muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11321, Karar No: 2016/8804, Tarih: 25.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11321 E.  ,  2016/8804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacı vekilinin 06.03.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Davacı vekili, 06.03.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili olan davacının 11.11.1980 ile 22.03.1985 tarihleri arasında "1592 gün" süre ile haksız olarak tutuklu kaldığını belirterek “50.000 TL maddi, 100.000” TL manevi tazminat talebinde bulunmuş,

Mahkemece yapılan yargılama (inceleme) sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı (sanık), üzerine atılı suçlar nedeniyle çeşitli mahkemelerde yargılanmış olup, en son olarak .... Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2001 tarih, 1994/37 esas, 2001/269 sayılı kararı ile beraatine hükmedilmiştir. Davacı (sanık) ve müdafinin yokluğunda verilen beraat kararının incelenmesinde, davacının 11.11.1980 ile 22.03.1985 tarihleri arasında tutuklu kaldığı anlaşılmaktadır. Beraat kararı verildikten sonra, kararın sanığa veya müdafine tebliğ edildiğine dair herhangi bir bilgi veya tebligat parçası bulunmamakta olup, davacının 18.01.2012 tarihinde vermiş olduğu vekaletnameye istinaden Av. ...’in 28.12.2011 tarihinde kararı elden tebliğ aldığı ve 05.01.2012 tarihinde hükmün kesinleşmesi üzerine tazminat davasını açtığı anlaşılmıştır.

Davacı hakkındaki tutuklama işlemi, 1 Haziran 2005 tarihinden önce gerçekleştiğinden 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre, davacının tazminat talebi 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerine tabi olacaktır.

466 sayılı Kanunun 2. maddesine göre de "verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde" davanın açılması gerekmektedir.

Kanunda öngörülen 3 aylık sürenin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 tarih ve 2009/256 esas, 2010/57 sayılı kararı ile, "kesinleşen kararların tebliğinden" itibaren başlayacağı kabul edilmiş, ancak, kesinleşmiş kararların tebliğini öngören bir kanuni düzenleme bulunmaması nedeniyle, kararının tebliğ edilmemesi halinde tazminat davasının hangi sürede açılacağı hususu belirtilen kararda tartışılmamış, Ceza Genel Kurulu'nun 6.5.2014 tarih ve 141-229 sayılı kararında da 466 sayılı Kanuna göre incelenen tazminat davasının usul ve yasaya uygun yapılan kesinleşmesinden itibaren her halükarda 10 yıl içinde eğer kesinleşmiş beraat kararı tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihinden itibaren 3 ay içinde davanın açılması gerektiği kabul edilmiştir.

Bununla beraber ceza yargılaması sonunda verilen beraat hükümlerinin, hükümden sonra usulüne uygun olarak tebliğ edilememesi veya tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının dosyada bulunamaması gibi hallerde, kısaca zamanında kesinleştirilmeyen beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlarda tazminat davasının hangi sürede açılacağı konusunda açıklık bulunmamakla birlikte, belirsiz olan bu durumun ila nihaye devam edemeyeceği nazara alınarak, bir noktadan sonra dava açmanın bir süre ile sınırlandırılması, bilhassa yukarıda zikredilen CGK'nın 23.03.2010 gün ve 256-57 sayılı kararında herhangi bir süre sınırlaması öngörülmemesi nedeniyle adliye arşivlerinin taranarak tazminat davalarının açıldığı gözlemlendiğinden zorunluluk arzetmektedir.

Davalı ... Hazinesinin bu konuda aleyhine açılan tazminat davaları ile ilgili herhangi bir arşiv kaydı veya bilişim sistemleri üzerinden oluşturulmuş bir veri tabanı bulunmadığından, konuya ilişkin temyiz incelemesi yapan dairemizce, aynı yıl içinde aynı hukuksal nedenlerle açılan mükerrer tazminat davalarının bulunduğu da tespit edilmiş olup, bunlara örnek olarak; 12.CD, 16.12.2013/25273-29105 ve 25.3.2013/2459-538 sayılı ilamları gösterilebilir.

