muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9792, Karar No: 2018/9298, Tarih: 11.10.2018

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1424, Karar No: 2009/9516, Tarih: 30.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1424 E.  ,  2009/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 sayılı Kanunun 1. maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları, belediye vergi ve resim hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece bilirkişi raporuna göre, Ziraat Bankası Çarşamba şubesindeki ......no'lu hesap ile Vakıfbank'ın Çarşamba şubesindeki ....... no'lu hesaplar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de; rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; haczedilen hesaplara ilişkin banka tarafından gönderilen hesap ekstreleri incelendiğinde, belediye görevlilerince yatırılan paraların niteliği belli olmadığı gibi, başka kişilerce de niteliği belli olmayan paraların yatırıldığı görülmektedir. Bu durumda belediye çalışanları ve diğer şahıslarca yatırılan paraların niteliğinin belediyeden sorularak, gerektiğinde defter ve kayıtları ile banka hesap ekstreleri üzerinde inceleme yaptırılarak, bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2321, Karar No: 2018/9788, Tarih: 10.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2321 E.  ,  2018/9788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; maliki olduğu ... ili, ... İlçesi, ... Köyü'nde bulunan 344-362 parsel no.lu taşınmazların üzerinden geçen elektrik hattından çıkan kıvılcım sonucu 22.07.2008 tarihinde meydana gelen yangında taşınmazları üzerinde bulunan çok sayıda fıstık ve badem ağacı ile ahırın yanarak kullanılmaz hale geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı; iddia edilen yangının elektrik hattından çıktığına dair bilgi bulunmadığını, olayda kendilerinin kusurunun olmadığını, yangının elektrik hattından kaynaklansa bile yangın ihtimali gözetilerek enerji nakil hattının altında ekim yapılmaması gerektiğini, iddia edilen miktarda zarar meydana gelmediğini, meyve ağaçlarının ekonomik ömrünü doldurduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, olay tarihi olan 22.07.2008 itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte 50.000 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 22.02.2016 tarih 2015/4625 E. - 2016/2286 K. sayılı ilamı ile; ''Dosyada mevcut ziraat mühendisleri tarafından hazırlanan raporlar arasında çelişkiler olduğu, mahkemece, uzmanlardan oluşan yeni bilirkişi kuruluna (ziraat mühendisi) iki rapor arasındaki çelişkileri gideren, itirazları karşılayan, kazanılmış hakların korunduğu bir bilirkişi raporu hazırlatılarak, sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği, bunun yanında kusur yönünden ise; mahkemece, davalı kurum açısından, yapı malikinin sorumluluğuna, davacı açısından ise, olaydaki kusuruna, zararın doğmasını ve artmasını önleyecek tedbirleri alıp almadığına ilişkin değerlendirmeler içeren, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle açıklandığı uzman bilirkişi raporu (elektrik mühendisi) hazırlatılarak varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiğinden’’ bahisle bozulmasına karar verilmiştir.Mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulüne, olay tarihi olan 22.07.2008 itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte 46.104 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Her ne kadar mahkemece bozmaya uyma kararı verilmiş ise de bozma ilamına uygun karar verilmemiştir. Şöyle ki; Bilindiği üzere zarar; malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; zarar miktarı, yukarıda ifade edilen usulde hesaplanmayıp rapor, hüküm vermeye elverişli ve Yargıtay denetimine açık değildir.O halde mahkemece; yukarıda belirtilen açıklamalar ve davalı tarafça iş bu rapora yapılan itirazlar da dikkate alınmak suretiyle, önceki bilirkişilerden denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre (kazanılmış haklara da riayet edilerek) karar vermek gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4650, Karar No: 2022/6084, Tarih: 29.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4650 E.  ,  2022/6084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay günü temyiz dışı sanık ...'nin ... ilinden ... iline gideceği, üzerinde tarihi eser bulunduğu yönündeki ihbar nedeniyle, kolluk ekipleri tarafından, arama kararına istinaden ...'nin içinde bulunduğu otobüsün durdurulduğu, ...'nin üst aramasında bir takım eserlerin ele geçirildiği, dosya kapsamındaki sanıkların beyanlarına göre; bu eserlerin temyiz dışı sanık Yaşar tarafından bulunduğu, Yaşarın eserleri ...'e göndermek üzere önce Ünal ile Şabana gönderdiği, sanık ...'in de Şaban'dan eserleri almak üzere ...'yi gönderdiği, ...'nin eserleri Şaban'dan teslim aldığı, mahkemece bozma ilamı gereğince bağımsız arkeolog bilirkişi heyetinden alınan bilirkişi raporu ile, dava konusu eserlerin, 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi, korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde olduğunun tespit edildiği dosya kapsamında;

