muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10180, Karar No: 2012/14932, Tarih: 04.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10180 E.  ,  2012/14932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden zeminine; yaş, cins ve verim durumu itibariyle üzerinde bulunan ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği ve aynı yöreden Dairemize intikal eden dava dosyaları da dikkate alındığında, kapitalizasyon faiz oranının % 4 yerine, % 5 alınması suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2-Taşınmazın, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu ve yerleşim yerine mesafesi gözetilerek, gelir metoduna göre tespit edilen m² birim bedeline % 20 oranında objektif değer arttırıcı unsur uygulanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 10 yaşındaki şeftali ağacının, dosya içinde bulunan 2010 yılı ağaç bedelleri cetveline göre maktu değeri 117,00-TL olduğu halde daha düşük alınarak az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5034, Karar No: 2022/12411, Tarih: 18.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5034 E.  ,  2022/12411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce verilen başvurunun kısmen kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen itirazın reddine dair kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalı ... nezdinde ... poliçesi ile sigortalı bulunan aracın karıştığı trafik kazası sonucunda davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 26/11/2019 tarihli dilekçesi ile talebini 81.684,56 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvurunun kısmen kabulü ile 81.684,56 TL’nin 29/07/2019 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine; 50,00 TL'lik geçici iş göremezlik talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince; itirazın reddine karar verilmiş, itiraz hakem heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

24/08/2017 tarihinde çift taraflı trafik kazasının gerçekleştiği ve yaya konumunda olan davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. maddesi kapsamında, uzlaştırma faaliyetlerinde bulunulduğu, tarafların uzlaştıklarına dair uzlaştırma raporu düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacının kanuni temsilcilerinin uzlaştırma teklifini kabul etmek suretiyle raporun altını imzaladığı, Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder." CMK'nın 253/19. bendine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma raporunu düzenlenmekle davacının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma raporu da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir. Tüm bu nedenlerle uzlaşma raporu ilam mahiyetinde olduğundan ve uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağından başvurunun reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle İtiraz Hakem Heyeti kararının resen BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3380, Karar No: 2019/5579, Tarih: 25.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3380 E.  ,  2019/5579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2018 tarih ve

.... sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermenin ve ilgili kurumdan disiplin dosyası temin edilerek incelenmeden soyut olarak kamu görevinden ihraç edilmenin müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1361, Karar No: 2024/8911, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1361 E.  ,  2024/8911 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/511 E., 2023/2230 K.

KARAR : Başvurunun feragat nedeniyle reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/148 E., 2021/727 K.

Taraflar arasındaki katılma alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre, İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesi kararı sadece davalı kadın vekili tarafından istinaf edildiği ve davalı kadın vekilinin başvurusunun feragat nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmakla, davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmeyerek onun yönünden hükmün esası kesinleşmiştir. Bu nedenle davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/153, Karar No: 2021/145, Tarih: 23.02.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2021/153 E.  ,  2021/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “ipoteğin kaldırılması ve menfi tespit” davasından dolayı, bozma kararı üzerine direnme yoluyla Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02.06.2015 tarihli ve 2015/114 E., 2015/280 K. sayılı kararın genişletilmiş gerekçe ile bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 24.06.2020 tarihli ve 2017/19-918 E., 2020/472 K. sayılı kararın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı Denizbank A.Ş. vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanun'un 442/3 ve 4421 sayılı Kanun'un 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 490,00TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Harçlar Kanunu uyarınca eksik kalan 10,30TL harcın karar düzeltme talep edenden alınmasına, 23.02.2021 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, dava konusu 465 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesine ilişkin olarak dava dışında olan kredi borçlusunun borcundan dolayı davalı banka lehine tesis edilen ipotek sonrasında taşınmazı ipotekli olarak satın alan davacı tarafından açılan menfi tespit davasına, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibinde ipotekli taşınmazın alacağa mahsuben alacaklıya satılması, ihalenin keşinleşmesi üzerine alacaklı adına tescil edilmesi nedeniyle, istirdat davası olarak devam edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Alacaklı bankanın borçlu ...’e kullandırdığı krediler nedeniyle borçlunun diğer taşınmazları ile birlikte 465 parseldeki hissesini ipotek ettiği, sonra borçlu ...’in 23.03.2009 tarihinde bu hisseyi ...’ye sattığı, hesap kat ihtarının ipotek veren üçüncü kişi ...’ye 06.01.2010 tarihinde bildirildiği, taşınmaz hissesinin 28.01.2020 tarihinde malik ... tarafından davacı ...’a satıldığı, alacaklının borçlu ...’in mirasçılarını takipte borçlu olarak göstererek ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibini 08.12.2010 tarihinde başlattığı, takipte ipotek veren üçüncü kişi olan davacının mecburi takip arkadaşı olarak gösterilmesi gerekirken gösterilmediği, alacaklı bankanın icra takip alacağını 19.03.2012 tarihinde...’ye temlik ettiği, davacının 05.06.2012 tarihinde açtığı eldeki davada kredi kefili ...’in ipotek borcunu bankaya ödeyerek kapattığı hâlde bankanın ipoteği kaldırmadığını, alacağını ...’ye temlik ettiğini ileri sürerek ipoteğin fekkini, Akhisar 3. İcra 2010/1456 esas dosyada borcunun bulunmadığının tespitini, icra takibinin kendisi yönünden iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Yargılama sırasında, ipotekli takibe konu taşınmaz hissesi 03.05.2013 tarihinde 77.900,00TL’ye alacaklı ...’ye satılmış ihale kesinleşerek 03.06.2013 tarihinde alıcı adına tescil edilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece ihale nedeniyle taşınmaz üzerindeki ipotek kaldırıldığı için konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece davanın ipoteğin fekki talebini içeren menfi tespit davası olduğu, ipoteğin paraya çevrilmesi ile birlikte menfi tespit davasının İİK 72. madde uyarınca kendiliğinden istirdat davasına dönüşeceğinden işin esasına girilerek tarafların mahkemeye sundukları delillerin değerlendirilmesi sureti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozma kararı verildiği, bozma kararına karşı direnme kararı verilmesi ve bu kararın davacı vekilince temyizi üzerine dosyanın Hukuk Genel Kurulu önüne geldiği görülmektedir.