Yine aynı şekilde, beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar tebliğ edilmesine rağmen bu kararlara kesinleşme şerhleri verilmesi gözardı edilmekte, unutulmakta ve daha sonra bu tebligat parçaları çeşitli nedenlerle dosyadan çıkarılmaktadır. Dolayısıyla, uygulamada beraat kararları ile ilgili sağlıklı bir kesinleştirme işlemi yapılmadığı görülmektedir. Açıklanan nedenlerle bu hakkın kullanılmasının hukuki olarak sınırlandırılması yapılırken, hak kayıplarını önlemeye yönelik bir yolun bulunması da zorunluluk arzetmektedir. Somut olayda da buna benzer bir durum söz konusu olup, karar sonrası beraat kararının tebliğine ilişkin tebligat parçaları dosya içinde bulunmamaktadır. Bu durumda da ya tebligat parçaları sonradan dosyadan çıkarılmış veya karar sonrası tebliğ işlemi hiç yapılmadığı algısı doğmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde ''Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” şeklindeki emredici düzenleme ile Kanun koyucu kişilere tanıdığı hakların belli sınırlar içinde kullanılmasını istemiş, hakkın kötüye kullanılmasının da hukuk düzenince hiç bir şekilde korunmayacağını belirtmiştir.

Sonuç olarak, bu yöndeki hakların sağlıklı bir şekilde öne sürülmesi ve çözüme kavuşturulması için süre sınırlamasının yapılması ve bu hususun meri mevzuat nazara alınarak bir çözüme kavuşturulmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Buna göre;

1- 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usûlleri Hakkında Kanunu'nun 47/5.maddesi, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru için, başvuru yollarının tüketildiği tarihten, başvuru yolu öngörülmemiş ise ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren 30 gün içinde yapılmasını,

Buna göre;

1- 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usûlleri Hakkında Kanunu'nun 47/5.maddesi, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru için, başvuru yollarının tüketildiği tarihten, başvuru yolu öngörülmemiş ise ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren 30 gün içinde yapılmasını,

2- İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmenin 35.maddesine göre de, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine bireysel başvuruda iç hukuk yollarıyla nihai kararın verilmesinden itibaren 6 aylık süre içinde başvuru yapılmasını,

3- 818 sayılı (Mülga) Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi ve 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 72. maddesi haksız fiiller için açılacak tazminat davasının her halde fiilin işlendiği tarihten başlayarak 10 yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağını,

4-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesi idari eylemlerden hakları ihlal edilmiş olanların her halde eylem tarihinden itibaren beş yıl içinde ilgili idareye başvurarak haklarının yerine getirilmesini istemeleri ve öngörülen 60 günlük sürede davaların açmalarını,

5-2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 39. maddesinde ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrayacağını, öngörmüş ayrıca Adalet Bakanlığı Merkez ve Taşra Teşkilatı ile Bağlı Kuruluşlar Arşiv Yönetmeliğinde beraatle sonuçlanan dosyalar için birim arşivinde saklanma süresi beş yıl olarak öngörülmüştür.

Görüldüğü üzere yasal mevzuatlarda hak aranma ile ilgili çeşitli süreler öngörülmüş ve bu süreler de en uzun olan süre Borçlar Kanunu ve İcra İflas Kanununda öngörülen 10 yıllık hak arama süreleridir. Kanaatimizce en uzun olan bu süreler nazara alınarak, bir sonuca varılması gerekmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle, 466 sayılı Kanun kapsamında görülen tazminat davalarında:

1-C.G.K'nın 06.05.2014/141-229 sayılı kararında belirtildiği gibi beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Yazı İşleri Yönetmeliğine göre süresinde tebliğ edilip kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl, kesinleşmiş kararların tebliğinden itibaren 3 ay içinde tazminat davalarının açılması,

2-Bunun yanında, kararlar Yazı İşleri Yönetmeliğine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş ve kesinleştirme işlemleri yapılmamış yada kesinleştiği tespit edilmemiş ise, tazminat davalarının karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla bir süre geçtiğinde, somut olayın, tarafların ve davanın özelliği de nazara alınmak suretiyle süresi içinde açılmadığının kabulü gerekmektedir.

