muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5702, Karar No: 2013/11846, Tarih: 11.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5702 E.  ,  2013/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin Elbistan'da faaliyet gösteren işyerinde Elektrik Teknisyeni olarak işe başladığını ve davalı şirket tarafından işine haksız ve kötü niyetli olarak 31.08.2011 tarihinde son verildiğini, müvekkiline iş akdine son verildiğinin yazılı olarak tebliğ edilmemesine rağmen haricen 31.08.2011 tarihinde öğrendiklerini, işine haksız ve kötü niyetli olarak son verildiği 31.08.2011 tarihine kadar da aynı işyerinde aynı vasıfla çalıştığını, müvekkilinin savunmasının alınmadığını, feshin geçersizliği ile müvekkilinin işe iadesine, yasal süre içinde başvurmasına rağmen müvekkilinin işe başlatılmaması halinde tazminat miktarının 8 aylık brüt ücretten olarak belirlenmesini, müvekkilinin davalıya süresi içinde başvurması halinde kararının kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin gerektiğine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; avacı işçiye 26.08.201l tarihinde fesih ihtarı çekildiğini, ertesi gün davacının işyerine gelerek durumu öğrendiğini, davacıya feshin içeriğinin 2 şahit huzurunda dosyaya sunulan tutanakla kayıt altına alınan durumun anlatıldığını, tutanakta davacının da imzasının alındığını, 4857 sayılı iş kanunun 20. Maddesine göre işe iade davasının 1 aylık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, davacının bu davayı 29.09.2011 tarihin de açtığını ve hak düşürücü süreyi kaçırdığını, bu nedenle davanın hak düşürücü sürenin kaçırılması sebebiyle reddinin gerektiğini, esasa ilişkin ise işyerinde 08.12.2011 tarihinde müvekkili şirketin büyük maddi zarara uğramasına sebep olan hırsızlık olayında davacının gece vardiyasında uyuduğunu söylediğini, buna ilişkin tutanağın dosyada mevcut olduğunu, görev sırasında işçinin uyuması iş yükümlülüğüne aykırılık olarak kanunda düzenlenmiş ve işverene bu durumda haklı nedene dayalı olarak fesih hakkının tanındığını, işvereninde bu hakkını kullanarak haklı nedene dayalı olarak iş sözleşmesini feshettiğini, haklı nedene dayalı olarak iş sözleşmesi feshedilen davacı işe iade davası açamayacağını, bu sebeple davanın bu yönden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin geçersiz nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin geçersiz nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (15.09.2008 gün ve 2008/1860 Esas, 2008/23531 Karar sayılı ilamımız).

İş sözleşmesinin önel verilerek feshi halinde, dava açma süresi önelin sona ereceği tarihte değil, işverenin fesih bildirimini tebliğ ettiği tarihten başlar.

Somut uyuşmazlıkta davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin 27.08.2011 tarihinde feshedildiği ancak davacının bildirimi tebliğ almadığına ilişkin 27.08.2011 tarihinde tutanak tutulduğu, tutanağın altında davacının da imzasının bulunduğu, davacı her ne kadar tarih kısmının sonradan yazıldığını belirtmişse de, bu iddiasını somut olarak ispatlayamadığı, buna göre iş sözleşmesinin feshinin 27/08/2011 tarihinde davacıya işçiye bildirildiği, davanın ise 29/09/2011 tarihinde açıldığı, bildirim tarihine göre davanın bir aylık dava açma süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır. Dava hak düşürücü süre içinde açılmamıştır. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60.00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, Kesin olarak 11.04.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13444, Karar No: 2023/9153, Tarih: 14.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/13444 E.  ,  2023/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/187 E., 2016/244 K.

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait 20 yıllık erik ağacını kesmesi şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c maddesinde tanımlanan dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 25.11.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2303, Karar No: 2024/2579, Tarih: 22.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/2303 E.  ,  2024/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/180 E., 2022/545 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2015 tarihli ve 2013/215 esas, 2015/224 sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir, ilgili kararın katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2018/2790 esas, 2019/12181 karar sayılı ilamıyla sanık ... yönünden 24.05.2018 tarihinde vefatı sebebiyle bozulmasına, diğer sanıklar ..., ... ve ... yönünden ise eksik inceleme sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Çatalca 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2020/180 esas, 2022/545 sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında TCK'nın 64/1 ve CMK'nın 223/8.maddesi gereğince düşme kararı, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekili temyiz sebepleri; bilirkişi raporlarında sanıkların kusurlu olduğu tespit edilmesine rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebepleri ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 15.08.2012 günü 2010 doğumlu olan ...'in, sanıklar ..., ... ve ...'ün yönetim kurulu üyesi oldukları S.S Ova Yenice Çiftlik Evleri Konut Yapı Kooperatifindeki sanık ...'a ait olan evinin garaj içi tarafında bulunan fosseptik çukuruna düşmesi neticesinde Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen 28.11.2012 tarihli otopsi raporuna göre çamur ve mide içeriği aspirasyonundan gelişen mekanik asfiksi sonucu öldüğü olayda,

Kazanın meydana geldiği fosseptik çukurunun yapı topluluğu olan SS.... Konut Yapı Kooperatifi'ne ait olduğu, kooperatif statüsünün aktif olarak devam ettiği, 634 Sayılı Kat mülkiyeti Kanunun 66. ve 17/3. maddesi uyarınca “toplu yapı” niteliğinde olduğu ve kendiliğinden kat mülkiyeti mevzuatına tabi olacağı, sanık ...’in evine bitişik vaziyetteki garaj sınırları içerisinde zeminde bulunduğu, 634 sayılı Kat mülkiyeti Kanunun 6.maddesi kapsamında sanık ...'e ait bağımsız bölüm ve eklenti sınırları içerisinde kalan çukurun ortak alan kapsamında yer almadığı, kullanım sorumluluğunun malik ya da kullanıcıya ait olduğundan, kooperatif yöneticilerinin bu alana fiili ve hukuki müdahalesinin olmadığına ve çukurun kaza tarihindeki yasal mevzuata uygun olarak inşa edildiği, yasal izinler dahilinde inşa ve iskan sürecinin tamamlandığı da nazara alınarak sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

