muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/817, Karar No: 2023/7558, Tarih: 21.09.2023

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 101 ada 242 parsel (ifrazla 101 ada 326 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın her ne kadar tapu kaydında tarla vasfında gözükse de imar izni alınmış büyükbaş hayvancılık tesisi alanı olduğunu, bu durumun cevap dilekçesi ekinde sundukları İnegöl ve Yenice Belediye Başkanlıklarına ait yazılardan görülebileceğini, bu nedenle taşınmazın arsa niteliğinde değerlendirilmesi gerektiğini, davacı idare tarafından tanzim edilen tescil bildiriminde (c) harfi ile gösterilen 2.741 m²lik kısmın işe yaramaz hale geldiğini, bu kısmın kamulaştırılması gerektiğini, müvekkilinin kapalı ahır yapmayı planladığı (a) harfi ile gösterilen kısmın ise 50.011,67 m²ye düştüğünü, bu alana uygun olarak yeni proje çizdirmesi gerekeceğini, yeni projede kapalı inşaat alanının 1.333,21 m² azalarak 12.279,54 m² olacağını, böylece yapılması planlanan sekiz ahırdan birinin iptal edilmek zorunda kalınacağını, inşaat alanındaki kaybın hesaplamada dikkate alınması gerektiğini, keza alınan imar izni, uygulanamayan proje, müvekkili tarafından taşınmaza açılan yolun ve davacı idarece kesilen taşınmaz üzerindeki erik ağaçlarının da kamulaştırma bedeli hesaplamasına dahil edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerde üretim masraflarının brüt gelirin %50’sinden az olmaması gerektiğini, su kaynağı ve yeterliliğinin yeterli şekilde raporda açıklanmadığını, kapitalizasyon faiz oranının sulu arazilerde %5 olarak uygulanması gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının tespitinde dikkate alınan unsurların mükerrerlik oluşturacak şekilde objektif değer artış oranının tayininde de esas alındığını, aynı yörede bulunan diğer bir taşınmaza ilişkin dosyada herhangi bir objektif değer artışı uygulanmamışken, eldeki dosyada uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi krokisinde (C1) ile gösterilen kısım tarım yapmaya elverişli olduğu halde, tamamının bedeline hükmedilmesinin hatalı olduğunu, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında yer alan İnegöl Belediye Başkanlığının 06.07.2017 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli mevzi uygulama imar planı ile büyükbaş hayvancılık tesisi olarak planlandığının bildirildiğini, buna rağmen arsa olarak değerlendirilmediğini, arsa vasfında sayılmasa dahi, büyükbaş hayvancılık tesisi yapılabilecek olan taşınmazın diğer tarım arazilerinden daha farklı ve değerli kabul edilmesi gerektiğini, kamulaştırma nedeniyle müvekkilinin planladığı tesiste meydana gelecek değer azalmasının hesaplamaya dahil edilmediğini, bu hususta içerisinde inşaat mühendisinin de bulunduğu bir bilirkişi heyetinden itirazlarını da karşılayacak şekilde rapor alınmamasının hukuka aykırı olduğunu, kamulaştırmadan önce taşınmazın alanının %25 oranına tekabül eden 13.612,75 m²lik kapalı inşaat alanına sahip olduğu, fen bilirkişi krokisinde gösterilen (B1), (B2), (D1) ve (D2) kısımlarının kamulaştırılması ve (C1) ile (C2) kısımlarının ise taşınmazdan ayrılarak kullanılamaz hale gelmesi sonrasında yeni projede kapalı inşaat alanının 1.333,21 m² azalarak 12.279,54 m² olduğunu, böylece yapılması planlanan sekiz ahırdan ikisinin iptal edilmek zorunda kalınacağını, inşaat alanındaki kaybın hesaplamada dikkate alınması gerektiğini, kamulaştırma öncesinde mevcut olan traktör dönüş yerinin kamulaştırma sonrasında kullanım dışı kaldığını, müvekkilinin yeni traktör dönüş yeri yapabilmesi için yaklaşık 20 adet erik ağacını kesmek