muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1189, Karar No: 2018/377, Tarih: 27.09.2018

321. maddesinde; “Yargıtay, aleyhine itiraz olunan hükmü hangi cihetten kanuna muhalif görmüşse o cihetten bozar.

Hükmün bozulmasına sebep olan kanuna muhalefet keyfiyeti, bu hükme esas olarak tespit edilen vakıalarda olmuş ise bu muameleler dahi aynı zamanda bozulur” hükümleri yer almaktadır.

Temyiz yargılama makamı olan Yargıtay'ın görevi, kural olarak, denetimini yaptığı hükümde hukuka aykırılık bulunup bulunmamasına göre hükmü bozmak veya onamaktır. Temyiz incelemesi sırasında Yargıtay, temyiz nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığı çözecek nitelikte bir karar verecektir. Temyiz edilen hükümde hukuka aykırılık bulunmaması hâlinde hüküm onanacak, hukuka aykırılık bulunması hâlinde ise CMUK'nın 321. maddesine göre hüküm bozulacak ya da bozulan hüküm yerine aynı Kanun'un 322. maddesine göre Yargıtayca davanın esasına hükmedilecektir. Buna göre; Yargıtay temyiz dilekçesinde ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın son karara etkili olan tüm kanuna aykırılıkları inceleyip, aykırılık saptaması hâlinde de bozma kararı verme hak ve yetkisine sahiptir. Bu konuyla ilgili olarak getirilen sınırlamalar, 1412 sayılı CMUK’nın 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326. maddesinin son fıkrasında yer alan, “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz” kuralı ile 05.03.1941 tarihli ve 50-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, katılanın münhasıran kendi şahsi haklarına hasrettiği temyiz istemi üzerine, sanık lehine bozma yapılamamasıdır. Bu iki istisna dışında, Yargıtayca incelenen ve kanuna aykırılık taşıdığı belirlenen bir hükmün, temyiz edenin sıfatı nazara alınarak sanık lehine veya aleyhine bozulmasına bir engel bulunmamaktadır.

Temyiz nedenini oluşturacak hukuka aykırılıklar CMUK'nın 307 ve 308. maddelerinde gösterilmiştir. CMUK'nın 307. maddesinin 1. fıkrasında, "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur" denildikten sonra 2. fıkrasında, "Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesini" kanuna muhalefet olarak belirtilmiş, 308. maddesinde ise sekiz bent hâlinde gösterilen hususlarda kanuna "mutlak muhalefet" edilmiş sayılacağı kabul edilmiştir.

Temyiz nedenini oluşturacak hukuka aykırılıklar CMUK'nın 307 ve 308. maddelerinde gösterilmiştir. CMUK'nın 307. maddesinin 1. fıkrasında, "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur" denildikten sonra 2. fıkrasında, "Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesini" kanuna muhalefet olarak belirtilmiş, 308. maddesinde ise sekiz bent hâlinde gösterilen hususlarda kanuna "mutlak muhalefet" edilmiş sayılacağı kabul edilmiştir.

Bu maddelere göre, Yargıtay temyiz nedenleriyle bağlı olmaksızın, temyiz dilekçesinde ileri sürülsün veya sürülmesin son karara etkili olan tüm hukuka aykırılıkları kendiliğinden inceleyip hükmü bozabilecektir. Yargıtayca yapılacak denetimde, mevcut delillerin yerel mahkemece yanlış değerlendirildiği ve bu nedenle somut olaya ilişkin hukuki nitelendirmenin yanlış yapıldığı sonucuna varılırsa, karar esastan bozulmakla birlikte, uygulanması gereken hukuki kurallar da gösterilmelidir. Lehe temyiz davasında ise, suç niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşüldüğü belirlenirse, cezanın tür ve miktarı yönünden önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı şartı ile kanuna aykırı olan hükmün bozulmasına karar verilmeli, suç niteliği dışındaki sair hâllerde ise, yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla eleştiri ile yetinilerek, aleyhe temyiz olmadığı vurgulanmak suretiyle hüküm onanmalıdır.

Buna göre eleştiri, temyiz mahkemesince aleyhe temyiz bulunmaması veya sonuca etkili olmaması nedeniyle mutlak bozma sebebi teşkil etmeyen bir hukuka aykırılığa, uyarıcı ve yol gösterici nitelikte işaret edilmesi olup, kural olarak “onama” kararlarında söz konusudur. Hükmün sanık lehine belirlenen hukuka aykırılıklar veya zorunluluklar nedeniyle bozulması durumunda sanığın aleyhine tespit edilen hukuka aykırılıklar da bozma sebebi yapılmalı ve hükmün lehe aleyhe bozulmasına karar verilmelidir. Aksi takdirde sanığın; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkûmiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle, hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacaktır.

