muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27420, Karar No: 2024/767, Tarih: 22.01.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın trafik kazasına bağlı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olduğu, SGK tarafından rücuya tabi ödeme yapılmadığının bildirildiği, alınan kusur raporu ile davalı sürücünün kazada %75 oranında, davacının ise %25 oranında kusurlu bulunduğu, Adli Tıp Kurumunun verdiği rapor ile davacının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak E cetveline göre %72.0 (yüzdeyetmişikinoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı, iyileşme (iş göremezlik) süresinin kaza tarihinden itibaren 12 (oniki) aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, aktüer raporu ile davacının geçici iş göremezlik zararının 10.438,00 TL, sürekli iş göremezlik zararının ise 569.991,00 TL hesaplandığı, davalı Belediye Başkanlığının araç işleteni olmadıkları yönünde husumet itirazları var ise de kazaya karışan sulama arazözünün dava dışı Barka Atık Yönetim ve Taşımacılık Limited Şirketi ile Ezgi Sosyal Hizmetler Turizm Ltd. Şti. İş Ortaklığı kapsamında aldığı ihale nedeniyle aracın davalı Belediye'ye tahsis edildiği, söz konusu hizmet alım sözlemesinin 28.05.2015 tarihinden 3 ay süreyle geçerli olduğu, söz konusu kazanın bu süre içerisinde gerçekleştiği, kazaya karışan aracın davalı ... Belediye Başkanlığının denetimi ve gözetimi altında bulunan temizlik ihalesi alan şirkete ait olduğu, dolayısıyla davalı belediyenin husumet itirazının yerinde olmadığı, motosiklet sürücüsünün motosiklet kullanmaya elverişli sürücü belgesinin bulunmadığı, ehliyetsiz sürücünün aracına binmek müterafik kusur olarak değerlendirilmekte iken uygun sürücü belgesi bulunmadan araç sürmenin de evleviyet ile müterafik kusur olması gerektiği kanaatiyle davacının müterafik kusurlu olduğu, bu nedenle aktüerya raporu ile belirlenen 10.348,00 TL geçici iş göremezlik tazminatından %20 müterafık kusur indirimi neticesinde 8.350,40 TL, 569.491,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatından %20 müterafik kusur indirimi nedeni ile yapılan indirim neticesinde 455.598,80 TL tazminat kaldığı, davacının sigorta şirketinden yapılan ödeme nedeni ile bu davalı için davadan feragat ettiği ve teminat miktarının 290.000,00 TL olduğu bu miktarın tenzili ile bakiye 165.598,80 TL tazminat kaldığı, kazadaki kusur oranları, maluliyet oranı, sosyal ve ekonomik durum, paranın satın alma gücü dikkate alındığında davacı lehine 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile davalı ... A.Ş yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, 8.350,40 TL geçici iş göremezlik tazminatının, 165.598,80 TL sürekli iş göremezlik tazminatının ve 50.000,00 TL manevi tazminatın 11.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan Seyhan Belediye Başkanlığı ve ...'den müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Belediye Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; davaya konu kazaya karışan kamyonun Seyhan Belediyesi adına kayıtlı olmadığını, Seyhan Belediyesinin hizmet alımı nedeniyle sorumluluk alanında iş yaptığını, davaya konu iş makinasının işleteni Barka Atık Yönetimi ve Taşımacılık Ltd. Şti., kamyonu kullanan sürücüsü hasım olarak gösterilerek davanın açılması gerektiğini, bu nedenle davanın Seyhan Belediyesi yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, kusur raporu hatalı olmakla kusur oranının yeniden değerlendirilmesi için İstanbul Teknik Üniversitesi Trafik Kürsüsü ya da Karayolları Fen Heyeti ya da Ankara Trafik İhtisas Dairesi tarafından rapor düzenlenmesi gerektiğini, ayrıca davacı sürücünün ehliyetinin bulunmadığı ve buna bağlı olarak müterafik kusuru bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararını davalı Belediye Başkanlığının istinaf ettiği, husumet yönünden davanın reddini talep ettikleri, ancak dava dışı şirket ve davalı belediye arasında yapılan ihale kapsamında aracın davalı belediye tarafından kullanıldığı, kazanın olduğu tarihte kazaya karışan aracın belediyenin gözetimi ve denetimi altında bulunduğu, ceza dosyasından alınan kusur raporu ve dosyadan alınan kusur raporunda davalı sürücünün kazada %75 oranında, davacının ise %25 oranında kusuru bulunduğunun belirlendiği, raporun dosya kapsamına uygun olduğu, ehliyetsiz şekilde trafiğe çıkmanın trafik cezasını gerektiren bir eylem olduğu bu nedenle müterafık kusur indirimi yapılamayacağı gerekçesi ile davalı ... Belediye Başkanlığının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ile kararın bozulmasının istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan diğer davalıların işleteni sürücüsü olduğu aracın 11.07.2015 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan diğer davalıların işleteni sürücüsü olduğu aracın 11.07.2015 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 ve 56 ncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 89, 90 ve 91 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, alınan kusur raporu ile davacının kazada %25 oranında kusurunun olmasına, davacının kask takmaması ve sürücü belgesinin yetersiz olması nedeni ile mahkemece %20 müterafık kusur indirimi yapılmış olmasına, davaya konu aracın davalı Belediye tarafından hizmet alım sözleşmesi kapsamında dava dışı şirketten hafta sonları kullanılmak üzere alınmış olmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8882, Karar No: 2018/2946, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8882 E.  ,  2018/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında isnat edilen İİK’nın 338/1. maddesinde düzenlenen “Gerçeğe Aykırı Beyanda Bulunma” suçunun oluşabilmesi için borçlunun, aleyhine başlatılan bir icra takibi nedeniyle İcra İflas Kanunu’na göre istenmesi nedeniyle süresi içerisinde verdiği ve bu Kanun’un 74. maddesindeki unsurları da içermek suretiyle geçerli olan mal beyanındaki bildirimlerin gerçeğe aykırı olarak yapılmasının gerekmesi karşısında; sanığın icra takip dosyasına ibraz ettiği 25.07.2014 tarihli mal beyanı dilekçesinde bildirmediği 31 AFN 54 plaka sayılı aracın icra dosyası kapsamındaki haciz talepli yazıya göre alacaklı tarafından zaten bilindiği, ayrıca üzerindeki kısıtlamaların veya mahrumiyet bilgilerinin dahi sorgulanmadığının anlaşılması karşısında, aracın değeri saptanıp, satılması halinde bedelinin diğer rehinli ve hacizli dosya borçlarını karşıladıktan sonra bu dosya borcu yönünden bir meblağ kalıp kalmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16826, Karar No: 2014/22733, Tarih: 26.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16826 E.  ,  2014/22733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut 12.01.2012 hakim havale tarihli mazeret dilekçesi ve eki vekaletnameden kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılan beraat eden sanık yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca 1.200 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4363, Karar No: 2017/2972, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4363 E.  ,  2017/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13569, Karar No: 2015/18962, Tarih: 23.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13569 E.  ,  2015/18962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2012/1002-2013/1518

Ö.. B.. ile D.. M.., Hazine ve .. Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.12.2013 gün ve 1002/1518 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, DSİ'nin kamulaştırma alanında kalan tapulama harici arsada bulunan muhdesat niteliğindeki meyve ağaçlarının vekil edeni tarafından dikildiğini ileri sürerek, 300'e yakın meyve ağacının zilyedi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat niteliğindeki meyve ağaçlarının tespitine ilişkindir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bağşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması(6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir(HMK 114/1 -h, 115 m.)

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; talep, kamulaştırmaya tabi olan başkasının taşınmazı üzerindeki muhdesatın tespiti istemine yönelik olup tespit istemindeki yarar, yasal dayanağını 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu 19. maddesiden almaktadır.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında işin esası yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve işin esasına yönelen davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bir tespit davasının dinlenebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması gerekir. (HMK md. 106/2) Keşif sırasında dinlenen teknik bilirkişi 08.03.2013 tarihli krokili raporunda, davacının üzerinde meyve ağaçları şeklinde muhdesat meydana getirdiği alanın tapuya kayıtlı olmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu ancak krokide sadece (C) ve (E) harfleri ile gösterilen alanların baraj kamulaştırma sahasında kaldığı, (A), (B) ve (D) harfleri ile gösterilen alanların baraj kamulaştırma alanı içinde kalmadığı bildirilmiştir. Mahkemece, kamulaştırma alanı içinde kalsın kalmasın bu yerlerin tamamı üzerindeki muhdesatların tespitine karar verilmiştir. Ancak güncel hukuki yarar sadece kamulaştırma alanı içinde kalan yerlerde mevcut olduğu diğer yerler için hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmış ve bu sebeple teknik bilirkişi krokisinde (A), (B) ve (D) harfleri ile gösterilen yerler için davanın reddi gerekirken bu bölümler için de tespit kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıdaki 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8768, Karar No: 2007/11165, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8768 E.  ,  2007/11165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Gündüzlü Köyünde 1998 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli 109 ada 49 parsel sayılı 38000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera niteliği ile sınırlandırılmış olup, halen mera sicil defterinde aynı şekilde kayıtlıdır. Çekişmeli 109 ada 50 parsel sayılı 3000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise 748 ve 749 nolu vergi kayıtlarına dayanılarak davalı gerçek kişiler adına tespit görmüş olup, halen tapuda aynı şekilde kayıtlıdır. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman tahdit sınırları içinde orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 109 ada 49 nolu parselin (A) ile gösterilen 7875 m2 ve 109 ada 50 nolu parselin (B) ile gösterilen 1925 m2'lik bölümünün tapusunun iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 109 ada 50 parsel 1925 m2'lik kısmına davalıların müdahalesi bulunmadığından elatmasının önlenmesi isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından 109 ada 49 parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kalan taşınmazların tapusunun iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 18.09.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasanın değişik 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada 109 ada 49 parselin (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman tahdit sınırları içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24/09/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8913, Karar No: 2014/9599, Tarih: 14.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/8913 E.  ,  2014/9599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.