muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10136, Karar No: 2013/14021, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10136 E.  ,  2013/14021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 1053 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan... 2882 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2011 yılı itibariyle belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ve emlak bildirimlerinin belediye başkanlıklarından,

2-Dava konusu ... Köyü 1053 parsel sayılı taşınmazın 26.09. 2011 olan dava tarihi, emsal alınarak incelenen ... 2882 parsel sayılı taşınmazın 24.03.2010 olan satış tarihleri itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 26.09.2011 tarihinden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6843, Karar No: 2019/9743, Tarih: 25.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6843 E.  ,  2019/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16.maddesi,5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hükümden yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine" Bozma kararı öncesi kararda belirtilen yargılama giderleri açısından sosyal inceleme raporu alınması sebebiyle ödenen bilirkişi ücretinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceği de gözetilerek suça sürüklenen çocukların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderleri ve sosyal inceleme raporu alınması sebebiyle ödenen bilirkişi ücretinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12689, Karar No: 2019/3169, Tarih: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12689 E.  ,  2019/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

İncelenen dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında düzenlenen ve davanın esasını oluşturan mütalaa, vergi suçu raporu ve eklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, tefrik edilen dosya içerisinde bulunan ilgili belgelerin incelenmek üzere dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9666, Karar No: 2013/11412, Tarih: 11.07.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9666 E.  ,  2013/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BASKİL(KAPATILAN) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/11/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava edilen 701-708-717-729-870-871-872-875-873-874 sayılı parseller bakımından yanlar arasındaki uyuşmazlık, murisin gerçekte bedelini bizzat ödeyip, üçüncü kişiden satın aldığı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla tapu siciline yarar sağlamak istediği kişi (davalı) adına kaydettirmesi halinde 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulama yeri bulup bulamayacağı noktasında toplanmaktadır. Gerçekten, 1.4.1974 tarihli ½ sayılı karar, konusu ve sonuç bölümü itibariyle, murisin kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcıdır. Somut olayda olduğu gibi bedeli ödenerek "gizli bağış" şeklinde gerçekleştirilen işlemler hakkında anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının doğrudan bağlayıcı olma niteliği yoktur. Bunun yanı sıra, karara, yorum yoluyla gizli bağış iddialarına yönelik olarak uygulama olanağı sağlanamayacağı; Hukuk Genel Kurulunun 30.12.1992 tarih 586/782; 21.9.1994 tarihli 248/538; 21.12.1994 tarihli 667/856; 11.10.1995 tarihli 1995/1-608 sayılı kararlarında belirtilmiş; Dairenin yargısal uygulaması bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır. Bu nedenle yukarda, parsel numaraları yazılı taşınmazlar bakımından davanın reddedilmiş olması doğru olduğu gibi, 3. kişilerden edinilen 857 ile 733 parsel sayılı taşınmazların kaydı kapatılarak 1079 sayılı parsele dönüştüğü, bu parselin ifrazından oluşan 1085-1086-1087 sayılı parsellerin de hazine adına tescil edildiği 731 sayılı parselin murisle bir ilgisinin bulunmadığı kadastro suretiyle davalı adına tespit ve edildiği saptanarak bu parseller yönünden de davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından anılan parsellere yönelik davacıların temyiz itirazlarının reddine, Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 653, 759, 761 parsel sayılı taşınmazlar miras bırakan Ahmet Karahan adına kayıtlı iken muris tarafından vekili davalı oğlu aracılığıyla 10.06.1979 tarihli akitle dava dışı A.'e, A tarafından da 02.04.2002 tarihinde ve satış yoluyla davalıya temlik edildiği, davaya konu edilen 786 sayılı parselin ise muris tarafından 10.06.1979 tarihli işlemle dava dışı tarafların dayısı M.'ya, M.tarafından da 20.02.1991 tarihinde davalıya satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanıklar murisin ekonomik durumunun iyi olduğunu, köyün en varlıklı kişilerinden olup, mal satmaya ihtiyacının olmadığını, mirasbırakanın davalı oğlu C.ile birlikte köyde oturduğu, ayrıca murisin çekişmeli 653, 759, 761 parsel sayılı taşınmazlarını vekili olan davalı oğlu aracılığla dava dışı A.'e devretmiş ise de, taşınmazların A'in kullanmayıp satım tarihinden sonra da bu taşınmazları ve çekişmeli 786 sayılı parselin muris tarafından kullanıldığını bildirmişlerdir. Toplanan deliller yukarıda belirtilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; işlemin gerçek satış olmadığı, muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır. Akitte gösterilen bedel ile temlik tarihi itibariyle saptanan bedel arasındaki aşırı oransızlık da muvazaayı kanıtlayan diğer bir olgudur.

Hal böyle olunca, 653, 759, 761, 786 sayılı parseller yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, 653, 759, 761, 786 sayılı parseller yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davacıların, temyiz itirazları değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3046, Karar No: 2011/2004, Tarih: 30.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3046 E.  ,  2011/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 159 ada 1 parsel sayılı 5609.25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... ile ölü oldukları belirtilerek ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adına hisseleri oranında tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve miras hakkına dayanarak davalı ...'ın hissesine yönelik olarak, davacı ... ise satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı ... hissesine yönelik olarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucu davacıların davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı ...'ın 24.11.2008 günlü oturumda verilen kesin süreye uymadığı gerekçesiyle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına, mevcut delillere göre de ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve usül hükümlerine uygun düşmemiştir.