Kanunun açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere; aleyhe değiştirme yasağının kapsamı yalnızca ceza ve yaptırım miktarı ile sınırlı olacaktır. Sanık veya onun lehine ilgililer tarafından temyiz davası açıldığı durumda kanun koyucu suçun niteliği veya adı yönünden sanık yararına kazanılmış bir hak tanımamıştır. Yargıtayca suç niteliğinde yanılgıya düşüldüğü saptandığında aleyhe temyiz bulunmasa bile, cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak şartıyla hükmün bozulmasına karar verilecektir. Aksinin kabulü hukuk kuralları ile kanuni düzenlemelerin ülke genelinde farklı uygulanmasına yol açar ki, bu durum eşitlik, adalet ve hakkaniyet ilkelerine aykırılık oluşturacaktır. Zira aynı eylem nedeniyle farklı mahkemelerde yargılanan sanıklardan, suçunun hukuki niteliği doğru olarak belirlenen sanığın mahkûmiyeti ile zamanaşımı, süreli veya süresiz olarak bir kamu görevini üstlenmekten yoksun bırakılma, seçme ve seçilme hakkının kaybı gibi hak yoksunluklarının yanında, muhtemel bir genel veya özellikle de özel af karşısında farklı sonuçlarla karşılaşmasına rağmen, suç vasfı hatalı olarak belirlenen sanığın, açıklanan sonuçlarla karşılaşmaması söz konusu olabilir ki, bu durum eşitlik ilkesi ile hak ve adalet duygusuna da uygun değildir. O hâlde, lehe temyiz davası üzerine suç vasfının saptanmasında hataya düşüldüğünün belirlenmesi hâlinde cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı tutularak hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın “Bu evi de seni de yakarım” demek suretiyle katılanı tehdit ettiği kabul edilerek TCK’nın 106/1-2. cümlesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmünün, Özel Dairece, eylemin daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü ile hükmün yalnızca sanık lehine temyiz edilmiş olması nedeniyle eleştirilerek onanmasına karar verilmiş ise de; 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326. maddesinin 4. fıkrası uyarınca aleyhe değiştirme yasağı münhasıran “cezalar” ile ilgili ve sınırlı olup fiilin nitelendirilmesinde ve suç adının belirlenmesinde geçerli değildir. Yargıtayca suç niteliğinde yanılgıya düşüldüğü saptandığında, aleyhe temyiz bulunmasa bile, cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak şartıyla hükmün bozulmasına karar verilmelidir. Zira Yargıtayca yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla eleştiri ile yetinilerek aleyhe temyiz olmadığı vurgulanmak suretiyle hükmün onanması hâlinde, 5275 sayılı CGTİHK'nın 5. maddesi uyarınca mahkemece kesinleşen cezaya ilişkin hükmün, cezanın infazı için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderecek olması, eleştirinin hükümde dikkate alınamaması ve infazının söz konusu olmaması nedenleriyle farklı sonuçlara sebebiyet verebilecektir. Aksinin kabulü, sanığın mahkûmiyeti ile zamanaşımı, süreli veya süresiz olarak bir kamu görevini üstlenmekten yoksun bırakılma, seçme ve seçilme hakkının kaybı gibi hak yoksunluklarının yanında, muhtemel bir genel veya özellikle de özel af hâllerinde eşitlik ilkesi ile hak ve adalet duygusuna da uygun düşmeyen sonuçlarla karşılaşmasına neden olabilecektir. Açıklanan nedenlerle, Özel Dairece sanığın eyleminin daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü ile hükmün yalnızca sanık lehine temyiz edilmiş olması nedeniyle eleştirilerek onanmasına karar verilmesinin isabetli olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Sanık ... hakkında; Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda; TCK'nın 106/1-2, 52 maddeleri uyarınca 1.200 TL adli para cezasına hükmedilmiş, anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18/05/2015 gün, 2015/29265 K sayılı ilamı ile; sanığın 'bu evi de, seni de yakarım...' şeklindeki sözlerle katılanı tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında; eyleminin TCK’nın 106-1-1. cümlesinde yer alan katılanın hayatına ve vücut dokunulmazlığına yönelik olduğu gözetilmeden, TCK’nın 106/1-2. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılamayacağından bahisle yerel mahkemece verilen mahkûmiyet hükmünün eleştirilerek onanmasına, karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 25/06/2015 gün, 2015/265094 sayı ile;

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18/05/2015 gün, 2015/29265 K sayılı kararı ile sanık ... hakkında verilen eleştirilerek onama kararının kaldırılarak; yerel mahkemece sanığın eyleminin TCK'nın 106-1-1. maddesinde yer alan katılanın hayatına ve vücut dokunulmazlığına yönelik olduğu gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle aynı maddenin 2. cümlesi ile hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilerek bozulmasına karar verilmesi talebiyle itiraz edilmesi üzerine Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu tarafından; itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun, itirazın kabulüne ilişkin kararına aşağıda arz ve izah edilecek sebeplerle iştirak edilmemiştir.

