muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7155, Karar No: 2009/11145, Tarih: 03.11.2008

Somut olaya gelince; davalı M..'in miras bırakanın torunu, davacılar ise miras bırakanın çocuk ve torunlarıdır. Taşınmazlar  tek parsel iken 1995 yılında davalı toruna vekil gelin Sare tarafından temliki sırasında, M..'in 22 yaşında olduğu, düzenli bir gelirinin bulunmdığı, taşınmazın akit tarihindeki değeri ile gerçek değeri arasında fahis fark bulunduğu, satış bedelininde ödendiğinin yazılı bir belge ile kanıtlanamadığı görülmektedir. Esasen miras bırakanın Bağ-Kur'lu olup sosyal güvencesinin bulunduğu ve mal satmaya ihtiyacının olmadığı dosya kapsamı ile sabittir. Diğer taraftan, kabul kapsamına alınan taşınmazların satış tarihi ile çekişmeye konu edilen bu taşınmazın temlik tarihleri birbirine yakındır. Bir kimsenin bu kadar taşınmazı kısa süreler içinde satış yoluyla elden çıkartması hayatın olağan akışına ters düşer.

Öyleyse, anılan bu olgular ve bulgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın anılan taşınmazlarla ilgili olarak vekil aracılığıyla yapmış olduğu temlikinde mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, 539 ada 29 ve 1585 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davanında kabulüne karar  verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere reddi yönünde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.Davacıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,  03.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18149, Karar No: 2016/12017, Tarih: 21.10.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/18149 E.  ,  2016/12017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında (kıyı şeridli kentsel tasarım ve peyzajına ilişkin) eser sözleşmesi bulunmakta olup, uyuşmazlık ve hüküm; bu sözleşmeden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 15.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 15.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5556, Karar No: 2022/7241, Tarih: 20.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5556 E.  ,  2022/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/04/2021 tarih ve 2020/601 E.-2021/334 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı YDA İnşaat San. ve Tic. A.Ş.- Kuruluş İnşaat ve Dış Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı ile müvekkili arasında inşaat bütün riskler sigorta poliçesi düzenlendiğini, poliçeyle dava dışı şirketin toplu konut işinin gelebilecek her türlü zararlara karşı güvence altına alındığını, sigortası inşaat işinin koruma, denetim ve güvenlik hizmetlerinin ise davalı şirkete verildiğini, bu kapsamda sigorta ettiren ve davalı şirket arasında taşeron sözleşmesi imzalandığını, 09/08/2012 tarihinde sigorta güvencesi altındaki şantiye sahasından 63.175,34 TL'lik inşaat malzemesi çalındığını, sigorta ettiren şirkete hasar bedeli olarak 58.175,34 TL ödendiğini ileri sürerek; bu miktarın 27/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin güvenlik hizmetlerini gerekli denetim ve rutin kontrollere bağlı aksatmadan yerine getirdiğini, olaya ilişkin yüklenecek kusur olmadığını, inşaat şantiyesinde pencere bulunmadığını, ayrıca hırsızlığa konu mallar yönünden bunların müvekkiline zimmetle teslim edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, dava konusu hırsızlık olayının inşaat alanındaki otopark bölümündeki tek odalı bölmenin ve diğer deponun kapısının açık olması nedeniyle meydana geldiği, inşaat alanını koruma işini üstlenen davalı şirket çalışanlarınca muhtelif tarihlerde birden fazla kez kapıların kilitlerinin açık olduğuna dair ve aydınlatma, kamera sistemi sıkıntılarının olduğuna dair tutanak tutulduğu, tutanak içeriği hususların dava dışı sigortalı şirkete bildirildiği, hırsızlık olayının meydana gelmesine zemin hazırlayan güvenlik açıklarının da yine davalı tarafça hazırlanan 22/06/2010 tarihli risk analiz raporunda öngürülmüş olduğu, dolayısı ile zararın meydana gelmesinde iş yeri sahibi davalıya sigortalı şirketin kusurlu olduğu, davalı şirketin YDA İnşaat Şirketi ile yaptığı Güvenlik ve Koruma Sözleşmesi'ne uygun faaliyette bulunduğu, davacının sigortalısının zararının kendi kusuru ile meydana geldiği ve davalıya yüklenebilecek bir sorumluluk olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10101, Karar No: 2010/13788, Tarih: 19.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/10101 E.  ,  2010/13788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

