muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13948, Karar No: 2023/466, Tarih: 18.01.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde kuruma bildirilmeyen; hükümde belirtilen tarihler arasında ve günlük kazançla çalıştığının tespitine, bu dönemler içerisinde primlerin davalı tarafından kuruma ödenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya yönelik istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Gaziosmanpaşa İlçe Milli Eğitim Müdürünün ıslak imzalı teşekkür belgesinde müvekkilinin sıfatının ... Öğretmeni olarak geçtiğini, Milli Eğitim Bakanlığının resmi kurum olup, müvekkilinin davalı kurumda çalıştığının açıkça ortada olduğunu, Müvekkilinin, haftanın 5 (beş) günü ve tam zamanlı olarak davalı kurumda sahne sanatları ve drama öğretmeni olarak çalıştığını, belirterek; davanın kabulünü istemiştir.

2.Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; hak düşürücü sürenin geçtiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek; davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... Vakfı İktisadi İşletmesi vekili istinaf dilekçesinde; davacının, müvekkil Vakfa ait Özel Gaziosmanpaşa ... İlköğretim Okulunda, gönüllü olarak, düzensiz bir şekilde, zaman zaman, öğrencilere kulüp saatlerinde tiyatro çalışmaları konusunda yardımcı olduğunu, sadece haftanın bir tek günü 2 saatliğine okula geldiğini, davacının sahne sanatları ve drama eğitimi konusunda herhangi bir diploma, sertifika veya formasyonunun bulunmadığını, 2005 Kasım 2012 Haziran döneminde çalışan ve görevli öğretmen listesinde de davacının ismi mevcut olmadığını, fiili çalışmanın ispat edilemediğini belirterek; davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanlarına göre davacının mahkemece kabul edilen dönemlerdeki fiili çalışmasının ispatlandığını belirterek; davacı davalılar vekillerinin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde; davacının çalışmalarının kesintisiz olduğu noktasında toplanan delillerin yetersiz olduğunu, davacının hizmet tespiti yapılan süreleri nazara alındığında 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olmasına rağmen bu husus nazara alınmadığını belirterek; davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Vakfı İktisadi İşletmesi vekili temyiz dilekçesinde; dinlenmiş olan tüm tanıklar ve dosyaya mübrez belgelerden davanın kısmen dahi olsa kabulü sonucuna varılamayacağını belirtilerek; davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2.Davalı ... Vakfı İktisadi İşletmesi vekili temyiz dilekçesinde; dinlenmiş olan tüm tanıklar ve dosyaya mübrez belgelerden davanın kısmen dahi olsa kabulü sonucuna varılamayacağını belirtilerek; davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 uncu maddesi ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ıncı maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

2. Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu' nun 13 üncü maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63 üncü maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. Bu tür hizmet tespiti davalarında tam gün üzerinden veya kısmi zamanlı olarak çalışma olgusunun ortaya konulması önem arz etmekte olup çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde günde kaç saat hizmet verildiği ve giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63 üncü madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden yola çıkılarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1.Eldeki davada verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Davacının davalı okulda öğrencilere drama ve sahne sanatları eğitimi verdiği açık olmakla birlikte, bu hukuki ilişkinin hizmet ilişkisi olup olmadığı ve süresi yönünden yapılan araştırma yetersizdir. Bu kapsamda, mahkemece, il ve ilçe milli eğitim müdürlüğünden davalı okulun sicil dosyası celp edilmeli; davacı ile ilgili herhangi bir sözleşme, öğretmen olarak çalıştığına dair herhangi bir belge bulunup bulunmadığı sorulmalı; daha önce dinlenen tanıklardan, davacının davalı okuldaki çalışmalarının bağımlı bir çalışma olup olmadığına yönelik araştırma kapsamında davacının okuldan talimat alıp almadığı, işin programlamasının davacı mı okul idaresi tarafından mı yapıldığı hususu yeniden sorulmak suretiyle tespit edilmelidir.

2. Yukarıda izah edilen kapsamda araştırma ve belirleme yapıldıktan sonra, hizmet ilişkisinin varlığı kabul edildiği taktirde ; davacının çalışma süreleri 7,5 saat bir gün kabul edilmek suretiyle haftalık ve aylık çalışma günleri belirlenerek, sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/8542, Karar No: 2015/9651, Tarih: 02.07.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8542 E.  ,  2015/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ....'nun mirasçıdan mal kaçırma amacıyla 603 ada 1, 52, 53, 54 ve 57 parsel sayılı taşınmazları satış suretiyle çocukları davalılara temlik ettiğini, satışların gerçek olmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalılar ..., dava konusu taşınmazları bedelini ödeyerek satın aldıklarını, murisin eşi babalarına yaptıkları maddi yardımlar karşılığı taşınmazların kendilerine paylaştırıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ..ise, yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davalılara devrinde gerçek irade ile resmi işlemde görünen beyan arasında çelişki bulunmadığı, 1974 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı bir durum olmadığı, murisin hem borçlarının ödenmesi, hem de arazi paylaşımından ötürü taşınmazlarını çocuklarına verdiği, davacıya da bir taşınmaz verdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan ...'nun 02.10. 1984 tarihli akitle 821 parsel sayılı taşınmazın 480/3256 payını kızı ..ya (ve dava dışı ....'a), 938 parseli 15.07.1999 tarihli akitle oğlu davalı ..'e, 943 parseli 30.04.2001 tarihli akitle oğlu davalı ..'e satış suretiyle temlik ettiği, öte yandan muris 938, 939, 940, 941, 942, 943 ve 944 parselin 2490/2776 payında dava dışı.... ve... ile paydaş iken 25.02.1994 tarihli akitle rızai taksim yaptıkları, 938, 941, 942, 943 ve 944 parsellerin muris... 939 parselin.. Kahyaoğlu ve 940 parselin ise ... adına tescil edildiği, ardından...'nun 28.02.1994 tarihli akitle 939 parseli eşi murisin kızı davalı ..ye satış suretiyle temlik ettiği, anılan taşınmazların parselasyon ile dava konusu 603 ada 1 parselin davalı ..52 parselin davalı ..53 parselin davalı .., 54 parselin 1/2 payının davalı ..ve 57 parselin de davalı .. adına tescil olunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve inceleme ile değerledirme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, her ne kadar dosya kapsamı ile 1980'li yıllarda murisin eşi ...'in ticaretle uğraşmakta olduğu, işlerinin iyi gitmemesi nedeniyle maddi olarak sıkıntılar yaşadığı, bu nedenle çocuklarından bazı maddi yardımlar aldığı anlaşılmakta ise de, muris ...'in değişik tarihlerde dava konusu taşınmazları çoçukları davalılara yukarıda açıklandığı şekilde temlik ettiği, satış bedelinin murise ödendiğinin sabit olmadığı, öte yandan, murisin kayden davacı kızına ve dava dışı mirasçı ...'ye verdiği bir taşınmaz ya da yaptığı bir kazandırmanın dosya kapsamı ile sabit olmadığı açıktır.

