muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5367, Karar No: 2018/10228, Tarih: 11.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5367 E.  ,  2018/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının tacirin terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nu 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. Bu sebeple borçlu şirket yetkilisi olan sanığa Tebligat Kanunu'nda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle, tespit edilecek adresine yeniden usulüne uygun duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Sanık hiç duruşmalara katılmamış ve ifadesi alınmaksızın karar verilmiş olduğu halde kararın (4) Nolu hüküm fıkrasında "sanığın duruşmadaki ... şahsi ve sosyal durumu", (5) ve (6) nolu hüküm fıkralarında "ihtar edildi" denilmek suretiyle dosya kapsamı ile uyuşmayan şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hiç duruşmalara katılmamış ve ifadesi alınmaksızın karar verilmiş olduğu halde kararın (4) Nolu hüküm fıkrasında "sanığın duruşmadaki ... şahsi ve sosyal durumu", (5) ve (6) nolu hüküm fıkralarında "ihtar edildi" denilmek suretiyle dosya kapsamı ile uyuşmayan şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,11/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8216, Karar No: 2019/8539, Tarih: 06.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/8216 E.  ,  2019/8539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7177, Karar No: 2025/6572, Tarih: 30.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7177 E.  ,  2025/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2933 Esas, 2024/590 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/559 Esas, 2023/173 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 106 ada 1 parsel (ifrazla 106 ada 18 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafın cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın konumu ve nitelikleri itibarıyla daha yüksek oranda objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, taşınmazın çevresindeki emsal satış değerlerinin tespit edilmesi gerektiğini, İnegöl İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri ile yetinilmesinin doğru olmadığını, diğer kurumlardan da gerekli araştırmanın yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın konumu ve nitelikleri itibarıyla daha yüksek oranda objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, taşınmazın çevresindeki emsal satış değerlerinin tespit edilmesi gerektiğini, İnegöl İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri ile yetinilmesinin doğru olmadığını, diğer kurumlardan da gerekli araştırmanın yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın kapama ceviz bahçesi olduğu, kapama ceviz bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaza net ürün gelirine göre değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik bulunmadığı, dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre uygulanan kapitalizasyon faizi oranı ile objektif değer artışı oranının uygun olduğu, Dairenin kaldırma kararı doğrultusunda alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazın bedelinin hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama uygulaması üzerinden yapılan incelemeden ve alınan bilirkişi raporundaki fotoğraflardan dava konusu taşınmazın etrafında yapılaşmanın bulunduğu ve talep edilmesi halinde taşınmazın belediye hizmetlerinden faydalanabilecek konumda olduğu anlaşılmakla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın arsa vasfında değerlendirilmesi gerekirken taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden alınan rapor geçersizdir.

2. Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama uygulaması üzerinden yapılan incelemeden ve alınan bilirkişi raporundaki fotoğraflardan dava konusu taşınmazın etrafında yapılaşmanın bulunduğu ve talep edilmesi halinde taşınmazın belediye hizmetlerinden faydalanabilecek konumda olduğu anlaşılmakla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın arsa vasfında değerlendirilmesi gerekirken taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden alınan rapor geçersizdir.

3. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu hâlinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan düzenleme ortaklık payı oranının ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulmasının gerekmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16115, Karar No: 2017/26559, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16115 E.  ,  2017/26559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29582, Karar No: 2014/11839, Tarih: 29.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29582 E.  ,  2014/11839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz üzerindeki ağaçlarla sair muhtesatın bedeli ile ecrimisil karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taşınmaz üzerindeki ağaçlarla sair muhtesatın bedeli ile ecrimisil karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4844, Karar No: 2012/5161, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4844 E.  ,  2012/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kadastro sonucu 128 ada 16 parsel sayılı 17034.45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle elbirliği mülkiyetine tabi olarak davalılar ...,... ve Mevlüde Bayrak (Yamak) adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve taksim hukuksal nedenine dayalı olarak tapu kayıt malikleri hakkında tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmış, taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iddiasını ispat açısından tapu kaydı, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmış olup davacı tarafın delil olarak dayandığı kabulle sonuçlanan davalarda davalılar taraf olmadığı için tapu kaydı kapsamına yönelik verilen kararlar taraflar açısından kesin hüküm oluşturmaz. Davacının dayandığı tapu kaydı gayrisabit sınırlı olup miktarı ile geçerlidir. Men'i müdahale davalarında yapılan keşiflerde tapu kaydının sınırı olarak gösterilen "... tarlaları"nın kuzeyde, "ırmağın" doğuda, "kızılyer"in de batıda yer aldığı anlaşılmakla, dayanak tapu kaydına kuzeyden itibaren miktarınca kapsam tayin edildiğinde çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümleri kapsam dışında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, ihtilafın zilyetlik hükümlerine göre çözümlenmesi gerekmektedir. Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen uzman fen bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde davacının herhangi bir zilyetliğinin bulunmadığı dosya kapsamıyla sabit ise de, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen bölümün 20 yılı aşkın süredir nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla davacı tarafın zilyetliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca çekişmeli taşınmazın uzman fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümü yönünden davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle mülk edinme koşullarının oluştuğunun kabulü ile (B) bölümüne ilişkin tapu kaydının iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5892, Karar No: 2023/2293, Tarih: 13.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/5892 E.  ,  2023/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/430 E., 2017/296 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

