muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10129, Karar No: 2013/4256, Tarih: 25.03.2013

Davacı dava dilekçesinde sadece eklemeli zilyetlikten söz etmiş, ancak bunun nereden kaynaklandığı taşınmazların kim ya da kimlerden kaldığı ve kendisine intikal biçimi konusunda herhangi bir açıklamada bulunmamıştır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkları ise, dava konusu taşınmazların davacının babası ...’den kaldığını, oğlu ...’ye intikal ettiğini bildirmişler, ancak bunlarda intikal şekli konusunda herhangi bir beyanda bulunmamışlardır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, keşif tarihinden iki yıl önce davacının babası...’nin öldüğü anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık konusu taşınmaz bölümlerinin murisin sağlığında çocukları arasında yaptığı paylaşım sonucu davacıya düşüp düşmediği, ya da ölümünden sonra terekenin paylaşımı ile davacıya kalıp kalmadığı hususlarının yeniden yapılacak keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Murisin ölümü ile terekesi elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olup bir veya birkaç mirasçının terekeye dahil bir taşınmaz için üçüncü kişilere karşı aktif dava açma sıfat ve hukuki ehliyetleri bulunmamaktadır. TMK'nun 701 ve 702. maddeleri uyarınca elbirliği mülkiyetinde tasarrufi işlemlerde oybirliği aranır. Davada bir tasarrufi işlem olup tüm mirasçıların birlikte üçüncü kişilere karşı dava açmaları zorunludur. Şayet murisin sağlığında çocukları arasında yaptığı paylaşım sonucu ya da ölümünden sonra terekenin paylaşımı ile dava konusu yerler davacıya düşmüş ise, davanın bulunduğu bu hali ile yürütülmesi ve aşağıda açıklanacak eksikliklerin yerine getirilmesi gerekmektedir. Dava konusu yerler muristen kalmakta olup, gerek sağlığında muris tarafından yapılan bölüşmenin olmaması ve gerekse murisin ölümünden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun bir biçimde tüm mirasçıların katılımı ile yapılmış bir tereke paylaşımı söz konusu değil ise bu takdirde davacının üçüncü kişilere karşı tek başına dava açamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi düşünülmelidir. Tüm bu hususların değerlendirilmesi için öncelikle muris ...’ye ait veraset belgesinin alınması için davacıya süre ve imkan tanınması, veraset belgesi dosyaya sunulduğunda durumun değerlendirilmesi gerekecektir.

Taşınmazlar taşlık niteliği ile tespit dışı bırakıldıklarına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi gereğince imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir.

Taşınmazlar taşlık niteliği ile tespit dışı bırakıldıklarına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi gereğince imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir.

23.03.2012 tarihinde yapılan keşifte üç yerel bilirkişi dinlenilmiş ve üçünün beyanı birlikte alınmıştır. Bu husus usul hükümlerine ve uygulamaya aykırıdır. HMK'nun 261. maddesi (HUMK'nun 265 m.) uyarınca tanıklar hakkındaki hükümler bilirkişiler hakkında da uygulanır. Anılan maddeler gereğince tanıkların ayrı ayrı dinlenilmesi öngörüldüğüne göre, yerel bilirkişilerin de keşif yerinde ayrı ayrı dinlenilmeleri esastır. Bu nedenle üç yerel bilirkişinin birlikte dinlenilmesi yapılan açıklamaya aykırı düşer. Aksi halde beyanlar arasındaki çekişkinin giderilmesi mümkün olmaz. Her üç yerel bilirkişi tek kişiymiş gibi dinlenilmiştir. Bu nedenle çelişkiden söz etmek olanaksızdır.

Bundan ayrı, Mahkemece taraflara tanık ve delillerini bildirilmesi konusunda herhangi bir süre ve imkan tanınmamıştır. Davacının buna karşın bildirdiği 4 tanıktan 3'ü dinlenilmiş, vazgeçme olmadığı halde ve Mahkemece herhangi biri gösterilmeksizin diğer tanık dinlenilmemiştir. Keşif günü 09.02.2012 tarihli yargılama oturumu ara kararı ile belirlenmiş, yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerine ne şekilde çağırılıp dinleneceği konusunda herhangi bir açıklamaya yer verilmemiştir. Bu şekildeki bir ara kararının usulüne uygun olduğundan söz edilemez. Bu nedenle yerel bilirkişi ve tanıkların HMK'nun 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmazlara ilişkin bulunması nedeniyle aynı Kanunun 259. maddesi gereğince keşif yerinde dinlenilmeleri gerekmektedir.

