muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14733, Karar No: 2015/10912, Tarih: 22.10.2015

Makine Kırılması Sigortası Genel Şartları'nın “Teminat Dışı Kalan Haller” başlıklı 3. maddesinin (j) bendinde “...sigortalı iken hasarlanan ve bu hasar giderilmeden makinenin kullanılması neticesinden” kaynaklanan hasarların sigorta teminatı dışında olduğu düzenlenmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun sonuç bölümde dava konusu hasarın teminat dahilinde olduğu bildirilmiş ise de raporun teknik değerlendirmeler bölümünde “... davacı makinenin ilk arızasını giderirken eksper raporunu dikkate almadan “tekniğe uygun” tamir yapmadıysa da neticede makinesini tamir ettirerek kullanmış olup yapılan tamirden yaklaşık 2 ay sonra aynı arıza nüksetmiştir. Yani makine hasarlı olarak değil tekniğe uygun olmasa da tamir edilerek kullanılmıştır” tespiti yapılmıştır.

Dosya kapsamında bulunan ... tarafından düzenlenen servis emri ve teknik rapor başlıklı belgelerde ise “...makinenin yürüyüş palet şaselerinde iç ve dış göbek kısımlarında oluşan çatlakların kaynak yapılmak suretiyle kapatılmasından sonra aradan 2 ay geçmekle aynı problemin yaşandığının bildirilmesi üzerine yapılan tespitte, kaynak yapılmış çatlakların altından çatlak mesafesinin günden güne uzama yaparak çoğaldığı ve aynı zamanda çatlak aralarında açılma meydana geldiğinin görüldüğü” bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, Makine Kırılması Sigortası Genel Şartları'nın “Teminat Dışı Kalan Haller” başlıklı 3. maddesinin (j) bendi hükmü nazara alınarak dava konusu ilk hasar usulüne uygun olarak giderilmeden dava konusu iş makinesinin kullanılması sonucu aynı parça ve aksamda meydana gelen, yukarıda bahsi geçen teknik raporda belirtildiği üzere “kaynak yapılmış çatlakların altından çatlak mesafesinin günden güne uzama yaparak çoğalması ve aynı zamanda çatlak aralarında açılma meydana gelmesi” şeklindeki hasarın teminat dışı olduğu kabul edilerek neticesine göre karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin muafiyete ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin muafiyete ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/10/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, Makine Kırılma Sigorta Poliçesi'ne dayalı olarak hasar bedelinin tazmini talebine ilişkin olup, uyuşmazlık makinada meydana gelen hasarın teminat kapsamında olup olmadığı hususundadır.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, Makine Kırılma Sigorta Poliçesi'ne dayalı olarak hasar bedelinin tazmini talebine ilişkin olup, uyuşmazlık makinada meydana gelen hasarın teminat kapsamında olup olmadığı hususundadır.

Sigortalı makine ilk kez Eylül/2012 tarihinde hasarlanmış olup davalı Sigorta Şirketi tarafından yaptırılan expertiz incelemesi sonucu düzenlenen 21/09/2012 tarihli rapora göre yürüyüş palet şaselerinde iç ve dış göbek kısımlarında çatlaklar, yırtıklar mevcuttur ve hasarlı parçaların onarılması mümkün değildir. Bu raporda, onarılmanın mümkün olmamasıyla birlikte orijinal parçaların takılması halinde maliyetin 102.484,78 TL olması nedeniyle onarım imkanının araştırıldığı ve ...de bulunan ...ı firmasının onarım için 19.000 TL teklif verdiği ve onarım işleminin güvenli bulunması nedeniyle bu firma tarafından yapılabileceği, sigortalının orijinal parça takılarak hasarın giderilmesinde ısrar ettiği belirtilmiş ve hasar, ...ı firmasının teklifi üzerine 19.000 TL kabul edilerek muafiyet tenzilinden sonra sigortalıya bakiye 16.525,43 TL ödenmesi gerektiği belirtilmiştir. Sigortalı, ...ı firmasına değil, Beşli Makinaya hasarlı bölgeye kaynak yaptırılmak suretiyle hasarını gidermiş, fakat makine sigorta süresi içinde 03.01.2013 tarihinde aynı bölgede çatlak oluşumu meydana gelmek suretiyle yeniden hasarlanmıştır.

