muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29429, Karar No: 2012/28487, Tarih: 17.12.2012

Mahkemece gider avansı ile delillerin ikamesine yönelik avans ayrılmalı, gider avansının da nelerden ibaret olduğu net olarak belirlenmeli ve tarafa da hem gider avansının hem de delil ikamesi avansının hukuki sonuçları konusunda uyarı yapılmalıdır.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans istenmekte ise Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Somut olayda, mahkeme gider avansı yönünden davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, hangi giderlerin gider avansı mahiyetinde olduğu, ayrıca bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı ve miktarı belirtilmemiş ise de, temyiz edenin sıfatı nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılamamıştır.

Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlığı altındaki 326. maddesinin 2. fıkrasına göre; Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Dürüstlük Kuralına Aykırılık Sebebiyle Yargılama Giderlerinden Sorumluluk başlığı altındaki 327. maddesinin 1. fıkrasında, gereksiz yere davanın uzamasına veya gider yapılmasına sebebiyet vermiş olan taraf, davada lehine karar verilmiş olsa bile, karar ve ilam harcı dışında kalan yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkûm edilebilir, hükmü düzenlenmiş; aynı Kanunun 323/1-ğ. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderlerinden sayılmış, 330. maddesinde ise vekil ile takip edilen davalarda mahkemece, Kanuna göre takdir olunacak vekâlet ücretinin taraf lehine hükmedilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesinin 2. fıkrasına göre, davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur. Dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine karar verildiği halde kendini vekil ile temsil ettiren davalı yararına vekâlet ücretine takdir edilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz konusu hüküm belirtilen sebeple bozulmasına, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7318, Karar No: 2016/15752, Tarih: 10.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/7318 E.  ,  2016/15752 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 13/03/2015

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olmakla birlikte alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü 15.750,00 m² iken, emsal taşınmazın yüzölçümü 1.345,52m² olduğu gibi, her iki taşınmaza ilişkin emlak vergisine esas metrekare birim değerlerinin karşılaştırılmasında da dava konusu taşınmazın metrekare değeri 3,71-TL olduğu, emsal alınan taşınmazın ise 24,69-TL olduğu göz önüne alındığında dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazdan daha değersiz kabul edilmesi gerektiği halde, bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın, emsalden 3 kat değerli olduğu belirtilerek bedel tespit edildiğinden alınan rapor inandırıcı ve geçerli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13383, Karar No: 2018/4376, Tarih: 06.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13383 E.  ,  2018/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.06.2016 tarih ve 2015/372-2016/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli 29, 35 ve 43.sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2014/34923 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde yayımlandığını, bunun üzerine davalının ... ibareli 30.sınıf ürünleri içeren 1997/1885, ...+şekil ibareli 30.sınıf ürünleri içeren 2001/21582, ...+şekil ibareli 30.sınıf ürünleri içeren 2005/656, ... ibareli 30.sınıf ürünleri içeren 2005/666 sayılı markalarına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, itirazın Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, ret kararı üzerine yeniden itirazda bulunduğunu, itirazı inceleyen YİDK'nın 2015/M-6031 sayılı kararlarıyla itirazı kısmen kabul ederek müvekkili marka tescil başvurusunu "pastacılık ve frıncılık mamülleri, tatlılar; şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler; sakızlar; hububat (tahıl) ve mamülleri" ürünleri için reddettiğini, kararın hukuka uygun bulunmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekilleri, kurumun yapmış olduğu işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu, anlamsal, görsel ve sescil olarak başvuru konusu "..." ibareli işaret ile redde mesnet ... ibareli markaların bıraktığı genel izlenimin aynı olduğunu, zira asıl ve ayırt edici unsurlarının ... ve ... ibareleri tarafından temsil edildiğini, kapsamlarındaki ürün ve hizmetlerin de aynı tür olduğunu, iltibas doğmasının kaçınılmaz olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... A.Ş. vekilleri, kurumun yapmış olduğu işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu, anlamsal, görsel ve sescil olarak başvuru konusu "..." ibareli işaret ile redde mesnet ... ibareli markaların bıraktığı genel izlenimin aynı olduğunu, zira asıl ve ayırt edici unsurlarının ... ve ... ibareleri tarafından temsil edildiğini, kapsamlarındaki ürün ve hizmetlerin de aynı tür olduğunu, iltibas doğmasının kaçınılmaz olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 30.sınıftaki "pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar; şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler; sakızlar; hububat (tahıl) ve mamülleri" ürünlerinin alıcısı konumundaki ortalama tüketici ve yararlanıcı kitlesinin özellikle marka ve başvuru konusu işaretlerin asıl ve ayırt edici unsurlarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olması da göz önüne alındığında bu iki markayı ilişkilendirmesinin kaçınılmaz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7843, Karar No: 2021/7113, Tarih: 08.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7843 E.  ,  2021/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı tayin edilen 2000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6984, Karar No: 2011/8033, Tarih: 07.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6984 E.  ,  2011/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKYURT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı H. R.'in 57,  172 ve  220  parsellerde kayıtlı taşınmazlardaki payları ile 381 parselde kayıtlı taşınmazının tamamını, oğlu olan davalı Ş.e satış göstermek suretiyle devrettiğini, davalı Ş.' in de aralarındaki gizli anlaşma gereğince 381 parselin ½ payını  kardeşi olan diğer davalıya yine satış  suretiyle  devrettiğini, yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olup, muvazaalı olduğunu ileri  sürerek, miras payı  oranında tapu iptal ve tescile  karar verilmesini  istemiştir.

