muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5765, Karar No: 2012/5881, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5765 E.  ,  2012/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık .....'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2005 gün ve 2005/130 Esas, 2005/175 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin süre tutum dilekçesinde yöntemine uygun hâkim havalesi bulunmadığı gibi temyiz defterinde kaydına rastlanmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3258, Karar No: 2013/5624, Tarih: 09.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3258 E.  ,  2013/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İntihara yönlendirme ve bu suça yardım

HÜKÜM :... ; TCK 84/2, 61, 29, 62/1 maddelerince 5 sene 10 ay hapis,

....; TCK 84/2, 39/1-2-c, 62/1, 53/1, 63 maddelerince 2 sene 11 ay hapis,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamına göre;sanıklardan ... ile olay öncesi 10 yıla yakın bir süre birlikteliği olan ve aynı evde yaşayan maktule ...'ın, sanık ... tarafından intihara yönlendirildiğine, diğer sanık ....'ün ise bu suça yardımcı sanık olarak katıldığına ilişkin dosya içerisinde her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 09/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6650, Karar No: 2011/4741, Tarih: 09.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/6650 E.  ,  2011/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-f, 168, 62, 203/1, 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 ... hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8/c bendi gereğince sanığın 1 yıl süre ile haftada 8 saati geçmemek kaydı ile ağaç dikme işlerinde çalıştırılmasına dair, KAZAN Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2009 tarihli ve 2009/179 esas, 2009/199 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 09/01/2011 ... ve 2010/2361/1370 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2011 ... ve 2011/21385 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09/06/2009 tarihli ve 2009/5644 esas, 2009/13118 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin alt bentlerinde denetimli serbestlik tedbiri olarak sanıklara yüklenecek yükümlülükler,

a)Bir meslek veya sanat sahibi olmaması halinde, meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesine,

b)Bir meslek veya sanat sahibi olması halinde, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c)Belli yerlere gitmekten yasaklanmasına, belli yerlere devam etmek hususunda yükümlü kılınmasına ya da takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine,

Şeklinde belirlenmiş olup, bunların dışında Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini de kısıtlayacak şekilde, ağaç dikme işleminin yılın her zamanı mümkün olmadığından, yükümlülüğün her hafta yerine getirilmesinde imkânsızlık bulunduğu gibi, sanık hakkında yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Yasanın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, beş yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulan sanık hakkında, anılan maddenin 8.fıkra (c)bendi uyarınca hükmolunan, “bir yıl süreyle haftada sekiz saati geçmemek kaydı ile ağaç dikme işlerinde çalıştırılması” yükümlülüğünün, infaz yeteneği bulunmadığından kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle (KAZAN) Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 06.07.2009 ... ve 2009/179- 199 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan “bir yıl süreyle haftada sekiz saati geçmemek kaydı ile ağaç dikme işlerinde çalıştırılmasına” şeklindeki yükümlülüğün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, 5271 sayılı Yasanın 231.maddesinin 8.fıkra (c)bendi uyarınca sanığın, bir yıl süreyle içkili yerlere gitmekten yasaklanmasına, infazın bu tedbir üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, 09.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7493, Karar No: 2012/12800, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7493 E.  ,  2012/12800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, sofralık domates ve beyaz lahananın 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim, kg başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11230, Karar No: 2019/13802, Tarih: 19.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11230 E.  ,  2019/13802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; Davacının davalı şirkete ait otelde 01.03.2004 tarihinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 07.11.2012 tarihine kadar düzenli olarak önce güvenlik görevlisi daha sonra vardiya amiri olarak çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi ve uzun süreli çalışma koşullarında düzelme olmaması sebebiyle 07.11.2012 tarihinde işi bırakmak durumunda kaldığını, ihtarname keşide ettiğini, özellikle kış sezonunda güvenlik personel sayısının azaltılması sebebiyle günlük 12 saate yaklaşan mesai yaptığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; Davacının 11.06.2004 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 07.11.2012 tarihinde işi bıraktığını, işverene bu hususta bir bildirimde bulunmadığını, davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi sebebiyle iş akdinin devamsızlık gerekçesi ile işveren tarafından feshedildiğini, davacının bordrolarına yansıtılmamış fazla mesai ücreti alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi 11.06.2004-10.11.2005 ile 19.04.2006-07.11.2012 tarihleri arasında işyerinde çalışmış ve iş sözleşmesinin ödenmeyen bir kısım işçilik alacakları sebebi ile haklı nedenle feshettiği iddiası ile kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.

Mahkemece davacının işe devamsızlığı sebebi ile işveren feshinin haklı olduğu gerekçesi ile isteğin reddine karar verilmiştir.

Davacının fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram genel tatil alacaklarının ödenmediği dosya içeriği ile sabit olup davacının iş sözleşmesini haklı nedenle 07.11.2012 tarihinde eylemli olarak feshettiği kabul edilmelidir.

Davacı işçi fesih tarihinden hemen önce avukata vekaletname vermiş, vekil hakkında daha sonra yapılan şikayet üzerine iş sözleşmesinin feshine dair gerekli işlemleri yapmadığı için görevi ihmal suçundan dava açılmıştır. Davacı 16.07.2013 tarihinde iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğine dair ihtarnameyi işverene göndermiştir. Dosya kapsamına göre davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanununun 24/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiği anlaşıldığından kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmelidir.

F)Sonuç:

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14933, Karar No: 2014/18349, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14933 E.  ,  2014/18349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/06/2004 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13308, Karar No: 2022/16168, Tarih: 05.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/13308 E.  ,  2022/16168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekili olduğunu beyan ederek davadan feragat dilekçesi sunan Av. ...'nun dosyada vekaletnamesinin bulunmaması ve feragat dilekçesinde davacılardan sadece ... adının yazılması ile bu davacının velayeten davacı olduğu oğlu küçük ... ile ilgili olarak davadan feragat edilip edilmediğinin dilekçeden anlaşılmaması nedeniyle, davadan feragat dilekçesi sunan Av. ...'na davacı ... (kendi ve oğlu küçük ... adına) tarafından verilmiş ve davadan feragat yetkisini de içeren vekaletnamenin temin edilmesi; ayrıca, davacı küçük ... ile ilgili davadan feragat edilip edilmediğine dair beyan dilekçesi temin edilmesi için dosya 04/10/2021 tarihinde mahkemeye geri çevrilmiştir.

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine, sadece, feragat dilekçesi sunan vekile ait vekaletname ve yetki belgesinin dosya arasına konulduğu; bu vekaletnamenin, davacı baba İsmail tarafından kendi adına verildiği ve oğlu ...'a velayeten verilmiş bir vekaletnamenin dosyada bulunmadığı; ayrıca, önceki geri çevirme kararımızda belirtilen davacı ... adına da davadan feragat edilip edilmediği hususunda davacı yandan herhangi bir beyan dilekçesi temin edilmediği görülmüştür.

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi ve hak kayıplarının önlenmesi bakımından, açıklanan eksikliklerin giderilmesi konusunda hassasiyet gösterilmesi ile, davacı ... tarafından oğlu ...'a velayeten verilmiş vekaletname örneğinin ve davacı ... için de davadan feragat edilip edilmediğine ilişkin beyan dilekçesinin davacı yandan temin edilip dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1376, Karar No: 2025/210, Tarih: 08.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/1376 E.  ,  2025/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/170 E., 2016/467 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/170 E., 2016/467 K. sayılı hükmünün katılanın yüzüne karşı verildiği ancak yasa yolunun gösterildiği hüküm fıkrasında kararın tefhim ve tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde Mahkemesine verilecek bir dilekçe ile veya bulunulacak sözlü beyanın tutanağa geçirilmesi suretiyle temyiz edilebileceği şeklinde hatalı belirtildiği, gerekçeli kararın katılan vekiline 23.05.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, katılan vekilinin ise hükmü 24.05.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, tebliğnamenin ret öneren görüşüne iştirak edilmeyerek ve temyiz talebi süresinde kabul edilerek, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olduğuna ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 15.00 sıralarında sürücü ... idaresindeki tescilsiz motosiklet ile meskun mahal dışında, 3 şeritli, 15 metre genişliğinde, düz, eğimsiz, asfalt kaplı ve kuru zeminli yolda, açık havada, gündüz vakti İstanbul istikametinden Edirne istikametine O3-10 Otoyolu üzerinde seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, mazotunun bitmesinden dolayı emniyet şeridi içinde durmakta olan sanık ...'in idaresindeki kamyonetin sol arka kısmına aracının ön kısmı ile emniyet şeridi içerisinde çarpması sonucu ...'ın öldüğü olayda, çarpışma yeri ve dosya kapsamına göre ölen motosiklet sürücüsünün emniyet şeridinde bulunan araca gündüz vakti sol arka kısmından çarpmak suretiyle mevcut neticenin meydana geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında mahkumiyetine yeter, vicdani kanaat sağlayacak, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından, taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;

Taksirle öldürme suçu bakımından kusuru bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın mahkumiyetine yeter, vicdani kanaat sağlayacak, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gerekçe gösterilerek aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

Kanun'a aykırı olup, açıklanan nedenle Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 1. numaralı bendinin çıkarılarak yerine "Her ne kadar sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kamu davası açılmış ise de, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca atılı suçtan beraatine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.