Sigortalı, ilk hasarın tekniğe uygun şekilde giderilmediğini, orijinal parça bedelinin ödenmediğini, bu nedenle ibra etmediğini, 2. hasarın da teminat içinde olduğunu iddia etmekte; Sigorta Şirketi ise ilk hasarın teklif alınan firma tarafından giderilmediğini, bu firmanın parçaları yeniden imal edeceğini, davacının ise kaynak yaptırma yoluna gittiğini ve bu nedenle teminat dışı olduğunu savunmaktadır. Bilirkişi kurulu, ...ı firmasının tamirhanesinde tamir edilseydi aynı arızanın tekrar meydana gelip gelmeyeceğini bilmenin teknik olarak mümkün olmadığını, fakat Sigorta Şirketi'nin, teminat dahilinde olmasına rağmen sigortalının orijinal parça kullanma talebini reddetmeseydi ikinci arızanın meydana gelmeyeceğini bildirmiştir.

Genel şartların 3. maddesine göre, sigortalı iken hasarlanan ve bu hasar giderilmeden makinanın kullanılması sonucu oluşan hasarlar teminat dışıdır. Somut olayda, makine hasarı, sigorta şirketinin orijinal parça bedelini vermemesi nedeniyle kaynak yaptırılmak suretiyle giderilmiş ve 3-4 ay bu şekilde kullanıldıktan sonra ikinci hasar meydana gelmiştir. Bu durumda, Genel Şartların 3. maddesinde belirtildiği gibi hasarın giderilmeden makinanın kullanıldığı kabul edilemez. Olsa olsa, hasarın iyi bir şekilde giderilmediğinden söz edilebilir. Sigorta Şirketi, 6762 sayılı Yasa'nın 1283'üncü maddesine göre gerçek zararı tazminle yükümlüdür. İlk hasarda hasar gören parça orijinal olup yenisiyle değiştirilmesi gerektiğide belirlendikten sonra orjinal parçanın 102.484 TL olduğu gerekçesiyle ödeme yapmaktan kaçınamaz. Sigortalı, ilk hasar sonucu 16.525 TL ödemeyi ihtirazı kayıtla kabul etmiştir. Sigortalı, makinayı hasarı gidermeden kullanmamıştır. Bilirkişi kurulu da davalının önerdiği firma tarafından hasar giderilseydi dahi ikinci hasarın meydana gelmeyeceğini söylemenin teknik olarak mümkün olmadığını bildirmiştir. Bu nedenlerle Sayın çoğunluğun ikinci hasarın teminat dışı olduğu yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/20501, Karar No: 2015/32495, Tarih: 21.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/20501 E.  ,  2015/32495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/34398

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2011/260, 2011/593

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kamyon sahibinin malları sattığını, sonradan malların yerini haber verenin kendisi olduğu, atılı suçu işlemediği yönündeki yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

3-TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis

cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis

cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında yer alan; adli para cezasına ilişkin sırasıyla "180 gün", “150 gün” ve " 3000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", “4 gün” ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi, hükmün gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği ilgili kısmına “adli para cezasının bir günü” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20376, Karar No: 2014/3874, Tarih: 10.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20376 E.  ,  2014/3874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/211413

