muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/318, Karar No: 2011/24275, Tarih: 19.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/318 E.  ,  2011/24275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli kararın 'delillerin değerlendirilmesi ve olayın kabulü ile cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi' kısmında başka bir olayla ilgili değerlendirmeler yapılarak hüküm ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN yasak bıçak taşıma suçu yönünden başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/1233, Karar No: 2015/17409, Tarih: 12.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/1233 E.  ,  2015/17409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahli evli iken sanık ...’ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10/06/2011 tarihinde muvazaalı olarak eşi sanık Musa Kara’dan boşandığı ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK’dan maaş alamk suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında beraat hükümlerinin ONANMASINA, 12/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9059, Karar No: 2020/6534, Tarih: 30.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9059 E.  ,  2020/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile muhdesat bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın taşınmaz bedeli ile muhdesat bedeli yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/719 E. - 2018/52 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile muhdesat bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince taşınmaz bedeli ile muhdesat bedeli yönünden davanın kabulüne, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş, davalı idare vekilinin istinaf talebi ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince oy çokluğu ile esastan reddedilmiş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2018/1029 E 2019-950 K sayılı kararının kaldırılmasından sonra, ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/719 E 2018/52 K sayılı kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ...ilçesi Yeni Cami mahallesi 2018 ada 20 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan ağaç sayısına göre taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi kabul edilip meyve geliri esas alınarak değeri biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra, muhdesat bedelinin tespiti gerekirken, kalan ekonomik ömürdeki meyve bedeli yöntemine göre değer biçilmesi,

Kabule göre de,

2-Dava dilekçesinde toplam 10 elma ve kayısı ağacının bedelinin talep edildiği, keşifte dinlenen tanık beyanlarına göre de 10 adet kayısı ve elma ağacının kesildiği belirtildiği halde, bilirkişi raporunda 10 kayısı ve 10 elma ağacı bedeline hesaplanması suretiyle fazla bedel tespiti,

3-Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde, harçtan muafiyetine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HMK 371 md gereği BOZULMASINA, kararın bir örneğinin ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3181, Karar No: 2018/7243, Tarih: 12.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3181 E.  ,  2018/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİLER : ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Şikayet Hakkının Düşürülmesi, Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Şikayetçi Vekili, Sanık ...

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık ... hakkında İİK’nın 333/a, 337/a ve 345/a maddelerine ilişkin olarak kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Eyleme, yükletilen suça, şikayet hakkının düşürülmesi ve şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesi kararlarına yönelik şikayetçinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında İİK’nın 338. maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede,

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında, HGK'nın 11.05.2016 tarih ve 2014/12-1078 Esas, 2016/600 Karar sayılı ilamına göre; şirket ortağı, borçlu şirket bakımından üçüncü kişi sayılacağından, borçlu şirketin defter ve kayıtları bilirkişi aracılığıyla incelenerek haciz ihbarnamesinin tebliği tarihi itibariyle sanıkların borçlu şirkete sermaye koyma borcu olup olmadığı yönünde araştırma yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

3-Sanık ... hakkında İİK’nın 331. maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Şikayet dilekçesinde borçlu şirketin hangi malvarlığının eksiltildiği somut olarak belirtilmemiş olup, İİK'nın 351. maddesindeki şikayetçinin dilekçe veya beyanında göstermiş olduğu delillerle bağlı olduğuna ilişkin düzenleme nedeniyle hakimin re'sen araştırma zorunluğunun bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Ancak,

Şikayet dilekçesinde borçlu şirketin hangi malvarlığının eksiltildiği somut olarak belirtilmemiş olup, İİK'nın 351. maddesindeki şikayetçinin dilekçe veya beyanında göstermiş olduğu delillerle bağlı olduğuna ilişkin düzenleme nedeniyle hakimin re'sen araştırma zorunluğunun bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık ...'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26250, Karar No: 2014/8293, Tarih: 29.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26250 E.  ,  2014/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/260332

