muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10781, Karar No: 2018/5001, Tarih: 24.05.2018

3-Sanıklar hakkında 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı ücret bordrosu düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Şirket yöneticisi olan sanıklar hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında ihbar eden ... ve diğer çalışanların ücret bordrolarının gerçeğe aykırı düzenlendiği, bu ücret bordrolarının muhtevası itibarı ile yanıltıcı belge niteliğinde olduğundan bahisle, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçundan açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; şirket sözleşmesi ve yönetim kurulu kararlarına göre şirkette hangi sanığın hangi tarihlerde hangi işten sorumlu olduğu araştırılarak, suç konusu fiillerle ilgili sorumluluklarının tespiti ile vergi inceleme raporlarında belirtilen şirket çalışanlarına bordrolar gösterilerek, kendilerine işyerinden bordrolarda belirtilen ücret dışında bir ücret alıp almadıklarının sorularak tanık olarak beyanlarının alınması, suça konu olan olayla bağlantılı hukuk mahkemesinde görülen ... ile ilgili dava dosyası ile varsa diğer çalışanlarla ilgili dava dosyalarının onaylı suretinin celp edilerek incelenmesi ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15077, Karar No: 2025/301, Tarih: 09.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15077 E.  ,  2025/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/108 E., 2022/543 K.

Mahkemsince bozmaya uyularak verilen karar; davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde; davalı işveren yanında geçen ve bildirilen çalışma sürelerine fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; davacının ağır ve yıpratıcı, yüksek riskli koşullarda çalışmadığını, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, çalışmalara dair bildirimlerin usulüne uygun olarak süresinde yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.03.2016 tarih, 2016/480 Esas, 2016/154 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacının 25.05.2011 tarihinden itibaren radyasyona maruz kalarak radyasyon görevlisi olarak 15.05.2014 tarihine kadar çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.03.2016 tarih, 2016/480 Esas, 2016/154 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacının 25.05.2011 tarihinden itibaren radyasyona maruz kalarak radyasyon görevlisi olarak 15.05.2014 tarihine kadar çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin kararının süresi içinde T.P.A.O Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine Kapatılan 21. Hukuk Dairesince "...Mahkemece, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği hükümleri esas alınarak uzman tıp doktoru, kimya, fizik ve iş güvenliği uzmanlarından oluşacak üç kişilik bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak davacı işçinin işyerinde çalıştığı birim / birimler ve yaptığı işin niteliği, konusu ile iş yerindeki incelemeden elde edilen bulgular somut verilere dayalı olarak belirlenmeli ve davacının, maruz kaldığı radyasyonun normal sınırların üstünde olup olmadığı sonuca göre de, 5510 sayılı Kanun'un 40. maddesinin (11) numaralı sırasında düzenlenen kapsamdaki iş/iş yerlerinden ve sigortalılardan olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra log servisinde çalışan davacının yaptığı işin kapsamı ve yaptığı iş kapsamında radyasyona maruz kaldığı etki ve süreler somut olaya özgü olacak şekilde tespit edilmeli, dosya kapsamından, radyasyona maruz kalınarak yapılan kuyu açma işleminin belli aralıklarla yapıldığı anlaşılmakla davacının, kuyu açma işlemi dışında başka hangi işleri yaptığı ve bu işleri yaparken radyasyona maruz kalıp kalmadığı değerlendirilmeli, davacı yönünden radyasyona maruz kalınarak yapılan çalışma süreleri şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra talep ve tefrik kararı dikkate alınarak, 5510 sayılı Kanun'un 40. maddesinde, belirtilen işyerlerinde ve işlerde çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayılarının, fiili hizmet süresi zammı olarak ekleneceği, 360 günden eksik sürelere ait fiilî hizmet süresi zammı, 360 gün için eklenen fiilî hizmet süresi ile orantılı olarak belirleneceği değerlendirilmelidir..." gerekçeleri ile karar bozulmuştur.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne davacının, davalı şirkete ait iş yerindeki toplam çalışmasına göre itibari hizmet süresinin 150,25 gün olduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ...O Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik araştırma ve incelemeye dayandığını belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik araştırma ve incelemeye dayandığını belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ...O Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik araştırma ve incelemeye dayandığını belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik araştırma ve incelemeye dayandığını belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Eldeki davada davacı, davalı işverene ait iş yerinde petrol arama ekibinde log teknisyeni olarak çalıştığını ve işlerini yaparken radyasyon riskine maruz kaldıklarını belirterek, bu kapsamda bildirilen hizmetleri için 5510 sayılı Kanun'un 40. maddesinin 11. paragrafı kapsamında fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep etmiş, Mahkemece isabetli olarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de hükümde "fiili hizmet süresi zammı" olarak belirtilmesi gerekirken 506 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesi kapsamında düzenlenmiş olan "itibari hizmet süresi " ibarelerinin kullanılmış olması, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;.

Davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Mahkeme hükmünün 1 numaralı bendinde bulunan "itibari hizmet süresi" ibarelerinin silinerek yerine "fiili hizmet süresi zammı" ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6663, Karar No: 2009/9222, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6663 E.  ,  2009/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfusta kayıt tashihine ilişkin davada Pülümür Asliye Hukuk ve... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, nüfusta isim ve anne isminin tashihi istemine ilişkindir.

