muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4218, Karar No: 2018/11316, Tarih: 12.11.2018

Davalı,davada husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini,davacı ile 01/02/2012 başlangıç tarihli 5 yıllık kira sözleşmesi imzaladıklarını, ancak ihtiyaç sebebiyle kiralanan iş yerini 04/11/2014 tarihinde dava dışı olan şirkete sattığını ve tapuda devrin gerçekleştirildiğini, kira sözleşmesinin ayni hak olan mülkiyet hakkının tasarrufunu engelleyen ve sınırlayan bir sözleşme olmadığını, diğer yandan TBK'nun 310. maddesi gereğince yeni malikin kira sözleşmesinin tarafı olur düzenlemesine yer verildiğini, bu hüküm gereğince kiralanan yeri üçüncü kişi olan şirkete satması neticesinde yeni malikin kira sözleşmesinin tarafı haline geldiğini, eski malik olan kendisi ile kiracı arasındaki kira ilişkisinin kiralanan yerin satıldığı tarih olan 04/11/2014 tarihinde son bulduğunu,sözleşmenin taraflarının kiracı olarak davacının, kiraya veren olarak dava dışı ... Ürünleri İth. İhr. San. Tİc. Ltd. Şti haline geldiğini, sözleşmeye uyma yükümlülüğünün bu şirkete ait olduğunu , kaldı ki her ne kadar yeni malik tarafından davacı kiracıya yeni iktisap ve ihtiyaç nedeniyle tahliye talepli ihtar çekilmiş ise de, kiracının söz konusu kiralanan yeri tahliye etme yükümlülüğü bulunmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;Türk Borçlar Kanunun 310. Maddesi gereğince davanın; davalının husumeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava; kiracının, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu imalat bedellerinin sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince iadesi istemine ilişkindir.

Kural olarak kiracı tarafından kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu imalat bedellerinin dava tarihi itibarıyla uygulanması gereken vekâletsiz işgörme ( BK m. 414) ve sebepsiz zenginleşme (BK m. 61 vd.) hükümlerine göre kiraya verenden istenmesi mümkündür. Yerleşik uygulama, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 527. maddesi ( mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun, 414. maddesi ) kapsamında vekâletsiz iş görme hükümlerine göre kiraya verenden isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle kiracı kiralananda kalan ve kiraya veren tarafından benimsenen imalat için sebepsiz zenginleşilen oranında ve yapıldıkları tarih itibarıyla rayiç bedeller üzerinden bedelin tazminini talep edebilir.

Somut olayda;ilgili 818 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davacı birlik ile davalı arasında 01/02/2012 tarihinden başlayarak 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralandığı, davalı tarafın kira sözleşmesi bitmeden 04/11/2014 tarihinde dava dışı üçüncü kişi olan ... Ürünleri İth. İhr. San. Tİc. Ltd. Şti'ye söz konusu taşınmazı sattığı ve tapuda devir işlemlerinin gerçekleştiği anlaşılmaktadır.Mahkemece her ne kadar ’’ davacı ile davalı arasında 01/02/2012 tarihinde 5 yıllığına imzalanan kira sözleşmesi henüz bitmeden davalı tarafından 04/11/2014 tarihinde satış işlemi gerekleştirilerek üçüncü kişi olan ... Ürünleri İth. İhr. San. Tİc. Ltd. Şti'ye sattığı, satış tarihi itibariyle artık kira sözleşmesinin tarafı olan ... Ürünleri İth. İhr. San. Tİc. Ltd. Şti'nin artık kiracısı olan davacıya ... 5. Noterliği’nin 14/11/2014 tarih ve 33917 yevmiye sayılı ihtarnamesiyle yeni iktisap ve ihtiyaç nedeniyle tahliye talebinde bulunduğu, halen kira sözleşmesinin devam etmesine rağmen kiracı davacının tarafına tebliğ edilen ihtarname sonunda tahliye etme yükümlülüğü bulunmamasına rağmen dava konusu taşınmazı rızası ile tahliye ettiği, davalı ile davacı arasındaki kira akdi ilişkisinin sona erdiği belirtilerek Türk Borçlar Kanunu’nun 309 ve 310. maddesi gereğince davanın husumet yokluğundan davanın reddine’’ karar verilmiş ise de,davacı kiracı yukarıdaki maddeler mucibince davaya konu taşınmaza kendi ihtiyacı için ve işinin gereği olarak kiralanana yapmış olduğu değer arttırıcı imalat bedelini kiraya veren davalıdan isteyebileceğinden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla mahkemece,davacının yaptırdığını belirttiği tadilatlara ilişkin konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak davacı kiracı tarafından yapıldığı ileri sürülen faydalı ve zorunlu masraflardan sökülüp götürülmesi mümkün olmayan, kalıcı ve davalı kiraya veren tarafından benimsenen imalatların nelerden ibaret olduğu, ayrıntılı olarak tespit edilerek, bu imalatların imal tarihleri itibarıyla değerinin belirlenmesi, davacı kiracının bu taşınmazı tahliye tarihi de dikkate alınıp kalan kira süresi ile orantılı olarak tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20224, Karar No: 2013/20099, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20224 E.  ,  2013/20099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 2010 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin mahallinde 13.03.2010 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Kooperatif olarak kurulan Şirindostlar isimli sitede ikamet eden katılan tarafından sitenin bahçesine dikilen ağacın, aynı sitede ikamet eden sanık tarafından kesildiğinin iddia edildiği olayda; oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; kooperatif genel kurulu tarafından, adı geçen sitenin elektirik enerjisi kullanımında ferdi abonelik sistemine geçilmesine karar verilerek altyapı çalışmalarına başlanıldığı, elektirik kablolarının söz konusu ağacın bulunduğu yerden geçmesi zorunluluğunun bulunması ve elektrik kablolarının sitenin alanına döşenebilmesi amacıyla site yönetiminin talebi doğrultusunda ağacın kesildiğinin