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2011

NUMARASI : 2010/582 (E) ve 2011/372 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanığın yetkilisi olduğu A.. Peyzaj Ltd. Şti.'nin 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının iddia edildiği olayda; 2006 yılında kullanılan faturalar yönünden sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen M.. Dan. İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlendiği belirtilen vergi tekniği raporları ve eklerinin aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, anılan raporlarla ilgili olarak faturaları düzenleyen şırket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirket ile sanığın yetkilisi olduğu şirketin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan deliller bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarını değerlendirerek birbirinden farklı kanaate ulaşan ve yersiz şekilde suçun unsurlarını tartışan bilirkişi raporlarına dayanarak eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 29.04.2014 gününe oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/335, Karar No: 2017/1521, Tarih: 13.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/335 E.  ,  2017/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 16/11/2015 tarihli 2015/15854 Esas - 2015/20738 K. sayılı bozma kararına karşı mahkemesince direnme kararı verilmesi üzere dosyanın gönderildiği Yüksek Ceza Genel Kurulunun 22.12.2016 gün ve 2016/1457 E.-2016/2456 K. sayılı gönderme kararı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu, her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma ilamımızda belirtildiği üzere,

1-Kaçak elektrik tespit tutanağına konu eylemin, ... tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin sanığın savunması ve zabıta araştırma tutanağı karşısında; ... hakkındaki suç duyurusu üzerine, dava açılması halinde her iki dava birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a-)Sanık hakkında karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından beraat hükmü kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

b-)Sanığın suç tarihinde bahse konu ikamette oturmadığını beyan etmesi karşısında, kaçak elektrik tespit tutanağını düzenleyen tutanak tanıklarına sanığın suça konu ikamette oturduğunu ne şekilde tespit ettikleri sorulmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2721, Karar No: 2011/4746, Tarih: 05.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/2721 E.  ,  2011/4746 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'ün anılan Kanun'un 91/1-4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 1.500 yeni Türk lirası ve 200 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Demirköy Sulh Ceza Mahkemesinin 28/11/2008 tarihli ve 2008/91-110 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının

1-6.10.2009 tarih ve 55790 sayılı yazısında “Sanık hakkında Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/06/2008 tarihli ve 2007/12233 esas, 2008/7951 sayılı bozma ilâmından önce kurulan 27/02/2006 tarihli hükümde, sonuç olarak verilen adlî para cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmiş olması ve bu karara karşı sanık lehine olarak sadece üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz talebinde bulunulması karşısında, hâlen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca ertelemenin sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, 28/11/2008 tarihli kararda ertelemeye ilişkin hükümlerin uygulanmadığı”

2-,25.1.2010 tarih ve 3789 sayılı yazısında “Mahkemece sanık hakkında 27/02/2006 tarihli hükümde, sonuç olarak verilen adlî para cezasının 20 eşit taksit hâlinde tahsiline karar verilmiş olup, aleyhe temyiz olmadığı ve sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu hâlde, son kararda, hükmedilen adlî para cezasının 15 eşit taksit hâlinde tahsiline karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine muhalefet edildiği”

3-11.1.2011 tarih ve 2759 sayılı yazısında “27.2.2006 tarihli hükümde verilen para cezasının ertelenmiş olması karşısında, 28.11.2008 tarihli hükümle verilen adli para cezasının kanunen ertelenememesi sebebiyle, sanığın eylemi bakımından suç tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemelere göre verilen 27.2.2006 tarihli kararın 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkında kanunun 9.maddesine göre sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması”

isteğiyle kanun yararına bozma taleblerinde bulunduğu ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnameler dosya ile dairemize gönderilmekle;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında Orman Kanunu’na aykırılık suçundan Demirköy Sulh Ceza Mahkemesinin 27.02.2006 tarih ve 2006/18- 2006/25 sayılı kararı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1, 91/2, 91/son, 765 sayılı TCK’nın 59/2, 647 sayılı kanunun 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca 3.850 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının 20 taksitte ödenmesine, verilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. Anılan karar üst c.savcısı tarafından sanık lehine temyiz edilmiş, temyiz incelemesi sonunda Dairemizce 5728 sayılı kanunla 6831 sayılı Orman Kanununda ve CMK’nın 231 maddesinde yapılan değişikler yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.