muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6392, Karar No: 2024/4019, Tarih: 10.09.2024

Sanıklar ..., ... ve ...'ın, kesintiyi doğru olarak yapmamaları, enerjiyi kestikleri ayırıcıyı yetkisiz kimselerin kapatmalarını engellemek üzere kilitleme ve uyarı levhası işlemlerini yapmamaları, kendilerine ait enerji ve tesisleri dışarıdan gelen çalışanlara güvenli bir şekilde teslim etmek için gerilim kontrolü, lokal topraklama ve kısa devre işlemlerini yapmadan veya yaptırmadan ve tam olarak kontrol ederek hattı güvenli şekilde teslim etmemeleri nedeniyle birinci derece asli,

Sanık ... 'in yapılmakta olan işin yüklenicisi ve asıl iş vereni olmasına karşı yetkili teknik eleman refakatinde uygun enerji kesme verme protokolü uygulamaması enerjili hatta yapılan çalışmalarda çalışanların elektrik konusundaki yetkilerinin (EKAT belgesi) sorgulamaması iş güvenliği uzmanı bulundurmaması enerjili hatlarda gerilim kesilmesi, kontrollü, topraklama ve kısa devre işlemlerini koordine etmemesi, çalışanları kişisel koruyucu malzeme temin etmemesi nedenleriyle iş güvenliği önlemlerini takip ve koordinasyonunda özensiz davrandığı bu nedenle ikinci derecede kusurlu olduğu,

Sanık ... Kılıçkıran'ın ölenin iş vereni olmasına karşı uygun enerji kesimi verme protokolü uygulamaması, enerjili hatta yapılan çalışmalarda, EKAT belgesi bulunan elamanlar temin etmemesi, iş güvenliği uzmanı bulundurmaması, enerjili hatlarda gerilimin kesilmesi kontrolün topraklama ve kısa devre işlemlerini uygulamaması, çalışanlara kişisel koruyucu malzeme temin etmemesi nedeniyle birinci dereceden asli kusurlu olduğunu kabul ve tespit edilerek uygulama yapılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafii, sanıklar ..., Sait Genç ve ... müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun'un 53/6. fıkrasında belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan üç yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, sanıkların çalışmalarının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde mesleğinin icrasının yasaklanmasına karar verilerek hukuka aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulandığı A-7, B-8, C-8, D-8. fıkralarının hüküm yerinden çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5235, Karar No: 2017/7247, Tarih: 02.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5235 E.  ,  2017/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle

imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15109, Karar No: 2014/7768, Tarih: 12.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15109 E.  ,  2014/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bafra 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/51-2013/304

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesine konu balya makinasının aynen iadesi, olmadığı taktirde bedeli olan 15.000 TL'nin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, 15.0000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; Davacının 2007 yılında S.... 9130 İ marka ... Şase numaralı balya makinası satın aldığını ve bu makinanın davacının balya işlerini de yapması karşılığı davalıya kiralandığını ancak davalının balyaları bağlamadığı gibi makinanın iadesi istendiği halde teslim etmediğini belirterek balya makinasının tam ve sağlam olarak iadesine olmadığı takdirde bedeli olan 15.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davacıyı tanımadığını, kendisine davacı tarafından makina kiralanmadığını davanın reddini savunmuştur.

TMK.nun 6. maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Somut olayda taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı sözlü kira ilişkisine dayanmış, davalı ise kira ilişkisini kabul etmemiştir. Davalı sözlü kira ilişkisine karşı çıktığına göre, kira sözleşmesinin varlığı, başlangıcı, süresi ve diğer koşulları bunu ileri süren davacı kiraya veren tarafından usulüne uygun delillerle kanıtlanması gerekir. Davacı, kiracılık ilişkisini yazılı belge ile kanıtlayamadığına göre dava dilekçesinde " yasal her türlü" delil denmekle yemin deliline de dayandığından, davacıya kira ilişkisi konusunda, davalıya yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması, davacı tarafından kira ilişkisi ve süresinin ispatlanması halinde davalıya kiralanan makinayı sözleşme süresi sonunda iade ettiğini kanıtlaması için süre ve imkan verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2248, Karar No: 2018/2667, Tarih: 04.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2248 E.  ,  2018/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan;

Adana 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2011 gün, 2011/114-266 sayılı 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 168, 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile ilgili mahkumiyet hükmünün 21/04/2011 tarihinde kesinleştiği henüz infaz edilmediği, TCK'nın 58. maddesine esas alınması mümkün olduğu dikkate alınmadan, Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2007 gün 2007/437-501 sayılı 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62, 51/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 1yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine, sanığın iki yıl deneme süresine tabi tutulmasına,

5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı kanunun 51/1. maddesince cezanın ertelenmesine sanığın iki yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair mahkumiyet kararının 04/07/2007 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden itibaren 2 yıllık denetim süresinin başladığı, anılan sürenin 04/07/2009 tarihi itibariyle bitmesiyle, hükmün bu tarih itibariyle infaz edilmiş sayılacaktır.

