muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5357, Karar No: 2009/8652, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5357 E.  ,  2009/8652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 31.821,81 YTL borcun 11.214,5 YTL'sinden sorumlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyaya getirtilen masraf çizelgesinde yer alan ve barındırma gideri içersinde bulunan yatı giderinin Kadirli 1. Noterliğince 23.9.2002 tarihinde 6014 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim" masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masraflardan da davacının sorumlu olacağının dikkate alınmadan barındırma giderlerinden yatı gideri karşılığı %11,5 oranında indirim yapılması,

2-5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkında Yasanın 3. maddesine göre; sağlık sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilumum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden özellikle bilirkişi raporu içeriğinden davacı yükümlü ...’un 16.10.2002 tarihinde ... Askeri Tıp Akademisinde eğitime başladığı ve 21.6.2007 tarihinde ilişiğinin kesildiği anlaşılmıştır. ... Askeri Tıp Akademisinde eğitime başlarken davacının vermiş olduğu yüklenme senedinde okuldan çıkarılması halinde öğrenime başladığı tarihten ilişiğinin kesilmesine kadar kendisine yapılacak yiyecek, giyim-kuşam, öğrenci harçlığı, kitap ve kırtasiye, vize, diploma, imtihan ve benzeri harçlar, ulaşım, öğretim ve eğitimin gerektirdiği ulaşım hizmetleri, kendisi için yapılan ilaç ve tedavi giderleri ile benzeri eğitim ve öğretim masraflarını ve ayrıca yatı masrafı

olarak belirlenen meblağı sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ayrıca hükme hacet kalmaksızın ödeyeceğini taahhüt ettiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yükümlü davacı ...’un ... Askeri Tıp Akademisi döneminde yapılan masrafların 17.241,45 YTL olduğunun saptandığı, belirlenen borç miktarından 1111 sayılı Askerlik Yasasının 10. maddesinin onüçüncü fıkrası ile buna ilişkin olarak çıkartılan yönerge uyarınca 1/3'ü indirilmek suretiyle 11.494,3 YTL borçlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. 1111 sayılı Yasanın 10. maddesinin onüçüncü fıkrasına göre Harp Okulları veya Türk Silahlı Kuvvetleri adına okudukları üniversite, fakülte veya yüksek okullardan ilişiği kesilenlerin bu okullarda ay olarak okuduğu sürenin üçte biri muvazzaflık hizmetinden sayılır. Bu yükümlüler mutlaka temel askerlik hizmet eğitimine tabi tutulurlar. Ancak, harp okullarında geçen sürenin muvazzaflık askerlik hizmet süresini karşılaması halinde bunlar, temel askerlik eğitimine tabi tutulmadan yedeğe geçirilirler. 1111 sayılı Yasa askerlik yükümlülüğü ile ilgili bir yasadır. Bu Yasanın 10. maddesinin onüçüncü fıkrası yukarıda da değinildiği gibi ... Askeri Tıp Akademisinden çıkartılan kişilerin askerlik yükümlülüklerini ne şekilde yerine getireceklerine ilişkindir. Davalı yükümlünün tazminat sorumluluğu 5401 sayılı Yasaya dayanmaktadır. Bu Yasada ve yukarda sözü edilen yüklenme senedinde tazminatın hesaplanması sırasında 1111 sayılı Yasanın 10. maddesine göre yapılacak bir indirimden söz edilmemiştir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınarak davacının davalı idareye borçlu olduğu ve olmadığı miktarın tespit ettirilip hüküm altına alınması gerekirken, bilirkişi raporunda yerinde olmayan gerekçelerle belirlenen borçtan Askerlik Kanununun 10. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirime gidilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14589, Karar No: 2015/8214, Tarih: 11.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14589 E.  ,  2015/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/264-2014/142

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali - tenkis davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, mirasbırakan A.. Ü..'in son arzularını içeren 10.12.2012 tarihli vasiyetnamenin ehliyetsizlik ve irade fesadı nedenleri ile geçersiz olduğunu ileri sürerek vasiyetnamenin iptaline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece;TMK. nun 510/2 maddesindeki miras bırakanın ailesi üyelerine karşı aile hukukundan doğan yükümlülüklerini önemli ölçüde yerine getirmeyen davacılar yönünden mirastan ıskat koşullarının oluştuğu,TMK. 512. maddesi gereğince mirasçılıktan çıkarılan mirasçıların tenkis davası açamayacakları, vasiyetnamenin tanzimi sırasında ... Ruh Sağlığı Hastanesinden alınan 10/12/2012 tarihli sağlık kurulu raporuna göre murisin hukuki işlem ehliyetinin bulunduğu, noterde tanıklar huzurunda düzenlenen vasiyetnamenin davalının baskısı altında gerçekleştiğinin kabulüne imkan bulunmadığı,vasiyetnamenin iptali ve tenkis istemine yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf; murisin vasiyetname düzenlerken fiil ehliyetinin bulunmadığını iddia etmiş,hastane kayıtlarına delil olarak dayanmıştır. Murisin vasiyetnamesinin düzenlenmesi sırasında hukuki ehliyetinin tespiti uzmanlık gerektirir.Murise ait hastane kayıtları toplandıktan sonra, dosyanın tümü ile Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yeterli olmayan sağlık raporuna dayanılarak, hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Ayrıca vasiyetname ile tüm malvarlığı davalıya bırakılmış olup,davacılar mirastan ıskat edilmemiştir.Bu nedenle vasiyetnamenin iptali sebebi mevcut olmadığı takdirde davacı tarafın terditli olarak ileri sürdüğü tenkis talebinin incelenmesi ve ulaşılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