Davaya konu olay açısından baktığımızda; davacı hakkında verilen 08.06.2001 tarihli beraat kararının usulüne uygun olarak kesinleştirildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmamış ve karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla süre geçtikten sonra açıldığının anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,

Davaya konu olay açısından baktığımızda; davacı hakkında verilen 08.06.2001 tarihli beraat kararının usulüne uygun olarak kesinleştirildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmamış ve karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla süre geçtikten sonra açıldığının anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2447, Karar No: 2014/5043, Tarih: 18.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/2447 E.  ,  2014/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, maaş nakil ilmühaberinin düzeltilmesi ve buna bağlı olarak uğradığı hak kayıplarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, görevsizlik nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, maaş nakil ilmühaberinin düzeltilmesi ve buna bağlı olarak uğradığı hak kayıplarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Yerel mahkeme, 01/03/2011 tarih ve 2009/607 E – 2011/135 K sayılı ilk kararında, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Yerel mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz üzerine yerel mahkeme kararı Dairemizin 16/09/2013 tarih ve 2011/23702 E 2013/22548 K sayılı kararı ile bozulmuştur. Bozma ilamında özetle, davanın HMK'nun 114/1-b maddesi gereğince "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle, aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilmiştir.

Yerel mahkeme bozma kararına uymuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonunda yerel mahkeme; "Davacının dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile reddine," şeklinde karar vermiştir.

Bu son karar da davacı tarafından temyiz edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda; " Davanın HMK'nun 114/1-b maddesi gereğince "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle, aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine," şeklinde karar verilmesi gerekirken, "Davacının dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile reddine," şeklinde karar verilmiş olması hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK' nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yer alan; "Davacının dava dilekçesinin GÖREVSİZLİK nedeni ile REDDİNE;" şeklindeki birinci paragrafın (fıkranın) hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; "Davanın HMK'nun 114/1-b maddesi gereğince "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle, aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca USULDEN REDDİNE," paragrafının (fıkrasının) yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11732, Karar No: 2012/16522, Tarih: 17.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11732 E.  ,  2012/16522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1989 yılında kesinleşen 81031 nolu parselasyon planında ... Sağlık Tesisleri Alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmaza davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından fiilen el atılmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek, imar planında ... Sağlık Tesisleri alanı olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi, 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca, 1/1000 ölçekli imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde davalı belediyece, imar planındaki tahsis amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedelinin ödenmesine karar verilmesi doğrudur.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31118, Karar No: 2017/8851, Tarih: 06.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/31118 E.  ,  2017/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı-borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1)İhalenin feshi talebinin reddine ilişkin mahkeme kararı yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz dilekçesi içeriğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2)Para cezası yönünden verilen karara ilişkin olarak re'sen yapılan temyiz incelemesinde;

İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme, davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkûm eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınmaz.

Mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine, taşınmazların ihale bedelleri toplamı üzerinden para cezasına hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine, hakkında ihalenin feshine karar verilmesi istenilen 19450 ada 23 parselde kayıtlı 19 nolu bağımsız bölümün satış bedeli olan 591.000,00 TL ile aynı ada ve parsel numaralı 20 nolu bağımsız bölümün satış bedeli olan 600.000,00 TL'nin toplamı olan 1.191,000 TL'nin %10'u oranında 119.100,00 TL para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 65.000,00 TL para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz incelemesine konu ... 15. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 14.07.2016 tarih ve 2016/110 E.-2016/544 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin (1) numaralı bendinde yer alan; “...ihale bedeli üzerinden %10 para cezasının (65.000,00 TL) davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına” şeklindeki cümlenin silinerek karar metninden çıkartılmasına, yerine “ihale bedelleri toplamı olan 1.191.000 TL üzerinden %10 para cezasının (119.100,00 TL'nin) davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/876, Karar No: 2021/3578, Tarih: 25.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/876 E.  ,  2021/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının 12/03/2020 tarihli ve 2018/13912 soruşturma, 2020/282 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2020 tarihli ve 2020/44838 soruşturma, 2020/6354 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği merciince İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/07/2020 tarihli ve 2020/734 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/11/2020 gün ve 94660652-105-34-16798-2020- sayılı kanun yararına bozma talebine dayalı olarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/01/2021 tarih ve 2020/107861 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, müştekinin gönderdiği 2.200,00TL tutarındaki paranın Güven Mahallesi ... Güngören/İstanbul adresinde bulunan Akbank'a ait Güngören Kale Center ATM cihazından çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dairemizin 04/02/2019 tarih ve 2018/8559- 2019/297 sayılı ilamı ile istikrar kazanmış daha birçok kararında da belirtildiği üzere, menfaat konusu paranın çekildiği yerde dolandırıcılık suçu tamamlanacağından, yetkili yerin de bu doğrultuda belirlenmesi gerektiği, somut olayda da müşteki tarafından gönderilen paranın Güven Mahallesi ... Güngören/İstanbul adresinde bulunan Akbank'a ait Güngören Kale Center ATM cihazından çekildiği ve şüpheli tarafından menfaatin elde edildiği yerin, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/07/2020 tarihli ve 2020/734 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 25.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15476, Karar No: 2020/7377, Tarih: 17.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15476 E.  ,  2020/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23/03/2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak talebi ile dava açılması üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin reddine, alacak talebinin kabulüne dair verilen 07/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi ise davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17/11/2020 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ...geldi. Davalılar vekili Av. ...'ın mazeret dilekçesinin reddine karar verildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davalı ...’in davacıların teyzesi olduğunu, dava konusu 152 ada 33 parsel sayılı taşınmazda ½ hissedar olan bu davalı ile davacıların yaptıkları sözlü anlaşmada davacıların ağaç dikimi yaparak bu ağaçların meyveye durma aşamasına kadar bakımı yapacağının, bunun karşılığında da taşınmazın %40'lık kısmının davacılar adına tescil edileceğinin kararlaştırıldığını, davacıların taşınmaza 2003 yılında ağaç dikimi yaptıklarını, çalışmaları gören diğer davalıların da davalı ... ile yapılan anlaşmaya zımnen muvafakat ettiklerini, 2011 yılında ağaçların meyveye durması nedeniyle sözleşmenin şartlarının oluştuğunu ancak davalılar tarafından tapu devrinin yapılmadığını ileri sürerek; davalılar adına olan taşınmazın % 40'lık kısmının tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini, bunun mümkün olmaması halinde taşınmazın %40 kısmına karşılık gelen bedelin ticari faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı ... vd. vekili cevap dilekçesinde, davacılar ile kendileri arasında iddia edildiği şekilde bir anlaşmanın olmadığını, böyle bir anlaşmadan da haberlerinin bulunmadığını, diğer davalı ile yapıldığı söylenen anlaşmaya zımni muvafakatlarının da olmadığını, taşınmaz satışının resmi şekilde yapılması gerektiğini, Erdemli Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2008/769 E. sayılı dosyasında 152 ada 33 parsel sayılı taşınmazın ortaklığının giderilmesi için dava olduğunu, bu davada muhdesatların davalı ...’in olduğuna dair kabul üzerine muhdesat bedelinin davalı ...’e verilmesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini savunarak davanın reddini savunmuşlardır.