muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12225, Karar No: 2014/7630, Tarih: 13.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12225 E.  ,  2014/7630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/626-2013/166

Davacı .. .. İşl. Sso. Hiz. İnş. Tur. Gıda Tem. Eğt. Tic. Ltd. Şti vekili Avukat E.. T.. tarafından, davalı T.. M.. aleyhine 11/12/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız yere ödendiği iddia edilen idari para cezasının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı kurum tarafından kendisi aleyhine tahakkuk ettirilen idari para cezasının peşin ödenmesine rağmen 1/4 oranındaki peşin ödeme indiriminin uygulanmadığını iddia ederek yapılan 9.229,50 TL fazla ödemenin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 4857 sayılı yasa gereğince idari para cezası kesildiğini, davacının 15 gün içerisinde Sulh Ceza Mahkemesine başvuru hakkını kullandığını, bu başvuru hakkını kullanması ile 1/4 oranındaki peşin indirim hakkından sarfınazar ettiğini, indirimden yararlanma koşulunun para cezasının tebliğinden itibaren 15 gün içeresinde ödenmesi olduğunu, bu nedenle davacının peşin ödeme indirimi talebinin kurum tarafından kabul edilmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idari para cezalarına karşı itiraz kanuni bir hak olduğundan, bu hakkın kullanılması sonucu davalının alacağının daha az olduğu anlaşıldığından, bir kimsenin ceza mahkemesine itiraz etme hakkını kullanması bir kusur gibi değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

5326 sayılı Kabahatler Kanunu 17/6. maddesinde, kabahat dolayısıyla idarî para cezası veren kamu görevlisi, ilgilinin rıza göstermesi halinde bunun tahsilatını derhal kendisinin gerçekleştireceği, idarî para cezasını kanun yoluna başvurmadan önce ödeyen kişiden bunun dörtte üçünün tahsil edileceği ve peşin ödemenin, kişinin bu karara karşı kanun yoluna başvurma hakkını etkilemeyeceğine dair düzenleme getirilmiştir. Yasanın açık hükmünden de anlaşılacağı üzere peşin ödeme indiriminin ön şartı kanun yoluna başvurulmamış olmasıdır.

Davaya konu olayda; davacı önce tahakkuk ettirilen idari para cezasına karşı itiraz kanun yoluna başvurmuş, sonrasında Sulh Ceza Mahkemesi tarafından belirlenen miktarı peşin ödeyerek peşin ödeme indirimi talebinde bulunmuştur.

Şu halde peşin ödeme indirimi için yasanın aradığı ön koşul gerçekleşmemiş olduğundan açılan davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda; davacı önce tahakkuk ettirilen idari para cezasına karşı itiraz kanun yoluna başvurmuş, sonrasında Sulh Ceza Mahkemesi tarafından belirlenen miktarı peşin ödeyerek peşin ödeme indirimi talebinde bulunmuştur.

Şu halde peşin ödeme indirimi için yasanın aradığı ön koşul gerçekleşmemiş olduğundan açılan davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 13/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13931, Karar No: 2016/8043, Tarih: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13931 E.  ,  2016/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : KARABÜK 1. ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2015

NUMARASI : 2015/49-2015/289

Taraflar arasında görülen kayıp-kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 200.15 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/826, Karar No: 2014/20008, Tarih: 18.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/826 E.  ,  2014/20008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/10/2013 tarih ve 2012/218-2013/157 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.12.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, Avustralya'nın Fremantle şehrinden ...'a ihraç edilen 6x20' konteyner muhteviyatı toplam 4080 karton "kaymağı alınmış süt tozu" yükünün taşıyanı olduğunu, davalının söz konusu yükün ...'da alıcısına teslim edilmesi için davacının acentesi sıfatıyla hareket ettiğini, ancak acente ...'ın, acentelik görevini suistimal ettiğini ve yükü, orijinal konşimento ibraz edilmeksizin ... Süt Mamülleri Yem ve Gıda San. Tic. A.Ş.'ne teslim ettiğini, malı ihraç eden (satıcı) ...Foods İreland Ltd.'in, semeni tahsil edemediğini, böylece malın orijinal konşimento ibraz edilmeden teslim edilmiş olması nedeniyle mal bedeli kadar zarara uğradığını ve bu zarardan davacıyı sorumlu tuttuğunu bildirdiğini, acente ...'ın acentelik görevini suistimal etmiş olması yüzünden müvekkilinin pasifinde çoğalma meydana geldiğini, bu nedenle davalı aleyhine ... 26. İcra Müdürlüğünün 2006/8319 Esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, borçlu tarafın itirazı üzerine ... 3. ATM.'nin 2007/529 Esasına kayıtlı 29/3/2007 tarihinde itirazın iptali davasının ikame edildiğini, davanın reddedilmesi ve davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 14/02/2012 tarihli ilamı ile davalı tarafın davacıya herhangi bir borcunun ispatlanamadığı gerekçesi doğru değil ise de davanın erken açıldığının anlaşılmasına göre davacının temyiz itirazının reddine karar verildiğini, bildirerek 55.748,19 USD'nin 26/6/2008 tarihinden itibaren 3095 Sayılı yasa 4/a maddesi gereğince devlet bankalarının bir yıl vadeli USD mevduat hesabına uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte davalıdan aynen tahsiline, olmadığı takdirde B.K. md 99 gereğince fiili ödeme günündeki kur üzerinden TL olarak tahsiline, kabul olunmaz ise 99.800,40 TL'nin 26/6/2008 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, hak düşürücü süreler ile zamanaşımının dolduğunu, bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre ... 3. ATM'nin 16/11/2009 tarih ve 2007/259-2009/683 sayılı kararı ile davacının davalılar ... Denizcilik Vapur Acenteliği Nakl. Ltd. ve ... Lojistik Taşımacılık Ltd. Şti. aleyhine açmış olduğu itirazın iptali davasının reddine karar verildiği, kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2010/2560 Esas 2012/1905 sayılı kararı ile 14/2/2012 tarihinde onanmasına ve aynı Daire'nin 08/06/2012 tarih 2012/7331 Esas ve 2012/9970 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme talebinin reddine karar verildiği, kararın karar düzeltme talebinin reddine ilişkin karar tarihi olan 08/06/2012 tarihi itibariyle kesinleştiği, 818 Sayılı BK.nun 137.maddesi hükmüne göre davanın erken açılması halinde önceki davanın kesinleştiği tarihten itibaren 60 günlük süre içerisinde yeni bir dava açılabileceğinin hüküm altına alındığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın zamanaşımı yönünden 60 günlük sürenin hangi tarihten itibaren işlemeye başlayacağı noktasında olduğu, mahalli mahkeme hükmünün, karar düzeltme talebinin reddine ilişkin karar tarihi itibariyle kesinleşeceği ve 60 günlük sürenin de bu kesinleşme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, somut olayda ... 3. ATM'nin kararının, karar düzeltme talebinin reddi tarihi olan 08/06/2012 tarihinde kesinleştiği, bu davanın ise BK.nun 137. maddesinde yer alan 60 günlük süreden sonra 25/09/2012 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7374, Karar No: 2014/7208, Tarih: 07.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/7374 E.  ,  2014/7208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2012/63-2012/1109

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı çalışma süresi içinde fazla çalışma yaptığını belirterek fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuştur. Davacının işletme müdürü olarak çalıştığı dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmamaktadır. Bu husustada tanıklar ayrıntılı dinlenmemişlerdir. Tanık beyanları ayrıntılı alınarak davacının çalışma saatlerini kendisinin belirleyip belirlemediği, haftaiçi hergün düğün olup olmadığı, kış aylarında aynı yoğunlukta çalışılıp çalışılmadığı irdelenmeli, davalı işyeri düğün salonu olduğu için çalışma saatleri ile ilgili ilgili kolluk birimine bildirim yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, sonucuna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı tespit edilmelidir. Eksik inceleme ile fazla çalışma ücreti alacağının kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacının hüküm altına alınan fazla çalışma alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece ıslaha ileri sürülen zamanaşımı defi dikkate alınmadan karar verilmiştir. Davacının çalışma saatlerini kendisi belirlemediği yukarıda yapılacak araştırma sonucu ortaya çıkarsa davalının süresinde ileri sürülen zamanaşımı defi hususunda bilirkişiden denetime elverişli rapor aldırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmış olup, ıslahtan sonra davacının dört aylık ücretini aldığı hususunda yemin teklifinde bulunmasına rahmen mahkemece bu konuda bir işlem yapılmamıştır. Davalının yemin teklifi ile ilgili işlem yapılmadan karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7288, Karar No: 2019/3094, Tarih: 11.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7288 E.  ,  2019/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Red, onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 660,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 61. maddesine aykırı olarak etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 168. maddesinin, yaş küçüklüğü sebebiyle indirim öngören 31. maddesinden önce uygulanması, sonuç cezalar değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2074, Karar No: 2019/14243, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2074 E.  ,  2019/14243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14480, Karar No: 2016/2713, Tarih: 07.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/14480 E.  ,  2016/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'ın maliki olduğu 2063 parsel sayılı taşınmazı oğlu olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile ya da tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, temlikin muvazaalı olmadığını, taşınmazların bedeli karşılığında satın alındığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın yaptığı temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu ahşap iki katlı ev, samanlık ve arsa nitelikli 220 m² yüzölçümündeki 2063 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından 13.1.1995 tarihli resmi akit ile davalıya satış suretiyle temlik edildiği, murisin 6.8.2012 tarihinde ölümü ile çocukları davacılar, davalı ve dahili davalı ...'ın kaldıkları kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide ''Muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece dinlenen ve davanın kabulü halinde mirasçı sıfatıyla hak sahibi olabilecek tarafların kardeşi ..., "muris ... benim babam olmaktadır. Babam öldükten sonra mirasçılar arasında bir taksim yapılmadı. Babamın bu ev dışında iki parça tarlası bulunmaktadır. Babam ve annem ölene kadar davalı ile birlikte yaşadı. Kardeşlerim olan ... ile ...'a babam sağlığında birer ev yatağı verdi. Aynı zamanda evin yapılması sırasında maddi yardım yaptı. Babam sağ iken burayı kardeşime bırakacağını söylüyordu. Bundan bütün kardeşler haberdardır. Babamın 1995 yılında satış yaptım diye söylediğini bilmiyorum ancak sağlığında tüm mirasçıları toplayarak bu evi davalıya vereceğini söyledi. Davalı başka yerde çalışıyordu babam sağ iken kendisi ve anneme bakması için davalıyı yanına getirdi ve ölene kadar davalı annem ve babama baktı o yüzden babam da bunun karşılığında bu evi davalı kardeşime verdi. Davacılar sağlığında annem ve babama bakmadı. Babamın her türlü işi ile davalı ilgilendi. ''şeklinde açıklamada bulunmuş,mahalli bilirkişiler de mirasbırakanın ölünceye kadar davalı ... ile oturduğunu ve bakımının davalı ... tarafından yapıldığını ifade etmişlerdir.

Oysa, çekişme konusu taşınmazın satış şeklinde davalıya temlik edildiği görülmektedir. Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur.Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği kabul edilmelidir. Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakının gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşır.

O hâlde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı ve bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.