muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1931, Karar No: 2011/1498, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/1931 E.  ,  2011/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalıya ait iş yerinde 14.05.1999 tarihinde geçici işçi statüsünde çalışmaya başladığını, daha sonra kadrolu işçi durumuna geçtiğini, 17.04.2009 tarihinde davalı belediyenin iş sözleşmesini geçersiz bir şekilde feshettiğini, iş yerinde kağıt üzerinde 28 işçi çalıştığının gözüktüğünü, oysa Tavşanlı Şehitlik ilköğretim okulunda çalışmakta olan işçiler ... ve ...'ın maaşlarının davalı belediye tarafından ödendiğini, dolayısıyla davalı Belediyenin fesih tarihindeki işçi sayısının 30 olduğunu, bu nedenle davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve işine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili İşyerinde fesih tarihinde 28 işçinin çalıştığını, dava dilekçesinde belirtilen...ve...'ın Tavşanlı Şehitlik İlköğretim okulu aile birliğine bağlı olarak çalıştıklarını, maaşlarının okula yardım amacıyla Belediye tarafından ödendiğini, işyerinde 30 dan az işçi çalıştığından davacının iş güvencesi kapsamında bulunmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece Şehitlik İlköğretim okulunda çalışan işçiler...ve...'ın her ay düzenli olarak maaşlarının davalı Belediye tarafından hesaplarına yatırıldığından bu iki işçi her ne kadar sigorta kayıtlarında okul aile birliğinin işçisi gözüküyor iseler de gerçekte davalı Belediyenin işçileri olduğu çünkü maaşlarını her ay düzenli olarak davalı belediyenin ödemekte olduğu dolayısıyla fesih tarihinde davalı belediyede çalışan işçi sayısının 30 kişi olduğu bu durumda davacının bireysel iş güvencesi kapsamı içerisinde kaldığı, davalı işveren davacının iş sözleşmesini verimsiz çalışması nedeniyle feshetmesine rağmen fesihten önce yazılı savunmasını almadığı yapılan feshin bu yönü ile geçersiz bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesidir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. Maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı iş kolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Dosya içeriğine göre fesih tarihinde işyerinde çalışan işçi sayısı 28’dir. Mahkemece Şehitlik İlköğretim Okulunda çalışan işçiler...ve...'ın her ay düzenli olarak maaşlarının davalı Belediye tarafından hesaplarına yatırıldığından bahisle davalı Belediyenin işçileri olduğu sonucuna varılarak davalı işyerinde 30 işçi çalıştırıldığı kabul edilmiş ise de; adı geçen çalışanların ücretlerinin davalı Belediyece ödenmiş olması belediyenin işçileri olduğu anlamına gelmez. Gerçekten, işçinin ücretinin üçüncü bir kişi tarafından ödenmesi mümkündür. Mevcut delil durumuna göre davalı işyerinde fesih tarihi itibariyle 30'dan az işçi çalıştığından davacı iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 30/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10817, Karar No: 2014/4621, Tarih: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10817 E.  ,  2014/4621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların, katılanın iyi niyetinden ve saflığından istifade ederek aracını alıp parasını ödeyecekleri yolunda güven sağladıktan sonra aracın noter satışını alıp ortadan kayıp oldukları ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9083, Karar No: 2016/3401, Tarih: 29.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9083 E.  ,  2016/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : ...

KARAR NO : ...

T.C.

YARGITAY

...Hukuk Dairesi

ESAS NO : ...

KARAR NO : ...

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ...

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2014/1085-2015/218

DAVACI : ... vek. Av....

DAVALI : ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili. müvekkili banka ile davalı arasında imzalanan bankacılık hizmetleri sözleşmesi gereği davalıya kredi kartı tahsis edilerek kredi kullandırıldığını, davalının kredi kartı kullanımından doğan borcunun, ödenmemesi nedeniyle davalı aleyhine icra takibine girişildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili. taraflar arasında kredi kartı tahsisi ve kullanımına ilişkin sözleşme yapıldığını, kredi kartına ilişkin borcun bitmesine rağmen davacının 3.000 TL gibi bir borç çıkardığını, müvekkilinin böyle bir borcu bulunmamasına rağmen sonrasında bir sıkıntı yaşamamak için davacı banka ile telefon görüşmeleri neticesinde 3.000 TL'lik borç için yapılandırılmaya gidildiğini ve ayda 366 TL ödenerek bu borcun kapatılması konusunda mutabakata varılmasına rağmen davacının müvekkili ile oluşturulmuş ödeme planına riayet etmeyerek müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, taraflar arasında her ne kadar protokol yapılmış ise de, dosyada bulunan iki protokol fotokopisinde de davalının imzasının mevcut olmadığı, borç bulunmamasına rağmen sonrasında sıkıntı yaşamamak adına mutabakata varıldığına yönelik davalı savunmasının samimi görüldüğü, davacının alacağın kaynağını açıklayamadığı, İİK 67. maddesine göre davacının takibinde kötüniyetli ve haksız olduğu gerekçeleriyle davanın reddine, davalı lehine % 20 tazminat miktarı olan 588,40 TL'nin davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı kredi kartı hamili olup, kartın kayıp, çalıntı ya da iptaline ilişkin herhangi bir başvuru ya da işlem yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda yapılacak iş bankanın ticari kayıtları üzerinde inceleme yapılarak kartın davalı yanca yurt içi veya yurt dışında kullanımından doğan varsa harcamalar tespit edilip banka alacağının belirlenmesi gerekirken yasal dayanağı olmayan yorum ile ve salt davalı beyanına bağlı yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi davacı banka ile davalı arasında yapılan borç ödeme protokolününde irdelenmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı banka yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı bankanın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin harcın istek halinde iadesine 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. T.G
Yargıtay — Esas No: 2016/3502, Karar No: 2016/5204, Tarih: 06.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3502 E.  ,  2016/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 2004 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan düşme

