muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2463, Karar No: 2008/6891, Tarih: 03.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2463 E.  ,  2008/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının kız kardeşinin çocuğu olduğunu, müşterek miras bırakanlarından kendilerine intikal eden 335 ada 482 parsel sayılı taşınmazın tüm mirasçıların katılımı ile kooperatife kat karşılığı verildiğini, sözleşmeye göre A blok 17/720 arsa paylı 3 ve 4 nolu dükkânların davacıya, bu dükkânların bitişiğindeki zemin kat 18/720 arsa paylı dükkân ve deponun davalıya verilmesinin kararlaştırıldığını, davalı ile bu dükkânın satışı konusunda anlaştıklarını, yeğeni olan davalının sözüne itimat ederek 36.350.-ABD doları karşılığı satın aldığını, satış bedelinin Türk lirası karşılığı olan 1.500.000.000.-TL’yi banka kanalı ile 17.2.1995 tarihinde davalıya havale ettiğini, inşaat bitmesine rağmen davalının tapuyu vermediğini ileri sürerek tapu iptal tescil olmadığı takdirde dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değerinin faizi ile tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, aldığı parayı davacıya ödediğini, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların dayı ve yeğen oldukları, aralarındaki gayrimenkul alım satım sözleşmesi resmi şekilde yapılmadığı için geçersiz olduğu, davacının satış bedelini havale ile ödediğini ispat ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ödenen 1.500.-YTL’nin enflasyonist ortamda dava tarihi itibarı ile ulaşabileceği değer olan 59.486.37.-YTL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.06.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden H. S.vs. vekili Avukat İ.G. geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptal, tescil olmadığı takdirde bedelin tazmini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, bedel yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı çekişme konusu taşınmazı haricen satın aldığını ileri sürerek, davalı üzerindeki kaydın iptali ile tescilini talep etmiş, mahkemece tapulu olan taşınmazın resmi şekilde yapılmayan satışının geçersiz olduğu gerekçesiyle bedele hükmedilmiştir.

-KARAR-

Dava, tapu iptal, tescil olmadığı takdirde bedelin tazmini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, bedel yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı çekişme konusu taşınmazı haricen satın aldığını ileri sürerek, davalı üzerindeki kaydın iptali ile tescilini talep etmiş, mahkemece tapulu olan taşınmazın resmi şekilde yapılmayan satışının geçersiz olduğu gerekçesiyle bedele hükmedilmiştir.

Gerçekten de, Türk Medeni Kanununun 706, Borçlar Kanununun 213 ve 2644 Sayılı Tapu Kanunun 26. maddesi hükmü uyarınca tapulu taşınmazların haricen yapılan satışının kanunen geçersiz olduğu tartışmasızdır. Ancak, dosya içersine, toplanan delillere özellikle, dinlenen tanık ifadelerine göre taraflar arasında gerçektende harici bir satış olgusunun varlığı kanıtlanmış değildir. Buna göre davacın tüm, davalının diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Nevarki, taraflar arasındaki ilişkinin alacak borç ilişkisi olduğu açıktır.

O halde, iddianın bu niteliğine göre değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere uyarlama yapılmak suretiyle bedele hükmedilmiş olması doğru değildir. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden davalı vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının karşı taraftan alınmasına ve alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20337, Karar No: 2018/15243, Tarih: 16.10.2018

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2017/20337 E.  ,  2018/15243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen beraat kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdurun 25.06.2015 tarihinde alınan beyanında "şikayetçi olduğunu ancak katılmak istemediğini" beyan etmesine göre, “katılan” sıfatı bulunmayan mağdur vekilinin, 5271 sayılı CMK'nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Tanık ...'in aşamalarda alınan beyanlarında, sanık ...'in mağdur ...'e vurmak için elinde bulunan bıçağı salladığı esnada bıçağın ayırmak için araya giren mağdur ...'nın ceketine isabet ederek,...'nın ceketinin kesilmesine neden olduğunu belirttiği, tanıklar ... ve ...'nın ise kovuşturma aşamasında sanığın bıçakla mağdur ...'ya saldırdığını beyan ettikleri ancak soruşturma aşamasında bu konuda bir beyanlarının olmaması karşısında, tanıkların çağrılarak öncelikle tanıklar Naci ve Mutlu'nun soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanları arasındaki çelişkinin daha sonrada bu tanıklar ile tanık Fatih'in ifadesi arasındaki çelişkinin giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23014, Karar No: 2014/6262, Tarih: 06.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23014 E.  ,  2014/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 12.10.2012 tarihinde, belediye veya mücavir alan sınırları içerisinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulduktan,

2) Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

3)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4)Davaya konu ağaçların yaş ve cinslerine göre değerlendirme tarihi olan 2012 yılına ait maktu değerlerini gösterir resmi veriler İl ve İlçe Tarım Müdürlüğü ile bu işle iştigal eden diğer kuruluşlardan getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3777, Karar No: 2019/9743, Tarih: 05.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/3777 E.  ,  2019/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalının abonesi olduğunu, davalı ... enerjisi şirketinin düzenlemiş olduğu faturalar ile müvekkilinden kayıp-kaçak, iletim, dağıtım vb. adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini bildirmek suretiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davalıdan 500 TL olmak üzere toplam şimdilik 1.500,00 TL' nin yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 30/1/2017 tarihli dilekçesiyle talebini toplam 57.898,76-TL arttırmıştır.

Davalılar; davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci, geçici 19 uncu ve 20 nci maddeleri gereğince davanın reddine, yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, davalılar lehine vekalet ücretine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince,davacı mevzuat değişikliği sonrası haksız çıkmış olsa da, dava tarihi itibariyle, uygulamanın haksız olduğu iddiası ile açmış olduğu bu davasında, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzak olup, dava tarihinde haklılığı (Baki Kuru dördüncü cilt sayfa 3687) göz önünde tutulduğunda, mahkemece davacı aleyhine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davacının kararın esasına yönelik istinaf başvurusunun HMK353/1/b-1 maddesi gereğince reddine, aleyhine yüklediği vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile; Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 06/03/2017 tarih ve 2015/106 E. , 2017/29 karar sayılı kararının HMK 353/1/b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, bu hususta yeniden yargılama yapılmasına gerek olmadığından karar düzeltilerek yeniden esas hakkında; davanın reddine, davacı tarafından yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nın 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1,3 ve 5 nolu bentlerin çıkarılması ve yeni bent eklenmesiyle yerlerine sırasıyla;

“1-Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,”,

“3-Davacı tarafından yapılan 2.205,30 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, artan gider avansının istek halinde davacıya iadesine

5- Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,”bentlerinin yazılması suretiyle değiştirilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/590, Karar No: 2020/2718, Tarih: 20.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/590 E.  ,  2020/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı işyerine 23/08/2013 tarihinde işe girdiğini, 16/07/2014 tarihinde iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini, kazan dairesi elemanı olarak çalıştığını, müvekkiline bu konuda eğitim verilmediğini, aylık net 1.100,00 TL ücret aldığını, yemek ve servisten yararlandırılmadığını, iş yerinde 08:00-20:00 arasında çalıştığını, dini bayramlar hariç hafta sonları ve diğer resmi tatillerde de bu çalışmanın devam ettiğini, fazla çalışma ve ulusal bayram - genel tatil ücreti alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerin kullandırılmadığı gibi ücretlerinin de ödenmediğini, bunlara rağmen kusuru olmaksızın iş sözleşmesinin haksız yere feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram - genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işyerine 23/08/013 tarihinde asgari ücretle işe girdiğini, fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve yıllık izin ücreti alacağının olmadığını, iş sözleşmesinin haksız yere feshedilmediğini, fabrikada kazan patlaması olduğunu, davacının bu patlamada ağır kusur ve ihmali olduğunu, 4857 sayılı Yasa’nın 25/2(ı) maddesi gereği sözleşmeyi feshettiklerini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti: