muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3554, Karar No: 2024/5451, Tarih: 02.07.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararında kastedilen ... şirketinin unvanının uzantılarının farklı olması ise; lisans sözleşmesinin tarafı olan ... ... Ltd. Şirketi ile 01.06.2018 tarihli yetki belgesini tanzim eden ... ... şirketinin aynı şirket olup farklı ülke mevzuatları bakımından unvanın yazılışının değişebileceğini, raporda da bunun belirtildiğini, 01.06.2018 tarihli yetki belgesine göre dava açıldığını, mahkeme şirketler arasında bağlantının tespit edilemediğine değinmiş ise de bu hususun da yerinde olmadığını, mahkemenin 05.11.2019 tarihli ara kararı gereğince talep olunan belgenin sunulduğunu, süreden sonra sunulan bir belge olmadığını, müvekkilin dava açma yetkisi olduğunu, marka sahibi olması gerekmediğini, markanın Türkiye dahil pek çok ülkede tescilli olup tanınmış marka olduğunu, Yargıtay'ın da marka hukukunda ülkesellik, başvuru ve tescilde öncelik ilkelerine rağmen başvuru ve tescilde kötü niyetin himaye edilmemesine ilişkin ... ilkenin uygulanması gerektiğini belirttiğini, Google arama motorunda dahi "DUBBLE BUBBLE" yazıldığında sadece müvekkilinin sattığı ürünlerinin reklamlarının çıktığını, davacının markasının "uluslararası tanınmış markanın" kötü niyetli bir kopyası olduğunu, markaya tecavüz açık olduğu gibi, davacı markasının da hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini, aynı sektörde faaliyet gösteren davacının uluslararası tanınmış markadan haberdar olmamasının mümkün olmadığını, tescilin kötü niyetli olduğunu, Türkiye'de ve Avrupa Birliği'nde bu marka ürün satılmadığı, marka tanıtımına ilişkin hiçbir veri olmadığı, logo ve şekillerin tanınmadığı, taklit amaçlı kötü niyetli tescilinin açık olduğunu, haksız rekabet iddiası ve tazminat talebinin kabulü gerektiğini, iddianın ispatlandığını, tanık beyanın da bu yönde olduğunu, rapora karşı itirazlar ile yeni rapor alınmasını talep ettikleriini mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiğini belirterek asıl davanın usulden ve esastan reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karşı davacının iddiasının dayanağı olan markanın Türkiye'de tescilli olmadığı, kötü niyet iddiasına yönelik dava açma hakkı gerçek marka hakkı sahibine ait olduğundan davacının belirtilen sebebe dayalı olarak doğrudan hükümsüzlük davası açma hakkının bulunmadığı, karşı davacının diğer hükümsüzlük sebeplerine ilişkin istinaf istemine gelince; dava konusu 2003/29043 numaralı MERTSAN DOUBLE DOUBLE markası 02.02.2005 tarihinde 28, 29 ve 30 nolu emtia sınıfında karşı davalı adına tescil edildiği, karşı davanın ise 26.10.2018 tarihinde açıldığı, hükümsüzlük davaları yönünden 5 yıllık hak düşürücü süre öngörüldüğü dikkate alındığında markanın sicile kaydedildiği 02.02.2005 tarihinden, 26.10.2018 dava tarihine kadar 5 yıllık dava açma süresinin geçirildiği re'sen dikkate alınarak bu sebeple hükümsüzlük davasının reddi gerekirken farklı gerekçe ile reddedilmiş olması nedeni ile kararın gerekçesinin bu yönden düzeltilmesi gerektiği, karşı davacının hükümsüzlük davası reddedildiğinden, karşı davalının kullanımının markasal hakkına dayandığının kabulü gerekli olup karşı davacının markaya tecavüz isteminin de bu nedenle reddine karar verildiği, davalı-karşı davacının, haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve manevi tazminat talebi yönünden ise; davacı-karşı davalının tescilli markasından kaynaklanan haklarını korumak amacıyla hukuki işlem yapması, dava açması yahut buna ilişkin davalı-karşı davacı tarafın müşterilerine bildirimde bulunmasının haksız rekabet teşkil etmeyeceği gibi davacı-karşı davalının davalı-karşı davacının ürünlerini kötülediği, müşterilerine davalı-karşı davacının ticari itibarını sarsacak haksız söylemlerde bulunduğuna dair somut bir delil de bulunmadığı gerekçesi ile bu istemin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, davalı-karşı davacının asıl davaya ilişkin istinaf istemine gelince; dosyaya yansıyan bilgi ve belgeler, bilirkişi raporu ve İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre karşı davacı-davalının Türkiye'deki en eski kullanımının 2009 yılına dayanığı, davalının DUBBLE BUBBLE markasını 2009 yılından itibaren aynı alanda kullandığı, davacının MERTSAN DOUBLE BUBBLE markasının başvuru tarihinin 28.10.2003, tescil tarihinin 02.02.2005 olduğu tarafların aynı sektörde faaliyet gösterdikleri, davacının davalıya 15.05.2018 tarihinde ihtarname göndererek 31.08.2018 tarihinde dava açtığı dikkate alındığında somut delil durumuna göre markaya tecavüz ve haksız rekabet iddiası yönünden de sessiz kalma yolu ile hak kaybının oluştuğu ve bu hususun taraflarca ileri sürülemese de re'sen dikkate alınacağı gerekçesi ile asıl davada tecavüzün tespiti ve meni ile manevi tazminat taleplerinin reddi gerekirken kabulü yerinde görülmediği, asıl davaya ilişkin kararın bu nedenle kaldırılması gerektiği gerekçesiyle davalı- karşı davacı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının son beş yıl içinde satış yaptığına dair delil fatura veya resmi kayıt bulunmadığını, asıl davanın reddinin hatalı olduğunu, piyasada faaliyet göstermediğini belirterek asıl davanın reddine dair kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı-karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1.Asıl davada davacı, davalının DUBBLE BUBBLE şeklindeki markasal kullanımının, kendi adına tescilli 2003/29043 numaralı Mertsan DOUBLE BUBBLE markasına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek tecavüzün tespiti, meni, durdurulması, hükmün ilanı ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

2.Karşı davada davacı, DUBBLE BUBBLE markasının tanınmış marka olduğunu, davalının tescilinin kötü niyetli olduğunu, marka üzerinde üstün hak sahibi olduğunu ileri sürerek davalının 2003/29043 numaralı Mertsan DOUBLE BUBBLE markasının hükümsüzlüğüne, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni ile hükmün ilanı ve manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13365, Karar No: 2016/3097, Tarih: 10.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13365 E.  ,  2016/3097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl dosyada davacı vekili,davacının davalıya bağlı işyerinde teknisyen olarak çalışırken meydana gelen trafik kazasında sağ bacağını kısmen organik ve fonksiyonel olarak yitirdiğini, olayın 23/02/2009 tarihinde 3476 taşıt görev emri ile özel trafolu müşterilerin ölçü kontrol endeks okumasına işverene ait araç ile giderken meydana geldiğini, davalının olay sebebiyle sorumlu olduğunu, davada zincirleme sorumluluğa dayandıklarını, davacının maddi ve manevi zarara uğradığını, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleşen ...... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/2 Esas - 2013/14 Karar sayılı dosyasında davacı vekili, davacının, davalıya bağlı iş yerinde meydana gelen trafik kazasında malul kaldığını, oluşan maluliyetin davacının erken yıpranmasına, daha fazla efor sarf ederek aynı sonuca ulaşabilme zorluğuna ve ekonomik geleceğinin sarsılmasına yol açtığını, iş göremezlik tazminatının koşullarının olayda mevcut olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 82.451,48 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyen yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin kazada doğrudan doğruya herhangi bir sorumluluğu olmadığını, davalı şirketin kazaya karışan aracın tüm periyodik ve sair bakımlarını eksiksiz olarak yaptırdığını, bu yönüyle atfedilecek herhangi bir kusurun bulunmadığını, davacının normal işine başlayıp halen çalışmaya devam ettiğini, gelirinde herhangi bir kaybı olmayıp maddi bir zararının olmadığını, manevi tazminat hususunda ise davalı şirketin kusurundan söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;

Asıl dava yönünden; davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile tazminatın 1.000,00 TL'sinin olay tarihi olan 23/02/2009 tarihinden itibaren 103.123,25 TL tazminatın ıslah tarihi olan 18/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile kısmen reddine,20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23/02/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Birleştirilen dava yönünden; davacının davasının kabulüne, 84.451,48 TL'nin dava tarihi olan 01/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davacı vekilince,dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile 23.02.2009 kaza tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olmakla mahkemece, dava dilekçesi ile talep edilen miktar yönünden kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmişken, ıslah edilen miktar yönünden de kaza tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3)Manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan miktar kadar olması gerekir. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, olay tarihine göre paranın alım gücü gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup, daha fazla manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

4)Trafik kazası sonucu sürekli işgöremezlik nedeniyle ortaya çıkan zararın tayininde zarar görenin elde ettiği gelir önem arz eden hususlardan olup mahkeme, zararı resen belirlemek durumundadır. Zarar miktarı tespit edilirken göz önünde bulundurulacak olan gelir, zarar verici olayın meydana geldiği andaki gelir olmakla birlikte bu gelire zarar görenin ileriki yıllarda elde edeceği terfileri, ücret ve maaş yükselmeleri gibi gelir artışlarının da eklenmesi gerekmektedir.

