İdari para cezalarının ödenmesi, sigortalı işçilere yeni bir hak getirmeyecek, onların mağduriyetini önleyici bir rol oynamayacaktır. Oysa alt işverenlerin ödemediği ücret ve sigorta primlerinin asıl işverenler tarafından ödenmesi sigortalı işçilerin mağduriyetlerini önleyen çok önemli bir düzenlemedir. Bu nedenle asıl işverenlerin, alt işverenlere ait ücret ve sigorta borçlarından sorumlulukları ile alt işverenlere ait idari para cezalarından sorumluluklarını ayrı ayrı değerlendirmek gerekir.

Diğer taraftan, kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin bir parçası olan belirlilik ve cezaların şahsiliği ilkeleri, idari para cezaları için de geçerli olup, 4857 Sayılı İş Kanununun 98. maddesinde düzenlendiği gibi açık bir hüküm bulunmadıkça, üst işverenlerin bu cezalar nedeniyle sorumlu tutulması mümkün değildir. Asıl işverenin müteselsil sorumluluğu mali ve hukuki açıdan söz konusu olup, cezai sorumlulukta uygulanamaz. Bunun sonucu olarak, asıl işveren, taşeronun fiilinden dolayı idari para cezası yönünden müteselsilen sorumlu tutulamaz.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, yapılacak inceleme ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9738, Karar No: 2015/11775, Tarih: 08.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9738 E.  ,  2015/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/178818

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2013/49 (E) ve 2013/243 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur A.. Ö..'in çay ocağına girmek suretiyle iş yeri dokunulmazlığını bozma; mağdur F.. Y..'a karşı iş yeri dokunulmalığını bozma ve mala zarar verme; mağdurlar K.. D.., A.. D.. ve Y.. E..'ye karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ;

Suça sürüklenen çocuk C.. A.. hakkında kurulan hükümlerde hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçesinin karar yerinde gösterilmiş olması ve gösterilen gerekçelerin yasal ve yeterli olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk C.. A.. hakkında kurulan hükümlerde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin tartışmasız bırakılması şeklindeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur A.. Ö..'in çay ocağına girmek suretiyle hırsızlık, mala zarar verme ve aynı mağdurun iş hanı içerisinde bulunan ayakkabı dükkanından hırsızlık, mağdur F.. Y..'a karşı hırsızlık; mağdurlar K.. D.. ve A.. D..'a karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Mağdur A.. Ö.. çay ocağından meydana gelen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarıyla ile ilgili Cumhuriyet savcılığındaki ifadesinde zararının tamamen giderildiğini belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur A.. Ö..'in çay ocağından gerçekleştirdikleri hırsızlık ve mala zarar verme suçuyla ilgili olarak TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2) Suça sürüklenen çocukların olay gecesi mağdur A.. Ö..'in çay ocağına kapıya zarar vererek girip içerden 10 TL ile mağdur Y.. E..'ye ait iş hanının, masanın üzerinde açıkta bulunan anahtarını alarak, bu anahtarla çay ocağı içerisinden iş hanına açılan kapıyı açtıktan sonra handaki dükkanlardan mağdur A.. Ö..'in ayakkabı dükkanı önündeki bir çift ayakkabıyı çalmaları, mağdur K.. D..'in terzi dükkanı ile F.. Y..'ın kuaför dükkanına kapılarını kırıp içerden çalacak bir şey bulamadan çıkmaları ve mağdur A. 'ın terzi dükkanına kapıyı kırarak girip içerden bir mont çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, suça sürüklenen çocukların mağdurlar F.. Y.., A.. D.., A.. Ö.. ve K.. D..'e karşı hırsızlık suçlarının TCK'nın 142/1-b maddesi tanımlanan suçları oluşturduğu gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek haklarında TCK'nın 142/2-d maddeleri uyarınca uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

