muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12332, Karar No: 2016/10256, Tarih: 15.06.2016

Sonuç olarak, bu yöndeki hakların sağlıklı bir şekilde öne sürülmesi ve çözüme kavuşturulması için süre sınırlamasının yapılması ve bu hususun meri mevzuat nazara alınarak bir çözüme kavuşturulmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Buna göre;

1- 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usûlleri Hakkında Kanunu'nun 47/5.maddesi, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru için, başvuru yollarının tüketildiği tarihten, başvuru yolu öngörülmemiş ise ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren 30 gün içinde yapılmasını,

2- İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmenin 35.maddesine göre de, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine bireysel başvuruda iç hukuk yollarıyla nihai kararın verilmesinden itibaren 6 aylık süre içinde başvuru yapılmasını,

3- 818 sayılı (Mülga) Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi ve 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 72. maddesi haksız fiiller için açılacak tazminat davasının her halde fiilin işlendiği tarihten başlayarak 10 yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağını,

4-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesi idari eylemlerden hakları ihlal edilmiş olanların her halde eylem tarihinden itibaren beş yıl içinde ilgili idareye başvurarak haklarının yerine getirilmesini istemeleri ve öngörülen 60 günlük sürede davaların açmalarını,

5-2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 39. maddesinde ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrayacağını, öngörmüş ayrıca Adalet Bakanlığı Merkez ve Taşra Teşkilatı ile Bağlı Kuruluşlar Arşiv Yönetmeliğinde beraatle sonuçlanan dosyalar için birim arşivinde saklanma süresi beş yıl olarak öngörülmüştür.

Görüldüğü üzere yasal mevzuatlarda hak aranma ile ilgili çeşitli süreler öngörülmüş ve bu süreler de en uzun olan süre Borçlar Kanunu ve İcra İflas Kanununda öngörülen 10 yıllık hak arama süreleridir. Kanaatimizce en uzun olan bu süreler nazara alınarak, bir sonuca varılması gerekmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle, 466 sayılı Kanun kapsamında görülen tazminat davalarında:

1-C.G.K'nın 06.05.2014/141-229 sayılı kararında belirtildiği gibi beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Yazı İşleri Yönetmeliğine göre süresinde tebliğ edilip kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl, kesinleşmiş kararların tebliğinden itibaren 3 ay içinde tazminat davalarının açılması,

2-Bunun yanında, kararlar Yazı İşleri Yönetmeliğine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş ve kesinleştirme işlemleri yapılmamış yada kesinleştiği tespit edilmemiş ise, tazminat davalarının karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla bir süre geçtiğinde, somut olayın, tarafların ve davanın özelliği de nazara alınmak suretiyle süresi içinde açılmadığının kabulü gerekmektedir.

2-Bunun yanında, kararlar Yazı İşleri Yönetmeliğine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş ve kesinleştirme işlemleri yapılmamış yada kesinleştiği tespit edilmemiş ise, tazminat davalarının karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla bir süre geçtiğinde, somut olayın, tarafların ve davanın özelliği de nazara alınmak suretiyle süresi içinde açılmadığının kabulü gerekmektedir.

Davaya konu olay açısından baktığımızda; davacı hakkında verilen 06.12.1995 tarihli beraat kararının usulüne uygun olarak kesinleştirildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmamış ise de davanın safahatı, karar altında 22.03.1996 tarihli kesinleşme şerhinin bulunması karşısında, davanın karar tarihinden ve kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıldan fazla süre geçtikten sonra açıldığının anlaşılması nedeniyle, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacının davanın reddedilmesi nedeniyle artık tazminat istemediğine ancak en azından davalı lehine vekalet ücreti de verilmemesi gerektiğine, vekalet ücretinin kaldırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8040, Karar No: 2018/13114, Tarih: 24.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/8040 E.  ,  2018/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, maktu temyiz karar harcının temyiz karar harcının yatırılması mahkemece davacı vekiline gönderilen muhtırada harcın başka mahkeme aracılığı ile de yatırılması mümkünken yalnızca “mahkememiz veznesine” yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, maktu temyiz karar harcının temyiz karar harcının yatırılması mahkemece davacı vekiline gönderilen muhtırada harcın başka mahkeme aracılığı ile de yatırılması mümkünken yalnızca “mahkememiz veznesine” yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davacı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davacı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davacı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin Mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10577, Karar No: 2019/3728, Tarih: 10.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10577 E.  ,  2019/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

...'nın 20.11.2012 tarihli yazısı ile sanık hakkında rapor değerlendirme komisyonu tarafından 16.11.2012 tarihli ve 224 sayılı vergi suçu mütalaasının verildiği belirtilmiş ise de söz konusu mütalaanın dosya içerisinde bulunmadığı görülmekle, bu eksik belgenin eklenmesinden sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13443, Karar No: 2015/9936, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13443 E.  ,  2015/9936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahta Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2015

NUMARASI : 2015/192-2015/287

Vesayet hukukuna ilişkin davada Diyarbakır 2. Sulh Hukuk ve Kahta Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca evlilik dışı doğan ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün nüfus kayıt örneğinde yerleşim yeri adresinin “H. Mah. 8020 Sk. No:17 Kahta/ADIYAMAN” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kahta Sulh Hukuk Mahkemesince yaptırılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayı küçüğün “F. Mah. 782. Sk. No:8 Yenişehir/DİYARBAKIR” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Yenişehir İlçe Emniyet Müdürlüğünün 17.08.2015 tarihli yazısından kısıtlı adayı küçüğün “F,Mah. 782. Sok. No:8 Yenişehir/DİYARBAKIR” adresinde ikamet ettiği anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2621, Karar No: 2015/14802, Tarih: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2621 E.  ,  2015/14802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2014/56-2014/203