Dava konusu 758 sayılı parselin toplam miktarı 231,433,63 m² büyüklüğünde bir yer olup, taşlık niteliğiyle tespit dışı bırakıldığı da göz önünde tutulduğunda taşınmazın zilyetlikle edinilmesi ve niteliği konusunda duraksama söz konusu olmaktadır. Her ne kadar yapılan keşifte 1984 tarihli 1/25000 ölçekli tek fotoğraf ile ölçeğin 1/35000 olup yılı yazılı olmayan ve bir tanede hem ölçeği hemde tarihi bilinmeyen toplam üç adet fotoğrafın uygulanması kadastro teknisyeni aracılığıyla yapılmış ise de, kadastro teknisyeninin bu konuda uzman olmadığı bir gerçektir. Kural olarak ve daire uygulaması gereğince davanın açıldığı 02.11.2010 tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine (1975-1990) yılları arası iki ayrı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların İl Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması ve jeodezi ve fotogrametri uzmanı üç mühendis aracılığıyla yapılacak keşifte uygulanması, hava fotoğraflarının çekildikleri tarihlere, İl Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilecek paftaların düzenlendikleri tarihlere göre taşınmazların gerçek niteliğinin saptanması, kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığını, ya da hangi nitelikte bulunduklarını, fotoğraflar ve paftalar ile imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarının açıklığa kavuşturulması ve bu konuda uzman bilirkişilerden tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli rapor istenilmesi, hava fotoğrafları üzerinde dava konusu yerlerin işaretlenmesi, onaylı fotokopilerinin dosya arasına konulması ile sonuca ulaşılması mümkündür. Yeterli bilgiye sahip olmayan kadastro teknisyeni aracılığıyla hava fotoğraflarının uygulanması usule aykırıdır.

Yine dava konusu parsele komşu 653, 654 ve 655 sayılı parsellerin öncesi kadastronun 324 sayılı parseli olup, tapu kaydının hükmen oluştuğu, aynı biçimde komşu 651 ve 652 sayılı pasellerin kadastronun 252 sayılı parselin olduğu dosya kapsamı ile belirlendiğinden bu nedenle 252 ve 324 sayılı kadastro parsellerine ait hüküm dosyalarının bulundukları yerlerden (Tapu Sicil Müdürlüğü'nde olması gerekir) getirtilerek özellikle hükme esas alınan teknik bilirkişi raporlarının yapılacak keşifte teknik bilirkişi, teknik yerel bilirkişi ve tanıklar aracığıyla zemine uygulanması, krokilerin uygulaması sonucu dava konusu yerleri ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokisi üzerinde işaret ettirilmesinin sağlanılması, öncelikle taraflara tanık ve delillerini bildirmeleri konusunda süre ve imkan tanınması, ondan sonra keşif gününün belirlenmesinin düşünülmesi, tesciline karar verilen taşınmaz bölümlerinin Yenişehir Belediyesi ile ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde kaldığı gözetilerek, her iki belediyeden teknik bilirkişilerin rapor ve krokileri eklenmek suretiyle kroki üzerinde işaretlenen ve kabulüne karar verilen yerlerin hangi tarihte onaylanan nazım imar planları ya da uygulama imar planları kapsamında kaldığının sorulması, anılacak yazı cevapları ile imar paftasının bu bölüme ilişkin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten imar planlarının onaylandığı tarihe kadar 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17 maddesi uyarınca 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığı üzerinde durulması, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren kazanma süresinin hesaplanması daha önce götürülmeyen toprak konusunda uzman üç ... mühendisi veya yüksek mühendisi aracılğıyla taşınmazlar ile çevresinin toprak yapısı ve katmanları incelenmek suretiyle dava konusu yerlerin kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı veya hangi nitelikte oldukları konusunda bilirkişilerden rapor istenilmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmaz bölümleri 758 sayılı parsel içerisinde kaldıkları ve ... adına tapuda kayıtlı bulundukları halde, tapu kaydının iptaline karar verilmeden tesciline

