muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14851, Karar No: 2021/10603, Tarih: 20.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14851 E.  ,  2021/10603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat .davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı vekili tarafından talep edilmiş, davalı vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 14.12.2021 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 15/05/2018 tarih, 2015/10764 Esas ve 2018/5055 Karar sayılı ilamında özetle; davacının çalışma gücünü sürekli yitirdiği tarihten itibaren zararın oluşacağı kabul edilerek hesaplama yapılması; davacının meslek lisesinde ve Çocuk Gelişimi ve Eğitimi alanında öğrenim gördüğü dikkate alındığında asgari ücretin bir miktar üzerinde gelir elde etmesi hayatın olağan akışına uygun olmakla birlikte, asgari ücretin 2.16 katı gelir elde edeceği kabulü ile yapılan gelir tespitinin bir miktar fazla olduğu gözetilip, davacının okulunu bitirdikten sonra alanı ile ilgili olarak özel okullarda iş bulma imkanı ve gelir durumu araştırılıp tespit edildikten sonra hesap bilirkişisinden bu doğrultuda ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi; temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 104.198,72 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; özellikle, daha önce temyize konu edilip bozma kapsamı dışında bırakıldığı ve daha önce temyize konu edilmediği için kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin mümkün olmamasına; davacının tazminat hesabına esas gelirine ilişkin mahkeme kabulünün dosya kapsamına ve somut olayın özelliklerine uygun bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazları ile davacı vekilinin diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece verilen ilk hükmün tazminat hesap biçimi bakımından hem davalı hem de davacı tarafça temyiz edildiği ve Dairemizin önceki bozma ilamıyla hükmün tazminat hesap biçimi bakımından her iki taraf yararına olacak biçimde bozulduğu; bozmadan sonra yürütülen yargılamada alınan 04.12.2020 tarihli aktüer ek raporunda, hem güncel verilere göre hem de bozmadan önceki hükme esas alınan rapor tarihindeki (2015) verilere göre alternatifli olarak hesaplama yapıldığı; mahkemenin 2015 verilerine göre hesap yapılan alternatifteki miktar üzerinden hüküm tesis ettiği görülmektedir. Dairemizin önceki bozma ilamının kapsamı dikkate alındığında, mahkemenin anılan bu kabulü yerinde değildir.

