muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5498, Karar No: 2015/12466, Tarih: 19.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5498 E.  ,  2015/12466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu tek taraflı trafik kazasında yaya olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, yaralanma sebebiyle ve iş göremez hale geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL maddi tazminat ile 25.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar... ve ... vekili; kazanın meydana gelmesinde kusurları olmadığını ve talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; limit dahilinde sorumlu olduklarını, manevi tazminat talebinin teminat dahilinde olmadığını ve temerrüde düşürülmediklerini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davalı tarafından yapılan ödeme nedeniyle 18.02.2013 tarihli ibraname tanzim edilmiştir. Davacı vekili 19.04.2013 havale tarihli dilekçesiyle yapılan sözleşmenin geçersiz olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece, ibranamede görülmekte olan davadan feragat edildiği gerekçesiyle davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 111. Maddesinde tazminat miktarlarına ilişkin olup da, yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmaların yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebileceği hüküm altına alınmıştır. Kanunun bu maddesi gereğince ibranamenin iptalinin açıkça ve ayrıca istenilmesine gerek olmayıp, bu husus dava sırasında ileri sürülebileceği gibi, ibranamenin yapıldığı tarihten itibaren iki yıl içinde hükümlerinin kabul edilmediğine ilişkin bir irade açıklamasında bulunulması da yeterlidir. Bu hususun ileri sürülmesi durumunda mahkemece yapılacak iş, ilk önce ödeme tarihi itibariyle yapılan ödemenin yetersiz olup olmadığının belirlenmesidir. Bunun için ödeme tarihi verileri dikkate alınarak yapılacak hesaplama sonucu bulunacak tutar ile ödeme miktarının karşılaştırılarak, ödemenin yeterli bulunması halinde ibra nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekir. Şayet ödemenin yetersiz olduğu anlaşılırsa bu kez karar tarihine en yakın veriler dikkate alınarak tazminat hesaplanmalı ve zarar ile yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince davalı tarafından yapılan ödemeye hesaplama yapıldığı tarihe kadar geçen süre için yasal faiz işletilerek hesaplanan tutardan mahsup edilmelidir.

Ancak, dosya içeriğine göre mahkeme tarafından Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı'ndan alınan 27.06.2013 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü ...'in kusuru olmadığı, davacı ...'in tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda, davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde kusuru olmadığı anlaşıldığından, davalıların meydana gelen zarardan sorumlu tutulmaları mümkün değildir. Bu nedenle mahkemece verilen karar sonucu itibariyle doğrudur.

SONUÇ: Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7896, Karar No: 2019/1786, Tarih: 18.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7896 E.  ,  2019/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm ile ilgili olarak; 5560 sayılı Kanunun 23 ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleriyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'ün itiraz inceleme talebi hakkında itiraz merciince bir karar verildiğinden, dosyanın bu suç bakımından incelenmeksizin İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken TCK'nun 142/1-b, 143/1. maddesi ile belirlenen "2 yıl 4 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nun 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken "1 yıl 6 ay 20 gün" hapis cezası yerine "1 yıl 4 ay" hapis cezası, yine TCK'nun 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken netice ceza olarak "1 yıl 3 ay 16 gün" hapis cezası yerine " 1 yıl 1 ay 10 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle, eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cezasının ertelenmesine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen deneme süresinin mahkum olduğu “1 yıl 1 ay 10 gün” ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Ancak;

Cezasının ertelenmesine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen deneme süresinin mahkum olduğu “1 yıl 1 ay 10 gün” ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 51/3. maddesi gereğince belirlenen denetim süresinin "1 yıl" yerine "1 yıl 1 ay 10 gün" yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9328, Karar No: 2016/13338, Tarih: 10.10.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/9328 E.  ,  2016/13338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 30.01.2015 tarihinde temyiz ettiği, yapılan temyiz isteminin mahkemesince 02.02.2015 tarihli ek kararla reddedildiği, ek kararın tebliği üzerine yasal süresi içinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair 02.02.2015 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden CMK'nın 296. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 10.10.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3908, Karar No: 2018/10700, Tarih: 22.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3908 E.  ,  2018/10700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nun 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek, kıymetten düşürerek, hakiki surette,

2) Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3)Asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; 11.04.2014 tarihinde sanık ...’in adresine haciz için gidildiğinde haciz mahallinde bir adet ... marka PC kasası ile bir adet ... marka LCD monitor, klavye ve mouse’un bulunduğu, alacaklı vekilinin muhafaza için nakliye ve hamal temin edilmesi talebinde bulunulduktan sonra haciz mahalline hamal ve nakliye temin edilip ayrıca polisle beraber gelindiği, bu sırada mahcuzların borçlu sanık tarafından götürüldüğünün fark edildiği, bu hususun sanığa sorulduğunda sanığın “Kırıp attım” şeklinde beyanda bulunduğu, akabinde borçlu sanığın babasının gelerek haciz mahallinde bulunan yetkililere “Siz kim oluyorsunuz? Benim buradaki itibarımı zedelediniz. Ben mahkeme kararı tanımam.” şeklinde ifade de bulunduğu haciz tutanağına geçilmekle, müşteki tarafın sanığın alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla mahcuzları eksilttiği anlaşılmakla,

