muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9463, Karar No: 2021/15463, Tarih: 06.12.2021

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava; 04.05.2011 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir ve yapılan geçici işgöremezlik ödemeleri nedeniyle oluşan kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı yasanın 21. maddesidir.

Rücu davaları kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, güncel mevzuat çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Eldeki davada, davalı işyerinde mekanik işçisi olarak çalışan kazalı sigortalının, şirkete ait eski model bir araca ait tekerleklere ABS montajı yaptığı sırada 15 tekerleğin işi bitmiş 16. tekerleği sökerken jantla beraber lastiğin fırlayarak çarpması ve işçinin yaralanması şeklinde meydana gelen olayda; alınan bilirkişi raporu ve kazaya ilişkin beyanlarda kazanın meydana gelme sebepleri yeterince ortaya konulamamış olup, teknik olarak tarif edilemeyen oluşa göre alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Kazanın ne şekilde meydana geldiği, jantın yerinden hangi sebeple fırladığı ve kazalı işçide bu denli bir yaralanmaya sebep olduğu dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Yeni bir bilirkişi heyetinden öncelikle kazanın teknik olarak nasıl meydana geldiği ilim ve fenne uygun olarak belirlenip, denetime elverişli kusur raporu alınmalıdır.

Öte yandan, kazanın meydana geliş biçimi gözetildiğinde 2 adet İnşaat, 1 adet Makine Mühendisinden kusur raporu alınması isabetsiz bulunmuştur. Uzmanlık alanı olmayan inşaat mühendisi bilirkişiler yerine, makine mühendisi veya mekanik, lastik, segman vs. bunların çalışma prensiplerini bilen ehil bilirkişilerden oluşturulacak bir heyetten rapor alınmalıdır.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 06.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1864, Karar No: 2017/1805, Tarih: 09.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1864 E.  ,  2017/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını ve davacının müvekkilinden alacağı kalmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş akdinin ne şekilde sonlandığı, kıdem ve ihbar tazminatını almayı hak edip etmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı taraf, davacının yıllık iznini kullanmayı talep etmesi ve işverence kabul edilmemesi sonrasında işten çıkarıldığını iddia etmiş, davalı taraf ise davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını savunmuş ve örneği dosyada bulunan davacının imzasını taşıyan istifa dilekçesine dayanmıştır. Mahkemece, dosyada bulunan istifa dilekçesi hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadan, davacının bildirim sürelerine uyulmadan işveren tarafından işten çıkarılmış olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan ve davacının adı ve soyadı yazılı, 19.07.2012 tarihinin işveren kaşesi üzerinde basılı olduğu ve işverene hitaben yazılmış imzalı dilekçe içeriğinde, "Şirketinizde çalışmakta iken herhangi bir baskı altında kalmaksızın görevimden kendi isteğimle istifa ediyorum..." denilmektedir. İstifa beyanı olduğu anlaşılan bu yazı davacıya gösterilerek verilecek cevaba göre kıdem ve ihbar tazminatı talebi hakkında değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6393, Karar No: 2023/11866, Tarih: 28.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6393 E.  ,  2023/11866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1407 Esas, 2023/444 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/143 Esas, 2020/106 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, tapudan yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Mersin ili, Tarsus ilçesi, ... köyü, 163 ada 143 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini, yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından 13.07.2019 tarihinden karar tarihi olan 20.02.2020 tarihine kadar işleyecek yasal faiziyle hükmün kesinleşmesi beklenmeden derhal, kalan fark bedelin ise üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak 13.07.2019 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilip karar kesinleştiğinde davalılara tapudaki hisseleri oranında ödenmesine, kamulaştırma konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, hesaplamanın hatalı olduğunu, üretim masraflarının düşük alındığını, resmi verilerle uyumlu olmadığını, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmayıp hükme esas alınamayacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, hesaplamanın hatalı olduğunu, üretim masraflarının düşük alındığını, resmi verilerle uyumlu olmadığını, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmayıp hükme esas alınamayacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sulu kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza % 4 kapitalizasyon faiz oranı ve % 15 oranında objektif değer artışı uygulanması suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tespit olunan kamulaştırma bedelinin tamamının kararın kesinleşmesi beklenilmeden derhal davalı hak sahiplerine ödenmesi gerekse de istinaf edenin sıfatına göre bu hususun kaldırma sebebi yapılmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6321, Karar No: 2010/12408, Tarih: 28.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6321 E.  ,  2010/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydı, ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.12.2006 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