Açıklanan nedenlerle; tazminat hesap biçimi bozması, hem davacı hem de davalı lehine olacak şekilde yapıldığından, raporun tanzim edildiği tarihteki (güncel) veriler üzerinden hesaplama yapılması gerekeceği de gözetilerek, rapor düzenleyen bilirkişiden güncel verilerle hesap yapılması hususunda ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; 3.815,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 5.338,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14364, Karar No: 2012/9770, Tarih: 05.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14364 E.  ,  2012/9770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2010 tarih ve 2006/355-2010/517 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan Petrol Ofisi A.Ş.'ne ait petrolün, 31.03.2006 tarihinde, 34 PM 040 plakalı tanker ile sevkiyatı sırasında davalının sevk ve idaresindeki aracın çarpması neticesinde tamamen zayi olduğunu, sigortalıya hasar nedeniyle ödenen 28.018,00 TL'nin 20.475,00 TL'lık kısmının trafik ve İMM sigorta poliçeleri kapsamında ödendiğini belirterek bakiye 7.543,00 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın müvekkilinin tankere çarpması ile meydana gelmediğini, olay sebebiyle müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporlara göre olayın meydana gelmesinde davalının asli ve tek kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, kazanın müvekkilinin tankere çarpması ile meydana gelmediğini, olay sebebiyle müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporlara göre olayın meydana gelmesinde davalının asli ve tek kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan rucuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamında kusur durumuna ilişkin olarak alınan 09.03.2008 tarihli bilirkişi raporunda davalının olayın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu belirtilmiş, benzer şekilde, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 07.04.2009 tarihli raporda da, davalının olayın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğu yönünde kanaat bildirilmiştir. Oysa, davalı tarafça söz konusu kusur raporlarına itiraz edildiği ve aynı olayla ilgili olarak başka mahkemelerde açılan davalarda alınan bilirkişi raporlarının dosyaya sunulmuş olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim, aynı olaya ilişkin olarak Eyüp 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/301 E. sayılı dosyasında Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 08.05.2009 tarihli raporda davalının kusurunun bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı, Eyüp 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/277 E. sayılı dosyasında ise, İTÜ Makine Fakültesi bölümünden alınan bilirkişi heyet raporunda, Adli Tıp Kurumu'nun farklı sonuçlara ulaşan 10.04.2009, 08.05.2009 ve 17.11.2009 tarihli raporları değerlendirilerek davalının kusurunun bulunmadığı kanaatine varıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre, aynı olaya ilişkin olarak farklı mahkemelerde açılan davalarda farklı sonuçlara ulaşan ve dosya kapsamına sunulmuş bulunan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve davalı vekilinin olaydaki kusur durumuna yönelik ciddi itirazlarının değerlendirilmesi bakımından ek rapor veya gerekirse yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12559, Karar No: 2025/4637, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12559 E.  ,  2025/4637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 1992 yılı Ocak, Şubat aylarından 2014 yılı Ocak, Şubat aylarına kadar davalı şirkette çalıştığını ancak çalışmalarının tamamının kayıt altına alınmadığını ileri sürerek anılan tarihler arasında davalı şirkette çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, davacının 1992-2014 yılları arasında çalıştığını iddia ettiğini, ancak şirketin 12.04.1995 yılında kurularak İstanbul Ticaret Odasına tescil edildiğini, davacının iddia ettiği gibi 22 yıl şirkette çalışmadığını, davanın sadece tanık beyanlarıyla ispatının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, çalışma olgusunun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde resen araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.11.2003-28.02.2013 tarihleri arası toplam 1080 gün ve 22.330,20 TL prime esas kazanç ile davalıya ait ... sicil numaralı iş yerinde hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 08.01.2020 tarihli kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.01.2020 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, ...çalışmalarının düzenli şekilde kış aylarında olduğu, yılın Kasım, Aralık, Ocak ve Şubat aylarında çalıştığı yönündeki tespit ve değerlendirme yerinde ise de; dava konusu dönemde kesintisiz çalışma iddiası karşısında Mahkemece, işe giriş bildirgesinin verildiği 2003 yılından önceki dönemler yönünden beş yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle bu çalışmaların dikkate alınamayacağı yönündeki değerlendirmesi hatalı olup, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Bu bağlamda Mahkemece, dava konusu dönem yönünden, davacının davalı işyerinde gerçek ve fiili hizmetinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, alışma süresi bakımından hizmet olgusu açıklığa kavuşturularak ve raporlu, izinli ve kursa gittiği dönemler dışlanarak hüküm kurulmalıdır, gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.11.2003-28.02.2013 tarihleri arası toplam 1080 gün ve 22.330,20 TL prime esas kazanç ile davalıya ait ... sicil numaralı iş yerinde hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili:

a.Davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini,

b.Davacılar murisinin zeytin toplama dışında zeytinyağı sıkım fabrikasında da tüm yıl çalıştığını.

c.Eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerektiğini beyan etmektedir.

2.Davalı Şirket vekili:

a.Davacının çalışmalarının kanıtlanamadığını, yetersiz bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını,

b.Bordro tanığı olmayan ...’ın beyanının hükme esas alınamayacağını, diğer bordro tanıkları ve tamu tanıklarının beyanları ile davanın reddi gerektiğini,

3.Feri müdahil Kurum vekili:

a.Usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililerinden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3136, Karar No: 2022/5124, Tarih: 28.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3136 E.  ,  2022/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Düşme, davanın reddi

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu hakkında aynı fiil nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun ise Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının düşürüldüğü, Mahkemece, gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3894, Karar No: 2013/4462, Tarih: 26.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3894 E.  ,  2013/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ..., ... MİRASÇILARI

DAVALILAR : HAZİNE, ... KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan dava ve temyize konu 115 ada 178 parsel sayılı 1.515.339,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile davalı ... adına tespit ve hükmen tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ... mirasçıları, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava ve temyize konu 115 ada 178 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın kabulüne, 835/100000 pay oranında tapu kaydının iptali ile eşit paylarla ad ve payları belirtilmeksizin ... ve ... mirasçıları adına tapuya tesciline, geriye kalan 99165/100000 payın tapu maliki üzerinde bırakılmasına; ... Köyü Tüzel Kişiliği'ne yönelik açılan davanın ise husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil isteğine yöneliktir. Dava ve temyize konu 115 ada 178 parsel sayılı taşınmaz, 20.06.2006 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında davalı ... adına ham toprak niteliği ile tespit edilmiştir. Taşınmaza ait kadastro tutanağı, İmranlı Kadastro Mahkemesi'nin 10.09.2008 tarih ve 2006/38 Esas - 2008/28 Karar sayılı dava dosyasında dava dışı ... isimli kişinin açtığı davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddedilmesi üzerine 25.08.2009 tarihinde temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Mahkemece, dava ve temyize konu 115 ada 178 parsel sayılı taşınmazın, yukarıda sözü edilen İmranlı Kadastro Mahkemesi'ne fen bilirkişi ... tarafından düzenlenerek sunulan 02.10.2007 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile gösterilen 10.501,596 m2 ve (C) harfi ile gösterilen 2.153,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümleri üzerinde davacı taraf yararına zilyetlik yolu ile mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece toplanan deliller karar vermeye yeterli değildir. Mahkemece hükme esas alınan İmranlı Kadastro Mahkemesi'nde icra edilen 28.09.2007 tarihli keşifte ve 13.07.2010 ve 12.04.2011 tarihli celselerde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar; temyize konu taşınmazın niza konusu bölümleri üzerinde davacı ... ve...

