muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10449, Karar No: 2013/14637, Tarih: 23.10.2013

Buna göre, giderlerin yapıldığı tarih itibariyle değil, taşınmazın fiilen davalı tarafa teslim edildiği gün itibariyle sebepsiz zenginleşme miktarı, iade anındaki değeri gözetilerek belirlenmelidir.

Dosya kapsamından; davalı tarafından davacıya gönderilen 09.07.2010 tarihli ihtarname ile (eldeki dava açıldıktan sonra) dava konusu 2. kattaki mesken üzerindeki müdahalenin kaldırılmasının ve ecrimisilin talep edildiğinin davacı tarafa bildirildiği ve davacının dava açıldıktan sonra da taşınmazda halen oturmaya devam ettiğinin davalı tarafından iddia edildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, dava konusu olayda, davacının taşınmazı halen kullanıp kullanmadığı tam olarak anlaşılamamaktadır. Davacı, taşınmazı iade etmeden yaptığı masrafları talep edemez.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar dikkate alınarak davacının dava tarihinde taşınmazı halen kullanıp kullanmadığı tam olarak tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre, eğer davacı taşınmazı kullanıyor ve teslim etmemiş ise davanın reddine, aksi halde yani taşınmazı kullanmadığının anlaşılması halinde ise, iade edildiği tarih itibariyle sebepsiz zenginleşme miktarı uzman bilirkişi vasıtasıyla hesaplattırılarak karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16964, Karar No: 2014/18921, Tarih: 11.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16964 E.  ,  2014/18921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2010/539-2012/156

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek , kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, genel tatil ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara , toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacı işçinin aylık ücretinin miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, aşçı yardımcısı olarak yaklaşık 10 yıldır davalı işyerinde çalıştığını ve ücretinin net 810,00TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı ise asgari ücretle çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece, bankaya yatan miktarları dikkate alarak davacının aylık ücretini brüt 762,00 TL tespit eden bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Davacı tanıkları ve emsal ücret araştırmaları davacının iddiasını doğrulamıştır. Davacının yaptığı iş ve kıdemi dikkate alındığında fesih tarihi itibariyle iddia ettiği ücreti alabileceği anlaşıldığından hesaplamaların davacının iddia ettiği net 810,00TL ücret üzerinden yapılması gerekirken bilirkişinin yerinde olmayan mütaalasıyla bankaya yatan ücretin esas alınması hatalıdır.

3- Davacı vekili, itirazların değerlendirildiği son oturumda ıslah için süre talep etmişse de , mahkemece bu talep karşılanmadan karar verilmiştir.

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan HMK'nın 177.maddesi dikkate alınarak tahkikat bitmeden yapılan ıslah talebine ilişkin usuli işlemi yerine getirmek üzere davacı tarafa HMK'nın 181. maddesi uyarınca süre verilerek sonuca gidilmelidir.

4- Ayrıca, hüküm fıkrasında açıklanan miktarların net ya da brüt olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14266, Karar No: 2014/20747, Tarih: 27.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/14266 E.  ,  2014/20747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların olay günü gece vakti 5.30 sularında yakınan ...'ın çalıştığı fırına geldikleri, sanık ... dışarıda beklerken, diğer sanık ...'in içeri girdiği, fırından poğaça alıp yakınana vererek ısıtmasını istediği, yakınanın poğaçayı ısıtarak sanığa verdiği, bu sırada sanığın tezgah üzerinde bulunan peynirlerden bir avuç alarak cebine koymaya çalıştığı ancak yakınanın görüp "ne yapıyorsun" diyerek elinden almak istediği esnada sanığın daha önceden yakınana farkettirmeden alıp koltuğunun altına sakladığı oralet kavanozunun yere düşerek kırıldığı, bunun üzerine yakınanla aralarında itişmenin yaşandığı bunu gören diğer sanığın da içeri girdiği, her iki sanığın birlikte yakınanı itekleyerek tezgahın arka tarafına götürmeye çalışıp bir yandan da kafasına vurdukları ve tezgah üzerindeki börek kesme bıçaklarını ellerine alarak yakınana vurmak amacıyla hamle yaptıkları, bu sırada yakınanın da yine tezgahtaki bir bıçağı eline alarak korkutmak amacı ile rastgele salladığı, bıçağın sanık ...'e isabet ettiği ve sanıkların olay yerinden kaçtığı, yakınanın sanıkların bir şey alamadıklarını sadece kırılan kavanoz nedeniyle zararının bulunduğunu, bu zararın da kovuşturma aşamasında karşılandığını belirttiği olayda; hırsızlık olarak başlayan ancak yakınan tarafından müdahale edilip durdurulması üzerine yağmaya dönüşen eylemde suçun malın alınmasıyla tamamlandığı gözetilmeden, eylemin kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması, kabule göre de; 5237 sayılı TCY.nın 168.maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükümlerinin suçun tamamlanmış olması halinde uygulanabileceği gözetilmeden,sanıklar hakkında kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilen olan yağma suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından; suçun işyerinde işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. bendinin (a-c-h) bendinin yanı sıra da uygulanması gerektiği gözetilmeden, anılan bentler ile uygulama yapılması, olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması ve aynı Yasanın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3377, Karar No: 2012/7796, Tarih: 07.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3377 E.  ,  2012/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-)Katılan vekilinin, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-)Katılan vekilinin, “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizine gelince;

