muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6510, Karar No: 2021/930, Tarih: 02.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6510 E.  ,  2021/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi tarafından verilen 19/04/2018 tarihli ilk hükümde velayeti davacı kadına verilen ortak çocuk için aylık 150 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. İlk derece mahkemesinin ilk kararına karşı davacı kadın tarafından iştirak nafakasının miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmadığından, çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarı erkek için usuli kazanılmış hak oluşturmuştur. Anılan hüküm davalı erkek tarafından istinaf edilmekle bölge adliye mahkemesince, eksiklikler giderilerek yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin 25.10.2019 tarihli ikinci kararında usuli kazanılmış hak gözetilmeden ortak çocuk yararına aylık 250 TL iştirak nafakasına hükmedilerek iştirak nafakası miktarının artırılması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 02.02.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/3623, Karar No: 2012/8659, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3623 E.  ,  2012/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ...ve Civarı Elektrik Türk A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kayıp enerji bedelleri adı altında faturalandırılıp tahsil edilen 64.469,00 TL'nin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece tensiben dava dilekçenin görev yönünden reddine Tüketici Mahkemesinin görevsizliğine talep halinde dosyanın görevli ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan... ve Civarı Elektrik Türk A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... ve Civarı Elektrik Türk A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8582, Karar No: 2019/3051, Tarih: 04.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8582 E.  ,  2019/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davaya konu taşınmazı..... Noterliğinin 13.6.2001 günlü kira sözleşmesi ile dava dışı o zamanki malik ... Tic. Ltd. Şti'nden kiraladığını, ....icra md. 2001/ 21233 sayılı dosyasında yapılan ihale sonucu davacının taşınmazı satın aldığını ve İİK 135. Maddesine göre cebri icra yolu ile kiralanandan tahliye ettirildiğini, ancak hacizden önce kira sözleşmesinin yapılması nedeniyle bu tahliyenin haksız olduğunun tahliye emrinin iptaline ilişkin açılan davada; İİK.135/2 maddesi gereğince açılan davanın kabulü ile tahliye emrinin iptaline karar verildiğini, haksız tahliye nedeniyle davalı aleyhine açılan kısmi davada taleplerinin kabul edildiği, davalı aleyhine 03.04.2006-03.05.2006 tarihleri arasındaki dönem için talep edilen kazanç kaybı davasının..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 14.12.2011 tarihli 2011/65 esas 2011/85 sayılı kararı ile kabul edildiği ve Yargıtay denetimden geçerek kesinleştiğini, belirtilerek, önceki mahkeme kararında kesinleşen aylık 30.796,79TL, kar kaybının 03.06.2006 tarihinden itibaren 5 aylık ve dönem sonlarından itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte ve 50.000 TL manevi tazminatın 04.04.2006 haksız tahliye tarihinden itibaren ticari avans faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın konusunun kira akdinden kaynaklandığı, kar kaybı alacağının ve manevi tazminat talebinin kira akdinin başlangıç tarihi 13.06.2001 olduğu göz önüne alındığında TBK.147 md.uyannca 5 yıllık zamanaşımının dolduğu, diğer yandan 10 yıllık genel zamanaşımı süresi de dolduğu, kazanç kaybı süresi neye göre belirlendiğinin açıklanması gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; manevi tazminat talebinin reddine, Maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile 153.983,95TL tazminatın avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davalının 5 aylık mahrum kalınan kar süresine yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davalının 5 aylık mahrum kalınan kar süresine yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Borçlar Yasasının 96. maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir. Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır; kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kârdan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Önceki malik ile davacı arasında düzenlenen 13.06.2001 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesinin süresi bitmeden İİK 135. Maddesine göre tahliye edildiği ve bu tahliye emrinin davacı tarafından açılan dava ile iptal edildiği tartışmasızdır. Bu durumda kiracının, kusurlu fesih nedeniyle kiralayan davalıdan kâr kaybı zararı adı altında bir miktar paranın kendisine ödenmesini isteyebilecektir. Ancak kâr kaybının hesabında kiracının aynı şartlarla benzer bir yeri kiralaması için gereken makul süre tespit edilip bu süre içindeki kiracı karının ne olabileceği tespit edilip mahrum kalınan kârın belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde öncelikle kiracının dava konusu aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda kiralayabileceği makul süre kadar kâr kaybına hükmedilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3205, Karar No: 2017/15530, Tarih: 26.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3205 E.  ,  2017/15530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın kardeşine 03.08.2010 tarihinde tebliğ edildiği sırada sanığın askerde olduğunun anlaşılması karşısında; öğrenme üzerine temyizinin kabulü ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hırsızlık suçuna ilişkin olarak müştekiye ait sigaraların polis tarafından bulunarak teslim edildiği ve müşteki beyanına göre de hırsızlık nedeniyle meydana gelen bütün zararının temyiz dışı diğer sanık ... tarafından soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; müştekiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mala zarar verme suçuna ilişkin olarak müştekinin beyanında kapıda kırık olmadığını belirtmesi ve olay yeri inceleme raporunda kapı ve kilitlerde sert cisim izine rastlanmadığın ve meyve suları ve şeker paketleri ile fındıkların zemine döküldüğünün belirtildiği ayrıca alınan bilirkişi raporunda kilit kısmının iki yerinde yüzeysel sıyrıktan oluşan beyazlaşma olduğunun belirtildiği, buna göre bilirkişi raporunda belirtilen sıyrıkların olay nedeniyle meydana gelip gelmediği ve zemine dökülen eşyaların zarar görüp görmediği hususları tereddüde yer vermeksizin tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3-Mala zarar verme suçuna ilişkin olarak, müşteki beyanına göre hırsızlık nedeniyle meydana gelen bütün zararının temyiz dışı diğer sanık ... tarafından soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 26.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25504, Karar No: 2014/34839, Tarih: 30.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/25504 E.  ,  2014/34839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak ;

