muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9240, Karar No: 2018/5026, Tarih: 15.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2015/9240 E.  ,  2018/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir

Ancak;

Her üç katılan ile tanık ... tarafından, sanığın aralarındaki borç ilişkisine dayalı ihtilaf nedeniyle olay günü dünürleri ve damadı olan katılanların evi önüne gelerek elinde bıçak olduğu halde katılanlar ... ve ...'e damadı olan ...'i kast ederek "nerede o, o... çocuğu" diye bağırıp bıçak gösterdiğinin iddia edilmesi karşısında, katılanlar ile tanık anlatımı arasındaki, katılan ...'in evde olup olmadığı ve sanığın söylediği sözlere ilişkin olarak oluşan kısmi çelişkinin giderilmeye çalışması, giderilmediği takdirde beyanlar tartışılarak, kanıtların değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken bu çelişki giderilmeden anlatımların çelişik olduğundan ve tanığın olaydan 4 yıl sonra ifade verdiğinden söz edilerek yetersiz gerekçe ile eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekili ile katılanlar ... ve ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6619, Karar No: 2009/7498, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6619 E.  ,  2009/7498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.03.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemleriyle açılmıştır.

Davalılardan ..., taşınmazı kiraladığını, davalı ... ise dava konusu taşınmaza elatmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi krokisinde kırmızı ile boyanan 1 parsel sayılı taşınmazın ( A ) ile gösterilen bölümüne 2 parsel sayılı taşınmazın (B) ile gösterilen bölümüne davalıların elatmalarının önlenmesine, 328.00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle davacıların malikleri arasında olduğu anlaşılan çaplı taşınmaza davalılardan ...’ın kiralandığı iddiasıyla elattığı sabit bulunmasına göre davalı ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Çekişme konusu taşınmazlardan 1 parsel sayılı olanı davacılar ... ve ... adına paylı mülkiyet rejimine tabi olarak kayıtlı, 2 parsel sayılı olanı ise diğer davacı ... adına kayıtlıdır. Davacılar, Türk Medeni Kanununun 683.maddesine göre bu taşınmazlara davalıların

elattığını iddia ederek müdahalelerinin önlenmesini istediklerinden davalılardan ... ise elatması olmadığını savunduğundan Türk Medeni Kanununun 6.maddesindeki kural gereğince elatmanın varlığını ispat yükü davacılara düşer. Davalılardan ... bu konuda tanık deliline dayanmıştır. Çekişme gayrimenkule ilişkin bulunduğundan, HUMK.nun 259.maddesi gereğince tanığın keşifte dinlenmesi gerekir. Tanığın, mahkemeye veya keşfe ne şekilde davet edileceği ise HUMK.nun 258. vd. maddelerinde gösterilmiştir. Yasa uyarınca tarafların tanıklarını bizzat hazır bulundurma zorunluluğu yoktur. Mahkemece, yasanın belirlediği yöntem yerine tarafa tanığı hazır bulundurmak mecburiyeti yüklenerek tanık delili değerlendirilmeden davalılardan ...’ye savunma hakkının kullandırılmaması doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bent uyarınca davalılar yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 15.06.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/78, Karar No: 2017/12142, Tarih: 21.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/78 E.  ,  2017/12142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde ödenmeyen para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10838, Karar No: 2015/23528, Tarih: 08.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10838 E.  ,  2015/23528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2014

NUMARASI : 2014/76-2014/471

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğu halde, mahkemece taşınmaza tarım arazisi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gönünden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüz ölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu ./..

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32678, Karar No: 2013/20571, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32678 E.  ,  2013/20571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 25.01.1994 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2928, Karar No: 2023/4008, Tarih: 21.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2928 E.  ,  2023/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/292 E., 2023/197 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen mirasın hükmen reddi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Ziraat Bankası A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; hükmü temyiz eden davalı Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin temyizden feragat ettiklerine dair dilekçe sunduğu; ancak feragat yetkisini içeren vekâletnamenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla bulunması durumunda feragat yetkisini içeren vekâletnamenin ilgilisinden temin edilerek eksikliğin giderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2042, Karar No: 2016/5103, Tarih: 01.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2042 E.  ,  2016/5103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığa yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçundan zarar gören ve kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan maliye hazinesine duruşma günü usulen bildirilip davaya katılma olanağı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/4184 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesine muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, dava şartı olan ....veya ...Müdürlüğü mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporunun ise dosya içerisinde bulunamaması karşısında; iddianamede nitelendirilmesi yapılan suç ile ilgili 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca .... veya ... Müdürlüğünün mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporunun var ise getirtilmeden, yok ise gerekli mütalaa alınmadan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18643, Karar No: 2012/14249, Tarih: 22.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/18643 E.  ,  2012/14249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

Davacı vekili; iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili; davacının imzaladığı taahhütname ile Trakya bölgesinde her yere gidebileceğini, Çorlu mağaza çıkış hizmetleri şefi olarak görevlendirilmesinin onurlandırıcı bir görev olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının opsiyonlu program taahhütnamesi belgesini özgür iradesi ile  imzaladığı, Trakya bölgesinde gösterilen şirkete bağlı işyerlerinde çalışmayı prensip olarak kabul ettiği, işe iade konusu oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek  isteyen  işverenin  fesihten  önce  fazla  çalışmaları   kaldırmak,   işçinin  rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda;  davacı 24.04.2007- 25.07.2011 tarihleri arasında davalı şirketin Edirne mağazasında Çıkış hizmetleri şefi olark çalışmıştır. Rekabetçi koşullar nedeni ile şirket organizasyon yapısı , iş yapış şekillerinde değişikliğe gidilerek Edirne mağazasında çıkış şefi kadrosunun azaltılmasına karar verilmiştir. Davacının 11.04.2011 tarihinde imzaladığı opsiyonlu taahhütname gereği Türkiye'nin her yerinde çalışmayı kabul ettiği belirtilerek kendisine 18.07.2011 tarihinde aylık brüt ücreti aynı kalmak kaydı ile  Çorlu mağazasında çıkış hizmetleri şefi olarak çalışması teklif edilmiş, davacı  kabul etmediğini beyan etmesi üzerine iş ilişkisini sürdürme olanağı kalmadığından iş sözleşmesi feshedilmiştir.

Davacının çalıştığı mağazada çıkış hizmetleri şefi kadrosunda fazlalık meydana gelip gelmediği, davacının atandığı mağazada şef ihtiyacının bulunup bulunmadığı, davacının nakli kabul etmemesi üzerine Çorlu mağazasında varsa personel ihtiyacının nasıl karşılandığı, Edirne mağazasına fesihten sonra aynı nitelikte işçi alınıp alınmadığı,  davacının kıdemi, eğitim durumu ve diğer niteliklerine göre aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, uzman bilirkişi aracılığı ile tesbit edilerek ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile  yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.