muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5652, Karar No: 2018/13454, Tarih: 21.06.2018

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemenin önceki kararının Dairemizce tanık beyanlarından davalı işyerinde fazla çalışma yapıldığını söylemenin mümkün olmadığı, davacı tanıklarından ... davacının kendisinin yerine geldiğini, davacının haftanın 5 günü 08:00-17:00, diğer tanık ... ise haftanın 6 günü 08:00-16:00 mesai ile çalıştığını beyan ettiği bu çalışma sistemine göre davacının davalı işyerinde haftalık 45 saati geçen çalışması bulunmadığı, ispatlanmayan fazla çalışma ücreti alacağının reddine karar verilmesi gerektiği noktasında bozulmuştur.

Dairemizin bozma ilamı sonrası davacı vekili 06.05.2015 havale tarihli dilekçeyle davacının fazla çalışmanın varlığını ortaya koyduğunu belirttiği parmak izi sistemine ait çıktılar sunmuştur.

Davalılar vekilleri 06.05.2015 tarihli celsede söz konusu belgelerin ilk kez sunulduğunu bozma ilamından sonra sunulan belgeleri kabul etmediklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece bu kayıtlar ve dosya bilirkişiye tevdi edilmek üzere bozma öncesi rapordaki fazla mesai hesaplamasıyla parmak izine bağlı giriş-çıkışların paralellik gösterip göstermediği noktasında rapor alınması yönünde karar verilmiştir. Bilirkişi 21.01.2012-28.02.2013 çalışma dönemine ilişkin parmak izine dayalı mesai giriş ve çıkış saatlerini içerir çıktılara dayalı hesaplanan fazla çalışma alacağını hesaplamış, mahkemece bozma ilamına konu karar gibi fazla çalışma ücreti alacağının tahsili yönünde hüküm kurulmuştur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Tanık anlatımları dikkate alındığında davacının fazla çalıştığını ispatlayamamıştır. Davacının daha önce sunmadığı bozma ilamından sonra sunduğu ve davalı tarafça açıkça muvafakat edilmeyen parmak izi kayıtları da değerlendirilerek fazla çalışma ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Bu nedenle fazla çalışma ücreti alacağının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 21/06/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Somut uyuşmazlıkta tanık beyanlarının elverişli olmaması nedeni ile bozmadan sonra sunulan işe giriş ve çıkış saatlerini gösteren parmak kayıtlarının delil olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği tartışma konusudur.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 21/06/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Somut uyuşmazlıkta tanık beyanlarının elverişli olmaması nedeni ile bozmadan sonra sunulan işe giriş ve çıkış saatlerini gösteren parmak kayıtlarının delil olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği tartışma konusudur.

Mahkemece yapılan ilk yargılamada tanık beyanlarına dayanarak verdiği ilk karar Dairemizin 27.01.2015 gün, 2014/37154 Esas, 2015/2342 Karar sayılı ilamı ile “davacı tanıklarının ortak beyanlarından davalı işyerinde 3'lü vardiya ile çalışıldığı sabit olup, tanıklar vardiya haricinde, arıza ve bakım işi çıktığında, davacının ekstra mesai yaptığını beyan ettikleri, ancak, bu anlatımların davacının haftada kaç gün ve ne kadar saat fazla çalıştığını tespit için ispata elverişli olmadığı, mahkemece ispatlanamayan fazla çalışma ücreti alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma sonrası yerel mahkemeye davacı vekilinin işe giriş ve çıkış saatlerini gösteren bir dönem için parmak kayıtlarını sunması üzerine, yerel mahkeme önceki kararda direnerek, “dayanılan parmak izi sisteminin 2011-2013 yılları arasında olduğu da nazara alınarak ve dava konusu edilen dönemin tamamının parmak izleri ile tespitinin parmak izi sisteminin devreye girme tarihi itibariyle de mümkün olmadığı, söz konusu parmak izi ile hazırlanan çizelgelerin parmak iziyle tespit edilmeyen dönem açısından da emsal ve karine teşkil edeceği kanaatine varıldığı” gerekçesi ile fazla mesai ücret alacağına karar verilmiştir.

