muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/340, Karar No: 2024/6861, Tarih: 23.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/340 E.  ,  2024/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1689 E., 2021/2169 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2017 tarihli ve 2017/216 Esas, 2017/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2018 tarihli ve 2018/376 Esas, 2018/357 Karar sayılı kararı ile "eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda delillerin takdîrinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/115 Esas, 2020/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2020/1689 Esas, 2021/2169 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının sanık müdafii tarafından istinaf edildiği belirlenerek kazanılmış hak ilkesi gereği 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca hapis cezasının 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılanın, sanığın abisinin eşi olan tanık ... ile beş yıldır birlikte yaşadığı ve bu nedenle sanık ve katılan arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde tanık ...'in sevk ve idaresindeki araçla katılan ve kız kardeşi Sema'nın katılanın annesinin evine doğru gittikleri sırada, sanığın aracıyla tanık ...'i ve beraberindekileri takip etmeye başladığı, sanığın aracın camını açarak katılan ile karşılıklı küfürleştikleri, tanık ...'in aracı durdurmayarak yoluna devam ettiği ve katılanın annesinin ikâmetinin önünde aracı durdurduğu, aracıyla takip etmeye devam eden sanığın kendi aracını diğer aracın önünde durdurduğu, katılan ve sanığın tartışmaya başladıkları ve birbirlerine hakaret ettikleri, bu sırada sanığın elinde bulunan bıçağı katılanın karın bölgesine sapladığı, katılanın kendini kaybederek yere yattığı, sanığın aracına binerek olay yerinden uzaklaştığı, doktor raporuna göre katılandaki batına nafiz bıçak darbesinin hayati tehlikeye neden olduğu ve basit tıbbî müdahale ile giderilemeyeceği anlaşılmıştır.

2. Taraflar arasında husumet bulunması, sanığın katılanı annesinin evine kadar ısrarlı bir şekilde takip edip araçtan elinde bıçakla hızlı bir şekilde indikten sonra katılanı tek bıçak darbesi ile bile olsa batına nafiz, mide ön ve arka yüzde, kolon ve ince bağırsakta yaralanma meydana getirecek şekilde hayatî bölgelerini hedef alarak bıçaklaması, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli kesici kısmı 17 cm olan ekmek bıçağı olması, katılanın kendini kaybedip yere yatması üzerine sanığın eylemini yeterli görmesi nedeniyle olay yerinden uzaklaşması, hastaneye kaldırılan katılanın genel cerrahi servisinde acil ameliyata alınarak hayatta kalabilmesi, katılanın olaydan 6 gün sonra kendisine gelerek ifadesinin

alınabilmesi karşısında, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin doğru şekilde uygulandığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2020/1689 Esas, 2021/2169 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5628, Karar No: 2014/16255, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5628 E.  ,  2014/16255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/496-2013/182

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğinde olan taşınmaza net ürün gelirine göre zeminine ve üzerinde bulunan yapılara i resmi birim fıyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek ,ağaçlara ise yaş cins ve verim durumuna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunun açıklama bölümünde Buğday ve Karnabaharın aynı yıl içinde yetiştirilebilen ürünler olduğunun kabul edilmesi nedeniyle ikinci ve üçüncü yıla ilişkin münavebe ürünleri belirlenmesi (yöreden gelen dosyalarda birinci yıl buğday, karnabahar, ikinci yıl Domates,üçüncü yıl Taze Fasülye alınmaktadır.)gerektiği düşünülmeden ,iki yıllık münavebe ürünü alınmış gibi net gelirin 2 ye bölünmek suretiyle değer belirlenmesi,

2-Dava konusu taşınmazın niteliği, konumu, bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri ve Belediye Başkanlığı yazısı dikkate alındığında, net gelirine göre belirlenen m2 bedeline objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerektiği gözetilmeden, az bedel tespiti,

3-Dava konusu taşınmazın niteliği ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre kapitalizasyon faizinin %5 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken % 5,5 oranında alınarak aza hükmedilmesi,

4-İlçe Tarım Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip rapor da denetlenmek suretiyle ağaç bedellerine hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu ağaç bedellerinin tespiti,ve4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmemesi,

5- Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların zeminine de bedel verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5- Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların zeminine de bedel verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, Acele el koyma dosyasında tespit edilen miktarın belirlenen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark kamulaştırma bedeline 07.01.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26050, Karar No: 2013/16933, Tarih: 09.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26050 E.  ,  2013/16933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, maaş, ikramiye farkı ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Türk Telekomda sözleşmeli statüde çalışmakta iken, anılan davalının özelleşmesi üzerine İş Mevzuatı hükümlerine tabi olarak 2006 yılından itibaren 1. tip iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığını, 23.09.2010 tarihinde iş akdinin anlaşma yolu ile sona erdiğini belirterek iş sözleşmesinin 7.maddesi hükmü ile "Türk Telekom A.Ş. İş Mevzuatına Tabi (Kapsam Dışı) Olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" başlıklı belgenin 4. maddesi gereği 2007-2010 yılı arasında ödenmesi gerektiği halde ödenmeyen maaş farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, sözleşme hükmü ile icra kuruluna ücret artışı yapma konusunda takdir yetkisi tanındığını, icra kurulunun belirlediği oran üzerinden ücret artışı yapıldığını, mahkemenin icra kurulu yerine geçerek artış oranı belirlemesinin söz konusu olamayacağını, işyerinde 1.tip sözleşme ile çalışan tüm personele aynı zam oranının uygulandığını, eşit davranma ilkesine aykırılığın da söz konusu olmadığını, davacının sözleşme imzaladığı tarihten iş akdinin feshedildiği tarihe kadar ihtirazi kayıt ileri sürmeden ücretlerini aldığını, sendikalı olarak çalışan işçiler için yapılan ücret artışı düzenlemelerin kapsam dışı durumda bulunan çalışanlar için uygulanmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki 1.tip iş sözleşmesinin 7. maddesinin emredici nitelikte olmaması nedeniyle, uygulanmayan zam oranları nedeniyle fark alacak talebinin yerinde olmadığı, ancak davalı kurum iç düzenlemesi olan "Türk Telekom A.Ş. İş Mevzuatına Tabi (Kapsam Dışı) Olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" başlıklı belgenin 4. maddesi gereği davacının aylık ücretinin 15.12.2007 tarihinden geçerli olarak, TİS ile sağlanan ücret zamlarının yansıtılmasının davalı Kurum iç düzenlemesi gereği olduğu, bu düzenlemenin işveren tarafından 01.10.2008 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı, 01.10.2008 itibariyle mevcut aylık ücretinin kazanılmış hak ilkesi nedeniyle izleyen dönemde de ödenmesi gereken aylık ücret olarak esas alındığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücret artışına ilişkin olarak iş yerinde çalışma koşullarının uygulanıp uygulanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücret artışına ilişkin olarak iş yerinde çalışma koşullarının uygulanıp uygulanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davalının Hay Group adlı uluslararası bir firmaya iş değerlendirilmesi projesi yaptırdığı, 27.11.2007 günlü yönetim kurulu kararı ile bu projenin sonuçlarını nazara almak kaydı ile ücret skalasını nihai hale getirmek için Genel Müdüre yetki verildiği, 17.3.2008 tarihli karar ile 2008 yılı kapsam dışı ücret skalasının kabul edildiği görülmektedir. Tip 1 imzalayanlara bu değerlendirme ve piyasa şartları nedeni ile bir zam öngörülmediği Yargıtay incelemesinden geçen emsal dosyalardan anlaşılmaktadır.

Davalı işveren 27.04.2007 tarihli genelge ile 1. Tip sözleşme gereği çalışanların ücretlerini 01.01.2007 den geçerli olmak üzere % 5,57 arttırıldığını çalışanlara duyurmuştur. Aynı genelge de yürütülmekte olan T.Telokom iş projesinin tamamlanmasından sonra 1. Tip iş sözleşmesine tabii olarak çalışanların ücretlerinin, değerlendirme sonuçları ve piyasa şartları göz önünde bulundurularak yeniden belirleneceği bildirilmiştir. Ancak bu tarihten sonra, iş akdinin sona erdirildiği tarihe kadar davacının ücretinde artış yapılmamıştır.