2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin iddia olunması nedeniyle, 5422 sayılı kurumlar vergisi kanunun 22 ve 29. maddeleri gereğince gerekçeli karar başlığında gösterilmeyen suç tarihinin 01.05.2005 olarak mahallinde yazılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın yetkilisi olduğu Nuh Mim. İnş. Eğ. San. ve Tic. Ltd. Şt.nin 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlediği tespit olunan Şerafettin Maden hakkında 17.03.2008 gün, 03327 sayılı mütalaa yazısı ile suç duyurusunda bulunması üzerine Kadıköy 1. Asliye Ceza Mahkemesine 2008/392 esas sayı ile Sedim Dış Ticaret Ltd. Şt yetkilileri hakkında ise,31.01.2007 gün, 01612 sayılı mütalaa yazısı ile suç duyurusunda bulunulması üzerine Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesine 2007/1153 esas sayı ile “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; bahsi geçen dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerekirse faturalar konusu mal ve hizmetlerin gerçekten alınıp alınmadığının tespiti yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri ile kasa mevcuduyla uyumlu ödeme belgelerinin ve banka hesaplarının incelenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10194, Karar No: 2017/3582, Tarih: 15.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/10194 E.  ,  2017/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil olmazsa tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmaz ise tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanları...'nin adına kayıtlı 5633 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlarını ölmeden önce muvazaalı olarak ölünceye kadar bakım akdi ile davalıya devrettiğini, davalının herhangi bir işte çalışmadığını,ailesi ile birlikte murise ait evde yaşadığını, yapılan işlemin diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile yapıldığını ileri sürerek, 5633 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline,olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, açılan davanın MK 559 maddesi gereğince bir sene içinde açılması gerektiğini, muris ...'nin 14.10.2009 tarihinde ölmüş olup aradan 6 sene geçtiğini, davacının davasının hak düşümüne uğradığını, muris ile aralarında karşılıklı rızaya dayalı olarak ve usulüne uygun yapılmış bir ölünceye kadar bakım akdi olduğunu ve bu aktin iptalini taraflardan birinin isteyebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,ön inceleme duruşması aşamasında, Türk Medeni Kanunun 559.maddesinde belirlenen süre geçirildikten sonra açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların mirasbırakanı 1934 doğumlu ...’nin 14.10.2009 tarihinde öldüğü, geriye davacı kızı ...,davalı oğlu ... ve dava dışı çocukları ...’yı bıraktığı, adına kayıtlı dava konusu taşınmazlarını 10.02.2004 tarihinde ölünceye kadar bakım akdi ile davalıya devrettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, muris muvazaası iddiasına dayalı davalar, terekeye karşı yapılan haksız fiil niteliğini taşıdığından ve yolsuz tescil niteliğinde olduğundan, herhangi bir zamanaşımı veya hak düşürücü süreye tabi olmaksızın her zaman açılabileceği sapma göstermeyen yargısal içtihatlar ve aynı yöndeki öğreti görüşü ile benimsenmiştir.

Başka bir anlatımla muvazaalı işlem hiçbir hüküm doğurmaz ve muvazaa nedeninin ortadan kalkması ya da bir zamanın geçmesi ile görünürdeki batıl işlem geçerli hale gelmez. 01.04.1974 gün 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi, davacı miras bırakanın halefi olarak değil, miras hakkının çiğnenmesinden ötürü zarara uğrayan kişi olarak ve kendi miras hakkına dayanarak dava açmaktadır. Dava hakkı da miras bırakanın ölümü ile doğmaktadır.

Bu nedenlerle davanın Türk Medeni Kanunu 559. maddesinde belirlenen süre geçirildikten sonra açıldığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi doğru değildir.

Bu nedenlerle davanın Türk Medeni Kanunu 559. maddesinde belirlenen süre geçirildikten sonra açıldığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; taraflar dilekçelerinde tanık deliline dayandıkları halde mahkemece ön inceleme duruşmasında tanıklarını ve diğer delillerini bildirmeleri hatırlatılıp, davanın esasına girilerek, gösterdikleri veya gösterecekleri deliller toplanıp, tanıkları dinlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18261, Karar No: 2011/5553, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18261 E.  ,  2011/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı; davalı ...Motorlu Taşıtlar Ltd Şti'nden araç satın aldığını, söz konusu aracın defalarca arızalandığını, arızalara ilişkin servis fiş ve formlar düzenlendiğini, her defasında aracın tamir edilmesine rağmen aynı arızaların ve farklı arızaların meydana geldiğini, aracın bu hali ile gizli ayıplı olduğunu, arızaların uzun süredir giderilemediğini ileri sürerek aracın yenisi ile değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın Reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, Davaya konu aracın yenisi ile değiştirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece hükme esas alınan 15.02.2010 tarihli Bilirkişi Raporuna göre; ... malları yönetmeliğinde belirtilen şartların oluştuğu, meydana gelen arızaların maldan yararlanamamayı sürekli kıldığı belirtilmekle birlikte anılan raporda, davaya konu aracın ... süresi içinde 19.07.2007 tarihinde ve 02.08.2008 tarihinde kaza nedeni ile hasara uğradığı, hasar nedeni ile aracın 7000 TL değer kaybına uğradığı belirtilmektedir. Hal böyle olunca mahkemece, araçta meydana gelen arızaların, bilirkişiden ek rapor alınarak, kaza ile bağlantısının bulunup bulunmadığı, bulunmadığının anlaşılması halinde ise, kaza nedeni ile araçta oluşan değer kaybının davalıdan tahsiline karar verilmek suretiyle hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, sair hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına karar verilmiştir.

2010/18261 2011/5553

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenler ile davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenler ile sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9525, Karar No: 2018/19936, Tarih: 08.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/9525 E.  ,  2018/19936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 440 ada 4 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde, şirkete yapılan özel amaçlı satış emsal kabul edildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9000, Karar No: 2019/7924, Tarih: 16.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/9000 E.  ,  2019/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2018 tarih ve 2017/92 - 2018/18 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63/1 maddeleri uyarınca

hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.