muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9845, Karar No: 2017/5422, Tarih: 21.06.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/9845 E.  ,  2017/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından 07.02.2013 gününde verilen dilekçe ile murise ait terekenin tespiti, terekenin muhafazası ve hak sahiplerine teslimi talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 09.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 12.04.2012 tarihinde ölen muris ...'in... Noterliği, 10.09.1992 tarih 63715 yevmiye numaralı vasiyetnamesiyle davacıyı mirasçı tayin ettiğini, vasiyetnamenin okunmasına ilişkin Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1041 Esas sayılı davasının görülmekte olduğunu belirterek TMK'nın 589. ve devamı maddeleri gereğince terekenin muhafazası ve hak sahiplerine teslimi için gerekli tedbirlerin alınmasını istemiştir.

Mahkemece ilk olarak, vasiyetnamenin açılması ve yerine getirilmesi ile ilgili olarak özel ihtiyati tedbirlerin alınacağı yasa gereği olup bu kapsamda istenilen hususların vasiyetnameyi teslim alan sulh yargıcının görevi dahilinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 2013/10657 Esas, 2014/5665 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, murisin ölmeden önce ... Mah. ... ikamet etmesi sebebiyle TMK'nın 589. maddesi uyarınca mahkemenin yetkisizliğine, yetkili ve görevli mahkemenin Edremit Sulh Hukuk Mahkemesi olduğuna, karar kesinleştiğinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Muris yerleşim yerinde ölmüş ise murisin son yerleşim yeri Sulh Hukuk Mahkemesi tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri almak zorundadır.

Somut olaya gelince, murise ait nüfus kayıt örneğinden son ikametgah adresinin ... Mah. ... Sok. No: 2/11 ..." olduğu ve ölüm belgesinde murisin daimi ikametgahı olarak Kadıköy adresi bildirildiğinden mahkemenin yetkili olduğu göz önünde bulundurularak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7021, Karar No: 2019/2129, Tarih: 28.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/7021 E.  ,  2019/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında iflas ettiğini, faturaların eline geçmediğini, 2008 yılında şirketi defter ve belgeleri ile Musa ... Aşır'a devrettiğini belirterek suçlamayı kabul etmemesi, dosyada mevcut Adana Grup Başkanlığı 2 Nolu Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun 18.04.2013 tarihli mütalaasında sanık haricinde ... ve ... 'un 2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura düzenleme fiilini işledikleri belirtilerek bu kişiler hakkında da mütalaada bulunulduğunun anlaşılması, Uyaptan yapılan sorgulamada ... 'ın dava konusu aynı şirket nedeniyle 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan dolayı Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/475 Esas ve 2014/842 Karar sayılı dava dosyasında yargılandığı ve beraatine karar verilen bu dosyanın Dairemizin 2018/5744 Esasına kaydedildiğinin belirlenmesi, dosya arasında ... hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.06.2013 tarih ve 2013/13702 Esas nolu iddianamesi ile aynı şirket nedeniyle 2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin iddianame fotokopisinin yer alması, sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2008 takvim yılında mal/hizmet alımında bulunduğu bir kısım şirket/kişiler hakkında düzenlenen vergi raporları ekinde şirket yetkililerin vergi denetmenine verdiği ifadelerinde mal ve hizmet satışında bulundukları kişinin şirket yetkilisi olan ... olduğunu ifade etmeleri, dosya arasında bulunan ... 'un 15.04.2009 tarihli savcılık ifade tutanağında ortağı olan sanığın kendisini kandırarak %60 hissesini devrettiğini, resmi işlemlerden anlamadığını, vergi borcu olduğundan şirketin eşinin üzerinde olduğunu, kendisine devrettiği taktirde bir sorun çıkmayacağını, iş vereceğini söylediğini, şirketin hiç bir işi ile ilgilenmediğini, tüm işleri sanığın yaptığını şirket yetkilisinin imzası gerektiğinde kendisine söylediğini ve imzaladığını, hiç bir maddi menfaat elde etmediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından öncelikle; ... hakkında açılan davanın akıbetinin araştırılarak söz konusu dosyasının duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesine sanığın iştiraki olup olmadığının sorulması ile gerekirse yüzleştirilmeleri, ... ve ... 'ın tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ile gerekirse imza ve yazı örneklerinin alınması, kanaat oluşturacak sayıda suça konu fatura asıllarının temin edilmesi ile bu faturalar üzerinde yer alan imza ve yazıların sanığa, ... ve ..

... ve ... 'ın tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ile gerekirse imza ve yazı örneklerinin alınması, kanaat oluşturacak sayıda suça konu fatura asıllarının temin edilmesi ile bu faturalar üzerinde yer alan imza ve yazıların sanığa, ... ve ... 'ın ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14424, Karar No: 2021/10112, Tarih: 31.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/14424 E.  ,  2021/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelemesine gelince;

UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’in hüküm tarihinden sonra 16/02/2018 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 Sayılı TCK'nın 64. ve 5271 Sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19236, Karar No: 2010/985, Tarih: 20.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/19236 E.  ,  2010/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Foça Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :24.6.2008
Yargıtay — Esas No: 2012/15517, Karar No: 2013/12949, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15517 E.  ,  2013/12949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay CGK'nın 2010/6-90-126 sayılı ve 25/05/2010 tarihli ilamında belirtildiği üzere, bir suç nedeniyle verilen karar içerisinde yer alan cezalardan her biri ayrı bir hükmü oluşturmayıp, bu cezaların tamamı tek bir hükmü meydana getirmektedir. Bu nedenle de; hükmün içerisinde birden fazla “cezanın” bulunduğu hallerde, temyiz sınırının belirlenmesi açısından cezaların her birinin miktarına değil, toplam ceza miktarına bakılması gerekir. Buna karşılık, aynı kararın içerisinde birden çok hükmün bulunması halinde, temyiz sınırı her hüküm için diğerinden bağımsız olarak ayrı ayrı değerlendirilmelidir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 99. maddesindeki düzenleme ise “birden fazla hükümdeki cezaların” temyiz yasa yoluna başvurma sınırı ile ilgili olarak değil, fakat infaz işlemleri ile ilgili olarak toplanması ya da toplanamamasına ilişkindir. Diğer taraftan; “temyiz yasa yoluna başvurma” kişiye tanınmış bir hak olduğuna göre, bu hakkın daraltılması yorum yoluyla değil, ancak açık bir yasal bir düzenleme ile sağlanabilir. Şu halde, somut olayda tek suç için verilen hükümde yer alan hapisten çevirme 2.000,00 TL adli para cezası ile doğrudan verilen iki gün karşılığı 40,00 TL olmak üzere toplam para cezası miktarı 2.040,00 TL olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 305. maddesi uyarınca temyiz kabiliyeti bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta

bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Mağdur ...'dan cep telefonunu kısa süre kullanıp iade etmek üzere teslim alan suça sürüklenen çocuk ...'in telefonla konuşma bahanesi ile olay yerinden uzaklaşması şeklinde gelişen olayda, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, suça sürüklenen çocuğun eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen beyanlarında telefonun camını çatlattığından onarılmak üzere tamirciye verdiğini söylemesine rağmen bu savunmasının doğruluğunun araştırılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça sürüklenen çocuğun beyanlarında ismi geçen tamirci dükkanına tamir için cep telefonu bırakıp bırakmadığının araştırılıp tespitinden sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğa verilen ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10001, Karar No: 2022/10178, Tarih: 22.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10001 E.  ,  2022/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.12.2021 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.03.2022 tarihli kararı ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, ücret farkı alacağı talebinin son tutanak tarihini aşan kısmı yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda, arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak hesaplama yapılmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihini aşan fark ücret alacağı talebi yönünden bozma gereğinin yerine getirilip getirilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5714, Karar No: 2007/8623, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5714 E.  ,  2007/8623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 156 ada 84 ve 86 parsel sayılı 860.05 m2 ve 241.32 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, fındık bahçesi niteliğiyle öncesinde dava dışı 145 ada 2 ila 23, 156 ada 44 ila 101, 103, 109 ila 133, 158 ada 1 ila 12 sayılı parsellerin bir bütün olarak, Mayıs 1289 Y. tarih 93 nolu sicilden gelen K. Sani 1323 tarih 5 ve 6 sıra sıra numaralı tapu kayıtları ve bu kayıtların diğer tedavülleri kapsamında kaldıklarından söz edilerek ayrı ayrı davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parsellerin tesbit gibi ayrı ayrı davalılar adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu işlemde orman kadastro sınırları dışında bırakılmıştır.

Karara dayanak alınan ve uzman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parsellerin, memleket haritasında yeşil ile renklendirilip meyve ağacı sembolü ile gösterildiği, orman özelliği gösteren alanlar içinde değil ağaç topluluğu veya sıra halinde gözüken yere isabet ettiği, fındık ağaçları ile kaplı eylemli durumuna göre orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de, rapora eklenen renkli memleket haritası suretinde çekişmeli taşınmazlar denetime olanak tanımayacak şekilde nokta olarak, yeşil ile renklendirilen yapraklı ağaç sembollü alanlarda işaretlenmiş, bilirkişi tarafından bu hususta çelişkiyi giderici nitelikte yeterli açıklama yapılmamıştır. Zemindeki fındık ağaçlarının yaşları gözetildiğinde, memleket haritasının düzenlendiği tarihte üzerinde değerlendirme konusu yapılacak fındık ağacı varlığından söz edilemeyeceği gibi, taşınmazlarda bulunan ve kendiliğinden yetiştiği söylenen kızıl ağaç ve diğer orman ağaçlarının yaşları, ... parsellerin yapısı ve eğim dikkate alındığında bilirkişinin eylemli durum ile memleket haritası üzerindeki nitelendirme hususunda yaptığı açıklama da yetersizdir.

Diğer taraftan; çekişmeli taşınmazlar ile birlikte dava dışı daha bir çok parselin kadastro tesbitine esas alınan ve in sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içeren 2 dönüm yüzölçümündeki taşı kaydının, yüzölçümünden çok fazlaya revizyon gördüğü halde, çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Diğer taraftan; çekişmeli taşınmazlar ile birlikte dava dışı daha bir çok parselin kadastro tesbitine esas alınan ve in sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içeren 2 dönüm yüzölçümündeki taşı kaydının, yüzölçümünden çok fazlaya revizyon gördüğü halde, çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukuki değerlerini yitirir. 6831 Sayılı Yasanın 3373 Sayılı Yasa ile değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.