muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1101, Karar No: 2025/1614, Tarih: 21.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1101 E.  ,  2025/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2334 E., 2024/2420 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/132 E., 2023/134 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.01.2025 tarihli ek karar ile temyiz talebinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 14.01.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken dava konusunun değerinin esas alınması gerekli olup, yargılama sırasında tespit edilen maddi tazminat olan 334.722,27 TL üzerinden kusur oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği, yine manevi tazminatın ise 5.000,00 TL üzerinden karara bağlandığı, dava değerinin Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar tarihi (2024) itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.01.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2624, Karar No: 2015/14804, Tarih: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2624 E.  ,  2015/14804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2014/77-2014/209

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Dava konusu taşınmazların, Çaykara Belediye Başkanlığının, 11.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu anlaşıldığından taşınmazın, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığının, Çaykara Belediye Başkanlığı'ndan sorulmasından,

2) Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen... mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmesinden,

3) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ....mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenilmesinden,

4) Dava konusu taşınmazlar ile bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen ...mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın birbirlerine ve hükümet konağı, adliye, belediye, okul ve hastane gibi yerleri uzaklıklarını gösterir şekilde hâlihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14735, Karar No: 2018/4241, Tarih: 29.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14735 E.  ,  2018/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye bırakılan küçüğün ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/21170, Karar No: 2017/5800, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21170 E.  ,  2017/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3997, Karar No: 2018/15835, Tarih: 01.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3997 E.  ,  2018/15835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

... Merkez Mahallesi, 7819 ada 23 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konsu taşınmaz ile emsal olarak incelenen taşınmazların vergi değerleri getirtilmeden, soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi;

7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/298, Karar No: 2013/6296, Tarih: 30.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/298 E.  ,  2013/6296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava konusu 716 ada 21 parsele ait şehir kadastro tutanağının onaylı suretinin ve bu parsele kadastro sırasında revizyon gören tapu ve vergi kayıtları ile davacının Belediye'ye müraacaatı varsa tahsis işlemleri ve vergi beyannamelerinin mercilerinden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için, dosyanın geri çevrilmek suretiyle Yerel Mahkemeye İADESİNE, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12133, Karar No: 2013/17579, Tarih: 10.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12133 E.  ,  2013/17579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, verilen karar davacılar ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

1) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasını vekalet ücretine ilişkin bendindeki (2.925,75-TL ) rakamlarının çıkartılmasına yerine (1.200-TL) rakamlarının yazılmasına,

2) Gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin çıkartılmasına yerine (Alınması gereken 21,15-TL. karar harcının, peşin harçtan mahsubu ile bakiye harcın talep halinde yatırana iadesine, davacı taraftan alınan 21,15 -TL.’nin davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak, davacı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9316, Karar No: 2014/1913, Tarih: 17.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9316 E.  ,  2014/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Andırın Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

NUMARASI : 2009/89 - 2012/28

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve müdahil A.. Ş.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, K.. Köyü, K.. Yeri Mevkiinde bulunan ve sınırları itibariyle Doğusu; M.. Ç.. evi ve M.. G.. bahçesi, Batısı; A.. G.. evi ve çevresi ile yol, Kuzeyi; Hamza Tekeli evi ve bahçesi, Güneyi; .. D.. ile çevrili 425, 426 ve 432 sayılı parseller arasında tapulama harici olarak bırakılan yaklaşık 5-6 dönümlük arazinin köy halkından bazı kişilerce zeytin fidanı dikmek ve değişik tarım ürünleri ekmek suretiyle tarım arazisi haline getirildiğini belirterek, 3402 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...tescile tabi bulunan mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tesbit olunur." hükmü uyarınca dava konusu edilen ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, özel mülkiyete konu olmayan ve orman sınırlandırmasının dışında bulunan taşınmazların, Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi istemi ile dava açmıştır.

Müdahil davacı A.. Ş.. ise, taşınmazların muris babası M.. Ş..'den mirasçılarına kaldığını, mirasın paylaşılmadığını, kendisinin de hissesi olduğunu, bir kısım mirasçılar tarafından haber verilmeden A.. G..'e bu arazinin 20000 m2'lik kısmının satıldığını, ancak, daha sonra bu yeri A.. G..'ün genişlettiğini, kendisinin miras hakkının bulunduğunu iddia ederek, adına tescilini istemiştir.

Mahkemece mahallî bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, dava konusu yerin davalılar tarafından en az 20 yıl boyunca aralıksız, malik sıfatı ile kullanıldığı ve müdahil davacının herhangi bir ilgisinin bulunmadığı, dava konusu yerin zilyetlikle kazanıma uygun olması ve dava tarihi itibariyle davalılar lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluşmuş olması gerekçesi ile davacı ve müdahil davacının davalarının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili ve müdahil A.. Ş.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tesciline ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu ise 27.09.1974 tarihinde kesinleşmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tesciline ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu ise 27.09.1974 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan keşifte dinlenilen orman, ziraat ve yerel bilirkişiler çekişmeli yerin %5-35 eğimli, köyden bazı kişilerce sahiplenilerek üzerine ağaç dikildiğini ve tarım arazisi vasfında olduğunu bildirmişler, mahkemece de dava tarihi itibarıyla davalı kişiler lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu taşınmazların fen bilirkişi krokisinde (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen yerler olduğu ve bu kısımların herbirinin bir başkası tarafından kullanıldığı, ancak, bu kişiler tarafından kaç yıldır kullanıldığı, ağaçlar dikilmeden önce tarım arazisi olarak kullanılıp kullanılmadığı, 20 yıllık zilyetlik süresinin dolup dolmadığı tam olarak araştırılmadan karar verilmiştir. İlk keşifte dinlenilen mahallî bilirkişi D.. Ç.., M.. Ç..'in kullandığı (E) harfi ile gösterilen yerin eskiden boşluk olup, 4-5 yıldır sahiplenilip kullanılmaya başlandığını bildirmiş olup, bu durumda bu kişi lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluşmadığından bu bölüm için Hazinenin davasının kabulü gerekir. Yine diğer davalıların kullandığı yerlerdeki ağaçların yaşları 20'den küçük olduğu için öncesinde tarımsal amaçlı kullanım olup olmadığı ve imar - ihya tarihi araştırılmamış, tam ve yeterli zilyetlik araştırılması yapılmamıştır. Keza, Medenî Kanunun 713. maddesinde öngörülen ilânlar yapılmadığı için, bu yerle ilgili hak iddia edenler davadan haberdar edilmemiştir.

Bu nedenle, mahkemece, bu yerde hak iddia edenlerin dava açmaları ya da müdahale edebilmelerine imkân tanınması açısından Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince yasal ilânlar yapılarak, kanunî süre beklendikten sonra, mahallinde ziraat bilirkişi, mahalllî bilirkişiler ve tanıklarla tekrar keşif yapılıp, taşınmazların her bir bölümünde ayrı ayrı inceleme yapılarak, kadastro sırasında boşluk ve kullanılmayan yer olarak tapulama harici bırakılan bu yerlerin, ilk olarak kim tarafından hangi yıl imar ve ihya edildiği, kaç yıl, ne şekilde kullanıldığı ve kime ne şekilde devredildiği, davalılar tarafından ağaçlar dikilmeden önce kaç yıl ve ne şekilde kullanıldığı araştırılmalı, mahallî bilirikişi ve tanıklara her bir bölüm için; kullanan kişilerin zilyetlik durumu maddi olgulara dayalı ayrıntılı olarak açıklattırılmalı, üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, sayısı ve arazi üzerindeki dağılımı, ağaçlar dikilmeden önce davalıların ekip - biçmek gibi bir zilyetliği olup olmadığı ve kaç yıldır kullanıldığı ve arada zilyetliği iradî terk durumu olup olmadığı araştırılmalı, ziraatçı bilirkişiden taşınmazın toprak yapısı, eğimi, kaç yıl önce imar - ihya edildiği ve ne zamandır tarımda kullanıldığı konusunda ayrıntılı rapor alınmalı, taşınmazdan toprak örnekleri alınarak toprak analizleri yaptırılmalı ve ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekili ile müdahil A.. Ş..'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17.02.2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12556, Karar No: 2018/17737, Tarih: 06.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/12556 E.  ,  2018/17737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtırada davalı aleyhine hüküm altına alınan tutara göre harcın eksik hesaplandığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtırada davalı aleyhine hüküm altına alınan tutara göre harcın eksik hesaplandığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin Mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.