muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8197, Karar No: 2023/1180, Tarih: 21.03.2023

B. Katılan Aile Ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekili Ve Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılan beyanı, sanık ve katılanın adlî muayene raporları, yargılama aşamasında dinlenen tanık beyanı, dosyada bulunan tutanaklar ve BTK kayıtları karşısında Mahkemece sübuta yönelik gerekli araştırma ve incelemelerin yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, her ne kadar sanık, mağduru kasıtlı olarak yaralamadığını, zorla alıkoymadığını, mağdurun olay günü uyuşturucu krizine girdiğini, elinde ekmek bıçağı olduğunu, kendisinin mağdurun elini tutmaya çalışırken beraber yere düştüklerini ve bıçağın mağdurun boğazına saplandığını gördüğünü, bıçakla mağduru yaralamadığını, bıçağı elinden almaya çalışırken bıçağın mağdurun boğazına saplandığını gördüğünü, mağduru hastaneye götürmek istediğini ancak mağdurun uyuşturucu bağımlısı olduğunu, infaz dosyaları olduğundan hastaneye gitmek istemediğini söylediği için hastaneye başvurmadığını, ancak iki gün sonra mağdurun ayaklarının tutmamaya başladığını görünce olayın kaza ile olduğunu söylemek üzere hastaneye götürdüğünü savunmuş ise de Mahkemece "mağdurdaki yaralanmaların niteliği ve hayatın olağan akışına göre mağdurun, sanık savunmasındaki gibi ekmek bıçağının üzerine düşmesi halinde yaklaşık 10-15 cm uzunluğundaki bıçak ile bu şekilde yaralanmasının mümkün olamayacağı, yine sanığın savunmasındaki gibi mağdur kendi kendini yaralanmış ise olay sonrasında mağduru derhal hastaneye götürmek yerine iki gün boyunca odada kilitli tutup hastaneye götürmesinin hayatın olağan akışı ile bağdaşmayacağı kanaati ile sanık savunmasına itibar edilmediği" şeklindeki gerekçe ile sanığın eylemlerinin sübuta erdiğinin kabulünde, Gerekçe başlığı altında yer alan (A) paragrafında açıklanan gönüllü vazgeçme nedeniyle sanığın eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu oluşturduğunun kabulünde, "sanığın mağdurun hürriyetini yoksun kılma suçunu cinsel amaçla işlediği hususunda mağdurun beyanı dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve şartları oluşmadığı" şeklindeki gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmamasında, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uygulama yapılırken suçun işleniş biçimi, sanığın suç işleme kastının ağırlığı, güttüğü amaç ve saiki, suç konusunun önem ve değeri ile oluşan tehlike nazara alınarak takdir edilen ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/1763 Esas, 2022/1769 Karar sayılı kararında katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/924, Karar No: 2016/3171, Tarih: 24.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/924 E.  ,  2016/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... Kasabası 170 ada 47 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece verilen ilk karara esas alınan raporda, dava konusu taşınmaz ceviz, elma, kayısı ve kiraz ağaçlarından oluşan kapama bahçe olarak değerlendirilmiş ve bu niteliği bozma konusu yapılmadığı halde mahkemece ağaçların her birine farklı yaşa göre farklı üretim gideri verilerek gelir hesabı yapan ve ilave olarak erik ağacı üzerinden de gelir hesabı yaparak kamulaştırma bedeli hesaplayan rapora göre karar verilmesi,

2-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan ile bozmadan sonra belirlenip hüküm altına alınan bedeller arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın), davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11369, Karar No: 2022/1530, Tarih: 23.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11369 E.  ,  2022/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sonucunda, ... İlçesi ... Mevkii çalışma alanında ve tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 9 parsel sayılı 7.160 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 114 ada 8 parsel numarasıyla 6.857,32 m2 yüzölçümlü olarak; davalılar adına kayıtlı eski 2983 parsel sayılı 3.016 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 114 ada 10 parsel numarasıyla komisyon kararıyla 3.409,94 m2 yüzölçümlü olarak; eski 10 parsel sayılı 2.045 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 114 ada 11 parsel numarasıyla 2.095,09 m2 yüzölçümlü olarak tesbit ve tescil edilmiştir.

