muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8795, Karar No: 2017/9279, Tarih: 07.11.2017

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesinin somut olayda uygulanma mecburiyeti bulunmadığı halde bu gerekçe ile hapis cezasının paraya çevrilmesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5655, Karar No: 2018/926, Tarih: 01.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5655 E.  ,  2018/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

...'i yasal savunma altında öldürmekten TCK'nun 25/1. ve CMK'nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine,

Sanık ... hakkında;

...'i yasal savunma altında yaralamaktan TCK'nun 25/1. ve CMK'nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıkların savunmaları arasındaki kısmi çelişkiler, her iki sanığın sağ el içi svaplarında atış artığı bulunmasına karşın, maktulün el svaplarında atış artığına rastlanmaması, sanık ...'in sol elinden maktulün ise göğüs bölgesinden vurulması, olayda kullanılan tabancanın niteliği, otopsi raporu ile alınan Adli Tıp raporundaki tespitler, maktule yönelik atışın bitişik değil yakın atış mesafesinden yapılmış olması, araç içinde silahı maktulün elinden almaya yönelik özellikle sanık ... ile maktul arasında boğuşma yaşandığına, bu arada silah halen maktulün elide iken patlamak suretiyle maktulün vurulduğuna ilişkin sanık savunmaları, sanıkların ve maktulün araç içindeki konumları, olaya ait kamera görüntüleri, hep birlikte değerlendirilmek üzere; emanet eşyalar ve tüm dosya kapsamı ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, araç içerisinde boğuşma ve çekiştirme esnasında halen maktulün elinde bulunan silahın savunmalarda belirtildiği gibi patlaması ve maktulü göğüs bölgesinden yakın atış mesafesinden vurmasının ve özellikle vücuttaki seyri ve trajeyi oluşturmasının mümkün olup olmadığı, maktulün kafasındaki kemik kırığının yumrukla vurmak suretiyle oluşmasının mümkün olup olmadığı hususunda rapor alınması, buna göre sanık savunmalarının oluşa uygun olup olmadığının sıkı bir şekilde denetlenmesi, sonucuna göre; maktulden gelen saldırının niteliği, yoğunluğu, hangi hakka yönelik olduğu ve başlayıp başlamadığı, saldırı ile savunmanın orantılı olup olmadığı ve sınırın aşılıp aşılmadığı hususları da tartışılmak suretiyle, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve tartışma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Sanık ... hakkında TCK’nun 86/2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu nazara alınarak, 1. bende göre alınacak rapora ve maktulün aldığı darbelere göre; sanık ...’ın eylemdeki rolünün, sanık ...’in fiiline iştirak edip etmediğinin, suç vasfının, nitelikli hallerin bulunup bulunmadığının araştırılıp tartışılması, iştirak ve nitelikli halin bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı takdirde, dava şartı durumundaki şikayet şartı yönünden değerlendirme yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23587, Karar No: 2017/4708, Tarih: 27.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23587 E.  ,  2017/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... şirketi vekili; 17.11.2010 günü meydana gelen ve müvekkil şirkete ... ile sigortalı olan, davalının sigortalısı olduğu aracın yaptığı tek taraflı kazada araç içinde bulunan ve ölen ... mirasçılarına müvekkili şirket tarafından toplam 8.941,71 TL ödendiğini, karacın keyif verici maddeler alınmış iken kullanılması nedeniyle davalının araç maliki sıfatıyla sorumluluğu olduğunu, rücu hakkı olduğunu belirterek, Zorunlu Trafik Poliçesi Genel Şartları 4/d maddesi uyarınca,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.900 TL'nin bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görevsizlik kararının usulüne aykırı kesinleştirildiğini, müvekkilinin kazada kusuru bulunmadığını, aracı kullanan kişinin beli olmadığını, kazanın havanın yağmurlu, zeminin ıslak olması ve aracın hızlı olmasından kaynaklandığını, tespit edilmeyen sürücünün keyif verici madde kullanmasından kaynaklandığına dair delil olmadığını, davacının rücu hakkı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın talep gibi kabulü ile 8.900, 00 TL'nin ödeme tarihi olan 18.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava zorunlu mali sorumluluk ... ilişkisinden kaynaklanan rücuen tazminat davasıdır.