4)Trafik kazası sonucu sürekli işgöremezlik nedeniyle ortaya çıkan zararın tayininde zarar görenin elde ettiği gelir önem arz eden hususlardan olup mahkeme, zararı resen belirlemek durumundadır. Zarar miktarı tespit edilirken göz önünde bulundurulacak olan gelir, zarar verici olayın meydana geldiği andaki gelir olmakla birlikte bu gelire zarar görenin ileriki yıllarda elde edeceği terfileri, ücret ve maaş yükselmeleri gibi gelir artışlarının da eklenmesi gerekmektedir.

Somut olayda, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda, davacının kaza tarihinde davalı bünyesinde memur olarak çalıştığı, 2009 Aralık ayı maaşının 1.683,00 TL (asgari ücretin 3.08 katı) olduğu, rapor tarihindeki ücretinin bilinmediği, bu nedenle hesaplamanın kaza tarihine en yakın aldığı maaşına göre yapıldığı belirtilmiştir. Oysa, mahkemece yapılması gereken iş, rapor tarihine kadar olan maaşının sorulması ve bilinen dönem hesabında bu ücretlerin bilinmeyen dönem için ise aldığı maaşın asgari ücrete oranı esas alınarak hesaplama yapılması, gerekirken davacının kaza tarihine en yakın ücreti esas alınarak hesaplama yapılması doğru görülmemiştir.

5) Birleşen dava dosyasında davacı vekili, 82.451,48 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmişken mahkemece talep aşılarak 84.451,48 TL'ye karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2),(3),(4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (5) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31524, Karar No: 2012/32458, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31524 E.  ,  2012/32458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile “davacıya usulüne uygun olarak işyeri değişikliği ve işe davet yazısı bildirilmiş olmasına rağmen işe başlamadığı neden icabet etmediği ve en son mevsimlik çalışmaya katılmama sebebi konusunda da herhangi bir delil ibraz etmediği, feshin 4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesi hükümlerine uygun olduğu” gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine, işçilik alacaklarının tahsiline dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.01.2012 gün ve 2009/35247 Esas, 2012/1876 Karar sayılı kararı ile “somut olayda taraflar arasında 17.12.2007 tarihinde baraj yapım işinin sona erdiği konusunda ihtilaf bulunmadığı, 10.4.2008 tarihli işverence gönderilen ihtarname ile davacıya Boğazköy Baraj inşaatında mevsimlik işçi olarak çalışmaya başlaması hususunun bildirildiği, işverence tutulan 18.12.2007 tarihli tutanakta davacının mesaisine ihtiyaç olmadığından 17.12.2007 itibariyle çıkış verildiği ancak kendisine ait çalışma belgesini imzalamaktan kaçındığının belirtildiği ve düzenlenen çalışma belgesinde de işten ayrılma nedeni ‘ çıkarma’ olarak gösterildiği, davacılarla birlikte çalışan davacı tanıklarının da işin bittiğini ve davacının iş akdinin feshedildiğini belirttikleri, davacının iş akdine 17.12.2007 tarihinde iş bitimi sebebiyle işverence son verildiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu fesihten sonra ki davet üzerine davacının yeni işyerinde başlamamasının sonuca etkisinin bulunmadığı, kıdem ve ihbar tazminatları yönünden davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “ihale bitiminin iş sözleşmesinin feshi anlamına gelmediği gibi, baraj inşaatının bitmesinin de fesih anlamına gelmeyeceği, 18.12.2007 tarihli tutanağın baraj işinin bitmesi nedeni ile davacının mesaisine ihtiyaç duyulmadığına yönelik olduğu, davacının her yıl aynı tarihte işine ara verdiği, davacının daha sonra davet edilmesine rağmen işe gelmediği, bu konudaki BÇM tespitinde de feshin haklı nedene dayandığının belirtildiği, fesih 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.g maddesine uygun olduğu, kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerektiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacının iş akdine 17.12.2007 tarihinde iş bitimi sebebiyle işverence son verildiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu fesihten sonra ki davet üzerine davacının yeni işyerinde başlamamasının sonuca etkisinin bulunmadığı, kıdem ve ihbar tazminatları yönünden davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10. 2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42384, Karar No: 2017/23714, Tarih: 01.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42384 E.  ,  2017/23714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı, bir kısım işçilik alacaklarına yönelik başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından süresinde temyizi sonrasında, 15.12.2016 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminin muhtıraya rağmen nispi temyiz karar harcının yatırılmaması sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas-2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece yukarıda belirtilen nitelikleri haiz bir muhtıra gönderilmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece yukarıda belirtilen nitelikleri haiz bir muhtıra gönderilmediği anlaşılmaktadır.

Davalıya usulüne uygun bir muhtıra gönderilmediğinden, muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile davalının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 15.12.2016 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.