Borçlu sanık adına kayıtlı...plaka sayılı araç ve takibe konu kambiyo senedinde kefil sıfatıyla bulunan yargılama dışı Emine Bergel’in bir kısım taşınmazları üzerine haciz konulduğu anlaşıldığından, haczedilen taşınmazların ve aracın suç tarihindeki değerleri tespit edip araç üzerinde önceden bulunan hacizler de dikkate alınarak, aracın ve gayrimenkullerin satışları halinde dosya borcunu karşılama kabiliyetleri olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tespiti yoluna gidilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, yapılan araştırma neticesinde suçun sübut bulması durumunda ise,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15040, Karar No: 2023/1561, Tarih: 16.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/15040 E.  ,  2023/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/131 E., 2021/591 K.

KARAR : Tavzih talebinin reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen ve kesinleşen kararla ilgili İlk Derece Mahkemesi tarafından ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 124 ada 399 parsel sayılı taşınmaz 1040,11 metrekare yüzölçümü ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... İdaresi vekili, dava konusu 124 ada 399 parsel sayılı taşınmazın 916,40 metrekarelik kısmının kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2014 tarihli ve 2014/131 Esas, 2014/591 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın 916,40 metrekaresinin orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

3. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 10.10.2015 tarihli ve 2015/2173 Esas, 2015/8271 Karar sayılı kararıyla, İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiş ve hüküm 25.11.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Davacı ... İdaresi vekili tavzih dilekçesinde; hükmün infazı için kadastro müdürlüğüne başvurulduğunda, hükme esas alınan fen bilirkişi raporundaki koordinatlar ile müdürlükleri arşivindeki teknik bilgi ve belgelerdeki koordinatların uyumlu olmadığnın bildirildiğini bu nedenle tavzih gerektiğini açıklayarak, kararın tavzih edilmesi talebinde bulunmuştur.

5. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile; davacı ... İdaresinin talebinin hükmün değiştirilmesi sonucunu doğuracağı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı, davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; hükmün infazı için kadastro müdürlüğüne başvurulduğunda, hükme esas alınan fen bilirkişi raporundaki koordinatlar ile müdürlükleri arşivindeki teknik bilgi ve belgelerdeki koordinatların uyumlu olmadığnın bildirildiğini, ilamın bu haliyle infazının mümkün olmadığını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesinin ek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; hükmün infazı için kadastro müdürlüğüne başvurulduğunda, hükme esas alınan fen bilirkişi raporundaki koordinatlar ile müdürlükleri arşivindeki teknik bilgi ve belgelerdeki koordinatların uyumlu olmadığnın bildirildiğini, ilamın bu haliyle infazının mümkün olmadığını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesinin ek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 15.6.2021 tarihli ek kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine,16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18073, Karar No: 2022/16279, Tarih: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/18073 E.  ,  2022/16279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, beraat

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm, temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılan mağdure ile aynı mahallede oturan sanığın, olay tarihinden 10 gün önce seni bir gün okuldan alıp yemeğe götüreceğim dediği, olay günü okul çıkışı okula gelerek birlikte köprü başına doğru yürümeye başladıkları, mağdurenin kendisini yemeğe götüreceğini düşündüğü, birlikte Endüstri Meslek Lisesinin karşısında bulunan otoparka girdikleri, otoparkta açık alanda muz vermeye çalıştığı, akabinde elinden tutarak zorla otopark içerisinde bulunan tuvalete götürdüğü, otoparka götürürken tuvalete girdikten sonra kendisine ''seni seveceğim'' diyerek göğüslerini ellediği, mağdurenin ''yapma'' diye dışarı kaçtığı anlaşılmakla, sanığın suç tarihinde katılan mağdureye seni yemeğe götüreceğim demek suretiyle mağdurenin iradesini hile ile fesada uğrattığı ve tuvalete yaklaşınca elinden zorla tutarak çekip tuvalete zorla götürdüğü şeklindeki eyleminin hile ve cebirle cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 109/2,3-f, 5 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... Bakanlığı vekilinin, katılan ...'in, katılan mağdure ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK.nın 302/2. maddesi

uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8323, Karar No: 2021/15306, Tarih: 16.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8323 E.  ,  2021/15306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Mahalle Mahallesi 143 ada 8 parsel sayılı 2.379 m² yüzölçümlü taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/101 Esas - 2007/373 Karar sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 592,78 m²’lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edilmeyerek 20.09.2007 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 09.10.2015 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı Hazine vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro parseli, emsal taşınmazın imar parseli olduğu gözetilerek dava konusu taşınmazın bulunan m² birim değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda kesinti yapılmak suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.