muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/57679, Karar No: 2010/28165, Tarih: 13.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/57679 E.  ,  2010/28165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/97603

MAHKEMESİ : Fatih 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2007

NUMARASI : 2007/647

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Kaçak elektrik tüketim tespit tutanağında, sayacın camının fiziki müdahaleye uygun şekilde aralıklı olduğunun belirlenmesi dışında başka bir bulgunun olmaması karşısında, bilirkişi aracılığı ile kurulu güce göre belirlenecek ortalama tüketim miktarının, katılan kurumdan getirtilen abone tüketim belgeleri ile karşılaştırılması ve suç tarihi öncesi tüketim miktarında bir düşme olup olmadığının tespiti ile sonunca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından , daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceği, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7464, Karar No: 2015/8839, Tarih: 26.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7464 E.  ,  2015/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/250245

MAHKEMESİ : Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2011

NUMARASI : 2009/413 Esas, 2011/14 Karar

SUÇ : Tefecilik, açığa imzanın kötüye kullanılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12/03/1990 gün ve 1990/8-3-70, 09/10/2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı Kararlarında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir olaydan söz edilmesinin o olay hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılıp, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılarak açılmayan davadan hüküm kurulmasının veya görevsizlik kararıyla işin görevli mahkemeye gönderilmesinin olanaklı olmadığı nazara alınarak,

TİGEM C.. T..İşletmesi Müdürlüğü'nde şoför olarak çalışan sanığın; aynı yerde işçi olarak görev yapan katılana, 2005 yılı kış ayları içerisinde bir yıl sonra iki kat olarak ödenmek üzere 1.000 TL borç verip karşılığında açık senet aldığı, söz konusu meblağın ödenmemesi üzerine bu kez bir yıl sonra 4.000 TL olarak ödenmesinin kararlaştırıldığı, katılan tarafından sanığa 3.850 TL ödendiği halde sanığın söz konusu senedi 15.000 TL olarak doldurup bu senede dayanarak Ceylanpınar İcra Dairesi'nin 2007/220 sırasında kayıtlı dosya kapsamında icra takibi başlattığı, okur yazar olmayan katılanın süresinde itirazda bulunmaması nedeniyle takibin kesinleştiği anlaşılmakla; kendisi de işçi olarak çalışan sanığın, aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan, çevresine borçlu olduğunu bildiği katılana, eşinin yıllarca terzilik yaparak biriktirdiği parayı karşılıksız vermesinin hayatın olağan akışına ve genel hayat tecrübelerine uygun düşmediği gözetilerek, sanık hakkında tefecilik suçundan suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde birleştirilmesi sonrasında, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden CMK'nın 225/1. maddesine aykırı şekilde iddianame kapsamı dışına çıkılarak her iki suçtan da beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24681, Karar No: 2013/6291, Tarih: 06.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/24681 E.  ,  2013/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; sanığın sabıkasız olması ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşması nedeniyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına karşın, "şikayetin sürdüğü ve şartlarının oluşmadığı" biçimindeki kanuni olmayan ve çelişkili gerekçe ile tehdit suçuna ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.03.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

K.

KARŞIOY:

Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken cezanın alt sınırdan takdir edilmesi, tahrik hükmü ve takdiri indirimin uygulanması karşın, erteli ceza bakımından gerekçe gösterilmeden, hükmolunan cezadan fazla süreyle denetim süresine karar verilmiştir.

TCY’nın 51 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, erteleme kararı verilince, sanık hakkında bir yıl ile üç yıl arasında bir sürenin denetim süresi olarak uygulanması gerekmektedir. Somut olayımızda sanığa 1 yıl 3 ay hapis cezası hükmolunmuş, ancak gerekçe gösterilmeksizin doğrudan 2 yıllık deneme süresi uygulanmıştır. Gerekçesiz ve takdire dayandırılmayan bu uygulama, kişiselleştirmede çelişki yarattığından, yasaya aykırıdır.

Şöyle ki; bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olacağına ilişkin emredici kurallar (Anayasa, m.141/3; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları; 5271 sayılı CYY, m. 34/1 ve 230) ile mahkeme kararlarının gerekçeli olup olmama yönlerinden temyiz incelemesi yapılması zorunluluğu ve mahkeme kararlarının gerekçesiz olmasının kesin bozma nedeni olduğuna ilişkin yasa düzenlemesi karşısında (5271 sayılı CYY, m. 289/1-g ve halen yürürlükte olan 1412 sayılı CYY’nın 308/7 nci maddesi), erteli cezayla ilgili olarak hükmolunan ceza süresi dikkate alınarak, 1 yıl 3 ay yerine, gerekçe gösterilmeksizin doğrudan 2 yıl olarak belirlenmesi, anayasa, AİHS ve CYY'na aykırıdır.

Belirtilen amir hükümler karşısında, denetim süresinin belirlenmesinde, TCY'nın 51 nci maddesinin 3 ncü fıkrasında, bu konuda, gerekçe gösterilir denmesinin aranmasına gerek yoktur. Çünkü yasa koyucu, örneğin, ceza miktarı kadar veya tek bir rakkamla 3 yıl gibi bir rakkama yer vermeyip, 1 ila 3 yıl arasında bir deneme süresi kabul etmekle, yargıca takdir yetkisi bırakmıştır. Yargıç bu takdir yetkisini kullanırken, diğer tüm kararlarında olduğu gibi, burada da gerekçe göstererek bir deneme süresi belirlemek zorundadır. Yasa koyucu yargıca bu konuda, Anayasa ve AİHS hükümleri karşısında, gerekçe göstermene gerek yoktur diyemezdi. Eğer yasa koyucu böyle bir şeyi düşünseydi, tek bir rakama yer verirdi. Maddede 1 ila 3 yıl arası bir deneme süresinin öngörülmesi karşısında, anayasa, AİHS ve yasanın yukarıda belirttiğimiz düzenlemeleri nedeniyle, yargıcın mutlaka gerekçe göstererek bir deneme süresi belirlemesi gerekir. Bu nedenle, yasa koyucunun kabul ettiği 1 ila 3 yıl arasında bir deneme süresinin belirlenmesinde, "maddede gerekçe göstererek" şeklinde açık bir düzenleme olmasına gerek yoktur. Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olacağına ilişkin düzenleme, denetim sürelerinin belirlenmesinde de dikkate alınmalıdır. Aksinin kabulü, gerekçesiz, somut dosya ve olaylarla ilgili olmayan ve sanığın şahsi durumunu dikkate almayan kararlar verilmesine sebebiyet verir. Bu ise, hukuk devletinin istikrar ve güven ilkesiyle çelişir.

Evrensel bir ilke olan, mahkeme kararlarının gerekçeli olacağına ilişkin düzenlemelerin esas mahkemesince TCY'nın 51 nci maddesinin 3 ncü fıkrası bakımından da dikkate alınması ve yasa yolu incelemesinde de bu hususun bozma nedeni yapılması gerekmektedir.

Bu nedenlerle, yerel mahkeme kararının bu noktadan da bozulması görüşüyle yüksek çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/18949, Karar No: 2016/8067, Tarih: 18.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18949 E.  ,  2016/8067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinin taşınmaz maliki adına yatırılması için verilen mehillere rağmen yatırılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı kendisini vekille temsil ettirmediği halde, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin tümü ile hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3276, Karar No: 2007/8526, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3276 E.  ,  2007/8526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının Belediye İmar Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan ... 3068 ve şirintepe 8850 Ada 12 parsel sayılı taşınmazların değerlendirmeye esas alındıkları satış tarihi itibariyle alıcı, satıcı, satış miktarı ile değerini gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden, bu tarih itibarıyla imar yasası uyarınca imar düzenlemesine tabi olup olmadıkları ile düzenleme görmüşlerse düzenleme ortaklık payını karşılayacak şekilde indirim yapılıp yapılmadıklarına ilişkin belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan 2005 yılına ait buğday, şekerpancarı, ayçiçeği ve domates ürünlerine ait dekar başına üretim miktarı, toptan satış fiyatı ve üretim masrafını gösterir veri listesinin Tarım İl Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3273, Karar No: 2017/5666, Tarih: 24.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3273 E.  ,  2017/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/10/2015 tarih ve 2015/193-2015/320 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; dava konusu 24.12.2002 tanzim tarihli 700,000,00 USD bedelli senedin davalı tarafından üzerine isim ve bedelinin malen alındığına dair ibare yazılıp imzalanarak ve diğer kısımları doldurulmadan müvekkiline teslim edildiğini, müvekkilinin alacağına istinaden senedin geri kalan kısımlarını doldurup icraya koyduğunu, davalının İcra Hukuk Mahkemesinde takibin iptaline ilişkin dava açtığını, açılan dava neticesinde senedin vade tarihinde tahrifat yapıldığı, vade tarihi olan 25.5.2002 tarihi uyarınca senedin kambiyo senedi vasfını yitirdiği gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiğini, müvekkilinin ilkokul zamanında öğrendiği şekliyle “8” rakamını önce “2” rakamını oluşturup alt düz çizginin bitiminden üst çengeli çizgi ile birleştirmek suretiyle yazdığını, müvekkilince bu durumun alışkanlık haline geldiğini, tüm evraklarda bu şekilde bir yazım şeklinin bulunduğunu Ulusal Kriminal Bürosundan alınan raporun bu hususu teyit ettiğini, ileri sürerek dava konusu senet üzerindeki vade tarihinde yer alan “8” rakamının müvekkilinin eli ürünü olup olmadığının, senet vade tarihinde yer alan “8” rakamı üzerinde tahrifat yapılıp yapılmadığının tespitine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğini, müvekkilince açılan menfi tespit davası nedeniyle davanın derdestlik ve hukuki yarar yokluğundan reddinin gerektiğini, müvekkili ile davacı arasında çok uzun yıllar önce ticari ilişki bulunduğunu, bu ilişki nedeniyle dava konusu senedin adres ve bedeli malen ahzolunmuştur ibareleri yazılarak teminat niteliğinde verildiğini, davacının senedin vadesinde tahrifat yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamı, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava dilekçesinde yer alan talebin açılacak eda davası sırasında değerlendirilebilecek hususlardan olduğu, eda davası açılabilecek hallerde tespit davası açmakta davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22571, Karar No: 2017/2778, Tarih: 22.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/22571 E.  ,  2017/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Davacı, 60 parsel nolu taşınmazın muris babalarına ait olduğunu, davalının bahsi geçen taşınmaza su havuzu yapmak ve boru geçirmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, murisin, sağlığında talep ve rızası ile içme suyu temini amacıyla taşınmazda su kuyusu açtığını ve boru döşediğini, vefatından sonra kapanan kuyuyu tekrar canlandırma amaçlı taşımaza müdahale ettiğini, davacının itirazı üzerine müdahaleye son verdiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazandırıcı zaman aşımı nedeniyle davacı lehine irtifak ve mecra hakkı doğduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 60 sayılı parselin müstakilen davacının murisi müteveffa ... adına kayıtlı olduğu bu parselde davacı dışında başka mirasçıların da bulunduğu görülmektedir. Davacı, dava tarihinden önce yaptırdığı tesbite dayanmıştır. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/89 Değişik İş sayılı dosyasında mübrez bilirkişi raporunda 60 numaralı parselde, 31 metrekare su kuyusu kazısı yapıldığı, zemin altından 20 metre su borusu geçirildiği tesbit edilmiştir.