Borçlunun takip konusu alacağın borçlusu bulunmadığının tespiti için açacağı davaya menfi tespit davası denilmektedir.

İİK 41. maddesi “Kanunun bu ikinci babında yazılı hükümlere mugayir olamayan diğer hükümleri ilama müstenit takiplerde de cereyan eder”. Bu hükümdeki yollama dolayısı ile İİK 72. madde hükmü ilamlı icra takiplerinde de uygulanır. İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibine ilişkin İİK’nın 149/a maddesinin birinci fıkrası “İcranın geri bırakılması hakkında 33. maddenin 1, 2 ve 4 üncü fıkraları uygulanır” hükmünü düzenlemektedir.

İİK 41. maddesi “Kanunun bu ikinci babında yazılı hükümlere mugayir olamayan diğer hükümleri ilama müstenit takiplerde de cereyan eder”. Bu hükümdeki yollama dolayısı ile İİK 72. madde hükmü ilamlı icra takiplerinde de uygulanır. İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibine ilişkin İİK’nın 149/a maddesinin birinci fıkrası “İcranın geri bırakılması hakkında 33. maddenin 1, 2 ve 4 üncü fıkraları uygulanır” hükmünü düzenlemektedir.

İİK’nın 33/4. fıkrasına göre “Borçlu olmadığı parayı ödemek mecburiyetinde kalan borçlunun 72. madde mucibince istirdat davası açarak paranın geriye verilmesini istemek hakkı saklıdır”. Bu hükümden ilamlı icrada menfi tespit davası açılamayacağı sonucuna varılmamalıdır. Çünkü İİK’nın 33/4. fıkrasında menfi tespit davasının belirtilmemiş olması sadece bir unutmadır. İİK’nın 41. maddesindeki yollama 72. maddenin tümünü de kapsar. Menfi tespit davası bir eda davası olan istirdat davasının sonucudur. Bu nedenle borç ödenmediği için henüz açılamayan istirdat davasının öncüsü olan menfi tespit davasının açılmasının da hukuki yararı vardır (Kuru Baki ; İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Ankara 2013 s. 955).

Ayrıca ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız icra takibi ile ilgili İİK’nın 150. maddesinde “…Ancak rehin hakkı itiraz konusu yapılamaz. İpoteğin iptali hakkında dava açılması hâlinde İİK’nın 72. madde hükümleri kıyasen uygulanır.” demektedir.

Borçlu ipoteğin iptali için menfi tespit davası açabilir. İpotekli taşınmazın malikinin üçüncü kişi olması hâlinde üçüncü kişi de ipoteğin iptali için menfi tespit davası açabilir. Bu hâlde asıl borçlu da gerek yalnız başına gerekse üçüncü kişi ile birlikte ipoteğin iptali için menfi tespit davası açabilir. Somut olayda ipotek veren üçüncü kişi mecburi takip arkadaşı olarak takipte gösterilmemiş olsa bile ipoteğin iptali için dava açabilir ve ayrıca borçlu olmadığının tespitini de isteyebilir. Açtığı davada ipotek hakkına veya güvence altına aldığı alacağa itirazlarını ileri sürebilir. İpotek veren üçüncü kişinin icra mahkemesine başvurarak takip talebinde gösterilmediği iddiası ile süresiz şikâyet yolu ile icra takibini iptal ettirme hakkı bulunmaktadır. İpotekli takip sonucunda kendisine ait taşınmaz satılacağı için ipoteğin fekki istemini içeren menfi tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmaktadır.

Menfi tespit davası sırasında ihtiyati tedbir kararı verilmediği için ipoteğe konu taşınmaz “Cebri icra ile üçüncü kişilere satılmış ise, menfi tespit davasının borçlu lehine sonuçlanmış olmasının taşınmazlar hakkında daha önce yapılmış olan satışlara bir etkisi yoktur. Bu mallar icranın eski hâle iadesi yolu ile alıcılardan geri alınamaz”.

Menfi tespit davası sırasında ihtiyati tedbir kararı verilmediği için ipoteğe konu taşınmaz “Cebri icra ile üçüncü kişilere satılmış ise, menfi tespit davasının borçlu lehine sonuçlanmış olmasının taşınmazlar hakkında daha önce yapılmış olan satışlara bir etkisi yoktur. Bu mallar icranın eski hâle iadesi yolu ile alıcılardan geri alınamaz”.

Somut olayda ipotekli taşınmaz ihale ile alacaklıya satılmış, alıcı adına tapuda tescil edilmiş ve borç alacaklıya ödenmiş olduğundan İİK’nın 72/6. maddesi uyarınca menfi tespit davası kendiliğinden istirdat davasına dönüşür. Mahkeme kendiliğinden menfi tespit davası ve istirdat davası olarak devam eder. Dava konusuz kalmaz. İpotekli taşınmaz sahibi davacı, ipotek borcunu ödediğini ispat eder ise, mahkemece ihale bedelinin istirdatına karar verir. Bu karar kesinleşmesi üzerine borçlu ayrı bir icra takibi yapmasına imkân ve gerek olmadan İİK’nın 72/5 hükmüne göre icranın eski hâle getirilmesini istemesi gerekli ve yeterlidir. (Kuru, Baki, El Kitabı s. 390).

Bu nedenle Özel Dairenin bu yöndeki bozma gerekçeleri isabetli olup, Hukuk Genel Kurulunun da bu gerekçelerle direnme kararının bozulması kararına katılıyorum. Ancak Genel Kurul Kararında Özel Dairenin bozma kararına yapılan ilavelerin hukuki sonuca etkisinin olmadığı görüşündeyim. Şöyle ki Genel Kurul bozma kararının 29. bendinde ipotek veren üçüncü kişiye TMK 887. maddesi kapsamında bir ihtar yapılmadığından ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğundan söz edilmiştir.

Oysa ipotekli taşınmaz hissesini borçlu ...’den 23.03.2009 tarihinde tapuda satın alan ...’ye hesap kat ihtarının tebliğ edildiği, bu tebliğ sonrasında malik ...’nin ipotekli taşınmaz hissesini davacı ...’a sattığı dosya içeriği ile sabit olup, TMK 887. maddesinde yazılı muaccaliyet ihtarının ipotekle yükümlü olarak taşınmazı her satın alan malike yapılma zorunluluğu bulunmamaktadır. İpotek veren üçüncü kişiye TMK 887. maddesi anlamında muaccaliyet ihtarı yapılmasının gerekli olduğu bir an için doğru kabul edilse dahi bu husus icra mahkemesinde şikâyet yolu ile takibin iptali istemine konu olabilir. İpoteğin fekki ile borcun bulunmadığının tespiti davasında takibin bulunduğu aşama gözetildiğinde sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Yine Özel Daire bozma kararına Genel Kurul kararında 30. bent ilave edilmiştir. Bu bentte ipotek veren üçüncü kişinin takip talebinde borçlu yanın da taraf olarak gösterilmesi gerekir açıklaması yapılmıştır. İİK 149. madde hükmü uyarınca borçlu ile birlikte ipotek veren üçüncü kişinin şekli anlamda mecburi takip arkadaşı olup, her ikisi takip talebinde gösterilmeli ve icra emri gönderilmelidir.

Yine Özel Daire bozma kararına Genel Kurul kararında 30. bent ilave edilmiştir. Bu bentte ipotek veren üçüncü kişinin takip talebinde borçlu yanın da taraf olarak gösterilmesi gerekir açıklaması yapılmıştır. İİK 149. madde hükmü uyarınca borçlu ile birlikte ipotek veren üçüncü kişinin şekli anlamda mecburi takip arkadaşı olup, her ikisi takip talebinde gösterilmeli ve icra emri gönderilmelidir.

Bu husus kamu düzenine ilişkin olduğundan takip borçlusu veya ipotek veren üçüncü kişi tarafından süresiz şikâyet yolu ile icra mahkemesinden takibin iptali talep edilebilir. Ancak davaya konu ipotekli takipte ipotek veren üçüncü kişi konumundaki davacı takipte gösterilmemiş, bu husus şikâyet konusu yapılmayarak ipotekli taşınmazın ihalesi yapılıp kesinleşmiştir. Takipte gelinen bu aşamada davacının takibin iptali değil, istirdata dönüşen davada ihale bedelini almakta hukuki yararı vardır. Mahkemece işin esasına girilip istirdat talebinin kabulü kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi ile ihale bedelinin istirdatı söz konusu olabilecektir. Bu nedenle bozma kararına bu hususun yazılmasının sonuca etkisi olmadığı görüşündeyim.

Sonuç olarak Hukuk Genel Kurulu bozama kararında yazılı olan 29 ve 30 nolu bentlerin çıkarılarak, direnme kararının bozulması görüşünde olduğumdan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2016/9375, Karar No: 2019/4001, Tarih: 20.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9375 E.  ,  2019/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-