muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9524, Karar No: 2024/9139, Tarih: 30.09.2024

2. Eldeki davada, Mahkemece verilen karar eksik araştırmaya dayanmaktadır. Davacının dava dışı işverene ait 66 sicilli mobilet iş yerinden ve dava dışı işverene ait 78 sicilli lokanta iş yerinden iki dönem halinde bildirimlerinin iptal edildiği; 19.03.2009 tarihli icra takibinden kaynaklı haciz işlemi nedeni esnasında, dava dışı iş yerinin kapalı olması, faaliyetinin bulunmadığının belirtilmesinin iptal nedenini oluşturduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının tanık beyanlarına dayalı olarak, dava dışı işverene ait pansiyon ve lokantada bekçilik yapıldığına dair karar verilmiş ise de yapılan araştırma yetersiz bulunmuştur. Öncelikle, Mahkemece, davacının beyanı alınarak, talebi somutlaştırılmalı; dava dışı işverene ait hangi iş yerinde , hangi adreste, ne sürede çalıştığı ve kimlerle çalıştığına yönelik belirleme yapılmalı; bu kapsamda belirtilen adresteki iş yerleri tespit edilerek dava dışı işverenle iritibatı somut olarak ortaya konulmalı, iş yerine ait resmi evraklar celp edilmeli, bu çerçevede iş yerine ait kapsam mahiyetine ilişkin iş yeri kayıtları celp edilmeli, vergi kayıtları ve ruhsatlandırma belgesi dosyaya dahil edilmeli; Kuruma verilen dönem bordroları celp edilerek, bordro tanıkları kendi dönemleri de gösterilmek suretiyle davacının çalışmasına dair beyanlarına başvurulmalı; yeterli gelmediği yahut bordro tanıklarının var olmadığı anlaşılırsa, komşu iş yeri tanıkları re'sen tespit edilerek, kendi çalışma dönemleri de gösterilmek suretiyle davacının fiili olduğunu iddia ettiği çalışma dönemine ilişkin beyanlarına başvurulmalı, öte yandan tespit edilen iş yerinin bir bekçiye ihtiyacı olup olmadığına yönelik araştırma yapılarak, değerlendirmede bulunulmalı; vergi kayıtları, alınacak beyanlar, icra yazıları hep birlikte değerlendirilerek, çalışmaya yönelik tereddütsüz kanıya varılarak sonuca göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1958, Karar No: 2011/7912, Tarih: 05.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1958 E.  ,  2011/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, dava konusu 652 parsel sayılı taşınmazın 2/3 payının miras bırakanları O.’a ait iken mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya satıldığını ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal tescil ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır. Yargılama sırasından taşınmazı satın alan R.K. HUMK’nun 186. maddesi gereğince davaya dahil edilmiştir.

Dahili davalı R., TMK’nun 1023. maddesi gereğince iyiniyetli 3. kişi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın miras bırakan tarafından davalıya satışının mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, en son edinen R. muvazaa olgusunu bilen konumunda olduğu gerekçesiyle tapunun iptali ile miras bırakanın mirasçıları adına tesciline ve ecrimisilin yasal faiziyle birlikte davalı Y.’tan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.07.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden dahili davalı vekili Avukat H.M. B.ve davalı Y. P. ile temyiz edilen vekili Avukat A. D. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal tescil ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, miras bırakan O.’ın dava konusu 12 ada 652 parsel sayılı taşınmazındaki 2/3 payını 03.06.1996 tarihinde satış suretiyle davalı oğlu Y.’a temlik ettiği, Y.tarafından paydaş D. A. aleyhine açılan şufa davası sonucunda diğer 1/3 payında davalı adına tescil edilerek davalı Y.’un taşınmazda tam mülkiyet sahibi olduğu, 22.10.2008 tarihinde ve satış suretiyle taşınmazı dava dışı N. K.’a sattığı, N.tarafından da 30.10.2008 tarihinde R. K.’a satış suretiyle devredildiği görülmektedir. Davacılar HUMK’nun 186. maddesi gereğince son kayıt maliki R.’ı davaya dahil ederek tapu iptal tescil isteğinde bulunmuşlar, davalı Y. yönünden ise ecrimisil talep etmişlerdir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince;yukarıda değinilen ilkeler dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile birlikte değerlendirildiğinde mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.  Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler gözetilerek mirasbırakan tarafından ilk el konumunda olan davalılardan Y.’a yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, muvazaalı olduğunun saptanması halinde 2. ve 3. el konumunda olan N. ve R.’ın iyiniyetli maliki olup olmadıklarının araştırılması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Öte yandan kabule göre de davada pay oranında iptal ve tescil isteğinde bulunulduğu halde talep aşılarak ve davada taraf olmayan mirasçılardan İ.’a da pay verilmesi suretiyle talepten fazlaya karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, ecrimisile ıslahla faiz talep edilmesine ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması da doğru değildir.

Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile kararın açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8102, Karar No: 2010/16211, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8102 E.  ,  2010/16211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar daha önce kapama kavaklık, kayısı, elma, armut ve ayva bahçesinin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesi için geri çevrilmiş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu sebeple;

1-2006 yılı itibarıyla sulu şartlarda kapama kavaklığın dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin verilerin Orman İşletme Müdürlüğünden,

2-2006 yılı itibarıyla sulu şartlarda kapama armut ve elma bahçesinin dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin, kapama elma ve kayısı bahçesinin ise dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden,

Getirtilip dosya içersine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13794, Karar No: 2018/2466, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13794 E.  ,  2018/2466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K.'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam edip etmediği araştırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6210, Karar No: 2015/8862, Tarih: 09.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6210 E.  ,  2015/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-18.05.2010 tarihli tutanak içeriğine göre; sanıkların çaldıkları sakız kolisi ile giderken yolda kolluk kuvvetleri tarafından görülmesi üzerine çaldıkları yeri söyleyip, o ana kadar kolluk kuvvetlerine müracaatı olmayan mağdura sakızı rızaen teslim ettiklerinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 168.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanıklar hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... ve ... müdafiilerinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17870, Karar No: 2014/289, Tarih: 08.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17870 E.  ,  2014/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2011/64-2012/481

