muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2214, Karar No: 2021/711, Tarih: 08.06.2021

17. Madde metninden anlaşıldığı üzere Kanun belli bir miktarın altındaki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetine başvuruyu zorunlu kılmıştır. Bu parasal sınır her yıl "yeniden değerlenme oranına" göre artmaktadır (m. 68/IV). Parasal değerin belirlenmesinde uyuşmazlığın başvuru tarihindeki değeri esas alınır.

18. Tüketici sorunları hakem heyetleri, tüketici ile satıcı ve sağlayıcı arasında çıkan uyuşmazlıkların daha hızlı ve daha az masrafla çözümlenmesini sağlamak ve aynı zamanda tüketici mahkemelerinin iş yükünün hafifletilmesi amacıyla kurulmuştur. Kanun koyucu tüketici hakem heyetlerinin atıl duruma düşmesini engellemek ve kaynakların daha hızlı ve etkin şekilde çalışmasını sağlamak için belli miktarın altında kalan uyuşmazlıklarda hakem heyetine başvurulmasını zorunlu kılmıştır. Söz konusu kanun hükmü emredici mahiyette olup tüketiciye tercih hakkı tanımamıştır.

19. Tüketici hakem heyetlerinde uygulanacak usul hükümleri TKHK’da düzenlenmemiştir. 27.10.2014 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Tüketici Hakem Heyetleri Yönetmeliğinin 11. maddesinin ikinci fıkrasına göre, hakem heyetine başvuruda bulunan tüketicinin talebini ve uyuşmazlık değerini göstermesi zorunludur. Tıpkı mahkemeler gibi tüketici hakem heyetleri de kural olarak taleple bağlıdır. Bununla birlikte Yönetmeliğin 22. maddesine göre başvurunun yapıldığı tarihte uyuşmazlık miktarının tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmadığı durumlarda başvuru sahibinin hukukî ilişkiyi ve asgari bir miktarı belirtmesi gerekir. İnceleme sürecinde uyuşmazlık miktarının bilgi veya belgelerle tam olarak tespit edilmesi hâlinde tüketici hakem heyeti, miktar itibariyle görev sınırı dâhilinde kalmak kaydıyla, talep edilen miktardan daha fazlasına veya daha azına karar verilebilecektir.

20. Yönetmelikte geçen “uyuşmazlık miktarının tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmadığı durumlarda” ifadesiyle kastedilen ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak mahiyetindeki istemlerdir.

21. Bu noktada belirsiz alacak davasına ilişkin açıklama yapılmasında yarar vardır.

22. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK’nın 107. maddesiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak davası kabul edilmiştir.

23. 7251 sayılı Kanun ile değişik HMK’nın 107. maddesinde yer alan;

“1- Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

23. 7251 sayılı Kanun ile değişik HMK’nın 107. maddesinde yer alan;

“1- Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

2- Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesi mümkün olduğunda, hâkim tarafından tahkikat sona ermeden verilecek iki haftalık kesin süre içinde davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın talebini tam ve kesin olarak belirleyebilir. Aksi takdirde dava, talep sonucunda belirtilen miktar veya değer üzerinden görülüp karara bağlanır.” şeklindeki hüküm ile belirsiz alacak davası düzenlenmiştir.

24. Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hâli, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen, miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkânsızlığa dayanmalıdır.

25. Bu kriterler, davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin;

a)Davacının kendisinden beklenememesi,

b)Bunun olanaksız olması,

c)Açıkça karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı ve değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olması olarak belirtilmektedir.

26. Tüketici gerek dava açarken (HMK m. 119/1-d) gerekse tüketici hakem heyetlerine başvururken (Yön. m. 22) talep sonucunun değerini göstermek zorundadır. Ancak iddia konusu alacak değerinin dava veya başvuru sırasında belirlenmesi mümkün değilse yahut alacaklıdan bunu belirlemesinin beklenemeyeceği bir hâl söz konusu ise dava/başvuru belirlenebilen asgari bir miktar üzerinden yapılacaktır. Tüketicinin belirleyebildiği ve bu suretle dilekçesinde gösterdiği asgari miktar TKHK’nın 68., ilgili Yönetmeliğin 6. maddesinde düzenlenen parasal sınır dâhilindeyse başvurunun kanunun amacına uygun şekilde öncelikle tüketici hakem heyetleri nezdinde yapılması gerekir. Aksi yönde bir kabul, kanun koyucunun belli parasal sınırlar için zorunlu çözüm yeri olarak öngördüğü tüketici hakem heyetlerini işlevsiz hâle getirerek, belirsiz alacak davası olarak açıldığı belirtilen her ihtilâfın mahkemeler önüne getirilmesine ve bu suretle kanun koyucunun amacına aykırı şekilde mahkemelerin iş yükünün artmasına, uyuşmazlıkların daha geç çözümlenmesine yol açacaktır. Nitekim bu husus Kanun’un 72. ve 84. maddelerine dayanılarak tüketici hakem heyetlerinin usul ve esaslarına ilişkin yönetmeliğin hazırlanması sırasında da dikkate alınmış ve 22. maddede açıkça düzenlenmiştir.

27. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.03.2020 tarihli, 2017/13-551 E., 2020/239 K.; 09.03.2021 tarihli ve 2017/(13)3-614 E., 2021/232 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

28. Gelinen aşamada tüm bu açıklamalar ışığında; davanın türünün belirlenmesi önem arz etmekte olup; eldeki davanın belirsiz alacak davası olup olmadığı noktasının aydınlatılması gerekmektedir.

29. Somut olayda dava, abonelik sözleşmesinde kayıp kaçak bedeline ilişkin maddelerin haksız şart olduğunun tespiti ile iptali, haksız tahsil edilen bedelin iadesi istemiyle açılmış olmakla birlikte, verilecek hüküm bir faturaya mahsus olmayacağı gibi ileriye dönük art etkisi doğuracağından, yine kayıp-kaçak vs. bedellerinin alınması sebebiyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşınmış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunması nedeniyle, muarazanın men’i (çekişmenin giderilmesi) mahiyetindedir.

30. Nitekim Özel Daire de, bozma gerekçesinde, görülmekte olan davayı bir muarazanın men’i (çekişmenin giderilmesi) davası olarak nitelendirmiştir. O hâlde, eldeki davanın belirsiz alacak davası değil, çekişmenin giderilmesi davası mahiyeti taşıdığı hususu her türlü tartışmadan uzaktır.

31. Muarazanın men’i davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın (çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun men’i talep edilir.

32. Bu durumda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi feshedilmemiş olmakla mevcudiyetini koruduğundan ve davalı tarafından yaratıldığı iddia edilen muarazanın men’i, sözleşmede yer alan haksız şartların tespiti ile ileriye yönelik iptali istemi bulunduğundan, artık davanın müddeabihinin tüketici hakem heyetinin sınırı dâhilinde kaldığından bahsedilemeyecek olup; davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Keza, Özel Daire bozma kararında da bu hususa değinilmiştir.

33. Sonuç itibariyle, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

34. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35626, Karar No: 2016/2363, Tarih: 11.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/35626 E.  ,  2016/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Sulh Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

##########

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine ve karşılıklı yol verme meselesinden dolayı karşısından gelen aracın içindeki müştekinin kendisine yol vermeyeceğini söylemesi üzerine çıkan ve çevredekilerin müdahale ettiği tartışma sırasında öfkelenen sanığın torpido gözünde bulunan ekmek bıçağını alıp aracından inmeye çalıştığı sırada muhtar olan tanık ...'ın müdahale ve uyarısı nedeniyle bıçağı yerine koyduğu ve bu suretle eylemden gönüllü biçimde vazgeçtiği, bu aşamaya kadarki eylemlerin de suç oluşturmayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2021/35, Karar No: 2021/2813, Tarih: 17.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/35 E.  ,  2021/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin feshi ve alacak davası ile birleşen istirdat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde asıl dava davacısı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kiracı ile akdedilen 20.05.2007 başlangıç tarihli ve 20 yıl süreli rödovans sözleşmesi gereğince davalının sözleşmeye konu maden sahasını kullandığını, sözleşmenin 3. maddesine göre; işletmecinin yıl içinde yaptığı üretim ve satışa sunduğu, gelir elde ettiği tüm (taş, çakıl üretim artığı gibi) ürünlerin üretiminden ve elde ettiği gelirlerden, en az 3.000m3 mermer üretimine göre, ruhsat sahibine %10 oranında rödovans bedeli ödemesi gerektiği halde, 2009 yılı ve sonraki yıllarda yapılan ödemelerin bu oran üzerinden yapılmadığını belirterek, eksik ödendiği tespit edilen 16.600TL rödovans bedelinin 31.12.2009 tarihinden itibaren, 31.450TL rödovans bedelinin 31.12.2010 tarihinden itibaren ve 23.660TL rödovans bedelinin 31.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve davalının dürüstlük kuralına ve sözleşmeye aykırı davranmış olması nedeniyle taraflar arasındaki güven ilişkisi ortadan kalktığından, 13.12.2006 imza tarihli rödovans sözleşmesinin feshine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; taraflar arasında geçerli 20.05.2007 başlangıç tarihli sözleşmenin 3. maddesinin "işletmeci yıl içinde yaptığı üretim ve satışa sunduğu, gelir elde ettiği tüm (taş, çakıl üretim artığı gibi) ürünlerin üretiminden ve elde ettiği gelirlerden ruhsat sahibine %10 oranında rödovans bedeli ödemekle yükümlüdür" hükmünü içerdiğini, bu hükümde geçen "elde edilen gelir" ibaresi ile tüm işletme ve genel giderler çıktıktan sonra kalan miktarın kastedildiğini, sözleşme hükmünün açık bir şekilde düzenlenmemiş olması nedeniyle taraflar arasında rödovans bedelinin ne şekilde ve ne kadar ödeneceği konusunda her yıl sonunda uyuşmazlık yaşandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Birleşen davada ise; taraflar arasındaki rödovans sözleşmesinde rödovans bedelinin tespitinde esas alınacak değerin ürün mü, para mı, olduğu hususunun açık ve anlaşılır biçimde kaleme alınmadığını, sözleşmenin kurulduğu ilk yıllarda bu sorunun ticari teamüllere göre yorumlandığını, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında davalının rödovans bedeli olarak ocaktan üretilen blokları aldığını ve bu blokları ...Maden A.Ş.'ye sözleşme ile sattığını, davalı ocak sahibinin sözleşmedeki ödeme şeklini %10 blok alma ve müşteri bularak bu blokları satma yöntemi ile kabul ettiğini, 2009, 2010 ve 2011 yıllarında ise, kendisine verilen ürünlerin bedellerinin düşük gösterildiğini ve hissesine düşen bloklar için eksik bedel ödendiğini iddia ederek, toplam 71.710TL ek rödovans bedeli talebinde bulunduğunu, istenen bedelin ihtirazi kayıt ile birlikte davalıya ödendiğini belirterek, rödovans sözleşmesindeki ruhsat sahibine ödenmesi gereken rödovans bedeli konusunda taraflar arasında ortaya çıkan muarazanın men-ine ve sözleşmeye göre ödenecek rödovans yönteminin ve miktarının tesbitine, davalıya fazladan ve ihtirazi kayıt ile ödenmiş bulunan toplam 71.710TL rödovans bedelinin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı-karşı davalı; yapılan denetimler sonucunda, davacının kendilerine rödovans bedeli olarak ödediği miktarların gerçek üretim miktarlarından farklı olduğunu tespit ettiklerini, davacının rödovans bedelini düşük ödemek için bu şekilde bir yol izlediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile rödovansçının yapmış olduğu 71.710TL fazla ödemenin birleşen dava davalısından tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı-birleşen davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre, davacı-birleşen davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık (Ahde Vefa-Pacta Sund Servanda) ve sözleşme serbestliği ilkeleri kabul edilmiştir. Bu ilkelere göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Eş söyleyişle, sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeni ile değişmiş olsa bile, borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir. Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlıdır.