Davacı vekili, uygulama kadastrosu sırasında davacıya ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve yanlışlığın davalılara ait taşınmazlardan kaynaklandığını, sınırda değişiklik yapıldığını, bu durumun taraflar arasında daha önce yargılaması yapılıp neticelenen geçit hakkı davasının sonuçlarını da davacı aleyhine olacak şekilde etkilediğini ileri sürerek davalıların tapusunun ilgili kısmın iptali ile davacı adına kayıtlı taşınmazın eski haliyle adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava konusu 114 ada 8 nolu parselin, 114 ada 10 ve 11 nolu parsellerle olan ortak sınırlarında 22/a çalışmaları ile herhangi bir uygulama hatasının olmadığı, eski kadastro paftasında bulunan parsel köşe noktaları esas alınarak uygulama yapıldığı, ara sınır uygulamasında herhangi bir alan azalması veya çoğalmasının olmadığı, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/195 Esas, 2013/357 Karar sayılı dosyası ile tesis edilen geçit hakkının 22/a çalışmalarından sonra davacıya ait su kuyusunun dışında kaldığı, geçit hakkının su kuyusuna herhangi bir ihlalinin olmadığı, su kuyusuna ait dinamonun monte edildiği B ile işaretli 0,38 m2 lik kısmın geçit hakkı sınırları içerisinde kaldığı ve bu dosya kapsamında dinamonun bedelinin davacıya ödendiği anlaşılmakla alınan raporda yapılan tespitler dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de hükme esas alınan 18.12.2015 tarihli teknik bilirkişi heyet raporu incelendiğinde, yukarıda açıklanan ilkelere uygun olmadığı gibi karar için de yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Raporda, davacı taşınmazdaki azalmanın taşınmazın kuzey batısındaki dava dışı diğer parsellerle olan ortak sınırındaki kullanım durumundan kaynaklandığı belirtilmiş ise de rapor eki krokide tesis paftası ile uygulama paftası çakıştırılmasında uygulama kadastrosu ile davacı ve davalı parseller arasında sınırda açık şekilde değişikliğe gidildiği görülmektedir. Bu sınır değişikliğinin sebebi ise teknik raporda ihtimal içerir şekilde 1959 yılında yapılan ilk tesis kadastrosundaki yüzölçüm hesaplamasından kaynaklanabileceği şeklinde açıklanmıştır. Hükme esas alınan rapor, uygulama kadastrosu sonucunda oluşan müşterek sınırlarının ne sebeple mülkiyet değişikliğine yol açacak şekilde değiştirildiğini bilimsel şekilde açıklamaktan uzak ve denetime elverişsiz olup, bu rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, yapılacak ... yukarıda belirtilen Dairenin yerleşik ilke ve esaslarına uygun olarak ayrıntılı inceleme ve araştırma yapılmalı, üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'a iadesine 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3791, Karar No: 2016/8572, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3791 E.  ,  2016/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2015

NUMARASI : 2014/398-2015/485

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı A.. K.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Aksu köyü/mahallesi 168 ada 20 parsel ve 168 ada 14 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduğunun, ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

2)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Aksu köyü/mahallesi 168 ada 20 parsel ve 168 ada 14 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihlerdeki satışlarına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtları Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

3)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların birbirlerine olan mesafeleri ile bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

5)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 17.12.2014 gününde Belediye İmar Planı içinde olup olmadığı, değilse Belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, Belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42313, Karar No: 2015/6750, Tarih: 23.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42313 E.  ,  2015/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/39627

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/496 (E) ve 2013/539 (K)

Dairemizin 17/11/2014 tarih ve 2014/14864 E. ve 2014/37297 K. sayılı kararına karşı Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından 22/12/2014 tarih ve 2014/39627 sayılı itiraznamesi ile “yaralama suçunda hakkında mahkumiyet hükmü verilen suça sürüklenen çocuğa ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5/1-b maddesinde yer alan eğitim tedbirinin uygulanamayacağı” belirtilmek suretiyle Dairemiz ilamındaki onama kararının kaldırılarak, hükümden 5395 sayılı ÇKK'nun 5/1-b maddesindeki eğitim tedbirinin uygulanmasına dair kısmın hükümden çıkartılarak hükmün düzeltilerek onanması talebiyle, 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 308/2-3. bentleri uyarınca dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 17/11/2014 tarih ve 2014/14864 E. ve 2014/37297 K sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 tarih ve 2012/9-1468 esas, 2013/101 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin 31. maddesinde sadece 12 yaşını doldurmamış veya 12-15 yaş grubu içinde olup da işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmeyen çocuklar için çocuklara özgü güvenlik tedbirinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla ceza sorumluluğu bulunan çocuklar hakkında indirilmiş cezaya hükmolunmasının kabul edildiği, ceza yerine veya ceza ile birlikte güvenlik tedbiri uygulanmasının kabul edilmediği, kanuni dayanağı bulunmayan bir tedbirin çocuğun yararına da olsa uygulanamayacağı gözetilmeden hakkında cezaya hükmedilen suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5/1-b maddesi uyarınca eğitim tedbirine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında ''sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5/1-b maddesi uyarınca eğitim tedbirine hükmedilmesine'' ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13518, Karar No: 2012/18492, Tarih: 04.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13518 E.  ,  2012/18492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 03/03/2009-28/01/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/07/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 04/12/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili gelmedi, karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili ...'nın mazeret dilekçesi gönderdiği, duruşmaya gelemeyeceğini, başka bir güne ertelenmesini istediği görüldü, mazereti yerinde görülmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olayda, davalılardan ...'ın sürücüsü olduğu araç ile diğer davalı ...'in sevk ve idaresindeki aracın çarpışması sonucu davalılardan ...'ın arabasında bulunan davacıların desteğinin yaşamını yitirdiği; davalı sürücüler hakkında Karşıyaka 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/773 Esas 2006/156 Karar sayılı dosyasında açılan davada, davalılardan ...'ın 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 455/1-son, diğer davalı ...'in ise aynı Yasa'nın 455/2-son maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verildiği, ceza dosyasının 23/05/2006 da kesinleştiği, dava konusu olayın 22.08.2003 günü meydana geldiği ve eldeki davanın 03/03/2009 günü açıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 60/2 ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın 109/2. maddeleri gereğince zarara yol açan eylemin aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğmuş olması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu (uzamış) ceza zamanaşımı süresidir. 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 455/1 maddesinde tanımlanan tedbirsizlik, dikkatsizlik, meslek ve sanatta acemilik, düzenleme, yönerge ve emirlere aykırı davranış nedeniyle bir kişinin ölümüne yol açmak suçundan cezalandırılan davalı ... yönünden öngörülen (uzamış) ceza zamanaşımı süresi 5 yıldır. Dava dilekçesi davalı ...'a 16 Mart 2009 da dava dilekçesi tebliğ edilmiş, 23/03/2009 da 10 günlük yanıt süresi içinde zamanaşımı definde bulunmuştur.

Bu kapsamda,yerel mahkemece gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.