muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6555, Karar No: 2024/7937, Tarih: 10.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6555 E.  ,  2024/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/25 E., 2024/49 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre taraf vekilleri yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35296, Karar No: 2014/25148, Tarih: 30.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35296 E.  ,  2014/25148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet hükmünün denetim süresinin sona ermesinden (cezanın infazından) sonra üç yıllık süre dolmadığından 5237 sayılı TCK'nın 51/8 ve 58/2. madde-fıkralarında yer alan düzenlemelere göre tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

TCK'nın 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, sanığın havalandırma penceresine zarar vererek girdiği işyerinde, etrafı dağıtıp çalacak bir eşya aradığı, mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesine göre şarj aleti, kovuşturma aşamasındaki ifadesine göre buna ek olarak 200-300 TL değerinde kola, meyve suyu, USB kablosu, sigara çaldığı olayda hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21980, Karar No: 2015/1109, Tarih: 03.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21980 E.  ,  2015/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, .... İli, ... İlçesi, ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle; bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kapama üzüm bağına ilişkin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına (ağaç başına değil) asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin .... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14001, Karar No: 2021/8391, Tarih: 01.07.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/14001 E.  ,  2021/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

1)5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde "üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, sanığın 24/11/2018 tarihinde hakkında kullanmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...'e uyuşturucu madde satması eyleminin, ...'in aracının içerisinde gerçekleşmiş olması ve aracın TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmaması karşısında, TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinin sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2)TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olup, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 01.07.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6908, Karar No: 2018/11846, Tarih: 10.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/6908 E.  ,  2018/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 290.592.37 TL maddi, 317.000.00 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarakdavacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtayın görevi ülke genelinde uygulama birliğinin sağlanması ve benzer olaylarda aynı çözüm tarzının oluşturulmasıdır. Bu görev yerine getirilirken hukukun genel ilkeleri, ülkedeki pozitif hukuk normları ve uluslararası temel insan haklarına ilişkin kural ve kabullere uygun bir yorum ve uygulama benimsenmelidir.

Bu ilke yalnızca denetim mahkemeleri için değil, hüküm mahkemeleri için de geçerlidir. Hukuk devletinin en belirgin özelliği hiçbir kurum ve makam ayrımı gözetilmeden herkesin hukuk kurallarına uymasıdır.

Dairemizin yerleşik kararlarında da vurguladığı üzere, manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir ölçü olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminat miktarının davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tutuklama tarihinden itibaren faize hükmedilmesi suretiyle tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayacak ve emsal uygulamaların da oldukça üzerinde olacak şekilde çok fazla tayini,

2- Tazminat davasının dayanağı olan İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2014/181 Esas - 2015/145 Karar sayılı dosyasına ilişkin davacı tarafından beraat tarihinden önce ödenen vekalet ücretinin maddi zarar kapsamında değerlendirilebileceği, ancak bu zararın serbest meslek makbuzu ya da muadili bir belge ile ispatlanması gerektiği, yine ispata dayalı vekalet ücreti olarak maddi tazminat kapsamına dahil edilen miktardan, davacının beraat etmiş olması sebebiyle kendisine ödenen vekalet ücretinin çıkartılması gerektiği hususları gözetilmeden, vekalet ücreti olarak ödendiği belirtilen 15.052,69 TL'nin maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması,

3-Davacının, bir üst rütbeye emsallerinden geç terfi etmesi nedeniyle meydana gelen maaş farkının, kıta komutanlığı emrine atanamamaktan kaynaklı muhtemel kayıpları ile OYAK üyesi olan davacının emeklilik yardımı ve konut ön birikim fonundan kaynaklı kayıplarının maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınamayacağının gözetilmemesi,

3-Davacının, bir üst rütbeye emsallerinden geç terfi etmesi nedeniyle meydana gelen maaş farkının, kıta komutanlığı emrine atanamamaktan kaynaklı muhtemel kayıpları ile OYAK üyesi olan davacının emeklilik yardımı ve konut ön birikim fonundan kaynaklı kayıplarının maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınamayacağının gözetilmemesi,

