muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3965, Karar No: 2016/4383, Tarih: 12.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3965 E.  ,  2016/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Eskişehir 2. Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik, Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesince gönderme kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının dava dilekçesinde bildirilen adresinin ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce bildirilen adresinin "... Mah., ... Cad., ... Konutları No: ... K: ... D: ... .../..." olduğu, adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin de "... Mah., ... Cad., No: ... İç Kapı No: ... .../..." adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan zabıta araştırmasına göre kısıtlı adayının “... Mahallesi ... Cad. No: ... .../...” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, daha önce Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verildiğinden dosyanın Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 10.12.2015 tarihli yazısından kısıtlı adayının ikamet adresinin adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresi olan “... Mahallesi, ... Cad., No: ... .../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16338, Karar No: 2018/23410, Tarih: 05.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/16338 E.  ,  2018/23410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 02/01/2008-25/04/2013 tarihleri arasında araç bakım teknisyeni olarak aralıksız çalıştığını, davacının iş yükünün ağır olması ve yasal haklarını alamaması nedeni ile haklı nedenle iş akdini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının istifa ederek iş yerinden ayrıldığını, fazla mesai yapılmadığını, yapılır ise ücretinin ödendiğini, bayram ve tatil günlerinde çalışma olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının fazla mesai ücret alacağının ödenmemesi nedeni ile iş akdini 25/04/2013 tarihinde haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne yönelik karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin haricindeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının iş akdinin sona erme şekli konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin kanuni düzenlemesi ise aynı Yasanın 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında İş Kanunu'nda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacı taraf ücret alacakları ödenmediği nedeni ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş davalı taraf ise şirkette emanette bulunan müşteriye ait araçta bulunan navigasyon cihazının söküldüğünü ancak cihaz takılmadan aracın müşteriye teslim edildiğini yapılan araştırma sonucunda navigasyon cihazını sökenin davacı olduğunun tespit edilmesi üzerine davacının giyinme dolabından navigasyon cihazının bulunduğunu ve bunun üzerine davacının “ hakkımda suç duyurusunda bulunmayın ben istifa edicem “ diyerek iş yerinden istifa etmek suretiyle kendisinin ayrıldığını savunmuştur. Dosya içerisinde yar alan belgeler incelendiğinde davalı işveren tarafından 25.04.2013 tarihinde “Servisimize 01.04.2013 tarihinde ... plakalı ...' a ait gelen araç, ... sigorta şirketi tarafından sigortalı olup (ağır hasarlı) pert olmuş ve servisimizden çekilmiştir. Daha sonra pet araçla ilgili ... tarafından Navigasyon cihazının araç üzerinde olmadığı şirketimize bildirilmiştir. Yapılan incelemeler sonrasında bu cihaz, ...' ın soyunma dolabında ... tarafından bulunmuştur. Bulunan bu cihaz 25.04.2013 tarihinde aracı satın alan ya da pert aracı toplayan ilgili firma olarak ...' dan ... adına kargo gönderimi yapılmıştır. “ şeklinde tutanak tutulduğu ve tutanak tanıklarından ...'ün “davacı işten ayrılmadan önce aynı gün dolabında müşteriye ait bir araçtan sökülmüş navigasyon cihazı bulundu, kendisine bunun ne olduğunu sorduğumda açıklayıcı bir cevap vermedi, savunmasını almak istediğimde diğer arkadaşı ...'in ismini vererek birlikte söktüklerini ve dolaba koyduklarını söyledi, bende bunun ağır suç olduğunu hırsızlık olacağını, savunmayı imzalar mısın dedim hayır dedi, bende hukuki işlemleri başlatacağımızı söyledim, bunun üzerine kendi isteğiyle istifa ederek işten ayrıldı, herhangi bir yere şikayette bulunmadık 25.04.2013 tarihli tutanak içeriğini doğrudur, ben düzenledim, altındaki imzada bana aittir “şeklinde ...'ın “tutanak içeriğini hatırlamıyorum, ancak olay tarihinde ... kendisine ait soyunma dolabında navigasyon cihazı olduğunu söyledi, alıp onu motor odasına koy dedi, bende onu alıp başım ağrımasın diye motor odasına koymadım, ...nın soyunma dolabındaydı, dolabı da açıp baktım oradaydı, cihazı nereden aldığını bilmiyorum, tutanak altındaki imza bana aittir, tutanağı kimin düzenlediğini de hatırlamıyorum “şeklinde davacının ise el yazılı istifa dilekçesi ile “… 25/04/2013 tarihi itibari ile kendi isteğim ile istifa ediyor gereğinin yapılmasını arz ederim. ” şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür

...nın soyunma dolabındaydı, dolabı da açıp baktım oradaydı, cihazı nereden aldığını bilmiyorum, tutanak altındaki imza bana aittir, tutanağı kimin düzenlediğini de hatırlamıyorum “şeklinde davacının ise el yazılı istifa dilekçesi ile “… 25/04/2013 tarihi itibari ile kendi isteğim ile istifa ediyor gereğinin yapılmasını arz ederim. ” şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür. Yargılama esnasında davacı asil Mahkemece dinlenmiş olup istifa dilekçesindeki yazı ve imzanın kendisine ait olduğunu, iş yerinden ayrılmak istediğini, tazminatlarını alabilmek için işverenin istifa dilekçesi vermesi gerektiğini söylediğini ve bunun üzerine istifa dilekçesi yazarak işten ayrıldığını, muhasebe müdürünün söylediği şekilde yazdığını, iş yerinde çok fazla mesaiye kaldığını, ücretlerinin ödenmediğini, üzerinde baskı olduğunu, bu nedenle iş yerinden ayrılmak istediğini beyan ettiği görülmüştür. Tüm dosya kapsamı içeriğine göre davacının işten ayrılışının gerçek sebebinin dolabında navigasyon cihazının bulunması olayı sonrasında istifa etmek sureti ile olduğu ve istifa dilekçesini özgür iradesi ile yazmış ve dosya kapsamında iradesinin fesada uğratıldığı konusunda da herhangi bir delilin bulunmadığı da anlaşıldığından davacının dava dilekçesi ve yargılama esnasında fazla mesai ücretleri ödenmediğinden iş akdini haklı nedenle feshettiği iddiasına itibar edilmemiştir. Bu nedenle davacının iş sözleşmesinin haklı hiçbir sebep olmaksızın istifa etmek suretiyle sona erdiğinin kabulü ile kıdem tazminatı isteminin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/39564, Karar No: 2023/283, Tarih: 25.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/39564 E.  ,  2023/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/631 E., 2021/1275 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2019/307 Esas, 2020/168 sayılı Kararı ile sanık hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 223/2-e.maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2020/631 Esas, 2021/1275 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama neticesinde, her ne kadar sanık hakkında düzenlenen iddianamede sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarınca kullanılan kriptolu haberleşme programı olan ByLock isimli programı 0543 (...) (..) (..) numaralı GSM hattı ile kullandığı, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/68532 soruşturma sayılı dosyası kapsamında ele geçirilen ... SD kartın üzerinde yapılan inceleme sonucunda hazırlanan veri inceleme raporunun dosya arasında bulunduğu, buna göre; sanık ...'ün de isminin mikro SD kartta geçtiği, sanık ... için DİL kodunun verildiği, DİL kodunun "Emniyet içerisideki FETÖ mesnubu olmayan ancak FETÖ mensubu tarafından kazanılmaya çalışılan kişileri (bu kodun kendi arasında dil 1 , dil 2, dil 3 olarak kategorilendirildiği, kazanılmaya en yakan olanın dil 3 koduyla ifade edildiği)" ifade ettiğinin değerlendirildiği, isnatları ile üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği iddia edilmiş ise de; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında istikrarlı bir şekilde söz konusu programı indirip kullanmadığını beyan ettiği, ByLock programının kullanıldığı iddiasına ilişkin tespit ve değerlendirme tutanağının bulunmadığı, celp edilen CGNAT kayıtlarına nazaran 0533 (...) (..) (..) numaralı hattın ByLock serverleri ile 11.10.2014-13.10.2014 tarihleri arasında 3 ... toplamda 57 temasının bulunduğu, Yargıtay 16. CD'nin emsal nitelikteki birçok kararında da değinildiği üzere; sanığın örgütün talimatı ile ağa dahil olması ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla programı kullanmasının atılı suçun sübutu açısından önem arz ettiği, tespit ve değerlendirme tutanağı bulunmayan, içeriği de saptanamayan ByLock programı kullanıldığına dair iddianın tek başına sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübut bulması için aranan, süreklilik, çeşitlilik, yoğunluk suç unsurlarının oluştuğuna dair kesin delil teşkil edemeyeceği, yine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/68532 soruşturma sayılı dosyası kapsamında ele geçirilen ..