Direnme kararı önüne gelen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 18.04.2018 gün ve 2018/9-259 Esas, 2018/1036 Karar sayılı ilamı ile “mahkemenin direnme olarak adlandırdığı bu karar gerçekte direnme olmayıp bozma konusu ile ilgili bozma sonrası ortaya çıkan yeni delil ve olgulara dayalı olarak oluşturulan yeni hüküm niteliğinde olduğu” gerekçesi ile dosyanın temyizen incelenmesi için Dairemize göndermiştir.

Çoğunluk görüşü ile “Tanık anlatımlarının davacının haftada kaç gün ve ne kadar fazla çalıştığını tespit için ispata elverişli olmadığı, davacının daha önce sunmadığı, bozma ilamından sonra sunduğu ve davalı tarafça açıkça muvafakat edilmeyen parmak izi kayıtları da değerlendirilerek fazla çalışma ücreti alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğu, bu nedenle fazla çalışma ücreti alacağının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin bozma nedeni” olduğu gerekçesi ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Öncelikle dosya içeriğine göre işyerinde üçlü vardiyalı çalışma düzeni olduğu konusunda tartışma yoktur. Ancak davacı ve diğer kendisi gibi çalışanlar arıza bakımında çalışmakta olup, iddia ve beyanlarında vardiya bitmesine rağmen haftanın birkaç günü iyileştirme ve bakım çalışmalarının uzaması nedeni ile 2-3 saat çalıştıklarını, bu çalışma saatinin arızanın durumuna göre değiştiğini iddia etmiş, tanıklarda bunu doğrulamışlardır.

Davacı taraf dava dilekçesinde çalışma koşulları hakkında tanık beyanları yanında işyeri kayıtlarına da dayanmıştır. Dinlenen tanıklar işyerinde işe giriş parmak okuma kayıtlarının bir dönem tutulduğunu doğrulamışlardır.

6100 sayılı HMK’un 31. maddesi uyarınca “Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddî veya hukukî açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir”. Maddi vakıa, konusunda tarafların ve tanıkların beyanları çelişkili veya belirsiz ise ayrıntılı tanık beyanı alınması ve tanık beyanlarındaki çelişkinin giderilmesi, hakimin aydınlatma görevine girmektedir(Y. 9. HD. HD. 03.05.2013 gün ve 2011/9221 E, 2013/13387 K. Aynı yönde 22. HD. 13.10.2011 gün ve 2011/947 E, 2011/2792 K. , 22. HD.05.04.2013 gün ve 2012/19887 E, 2013/7448 K.). İşin düzenlenmesi çalışma şartları açık değil ve çelişkili ise aydınlatma görevi kapsamında hakim tarafından açıklığa kavuşturulmalıdır(Y. 22. HD. 29.03.2013 gün ve 2012/10997 E, 2013/6778 K ). Bu madde kapsamında, hakim gerekirse yeni delil sunulmasını da isteyebilir.

Somut uyuşmazlıkta, her ne kadar üçlü vardiya var ise de işin niteliğinden iyileştirme ve arıza bakımının devamı nedeni ile vardiya mesai süresi sona ermesine rağmen davacının çalışmaya devam ettiği sabittir. Bu işin niteliğinden kaynaklandığı gibi tanıklarca doğrulanmıştır. Ayrıca bozmadan sonra sunulan giriş ve çıkışı gösteren parmak okuma kayıtları da aynı yöndedir.

Öncelikle tanık beyanları elverişli olup, burada haftanın kaç günü ve kaç saat vardiya bitmesine rağmen çalışıldığı konusunda açıklık bulunmamaktadır. Bu durum hakimin aydınlatma görevi kapsamında kaldığından tanıkların dinlenerek kayıtlı dönem dışında açıklığa kavuşturulması ve belirsizliğin giderilmesi gerekir.

Öncelikle tanık beyanları elverişli olup, burada haftanın kaç günü ve kaç saat vardiya bitmesine rağmen çalışıldığı konusunda açıklık bulunmamaktadır. Bu durum hakimin aydınlatma görevi kapsamında kaldığından tanıkların dinlenerek kayıtlı dönem dışında açıklığa kavuşturulması ve belirsizliğin giderilmesi gerekir.

