muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7584, Karar No: 2020/9103, Tarih: 03.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7584 E.  ,  2020/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VASİ ADAYI : ...

KISITLI ADAYI : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 8. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 8. Sulh Hukuk Mahkemesince Emniyet Müdürlüğünce verilen cevapta kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../... adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan kolluk araştırmasında kısıtlı adayının sürekli kalma niyetiyle ikamet ettiği adresin ".../..." olarak tespit edilmiş olması, uyap üzerinden yapılan sorgulamada kısıtlı adayının mernis adresinin de "Güngören/İSTANBUL" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Ayvacık İlçe Jandarma Komutanlığı ve Güngören İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmalara göre kısıtlı adayının sürekli kalma niyetiyle ikamet ettiği adresin ".../..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3942, Karar No: 2017/5223, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/3942 E.  ,  2017/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/3345, Karar No: 2024/7259, Tarih: 09.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3345 E.  ,  2024/7259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/367 Esas, 2022/353 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacılar vekili

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ... ’in 2006 yılında, dava dışı ... Denizcilik A.Ş.’nin kullandığı kredinin teminatı için maliki olduğu gayrimenkul üzerinde davalı lehine ipotek tesis ettiğini, ipotek tesis edilirken muristen akıl sağlığı raporu alınmadığı gibi, eşinin muvafakatının da alınmadığını, murisin yükümlü olduğu kredinin ödenmesine rağmen ölümünden sonra dava dışı şirkete yeniden krediler kullandırıldığını ve kredinin ödenmemesi üzerine de müvekkilleri aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, taşınmazın satışa çıkartıldığını, davalı bankadan kredi konusunda bilgi alınamadığını, taşınmazın satışının önlenmesi amacıyla icra tehdidi altında ödeme yapıldığını ileri sürerek cebri icra yoluyla yapılan ödemenin faiziyle davalıdan istirdadını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ipotek tesisi, takip ve yapılan işlemlerin yasal olduğunu, davacılar tarafından takip konusu alacağın akdedilen 19.09.2013 tarihli protokol hükümleri uyarınca ödenmesinden sonra ipoteğin kaldırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ipotek tesisi, takip ve yapılan işlemlerin yasal olduğunu, davacılar tarafından takip konusu alacağın akdedilen 19.09.2013 tarihli protokol hükümleri uyarınca ödenmesinden sonra ipoteğin kaldırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak tarafların aralarında 19.09.2013 tarihli protokolü imzaladıkları, davacıların ipotek borçluları olarak kendilerini tanımlayıp 18.09.2013 tarihi itibarıyla yapılmış masraflar dahil olmak üzere bankaya ipotek limiti olan 2.000.000,00 USD nakdi borcun bulunduğunu ve borcun muaccel hale geldiğini kabul ve beyan ettikleri, ödemelerin plan dahilinde davalı bankaya davacılar tarafından icra takibine gerek olmadan takip dışında kalem kalem ödendiği, davacıların takibin iptaline ilişkin olarak açtıkları davada verilen kararın temyizinden de feragat ettikleri, davalı tarafından ödemeler neticesinde ipoteğin fekedildiği, davacıların icra tehdidi altında borcu ödemek durumunda kaldıkları iddiası ile murisleri tarafından çok daha önce yapılan ipoteğin geçersizliği yönündeki iddialarının yerinde bulunmadığı, iyi niyet kurallarına da uygun düşmediği, herhangi bir icra tehdidi altında kalmadan kendi özgür iradeleri ile davalı banka ile anlaşmaya vardıkları, bir nevi murislerinin ipotek bedelini yeniledikleri, taşınmazın da bu protokol gereğince satılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 22.11.2023 tarihli, 2022/4684 E. ve 2023/6736 K. sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, Dairemiz ilamına karşı davacılar vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

IV. KARAR DÜZELTME İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, icra tehdidi altında ödenmek zorunda kalındığı iddia olunan bedelin istirdadı koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

V. SONUÇ: Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48316, Karar No: 2019/4189, Tarih: 13.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/48316 E.  ,  2019/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, sair tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'e yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu ile ilgili olarak, aynı Kanunun 15/4. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, mahkemece seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesinden sonra bu cezanın adli para cezasına çevrildiği ve hapisten çevrilen adli para cezalarının kesin olmaması nedeniyle hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

