muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14624, Karar No: 2023/1152, Tarih: 14.02.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1)6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun 21/1 maddesi hükümleridir.

2) Yapılandırma kanunu çerçevesinde borcun ödenmiş olması, yapılandırmanın karşılıklı anlaşmayı içermesi, davacı Kurumun yapılandırmayı kabul ederek alacağın tamamını belirlemesi, 7256 sayılı Kanun'un ortak hükümler başlıklı 3 üncü maddesinin 13/a fıkrasının son kısmındaki “Borçlularca, bu kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere davadan vazgeçilmesi halinde idarece de ihtilaflar sürdürülmez” ibaresi karşısında, Kurumun ihtilafı sürdürememesi ile aynı maddenin 13/ç fıkrasının “Bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri geri alınmaz.” hükmüne amir düzenlemesini içerir.söz konusu yapılandırma kanunu çerçevesinde borcun ödenmiş olması, yapılandırmanın karşılıklı anlaşmayı içermesi, davacı Kurumun yapılandırmayı kabul ederek alacağın tamamını belirlemesi, 7256 sayılı Kanun'un ortak hükümler başlıklı 3 üncü maddesinin 13/a fıkrasının son kısmındaki “Borçlularca, bu kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere davadan vazgeçilmesi halinde idarece de ihtilaflar sürdürülmez” ibaresi karşısında, Kurumun ihtilafı sürdürememesi ile aynı maddenin 13/ç fıkrasının “Bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri geri alınmaz.” hükmüne amir düzenlemesini içerir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 7256 sayılı Kanun hükümlerine göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/30503, Karar No: 2015/4671, Tarih: 03.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/30503 E.  ,  2015/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun, örnek (10) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurusunda, senedin vade tarihinde ve yazı ile gösterilen miktar hanesinde tahrifat olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece; senette yapılan düzeltmelerin 'tahrifat' değil, 'tashihat' niteliğinde olduğu yönündeki bilirkişi raporu esas alınarak istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

Tahrifat konusunda mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen Adli Tıp Kurumu'nun 27.08.2014 tarihli raporunda; bononun ön yüzünün metin kısmında bulunan “mukabilinde” yazısından sonra gelen ödeme tarihinin baş tarafında aynı fiziki evsafta kalem ile oluşturulmuş “0” ve “3” rakamlarının bulunduğu, ancak ödeme günü hanesinin altında bir defada aynı fiziki evsafta kalem ile yazılı “31.12.2012” rakamlarının yer aldığının belirlendiği bildirilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 207. maddesinde; "Senetteki çıkıntı, kazıntı veya silinti ayrıca onanmamışsa, inkar halinde göz önünde tutulmaz. Bu tür çıkıntı, kazıntı veya silinti mahkemece senedin geçerliliğine ve anlamına etkili olacak nitelikte görülürse, senet kısmen veya tamamen hükümsüz sayılabilir" hükmü yer almaktadır (1086 Sayılı HUMK 298. madde). Buna göre, mevcut olan çıkıntı veya senet metni altındaki hak ve silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise inkar halinde yok hükmündedir. Bir başka anlatımla senet üzerinde yapılan değişikliklerin geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onaylanması gerekir. Onaylanmamış çıkıntı, kazıntı veya silintinin tespit edilmesi halinde, senedin düzeltme öncesi durumuna göre değerlendirme yapılır.

Somut olayda, senedin metin bölümünde yer alan ödeme tarihi “01 ARALIK 2012” iken, günler hanesinde yer alan “0” rakamı “3” olarak değiştirilmiş olup, düzeltmenin yanında keşideciye ait paraf ya da imza bulunmadığından ve dolayısıyla yapılan düzeltme geçersiz olacağından senet metninde yer alan ödeme tarihinin 01 ARALIK 2012 olduğunun kabulü gerekir.

TTK'nun 778. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken

aynı Kanunun 703. maddesine göre, çift vadeli olarak düzenlenen senetler, bono vasfında sayılamaz.

TTK'nun 778. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken

aynı Kanunun 703. maddesine göre, çift vadeli olarak düzenlenen senetler, bono vasfında sayılamaz.