2918 sayılı ...'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının ... ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden ...'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün/keyif verici maddenin etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması ya da uyuşturucu madde almış olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün/keyif verici maddenin etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması ya da uyuşturucu madde almış olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

...'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün/keyif verici maddenin doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol/ keyif verici madde dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve...; YHGK 7.4.2004 gün ve...; YHGK 2.3.2005 gün ve ...; YHGK 14.12.2005 gün ...sayılı ilamları)

Somut olayda, araç sürücüsü olduğu kabul edilen ve kazada vefat eden ...'ın otopsi raporunda kan ve idrarında esrar maddesine rastlandığı belirtilmiştir. Ancak Mahkemece, kazanın salt uyuşturucu/ keyif verici maddenin trafik kazasına etkisi olup olmadığı araştırılmadan 24.01.2014 tarihli kusur ve hasara ilişkin heyet raporuna göre karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda Mahkemece; İTÜ veya Karayolları Trafik Fen heyeti gibi kuruluşlardan seçilecek trafik uzmanı ile nöroloji uzman doktorundan oluşturulacak bilirkişi kurulundan inceleme yaptırılarak, olayın meydana geliş şekli, yol ve hava durumu nazara alınarak trafik kazasının münhasıran keyif verici maddenin etkisi altında meydana gelip gelmediği, alkolden başka etkilerinde bulunup bulunmadğı konularında ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5975, Karar No: 2013/18006, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5975 E.  ,  2013/18006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nin, diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından kalma yetim maaşını alabilmek için 18/10/2004 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanık ...'nin, diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından kalma yetim maaşını alabilmek için 18/10/2004 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8673, Karar No: 2012/15436, Tarih: 08.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8673 E.  ,  2012/15436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/12/2010 tarih ve 2010/31-2010/868 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davasında, müvekkilinin hakkında yapılan icra takibi nedeniyle yaptığı araştırma sonucunda müvekkilinin adına kayıtlı şirket kurulduğunu ve şirkette %80 hissesinin ve şirketin müdürü olduğunu öğrendiğini, ancak müvekkilinin kendi adına hiçbir şekilde davalı 3 Te Medikal Sağlık Danışmanlık Ltd.Şti.'ni kurmadığını, imza incelemesinde durumun ortaya çıkacağını, Vergi Daireleri İşlem Yönergesi'ne göre vergi dairesinin kendisine verilen evrakları bir yoklama memuru ile iş yerine adresine göndereceğini, yoklama memurunun da iş yerindeki durumu tespit ettikten sonra şirket müdürüne imzalatacağını, ancak davalı ... yoklama memurunun mükellefleri tespitine uymadığını, davalı ...'ın şirketin diğer ortağı gözüktüğünü, imza karşılaştırmasında müvekkilinin davalı şirketle ilgisinin olmadığının tespit edileceğini ileri sürerek, davalı şirketin müvekkili tarafından kurulmadığının tespiti ile müvekkilinin şirketteki ortaklık ve müdürlüğünün kuruluş tarihi itibariyle iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, husumetin müvekkiline yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalı ...'nun müvekkilinden ayrı teşkilat olduğunu, dava konusu şirketle ilgili tüm işlemlerinde Ticaret Sicil Memurluğunca gerçekleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalı şirketin kuruluşuna ilişkin usulü işlemlerin tamamlandığını, vergi dairesinden vergi numarası alınarak tescil ve ilan ile faaliyete başladığı, sicil dosyasında bulunan nüfus kaydı ve fotoğraf ile davacının aynı şahıs olmadığının duruşmada davacının bizzat görülerek teyit edildiği, davacının kaybolan kimlik bilgileri kullanılarak rızası dışında ve sahtecilikle davalı şirketin kurulduğu, iki ortaklı limited şirketlerde davacının talebi gibi karar verilmesinin hukuki sonuç doğurmayacağı, faaliyet gösterdiği anlaşılan şirketin üçüncü şahıslarla olan hak ve ilişkileri nedeni ile fesih ve tasfiyesine karar vermek gerektiği, davalı ..., Ankara ... ve ...'na husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, bu davalılar hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Vergi Daire Başkanlığı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Vergi Daire Başkanlığı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Vergi Daire Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı, davalı şirketin müvekkili tarafından kurulmadığının tespiti ile müvekkilinin şirketteki ortaklık ve müdürlüğünün kuruluş tarihi itibariyle iptal edilmesini talep etmesine rağmen, HUMK'nun 74. “hakim, her iki tarafın iddia ve müdafaası ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez” maddesine aykırı şekilde talebi aşılarak, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, davalı ... harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4334, Karar No: 2020/515, Tarih: 20.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/4334 E.  ,  2020/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza Geçme

HÜKÜM : Eylemler reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek zamanaşımı süresinin geçmesi nedeniyle kamu davalarının düşmesi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.