muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20391, Karar No: 2024/1263, Tarih: 23.01.2024

2- Hükümden sonra Şanlıurfa 7. Noterliğinin 27.12.2018 tarihinde düzenlediği 40139 yevmiye numaralı vekâletnamesi ile sanık ...'in Av. ...'ı vekil tayin ettiği, 14.12.2018 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz eden ve gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanık müdafiine, gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebligat evrakının gönderilmesi, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli hükmün usûlüne uygun olarak tebliğ edilerek, Tebligat belgesi ve sunması hâlinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/6061, Karar No: 2025/8774, Tarih: 16.06.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/6061 E.  ,  2025/8774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/213 Esas, 2024/172 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 16.07.2024 Tarihli ve 2023/188 Esas, 2024/132 Karar Sayılı Kararı

Davalının yerleşim yerinin Bursa İnegöl ilçesi olduğu, davalının cevap dilekçesi ile birlikte, yasal süresi içerisinde ve usulüne uygun bir şekilde yetki itirazında bulunduğu, itiraza ilişkin dilekçede yetkili mahkemeyi belirttiği, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun (6769 sayılı Kanun) 156 ncı maddesinin 5 inci maddesi ve 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 6 ncı maddesi gereğince huzurdaki davada yetkili mahkemenin davalının, dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri olan İstanbul Anadolu ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 2. ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 23.10.2024 Tarihli ve 2024/213 Esas, 2024/172 Karar Sayılı Kararı

Davacının 2019/64174 numaralı Jetpark ibareli markanın tescilli sahibi olduğu, davalı tarafından bu markanın kullanılması sebebiyle marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetde bulunulduğu iddiasıyla dava açıldığı , 6769 sayılı Kanunun 156 ncı maddesinin 5 inci bendinin 3. kişiler tarafından Sınai Mülkiyet Hakkı Sahibi aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkemenin davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesi olduğunun belirtildiği oysa ki davada marka sahibinin davacı olduğu, yetki bakımından 6769 sayılı Kanunun 156 ncı maddesinin 3 üncü bendinde Sınai mülkiyet hakkı sahibi tarafından 3. Kişiler aleyhine açılacak hukuk davalarında yetkili mahkeme davacının yerleşim yeri veya hukuka aykırı fiilin gerçekleştiği yahut bu fiilin etkilerinin görüldüğü yer mahkemesidir denilmek suretiyle marka hakkı sahibinin kendi ikametgahında dava açabileceğinin belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, ticaret unvanının ve marka haklarına tecavüz teşkil eden ve haksız rekabet içeren eylemlerin tespiti, önlenmesi, yasaklanması, durdurulmasına ve ticaret unvanının terkini istemlerine e ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) “Görevli ve yetkili mahkeme” başlıklı 156 ncı maddesinin üçüncü fıkrası şöyledir:

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) “Görevli ve yetkili mahkeme” başlıklı 156 ncı maddesinin üçüncü fıkrası şöyledir:

“Sınai mülkiyet hakkı sahibi tarafından, üçüncü kişiler aleyhine açılacak hukuk davalarında yetkili mahkeme, davacının yerleşim yeri veya hukuka aykırı fiilin gerçekleştiği yahut bu fiilin etkilerinin görüldüğü yer mahkemesidir.”