Buna göre; takip dayanağı bonoda “ödeme tarihi” kısmında yer alan tarihin 31.12.2012 olarak yazıldığı, senet metninde ise vadenin “01 ARALIK 2012” olarak gösterildiği, bu durumda çift vade bulunması nedeniyle senedin kambiyo senedi vasfını haiz olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece, İİK'nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3310, Karar No: 2009/8869, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3310 E.  ,  2009/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi

Davacı, 29.8.1988- 1.1.2000 tarihleri arası 1479 sayılı yasaya tabi hizmetlerinin geçerli olduğunun tespiti ie aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 29.08.1988-01.01.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa tabi ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 29.11.1983 tarihinde kuruma verilen giriş bildirgesine istinaden, 05.10.1982 tarihi itibariyle ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, sonradan Kurumca 2008 yılındaki işlemi ile vergi kaydı dikkate alınarak sigortalılığın 29.08.1988 tarihinde terkin edildiği,davacının 5510 Sayılı Yasadan yararlanarak 2008 yılında prim ödemelerinin olduğu anlaşılmaktadır. Davacının 05.10.1982 -28.12.1988 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, esnaf ve sanatkar sicil kaydının ve kanunla kurulu meslek odası kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının 05.10.1982-29.08.1988 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğu konusunda uyuşmalık yoktur ve dava konusu yapılmamıştır. Uyuşmazlık dava konusu yapılan 29.08.1988-01.01.2000 tarihleri arasında sigortalılık koşullarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının 05.10.1982-29.08.1988 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğu konusunda uyuşmalık yoktur ve dava konusu yapılmamıştır. Uyuşmazlık dava konusu yapılan 29.08.1988-01.01.2000 tarihleri arasında sigortalılık koşullarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde 1988 yılında yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi gereğince uyuşmazlık konusu döneme ilişkin sigortalılık koşullarının oluşmadığı ortadadır. Davacı uyuşmazlık konusu dönem olan 29.08.1988-01.01.2000 tarihleri arasına ilişkin primler 2008 yılında ödemeye başladığına göre davalı Kurum tarafından tahsil edilen primleri uzun süre kullanma olgusu somut olayda oluşmadığından ve MK 2. maddesi kapsamındaki objektif iyiniyet kurallarının uygulanma olanağı bulunmadığından istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır .

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.06.2009 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27002, Karar No: 2015/25662, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27002 E.  ,  2015/25662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/525, Karar No: 2020/6069, Tarih: 17.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/525 E.  ,  2020/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

İftira, hakaret ve adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçlarından şüpheliler ... ve ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 19/04/2019 tarihli ve 2019/6125 soruşturma, 2019/1306 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/05/2019 tarihli ve 2019/84130 soruşturma, 2019/6904 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair merci İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/571 Değişik iş sayılı Kararının;

2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 76/3. maddesinde “Bu gibi hallerde kovuşturma, şikayet olunan hakim ve savcının mensup olduğu mahkemeye en yakın ağır ceza mahkemesi merkezindeki Cumhuriyet savcısına ve yargılaması o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” hükmüne yer verilmiş bulunduğu cihetle, anılan maddenin hakim ve savcıların şüpheli olduğu durumda uygulanabileceği, dosyada hakimin müşteki olduğu ve müştekinin suç içerdiği iddia edilen eylemlere Büyükçekmece'de muttali olduğu da nazara alındığında, soruşturmanın Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmesi gerektiği gözetilmeden, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24/12/2019 gün ve 94660652-105-34-11988-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 76/2. maddesi uyarınca, hakim ve savcılar hakkında disiplin cezasını gerektirecek mahiyette olan ihbar ve şikayetin kötü niyetle yapıldığı veya delillerin uydurulduğu anlaşılan hallerde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 267 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı cezaya hükmolunacağı ve kovuşturmanın şikayet olunan hakim ve savcının mensup olduğu mahkemeye en yakın ağır ceza mahkemesi merkezindeki Cumhuriyet savcısına ve yargılamasının O yer Ağır ceza mahkemesine ait olduğunun hüküm altına alındığı ve şüpheli ...'nun 06/02/2019 tarihli 'Hakimler Savcılar Yüksek Kuruluna' başlıklı dilekçe ile müştekiyi şikayet ettiği belirlenmekle, her ne kadar yetkili savcılık İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı ise de kanun yararına bozma istemi Yüksek Adalet Bakanlığının takdirinde olduğundan, İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/571 Değişik iş sayılı Kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27412, Karar No: 2016/4108, Tarih: 25.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/27412 E.  ,  2016/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının çalıştığı davalı işverenlikte 19/02/2015