HUMK'un 163. maddesi hükmüne göre kanunda belirtilen süreler kesindir. Bu süreler içinde yapılması gereken işlemler yapılmazsa o hak düşer. Hakim de yargılama sırasında taraflara vereceği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Verilen ara kararında sürenin kesin olduğu belirtilmemişse süreyi geçiren taraf yenisini isteyebilir. Bu istem üzerine verilecek ikinci süre kesindir. Yine öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre, kesin süreden söz edilebilmesi için öncelikle verilen sürenin yapılması istenilen işlerin yerine getirilebilmesine uygun makul bir süre olması, yapılması istenilen işlerin neler olduğunun, kesin süreye uymamanın hukuki sonuçlarının açıkça ve hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ara kararında gösterilmesi, kesin süreye uymamanın hukuki sonuçları konusunda kendisine kesin süre verilen tarafın uyarılması, uyarı yapıldığının da tutanağa geçirilmesi zorunludur.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden mahkemece 24.11.2008 günlü duruşma oturumunda davacı ...'ın yokluğunda 15.01.2009 günü yapılacak keşifte belirtilen toplam 415.00 TL keşif giderini yatırması için 10 günlük kesin süre verildiği, davacıya kesin süre meşruatını içeren tebligatın çıkartıldığı, ancak; davacıya adresinden ayrıldığından bahisle tebligatın yapılamadığı, 06.04.2009 tarihli celsede keşif gün ve saati tayin edilmeden aynı ihtaratları içeren tebligatın Tebligat Kanunu 35. maddasine göre yapılmasına karar verildiği, davacı ...'a 15.04.2009 günü tebligatın 35. maddeye göre yapıldığı, verilen süreye rağmen keşif giderini mahkeme veznesine depo etmediği anlaşılmakta ise de davacı ...'a yapılan 15.04.2009 tarihli tebligatta keşif gün ve saatinin belirlenmediği, mahkeme heyeti yasal yolluğunun kalem kalem gösterilmediği, dinlenecek yerel ve tutanak bilirkişilerine, fen ve zirai bilirkişilerine keşif gününden haberdar olmalarını sağlayacak davetiye giderleri takdir edilmediğine göre mahkemece, davacı tarafın 24.11.2008 günlü oturumda verilen kesin süreye uymadığı gerekçesiyle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına, mevcut delillere göre de ispatlanamayan davanın reddine şeklinde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 84.20 TL harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3688, Karar No: 2006/5282, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3688 E.  ,  2006/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %3,9'u geçmeyeceğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7871, Karar No: 2025/56, Tarih: 06.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/7871 E.  ,  2025/56 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2322 E., 2024/518 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/224 E., 2022/235 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde çalışırken 26.03.2014 tarihinde sağ el başparmağının kopmasına neden olan iş kazası nedeniyle davalı Kurum tarafından maluliyetin %10'un altında belirlendiğini belirterek meslekte kazanma güç kayıp oranının tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Kuruma başvuru dava şartını yerine getirmediğini, Kurum Yüksek Sağlık Kurulu raporuna yasal süresi içerisinde itirazda bulunmadığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında maluliyet oranına itiraz ile Kurum işleminin iptaline ilişkin davaların derdest olduğunu, Kuruk Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz edilmeden ve idari yollar tüketilmeden dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; Kurum Sağlık Kurulu raporu, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporunun birbirini teyit ettiği, buna göre davacı ...’in 26.03.2014 tarihinde maruz kalmış olduğu iş kazasına bağlı yaralanmasının maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan maluliyet oranının Sosyal Güvenlik Kurumunun 16.06.2015 tarih ve 2986 sayılı Kararında çalışır tarihi olarak bildirilen 26.06.2014 tarihinden itibaren %0 (yüzdesıfır) olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kaza nedeniyle davacının parmağında his kaybı oluştuğunu, hareket ve kavrama kabiliyetinin azaldığını, Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor alınması ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kaza nedeniyle davacının parmağında his kaybı oluştuğunu, hareket ve kavrama kabiliyetinin azaldığını, Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor alınması ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazası nedeniyle maluliyet oranının tespiti ile Kurum işleminin iptali ve davacının hak edeceği aylıkların yasal faiziyle tahsilinin talep edildiği davada Kurum işleminin iptali davasının tefriki ile eldeki davaya maluliyet oranının tespiti davası olarak devam edildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporu arasında çalışma gücü kaybına yönelik görüş ayrılığı bulunmadığından Adli Tıp Kurumu Üst Kuruldan rapor alınması gerekmediği, davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, maluliyet tayinine mahal olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunan taraf ve istinaf sebepleri gözetilerek yapılan istinaf incelemesine göre davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu olan maluliyete neden olan iş kazası dolayısıyla davacının vücudunda gerçekleşen hasarın giderilemediğini, parmağın eski işlevsel ve fiziksel halini alamadığını, hareket ve kavrama kabiliyetinin önemli oranda azaldığını, soğuk havalarda donma nedeni ile davacının parmağını hissedemediğini, müvekkili A sınıfı işçilik belgesine sahip bir işçiyken, iş kazası sonucu A sınıfını karşılayacak nitelikte ve standartta işini yapamayacağını, psikolojik ve fizyolojik boyutu ile de davacıyı etkilediğini, diğer taraftan İlk Derece Mahkemesinde alınan Adli Tıp Kurumu Raporuna itirazla dosyanın Adli Tıp Kurumu Üst Kuruluna gönderilmesi talep edilmişse de bu talebin reddi ile eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile verilen karar hakkında temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin 1 inci fıkrası ile 95 inci maddesidir.

3. Değerlendirme