muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12534, Karar No: 2012/18644, Tarih: 06.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/12534 E.  ,  2012/18644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; istemin kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı huku­kuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edimemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun ama­cına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın gelişim biçimi, yaralanmanın derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16946, Karar No: 2015/35932, Tarih: 09.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/16946 E.  ,  2015/35932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan ... Toki Konutları'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bir kısmını kendi imkanları ile tamamladığını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin bedelinin fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini,bilahare vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktar 4.330,53 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı,dairede ayıp ve eksik işlerin bulunmadığını, sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı ...’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223. maddesine göre, ”Alıcı, devraldığı satılanın durumunu, işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde, yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından, iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; 03.04.2009 tarihinde konutun teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 08.10.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir.Bilirkişiler,gizli ayıpların teslim tarihinden en az bir kış mevsimi geçmesi ile ortaya çıkabileceğini belirtmişlerdir.Davacının konutu teslim aldığı tarih ile dava tarihine göre yaklaşık 4 yılın geçtiği görülmektedir,buna göre daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal dosyalardaki mahkeme gerekçelerinde açıkça, davalı idare tarafından 20.03.2013 tarihine kadar eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlattrılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/406, Karar No: 2021/174, Tarih: 27.04.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/406 E.  ,  2021/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun beraatine ilişkin Bakırköy (Kapatılan) 55. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.12.2014 tarihli ve 425-516 sayılı hükmün katılan mağdur ve katılan vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 09.04.2018 tarih ve 12598-6312 sayı ile;

“...Katılan ...'in aşamalarda istikrar gösteren beyanları ve beyanını doğrular nitelikteki doktor raporu ile sanığın soruşturma aşamasında, katılanı ittiğine ilişkin ikrara yönelik beyanı karşısında, sanık hakkında haksız tahrik altında üzerine atılı suçu işlediğinin kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Dosyanın devredildiği Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesince 04.12.2018 tarih ve 380-671 sayı ile;

"... Her ne kadar sanık hakkında basit yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; dosya kapsamı, tanık beyanlarından sanığın mağdura vurduğuna dair herhangi bir delil olmadığı, mağdurdaki yaralanmanın oynarken mankenlere çarpması ve düşmesi sonucu olabileceği şüpheden sanık yararlanır kuralı da nazara alınarak sanığın beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle bozma kararına direnerek, önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar verilmiştir.

Direnmeye konu bu hükmün de katılan mağdur ve katılan vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2019 tarihli ve 26464 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 01.07.2019 tarih ve 10532-14038 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 21.11.2013 tarihli ön raporda; katılan mağdurun 21.11.2013 tarihinde saat 19.00 sıralarında bir kişinin sol yanağına tokat attığını, darbedildiğini ifade ettiği, sol kulak kepçesinde yaygın kızarıklık mevcut olduğu, genel durumunun iyi, bilincinin açık olduğu, ağrı bulunduğu tespitlerine yer verildiği,

Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Acil KBB Polikliniğince düzenlenen 21.11.2013 tarihli raporda; sol kulağına tokat geldiğini ifade eden katılan mağdurun bilateral aurikula, dış kulak yolları ve timpam membran intakt, nazal ve orofaringeal muayenesinin doğal olduğu tespitlerine yer verildiği,

Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Acil KBB Polikliniğince düzenlenen 21.11.2013 tarihli raporda; sol kulağına tokat geldiğini ifade eden katılan mağdurun bilateral aurikula, dış kulak yolları ve timpam membran intakt, nazal ve orofaringeal muayenesinin doğal olduğu tespitlerine yer verildiği,

Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Çocuk Psikiyatri Polikliniğince düzenlenen 22.11.2013 tarihli raporda; babası refaketinde başvuran katılan mağdurun psikiyatrik muayanesinin yapıldığı, maruz kaldığı olayla ilgili kendisinden bilgi alındığı, alınan bilgiden bir gün önce okul çıkışında anne ve babasının iş yerine yakın bir yerde arkadaşları ile oyun oynarken bir kişi tarafından fiziksel şiddete maruz kaldığının öğrenildiği, ruhsal durum muayenesinde, yaşında görünen, öz bakımı orta erkek çocuğu, görüşmeye istekli, düşünce akışı hızlı, düşünce içeriğinde, olayın tekrarlanmasından korku, olayın başına geldiğinden ötürü arkadaşlarından utanma, uyku normalde düzenli olduğu, olay gecesi uykuda sık sıçrama, uyku bölünmesi yaşadığı, kaçınma davranış mevcut olduğu, sokağa çıkmak istememe, bu kaçınmanın düşünce bazında da belirgin olduğu, yapılan psikiyatrik muayane sonucunda anksiyete belirtilerinin saptandığı, ileri tetkik ve kati adli psikiyatri raporunun temini için çocuk psikiyatri kliniği olan bir merkezde değerlendirilmesinin uygun olacağı görüşüne yer verildiği,

Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 25.11.2013 tarihli raporda; katılan mağdurun genel durumunun iyi, bilinç açık, koopere, oryante olup, vücudunda olaya bağlı herhangi bir travmatik lezyon tespit edilmediği, mevcut tıbbî evrakta tarif edilen bulgulara göre yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişinin üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirtildiği,