A-Sanık ...'e yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan katılan ... vekilinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık ...'a yükletilen tehdit, sair tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C-Sanık ...'e yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise;6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörülmesi ve mahkemece hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hapis cezası seçildikten sonra hatalı şekilde adli para cezasına hükmedilmesi sonucu TCK'nın 58. maddesi uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Ekspertiz raporuna göre; ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi kapsamında bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli kesin nitelikte delillerin bulunmadığı gözetilmeden, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13570, Karar No: 2024/327, Tarih: 18.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13570 E.  ,  2024/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/167 E., 2023/1106 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasındaki maluliyetin tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilinin temyiz istemi hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının çalışma gücü kayıp oranının % 40'ın altında olduğuna ilişkin Kurum sağlık kurulu raporu ile ilgili Kurum kararının iptaline, müvekkilinin tüm vücut fonksiyon kayıp/çalışma gücü kayıp oranının alınacak rapor ile % 40'ın üzerinde olduğunun tespitine, ... ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Unkapanı Sosyal Güvenlik Merkezi'nin müvekkilin aylığının kesilmesine/açılmamasına ilişkin işlemin/kararının iptaline, artışlar ve işlemiş faizi ile birlikte aylığın yeniden bağlanacağı tarihe kadar geçecek sürenin tamamı dikkate alınarak müvekkiline iadesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum tarafından yapılan işlemlerde hukuka ya da mevzuata aykırılık bulunmadığından davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2013/751 Esas, 2019/57 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile davacının özürlülük durumunun % 48 olduğunun tespitine, davacının kesilen maaşının kesilme tarihi olan Kasım 2012 yılından itibaren yeniden bağlanmasına, bağlanan yaşlılık aylığının kesilme tarihinden itibaren yıllara göre artışları gözönüne alınarak bağlanmasına ve ay be ay işleyecek yasal faizleri ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.09.2020 tarihli ve 2019/720 Esas, 2020/1071 Karar sayılı kararıyla; ... 22. İş Mahkemesinin 28.02.2019 tarih, 2013/751 Esas - 2019/57 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.09.2020 tarihli ve 2019/720 Esas, 2020/1071 Karar sayılı kararıyla; ... 22. İş Mahkemesinin 28.02.2019 tarih, 2013/751 Esas - 2019/57 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 17.02.2021 tarih, 2020/11177 Esas, 2021/1791 Karar sayılı kararında; "...Sakatlık oranının tespiti istemli davada, yargılama aşamasında adli tıp kurullarınca düzenlenen raporlarda, 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 30.03.2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliği hükümleri esas alınarak belirlenmiş olup, mahkemece, bu doğrultuda davacıya 506 sayılı Kanun'un Geçici 87 nci maddesi kapsamında sakatlık indiriminden yararlanma hakkı bulunduğu gerekçesi ile yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiştir. Ancak mahkemece, davacının sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlandırıldığı ilk tarih itibariyle o tarihte yürürlükte bulunan, diğer bir anlatımla 18.03.1981 tarih ve 8/2620 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla belirlenen ”Sakatlık İndiriminden Yararlanacak Hizmet Erbabının Sakatlık Derecesinin Tespit Şekli İle Uygulaması Hakkındaki Yönetmelik” hükümlerine göre değerlendirmek suretiyle yasal prosedür işletilerek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmelidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının özürlülük durumunun % 48 olduğunun tespitine, davacının kesilen maaşının kesilme tarihi olan Kasım 2012 yılından itibaren yeniden bağlanmasına, bağlanan yaşlılık aylığının kesilme tarihinden itibaren yıllara göre artışları gözönüne alınarak bağlanmasına ve ay be ay işleyecek yasal faizleri ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyizi; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu İlk Derece Mahkemesince Sağlık Bakanlığı Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan raporda davacının engellilik oranı % 89 ve rapor süresi 6 ay olarak belirlendiğini, aynı kişinin aynı nitelikteki rahatsızlığı için verilen raporların ve oranların birbirine yakın dahi olmadığını, Kurumun herhangi bir ihmal ya da kusuru da bulunmadığını, hastane raporları gereği mevzuata göre işlem yaptığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının maluliyetinin tespiti ile engelli aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4908, Karar No: 2025/3938, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/4908 E.  ,  2025/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2147 E., 2024/210 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/13 E., 2023/859 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işverenlikte çalışmakta iken 07.02.2011 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu malul kaldığını, iş kazasının meydana gelmesinde davacı müvekkilinin kusursuz olduğunu, kusurun tamamen gerekli iş güvenliği tedbirleri almayan davalı şirkette olduğunu beyan ederek, 10.000 TL. maddi tazminatın iş kazasının meydana geldiği tarihten itibaren faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleşen dava dilekçesi ile 50.000 TL manevi tazminatın iş kazasının meydana geldiği tarihten faizi ile tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının 07.02.2005-23.08.2017 tarihleri arasında müvekkil şirket nezdinde mekanik bakım operatörü olarak çalıştığını, 07.02.2011 tarihinde meydana gelen olayda davacının sandalyeye oturmaya çalışırken dengesini kaybederek düştüğünü, yaşanan bu olayda müvekkil şirketin bir kusurun bulunmadığını, tamamen davacının kusurunun bulunduğunu, davacının kazanın gerçekleştiği tarihten önce %49 oranında malul olup dava konusu kaza sebebiyle malul kaldığı iddiaları gerçeği yansıtmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazalı davacı ...'ın 02.07.2005 tarihinde davalı ...Ş. bünyesinde mekanik bakım operatörü olarak çalışmaya başladığı, 2007 yılından sonra engelli kadrosunda çalışmaya devam ettiği, işçilerin işyerinde bulunan masanın etrafında sandalyelerde oturdukları, 07.02.2011 tarihinde davacı işçinin bu masanın yanına gelerek sandalyeye oturmaya çalıştığı sırada dengesini kaybederek düştüğü, neticede beden bütünlüğünün bozulduğu, 04.12.2019 tarihli bilirkişi raporu ile hükme esas alınan 22.08.2023 tarihli bilirkişi raporunda, işverenin sağlık gözetimi ile olay arasında nedensellik bağı kurulamadığı, sandalyeden düşme olayında davacıya iş güvenliği eğitimi verilmesi ile olay arasında uygun nedensellik bağı

bulunmadığı, kazanın meydana gelmesinde işyeri koşullarının etkili olmadığı

kanaatine varıldığı, olay tarihindeki iş güvenliği mevzuatını ihlal ettiğine dair bir sonuca ulaşılamadığından,