.../....

2013/3894 - 2013/4462 Sayfa :2

... mirasçıları yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu bildirmiş iseler de, bahsi geçen Kadastro Mahkemesi dosyasına uzman ziraat mühendisi ... tarafından sunulan 02.10.2007 havale tarihli raporda; 115 ada 178 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümün %15-30 eğimli, (C) harfi ile gösterilen bölümün %2-18 arası eğimli olduğu ve taşınmaz bölümleri üzerinde 35-40 yıl önce tarım yapıldığı, daha sonra niza konusu bölümlerin terk edilip hiç kullanılmadığı belirtilmiştir. Mahkemece zilyetliğe ve terke dayalı yeterli araştırma yapılmadığı gibi taşınmazın niteliğini belirlemede hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Bir arazinin kullanım süresi ve niteliği belirlenirken hava ve var ise uydu fotoğraflarından yararlanılması zorunludur. Hava fotoğraflarının kadastrodan önceki yıllara ait beşer yıllık periyotlara ilişkin olması gerekir. Hava fotoğrafları, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın sınırlarının belirlenebilmesi ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi olanaklıdır. O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılması için; ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi ve fotoğrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle kadastro tespitinin yapıldığı 20.06.2006 tarihine göre 20-25 yıl öncesine ait (1980–2000 yılları arası) ve farklı tarihlerlerde çekilmiş hava fotoğraflarının merciinden getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihinin, niteliğinin ve taşınmaz üzerindeki kullanım süresinin ve sürdürülüş biçiminin belirlenmesine çalışılmalı, imar ve ihyaya muhtaç yerlerden ise, davacı tarafın hangi tarihte imar ve ihyaya başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdükleri ve hangi tarihle tamamladıkları, hangi tarihten itibaren niza konusu bölümlerin ekilmemeye ve kullanılmamaya başlandığı, bu durumun iradi terk niteliğinde bulunup bulunmadığı hususları yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle belirlenmeli, tanık ve bilirkişi sözleri bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın çekişmeli bölümlerini sınırlarıyla birlikte gösterir fotoğrafları çektirilmeli, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu 115 ada 178 parsel sayılı taşınmazın niza konusu bölümlerine yönelik davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi ''çoğun içinde azı da vardır'' kuralı gereği davalı Hazinenin temyizinin taşınmazın paylı olarak tesciline karar verilmesine de yönelik olduğu kabul edildiğinde, davacı tarafın niza konusu bölümler dışında taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı ve 5403 sayılı Yasa'nın 8

. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu 115 ada 178 parsel sayılı taşınmazın niza konusu bölümlerine yönelik davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi ''çoğun içinde azı da vardır'' kuralı gereği davalı Hazinenin temyizinin taşınmazın paylı olarak tesciline karar verilmesine de yönelik olduğu kabul edildiğinde, davacı tarafın niza konusu bölümler dışında taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı ve 5403 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile belirlenen parsel büyüklüğünden daha küçük parsellere ifrazın mümkün olmadığına yönelik kısıtlamanın davanın hak düşürücü süre içerisinde açılan ve tespit günü itibariyle mülkiyet hakkını tespit edici ve sicil oluşturucu niteliği gözetildiğinde somut olayda uygulama yeri bulunmadığı düşünülmeden davacı taraf yararına zilyetlik koşulları oluştuğu kabul edilen bölümlerin ifraz edilmesi yerine, taşınmazın tamamının paylı olarak ve de veraset ilamına atıf ile tapuya tesciline karar verilmesi dahi isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.