muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/28135, Karar No: 2020/5181, Tarih: 01.06.2020

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde, davacının mermer ustası olarak davalı bünyesinde 27.04.2012-01.11.2012 tarihleri arasında çalıştığını , işin niteliği gereği bazı dönemlerde çalışılmayan ve bazı dönemlerde işin yavaşladığını , davacının çalışma dönemi boyunca haftanın her günü 07:00 – 19:00 saatleri arasında , gece vardiyası uygulanan dönemlerde ise 19:00 – 07:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir.

Mahkemece taraf tanıklarının beyanlarına başvurulmuştur. Davacı tanığı ... sabah 07:00 akşam 19:00 arasında çalıştıklarını; davacı tanığı... sabah 07:00 akşam 19:00 arasında çalıştıklarını, gece vardiyası olduğunu, kendilerinin akşam 19:00 de işi bıraktıktan hemen sonra gececi işçilerin işi devralıp sabah 07:00 ye kadar çalıştıklarını ; davalı tanığı ... yaz aylarında sabah 08:00 ile akşam 18:00 arası kışın ise sabah 08:00 ile akşam 16:30 -17:00 arası çalışıldığını; davalı tanığı ... ise sabah 07:00 akşam 18:00 arası çalışıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek davacının 07:00 -19:00 saatleri arasında 12 saatlik zaman dilimi içinde 1,5 saat ara dinlenme ile günlük 10,5 saat çalıştığı , davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı belirlenerek hesaplama yapılmıştır. Ne var ki ; dosya içeriğine göre davacı tanıkları ile davalı işveren arasında husumet bulunmakta olup bir başka deyişle bu tanıkların da aynı nedenle işverene karşı açmış oldukları davaları bulunmaktadır. Bu nedenle yan deliller ile desteklenmedikçe bu tanıkların beyanının hükme esas alınması mümkün değildir. Ancak davalı tanıkları davacı ile birlikte çalışmış olup davacının çalışma düzenine ilişkin somut ve açık beyanda bulunmuşlardır. Hal böyle olmakla , davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığının davalı tanıklarının beyanına göre belirlenmesi gerekmektedir. Mahkemece yapılması gereken, tanık beyanlarına başvurularak, işin niteliği gereği mermer işinde yaz sezonunun ne zaman başladığının belirlenmesi ve davalı tanıklarının beyanları ile birlikte davacının yaz döneminde fazla çalışma yapıp yapmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesidir.

Açıklanan nedenlerle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16239, Karar No: 2008/1756, Tarih: 05.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16239 E.  ,  2008/1756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...- ...

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1959 yılında yapılan kadastro sırasında ... parsel (yenileme ile 144 ada 134 parsel) T.evvel 1928 tarih 140 numaralı tapu kaydı ile davalıların bayii adına koruluk cinsiyle tesbit ve tescil edilmiş, Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olmasına ve dayanılan tapu kaydının cinsi bahçe olup, 4785 Sayılı Yasa karşısında yasal değerini yitirdiği de gözönünde bulundurularak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 05/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6499, Karar No: 2023/439, Tarih: 24.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6499 E.  ,  2023/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 50 m²'lik kısmının hiçbir akdi ve kanuni sebebe dayanmaksızın Kadıköy Müftülüğü tarafından aşevi olarak kullanılmak suretiyle işgal edildiğini belirterek, 01.06.2009-31.08.2013 tarihleri için 7.755,00 TL ecrimisilin kademeli faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı İdare vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2014/222 Esas, 2015/18 Karar sayılı kararında, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 09.12.2019 tarih ve 2018/4396 Esas, 2019/11106 Karar sayılı ilamında; önceki dava ile eldeki davadaki ecrimisil dönemlerin birbirinden farklı olması nedeniyle kesin hüküm teşkil etmeyeceği ve mahkemece yapılan araştırmanın yetersiz olduğu belirtilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre dava konusu yerin Türkiye Diyanet Vakfı tarafından aşevi olarak kullanıldığı gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu yerin Kadıköy Müftülüğü’nün kullanımında olduğunu, davalının savunmasında pasif husumete itiraz olmadığını, mahkemenin savunmayı aşacak şekilde karar verdiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesine göre: “İyiniyetli olmayan zilyet, geri vermekle yükümlü olduğu şeyi haksız alıkoymuş olması yüzünden hak sahibine verdiği zararlar ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği ürünler karşılığında tazminat ödemek zorundadır.”

