muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/796, Karar No: 2014/161, Tarih: 01.04.2014

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, suç tarihi itibarıyla sekiz yaşında bulunan mağdurelere karşı, beş gün arayla ve aynı nitelikte gerçekleştirdiği basit cinsel istismar eylemleri nedeniyle, Adli Tıp Kurumu Muğla Şube Müdürlüğü tarafından mağdurelerin yapılan muayeneleri neticesinde, olayın üzerinden altı ay geçtikten sonra yeniden muayene yapılıp rapor tanziminin uygun olacağının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Altıncı İhtisas Kurulunca ise dörtbuçuk ay geçtikten sonra yapılan muayene sonucu mağdurelerden birisinin ruh sağlığının bozulduğu, diğerinin ise bozulmadığı sonucuna varıldığı, yerel mahkemece aynı nitelikteki eylemlere maruz kalan aynı yaştaki mağdurelerden birinin ruh sağlığının bozulduğu, diğerinin ise bozulmadığının çelişkili olacağı görüşüyle, mağdure Bengisu hakkında Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor talep edildiği, anılan Kurulca da dosya üzerinden yapılan incelemede, Altıncı İhtisas Kurulunca ruh sağlığının bozulduğu rapor edilen mağdure muayene edilmeksizin ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği göz önünde bulundurulduğunda, aynı mahallede ikamet eden, arkadaş olan, aynı yaşta bulunan ve beş gün arayla aynı sanığın aynı nitelikteki eylemlerine maruz kalan mağdurelerden birinin ruh sağlığının bozulduğu, diğerinin bozulmadığı yönündeki raporlar nedeniyle başlangıçta yerel mahkemede de oluşan çelişkinin, sanığın fiilinin basit cinsel istismar niteliğinde olduğu da gözetildiğinde, ancak olayın üzerinden altı aylık süre geçtikten sonra yapılan muayene neticesi verilecek raporlarla giderilmesi gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, usul ve kanuna uygun bulunmayan yerel mahkemenin direnme hükmünün bozulmasına ve hakkında TCK'nun 103/6. maddesinin mağdure Bengisu'ya karşı gerçekleştirilen eylem nedeniyle de uygulanmama ihtimali ile tutuklu kaldığı süre göz önünde bulundurularak sanığın tahliyesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve sekiz Genel Kurul Üyesi; "Basit cinsel istismar suçundan mağdurelerin ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığına ilişkin adli raporun, olaydan itibaren altı ay geçmeden alınmasının kanuni bir zorunluluktan kaynaklanmadığı Adli Tıp İhtisas Kurulunun ilke olarak bu süreyi esas alsada, zaman-zaman Kurulun kesin kanaatini oluşturacak bu tür vakalarda 6 aylık sürenin geçmesini beklemeden rapor tanzim etmeleri karşısında, mağdurenin olayı tekrar hatırlayıp, psikolojisini olumsuz etkileyeceğide nazara alındığında yerel mahkeme direnme hükmünün onanması gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2013 gün ve 238-234 sayılı hükmünün, basit cinsel istismar suçundan mağdurelerin ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığına ilişkin adli raporun, somut olayın üzerinden altı ay geçtikten sonra yapılan muayene neticesinde verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2013 gün ve 238-234 sayılı hükmünün, basit cinsel istismar suçundan mağdurelerin ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığına ilişkin adli raporun, somut olayın üzerinden altı ay geçtikten sonra yapılan muayene neticesinde verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Hakkında TCK'nun 103/6. maddesinin mağdure Bengisu'ya karşı gerçekleştirilen eylem nedeniyle de uygulanmama ihtimali ve tutuklu kaldığı süre göz önünde bulundurularak sanığın TAHLİYESİNE,

Başka bir suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal serbest bırakılabilmesi amacıyla YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞINA YAZI YAZILMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2014 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16558, Karar No: 2013/20823, Tarih: 09.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16558 E.  ,  2013/20823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin, hafta tatili ücreti, kıdem tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.07.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat .....geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette loder operatörü olarak çalıştığını, 2000,2001,2002 ve 2003 yıllarına ait ... primlerinin eksik yatırıldığını farketmesi üzerine durumu işverene ilettiğini düzeltileceğinin söylenmesine rağmen düzeltilmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, hafta tatili, genel tatil, fazla mesai ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendisinin işten ayrıldığını, kıdem tazminatına ve diğer alacaklara hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Somut olayda, davacının iş makinesi operatörü olarak işverenin değişik şantiyelerinde çalıştığı, çalışması kesintisiz olmasına rağmen bir kısım çalışmalarının eksik bildirilmesi üzerine iş akdini haklı nedenle feshettiği, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının kışın taş ocağında taş kırma, yazın ise asfalt işyerinde kesintisiz çalıştığı anlaşılmıştır. Bu durumda davacının işe başladığı 18.06.1998 tarihinden fesih tarihi olan 10.07.2008 tarihine kadar kesintisiz çalıştığına göre işçilik alacaklarını hesaplanıp hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3163, Karar No: 2007/4564, Tarih: 21.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3163 E.  ,  2007/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, dava konusu taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararının iptaline ilişkin olduğu anlaşılan Eskişehir İdare Mahkemesinin 2005/2339 E 2006/2689 sayılı kararının kesinleşip kesinleşmediği, kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli bir örneğinin,