Fosseptik çukurunun kapağının kaza anında mı açık olduğunun yahut kazadan bir süre önce dışarıdan fiziki bir müdahale ile mi açıldığının kesin olarak belirlenemediği, buna karşın kazadan sonra taraf anlatımları ve kolluk gözlem tutanağı kapsamında kapağın çukurun etrafında bulunamadığı, kovuşturma esnasında mahkemenin talebi üzerine İski ekiplerince yapılan çalışma neticesinde kapağın foseptik çukurunun içinden çıkartılması, bu kapsamda bu olgunun kapağın sanık ... tarafından ihmali davranışla açık bırakıldığına dair ihtimali zayıflattığı, katılanların olayın sıcağı sıcağına verdikleri anlatımlarında sanık ...’e ait foseptik çukurunun kapağının kaza tarihine kadar sürekli kapalı olduğu hatta normal zamanlarda söz konusu fosseptik rögarının üzerinde naylon, saç ve taş bulunduğuna dair olay anlatımları ile yine foseptiğe ait özel havalandırma sistemi bulunması nedeniyle kapağın sanık tarafından açık bırakılmasında bir fayda bulunmadığı, açık kalması halinde koku/haşerat problemine sebep olacağı tüm taraf beyanlarından anlaşılması karşısında kapağın sanık ... tarafından evden ayrılmadan önce açık bırakıldığına dair ihtimalin olmadığı, kaza anından önce 3,5 yaşındaki abisi ile bahçeye bırakılan 2 yaşındaki ölen bebeğin kazaya konu çukur ile evi arasındaki mesafe gözetildiğinde kuyuya yaklaşmasının dahi 5 dakikadan fazla süreceği kanaatiyle uzun süre bahçeden yalnız bırakılan ölen ve abisinin bahçede ne yaptıkları, foseptik çukurunun kapağının nasıl içeriye düştüğü, ölenin nasıl kuyuya baş aşağı düştüğü, kısaca kazanın nasıl meydana gelişindeki tüm etkenler tam olarak aydınlatılamamış olup bu belirsizliğin sanık ... aleyhine yorumlanarak "kapağın sanık tarafından açık bırakıldığına" dair kabulle şüphenin sanık aleyhine yorumlanamayacağı nazara alınarak sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan beraatine karar verilmiştir.

Sanık ...'ın yargılama sırasında vefat etmesi sebebiyle hakkında TCK'nın 64/1 ve CMK'nın 223/8.maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A.Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda sanık ... hakkında açılan kamu davasının, 24.05.2018 tarihinde ölmesi sebebiyle mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılanlar vekili tarafından öne sürülen ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle, kamu davasının düşmesine ilişkin hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ilk derece mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, sanıkların olayda taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek verilen beraat kararının mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Çatalca 1.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C.Sanık ... Özoğlu hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Olayın meydana geldiği foseptik çukurunun bulunduğu yapı topluluğunun İstanbul 30. Noterliği’nin 05.12.2012 tarih ve 5828 yevmiye nolu sirküleri ile kooperatif olarak faaliyetini sürdürdüğü, 634 sayılı Kat mülkiyeti Kanunun 66. maddesi uyarınca “toplu yapı” niteliğinde olduğu, Kat mülkiyeti Kanunun 17/3. fıkrası uyarınca kat mülkiyeti mevzuatına tabi olacağı ve aynı kanunun 2/a maddesi uyarınca eklenti sayılacağı, Kat mülkiyeti Kanunun 18.maddesi uyarınca bağımsız bölüm ve eklentilerinin kullanım sorumluluğunun malik ya da kullanıcıya ait olduğu, şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, olayın meydana geldiği yer olan fosseptik çukurunun kullanımı ile bakım ve sorumluluğunun sanık ...'a ait olduğu ve fosseptik çukurunda kilit, sabitleyici gibi güvenlik önlemi almaması sebebiyle kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2969, Karar No: 2016/10229, Tarih: 23.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/2969 E.  ,  2016/10229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve ... sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 29/09/2015 tarihli ve ... sayılı kararıyla karşı görevsizlik kararı verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen,... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/10/2015 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2016 gün ve 22869 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve ... sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve ... sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(l)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... (4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;.

Merci ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 11/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise, derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden, ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli kararıyla, 25/02/2015 tarihi itibariyle çocuk mahkemesinin göreve başladığı gerekçesiyle, görevsizlik kararı verildiği, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 29/09/2015 sayılı kararıyla, çocuk mahkemesinin faaliyete geçtiği tarihten sonraki işlere bakacağı gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilerek, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, bu mahkemece yapılan inceleme sonucunda, .... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması üzerine, kesin olan bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Çocuk mahkemesi ile asliye ceza mahkemesi arasında ortaya çıkan görev uyuşmazlığını, olumsuz görev uyuşmazlığın giderilmesi yoluyla inceleyerek sonuçlandıran merci kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, kesin olan bu tayini merci kararının kanun yararına bozma yoluyla incelenmesinin olanaklı olup olmadığı, öncelikli olarak ele alınacaktır.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

Öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma olağanüstü yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.