MAHKEMESİ : Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2009

NUMARASI : 2009/64 (E) ve 2009/90 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü yakınanın,yanında çalışanı olan tanık K.. Y.. aracılığı ile tanıştığı sanığın araması üzerine tanığın evine gittiği, sanığın eline aldığı bıçak ile yakınanı tehdit ederek kendisine kadın bulmasını istediği ve yolda giderken de boğazına bıçağı dayayıp ölümle tehdit etmeye devam ettiği, bardaki hesabı ve kadına vereceği 130 TL parayı zorla aldığı, tekrar tanığın evine dönerken annesi ile görüşeceğini söyleyerek yakınandan aldığı cep telefonunu geri vermediği, tekneye gitmek için yakınanı zorlayıp motorsikletin anahtarını aldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, delillerin takdirinde yanılgıyla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. G.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7687, Karar No: 2021/7396, Tarih: 28.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7687 E.  ,  2021/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2009 tarihli ve 2009/8269 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, sanık ... Kılavuz hakkında da 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suçlar yönünden sanıklar hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaaların verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaası alınmadan yargılamaya devamla hükümler kurulması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olması karşısında; sanıklara yüklenen 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’in sorgusunun yapıldığı 12.05.2010, sanık ...’nun sorgusunun yapıldığı 26.08.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25939, Karar No: 2016/2657, Tarih: 22.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25939 E.  ,  2016/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatına ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi ......'ın, sahibi olduğu .....195 ada 6 ve 7 sayılı parseller üzerinde yer alan 2 adet mesken vasfındaki taşınmazının yapı kullanma izin belgesi alınması işi için .... ilçesinde bu işler alanında hizmet veren sanık ...... ile anlaştığı ve sanığa ..... Noterliği'nde düzenlenen 10/07/2009 tarih ve .... yevmiye numaralı vekaletname ile yetki verdiği, hizmetin görülmesi karşılığında belirlenen toplam 17.000 TL tutarın 12.000 TL'lik kısmının sanık Hamit, 5.000 TL'lik kısmının da ....'İn eşi olan diğer sanık ...... tarafından ayrı tarih ve zamanlarda tahsil edildiği, sanıklardan ....'in 2010 yılının yaz döneminde meskenlerden biri için, ardından kış aylarında da meskenlerin diğeri için yapı kullanma izin belgesi aldığını bildirip buna ilişkin fotokopiden ibaret belgelerden ilkini elden, ikincisini de tanık ...... aracılığıyla şikayetçiye verdiği, şikayetçinin yaptığı araştırma sonucunda, sanık .... tarafından kendisine teslim edilen yapı kullanma izinlerinin gerçekte var olmadıklarını, bu halleriyle külliyen sahte olarak düzenlenmiş olduklarını belirlediği, bu şekilde sanık Hamit'in hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik; sanık ....'nin ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işledikleri iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

1- Sanık ..... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan; sanık ..... hakkında ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin incelemede;

Sahte olduğu iddia edilen resmi belge niteliğindeki yapı kullanma izin belgelerinin aslı bulunmayıp dosyada bulunan fotokopileri üzerinde de iğfal kabiliyeti hususunda inceleme yapılamayacağından, sanık .....hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Sanık .... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Sanık .... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanık Hamit'in savunmasında, iskan bedeli için müşteki .....'dan ya da babasından ilkinde 600, sonrasında 400 TL olmak üzere toplam 1.000 TL para aldığını, bunu da belediyeye harç olarak yatırdığını, bunun belediye kayıtlarında mevcut olduğunu, iskanları hazırladığını, ancak müştekilere belge vermediğini, bu nedenle sahte belge düzenlemesinin sözkonusu olmadığını, belediyenin bu tarz işlemler için bağış beklediğini, müştekiler de vermeyince üzerine suç yüklendiğini beyan etmesi, tanık D.. T..'ın ise, müşteki S.. D..'ın babası İbrahim Dağ'ın kendisini arayarak H.. Y..'in kendisine bir dosya vereceğini söylediğini, bunun üzerine H.. Y..'in dükkana gelerek kendisine bir dosya verdiğini, içine bakmadan dosyayı alıp ..... isimli şahsa verdiğini, .....de emlakçılık yaptığını, adresini gösterebileceğini ifade etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, tanık....'in beyanında bahsettiği...... isimli şahsın araştırılarak tanık sıfatıyla ifadesine başvurulup, kendisine bahsi geçen dosyanın bırakılıp bırakılmadığının, bırakılmış ise içerisinde ne olduğu ve dosyayı kime teslim ettiğinin sorulması, ayrıca sanığın, şikayetçiye ait .....Mahallesi .....195 ada 6 ve 7 sayılı parseller için şikayetçi adına yapı kullanma izin belgesi almak üzere bir müracaatının olup olmadığı, müracaatı var ise herhangi bir harç bedeli yatırıp yatırmadığı, müracaat üzerine ne gibi işlemler yapıldığı, söz konusu taşınmazlar için yapı kullanma izin belgesi verilip verilmediği, verilmiş ise hangi tarihte kimin müracaatı üzerine verildiği hususlarının ilgili belediyeden sorulması, sonrasında bütün deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/749, Karar No: 2016/7268, Tarih: 20.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/749 E.  ,  2016/7268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

