muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/515, Karar No: 2012/1190, Tarih: 12.12.2012

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 135/2. maddesi ‘ Taşınmaz borçlu tarafından veya hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı resmi bir belge ile belgelenmiş bir akde dayanmayarak başkaları tarafından işgal edilmekte ise on beş gün içinde tahliyesi için borçluya veya işgal edene tahliye emri tebliğ edilir. Bu müddet içinde tahliye edilmezse zorla çıkarılıp taşınmaz alıcıya teslim edilir.’ hükmünü içermektedir.

3222 sayılı Kanunun 17. maddesi ile değişik İİK’nun135/2. maddesi değişiklik gerekçesinde, İcra marifetiyle satılan gayrimenkulün alıcısına tesliminde güçlüklerle karşılaşılmaması ve borçlu ile gayrimenkulü işgal eden arasında muhtemel suiniyetli anlaşmaları önlemek amacıyla, 135 inci maddenin ikinci fıkrası değiştirilmekte ve 27 ve 276. ncı maddelere paralel olarak, akdin usulüne uygun bir şekilde hazırlanmış bir belgeye dayanması şartı getirildiği belirtilmektedir.

Adliye Encümeni Tutanak gerekçesinde, ‘…..ihale edilen gayrimenkulün borçlu ve ona tebaan işgal edenlerle hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı tevsik edilen bir akde müstenit olmayarak, işgal edenler, kim olursa  olsun zorla çıkarılıp gayrimenkul alıcısına teslim olunur.’denilmektedir.

İİK 135/2. maddesi değişikliği ile ilgili her iki gerekçe birlikte değerlendirildiğinde, yasa koyucu  (hacizden) iflastan önceki zamanda düzenlenen belgeye dayalı tasarrufları korumayı amaçlamaktadır. Belgeye dayanmayan, hukuki olmayan kullanımlar ise korunmamaktadır.

Yasal düzenleme ve yargısal uygulamada, taşınmazların mülkiyetinin devri ve mülkiyet üzerine konulan sınırlı ayni  (İrtifak, intifa, gayrimenkul satış sözleşmesi, uzun süreli kira vs.) hakların geçerliliği kural olarak tapuya tescil, tapuya şerh ve noterde düzenlenen veya onaylanan bir resmi sözleşme koşuluna bağlıdır. Yargıtay kararlarında da İİK’nun 135/2 maddesinde belirtilen resmi belgeler, tapuya tescil, şerh ve noterde düzenlenen veya onaylanan belgeler olarak kabul edilmektedir.

Yargıtay 12.Hukuk Dairesi de bozma kararında genel kabul ve uygulama doğrultusunda; şikayetçinin (üçüncü kişinin),  kiracı olduğunu hacizden önce tapuya şerh edilmiş bir kira sözleşmesi veya hacizden önce noterde düzenlenmiş veya onaylanmış bir kira sözleşmesi ile ispat koşuluna dayandırmakta, şikayetçinin dayandığı kira sözleşmesinin adi nitelikte olduğu, İİK’nun 135/2 maddesinde belirtilen nitelikte belge olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddi gerektiğini bildirmektedir.

Somut olayda; davaya konu edilen 155 ada 20 parsel sayılı mülkiyeti Maliye Hazinesine ait arsa vasıflı taşınmaz 22.07.1998 tarihinden başlamak üzere Kiriş Otelcilik ve Turizm A.Ş lehine 49 yıllık irtifak hakkı tesis edilerek tapunun beyanlar hanesine kaydedildiği, irtifak hakkı sahibi şirket tarafından taşınmaz üzerine 44 adet bağımsız bölüm inşa edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davaya konu edilen 155 ada 20 parsel sayılı mülkiyeti Maliye Hazinesine ait arsa vasıflı taşınmaz 22.07.1998 tarihinden başlamak üzere Kiriş Otelcilik ve Turizm A.Ş lehine 49 yıllık irtifak hakkı tesis edilerek tapunun beyanlar hanesine kaydedildiği, irtifak hakkı sahibi şirket tarafından taşınmaz üzerine 44 adet bağımsız bölüm inşa edildiği anlaşılmaktadır.

Şikayet eden L..M.. ile ..Otelcilik ve Turizm A.Ş arasında düzenlenen 02.08.2001 tarihli sözleşmeyle 13 CE ve 14 CE nolu villaların  kullanım hakkının   L..M..’ ya bırakıldığı, Kemer İcra Müdürlüğünün 2003/109 talimat sayılı dosyasında yapılan tespitte  her iki villanın Ludmilla Mikhaylova ve eşi Segey   Mikhaylova tarafından kullanıldığı tespit edilmiştir.

İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesince, 04.03.2003 tarihinde ..Otelcilik ve Turizm A.Ş’nin iflasına karar verilmiştir.

İstanbul 1.İflas Müdürlüğünün 2003/4 sayılı dosyasında; 09.03.2009 tarihli Açık Artırma Suretiyle Gayrimenkul ve İrtifak Hakkı Satış ilanı ve Şartnamesinde ‘….. 115 ada 20 parselin İrtifak hakkının( Müflis şirket lehine 49 yıllık süreli irtifak hakkı tesisli) …ayrıca 20 parselde bulunan 44 adet ünitenin tamamına yakını yabancılar tarafından irtifak hakkı süresince kiralanmış olduğu fiili olarak eşyalı kullanıldığı bilirkişiler tarafından belirlenmiş olup üzerindeki kira şerhleri ile birlikte satılacağı’ belirtilmiştir.

15.05.2009 tarihinde yapılan ilk satışta ihaleyi ...İnşaat ve turizm A.Ş.’nin aldığı, ihalenin 28.12.2009 tarihinde kesinleştiği, 49 yıl süreli irtifak hakkının 11.03.2010 tarihinde  ihale alıcısı şirket adına tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır.

İflas İdaresince oy birliğiyle, ‘kiracılık haklarının tapuya şerh edilmesine ilişkin mevcut ve bundan sonra muhtemel taleplerin reddine ilişkin ‘ karar alınarak İflas masası tutanağına geçirildiği, 27.07.2010 tarihli tahliye emrinin şikayetçi vekiline 28.07.2010 tarihinde tebliğ edildiği saptanmıştır.

İİK’nun 8 maddesine göre İcra Müdürlüğünce düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.

İcra Müdürlüğünce düzenlenen, 09.03.2009 tarihli Açık Artırma Suretiyle Gayrimenkul ve irtifak Hakkı Satış ilanı ve Şartnamesinde ….. 115 ada 20 parselin İrtifak hakkının( Müflis şirket lehine 49 yıllık süreli irtifak hakkı tesisli) …ayrıca 20 parselde bulunan 44 adet ünitenin tamamına yakını yabancılar tarafından irtifak hakkı süresince kiralanmış olduğu fiili olarak eşyalı kullanıldığı bilirkişiler tarafından belirlenmiş olup üzerindeki kira şerhleri ile birlikte satılacağına ilişkin tutanak İİK’ nun 8. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup bu tutanak ve içeriği ihale alıcısı şirket tarafından ihale öncesi ve sonrasında itiraz edilmemiştir.

04.03.2003 tarihinde verilen iflas kararından önce, şikayetçi L..M..’nın 02.08.2001 tarihli sözleşmeyle 13 CE ve 14 CE nolu villaların 39 yıllık kullanım hakkını devraldığı ve fiilen kullandığı,  satış ilan ve şartnamesiyle de şikayetçinin hak sahipliği sıfatını kazandığı Kemer İcra Müdürlüğünün talimat dosyalarındaki tespitle iflastan önce ve sonrasında taşınmazdaki kullanım hakkının belirlendiği saptanmış olup bu belgelerle şikayetçinin kiracılık hakkının varlığının kabulü zorunludur

İİK’nun 125. maddesinde, ‘Artırma şartnamesinde taşınmazın, üzerindeki irtifak hakları, taşınmaz mükellefiyetleri, ipotekler, ipotekli borç senetleri, irat senetleriyle birlikte satıldığı ve borçlunun bu taşınmaz ile temin edilmiş şahsi borçlarının da alıcıya intikal edeceği’ hükmedilmiş olup İİK’nun 124 ve  125. maddeleri uyarınca taşınmazı açık artırmada satın alan alıcı, şartnamede belirtilen şekliyle, açık artırmadaki haliyle ve olduğu  gibi taşınmazı edinecektir.

Somut olayda; ihale ilan ve şartname içeriğine ihale alıcısı tarafından itiraz edilmeyerek ihale şartnamesi kesinleşmiş bulunduğundan, şikayetçinin taşınmazdaki kullanımının iflastan önce başlayan nizasız ve fasılasız olarak devem eden yasal ve kabul edilebilir bir sözleşmeye dayandığının kabulü gerekir.

