muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12566, Karar No: 2023/2630, Tarih: 11.05.2023

2.Sanık suçlamaları inkâr etmiştir.

3.Adlî tıp raporu, zarar tespitine ilişkin tutanak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın dayısı olan şikâyetçi ...'i elindeki bıçak ile yaraladığına ilişkin adlî tıp raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak Mahkemenin kabulünde ve sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu uzlaşma kapsamına alınmış ise de, bu suçun aynı Kanun'un 86/3-e maddesine uyan kasten yaralama suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. fıkrası uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığı halde, yine hüküm tarihinden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/3. fıkrasına ''birlikte'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''aynı mağdura karşı'' ibaresinin eklenmesi ve bu nedenle farklı mağdura karşı işlenen 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/1260 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/1260 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA,

B.Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/1260 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4135, Karar No: 2020/1467, Tarih: 26.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/4135 E.  ,  2020/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermenin ve BankAsya'daki mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/106, Karar No: 2014/17740, Tarih: 30.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/106 E.  ,  2014/17740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu cihetle; VDENR-2008-704/38 sayılı Vergi Suçu raporunda, mükellef şirketin tarh dosyasının tetkikinde isteme konu olan 2003-2004 yıllarına ait defterlerin tasdiki ve belge basım formuna ilişkin bildirimlerin bulunmadığı, ancak bu yıllara ilişkin mal ve hizmet alımları için verilen Bs bildirimlerinden fatura düzenlendiği ve basıldığının sabit olduğu kabul edilmesine rağmen bu faturaların dosya içerisine alınmadığı, Bs bildirimlerinin tek başına fatura basıldığına doğrudan delalet etmeyeceği gözetilerek, defter ve belgelerin varlığına dair başkaca tespitlerin bulunup bulunmadığı ilgili idareden sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Gerekçede takdiri indirim yapıldığının belirtildiği halde, hüküm fıkrasında TCK'nun 62. maddesi uygulaması gösterilmeden 300 gün üzerinden paraya çevrilmesi,

b- Defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, sanığın kamu zararını karşılamadığı ve cezanın paraya çevrilmesi şeklindeki yerinde ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13017, Karar No: 2015/20445, Tarih: 04.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/13017 E.  ,  2015/20445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .................. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde teknisyen olarak çalışmakta iken 28.04.2014 tarihinde iş sözleşmesinin geçici iş görmezlik ödeneklerinin mahsup için işverene iade edilmediği gerekçesiyle haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini, asıl fesih nedeninin sendikal faaliyet olduğunu belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, feshin sendikal nedene dayanmadığını, davacının geçici iş görmezlik ödeneklerinin mahsubu için işverene iade edilmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davalı işverenin dayandığı fesih sebebinin geçerli bir fesih sebebi olmayıp davalı işveren tarafından feshin geçerli nedenle yapıldığının ispatlanamadığı, davalı işyerinde sendikal faaliyetlerin başlamasından sonra sendikalı 34 işçinin iş sözleşmelerinin feshedildiği, 56 işçinin sendika üyeliğinden istifa ettiği ve iş sözleşmesinin feshini gerektirecek geçerli hiçbir sebep olmadığı ve feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işverence feshin geçerli nedene dayandığı kanıtlanmadığından mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygundur.

Ancak, feshin sendikal nedenle yapılıp yapılmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir.

İşverenin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesini sendikal nedenlerle feshetmesi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacının sendikal tazminat talebinin kabulüne karar verilmiş ise de ilgili sendika cevap yazısından, davacının fesih tarihinden iki yıl önce sendikaya üye olduğu, sendikanın işyerinde yeterli çoğunluğa ulaştığı, halen işyerinde sendikalı çalışanların bulunduğu davacının sendikal nedeni somut olarak kanıtlayamadığı anlaşıldığından feshin sendikal nedene dayandığının kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 266.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21097, Karar No: 2013/11948, Tarih: 30.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21097 E.  ,  2013/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında: TCK’nın 85/1, 62, 53/1-2-3.maddeleri gereğince mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geribırakılmasına,

Sanık ... hakkında: TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi gereğince itiraza tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, merciide yanılmanın CMK.'nın 264.maddesi uyarınca başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından gereğinin merciince yerine getirilmesine,

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmedilen hapis cezasının paraya çevrilmesinin dayanağı olan TCK 50/4. ve hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile paraya çevirme işleminde uygulanan TCK’nın 52/2. maddesinin hükümde gösterilmemesi,

2-Sanığa verilen para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (4). paragrafında yer alan "TCK'nun 50/1"a" maddesi" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nun 50/1"a-4 maddesi" ibaresinin yazılması,“günlüğü” ibaresinden önce gelmek üzere “910 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın TCK’ nın 52/2. maddesi gereğince ” ibaresinin

yazılması, hüküm fıkrasının (5). paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer ay arayla 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10335, Karar No: 2019/22252, Tarih: 12.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/10335 E.  ,  2019/22252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 13.10.2008 tarihinden itibaren davalıya ait beton santralinde mikser operatörü olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasının davalı tarafından işten çıkarıldığı 07.05.2012 tarihine kadar aralıksız devam ettiğini, işten haklı neden olmaksızın çıkarıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili, ücret ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirkette 05.12.2008 tarihinde transmikser operatörü olarak çalışmaya başladığını, 11.05.2012 tarihinden itibaren hiçbir mazeret bildirmeden üst üste 5 gün işe gelmeyen davacıya işe gelmemesinden dolayı iş akdinin feshedileceğine ilişkin .... Noterliği'nin 17.05.2012 tarih ve 13625 yevmiye sayılı ihtarnamesinin gönderildiğini, ihtarnameye rağmen davacının işe gelmediği gibi hiçbir mazeret de bildirmediğini, iş akdinin haklı nedenle 23.05.2012 tarihinde feshedildiğini, dava dilekçesindeki iş akdinin feshine ilişkin iddiaları kabul etmediklerini, davacının dava dışı Mert Beton şirketinde çalıştığı dönemlerdeki alacağından müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, işe gelmeme tarihine kadar işlemiş bakiye ücret alacağının banka hesabına yatırıldığını, dönem bordrolarından da görüleceği üzere fazla mesai ücretlerinin de maaş ile birlikte ödendiğini, resmi ve dini bayramlar ve hafta sonlarında müvekkili şirkette çalışma yapılmadığını, zaman zaman hafta sonu çalışması yapıldığı takdirde bunun karşılığında hafta içi izin kullandırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, ücret ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hasılata bağlı günlük yevmiyeli olarak çalışan işçilerin yevmiyelerinin miktarı günlük çalışma süresine bağlı olup, ne kadar çok çalışılırsa yevmiye artacağından çalışılan tüm saatlerin normal ücreti yevmiye içerisinde alındığından fazla çalışma ücretinin zamsız tutarının yevmiyenin içinde ödendiği kabul edilerek fazla çalışma ücretinin sadece %50 zamlı kısmı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, mikser operatörü olarak görev yapan davacının sefer başına prim aldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle işçinin fazla çalışma ücretinin sadece %50 zamlı kısmının hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiğinin gözden kaçırılması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.