muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7270, Karar No: 2011/15700, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/7270 E.  ,  2011/15700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; Amasya Belediyesi encümeninin 15.07.2003 tarih ve 258 sayılı kararıyla Devlet Hastanesi yolunda bulunan otoparkın Amasya Spor Kulübü Başkanlığına otopark işgaliyesi sıfatıyla işletmeci olarak 01.08.2003 başlangıç ve 31.12.2003 bitiş tarihli sözleşmeyle kiraya verildiğini, söz konusu otoparkın Amasya Spor Kulübü yönetimi tarafından, sözleşmedeki “kiralanan gayrimenkul başkasına kiraya verilemez” hükmüne aldırış edilmeksizin ve iki kurum arasındaki sözleşmenin bitmesine 15 gün kala 15.12.2003 başlangıç tarihli sözleşmeyle kendisine 10 yıl süreli olarak kiraya verildiğini, otoparkı 1 yıl işletikten sonra dava dışı Amasya Belediyesi tarafından çekilen ihtarname ile otoparkın tahliye edilmesinin istenildiğini, 01.12.2004 günü işyerini tahliye ettiğini, oysa bu alanda sözleşmeye güvenerek idare binası inşa ettirdiğini, otoparkın çevresini tel örgü ile kapattığını, tadilat, onarım ve iyileştirme çalışmaları gibi harcamalar yaptığını ve işyerinin tahliye edilmesiyle yaklaşık 10.000 TL menfi zarara uğradığını, aynı zamanda sözleşmenin süresinin 10 yıl olması ve otoparkı sadece 1 yıl süreyle işletebilmesi ve aylık gelirinin ortalama 600 TL olması nazara alındığında yaklaşık 65.000 TL zararının olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.100 TL menfi-müspet zararın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, Amasya Spor Kulübünün yeni yönetiminde 2011/7270-15700

görevli olmadıklarını, bu nedenle davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı dava dilekçesinde; Amasya Spor Klübü yönetim kurulu, imzaya yetkili üyeleri olarak davalılar ... ve arkadaşlarını göstermiştir. Dava dilekçesinin bu haliyle Amasya Spor Klubünün tüzel kişiliğine mi yoksa davalı gerçek kişileri mi yöneltildiği noktasında tereddüt bulunmaktadır. Bu durumda davacıya dava dilekçesinin açıklattırılarak spor kulübünün davalı olduğu sonucuna varılırsa gerçek kişilere yöneltilen davada, temsilcide hata bulunduğu kabul edilerek gerçek hasma dava dilekçesinin tebliği ile hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, BOZMA nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacı tarafından temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11224, Karar No: 2010/307, Tarih: 20.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11224 E.  ,  2010/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı Müflis ... Meyve Suyu ve Gıda San.Tic.AŞ.vek.Av.... aralarındaki alacak davası hakkında Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 26.12.2007 gün ve 468/489 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme kararı davacı ... vekili Av. ... ...’a kalemde 19.03.2009 günü tebliğ edilmiş olup, adı geçenin İcra ve İflas Kanunu’nun 164/I nci maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçtikten sonra, 03.04.2009 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı yanın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12020, Karar No: 2012/33950, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12020 E.  ,  2012/33950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza su sporları ünitesi yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3415, Karar No: 2015/17730, Tarih: 20.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3415 E.  ,  2015/17730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/86-2014/781

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.10.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğrudur.

Ancak;

Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde kapama şeklinde fındık ağaçları bulunduğundan, taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra ağaç bedelinin tespiti gerekirken, fındık ağaçlarına maktuen değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2374, Karar No: 2018/6785, Tarih: 04.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2374 E.  ,  2018/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

1111 sayılı Askerlik Kanunu’na aykırı davranmaktan kabahatli ... hakkında anılan Kanun’un 25, 86 ve 89. maddeleri uyarınca ... Bürosu tarafından uygulanan 356,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/05/2017 tarihli ve 2016/527 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/02/2018 gün ve 94660652-105-65-12557-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/03/2018 gün ve 2018/17495 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

... Sulh Ceza Hâkimliğince, "... muterizin 22/09/2014 ile 11/07/2016 tarihleri arasında Cumhuriyet Savcısı adayı olarak ... Adliyesi'nde görev yaptığı, 30/06/2016-13/07/2016 tarihleri arasında bakaya kaldığı, muterizin 27/10/2016 yılına kadar tecilli olduğuna dair evrakın Askerlik Şubesi Başkanlığı tarafından gönderildiği, bu belgenin 13/07/2016 tarihinde düzenlendiği, yani bakaya kaldıktan sonra tehir işleminin yapıldığı, muterizin Cumhuriyet Savcısı adayı iken söz konusu yukarıda yer verilen 1111 sayılı yasanın 35/1-E,2 maddesi kapsamında askerlik tecil işleminin bağlı olduğu bakanlık olan Adelet Bakanlığı'nın teklifi üzerine celp ve sevk işleminin tehir edilebileceği, fakat muterizin itiraz dilekçesi ve askerlik şube başkanlığı tarafından istenilen evrakların incelenmesinde muterizin celp yada sevk tehir işlemi ile ilgili bağlı olduğu Adalet Bakanlığı tarafından teklifin yapılmadığı bu nedenle muterizin celp ve sevk işleminin tehir edilmediği, ayrıca muterizin itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü mazeretin Askerlik Kanunu'nun 47. maddesi kapsamında kalan mazeretlerden olmadığı anlaşıldığından itirazın reddine ..." şeklinde karar verilmiş ise de;