23.11.2013 tarihinde saat 09.40'da düzenlenen tutunakta; kasten yaralama suçunun işlendiği yer olarak beyan edilen ... isimli iş yerinin çevresinde yapılan araştırmada bahse konu yeri gösteren herhangi bir güvenlik kamerasının olmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

23.11.2013 tarihinde saat 09.40'da düzenlenen tutunakta; kasten yaralama suçunun işlendiği yer olarak beyan edilen ... isimli iş yerinin çevresinde yapılan araştırmada bahse konu yeri gösteren herhangi bir güvenlik kamerasının olmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan mağdur ... yaşı sebebiyle tayin olunan vekili ve CMK'nın 236/3. maddesi gereğince hazır bulunan bilirkişi huzurunda Mahkemede; 9 yaşında olduğunu, sanığın olay tarihinde kendisine tokat attığını, mankenlerin arasına girdiğini, mankenlerin devrilmediğini, saklambaç oynadıklarını, sanığın kendisine, "Çık." dediğini, arkadaşları kendisini görmesin diye mankenin arkasına saklandığını, sanığa kendisi için "Benim yaşıma, başıma bak, ben küçüğüm." dediğini, sanığa hitap ederek söylediğini, oyunları bazen her şeyden daha değerli görebildiğini, kendisi için, "Yaşıma, başıma bak." dediğini, ancak mankenlerin arasından çıkarken sanığın kendisine tokat attığını, mankenlerin dükkânın içinde olmadığını, dışarıda kaldırım üzerinde olduğunu, tanık beyanlarından sonra olay tarihinde dükkânın içine hiç girmediğini, dışarıda arkadaşları ile oynadığını, kaldırımdaki mankenin arkasına sadece kendisinin saklandığını, başka arkadaşının oraya gelmediğini, kendisinin de mankenin de düşmediğini, bu tanıkları olay yerinde görmediğini,

Katılan mağdurun dinlenilmesinde CMK'nın 236/3. maddesi gereğince hazır bulunan bilirkişi Hasan Hüseyin Yıldırım beyanında; katılan mağdurun beyanlarına itibar edilebileceğine, fiziksel gelişiminin yaşına uygun olduğunu, olayla ilgili öznel ve nesnel beyanlarda bulunabileceğini,

Katılan ... Kollukta; 21.11.2013 tarihinde saat 19.00 sıralarında oğlu katılan mağdurun iş yerine geldiğini, Taşevler Sokak'ta bulunan butiğin önünde arkadaşları ile oynadıkları esnada butikten çıkan adını olay nedeniyle öğrendiği sanığın kendisine, "Çık ulan ordan" diye bağırdığını, oğlu katılan mağdurun da, "Benim yaşıma başıma bak, ben bilmiyorum." diye cevap verdiğini söylediğini, daha sonra sanığın yanına gelerek yüzüne tokat attığını söylediğini, bunun üzerine oğlu katılan mağduru alarak polis merkezine şikâyette bulunmak üzere geldiğini, olay yerini gösterir Mobese ya da güvenlik kamerası varsa görüntülerin temin edilmesini istediğini,

Mahkemede; olayı görmediğini, oğlu katılan mağdurun yüzü ve kulağının kızarıp şiştiğini, dayak yediğini anladığını, oğlu katılan mağdurun olayları kendisine anlatmak istemediğini, kendisi ısrar edince anlattığını, tanık beyanlarından sonra oğlu katılan mağdurun yaramaz bir çocuk olmadığını, başarılı bir öğrenci olduğunu, her ne yaparsa yapsın dayağı hak etmediğini, kaldı ki sanığa zarar verdiğini ve kötü bir şey yaptığını düşünmediğini, derece alan bir çocuk olduğunu,

Mahkemede; olayı görmediğini, oğlu katılan mağdurun yüzü ve kulağının kızarıp şiştiğini, dayak yediğini anladığını, oğlu katılan mağdurun olayları kendisine anlatmak istemediğini, kendisi ısrar edince anlattığını, tanık beyanlarından sonra oğlu katılan mağdurun yaramaz bir çocuk olmadığını, başarılı bir öğrenci olduğunu, her ne yaparsa yapsın dayağı hak etmediğini, kaldı ki sanığa zarar verdiğini ve kötü bir şey yaptığını düşünmediğini, derece alan bir çocuk olduğunu,

