muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1670, Karar No: 2018/6936, Tarih: 09.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/1670 E.  ,  2018/6936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; sigortalı dava konusu taşınmazın 05.10.2012 tarihinde meydana gelen deprem sebebiyle ağır hasara uğradığını, dava konusu taşınmazın hasarın meydana geldiği tarih itibariyle ... Sigorta A.Ş tarafından tanzim edilen ... nolu Doğal Afet Sigortaları Kurumu Zorunlu Deprem Sigorta Poliçesi ile sigorta teminatı kapsamında olduğunu, müvekkilinin hasarın meydana gelmesini takiben derhal ve gerekli bilgi ve belgeler ile birlikte davalı yana hasar tazmini talebiyle başvurduğunu, ancak hasar bedelinin ödenmediğini, meydana gelen deprem sonucunda sigorta teminatı kapsamındaki dava konusu taşınmazın hasarlanması sebebiyle müvekkilinin uğradığı zararın davalı tarafından tazmini gerektiğini belirterek 05.10.2012 tarihinde meydana gelen deprem sonucu müvekkiline ait taşınmazın hasara uğraması sebebiyle belirsiz alacak davası niteliğindeki davalarının kabulü ile 5.000,00 TL zararın hasar tarihi olan 05.10.2012 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının konutundaki hasarın miktar ve niteliğinin tespiti amacı ile konusunda uzman bağımsız eksper atandığını, atanan eksper tarafından yapılan inceleme neticesinde düzenlenen raporda, davacının talebinin mevzuata uygun olmadığının tespit edildiğini, bu nedenle talebinin reddine karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüne, 53.900,00 TL'nin 31/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin feragat nedeni ile reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, zorunlu deprem sigorta sözleşmelerinden (...) kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, zorunlu deprem sigorta sözleşmelerinden (...) kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacının dava konusu edilen konutunu 15/08/2012 tarihinde davalı kurum nezdinde zorunlu deprem sigortası kapsamında sigortalattığı, 05/10/2012 tarihinde meydana gelen depremden sonra davacının konutunun bulunduğu binanın hasar aldığı, davacının ... poliçesine dayalı olarak konut bedelini davalı kurumdan talep ettiği, davalı kurumun ise; binanın poliçenin tanzim edilmeden evvel çeşitli hasarlarının bulunduğu, depremle birlikte hasarların büyüdüğünden bahisle ve Zorunlu Deprem Sigortası Genel Şartları A.2.4 teminat kapsamı dışında kalan haller arasında “ Projesi bulunmayan ve mühendislik hizmeti görmemiş binalar” yer aldığı, dava konusu edilen taşınmazın da mühendislik hizmeti almadığından teminat kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle davacının tazminat talebini reddettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, taşınmazın ... sigorta kapsamı dışında kalan yapılar kısmında sayılan yapılardan olmayıp, mühendislik hizmeti almadığı gerekçesi ile teminat dışı bırakılmasına dair ilgili mevzuatta herhangi bir düzenleme olmadığı, bu konuda 27/12/1999 tarihinden sonra yapılan ruhsatsız yapılar için sınırlama getirilmiş olup, taşınmazın 1999 yılından önce yapıldığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysaki; poliçe ve deprem tarihinde yürürlükte olan Zorunlu Deprem Sigortası Genel Şartları A.2.4 maddesine göre “Projesi bulunmayan ve mühendislik hizmeti görmemiş binalar” teminat kapsamı dışında sayılan binalar arasında yer almakta olup; mahkemece dava konusu taşınmazın bu madde kapsamında sayılan projesi bulunmayan ve mühendislik hizmeti almayan yapılardan olup olmadığı konusunda bir araştırma yapılmamıştır. Ayrıca dava konusu taşınmaz tapu kayıtlarında bahçeli kargir ev olarak görünmekte ise de poliçede çelik betonarme olarak görünmektedir. Buna göre; mahkemece

öncelikle dava konusu binanın niteliğinin bahçeli kargir ev mi yoksa çelik betonarme mi olduğu, mühendislik hizmeti alıp almadığı, projesinin bulunup bulunmadığı, yapı ruhsatlarının varlığı belirlenerek; genel şartlarda gösterilen şartları taşımıyorsa; Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 6762 sayılı TTK'nın 1290. maddesi (6102 sayılı TTK 1435,1439 ve 1440. maddeler) kapsamında; sigortalının binanın bu durumunu sigorta şirketine beyan etmemesinin kasıtlı olup olmadığı değerlendirilerek davacı sigortalının da bu durumu bildirmemesi hususunda müterafık kusurunun olup olmadığı tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; ... Genel Şartlarının A.6. maddesine göre; ”Her bir hasarda, sigorta bedelinin %2'si oranında tenzili muafiyet uygulanır. ... hasarın bu şekilde bulunan muafiyet miktarını aşan kısmından sorumludur.” Mahkemece anılan genel şart uyarınca muafiyet tenzili poliçe üzerinde gösterilen sigorta bedeli üzerinden %2 muafiyet tenzili yapılması gerekirken, belirlenen zarar miktarı üzerinden %2 muafiyet tenzili yapılması, zorunlu sigorta olmasına sigorta sözleşmelerine konu olan taşınmazların mesken niteliğinde bulunması nedeniyle temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi ve davalı taraf harçtan muaf olduğu halde yazılı şekilde sorumluluğuna karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4499, Karar No: 2024/11092, Tarih: 17.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/4499 E.  ,  2024/11092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/441 E., 2024/92 K.

