muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4370, Karar No: 2020/8948, Tarih: 08.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4370 E.  ,  2020/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 116/2, 31/3, 62. ve 52/2. maddeleri gereğince 2.400,00 ve 1.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/12 esas, 2017/510 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 16/09/2019 gün ve 94660652-105-34-8097-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01/10/2019 gün ve 2019/93116 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçları ile birlikte işlediği iddia olunan bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunun istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08/11/2018 tarihli ve 2018/4205 esas, 2018/2411 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkûmiyet hükmü kaldırılarak beraatine karar verildiği anlaşılmakla,

Kesin nitelikte olması nedeniyle istinaf başvurusu yapılamayan mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarının, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilen bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçuyla bağlantılı olduğu ve birlikte işlendikleri, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarını işlediğine dair soyut beyan dışında kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden söz konusu suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan kabulü ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/12 esas, 2017/510 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda atılı suçlamaları ve parmak izi raporun kabul etmediği, suça konu iş yerinin dış PVC camı üzerinden elde edilen parmak izinin yemek yemeye gittiği sırada dokunmuş olabileceğini bildirmesi karşısında, atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlediğine dair mahkumiyetine yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve

mala zarar verme suçlarından BERAATİNE, hükmolunan cezaların ÇEKTİRİLMEMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5043, Karar No: 2024/6581, Tarih: 03.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/5043 E.  ,  2024/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/65 E., 2024/288 K.

HÜKÜM : Kabul - Ret

Taraflar arasında görülen ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün değilse tenkis davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece önceki kararda direnilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulunca direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun bozma kararı üzerine Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların muris ...'nın oğlu...'ın çocukları, davalıların ise murisin kızları olduğunu, davacıların murisi ...'nın 9 ve 630 parsel sayılı taşınmazlarını davalı kızı ...’e, 678 parsel sayılı taşınmazını ise diğer davalı kızı ...’ye ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle, 617 parsel sayılı taşınmazını ise bağış sözleşmesiyle davalı kızlarına devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ayrıca murisin işlem tarihinde fiil ehliyetini haiz olmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında davacıların adına tescilini, bunun mümkün olmaması halinde tenkis talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, temlikin muvazaalı olmadığını, bağış yoluyla yapılan temliklerde ise muvazaa iddiasının dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, temlikin muvazaalı olmadığını, bağış yoluyla yapılan temliklerde ise muvazaa iddiasının dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2012/41 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararı ile; Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınan bilirkişi raporunda murisin işlem tarihlerinde fiil ehliyetini haiz olduğunun mütalaa edildiği, ölünceye kadar bakma akdinin 28.08.2001 tarihinde, bağış akdinin 23.10.2009 tarihinde yapıldığı, murisin, ölünceye kadar bakma akdinin yapılması üzerinden uzunca bir süre geçtikten sonra 31.01.2010 tarihinde öldüğü, sağlığında bakım ediminin yerine getirilmediği iddiasıyla dava açmadığı, davalıların murise baktıkları ve bakım edimini yerine getirdiklerinin dosya kapsamıyla sabit olduğu, dolayısıyla 678, 9, 630 parsel sayılı taşınmazların temlikinin bakılmak amacıyla gerçekleştirildiği, 617 parsel sayılı taşınmazın ise murisin ölümünden önceki bir yıl içinde bağışlandığı, dolayısıyla tenkise tabi olduğu, davalıların tercih haklarını tazminat ödemekten yana kullanıp taşınmazın kendilerinde kalmasını istedikleri gerekçesiyle 678, 9, 630 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tapu iptali ve tescil ile tenkis davasının reddine, 617 parsel sayılı taşınmaz yönünden tenkis isteminin kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 08.07.2020 tarihli ve 2016/8233 Esas, 2020/3626 Karar sayılı kararıyla; murisin maliki olduğu üç parça taşınmazdaki payların ölünceye kadar bakma akdi ile, bir parça taşınmazdaki payın ise bağış akdi ile davalı kızlarına devredildiği, murisin geride paydaşı olduğu bir parça taşınmazının kaldığı, murisin bakım ihtiyacını daha az sayıda taşınmazlardaki paylarını vererek karşılaması mümkün iken makul nispetten fazla taşınmazını temlik ettiği, murisin ölümünden kısa bir süre önce verdiği vekaletname ile bir taşınmazının da aynı davalılara bağış yoluyla devredildiği, devredilen taşınmazların toplam değerlerinin, geride kalan taşınmazının değerine olan oranı gözetildiğinde makul sınırın aşıldığı, öte yandan, tanık beyanlarından murisin, kendisinden önce ölen oğlu...’ın eşi, davacıların annesi olan Nezaket ile beşeri ilişkilerinin iyi olmadığı, davacıların annnelerinin yanında kaldıkları ve onunla birlikte hareket ettikleri hususlarının tespit edildiği böylece murisin yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilerek dava konusu 9, 630 ve 678 parsel sayılı taşınmazlar yönünden muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Davalılar vekilinin karar düzeltme talebi Dairece 18.01.2021 tarihinde reddedilmiştir.

