muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1737, Karar No: 2024/1890, Tarih: 19.03.2024

E. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davalılar ... ve ... evli olduğu bu evlilikten 05.04.2006 tarihinde ...'un dünyaya geldiği, ancak küçüğün babanın kardeşi olan ... ve eşi ... çocuğu olarak kayıt ve tescil edildiği, davalı ... küçüğün .... ve ...'nin çocuğu olduğunu, biyolojik ve yasal olarak bu şahısların evladı olduğunu ileri sürmüş ise de, bilimsel ve tıbbi veriler içeren Adli Tıp Kurumu Biyoloji ihtisas Dairesi'nin raporu karşısında bu savunmaya itibar edilemeyeceği, gerçek anne ...'un Bakırköy Dr.Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma hastanesinin doğum belgelerine göre 05.04.2006 tarihinde canlı bir erkek bebek doğurduğu, böyle bir çocuğun .... ve .... kayıtlarında yer almayıp, ....ve ... çocuğu olarak tescil edildiği ve nüfus kayıtlarının gerçeği yansıtmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile ...'un annesini ..., babasının ... olmadığının tespitine, ...'un annesinin ..., babasının ... olduğunun tespiti ile küçüğün kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; açılan davanın soybağı/babalık davası niteliğini taşıdığını, görevli Mahkemenin Aile Mahkemeleri olduğunu, davacıların mirastan biraz daha fazla pay almak istemesi nedeni ile çocuğun üstün yararının gözardı edilmesinin hukuka ve vicdana aykırı olacağını, bilindiği üzere Türk Medeni Kanunu'nun 2.maddesine göre, bir hakkın kullanılmasında, dürüstlük kuralına uyulmamasının yaptırımının, hakkın kötüye kullanılmış sayılması ve hukuken korunmaması oldğunu, bu nedenle davacıların bu davayı açmaktaki hukuki yararlarının hukuk düzeni tarafından korunmamasının gerektiğini, davacıların sırf daha fazla miras payı almak için gerçekle bağdaşmayan iddialar içeren bu davayı açtıklarını belirterek davanın kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuşur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesini tekrar ederek, davanın kabulü yönünden temyiz başvurusuda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesini tekrar ederek, davanın kabulü yönünden temyiz başvurusuda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın nüfus kaydının düzeltilmesi davası mı soybağının reddi davası mı olduğu, uyuşmazlığın çözümünde kararı veren İlk Derece Mahkemesi'nin yetkili ve görevli Mahkeme olup olmadığı, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi, 36 ncı maddesinin birinci fıkrası; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun (5490 sayılı Kanun'un) 35 inci, 36 ncı ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1791, Karar No: 2022/15930, Tarih: 11.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/1791 E.  ,  2022/15930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

Sanık ... ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ile katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinin; sahte fatura düzenleme suçlarında en aleyhe kabulle 31.12.2006 ve 31.12.2007, defter kayıt ve belgeleri gizleme suçunda ise defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 15.03.2010 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 31.03.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ... müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y. ...
Yargıtay — Esas No: 2019/4330, Karar No: 2019/15619, Tarih: 15.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4330 E.  ,  2019/15619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20853, Karar No: 2014/6105, Tarih: 15.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20853 E.  ,  2014/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İLİÇ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2011/38-2012/681

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile, müvekkilinin, İliç İlçesi Bayalık Köyü 40 parsel nolu taşınmazın maliki olduğunu, taşınmaz üzerinde çeşitli ağaçları bulunduğunu, 01.08.2010 tarihinde çıkan yangında ağaçlarının zarar gördüğünü; yangına elektrik nakil hattından düşen fincan kancasının sebebiyet verdiğini iddia ederek; tespit dosyasında belirlenen 10.189,56 TL zararının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Diğer parsellerle ilgili açılan aynı mahiyetteki dava dosyası da iş bu dosya ile birleştirilmiştir. Islahla, talep miktarları artırılmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yangının çıkış sebebiyle ilgili teknik bir rapor bulunmadığını, bölgeden geçen Kemah 3/0 ENH şebekesinde, olay tarihinde bir arızanın olduğu tespit edilmemiş olduğundan; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, asıl davanın ve birleşen davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Bilirkişi raporunda ağaçların bedeli soyut ve farazi olarak belirlenmiş olup, somut verilere dayalı bulunmamaktadır. Olay tarihi itibariyle, ağaçların yaşı ve birim fiyatları Tarım İlçe Müdürlüğünden sorulmalı, karşılaştırılmalı ve denetime uygun bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınmalıdır. Mahkemece, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, davada; kusursuz sorumluluğa dayalı tazminat talep edilmektedir. BK'nun 43/1 maddesi (TBK'nun 51.maddesi) hükmüne göre, hakim, tazminatın kapsamını ve ödeme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığına bakarak tayin eder.