Tayin olunan 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis ve 4 gün adli para cezası yerine uygulama hatası yapılarak netice cezanın 10 hapis ve 3 gün adli para cezası şeklinde eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. paragrafının hükümden çıkartılması ve yerine “Sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve kişiliğine göre, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 300 tam gün adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 29/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6162, Karar No: 2020/11986, Tarih: 28.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6162 E.  ,  2020/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 23.12.2016 tarihli dilekçesi ile hem eski hale getirme hem de temyiz isteminde bulunduğu ve eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin temyiz aşamasında Dairemize ait olduğu anlaşılmakla, hukuki değerden yoksun...5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 tarih, ... Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresine usulüne uygun bir şekilde 06.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süreden sonra 23.12.2016 tarihinde geçerli mazereti olmaksızın sanığın temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14383, Karar No: 2022/10539, Tarih: 04.07.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/14383 E.  ,  2022/10539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık, sanık hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Suç tarihi itibarıyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c maddelerinde yer alan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 14/07/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle gerekçesi tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21201, Karar No: 2017/5806, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21201 E.  ,  2017/5806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21114, Karar No: 2015/31932, Tarih: 16.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21114 E.  ,  2015/31932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun, örnek (10) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurusunda, 02.11.2014 tanzim,15.11.2014 ödeme günlü 40.000,00 TL bedelli senette ödeme tarihinin 15.11.2016 iken 15.11.2014 olarak değiştirildiğini, 01.04.2014 tanzim,15.10.2014 vade tarihli 70,000,00 TL bedelli senedin ise orjinalinde ödeme tarihi yokken ödeme tarihi eklenmek suretiyle tahrif edildiğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece; bilirkişi raporu esas alınarak istemin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Tahrifat konusunda ...Kurumu'nun 05.05.2015 tarihli raporunda; inceleme konusu 70.000 TL bedelli senedin vade tarihinin farklı fiziki esvafta farklı ikinci bir kalem ile yazılmış olduğu, 40.000 TL bedelli senedin vade tarihinin 15.11.2016 iken yıllar hanesindeki “6” rakamının farklı fiziki esvafta bir kalem ile “4” rakamına dönüştürüldüğünün belirlendiği bildirilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 207. maddesinde; "Senetteki çıkıntı, kazıntı veya silinti ayrıca onanmamışsa, inkar halinde göz önünde tutulmaz. Bu tür çıkıntı, kazıntı veya silinti mahkemece senedin geçerliliğine ve anlamına etkili olacak nitelikte görülürse, senet kısmen veya tamamen hükümsüz sayılabilir" hükmü yer almaktadır (1086 Sayılı HUMK'nun 298. maddesi). Buna göre mevcut olan çıkıntı veya senet metni altındaki hak ve silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise inkar halinde yok hükmündedir. Bir başka anlatımla senet üzerinde yapılan değişikliklerin geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onanması gerekir. Onanmamış çıkıntı, kazıntı veya silintinin tespit edilmesi halinde, senedin düzeltme öncesi durumuna göre değerlendirme yapılır.

Somut olayda, 02.11.2014 tanzim 15.11.2014 ödeme günlü 40.000,00 TL bedelli senette ödeme tarihinin 15.11.2016 iken 15.11.2014 olarak değiştirilmek suretiyle tahrif edilmiş olması bononun kambiyo vasfını etkilemez. 01.04.2014 tanzim, 15.10.2014 vade tarihli 70,000,00 TL bedelli bonoda herhangi bir tahrifat yapılmadığına göre her iki bononun kambiyo senedi vasfında olduğunun kabulü gerekir.

O halde; mahkemece, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde; mahkemece, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1422, Karar No: 2009/9512, Tarih: 30.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1422 E.  ,  2009/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 sayılı Kanunun 1. maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları, belediye vergi ve resim hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece bilirkişi raporuna göre, Ziraat Bankası Çarşamba şubesindeki .......no'lu hesap ile Vakıfbank'ın Çarşamba şubesindeki ..... no'lu hesaplar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de; rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; haczedilen hesaplara ilişkin banka tarafından gönderilen hesap ekstreleri incelendiğinde, belediye görevlilerince yatırılan paraların niteliği belli olmadığı gibi, başka kişilerce de niteliği belli olmayan paraların yatırıldığı görülmektedir. Bu durumda belediye çalışanları ve diğer şahıslarca yatırılan paraların niteliğinin belediyeden sorularak, gerektiğinde defter ve kayıtları ile banka hesap ekstreleri üzerinde inceleme yaptırılarak, bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20501, Karar No: 2016/24667, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20501 E.  ,  2016/24667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yol yardımı, yıllık izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar bünyesinde ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığını,iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - ... Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı adına ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.