Diğer taraftan davacının temyizden sonra sunduğu ve işin niteliği nedeni ile vardiyalı çalışmada vardiya bitmesine rağmen çalışmaya devam edildiğini gösteren işe giriş ve çıkış saatlerini gösteren parmak izi kayıtları, davalının elinde bulunan ve davacının dava dilekçesinde dayandığı işyeri kayıtlarındandır. Yeni delil değildir. Kaldı ki maddi vakıa da belirsizlik halinde hakim yeni delil gösterilmesini de isteyebilecektir. Fazla mesai konusunda belirsizlik bulunduğuna göre dayanılan bu kayıtların daha sonra sunulması da yasaya uygundur. Mahkemece kayıtların esas alınması isabetlidir. Ancak mahkemece “söz konusu parmak izi ile hazırlanan çizelgelerin parmak iziyle tespit edilmeyen dönem açısından da emsal ve karine teşkil edeceği” gerekçesi ile kayıt olmayan dönem için tanık beyanları önceki karardaki haftalık çalışma esasına göre alınmıştır. Oysa tanık anlatımları ve çalışma saatleri konusunda belirsizlik giderilmediği gibi kayıtlı dönemde ortalama haftalık çalışma süresi daha az tespit edilmiştir. Emsal alınacak ise kayıtlı dönemde ki ortalama haftalık çalışma süresi esas alınmalıdır. Kararın bu yönü ile bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan Dairemiz çoğunluğunun bozma kararındaki gerekçelerine katılamıyoruz. 21.06.2018
Yargıtay — Esas No: 2011/42570, Karar No: 2012/43618, Tarih: 13.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/42570 E.  ,  2012/43618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın .....,Köyü tarımsal kalkındırma kooperatifi üyesi olup kooperatif adına diğer çalışanlarla birlikte usulsüz ve kaçak olarak kesildiği tesbit edilen 2 adet kökün bulundğu 12 nolu bölmede çalıştığı, emvali kendisi için götürme eyleminin tesbit edilmediği, baştan beri ağaçları kesmediğini ileri sürdüğü, tanık ...'in beyanında kooperatif adına dava açılmasını engellemek için ağaç toplayanlar hakkında tuttuklarını belirttiği anlaşılmakla, ..... Köyü tarımsal kalkınma kooperatifi başkan ve üyelerinin tanzim ettikleri tutanakta imzaları bulunanların tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2627, Karar No: 2014/9937, Tarih: 20.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2627 E.  ,  2014/9937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı ve katılma alacağı

... ile ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Aile Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.11.2012 tarih ve 245/806 sayılı hükmün Daire'nin 26.09.2005 gün ve 3226/13493 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacı ve davalı arasındaki boşanma davasının kesinleştiğini, davacının evlilik birliği içinde davalıya ait dükkanda ve değişik işlerde çalışarak elde ettiği gelir ile davalı adına kayıtlı bulunan ve halen konut olarak kullanılan ... ada ... parsel 2 nolu bağımsız bölümde katkısı olduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL'nin davalı kocadan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili 23.05.2011 tarihli cevap dilekçesinde, davacının iddiasının gerçeği yansıtmadığını açıklamış ve 20.05.2011 tarihli dava dilekçesiyle; davalının 1990 yılından itibaren Samsung yetkili servisinde ve mesai sonrasında kendisine ait atölyede çalışarak gelir elde ettiğini, elde ettiği gelir ile ... ada ... parsel ... ve ... numaralı iki adet dükkanı satın alarak eşi olan davacı adına tescil ettirdiğini, yine evlilik birliği içinde elde ettiği para ile davacı adına açılan hesaptaki 13.000 USD üzerinde paranın biriktiğini açıklayarak taşınmazlardan kaynaklanan 15.000 TL katkı payı bedeli ile bankada bulunan paranın yarısı olan 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davada, bankada davacı-karşı davalı kadın adına açılan hesapta bulunan para edinilmiş mal olduğundan katılma alacağına ilişkin talebin kabulüne ve ... ada ... parsel ... ve ... parsellere ilişkin talebin katkı ispatlanmadığından reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Daire'nin 26.9.2013 gün, 2013/3226-13493 Esas ve Karar sayılı kararında açıklanan nedenlerle mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir. Bu defa davalı- karşı davacı koca bozma ilamına karşı süresi içerisinde karar düzeltme dilekçesi vererek, her ne kadar yerel mahkeme hükmünün Daire'ce bozulmasına karar verilmiş ise de kararda yazım hatalarının bulunduğunu, katkı payı talebinde bulunduğu ... ada ... parseldeki ... ve ... nolu bağımsız bölümlere ilişkin açıklama yapılırken sanki davacı karşı davalı eşine aitmiş gibi ifade edildiğini, bu hususun düzeltilmesini, ayrıca davacı karşı davalı eşin açtığı davanın reddine, kendi açtığı katkı payına ilişkin davanın da kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen, mahkemece, lehine avukatlık ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmediğini, bu hususun temyizde ileri sürülmüş olmasına rağmen Daire bozmasında bu hususların gözden kaçırıldığını açıklayarak, bozma kararının belirtilen hususlar yönünden de düzeltilerek bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, davanın taşınmazlar yönünden Mülga 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca, eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde taraflarca edinilen mallardan kaynaklanan katkı payı alacağı ve bankada bulunan para yönünden 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devamı maddeleri gereğince kabul edilen yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan katılma alacağına ilişkin olduğu, davalı karşı davacı kocanın gerek çalışarak katkıda bulunduğu gerekse de yasal edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan alacak hakkına sahip olduğunun belirlendiğine ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davalı karşı davacı vekilinin sair karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiştir.

