muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2858, Karar No: 2018/2434, Tarih: 02.04.2018

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/04/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33764, Karar No: 2023/16635, Tarih: 29.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/33764 E.  ,  2023/16635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/421 Esas, 2015/677 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında,

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, beraat kararı verilmiştir.

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

Tebliğnamede hakaret suçuna ilişkin hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteğinin, görevi yaptırmamak için direnme eyleminin sabit olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyizinin, mahkûmiyet hükmünü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, burnu yaralı bir vaziyette acil polikliniğine gittiği, yapılan tedaviye karşı çıkarak acil tıp teknisyeni olan katılan ...'a yönelik saldırı girişiminde bulunduğu, tedavisinin yapılmasından sonra pansumanı söküp tekrar yapılmasını istediği ve katılan ...'a karşı "Ben sana gerçeği göstererim." diyip, fiziksel şiddet girişiminde bulunacağı sırada katılanlar ... ile ...'ın, katılan ...'a geri çekilmesini söylemeleri üzerine sanığın, katılanlara sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak açılan davaya ilişkin, Mahkemece, katılanların beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamıyla görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden cebir ve tehdit unsurunun oluşmadığı ve atılı suçun fiilen gerçekleşmediği kanaatiyle sanık hakkında beraat hükmü kurulmuş, hakaret suçu yönünden ise sanığın, katılanlara sinkaflı sözler söylemek suretiyle atılı suçu işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın, katılan ...'a yönelik, görevini yaptırmamak için direnme suçu kapsamında sayılabilecek cebir ve/veya tehdit niteliğinde eyleminin bulunmadığına ilişkin Mahkeme kabulü yerinde görülmekle birlikte, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Hakaret Suçu Yönünden

1. Katılanların, sanığın sinkaflı küfür ettiğine dair anlatımlarının, 20.03.2015 tarihli olay tutanağı ile doğrulanması ve tüm dosya kapsamıyla, hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluştuğuna ilişkin Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayarak, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca tayin edilen temel cezada, aynı Kanun'un 61 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı olacak şekilde 43 üncü maddesi ile 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasından önce uygulanmış ise de, sonuç ceza değişmediğinden bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "Tekerrür hükümleri uygulanırken, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri süresinin de belirlenmesi" hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Hakaret eyleminin alenen gerçekleştirilmesi nedeniyle basit yargılama usulü uygulanamayacağından, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına, beraatine kelimesinden önce gelmek üzere "suçun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Hakaret Suçu Yönünden

B. Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinin (2) nolu kısmında açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasında, "cezanın infazından sonra" ifadesinin akabinde yer alan "1 yıl" ibaresinin çıkarılması suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7134, Karar No: 2019/14059, Tarih: 08.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/7134 E.  ,  2019/14059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü okul kantincisi olan sanığın, idari karara istinaden okulun ana giriş kapısının kilidini değiştirmek isteyen okul müdürü ve yardımcılarına söylediği kabul edilen sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9312, Karar No: 2020/8213, Tarih: 08.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/9312 E.  ,  2020/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 28.10.2020 tarihli dilekçe ile davaya konu başvurularından feragat ettiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8031, Karar No: 2016/13600, Tarih: 05.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8031 E.  ,  2016/13600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

