muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4442, Karar No: 2024/2038, Tarih: 15.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4442 E.  ,  2024/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1766 E., 2019/3296 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/123365 Soruşturma sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1.d.2, 31/3, 63 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli, 2018/34 Esas, 2019/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1,a.c.d,31/3,62,63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/1766 Esas ve 2019/3296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine,

2.Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü müştekinin ikametine girilerek içeride bulunan 1 adet Iphone 6 marka cep telefonu, 1 adet kol saati, 6 adet yarım altın, 2 adet burma bilezik ile yaklaşık 7.800,00 TL parasının ve cüzdanının çalındığı,sanıkların tespitine yönelik yapılan çalışma neticesinde ikametin bulunduğu apartman girişinin ve sokak üzerini kayıt eden kamera görüntülerinden olayı gerçekleştiren şahısların toplam 4 kişi oldukları, şahıslardan birinin birinci katta bulunan ikamete alt kattaki pencere demirlerinden tırmanarak çıktığı, diğer 3 şahsın da olay yerinin tam karşısında bulunan apartman girişine oturarak gözcülük yaptıklarının tespit edildiği, ikamete tırmanan kişinin suça sürüklenen çocuk ... olduğu anlaşılmıştır.

2.Olay yerini gösteren kamera inceleme tutanağı dosya içerinde yer almaktadır.

2.Olay yerini gösteren kamera inceleme tutanağı dosya içerinde yer almaktadır.

3.Tanık C.A ve A.Ç'nin beyanları dosya arasına eklidir.

4.Olay yeri inceleme raporuna göre ikamet giriş kapısının kilit göbeğinin sağlam olduğu ve balkon kapısının açık olduğu, ikamette yapılan incelemede mukayeseye elverişli iz ve emareye rastlanmadığının bildirildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalarda değişmeyen tutarlı iddiaları, kamera inceleme tutanağı, tanıklar C.A ve A.Ç'nin beyanları karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/1766 Esas ve 2019/3296 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7398, Karar No: 2007/9082, Tarih: 27.09.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/7398 E.  ,  2007/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİŞLİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 13/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu . parselde bulunan .. nolu bağımsız bölümün tapuda büro olarak kayıtlı olduğunu ancak işyeri olarak kullanıldığını, tüm vergilerinin işyeri olarak ödendiğini ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümün cinsinin işyeri olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı Şişli Belediyesi, dava konusu taşınmazın konut iken .. sayılı Af Yasası uyarınca büro olarak tescil edildiğini belirterek davanın reddini savunmuş,davalı Tapu Sicil Müdürlüğü de davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu bağımsız bölümün civardaki tüm bağımsız bölümlerle birlikte işyeri olarak kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile büro olan cinsinin işyeri olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı Şişli Belediyesi ve davalı Hazine vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava tapuda cins tashihi isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere,18.5.1994 tarih ve 1994/5623 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren Tapu Sicil Tüzüğünün 81 ve 85. maddelerine göre tapu kütüğündeki kaydın değiştirilmesi ve kütük üzerindeki düzeltmelerin, bir başka ifade ile tapuda cins ve vasıf düzeltilmesi işlemlerinin Tapu İdaresince yapılacağı ve idari bir görev olduğu tartışmasızdır. Davacının Tapu İdaresine böyle bir istekte bulunmadan doğrudan mahkemeye dava açmasına olanak yoktur. Böylesine açılan davanın da dinlenilmesi mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Davalıların temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.9.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4599, Karar No: 2022/11033, Tarih: 28.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4599 E.  ,  2022/11033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasında İtiraz Hakem Heyetince verilen davacı vekilinin itirazının kabulüne dair kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalı şirkete sigortalı araç ile davacı idaresindeki aracın karıştığı çift taraflı kazada davacının yaralandığını, davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün asli davacının tali kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.900,00 TL sürekli, 100,00 TL geçici olmak üzere toplam 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın usulden reddine karar verilmiştir. Anılan karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulüne sürekli işgöremezlik tazminatı 48.816,52 TL'nin taleple bağlılık ilkesi gereği 08.07.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile sigorta şirketinden tahsiline, geçici işgöremezlik tazminatı talebinin reddine, karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresi belirlenmeden, davacının 99 yaşına kadar yaşama ihtimali olduğu kabul edilerek ve bu yaş baz alınarak "irat yöntemi" ile işleyecek bilinmeyen devre hesabının yapılmış olduğu görülmüştür.

Bu durumda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür süresi belirlenerek (tablodaki son yaş olan 99 yaşa kadar değil, yaşına göre saptanacak bakiye ömür süresi), aktif ve pasif dönem başlangıç ve bitiş tarihleri ile süreleri gösterilmek suretiyle (kararı yalnızca davalının temyiz ettiği ve rapordaki diğer hususlarda davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınarak) daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden denetime

elverişli ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

3-Somut olayda, İtiraz Hakem Heyetince kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına tam ve nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