07.11.2008 günü yüze karşı verilen karara yönelik sanıklar ... ve ... savunmanının, 17.11.2008 Hakim havale tarihli temyiz ve aynı tarihli, temyiz süresinin son gününden bir gün önce 13.11.2008 tarihinde hastalığı nedeniyle mazeretinin olduğuna dair belge ekli eski hale getirme isteğinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; CMK.nun 40/1, 41/1-2, 42/1. maddeleri uyarınca eski hale getirme istemi yerinde görülerek yapılan incelemede;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3235, Karar No: 2008/4891, Tarih: 16.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3235 E.  ,  2008/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 10 parsel sayılı taşınmazın kuyulu tarla olarak tapuda kayıtlı bulunan cinsinin arsa içinde iki katlı bina olarak değiştirilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı Tapu Sicil Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Hazine yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, Tapu Sicil Müdürlüğü hakkındaki davanın kabulü ile dava konusu 10 parsel sayılı taşınmazın kuyulu tarla olan cinsinin üzerinde 2 katlı betonarme bina bulunan arsa olarak tashihine karar verilmiştir.

Karar, dahili davalı Tapu Sicil Müdürlüğü vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava tapuda cins-vasıf değişikliği isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

18.5.1994 tarih ve 1994/5623 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren Tapu Sicil Tüzüğünün 81 ve 85. maddelerine göre tapu kütüğündeki kaydın değiştirilmesi ve kütük üzerindeki düzeltmelerin, bir başka ifade ile tapuda cins ve vasıf düzeltilmesi işlemlerinin Tapu İdaresince yapılacağı ve idari bir görev olduğu tartışmasızdır. Davacının Tapu İdaresine böyle bir istekte bulunmadan doğrudan mahkemeye dava açmasına olanak yoktur. Böylesine açılan davanın da dinlenilmesi mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Dahili davalı Tapu Sicil Müdürlüğü'nün temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12988, Karar No: 2009/17553, Tarih: 15.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/12988 E.  ,  2009/17553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Hükmen Reddi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 29.04.2009 gün ve 20211 - 8218 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine oybirliğiyle karar verildi..15.10.2009
Yargıtay — Esas No: 2016/5464, Karar No: 2017/6457, Tarih: 22.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5464 E.  ,  2017/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın 6601 parsel numaralı emsalden değersiz, 6603 parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

-/-

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının irad kaydedilmesine, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3634, Karar No: 2025/706, Tarih: 23.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3634 E.  ,  2025/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/229 Esas, 2023/122Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3.,4-a, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilmesine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2023/1324Esas, 2023/1262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanığın temyiz istemi, tanık beyanlarının savunmasını desteklediğine, mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığına, tanık H.K. ile arasında husumet oluşması nedeniyle aleyhe ifade verdiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