anlaşılması karşısında; sanığın, eylemini mala zarar verme kastıyla gerçekleştirmediği dikkate alınarak verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8990, Karar No: 2024/8932, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8990 E.  ,  2024/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1222 E., 2024/1309 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/857 E., 2023/43 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı tarafından istinaf talebinde bulunulmuş, İlk Derece Mahkemesi ek karar ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2024 tarihli ek kararı ile davalının istinaf başvurusu sürede olmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, İlk Derece Mahkemesi ek ve asıl kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi ek kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesini tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi ek kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 342 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi ek kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 342 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14259, Karar No: 2019/6323, Tarih: 20.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14259 E.  ,  2019/6323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacı çocuk Barış'a çarpmasıyla oluşan kazada bacağı kırılan davacının aylarca okuluna gidemediğini, malul kalma riski bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 500,00 TL. maddi ve davacılar için toplam 8.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı tarafın maddi zararı yargılamanın devamı sırasında davalı ... şirketi tarafından yapılan ödemeyle karşılandığından, konusu kalmayan maddi tazminat isteminin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davacı ... için 5.000,00 TL., Filiz için 3.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 409,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2620, Karar No: 2019/857, Tarih: 18.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/2620 E.  ,  2019/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

17/12/2012 tarihinde saat 08.00 sularında ...'ın ölüm olayı ile ilgili olarak şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7’nci Kolordu Komutanlığı Askerî Savcılığınca verilen 17/01/2014 tarihli ve 2012/1400 soruşturma, 2013/541 esas, 2014/5 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Hava Kuvvetleri Komutanlığı 2’nci Hava Kuvveti Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 13/08/2014 tarihli ve 2014/1328 esas, 2014/198 Müt. sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Diyarbakır Jandarma Bölge Komutanlığı Harekât Komutanlığı 2 Mknz Tb. K.lığı ... üst bölgesinde rütbeli personele ait misafirhanelerde Astsb. Çvş. ... ve Astsb. Çvş. ...’in birlikte kaldıkları odada ...'ın ateşli silahtan çıkan merminin göğsünden girip sırtından çıkması sonucu öldüğü, otopside maktulün sol juguler bölgede katatrer izi, sağ el sırtında 3, 4 ve 5. parmaklarda ve sol el 3. parmak sırtında yaralanma olduğu, olayda kullanılan silahın ...’e ait olduğu, olay yerinde elde edilen silah ve 2 adet kovan, 2 adet mermi çekirdeğinin belirtilen silahtan ateş edildiği, maktulün üzerinden çıkan giysiler gönderilerek aldırılan Ankara Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 11/02/2012 tarihli ekspertiz raporuna göre atışın uzağa yakın atış olarak değerlendirildiği, müteveffa ve şüpheli ...'den alınan el svaplarında atış izine rastlanmadığı, ...'ın elinde ve üstünde svap izleri bulunduğu, ...'ın silah bakım teknisyeni olduğu, ekspertiz raporunda olay sonrası ele geçirilen “... Bçvş beni affedin ben bu utançla kimsenin yüzüne bakamam ailemde böyle öldüğümü bilmesin, ...” (kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ... olduğu Ekspertiz Raporunda Kabak şeklinde geçtiği belirtilmiş) şeklindeki intihar notundaki yazının şüpheli ...'e ait olmadığı, maktulün yazılarına benzediğinin belirtildiği, maktulün ölümü P. Çvş....’a ait cep telefonunun maktul tarafından çalındığı ve bu olay nedeniyle de intihar ettiği değerlendirerek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

