muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/32901, Karar No: 2012/40426, Tarih: 03.12.2012

Somut olayda davacı işveren, davalı işçinin istifa ederek işten ayrıldığını belirterek, kötüniyet tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Davalı işçi, fazla mesai alacakları ödenmediğinden akdi haklı nedenle feshettiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının istifa ederek ayrıldığı, kötüniyet tazminatı borçlusunun işveren olabileceği, işçiden kötüniyet tazminatı istenemeyeceği, ancak kötüniyet tazminatı talebinin ihbar tazminatı isteğini de içerdiği gerekçesi ile ihbar tazminatı talebi hüküm altına alınmıştır.

Dosyaya sunulan istifa dilekçesinde davalı işçi “ 03.04.2008 günü itibarıyla şirketle ilişiğimin kesilmesini istiyorum” demiştir. Cevap dilekçesinde ise, fazla mesai alacakları ödenmediği için haklı nedenle sözleşmeyi feshettiğini belirtmiştir.

Bir kimsenin hiçbir sebep yokken istifa edip işten ayrılması olağan yaşam kurallarına aykırı olduğundan davalının haklı nedenle fesih iddiası üzerinde durularak, ücretlerinde gecikme olup olmadığı ve fazla mesai alacağı olup olmadığı araştırılmadan mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5191, Karar No: 2025/2282, Tarih: 04.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5191 E.  ,  2025/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1243 E., 2024/580 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/49 E., 2020/790 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu olduklarından bahisle davanın kabulüne ve fer'îlere karar verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olup bu karara karşı davacı kadın tarafından yukarıda belirtilen yönlerden temyiz isteminde bulunulmuştur.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenen "son olayda babasının kadını evden kovmasına tepkisiz kalma" vakıasına karşın kadına da "en son olayda davacı kadının davalının babası ile tartıştıkları ve ortak çocuğu da alarak evi terk ettiği" vakıası yüklenmiş ise de kadının bu eyleminin kayınbabasının evden kovmasına tepki niteliğinde olduğu gözetilmeden kusur olarak yüklenilmesi doğru bulunmamıştır. Bu itibarla tarafların Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğuna dair kusur değerlendirmesi hatalı görülmüş ve bozmayı gerektirmiştir.

3.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında mevcut ve beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir tazminat isteyebileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında boşanmaya sebebiyet vermiş olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevî tazminat isteyebileceği öngörülmüştür. Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, erkeğin kusurlu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen "hakkaniyet kuralları" da dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

5.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, ortak çocuk 2014 doğumlu ...’in ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ile yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarı yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ile yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarı yönlerinden BOZULMASINA,

3.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

3.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8460, Karar No: 2019/10842, Tarih: 16.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/8460 E.  ,  2019/10842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ve ... Hizm. Gıda Tekstil İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve kötü niyet tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılardan ... ve ... Hizm. Gıda Tekstil İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 181’inci maddesine göre “Kısmen ıslaha başvuran tarafa, ıslah ettiği usul işlemini yapması için bir haftalık süre verilir. Bu süre içinde ıslah edilen işlem yapılmazsa, ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edilir.”

Somut uyuşmazlıkta mahkemece 13/10/2015 tarihli oturumda davacıya ıslah yapması için kanuni bir haftalık süre verilmesine karşın, davacı tarafından ıslah dilekçesi 14/12/2015 tarihinde verilmiştir. Bu itibarla, mahkemece kanuni süresinden sonra yapılan ıslah hiç yapılmamış gibi karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3-Dosya içeriğine göre, davacının imzasını içeren ve alt işveren ... San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne hitaben düzenlenen 07/11/2013 tarihli ibranamede, davacıya brüt olarak 1.906,80 TL ihbar tazminatı, 3.935,34 TL kıdem tazminatı ödendiği belirtilmiştir.

İbranameye karşı davacı asilin beyanı alınarak, davacı asilin ödeme olgusunu ikrar etmesi durumunda söz konusu tutarların mahsup edilmesi gerektiği, davacının ödemeyi ikrar etmemesi durumunda ise ibranameye değer verilemeyeceği kabul edilmelidir. Eksik inceleme ile verilen karar isabetsizdir.

4-Davalı ... Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin hizmet alım sözleşmesinin süresinin 31/12/2008 tarihinde bitmesine göre, 16/12/2013 dava tarihi itibariyle işyeri devri tarihinden iki yıllık süre geçtiğinden, anılan davalının tüm alacaklardan müteselsilen sorumlu tutulması doğru değildir. Mahkemece ... Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin sadece kendi dönemi ile sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

4-Davalı ... Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin hizmet alım sözleşmesinin süresinin 31/12/2008 tarihinde bitmesine göre, 16/12/2013 dava tarihi itibariyle işyeri devri tarihinden iki yıllık süre geçtiğinden, anılan davalının tüm alacaklardan müteselsilen sorumlu tutulması doğru değildir. Mahkemece ... Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin sadece kendi dönemi ile sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8709, Karar No: 2014/6496, Tarih: 04.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/8709 E.  ,  2014/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Düşme

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'a yüklenen 2003 takvim yılında, sanık ...'a yüklenen "2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23553, Karar No: 2021/12728, Tarih: 18.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/23553 E.  ,  2021/12728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 21/05/2020 tarihli ve 2013/60 Esas, 2013/67 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, müşteki Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1106, Karar No: 2023/1237, Tarih: 22.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1106 E.  ,  2023/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda kadının yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı eşinin hakaretlerine, tehditlerine maruz kaldığını, ekonomik olarak baskı kurduğunu, evin ihtiyaçlarını almadığını, para vermediğini, daha sonra ise ailesi ile görüşmek zorundasın yoksa karışmam dediğinde annen ve baban ile görüşürüm ancak ağabeyin ile görüşmem deyince davalı eşin eşyaları kırdığını ve üzerine yürüyüp ... attığını, evlilik birliğinin erkeğin kusurlu hareketleri ile sona erdiğini belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, aylık 4.000,00 TL tedbir ve 6.000,00 TL yoksulluk nafakasına, 150.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TLmanevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı-davalı kadın bozma sonrası 21.11.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile; dava dilekçesi ile talep edilen 6.000,00 TL yoksulluk nafakasının 14.000,00 TL arttırılarak aylık 20.000,00 TL yoksulluk nafakasına ve nafakanın her yıl üretici fiyat endeksi (ÜFE) oranında arttırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının hakaret ettiğini, kısdığında eşyaları fırlattığinı, tartışma çıkarttığını, sorumluluklarını yerine getirmediğini, sürekli maddî talepleri olduğunu, internette ve sosyal medyada sürekli zaman geçirdiğini, evi terk etmekle tehdit ettiğini, cinsel birliktelikten kaçındığını, isteğim dışında gebeliği sonlandırdığını, ev alacaksın diye baskı yaptığını, saldırgan davrandığını ve evden ayrılırken 10.000 euro parayı aldığını belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, erkek yararına 70.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2015/1077 Esas, 2018/541 Karar sayılı kararıyla; erkeğin kadına hakaret ettiği, evliliği bitirmek istediğini ve çocuk istemediğini belirtip kadına çocukla ilgili ne yapman gerektiğini biliyorsun dediği, kadının da erkeğe adam değilsin, şerefsizsin, senin gibi adam olmaz olsun, benim daha önceki erkek arkadaşım her yönden hatta cinsel yönden de senden iyiydi dediği, kocasının cinsel hayatla ilgili problemleri olduğunu başkalarına söylediği, birliğin sarsılmasında her iki tarafın da eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın lehine aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresi içerisinde karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/578 Esas, 2021/1460 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince kusur tespitine ilişkin yapılan değerlendirmede, kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinde, hükmedilen nafakanın miktarında, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinde ve hükmedilen nafakanın miktarında, taraflar eşit kusurlu olduklarından maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddedilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, usul ve kanuna uygun olan hükme karşı tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 28.02.2022 tarihli 2021/10012 Esas ve 2022/1895 Karar sayılı kararıyla tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakasının az olduğu, hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı yönünden bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının, boşanma ile davalının desteğinden mahrum kalacağı ve yoksulluğa düşeceği, davalının dosyaya yansıyan gelir durumu, davalının İsveç Kronu üzerinden maaş aldığı da göz önüne alınarak davacının yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulü ile lehine boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına, yine yerleşik Yargıtay içtihatları göz önüne alınarak davacı tarafın ÜFE oranında nafakaya artış talebinin de kabulüne karar verilerek, bu nafakanın boşanma kararının kesinleştiği (16.05.2018) tarihinden itibaren her ay için davalıdan alınarak davacı kadına ödenmesine, ... bu yoksulluk nafakasının ilk olarak 16.05.2019 tarihinden ve sonrasında her yıl 16 Mayıs gününden geçerli olmak üzere Türkiye İstatistik Kurumu tarafından belirlenen önceki 12 aylık ÜFE ortalaması oranında artırılarak ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesini yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini, kadının çalıştığını, İsveç ülkesinde asgari ücretle çalıştığını, geçimini sağlayamadığı için devlet desteği ile hayatını idame ettirdiğini, belirlenen yoksulluk nafakası miktarının hakkaniyetten uzak olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin ilk kararında ve Yargıtay bozma ilamında olmadığı halde kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasına ÜFE oranında artış uygulanmasının da doğru olmadığını belirterek kararı nafaka miktarı ve nafakaya uygulanan artış oranı yönünden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, bozma sonrası yapılan ıslahın kanuna uygun olup olmadığı, bu bağlamda yoksulluk nafakasına uygulanan yıllık artış oranının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 177 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 4721 sayılı Kanun’un 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığına göre davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği Hakim, tarafların talepleriyle bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Somut olayda; davacı-davalı kadın vekili, dava dilekçesinde kadın yararına aylık 6.000,00 TL yoksulluk nafakası talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince kurulan ilk hükümde eşit kusurlu kadın yararına aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. Kararın davacı-davalı kadın vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.02.2022 tarih 2021/10012 Esas ve 2022/1895 Karar sayılı kararıyla kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının "yoksulluk nafakası" yönünden ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan sair yönlerden ise kararın onanmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulmasına rağmen kadın yönünden yeniden ekonomik ve sosyal durum araştırması yapılmış, yapılan yargılama sırasında kadın vekili tarafından sunulan 21.11.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinde talep edilen aylık 6.000,00 TL yoksulluk nafakasının 14.000,00 TL artırılarak 20.000,00 TL olarak dava tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde ve bağlanan nafakanın her yıl üretici fiyat endeksi (ÜFE) oranında artırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince, davacı -davalı kadının artış oranı yönünden bozma sonrası yapmış olduğu ıslah da dikkate alarak kadın yararına aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına ve yoksulluk nafakasının Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından belirlenen önceki 12 aylık ÜFE ortalaması oranında artırılarak kadına ödenmesine karar verilmiştir. Dairenin 28.02.2022 tarihli ilamı mutlak bozma ilamı olduğundan ve İlk Derece Mahkemesince kadın yönünden bozma sonrası yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırması 6100 sayılı Kanun'un 177 nci maddesinin ikinci fıkrasında bahsedilen tahkikata ilişkin işlem niteliği taşımadığından İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılarak kadına ödenmesine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı-davacı erkeğin diğer temyiz itirazlarının reddine,