zorunda kaldığını, bu ağaçların bedellerinin de hesaplanarak kamulaştırma bedeline ilave edilmesini, kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi krokisinde (C1) olarak gösterilen alanın kamulaştırılmasını istemediklerini, bu alanda %50 oranda değer düşüklüğü bedelinin hesaplanarak müvekkiline ödenmesini talep ettiklerini, bu taleplerinin dikkate alınmadığını, ayrıca bu alandaki değer düşüklüğü bedelinin hesaplanmasında kapama erik bahçesi yerine, arazi birim bedelinin kullanılmasının hatalı olduğunu, müvekkili lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu sulu arazi ve erik bahçesi niteliğindeki taşınmazlara dava tarihinde geçerli olan resmi veri listesi esas alınarak, yöre koşullarına uygun münavebe ürünleri seçilmek suretiyle, sulu arazi için %4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanarak zirai net gelir yöntemine göre değer biçilmesinin isabetli olduğunu, tespit edilen metrekare değerleri aynı yöreden Daireye intikal eden dava dosyalarındaki metrekare bedelleri ile uyumlu olduğundan bu hususlara değinen istinaf sebeplerinin reddi gerektiğini, kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında amaç taşınmazın gerçek değerini bulmak olduğundan, taşınmazın boş arazi olan kısmına daha yüksek oranda objektif değer artış oranı uygulanmasının çelişkili olmadığını, zira birbirlerine komşu taşınmazlarda boş arazi için farklı objektif değer artış oranı, meyve bahçesi için farklı bir oran uygulanabildiğini, ayrıca taşınmazdaki büyükbaş hayvan ahırı inşaat projesi bağlamında ileri sürülen değer kaybının ibraz edilen proje ve çizimlere hasren söz konusu projenin yerine getirilememesi sebebiyle taşınmazda başkaca bir değer kaybının yaşanıp yaşanmadığının da uzman bilirkişi tarafından denetime elverişli şekilde incelenerek taşınmaz üzerinde tesis edilmiş mevzi imar planına uygun tesisin mevcut olmadığı, aradan geçen süre içerisinde mevcut mevzi imar planına göre projenin tadil edilerek uygulanmasına kamulaştırma tarihi itibari ile herhangi bir engel bulunmadığının belirtilmesi sebebiyle bu nedenden dolayı taşınmazda değer kaybının yaşanmadığının anlaşıldığı, bu noktaya ilişkin istinaf sebeplerinin de yerinde görülmediği, ancak ilk kararın istinaf incelemesinde kamulaştırma harici kalan ve krokide (C1) harfiyle gösterilen kısmın tamamının kamulaştırılmasında hukuka aykırılık görülmemesine rağmen, istinaf kararından sonra aynı kısımla ilgili olarak bu kez %50 değer kaybından hareketle hesaplama yapılmasının doğru görülmediği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile (C1) harfli kısmın tamamının bedelinin kamulaştırma bedeline eklenmesi ve tapu kaydının da iptaliyle davacı idare adına tescili bakımından düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya kapsamında yer alan İnegöl Belediye Başkanlığının 06.07.2017 tarihli yazısına göre; dava konusu taşınmazın dava tarihinden önce (Kapatılan) Yenice Belediye Meclisinin 05.10.2012 tarihli ve 52 sayılı kararıyla onaylanan 1/1000 ölçekli Mevzi İmar Planına sahip olduğu ve hatta taşınmazın kök parsellerinden (Kapatılan) Yenice Belediye Encümeninin 28.11.2012 tarihli ve 187 sayılı kararıyla 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci maddesi uyarınca yapılan imar uygulaması sonucunda düzenleme ortaklık payı kesintisi yapıldığı anlaşılmakta olup, 11.03.1983 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 28.02.1983 tarih ve 6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 1 inci maddesinin (c) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın arsa vasfını taşıdığı kabul edilmelidir.

3. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu hâlinde resen emsal celbi

yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken arazi niteliğinde değer biçen rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

4. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi krokisinde (C1) ile gösterilen kısmına ilişkin yargılama sırasında 16.09.2021 tarihli celsede alınan ara karar gereği davalı vekili tarafından dosyaya sunulan 27.09.2021 tarihli dilekçede (C1) ile gösterilen kısmın kamulaştırılmasını istemedikleri, %50 oranında değer azalışı bedelinin ödenmesi talebinde bulundukları anlaşılmaktadır.

5. Bu durumda, her iki tarafın da fen bilirkişi krokisinde (C1) ile gösterilen kısmın kamulaştırılmamasına yönelik talepte bulunduğu gözetilerek arta kalan bu bölüm yönünden yüzölçümü, geometrik durumu ve kullanım amacı dikkate alındığında %50 oranında değer azalışı oluşacağının düşünülmemesi isabetsizdir.

6. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan haciz şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmaması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2604, Karar No: 2025/3474, Tarih: 17.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2604 E.  ,  2025/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/239 E., 2024/162 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.06.2006-02.09.2014 tarihleri arasında ... Elektrik Arıza Onarım Bakım Montörlüğüne bağlı açma-kapama elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davacı tarafından iş sözleşmesine haklı olarak 02.09.2014 tarihinde son verildiğini, davacının davalı ... AŞ'nin (BEDAŞ) işçisi kabul edilmesi gerektiğini, Çalışma ve Sosyal Güvenlik İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen 10.05.2011 tarihli ve 7457 sayılı raporuyla muvazaanın tespit edildiğini, davacının gerçek işvereni ile üyesi olduğu Tes İş Sendikası arasında 17.10.2011 imza tarihli 14. Dönem ve 11.10.2013 imza tarihli 15. Dönem Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret farkı, ilave tediye, ikramiye, sosyal yardım, iş güçlüğü tazminatı, gıda yardımı, elektrik yardımı, vardiya tazminatı, vardiya dönüş ücreti, bakım tazminatı alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve husumet itirazında bulunduklarını, davanın kısmi dava olmasına muvafakat etmediklerini, yüklenici firmalarla davalılardan BEDAŞ arasında alt işveren asıl işveren ilişkisi bulunmadığını, davacı ile davalı BEDAŞ arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının sendika üyesi olmaması ya da dayanışma aidatı ödememesi sebebiyle sendika üyesi olan bir işçinin emsal ücreti ve toplu iş sözleşmesi haklarından yararlanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.05.2017 tarihli kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 10.05.2017 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve ihbar olunanlar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesinin 05.03.2019 tarihli kararı ile ihbar olunanlar vekilinin istinaf başvuru hakkının bulunmaması sebebiyle istinaf dilekçesine dair herhangi bir inceleme yapılmasına yer olmadığına, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli kararının süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, 18.02.2021 tarihinde Dairece; Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli kararı ile bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli kararının süresi içinde davacı ve davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, 10.05.2023 tarihinde Dairece; davacının ilk dönem çalışmasının 2 ay 3 gün olduğu, bir yılı aşmasa da bu dönemin kıdem tazminatı hak etmeyecek şekilde sona erdiğine ilişkin herhangi bir bilgi ya da belge bulunmadığından ve davacının aynı işyerinde 22.09.2006 tarihinde işe girerek çalışmaya devam ettiğinden ilk dönemin tasfiye edildiğiden söz edilemeyeceği, davacının, 08.06.2006-31.08.2006 ve 22.09.2006-30.11.2007 tarihleri arasındaki dönemlerdeki hizmet süreleri birleştirilmek suretiyle toplam çalışma süresi üzerinden kıdem tazminat alacağının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davanın husumetten reddi gerektiğini,

2. Davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını,

3. Davacıya ödenen ikramiye ve sosyal yardımların mahsup edilmesi gerektiğini,

4.Davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı alacağının doğru hesaplanıp hesaplanmadığına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1262, Karar No: 2020/12744, Tarih: 22.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1262 E.  ,  2020/12744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat ( her iki sanık , her iki suç)

Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ün katılan Teknosa İç ve Dış Ticaret A.Ş.'nin bölge yöneticisi olduğu, diğer sanık ... ...'ın ise aynı şirketin çalışanı olduğu, 2010 yılı içerisinde yapılan şirket iç denetiminde sanıkların şirketten almış oldukları ürünlerin süresi geçtikten sonra iade işlemi yaptırdıkları, söz konusu ürünü başka bir mağazadan daha düşük bedel ile satın alıp, iade işlemi yaptıkları, kendilerinin yüksek bedelle bu ürünleri sattıklarını, ayrıca bedeli kendi kredi kartından karşılanan ürünleri iade işlemi yaptırıp, düşük bedellerle sattıkları ve böylece şirketi zarara uğratıp özel belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işledikleri iddia olunan olayda;

1- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı suçları işlediği yönünde cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabullerinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatlerine ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Katılan kurum denetleme raporları, faturalar, iade belgeleri ve geri ödemeye ilişkin belgelerle birlikte 30.04.2014 tarihli bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde; şirket müşterilerinden tanık... tarafından 14/02/2010 tarihinde 102.89 TL bedel ile satın alınan kalem pillerin, 12/04/2010 tarihinde arıza sebebi ile yetkili servise gönderildiği, 30 iş günü içerisinde onarım yapılmadığı için sanık ...’in eşi olan ... Gücük adına iade çeki teslimi işleminin yapıldığı, ...'ın duruşmada iade işlemi yapmadığını beyan ettiği, yine aynı kişi tarafından 27.11.2009 tarihinde satın alınan Simbo marka meyve sıkacağının da daha sonra iade işleminin yapıldığı ve yine bedelinin iade çeki olarak sanığın eşi ... adına yapıldığının tespit edildiği, tanık Seray’ın ise kalem pil ve meyve sıkacağını satın aldığını ancak hiçbir sorun yaşamadığını ve iade talebinde dahi bulunmadığını beyan ettiği dikkate alındığında sanığın gerçeğe aykırı şekilde iade formaları ve hediye çekleri düzenleyip menfaat temin edip, zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik ve uzlaşma kapsamında olan hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçlarını işlediğinin sabit olmasına karşın mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22404, Karar No: 2015/22781, Tarih: 17.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22404 E.  ,  2015/22781 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI :

DAVACI : K.. B..

DAVALI : M.. A..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu Belediye vekili İcra Mahkeme'sine başvurusunda; müvekkili aleyhine başlatılan takipte, Belediyeye ait Vakıflar Bankası 100. Yıl Şubesinde bulunan hesaplarına haciz konulduğunu, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; şikayete konu banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi gereğince, haciz konulan borçlu Belediye'ye ait ... Bankası 100.Yıl Şubesin'de bulunan 00158....5563 ve 00157......9634 nolu hesapların, vergi, resim, harç gelirleri, yapı denetim, işkur hesaplarından olmadığı yönündeki bilirkişi tespiti esas alınarak, şikayetin reddine karar verilmiş,hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediye'nin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; bilirkişi raporunda hacze konu hesaplardan 00157......9634 nolu hesap özetinin incelenmesi sonucunda, hesaba sadece iki kalem para girişi olduğu,bunların da ...'dan gönderilen haberleşme vergisi niteliğinde havale olduğu, başkaca hesap girişi olmadığı ve bu hesabın havuz hesabı niteliği taşımadığı anlaşılmaktadır.Bu tespit sonucunda 00157......9634 nolu hesaptaki paraların 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde belirtilen nitelikte olduğu sonucuna ulaşılarak, Mahkemece 00157......9634 nolu hesap üzerindeki haczin kaldırlmasına karar verilmesi gerekirken şikayetin tümden reddi isabetsizdir.

.//..

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.