muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/270, Karar No: 2024/1818, Tarih: 26.02.2024

Mahkemenin çalışma ilişkisinin varlığına dair kabulü isabetli olmakla birlikte, davacının okulda tam süreli olarak çalışıp çalışmadığına ilişkin tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve sömestr tatilleri ile yaz tatillerinde hangi ihtiyaca binaen bu kadar uzun süre çalıştırıldığına dair olgular tespit edilerek gerekçelendirilmeden yazılı şekilde davacının yaz tatilleri ile sömestr tatilleri de dahil tüm yıl çalıştığı yönünde hüküm tesisi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan şekilde hizmetli olarak görev yaptığını belirten davacının, okulun kapalı olduğu sömestr tatilleri ile yaz tatillerinde hangi ihtiyaçla çalıştırıldığı araştırılmalı, yaz tatilinde çalışmanın devam edip etmediğine dair tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli, sömestr tatilleri ile yaz tatillerinde çalışma olgusu ispatlanamadığı taktirde sömestr tatilleri ile yaz tatili dönemleri dışlanmak suretiyle karar verilmeli, aksi halde şimdiki gibi hüküm kurulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14185, Karar No: 2020/1540, Tarih: 23.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14185 E.  ,  2020/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da kapsadığı halde bu suçlar yönünden kurulan hükümlere ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 23.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8897, Karar No: 2014/13456, Tarih: 15.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8897 E.  ,  2014/13456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2012

NUMARASI : 2010/229-2012/466

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl borçlusu B. İnş. ve Tic.Ltd.Şti. olan Kredi Genel Sözleşmesini davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kredi sözleşmesinden de anlaşılacağı üzere kullandırılan kredi miktarının 50.000 TL olduğunu, müvekkilinin kefalet ettiği miktar bölümünün sonradan 200.000 TL olarak doldurulduğunu müvekkilinin 50.000 TL' lik kredi sözleşmesi dışında başka bir kredi sözleşmesi imzalamadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, takibe dayanak kredi sözleşmesinde, kefalet limitine ilişkin kısmın sonradan başka kalemle doldurulduğu, sözleşme düzenlendiği sırada limitin mevcut olmadığı, hatta limit arttırımına ilişkin kısmında davalı ile ilgili sütunun halen boş bulunduğu, bu durumun dahi imzaların sonradan atıldığını gösterdiği, davalı cevap dilekçesinde 50.000 TL limitli krediye kefil olduğunu kabul ettiği için bu miktar asıl alacak üzerinden davanın kabulü gerektiği, gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, itirazın toplam 57.417,17 TL üzerinden iptaline %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin reddine davalı yanın kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık somut olayda geçerli bir kefalet sözleşmesi bulunup bulunmadığı, kefaletin geçerli olduğunun kabulü halinde ise kefalet limitinin hangi miktarda olduğu noktasında toplanmaktadır.

Sözleşmeyi müteselsil kefil olarak imzalayan davalı G.. K..' nın isim ve imzasının olduğu kısımda 200.000 TL kefalet limiti gösterilmiş ve daha sonra limit artışı bölümünde kefalet limitinin 500.000 TL daha arttırıldığı ve artış ile ilgili bölümün altına davalı, kefilin de imzasının alınmış olduğu dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Asıl sözleşmenin kefalet limiti bölümündeki miktarın farklı kalemle yazılmış olması tek başına limitin sonradan yazıldığını göstermeyeceği gibi limit artışına ilişkin zeyilname altındaki davalının imzası yanında ayrıca arttırılan miktarın tekrar edilerek yazılmamış olması da sonuca etkili olmayıp, somut olay bakımından kefalet limitinin artış ile birlikte toplam 700.000 TL olduğunun kabulü gerekir.

Asıl sözleşmenin kefalet limiti bölümündeki miktarın farklı kalemle yazılmış olması tek başına limitin sonradan yazıldığını göstermeyeceği gibi limit artışına ilişkin zeyilname altındaki davalının imzası yanında ayrıca arttırılan miktarın tekrar edilerek yazılmamış olması da sonuca etkili olmayıp, somut olay bakımından kefalet limitinin artış ile birlikte toplam 700.000 TL olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece asıl sözleşmedeki kefalet limitinin sonradan doldurulduğu davalı tarafça ispat edilmediğine göre yukarıda belirtilen toplam limit gözetilerek iddia ve savunma çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14085, Karar No: 2012/38445, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14085 E.  ,  2012/38445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma,Suç Uydurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet hükmünün ait olduğu ilam örneğinin dosyaya getirtildiği, ilam içeriğine göre üzere daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Malın teslimi, hukuka uygun, özgür bir iradeye dayanır. Malın alınması ile değil, alınan malın tasarruf amacı dışında kullanılması, inkar edilmesi ile oluşur. Malın zilyeti tarafından faile tesliminden sonra, iade aşamasında teslim amacı dışında yararlanma kastı suçu oluşturmaktadır.

