muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1392, Karar No: 2019/2960, Tarih: 15.04.2019

Davalı vekili; davacının dayandığı yönetim sözleşmesinin davacı ile dava dışı Dame Holdings B.V. arasında düzenlendiğini ve faturaların bu şirkete düzenlendiğinden alacağın bahse konu şirketten istenmesi gerektiğini, müvekkilinin İngilizce bilmediğini, esas taraf sözleşmesinin bu dilde olması nedeniyle bu sözleşmeden müvekkilinin yeni haberdar olduğunu, sözleşmenin müvekkilinin iradesini yansıtmayıp düzenlenmesi esnasında yeminli tercüman bulundurulduğuna dair ibarenin olmadığını, esas taraf sözleşmesinin usulsüz olması nedeniyle müvekkilinin sorumlu olmadığını, faal olmayan şirket için yapıldığı iddia edilen masrafların gerçek dışı ve fahiş olduğunu, genel kurul kararı olmaksızın yapılan fahiş masraflardan davacı şirketin vekil gibi sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, davalı tarafın %20 oranında kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; dosya arasına alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davacının, dava dışı şirkete verdiği hizmet karşılığı düzenlenen faturaların ödenmediği, yönetim sözleşmesinden kaynaklı olarak 6098 sayılı TBK 128. maddesi uyarınca (mülga 818 sayılı BK md. 110) davalının bağımsız garanti sorumluluğunun doğduğu, davalının, davacı ile dava dışı şirket arasındaki yönetim sözleşmesinden kaynaklanan yıllık ücret alacağını içerir 11.305,00 EURO bedelli faturanın ödenmeyen kısmını teşkil eden ve bilirkişi raporunda belirlenen 4.310,55 EURO'yu işlemiş faizi ile birlikte ödemekle yükümlü olduğu, alacağın işlemiş faiziyle 4.452,62 EURO olduğu, davacının dava konusu alacağa dayanak olarak gösterdiği faturaların tek başına ispata yeterli olmadığı, davalının, davacıya yönetim hizmet bedelini ödediğini 6100 sayılı HMK 200. maddesi uyarınca yazılı delille ispat edilemediği, bu sebeple dava konusu icra takibine vaki itirazının kısmen haksız olduğu, davacının icra takibinde kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu icra takibine yapılan toplam 4.452,62 EURO'nun fiili ödeme günündeki TC. Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak TL karşılığına yönelik itirazının iptali ile takibin devamına, asıl alacak 4.310,55 EURO'ya takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi uyarınca Devlet Bankalarının EURO cinsi döviz için açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasına, takip tarihinde geçerli kur esas alınarak kabul edilen tutarın %20'si karşılığı 1.982,85 TL icra inkar tazminatının tahsiline, kötü niyet tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak kararda, davacı tarafça, dava dışı şirkete sunulan hizmetten doğan alacağın tahsil edilemeyen kısmının 4.310,55 EURO olduğu, diğer alacakların tek başına fatura ile ispatının mümkün olmadığı belirtilmiş ise de, davacı tarafça sunulan 18.03.2015 tarihli dilekçe ekindeki tercüme edilmiş cari hesap ekstresinin “Kalan ödenmemiş tutar” olarak adlandırılan sütununda yer alan ve reddedilen diğer alacak kalemlerinin de kabul edilen 4.310,55 EURO bedelli alacak kalemi ile aynı sütunda yer aldığı, anılan sütundaki 3.689,00 ve 257,87 ibareleri yanında “ödeme” ibaresinin bulunduğu, aynı sütundaki 4.310,55 ve 2.975,00 ibarelerinin yanında ise “ödeme” ibaresinin bulunmadığı, yine cari hesap ekstresinin anılan sütunundaki tüm alacak kalemlerinin faturalara dayalı olduğu görülmekle anılan hesap ekstresindeki ibarelerin ne anlama geldiği, hangi alacak kalemlerinin ödenip hangi alacak kalemlerinin ödenmediği belirlenememiş olup bu hususta kararda da yeterli açıklama bulunmamaktadır. Ayrıca, ödemeler kabul edilse dahi, cari hesap ekstresindeki ödenmemiş tutarlara ait sütundaki alacak kalemlerinden, yanında “ödeme” ibaresi yer almayan 4.310,55 EURO'luk alacak kalemi bakımdan talebin kabul edilip yanında “ödeme” ibaresi yer almayan 2.975,00 EURO'luk alacak kalemine ilişkin talebin, yeterli açıklama olmaksızın reddine karar verilmesi de doğru olmamıştır. Bu sebeple mahkemece, davacı tarafça sunulan 18.03.2015 tarihli dilekçe ekindeki tercüme edilmiş cari hesap ekstresindeki yazılı ibarelerin taraflara açıklattırılması sonrası yapılacak değerlendirmeye göre karar verilmesi gerekirken, belirtilen hususlarda yeterli açıklama olmaksızın 4.310,55 EURO bedel üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 525,22 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14353, Karar No: 2010/15654, Tarih: 29.09.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/14353 E.  ,  2010/15654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Reddi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 16.11.2009 gün ve 16195-19760 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 172.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8946, Karar No: 2013/15615, Tarih: 08.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8946 E.  ,  2013/15615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının aynı zamanda intifa hakkı sahibi olan ... Petrolcülük AŞ (Moil)'nin bayisi olduğunu, davacı ile davalı arasında da LPG satış ve sevki konusunda bayilik sözleşmesi olduğunu, intifa hakkı sahibi tarafından davacı ve davalı aleyhine açılan men'i müdahale davasında LPG sevk ve satışının durdurulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verildiğini, kararın uygulandığını, davacının davalıya 30/07/2009 tarihli noter ihbarnamesini göndererek sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini, davacının davalıya borcunun bulunmadığını, ticari ilişkinin devamı sırasında verilen teminat mektubunun davalı tarafından iade edilmediğini belirterek teminat mektubunun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 5 yıl süreli bayilik sözleşmesi bulunduğunu, davacının sözleşmeyi haklı neden olmadan henüz sonuçlanmayan bir davayı gerekçe göstererek süresinden önce fesh etmesinin sözleşmeye aykırı olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmeye göre sözleşmenin süresinden önce davacı tarafından tek taraflı olarak feshedilemeyeceğini, aksi halde davacının tazminatla yükümlü olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, taraflar arasında düzenlenen 30/05/2007 tarihli otogaz LPG bayilik sözleşmesinin 30/08/2009 tarihinde sona ereceği, davacının 30/07/2009 tarihli fesih ihbarnamesi ile sözleşmeyi tek taraflı olarak fesih ettiği, feshin sözleşmenin sona ermesinden önce olduğu, fesih nedeninin sözleşmede yer alan mücbir sebeplerden olmadığı, sözleşmeye göre davacının sözleşme süresi bitmeden tek taraflı olarak akdin feshi veya davacının başka bir LPG dağıtım firmasından LPG ikmali hallerine karşılık olarak doğmuş veya doğacak her türlü alacağına karşılık teminat mektubunu verdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/197 Esas (bozulmakla ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/844 Esas) sayılı dosyasında 15/05/2009 tarihinde dava dışı ... Petrol Aş tarafından davacı ve davalı aleyhine açılan el atmanın önlenmesi davasında davacıya ait istasyonda LPG satış ve sevk işlemlerinin durdurulmasına karar verildiği ve bu kararın da infaz edildiği, davacının bu ihtiyati tedbir kararına dayanarak davalı ile arasındaki sözleşmeyi feshettiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan ihtiyati tedbir kararı sözleşmenin ifasını imkansızlaştırmıştır. Burada davacının kontrolü ve kusuru dışında gerçekleşen sebeple sözleşmenin ifasının imkansız hale geldiği, davacının sözleşmenin 10.maddesi uyarınca feshinde haklı olacağının kabulü gerekirken feshin haksız olduğundan bahsedilerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23865, Karar No: 2015/15981, Tarih: 18.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/23865 E.  ,  2015/15981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... portakal fidanı satın aldığını, fidanların usulüne uygun dikilmesi ve gereken bakımın yapılmasına rağmen 29 tanesinin hastalık nedeniyle gelişmediğini, kalanların ise yetişip meyve verdiğinde valencia cinsi değil mora cinsi olduğunun anlaşıldığını ve durumun ... dosyası ile tespit edildiğini, uğramış olduğu maddi ve manevi zararlarına karşılık fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2.000,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında gerçekleşen meyve fidanı satımından kaynaklanan maddi- manevi tazminat talebine ilişkindir. Davacı, ...dosyası ile uğradığı zararların tespitini istemiş, değişik iş dosyasındaki raporda maddi zarar hesaplanırken aynı zamanda fidanlarının bir kısmının henüz meyve vermediği tespit edilmiş ayrıca davacı tarafından rapora itiraz edilmiştir. O halde mahkemece, mahallinde keşif yapılarak ve seçilecek bilirkişi tarafından yeniden rapor düzenlenmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde değişik iş dosyasındaki rapor hükme esas alınarak davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINApeşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1520, Karar No: 2020/3691, Tarih: 01.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/1520 E.  ,  2020/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hüküm : Sanığın mahkûmiyetine dair Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 01.11.2018 tarih 2017/185 esas ve 2018/241karar sayılı ilamına yönelik istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurularının süreleri, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın eyleminin uyuşturucu madde ihracına teşebbüs aşamasında kalmış olduğu değerlendirildiğinde; biri ihraca teşebbüs diğeri tamamlanmış nakletme olmak üzere iki ayrı suç işlenmiş olacağından; TCK’nın 44. maddesi gereğince, tamamlanmış nakletme suçundan uygulama yapılıp belirlenecek sonuç ile ihraca teşebbüs suçundan yapılan uygulama ile belirlenecek sonucun karşılaştırılması ve daha ağır sonuç doğuran suç esas alınarak sanıklar hakkında hüküm kurulması gerekirken belirtilen nitelikte somutlaştırma ve karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde sanık hakkında tamamlanmış uyuşturucu madde nakletmek suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında “ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbî afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır” hükmünün öngörüldüğü; 13.01.1964 tarihli ve 1963/2 - 1964/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre “afyon sakızı veya ham afyonun” 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 1 ve 3. fıkraları kapsamında “uyuşturucu madde” olmasına rağmen, aynı maddenin 4. fıkrası kapsamına girmediği, bu konuda afyon sakızının (ham afyonun) içerdiği etken maddenin dikkate alınamayacağı gözetilmeden; afyon sakızının eroinin hammaddesi olması nedeniyle sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrası uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesine eklenen (a) bendi uyarınca dosyanın Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 01.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16030, Karar No: 2012/33062, Tarih: 06.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16030 E.  ,  2012/33062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmazı büro olarak işletmek sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp, sanığın usulüne uygun sorgusu da yapılmak suretiyle, taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı'na da duruşma günü tebliğ edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması suretiyle CMK.nun 54. maddesi yollamasıyla 62. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,

3- Gerekçeli karar başlığında sanığın doğum tarihinin "gün" ve "ay"olarak gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyannca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25725, Karar No: 2014/377, Tarih: 15.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25725 E.  ,  2014/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., Sevilay

Kahraman hakkında TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4,

53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanıklar ..., ..., ... müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılanlar vekilinin, katılan ... yönünden yaptığı temyizin incelenmesinde;

Dosyada mevcut nüfus kaydından ...'nun sanıklar hakkında henüz kamu davası açılmadan önce ve 20/10/2008 tarihinde vefat ettiğinin anlaşıldığı ve bu nedenle vekili ile arasındaki vekalet ilişkisinin de son bulduğu görülmekle, katılanlar vekili sıfatı ile hükmü temyiz eden Av. ...'ın, ... yönünden temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik yapılan temyiz incelenmesinde

Yapılan yargılamada suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin usur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle sanık akkındaki beraat hükmünün steme uygun olarak ONANMASINA,

3- Sanıklar ..., ... ve ... akkındaki hükümlere yönelik yapılan temyiz incelenmesine gelince;

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik yapılan temyiz incelenmesinde

Yapılan yargılamada suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin usur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle sanık akkındaki beraat hükmünün steme uygun olarak ONANMASINA,

3- Sanıklar ..., ... ve ... akkındaki hükümlere yönelik yapılan temyiz incelenmesine gelince;

Tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporlarına göre, hatalı şekilde bağlanmış olan projesiz doğalgaz tesisatı ve mutfakta kurulu olan TSE standartlarına uygunluk belgesine sahip olmayan gaz sensörü bulunmayan kombinin baca bağlantısının hatalı bir şekilde yapılması, gözden geçirilmemesi ve mutfak camından içeriye oksijen alarak yanmayı sağlayan havalandırmanın (ventilasyon) bulunmaması nedeni ile zehirlenme sonucu iki kişinin ölümünün meydana geldiği, olayın meydana geldiği eve 1983-2002 yılları arasındaki ev sahibi olup 25.08.2007 tarihinde hayatını kaybeden Tefik Aykut Tunca tarafından tespit edilemeyen bir usta vasıtasıyla proje yapılmaksızın kombi bağlandığı, emlakçılık yapan sanık ... tarafından 14.04.2003 tarihinde satın alındığı ve dosya kapsamından sanığın evde pencereleri de kapsayan bir onarım yaptıktan sonra 12.05.2003 tarihinde Samsun ilinde avukatlık yapan sanık ...'ye satıldığı, şehir dışında ikamet eden sanık ...'nin bu evi hiç kullanmadan 21.10.2004 tarihinde yatırım olması amacıyla alan uluslarası ilişkiler alanında öğretim üyesi sanık ...'a sattığı, sanık ...'ın da evi ölenler ... ve ...'ya 01.11.2004 tarihinde kiraya verdiği, suç konusu ölüm olayının da 04.12.2006 tarihinde meydana geldiği nazara alındığında, her üç sanığın da beyanlarında eve sahip oldukları süre içerisinde kombi ve doğalgaz sisteminin çalıştığını kontrol etme haricinde, kurulu mevcut sisteme müdahalede bulunmadıkları yönündeki beyanları ve adı geçen sanıkların bir süre olayın meydana geldiği evin sahibi olmalarından doğan hukuki durumları ile sosyal konumları bir arada değerlendirildiğinde sanıkların hayatın olağan akışına göre kombi ve doğalgaz sisteminde var olan hataları ve sonuçlarını öngöremiyecekleri cezai yönden bir kusurlarının bulunmadığı anlaşılmakla atılı suçtan dolayı sanıkların beraatlarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.