muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13282, Karar No: 2014/16903, Tarih: 24.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13282 E.  ,  2014/16903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve birleşen dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın, ... yönünden kabulüne, ... yönünden husumetten reddine, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalı ... vekili ve birleşen davanın davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 16.12.2013 günlü geri çevirme kararının 4 numaralı bendinde dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınan taşınmazın belediyece belirlenen vergi değerlerinin gönderilmesi istenmesine karşın vergi beyannamelerinin gönderildiği dolayısıyla yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava konusu ... sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde ve sokak itibariyle 2008 ve 2009 yılında belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevabın dosyaya konulması ve bu hususun yerine getirildiğinin de mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6752, Karar No: 2008/4374, Tarih: 31.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/6752 E.  ,  2008/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.05.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka, tazminat ve velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \*davacı kadın yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası çoktur.\* Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.03.2008 Pzt.
Yargıtay — Esas No: 2008/1026, Karar No: 2008/5446, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1026 E.  ,  2008/5446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2006 yılı (kuru-sulu ayrımı gözetilmeden) veri listesindeki dekar başına verim ve üretim gideri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının alınması,

2-Davalıların, tapu maliklerinden Münever, Reşat, Muzaffer ve Hanife Güven ile bağlantılarını gösteririr biçimde varsa mirasçılık belgeleri vs. istenmeden hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden (kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere) 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve iki numaralı bozma nedeni ve usulü kazanılmış haklarda dikkate alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18176, Karar No: 2014/14642, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18176 E.  ,  2014/14642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2012/507-2014/252

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının yönetimindeki araçla, müvekkiline ait araca çarparak hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, davalının olayda tamamen kusurlu olduğunu, tespit raporuna göre 4.267,30 TL hasar bulunduğunu belirterek şimdilik 4.267,30 TL'nın tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusuru, hasar miktarını, tesbit raporunu kabul etmediğini, davacı tarafın olayda kusurlu olduğunu, zarar miktarının aracın piyasa değerinden fazla bulunduğunu, müvekkilinin aracının kullanılamaz hale geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.267 TL'nın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından meydana gelen maddi tazminat istemine ilişkindir. Onarım masrafları, taşıtın, rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar yada taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır.

Somut olayda, davaya konu trafik kazası 18.8.2012 tarihinde meydana gelmiştir. Davacı aracı 1991 model Lada Samara benzin + LPG'li otomobil olup, olay tarihinde 21 yaşındadır. Davacı vekili, araçta meydana gelen 4.267,30 TL onarım giderinin davalıdan tazminini istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, aracın pertinin ekonomik olup olmayacağı yönünden değerlendirme yapılmadan, araçta 4.267 TL onarım gideri masrafı olduğu bildirilmiştir. Davalı taraf, kusuru oranında davacı aracında meydana gelen gerçek zarardan sorumludur.

Bu durumda mahkemece, önceki raporu düzenleyen aynı bilirkişiden kaza sonucu davacı aracının pertinin uygun olup olmadığı, pertinin mi onarımınının mı ekonomik bulunduğu, pertinin uygun görülmesi halinde olay tarihindeki hasarsız hali ile (emsal aynı özellikleri taşıyan) araçların 2.el piyasa rayiç değeri ile aracın hasarlı hali ile sovtaj bedelinin tespit edilmesi hususunda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir ek rapor alınması, daha sonra aracın 2.el piyasa rayiç bedelinden, sovtaj bedelinin tenzili ile bulunacak zarardan davalının sorumluluğuna karar verilmesi, onarımının ekonomik olduğunun belirlenmesi halinde ise onarım giderine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı M.. İ.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı M.. İ..'a geri verilmesine 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3452, Karar No: 2012/43853, Tarih: 17.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/3452 E.  ,  2012/43853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında yaralama suçu nedeniyle hükmedilen adli para cezasının tür ve miktarına göre 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz talebinin reddine dair ek karar CMUK'un 315. maddesine uygun bulunmakla, sanığın bu karara yönelik temyiz talebinin reddiyle 24.10.2011 tarihli 2010/3761 E. 2011/1778 K. sayılı ek kararın ONANMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/243, Karar No: 2018/8380, Tarih: 26.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/243 E.  ,  2018/8380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 115 ada 33, 34 parsel sayılı, 117 ada 14, 15 parsel sayılı ve 118 ada 1, 2 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece mahallinde iki kez yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi kurulu raporlarında aynı emsal incelenmiş olup, birinci bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazların metrekaresine 450,00-TL değer biçilmiş iken, hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda ise dava konusu parsellere 850, 900, 950 ve 1.100,00-TL metrekare birim fiyatı takdir edilmiş olup, aynı emsal ile farklı değerler tespit edildiğinden alınan her iki rapor da inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi

itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Her ne kadar mahkemece, dava konusu edilen yapılar ile ilgili olarak ikinci bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınmış ise de; kamulaştırma konusu edilen yapı ve diğer muhdesatın yüz ölçümü ve diğer vasıfları ile ilgili olarak davacı idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporu ile birinci bilirkişi kurulu raporu ve ikinci bilirkişi kurulu raporları arasında çelişki vardır.

Bu durumda; mahkemece, kamulaştırılan yapıların yüz ölçümü ve vasıflarının tespiti için fen bilirkişisi eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, mevcut çelişkiler giderilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayıları yönündeki çelişki giderildikten sonra taşınmazın yüzölçümleri nazara alınarak bu ağaçların taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği verip vermediği belirlendikten sonra karışık meyve bahçesi olması halinde bahçedeki ağaçların net gelirine göre bulunacak değerden, zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirlerine göre tesbit edilen zemin bedeli düşüldükten sonra ağaçların bedellerinin belirlenmesi; taşınmaz üzerinde bulunan meyveli ve meyvesiz ağaçların taşınmaza kapama niteliği vermeği takdirde ise değerlendirme tarihi olan 2015 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerine ilişkin resmi veriler İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'ten peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12589, Karar No: 2013/15565, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12589 E.  ,  2013/15565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava (değerlendirme) tarihi olan 10.02.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazların kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 110 ada 39 parsel ile emsal alınan 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 110 ada 39 parsel sayılı taşınmazın 10.02.2011 olan değerlendirme ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihleri itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/861, Karar No: 2015/15906, Tarih: 11.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/861 E.  ,  2015/15906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanık ...'nın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından kalan yetim maaşını alabilmek amacıyla eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam edip SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumuna karşı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.