muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1117, Karar No: 2020/45, Tarih: 30.01.2020

Aslı adli emanette, fotokopisi ise dosya içerisinde bulunan Türkiye Garanti Bankası Mecidiyeköy Şubesince verilmiş suça konu 46495 seri numaralı çekin, 10.08.2006 keşide tarihli ve 4.000 TL bedelli olup hamiline düzenlendiği, çekin hesap sahibinin Ulaş Gümrük Müşavirliği Ltd. Şti. olduğu, arka yüzünde inceleme dışı sanık ...'in iki adet ciro imzası, bunun altında katılanın ciro imzası, adresi ve telefon numarası ile Garanti Bankası Mecidiyeköy Şubesi'nin keşideci imzasıyla örnek imzanın birbirini tutmadığından işlem yapılamadığına dair 10.08.2006 tarihli yazısı ve kaşesinin olduğu, bu yazının altında da katılanın çeki elden teslim aldığına dair yazısı ile imzasının bulunduğu,

Çek aslı üzerinde Yerel Mahkemece 13.07.2010 tarihli duruşmada yapılan gözleme göre; çekin tüm şekli ve yasal unsurları taşıdığı,

Anlaşılmaktadır.

İstanbul Ticaret Sicili Memurluğunun 30.11.2006 tarihli ve 152686 sayılı yazısında; Ulaş Gümrük Müşavirliği Ltd. Şti'nin ortaklarının İbrahim Baba ve...; yetkililerin ise 29.01.2001 tarihinde tescil edilen ana sözleşmesine göre 10 yıl için İbrahim Baba ve şikâyetçi ... olduğu,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 15.03.2010 tarihli ve 2009/447 sayılı raporunda; suça konu çekin sahte olmadığı, çekin ön yüzündeki el yazıları, keşideci imzası ve arka yüz birinci ciranta hanesindeki "... Beyazit" el yazısının sanık ...'in; çekin arkasındaki birinci ciro imzasının ise inceleme dışı sanık ...'in eli mahsulü olduğu,

Sanık ... ve müdafisi tarafından birlikte sunulan 10.11.2011 havale tarihli temyiz dilekçesinde; haricen edinilen bilgilere göre katılanın uğradığı zararın karşılandığı,

Katılan ... vekili tarafından ibraz edilen 13.01.2016 havale tarihli dilekçede; sanık ... ile yargılama aşamasında yapılan görüşmelerde atılı suçun oluşmasında bir kusurunun bulunmadığının, sadece okuma yazma bilmediğini söyleyen inceleme dışı sanık ...'in çeki doldurmasında çekin çalıntı olduğunu bilmeksizin yardımcı olduğunun anlaşıldığı ve uzlaşma sağlandığı, sanık ... tarafından tüm zararın tazmin edildiği, zira kendisi ile bir ticari ilişkinin zaten bulunmadığı,

Bilgilerine yer verilmiştir.

Katılan ...; çiftçilik ile uğraşan ve babası olan tanık Sıtkı'nın sanık ... ile anlaşarak sattığı ürün karşılığında sanık ...'in ortağı olan inceleme dışı sanık ...'den 4.000 TL değerinde çek aldığını, çekin daha önceden ön yüzünün doldurulmuş ve arka yüzünün de inceleme dışı sanık ... tarafından cirolanmış olduğunu görünce inceleme dışı sanık ...'den çekin arkasını bir daha imzalamasını istediğini, aynı gün tarlada bulunan karpuzun tümünü kamyonlara yükleyerek götürdüklerini, çeki tahsil etmek için bankaya gittiğinde çekin karşılıksız ve çalıntı olduğunu öğrendiğini, keşideci imzasının şirket yetkilisine ait olup olmadığını bilmediğini,

Tanık ...; ... ilçesinde çiftçilikle uğraştığını, suça konu çekin 2006 yılında inceleme dışı sanık ... ile yaptığı karpuz satım sözleşmesi ile eline geçtiğini, yaklaşık iki kamyon karpuz sattığını, 4.000 TL karşılığında anlaştıklarını, ...'in yanında sanık ...'in de olduğunu, yaşlı olduğu için çeki oğlu Kadir'e verdiğini, daha sonra çekin sahte olduğunu öğrendiklerini, inceleme dışı sanık ...'in ödeme yapacağını söylediğini ancak yapmadığını,

Şikâyetçi ...; Mecidiyeköy'de bulunan Ulaş Gümrük Müşavirliği Ltd. Şti'de müdür olarak çalıştığını, şahsına ait ...plaka sayılı özel aracını evin otoparkına park ettiğini, sabah aracın yerinde olmadığını, aracın içerisinde şirketin çek defterinin olduğunu, çeklerin doldurulup piyasaya verilmesi nedeniyle aleyhlerine icra takibi yapıldığını, çekler üzerine tedbir konulduğunu,

Beyan etmişlerdir.

