muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25376, Karar No: 2015/2398, Tarih: 26.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/25376 E.  ,  2015/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında uygulama sırasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 8 ay 22 gün hapis cezası karşılığı 5240 TL adli para cezası yerine 8 ay 23 gün karşılığı 5260 TL adli para cezası olarak fazla hesaplanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5260 TL adli para cezası olan sonuç kısmının 5240 TL adli para cezası olarak düzeltilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14980, Karar No: 2023/9570, Tarih: 20.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14980 E.  ,  2023/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/256 E 2021/649 K

ŞİKAYETÇİLER : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

SUÇ TARİHLERİ :

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun katılan ...'e yönelik inceleme konusu olan suç tarihinin 09.10.2013; şikayetçi Serkan'a yönelik suç tarihinin 04.12.2013; şikayetçi Serhat'a yönelik suç tarihinin 08.12.2013 olduğu halde gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.12.2013 olarak yazılması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının 08.12.2021 tarihli hükümleri, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 08.07.2022 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE;

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3.Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun katılan ...'ın ikametine 09.10.2013 tarihinde gece vakti tek başına hırsızlık kastıyla girmesi; şikayetçi ...'ın ikametine 04.12.2013 tarihinde gece vakti tek başına hırsızlık kastıyla girmesi; şikayetçi ...'ın ikametine 08.12.2013 tarihinde gece vakti tek başına hırsızlık kastıyla girmesi şeklindeki eylemlerine uyan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 31/3. maddelerinde tanımlanan inceleme konusu suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin 12.01.2016 olan karar tarihi ile inceleme konusu 08.12.2021 karar tarihi arasında dolduğu gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında anılan suçlardan düşme kararları verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/2879, Karar No: 2012/2403, Tarih: -

**11. Ceza Dairesi         2010/2879 E.  ,  2012/2403 K.**

* SAHTE FATURA DÜZENLEMEK ÖZEL GİDER İNDİRİMİ

* VERGİ USUL KANUNU (VUK) (213) Madde 359

**"İçtihat Metni"**

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

213 sayılı Kanunun 359. maddesinde 4369 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile vergi kaçakçılığı suçunda vergi ziyaının suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı, gerçek bir mal satışı karşılığında düzenlenmesi gereken faturanın alıcı yerine bir başkası adına yasal şekline  uygun olarak düzenlenmesiyle suçun tamamlanacağı; somut olayda sanığın özel gider indiriminden  faydalanmalarını sağlamak için suça konu sahte faturaları düzenleyip aralarında ticari ilişki olmayan kamu görevlilerine verdiğinin anlaşılması karşısında, 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesindeki sahte fatura düzenlemek suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, faturaların gerçek olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,  28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19320, Karar No: 2011/20296, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/19320 E.  ,  2011/20296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında olduğu gibi korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında olduğu gibi korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12945, Karar No: 2018/12966, Tarih: 26.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12945 E.  ,  2018/12966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 6958 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında; emsalin rayiç değeri 3,68-TL/m², dava konusu taşınmazın rayiç değeri 9,45-TL/m² olduğu halde, yetersiz gerekçe ile eşdeğerde kabul edilmeleri ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmaz aynı nitelikte olduğu halde düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3458, Karar No: 2022/4481, Tarih: 06.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3458 E.  ,  2022/4481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.11.2021 gün ve 2021/316 E. - 2021/499 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve müteveffa ... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, 60.000,00 TL bedelle başlatılan icra takibinden dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti isteminden kaynaklanmaktadır. İlk Derece Mahkemesince verilen 20/12/2018 tarih ve 2018/328 E. - 2018/548 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 03/09/2019 tarih ve 2019/719 E. - 2019/1593 K. sayılı kararın temyizi neticesinde Dairemizin 27/05/2021 tarih 2020/3145 E. - 2021/4498 K. sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile davacının davalılara 26.500,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davanın istinaf ve temyiz ile ilgili yargılama aşamalarında HMK’nın istinaf ve temyize ilişkin hükümleri uygulanmış olup, bu haliyle İlk Derece Mahkemesince verilen 18/01/2021 tarihli kararın temyiz incelemesinde temyiz kesinlik sınırı açısından da HMK hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 18/01/2021 itibariyle temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, mahkemece davanın kısmen kabulüne kara r verildiği, davalılar aleyhine kabul edilen 26.500,00 TL’nin

temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanun'un 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı ... ve müteveffa davalı ... mirasçıları vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... ve müteveffa davalı ... mirasçıları vekilinin temyiz istemlerinin miktar yönünden REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalı ... ve müteveffa ... mirasçılarına iadesine, 06/06/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi kararına davalının vaki istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın temyizi sonucu bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen kararda temyiz kesinlik sınırına ilişkindir.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi kararına davalının vaki istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın temyizi sonucu bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen kararda temyiz kesinlik sınırına ilişkindir.

6100 sayılı HMK 341 maddesinde istinaf kanun yoluna başvurulabilen kararlar, HMK 361 ve 362 maddelerinde ise temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar düzenlenmiştir.

HMK 341/2 maddesinde miktar ve değeri üçbin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığına ilişkin kararların kesin olduğu öngörülmüş olup bu sınır İlk Derece Mahkemesi kararı tarihi itibariyle 5.880,00 TL'dir.

HMK 362/1-a maddesinde de miktar veya değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararları hakkında temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiş olup İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibari ile de bu sınır 107.090,00 TL'dir.

Bir mahkeme kararının temyiz edilip edilmeyeceği belirlenirken temyiz hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı, karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise ona bağlı kalınmalıdır.

