muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22711, Karar No: 2012/829, Tarih: 17.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22711 E.  ,  2012/829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde muhtesatların davaya ait olduğunun tespiti ve bedeli olan 11606 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının taşınmazı 50 yıldan beri imar ve ihya ederek fındık bahçesi olarak yetiştirdiğini, sonradan tapulama işlemleri sırasında taşınmazın davalı adına kaydedildiğini, davalı tarafından davacı aleyhine açılan meni müdahale davası neticesinde davanın kabulüne karar verildiğini beyan ederek ağaçların davacıya ait olduğunun tespiti ile bedellerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, her ne kadar taşınmaz davacının zilyet ve tasarrufunda ise de, davalı belediyeye ait olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Yargılama sırasında, taşınmazın davalı tarafından 3.kişiye satıldığı görülmüştür. Celbedilen ihale dosyasının incelenmesinden, ihale bedeline, taşınmazın değeri ile ağaçların değerinin de dahil edildiği ve bu toplam bedel üzerinden satıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu uyuşmazlık, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

TMK.'nun 729/1 maddesi yollaması ile 722/1.maddesinde "Bir kimse kendi arazisindeki yapıda, bir başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin ya da bir başkasının malzemesini kullanır ise, bu malzeme arazisinin bütünleyici parçası olur." Aynı kanunun 723/3 maddesinde ise, "...malzeme sahibi iyiniyeli değilse de, hakimin hükmedeceği miktar, bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir."Davalı idare, taşınmazı davacının dikip yetiştirdiği ağaçlar ile birlikte sattığı için davacı aleyhine sebepsiz zenginleşmiştir.

Dava, kendi fidanını başkasının arazisine diken fidan sahibinin tazminat talebine ilişkindir. Bu nedenle uyuşmazlığın TMK.'nun 722 -729.maddelerine göre çözümlenmesi gerekir.

Bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine yada kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanır (TMK 729.md.). Malzeme sökülüp alınmazsa arazi malikleri, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür.

Bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine yada kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanır (TMK 729.md.). Malzeme sökülüp alınmazsa arazi malikleri, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür.

14/02/1951 tarih ve 1949/17 - 1951/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesinde iyi niyetli olup olmadığının mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.Somut olayda; dava konusu taşınmaz kadastro tespitleri sonucunda davalı ... adına tescil edilmiştir. Tapu kayıtları karşısında iyiniyet iddiasında bulunulamaz; dosyada davalı belediyenin dava konusu yere ilişkin davacının kullanımıyla ilgili açık muvafakatı yoktur. Davalının, davacı aleyhine açtığı men'i müdahale davası ile de bu kullanıma rıza göstermediği açıkca anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı kötüniyetli zilyet konumundadır.

Bu durumda tazminatın kapsamıda; TMK.'nun 723-729 md.hükmü gereğince belirlenmelidir. Madde de "Hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir" sözlerinin kullanılmış olması, bu yönde hakime bir taktir hakkı vermiş olduğunu kanıtlar. Hakim, takdir hakkını TMK. 4.md. uyarınca kullanmalı ve somut olayın özelliğini de gözeterek taşınmaz malikinin yararlanma derecesini, zenginleştiği miktarın kapsamını belirlemelidir.Öyle ise, mahkemece; az yukarıda yapılan açıklamaların ışığında ağaçlar yönünden "gereçlerin en az değeri" belirlenerek, davalının ağaçlardan yararlanma derecesi de gözetilmeli ve bu zararın kapsamı uzman bilirkişi raporu ile belirlenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/220, Karar No: 2014/3637, Tarih: 26.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/220 E.  ,  2014/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık...'in resmi nikâhlı evli iken vefat eden annesinden yetim maaşını alabilmek için 15.06.2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/23310, Karar No: 2024/4011, Tarih: 16.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/23310 E.  ,  2024/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/458 E., 2017/166 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, mahkemece kanun yoluna başvurma süresinin bildirimindeki yanıltma nedeniyle temyiz isteminin süresinde kabul edildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

20.09.2016 günü saat 08.00'de 2 günü yol süresi olmak üzere toplam 12 gün süreyle kanuni iznine gönderilen sanığın bu izninden en geç 02.09.2016 günü saat 08.00'a kadar dönerek birliğine katılması gerekirken bu zorunluluğa uymadığı, izin aşımında iken 04.10.2016 tarihinde müracaat etiği Manisa ili Ahmetli Toplum Sağlığı Merkezi 5 Nolu Aile Hekimliğince yapılan muayenesi sonucunda 04.10.2016-10.10.2016 tarihleri arasında istirahati uygun görülen sanığın 10.10.2016 tarihinde de geçirdiği bir trafik kazası nedeniyle müracaat ettiği Manisa ili Ahmetli Toplum Sağlığı Merkezi 5 Nolu Aile Hekimliğince yapılan muayenesi sonucunda da; "yumuşak doku bozuklukları" tanısıyla tedavisinin düzenlendiği ve bir süre sonra 18.10.2016 günü saat 20.10 da kendiliğinden dönerek Birliğine teslim

olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b ve 73 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmalarında babasının rahatsızlığı sebebiyle süresinde Birliğine dönemediğini ve Birliğine dönemediği süre içerisinde maddi hasarlı trafik kazası geçirdiğini beyan etmiştir.