İnceleme dışı sanık ... soruşturma evresinde; İkitelli'de ayakkabı atölyesi işletirken 2005 yılında 60.000 TL kadar borç ile iflas ettiğini, borçlarını ödemek için çabaladığını, bu nedenle Trakya'nın çeşitli il ve ilçelerine giderek karpuz kavun alıp sattığını, bacanağı...'in ağabeyi olan sanık ... ile birlikte ve onun aracıyla da gittikleri olduğunu, 2006 yılı Temmuz ayının ilk haftasında yine sanık ... ile birlikte Edirne'nin ... ilçesine gittiklerini, ... köyünde kendisinin bir kamyon karpuz aldığı sırada üç parça halinde karpuz tarlası olan tanık Sıtkı ile de görüştüğünü, tanığın karpuzlara karşılık 4.500 TL istediğini, kendisinin ise 4.000 TL önerdiğini, 15 gün sonra katılan ...'in arayarak karpuz almaya ne zaman geleceğini sorduğunu, ekonomik durumu müsait olunca geleceğini söyleyip "Eğer başka müşteri varsa satabilirsiniz" dediğini, bundan iki gün sonra sanık ...'in kullandığı araç ile ... ilçesine gittiklerini, kendisinin aracı alarak tek başına ... Köyüne gittiğini, ... ilçesinde kalan sanık ...'in telefonla arayarak "Eğer karpuzları sana çekle verirlerse sana bir müşteri çeki vereyim" dediğini, bunu katılan ...'e ilettiğini ve 4.000 TL'ye anlaştıklarını, sanık ...'ten çek almak üzere ... ilçesine döndüğünü, sanık ...'in ... Nakliyat bir isimli iş yerinin yazıhanesinde çekin ön yüzünü yazdığını ve çeki kendisine verdiğinde çekte keşideci imzasının da olduğunu, çekin arkasındaki birinci ciranta olarak görünen "..." ismini de sanık ...'in yazdığını, aynı gün birkaç kez ... Köyüne gittiğini, bir defasında sanık ...'in de kendisiyle geldiğini, kendisinin çeki katılan ...'e verip üç ayrı karpuz tarlasından yüklettiği karpuzları Yeşilpınar'da bulunan bir markete sattığını, çek bedelini sanık ...'e ödediğini,

Savcılığa sunduğu 12.01.2009 havale tarihli dilekçesinde farklı olarak; her ne kadar önceki ifadesinde suça konu çeki sanık ...'ten aldığını söylemiş ise de bu ifadesinin doğru olmadığını, çeki Gaziosmanpaşa'da ismini bilmediği seyyar bir karpuzcudan aldığını, okur yazar olmadığından çeki doldurması için sanık ...'ten yardım istediğini, sanık ...'in çekin üzerindeki boş kısımları doldurduğunu, kendisinin de çekin ön yüzüne keşideci imzasını attığını, arka yüzü de imzaladığını,

Kovuşturma evresinde farklı olarak; sanık ... ile bir yıl boyunca...'dan ve ...'ten karpuz alım satım işi yaptıklarını, Mustafa isimli bir kişiden alacaklarına karşılık 4.000 TL tutarında bir çek aldıklarını, kendilerinin de bu çeki ...'te karpuz aldıkları kişiye verdiklerini, Mustafa isimli şahsın çeki dolu şekilde verdiğini,