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Dava konusu taşınmazların, Çaykara Belediye Başkanlığının, 11.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu anlaşıldığından taşınmazın, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığının, Çaykara Belediye Başkanlığı'ndan sorulmasından,

2) Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen.... mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmesinden,

3) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan..... mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenilmesinden,

4) Dava konusu taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen .... mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın birbirlerine ve hükümet konağı, adliye, belediye, okul ve hastane gibi yerleri uzaklıklarını gösterir şekilde hâlihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9019, Karar No: 2006/9497, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9019 E.  ,  2006/9497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda; davacı Hazinenin davasının kabulü, katılan Orman Yönetiminin davasının reddi yolunda kurulan 08.06.2004 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 21.06.2005 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz edenler Hazine vekili Av.... ile Orman Yönetimi vekili Av.... ... ile karşı taraftan ... ... ve arkadaşları vekili Av ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 1998 yılında yapılan tespit sonucu 13.05.1940 tarih 54 numaralı tapu kaydına göre tarla ve palamutluk niteliğiyle tapuya tescil edilen 41548,78 m2 yüzölçümündeki ... Köyü 245 ada 8 sayılı parselin taşlık ve çalılık olduğu, tarıma elverişli olmadığı, zilyetlik koşulları oluşmadığı iddiasıyla davalılar adlarına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Orman Yönetimi davaya katılmış, mahkemece davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne, katılan Orman Yönetiminin davasının reddine, dava konusu 245 ada 8 sayılı parselin (B) ile gösterilen 4315,99 m2 yüzölçümündeki bölümüne ilişkin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili ile katılan Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1968 yılında seri bazda yapılan orman kadastrosu ile 25.01.1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. Hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi (A) ile gösterilen 37.232 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün eğiminin % 40 olduğunu, üzerinde 10, 20 ve 30 yaşlarında çok seyrek kızılçam ağaçları ile normal dağılımda 20-90 yaşlarında palamut meşeleri, kesilmiş palamut meşeleri ve çalılaşmış meşeler bulunduğunu, 1968 ve 1988 yıllarında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları dışında kaldığını, ziraat bilirkişi ise, eğimin % 40-50 arasında ve zeminde bulunan gövde kalıntılarından muhtelif yaşlarda çok sayıda palamut ağacının bir kaç yıl içinde kesilmiş olduğunu, zeminde halen kesilmemiş yaşlı palamut ağaçlarının bulunduğunu, eğim durumları uygun olan kısımların sürülüp arpa ekilmiş olduğunu açıklamışlardır.

Mahkemece, komşu parsel tutanak ve dayanakları getirtilerek, taşınmazın dayanağı tapu kaydı yöntemince uygulanarak taşınmaza da uyup uymadığı saptanmamış, tapu kaydının uymaması halinde taşınmazın zilyetlikle kazanılıp kazanılmayacağı tartışılmamıştır. Yetersiz araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; öncelikle, dayanak Mayıs 1940 tarih 54 numaralı tapu kaydının diğer revizyonları olan 245 ada 4 ve 7 sayılı parsellere yönelik olarak Hazine ve Orman Yönetimi tarafından aynı iddia ile dava açılıp açılmadığının Hazine ve Orman Yönetiminden sorularak, var ise, H.Y.U.Y.'nın 45. maddesi gereğince dava dosyaları birleştirilmeli, tüm komşu parsel tutanak ve dayanakları getirtilmeli; bundan sonra, 02.04.2004 tarihte keşifte dinlenen Ziraat Mühendisi ... Kayalı ve bir ... bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte dayanak tapu kaydı yaşlı ve yöreyi iyi bilen yerel bilirkişiler aracılığıyla zemine uygulanmalı; bilinmeyen sınırlar bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı; bilirkişi ve tanıklardan her sınır hakkında ayrıntılı ve inandırıcı bilgi alınmalı; bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli; bu şekilde yapılacak bir uygulama ile tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyup uymadığı belirlenmeli; uyglama, ... bilirkişi tarafından düzenlenecek krokide gösterilmeli; ziraatci bilirkişiden 07.05.2004 tarihli raporunda ... arazisi olarak kullanıldığını açıkladığı bölümlerden muhtelif ... numuneleri alınıp ilgili kurumda incelettirilip, kaç yıldır ne şekilde kullanıldığı ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı konusunda bu bölümleri de gösteren ... bilirkişi ile birlikte düzenleyecekleri krokili ek rapor alınmalı; 6831 Sayılı Yasanın 1/H maddesine göre palamut meşelerinin kural olarak orman ağacı olduğu, uyan tapu kaydı bulunması halinde orman sayılmayacağı, aksi takdirde kesinleşen orman kadastro sınırları dışında bulunmasının orman ağacı olma niteliğini değiştirmeyeceği, orman ağaçları bulunan taşınmaz üzerinde bu tür sürdürülen bir zilyetliğin ekonomik amacına uygun bir zilyetlik olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeli; toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine ve katılan Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taşınmazın (A) ile gösterilen 37.232 m2 yüzölçümündeki bölümüne yönelik olarak BOZULMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 400.00.- YTL. vekalet ücretinin davalı gerçek kişiden alınarak davacı Hazineye verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 29/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20497, Karar No: 2016/24663, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20497 E.  ,  2016/24663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yol yardımı, yıllık izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar bünyesinde... Hastanesinde çalıştığını,iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - ... Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı adına ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... ile ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - ... Gıda İnş. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan davalılara ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalı bakanlık ve davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.