Yasa'da İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi halinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK 341/2 maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gereklidir. (HGK 24.06.2021 gün 2021/4-307-833, HGK 14.12.2021 gün 2019/10-591 E., 2021/1679 K.)

Bu halde dava değerine, İlk Derece Mahkemesi karar tarihine ve bu tarihteki HMK 341/2 maddesinde düzenlenen sınıra göre İlk Derece Mahkemesi kararı temyizi kabil olup işin esasının incelenmesi gerekmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2012/1927, Karar No: 2013/2139, Tarih: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1927 E.  ,  2013/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen .../05/2011 tarih ve 2009/1189-2011/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Aycell A.Ş.' nin Eylül -2002 tarihinde (Faz II BSS) ihalesi açtığını, davalının bu ihaleye katılmak için müvekkilinden personel eğitimi ve teknik destek talep ettiğini, buna karşılık ihalenin davalı tarafından kazanılması halinde ihale neticesinde yapılacak iş ve hizmetin asgari % ...’ini müvekkiline vermeyi taahhüt ettiğini, bu amaçla da sözleşmeler imzalandığını, ancak davalı şirketin ihaleyi kazandıktan sonra müvekkiline vermekle yükümlü olduğu malzeme siparişi ile diğer hizmet işlerini başka şirketlerden temin ettiğini, davalının sözleşmeden ... yükümlülüklerini yerine getirmediğini, sözleşmenin davalının pasif hareketiyle münfesih hale geldiğini, müvekkilinin hem olumlu hem de olumsuz zarara uğradığını, sözleşme gereği davalıya verilen banka teminat mektubu için bu güne kadar ödenen komisyon ve eklentileri, personel temin ve eğitimi, teknik destek ve benzer konular için yapılan giderler yanında müvekkilinin ihale sürecinde davalı şirkete sağladığı destek hizmetleri karşılığı olan ve alınan ihale neticesinde yapılacak iş ve hizmet bedellerinin asgari % ...'i oranındaki kısmının nakit karşılığı kadar da alacaklı olduğunu ileri sürerek, banka teminat mektubu için ödenen komisyon ve eklentileri için 1.000 Euro, davalının sözleşmedeki edimlerini yerine getirmemesi sebebiyle müvekkilinin uğradığı zarara karşılık 1.750 Euro ve müvekkilinin ihale sürecinde davalı şirkete sağladığı destek hizmetleri karşılığı olan ve alınan ihale neticesinde yapılacak iş ve hizmet bedellerinin asgari % ...'i oranındaki kısmının nakit karşılığı olarak da ....250 Euro'nun faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ....02.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile teminat mektubu nedeniyle talep ettikleri komisyon ve masraf bedelini 5.000 Euro'ya yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmeler gereğince tarafların yükümlülüklerini yerine getirmedikleri, davacının, kendi edimlerini yerine getirmediğinden davalıdan edimini yerine getirmesini isteyemeyeceği, 16.07.2002 tarihli sözleşmenin ise dava dışı Aycell 'in onay şartı gerçekleşmediğinden yürürlüğe girmiş sayılamayacağı ve dolayısıyla davalının sözleşmeye aykırı davranışından söz edilemeyeceği, yürürlüğe girmeyen sözleşme gereğince davacının, davalıya verdiği ....000 Euro bedelli kesin teminat mektubunu davalıdan geri isteyebileceği ve bu teminat mektubu için yaptığı masraflar ve ödediği komisyonlar toplamının 7.750 Euro olduğu, ıslah isteminin Yargıtay bozmasından sonraki yargılama evresinde yapıldığı belirlendiğinden davacının ıslah talebinin dikkate alınamayacağı gerekçesiyle, dava konusu teminat mektubu için davacının yaptığı masraflar ve komisyonlara ilişkin davasının kabulü ile 1.000 Euro'nun dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, uyulan bozma ilamı doğrultusunda davalı yararına oluşan mali kazanılmış haklar gereğince davacının diğer parasal istemleri yerinde bulunmadığından reddine, davacının ıslah konusu yaptığı 4.000 Euro miktarlı parasal istemi yönünden hak sahibi olduğuna inandığı yasal haklarını kullanmakta özgür olmak üzere ıslah isteminin işbu dava yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 99,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10330, Karar No: 2014/20290, Tarih: 24.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/10330 E.  ,  2014/20290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/253909

MAHKEMESİ : Beyoğlu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2009

NUMARASI : 2006/159 (E) ve 2009/122 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü gece vakti kimliği belirlenemeyen iki suç arkadaşıyla birlikte mağdurun taksisine müşteri gibi bindiği, sanığın Gaziosmanpaşa'ya geldiklerinde Sarıgöl Mahallesi'ne gitmek istemeyen mağdurun karın bölgesine bıçak dayayıp tenha bir muhite geldiklerinde “Paraları ve telefonu ver lan” deyip mağdurun gömlek cebinde ve torpido da bulunan toplam 140 TL parayı aldığı, arkada oturan bir suç arkadaşının da bıçağı boğazına dayayıp mağdura “Telefonu ver, seni keserim.” demesi üzerine bu defa telefonunu bu şahsa verdiği, sanık ve suç arkadaşlarının olay yerinden kaçtığı, mağdurun ihbar telefonu ve istihbari çalışmalarla aynı bölgedeki benzer yağma olayları nedeniyle yakalanan sanığı, savunmanı nezaretinde Cumhuriyet Savcılığı'nda 03.05.2006 günü canlı olarak teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında; sübut bulan yağma suçundan sanığın hükümlülüğü yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13306, Karar No: 2012/9908, Tarih: 12.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/13306 E.  ,  2012/9908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair İstanbul 4. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2012 gün ve 2012/98 Esas, 2012/464 Karar sayılı hükme karşı vâki temyiz talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 21.05.2012 tarihli Ek Kararının süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen müşteki vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.