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesine göre: “İyiniyetli olmayan zilyet, geri vermekle yükümlü olduğu şeyi haksız alıkoymuş olması yüzünden hak sahibine verdiği zararlar ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği ürünler karşılığında tazminat ödemek zorundadır.”

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17538, Karar No: 2012/3821, Tarih: 05.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17538 E.  ,  2012/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosya içerisinde mevcut ... Belediye Başkanlığı'nın yazısına göre dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kısmen yolda, kısmen konut alanında kalmakta olup arsa vasfında olduğu anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlarına göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın arsa olduğu kabul edilmiş ise de; fikir verici emsalin satış değerinin gerçek satış değerini yansıtmadığı belirtilerek davacı idare tarafından kıymet takdiri için hazırlattırılan, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde ekilebilecek münavebe ürünlerine göre bulunan m2 değeri ile doğalgaz boru hattı geçen, arazi niteliğindeki başka bir taşınmaz hakkındaki davada düzenlenen rapordaki m2 değeri göz önünde tutularak genel ifadelerle taşınmaz değeri belirlendiğinden usulüne uygun değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15349, Karar No: 2016/13088, Tarih: 28.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15349 E.  ,  2016/13088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, “50/1-a-4, 52/2-4”, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunduğundan; kendisini vekil ile temsil ettiren ölenin yakınları olan şikayetçiler lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ile sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuçta 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak eksik ceza tayini de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç, saik" ve (f) bendinde yer alan "kastın yoğunluğu" gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi;

3-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken ve bir gün hapis karşılığı olarak takdir edilen para miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken ve bir gün hapis karşılığı olarak takdir edilen para miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (1.) bendinden “kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı faalin güttüğü amaç ve saik” ibaresinin çıkarılarak yerine “taksire dayalı kusurunun ağırlığı” ibaresinin yazılması, hükmün (4). bendinden ''tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine'' ibaresinin çıkarılarak yerine “tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması, hükmün (3). bendinin başına “TCK'nın 50/1-a-4 ve 52/2. maddeleri uyarınca” ibaresinin eklenmesi, hükmün (4). bendinin başına “TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7571, Karar No: 2010/808, Tarih: 05.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/7571 E.  ,  2010/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plakalı araca davalıların maliki ve sürücüsü olduğu ... plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, kusur ve hasar yönünden fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere sigortalıya ödenen 7.675,00 YTL tazminatın 21.07.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, yetki itirazında bulunarak, kusurlu olmadıkları gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, davanın kabulüyle, 7.675,00 TL tazminatın 21.07.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük

bulunmamasına göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 350.89.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 5.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/816, Karar No: 2019/6199, Tarih: 14.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/816 E.  ,  2019/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davacının davalı şirkette çalışmakta iken davalının baskıları sonucu ikale anlaşması imzalayarak 29.02.2016 tarihinde iş akdinin sona erdiğini, davalı şirket tarafından davalıya Kapsamdışı Personel Yönetmeliğinde taahhüt edilen Toplu İş Sözleşmesi zamlarının ödenmediğini, bu hususta açılan davalar sonunda davaların kabulle sonuçlandığını ve kesinleştiğini belirterek; fark alacaklarını ve 2015 yılı performans primi alacağını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının hiçbir baskı altında kalmaksızın ikale sözleşmesi imzalamak suretiyle iş akdini sona erdirdiğini, ikale sözleşmesi ile davacıya yasal hakları yanında yüksek miktarda ek menfaat de ödendiğini, davacının yapılan ödemeleri hiçbir ihtirazi kayıt koymaksızın kabul ettiğini, davalı şirketi kesin olarak ibra ettiğini, davacının kendisine teklif edilen "şef teknisyen" ünvanını kabul ederek kapsamdışı statüye kendi rızası ile geçtiğini, davacının Toplu İş Sözleşmesi'den kaynaklı artışlarının yapıldığını 26.09.2008 tarihinde davaya dayanak yönetmeliğin ve ilgili maddesinin yürürlükten kaldırıldığını, bu tarihten sonra yürürlüğe giren yönetmelikte kapsamdışı personelin Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağına dair hiçbir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının performans prim alacağıının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının performans prim alacağıının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “hakimin davayı aydınlatma ödevi” başlıklı 31. maddesinde “Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş bulunmaktadır.

Aynı Kanun’un “Tarafın Belgeyi İbraz Etmemesi” başlıklı 220. maddesine göre de;

“(1)İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir.

(2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir.

(3) Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.” denilmektedir.