B. Direnme Kararı

Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli ve 2021/40 Esas, 2021/76 Karar sayılı kararı ile; önceki gerekçe genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

C. Hukuk Genel Kuruluna Gönderme Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 16.02.2022 tarihli ve 2021/6570 Esas, 2022/1229 Karar sayılı kararıyla; direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Hukuk Genel Kurulu Kararı

C. Hukuk Genel Kuruluna Gönderme Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 16.02.2022 tarihli ve 2021/6570 Esas, 2022/1229 Karar sayılı kararıyla; direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.02.2024 tarihli ve 2022/1-388 Esas, 2024/97 Karar sayılı kararıyla, dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarından murisin 1999 depreminde evinin yıkılması üzerine kendisinden önce ölen oğlu...’ın eşinin yanında bir süre kalmak istediği ancak davacıların annesi Nezaket'in kabul etmediği, onu kovduğu, dolayısıyla Nezaket ile beşeri ilişkilerinin iyi olmadığı, davacıların da annnelerinin yanında kaldıkları ve onunla birlikte hareket ettikleri hususlarının belirtildiği, murisin 2001 yılında maliki olduğu üç parça taşınmazdaki payların ölünceye kadar bakma akdi ile, 2009 yılında ise bir parça taşınmazdaki payının ise bağış akdi ile davalı kızlarına devredildiği, murisin geride paydaşı olduğu bir parça taşınmazının kaldığı anlaşılmakta olup murisin bakım ihtiyacını daha az sayıda taşınmaz paylarını vererek karşılaması mümkün iken makul sayılabilecek nispetten çok daha fazla taşınmazını temlik ettiği, ölümünden kısa bir süre önce verdiği vekâletname ile bir taşınmazının da aynı davalılara bağış yoluyla devredildiği, devredilen taşınmazların toplam değerlerinin, geride kalan taşınmazının değerine olan oranı gözetildiğinde makul sınırın aşıldığı, tüm bu olgular karşısında murisin temliklerdeki irade ve amacının mirasçılarından mal kaçırmak olduğunun davacı tarafça ispat edildiği, böylece muvazaa iddiası ispatlandığından Mahkemece, dava konusu 9, 630 ve 678 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

E. Hukuk Genel Kurulunun Bozma Kararı Üzerine Mahkeme Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Dairenin ve Hukuk Genel Kurulunun bozma kararında belirtilen gerekçeler benimsenmek suretiyle davanın kabulü ile dava konusu 9, 630 ve 678 parsel sayılı taşınmazların davacıların miras payı oranında tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline kalan kısmın davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Davacılar vekilinin HMK'nın 305/A maddesi uyarınca vekalet ücreti yönünden tashih talebi Mahkemece 04.09.2024 tarihli ek kararla reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

2. Davacılar vekilinin HMK'nın 305/A maddesi uyarınca vekalet ücreti yönünden tashih talebi Mahkemece 04.09.2024 tarihli ek kararla reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dinlenen tanık beyanlarıyla davalıların murise bakım borcunu yerine getirdiklerinin anlaşıldığını, dava konusu taşınmazların paylı ve değerlerinin düşük olduğunu bu nedenle yapılan devirlerde makul sınırın aşılmadığını belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; her bir davacı yönünden ayrı ayrı 17.900,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek vekalet ücreti yönünden hükmün düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün değilse tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/2. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve bozma kararının gerekçelerine göre davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacılar vekili her bir davacı yönünden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek hükmün düzeltilmesini talep etmiştir.

3. Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

4. Diğer taraftan, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 1. fıkrası “Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7. maddenin ikinci fıkrası, 10. maddenin üçüncü fıkrası ile 12. maddenin birinci fıkrası, 16. maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” hükmünü, 2. fıkrası ise “Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmünü düzenlemektedir.

5. Eldeki davada, davalı ...'ye muris tarafından devredilen 678 parsel sayılı taşınmazda davalının payının keşfen belirlenen dava tarihindeki değerinin 74.296,00 TL olduğu, davacıların murisin terekesindeki miras paylarının toplam 6/90 olduğu, bu halde dava değerinin 4.953,06 TL olduğu, Mahkemece AAÜT'nin 13/2. maddesine uygun olarak her bir davacı yönünden davalı taraf aleyhine 1.651,02 TL üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka uygun olduğundan davacılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddine karar verilmiştir.