... SD kartta sanığın örgüt mensuplarınca DİL kodu ile belirtildiği DİL kodunun "Emniyet içerisideki FETÖ mesnubu olmayan ancak FETÖ mensubu tarafından kazanılmaya çalışılan kişileri '' ifade ettiği, dolayısıyla sanığın örgüt mensuplarınca dahi kendilerinden olduğuna yönelik hakkında herhangi bir kayıt tutulmadığı, sanığın aşamalarda alınan ve istikrar arzeden savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, sanık savunmasının aksinin de ispatlanamadığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiği konusunda kuşku hasıl olduğu ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "kuşkudan sanık yararlanır" kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulunun, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlı olduğu, bu ilkenin özünün, ceza davasında sanığın cezalandırılması bakımından taşıdığı önemden dolayı, gözönünde tutulması gereken herhangi bir meselede başgösteren kuşkunun, sanığın yararına değerlendirilmesi esasına dayandığı, oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kuralın, bir suçun işlenip işlenmediği veya işlenmiş ise gerçekleştirilme biçimi konusunda kuşku belirmesi halinde uygulanabileceği, şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar, sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemeyeceği, ceza mahkûmiyetinin bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmasının ve bu ispatın, teorik de olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemesinin gerektiği, yüksek de olsa bir varsayıma dayanılarak sanığı cezalandırmanın, ceza yargılamasının en önemli amacı olan maddi gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek olacağı hususlarının izahtan vareste olduğu, ceza yargılamasında mahkûmiyet kararının bir varsayıma değil, kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanması halinde verilebileceği, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre de, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasını gerektirir kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kanaatine varılmakla beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre bölge adliye mahkemesi cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2020/631 Esas, 2021/1275 sayılı Kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE BERAATE İLİŞKİN HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3844, Karar No: 2019/14563, Tarih: 01.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3844 E.  ,  2019/14563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde, olay günü akşam saat 21:00 sıralarında aracını park ettiğini ertesi günü saat 06.30 sıralarında aracının çalındığını fark ettiğini beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun suç saatine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmaması ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.59’da başlayıp, 06.00'da sona erdiğinin anlaşılması karşısında, şikayetçi ve sanıktan da sorulmak suretiyle olayın meydana geldiği saatin araştırılması, olayın meydana geliş saatine göre eylemin gece veya gündüz işlenip işlenmediğinin açıklığa kavuşturulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken suçun işlendiği saat açıklığa kavuşturulmadan suçların gece işlendiği kabul edilerek hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16778, Karar No: 2012/26793, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16778 E.  ,  2012/26793 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1... Bakanlığı adına Muhakemat Müdürlüğü vekili avukat ... 2.......ı İlköğretim Okulu Müdürlüğü Okul Aile Birliği Başkanlığı vekili avukat ..., İhbar Olunan ... İl Özel İdaresi vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.4.2010 tarih ve 2009/39 2010/124 sayılı hükmün Dairenin 22.9.2011 tarih ve 3550-12997 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12890, Karar No: 2023/1436, Tarih: 29.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12890 E.  ,  2023/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2019/81 Esas, 2020/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Bu kararın Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2022/69 Esas, 2022/354 Karar sayılı ilâmıyla özetle;

"Sanığın kastının yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı da dikkate alınarak, temel cezaya hükmedilirken cezada orantılılık ilkesi gereğince hakkaniyete uygun ve sonuca etkili şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2022/65 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;