tarihinde yaşları küçük çocuklar tarafından hırsızlığa teşebbüs olayında bulunulduğunu, bu girişimin markette bulunan diğer 2 çocuk tarafından davacıya haber verilmesi neticesinde şirketin zarara uğramasına engel olunduğunu, daha sonra hırsızlık olayını bildiren iki çocuğun markette alışveriş yaptığı sırada bu çocuklara, ödüllendirmek için mağaza sorumlusunun onay ve bilgisi dahilinde ve toplam 2 TL değerinde 2 adet çikolatanın ikram edildiğini, bu olaydan dolayı iş akdinin haksız ve mesnetsiz olarak sona erdirildiğini beyan ederek davalı işverence yapılan hizmet akdi feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsili gerektiğinin tespitine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı vekili cevap dilekçesinde; haksız davanın reddini, davacının iş akdinin 4857

sayılı İ.K. 25/II-e hükümleri uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, davacının mağazada satışta bulunan bazı ürünleri kasadan geçirmeksizin ukdesine aldığının tespit edildiğini, söz konusu ürünün parasal maddi değerinin yüksek olması koşulunun söz konusu olmadığını, davacının yetkisi dışında birtakım iş ve işlemleri gerçekleştirdiğini tüm bu nedenle iş akdinin haklı nedenle sona erdirilmesinden dolayı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece taraf delilleri toplanmış, taraf tanıkları dinlenmiştir. Fesih olayının

kaynaklandığı somut olayda davacının hırsızlığı ihbar olayını ödüllendirme kastı ile hareket ettiği, aslında bu tür ödüllendirmelerin bir anlamda da söz konusu zararın doğmasına engel olduğu için teşekkür niteliği taşıyan yaygın uygulamalar olduğu, davacının burada kişisel bir kazancının olmadığı sonucuna varılmış olmakla birlikte söz konusu çikolataların her ne kadar toplam değeri 2 TL ise de; kasadan geçirilmeksizin ya da üst yönetime haber verilmeksizin çocuklara verilmiş olması eyleminde güven sarsıcı, en azından kayıt dışı bir taraf olduğu göz önüne alındığında yapılan feshin haklı olmamakla birlikte geçerli olduğu sonucuna varılmış olup, bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

D) Temyiz

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

Somut uyuşmazlıkta davacının çalıştığı davalı işverenlikte 19/02/2015 tarihinde yaşları küçük çocuklar tarafından hırsızlığa teşebbüs olayında bulunduğu, bu girişimin markette bulunan diğer 2 çocuk tarafından davacıya haber verilmesi neticesinde şirketin zarara uğramasına engel olunduğu, daha sonra hırsızlık olayını bildiren iki çocuğun markette alışveriş yaptığı sırada bu çocuklara, ödüllendirmek için mağaza sorumlusunun onay ve bilgisi dahilinde ve toplam 2 TL değerinde 2 adet çikolata davacı tarafından ikram edildiği, davacının bu davranışı üzerine iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Mağaza sorumlu yardımcısı olarak çalışan davacının hırsızlığa engel olan 2 çocuğa 1 TL değerinde çikolata ile ödüllendirmesi işverenin bilgisi dahilinde olmasa dahi insani bir davranış olup davacının saiki de dikkate alındığında feshin haksız olduğu anlaşıldığından davacının işe iadesi gerekirken feshin yerinde olmayan gerekçeyle geçerli kabul edilip davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

HÜKÜM

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-) Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) Feshin geçersizliğine ve davacının İŞE İADESİNE,

3-) Davacının yasal süre içerisinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-) Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-) Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-) Davacının yaptığı 282.50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-) Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oy birliği ile 25.02.2016 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16565, Karar No: 2017/24757, Tarih: 13.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/16565 E.  ,  2017/24757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin devamsızlık yapması ve işi terk etmesi sonucu sona erdiğini, davacıya tüm alacaklarının ödendiğini, hafta tatillerini ve yıllık izinlerini kullandığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen 08/05/2015 tarih 2015/493 Esas 2015/399 Karar sayılı kararının Dairemizin 28/12/2015 tarih 2015/29809 Esas 2015/36006 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş olup bozma sonrası esasa girilerek yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Savunma hakkı Anayasamızın hak arama hürriyeti başlıklı 36. maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun hukuki dinlenilme haklı başlıklı 27. maddesi ile usül hukukumuza yansıtılmıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.