SUÇ : Çoğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Mağdurun reşit olduktan sonra sunduğu 18.03.2024 tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmış olup, mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/881, Karar No: 2011/4643, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/881 E.  ,  2011/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma suçundan beraatine, ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2005 gün ve 2005/386 Esas, 2005/498 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasabette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları suç tarihi olan 30.09.2002’den inceleme gününe kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14440, Karar No: 2012/15899, Tarih: 31.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14440 E.  ,  2012/15899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 18/12/2007 gününde verilen dilekçe ile rucüen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davacının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalılara 22/08/2011 de tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 09/09/2011’de kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında mevcut durumda aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan davalıların temyiz istemlerinin reddine karar verilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3- Davacının diğer temyiz itirazına gelince, dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kısmen kabul etmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. Davacı idare, davalıların kasten yaralamaları nedeniyle dava dışı polis memurları ... ve ...'a 2330 sayılı Yasa gereğince ödediği tazminatın rücuen tahsilini talep etmektedir. Belirtilen yasanın ilgili hükümleri gereği olay tarihindeki veriler üzerinden en yüksek devlet memuru brüt aylığının (ek gösterge dahil) yüz maaş tutarının iş gücüne engel bulunan her gün için % 1 oranında hesaplanarak ödeme yapılması gerekirken; hükme esas alınan bilirkişi raporunda 100 kat yerine 60 kat üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmakla yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bu durum hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (3) no'lu bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle reddine, davalıların temyiz dilekçesinin ilk bentte belirtilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/41, Karar No: 2023/247, Tarih: 03.05.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/41 E.  ,  2023/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2021/19132

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 441-410

I. HUKUKİ SÜREÇ

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...’nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1, 103/3-c, 43, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 12 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.12.2019 tarihli ve 221-462 sayılı hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, dosyayı inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince 10.06.2020 tarih ve 441-410 sayı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, bu kararın da katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ile katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 13.04.2022 tarih ve 19595-3515 sayı ile sonuç cezanın 14 yıl 22 gün yerine 13 yıl 12 ay 22 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini hususu eleştiri nedeni yapılarak hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 09.06.2022 tarih ve 19132 sayı ile; "…İtirazın konusu, sanığın mağdur ...'ye yönelik eylemi nedeniyle yapılan temyiz başvurusunun, eleştiri yapılan husus yönünden sebep içerip içermediğine ilişkindir. Aynı ilamdaki mağdur ...'ya yönelik eylem nedeniyle verilen bozma kararı itiraz kapsamı dışındadır….Her iki temyiz dilekçesinin de temelde sanığa eksik ceza verildiği sebeplerini ileri sürdüğü, ceza hesaplanması sırasında yapılan hataya ilişkin sebep açıkça ileri sürülmese de, katılan mağdur ... katılan Bakanlık vekillerinin 'eksik ceza' tayin edildiğine dair ileri sürdükleri sebeplerin bu hususu da kapsadığı ve Yüksek Dairece bu hususun eleştiri konusu değil fakat bozma nedeni yapılması gerektiği düşüncesine varılmış ve sanık hakkında Gamze Kaya'ya yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükmü hakkındaki esastan ret kararının onanmasına dair Yüksek Daire kararına karşı CMK'nın 308. maddesi gereğince sanık aleyhine itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 05.10.2022 tarih ve 9106-8640 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU VE KAPSAMI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında katılan mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU VE KAPSAMI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında katılan mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinin bir temyiz nedeni içerip içermediğinin belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2019 tarihli ve 221-462 sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından istinaf edildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 10.06.2020 tarih ve 441-410 sayılı kararı ile bu istemlerin esastan reddine karar verildiği,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 10.11.2020 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesi üzerine sanık müdafiinin 26.11.2020 tarihinde temyiz kanun yoluna başvurduğu ancak söz konusu istemin, CMK'nın 291/1. maddesinde yazılı 15 günlük süre geçirildikten sonra yapılmış olması nedeniyle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarih ve 441-410 sayılı ek kararı ile reddedildiği,

Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin 09.07.2020 tarihli temyiz dilekçesinde; "...Sanığın eyleminin iddianamede de belirtildiği ve dava dosyasında toplanan tüm deliller ile de vücuda organ sokmak olduğu sabit olmasına rağmen, Mahkemece bu hususa dikkat edilmeden eksik incelemeyle karar verilmiştir. Cinsel istismar suçu toplumda infial yaratan suçlar kapsamında olup, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka ve hakkaniyete aykırıdır. Zira verilen cezaların caydırıcılık özelliği bulunması gerekmektedir. Oysa yerel mahkemenin kararında böyle bir özellik bulunmayıp, sanık bu kararla adeta ödüllendirilmiştir. Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi sanık hakkında hüküm kurarken delil ve ifadeleri yeterince araştırmamış, karar eksik incelemeyle alınmıştır.

