muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16317, Karar No: 2012/5464, Tarih: 12.04.2012

III-Sanık Faruk Günak hakkında “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

1-Sanığın; reçete sahipleri tanıkların beyanları, bilirkişi raporları, düzenlenen reçete sayısı, Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü Kontrolörlüğünün 03.09.1999 gün ve 98/İR.4/5 sayılı ve Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulunun 04.02.1999 gün ve 81-2 sayılı raporları ve tüm dosya kapsamından hastayı görüp muayene etmeden istenilen ilaçları yazarak gerçeğe aykırı reçete düzenlediği anlaşılmakla; yüklenen ve tüm unsurları ile oluşan “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan mahkûmiyeti yerine menfaat elde edilmesinin suçun oluşu için şart olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Kısa kararda sanığın cezalandırılmasına yeter delil elde edilemediğinden beraatine kararı verildiği halde gerekçede sanığın sahte reçete düzenlemek kastıyla hareket ettiğinin kabulünün mümkün olmadığı ancak hastayı muayene etmeden istediği ilaçları yazmak şeklindeki eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği bu suçun ise dava zamanaşımının dolduğundan bahsedilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3617, Karar No: 2013/17291, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3617 E.  ,  2013/17291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, O kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi diğer sanık ... ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcının ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24551, Karar No: 2019/10343, Tarih: 11.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/24551 E.  ,  2019/10343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Aybastı Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Aybastı Belediye Başkanlığı'nın usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında temyiz hakkı bulunmayan Aybastı Belediye Başkanlığı vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Maliye Hazinesi vekilinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Mahkemece mahallinde teknik bilirkişi ve tarafsız yerel bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, sanıkların köye ait yaylaya tecavüzünün bulunup bulunmadığı tespit edilip tecavüz var ise suç tarihinde yaylanın köy sınırları içinde bulunup bulunmadığı kesin biçimde saptanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve tespit olunması gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13807, Karar No: 2017/2728, Tarih: 08.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/13807 E.  ,  2017/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakalarının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacı ile davalının boşandıklarını, müvekkili için aylık 150,00 TL, müşterek çocuklar için ise aylık ayrı ayrı 100,00'er TL nafaka bağlandığını, daha önce açılan nafaka artırım davası ile müşterek çocuklar için bağlanan iştirak nafakasının aylık ayrı ayrı 150,00'şer TL'ye, müvekkili için bağlanan nafakanın ise aylık 250,00 TL'ye yükseltildiğini, mevcut nafakaların yetersiz kaldığını belirterek, iştirak ve yoksulluk nafakalarının aylık ayrı ayrı 500,00'er TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; borçlanarak konut aldığını, geçimini kısıtlı şartlarda devam ettirdiğini, davacı ve müşterek çocukların nafakasını eksiksiz gönderdiğini, çocuklarının isteklerini karşılamaya çalıştığını, bakmakla sorumlu olduğu bir ailesinin bulunduğunu, ayrıca yüksek lisans eğitiminin devam ettiğini, mevcut nafakadan fazlasını karşılayabilecek durumda olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ... Aile Mahkemesinin 2012/1165 Esas 2014/73 Karar sayılı ilamı ile davacı ...'ya bağlanan yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 125,00 TL arttırılarak aylık 375,00 TL'ye, müşterek çocuklar...Özaydın ve ... Özaydın hakkında aylık ayrı ayrı bağlanan 150,00'şer TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık ayrı ayrı 125,00'şer TL arttırılarak aylık ayrı ayrı 275,00 TL'ye yükseltilmesine, fazlaya ilişkin yoksulluk ve iştirak nafakası talebinin reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,yoksulluk ve iştirak nafakalarının artırımı istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

./..

-2-

2-Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

./..

-2-

2-Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden, tarafların boşanması ile birlikte müşterek çocuk 2001 doğumlu...ve 2004 doğumlu ...'nin velayetinin davacı anneye bırakıldığı, boşanma kararı ile birlikte müşterek çocuklar için ayrı ayrı aylık 100 TL iştirak nafakasına karar verildiği, artırım davası neticesi iştirak nafakasının aylık 150 TL’ye yükseltildiği, davacının ev hanımı olup, üç ayda bir 500 TL sosyal yardım aldığı, aylık 500 TL’ye kirada oturduğu, davalının ise ziraat mühendisi olup aylık 3500 TL maaş aldığı, aylık 300 TL’ye lojmanda oturduğu, üzerine kayıtlı bir evi ve aracı bulunduğu, yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında yaklaşık üç yıl süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, müşterek çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki dördüncü bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

4-TMK'nun 175.maddesi "Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Kanunda öngörülen şartlar davacı lehine gerçekleştiği takdirde, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ve hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekir."