Maktulün ölü bulunduğu odanın kilitli olan kapısını nasıl açtığı konusunun, maktulün vücudundaki yara izleri ve olay yeriyle ilgili tüm teknik bulgulara nazaran Adlî Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi tarafından açıklığa kavuşturulması gerektiği,

Olay sırasında içtima alanında bulunan askerlerden ...’ın 15/05/2014 tarihli ifadesinde; tek el silah sesi duyduğunu, bu sesi o anda içtimada bulunanların hepsinin de duyduğunu söylediği, oysa olay yerinde iki adet boş kovan ve iki adet mermi çekirdeği bulunduğu, bu durumda tanıklara kaç el silah sesi duyduklarının sorularak çelişkinin giderilmesi gerektiği, keza maktulün, şüpheli ... ve ...’ın kaldıkları odada silah bulunduğunu nereden nasıl bildiği hususunun da araştırılması gerektiği,

Olay sırasında içtima alanında bulunan askerlerden ...’ın 15/05/2014 tarihli ifadesinde; tek el silah sesi duyduğunu, bu sesi o anda içtimada bulunanların hepsinin de duyduğunu söylediği, oysa olay yerinde iki adet boş kovan ve iki adet mermi çekirdeği bulunduğu, bu durumda tanıklara kaç el silah sesi duyduklarının sorularak çelişkinin giderilmesi gerektiği, keza maktulün, şüpheli ... ve ...’ın kaldıkları odada silah bulunduğunu nereden nasıl bildiği hususunun da araştırılması gerektiği,

20/06/2014 tarihli bilirkişi raporunda 2 adet mermi çekirdeğinin bulunduğu, ilk atışın dışa doğru atıldığı ve kapıyı delip koridorda bulunduğu, 2. atışın da vücuda girip çıktığı, atışın uzağa yakın atış olduğu, atışın 4 cm ile 100 cm arası olduğu, olayda kişinin kendisine karşı bu eylemi yapabileceği veya başkasının zorlamasıyla da veya başkası tarafından da yapılabileceğine dair rapor sunulduğu, maktulün el svaplarında atışın artıklarına rastlanmadığı dikkate alındığında, şüpheli ve tanık ifadeleri ile olay yerinin teknik bulgularına ait bilgiler Adlî Tıp Kurumu ilgili ihtisas Dairesine gönderilerek maktulün teknik olarak kendi kendini vurmuş olup olamayacağı hususunda rapor aldırılması gerektiği,

İntihar notu yazısında maktülün isminin “...” olarak yazılı olduğu, oysa bir kimsenin kendi ismini yanlış yazması ihtimalinin hayatın olağan akışına göre çok düşük olacağı dikkate alındığında, ...’ın elinde ve üstünde svap izleri bulunduğu ve şüpheli ...in silahının bulunduğu odada kaldığı dikkate alındığında, ...’ın da el yazısı örnekleri alınarak bunların, intihar notundaki yazılarla Adlî Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi tarafından karşılaştırılması gerektiği,

Gözetilmeksizin eksik soruşturmaya dayalı olarak şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160 ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak üzere itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/02/2018 gün ve 94660652-105-21-10767-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Hava Kuvvetleri Komutanlığı 2’nci Hava Kuvveti Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 13/08/2014 tarihli ve 2014/1328 esas, 2014/198 Müt. sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14770, Karar No: 2014/329, Tarih: 15.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/14770 E.  ,  2014/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü, .....’da güneşin, kış saati uygulamasına göre saat 16:18’de battığı ve yakınan Veli’nin kolluktaki ifadesine ve kolluk görevlilerince düzenlenen sanıkların yakalanmasına ilişkin 14/12/2007 tarihli tutanağa göre suçun aynı gün, saat 17:20-17:25 arasında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla, aynı Yasanın 143/1.maddesi gereğince cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ile tekerrüre esas alınacak nitelikte eski hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında TCY’nin 58. maddesinde öngörülen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "eşit olarak tahsiline" biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “sanıklardan eşit olarak tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, “sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.