muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5590, Karar No: 2014/8037, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5590 E.  ,  2014/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... Soykök'ün, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 17.04.2000 tarihinde eşi diğer sanık ...'tan anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3721, Karar No: 2014/15443, Tarih: 01.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3721 E.  ,  2014/15443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.07.2008 tarihli kararının sanığın yokluğunda verildiği, sanığın adres olarak gösterdiği “...” adresine çıkarılan 15.08.2008 tarihli tebligatın, “apartmanın boş ve yıkılmış, muhtarda kaydına rastlanmadı, alıcı tanınmıyor” açıklamasıyla iade edildiği, sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince 19.09.2008 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de; dosya içerisinde bulunan 06.02.2008 tarihli araştırma tutanağında sanığın bahsi geçen adresten kış nedeniyle ayrıldığının belirtildiği, sanığın 29.02.2008 tarihli oturumda aynı adreste oturduğunu beyan ettiği, 23.10.2008 tarihli araştırma tutanağında ise bahsi geçen adresteki eski yapı gecekondunun 2. katının 1 odasının yeniden bekar evi gibi kullanıldığının belirtilmesi karşısında; sanığın 23.10.2008 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmekle, hükmün esasına yönelik yapılan incelemede;

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ...'in temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Temyize gelmeyen sanık ...'ın, suçu diğer sanık ...'le birlikte gerçekleştirdiği yönündeki atfı cürüm niteliğindeki anlatımları dışında, sanığın hükümlülüğüne yeter, kesin, inandırıcı, her türlü şüpheden uzak, somut ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraat yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1345, Karar No: 2018/16836, Tarih: 25.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/1345 E.  ,  2018/16836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklardan ...’in okulda hizmetli olması sebebiyle kendisinde kömürlüğün anahtarının bulunduğu ve böylece katılanlara ait kömürlükten kömürleri aldığı, anlaşıldığından eyleminin TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu; sanıklar ... ve ...’nun ise anahtar kendisinde olan okul hizmetlisi ...’in teşviki ile atılı eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında onların eylemlerinin de güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı göz önüne alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; hırsızlığın yapıldığı yerin okul binasının zemin katında bulunan kömürlük olduğu anlaşıldığından sanıkların eylemlerinin TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...’nun temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanıkların CMUK 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/382, Karar No: 2012/3830, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/382 E.  ,  2012/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda kamulaştırmaya konu edilen 2175 m² yüzölçümlü taşınmazın 1995 m²lik bölümünün kapama zeytinlik, 180 m² lik bölümünün ise açık tarım arazisi olduğu belirtilerek değer biçilmiş, zeytin dışındaki ağaçlara yaş ve cinsine göre değer belirlenmiştir. Gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün 04.02.2011 günlü yazısı ekindeki veri cetvelinde dekar başına zeytin sayısı Memecik zeytini için 15, ... zeytini için ise 25 olarak bildirilmiştir. Mahkemece gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün sözü edilen veri cetveli dikkate alınarak, taşınmazın üzerindeki verim çağına gelmiş zeytin ağaçlarının cinsi belirlendikten sonra 18 zeytin ağacının kaplayacağı alan kapama zeytinlik, geriye kalan bölüm açık tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken 1995 m² lik kısmın kapama zeytinlik olarak değerlendirilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9159, Karar No: 2018/5642, Tarih: 18.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9159 E.  ,  2018/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52, 53/1, 63 ve 204/1, 62, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirketi A.Ş. bünyesinde muhasebe elemanı olarak çalışan sanığın şirket lehine müşteriler tarafından keşide edilmiş olan çekleri muhafaza etme, gerektiğinde bunları şirket adına tahsil etme konusunda yetkiliyken 2008 yılı Mart ayı içerisinde farklı tarihlerde 7 adet çeki uhdesine geçirip bunlardan 4 tanesini bankadan tahsil ettiği, ayrıca şirketin Akbank İnegöl Şubesi nezdinde bulunan çek hesabına istinaden verilen Z0060950 nolu çeki 12/03/2009 keşide tarihli ve 13.900 TL bedelli olarak sahte biçimde doldurup imzalamak suretiyle tahsil ettiği, bu şekilde sanığın zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın ikrarı ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Z0060950 çek nolu, 12/03/2009 keşide tarihli ve 13.900 TL bedelli suça konu çekin iğfal kabiliyetini haiz olup olmadığının mahkeme gözlemi veya bilirkişi raporu ile tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında; yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde açığa çıkarılabilmesi ve suçun unsurları itibariyle oluşup oluşmadığının belirlenebilmesi amacıyla, çek aslının duruşmada incelenip, özellikleri zapta geçirilerek suça konu çekin iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, gerektiğinde bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de, sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun niteliği itibariyle maddi bir zarar içermediği gözetilmeden, maddeye yanlış anlam verilerek zararın karşılanmadığından bahisle, olumsuz kişiliği tespit olunmayan ve sabıkası bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de, sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun niteliği itibariyle maddi bir zarar içermediği gözetilmeden, maddeye yanlış anlam verilerek zararın karşılanmadığından bahisle, olumsuz kişiliği tespit olunmayan ve sabıkası bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4149, Karar No: 2018/8409, Tarih: 27.11.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/4149 E.  ,  2018/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurularının esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesindeki "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenlemeye rağmen, sanığın 24.05.2018 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerini göstermediği gibi, aynı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen süre içinde de temyiz sebeplerini içeren ek bir dilekçe vermediği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf' isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Başkan vekili ... ile Üye ...'in tekerrür yönünden hükmün bozulması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla

27/11/2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre; suçun hukukî niteliği değiştiğinde ya da cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde, durum sanığa veya varsa müdafıine bildirilerek ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede gösterilen dışında bir kanun hükmü uygulanamaz.

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek durumunun, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmadığı, dava açıldığında da mevcut olduğu ileri sürülerek, bu konuda ek savunma hakkına gerek bulunmadığına ilişkin görüş kabul edilemez. CMK'nın 226. maddenin 2. fıkrasında yer alan "cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır" ifadesi, "iddianamede gösterilmeyen bir kanun hükmü gereğince, sanığın cezasının artırılması veya sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde de birinci fıkrada olduğu gibi durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınması gerekir" anlamındadır.

Adli sicil kayıtlarında birden fazla hüküm bulunduğunda, bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğu konusunda mahkemelerin bile zaman zaman yanıldığı, tekerrüre esas olmayan hükmün tekerrüre esas alındığı dikkate alındığında, hakim ve Cumhuriyet savcılarının bile uygulamada yanıldıkları bir konuda sanıklardan adli sicil kayıtlarındaki hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğunu bilmesini beklemenin doğru olmayacağı kanaatindeyiz.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanık hakkındaki hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımızdan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz. 27.11.2018
Yargıtay — Esas No: 2015/42136, Karar No: 2017/17322, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42136 E.  ,  2017/17322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/745, Karar No: 2011/4593, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/745 E.  ,  2011/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; alıkoyma suçundan beraatine, ırza geçme eyleminin ise reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2005 gün ve 2004/349 Esas, 2005/484 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi kapsamına göre alıkoyma suçundan verilen beraat kararı temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, 23.11.2005 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16378, Karar No: 2013/19544, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/16378 E.  ,  2013/19544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.