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir."

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir."

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Dosya kapsamından; tarafların 31.01.2011 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları, boşanma kararı ile birlikte davacı lehine 200 TL yoksulluk nafakasına karar verildiği, artırım davası neticesi yoksulluk nafakasının aylık 250 TL’ye yükseltildiği, ilk açılan artırım davasından bu davanın açıldığı tarih itibariyle aradan yaklaşık üç yıllık süre geçtiği anlaşılmaktadır. Tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında boşanma davasından sonra olağanüstü bir değişiklik olduğu iddia ve ispat edilmemiştir.

O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yüksek nafaka takdiri doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı, dördüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına, HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3481, Karar No: 2013/5970, Tarih: 02.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3481 E.  ,  2013/5970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili istemiyle açılmış, davalı vekili, Bodrum idare mahkemesi tarafından dava konusu parselin de içinde yer aldığı kıyı revizyon imar planı ve değişikliklere ilişkin işlemin ve yapı ruhsatının iptaline karar verildiğini, yüklenicinin bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, mahkemece imar planının İdare mahkemesince iptal edilmesinin mücbir sebep olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin, dava konusu parsellerin de içinde bulunduğu alandaki kıyı revizyon imar planının ve aynı alandaki imar planı değişikliğinin ve buna bağlı olarak verilen yapı ruhsatının iptali nedeniyle geçersiz hale gelmiş olması nedeniyle sözleşmenin geçersizliğinin tespitine hükmedilmesi gerekirken, sözleşmenin geçerliliği sonucunu doğuracak şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, sonucu itibari ile doğru olan hükmün HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek sureti ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/287, Karar No: 2023/3527, Tarih: 25.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/287 E.  ,  2023/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/144 E., 2022/297 K.

SUÇ : Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/243 Esas, 2019/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ırza geçme suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık

vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/28491 Esas, 2022/1729 Karar sayılı kararı ile "...Suç tarihinde on beş yaşını doldurmasına az bir zaman kalan mağdurenin dosyada mevcut mernis doğum tutanağı ile diğer belgelere göre resmi kurumda doğmadığının ve Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 02.02.2012 gün ve 2011/9030 Esas, 2012/685 Karar sayılı ilamına uyularak yapılan araştırma neticesinde düzenlenen 16.09.2013 tarihli rapora göre olay tarihinde kaç yaşında olduğunun bilimsel olarak saptanamadığının anlaşılması karşısında, bu hususta oluşan tereddüt lehe değerlendirilip buna göre mağdurenin suç tarihinde on beş yaşından küçük olduğunun sabit olmadığı gözetilerek mevcut haliyle sübuta eren eylemin 765 sayılı TCK'nın 416/3. maddesinde yer alan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma (suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki) suçunu oluşturduğu kabul edilip, mağdurenin 19.11.2005 tarihli ifadesinde şikayetçi olmadığı yönündeki beyanı ile zamanaşımı süresi de dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken gerekçede mağdurenin suç tarihindeki yaşına dair herhangi bir değerlendirme de yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/297 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemi reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

2. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/297 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemi reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinde on beş yaşını doldurmasına az bir zaman kalan mağdurenin dosyada mevcut mernis doğum tutanağı ile diğer belgelere göre resmi kurumda doğmadığının ve Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 02.02.2012 tarihli ve 2011/9030 Esas, 2012/685 Karar sayılı ilamına uyularak yapılan araştırma neticesinde düzenlenen 16.09.2013 tarihli rapora göre olay tarihinde kaç yaşında olduğunun bilimsel olarak saptanamadığının anlaşılması karşısında, bu hususta oluşan tereddüt lehe değerlendirilip buna göre mağdurenin suç tarihinde on beş yaşından küçük olduğunun sabit olmadığı gözetilerek mevcut haliyle sübuta eren eylemin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 416 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma (suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki) suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır. Tüm dosya kapsamıyla gerekçe içeriğine göre oluş ve kabule uygun düşme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/297 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.