muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5537, Karar No: 2023/5587, Tarih: 13.12.2023

Sanık hakkında TCK 22/3 maddesi uyarınca bilinçli taksir hükümleri uygulandığından TCK 50/4 son maddesi uyarınca TCK 50/1-a maddesinde düzenlenen seçenek tedbire çevirme hükümleri tatbik edilmeyerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur...." denilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

1.Kaza tespit tutanağının ve kovuşturma aşamasında düzenlenen bilirkişi raporunun oluş, dosya kapsamı ve birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz istemi yönünden hükümde bu yönler itibariyle hukuka aykırılık bulunmamış olup; tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı ve maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde ceza tayin edilmiş olup hükümde bu yönü ile de bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazları reddedilmiştir.

2. 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren yürürlüğe giren, 6487 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48 inci maddesinin altıncı fıkrasına uyarınca, 1.00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu hususu göz önünde bulundurulduğunda; Olay ve Olgular bölümünde izah edildiği üzere kazadan sonra yapılan ölçümde sanığın 1,59 promil alkollü vaziyette araç kullanmakta iken direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet verdiği, bu tehlikeli davranışları gerçekleştirirken herhangi bir kaza neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, şoförlük bilgi ve deneyimine, içinde bulunduğu koşullara, önceki tecrübelerinin olumsuz neticelenmemesine olan güveni sebebiyle, ölüm veya yaralanma ile neticelenebilecek herhangi bir kazanın meydana gelmeyeceğine ya da meydana gelse dahi bu türden bir kazayı önleyebileceğine güvenerek hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği kaza neticesine sebebiyet verdiği, tüm bu sebeplerle sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/389 Esas, 2023/848 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kütahya 6.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10969, Karar No: 2023/18, Tarih: 11.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/10969 E.  ,  2023/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1070 E., 2018/1069 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2018 tarihli ve 2017/140 Esas, 2018/62 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi, Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.06.2018 tarihli ve 2018/1070 Esas, 2018/1069 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde; "sanığın silahlı terör örgütü üyesi olmadığını, mahkemece müvekkilinin talimatla ...ya para yatırdığı kabul edilmiş ise de bu iddianın somut delillerle ispatlanamadığını, ayrıca müvekkilinin sadece söz konusu bankada değil başka bankalarda da hesabının bulunduğunu, müvekkilinin 2004-2014 yılları arasında rızık temini için çalıştığını, bu durumun örgüte aidiyeti göstermeyeceğini, zaten memuriyeti kazanması üzerine şirketten ayrıldığını, ByLock programına ilişkin ID, kullanıcı adı, şifre gibi bilgiler ile herhangi bir yazışmanın elde edilemediğini" ifade etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İnegöl Adliyesinde icra müdür yardımcısı olarak görev yapmakta iken ByLock kullandığının tespiti üzerine hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan soruşturma başlatılan sanığın savunması, tutanaklar, sanıktan aramalarda elde edilen muhteviyat, raporlar, ByLock sorgu raporu, Bank ... hesap bilgisi, mahkeme sorgu zaptı, tutuklama müzekkeresi ve tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde; adına kayıtlı olan 0533 (...) (..) (..) GSM hattı üzerinden ... İMEİ numaralı cep telefonunda ByLock programının kullanıldığı, Bilgi Teknolojileri Kurumu tarafından dosyaya gönderilen HIS-CGNAT kayıtlarına göre sanığın 07.09.2014-25.07.2015 tarihleri arasında 6832 kez ByLock hedef IP'lerine erişim sağladığının anlaşıldığı, Bank ... hesabının incelenmesinde 2013 Aralık ayı hesabında 1,73 TL para olduğu halde 2014 Ocak ayında 7.961,35 TL olduğu her ay artışın bulunduğu, 2014 yılı Nisan ayında 42.214,17 TL 2014 yılı Mayıs ayında 15.007,05 TL olduğu 2014 yılı Haziran ayı içerisinde 0 TL'nin olduğu, FETÖ'nün talimatı neticesinde Bank ... hesap hareketlerinde olağanüstü hesap hareketlerinin bulunduğu tespit edilerek sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine yapmış olduğu incelemede Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkındaki tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek yargılama giderlerine ilişkin kısımların düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla

verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle;

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın ByLock kullanıcısı olup olmadığının atılı suçun sübutu açısından belirleyici delil niteliğinde olması karşısında; öncelikle ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun araştırılıp getirtilmesi, sanığa ait Bank ... hesabına ait dökümler incelendiğinde, hesap hareketlerinin rutin bankacılık faaliyetleri kapsamında kaldığı da nazara alınarak, UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak, sanık hakkında herhangi bir tanık veya itirafçı beyanı olup olmadığının saptanması, bulunması halinde ifadelerinin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, gerekirse bu kişilerin dinlenilmelerinin sağlanması ile tüm beyan ve belgelerin CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanığa verilen temel cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.06.2018 tarihli ve 2018/1070 Esas, 2018/1069 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5305, Karar No: 2021/1375, Tarih: 15.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/5305 E.  ,  2021/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62/1, 52, 53.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 12/06/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, müştekiden 25.09.2012 tarihinde bir aylığına kiraladığı... plakalı aracı süresinin bitmesine rağmen herhangi bir bedel ödemeksizin kullanmaya devam ederek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 155. maddesi kapsamında yer alan “güveni kötüye kullanma” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “altı aydan iki yıla kadar hapis ve adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’da yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan TCK'nın 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Mahkeme tarafından kurulan ilk hükümde sanığın 5 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 3.000 TL adli para cezasına çevrilmesine ve hapis cezasından çevrilme 3.000 TL adli para cezası ve gün adli para cezasından çevrilme 500 TL adli para cezasının ayrı ayrı infazına karar verildiği, bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve Dairemizin 12/06/2017 tarihli ilamı ile uzlaştırma işlemleri uygulanması gerektiği gerekçesiyle sair hususlar incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği, aleyhe temyiz bulunmaması karşısında; uzlaşmanın sağlanamaması üzerine yapılan yargılama sonunda kurulan yeni hükümdeki cezanın, sanığın aleyhine ilk hükümdeki cezasından daha ağır olamayacağı gözetilmeden; temyiz incelemesine konu son hükümde, sanığın 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanığın kazanılmış hakları gözetilmeden CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2258, Karar No: 2020/7196, Tarih: 07.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/2258 E.  ,  2020/7196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK’nun 119/1-c maddesi uyarınca temel cezanın 1 kat artırılması suretiyle 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek hesap hatası sonucu eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

18.06.2014 tarihinde kabul edilip, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile getirilen yasa değişikliğinin, suç tarihi itibarıyla uygulanamayacağı dikkate alınarak, tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde henüz 18 yaşını doldurmadığı ve suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeniyle, TCK'nun 50/3. maddesi gereğince hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aynı kanunun 50/1 maddesi gereğince adli para cezası ya da diğer tedbirlerden birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde henüz 18 yaşını doldurmadığı ve suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeniyle, TCK'nun 50/3. maddesi gereğince hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aynı kanunun 50/1 maddesi gereğince adli para cezası ya da diğer tedbirlerden birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle değişik gerekçeyle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2925, Karar No: 2010/5139, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2925 E.  ,  2010/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup davacı yüklenici ödenmediğini iddia ettiği iş bedelinin tahsili için başlattığı icra takibine vâki itiraz üzerine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı yüklenici vekili başlattığı icra takibinde 5.074,00 TL asıl alacak, 256,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 5.330,00 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı ise savunmasında akdî ilişkiyi inkâr ederek davacıya herhangi bir borcunun olmadığını bildirmiştir. Dava konusu edilen alacak tutarı nazara alındığında istemin HUMK'nın 288. maddesi uyarınca yazılı delillerle kanıtlanması gerektiği açıktır. Davalının HUMK'nın 289. maddesi hükmünce açık muvafakati de bulunmadığından akdî ilişkinin tanıkla kanıtlanması mümkün olmadığı gibi belirtilen usule aykırı olarak dinlenilen tanık beyanlarına değer verilmesi de mümkün bulunmamaktadır. Bunun yanında davacı yan yargılamanın herhangi bir aşamasında yemin deliline de dayanmış değildir. Şu halde ibraz edilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı davalı ile akdî ilişki kurduğunu, taahhüt ettiği işi bitirip teslim ettiğini yazılı delillerle kanıtlayamadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, kabule göre de işlemiş faiz istemi kabul edilmediği için davalı yararına vekâlet ücreti takdiri gerektiği halde bu hususta herhangi bir hüküm tesis edilmemesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3530, Karar No: 2023/12285, Tarih: 12.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/3530 E.  ,  2023/12285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/345 E., 2021/630 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Düz. Onama

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye Ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2011 tarihli, 2011/30012 Soruşturma Nolu iddianamesiyle sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi. 53 ve 58 inci maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2014 tarihli ve 2011/190 Esas, 2014/313 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

3. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2014 tarihli ve 2011/190 Esas, 2014/313 sayılı kararının o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.06.2018 tarihli ve 2015/6354 Esas, 2018/4783 Karar sayılı ilamı ile:

"Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü saat 18.30 sularında Başakşehir Güvercintepe Mahallesinde bulunan kahvehanenin önünde üzerinde bulunan parayı saymakta olan müşteki ...'ün yanına sanıklar ... ve ...'ın geldikleri, müştekinin elindeki 65 TL'yi sanık ...'un çekerek aldığı, parasını geri almak isteyen müştekiyi sanıkların tokat atmak suretiyle darp ettikleri, olay yerinden kaçarak şikayetçi olan müştekinin göstermesi üzerine sanıkların olay yerinde yakalandıkları, sanıklardan Mesut'un üzerinde müştekiye ait 55 TL'nin çıktığı şeklinde gelişen olayda; sanıkların atılı yağma suçundan mahkûmiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2018/417 Esas, 2019/491 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 168 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.