Sanığın katılana yönelik 'Bu evi de seni de yakarım' şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/1-1. maddesine temas eden tehdit suçunu oluşturduğu hususunda Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda herhangi bir uyuşmazlığın bulunmamasına karşın, hükmün sadece sanık ya da CMUK'nın 260. maddesinde belirtilen diğer ilgililerin sanık lehine temyiz talebinde bulunmaları durumunda; suç vasfında bir değişiklik olmadan suçun nitelikle hâlinin işlendiği gerekçesiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle hâlen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilerek hükmün bozulması mı, yoksa eleştirilerek onanması mı gerektiği konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için özelikle Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun bozma gerekçesine göre uyuşmazlığın doğmasına neden olduğu anlaşılan uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nun 106/1-1. maddesi yerine yerel mahkemece uygulanan aynı maddenin 1. fıkrasının 2. cümlesinde tanımlanan suçların hukuki nitelikleri arasında fark bulunup bulunmadığının yasal düzenlemeler ve öğretideki görüşlerden yararlanılarak açıklanmasından sonra kazanılmış hak kuralını düzenleyen 1412 sayılı CMUK'nun 326. maddesinin son fıkrası ile irtibatlandırılıp, bozma gerekçesinin yerinde olup olmadığının benzer olaylardaki yargı kararlarından yararlanılması suretiyle belirlenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. maddesinde 'Tehdit' suçunun;

Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

5237 Sayılı TCK'nın 106/1-2. maddesinde ise ;

Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

Prof. Dr. Faruk Erem:

Suçun konusu, kanunun yasak hükmü ve yaptırım ile açıkça koruduğu bir hak olabilir. Başka bir deyimle suçun hukuki konusu, ceza kuralı ile korunan ve bir suçun ihlâl ettiği, zarar verdiği veya tehlikeye maruz bıraktığı (bireysel, toplumsal, maddi yada maddi olmayan çıkardır. Carnelutti 'suçun konusu şey, hukuki himayesinin konusu çıkardır' derken bunu ifade etmiş gibidir.

Prof. Dr. Sulhi Dönmezer- Prof. Dr. Sahir Erman:

Maddi bakımından suçun konusu, suçun cismini teşkil eden insan veya şeydir; mesela evrakta sahtecilik suçunun konusu üzerinde sahtecilik yapılan varakadır. Adam öldürme suçunun konusu, hayatına son verilen insandır; hırsızlığın konusu ise bulunduğu yerden alınan taşınabilir maldır.

Suçun hukuki konusundan maksat ise; bir ceza normu ile korunan, diğer bir ifade ile, suçla ihlâl olunan hak ve menfaattir'; mesela adam öldürme suçu yaşama hakkını, evrakta sahtekarlık suçu kamu hayatında delil olma kuvvetini haiz olan varakalara karşı kamunun itimadının sarsılmasından ibaret olan menfaati haleldar eder ve işte suçun hukuki konusu, belirli bir fiilin suç hâline getirilmesinde korunmak istenen bu hak ve menfaatten ibarettir. Hırsızlık suçunun hukuki konusu ise 'zilyetliktir'.

Suçun hukuki konusundan maksat ise; bir ceza normu ile korunan, diğer bir ifade ile, suçla ihlâl olunan hak ve menfaattir'; mesela adam öldürme suçu yaşama hakkını, evrakta sahtekarlık suçu kamu hayatında delil olma kuvvetini haiz olan varakalara karşı kamunun itimadının sarsılmasından ibaret olan menfaati haleldar eder ve işte suçun hukuki konusu, belirli bir fiilin suç hâline getirilmesinde korunmak istenen bu hak ve menfaatten ibarettir. Hırsızlık suçunun hukuki konusu ise 'zilyetliktir'.