Ahmetli Toplum Sağlığı Merkezinin "Sanık P.Er ... Hk." konulu yazısında; sanığın Ahmetli 5 Nolu Aile Hekimliği birimine 04.10.2016 tarihinde Dorsalji tanısıyla; 10.10.2016 tarihinde ise Yumuşak Doku Bozuklukları tanısıyla başvurduğunun bilgisi verilmiştir.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; babasına kendinden başka bakabilecek annesi ve reşit kardeşleri bulunan sanığın, izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların kanuni ve geçerli mazeretlerden olmadığı gibi izin aşımındayken ortaya çıkan ve suçun temadisini kesmeyen sağlık sorununun da bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla; atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24137, Karar No: 2018/20834, Tarih: 19.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/24137 E.  ,  2018/20834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde Nisan/2010 ila Nisan/2013 tarihleri arasında kesintisiz ve en son net 778,00 TL aylık ücretle satış elamanı olarak çalıştığını, ayrıca davalı işveren tarafından her ay düzenli olarak 204,00 TL tutarında yemek kartı verildiğini, müvekkilinin mesaisinin kış aylarında 09.00 ila 20.00 saatleri, yaz aylarında ise 09.00 ila 21.00 saatleri arasında olduğunu ancak bayram haftaları ve yılbaşı haftasında mesaisinin sabaha karşı 03.00-04.00 saatlerine kadar uzadığını, dini bayramlarda işyerinde personellere 1. gün izin kullandırıldığını, 2. gün vardiyalı çalışıldığını, 3. ve 4. günlerde ise tüm personellerin çalıştığını, resmi bayramlarda ise çalışmanın devam ettiğini ancak fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı için hiçbir ek ücret verilmediğini, son yıla ait 15 gün kullanılmayan yıllık izninin bulunduğunu, müvekkilinin çalıştığı davalı şirkete ait mağazanın ... ilindeki şubesinin 2013 yılı Nisan ayı sonunda kapatıldığını ve çalışanlara mesailer hariç yapılacak ödemeleri gösterir çizelge verilerek ödemeler yapılacağına dair söz verildiğini fakat bu çizelgede gösterilen ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde 22/05/2010 ila 30/04/2013 tarihler arasında aylık net 705,00 TL ücretle çalıştığını, yemek kartı verilmediğini, tüm yıllık izinlerini kullandığını, fazla çalışmasının bulunmadığını, dini ve milli bayramlarda çalışma yapılmadığını, müvekkili şirkete ait mağazanın ... şubesinin finansal sorunlar nedeniyle kapatıldığını ve davacıya kıdem tazminatı ödemesi yapılacağı beyan edilmesine rağmen davacının kıdem tazminatı talebinde bulunmasının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava kısmen kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava kısmen kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işyeri çalışanı olmayan ve işyeri düzenini bilebilecek durumda olmayan kardeşi ve komşusunun tanıklığına itibar ile usulüne uygun şekilde ispatlanmayan ulusal bayram ve genel tatil alacak talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/894, Karar No: 2011/4523, Tarih: 02.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/894 E.  ,  2011/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2005 gün ve 2005/215 Esas, 2005/377 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkumiyetine dair 17.11.2005 tarihli hükümden itiberen zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme tarihine kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6756, Karar No: 2013/7574, Tarih: 17.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6756 E.  ,  2013/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....03.2012 tarih ve 2009/101-2012/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ ....220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazı üzerinde dikili bulunun ayva ağaçlarındaki ürünlerini davalıya 2007 yılı için Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları Poliçesi ile sigorta ettirdiğini, 2007 nisan ayında don hasarı nedeni ile durumun davalıya ihbar edildiğini, davalı sigortanın tayin ettiği eksper tarafından hasar tespitinin yapıldığını, ancak davalı sigorta tarafından don olayının ayva ağaçlarının meyve bağlamadan önce çiçeklenme döneminde meydana geldiğinden bahisle ödeme yapılmadığını, her ne kadar davacı sigorta poliçesini gerekçe göstererek ödeme yapmamış ise de, 2008 için yapılan poliçelerde ayva ürününe ilişkin klozların değiştirildiğini, bu durumun da davacının haklılığını ispatladığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, ....000,00 TL hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili sigorta şirketinin herhangi bir tazminat ödeme mükellefiyetinin olmadığını, hasar nedeni ile yapılan ekspertiz incelemesinde hasar anında meyvenin çiçeklenme dönemi içinde olduğunun tespit edildiğini, sigorta poliçesi teminat kapsamının çiçeklenmenin son bulması meyve oluşumu ile başlaması nedeni ile davacı tarafın iddiasının yerinde olmadığını, davacı tarafın iddia ettiği gibi 2008 yılı teknik şartlarında değişiklik yapılmadığını, gerçekleşen hasarın teminat kapsamı dışında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından davacıya ait taşınmazdaki ayva ağaçlarının sigortalandığı, sigortalı ağaçlarda 2007 yılı Nisan ayında meydana gelen don nedeniyle hasar oluştuğu, ağaçlardaki çiçeklenme döneminin bittiği ve meyve tutumunun başladığı sırada gerçekleşen hasarın sigorta teminatı altında bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 9.413,31 TL'nin davalının temerrüt tarihi olan 29/04/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.