muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14707, Karar No: 2017/2170, Tarih: 17.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14707 E.  ,  2017/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2014 tarih ve 2014/131-2014/385 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2011/74039 sayılı ve “...” ibareli marka başvurusunun, davalının önceden tescilli 2001/26082, 2010/30495, 2007/32833 vs. sayılı “...+şekil ”, “...+şekil ”, “... Bi’dolu” unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine ...’nin 2013 -M-8975 sayılı ... kararıyla başvurunun nihai olarak reddedildiğini, markaların karıştırılmaya yol açacak ölçüde benzer olmadığını, ... unsurlu çok sayıda markanın ... sicilinde kayıtlı olduğunu ileri sürerek başvurunun reddine dair ... kararının iptaline, tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, başvuru markası kapsamındaki 29. ve 30.sınıf malların (29.12 ... cipsleri 30.10 Şekerlemeler çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler 30.11 Sakızlar hariç) ret gerekçesi “...+şekil ” markasının kapsamında da bulunduğu, “...+şekil” unsurlu markanın sadece “kek” emtiasında tescilli olduğu ve başvuru markasının sadece 30.03 sınıftaki “fırıncılık mamulleri” mallarıyla aynı diğer mallarla farklı olduğu, markalar arasında görsel, kavramsal ve işitsel farklılık olduğu, ortalama tüketici kitlesinin karıştırma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ... ... kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, davacı marka tescili başvurusunun reddine dair ... ... kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, başvuru ile itiraza mesnet markaların benzer olmadığı ve iltibas tehlikesi oluşmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, ‘‘... ...’’ ibareli başvuru ile ‘‘ ...’’ ibareli itiraza mesnet davalı şirket markasının üzerinde kullanılacağı gıda emtiasının satışa sunulduğu market ve işyerlerinde aynı raflarda yer alması ve bu tür ürünlerin yeterince dikkat ve zaman ayrılmaksızın tercih edildiği, bu bakımdan da markaları oluşturan ibarelerin anlamları farklı olmakla birlikte görsel ve işitsel olarak kolaylıkla karıştırılabileceği ve ortalama tüketici nezdinde 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi ./..

anlamında iltibas tehlikesine yol açacak derecede benzer olduklarının kabulüyle, dava konusu başvuruda yer alan 29. ve 30. sınıf ürünler bakımından da aynı madde hükmüne göre değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/103, Karar No: 2012/4126, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/103 E.  ,  2012/4126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.11.2010 gün ve 2010/424 Esas, 2010/829 Karar sayılı hükme karşı sanık müdafiin vaki temyiz talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 09.06.2011 tarihli Ek Kararının süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15070, Karar No: 2020/10036, Tarih: 08.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/15070 E.  ,  2020/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında verilen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/03/2008 tarih 2007/416 Esas, 2008/133 Karar sayılı ilamın sanığın yokluğunda verilmiş olduğu ve sanığın 06/12/2007 tarihli duruşmada beyan etmiş olduğu,.... adresine tebliğ için gönderildiği, tebligatın; mahalle muhtarının beyanına göre: "muhatap adresten taşınmış olup yeni adresinin bilinmediğinden bahisle" iade edildiği, bunun üzerine sanığın adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca göre kararın tebliğ edildiği ve yapılan tebligat işleminde usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresine usulüne uygun bir şekilde 20.06.2008 tarihinde tebliğ edildiği, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.12.2017 tarihinde geçerli mazereti olmaksızın sanık müdafiinin temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1616, Karar No: 2020/1245, Tarih: 18.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/1616 E.  ,  2020/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik

istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre örgüt liderinin talimatı üzerine katılım hesabı açma, mevduat artışı, para yatırma vb. hesap hareketliliği olmayan sanık ...’ın sırf ...'da hesabının bulunmasının ve sanıkların çocuğunu örgüte müzahir okula göndermelerinin örgütsel faaliyetler olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18167, Karar No: 2014/698, Tarih: 14.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18167 E.  ,  2014/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.11.2012 tarih ve 2011/583-2012/712 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Internatıonal Şirketi'ne izafeten ... İnternational Taş. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan 3 kap emtianın...'dan Türkiye'ye taşınmak üzere davalı ... International A.Ş. ve .. International Inc. tarafından tedarik edilen hava aracına yüklenerek fiili taşımasının davalı... tarafından gerçekleştirildiğini, emtianın varma yerine ulaştığında 2 kap eksik teslim edildiğini, zarar tutarının müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, zarardan dolayı davalıların ağır kusurlu olduklarını belirterek 69.605,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Daval... vekili, Varşova Konvansiyonu m.31/2 hükmüne uygun olarak kayıp ve hasara ilişkin yazılı ihbarın yapılmadığını, müvekkilinin kayıp kargo nedeniyle ortaya çıkan zarara karşılık olarak 1.996,52 USD ödeme yaptığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, davanın yalnızca asıl taşıyıcıya yada alt taşıyıcıya açılabileceğini, ... International A.Ş'nin ... Internatıonal Inc.'nin acentesi olduğunu, doğrudan doğruya ... International A.Ş'ye dava açılamayacağını, taşıma işinin fiilen diğer davalı ... şirketi tarafından yapıldığını, müvekkillerinin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşımaya ilişkin 2 adet yük senedinin bulunduğu, ilk taşıma ilişkisine göre ...