Sanık ... soruşturma evresinde; tanık Sıtkı'yı şahsen tanımadığını, sima olarak tanıyabileceğini, kardeşi...'in bacanağı olan inceleme dışı sanık ...'in ismini ... olarak bildiğini, kavun karpuz mevsiminde Trakya'ya gidip mal aldığını, bir defasında muhtemelen 23.07.2006 tarihinde inceleme dışı sanık ile Uzunköprü'de karşılaştıklarını, birlikte ...'in karpuz kavun yetiştiren köylerini gezdiklerini, ancak inceleme dışı sanığa çek vermediğini, katılanın babası tanık Sıtkı'dan karpuz aldığında kendisinin de orada olduğunu, tanığın kendisine "Sen bize kendi çekini ver" dediğini, "Benim sizinle bir pazarlığım yok" diyerek vermediğini, inceleme dışı sanığın katılana bir çek verdiğini gördüğünü, katılanın çekin durumunu bankadan sormak istediğinde inceleme dışı sanığın kontürünün bittiğini söylemesi nedeniyle kendi telefonunu verdiğini ve katılanın bankayla görüştüğünü, suça konu çekin ön ve arka yüzündeki el yazısı ve rakamlar ile imzadan hiç birisinin kendisine ait olmadığını,

Kovuşturma evresinde farklı olarak; inceleme dışı sanığın okur yazarlığının olmadığını söyleyip yardım istemesi nedeniyle çekin üzerindeki yazıları yazdığını, ancak çek üzerindeki imzanın inceleme dışı sanığa ait olduğunu,

Savunmuşlardır.

A- Sanığa atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarının unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının tespiti bakımından eksik araştırma ile karar verilip verilmediği;

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi bakımından öncelikle dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarının unsurlarının açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

1- Dolandırıcılık suçu 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde;

"Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir." şeklinde düzenlenmiş, 158. maddesinde ise suçun nitelikli hâlleri sayılmıştır.

Mal varlığının yanında irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

a) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

b) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

Mal varlığının yanında irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

a) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

b) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

c) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da, nesnel ölçüler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik bir zarar olmalıdır.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçunu diğer mal varlığına karşı işlenen suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece mal varlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olmasına göre, her türlü hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

"Hile", Türk Dili Kurumu sözlüğünde; "Birini aldatmak, yanıltmak için yapılan düzen, dolap, oyun, desise, entrika" (Türk Dil Kurumu, Türkçe Sözlük, s. 891) şeklinde, uygulamadaki yerleşmiş kabule göre ise; "Hile nitelikli yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır. Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hileli davranışın aldatacak nitelikte olması gerekir. Basit bir yalan hileli hareket olarak kabul edilemez." biçiminde tanımlanmıştır.

Öğretide de hile ile ilgili olarak; "Olaylara ilişkin yalan açıklamaların ve sarf edilen sözlerin doğruluğunu kuvvetlendirecek ve böylece muhatabın inceleme eğilimini etkileyebilecek yoğunluk ve güçte olması ve bu bakımdan gerektiğinde bir takım dış hareketler ekleyerek veya böylece var olan halden ve koşullardan yararlanarak, almayacağı bir kararı bir kimseye verdirtmek suretiyle onu aldatması, bu suretle başkasının zihin, fikir ve eylemlerinde bir hata meydana getirmesidir" (Sulhi Dönmezer, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler 2004, s. 453), "Hile, oyun, aldatma, düzen demektir. Objektif olarak hataya düşürücü ve başkasının tasavvuru üzerinde etki doğurucu her davranış hiledir" (Nur Centel, Hamide Zafer, Özlem Çakmut, Kişilere Karşı Suçlar, İstanbul 2011, Beta Yayınevi, 2. Baskı, Cilt I, s. 456) biçiminde tanımlara yer verilmiştir.

Yerleşmiş uygulamalar ve öğretideki baskın görüşlere göre ortaya konulan ilkeler göz önünde bulundurulduğunda; hile, maddi olmayan yollarla karşısındakini aldatan, hataya düşüren, düzen, dolap, oyun, entrika ve bunun gibi her türlü eylem olarak kabul edilebilir. Bu eylemler bir gösteriş biçiminde olabileceği gibi, gizli davranışlar olarak da ortaya çıkabilir. Gösterişte, fail sahip bulunmadığı imkânlara ve sıfata sahip olduğunu bildirmekte, gizli davranışta ise kendi durum veya sıfatını gizlemektedir. Ancak sadece yalan söylemek, dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Kanun koyucu yalanı belirli bir takım şekiller altında yapıldığı ve kamu düzenini bozacak nitelikte bulunduğu hallerde cezalandırmaktadır. Böyle olunca hukuki işlemlerde, sözleşmelerde bir kişi mücerret yalan söyleyerek diğerini aldatmış bulunuyorsa bu basit şekildeki aldatma, dolandırıcılık suçunun oluşumuna yetmeyecektir. Yapılan yalan açıklamaların dolandırıcılık suçunun hileli davranış unsurunu oluşturabilmesi için, bu açıklamaların doğruluğunu kabul ettirebilecek, böylece muhatabın inceleme eğilimini etkisiz bırakabilecek yoğunluk ve güçte olması ve gerektiğinde yalana bir takım dış hareketlerin eklenmiş bulunması gerekir.

Failin davranışlarının hileli olup olmadığının belirlenmesi noktasında öğretide şu görüşlere de yer verilmiştir: "Hangi hareketin aldatmaya elverişli olduğu somut olaya göre ve mağdurun içinde bulunduğu duruma göre belirlenmelidir. Bu konuda önceden bir kriter oluşturmak olanaklı değildir" (Veli Özer Özbek, Koray Doğan, Pınar Bacaksız, İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara 2012, Seçkin Yayınevi, 4. Baskı, s. 650), "Hileli davranışın anlamı birtakım sahte, suni hareketler ile gerçeğin çarpıtılması, gizlenmesi ve saklanmasıdır" (Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 6. Baskı, s. 343), "Hilenin, mağduru hataya sürükleyecek nitelikte olması yeterlidir; ortalama bir insanı hataya sürükleyecek nitelikte olması aranmaz. Bu nedenle, davranışın hile teşkil edip etmediği muhataba ve olaya göre değerlendirilmelidir" (Centel, Zafer, Çakmut, s. 462).

Esasen, hangi davranışların hileli olup olmadığı konusunda genel bir kural koymak oldukça zor olmakla birlikte, bu konuda olaysal olarak değerlendirme yapılmalı, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Uyuşmazlık konusunu ilgilendiren "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle" dolandırıcılık suçu ise; suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 158/1-f maddesinde; "(1) Dolandırıcılık suçunun; ...f- Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle, işlenmesi hâlinde, iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.", son cümlesi ise "Ancak, ... (f), ... bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." şeklinde iken, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile birinci fıkrada yer alan "iki yıldan yeri yıla" ibaresi "üç yıldan on yıla", son cümledeki "üç yıldan" ibaresi ise "dört yıldan" şeklinde değiştirilmiştir.

2- Resmî belgede sahtecilik suçu ise TCK'nın 204. maddesinde;

"(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmî bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmî belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmî belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması hâlinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Suçun konusu resmî belge olup, resmî belgede bir kamu görevlisi tarafından görevi gereği düzenlenen yazıyı ifade etmektedir.

(3) Resmî belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması hâlinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Suçun konusu resmî belge olup, resmî belgede bir kamu görevlisi tarafından görevi gereği düzenlenen yazıyı ifade etmektedir.

Maddenin birinci fıkrasında resmî belgede sahtecilik suçu seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmıştır. Birinci seçimlik hareket, resmî belgeyi sahte olarak düzenlemektir. Bu seçimlik hareketle, resmî belge esasında mevcut olmadığı halde, mevcutmuş gibi sahte olarak üretilmektedir. İkinci seçimlik hareket gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştirmektir. Bu seçimlik hareketle, esasında mevcut olan resmî belge üzerinde silmek veya ilaveler yapmak suretiyle değişiklik yapılmaktadır. Birinci ve ikinci seçimlik hareketle bağlantılı olarak belirtmek gerekir ki; sahteciliğin, belge üzerindeki bilgilerin bir kısmına veya tamamına ilişkin olmasının, suçun oluşması açısından bir önemi bulunmamaktadır. Üçüncü seçimlik hareket ise, sahte resmî belgeyi kullanmaktır. Kullanılan sahte belgenin kişinin kendisi veya başkası tarafından düzenlenmiş olmasının bir önemi yoktur. Kullanma mütemadi suç şeklinde de gerçekleşebilir.