elverişli ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

3-Somut olayda, İtiraz Hakem Heyetince kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına tam ve nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesine eklenen 13. Fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan Asliye Mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17.maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde Asliye Mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nispi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nispi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29504, Karar No: 2012/38888, Tarih: 21.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/29504 E.  ,  2012/38888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 23.12.1992 tarihinden iş sözleşmesinin sonlandırıldığı 22.12.2006 tarihine kadar işçi olarak çalıştığını, işyerinde ... Sendikası ile imzalanan 01.01.2005-31.12.2006 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin uygulandığını, 1997 yılında 8.kademede kontrol operatörü olan davacının 1997 yılından fesih tarihine kadar fiilen baş operatör olarak 9.kademede görev yaptığını, davacıya bu süre içerisinde baş operatör ücreti ödenmesi gerekirken kontrol operatörü ücreti ödendiğini ileri sürerek 1998 yılından fesih tarihine kadar olan dönem için ücret farkı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının isteminin zaman aşımına uğradığını, davalı şirketin kamuya ait olduğu dönemde kompoze gübre tesisinde bir kişilik baş operatörlük kadrosunun bulunmakta olduğunu, çalışma düzeni içinde atıl olması nedeniyle kadronun boş tutulduğunu, 18.03.2004 tarihinde yapılan özelleştirme sonrasında atıl durumdaki boş kadroların tasfiyesi nedeniyle bu kadronun da kaldırıldığını, bu nedenle davacının baş operatör olarak çalışmasının mümkün olmadığını, kontrol operatörü olabilmek için toplu iş sözleşmesinin 17. maddesi uyarınca açılan sınavda başarılı olunması gerektiğini, davacının da bu sınavda başarılı olarak kontrol operatörlüğü görevini yaptığını,oysa baş operatörlük için herhangi bir sınav yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 1997 yılından itibaren müteahhit elemanlarının görevlerinin düzenlenmesi, çalışma saatleri ve vardiyaların belirlenmesi, senelik izin sürelerinin tespiti, çalışanların sevk ve idaresi işini yaparak baş operatör olarak fesih tarihine kadar çalıştığı, ancak baş operatörlük kadrosuna atama yapılmadığı için davacıya bu ünvanın verilmediği, ücretinin kontrol operatörü ücreti olarak ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Somut olayda, mahkemece davacının fiilen baş operatörlük görevini yaptığı kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da dosyadaki bilgi ve belgeler sonuca ulaşmaya yeterli değildir.Tanıkların beyanları tamamen soyut olup dosyadaki “vardiya raporu” başlıklı belgelerde davacının kompoze bölümünde kontrol operatörü olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır.Hatta belgelerde davacının imza ettiği yerde ünvanda bulunan “baş” sözcüğünün üstünün çizildiği de görülmektedir.Sunulan belgelerden sadece 01.02.2006 tarihli iş istek ve iş izinleri formu başlıklı belgede İşl. Baş.opr bölümünde R.K. rumuzu ve imzası bulunmaktadır.Bu nedenle mahkemece davacıya ait başka belge varsa sunulması istenip getirtilerek davacının fiilen baş operatör olarak görev yapıp yapmadığı hususu tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken soyut tanık beyanlarıyla davanın kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1762, Karar No: 2007/3968, Tarih: 29.11.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1762 E.  ,  2007/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ... plaka sayılı aracın, davalı ...’ın sevk ve idaresindeki .... plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, 2.025.000.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Karşılık davacı vekili, müvekkiline ait, ....plakalı aracın, karşılık davalı...’ye ait52 DS 602 plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya dairhaklarını saklıtutarak 1.391.000.000 TL. tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte karşılık davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, kusura itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan ... Sigorta A.Ş. vekili, değer kaybı ve araç mahrumiyeti zararının sigorta teminatı dışında olduğunu, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalılarının kusuruile sınırlı bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın reddine karar verilmiş, hüküm karşılık davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin karşılık davaya ilişkin olarak yapıldığı anlaşılmakla, karşılık davaya hasren yapılan incelemede ;

Mahkemece karşılık dava hakkında esastan bir karar verilmemiş olması usul yasası hükümlerine ve usul ekonomisine uygun düşmemektedir. Karşılık davanın görülebilmesi için davalar arasında yakın irtibat bulunması davaların aynı yargılama usulüne tabi olması gerekir. Somut olayda davalar arasında yakın irtibat bulunmaktadır. Zira her iki dava nedeni aynı trafik kazasına dayalıdır. Mahkemece karşılık davanın asıl davada davalı gösterilen araç sürücüsü tarafından açılması gerektiği düşüncesine dayanılmıştır. Kaza nedeniyle araçta oluşan zararın tazminini istemek hakkı genel ilke olarak sürücüye değil, araç malikine aittir. Bu durumda araç malikinin karşılık dava açmasına yasal bir engel bulunmamakla birlikte bir an için aksinin kabulü düşünülse bile karşı davada davacının harcını yatırarak dava açmış bulunması itibariyle de karşılık davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekir. Usul hükümleri uygulanırken usul ekonomiside gözönünde bulundurulmalıdır. Açılmış bir dava mevcutken dava hakkında yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru değildir. Kaldı ki karşılık dava asıl dava ile birlikte görülmekle beraber müstakil bir davadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karşılık davalının davacısı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'a iadesine 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3196, Karar No: 2018/2755, Tarih: 28.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3196 E.  ,  2018/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan açılan kamu davasında; sanığın, 11.08.2004 tarihinde evinde meydana gelen yangında yetkilisi olduğu şirkete ait belgelerin yandığını savunmasına rağmen, durumun vergi dairesine veya incelemeyi yapan vergi denetmenine bildirilmediği, hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmadığı, 2004 yılının 9, 10, 11 ve 12. aylarında matrahlı KDV beyannamelerinin verildiği anlaşılmakla; yüklenen suçun sübut bulduğu ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de; defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının, 19.08.2009 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 04.09.2009 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin 13.07.2009 olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31208, Karar No: 2018/5191, Tarih: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31208 E.  ,  2018/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Tarsus İcra Ceza Mahkemesinin 12/11/2014 tarih, 2013/271 E ve 2014/203 K sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen beraat hükmünün, Dairemizce 2015/31481 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu 23.01.2018 tarihinde bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, mümkünse anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı ,önceki hüküm kesinleşmişse sonradan açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilerek buna göre hüküm kurulması zorunluluğu,

Kabule göre de;