İİK’nun 8, 124. 125. maddeleri uyarınca itiraz edilmeyerek ihale alıcısı yönünden kesinleşen ihale ilan ve şartnamesindeki tespit ve olgular ile olduğu gibi taşınmazı satın alan ihale alıcısı yönünden şartname tapu sicili gibi resmi belge niteliği kazanmış olup, Anonim Şirket olan ihale alıcısının basiretli tacir gibi davranması gerekir bu aşamadaki itirazı hakkın kötüye kullanılması olup TMK’nun  2. maddesi uyarınca hukuk kötü niyeti korumaz.

Tüm anlatılan nedenlerle; şikayetçinin dayandığı 28.07.2001 tarihli mülk kullanım sözleşmesi ile iflastan önce (04.03.2003) kullanımın başladığı ve ihaleden sonrada devam etmekte olduğu, itiraz edilmeyerek ihale alıcısı yönünden kesinleşen ihale şartnamesiyle, şartnamedeki tespit ve olguların alıcı tarafından benimsendiği başka bir deyişle iflastan önceki kiracılık ilişkisi ve kullanımın İİK’nun 135/2.maddesinde belirtilen nitelikte bir resmi belgeye dayandığı açıktır. Bu gerekçelerle yerel mahkemenin davanın kabulü ve direnme kararı yerindedir. Yerel mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumdan,  Hukuk Genel Kurulunun çoğunluğunun direnme kararının bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/8463, Karar No: 2013/3936, Tarih: 11.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/8463 E.  ,  2013/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ve üst Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİ, ancak;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8.maddesi uyarınca sanık hakkında öncelikle gün adli para cezası belirlenmesi ve artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı ile belirlenmesi gerektiği gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK hükümlerine göre cezaların toplanması öngörülmediği, her bir cezanın varlığını ayrı ayrı koruduğu gözetilmeden sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtimaına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince,

Sanık hakkındaki hükmün, 1 numaralı bendindeki "....günlüğü 30 YTL den olmak üzere...." ve " karşılığı 6750 YTL .." ibareleri çıkartılmak, 2 numaralı bendindeki "...5625 YTL.." ibaresi çıkartılarak yerine " 187 gün .." ibaresi yazılmak ve 2 numaralı bentten sonra gelmek üzere, 5237 Sayılı TCK'nun 52/2.maddesi gereğince sanığın ekonomik sosyal durumu dikkate alınarak gün adli para cezasının günlüğü 30,00 TL den 5610,00 TL adli para cezasına çevrilmesine " cümlesi eklenmek ve hükümdeki adli para cezalarının içtimai ile ilgili "4 " numaralı hüküm fıkrasının hükümden çıkartılarak sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suça konu çayların kolluk biriminin yapmış olduğu arama tarama faaliyetleri sırasında boş arazide ve sahipsiz bir şekilde ele geçirildiği cihetle; sanığın arazide bulunan suça konu çayları sahiplendiği, kendisine ait olduğu yönündeki beyanı dışında mahkumiyeti için yeterli başkaca delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 289/g maddelerinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; iddia, savunma, sanığın leh ve aleyhindeki kanıtların tartışılması ve yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden ve mahkemeye ait Dairemizden aynı gün temyiz incelemesinden geçen 18 adet dosyanın tamamında da hükmün gerekçesinin aynı olup her dosyanın özelliğine göre somut olaya uygun ve yeterli gerekçe içermeden, sanığın eylemi somutlaştırılmaksızın şablon nitelikte yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay — Esas No: 2012/9400, Karar No: 2014/17744, Tarih: 23.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/9400 E.  ,  2014/17744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/227418

MAHKEMESİ : Avanos Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2009

NUMARASI : 2007/22 (E) ve 2009/107 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tarşılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ancak;

1- Olay tarihinde sanığın diğer sanık ile birlikte yakınana ait bir bağ sınırları içindeki iki adet ağacı kestiği, ağaçlardan birini odun haline getirerek kamyonete yüklediği, tanık Y.. A..'ın müdahalesi üzerine kestikleri diğer ağacı olay yerinde bırakarak uzaklaştıkları; sanıkların eyleminin bu şekliyle 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

Kabule göre;

2- Hırsızlık suçundan, erteli hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (a), ( b), (c), (d), ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, anılan maddenin 3. fıkrası gereğince, cezası ertelendiği için kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1 ve 2. fıkralarının uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. P..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereğince bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık A.. C..'a sirayetine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11506, Karar No: 2023/1217, Tarih: 13.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/11506 E.  ,  2023/1217 K.**

**"İçtihat Metni"**

EK KARAR TARİHİ : 30.11.2021

EK KARAR SAYISI : 2020/77 E., 2020/322 K.

