muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2299, Karar No: 2014/10322, Tarih: 02.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2299 E.  ,  2014/10322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30/05/2013 tarih ve 2012/146-2013/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin .... olarak adlandırılan gümrük hattı dışı eşya satış mağazası işletmeciliği yaptıklarını, parfüm ve kozmetik ürünlerini satıp pazarlayan davalının 2006 yılından beri ....'lardan Ürün Taşımayın! Cok Özel Fiyatlar, Özgür Alışveriş Burada!", "....'in Gözde kozmetik mağazalarından ...., ürün fiyatlarını havaalanları ve sınır kapılarındaki ....la aynı düzeye çekti." şeklinde basın ilanları verdiğini, mağazalarının içinde de aynı ibareleri bulundurduğunu, ancak bu ilanların gerçeği yansıtmadığını, zira davalının ....dan daha pahalıya satış yaptığını, mağazasında bulunan free shop ibaresinin de tüketiciyi yanılttığını, davalının bir free shop mağazası sanılacağını, ilanların gerçeği yansıtmayan karşılaştırmalı reklam vasfında olduğunu, tüm bu eylemlerin müvekkilleri aleyhine haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ile men'ini, ilanların kaldırılmasını, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kendisini "gümrüksüz satış mağazası" olarak tanıtmadığını, .... ibaresi taşıyan tescilli markaları nedeniyle müvekkilinin bu ibareyi kullanabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının reklamlarında kulandığ ibaresi ile.... tüketicide gümrüksüz satış mağazalarındaki gibi ucuz fiyata mal satacağı kanaatini oluşturduğu, .... ibaresini de taşıyan markayı kullanarak yaptığı açıklamalarda tüketicinin bilgi eksikliğinden kaynaklanacak yanlış algılamaya sebep olacağı, davalının aynı fiyata ürün sattığı şeklinde reklam ve tanıtım yapmasının, ürün ve hizmetler için tescil ettirdiği free shop ibaresini reklam ve promosyonlarında tasviri nitelikte yanıltıcı ve piyasada karışıklığa yol açacak şekilde kullandığı, yapılan mukayeseli reklamın yasal olmadığı gerekçesiyle davalının haksız rekabette bulunduğunun tespitine, haksız rekabetin önlenmesine, belirtilen ifade ve tanıtımların davalı tarafından kullanımının men'ine, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/06/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, abartılı ve yanıltıcı reklamlar yoluyla yapıldığı ileri sürülen haksız rekabetin tespiti ve men'i, ref'i ve kararın ilanı istemlerine ilişmektedir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalının "Free Shop" ibaresini de içeren tescilli markasının bulunması, söz konusu markanın yapılan reklamlarda kullanılmasının marka sahibi açısından 556 sayılı KHK kapsamında bir hakkın kullanımı niteliğinde bunun haksız rekabete yol açtığının ileri sürülemeyecek olması, öte yandan davalı tarafından yapılan reklamlarda kullanılan ifadeleri, davacı ve/veya aynı iştigal sahasındaki başkaca işletme sahiplerini kötüleyici, tüketiciyi aldatıcı, yanıltıcı olarak kabul etmenin mümkün olmadığı, bilirkişi raporunda yer verilen karşılaştırmalı fiyat tablosunda da, davalı tarafından satılan ürünlerin vergi hariç fiyatlarının davacı işletmedeki fiyatlarla aynı ve hatta daha düşük seviyede olduğunun gözlenmesi gibi olgular gözetildiğinde davanın reddi gerektiği kanısında olduğumdan Daire çoğunluğunun kararın onanması yolundaki görüşüne iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/1236, Karar No: 2013/4319, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1236 E.  ,  2013/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan üzümün (kapama bağ) kuru şartlarda 2011 yılı itibariyle (ağaç başına değil) dekar başına ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/713, Karar No: 2012/561, Tarih: 26.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/713 E.  ,  2012/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanın, dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazını, dava dışı kişiyi aracı (ara malik) kılarak ve satış suretiyle davalı oğluna intikal ettirdiğini, ancak işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve miras payı oranında tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, 17 yaşından beri Almanya'da çalışmakta olduğunu, kazandığı paraları muris babasına göndererek iki adet arsa satın aldığını, tapu kayıtlarının miras bırakan adına oluşturulduğunu, bilahare gönderdiği paralarla inşaat yaptırdığını, bu aşamada yapılan temliki işlemlerlede kayden malik hale geldiğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.09.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil C. T. ve vekilleri Avukat Z.. A., Av. M. A..çile temyiz edilen vekili Avukat Ö. M. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların ortak miras bırakanı H..’nin 11.08.1975 tarihinde üçüncü kişiden edindiği 1237 ada 27 sayılı parseldeki 450/535 payını ve aynı ada 29 sayılı parselde eşi F..’dan 16.08.1983 tarihinde iktisap ettiği 100/422 pay ile üçüncü kişiden 28.3.1984 tarihinde satın aldığı 35/422 payı, 22.07.1992 tarihinde ve satış suretiyle dava dışı H.. Ş..’a temlik ettiği, H..’nin de 27 ve 29 sayılı parseldeki anılan payları 05.08.1992 tarihinde aynı şekilde davalıya devrettiği, bilahare 1237 ada 27 ve 29 sayılı parsellerin imar uygulaması görerek çekişme konusu 5323 ada 3 parsel sayılı taşınmazın oluştuğu ve davalının bu imar parselinde kayden paydaş olduğu; davacı ile davalının baba bir, anne ayrı kardeş oldukları; miras bırakanın davalı dışında F..’dan olma başka bir oğlunun daha bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan temliki işlemlerin kendisinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, kendi miras payına hasren eldeki davayı açmıştır.