Yerel Mahkemece katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olup yapılan istinaf talebimize ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta bir karar verilmemiştir. Yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinin katılan lehinde sanığa yükletilebilmesi için katılanın davaya katılma hakkının bulunmasının, davada kendisini vekille temsil ettirmesinin ve sanığın cezaya ya da güvenlik tedbirine mahkum edilmesinin yeterli olduğu gözetilmeksizin Bakanlığımız lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuki dayanaktan yoksun olup bozmayı gerektirir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi Başkanlığının 10.06.2020 tarih 2020/441 E - 2020/410 K sayılı kararının bozulması amacıyla Yüksek Mahkemenize başvurma zorunluluğumuz doğmuştur.

Sonuç ve İstem: Yukarıda sunulu ve Yüksek Mahkemenizin resen dikkate alacağı nedenlerle; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi Başkanlığının 10.06.2020 tarih 2020/441 E.-2020/410 K. sayılı kararının; Yerel Mahkemece sanık hakkında TCK 103/2. maddesini uygulamayarak, alt sınırdan eksik ceza tayin edilmesi ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanması ve bu hükme yönelik istinaf başvurumuzun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle temyizen incelenerek bozulmasına ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesini saygıyla dilerim.",

Katılan mağdure vekilinin 01.07.2020 tarihli temyiz dilekçesinde ise;

"...Sanığın eyleminin iddianamede de belirtildiği ve dava dosyasında toplanan tüm deliller ile de vücuda organ sokmak olduğu sabit olmasına rağmen, Mahkemece sanığın bu eyleminin sadece sürtünme olarak kabul edilmesi ve bu şekilde değerlendirilerek sanığın cezalandırılması yasa ve usule aykırıdır.

Kabul anlamına gelmemek kaydı ile cinsel istismar nedeni ile cezalandırılmasına karar verilen sanığın eylemi öz kızına karşı işlemiş olması, eylemin birden fazla kez tekrarlanmış olması ve diğer hususlar gözetildiğinde, sanık hakkında azami hadden ceza tesis edilmemesi yasa ve usule aykırı olduğu gibi mağdur açısından da onarıcı adalet anlayışının da gerçekleşmemesine yol açacaktır.

Sanık hakkında, Mahkemece TCK 62. maddesinin tatbik edilmesi, meydana gelen olayların zincirleme şeklinde devam etmesi, sanığın sorumluluğu altında bulunan kız evlatlarına karşı işlenmiş olması kız çocuklarında yarattığı zarar gözönüne alındığında, yasa, usul ve hakkaniyete aykırıdır.

Bu hususlar hakkındaki taleplerimizin Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi tarafından reddine karar verilmesi de yasa ve usule aykırıdır.

Sonuç ve istem: Yukarıda arz olunan nedenlerle ve resen göz önünde bulundurulacak sebeplerle, İzmir BAM 20. Ceza Mahkemesinin 2020/441 Esas, 2020/410 Karar sayılı ve 10.06.2020 günlü yasa ve usule aykırı kararının temyizen incelenerek Gamze Kaya lehine bozulmasına karar verilmesini saygılarımızla arz ederiz."

Şeklinde açıklamaların yer aldığı,

Özel Dairece katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz talepleri yönünden yapılan inceleme neticesinde sonuç cezanın 14 yıl 22 gün yerine 13 yıl 12 ay 22 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini hususu eleştiri nedeni yapılarak hükmün onanmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun "Temyiz istidası ve ihtiva edeceği noktalar" başlığını taşıyan 313. maddesi;

"Temyiz eden taraf hükmün hangi cihetine itiraz ve neden dolayı bozulmasını talep etmekte olduğunu temyiz istidasında veya beyanında veyahut layihasında gösterir.

Temyiz için istinad edilen sebeplerde muhakeme usulüne müteallik hukuki bir kaideye mi yoksa kanuni diğer hükümlere mi, muhalefet etmiş olmasından dolayı itiraz olunduğu gösterilir.

Birinci hâlde kanuna muhalif olan vak’alar izah olunur.",

CMK’nın "Temyiz başvurusunun içeriği" başlığını taşıyan 294. maddesi ise;

"1- Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

2- Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dâhil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga CMUK’dan farklı şekilde, resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda neden gösterilmemişse başvuru için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür.

Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir. CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin, örneğin; "Hükmü temyiz ediyorum.", "Resen dikkate alınacak nedenlerle temyiz ediyorum", "Hükmün bozulmasını istiyorum", "Hüküm usul ve kanuna aykırıdır." şeklindeki dilekçelerde olduğu gibi herhangi bir temyiz sebebi içermemesi durumunda tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkının bulunmaması hâllerinde olduğu üzere usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddi gerekir.

CMUK’un "Temyiz sebebi" başlığını taşıyan 307. maddesi; "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur. Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir." hükmünü içermektedir.

CMK'nın 288. maddesinde ise temyiz nedenleri;