3) Mağdur A.. D.. mala zarar verme suçuyla ilgili Cumhuriyet savcılığındaki ifadesinde zararının bulunmadığını, mağdur K.. D.. mala zarar verme suçuyla ilgili aşamalarda zararının bulunmadığını, ifade etmiş olmaları karşısında, anılan suç nedeniyle zararların çocuklar tarafından giderilip giderilmediği ve giderilmiş ise hangi tarihde giderildiği araştırılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdurlar K.. D.. ve A.. D..'a karşı mala zarar verme suçundan TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6345, Karar No: 2018/402, Tarih: 17.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6345 E.  ,  2018/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/03/2016 tarih ve 2014/31-2016/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili, fer'i müdahil ... vekili, fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Bank'a 24/09/1999 tarihinde 2.660,00 TL parasını vadeli olarak yatırdığını, ... Bank A.Ş. yönetimine ... tarafından el konularak yönetimin ...'ye devredildiğini, müvekkili tarafından bankaya yatırılmış bulunan mevduatın ... A.Ş yönetimi tarafından KKTC’de kurulan dava dışı ... ... Ltd. Şti. adlı paravan banka hesabına aktarıldığını, müvekkilinin bankalara olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatının imzalatıldığını, davalının bu şekilde müvekkili yanıltılmak suretiyle sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek 2.660,00 TL mevduat alacağının 24/09/1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili banka nezdinde davacının herhangi bir hak ve alacağının olmadığını, davacının kendi özgür iradesi ve seçimi ile parasını tamamı ile farklı bir tüzel kişi olan ... Ltd.'ye yatırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davacının para yatıracağı finans kuruluşu hakkında gerekli araştırmayı yaparak tedbirli bir tutum içine girmesi gerekirken kendisinden beklenen bu özeni göstermediğini, ... A.Ş'nin ... Bank Ltd. nezdindeki mevduatları için garantisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, müvekkili kurumun davalı bankanın borçlarını üstlenmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının anılan bankada hesaplarının olduğu, davacının zarara uğratıldığı, davacı tarafından 2.660.00 TL yatırıldığı, 200,00 TL'nin davacı tarafından 24/11/1999 tarihinde çekilmiş bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 2.460,00 TL'nin ilk off shore hesabının açılış tarihi olan 24/09/1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, feri müdahil ... vekili, feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili, feri müdahil ... vekili, feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı temyiz eden fer'i müdahil ... vekilinin dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434'üncü maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Bu itibarla, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve feri müdahil ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, fer'i müdahil ...'den harç alınmasına yer olmadığına, 17/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3801, Karar No: 2021/11785, Tarih: 20.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3801 E.  ,  2021/11785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/899 E. - 2019/607 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş; bu karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/899 E. - 2019/607 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Afyonkarahisar İli, Merkez İlçesi, Salar Mahallesi 4727, 4730, 4731, 4732, 4733 ve 4735 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1-)Dava konusu taşınmazlardan 4735 parselin kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A5) harfi ile gösterilen 185,05m2’lik kısmına imar durumuna göre yapılaşma izni verilip verilmeyeceği, verilmiş ise önceki durumuna göre kısıtlama getirilip getirilmediği hususları ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırılarak yapılaşma izni verilmeyeceğinin tespiti halinde bu bölümün tüm bedeline, kısıtlama getirildiğinin bildirilmesi halinde ise kullanım amacı, yüzölçümü, geometrik şekli ve kamulaştırmanın amacı nazara alınarak arta kalan kısımda belirlenen orandan daha fazla değer kaybı gerekip gerekmediği denetlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)4735 parsel taşınmaz üzerinde bulunan yapı kıymet takdir raporunda 3-A grubunda ve 35 yaşında olduğu halde, hükme esas raporda 40 yaşında ve 2-B grubunda olduğunun belirtildiği ve Aşınma Paylarına İlişkin Oranları gösteren cetvel dikkate alınmadan %75 yıpranma payı kabul edilerek bedelinin tespit edildiği dikkate alındığında yapının grubu ve niteliği bakımından kıymet takdir raporu ve hükme esas alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından söz konusu yapıların iç ve dış özellikleri yeniden yapılacak keşifte ayrıntılı olarak incelenerek, varsa tüm eksik imalatlar ayrıntılı olarak belirlenip, buna göre yapı sınıfı ile eksik imalat oranı tespit edilmek suretiyle yapıya yeniden bedel belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

3-)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2667, Karar No: 2020/12691, Tarih: 12.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2667 E.  ,  2020/12691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan kolluk tutanağına göre, saat 18.15 sıralarında bir grup vatandaşın kolluk ekibini durdurarak, üç şahsın... sokakta yer alan 1 numaralı binaya girdiklerini beyan etmeleri üzerine, ekibin bahse konu binaya gittiğinde, bina kapısının açık olduğu, yukarı kata çıkıldığında ise 2 numaralı daire önünde sanık ...'ın görüldüğü, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'un ise etrafı gözetlediği olayda; suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.50'de başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan... 4. Çocuk Mahkemesinin 29/03/2012 tarih ve 2009/147 E. 2012/277 K. sayılı, 26/05/2012 tarihinde kesinleşen mahkumiyet kararına konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3134, Karar No: 2015/4425, Tarih: 09.07.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/3134 E.  ,  2015/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nm 317. maddeleri uyarınca, sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eyleminin, elindeki bıçakla katılanın dairesinin dış kapısını açmaya çalışarak, eve girmek istemesi şeklinde kabul edilmesi karşısında, sanığın konuta girmek isterken, ne şekilde, katılanın direncini kırmaya yönelik olarak bıçağı kullandığı açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle TCK’nın 119/1-a maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2015 tarinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2079, Karar No: 2011/4113, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2079 E.  ,  2011/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın, belediye yada mücavir alan içinde yer alıp almadığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Dava konusu 210 ada 21 parsel sayılı ve emsal alınan 164 ada 11 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2010 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından,

3-Dava konusu taşınmazın 07.05.2010, emsal alınan taşınmazın ise 31.12.2007 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığının ve imar uygulaması görmüşlerse bunlara ilişkin belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden,

Getirtildikten ve alınacak cevap yazıları dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.