Taraflar arasında 13.02.2006 ve 16.12.2008 tarihli olmak üzere iki ayrı 1.tip iş sözleşmesi imzalanmış ve ücret tutarı kararlaştırılmıştır. Sözleşmelerin 7. maddesi ile "Ücretlerde yapılacak artış oranının, enflasyon oranı ve şirket performansı dikkate alınarak icra kurulunca her yılın ocak ayı başında belirleneceği" kararlaştırılmıştır.Taraflar arasında 2006 ve 2008 yıllarında imzalanan iş sözleşmelerinin 7. maddesi işverene her yıl Ocak ayında ücret artışı yapma yönünde kesin bir yükümlülük getirmemiş olup zam yapılmasının zorunlu olduğuna ilişkin emredici bir hüküm niteliğide taşımamaktadır.

İşveren tarafından 01.10.2008 tarihinde yürürlükten kaldırılan "Türk Telekom A.Ş. İş Mevzuatına Tabi (Kapsam Dışı) Olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" başlıklı belgenin ücretlerin belirlenmesi başlıklı 4. maddesinde “İşkolunda geçerli olan Toplu İş sözleşmesi ile kapsam içi işçilere verilen ücret zammı oranı ve dönemleri personel ücretlerine aynen yansıtılır. Genel Müdürün teklifi ve Yönetim Kurulunun kararı ile yansıtılan ücret zammı oranının üzerinde artış yapılabilir.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.Ancak işveren “ Türk Telekom A.Ş. İnsan Kaynakları Çalışma Esasları” başlıklı yeni düzenlemede bu hükme yer vermemiştir.

4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin ikinci fıkrasında, çalışma koşullarının, tarafların karşılıklı uzlaşmaları ile değiştirilmesinin her zaman mümkün olduğu kurala bağlanmıştır.Bu kural dikkate alınarak taraflar arasında karşılıklı uzlaşma ile 16.12.2008 tarihinde düzenlenen iş sözleşmesinin 7.maddesinde davacının ücreti belirlenmiştir. Bu durumda "Türk Telekom A.Ş. İş Mevzuatına Tabi (Kapsam Dışı) Olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" başlıklı belgenin ücretlerin belirlenmesi başlıklı 4. maddesi ancak 16.12.2008 tarihine kadar olan dönem için dikkate alınabilir.

Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak, davalı işyerinde iş mevzuatına tabi (kapsam dışı) şef teknisyen olarak çalışan davacının 22.2.2006-16.12.2008 tarihleri arasında "Türk Telekom A.Ş. İş Mevzuatına Tabi (Kapsam Dışı) Olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" başlıklı belgenin ücretlerin belirlenmesi başlıklı 4. maddesi gereği TİS ücret zammı artışının ücretine yansıtılması gerekip gerekmediğinin tespiti için, kendi iş sözleşmesi ve tabi bulunduğu ücret skalasında öngörülen ücret, yönetim kurulu kararı ile yapılan zam oranı dikkate alınarak toplu iş sözleşmesinde kapsam içi işçiler için öngörülen ücret artışını karşılayıp karşılamadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12927, Karar No: 2012/686, Tarih: 23.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12927 E.  ,  2012/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık davacıya ait taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapusunun iptaline dayalı tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 23/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6706, Karar No: 2013/11883, Tarih: 12.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6706 E.  ,  2013/11883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-) 2002 ve 2003 takvim yıllarında işlenen suçlardan: Mahkumiyet

I-Katılan vekilinin "2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin "2004", sanık ve müdafiinin "2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/14316, Karar No: 2023/11673, Tarih: 11.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14316 E.  ,  2023/11673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/218 E., 2023/117 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulması üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurumda sürücü operatörü (şoför) olarak çalışmaya başladığını ve 05.01.2011 tarihinde sendikaya üye olduğunu, bilahare 01.03.2011 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesi doğrultusunda intibakları yapılırken ilk işe girişi ile sendikaya üye olduğu tarih arasındaki kıdemi dikkate alınmadan derece ve kademesinin belirlendiğini iddia ederek kıdemine uygun kademe derece tespitiyle bir kısım fark alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sendika değişikliği ve toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan intibakları işe giriş tarihinden itibaren yapıldığından herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.....2019 tarihli ve 2016/340 Esas, 2019/226 Karar sayılı kararıyla; davacının derece kademeye yönelik tespit talebinin reddine, fark alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 17.....2020 tarihli ve 2019/3535 Esas, 2020/853 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.