muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1518, Karar No: 2013/30427, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/1518 E.  ,  2013/30427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait iç-dış ısı yalıtım ve cephe mantolama ustası olarak çalıştığını belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının olay çıkartarak işi terk ettiğini, öncesinde bu konuda ikaz ve ihtarlarda bulunulduğunu, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından sona erdirildiği iddiası ile 20.11.2008 tarihli ihtarname çektiğini, bunun kendilerine 26.11.2008 tarihinde tebliğ edildiğini, bu ihtarname tebliğ edilmeden önce 25.11.2008 tarihli ihtarname ile işe derhal başlaması, devamsızlığı hususunda mazereti var ise bildirilmesinin ihtar edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatı istekleri hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi hususu uyuşmazlık konusudur. Dosya içeriğine göre, davacı taraf, 20.11.2008 tarihli ve karşı tarafa 26.11.2008 tarihinde tebliğ edilmiş olan ihtarı ile Sosyal Güvenlik Kurumu girişinin geç yapıldığını, ücretinin resmi kayıtlarda düşük bildirildiğini, başka işyerinde çalışır gösterildiğini, çift bordro

2)Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi hususu uyuşmazlık konusudur. Dosya içeriğine göre, davacı taraf, 20.11.2008 tarihli ve karşı tarafa 26.11.2008 tarihinde tebliğ edilmiş olan ihtarı ile Sosyal Güvenlik Kurumu girişinin geç yapıldığını, ücretinin resmi kayıtlarda düşük bildirildiğini, başka işyerinde çalışır gösterildiğini, çift bordro

imzalatıldığını, çalışma süresi 5 yılı aşan işçilerin yıldırılarak istifa ettirilmeye çalışıldığını, ücretlerin zamanında ödenmediği, ekim 2008 ücretinin halen verilmediği, 18.11.2008 sabah mesaisinde işveren yetkilisi tarafından çıkarıldığını iddia etmiştir. Davalı tarafın ise 25.11.2008 keşide ve 28.11.2008 tebliğ tarihli, işçinin 19-20-21.11.2008 günleri mazeretsiz devamsızlığının tespit edildiğine, bir gün içinde mazeret bildirmemesi ve savunma vermemesi halinde iş sözleşmesinin feshedileceği hususunda ihtarı bulunmaktadır. İşveren tarafından işçinin Sosyal Güvenlik Kurumu çıkış bildirimi 30.11.2008 tarih ve 4857 sayılı Kanunun 25/11-g. maddesine göre yapılmıştır. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları, davacının işveren tarafından haklı bir nedene dayanılmadan işten çıkarıldığını beyan etmiş, davalı tanıkları ise tutanak ve ihtarname içeriğini doğrulamıştır. Yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda, işçinin ödenmemiş ücret alacağının bulunduğu tespit edilmiştir. Açıklanan delil durumuna göre, iş sözleşmesinin, işçi tarafından ödenmeyen işçilik alacaklarının varlığı nedeniyle haklı sebebe dayanılarak feshedildiği kabul edilmelidir. İş sözleşmesini haklı olsa dahi fesheden taraf ihbar tazminatı talep edemeyeceğinden, mahkemece ihbar tazminatı isteği reddedilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3446, Karar No: 2018/3339, Tarih: 10.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3446 E.  ,  2018/3339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürme suçuna yardım

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK'nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

Sanık ... hakkında; TCK'nun 81, 39/2-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

Sanık ... hakkında; TCK'nun 81, 39/2-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

Sanık ... hakkında; CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ölenin kimlik bilgilerinin karar başlığına yazılmaması, yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık ...... hakkında 20.04.2016 gün ve 2015/124 E, 2016/143 K sayılı hüküm yasal süresi içinde 27.04.2016 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de sanık ... ... 04.05.2018 tarihli dilekçeyle hükmü temyiz etmediğini ve onanmasını istediğini bildirdiği anlaşıldığından, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 1-9/15 sayılı kararı uyarınca, bu talep temyiz isteminden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilerek sanık ... ... hakkında kurulan hüküm yönünden katılan vekilin temyizi yönüyle yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanıklar ..., ... ve ...’ın, maktul ...’a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi ile sanık ... hakkında, maktul ...’u kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanık ... dışındaki sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin, beraat kararının haksız ve hukuka aykırı olduğuna, eksik incelemeye, sanıklar hakkında takdiri indirim yapılmasının hatalı olduğuna, sanık ... müdafinin, haksız tahrikin derecesine, sanık ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kasten öldürme ve sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

A) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kasten öldürme ve sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü sanıklardan ...’in, yanında ... ve ... isimli arkadaşları olduğu halde ... Pazarı mevkisi denilen yerde alkol alırken, diğer sanık ... ...’nın cep telefonu ile kendisini araması üzerine, onunla buluşmak için oradan ayrıldığı, geride kalan maktul ... ile ... ve ... arasında çıkan tartışmada, ...’un araçla çarparak ...’ı yaraladığı, durumun ... tarafından ...’e bildirilmesi üzerine ...’in sinirlendiği ve bir züccaciye dükkanından 5 adet bıçak aldığı, kardeşleri olan ... ve ...’ın da durumu öğrenip yanına geldikleri, araçla maktul ...’u aramaya başladıkları, ... Kıraathanesi önünde araç içerisinde maktul ...’u görmeleri üzerine, sanık ...’in elinde bıçakla araçtan inerek maktulün bulunduğu aracın açık olan ön kapı camından ...’a birden fazla sayıda bıçak darbesi vurduğu, araçtan inen diğer sanıklar ... ve ...’nın da araç içerisindeki maktule yumruk atarak onun bu eylemine destek oldukları, maktulün göğüs bölgesine aldığı bıçak darbesi nedeniyle öldüğü olayda;

1-Maktulün, sanık ...’in arkadaşı ...’a yönelik yaralama eyleminin sanık ... lehine tahrik indirimi gerektiren bir neden olmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız bir söz ve davranış bulunmadığı gözetilmeden TCK'nun 29. maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,

2-a Sanıklar ... ve ...’nın maktulün direncini kırarak bıçakla öldürme eylemini gerçekleştiren sanık ...’le olayın oluşumu sırasında birlikte hareket ettikleri anlaşılmasına karşın TCK'nun 37/1. maddesinin tatbiki yerine yazılı şekilde kasten öldürmeye yardım suçundan aynı Yasanın 39. maddesi ile hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b-Kabule göre de; hükmün gerekçesinde sanıklar ... ve...’nın sanık ... ile birlikte hareket ettikleri anlatılarak TCK'nun 37/1. maddesindeki faillik tanımı yapıldığı halde, hüküm fıkrasında sanıklar hakkında TCK’nun 39/2-c maddesi uygulanmak suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında tahrik indirimi uygulanmadığı halde, hükmün gerekçesinde bu sanıkları da kapsayacak şekilde, “cezalandırılmalarına karar verilen sanıkların bu eylemleri sanık ...’ın arkadaşı olan ve maktul tarafından olaydan kısa bir süre önce araç ile çarpılarak yaralanmasına neden olunan ve olaydan hemen sonra... Tıp Merkezine götürülen ...’in yaralanmasının meydana getirdiği öfke ve kızgınlığın oluşturduğu tahrik altında sanıkların eylemlerini işledikleri kanaatine varılarak sanıklar lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği” denilmek suretiyle çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ile sanıklar müdafilerinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnamedeki düşünceye gibi BOZULMASINA, 10/07/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2016, Karar No: 2012/9052, Tarih: 08.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/2016 E.  ,  2012/9052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Sanığın eyleminin 5728 Sayılı Kanunla değişik 6831 Sayılı Kanuna göre dikiliden ağaç kesmek ve açma yapmak olarak iki ayrı suçu oluşturduğu gözetilmemesi, ayrıca 6831 Sayılı Kanunun 108/1. maddesi sevk maddesi gösterilip ağaç kesimi tarif edilerek düzenlenen iddianamenin de açma suçunu kapsamayacağının dikkate alınmaması,

2-Dava tarihinde yürürlükte olan mevzuat kapsamında ceza mahkemesince şahsi haklara hükmolunamayacağı nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış haklar saklı kalmak üzere hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11199, Karar No: 2022/2977, Tarih: 03.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11199 E.  ,  2022/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi :... 1. İş Mahkemesi

Dava, maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine 14.07.2021 tarihli Ek Kararla temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen ek kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 361. maddesi uyarınca istinaf kararlarına karşı temyiz başvuru süresi, kararın tebliğinden itibaren iki haftadır. 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının 15.05.2021 tarihinde usulüne uygun olarak e-tebligat ile davacı vekiline tebliğ edildiği, davacı vekilinin 09.07.2021 tarihinde iki haftalık yasal süreden sonra temyiz isteğinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince 14.07.2021 tarihinde verilen ek kararla davacı vekilinin temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinin, yasal süresi içerisinde verilmediği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın, 7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 361. maddesi hükmüne uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9553, Karar No: 2013/12475, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9553 E.  ,  2013/12475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ...Mahallesi 1447 ada 31 parsel ve emsal alınan aynı mahalle 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2012 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ve emlak bildirimlerinin belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 19.01.2012 tarih ve emsal alınan 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 19.04.2010 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadıklarının, imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin ilgili belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 19.04.2010 tarihli satışlara ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ile resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 19.01.2012 gününden önce kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

5-Mahkemece kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen bedelin bankaya yatırıldığına dair dekontun belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4345, Karar No: 2020/7305, Tarih: 03.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4345 E.  ,  2020/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

VEK.AV....

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 15.000 TL'nin kesintinin yapılmaya başlandığı tarihten itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; yargılama sonrasında yürürlüğe giren yasa değişikliği nedeniyle davanın reddine, maktu vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin ise davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince;ilk derece mahkemesince yasa değişikliği nedeniyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi yasaya uygun değilse de bu hususun davacı tarafça istinaf konusu yapılmaması iddianın ileri sürülme şekli, mahkemenin taleple bağlılığı ilkesi ve yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasının davaya katkı sağlamayacağı gerekçesiyle davacının istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet bedellerinin iadesi istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet bedellerinin iadesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “...Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü, Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17'nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.