2. Sanık müdafinin temyiz istemi, mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanığın uyuşturucu madde sattığı, yakalanmamak için uyuşturucu madde kullanan şahısları evine alarak burada uyuşturucu madde kullandırmak sureti yer temin ettiğine dair teyide muhtaç bilgilerin edinilmesi üzerine, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında sanığın ikametinde adli arama kararı alındığı, karar kapsamında sanığın ikametine gidildiğinde, ev içerisinde dosya kapsamında tanık olarak yer alan şahısların olduğu, önlerinde uyuşturucu madde bulunduğunun görüldüğü, yapılan aramada tanık ....'nin önünde uyuşturucu madde ile 300,00 TL para bulunduğu, ayrıca yine salonun orta kısmında açık vaziyette uyuşturucu madde, yer minderi altında uyuşturucu madde ve iki adet hassas terazinin ele geçirildiği olayda, tanık ....'nin alınan ifadelerinde söz konusu uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu ve sanığın uyuşturucu madde yoksunluğu çekmesi nedeniyle birlikte madde kullanmak amacıyla sanığın evine geldiklerini beyan ettiği tespit edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanları, olay tutanağı, sanık hakkında ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönündeki bilgi ile uyumlu suç üstü hali, tanık ....'nin uyuşturucu maddeyi başka bir şahıstan alarak sanığın kullanması için eve geldiklerini beyan etmesine rağmen sanığa ait ikametin salon kısmının farklı bölgelerinde uyuşturucu madde ele geçmiş olması, yine çalışır durumda iki farklı hassas terazinin bulunması ile tüm dava dosyası kapsamından; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2023/1324 Esas, 2023/1262 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4410, Karar No: 2013/11894, Tarih: 07.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4410 E.  ,  2013/11894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : 1-YURTGEZEN TEKSTİL GIDA TARIM TURİZM TAŞIMACILIK PETROL ÜRÜNLERİ TİC.

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.04.2010 gün ve 2007/1000-2010/225 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.11.2012 gün ve 210/13311-2012/18857 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Yurtgezen Ltd. Şti.'nin ...'ta faaliyette bulunduğunu, aylık 1.000.000 TL ciro gerçekleştirdiğini, bankalarla devamlı bir ticari ilişki içerisinde bulunduğunu, büyük ticari faaliyetlerin takibi için belirli süreli vekaletnamelerle yetkilendirdikleri muhasebecilerinden yararlandıklarını, bu kapsamda ... 4. Noterliği'nin 22.07.2003 tarih 9847 numaralı vekaletnamesi ile dava dışı ...'a yetki verildiğini, vekaletnamenin 31.07.2004 tarihi mesai bitimine kadar geçerli olduğunu, davalı Banka da dahil pek çok bankanın, bu şahsın yetkisi bitmesine rağmen sanki yetkisi devam ediyor gibi müvekkilleri adına muamelelerde bulunmasına müsaade ettiklerini, bankalardaki hesaplardan krediler kullanıldığını, kredilerin hesaplara aktarılmadığını, hesaplara gelen paraları çektiğini ancak, bu paraları şirket hesabına aktarmadığını, davalı Banka dahil diğer bankaların şirketin boşaltılmasına göz yumduğunu, müvekkillerinin icra takipleri ile karşı karşıya kaldığını, müvekkillerinin BK’nın 38. maddesi uyarınca dava dışı şahsın yaptığı işlemlerden sorumlu olmadığını, işlemlere icazet verilmediğini, temsilci ile işlem yapan kimsenin temsilcinin yetki sınırlarını araştırmak zorunda olduğunu ileri sürerek İİK’nın 72. maddesi uyarınca müvekkillerinin ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/371 ve 372 takip sayılı dosyalarına borçlu olmadığının tespiti ile davalının takip konusu meblağların % 40’ından aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini, şimdilik 10.000 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/13311 E., 2012/18857 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/13311 E., 2012/18857 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1005, Karar No: 2015/29914, Tarih: 27.03.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/1005 E.  ,  2015/29914 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER:

Mahkeme : UŞAK 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 13/11/2014– 2014/167 esas 2014/232 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Uyuşturucu madde kullandığı tıbben de tespit edilen sanığın evinde yapılan aramada ele geçirilen net 8.5 gramdan ibaret afyon sakızını, kullanmak için bulundurduğuna ilişkin savunmasının aksine, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanık ...'nın kendisinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanıktan para karşılığında aldığına yönelik sonradan döndüğü soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 27.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.