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşımaya ilişkin 2 adet yük senedinin bulunduğu, ilk taşıma ilişkisine göre ...

Internatıonal Inc. şirketinin sigortalıya karşı taşıma borcu altına girdiği, ancak taşımayı bizzat kendisi yapmayarak yükü diğer davalı ... şirketine taşıttığı, sigortalının yanlızca ilk taşıma ilişkisinin tarafı olup, davalı ... International A.Ş. ve .. ... şirketi ile arasında taşıma ilişkisi bulunmadığı, gönderenin taşıma sözleşmesinden kaynaklanan haklarını yanlızca kendi akidine karşı ileri sürebileceği, ancak davalı ... International A.Ş.'nin somut olayda taşıma ilişkisine aracılık ettiği ve ... International Inc. şirketinin acentesi sıfatıyla hareket ettiği, taşıyıcıya bildirim yapıldığına dair delil bulunmamakla birlikte, yükün %80 oranında teslim edilmemesinin ağır kusur teşkil edeceği gerekçesiyle davalılar ... ve ... International A.Ş. yönünden husumet yokluğundan davanın reddine, davalı ... İnternational Inc. yönünden davanın kabulü ile, 69.605 TL'nin 16/10/2009 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... International Inc. izafeten ... International A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Internatıonal Şirketi'ne izafeten ... İnternational Taş. ve Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Internatıonal Şirketi'ne izafeten ... İnternational Taş. ve Tic. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.719,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Internatıonal Şirketi'ne izafeten ... İnternational Taş. ve Tic. A.Ş'den alınmasına, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1038, Karar No: 2024/1734, Tarih: 22.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1038 E.  ,  2024/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1396 E., 2023/2511 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/468 E., 2023/83 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 15.06.2017 tarihli ilamı ile boşandığını, babasının ise 09.08.2016 tarihinde vefat ettiğini, boşanma sonrası hiçbir geliri olmadığı için babasından kalan maaşı alabilmek için başvuru yaptığını, davalı Kurum tarafından yapılan inceleme ve araştırma sonucunda davacının muvazaalı boşanma gerçekleştirdiğinden bahisle maaşının kesildiğini, müvekkilinin eski eşi ...'den yükümlülüklerini ve sorumluluklarını yerine getirmediği için ve aile içinde huzursuzluğun hat safhaya çıkması nedeniyle boşandığını, boşanma davasında müşterek çocuğun velayetini davacının aldığını, davacının Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi'nin tanzim etmiş olduğu 11.05.2017 tarihli Engelli Sağlık Kurulu raporundan da anlaşılacağı üzere %38 oranında engelli olduğunu ve kendi bakımını dahi gidermekte zorlandığından müşterek çocuk Kübra'nın kendisine yardım ettiğini, müşterek çocuk Kübra'nın eğitim giderleri ile davacı müvekkilinin sağlık giderleri ve ikamet etmiş oldukları evin giderlerinin de davacı müvekkilinin babasından kalan maaşı ile karşılandığını, davacının kızı Kübra ile eski eşi arasında görüşmenin şahsi münasebet tesisi sebebiyle devam ettiğini, ancak davalı Kurumca bu durumun fiilen birliktelik devam ediyor gerekçesi ile maaşın iptaline karar verildiğini, davacı ile eski eşi arasında fiilen hiçbir bağlantı ve görüşme olmadığını, birlikte de yaşamadıklarını, davacının eski eşinin müşterek çocuk Kübra ile görüşmek için birkaç defa Kırıkkale iline geldiğini ve müvekkilinin evinin dışında başka bir yerde çocuğu ile görüşüp gittiğini, davacı ile eski eşinin birlikte yaşaması için aynı yerde ikamet ediyor olmaları gerektiğini, davacının eski eşinin ikamet adresinin "....Mah. .... Bulvarı No:41 İç Kapı No: 1 ..../İzmir" olduğunu ve burada ikamet ettiğini, davacının almış olduğu maaşın haksız ve hukuka aykırı olarak kesildiğini, davalı Kurum tarafından yapılmış olan işlemin hukuka aykırı olduğunu belirterek davacının davalı Kurumca kesilen yetim aylığının kesilme tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte tekrar bağlanarak ödenmesini, kesilme tarihi itibariyle dava sonuna kadar ihtiyati tedbir yoluyla ödenmesini ve davalı Kuruma borçlu bulunmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurumun denetim tarihi olan 13.10.2017 tarihinden sonra davacının boşandığı eşi ...'in 23.10.2017 tarihinde ikametgah adresini değiştirdiğini ve yeni adresini "....Mahallesi,.... Bulv. No:41/l ..../İzmir" olarak bildirdiğinin tespit edildiğini, buna karşılık ...'in 31.10.2017 tarihinde Kırıkkale Üniversitesi Hastanesinde, 28.11.2017 tarihinde Kırıkkale Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesinde tedavi gördüğünü ve 31.10.2017 tarihli tedavisinde hasta adresi olarak davacının ikamet adresi olan "... köyü, Gündoğdu Mevkii, Prof. .... Sok., No:39/l ..../Kırıkkale" adresinde yapılan araştırmada davacı ile ...'in kızlarıyla birlikte bu adreste yaşadığının, ...'e ait aracın evin önünde park halinde olduğunun, boşanma hakkında bilgi sahibi olmadıklarının tespit edildiğini, ...'in ikamet ettiği iddia edilen "... köyü, ... Mevkii, .... Sok. No: 18 Merkez/Kırıkkale" adresi çevresinde yapılan araştırmalarda ise ...'in çevre sakinleri tarafından tanınmadığı, böyle bir adresin bulunmadığı, ilgili şahsın kayınbabasının evinde eşi ve çocuğuyla birlikte yaşadığı ve boşanmadan haberdar olmadıklarının tespit edildiğini, davacının müvekkili Kurum denetmenlerine vermiş olduğu ifadesinde, eski eşinin çocuğunu görmek için ara sıra gelip geceleri de kaldığını beyan ettiğini, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde karı koca olarak beraber yaşadıklarının açıkça ortada olduğunu, ayrıca tüm bunların yanı sıra şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanma kararı alan tarafların sırf çocukları için bir arada kaldığını kabul etmenin de hayatın olağan akışına açıkça aykırı olduğunu, davacı tarafından verilen bu ifadenin dava konusu uyuşmazlığın ikrarı niteliğinde olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurum işleminin hatalı olmadığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; gelen yazı cevaplarına göre davacı ile eski eşinin birlikte yaşadıklarına dair hiçbir tespit olmadığını, tek aleyhe tespitin eski eşinin Kırıkkale'de tedavi olması gösterilmiş ise de çocuğunun ziyarete geldiğinde hastaneye gidebilmiş olacağını, dinlenen tanıkların da tarafların fiilen ayrıldıklarını, hiç bir araya gelmediklerini, arada sırada çocuğunu görmek için geldiğini, onunla da dışarıda görüştüğünü beyan ettiklerini, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Güvenlik Denetmeninin düzenlediği inceleme raporu ve rapor ekindeki bilgi-belgelerden, dinlenen kamu tanık beyanlarından, adres hareketlerinden, kolluk araştırmalarından ve kayıtlarından davacının boşandıktan sonra eşiyle birlikte yaşamaya devam ettiğinin sabit olduğu, 5510 sayılı Kanun'un 59/2 nci maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediği gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığını belirterek yetim aylığının kesilmesine ilişkin olarak tesis edilen işlemin iptali ile yeniden yetim aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/212, Karar No: 2023/678, Tarih: 20.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/212 E.  ,  2023/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2183- 30

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...’in kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81, 29, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.11.2017 tarihli ve 11-289 sayılı hükme yönelik olarak sanık müdafisi ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 21.03.2018 tarih ve 224-266 sayı ile;

“(...) 1- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin emsal teşkil eden 04.04.2016 tarih ve 2016/941 esas 2016/1714 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sanık ...'in yaşı küçük çocuk ...'i nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında 6284 sayılı Yasa’nın 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçların zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği hâlde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan, dolayısıyla katılan sıfatını alacak tarafın sunacağı delillere karşı sanığa savunma hakkı tanınmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Ölenin doğum tarihi dosya içeriğine göre 06.07.1998 olduğuna göre sanık hakkında TCK 82/1-e madde ve fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Ölen ve arkadaşının sanık ve arkadaşlarının bulunduğu sokaktan geçtikleri sırada, sokakta bulun bir çocuğun kendilerine ‘Suriyeliler’ diye bağırması üzerine dönerek ‘Ne diyorsunuz, bize mi dediniz?’ demeleri üzerine sanık ve arkadaşları ile ölen ve arkadaşı arasında tartışma olduğu ve konuşmak için civardaki karanlık sokağa gittiklerinde sanığın maktul ve arkadaşının boyunlarından tutup kafalarının birbirine vurmasından sonra kavganın başladığı ve suça konu neticenin bu olaydan sonra gerçekleştiği değerlendirildiğinde ölenden sanığa yönelik bir haksız eylem bulunmadığı hâlde hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması,” isabetsizliklerinden bozulmasına, dosyanın İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesince 08.06.2018 tarih ve 177-197 sayı ile; sanığın eyleminin nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 82/1-e, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.