Ancak, davalı karşı davacı vekili, davacı karşı davalının açtığı davanın reddine karar verildiğini, birleşen davada ise kendilerinin açtıkları katkı payı ve katılma alacağına ilişkin davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde mahkemece her iki dava bakımından da lehine avukatlık ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmediğini, bu hususu temyiz incelemesi sırasında da ileri sürmüş olmasına rağmen değerlendirilmediğini bildirmiştir. Gerçekten de asıl davada davacı vekilinin açtığı alacak davası reddedilmiş, birleşen davada ise davacı Abdülbaki Tokay'ın alacak isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece avukatlık ücreti ile yargılama giderleri yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Davalı karşı davacı vekilinin bu husustaki temyiz isteğinin kabulü ile hükmün açıklanan nedenle de bozulması gerekirken bu hususun gözden kaçırıldığı ve maddi hataya dayalı olarak Daire'nin 26.9.2013 günlü hükmün esasının bozulmasına ilişkin kararında da bu hususa değinilmediği karar düzeltme isteği sonucu yeniden yapılan inceleme ile belirlenmiş olduğundan, davalı karşı davacı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Daire'nin 26.9.2013 gün, 2013/3226-13493 Esas ve karar sayılı bozma ilamındaki nedenlere ek olarak hükmün avukatlık ücreti ile yargılama giderlerine ilişkin olarak yukarıda belirtilen şekilde ilave yapılarak mahkeme hükmünün ilave yapılmış biçimiyle BOZULMASINA, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 50,45 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 1,95 TL’nin karar düzeltme isteyen davalıdan alınmasına, 20.05.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı ... vekili, 09.03.2011 harç tahsili bulunan dava dilekçesinde özetle; vekili ile davalının İzmir 1. Aile Mahkemesi'nin 2008/873 Esas, 2009/892 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, boşanma kararının Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini, müvekkilinin eşinin iş yerinde çalışarak yardımcı olduğunu, satın alınan evin bedeline maddi katkıda bulunduğunu vs. ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000 TL nin yasal faiziyle birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 23.05.2011 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun ve asılsız olduğunu, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, 23.05.2011 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun ve asılsız olduğunu, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davacı ... vekili, 20.05.2011 günü harçlandırılan ve eldeki ilk dava ile birleştirilmesine karar verilen dava dilekçesinde özetle; tarafların 1990 yılında evlendiklerini, davacının elekronik teknisyeni olduğunu ve evlenme tarihinden itibaren Samsung Yetkili Teknik Servisinde teknisyen olarak çalışmaya başladığını, mesai sonrasında ek iş yaparak ek gelir elde ettiğini, 1996 yılında kendi işyerini kurduğunu, ayrıca, şahsi otomobilini 07.12.2000 tarihinde üçüncü kişiye satarak ve kendine ait paralarla 38947 ada 1 nolu parseldeki 11 ve 12 nolu iki adet dükkanı üçüncü kişiden satın alarak o tarihte evli olan eşi (ilk davacı) Kadriye Tokay adına tapuda tescil ettirdiğini, bu dükkanlar için 15000 TL katkı payı bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yine özel bir bankanın Fevzipaşa Bulvarı şubesindeki davalı ... adına olan hesapta bulunan 13000 USD karşılığı 20000 TL'nin yarısı olan 10000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak iş bu davanın davacısına verilmesini, ayrıca, davalı ... tarafından kaçırılan eşyalar için şimdilik 3000 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir. İş bu dava, 20.05.2011 gün 2011/488-541 esas karar sayılı kararı ile ... 1. Aile Mahkemesi'ndeki derdest 2011/245 esasta kayıtllı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş ve yargılamaları birleşen dosya üzerinden devam etmiştir.

