muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8162, Karar No: 2013/16172, Tarih: 01.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8162 E.  ,  2013/16172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü temyiz eden davacı idare vekili Av. ... ile davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.12.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kıyasi emsal olarak incelenen 3327 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında hangi kullanım amacına tahsis edildiği ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulup, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın aynı imar krokisi üzerinde konumları ve birbirlerine olan mesafeleri işaretlettirilerek,

3-Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

4-Dava konusu 1519 parsele ilişkin olarak 05.06.2012 tarihinde çekilen ve bilirkişi raporu içerisinde de yer alan fotoğrafta görülen binaların hangi kuruluşa veya kişilere ait olduğu fotoğraf üzerinde belirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4143, Karar No: 2018/3937, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4143 E.  ,  2018/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği eylemin zamanaşımı süresi itibariyle lehe olup 765 sayılı TCK'nın 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturup öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanun 102/4, 104/2 maddelerine göre yedi yıl altı aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi olan 22.08.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilerek 1412 sayılı suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8277, Karar No: 2011/3597, Tarih: 10.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8277 E.  ,  2011/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... varisi ... ve vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 5.718.00 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 10.3.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı, davalıya ait 39,40 ve 41 nolu parsellerin imar planında ilkokul alanı olarak gösterilmesi nedeni ile ilkokul alanından çıkarılması veya kamulaştırılmasının sağlanması için ilgili davaların açılması amacıyla kendisine 8.2.2002 tarihli vekalet verildiğini, aynı tarihte ücret sözleşmesi de imzalandığını, ilgili idarelere bu amaçla yaptığı müracaatlar reddedilince idare mahkemesinde dava açıp lehe 2010/8277 2011/3597

karar verildiğini ve kesinleştiğini, bu kararların infazı için gerekli başvuru ve işlemler yaptığını ve bu aşamada 28.2.2007 tarihinde azledildiğini, ihtara rağmen de vekalet ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla hakları saklı sözleşme ile kararlaştırılan 120.000 TL.den şimdilik 10.000 TL.nin idare mahkemesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile ödetilmesini istemiş, ıslah ile talebini 110.00 TL'e arttırmıştır.

Davalı, davacıya verilen vekaletin gereğinin yerine getirilmediğini, halen idareden istenilen sonucun alınamadığını, davacının ücret talebinin yapılan işle orantılı olmadığını, sözleşmenin sonradan doldurulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının sözleşme gereğince vekil olarak görevini yaptığı ve azlin haklı olmadığı gerekçesi ile 120.00 TL'nin 30.3.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının sözleşme gereğince vekil olarak görevini yaptığı ve azlin haklı olmadığı gerekçesi ile 120.00 TL'nin 30.3.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı sözleşmedeki imzanın kendisine ait olduğunu ne var ki değişik kalemle yazılan ibarelerin sonradan yazıldığını, kendisinin imza ve parafı olmadığından dolayı bağlayıcılık niteliği taşımadığını beyan etmiştir. Değişik kalemle yazılan bu ibareler ve ücret bölümünün sözleşmeye sonradan yazıldığı açık ve belirgin olduğu gibi mahkemece alınan Adli Tıp raporunda da yazıların davalıya ait olmadığı sabittir. Aynı sözleşmede davalının sonradan yazılan bu kısımları onayladığına ilişkin imza ya da parafı da bulunmamaktadır. Mevcut bu olgular karşısında sözleşmeye ilave edilen ve davaya konu vekalet ücreti sözleşmesine ilişkin "ücret" davalıyı bağlamaz. Bunun sonucu olarak davacı davalıdan sözleşmedeki maktu ücreti talep edemez. Mahkemece bu yönler gözetilerek uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sözleşmedeki maktu ücretin tümüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekir görüşünde olduğumdan dairemiz çoğunluğunun aksi yöne oluşan hükmün onanması görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/20874, Karar No: 2014/13231, Tarih: 03.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20874 E.  ,  2014/13231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, kasapçılık işiyle uğraşan müştekilerden daha önceden alış veriş yapması nedeniyle 1000 TL civarında borcunun olduğu, müştekilerin alacaklarını istemeleri üzerine sanığın borcuna karşılık Finansbank... Şubesine ait 30.1.2009 keşide tarihli, 5500 TL meblağlı, keşidecisi .... Tekstil Ticaret Limited Şirketi olan sahte olarak tanzim edilmiş çeki ... ismiyle ciro ederek verdiği ve borcundan ayrı olarak 200 TL daha istediği, müştekilerin de 200 TL'yi sanığa verip suça konu çeki aldıkları, akabinde müştekilerin söz konusu çeki tahsil etmek amacıyla muhatap bankaya ibraz ettiklerinde sahte olduğunun anlaşılması üzerine çek bedelini alamadıkları, bu şekilde sanığın hileli hareketler yaparak menfaat temin etmek suretiyle atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, müşteki ifadesi, çek fotokopisi, ilgili banka yazısı, ekspertiz raporu, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanunun'da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında“Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52

. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, haksız menfaat tutarının suça konu çekin alınması sırasında müştekiler tarafından sanığa verilen 200 TL olduğu halde daha önceden doğmuş 1000 TL'lik borcun da haksız menfaat kavramının içine sokularak haksız elde olunan yararın 1200 TL olduğu kabul edilip, bu miktarın doğrudan iki katı esas alınarak artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle sanığa 1200 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın 1200 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, '' sanığın, 5237 sayılı TCK' nın 158/1, f- son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 400 TL karşılığı 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 168/2 maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 10 gün adli para cezası karşılığı, 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17150, Karar No: 2015/228, Tarih: 20.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17150 E.  ,  2015/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2013/127-2013/489

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.02.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Çerkeşli 150 Ada, 7 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4-Dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir fotogrofların dosyaya eklendikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7515, Karar No: 2024/5549, Tarih: 02.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/7515 E.  ,  2024/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/641 E., 2022/256 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen kullanım kadastrosu davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) (16.) Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl davanın davacıları ile birleşen dosya davacıları vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle duruşma istemi davanın niteliği itibarıyla reddedilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında Kocaeli İli ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 280 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 parsel sayılı sırasıyla 1.417.78, 777.57, 598.47, 4.421.31, 1.598.22, 1.170.41, 1.145.88 ve 1.745,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'u 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıkları, 280 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 1996 yılından beri ... kullanımında olup, taşınmaz üzerine 1997 yılında kargir tek katlı ev yaptığı, 280 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1989 yılından beri ... kullanımında olup, taşınmaz üzerine aynı yıl fındık ağaçları dikip, kargir tek katlı ev yaptığı, 280 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 1989 yılından beri ... kullanımında olup, taşınmaz üzerine aynı yıl fındık ağaçları dikip kargir tek katlı ev yaptığı, 280 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1990 yılından beri ... kullanımında olup, taşınmaz üzerine aynı yıl fındık ağaçları dikip, ahır yaptığı, 280 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 1988 yılından beri ... kullanımında olup, taşınmaz üzerine 1989 yılında fındık ağaçları diktiği, 280 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 1989 yılından beri ... kullanımında olup, taşınmaz üzerine aynı yıl fındık ağaçları diktiği, 280 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 1994 yılından beri ... kullanımında olup, taşınmaz üzerine aynı yıl fındık ağaçları diktiği, 280 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 1994 yılından beri ... kullanımında olup, taşınmaz üzerine aynı yıl fındık ağaçları diktiği şerhi yazılarak 280 ada 2 parsel sayılı taşınmaz tarla, 280 ada 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmişlerdir.

Davacı ... ve ..., çekişmeli 280 ada 2, 3, 4, 5, 6 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar hakkında, birleşen 2011/799 Esas sayılı dosya davacısı ... çekişmeli 280 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar hakkında miras yoluyla gelen hakka dayanarak, birleşen 2011/1054 Esas sayılı dosya davacısı ..., çekişmeli 280 ada 6, 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar hakkında miras yoluyla gelen hak, pay satın alma ve taksime dayanarak çekişmeli taşınmazların kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasıyla dava açmışlardır.