muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5356, Karar No: 2025/5445, Tarih: 05.05.2025

" İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2024 tarihli kararı ile sahte olduğu iddia edilen faturalardaki yazı ve imzaların şüpheliye ait olup olmadığı yönünde imza incelemesi yaptırılması, karşı şirketler hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarının getirtilmesi ve haklarında sava açılıp açılmadığının tespit edilmesi gerektiğinden bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklinde,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmı ile de ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklinde belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, defter ve belgeleri ibraz etmemek ile sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında bulunan 24/01/2017 tarihli ve 346 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi örneğine göre bahse konu şirket yetkilisinin şüpheli olduğunun anlaşıldığı gibi dosyada İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 09/06/2023 tarihli vergi suçu raporunun, aynı tarihli vergi tekniği raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu, bununla birlikte iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2024 tarihli ve 2024/162 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...defter belge ibraz etmeme suçu yönünden iddianamede suç tarihinin gösterilmediği, şüphelinin savunmasında ileri sürdüğü hususlar dikkate alınarak sahte olduğu iddia edilen faturalar üzerindeki yazı ve imzaların şüpheliye ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, vergi inceleme raporunda adı geçen karşıt şirketler hakkında düzenlenen vergi inceleme raporları getirtilerek haklarında dava açılıp açılmadığının araştırılması gerektiği..." şeklindeki gerekçeler doğrultusunda, suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlendiği belirtilen iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda Mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında 2018 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve 05.12.2018 tarihli isteme yazısının 11.12.2018 tarihinde tebliğine rağmen ibraz edilmemesi suretiyle defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarının işlendiği yönünde vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporu düzenlendiği, dosya içerisinde dava şartı olan olan mütalaanın yer aldığı, şüpheli ... alınan ifadesinde; şirketin tek yetkilisi olduğunu, herhangi bir kimseye vekalet vermediğini, muhasebecide ... defter ve belgelerin kaybolduğunu söylediği, 09.06.2023 tarihli ve 2023-2014-2-814/1 sayılı vergi tekniği raporu ile eklerinin incelenmesinde; Araz Et Gıda Ltd.Şti. nezdinde tanzim olunan karşıt tespit tutanağında, şüpheli ile irtibat kurulduğunun belirtildiği, iddianamede suç tarihi olarak 2018 yılının gösterildiği, dosya içeriğine göre şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin 5271 sayılı Kanun‘un 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2024 tarihli ve 2024/201 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28108, Karar No: 2013/4293, Tarih: 25.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28108 E.  ,  2013/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisine ait iki taşınmazını emlakçı olarak davalının 3. kişilere kiraya verdiğini ve kiracılardan ilk ay kira bedeli ve depozito olarak toplam 2.450 TL tahsil etmesine rağmen kendisine ödeme yapmadığı, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi yaptığını,davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının iki dairesini kiraya verdiğini, kiracılardan aldığı 2.450 TL'yi davalıya ofisinde şahitler huzurunda elden ödediğini, davacınında kendisine bahşiş olarak 1.000 TL geri verdiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı emlakçı tarafından yapılan kiralama işleminden kaynaklı davalının dava dışı kiracılardan aldığı 1.150 TL kira bedeli ile 1.300 TL depozito bedeli toplamı olan 2.450 TL alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali davası olup, davalı savunmasında bu bedeli elden davacıya şahitler huzurunda ödediğini savunarak tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece dava konusu 2.450 TL alacağın miktarı itibariyle tanık dinletme sınırı üzerinde olduğu ve davacının tanık dinletilmesine ilişkin muvafakatı bulunmadığı gerekçesiyle davalının tanık dinletme talebi kabul edilmemiştir. Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri kanunun yürürlük tarihi olan 1.10.2011 tarihinden sonra 05.12.2011 tarihinde açılmış olmakla 6100 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması gerektiği hususunda duraksama yoktur.6100 sayılı yasanın senetle ispat zorunluluğu başlıklı 200. maddesinde hukuki işlemlerin yapıldıkları zamanki miktar ve değerlerinin 2.500 TL'yi geçmesi halinde senetle ispat zorunluluğu bulunduğu düzenlenmiş olup,dava konusu miktarın bu değerin altında olması nedeniyle tanıkla ispat edilebileceğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca mahkemece davalının tanık deliline dayandığı gözetilerek,davalının gösterdiği tanıklar dinlenmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10933, Karar No: 2020/1308, Tarih: 19.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/10933 E.  ,  2020/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2019 tarih ve 2018/267 - 2019/300 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık ve müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula gönderme müsnet suç yönünden delil yada örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4227, Karar No: 2008/4932, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4227 E.  ,  2008/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, 1208 parsel sayılı taşınmazın kayıtta orman olarak yazılan cinsinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, orman araştırması yapılması gerektiğinden, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 10.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1042, Karar No: 2021/9274, Tarih: 28.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/1042 E.  ,  2021/9274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suçlar : Uyuşturucu madde ticareti yapma ve sağlama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

07.01.2018 tarihli olay tutanağında uyuşturucu madde alışverişinin ... Ortaokulu'na yaklaşık 20-30 metre mesafede olduğunun belirtilmesi nedeniyle, sanığın uyuşturucu madde sattığı yerin TCK'nın 188/4-b maddesinde belirtilen okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi ve umuma açık yerlerden olup olmadığına yönelik mahallinde keşif yapılarak uyuşturucu maddenin satıldığı yerin belirtilen yerlere olan yürüme mesafesinin tespitinden sonra TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının ve buna bağlı olarak iki nitelikli halin birleşmesi nedeniyle temel cezanın alt sınırın üzerinde takdir edilip edilmeyeceğinin tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında TCK 58. maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemişse, de sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağırının tekerrüre esas alınması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemelerince kurulan beraat hükmünün kaldırılarak mahkûmiyet hükmünün kurulmasına dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı eleştiri dışında hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/11607, Karar No: 2021/1181, Tarih: 11.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/11607 E.  ,  2021/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03/10/2017 gün ve 2015/436 - 2017/495 E-K sayılı karara karşı davalı Belediye vekili ile davalı ... şirketi vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesine istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesince verilen 08/10/2020 tarih ve 2020/1496-2020/1359 E-K sayılı kararının Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davacılar vekili ile davalı Belediye vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL'dir.

Mahkemece, davacı ... için 5.575,47 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata, davacılar ... ve ...’un maddi ve manevi tazminat talebinin reddine hükmedilmiş; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk

Dairesince davalı ... şirketi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Belediye vekilinin istinaf talebinin kabulü ile ilk derecenin diğer hususlarda verdiği karar aynen muhafaza edilerek davacı ... için 15.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş olup davalı Belediye ve davacılar bakımından temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar vekili ile davalı Belediye vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı Belediye vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya geri verilmesine 11/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13065, Karar No: 2018/5865, Tarih: 05.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/13065 E.  ,  2018/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın müvekkillerinin sürücüsü ve yolcusu olduğu araca tam kusurlu çarpması sonucu müvekkillerinin yaralandığını beyanla, belirsiz alacak olarak davacı sürücü ... için 100,00-TL maddi, davacı yolcu ... için 100,00-TL maddi tazminatın davalıya başvuru tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle geçici ve sürekli işgöremezlik taleplerini davacı ... yönünden 17.507,25 TL, davacı ... yönünden 66.978,90 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 1-davanın kısmen kabulü ile, davacı ... yönünden 17.507,25 TL maddi tazminat, davacı ... yönünden 66.978,90 TL maddi tazminat toplamı 84.486,15 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 08/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ait istemlerinin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında (aşağıda (2) nolu bentte belirtilen husus dışında) bir

usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda kaza tarihinde 17 yaşında olan davacı ... için sürekli işgöremezlik tazminatı yanında, geçici işgöremezlik tazminatı da talep edilmiştir. Mahkemece ... Üniversitesi Tıp Fakültesi ... Anabilim Dalı Başkanlığı’ndan aldırılan rapora göre davacı ...’in %9 oranında sürekli maluliyetinin bulunduğu, erişkin olması halinde 4 ay süre ile işgöremezlik halinde olacağı belirtilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından davacı ... bakımından erişkin olduğu tarihten itibaren 4 aylık süre için 3.585,40 TL geçici işgöremezlik tazminatı hesabı da yapılmış, mahkemece bilirkişi raporuna göre davacı ... için daimi işgöremezlik yanında, geçici işgöremezlik tazminatına da hükmedilmiştir. Geçici işgöremezlik döneminin kaza tarihinden itibaren başlaması gerekmekte olup, davacı ... kaza tarihinde henüz 17 yaşında olduğundan gelir getiren bir işte çalışması iddia ve ispat edilemediği tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığı gözönüne alınarak mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davacı ... hakkındaki hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.