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/11/2012 tarih ve 2011/64-2012/481 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkette sağlık sigortası bulunan dava dışı E.. A..'ın 20.08.2010 tarihinde Ilgaz'da geçirdiği kaza nedeniyle, müvekkilinin tedavi masrafı olarak sigortalıya 24.09.2010 tarihinde, 60.680,00 TL hasar tazminat bedeli ödediğini, ibraz edilen zabıt varakasına göre olayın meydana gelişinde yolda menfez çalışması yapan davalının %50 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, meydana gelen kaza nedeniyle sigortalısına 60.680,00 TL tazminat ödeyen müvekkilinin kusur oranına göre sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.340,00 TL'nin, 24.09.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kazaya ilişkin Ilgaz Asliye Hukuk Mahkemesi'nde başka bir sigorta şirketi tarafından müvekkili aleyhine açılan davada ATK'dan alınan raporda müvekkilinin kazada herhangi bir kusurunun bulunmadığının tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, Ilgaz Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/130 Esas sayılı dosyası içerisinde bulunan ATK Ankara Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi'nin 03.01.2012 tarih ve 5272 sayılı raporunda, kazada sürücü Kadir Şahin Aslan'ın %100 kusurlu, davalı şirketin ise kusursuz olduğunun belirtildiği gerekçesiyle, davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, Ilgaz Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/130 Esas sayılı dosyası içerisinde bulunan ATK Ankara Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi'nin 03.01.2012 tarih ve 5272 sayılı raporunda, kazada sürücü Kadir Şahin Aslan'ın %100 kusurlu, davalı şirketin ise kusursuz olduğunun belirtildiği gerekçesiyle, davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sağlık sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklandığı üzere Ilgaz Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/130 Esas, 2012/19 Karar sayılı dosyasında ATK Ankara Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi'nce düzenlenen rapor ve verilen mahkeme kararına dayalı olarak, meydana gelen trafik kazasında davalı tarafın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkeme gerekçesinde esas alınan Ilgaz Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2.2.2012 tarih, 2010/130 Esas, 2012/19 Karar sayılı dosyasında görülen davanın tarafları ve konusu farklı olup, verilen kararın kesinleşip kesinleşmediği de belli değildir. Bu nedenle, görülmekte olan işbu davada taraf delilleri toplanıp, meydana gelen trafik kazasında davalının kusurlu olup olmadığı bilirkişi marifetiyle belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7925, Karar No: 2008/11574, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7925 E.  ,  2008/11574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar; ... Köyünde bulunan 107 ada 154 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Mahkemesinin 1995/33-2001/25 sayılı kararı ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, ancak taşınmaza kadastro sırasında revizyon gören tapu kayıtlarında taşınmazın cinsinin 1934 yılında dahi fındık bahçesi olduğu, bu sebeple orman sayılamayacağı, Kadastro Mahkemesinin 1995/33-2001/25 sayılı kararının yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılarak ... tarafından açılan davanın reddine, taşınmazın tespit gibi adlarına tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece davacıların tutundukları tapu kaydının geldilerinden olan Mart 303 Y. Tarih 1458 sıra nolu tapu kaydının niteliğinin fındık bahçesi olduğu; ancak, bu kaydın geldisi olan kök Şubat 288 Yoklama 462 sıra nolu tapu kaydının cinsinin koru olduğu, yargılamanın yenilenmesini gerektirecek delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, H.Y.U.Y.’nın 445. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi istemidir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, H.Y.U.Y.’nın 445. maddesinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi koşullarının bulunmadığı gözetilerek karar verildiğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 22.09.2008 günü oybirilği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1359, Karar No: 2014/10567, Tarih: 30.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/1359 E.  ,  2014/10567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/812-2013/496

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işverenin sözleşmedeki hükme göre 27.06.2011 tarihinde yeni eğitim-öğretim yılında iş akdinin yenilenmeyeceğine yönelik ihtarın hemen üç gün sonrasında 30.06.2011 tarihinde iş sözleşmesini haklı ve geçerli neden olmaksızın feshettiğini bildirerek ödenmeyen Haziran, Temmuz, Ağustos aylarına ait ücreti ile kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacı ve 48 arkadaşının toplu olarak işi bırakarak kendisini zor durumda bıraktıklarını, davacının ve diğer öğretmenlerin, öğrenci velilerini telefon ve başka iletişim yollarıyla arayarak öğrencilerin kayıtlarının mevcut okuldan alınarak TED tarafından kurulan yeni okula alınması hususunda faaliyet gösterdiklerini, bu durumun da davalı vakfı zor duruma düşürdüğünü öğretmenlerin bu haksız eylemleri sonucunda sözleşmelerinin feshedilmesi yoluna gidildiğini, kıdem tazminatını hak etmediklerini, çalışmadıkları aylara ait ücretleri hak kazanmadıklarından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, halen yürürlükte olan sözleşmenin sona erdirilmesi hususunda tarafların iradelerinin birleşerek iş sözleşmesinin sona erdirildiği, bu durumda iş sözleşmesinin davacının kıdem tazminatını hak kazanacak şekilde sona ermediği gerekçesiyle kıdem tazminatı isteğinin reddine davalı işverenin davacının süresi içinde iş sözleşmesini yenilemeyeceğini, sözleşme bitim tarihine kadar çalışacağını işverene bildirdiği, edimini sözleşme bitimine kadar ifa etmek istediği ancak işverenin hiçbir haklı sebep olmaksızın işi kabulde temerrüde düştüğü gerekçesiyle çalışılmayan aylar yönünden ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.