muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2159, Karar No: 2012/19977, Tarih: 27.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2159 E.  ,  2012/19977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin keşif yapılmadan eksik soruşturma ile hüküm tesis edildiğine, verilen cezanın paraya çevrilmesi, ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, katılan ... vekilinin cezanın alt sınıra yakın tayin edilmiş olmasının yasaya aykırı olduğuna, katılan ... vekilinin ise, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.09.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12797, Karar No: 2011/23672, Tarih: 15.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/12797 E.  ,  2011/23672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkümiyetine dair, Tuzla Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2008 gün ve 2005/1309 Esas, 2008/330 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 14. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4390, Karar No: 2010/4991, Tarih: 28.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4390 E.  ,  2010/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılara ait 430 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ve terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece özetle," çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 9.9.1980 tarihinde yapıldığı ve 31.3.1981 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 23.1.2006 tarihinde açıldığı, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümlerinin devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak ( Anayasanın 43,3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetildiğinde , kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 31.3.1981 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12. Maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği ; diğer taraftan, her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olacağı, dava tarihinde haklı iken sonradan yürürlüğe giren yasa sebebiyle haksız duruma düşen davacının yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumlu olamayacağı aksine davalının sorumluluğunu gerektireceği gözetilerek bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ... raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacı hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1469, Karar No: 2014/5747, Tarih: 28.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1469 E.  ,  2014/5747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... hakkında), çocuğun nitelikli cinsel istismarı, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... hakkında)

HÜKÜM : Sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve yağma suçlarından beraatine, diğer atılı suçtan mahkûmiyetine, sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve katılan ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve yağma suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11316, Karar No: 2014/9514, Tarih: 17.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11316 E.  ,  2014/9514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede;

O yer Cumhuriyet Savcısının, Y.C.G.K.'nın 06.11.2007 tarih ve 167/222 sayılı kararına istinaden CMUK'un 310 maddesinin 3. fıkrasının kıyasen uygulanması suretiyle tefhim tarihinden itibaren “bir ay” içinde kararı temyiz etmesi gerektiği halde, bu süre geçtikten sonra hükmün 03.05.2011 hakim havaleli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla, CMUK'un 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin, 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendinin iptaline ilişkin 2006/65-2009/114 sayılı kararının yürürlük tarihi olan 07.10.2010 tarihi ile 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddenin yürürlük tarihi olan 14.04.2011 tarihleri arasında gerek doğrudan hükmolunan gerekse de hapis cezasından çevrilen tüm adli para cezalarının -miktarına bakılmaksızın- temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında, karar tarihi olan 17.02.2011 itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 1.320 TL adli para cezası temyizi kabil kararlardan olduğundan, tebliğnamede yer alan ve mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının miktar itibariyle kesin olduğuna değinen düşünce benimsenmemiş; olayın saat 18:00 sıralarında meydana geldiğinin suça sürüklenen çocuğun beyanıyla sabit olduğu, olay tarihinde Diyarbakır İl Merkezinde güneşin kış saati uygulamasına göre 16:18'de battığının anlaşılması karşısında, eylemin gece işlendiği kabul edilerek hırsızlık suçu açısından TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezada arttırım yapılmasında ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu açısından TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiş; mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmadığının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3176, Karar No: 2019/4383, Tarih: 03.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3176 E.  ,  2019/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için: Ortadan kaldırma

1- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen hükme yönelik olarak yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

... sayılı Türk Ceza Kanunu'un 7 ve ........ sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa atılı suçun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan verilen hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ... sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin ........ sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ... sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 03.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15354, Karar No: 2014/18403, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15354 E.  ,  2014/18403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının

zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04/11/2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04/11/2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranış olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4742, Karar No: 2008/11271, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/4742 E.  ,  2008/11271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin ve muarazanın men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı Türkiye Denizcilik işletmeleri A.Ş. ile aralarında en son 2002 tarihinde 1 yıl süreli kira sözleşmesinin düzenlendiğini, o zamandan beri kiracılığının sürdüğünü, davalı belediyenin ihtarname göndererek dava dışı Türkiye Denizcilik İşletmeleri ile yapılan protokol ve özelleştirme nedeniyle taşınmazın tüm haklarının kendisine devredildiğini bildirerek taşınmazdan tahliyesini istediğini, oysa mecurun 6570 sayılı kanuna tabi olduğunu, mahkeme kararı olmaksızın tahliye edilemeyeceğini ileri sürerek müdahalenin ve muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, dava dışı .... AŞ. den özelleştirme kapsamında ... AŞ ye ait taşınmazların tüm haklarının 15.3.2005 tarihli protokolle devralındığını, kiralananın 6570 sayılı yasa kapsamında kalmadığını, mecurun 5393 sayılı Belediye Kanununun 15.maddesi ve 2886 sayılı yasanın 75.maddesi kapsamında kaldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ile dava dışı .... AŞ arasında yapılan kira sözleşmesi ekindeki özel şartlar 19.maddesi ve davalının ihtarname göndererek sözleşmeyi yenilemeyeceğini bildirdiğine dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı ile dava dışı .... AŞ arasında yapılan kira sözleşmesi ekindeki özel şartlar 19.maddesi ve davalının ihtarname göndererek sözleşmeyi yenilemeyeceğini bildirdiğine dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının dayandığı kira sözleşmesi 19.3.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Dava konusu kiralanan alanın bulunduğu iskele tümü ile ilk maliki olan T.Denizcilik İşletmeleri tarafından, davalı belediyeye 15.3.2005 tarihinde devir edilmiş, yeni malik olan davalıda 23 .11.2006 tarihli ihtarname ile kiralananın 7 gün içinde boşaltılmasını davacıdan istemiştir.Bir davada ileri sürülen maddi vakıaların hukuki nitelendirmesini yapmak, uygulanacak yasa maddelerini bulup uygulamak doğrudan hakimin görevidir. (HUMK.76.md.) Kiralanan yer büfe olup, bu niteliğine göre, 6570 sayılı kanunun 1.maddesi kapsamında kalmaz ve hakkında bu yasa hükümleri uygulanamaz. Öyle olunca davacının dayandığı kira sözleşmesi Borçlar Kanunun hükümlerine tabi adi kira sözleşmesi niteliğindedir. Sözleşmede belirtilen bir yıllık sürenin sonu olan 19.3.2002 tarihinden itibaren de BK.263.maddesi hükmüne göre gayrimuayyen süre uzamıştır. Mal sahibi olan kiralayan ancak BK.262.maddenin 2.fıkrasının 1.bendi hükmüne göre altı aylık müddetin bitiminden üç ay evvel feshi ihbarda bulunması lazımdır. Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin feshi ve tahliye istenebilmesi için 19.9.2006 tarihinde başlayan altı aylık dönemin bitmesinden üç ay önce davalının feshi ihbarda bulunması ve dönem sonunda da tahliye istemesi gerekir. Davalının 23.11.2006 tarihli ihtarla kiralanın yedi gün içinde boşaltılmasını istemesi ve çekişme yaratması doğru değildir. Bu nedenle dava tarihi itibariyle davacının kiracılığının devam ettiğinin kabulü ile bu yöne ilişkin çekişmenin giderilmesine karar verilmesi gerekir. Öte yandan dava konusu taşınmaz davalı belediyenin mülkiyetine geçtiğine göre, 3.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunun 15.maddesinin (g) bendinin 5.fıkrasının son cümlesi ile Belediye taşınmazları hakkında 2886 sayılı yasanın 75.maddesinin uygulanacağı hükmü getirilmiştir. Buna göre kiralanan musakkaf olsa dahi, belediyeye ait ise 6570 sayılı yasa kapsamında kalmaz. Mahkemece açıklanan bu hususlar nazara alınmadan aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararı temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3293, Karar No: 2013/9780, Tarih: 11.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3293 E.  ,  2013/9780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. Maddesi ile 23..03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, suça sürüklenen sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince istem gibi reddine,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'i yaralama suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Suça sürürklenen çocuğun olaydan kısa bir süre önce kendisini bıçakla yaralayan mağduru göstermesi üzerine, sanıklar ... ve ...'ın mağduru bıçakla yaralamasından dolayı mahkum oldukları yargılama konusu olayda, suça sürüklenen çocuğun hangi eylemi ile yaşı büyük diğer sanıkların eylemine ne şekilde iştirak ettiğinin gerekçeli kararda açıklanmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,11/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.