4- Dairemizin yerleşik uygulamaları kapsamında, davacının tutuklu kaldığı dönem için maddi zararları hesaplanırken cezaevi harcamaları, cezaevi ziyaretçilerinin yol harcamaları ve benzeri giderlerinin CMK'nın 141 vd. maddeleri kapsamında maddi zarar hesabına dahil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5-Davacının 2011 yılında İslamabad Silahı Kuvvetleri Kara Ateşeliğinde görevlendirilmesi hususunda aday olmasına karşın, yurt dışı görevlendirmesinin 2012 yılında iptal edilmesinden kaynaklı muhtemel zararlarının maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceğinin nazara alınmaması,

6-01/09/2015 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmeyip, dava ve dava tarihi yerine, suç, suç yeri ve suç tarihi ibarelerine yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6548, Karar No: 2024/7936, Tarih: 10.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6548 E.  ,  2024/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/170 E., 2023/602 K.

KARAR : Kısmen Kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre taraf vekilleri yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4147, Karar No: 2018/7045, Tarih: 19.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4147 E.  ,  2018/7045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 19.06.2008 tarih ve 2008/1190 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan dava hakkında herhangi bir hüküm kurulmadığı görülmekle, mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

... Dayanıklı Tüketim Mallları Tic. Ltd. Şti yetkilisi olan sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmediği ve sahte olduğu iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; mükellef tarafından düzenlenen 2007 takvim yılına ait fatura asıl ya da örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı belirlenen şirket ya da şahıslar hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması ile düzenlendiğinin tespiti halinde haklarında dava açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sahte fatura ticareti yaptığı iddia olunan şirketin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması; sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3550, Karar No: 2018/9146, Tarih: 14.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3550 E.  ,  2018/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 4900 parsel sayılı taşınmaza emsal kıyası yapılması ve bedelin tahsiline karar verilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Bozma ilamına uyularak inceleme yapılmışsada bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen ... mahallesi 590 ada 13 parsel sayılı taşınmazın daha merkezidir. ve arsa m2 rayiç bedeli 50,38 TL'dir. Dava konusu taşınmazın ise emsale göre merkezden daha uzak ve rayicinin 2,03 TL olduğu gözönünde bulundurulduğunda rayiç bedellerine ters düşecek şekilde yerinde olmayan gerekçeyle dava konusu taşınmazı daha değerli bulan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz hakkında 17.09.2013 tarih ve 2013/876 sayılı ... Belediye Encümeni kararı ile 3194 sayılı imar kanununun 18. maddesi uygulamasıyla şuyulandırma işlemi yapıldığı iddiasının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25897, Karar No: 2015/6949, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25897 E.  ,  2015/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/292-2014/339

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22087, Karar No: 2014/19788, Tarih: 04.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22087 E.  ,  2014/19788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat aidiyetinin tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.03.2013 gün ve 524/218 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davalılar tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 374 parselin taraflar adına paylı mülkiyet hükümlerine göre tapuda kayıtlı bulunduğunu, dava konusu parsel hakkında açılmış olan Ortaklığın Giderilmesi davasının devam ettiğini, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan tüm meyve ağaçlarının, sulama sistemi ile sulamayı sağlayan enerji sisteminin davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ..., 15-20 yıllık su motoru ve sulama boruları dışındaki muhdesatların davacı tarafa ait olduğunu, su motoruyla su borularının çok yıprandığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne fen bilirkişinin 21.01.2013 tarihli raporuna ekli krokide a ve b harfleriyle gösterilen kısımlardaki ağaçların ve SP1 harfi ile gösterilen su pompasının ve taşınmaza su taşıyan mavi çizgiyle gösterilen boruların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hüküm, süresinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dava konusu 374 parsel sayılı taşınmaz içinde davacının zilyetliğinde bulunan ve fen bilirkişinin 21.01.2013 tarihli raporuna ekli krokide a ve b harfleriyle gösterilen kısımlardaki ağaçların davacıyla birlikte satıcısı tarafından dikildiği ve tamamının davacıya ait olduğu, mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık anlatımları ile uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen kroki ve raporla belirlendiğinden davalıların ağaçlara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının reddiyle krokide a ve b harfleriyle gösterilen kısımlardaki ağaçların davacıya ait olduğunun tespiti yönündeki hüküm bölümünün ONANMASINA,

Davalıların fen bilirkişisinin 21.01.2013 tarihli raporuna ekli krokide SP1 harfi ile gösterilen su pompası ve taşınmaza su taşıyan mavi çizgiyle gösterilen borulara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır.