muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14264, Karar No: 2022/16283, Tarih: 08.12.2022

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ... sürdüklerini, davacının 01.....2011 - 13.....2012 tarihleri arasında aylık 600,00 ... doları ücret ile çalıştığını, ... sözleşmesinin davacı tarafça sona erdirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli ve 2016/149 Esas, 2018/285 Karar sayılı kararı ile davacının davalıya ait işyerinde 02.....2011-21.02.2012 tarihleri arasında 8 ..., 19 gün ve 26.03.2012-14.....2014 tarihleri arasında 2 yıl, 2 ..., 19 gün olmak üzere toplam 2 yıl, 11 ..., 8 gün süreyle en son aylık 3.000,00 ... doları ücretle çalıştığı, ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği, davacının son iki aylık ücretlerinin ödenmediği, davalı tarafça davacının yıllık izin kullandığının ispatlanamadığı, dosya kapsamı ve tanık beyanları ile ispatlandığı üzere davacının ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2018/3048 Esas, 2021/1231

Karar sayılı kararı ile davalı tarafça sunulan ibranamenin miktar içermemesi ve çalışmanın devamı sırasında düzenlenmesi sebebiyle geçerli olmadığı, davacının aylık ücretinin tanık beyanları ve emsal ücretler dikkate alındığında doğru tespit edildiği, davacının çalışma düzeninin tanık beyanları ile ispatlandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.11.2021 tarihli ve 2021/8630 Esas, 2021/15526 Karar sayılı ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının fazla çalışmasının haftalık 21 saatle sınırlı olarak ispatlandığı ve davacının ilk dönem çalışması yönünden davalı tarafça davacının imzasını içerir istifa dilekçesi sunulmasına rağmen bu dilekçe değerlendirilmeksizin hüküm kurulmasının isabetli olmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının haftalık 21 saat fazla çalışma yaptığı ve davacının ilk dönem çalışmasının istifa sebebiyle sona erdiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının haftalık 21 saat fazla çalışma yaptığı ve davacının ilk dönem çalışmasının istifa sebebiyle sona erdiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacının çalışması yurt dışında geçtiğinden eldeki dosyada 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, aylık ücretin hatalı tespit edildiğini, davacının kıdem tazminatını ve ihbar tazminatını hak etmediğini, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ... ... ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretlerinin hatalı hesaplandığını ve davacının ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığını ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla çalışma ücretinin hesaplanması ile davacının ilk dönem çalışmasının kıdeme esas süreye eklenip eklenemeyeceği hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41,63 ve 68 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

A. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcını istek hâlinde davacıya verilmesine,

B. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2578, Karar No: 2016/12525, Tarih: 27.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/2578 E.  ,  2016/12525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin, hafta tatil, ücret ile asgari geçim indirimi ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Dosya içeriğine göre, fazla mesai konusunda, davacı tanıkları yaz ve kış dönemlerinde farklı çalışma saatleri olduğundan bahsetmiş, davalı tanıkları ise 2 vardiyalı çalışma usulü olduğunu belirtmişlerdir. Hal böyle olunca mahkemece davacı ve davalı tanık beyanları, yapılan iş, dosya kapsamına göre yaz sezonunda haftada üç saat fazla mesai yapıldığının kabul edilerek önceki indirim oranı ile söz konusu alacak hüküm altına alınması gerekirken denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14476, Karar No: 2013/3380, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14476 E.  ,  2013/3380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 136 ada 14 parsel sayılı 9731,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden incir bahçesi ve zeytinlik niteliği ile ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla tesbitin iptali için dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine karar Dairece bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2008/14437 - 18614 sayılı 26.12.2008 günlü bozma kararında özetle: “Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın 1964 tarihli memleket haritasında meyve bahçesi rumuzlu orman sayılmayan alanda kaldığının bildirilmesi üzerine, Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmişse de, davalının ormandan tarla açarak fidan dikme suçundan sanık olarak yargılandığı ve Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 02.07.1998 gün ve 1998/211 esas, 1998/419 karar sayılı ilâmında mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, hükme dayanak alınan uzman orman yüksek mühendisi ve kadastro teknisyeninin birlikte düzenledikleri 26.06.2008 tarihli raporlarında özet olarak; "Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 02.07.1998 gün ve 1998/211 esas, 1998/419 karar sayılı davasına konu olan taşınmazın dayanak krokilerinin, dava konusu 136 ada 14 sayılı parselin dışında kaldığı ve yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosu sırasında sözü edilen mahkeme kararına konu yerlerin Hazine adına orman niteliği ile tesbit ve tescil edilen 101 ada 2 sayılı parselin sınırları içine alınmış olduklarını tesbit ettiklerini" bildirmişlerse de, ceza dosyasının dayanağı krokilerin 101 ada 2 sayılı parselin hangi bölümlerine ait olduğu kadastro paftasında gösterilerek keşfi ve bilirkişi raporlarını denetleme ve izleme olanağı sağlanmamıştır. Gerek, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/G, gerekse, 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/g ve 26/2. maddeleri gereğince "Devlet Ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerlerin Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması gerekir. Böyle bir yerin herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış olması veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma niteliğini ortadan kaldırmaz". Bu nedenle; yörede 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma (özellikle bilirkişilerin raporlarında infaz edildiğinden söz ettikleri Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 02.07.1998 gün ve 1998/211 esas, 1998/419 karar sayılı ilâmına ilişkin çalışma tutanağı sahifesinin), işi bitirme tutanakları ile askı ilân tutanağının ve tahdit haritasının orijinalinden çekilmiş onaylı fotokopi örneği ile ceza dosyasındaki kroki ve kararın, Orman İdaresinden ve mahkemesinden varsa bilirkişi raporu ile krokiler getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında bir uzman orman yüksek mühendisi ve kadastro teknisyeni ya da fen elemanı aracılığı ile ve yerel bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak keşifte, ceza davasına konu olan taşınmaz ya da taşınmazların yeri, suç zabıt varakası ile keşif tutanaklarındaki mevki, miktar, nitelik ve krokilerinde belirlenen hudut anlatımlarından (şahıs, dere, yol, orman vs