Pülümür Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı ...’ün yerleşim yerinin... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davalının Almanya’da ikamet etmesi ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada tespit olunan adresin de tanık ...’ın adresi olduğunun anlaşılması nedenleriyle nüfusa kayıtlı olunan yere göre yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davalı ...’ün Almanya’da ikamet etmekte olduğu, Türkiye’ye geldiğinde ise kızı...’in ... Mahallesi, .... Sokak, No : 16... adresinde kaldığı anlaşılmaktadır. 5718 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk Ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 41. maddesinde “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”hükmüne yer verilmiştir. Davalının Türkiye’ye geldiğinde...’da kalmakta olduğunun anlaşılmasına ve nüfusa kayıtlı olunan yerin ikametgaha karine sayılacağına ilişkin hükmün yürürlükten kaldırılmış olmasına göre, uyuşmazlığın... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20689, Karar No: 2017/2880, Tarih: 24.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/20689 E.  ,  2017/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayanan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’ın kayden maliki olduğu 4627 parsel sayılı taşınmazı davalı oğlu ... ’a satış suretiyle temlik ettiğini, devrin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., satışın gerçek olduğunu, mirasbırakanın geliri olmadığını, bedelin ödendiğini, terekeden belli miktarda para çıktığını, davalı ... ise kendisine herhangi bir devir yapılmadığını, husumet yöneltilemeyeceğini, kendi payının davalı kardeşi ... 'da kalmasını istediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakanın yaşlı olup, geliri ve maaşının bulunmadığı, çekişme konusu taşınmazı satarak geçimini temin ettiği, murisin ölümünden sonra terekesinden para çıktığı, defin giderlerinin karşılanmasından sonra mirasçılarına 400' er TL para kaldığı, taşınmazları satın alan davalı ...'ın da alım gücünün bulunduğu, taraflar arasında muvazaalı bir satış meydana gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'ın 12.09.2006 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak çocukları ... ve ... ’ı bıraktığı, davacıların murisin kız çocukları, davalıların ise erkek çocukları olduğu, davaya konu 4627 parsel sayılı 450m2 avlulu kargir ev nitelikli taşınmazın 21.12.1987 tarihli kadastro işlemi ile mirasbırakan ... adına kayıtlı iken, 16.09.2002 tarihli akitle oğlu davalı ...’a temlik ettiği, anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın kardeşi olan tanık Havva’nın beyanlarından, ...’ın hasta olduğu, ölümünden iki gün önce yaptığı görüşmede “dava konusu evi ... ’a verdiğini, evin karşılında ... ’dan herhangi bir para almadığını, ... ’ın kendisine bakmadığını, kovaladığını, ölmezzse evi geri alacağını söylediğini” beyan ettiği, zabıta araştırmasında mirasbırakanın tek başına yaşadığı, oturduğu evi dışında başkaca malvarlığı bulunmadığı, bir işte çalışmadığı, Sosyal Güvenlik Kurumu yazı cevabında, mirasbırakanın 01.04.2000 yılından itibaren ölümüne kadar yaşlılık aylığı aldığı, Kaymakamlık yazısında ise 30.03.2000 tarihinden sonra muhtaç aylığı aldığı, her ne kadar davalının alım gücü bulundu dosya kapsamıyla anlaşılmakta ise de mirasbırakanın davalı ... dışında geride başka çocuklarının da bulunduğu ve temlike konu edilen taşınmazın mirasbırakanın tek malvarlığı olup, bir kimsenin ikamet ettiği ve tüm malvarlığını teşkil eden taşınmazını elden çıkarmasının hayatın olağan akışına uygun düştüğünü söyleyebilme olanağı yoktur.

Açıklanan somut bulgular ve olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın taşınmazı temlikteki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Açıklanan somut bulgular ve olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın taşınmazı temlikteki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Öte yandan; davalı ... 09.04.2013 tarihli cevap dilekçesine, davaya konu taşınmazla bir ilgisinin bulunmadığını, kendisine yapılan herhangi bir temlik olmadığını, davacıların kendilerini davalı olarak gösterilmesinin yersiz olduğunu, muris muvazaası bulunması halinde dahi üzerine intikal edecek payın diğer davalı üzerinde bırakılmasını belirttiği, bu davalı yönünden herhangi bir temlik bulunmadığından husumetten ret kararı verilmesi gerektiği açıktır.

Hâl böyle olunca, öncelikle 16.09.2002 tarihli satış akdinin merciinden temini davalı ...’ün yargılama sırasındaki beyanı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi, gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davacılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9586, Karar No: 2023/9473, Tarih: 22.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/9586 E.  ,  2023/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Cide Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/715 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 53/1, 54 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Cide Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2013/133 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106//2-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Olayda bıçak kullanılmadığını bu nedenle şikayetten vazgeçilmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine,

2. Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulu Raporunun gerekli araştırma yapılmadan düzenlendiğine,

3. Cezanın ertelenmesi, 5271 sayılı Kanun'un 231/5 ve devamı maddelerinin uygulanması gerektiğine,

4.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 02.11.2013 günü saat 23.00 sıralarında evde bulundukları sırada annesi olan mağdurdan uyuşturucu almak için para istediği, mağdurun para vermemesi üzerine sanığın sinirlenerek mutfağa gidip adli emanette kayıtlı bıçağı alarak tekrar annesinin yanına geldiği, bıçağı annesine doğrultarak “Bana para vereceksin, yoksa seni öldüreceğim, seni keserim, eğer polisi ararsan seni öldürürüm” dediği, mağdurun evin bahçesine kaçtığı, sanığın bıçağı bırakarak mağdurun peşinden gittiği ihbar üzerine polisin olay yerine geldiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığının (1) numaralı paragrafında izah edilen olayda, sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçu kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığının (1) numaralı paragrafında izah edilen olayda, sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçu kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cide Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2013/133 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15137, Karar No: 2023/11315, Tarih: 19.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/15137 E.  ,  2023/11315 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2023 tarihli ve 2023/344 Esas, 2023/363 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme

neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 01.06.2023 tarihli, sanık müdafiinin ise 02.06.2022 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemeleri, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 sayılı Kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ve müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanık ve müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçeleri ve buna dair düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.