Davalı Ş.R., satışların gerçek satışlar olduğunu, babasına yedi yıl baktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı H. R., açılan davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu temliklerin muvazaalı yapıldığı  gerekçesi ile davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı Ş.R. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan H.R.'in 172 ve 220 parsel sayılı taşınmazları ile 57 parseldeki payını 09.12.2008 tarihinde davalı oğlu Ş.'e, Ş.'in de 381 parselin ½ payını üzerinde bırakıp kalan ½ payı kardeşi davalı H.'e satış suretiyle temlik ettiği, murisin 23.03.2001 tarihinde vefat ettiği, geride mirasçı olarak  davacı eşi, davalı çocukları ile dava dışı kızı E. ile 3 torununun kaldığı, mirasçılardan E. Y.'nın da kendi miras payına ilişkin olarak aynı hukuki sebeplere dayanarak, aynı mahkemenin 2009/97 Esas, 2010/97 Karar sayılı dosyasında dava açtığı anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakan tarafından  yapılan anılan temliklerin  mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; murisin ölümünden önce 7 yıl boyunca felçli olarak yatttığı, murise bu süre boyunca eşi ile davalı çocuklarının baktıkları  tanık  ifadeleri  ve  dosya  kapsamıyla  sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. S.bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.) Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma  amaçlı olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Ne varki, mahkemece bu yönde irdeleme yapılmadığı gibi çekişme konusu taşınmazlar dışında murisin ölümü ile kalan taşınmazlarının bulunup bulunmadığı da tespit edilmiş değildir.

Öte yandan;  miras bırakanın gerçek iradesinin ortaya konulması ve yaptığı temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği bakımından  öncelikle mirasçılardan E. Y. tarafından açılan 2009/97 Esas sayılı  dava dosyası ile eldeki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan HUMK.’un 45.maddesi uyarınca birleştirilmelerinde zorunluluk bulunmaktadır.

Öte yandan;  miras bırakanın gerçek iradesinin ortaya konulması ve yaptığı temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği bakımından  öncelikle mirasçılardan E. Y. tarafından açılan 2009/97 Esas sayılı  dava dosyası ile eldeki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan HUMK.’un 45.maddesi uyarınca birleştirilmelerinde zorunluluk bulunmaktadır.

Hal böyle olunca; eldeki dava ile yukarıda değinilen dava dosyasının birleştirilmesi, murise ait olan taşınmaz bulunup bulunmadığının saptanması,  yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm delillerin bir arada değerlendirilerek murisin gerçek iradesinin minnet duyguları ile mi temliki sağladığının, yoksa mirasçıdan mal kaçırma gayesiyle mi gerekleştirdiğinin belirlenmesi gerekirken yazılı olduğu üzere eksik tahkikatla yetinilerek karar verilmesi doğru değildir.

Davalı Ş. R.'in,  temyiz itirazları belirtilen sebeplerle  yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   07.07.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7568, Karar No: 2011/508, Tarih: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7568 E.  ,  2011/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2009 tarih ve 2005/215 - 2009/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile eski dışındaki diğer davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı işyerinin davalı Eski’ye ait kanalizasyonun tıkanması sonrasında diğer davalıların maliki bulunduğu bağımsız bölümlerin olduğu apartmanın giriş merdiven sahanlığı altındaki boşluğa dolan sular sonucu hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, kusurlu bulunduklarını, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 30.000.00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Eski vekili, davanın idari yargı yerinde bakılması gerektiğini, parsel bağlantı kanal bakımının müvekkiline ait olmadığını, kusur izafe edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, zararın davacının sigortalısının izinsiz tadilat yapması sonucu meydana geldiğini, müvekkillerine kusur izafe edilemeyeceğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın TTK'nun 1301. maddesine dayalı rucuan tazminat istemine ilişkin olduğu, davalı gerçek kişilerin sorumluluğunda BK'nun 58. maddesine dayanıldığı, tapu kaydına göre, zararın meydana geldiği binanın zemin katının davacının sigorta ettirenine, diğer bağımsız bölümlerin ise davalı gerçek kişilerin murisi adına kayıtlı bulunduğu, sigorta ettirenin zemin kattaki dükkanı bodrum katıyla ilişkilendirdiği, kalorifer tesisatı borularını tavana yakın bir yerden kestiği ve tesisat suyunun boşaltılması sırasında iptal edilen eski rögar bağlantısını kullandığı, ancak işin bitiminde bu bağlantı tekniğine uygun olarak bu deliğin kapatılmadığı, eski baca ile mevcut kullanılan bacanın binanın ayrı yerlerinde olduğu, eskiye ait kanalizasyon bacasının su basma olayının vuku bulduğu yerde bulunup buradaki kısmın su ile dolması ve dolan suların dükkan duvarını patlatması sonucu zararın meydana geldiği, davalı Eski’nin kusurunun olmadığı, meydana gelen olayda davacının sigortalısının %50, bina maliklerinin ise, %50 kusurlarının bulunduğu, zararın belirlendiği, arsa payları oranının dikkate alındığı gerekçesiyle davalı Eski hakkındaki davanın reddine, 10.000 TL’nin diğer davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile Eski dışındaki diğer davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile Eski dışındaki diğer davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile eski dışındaki diğer davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile eski dışındaki diğer davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 116,60 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 459,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar alınmasına, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.