3. 6769 sayılı Kanun'un “Görevli ve yetkili mahkeme” başlıklı 156 ncı maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Üçüncü kişiler tarafından sınai mülkiyet hakkı sahibi aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Sınai mülkiyet hakkı başvurusu veya sınai mülkiyet hak sahibinin Türkiye’de yerleşim yeri bulunmaması hâlinde, dördüncü fıkra hükmü uygulanır.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, 6769 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava davacının yerleşim yeri veya hukuka aykırı fiilin gerçekleştiği yahut bu fiilin etkilerinin görüldüğü yerde açılabileceğinden, uyuşmazlığın İzmir Fikrî ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir Fikrî ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4446, Karar No: 2017/1724, Tarih: 05.04.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/4446 E.  ,  2017/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosyanın Dairemizce incelenebilmesi için vergi raporlarında bahsi geçen suça konu belgelerin ele geçirildiği aramaya ilişkin, arama ve el koyma tutanaklarının aslının veya onaylı örneğinin dosya içerisinde bulunması gerektiğinden anılan eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14571, Karar No: 2012/34006, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14571 E.  ,  2012/34006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında sanığın ifadesinin sonuca etkili olduğu, delillerin tayin ve takdiri gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin usulüne uygun biçimde savunması alınmadan ve delil değerlendirmesi de yapılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında, hazineye ait taşınmaza sahil bar, fırın, bahçe, çocuk parkı, gölgelik ve şezlong yeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakete inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşımazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30647, Karar No: 2018/1202, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30647 E.  ,  2018/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olan adresinde zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2705, Karar No: 2011/2035, Tarih: 28.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2705 E.  ,  2011/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. Yay. A.Ş ve diğerleri aleyhine 14/05/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece, istemin reddine karar verilmiştir.

Temyiz dilekçesine ekli belgelerden, dava konusu yayın nedeniyle davalılardan Hilal Aktürk ile dava dışı Ali Nazım Onaran haklarında hakaret suçunu işledikleri iddiası ile açılmış ceza davasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6753, Karar No: 2023/8659, Tarih: 25.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6753 E.  ,  2023/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının iş kazası sonucunda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili; davacı sigortalının olayın üzerinden 4 ay geçtikten soran tekrar işe başladığını ve 9 ay müvekkil şirkette çalıştığını, malul olduğunu iddia eden davacının ne şekilde bu çalışmaları yaptığının izaha muhtaç olduğunu, işyerinden ayrıldıktan sonra daha ağır şartlarda başka bir işyerinde çalışmaya devam ettiğini, bu durumun davacıda kazanın bir tesiri kalmadığını gösterdiğinden bahisle davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; tüm dosya kapsamında toplanan delillerin birlikte değerlendirilmesinden ... 4. İş Mahkemesinin 2015/273 Esas sayılı dosyası ile Mahkemece alınan Adli Tıp 2.Üst Kurulu tarafından düzenlenen 17.09.2020 tarih 2020/1829 Karar numaralı kararı hükme esas alınarak davacının sürekli iş göremezlik oranının kontrol muayenesine esas raporun düzenlenme tarihi itibariyle %13.0 olduğu kanısına varılmış ve davanın kabulüne, davacının 29.08.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının kontrol muayenesine esas raporun düzenlenme tarihi olan 10.01.2018 tarihinden itibaren %13 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili; davacı yanın maluliyet durumunun ... 4. İş Mahkemesinin 2015/273 E. sayılı derdest dosyası üzerinden tartışılmakta olduğunu ve bu Mahkemeye sunulan Adli Tıp Raporuna davacı yanca itiraz edilmeden ve Üst Kuruldan rapor talep edilmeden bu davanın açılmış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı yanın huzurdaki davasındaki iddialarını devam eden davada ileri sürebilecekken yeni bir dava açmasının hukuka aykırı ve bu nedenle davanın öncelikle usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının çalışmaya devam ettiğini, eksik araştırma yapılarak tedavi belgelerinin getirtilmediğini, Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 17.09.2020 tarihli raporunda çelişkinin hiçbir şekilde giderilmediğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; somut olayda; olayın iş kazası olduğu, 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlüğe giren ve halen yürürlükte bulunan, iş kazasından kaynaklanan meslekte kazanma güç kayıp oranının tespit esas ve usullerini düzenleyen "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümleri çerçevesinde, davacıdaki meslekte kazanma güç kayıp oranının Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 17.09.2020 tarih ve 1829 sayılı kararı (E) cetveline göre % 13,0 olduğuna karar verildiği anlaşılmakla, davanın kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davalı Kurum vekilinin ve davalı şirket vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca oy birliğiyle esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/352, Karar No: 2015/5534, Tarih: 02.06.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/352 E.  ,  2015/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hüküm : TCK'nın 188/1-4, 62/1, 52/2, 53/1, 54, 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “uyuşturucu madde” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce alınan numunelerin” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.