(Kapatılan) Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Askeri Mahkemesinin, 13.04.2017 tarihli ve 2016/256 Esas, 2017/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kıtasına keyfî değil maddi imkansızlıklar sebebiyle katılamadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın Amasya 15. Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı emrindeki acemi eğitimini müteakip 30.06.2016 tarihinde 10 gün süreyle dağıtım iznine ayrıldığı, sanığın KTBK Personel Hizmetleri yönergesine uygun olarak Kıbrıs-Mersin arası tanınması gerekli 1 günlük yol süresi de eklendiğinden en geç 10.07.2016 tarihinde 28. Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı (Gazimağusa) emrine katılması gerekirken katılmadığı daha sonra 19.07.2016 tarihinde kendiliğinden gelerek birliğine katıldığı maddi vakıa olarak anlaşılmıştır.

2.Sanık 27.12.2016 tarihinde alınan ifadesinde özetle; babasıyla bir takım sıkıntılar yaşadığını, kendisine maddi olarak herhangi bir destek sağlamadığını, abisinin de kendisine maddi destek sağlamasını engellediğini, izne babaannesinin yol parasını ayarlayacağı için gittiğini, babaannesinin bilet alması ve harçlık ayarlaması zaman aldığı için birliğine geç katıldığını, geç gelmesindeki sebebin keyfiyetten değil maddi olarak zor durumda olmasından kaynaklandığını beyan etmiştir.

3.Dosya içerisinde bulunan vaka kanaat raporu, olay tespit tutanağı, sanığa ait izin belgesi, hudut geçiş belgesi, sanığın kendiliğinden birliğine katıldığına dair tutanak ve diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

4.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

3.Dosya içerisinde bulunan vaka kanaat raporu, olay tespit tutanağı, sanığa ait izin belgesi, hudut geçiş belgesi, sanığın kendiliğinden birliğine katıldığına dair tutanak ve diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

4.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Birliğinden izinli olarak ayrılan sanığın, kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın, izin bitiminden itibaren altı tam gün içerisinde birliğine katılmaması eylemi, izin tecavüzü suçunu oluşturmaktadır.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise de, Kanun'da özürün ne olduğu ve kapsamı belirtilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında, izin tecavüzü suçunda yer verilen bu özrün kapsamı, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin (b) bendi ve 58 inci maddelerinde öngörülen kıstaslar esas alınarak, beklenmeyen aniden ortaya çıkan ve sanığın zamanında Birliğine dönmesini zorlaştıran, engelleyen durumlar olarak kabul edildiği görülmekte ve ayrıca sanığın, kanuna aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazeretini ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının dikkate alınması gerekmektedir.

3.Sanığın maddi durumunun iyi olmaması, birliğine dönmek için yol parası bulamaması, yalnız başına izin tecavüzünde bulunması için yeterli değildir. Sanığın bulunduğu yerdeki en yakın askeri kuruma veya askeri birliğe müracaatla sevkini sağlatması, en azından mazeretini yazılı olarak belgelemesi gerekliliği karşısında, sanık tarafından ileri sürülen hususların, askerlik hizmetine üstün tutulabilir nitelikte olmadığı, aniden ortaya çıkmadığı, sanığın birliğine katılmakta geciktiği süre içinde özür oluşturan hâli gidermeye yönelik olarak herhangi bir davranış sergilemediği dikkate alındığında; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5.Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmamasının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

V. KARAR

5.Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmamasının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2017 tarihli ve 2017/430 Esas, 2017/296 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.