Dava konusu taşınmaz bölümleri 758 sayılı parsel içerisinde kaldıkları ve ... adına tapuda kayıtlı bulundukları halde, tapu kaydının iptaline karar verilmeden tesciline

karar verilmesi doğru değildir. Tapu iptali ve tescil davalarında öncelikle tapu kaydının iptaline duruma göre tamamının ya da iptal edilecek bölümünün hak sahipleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilir. İptal kararı verilmeden tesciline karar verilemez. Kabul şekline göre de; 758 sayılı parselin içerisinde A, B ve C harfleriyle işaretli yerlerin kabulüne karar verildiğine göre ...’nin taşınmazı 5 parçaya bölünmüş bulunmaktadır. ... üzerinde kalan parçalardan biri aynı ada ve aynı parsel numarasıyla ... üzerinde bırakılmasına karar verildiği takdirde kalan diğer bir veya iki parçanın ise aynı ada son parsel numarası ile ayrı ayrı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekir. Aksi halde kalan diğer bir veya iki parça kayıtsız hale gelir. Bunun dışında A, B ve C harfleriyle belirlenen yerlerin kabulü halinde de her parçaya aynı ada son parsel numarası ile iptal ve tescile karar verilmesi söz konusu olacaktır. Bu konuda da hüküm fıkrası açıklandığı biçimde infazda duraksama yarattığından mahkemece bu husus üzerinde durulması gerekir.

Bundan başka, dava konusu taşınmaz bölümlerinin davacının babasından kaldığı anlaşıldığına göre, anılacak veraset belgesinde isimleri yazılı davacıda dahil tüm mirasçılar ile muris bakımından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca miktar araştırılması yapılması, muris ve mirasçıların belgesizden taşınmaz edinip edinmedikleri, Kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüğü ile zilyetliğe dayalı dava açıp açmadıklarının o yer Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü'nden sorulması, belgesizden edinilen taşınmazlara ait kadastro tutanakları ve ekleri ile tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden, zilyetliğe dayalı tescil davalarına ait dosyaların ise (... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/731 Esas sayılı davacı tarafından açılan tescil dosyasıda dahil olmak üzere) bulundukları mahkemelerden getirtilerek anılan maddede yer alan miktar sınırlamaları bakımından göz önünde tutulması, kabulüne karar verilen her üç parça taşınmaz ve çevresini gösterecek biçimde yakın plan ve panoramik fotoğraflarının uzman bir fotoğrafçı aracılığıyla çektirilip onaylandıktan sonra dosya arasına konulması ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5724, Karar No: 2015/25526, Tarih: 09.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5724 E.  ,  2015/25526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/3716

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/72 (E) ve 2014/200 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı ilamı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, Resmi Gazete'de 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye sanık müdafiinin, sübuta ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19064, Karar No: 2015/1672, Tarih: 11.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19064 E.  ,  2015/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2013/307-2014/118

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 1505 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.05.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11020, Karar No: 2023/3426, Tarih: 16.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11020 E.  ,  2023/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kaldırma