Suçun hukuki konusu, belirli bir suçun yaratılmasındaki maksattan ibarettir. Maksatsız hukuk olmayacağı gibi maksatsız suç da olamaz. Bu maksat daima sosyal düzeni korumak gibi sosyal bir nitelik gösterir; fakat bunun yanında kişisel bir yararın korunması da gerekir. Şu hâlde suçun hukuki konusu, biri genel, diğer özel olmak üzere iki açıdan mütalaa olunur: genel olan açı, sosyal disiplini, bunu bozanları bir takım mahrumiyetlere uğratmak suretiyle, yani tenkil yolu ile korumak hususundaki kamu yararıdır; sosyal disiplini sağlamakla yükümlü olan Devlet, bu disiplinin belirli bir takım ihlâllerini korkutucu nitelikte müeyyidelerle, faillerini tenkil ederek koruyabilmektedir. Suç bu genel maksadı gütmektedir.

Suçun özel maksadı ise, her bir suçun yaratılmasındaki özel maksattır; belirli suçlar bazen sadece kamuyu ilgilendiren bir yararı korumak maksadını güderler; mesela Devletin kişiliğine karşı cürümlerde korunan menfaat, sadece kamuya aittir. Bazen ise kamuya ait yararla birlikte, kişisel bir menfaati de korumak maksadını güderler.

Suçun genel konusu; suç olanla olmayanı ayırmaya, suçun özel konusu ise, belirli suçları gruplandırmaya, bir gruba giren suçları diğer zümrelerden ayırt etmeye yarar.

Prof. Dr. İzzet Özgenç:

Yeni Türk Ceza Kanununun sisteminde esas alınan suçun unsurları üçe ayrılmaktadır.

1-) Maddi unsurlar, 2- Manevi unsurlar, 3-) Hukuka aykırılık unsuru.

Suçun Nitelikli Unsurları:

Kanunda önce bir suçun temel şekli tanımlanmaktadır. Kanunda ayrıca, suçun bu temel şekline nazaran cezanın artırılmasını ve azaltılmasını gerektiren unsurlara da yer verilir. 765 sayılı Kanun'un sisteminde, klasik ceza hukuku anlayışının bir sonucu olarak, bu unsurlara 'ağırlatıcı sebepler' ve 'hafifletici sebepler' denmektedir. Yeni TCK sisteminde ağırlatıcı sebep ve hafifletici sebep kavramları kullanılmamıştır.

Suçun nitelikli unsurları şu şekilde tasnife tabi tutulmuştur.

1-) Fiilin işleniş tarzı itibariyle nitelikli unsurlar: Mesela hırsızlık suçunun 'kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yaralanarak' (TCK'nun 142/2-a),

2-) Fiilin işlendiği yer ve zaman itibariyle nitelikli unsur: Bazı suçlarda, suçun gece vakti işlenmesi, temel şekline nazaran daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektirmektedir. (Hırsızlık suçu açısından, TCK'nun 143. maddesi)

Suçun nitelikli unsurları şu şekilde tasnife tabi tutulmuştur.

1-) Fiilin işleniş tarzı itibariyle nitelikli unsurlar: Mesela hırsızlık suçunun 'kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yaralanarak' (TCK'nun 142/2-a),

2-) Fiilin işlendiği yer ve zaman itibariyle nitelikli unsur: Bazı suçlarda, suçun gece vakti işlenmesi, temel şekline nazaran daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektirmektedir. (Hırsızlık suçu açısından, TCK'nun 143. maddesi)

3-) Failin vasfı itibariyle nitelikli unsurlar. Bazı suçlarda suçun temel şekli herkes tarafından işlenebilirken, nitelikli şekli ancak belli özel faillik vasfını taşıyan kişi tarafından işlenebilir (görünüşte özgü suçlar). Mesela resmi belgede sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi hâlinde, fail suçun temel şekline nazaran daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaktadır. (TCK'nun 204/2. maddesi)

4-) Mağdurun vasfı itibariyle nitelikli unsurlar. Mesela kasten öldürme suçunun kamu görevlisine karşı görevi dolayısıyla işlenmesi hâlinde ( TCK'nun 82/1-g)

5-) Fail ile mağdur arasındaki ilişki itibariyle nitelikli unsurlar. Mesela fail ile mağdur arasında belli akrabalık ilişkisi, kasten öldürme (m. 82/1-d)

6-) Suçun konusu itibariyle nitelikli unsurlar. Mesela, hırsızlık suçunun 'kime ait olursa olsun kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yaranına veya hizmetine tahsis edilmiş eşya hakkında' (TCK'nın 142/1-a), 'herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında' (TCK'nın 142/1 -b) ... İşlenmesi, bu suçun temel şekline nazaran daha ağır ceza ile cezalandırmayı gerektirmektedir. Buna karşılık hırsızlık suçunun 'paydaş ya da elbirliği ile malik olunan mal üzerinde' işlenmesi hâlinde faile daha az cezayı gerektiren bir nitelikli unsur söz konusudur (TCK'nın 144/1-a maddesi).