Öte yandan, davada; kusursuz sorumluluğa dayalı tazminat talep edilmektedir. BK'nun 43/1 maddesi (TBK'nun 51.maddesi) hükmüne göre, hakim, tazminatın kapsamını ve ödeme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığına bakarak tayin eder.

Benzer olayların genellikle hasat mevsimi olan yaz aylarının en sıcak günlerinde, şiddetli rüzgarın da etkili olduğu olağanüstü hava koşullarında meydana geldiği anlaşılmaktadır. Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek, kabul edilen zarardan durumun gereği BK.nun 43/1.maddesince (TBK.nun 51.maddesi) uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu hususda bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7282, Karar No: 2015/5660, Tarih: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7282 E.  ,  2015/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Harran Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2015/51-2015/61

Kısıtlı adayları hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk ve Harran Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca evlilik dışı doğup tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüklere vasi tayini istemine ilişkindir.

Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından, kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “Ç. Mah. Çaltılı Sok. No:33 Harran/Şanlurfa” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Harran Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adaylarının “Y. mahallesi 5130 sokak no 30/1 Eyyubiye – Şanlıurfa” adresinde ikamet ettikleri gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüklerin aynı zamanda vasi adayı olan babaları S.. U.. ile birlikte “Y. Mahallesi 5130 Sokak No 30/1 Eyyubiye-Şanlıurfa” adresinde ikamet ettikleri anlaşıldığından uyuşmazlığın Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1407, Karar No: 2019/1086, Tarih: 21.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1407 E.  ,  2019/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dava dosyasına konu suç nedeni ile tutuklu bulunan sanığa iddianamenin 21/03/2016 tarihinde, karar tarihinden sonra tebliğ edildiği, sanığın savunmasının alındığı duruşma tarihinin de 22/03/2016 olduğu, CMK'nın 176/4. maddesi uyarınca tebliğ ile duruşma günü arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği ancak bu süreye uyulmamasına rağmen sanığa CMK'nın 190/2. maddesi uyarınca duruşmaya ara verilmesini istemeye hakkı olduğunun hatırlatılmadığı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-b maddesi uyarınca sanığın savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olma hakkının kullandırılmaması sureti ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, suçun niteliği ile tutuklu kalınan süre, hükmolunan cezanın süresi, bozma sebebine ve tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 21.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10268, Karar No: 2007/3067, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10268 E.  ,  2007/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazla, bilirkişiler tarafından emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller ise uygulanan düzenleme ortaklık payı oranının emsal 885 parselin incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını-satıcısını, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının ve sözü edilen taşınmazların değerlendirme tarihi (2005) itibariyle belirlenen vergiye esas değerlerinin Belediye Başkanlığından ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak bu husustaki cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10351, Karar No: 2014/6281, Tarih: 15.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10351 E.  ,  2014/6281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2006/47-2013/14

.

Davacı F.. K.. vekili Avukat H.C. tarafından, davalı S.. E.. aleyhine 23/02/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın gelişimi, taraflar arasındaki yakınlık derecesi ve olay tarihi ile yukarıda gösterilen ilkeler gözönünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/5171, Karar No: 2009/531, Tarih: 10.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5171 E.  ,  2009/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 10.490,07.-YTL'sı tazminatın, ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusur oranını ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile, 10.490,07.-YTL'sı tazminatın, 23.2.2005 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK'nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı ... TTK'nun 1301. maddesinde düzenlenen halefiyet kuralına dayanmıştır. Sigorta şirketi sigortalısının halefi olarak açtığı rücuen tazminat davasında sigortalı için uygulanacak faiz oranını talep edebilir. Davalı araç sahibi şirket olduğuna göre, davacının talebi gibi, avans faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, HUMK 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının birinci bendinde, "yasal faizi" tümcesinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "avans faizi" tümcesinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 424.90.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 60.00.-TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.