İLK DERECE MAHKEMESİ: İnegöl 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar tarasındaki haczedilmezlik şikayeti üzerine yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın derdestlik dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı/borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı tarafın istinaf başvurusunun (kısmen -vekalet ücreti yönünden) kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, hüküm kurulması yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden, davanın derdestlik dava şartı yokluğundan usulden reddine, davacı tarafın hükmün sair yönlerine ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı/borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı/borçlu vekili dava dilekçesinde; müvekkiline gönderilen 103 örnek davet kağıdının 29.04.2021 tarihinde tebliğ edilmiş olduğunun kabulüne, haline münasip mesken niteliğindeki 519 ada 441 parsel 2. kat 6 nolu bağımsız bölüm ve çiftçilik yaparak geçimini temin ettiğinden tarla vasfındaki 383 ve 384 parsel sayılı taşınmazlara konulan hacizlerin İİK'nın 82. maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı/alacaklı vekili isteminde özetle ; 103 davetiyesinin tebligatın 20.04.2021 tarihinde usule ve yasaya uygun şekilde borçluya tebliğ edildiğini, davacı tarafın tebliğe müteakip aynı mahkemenin 2021/137 Esas sayılı dosyası ile haczedilmezlik şikayetinde bulunduğunu, derdestlik sebebiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin 2021/137 Esas sayılı dosyası incelendiğinde tarafları ve konusunun bu dava ile aynı olduğu ve davanın görülmekte, derdest olduğu, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-ı bendine göre ''Aynı davanın, daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması'' bir dava şartı olduğundan, mahkemece her aşamada re'sen araştırılan dava şartı noksanlığı, giderilebilir nitelikte değilse davanın usulden reddini gerektirdiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı/borçlu vekili: söz konusu dava açıldıktan sonra taraflarına yeniden tebliğ edilen 103 davetiyesine karşı 27.05.2021 tarihinde iş bu davanın açıldığını, her iki davanın dayanağı olan 103 davetiyeleri farklı olduğundan derdestliğin söz konusu olmadığını, davaların birleştirilmesinin gerektiğini, bu sebeple davalı lehine yargılama gideri takdir edilmiş olmasının hatalı olduğunu ileri sürülerek istinaf başvurusunda bulunmuştur

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile HMK'nın 114/1-ı maddesinde de açıkça belirtildiği üzere; aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması dava şartı niteliğinde olup, HMK'nın 115/1. maddesi uyarınca da bu hususun re'sen göz önüne alınması usulen zorunlu olduğu, davacı tarafça, daha önce dava konusu taşınmazlarla ilgili aynı takip dosyasından konulan aynı haciz işlemlerinden kaynaklı olarak, 103 davetiyesinin usulsüz tebliği ve haczedilmezlik şikayetinde bulunulduğu, davanın İnegöl 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2021/137 Esas sayılı dosyasında görülmekte olup, halen derdest olduğu anlaşıldığını, dolayısıyla, İlk Derece Mahkemesince, yukarıda belirtilen hususun re'sen nazara alınarak, davanın usulden reddine karar verilmesinde hukuka aykırı bir yön mevcut olmamakla birlikte; İlk Derece Mahkemesince, davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; somut olayda, uyuşmazlık konusu kararın davacıya 2. kez gönderilen 103 davetiyesinin tebliğ edilmesi üzerine açıldığı, icra dosyasında davacı borçluya alacaklı tarafın talebi üzerine şikayet konusu davanın dayanağı olan 103 davet kağıdının tebliğ edildiği, buna göre davacının dava açılmasında kusurunun bulunmadığı, dolayısıyla yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı anlaşıldığından davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun (kısmen-vekalet ücreti yönünden) kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, hüküm kurulması yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden, davanın derdestlik dava şartı yokluğundan usulden reddine, davacı tarafın hükmün sair yönlerine ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; derdestlik söz konusu olabilmesi için her iki davanın da aynı nedenle, aynı 103 davetiyesine dayalı olarak açılması gerektiği, her iki davanın dayanağı olan 103 davetiyeleri farklı olduğu için derdestlikten söz konusu olamayacağını ileri sürerek kararın bozulması, şikayetin kabulü istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; derdestlik söz konusu olabilmesi için her iki davanın da aynı nedenle, aynı 103 davetiyesine dayalı olarak açılması gerektiği, her iki davanın dayanağı olan 103 davetiyeleri farklı olduğu için derdestlikten söz konusu olamayacağını ileri sürerek kararın bozulması, şikayetin kabulü istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. İİK'nın 16'ıncı, 82/1-12 maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı/borçlu vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16521, Karar No: 2022/12765, Tarih: 29.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16521 E.  ,  2022/12765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, suça sürüklenen çocuğa 11.11.2016 tarihinde tebliğ üzerine suça sürüklenen çocuk tarafından 11.11.2016 tarihinde temyiz edilmiş ise de; gerekçeli kararın kendisine müdafii görevlendirildiğinden haberdar olan suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmesinin temyiz süresini yeniden başlatmayacağından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 29.09.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.