muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2698, Karar No: 2016/6124, Tarih: 28.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2698 E.  ,  2016/6124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA

II-Sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, anılan yıllara ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip dosya arasında bulundurularak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de

a) 2006 ve 2007 yıllarıyla ilgili verilen hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesine göre cezası ertelenen hükümlü hakkında belirlenecek denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden 15 ay denetim süresi belirlenmesi,

b) Sanığın 2005 takvim yılı içerisinde birden fazla fatura düzenlemiş olmasına rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

c)TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6846, Karar No: 2020/6012, Tarih: 17.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6846 E.  ,  2020/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Malatya Çocuk Mahkemesinin 27/03/2015 tarih ve 2014/972 Esas, 2015/258 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmü Yargıtay 17. Ceza Dairesi tarafından 26/03/2019 gün ve 2019/1634 Esas, 2019/3999 Karar sayılı ilamı ile incelenip sonuçlandırılmış olması karşısında suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen kararın da Yüksek 17. Ceza Dairesince incelenmesinin daha uygun olacağı değerlendirildiğinden, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 17/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5803, Karar No: 2018/3345, Tarih: 21.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/5803 E.  ,  2018/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıktan ele geçirilen ve dava konusu olmayan kaçak sigaraların zoralımı hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan ... vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Sanığın sabıka kaydında yer alan elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olarak, suça ilişkin düzenlemenin 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak TCK.nun 163/3. maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında; elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağını hükme bağlanmış olması karşısında, sabıka kaydındaki ilamla ilgili olarak uyarlama yargılaması ve ödeme yapılıp yapılmadığı, tekerrüre esas alınan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 2008/38 Esas, 2009/830 Karar sayılı ilamı ile TCK.nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü bakımından ise; anılan maddedeki suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldırığı anlaşılmakla; bu suç yönünden mahkemesince uzlaşma yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Maddede yer alan hak yoksunluklarına hükmedilirken uygulama sürelerinin gösterilmemesi,

3-Dava konusu olmadığı halde sigaraların müsaderesine, nakil aracının ise iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9741, Karar No: 2010/4018, Tarih: 27.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/9741 E.  ,  2010/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikâyet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine dair, Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.10.2005 gün ve 2005/214 Esas, 2005/350 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tabi oldukları, 22.10.2002 tarihli mahkümiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/20397, Karar No: 2014/34917, Tarih: 20.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/20397 E.  ,  2014/34917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2012/478-2014/265

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 01.03.2011 tarihinden itibaren iş akdininin feshedildiği 25.06.2012 tarihinde kadar Avukat olarak çalıştığını, feshin yasal dayanağı olarak yapmakla ödevli olduğu görevi yapmayarak işverenin güvenini sarsarak işvereni zarara uğrattığının ileri sürüldüğünü, ancak davacının davalı şirkette işe başladığından beri iş akdinin feshini gerektiricek hiçbir davranışı olmadığını beyan ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, müvekkili şirkette 01.03.2011-25.06.2012 tarihleri arasında Avukat olarak çalıştığını, yüklendiği görevi bu göreve yakışır şekilde doğruluk ve bağlılık kurallarına uyarak yapmadığını ve işverenin güvenini zedelediğini, iş akdinin 25.06.2012 tarihli fesih bildirimi ile haklı olarak feshedildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, görevi gereği takip ederek girmesi gereken davanın bir duruşmasını kaçırdığı, davacı taraf mazeret bildirdiğini ileri sürmüş ise de, mahkemeye ulaşmadığından bu mazeretin değerlendirilemediğinin dosyanın işlemden kaldırılmasından anlaşıldığı, ilgili dava dosyasının daha sonra yenileme ile kaldığı yerden devam ettiği, görünen somut bir zararın olmadığı, davacının, görevi gereği girmesi gereken duruşmaya girmediği sabit ise de, ardından davanın yenilendiği, bu eylem nedeni ile herhangi bir zararın meydana gelmediği, bu eyleme dayanılarak iş akdinin tazminatsız olarak feshinin ağır olacağı, eylemin akdin feshi için yeterli ağırlıkta bulunmadığı gibi, bu eylemin "işyerinin güvenini kötüye kullanmak ve doğruluk ve bağlılığa uymamak" olarak da değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgeler ile tanık beyanlarından, davacının eyleminin iş yerinde olumsuzluklara yol açtığı ve bu eylem nedeniyle taraflar arasındaki güven ilişkisinin sarsıldığı, davalı işverenin iş ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceği ve feshin bu nedenle geçerli nitelik taşıdığı anlaşılmakla davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgeler ile tanık beyanlarından, davacının eyleminin iş yerinde olumsuzluklara yol açtığı ve bu eylem nedeniyle taraflar arasındaki güven ilişkisinin sarsıldığı, davalı işverenin iş ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceği ve feshin bu nedenle geçerli nitelik taşıdığı anlaşılmakla davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4- Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 127.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 20.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23794, Karar No: 2013/12642, Tarih: 14.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23794 E.  ,  2013/12642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5907, Karar No: 2022/6730, Tarih: 09.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/5907 E.  ,  2022/6730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 09/06/2022 gün ve 2022/2546 Esas - 2022/4717 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

I-DAVA

Davacı; 136 ada 3 parsel sayılı taşınmazda davacı ve davalıların veraset ilamına göre hissedar olduklarını; dava konusu taşınmazdaki 2 adet yapı ve ahır ile mezkur taşınmazların etrafının çevrilmesi, ağaç, kuyu vb. muhdesatların davacı tarafından yapıldığının tespitini istemiştir.

