muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13712, Karar No: 2023/4335, Tarih: 20.06.2023

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Yargıtay bozma ilamı sonrası mahkemenin yaptığı işlemlerde kaybolduğu belirtilen ticari defterlerin iş bu dosya içinde ve diğer ilgili mahkeme dosyalarında ise şirketin açıklayıcı bilançoları olmasına rağmen, tarafların belge sunmamaları nedeniyle davanın reddedilmesinin hukuki hakikate aykırı bir karar olduğunu, takip borçlusu olan ...Plastik Kağıt Ambalaj San.ve Tic.Ltd. Şti. isimli firmanın, haciz ihbarnamesine itiraz eden üçüncü kişi Tripolimer Çevre ve Biyolojik Çözüm Teknolojileri San.ve Tic.A.Ş.’den alacağı olduğunu, devam eden tüm davalarda alınan bilirkişi raporları ve de bozma öncesinde yapılmış bilirkişi incelemelerinde, şirket kayıtlarının hukuka aykırı biçimde gerekçesiz biçimde silinmiş olduğunun saptandığını, her iki firmanın da genel müdürü, yönetim kurulu başkanı ve büyük ortağı olan ... isimli kişinin dahi alacak ilişkisini inkar etmemekte olduğunu, bilirkişi raporları ile haciz ihbarnamesine itiraz eden üçüncü kişi firmanın itirazının haksız olduğunun anlaşıldığını, üçüncü kişinin gerçekte takip borçlusuna 573.100,00 TL borcu olmasına rağmen, muhasebe kayıtlarında yaptığı tahrifatla bu borcu kayıtlarından hukuk dışı yöntemlerle silmiş olduğunu, bilirkişi raporu ile bu hususun ortaya çıktığını ve mahkeme kararında da bu hususun kabul edildiğini, önceki mahkeme kararında, alacağın varlığına rağmen bu tür davalarda üç aylık hak düşürücü sürenin uygulanması gerektiğinden hareketle gerekçe kurulduğunu, Yargıtay bozma ilamı sonucu yapılan incelemede ticari defterlerin sunulamamış olmasının gerçekte 573.100,00 TL borcu olmasına rağmen, bilahare muhasebe kayıtlarında yaptıkları tahrifatla bu borcu kayıtlarından hukuk dışı yöntemlerle silinmiş olduğunun, bilirkişi raporu, Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/554 Esas sayılı dosyasından alınan ve davaya kazandırılmış olan bilirkişi raporu ve en nihayet bozma öncesi mahkeme kararında da kabul edilmiş bir husus olduğunu, böylesi bir durumda kaybolan ticari defter üzerine usuli yönü ile hareket ederek davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı üçüncü kişinin İİK'nın 89/1 inci haciz ihbarnamesine itirazının haksız olduğundan bahisle İİK'nın 89/4 üncü maddesi gereğince davalının tazminata mahkum edilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanununun (2004 sayılı Kanun) 338 ve 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89uncu maddesinin dördüncü fıkrası

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı üçüncü kişinin İİK'nın 89/1 inci haciz ihbarnamesine itirazının haksız olduğundan bahisle İİK'nın 89/4 üncü maddesi gereğince davalının tazminata mahkum edilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanununun (2004 sayılı Kanun) 338 ve 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89uncu maddesinin dördüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1.2004 sayılı İİK’nın 89 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur" hükmüne yer verilmiştir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK'nın 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İİK'nın 89/4 üncü maddesine dayalı olarak açılan tazminat davasında, tarafların göstereceği deliller, ticari defterler ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, ihbarnamenin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun, üçüncü kişiden istenebilir, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olup olmadığı genel hükümler çerçevesinde belirlenir, diğer bir ifade ile anılan maddeye göre tazminata hükmedilebilmesi için, borçlunun, haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye tebliği tarihi itibariyle, üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş, İİK’nun 89/1 inci maddesi kapsamında haczedilebilecek muaccel bir alacağının bulunması zorunludur.

2.Somut olayda; üçüncü kişi Tripolimer Çevre Ve Biyolojik Çözüm Tekno. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin, asıl borçlu ...Plastik Kağıt Ambalaj San.ve Tic.Ltd. Şti.'ne, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle kesinleşmiş ve muaccel bir borcunun bulunup bulunmadığının tespiti için her iki tarafa ait tüm ticari defter ve belgeler ile 2013 yılına ait ticari defterlerle birlikte banka hesapları ile (her iki şirketin 2013 yılına ait defter kayıtlarını oluşturan defter ve belgelerin (Fatura, Çek, Hakediş, Teminat Mektubu, Avansla ödemeleri, Banka dekontları vb. evrakların) üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp, 89/1. haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle borçlunun üçüncü şahıs şirketten kesinleşmiş ve muaccel bir alacağının olup olmadığının net olarak tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmakla, bu sebeple sözkonusu ticari defterlerin temini için, defterlerin ibraz edilmesi hususunda taraflara HMK'nın 220/3 üncü maddesi ve HMK'nın 222/5 inci maddesi ihtarını içeren meşruhatlı davetiyenin usulüne uygun olarak tebliği ile sonucuna göre HMK'nın 222/5 inci maddesindeki "Taraflardan biri tacir olmasa dahi, tacir olan diğer tarafın ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceğini belirtir; ancak, karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa, ibrazı talep eden taraf iddiasını ispat etmiş sayılır." şeklindeki hüküm gereğince bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3.Bu nedenle mahkemenin 30.09.2021 tarihli ve 2018/439 Esas, 2021/483 Karar sayılı kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VIII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın İİK'nın 366 ıncı ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddeleri gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

İlamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13036, Karar No: 2024/15480, Tarih: 28.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13036 E.  ,  2024/15480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda, hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar ile reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2718, Karar No: 2012/26824, Tarih: 11.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/2718 E.  ,  2012/26824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve iftira

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2, maddelerine göre; temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve sonradan 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca fazla adli para cezası tayini,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/770 esas, 2003/447 sayılı mahkumiyet kararının, yargılamanın yenilenmesi istemi üzerine önceki kararın iptal edilerek, sanığın bu suçtan beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/770 esas, 2003/447 karar sayılı ilamından dolayı 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki “30 gün adli para cezası” yerine “450 TL adli para cezası” ibaresi ile, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılan bölümdeki “25 gün adli para cezası” yerine “375 TL adli para cezası” ibaresinin yazılması ve 5237 sayılı Yasanın 52/2. madde ve fıkrası gereğince 500 TL adli para cezasının belirlendiği bölüm ile 5237 sayılı TCK.nun 58. ve 53. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümden çıkartılarak, 5237 sayılı TCK.nun 53. addesinin uygulandığı bölümler yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13948, Karar No: 2010/4214, Tarih: 13.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13948 E.  ,  2010/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, ALACAK

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, müşterek miras bırakanlarından intikal eden 335 ada 482 parsel sayılı taşınmazın tüm mirasçıların katılımı ile düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kooperatife devredildiğini, sözleşmeye göre A blok 17/720 arsa paylı 3 ve 4 nolu dükkanların davacıya, bu dükkanların bitişiğinde zemin kat 18/720 arsa paylı dükkan ve deponun da davalı yeğenine verilmesinin kararlaştırıldığını, davalı ile dükkanın satış konusunda anlaştıklarını ve sözüne itimat ederek 36350 ABD Doları karşılığı 1,5 milyar lirayı banka kanalı ile 17.2.1995 tarihinde davalıya havale ettiğini, inşaat bitmesine rağmen davalının tapuya devretmediğini ileri sürerek, tapunun iptal ve tescilini, olmadığı takdirde taşınmazın dava tarihindeki değerinin faizi ile tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, aldığı parayı davacıya ödediğini, davanın zaman aşımına uğradığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasındaki, gayrimenkul alım satış sözleşmesinin resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğunu, bedelin ödendiğinin ispat edildiği gerekçesiyle, ödenen 1.500.-YTL'nin dava tarihi itibariyle ulaşabileceği değer olan 59.486.37.-YTL'nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline ilişkin verilen karar, Dairece;" dosya içeriğinden, toplanan delillerden, harici satış olgusunun varlığının kanıtlanamadığı, ancak taraflar arasında alacak borç ilişkisi olduğunun belirlendiği, iddianın bu niteliğine göre değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, uyarlama yapılmak suretiyle bedele hükmedilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle" bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 1.500 liranın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.4.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden vekili Avukat ... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 1.55.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26494, Karar No: 2014/2851, Tarih: 24.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/26494 E.  ,  2014/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/262253

MAHKEMESİ : Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2007

NUMARASI : 2004/658 (E) ve 2007/435 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Müessir fiil

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/09/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle;başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, olay günü yanlarında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir arkadaşı daha olduğu halde yakınan A.. D..'in ikametinin kapısını zorlamak suretiyle açarak içeri girdikten sonra evi karıştırıp buldukları bir adet kol saatini aldıkları, alt katta oturan ve sesleri duyan yakınan N.. İ..'in yukarı çıktığında kapıda sanıklar ile karşılaştığı, sanıkların yakınan Nurcan'a saldırdıkları, kolunu ısırıp ittirdikten sonra kaçmaya başladıkları, sanıkların kovalamaca sonucu yakalandıkları, kimlik bilgileri tespit edilemeyen 3.şahsın ise kaçmayı başardığı, yakınan A.. D..'in ikametinden alınan kol saatinin ise ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. B.. ve K.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları ile sanık K.. K.. yönünden tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18002, Karar No: 2012/35020, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18002 E.  ,  2012/35020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait Şezlong koyma, büfe wc ve duş yeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığıda duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuku durumunun tayin ve takdiri gerekirken evrak üzerinde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9692, Karar No: 2020/14105, Tarih: 20.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9692 E.  ,  2020/14105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi neticesinde katılandaki yaralanmanın, yüzünde sabit ize neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal (TCK'nin 87/1-c, 87/3. maddeleri) ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4277, Karar No: 2022/5008, Tarih: 21.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/4277 E.  ,  2022/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırılan taşınmaz üzerindeki ağaçların enkaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; Zeytinlik ve Delicelik niteliğindeki Aydın İli, Söke İlçesi, Karacahayıt Mahallesi, 331 ve 332 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 8. maddesi uyarınca davacı malik ile anlaşma sağlanarak değer biçildiği ve taşınmaz üzerindeki ağaçların enkazının mal sahibine ait olduğu belirtmiş ise de; aynı Kanun'un 8/7. Fıkrası uyarınca satın alma yolu ile alınan taşınmazın bedeline karşı itiraz davası açılamayacağı ve dava konusu taşınmazların üzerindeki ağaçların enkazının idare tarafından götürülmediği bu nedenle enkaz bedelinin istenemeyeceğinden bahisle davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.