Mahkemece, 06.11.2012 günlü kısa ve gerekçeli kararda özetle: davacı adam ve davacı kadının açmış oldukları bu kararlarda edinilen malların edinilme tarihleri ve dosyadaki delil ve belgeler bilirkişi raporları dikkate alındığında kadının açmış olduğu 20000 TL'lik alacağın reddine, adamın açmış olduğu para alacağından 5493,22 TL'nin ve 950 TL'lik eşya alacağının kabulü ile toplam 6443,22 TL'nin kanuni faizi ile birlikte kabulüne, adamın eşyada 2050 TL paradan 4506,78 TL'lik kısmının ve dükkanlardan da 15000 TL'lik kısmının reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde ilk davacı ... vekili ve davalı/karşı davacı ... vekili tarafından dilekçelerinde yazılı nedenlerle bozma istekli olarak ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Ancak, ilk davacı ... vekilinin temyiz harçlarını yatırmaması nedeniyle mahkemenin 22.01.2013 gün ve 2011/245 -2012/806 sayılı ek kararı ile temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir. İş bu ek kararın tebliğine ilişkin belge dosya arasında görülememiştir. Fakat 25.01.2013 günlü “hükümlerin tebliğine mahsus belge” başlıklı davacı vekili Av. ... ile yazı işleri müdürünün imzaladığı bir belge mevcuttur. Bu belgede harç ve masraf alındığı yazılı ise de makbuz ve ödeme belgesi yoktur, neyin masrafı ve harcı olduğu anlaşılamamıştır. Bu nedenlerle Daire bu kişinin temyizini incelememiştir.

Daire'nin 26.09.2013 gün 2013/3226-13493 esas ve karar sayılı ilamında yazılı olduğu üzere davalı-karşı davacı (...) vekilinin temyiz itirazları incelenmiş ve Daire'nin bozma kararından kapsamlıca yazılı olduğu üzere mahalli mahkeme kararı bozulmuştur.

Bu kez, davalı-karşı davacı (...) vekili, 26.12.2013 havale tarihli dilekçe ile karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; davacı (davalı) ... ile karşı davacı (davalı) ... 07.09.1990 tarihinde evlenmişlerdir. ... 1. Aile Mahkemesi'nin 14.10.2009 tarihli 2008/873 esas 2009/892 karar sayılı kararıyla TMK'nun 166/1 maddesi uyarınca boşanmışlardır. ... ada ... nolu parsele ilişkin tapu kaydı getirilmiştir. 3/1320 arsa paylı dükkan nitelikli taşınmazın 22.12.2000 tarihinde ... isimli kişinin tapu memuru huzurundaki satışından ... kızı ... (ilk davacı-karşı davalı) adına tapu kaydı oluşturulduğu, fakat, ...'ın bu yerleri 28.08.2009 tarihinde tapu memuru huzurunda satışla ... isimli kişiye temlik ettiği görülmüştür. Adı belirtilen özel bankanın ... şubesinden ... adına olan hesap bilgileri getirilmiştir. Bilirkişi raporları, krokisi, fotoğraflar dosya içerisindedir.

Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, evlilik müessesesi devam ederken bedeli davalı (karşı davacı ...) tarafından ödenerek üçüncü kişiden tapu memuru huzurundaki satışla davacı (karşı davalı ...) eş adına tescil ettirilen taşınmazlarla ilgili olarak “gizli bağış” olup olmadığı ve gizli bağış olmadığı takdirde; 743 sayılı MK ve 4721 sayılı TMK kapsamına göre katkı payı ya da yasal edinilmiş mallara katılma alacağının bulunup bulunmadığı konularında toplanmaktadır.