2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” başlıklı 93/1. maddesinde yer alan, " (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 ...H.K./7. md) Hâkim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma ve kovuşturma yapma yetkisi, ilgilinin görev yaptığı yerin bağlı olduğu bölge adliye mahkemesinin bulunduğu yerdeki il Cumhuriyet başsavcılığı ve aynı yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme karşısında, muterizin Sivrihisar Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapmakta olduğu cihetle, görevsizlik kararı verilerek dosyanın ilgilinin görev yaptığı yerin bağlı olduğu bölge adliye mahkemesinin bulunduğu yerdeki il Cumhuriyet başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu nedenlerle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/05/2017 tarihli ve 2016/527 değişik iş

sayılı kararının CMK’nın 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10893, Karar No: 2011/11933, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10893 E.  ,  2011/11933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 28.06.2011 günlü yazısında dava konusu taşınmazın 1/1000'lik uygulama imar planının bulunmadığı, belediye sınırları içinde olup etrafında meskûn alan bulunduğu, en yakın yerleşimin iskana elverişli yerine 140 metre uzaklıkta olduğu, kullanım amacı itibariyle imar planı bulunmadığından iskana yönelik yapı yapılamayacağı, 27.06.2011 tarihli yazısında su hizmeti olup, kanal hizmetinin bulunmadığı, 13.09.2011 günlü yazısında dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde olup 1/1000 ölçekli uygulama imar planında olmadığı, ayrıca 1/5000'lik planda havaalanı olarak belirtildiğinden yapılaşma yasağı bulunduğu, havaalanı sınırları bitişiğinde meskûn alanlar ve havaalanının batı, güney ve güneydoğusunda yoğun yapılaşmalar bulunduğu, merkez ilçe yerleşim yeri ortasında olduğu, yol ve ulaşım imkanı bulunduğu ancak nazım imar planında havaalanı olarak planlı olduğundan yapılaşmaya izin verilmesi mümkün bulunmadığından kanal hizmeti verilmediği, en yakın yerleşim yerine 124 metre mesafede bulunduğu belirtilmiş, geri çevirme öncesi dosya içerisinde bulunan belediye başkanlığı yazılarında ise taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planının bulunmadığı, nazım planda havaalanı uçuş koridoru koruma kuşağı olarak konumlandırıldığı, merkeze 2500 metre uzaklıkta bulunduğu ve tüm belediye hizmetlerinden faydalanmadığı, havaalanı uçuş koridorunda bulunması nedeniyle her türlü işlemde Kuzey Deniz Saha Komutanlığı'ndan görüş alınması gerektiği, 1/1000'lik planı olmadığı için inşaat yapılamayacağı, temyiz aşamasında davacı idare vekili tarafından ibraz edilen 10.09.2008 günlü belediye başkanlığı yazısında ise davaya konu parselin 1/1000 ölçekli ve 1/5000 ölçekli imar planları içinde bulunmadığı bildirilmiş olmakla gelen yazılar kısmen çelişkili olup, yukarıda açıklanan belediye başkanlığı yazıları arasındaki çelişkilerin nedeni de sorulmak ve ayrıca Dairece 29.09.2011 günü incelenen Dairenin 29.09.2011 gün ve 2011/8126 E.-9465 K. sayılı dosyasında (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 tarih ve 2009/506 E.- 2010/511 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili dosya arasında bulunan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.12.1996 tarih ve 1996/109 E.-933 K. sayılı dosyasına gönderilen belediye başkanlığının 24.12.1996 tarih ve 587 sayılı yazısı da incelenmek suretiyle, dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararı alınmadan önceki durumunun, dava tarihinden önce imar planı içinde ise; içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04