... Asliye Hukuk Mahkemesince uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunundan doğan sorumluluktan kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise uyuşmazlığın Türk Medenî Kanununun 737. maddesinden kaynaklandığı, gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

634 sayılı Kanunun 35/b maddesinde ise "Anagayrimenkulün gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakımı ve onarımı için gereken tedbirlerin alınması" hükmüne, 16. maddesinde "Kat malikleri anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar." hükmüne, ayrıca 19/3 maddesinde de "Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur." hükmüne yer verilmiş, diğer yandan aynı Kanunun Ek madde 1. maddesi ile de "Bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda davacı, davalının ortak alan olan yere dut ağacı dikilmiş olduğunu ve yine ortak çitler üzerine de bitkiler ekildiğini bu nedenle davacının evinin sağ tarafında balkonun kapandığını ayrıca yapılan bilimsel araştırmalarda dut ağacının binanın temeline zarar verir nitelikte olduğunu yine davalının otopark rampasının üzerine projeye aykırı olarak üzerinin kapatılmış olduğunu bu nedenle söz konusu dut ağacı, çit ve bitkiler ile projeye aykırı olarak otopark üzerine yapılmış yapının kaldırılmasını talep ettiği anlaşılmış olup, bu şekilde Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılan uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2041, Karar No: 2024/6998, Tarih: 17.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2041 E.  ,  2024/6998 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 1. Hava İkmal Bakım Merkez Komutanlığı işyerinde çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikası üyesi olduğunu, işçilerin işe başlama ücret derecelerinin davacının üyesi olduğu Türk Harb-İş Sendikası ile davalı Bakanlık arasında karara bağlanan toplu iş sözleşmesinde belirlendiğini, yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 38 inci maddesi gereğince davacının 13. ücret derecesinden işe başlaması gerekirken, 9. ücret derecesinden işe başlatıldığını ve yıllar boyunca ücretlerinin eksik ödendiğini, derece düzeltme işleminin yapılmadığını ileri sürerek davacının işe başladığı tarihteki ücret derecesinin 13. ücret derecesi olarak tespiti ile buna göre fark işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını ve davacının iddialarının asılsız olduğunu, davalı İdarece yapılan işlemde hukuka ayrılık olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 23. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 38 inci maddesine göre işe başlangıç ücret derecesinin 13. dereceden olması gerektiği, davacının eksik ödenen ücret farkı, ikramiye farkı alacağı, ilave tediye farkı alacağı bulunduğu gerekçesiyle dosya kapsamına uygun bulunan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının toplu iş sözleşmesi ve protokol hükümlerine göre fark alacağının bulunmadığını, davacının 21.02.2012 tarihinde imzalanan protokol kapsamında olmadığını, uygun görülen tüm işçilerin intibaklarının zaten yapıldığını, davacının geçmişe dönük hak talebinde bulunmasının hakkaniyete de aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç