muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1581, Karar No: 2022/12973, Tarih: 21.06.2022

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 21.06.2022
Yargıtay — Esas No: 2023/914, Karar No: 2023/750, Tarih: 23.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/914 E.  ,  2023/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun feragat nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davaların kabulüne dair karara karşı davalı-davacı kadın tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı-davacının istinaf başvurusu da usulden reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı - davalı erkeğin, davalı-davacı kadının istinaf başvurusunun usulden reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı-davalı erkeğin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı-karşı davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5522, Karar No: 2011/14159, Tarih: 19.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5522 E.  ,  2011/14159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve mahkemece yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

1-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir.Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

İki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup her iki raporda aynı somut emsale göre üstün ve eksik yönleri de yeterli şekilde karşılaştırılmaksızın dava konusu taşınmazın metrekaresine birbirinden çok farklı (330,77-TL ve 2.694,97-TL) değerler belirlenmesi nedeniyle alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli olmadığı gibi mahkemece bu iki rapordan ayrılarak daha farklı bir bedele hükmedilmiştir. Hakim el atma bedelini tayin ederken keyfi olarak hareket edemeyeceğinden bu takdiri yaparken geçerli olan bilirkişi raporlarından herhangi birini veya gerekçesi de açıklanmak suretiyle bu raporlar oranında bir değer kabul etmelidir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Davaya konu taşınmazın ne şekilde kullanıldığı davacıya açıklattırılıp, emsal kira sözleşmeleri de ibraz edildikten sonra, davalı tarafından işgal edilen yıllar için ecrimisil hesabı yapılması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak böyle bir inceleme yapmayan genel deyimlerle ecrimisil hesabı yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19534, Karar No: 2021/12037, Tarih: 14.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19534 E.  ,  2021/12037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 116/2, 119/1-c, 31/3 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nun 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımının karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/291, Karar No: 2019/4220, Tarih: 30.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/291 E.  ,  2019/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Nak ve Tic. Ltd. Şti vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/09/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız el koyma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız el koyma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili şirket adına kayıtlı bulunan... ve 802 sayılı çekici ve römerk ile... ve 7687 plaka sayılı çekici ve römorkuna akaryakıt kaçakçılığında kullanıldığı iddiasıyla el konulduğunu, ceza yargılaması sonucunda zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararı verildiğini, her ne kadar araçlar yargılama sırasında iade edilmişse de 31 ay boyunca çürümeye terk edildiğinden, kullanılamaz hale geldiğini ve bu süre içinde davacının kazanılacak gelirden mahrum kaldığını belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Hazinesi vekili; yargı yolu, görev, zamanaşımı, yetki, husumet, derdestlik ve kesin hüküm itirazlarında bulunmuş, araçlara el konulmasının hukuka uygun olduğunu, davaya konu olayda idarenin sorumluluğunun bulunmadığını, araçlar için davacının sigortadan da ödeme almış olabileceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Davalı ... Hazinesi vekili; yargı yolu, görev, zamanaşımı, yetki, husumet, derdestlik ve kesin hüküm itirazlarında bulunmuş, araçlara el konulmasının hukuka uygun olduğunu, davaya konu olayda idarenin sorumluluğunun bulunmadığını, araçlar için davacının sigortadan da ödeme almış olabileceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

a)Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıya ait araçlara kaçakçılık suçunda kullanıldığı iddiası ile 27/08/1999 tarihinde el konulduğu, ceza yargılaması devam ederken 25/03/2002 tarihinde trafik kayıtlarına satılamaz, devredilemez şerhi konularak davacı şirkete iade edildiği, ceza mahkemesince verilen ilk kararın, Yargıtay bozmasından geçmesinin ardından ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/588 esasını aldığı ve son olarak 04/06/2010 gün ve 2010/255 karar sayılı ilam ile kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine de Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13/11/2012 gün, 2011/4837 esas ve 2012/28310 karar sayılı ilamıyla dava konusu akaryakıtların naklinde kullanılan araçların hak sahiplerine iadesine, araçlar tasfiye edilmişlerse tasfiye bedelinin araç sahiplerine iadesine karar verilmesi ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve hükmün bu haliyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Zarar verici haksız fiile maruz kalan şahsın mal varlığında haksız fiil sonucu meydana gelen durum ile bu eylemden önce mevcut olan durum arasındaki fark davacının zararını oluşturacaktır. Zarara uğrayan kişinin iradesi dışında, haksız fiil neticesinde, mal varlığının aktifinde azalma ya da mal varlığının pasifinde çoğalma meydana getiren zararlar gerçek zararlardır. Burada zarar verici olay neticesinde kişinin mal varlığının mevcut miktarı ve değeri fiili olarak azalmış olmalıdır. Kaynağına, sebebine, zarar veren ile zarar gören arasındaki hukuki ilişkiye ve her somut olayda farklı şekillerde gündeme gelebilecek benzeri ölçütlere göre, zararın niteliği, kapsamı ve miktarı, her olayın kendine özgü yapısı içerisinde, değişen bir özellik gösterecektir. Açıktır ki, hükmedilecek tazminat, hiçbir şekilde zarar miktarından fazla olamaz. Zarar miktarı tazminatın azami sınırını teşkil eder (Turgut Uyar, Açıklamalı-İçtihatlı Borçlar Kanunu Genel Hükümler, Birinci Cilt, 1990 bası, s.549). Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşamayacağından tazminat miktarının belirlenmesinde, zarar görenin gerçek zararının esas alınması zorunlu olup; burada ilke, zarar doğurucu eylem, zarar görenin mal varlığında gerçekten ne miktarda bir azalmaya neden olmuş ise, zarar verenin tazminat borcu da, o miktarda olmalıdır.

Mahkemece, tazminat kapsamı belirlenmek üzere bilirkişi raporu alınmış ve hükme dayanak yapılan 06/07/2015 tarihli bilirkişi raporunda; alternatif iki farklı hesaplama yöntemi kullanılmıştır. İlk hesaplamada dava konusu araçların el koyma tarihi olan 27/08/1999 tarihi ile iade tarihi olan 25/03/2002 tarihleri arasındaki kazanç kaybı iade tarihindeki veriler esas alınarak ve dosya kapsamına da uygun olarak 86.976,50 TL olarak hesaplanmıştır. İkinci hesaplamada ise, araçların muhafaza altında kaldıkları süredeki kazanç kaybı, dava tarihindeki veriler esas alınarak hesaplanmıştır. Ancak mahkemece, dosya içeriğine ve somut olaya uygun olan ilk hesap sonucu yerine, dosya içeriğine ve hesaplama yöntemlerine uygun olmayan ve bilirkişi tarafından alternatif olarak sunulan 278.400,00 TL zarar olduğunu belirten ikinci hesap sonucu hükme esas alınmıştır. Şu halde; dava tarihindeki aylık kazanç esas alınarak davacı zararını belirleyen hesap yöntemine göre belirlenen miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

b)Davaya konu olay nedeniyle yapılan ceza yargılamasının aşamaları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; elli beş sanıklı ceza dosyasında, sanıklar hakkında teşekkül halinde gümrük kaçakçılığı, toplu kaçakçılık ve mühür fekki suçlamalarıyla kamu davası açılması, Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından başlatılan soruşturma kapsamında şirket yetkilileri ve araç sürücülerinin beyanları ve olayın gelişimi dikkate alınarak, oluşan şüpheli duruma istinaden mevzuat gereği araçlara el konulduğuna göre, zararın oluşmasında davacının müterafik (bölüşük) kusuru bulunduğu açıktır. Bu durumda, hükmedilecek tazminat miktarından BK.43 (TBK.51) maddesi gereğince uygun miktarda indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 2 (a ve b) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine 30/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1917, Karar No: 2020/4457, Tarih: 15.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1917 E.  ,  2020/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... isimli şahsın kendisini şirket kurmak için bazı şahıslarla tanıştırdığını, suça konu faturaları düzenleyen şirketin resmiyette müdürü olduğunu ancak yasadışı işlemler yapıldığını görünce şirketten ayrıldığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını ve faturalardaki imzaların kendisine ait olmadığını, ... isimli şahsa vekalet verdiğini, ...’ı tanımadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sanık tarafından sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleften veya bu mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2- Faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının belirlenmesi halinde;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Suça konu faturaları düzenleyen Çinsar İnşaat Hafriyat....Limited şirketinin kurucu ortaklarından ...’ın ve 29.10.2011 tarihli vergi tekniği raporu ekinde 16.05.2007 tarihli ifade tutanağı içeriğine göre; Kozyatağı Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 427 048 8160 vergi numaralı ... Reklam ... Limited şirketinde sanıkla ortaklığı bulunduğu tespit edilen...’ın sanığın savunmaları doğrultusunda CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

B)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

B)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24135, Karar No: 2016/3526, Tarih: 11.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/24135 E.  ,  2016/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda, menkul haczi yapıldığı sırada maaşından her ay 350 TL kesilmesine yönelik muvafakatinin geçersiz olduğunu, geçimini sağlayamadığını ileri sürerek maaşı üzerindeki haczin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine dair verilen kararın borçlu tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak maaşın ¼'nün haczi ile artan kısım üzerindeki haczin kaldırılmasına, maaş haczinin sıraya alınmasına, alacaklıya ödenmemiş maaş kesintilerinden aylık ¼ aşan kısmın davacı borçluya iadesine ve fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verildiği görülmüştür.

Dairemizin 14/04/2015 tarih ve 2015/1345 E.-2015/9811 K. sayılı bozma ilamında; ...Somut olayda borçluya örnek 7 numaralı ödeme emrinin 01/04/2014 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun, 16/10/2014 tarihinde maaşından aylık 350 TL kesinti yapılmasına muvafakat etmesi üzerine alacaklının talebi üzerine icra müdürlüğünce 31/10/2014 tarihinde maaş üzerine haciz konulduğu görülmüştür. Buna göre muvafakat beyanı maaş haczinden önce olduğundan İİK'nun 83/a maddesi uyarınca geçersizdir. Bu durumda İİK'nun 83. maddesi uyarınca borçlu ve ailesinin geçimi için lüzumlu olan miktar belirlendikten sonra ¼'ten az olmamak üzere borçlunun maaşına haciz konulması mümkün olup maaşında başka haciz varsa önceki haciz bitmeden kesinti yapılamayacağından, mahkemece, bu ilkelere göre değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu ancak ilamda belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılmadığı, belirtilen hususların araştırılmadığı ve bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, hükmüne uyulan Dairemizin 14/04/2015 tarihli (araştırmaya yönelik) bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bozma ilamının gerekçede tekrarlanması suretiyle hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.