Belediye İmar Müdürlüğü ve davacı idareden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17702, Karar No: 2018/2168, Tarih: 18.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17702 E.  ,  2018/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının davacı aleyhine kambiyo senedine dayalı takip başlattığını, dayanak çekin keşidecisinin davacı olup çekin dava dışı ... ’a teslim edildiğini, çekin ... elinden rızası dışında çıktığını, davalının kötü niyetli hamil olduğunu ileri sürerek, davacının çek nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitini, takibin iptalini, kötü niyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında takip borcunun cebri icra nedeniyle ödenmesi nedeniyle, ödenen bedelin istirdadını istemiştir.

Davalı vekili, davalının meşru hamil olduğunu savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu çekin dava dışı ... tarafından kaybedilmediği, kayıp iddiasıyla uydurmuş olduğu suç nedeniyle ceza aldığı, davacının çek bedelinden sorumlu olmadığı iddiasını usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı, davacı aleyhine tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın ve tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15021, Karar No: 2012/7236, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15021 E.  ,  2012/7236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1069 parseldeki 17/A sayılı özel parsele tekabül eden hisseyi 08.04.1994 tarihinde davalıdan satın aldığını, imar uygulaması sonrasında da 6978 ada 20 parsel olarak adına tescil edildiğini, taşınma üzerinde bina yaptırmak için proje yaptırıp belediyeden izinler alarak masraflar yaptığını, ancak daha sonra dava dışı ... ...'ın imar uygulamasının iptali için idare mahkemesinde dava açtığını ve işlemin iptal edildiğini ... ...'ın akabinde Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açarak tapuyu iptal ettirdiğini, taşınmaz üzerinde inşaat yaptıramaması nedeniyle zarara uğradığını, yapacağı işyeri ve dairelerden yoksun kaldığını, proje ve ruhsat için harcama yaptığını, inşaat yapacağı inancıyla başka yere yatırım yapmaması nedeniyle kardan mahrum kaldığını, bu işleri yapabilmek için taksisini satıp altınlarını bozdurması nedeniylede zarara uğradığını, bu olaydan manevi yönden de zarar gördüğünü ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 13.000 Tl maddi 40.000 Tl manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı, olayda kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının taşınmazı hile ile davalıya sattığından sözedilemeyeceği, bu nedenle tazminat talep edemeyeceği, manevi tazminat koşullarının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2011/15021-2012/7236

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2011/15021-2012/7236

2-Davacının 08.04.1994 tarihinde, 1069 ada numaralı taşınmazdaki davalıya ait olan hisseyi satın alarak adına tescil ettirdiği, akabinde 02.11.1998 tarihinde yapılan imar uygulaması ile 6978 ada 20 parsel olarak davacı adına yeni tapu oluşturulduğu, ancak ... ... adlı dava dışı şahsın ıslah imar planı uygulama işleminin iptali için idare Mahkemesinde açtığı dava sonunda dava konusu parselasyon işleminin ... ...'ın düzenlemeye giren hissesi ile ilgili olarak iptaline karar verildiği, dava dışı ... ...'ın bilahare davacı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescili için açtığı dava sonunda davacı adına olan kaydın iptaline karar verildiği ve 08.11.2006 tarihli kararın 10.10.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakta olup, davacı eldeki davada taşınmaza yapacağı inşaat için yaptığı ruhsat başvurusuna ilişkin masrafların, yapacağı inşaattaki işyeri ve dairelerden yoksun kalması nedeniyle oluşan zararın, başka yere yatırım yapmaması nedeniyle oluşan zararı ile bu işleri yaptırmak için taksi ve altınları satması sonucu oluşan zararını ve manevi tazminatın tahsilini istemiş bulunmaktadır. Hemen belirtmek gerekir ki ; dava konusu olayda, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalının kötüniyetli olmadığı anlaşıldığı gibi davacıda tapu kaydına güvenerek taşınmazı aldığı için iyi niyetli durumdadır. Davacı inşaatı yapamadığı için yoksun kaldığı kârı isteyemez ise de, satın aldığı bu taşınmaza bina yapmak için belediye ve diğer ilgili yerlere müracaatta bulunup bu hususta masraf yaptığı için yaptığı bu masrafları isteme hakkına sahiptir. Mahkemece, davacının dava konusu taşınmaza bina yapabilmek için belediye ve ilgili kurumlardan gerekli izin ve ruhsatı alabilmek amacıyla yaptığı harcamayı isteyebileceği gözetilerek, bu masrafların ne miktar olduğu hususunda bilirkişiden rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu kalem isteğinde reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10096, Karar No: 2014/1539, Tarih: 30.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10096 E.  ,  2014/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 09.03.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde eşiyle birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.