II-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1-Mahkemece açılmış bir ortaklığın giderilmesi veya kamulaştırma davası bulunmadığından dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

2-Hüküm Yargıtay 8. Hukuk Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda ‘’.. duruşma açılmak suretiyle inceleme yapılması gerekirken, dosya üzerinden inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.’’gerekçesi ile bozulmuştur.

3-Mahkemece bozmaya uymuş ve yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile 136 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 2 adet yapı, ahır, ağaç ve kuyunun davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

4-Davalı ... vekilinin kararı temyizi üzerine yapılan inceleme sonucu Dairemizin 2022/2546 E.2022/4217 K.sayılı ve 09.06.2022 tarihli kararı ile hükmün onanmasına karar vrilmiştir.

KARAR DÜZELTME İSTEYEN

Davalı ... vekili onama kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; gerekçeli kararın gerekçe kısmı ile hüküm kısmı arasında çelişki bulunduğunu, ahır ve kuyu bulunmamasına rağmen tespitine karar verilmesi, komşu 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın tecavüzlü kısmınına da tespitinin yapılması ve dava değerinin dava tarihine göre belirlenerek, bu değer üzerinde yargılama ve vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinden bahisle, buna uyulmaması nedenleriyle onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasını istemiştir.

III\_GEREKÇE

1-Uyuşmazlık ve hukuki değerlendirme

Dava, müşterek malikler arasında muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2-Değerlendirme

III\_GEREKÇE

1-Uyuşmazlık ve hukuki değerlendirme

Dava, müşterek malikler arasında muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2-Değerlendirme

Davacı, muristen intikal eden 36 ada 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 adet yapı ve ahır ile mezkur taşınmazların etrafının çevrilmesi, ağaç, kuyu vb. muhdesatların kendisi tarafından inşa edildiğinin tespitini istemiştir. Davalı ... 27.09.2018 tarihli dilekçesinde; iki katlı ev, kuyu ve ağaçların davacıya ait olduğunu, bunlar dışında davacının yaptığı bir şey olmadığını bildirmiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerinde iki katlı betonarme bina, duvar, ağaçlar ve B harfi ile gösterilen tecavüzlü bir yapı, bulunduğu tespit edilmiştir. Bu tespite rağmen, zeminde bulunmayan ahır ve kuyunun da aidiyetinin tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Diğer taraftan dava konusu 3 parsele 26,48 m2 tecavüzlü olduğu belirlenen B harfi ile gösterilen tek katlı evin de davacı tarafından yapıldığına dair yeterli delil gösterilmediği halde gerekçe belirtilmeden tespitine karar verilmesi de doğru değildir.

Bu tür davalarda, yapıldığı iddia edilen tüm muhdesatlar mahallinde zeminde tespit edilmeli, dava tarihindeki değerleri belirlenmeli ve bu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiği ispatlandığı takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir. Bu nedenle; tecavüzlü yapının davacı tarafından inşa edildiğine dair davacı tarafça delil sunulmamasına rağmen davacıya aidiyetine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Dairemiz tarafından bu kez yapılan incelemede davalı vekilinin bu yöndeki karar düzeltme istemleri yerinde görülmüş ve Dairemizin onama ilamı kaldırılarak hükmün bozulması gerekmiştir.

IV-KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.06.2022 tarihli ve 2022/2546 Esas, 2022/4217 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 09.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5532, Karar No: 2022/13458, Tarih: 06.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5532 E.  ,  2022/13458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Elbistan İlçesi, Güneşli Mahallesi, 90 ada 7 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla resen belirlenen emlak vergisine esas değerleri denetlenmeden, dava konusu taşınmazın emsalden yaklaşık 2,5 kat değerli olduğu kabul edilerek soyut ifadelerle m2 değeri belirlendiğinden bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan temyize başvurma harcının alınmasına, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

,
Yargıtay — Esas No: 2022/4231, Karar No: 2022/13427, Tarih: 27.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4231 E.  ,  2022/13427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge düzenleme ve kullanma

HÜKÜMLER : Düşme

Sanık ...'a yüklenen “2006 takvim yılında sahte belge kullanma” suçunun, sanık ...'a yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 26.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26482, Karar No: 2013/22267, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26482 E.  ,  2013/22267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, maaş, kıdem, ihbar tazminatı, dini ve milli bayram, yıllık izin, fazla mesai ücreti ile çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işveren, maaş, kıdem, ihbar tazminatı, dini ve milli bayram, yıllık izin, fazla mesai ücreti ile çocuk yardımı alacaklarının alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı şirkette 12.07.2004-11.07.2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalışan müvekkilinin iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe gösterilmeden davalı tarafça haksız olarak feshedildiğini ve kanuni haklarının ödenmediğini beyan ederek beş günlük maaş alacağı, kıdem ve ihbar tazminatı, dini ve milli bayram alacağı, yıllık izin ve fazla mesai ücreti ile çocuk yardımı alacağından olmak üzere toplam 310,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının, müvekkili olan şirkette 15.09.2004 yılında işe başladığını, 28.02.2009 tarihinde işe gelmemiş olması sebebiyle işten çıkartıldığını, daha sonra durumunun kötü olduğu gerekçesiyle haber veremediğini bildirerek işe geri döndüğünü, 01.03.2009-23.07.20010 tarihleri arasında çalışmasını sürdürdüğünü ve iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini beyan ederek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 15.09.2004-11.07.2010 tarihleri arasında hizmet sözleşmesi ile çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin davalı işveren tarafından ispat edilemediği, bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, dinlenen şahit beyanlarına göre işyerinde fazla mesai yapıldığı, bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığı ve kullanılmayan ondört günlük senelik izin ücretinin ödendiğinin ispat edilemediği kanaatiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.