muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13995, Karar No: 2018/3508, Tarih: 19.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13995 E.  ,  2018/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Katılma Payı Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/16235, Karar No: 2024/8899, Tarih: 16.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/16235 E.  ,  2024/8899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/126 E., 2016/72 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın temyizi yönünden; sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

Katılan vekili temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden;

Sanığın karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra

11.03.2021 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, orman sınırları içinde açma yapıldığı ve kızılçam ağaçlarının motorlu testereyle kesildiği tespit edilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, 15 adet ağacı motorlu testereyle kestiğini ancak kestiği yerin orman olmadığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde 15 adet kızılçam ağacının motorlu testereyle kesildiği, ağaçlardan elde edilen yapacak sanayi odunlarının yok edildiği ve açma yapıldığı tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda suça konu yerin orman vasıflı parselde yer aldığı belirlenmiştir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan 02.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği REDDİNE,

B.Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B-1) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükme "Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1800,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" bendinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye ksımen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

2. Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B-2) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12378, Karar No: 2022/58, Tarih: 10.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12378 E.  ,  2022/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

20.09.2018 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, CMK'nın 296/1. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süreden sonra 25.10.2018 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz başvurusunun bu gerekçe ile reddine dair ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nın 296/1. maddesi gereğince REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3851, Karar No: 2012/5404, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3851 E.  ,  2012/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve yıkım

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve yıkım davasının reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.04.2011 gün ve 141/100 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 1603 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptalini ve üzerinde bulunan binanın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, taşınmazın öncesinde tapulu olduğunu, bir kısım maliklerin de tapu kaydına güvenerek taşınmazı iyiniyetle satın aldıklarını, kıyı kenar çizgisinin iptali için dava açacaklarını belirtip davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, hak düşürücü süreden reddine dair önceki karar Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 09.12.2009 tarih, 2009/11370-12754 Esas ve Karar sayılı kararında özetle; “...3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, Hazinenin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddine, ancak her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olduğu, taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalması halinde dava tarihinde dava açmakta haklı olacağı, bu durumda yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile keşif yapılarak taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi ve oluşacak haklılık durumuna göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerekeceği..." gereğine değinilerek mahkeme kararı bozulmuş olup, davacı Hazinenin karar düzeltme isteği de Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 26.04.2010 tarih 2010/4170-4868 Esas ve Karar sayılı kararıyla reddedilmiş ve mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma öncesi işin esası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası kesinleştiğinden bu konuda ayrıca karar verilmesine yer olmadığına 19.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.Hemen belirtmelidir ki, mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle, 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası: "Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile eklenen Geçici 10.maddesi ise; "Bu Kanunun 12. Maddesinin 3.fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, bozma ve mahkeme kararlarının verilmesinden sonra, son kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yerel mahkemenin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin Hazinenin temyiz itirazları reddedilmiş ve karar düzeltme talebi de reddedilerek kesinleşmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir. Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu

malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4918, Karar No: 2015/6074, Tarih: 09.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4918 E.  ,  2015/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/302193

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/05/2014, 2013/100 (E) ve 2014/154 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, saldırı amacıyla bıçak taşıma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Tekin ile mağdur Ufuk'un aynı işyerinde çalıştıkları, Tekin'in alkollü olarak işyerine gelmesi nedeniyle işine son verildiği, işten çıkartılmasına Ufuk'un sebep olduğunu düşünen Tekin'in, bıçakla Ufuk'a vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, mağdurdan kaynaklanan sanık lehine haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde TCK.nun 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Tekin'in mağdur Ufuk'u kasten öldürmeye teşebbüs ve saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta, tahrik oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hatalı olması; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi hususları yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden

a-)Hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine,

b-)Yargılama giderlerine ilişkin bölümden zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına, yargılama gideri toplamının "91,25 TL" olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle CMK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 09/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4553, Karar No: 2011/8641, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4553 E.  ,  2011/8641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kürtül Kasabası ... ... mahallesi ...mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Yargılama sırasında ... taşınmazın Hacı Kala mirasçıları adına tescili talebi ile dilekçe vermiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın imar planı içerisine alınmasının tescil istemine engel oluşturmadığı ve kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap koşullarının davacı yararına gerçekleştiği gerekçesiyle davanın KABULÜNE ve fen bilirkişi ... Dal tarafından düzenlenen 18.01.2010 havale tarihli raporda (A) işaretli 5746,18 m²'lik taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışmalarının sonuçlandığı ve hakkında tutanak tanzim edildiği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 6831 sayılı Yasaya göre yapılıp 02.03.2005 - 02.09.2005 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 30.04.1985 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Zaman bakımından kadastro mahkemesinin görev ve yetkisini düzenleyen 3402 sayılı Yasanın 26.maddesine göre, mahkemenin yetki ve görevi, taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. Kadastro mahkemesinin davayı görebilmesi için dava konusu taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenmesi ve yasal süre içerisinde dava açılmış olması veya taşınmaz hakkında hukuk mahkemelerinde davanın devam ediyor olması ve kesinleşmemiş olması gerekir. Yine aynı yasanın 27.maddesine göre ise, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine resen devrolunur.

Kadastro hakimi, devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptırır. İlan süresi bitmeden duruşmaya başlanamaz. Henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu Kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunur.

Görev kamu düzenine ilişkin olup, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında resen gözetilmelidir.

O halde, bütün bu maddi ve hukuki olgulara göre, dava konusu taşınmaz hakkında 165 ada 12, 13, 14, 15, 23, 24 ve 26 parsel sayısı verilerek tespit tutanağı düzenlendiğinden 3402 Sayılı Yasanın 26 ve 27. maddeleri gereğince, davaya bakma görevi kadastro mahkemesine aittir. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılacak iş, görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının Kadastro Mahkemesine aktarılmasıdır. Bu hususlar gözönüne alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasalara aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 04/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.