.) yararlanılarak kadastro paftası üzerinde nereye isabet ettiği duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; çekişmeli taşınmaz ya da başka bir parsel içerisinde kalıp kalmadığı orman kadastro çalışma tutanaklarından da yararlanmak suretiyle belirlenmeli; orman ve fen bilirkişiden keşfi ve uygulamayı gösterir krokili rapor alınmalı; ceza dosyasının davalı yönünden H.U.M.K.'nun 237. maddesine göre kesin hüküm olacağı düşünülmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu ..... Köyü 136 ada 14 nolu parselin tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında ceza davasına konu olan taşınmazın dava konusu 136 ada 14 sayılı parsel sınırları içerisinde değil, 136 ada 2 nolu orman parseli içerisinde kaldığı, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosu sırasında ceza davalarının gözetilerek sözü edilen mahkeme kararına konu olan yerlerin Hazine adına orman niteliği ile tespit ve tescil edilen 136 ada 2 sayılı parselin sınırları içerisine alındığı, bu durumun orman parselinin edinme sebebi sütunun da açıklandığı, çekişmeli taşınmazın, üzerinde 30-40 yıllık incir ağaçları olan tarım arazisi niteliğinde bulunduğu saptanarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 28.03.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18104, Karar No: 2017/8460, Tarih: 04.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/18104 E.  ,  2017/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 153 ada 11 parsel sayılı 686,69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibe nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve kayıp yitik şahıstan kalma olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 153 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1307, Karar No: 2015/5093, Tarih: 06.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1307 E.  ,  2015/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/212722

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/01/2013

NUMARASI : 2011/868 (E) ve 2013/2 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

A)Sanık M.. H.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B)Sanık M.. H.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Suç tutanağında ve mahallinde yapılan keşif sonucunda orman mühendisi bilirkişinin raporunda, suça konu emvalin motorlu testere ve baltayla kesilmiş olduğunun belirtilmesine göre sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/4 maddesinin uygulanmaması,

2)5237 ve 5275 sayılı Kanunlarda hükümler kesinleşmeden cezaların toplanması kuralının bulunmadığı gözetilmeden, sanığa verilen adli para cezalarının toplanması,

3)Yediemine teslim edilen emval bulunmadığı halde müsadere kararı verilmesi,

4)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanununun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin ve sanık M. H. temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11855, Karar No: 2017/8718, Tarih: 31.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11855 E.  ,  2017/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı, Asliye Hukuk Mahkemesinde 30.10.2013 tarihinde açtığı dava dilekçesi ile; davaya konu 42 YL 700 plakalı vasıtanın davalıdan kira sözleşmesi ile 4 yıllığına kiraladığını, kira sözleşmesi bitmeden tek taraflı davalının aracını üçüncü kişiye sattığından bahisle aracın yeni sahibine teslim edildiğini, davalıya fazladan ödemiş olduğu kira bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tarafına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesi 26.12.2014 gün 2013/386 E. 2014/714 K. sayılı kararı ile; uyuşmazlık inançlı işleme dayalı alacak istemi olarak nitelendirilerek davanın esası hakkında karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 15.02.2016 tarihli 2015/7688 Esas, 2016/911 Karar sayılı ilamı ile; davanın peşin ödenen kira bedelinin iadesi istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira ilişkisine dayandığı bu sebeple de dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak verilen görevsizlik kararı ise 15.07.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşerek (HUMK. nun 193/3. maddesinde öngörülen 10 günlük süre içinde davacının başvurusu ile) dosya .... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi 26.09.2016 gün 2016/239 E. 2016/250 K. sayılı kararı ile de; uyuşmazlığın kira sözleşmesi ile gizlenen ve gerçekte taraf iradelerinin uyuştuğu inançlı işleme dayandığı belirtilerek inanç sözleşmesinden doğan alacak hakkının, malvarlığına ilişkin haklardan olduğundan davaya bakmanın .... Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi dâhilinde bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Görüldüğü üzere, ortada "göreve" ilişkin iki mahkeme kararının varlığı acıktır. Bu halde ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı merci tayini ile giderilecek olup, davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna aittir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11194, Karar No: 2011/458, Tarih: 07.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/11194 E.  ,  2011/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkümiyetine dair, Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2005 gün ve 2005/139 Esas, 2005/102 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemine uyan reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2 maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 19.06.2001'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.