./..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14457, Karar No: 2012/15143, Tarih: 03.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14457 E.  ,  2012/15143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 TL olması gerektiği gözetilmeyerek fazla tayini,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "sanığın 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uyarınca bu cezasının 1/6 oranında indirilerek 375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26630, Karar No: 2013/12645, Tarih: 06.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26630 E.  ,  2013/12645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 14. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.06.2012
Yargıtay — Esas No: 2024/10758, Karar No: 2025/485, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10758 E.  ,  2025/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/3027 Esas, 2024/2907 Karar

VASI : ...

HÜKÜMLÜ : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.10.2021 Tarihli ve 2021/908 Esas, 2021/1163 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...' nın vasi atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 08.05.2024 tarihli dilekçesiyle hükümlüye vasi tayin edildiğini, kendisinin Kayseri'de ikamet ettiğini, hükümlünün işlemleri için mahkemeye ulaşım sağlayamadığını, hükümlünün herhangi bir adresi görünmediği için kurumlarda yapılacak işlemlerini halledemediğini, hükümlünün adres değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 05.06.2024 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerinin adresinin ...olduğu gerekçesiyle vasiye kısıtlının ikametgah değişikliği yönünden izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.09.2024 Tarihli ve 2024/3027Esas, 2024/2907 Karar Sayılı Ek Kararı

Hükümlünün cezaevinden tahliye olmadan yeni yerleşim yeri edinmesi, vasinin ikametini değiştirmesi ile kısıtlının ikametini de değiştirmesi mümkün olmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunun 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.

Y.L
Yargıtay — Esas No: 2021/40771, Karar No: 2022/17885, Tarih: 26.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/40771 E.  ,  2022/17885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/4. maddesi uyarınca imar kirliliğine neden olma suçunun oluşabilmesi için taşınmazın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olması gerektiği, mücavir alanda bulunması halinde ise suçun oluşmayacağı gözetilerek, dosya içerisinde bulunan ... Belediye Başkanlığı’nın 24/02/2012 tarihli cevabi yazısında suça konu yerin belediye sınırı içerisinde ancak orman köyü statüsünde olduğu için imar bakımından mücavir alanda olduğunun belirtilmesi karşısında, dava konusu taşınmazın yapıldığı tarihte, belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yer kapsamında kalıp kalmadığı ve suçun oluştuğunun kabulü durumunda ise, yapı kayıt belgesinin ruhsata aykırı yapıların tamamını kapsayıp kapsamadığı ilgili belediyeden sorularak kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı ve katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1290, Karar No: 2023/4472, Tarih: 08.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1290 E.  ,  2023/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Göle Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.10.2019 Tarihli ve 2019/237 Esas, 2019/234 Karar Sayılı Kararı

Davacının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, ... Sokak, No:22, İç Kapı No:4 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.08.2020 Tarihli ve 2019/1486 Esas, 2020/854 Karar Sayılı Kararı

Mirasçılık belgesi verilmesi davalarında kesin yetki kuralının bulunmadığı ve dosyada yetki itirazı da olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 598 inci maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 384 üncü maddesi uyarınca mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Mirasçılık belgesi” başlıklı 598 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, sulh mahkemesince veya noterlikçe mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verilir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Mirastan doğan davalarda yetki" başlıklı 11 inci maddesinin 3 üncü fıkrası şöyledir:

"Mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda, mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesi de yetkilidir."

4. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 12 nci maddesinin 4 üncü fıkrası şöyledir:

" Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

5. 6100 sayılı Kanun'un "Çekişmesiz yargı işleri" başlıklı 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin 6 ncı alt bendinde "mirasçılık belgesi" sayılmıştır.

6. 6100 sayılı Kanun'un "Çekişmesiz yargı işlerinde yetki" başlıklı 384 üncü maddesi şöyledir. "Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkilidir."

C. Değerlendirme

Mirasçılık belgesi verilmesi davalarında kesin yetki kuralı bulunmayıp yetki itirazı da olmadığına göre, uyuşmazlığın davanın açıldığı ilk mahkeme olan Göle Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Mirasçılık belgesi verilmesi davalarında kesin yetki kuralı bulunmayıp yetki itirazı da olmadığına göre, uyuşmazlığın davanın açıldığı ilk mahkeme olan Göle Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Göle Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22021, Karar No: 2014/21659, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/22021 E.  ,  2014/21659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 21/03/2008 tarihinde anlaşmalı olarak eşinden boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.