7-) Fiilin işlenişiyle güdülen amaç itibarıyla nitelikli unsurlar. Mesela, kasten öldürme suçunun 'bir suçu gizlemek, delillerin ortadan kaldırmak veya işlenmesine kolaylaştırmak amacıyla' TCK'nın 82/1-h maddesi) işlenmesi, bu suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli unsurunu oluşturmaktadır.

İhtilafa konu uyuşmazlık açısından suç vasfının neye göre belirlendiğinin açıklanabilmesi için 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın sistematik olarak incelenmesi gerekmektedir.

7-) Fiilin işlenişiyle güdülen amaç itibarıyla nitelikli unsurlar. Mesela, kasten öldürme suçunun 'bir suçu gizlemek, delillerin ortadan kaldırmak veya işlenmesine kolaylaştırmak amacıyla' TCK'nın 82/1-h maddesi) işlenmesi, bu suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli unsurunu oluşturmaktadır.

İhtilafa konu uyuşmazlık açısından suç vasfının neye göre belirlendiğinin açıklanabilmesi için 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın sistematik olarak incelenmesi gerekmektedir.

765 sayılı Türk Ceza Kanununun Kitaplara, Kitapların, 'Bab'lara, babların ise 'fasıllara' ayrıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun ise önce 'kitaplara', kitapların 'kısım'lara, kısımların ise 'bölümlere' ayrıldığı görülmektedir. 765 sayılı Kanunda her 'bab'ı oluşturan fasıllar içerisinde yer alan suçların vasfının aynı olduğu açıkça görülmekle birlikte 5237 sayılı Kanun sisteminde bu durumun biraz daha karmaşık bir yapıya sahip olduğu görülmektedir. Zira 765 sayılı Kanunda her fasılda yer alan maddelerin açıklanmasından sonra ortak hükümler adı altında ağırlatıcı ve hafifletici maddelere yer verilmesine karşın, 5237 sayılı Kanunda her kısmı oluşturan bölümlerde yer alan suçun temel şekline yer verilmesinden sonra aynı suçun ağırlatıcı ve hafifletici nitelikli unsurlarına aynı maddenin devamında yer verilerek başka bir maddeye geçilmektedir. Ortak hükümlere çok nadiren sınırlı bir şekilde yer verilmiştir. İşte aynı bölümde yer alan suçların temel şekli ile hemen devamındaki ağırlatıcı ve hafifletici nitelikli unsurlarını içeren suçların vasfının aynı olduğu, daha sonraki maddelerde düzenlenen suçların ise vasfının değiştiğinin kabul edilmesi gerekmektedir. Somut olarak konumuzu ilgilendirmesi bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap, İkinci Kısım, 7. Bölümde yer alan 'Hürriyete Karşı Suçları' doktrindeki görüşlerden yararlanılarak ulaşılan sonuca göre sistematik bir şekilde tasnife tabi tutulduğunda;

1-) TCK'nın 106/1-1, 106/1-2, 106/2, 106/3. maddelerinde tehdit suçlarının,

2-) TCK'nın 107/1, 107/2. maddelerinde 'Şantaj' suçlarının;

3-) TCK'nın 109/1-2-3-4-5-6, 110. maddelerinde 'Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma'

suçlarının;

4-) TCK'nın 112. maddesinde 'Eğitim Hakkının Engellenmesi' suçunun,

5-) TCK'nın 113. maddesinde 'Kamu Hizmetlerinden Yararlanma Hakkının Engellenmesi' suçunun,

6-) TCK'nın 114. maddesinde 'Siyasi Hakların Kullanılmasının Engellenmesi' suçunun,

7-) TCK'nın 115/1-2-3. maddesinde 'İnanç, Düşünce ve Kanaat Hürriyetinin Kullanılmasının Engellenmesi' suçunun ,

8-) TCK'nın 116/1-2-3-4. maddesinde 'Konut Dokunulmazlığım İhlali' suçunun,

9-) TCK'nın 117/1-2-3-4 maddesinde 'İş ve Çalışma hürriyetinin İhlali' suçunun,

10-) TCK'nın 118/1-2. maddesinde 'Sendikal Hakların Kullanılmasının Engellenmesi' suçunun,

1 l-) TCK'nın 120. maddesinde 'Haksız Arama' suçunun,

12-) TCK'nın 121. maddesinde 'Dilekçe Hakkının Kullanılmasının Engellenmesi'

suçunun,

13-) TCK'nın 122. maddesinde 'Nefret ve Ayrımcılık' suçunun,