DAVA : Davacı, servis ve taşıt yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin... ili merkezinde ikamet ettiğini, 03.09.2008 tarihinden itibaren ....okulu bünyesinde işçi sıfatı ile çalıştığını, davalının müvekkiline taşıt temin etmediği için her gün ... ilçesine dolmuşla gidip geldiğini, müvekkilinin 2003 yılında davalı iş yerinde örgütlü ....Türkiye Sendikasına üye olduğunu, davalı iş yeri ile sendika arasında imzalanan 11.08.2010 tarihli Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesine göre işverenin çalışan işçilere servis temin etmesinin zorunluluğu bulunduğunu, temin etmediği takdirde ise fiilen çalışılan her gün için işe geliş ve gidişlerde mutad vasıta ücreti ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, taşıt yardımı alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, toplu iş sözleşmesi hükmünün yanlış yorumlandığını, taşımanın aynı şehir içerisinde bulunan taşımayı ifade ettiğini, davacının kendi isteği ile ...'ta görevlendirildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davaya konu olan servis ve taşıt yardımının düzenlendiği Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde, “İşverenin imkanlar ölçüsünde çalışan işçilere servis temin etmeye gayret edeceği, temin edemediği takdirde fiilen çalışılan her gün için işe geliş ve dönüş otobüs, taksi, dolmuş ücretinin net olarak işçiye ödenecektir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Dosya içeriğinden, davacının davalı üniversite nezdinde çalıştığı, 04.09.2008-05.09.2011 tarihleri arasında davacının kendi isteği ile davalı üniversiteye bağlı ... Meslek Yüksekokulu bünyesinde görevlendirildiği, bu sırada.... il merkezinde ikamet ettiği, davalı işveren tarafından .... ilinden ... ilçesine servis hizmeti temin edilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, davacının davalı üniversite nezdinde çalıştığı, 04.09.2008-05.09.2011 tarihleri arasında davacının kendi isteği ile davalı üniversiteye bağlı ... Meslek Yüksekokulu bünyesinde görevlendirildiği, bu sırada.... il merkezinde ikamet ettiği, davalı işveren tarafından .... ilinden ... ilçesine servis hizmeti temin edilmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece taşıt yardımı alacağı hüküm altına alınmış ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, taşıt yardımından, çalışılan yerde ikamet edilmesi halinde yararlanılması mümkün olduğundan, esasen davacının bu yardımdan faydalanamayacağı ortadadır. Ancak davalı işveren bünyesinde, aynı veya il merkezi dışında başka ilçede çalışan, davacı ile aynı konumda olup servis hizmetinden faydalanan işçi bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Mahkemece bu yönde gerekli araştırma yapılmalı, davacı ile aynı konumda olan ve servis hizmetinden faydalanan işçi var ise, işyeri uygulaması dolayısıyla davacının taşıt yardımı talebinin şimdiki gibi kabulüne, aksi halde reddine karar verilmelidir. Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/6173, Karar No: 2013/17929, Tarih: 11.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6173 E.  ,  2013/17929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, eksik ödenen ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile bakiye süre ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarıca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılar ile aralarında 23.8.2002-23.1.2003 tarihleri arasında belirli süreli iş sözleşmesi ile ... Parlamento Binası inşasında çalışmak üzere anlaşıldığını ancak sözleşme süresi bitmeden işveren tarafından iş bıraktırılarak Türkiye’ye gönderildiklerini ileri sürerek, ödenmeyen ücret, fazla çalışma, hafta ve genel tatil ile bakiye süre ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ...'ın ... şehrinde yapmaya üstlendiği Cumhuriyet Parlamento Binası inşaatının tüm kaba inşaat işleri kapsamında kalıp, demir, beton işçiliklerinin yapılmasını hususunda taşeron olarak ... İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ile anlaşıldığını, davacının bu firma çalışanı olduğu, taşeron firma eliyle davacıya hizmet akdinden doğan alacaklarının çok üstünde avans ödemesi ve çalışılmayan süre için düzenlenen para makbuzları ile bu süre ücretinin ödendiğini, yaptığı fazla mesailerin liste ve bordroda gösterilerek ücretinin ödendiğini, davacının ödemeyi ihtiraz-i kayıt koymadan aldığını, ...'da bulunduğu süre içinde dini bayram yaşanmadığını, hafta tatilini kullandığını, 19.11.2002-24.11.2002 tarihleri arasında işe çıkmadığı ve çıkmamakta ısrar ettiği için uçak bileti alınarak Türkiye'ye gönderildiğini, kendisi işi bıraktığında B.K.325 maddesi uyarınca sözleşmenin kalan süresi için ücret talep edemeyeceğini, ödenmesi gerekmesi halinde ise çalışmamak sureti ile kazandığı yada kazanmaktan kasten feragat ettiği tutarın tenzil edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğu, davacının ücretleri ödenmediğinden iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden bakiye süre ücretine hak kazandığı, ödenmemiş ücret alacağı bulunduğu, puantaj kayıtlarına göre fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı ve karşılığının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 338 inci maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Yasa uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. HD. 7.12.2005 gün 2005/12625 E, 2005/38754 K).

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli - belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi daha da artmıştır (Yargıtay 9. HD. 13.6.2008 gün 2007/19368 E, 2008/15558 K.). 4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Öte yandan değinilen 11 inci madde, 18 Mart 1999 tarihli 1999/70 EC Konsey Yönergesi ile birlikte ele alınmalıdır. Çerçeve sözleşmesinin 4 üncü maddesinde ayrım gözetmeme ilkesi vurgulanmıştır. Buna göre iş koşulları açısından, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçilere yapılacak farklı muamele esaslı nedenlere dayandırılmadığı sürece, yalnızca belirli süreli iş sözleşmesi ve iş ilişkisi ile çalışmasından dolayı, emsal kadrolu işçilerden daha dezavantajlı davranılmayacaktır.

Sözleşmenin 5 inci maddesinde ise kötü niyete karşı önlem konusu ele alınmıştır. Birbirini takip eden belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkisinden kaynaklanan istismarların önlenmesini amaçlayan yasal düzenlemelerin bulunmaması halinde; üye devletlerin, sosyal taraflara danıştıktan sonra uluslararası yasalar, toplu sözleşmeler veya uygulamaya göre belli başlı bazı sektörlerin ihtiyaçlarını da dikkate alarak, aşağıdaki tedbirlerden bazılarını alma zorunluluğu vardır.

1.(a) Bu türden akit veya istihdam ilişkilerinin yenilenmesini haklı kılacak nesnel gerekçeler tespit edilmesi,

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.

Öte yandan 1999/70 sayılı Konsey Direktifinin önsözünde, Essen Konseyi sonuç bildirgesinde “çalışanların istemleri ve rekabetin gereklerini karşılayacak daha esnek bir iş örgütlenmesini özellikle göz önünde tutan istihdam yoğun büyüme” anlayışına uygun olarak alınması gerekli önlemler vurgulanmaktadır. 1999 yılı İstihdam Politikası Ana Hatları Hakkında 9 Şubat 1999 tarihli Konsey Tavsiye Kararı, “Sosyal tarafları işletmeleri daha verimli ve rekabetçi kılmak ve esneklik ile iş güvenliği arasında gereken dengeyi sağlayabilmek amacıyla, bulundukları her düzeyde esnek çalışma düzenlemeleri dahil, iş örgütlenmesinin modernize edilmesi için sözleşme görüşmeleri yapmaya” davet etmiştir. Ayrıca, Hizmet ilişkisine İşveren Tarafından Son Verilmesi Hakkında 158 sayılı Uluslararası Çalışma Sözleşmesine göre; bu sözleşmenin koruyucu hükümlerinden kaçınmak amacıyla belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasına karşı yeterli güvenceler alınması gerektiği vurgulanmıştır (m 2/3).

Gerek 158 sayılı İLO Sözleşmesi gerekse 1699/70 sayılı Konsey Direktifi, bir taraftan esnek çalışmayı özendirirken diğer taraftan güvenliğe önem vererek bir denge amaçlamıştır. Başka bir anlatımla esnek çalışma modellerinin kötüye kullanılmaması gerektiğini özenle vurgulamıştır.