.12.1996 tarih ve 587 sayılı yazısı da incelenmek suretiyle, dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararı alınmadan önceki durumunun, dava tarihinden önce imar planı içinde ise; içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları beldenin gelişme yönünde bulunup bulunmadığı vd. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15717, Karar No: 2018/4825, Tarih: 08.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15717 E.  ,  2018/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı kurumdan ticarethane abone grubundan elektrik enerjisi satın almakta olduğunu, işyerinde takılı bulunan ... numaralı tesisatla ilgili olarak davalı tarafça kaçak kullanım nedeniyle tahakkuk ettirilen 28.914,80 TL'nin bilirkişi tespiti yapılıp gerçek rakam belirleninceye kadar şimdilik 5.000,00- TL'si kadar borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, yapılan tahakkuk hesabında herhangi bir hata bulunmadığını belirterek davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Yapılan yargılama neticesinde mahkemece davanın kısmen kabulü ile 17.867,89 TL'nin davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafın 1.074,01 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine yönelik istemin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava abonelik sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit davası olup, yargılama aşamasında davacı tarafça ödeme yapıldığından istirdat davası olarak devam edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna dayanılarak hazırlanan ve 08 Mayıs 2014 günlü resmi gazetede yayınlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin 26. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, sayaca müdahale edilerek mevzuata aykırı bir şekilde elektrik tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 27, 28, 29, 30 uncu madde hükümlerinde de, kaçak elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, miktarın hesaplanmasında ve faturalamada esas alınacak süre ve kaçak elektrik enerjisinin faturalandırılması ile ilgili düzenlemelere yer verilmiştir. Sö konusu Yönetmeliğin "Kaçak elektrik miktarının hesaplanmasında ve faturalamada esas alınacak süre başlıklı 29. maddesinde: " (1) Kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tüketiciye yapılacak faturalandırmada, aşağıda yer alan süreler esas alınır.

a) 26 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi çerçevesindeki tespitlerde; kaçak elektrik enerjisi kullanımına ilişkin olarak yapılacak hesaplamada esas alınacak süre; doğru bulgu ve belgelere dayandırılması kaydıyla kaçak elektrik enerjisi kullanılmaya başlandığı tarih ile kaçak tespitinin yapıldığı tarih arasındaki süre olup bu süre 12 ayı geçemez. Doğru bulgu ve belgelerin bulunmaması halinde bu süre 90 gün olarak alınır.

b) 26 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendi çerçevesindeki tespitlerde,

1) Kullanım yerine ilişkin olarak; perakende satış sözleşmesi veya ikili anlaşma yapılmış olan yerler için, kaçak elektrik enerjisi kullanımına ilişkin olarak yapılacak hesaplamada esas alınacak süre; son endeks okuma ile tutanak düzenlenmiş olması kaydıyla kontrol, mühürleme, kesme-bağlama, sayaç değiştirme işlemleri gibi, sayaç mahallinde dağıtım şirketince gerçekleştirilmiş olan en son işlem tarihi ile kaçak tespitinin yapıldığı tarihe kadar olan süredir ve bu süre 90 günü geçemez. Ancak, sayaçtan geçirilmeden ayrı bir hatla kaçak elektrik enerjisi kullanımının tespiti halinde, kullanım süresi esas alınır. Ancak bu süre 180 günü geçemez.

2) (1) numaralı alt bentte belirtilen sürenin dışında, tüketicinin kaçak elektrik enerjisi kullanım başlangıç tarihinin doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmesi halinde, kaçak tüketime ek olarak (1) numaralı alt bent çerçevesinde belirlenen başlangıç tarihinden itibaren, doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmiş kaçak elektrik enerjisi kullanımı başlangıç tarihine kadar geriye dönük normal tüketim hesabı yapılır.” hükmü yer almaktadır.

2) (1) numaralı alt bentte belirtilen sürenin dışında, tüketicinin kaçak elektrik enerjisi kullanım başlangıç tarihinin doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmesi halinde, kaçak tüketime ek olarak (1) numaralı alt bent çerçevesinde belirlenen başlangıç tarihinden itibaren, doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmiş kaçak elektrik enerjisi kullanımı başlangıç tarihine kadar geriye dönük normal tüketim hesabı yapılır.” hükmü yer almaktadır.

2-Somut olayda; davacının işyerinde davalı kurum çalışanları tarafında17.10.2014 tarihinde yapılan kontrollerde atölye içerisindeki sayacın giriş noktasından ... fazlarından sayaca giren fazlar haricinden farklı bir hat alarak atölye içerisindeki bilgileri verilen cihazları sayaç kontrol kayıt yapmayacak şekilde kullanım yapıldığı tespit edilerek 17.10.2014 tarihli davaya konu kaçak tespit tutanağının düzenlendiği, bu tutanağa istinaden davacıya 6.797,70 TL kaçak, 22.117,10 TL kaçak ek tahakkuk olmak üzere toplam 28.914,80 TL tahakkuk yapıldığı, davacının söz konusu tahakkuklara itirazı üzerine 23.12.2014 tarihli komisyon raporu ile 180 gün üzerinden 4.413,10 TL kaçak ve 26.12.2013 sayaç takma tarihi ile 21.04.2014 tarihleri arası dönem için 116 gün üzerinden 14.528,80 TL ek tahakkuk olmak üzere toplam 18.941,90 TL tahakkuk yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise kaçak tutanak tespit tarihinde yürürlükte olan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğine göre doğru şekilde kaçak tüketim tahakkuku hesabı yapıldığı, ancak yine yönetmeliğe göre hesaplanması gereken kaçak tüketim ek tahakkukun hesaplanmadığı, raporun bu yönü ile hükme esas almaya yeter nitelikte olmadığı değerlendirilmiştir.Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında 3 kişiden oluşan uzman bilirkişir bilirkişi heyetine verilerek, davalı kurumun davacı taraftan isteyebileceği kaçak ek tahakkuk miktarının hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınması, davalının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının bu şekilde belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.