3-Vekilin davacılardan ...'dan alınmış vekaletnamesi bulunmadığından bu noksanlık giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2385, Karar No: 2019/10394, Tarih: 11.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/2385 E.  ,  2019/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, cinsel taciz, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanık hakkında cinsel taciz, tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde,

Eylemlere ve yükletilen suçlara ilişkin verilen beraat kararına yönelik, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın aşamalarda katılanın ikametinin balkonuna iddianameye konu poşeti bıraktığı yönündeki ikrarı ve katılan ... ile tanık ...’ın ikametlerindeki balkonda poşeti gördükleri ve alıp emniyete giderek şikayetçi oldukları yönündeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suça konu poşet içindeki eşyaları katılanın evinin balkonuna ne şekilde bıraktığı, eşyaları balkona eli ile atmasının mümkün olup olmadığı yönünde mahallinde usule uygun keşif yapılarak, suç unsurları ile niteliğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5875, Karar No: 2022/21165, Tarih: 29.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5875 E.  ,  2022/21165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : (Düşme) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ...

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Ret, esastan ret

1-Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, suç tarihi olan 31.12.2010 tarihinden ilk kesen sebep olan iddianamenin tanzim tarihi olan 05.07.2019 tarihine kadar gerçekleştiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1550, Karar No: 2011/6336, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1550 E.  ,  2011/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine, diğer suçtan beraatine dair Beyoğlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2005 gün ve 2004/260 Esas, 2005/1270 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın sorgusunun yapıldığı 27.06.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18412, Karar No: 2014/18347, Tarih: 25.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18412 E.  ,  2014/18347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2009/307-2013/311

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2013 tarih ve 2009/307-2013/311 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.11.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. E.T..dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili; taraflar arasında düzenlenen 27.04.2007 tarihli taşımacılık sözleşmesine göre müvekkiline ait eşyaların önce evinden alınarak bir depoya konulması, sigortalanması ve vize işlemleri bittiğinde de bu eşyaların Almanya'ya götürülüp orada müvekkilinin evine yerleştirilmesinin kararlaştırıldığını, 4.000 Euro olarak öngörülen iş bedelinin 1.000 Euro'luk kısmını 27.05.2009 tarihinde depoya götürüldüğü sırada müvekkili tarafından davalıya peşin olarak ödendiğini, davalının almış olduğu 1.000 Euro'ya karşılık bir fatura düzenlendiğini, sözleşmede ilave KDV ödenir hükmü bulunmamasına karşın davalının düzenlediği faturaya KDV olarak 478.00 TL'yi ilave ederek müvekkilinden istediğini,ayrıca kalan kısım nedeniyle de KDV ödenmesi gerektiğini müvekkiline bildirdiğini, müvekkilinin sözleşmede olmayan bir paranın kendisinden istenmesini kabul etmediğini, davalıyı sözleşmeye uygun davranmaya davet ettiğini, bundan sonra davalının müvekkiline kaba ve çirkin davranmaya başladığını,istenilen paranın kendisine ödenmemesi halinde eşyaları vermeyeceğini beyan ettiğini, davalının uluslararası taşımacılık belgesi (C2) olmadığının belirlendiğini, sözleşmeye aykırı işlem ve eylemler nedeniyle davalıya güvenini yitiren müvekkilinin sözleşmeden döndüğünü, kendisinin ve çocuklarının eşyalarının verilmemesi nedeniyle müvekkilinin büyük üzüntüler yaşadığını ileri sürerek, şimdilik eşyalarının müvekkiline iadesini, 1.000 Euro'nun ve 4.000.00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada da davacı vekili, asıl davadaki iddialarla davalının tüm ısrarlara rağmen davacının ve çocuklarının eşyalarını iade etmemesi sebebiyle yerine zorunlu olarak bir kısım eşyalar almak mecburiyetinde kalındığını, davalının elindeki eşyaların icra yoluyla geri alınması için 250.00 TL sarfettiğini, bu eşyaların Almanya'ya sevki için koydurduğu depoya 750.00 TL ödediğini, keza kamyon için 470.00 TL ödemede bulunduğunu, müvekkilinin Almanya'dan Türkiye'ye iki kez gelmesi sebebiyle 783.00 TL harcama yapmak zorunda kaldığını iddia ederek, müvekkilinin uğramış olduğu 29.756.00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.