Maddenin ikinci fıkrasında, resmî belgede sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi ayrı bir suç olarak düzenlenmiş ve daha ağır bir yaptırıma bağlanmıştır. Bu suçun oluşabilmesi için suçun kamu görevlisi tarafından işlenmesinin yanı sıra, suçun konusunu oluşturan belgenin kamu görevlisinin görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu bir belge olması gerekir. Kamu görevlisinin gerçeğe aykırı olarak bir olayı kendi huzurunda gerçekleşmiş veya bir beyanı kendi huzurunda yapılmış gibi göstererek belge düzenlemesi hâlinde, bu fıkra hükmünde tanımlanan suç oluşmaktadır.

Maddenin üçüncü fıkrasında ise, suçun konusunu oluşturan resmî belgenin, kanunun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan bir belge niteliğinde olması hâlinde cezanın yarı oranında artırılması hükme bağlanmıştır.

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamu güveni olup, belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, gerçek bir belgeye eklemeler yapılması, tamamen veya kısmen değiştirilmesi eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek, söz konusu eylemler suç olarak düzenlenmiş ve yaptırım altına alınmıştır.

Sahtelikten söz edebilmek için, düzenlenen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi aldatıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tâbi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte (nesnel) bulunup bulunmadığının ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Ulaş Gümrük Müşavirliği Ltd. Şti'ne ait olan ve olaydan önce şirketin müdürü şikâyetçi ...’ün aracından çalınan suça konu çeki boş olarak bir şekilde ele geçiren sanık ...'in çeki doldurup keşideci olarak imzasını da atmak suretiyle inceleme dışı sanık ...'e verdiği, inceleme dışı sanığın da suça konu çek karşılığında katılan ...'ın çiftçi olan babası tanık ...'dan karpuz satın aldığı, çekin bankaya ibrazında çekteki keşideci imzası ile bankadaki örnek imzanın birbirini tutmadığından bahisle ödeme yapılmadığı iddia ve kabul olunan olayda;

Katılanın ve tanığın aşamalarda istikrarlı bir şekilde karpuz alım satımı sırasında sanık ...'in inceleme dışı sanık ... ile birlikte olduğunu ifade ettikleri, tüm dosya kapsamına göre yapılan pazarlık üzerine çekin verilmesinden sonra karpuzların kamyona yüklenerek götürüldüğü ve çekin bankaya ibrazından sonra katılanın sanık ve inceleme dışı sanık ile irtibat kuramadığı, suça konu çekte sanık ...'in ciro imzasının bulunmaması ve adının yazılı olmamasına rağmen katılan vekilinin şikâyet dilekçesinde sanık ...'i de şüpheli olarak gösterdiği, kriminal bilirkişi raporuna göre hakiki olan çekin ön yüzündeki el yazısı ve rakamları ile keşideci imzasının sanık ...'in eli ürünü olduğu, inceleme dışı sanık ...'in savcılık ifadesinde karpuz karşılığında çek vermesini kendisine sanık ...'in teklif ettiğini ve pazarlık miktarına uygun şekilde çeki 4.000 TL tutarlı olarak düzenleyip imzaladığını beyan ettiği, sanık ...'in ilk ifadesinde karpuz alımı sırasında kendisinin de orada olduğunu ancak çeki kendisinin doldurmadığını belirtmesine rağmen bilirkişi raporundan sonra keşideci imzası hariç çekteki yazıların kendisine ait olduğunu kabul ettiği, bu hâliyle inceleme dışı sanık ...'in sonradan verdiği ifadelerinin sanık ...'i suçtan kurtarmaya yönelik, savcılıkta verdiği ifadesinin ise olayın oluşuna uygun olduğu, hüküm verilmeden önce bizzat pişmanlık gösterilerek gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin bulunmaması nedeniyle sanık ...'in temyiz dilekçesinde "Haricen edinilen bilgilere göre katılanın uğradığı zararın karşılandığını" ve katılan vekilinin karar tarihinden dört yıldan fazla bir süre geçtikten sonra temyiz aşamasında "Tüm zararın tazmin edildiğini" belirtmelerinin etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilemeyeceği ve mevcut deliller karşısında sanığa atılı suçların unsurları itibarıyla oluştuğu anlaşıldığından; suça konu çekteki keşideci imzasına ilişkin Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınmasının, katılan ve tanığın yeniden dinlenmelerinin ve teşhis yaptırılmasının sonuca bir etkisinin olmayacağı, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığı ve eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Buna göre, bu uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.