ŞİKÂYETÇİ : Gümrük İdaresi

MALEN SORUMLU : ...

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Horasan Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2020/77 Esas, 2020/322 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Horasan Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/77 Esas, 2020/322 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

2.Horasan Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2020/77 Esas, 2020/322 Karar sayılı ek kararı ile malen sorumlu vekilinin temyiz başvurusu hakkında, “temyiz talebinin yasal süresi içerisinde yapılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Malen sorumlu vekilinin temyiz isteği, 17.11.2021 tarihli başvurunun süresinde olduğuna, müvekkiline yapılan tebligatların usûlsüz tebliğ edildiğine, temyiz süresinin bir hafta değil, 15 gün olduğuna, aracın müsaderesine karar verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve re'sen göz önünde tutulacak olan sebeplerle temyiz başvurusunun kabulüyle 30.11.2021 tarihli ek kararın bozularak, 17.11.2021 tarihli temyiz başvurusunun kabulüyle mahkeme ilâmının bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

Malen sorumlunun yokluğunda verilip, 08.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.11.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, malen sorumlu vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Horasan Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2020/77 Esas, 2020/322 Karar sayılı ek kararında malen sorumlu vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3282, Karar No: 2015/3641, Tarih: 13.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3282 E.  ,  2015/3641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/146-2014/1288

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeni malikin ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı-müvekkilinin davalının oturmuş olduğu, taşınmazı kendi ihtiyacı için kullanmak üzere 28/05/2013 tarihinde malik Ü...K...'den satın aldığını, davalıya noter aracılığıyla 30/05/2013 keşide tarihli ihtarname gönderildiğini, ihtarnamenin davalıya 03.06.2013 tarihinde tebliğ edildiğini ileri sürerek davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise kendisinin satış yapmadığını, okuma yazma bilmemesi nedeniyle H...B...’nın kendisini kandırdığını, kime nasıl satış yapıldığını bilmediğini, ancak kendisinin evi satmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının yeni malik sıfatı ile edinme tarihi olan 28/05/2013 tarihinden sonra 30/05/2013 tarihinde noter ihtarı ile durumu kiracıya bildirdiği ve 04/02/2014 tarihinde süresinde dava açtığı, davalının tapuda satış işlemini bizzat kendisinin okuyarak imzaladığı, bu nedenle iddiasını kanıtlayacak haklı delilinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir. Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak bir akdin varlığını kanıtlama yükü TMK.nun 6.maddesi uyarınca bunu iddia eden tarafa aittir. Akdin varlığını kanıtlama yükü altında olan taraf bu iddiasını 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 187 ve devamı maddelerine göre kanıtlamak zorundadır.

Olayımızda; davacı, davalının kiracı olduğunu iddia etmediği gibi buna ilişkin herhangi bir delil de ileri sürmemiştir. Nitekim taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi de bulunmamaktadır. Davacının, dava konusu taşınmazı edinmesinden sonra davalıya taşınmazı tahliye etmesi için ihtar gönderdiği iddiasına karşılık, davalı ise dava konusu taşınmazın kendisine ait olduğunu, kendisinin evi satmadığını savunarak kira ilişkisini reddetmiştir. HMK.nun 200. maddesine göre davacının kiracılık ilişkisini tanıkla kanıtlama olanağı bulunmadığından yazılı belge ile kanıtlamak zorundadır. Davacı yemin deliline de dayanmamıştır. Bu durumda davacı kiracılık ilişkisini kanıtlayamamıştır. Taraflar arasında kira ilişkisinin varlığı kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulmalıdır.

Hükmün bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22831, Karar No: 2012/37565, Tarih: 10.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/22831 E.  ,  2012/37565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuk savunmanı olarak 5271 sayılı CMK.nun150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

2- Emanette kayıtlı suça konu bıçağın akıbeti hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine ''3 adet davetiye gideri 15 TL'nin suça sürüklenen çocuktan tahsili ile hazineye irat kaydına'' ibaresinin yazılması ve hükme ''Adli emanette kayıtlı suça konu bıçağın TCK.nun 54/4. madde ve fıkrası uyarınca müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.