Somut olayda;sanığın, mağdur şirkete ait olup Irak'a götürmek için kullandığı tankere yüklenen LPG'yi teslim yerine götürmeyerek, gasp edilmiş gibi delil ve emarelere uydurması sonucu atılı hizmet nedeniyle güveni kullanma ve suçu uydurma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nun 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine , ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2011 tarih, 2011/8-183 esas, 2011/304 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın işlediği kasıtlı suç nedeniyle 765 sayılı yasa döneminde kesinleşen erteli para cezasından ibaret mahkumiyetinin, aynı yasanın 95/2. maddesi yerine, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezalar yönünden aynen infazı düzenleyen 5237 sayılı TCK'nun 51/7.maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmesi,

2-5237 Sayılı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 Sayılı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, "5237 sayılı TCK'nun 51/7 maddesi uyarınca aynen ve tamamen çektirilmesine" kısmının çıkartılırak yerine "765 sayılı TCK'nun 95/2. maddesi uyarınca aynen infazına" şeklinde yazılması, 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ise çıkartılıp yerine, “53.maddenin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16828, Karar No: 2023/4166, Tarih: 27.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16828 E.  ,  2023/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın kullanım hakkının davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalının istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacının, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1209, Karar No: 2013/5186, Tarih: 09.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1209 E.  ,  2013/5186 K.**

* PAY ORANINDA TAPU İPTALİ VE TESCİL

* MURİS MUVAZAASI

* MURİSİN SAĞLIĞINDA HAK DENGESİNİ GÖZETEN VE BÜTÜN MİRASÇILARI KAPSAYAN PAYLAŞTIRMA YAPMASI

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 53

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 455

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706

* TAPU KANUNU (2644) Madde 26

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 213

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 66

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 305

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 306

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ve müdahil tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında iptal tescil isteğine ilişkindir.
Yargıtay — Esas No: 2013/30899, Karar No: 2013/19519, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30899 E.  ,  2013/19519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ....aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 08.10.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2437, Karar No: 2012/8431, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2437 E.  ,  2012/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, dava konusu ... köyü, 128 ada 11 nolu 735,38 m2 yüzölçümlü taşınmaz, okul, lojman ve uygulama bahçesi niteliği ile 04.04.1983 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydına dayalı olarak, 128 ada 17 nolu 4,50 m2 yüzölçümlü taşınmaz, su değirmeni niteliği ile, 136 ada 1 nolu 446,01 m2 yüzölçümlü taşınmaz arsa niteliği ile, 130 ada 26 nolu 570,44 m2 yüzölçümlü taşınmaz bahçe niteliği ile, 134 ada 3 nolu 98,42 m2 yüzölçümlü taşınmaz bahçe niteliği ile, 144 ada 1 nolu 899,29 m2 yüzölçümlü taşınmaz bahçe niteliği ile, 146 ada 26 nolu 398,89 m2 yüzölçümlü taşınmaz ilköğretim okulu, lojmanı ve uygulama bahçesi niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak belgesizden ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu iddia ederek, üzerlerindeki müştemilat ile birlikte Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanununun 65. maddesinde " Okullar için tahsis, satın alma veya kamulaştırma yoluyla sağlanan topraklarla, bu topraklar üzerinde yapılacak bina ve tesisler, bulundukları yerlere göre köy veya özel idareler adına tapuya tescil edilir." denildiği, bu nedenle, okullar ve müştemilatının köy tüzel kişilikleri ya da özel idareler adına tescili gerektiği gerekçesiyle çekişmeli 128 ada 11 nolu ve 146 ada 26 nolu taşınmazlar yönünden Hazinenin davasının reddine, 128 ada 17 parselin dava dışı Selahattin Bilgin'e ait olduğu, köy tüzel kişiliğine ait olmadığı, ancak ülke topraklarının Hazineye ait olduğu, aksinin ispat edilmesi gerektiği, Selahattin Bilgin davada taraf olmadığından, bu taşınmaz yönünden Hazinenin açtığı davanın kabulüne, 136 ada 1 ve 134 ada 3 nolu taşınmazlar, köy yolu kenarında, yolla bütünleşmiş vaziyette, ekonomik yarar getirmeyen yol boşluğu niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle, bu taşınmazların yol olarak haritasında gösterilmesine, 130 ada 26 ve 144 ada 1 parsellerin köy tüzel kişiliği tarafından kullanılmayan hali arazi niteliğinde oldukları gerekçesiyle hali arazi niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından, 128 ada 11, 146 ada 26 ve 136 ada 1 nolu taşınmazlara yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.