Öyle ise, mahkemece, murisin mirasçıları arasında mal paylaşımı yaptığından bahisle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıdaki açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, murisin çekişme konusu taşınmazları temlikindeki gerçek iradesinin ne olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması, davacı kızından mal kaçırması için bir nedeninin olup olmadığının tespit edilmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5225, Karar No: 2019/82, Tarih: 15.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/5225 E.  ,  2019/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendi adına asaleten ... ve ... Kılıç'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/01/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/12/2015 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 15/01/2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... ve Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalının müvekkili ...’ın dava dışı eşi ve diğer müvekkillerinin babası ile evli olduğunu bilmesine rağmen onunla birliktelik yaşayarak evliliğinin bitmesine neden olduğunu, müvekkilinin boşandığı eşinin intihar ettiğini, intihar etmesine davalının sebep olduğunu, diğer müvekkillerinin ise babalarının ölmesinden dolayı destekten yoksun kaldıklarını belirterek, maddi ve manevi tazminat ile dava dışı eşin davalıya sağlığındayken bağışladığı araç ve eşyaların aynen iadesini, mümkün değilse nakden tazminini, ayrıca maddi ve manevi tazminat ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, ise davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının eylemlerinin davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesi incelendiğinde; davacılar, dava dışı eşin davalıya sağlığındayken bağışladığı araç ve takıların aynen iadesini, mümkün değilse nakden tazminini, ayrıca maddi ve manevi zararların ödetilmesini talep etmişlerdir. Mahkemece, davacıların maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden hüküm oluşturulmasına rağmen, bağışlanan eşyaların aynen iadesi, mümkün değilse nakden tazminini talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu yön, kamu düzenine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu yön, kamu düzenine ilişkindir.

Yukarıda anılan düzenlemeye aykırı olarak davacıların bağışlanan eşyaların aynen iadesi, mümkün değilse nakden tazminini talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz herhangi bir hüküm kurulmamış olması doğru bulunmamış, açıklanan sebeple bu istemler hakkında da bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının tüm; davacıların ise diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9578, Karar No: 2020/9800, Tarih: 18.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/9578 E.  ,  2020/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir.

Kilis İl Emniyet Müdürlüğü'nün 01/11/2013 tarihli yazısı ile alınan istihbarat doğrultusunda sanığa ait ikamette yüklü miktarda cinsel içerikli hap bulunduğu bilgilerine ulaşılmakla Cumhuriyet Savcılığından ikamette arama kararı talep edilen olayda; Cumhuriyet Savcısından arama kararı talep edilmesini gerektirir nitelikte gecikmesinde sakınca bulunan hallerin neler olduğu açıkça gösterilmeden, Cumhuriyet Savcısı tarafından da gecikmesinde sakınca bulunan ve aciliyeti haklı kılan halin ne olduğu belirtilmeden gündüz vakti saat 12:00 ila 14:00 saatlerini kapsayacak şekilde CMK'nun 119. maddesine ve hukuka aykırı şekilde arama kararı verilmesi, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın eşyayı ticari amaçla aldığına dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı nazara alındığında Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/5999, Karar No: 2016/5274, Tarih: 08.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5999 E.  ,  2016/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A-) Davalılardan... Şirketi'ne en son geçerli tebligatın “...” adresinde yapıldığı, sonra davalının bu adresten ayrıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu nedenle gerekçeli kararın bir başka adreste Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılması hatalıdır.

Davalılardan... Şirketi'ne en son geçerli tebligatın “...” adresine gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi,

Davalı ... yargı harçlarından muaf değildir.

B-) Davalılardan İSKİ'nin temyiz harcı yatırıp yatırmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu itibarla;

1-) Davalı ...'nin evvelce temyiz harcı yatırıp yatırmadığının bir Mahkeme tutanağı ile tespit edilerek bu tutanağın gönderilmesi,

2-) Davalı ...'nin evvelce temyiz harcı yatırmadığının anlaşılması halinde davalı ... vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek temyiz harç ve gerekirse masraflarının yatırılmasının ihtar edilmesi, muhtıranın bir suretinin ve tebliğe ilişkin tebligat evrakının gönderilmesi,

3-)Gönderilecek muhtıranın usulüne uygun ve geçerli olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmesi;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir.

Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432 nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa, geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

4-)Davalı ... tarafından temyiz harcı evvelce yatırılmış ise buna ilişkin belgenin veya muhtıra tebliği üzerine temyiz harcının yatırılması halinde buna ilişkin belgenin gönderilmesi için, dosyanın ilk derece Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.