2005 takvim yılında sahte belge düzenlemek ile defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından mahkumiyet

I) Sanıklar ... ve ... hakkında 2004 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan zamanaşımı nedeni ile verilen düşme kararlarının incelenmesinde;

Zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararlarına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyizde hukuki menfaati bulunmadığı cihetle, temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

1- Sanık ...'ın 10.08.2005 tarihinde şirket hisselerini diğer sanık ...'ten devralıp; 15.02.2006 tarihinde hisselerin tamamını sanık ...'e devretmesi; suça konu faturaların 15.08.2005, 01.11.2005 ve 30.11.2005 tarihlerinde bastırılmış olması; sanık ...'ın şirkette ücret karşılığında çalıştığını, ücretini alamayınca, şirkete ortak olduğunu, şirket ile ilgili herhangi bir işlem yapmadığını sorumluluğun ...'te olduğunu; sanık ...'in şirketin bazı belgelerinin çalışan ...'da bulunduğunu, sahte fatura düzenlenerek kullanıldığını öğrendiğini savunmaları karşısında; 15.08.2005, 01.11.2005 ve 30.11.2005 tarihlerinde basılan faturaları şirket adına alan ... ve ...'ın kimlikleri tespit edilerek, şirket ile bağlantıları araştırılıp, adı geçenler tanık sıfatı ile dinlenerek suça konu faturaları kime teslim ettikleri sorulup; sanık ...'in savunmasında geçen ...'ın tanık sıfatı ile beyanı alınıp, sanığın savunmasının doğruluğu sorulup; suça konu fatura asıllarından yeter sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları kullanan firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları aslı veya onaylı örnekleri getirtilip suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanlarının alınması, gerektiğinde faturalar üzerindeki imzaların sanıkların ve...'ın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu aldırılıp; sanık ...'ın işyeri çalışanı olduğunu savunması nazara alınarak işe giriş bildirgelerinin verilip verilmediği, sigorta kaydının bulunup bulunmadığı ve sigorta primlerinin yatırılıp yatırılmadığı araştırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı,

2- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8633, Karar No: 2018/2447, Tarih: 07.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8633 E.  ,  2018/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, değerlendirmelerin, açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve 5237 sayılı TCK’nın 50. ile 51. maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme nedenlerinin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken tartışılmaması,

2-Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetle, ticareti terk suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada şikayetçisi farklı olan benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesi’nin 04.06.2013 tarih 2012/1734 esas ve 2013/733 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/20395 esası ile 10.10.2017 tarihinde incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; dairemizce bozulmasına karar verilen dosyaların birleştirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

a-Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa İİK'nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın bütün neticeleriyle beraber düşeceği hatırlatılmadan, 5237 sayılı TCK 51/2. maddesi gereğince alacak ve ferilerini ödeme şartının gerçekleşmesi halinde sanığın tahliyesine karar verilmesi,

b-Yargılama giderleri ve vekalet ücretinin miktarı belirtilerek sanıktan alınıp şikayetçiye verilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15930, Karar No: 2016/10119, Tarih: 09.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15930 E.  ,  2016/10119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça konu 3 koli sakızın toplam değerinin 72 TL olduğunun anlaşılması karşısında suç konusunun önem ve değeri ile suçun işleniş şekli nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 17/7. maddesi uyarınca sosyal çalışma görevlisi görevlendirmelerinde incelemeyi yapanlara mahkeme veya çocuk hakimi tarafından bilirkişilik esasları çerçevesinde tayin edilecek ücretin Cumhuriyet Başsavcılığının suçüstü ödeneğinden ödenmesi gerekirken yargılama gideri olarak suçu sürüklenen çocuğa yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21998, Karar No: 2014/21663, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21998 E.  ,  2014/21663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.