Bilindiği üzere Türk Medeni Kanunu'nun 718. maddesinde taşınmaz mülkiyetinin içeriği ''arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar.'' şeklinde belirtilmiştir.

Ne var ki, Davalının kayıttan veya mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının varlığı saptanamamıştır. Davalı bu haliyle 3. kişi konumundadır.

Öte yandan, zemin altındaki borular fiilen çıkarılmadığı sürece yasal düzenleme karşısında haksız elatmanın kabulu gerekeceği açıktır.

Hal böyle olunca iddia doğrultusunda davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar vermek isabetsizdir.

Davacıların temyiz itirazıyerindedir. Kabulüyle, açıklanan nedenlerden ötürü hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16715, Karar No: 2010/13482, Tarih: 02.12.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/16715 E.  ,  2010/13482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

765 sayılı TCK.nun 522/son madde ve fıkrası gözetilmeden, aynı suçtan mükerrir olan sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrasının sanık lehine uygulanması ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1 - Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre temel adli para cezasının 450 TL yerine, 489 TL olarak fazla tayini,

2- 31.5.2005 tarihli ilk hükümde sanığa hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bu hususun kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden, hükümde taksitlendirmeye ilişkin uygulama yapılmaması,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 231. maddesi gereğince istem gibi (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 513/2. madde ve fıkrasıyla tayin olunan adli para cezasının 450 Türk Lirasına indirilmesi ve aynı yasanın 513/2, 59, 647 sayılı Yasanın 4, TCK.nun 72. madde ve fıkralarının uygulanması sonucunda adli para cezasının 314 Türk lirası olarak belirlenmesi ve hüküm fıkrasına 31.5.2005 tarihli hükümdeki mahkemenin takdiri gözetilerek "sanığa tayin olunan adli para cezasının 647 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca birer ay ara ile altı eşit takside ödenmesine" ibaresinin ilave edilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 2.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19351, Karar No: 2014/6289, Tarih: 24.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19351 E.  ,  2014/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2012/296-2013/258

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar, davalılardan H A.ve E.. İ.. vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, müdahalenin keşfen belirlendiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne, müdahaleye konu alanda bulunan ekonomik ömrünü tamamlamayan ağaçlar yönünden ise yıkım isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 515 parsel sayılı taşınmazda davacı A.. Y..'in satış suretiyle 16.3.2007 tarihinde, davacı H.. Y..'in ise 23.11.2011 tarihinde pay edindikleri, davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakları bulunmadığı, mahkemece yapılan keşif sonrası fen bilirkişilerince düzenlenen rapor ve krokiye göre C harfi ile gösterilen 5.347,67 m2'lik alanı davalılar Ahmet ve Elif'in, D harfi ile gösterilen 5.594,61 m2'lik alanı davalı Murat'ın kullandıkları, elatılan bu kısımlarda davalılarca yetiştirilen bir kısım ağaçların ekonomik ömrünü tamamladığı, bir kısmının ise taşınmazdan sökülmesi halinde hayati faaliyetlerinin sona ereceğinin belirlendiği ve 2008-2012 tarih aralığı için ecrimisil hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davalıların haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kayden davacıların paydaşı oldukları 515 parsel sayılı taşınmazı, üzerine ağaç dikmek suretiyle kullandıkları belirlenmek ve kayda üstünlük tanınmak suretiyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinin kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Ne varki mahkemece yıkım isteği bakımından verilen kararın doğru olduğu söylenemez. Zira 4721 s. TMK'nun 683. maddesi hükmüne göre; bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir. Bu durumda, davacıların TMK’nun 683. maddesinden kaynaklanan mülkiyet hakkına değer verilerek müdahale edilen alanda bulunan bütün ağaçlar bakımından yıkım isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.