6. Ancak davalı ...'e muris tarafından devredilen dava konusu 9 ve 630 parsel sayılı taşınmazların keşfen belirlenen değerinin 86.299,00 TL olduğu, davacıların murisin terekesindeki miras paylarının toplam 6/90 olduğu, bu halde dava değerinin 5.753,26 TL olduğu anlaşılmakla, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/2. maddesi gereğince nispi vekalet ücretine hükmedilecek hallerde, vekalet ücretinin Mahkemece kabul edilen veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlendiğinden, vekalet ücretinin 5.753,26 TL, her bir davacı yönünden ise 1.917,75 TL olması gerekirken Mahkemece her bir davacı yönünden 816,31 TL üzerinden karar verilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK'un 438. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacılar vekilinin davalı ... aleyhine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının reddine,

3. Davacılar vekilinin davalı ... aleyhine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan “c-)Davacı ... Kesen kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 816,31 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak adı geçen davacıya verilmesine, d-) Davacı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 816,31 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak adı geçen davacıya verilmesine, e-)Davacı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 816,31 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak adı geçen davacıya verilmesine,” cümlesinin çıkartılarak yerine “Davacılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 5.753,26 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak davacılara verilmesine” cümlesinin yazılmasına,

Hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

03.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7147, Karar No: 2013/7993, Tarih: 09.07.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/7147 E.  ,  2013/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 116 ada 1 parsel sayılı 580.65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve pay satışı nedeniyle eşit paylarla davalılar .... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın 90,00 metrekarelik bölümünün babası ....'dan kendisine intikal etiğini ve kendi kullanımında olduğunu, kalan bölümünün ise babası .... ile davalıların babası .....'un müşterek arazisi olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile 90 m2'lik bölümünün adına, kalan bölümün 1/2 payının ise payları oranında .... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın 1/2 payının ... mirasçıları adına, 1/2 payının ..... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., zilyetliğe ve müşterek mülkiyet iddiasına dayanmıştır. Davalı ... ve ... ise taşınmazın müstakilen murisleri Mahmut Yıldız'a ait olup mirasçılar arasında yapılan taksim sonucunda kendilerine kaldığını iddia etmişlerdir. Hal böyle olunca, ihtilafın zilyetlik hükümlerine göre çözülmesi gerekir. Mahkemece keşifte alınan beyanlar ihtilafı çözmek için yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşabilmek için taşınmaz başında, yöreyi iyi bilen taraflarla yakınlığı ve husumeti bulunmayan, olabildiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek mahalli bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları hazır olduğu halde yeniden keşif yapılarak, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın tamamının ya da farklı bölümlerinin ne kadar süredir ve kimin kullanımında olduğu, davacı tarafın taşınmaz üzerinde zilyetliği bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa ne zamandan beri ve ne şekilde zilyet ettiği hususlarının sorularak alınacak cevaplar zapta geçirilmeli, beyanlar arasında çelişki olduğu halde, gerektiğinde yüzleştirme de yapılarak giderilmeye çalışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Kabule göre de, ....mirasçıları tarafından açılmış bir dava bulunmadığına göre, taşınmazın 1/2 payının tespit malikleri adına tapuya tesciline karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 09.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7441, Karar No: 2018/2246, Tarih: 22.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/7441 E.  ,  2018/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.03.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait 1048 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bitişiğindeki 20 parsel sayılı taşınmazda davalının su ürünleri yetiştiriciliği yaptığını, imar mevzuatına aykırı olarak müvekkiline ait taşınmaza yakın mesafede trafo binası yaptırdığını sınırda kuyular açtırdığını ve direk diktirdiğini; ayrıca, tesisin yapımı esnasında müvekkiline ait taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarına zarar verildiğini ve sızan tuzlu suların da toprağın verimini düşürdüğünü, Sulh Hukuk Mahkemesince zararın tespiti için yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporunda ağaçlara verilen zarar miktarının 2.683,33 TL olarak tespit edildiğini ancak verim kaybına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığını belirterek zarar gören ağaçların bedeli ile taşınmazın verim kaybından kaynaklanan zarar miktarının tespit edilerek davalıdan tazmin edilmesini, trafo binası ile su kuyularının sınırdan en az 5 mt içeriye çekilmesini ve su taşmasını önleyecek şekilde sınıra istinat duvarı yapılmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, husumet itirazında bulunmuş; müvekkilince yapılan tesisin imar mevzuatı uyarınca ilgili makamlardan gerekli izinler alınarak yapıldığını, davacının taşınmazına herhangi bir zarar verilmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalıya ait üretim tesisinin yapımı esnasında davacıya ait 23 adet zeytin ağacının zarara uğraması nedeniyle 2.683,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.