Tanık ... Mahkemede; sanığın iş yerinin bulunduğu mahallede 8 yıldır oturduğunu, sanığın dükkânının önünde kendi çocuklarının da oynadığını, olay günü katılan mağdur ...'ın da dükkânın önüne oyun oynamaya geldiğini, akşam saat 19.00 sıraları olduğunu, katılan mağdurun da Kartaltepe de semtlerine uzakta oturduğunu, kendisinin 5 yaşındaki çocuğunu dışarıya çıkarttığını, küçük çocuğu ile birlikte büyük kardeşlerinin de oynadığını, çocuklarının yanında onları gözetlediğini, katılan mağdurla birlikte 4-5 tane çocuğun sanığın dükkânına girip çıktıklarını, mankenlerini devirdiklerini, katılan mağdurun mankenleri devirirken takılıp düştüğünü, çocukların yaramazlık yaptığını, sanığın dükkânına girip çıktıklarını, katılan mağdur çıktığında mankenin devrildiğini, ayağı takılıp düştüğünü, bu sırada sanığın da çıktığını, katılan mağdurun düştüğünü gördüğünü ona hitaben "Sen kimsin, bu saatte burada ne işin var?" dediğini, katılan mağdurun da sanığa "Kocaman adamsın, yaşından başından utan." diyerek el kol hareketleri yaptığını, daha sonra gidip ailesine haber verdiğini, sanığın katılan mağdura vurduğunu görmediğini, iki tane çocuğunun da orada olması sebebiyle olay sırasında baştan sona olay yerinde olduğunu,

Tanık ... Mahkemede; olay günü kardeşi sanığı ziyarete gittiğini, dükkânın içinde olduğunu, kardeşi sanığın müşterilere bakarken dükkânın içindeki elbiseli mankenlerin devrildiklerini, kardeşi sanık ve kendisinin mankenler devrilince müşterileri bırakıp mankenlere doğru yöneldiklerini, ayrıca dışarıdaki mankenlerin de devrildiğini, kardeşi sanığın katılan mağdura yönelerek "Çocuğum senin annen baban yok mu?" dediğini, hatta bir çocuk daha olduğunu, tanık Tuğba'nın çocukları ile birlikte oynadıklarını, katılan mağdurun mankenlerin arasından çıktığını, dükkâna hangi amaçla geldiğini bilmediğini, bugüne kadar gördüğü hadiselerde çocukların kullanıldığını gördüğünü, kardeşi sanığın katılan mağdura vurmadığını, katılan mağdurun kardeşi sanığa "Sen yaşından başından utanmıyor musun?" dediğini, daha sonra ailesini çağırdığını, bu konuşmaların bir kısmının içeride bir kısmının dışarıda olduğunu,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; 21.11.2013 tarihinde saat 19.00 sıralarında ...kak'ta bulunan Haluk Butik isimli iş yerinin önünde beklerken çocukların oyun oynadığını gördüğünü, bu sırada oyun oynayan çocuklardan adını olay sebebiyle öğrendiği katılan mağdur ...'ı iş yerinin önünde bulunan sergi mankenlerinin arkasında olduğunu gördüğünü, mankenleri devirebileceğini düşünerek katılan mağdura hitaben "Oradan çık." dediğini, katılan mağdurun da kendisine hitaben "Yaşından başından utan." dediğini, bunun üzerine katılan mağdurun yanına giderek hafifçe ittiğini ve "Bak hava karanlık, hadi evine git annen baban merak eder, yok mu senin annen baban." dediğini, bunun üzerine katılan mağdurun bisiklete binerek ayrıldığını, kesinlikle kimseyi darbetmediğini ve kimseye hakaret etmediğini,

Mahkemede; tekstil dükkânı olduğunu, olay günü dışarıda mankenler olduğunu, mankenlerin düştüğünü gördüğünü, katılan mağdurun mankenlerin arasında olduğunu, katılan mağdura "Mankenlerin arasından çık." dediğini, vurmadığını, katılan mağdurun kendisine hitaben "Yaşından başından utan." dediğini, bunun üzerine katılan mağdura "Hadi evine git." dediğini, katılan mağdura vurmadığını, mankenler ona değdiyse yaralanmış olabileceğini, annesi ve babasının çocuğun sözüne güvenerek polisleri getirdiğini, çocuğa vurmadığını, ismini bildirmiş olduğu tanıklarının dinlenilmesinden sonra siteminin katılan mağdur çocuğun annesi ve babasına olduğunu, olayı büyütüp kendisini dinlemediklerini, çocuklarının ileride daha kötü şeyler yapabileceğini, çocuğa bir husumeti ve kastının olmadığını, insani değerlere önem veren biri olduğunu,

Bozmadan sonra Mahkemede; Yargıtay bozma ilamını kabul etmediğini, katılan mağdura vurmadığını, suçlamaları kabul etmediğini,

Savunmuştur.

Kasten yaralama suçu TCK’nın 86. maddesinde;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiş, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle 3. maddeye “canavarca hisle” şeklinde (f) bendi eklenmiş ve canavarca hisle işlenen kasten yaralama suçunda verilecek cezanın bir kat artırılacağı hüküm altına alınmıştır.

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiş, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle 3. maddeye “canavarca hisle” şeklinde (f) bendi eklenmiş ve canavarca hisle işlenen kasten yaralama suçunda verilecek cezanın bir kat artırılacağı hüküm altına alınmıştır.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılarak, kasten yaralamanın temel şekli düzenlenmiş, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır. Kasten yaralama fiilinin, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olması hâli ise ikinci fıkrada düzenlenmiş olup bu durumda birinci fıkradaki hapis cezasından daha az süreli bir hapis cezası ya da seçimlik olarak adli para cezası suçun yaptırımı olarak öngörülmüştür.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;