Davacı, anılan temliki işlemlerin kendisinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, kendi miras payına hasren eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; gerek davalının savunması, gerekse ara malik Hayriye’nin beyanlarına göre temliklerin bedelsiz olduğu sabittir. Öte yandan; davalının, taşınmazın bedelini kendisinin ödediği halde miras bırakan adına sicil oluşturulduğuna ilişkin, inanç sözleşmesine dayanan savunması da yazılı delille kanıtlanamamıştır. Kaldı ki; davalı 1963 doğumlu olup, 27 sayılı parselde miras bırakanın adına sicil kaydı oluştuğu tarihte 12 yaşındadır.

Diğer taraftan; davalının taşınmaz üzerindeki binada varsa kişisel bir hakkı, bunun ayrı bir dava konusu yapılabileceği de kuşkusuzdur.

O halde, anılan bu olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Diğer taraftan; davalının taşınmaz üzerindeki binada varsa kişisel bir hakkı, bunun ayrı bir dava konusu yapılabileceği de kuşkusuzdur.

O halde, anılan bu olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2990, Karar No: 2022/16525, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2990 E.  ,  2022/16525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

...

1) Sanıklar hakkında “sahte fatura kullanma“ suçundan açılan kamu davalarında; sanıklar ... ve ...’nin savunmalarında, işlerle fiilen ilgilenen kişinin ... olduğunu beyan etmelerine karşın, sanık ...’nin yüklenen suçu kabul etmemesi ve ... hakkında dava şartı olan mütalaanın bulunmadığının anlaşılması karşısında;

a) Kozan Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2015 tarihli, 2015/670 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2010,2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılmış ise de; dosyada mevcut mütalaanın sanıklar ... ve ... hakkında olduğu, sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla, mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda dava şartı yokluğu nedeni ile davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

c) Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

e) Faturaları düzenleyen kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdikleri, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması, yasaya aykırı,

e) Faturaları düzenleyen kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdikleri, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması, yasaya aykırı,

2) Sanık ... hakkında mütalaa verilmesi ve sanıklar hakkında sahte fatura kullanma suçunun sübutu halinde ise; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorun luluk bulunması, bozmayı gerektirmiş,

3) Kabule göre de; sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı, suç ve hüküm tarihi itibarıyla her takvim yılında işlenen eylemlerin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... Bilgilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6757, Karar No: 2010/13800, Tarih: 15.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6757 E.  ,  2010/13800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi dahilinde kaldığı iddiasıyla tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliğine göre temyiz incelemesi Dairemizin görevi içinde olmayıp Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10242, Karar No: 2008/10858, Tarih: 13.10.2008

**9. Ceza Dairesi         2008/10242 E.  ,  2008/10858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Karar Tarihi :

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükümde yer alan ağır para cezalarının, adli para cezasına dönüştürülmesi gerektiğininin gözetilmemesi,

2-Lehe yasa değerlendirmesi sırasında yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5.5.2005 tarih ve 2002/418 esas 2005/245 karar sayılı hükümdeki "ağır para cezası" ibareleri kaldırılarak yerine "adli para cezası" denilerek ve 27.9.2007 tarihli hükümdeki yargılama gideri ile ilgili kısmın hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1376, Karar No: 2017/7273, Tarih: 05.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1376 E.  ,  2017/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümle ilgili olarak; eylemin gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin kabul edildiği ve buna uygun olarak “TCK’nın 116/2. maddesi yollamasıyla 116/4. maddesi uyarınca” biçiminde hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş; suça sürüklenen çocuğun gözaltında geçirdiği sürenin dava konusu suça ilişkin olduğunun tespit edilmesi halinde TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6142, Karar No: 2020/2295, Tarih: 18.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6142 E.  ,  2020/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 157/1, 62, 52, 53 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin en son para verildiği tarih olan 19/10/2012 tarihi yerine 12/09/2012 tarihi olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın müşteki ...’un işyerinden kiraladığı aracı kiralama süresi bitmesine rağmen müştekiye teslim etmemesi şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde kamu davasının açılması mümkün görülmüştür.

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; sanığın taahhüt ettiği edimini yerine getirmemesi sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın araba almak isteyen katılana icralık otomobilleri ihale ile ucuz fiyata aldığını, kendisine yardımcı olabileceğini söylediği, katılan ile anlaştığı, daha sonra katılana istediği marka otomobili bulduğunu söyleyip ihale teminat bedeli adı altında 2.200 TL, sigorta bedeli adı altında 1.000 TL, masraf adı altında 2.500 TL tutarında belirli aralıklarla para aldığı, daha sonra otomobili getireceğini söyleyip kendisinin kiraladığı otomobili katılana teslim ettiği, 17.500 TL satış ücreti aldığı, birkaç gün sonra bir yanlışlık olduğunu söyleyip katılana teslim ettiği kiralık otomobili geri aldığı, yerine katılan için aldığı otomobili getireceğini söylediği, ancak otomobili getirmeyip katılandan aldığı ücretleride iade etmediği, bu suretle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda katılandan çeşitli bahanelerle para alınması nedeniyle TCK'nun 43/1 maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda katılandan çeşitli bahanelerle para alınması nedeniyle TCK'nun 43/1 maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.