Müsaderesine karar verilen ağaçların değeri üzerinden duruşmaları vekil vasıtasıyla takip eden katılan idare lehine nispi vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş snk., müd. ve k.i.v.nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince karara “Müsaderesine karar verilen ağaçların değeri üzerinden 600,-lira nispi vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan idareye verilmesine,”cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/824, Karar No: 2011/4265, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/824 E.  ,  2011/4265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve yağma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve yağma suçlarından beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2006 gün ve 2006/98 Esas, 2006/267 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Gerekçeli kararın katılan vekili Av. ...'e 05.01.2007 tarihinde tebliğ edildiği, fakat süresinden sonra 25.01.2007 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemece “Sanık ile 18 yaşın içindeki mağdurenin birbirlerini evvelce tanımakta ve duygusal anlamda arkadaşlık yapmakta oldukları, 02.04.2004 tarihinde sanığın mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunduğu ve mağdurenin kızlığının bozulduğu, 09.04.2004 tarihine kadar sanığın değişik zamanlarda mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmaya devam ettiği” şeklinde kabul olunan ve oluşa göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 416/3. maddesinde düzenlenmiş reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun, kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, en son suç tarihi olan 09.04.2004’ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1.

maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19498, Karar No: 2013/7225, Tarih: 02.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19498 E.  ,  2013/7225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

......

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret alacağı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile diğer sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ise ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil ücretleri ve diğer sosyal haklardan kaynaklanan alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacı işçinin işverenin hangi şirket olduğu ve taraf teşkili sağlanması noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir.

1-Somut olayda, dava dilekçesinde davalı, ...Taşıma İşleri Organizatörlüğü Ltd. Şti. (Eski Ünvanı)-...Uluslararası Nakliyat A. Ş (Yeni Ünvanı) ibaresiyle gösterilmiş, mahkemece, davanın hasmı olarak işveren şirket ünvanı anılan şekilde kabul edilerek, yargılama sonuçlandırılmıştır. Ne var ki, davacının işvereninin hangi şirket olduğu, işverenin ünvan değişikliği yapıp yapmadığı netleştirilmemiş, davanın gerçek hasmı tespit edilmeden, usulüne uygun şekilde davadan haberdar edilmeden sonuca gidilmiştir.

Öncelikle, iddiaya konu çalışma süresi nazara alınarak hizmet döküm cetvelinde yer alan işyeri tescil numaraları bildirilerek, işveren bilgileri Sosyal Güvenlik Kurumundan istenilmelidir. Ardından, tespit edilecek işveren şirket/şahıs ile birlikte, dava dilekçesinde yeni ünvan ve eski ünvan olarak bildirilen şirketlerin kuruluştan itibaren ticaret sicili kayıtları, adresleri, yetkililerin kimlik bilgileri, faaliyet alanları, ünvan değişikliği yapılıp yapılmadığı Ticaret Sicil Memurluğundan sorularak, bilgi ve belgeler celp edilmelidir. Bu suretle, davacının işvereni tespit edilmelidir. Neticeye göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesi hükmü çerçevesinde, taraf değişikliği hususu değerlendirilmelidir. Yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten, sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2644, Karar No: 2019/11645, Tarih: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2644 E.  ,  2019/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50, 52/2, 4, 53/6, 63. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin teşdit yapılmaması gerektiği, asgari hadden ceza verilmesi gerektiği, para cezasında alt sınırdan uzaklaşılmasının ve cezanın ertelenmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin, katılanlar vekilinin olay yerinde fren izinin dahi olmadığı, sanığın aşırı hızlı olduğu, ölenle yaralananın savrulduğu yer ile kavşaktan sonraki mesafe dikkate alındığında sanığın bisiklete arkadan çarptığı, cezanın az olduğu, sanığın önemli göz rahatsızlığının olduğu, bunun kazaya etkisinin araştırılmadığı, cezanın paraya çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 nolu bendinin 3. paragrafı çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL hesabıyla 27.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17478, Karar No: 2009/4845, Tarih: 27.04.2009

**11. Ceza Dairesi         2008/17478 E.  ,  2009/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1- 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

2-2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek 213 Sayılı VUK'nun 359/b-1,765 Sayılı TCK'nun 80 maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

1-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasa ile değişik CMK.nun 231/5 maddesinin uygulanmayacağının gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sabit olmayan suç nedeniyle eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-)Katılan vekilinin, 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin hükme yönelik temyizine gelince;