Hal böyle olunca;

5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi içeriğine göre 04/07/2012 tarihi itibariyle mahkumiyetin hükmü tüm sonuçları ile ortadan kalktığı için anılan hükmün bu haliyle tekerrüre esas alınmasının olanaklı olmadığının gözetilmemesi,

Hal böyle olunca;

5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi içeriğine göre 04/07/2012 tarihi itibariyle mahkumiyetin hükmü tüm sonuçları ile ortadan kalktığı için anılan hükmün bu haliyle tekerrüre esas alınmasının olanaklı olmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından hüküm fıkrasından “sanığın sabıkasına esas Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2007 tarih, 437 Esas-501 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan 1 yıl 8 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezalarına dair hükümlülüklerin tekerrüre esas oluşturduğuna” ilişkin kısım çıkartılarak, yerine “Adana 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2011 tarih, 114 Esas – 266 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 6 ay 20 gün hapis cezasına ait hükümlülüğün tekerrüre esas alınması” suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17958, Karar No: 2014/17055, Tarih: 27.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/17958 E.  ,  2014/17055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 12.05.2014 tarihli geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Somut emsal alınan İmariye ... parsel sayılı taşınmazların ayrı ayrı bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilmesi istenilmiş ise de, belediye başkanlığının yazı cevabından 1646 ada 10 parsel ve 1646 ada 8 parsel sayılı taşınmazların emlak vergisine esas asgari m² değerleri gönderildiği anlaşılmış olup, somut emsal alınan İmariye ... parsel sayılı taşınmazların ayrı ayrı bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak, istenilen hususun yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18338, Karar No: 2010/7112, Tarih: 12.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/18338 E.  ,  2010/7112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm 31.8.2009 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Ek karar, temyiz eden davalı vekiline 7.9.2009 tarihinde tebilğ edilmiş, davalı vekili yasada öngörülen yedi günlük (HUMK.md.432-5) süresi geçtikten sonra, ek kararı 23.9.2009 günü verilen dilekçe ile temyiz etmiştir. Temyiz süresi geçirilmiştir. Temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle REDDİNE, oybirliğiyle karar verildi. 12.04.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/22102, Karar No: 2015/249, Tarih: 13.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/22102 E.  ,  2015/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin bozma ilamında özetle; davalının ... İcra Müdürlüğünün 2009/3981 Esas sayılı takip dosyasında binasından düştüğü konusundaki beyanları desteklediğini, kazanın oluşumunda sigortalının müterafik kusurunun araştırılması gereğine değinilmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortacısı tarafından araç hasar bedelinden dolayı bina malikinin sorumluluğuna dayanılarak açılmış rücuen tazminat isteminin itirazın iptaline ilişkindir.

Mahkemece; meydana gelen hasarların binadan mermer düşmesi sonucu meydana geldiğinin ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. 25.05.2012 tarihli Yargıtay ...'nin 25.05.2012 tarih ve 2012/1440E- 680K sayılı kararında da belirtildiği gibi; davalının ... İcra Müdürlüğünün 2009/3981 Esas sayılı takip dosyasında takibe ve borca itirazlarının bildirildiği 06.07.2009 tarihli dilekçesinde "binamın yapım aşaması devam ederken inşaata yaklaşmanın tehlikeli ve yasak olduğunu bilerek ve park yeri olmayan bir yere sigortalı araç hiçbir güvenlik önlemi alınmadan park edildiğinden, olayın olduğu (çatı parapetinden mermer parçası düştüğü) anda aşırı fırtına ve rüzgardan dolayı bu aracın hasar gördüğü..." ifadelerine yer verilmiştir. Buna göre mahkemece araç hasarının davalının binasından kaynaklandığının kabulü gerekir.

Mahkemece alınan 05.11.2013 havale tarihli bilirkişi raporuna göre; bilirkişi kazanın nasıl meydana geldiğine ilişkin açıklamalarda bulunulduğu, tutanak müzmilerinin kata çıkmadan tutanak tuttuğunu, hasar veren parçaların binadan kopup kopmadığının tespit edilemediği belirtilmiştir. Ancak bozma ilamına göre, davalı beyanları ile hasar veren parçaların dava konusu binadan kaynaklandığı konusundaki beyanları ile kendisini bağlamıştır. Hasar ve dava konusu olay arasında illiyet bağının kabulü gerekmektedir. Ayrıca belirtmek gerekir ki gerek Türk Borçlar Kanununun 69.maddesinde gerekse mülga Borçlar Kanununun 58.maddesinde malike kurtuluş kanıtı getirme imkanı tanınmamıştır.

Yargıtay ....'nin 25.05.2012 tarih ve 2012/1440E- 680K sayılı bozma ilamı uyarınca hasarın meydana gelmesinde davacı tarafın müterafik kusuru araştırılması gerektiği belirtilmiştir. Bozma ilamından sonra, inşaat mühendisinin de olduğu bilirkişi raporunda; "görgü ve tespit tutanağında aracın konumunu belirleyen krokide eve ve yola olan uzaklığı belirtilmediğinden tespitin yapılamadığı" belirtilmiştir. Buna göre hasarın oluşumunda davacının sigortalısının müterafik kusurunun ispat edilemediğinin kabulü gerekir.

Yukarıda belirtilen husulara göre, araçta oluşan gerçek zararın belirlenmesi için makine mühendisinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, eksik incelemeye dayalı şekilde hüküm verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/5839, Karar No: 2024/2686, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5839 E.  ,  2024/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1158 E., 2023/1077 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 17. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/823 E., 2020/105 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve fer'îleri davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi ve vekil tarafından istinaftan feragat edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Aleyhine karar verildiği halde istinaf yoluna başvurmayan taraf yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleştiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz itirazının dinlenemeyeceği açıktır.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince aleyhine karar verilen davacı ... 'nin usulüne uygun tebliğe rağmen istinaf yoluna başvurmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17920, Karar No: 2017/1092, Tarih: 15.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/17920 E.  ,  2017/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 20.08.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı ile evlerinin bitişik olup davalının duvarı içinden geçen su borularının izole edilmediğinden kış aylarında patlayıp suyun kendisinin evine sızdığını, eşyalarının zarar gördüğünü ileri sürerek, tarafına verilen zararın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davaya konu edilen su borularının izolasyon ve bakımlarının yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.