muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22790, Karar No: 2013/12003, Tarih: 03.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22790 E.  ,  2013/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

25.12.2006 tarihli iddianamede atıf yapılan vergi raporlarında sanığın 2002/11- 2005/5. dönemleri arasında sahte faturalar düzenlediğinin belirtilmesi karşısında, 2002-2003-2004-2005 takvim yıllarında işlenen suçlardan dava açıldığı, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.05.2005 olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002-2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21987, Karar No: 2022/4187, Tarih: 09.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21987 E.  ,  2022/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3 maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7376, Karar No: 2012/2796, Tarih: 01.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/7376 E.  ,  2012/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, tehdit, kasten yaralama, hakaret

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında:

a- TCK'nın 152/1-a, 168/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 86/2, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (200 TL adli para cezası)

2- Sanık ... hakkında:

a- TCK'nın 125/1-4, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (280 TL adli para cezası), temyiz talebinin reddine

b- TCK'nın 106/1-2. cümle, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (200 TL adli para cezası), temyiz talebinin reddine

c- TCK'nın 151/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (800 TL adli para cezası), temyiz talebinin reddine

d- TCK'nın 86/2, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (200 TL adli para cezası), temyiz talebinin reddine

3- Sanık ... hakkında:

a- TCK'nın 86/2, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (200 TL adli para cezası)

b- TCK'nın 125/1-4, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet(280 TL adli para cezası)

c- TCK'nın 106/2-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı karşısında, hükmün kesin olması nedeniyle sanıkların temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında hakaret, tehdit, mala zarar verme, kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Hükümlerin kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine dair karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanığın anılan karara karşı yaptığı başvurunun reddiyle yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

4- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Müşteki ...'in aşamalarda değişmeyen beyanına göre olay günü işyerine gelen kişilerin ..., ... ve ... olduğunu, ...'nın elindeki bıçağı göstererek kendisini öldürmekle tehdit ettiğini, sanık ...'in ise bıçak göstermeden "bu memlekette barındırmayacağım" şeklinde tehdit içeren sözler söylediğinin anlaşılması karşısında eyleminin TCK'nın 106. maddesi 1. fıkrası 2. cümlesinde tanımlanan suçu oluşturacağı hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9026, Karar No: 2022/2831, Tarih: 22.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9026 E.  ,  2022/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/166 E. - 2018/88 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Bursa İli, Karacabey İlçesi, Boğazköy Mahallesi, 258 ve 936 parsel sayılı taşınmazların Hazine tarafından açılan davalar sonucunda Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/252 E. - 2015/161 K. sayılı ve 2014/340 E. - 2015/169 K. sayılı ilamları ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısımlarının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararların taraflarca temyiz edilmeyerek 22.02.2016 tarihlerinde kesinleştiği, eldeki davanın 26/04/2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve taşınmazların gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25327, Karar No: 2016/8969, Tarih: 03.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/25327 E.  ,  2016/8969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanmadan Sonra Açılan Maddi ve Manevi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, ziynet alacağı yönünden; davalı tarafından ise kabul edilen maddi ve manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteği, boşanmadan sonra açılan boşanmaya bağlı maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/2) talebine ilişkindir. Tarafların Hollanda Haarlem Mahkemesinin 21.04.2009 tarihli ve 20.07.2009'da kesinleşen yabancı mahkeme kararıyla boşandıkları, bu kararın Konya 2. Aile Mahkemesinin 2010/50-794 karar sayılı ilamı ile tanındığı ve 13.09.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Tanıma işlemi, bir yabancı mahkeme ilamının "kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi" sonucunu doğurur (5718 sayılı MÖHUK m. 58). Boşanmaya ilişkin yabancı mahkeme ilamında taraflara ilişkin bir kusur tespiti yapılmadığına göre artık Türk Mahkemesi bakımından kesin delil ve kesin hüküm gücünü kazandığından; davalının kusurlu olduğu sonucuna ulaşılamaz.. O halde, yasal koşulları oluşmayan maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kadın ziynet eşyası alacağını, gösterdiği diğer delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak, davacı açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacı kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağıyla ilgili olarak davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması, yemin teklif edildiği takdirde ise, usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m. 227 - 238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/55, Karar No: 2015/2941, Tarih: 01.07.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/55 E.  ,  2015/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, bu Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, maddenin, "daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda", olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek uygulanabileceğinin anlaşılması karşısında, somut olayda müştekinin çantasından özel beceri ile 3.000.000 TL alan hükümlü hakkında 765 sayılı TCK'nun lehe olması sebebiyle uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, uygulama yeri olmayan maddenin tatbiki ile eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8061, Karar No: 2020/1859, Tarih: 11.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/8061 E.  ,  2020/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çekişmeli taşınmazların tespitine esas Körkuyu Mevkii 2117 ve 2119; ... Mevkii 2403, 2398 ve 2424; Ayrıada Mevkii 2577; Kale Mevkii 472; Körkuyu Mevkii 2033, 2058 ve 2094; ... Mevkii 1897 ve 1927; ... Mevkii 499; Pöhrek Mevkii 1679 ve 1834; ...Mevkii 875 tahrir numaralı vergi kayıtlarının, ilk oluştukları tarihten itibaren tüm tedavüllerinin bilgisayar ortamında hazırlanacak okunaklı suretlerinin getirtilerek dosya içine konulması, bu kayıtların kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri araştırılarak, revizyon görmüşlerse revizyon gördükleri taşınmazların tapu kayıtları ve kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7318, Karar No: 2022/12684, Tarih: 20.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7318 E.  ,  2022/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ...San. ve Tic. Ltd. Şti aleyhine 08/10/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı, davalılar tarafından işletilen taş ocaklarında dinamit patlatılması nedeniyle davaya konu 519 parsel sayılı taşınmazında bulunan iki katlı evinde çatlakların meydana geldiğini, dava konusu 519 ve 520 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan kayısı bahçesindeki ağaçların ise taş ocağı faaliyetleri sırasında oluşan toz nedeniyle zarar gördüğünü belirterek, uğradığı zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar; işletmelerinde yasa ve mevzuata uygun olarak faaliyet yürütüldüğünü beyan ederek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, maden mühendisi ve jeoloji mühendisi bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 26/03/2021 tarihi raporda davalılar tarafından işletilen taş ocaklarında davaya konu dinamit patlatmalarından dolayı davacının evinde herhangi bir zararın meydana gelmediğinin belirlendiği gerekçesiyle evdeki hasar yönünden maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; ziraat mühendisi tarafından düzenlenen 10/12/2020 raporda; dava konusu taşınmazlarda taş ocaklarından gelen tozların kayısı ağaçlarında meydana getirdiği gelir kaybının 596,67 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle toz zararı nedeniyle meydana gelen ürün kaybı zararına hükmedilmiş; karar; davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçeli karar başlığına davacı şirket ünvanının ... San. ve Tic. Ltd. Şti. yazılması gerekirken ... San. ve Tic. Ltd. Şti. şeklinde yazılmış olmasının ve dava tarihi 08/10/2010 olmasına rağmen sehven 13/11/2012 yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının diğer ve davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... Başkanlığının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının diğer ve davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... Başkanlığının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen ilk kararın Dairemizin 20/11/2019 tarih, 2019/843 esas ve 2019/5451 karar sayılı ilamı ile davacının toz zararına ilişkin temyiz itirazları yönünden; ''...Dosya içeriğinden; Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/20 D. İş sayılı tespit dosyasında dava konusu taşınmazlarda yer alan kayısı ağaçlarının davalılar tarafından işletilen taş ocağı faaliyetleri sırasında meydana gelen toz nedeniyle zarara uğradığı tespit edilerek 2010 yılına ilişkin ürün kaybı zararının belirlenmiş olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece ürün zararının net olarak tespit edilemediği gerekçesiyle ret kararı verilmesi doğru değildir. Davacı tarafından dava dilekçesinde tespit dosyasına dayanılarak 2010 yılına ilişkin ürün zararının talep edildiği gözetilerek tespit dosyasında belirlenen 2010 yılına ilişkin ürün kaybı zararının hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme sonucu yanılgılı gerekçe ile verilen kararın bozulması gerekmiştir....'' şeklindeki gerekçe ile kararın bozulduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Bozma kararında davacı tarafından dava dilekçesinde tespit dosyasına dayanılarak 2010 yılına ilişkin ürün zararının talep edildiği gözetilerek, tespit dosyasında belirlenen 2010 yılına ilişkin ürün kaybı zararının hüküm altına alınması gerektiği belirtildiği halde mahkemece, bozma sonrası ziraat mühendisi bilirkişiden yeniden rapor alınarak toz zararı nedeniyle davacının kayısı bahçesinde meydana gelen ürün kaybı zararının yeniden hesaplandığı ve belirlenen bu yeni tutarın hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/20 D. İş sayılı tespit dosyasında dava konusu taşınmazlarda yer alan kayısı ağaçları nedeniyle 2010 yılına ilişkin ürün kaybı zararı olarak belirlenen 325,03 TL'ye hükmedilmesi gerekirken fazlaya hükmedilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacı ve davalı ...'nın vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesinde yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacı ve davalı ...'nın vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesinde yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, (3) nolu bentte gösterilen sebeple bozma neden ve şekline göre davacı ve davalı ...'nın vekalet ücretine ilişkin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Belediyesi'ne geri verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL peşin harcının temyiz harcına mahsubuna 20/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8590, Karar No: 2009/9674, Tarih: 05.11.2009

18. Hukuk Dairesi 2009/8590 E., 2009/9674 K.

**18. Hukuk Dairesi 2009/8590 E., 2009/9674 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN TESPİTİ ESASLARI**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde bulunan Tarım İlçe Müdürlüğünün bildirdiği 2005 yılına ait şeker pancarı verileri esas alınarak dava konusu taşınmazın değeri belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca şeker fabrikası tarafından bildirilen ve değerlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 1996 ve 1999 yıllarına ait verilerin ortalamasının alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 20 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden kesim ve nakliye değeri adı altında bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.