HMK'nın 266 ncı maddesi hükmüne göre; çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konuda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur.

HMK'nın 266 ncı maddesi hükmüne göre; çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konuda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur.

Aynı kanunun 281 inci maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkemece, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 20.05.2007 başlangıç tarihli ve 20 yıl süreli rödovans sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 3. maddesi ile; "İşletmeci yıl içerisinde yaptığı üretim ve satışa sunduğu gelir, elde ettiği tüm (taş, çakıl, üretim artığı gibi) ürünlerin üretiminden ve elde ettiği gelirlerden Ruhsat Sahibine %10 rödovans bedelini ödemekle yükümlüdür. İşletmecinin bir yıl içerisinde ruhsat sahibine ödeyeceği rödovans bedeli 3000 m3 (traverten) mermer üretimi ve diğer cirosunun %10'undan aşağı olamaz." denilerek, rödovans bedelinin nasıl belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

Dava dosyasında yer alan, 25.04.2018 havale tarihli bilirkişi kurul raporunda ve 02.01.2019 tarihli ek bilirkişi kurul raporunda; Maden İşleri Genel Müdürlüğüne sunulan satış bilgi formu ile sevk fişleri, fatura dökümü ve rödovansçının dosyaya sunduğu satış ortalama birim fiyatları başlıkları altında irdelenen üretim, satış ve toplam yıllık satış tutarları arasında büyük ölçüde fark bulunduğu, bu durumun rödovansçının MİGEM'e bir kısım satışlarını bildirmemesinden kaynaklanmış olabileceği, fatura ve sevk fişlerine göre; birleşen davanın reddi gerekeceği belirtilmiştir. Dosyada bulunan bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi gidermek amacıyla emekli Sayıştay uzman denetçisi, maden mühedisi ve hukukçu bilirkişiden alınan 30/10/2019 tarihli raporda ise; Maden Kanunu gereğince, davalı-birleşen davacının Maden İşleri Genel Müdürlüğü'ne göndermiş olduğu satış raporlarının dikkate alınması gerektiği belirtilerek ve kiracı şirkete ait fatura ve sevk fişleri göz ardı edilerek, 2009 yılında

9.052,31TL fazla ödemenin, 2010 yılında 18.368,65TL eksik ödemenin, 2011 yılında ise 7.629,38TL fazla ödemenin olduğu tespiti yapılmıştır. Bu hali ile dosyada yer alan bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilememiştir.

9.052,31TL fazla ödemenin, 2010 yılında 18.368,65TL eksik ödemenin, 2011 yılında ise 7.629,38TL fazla ödemenin olduğu tespiti yapılmıştır. Bu hali ile dosyada yer alan bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilememiştir.

Buna göre; tarafların özgür iradeleri ile imzalamış oldukları sözleşme hükümleri esas olmak üzere, Maden İşleri Genel Müdürlüğü'ne sunulan satış bilgi formlarının yanında, davalı-birleşen davacı ticari defterleri, uyuşmazlık konusu yıllara ait tüm sevk fişlerini, fatura dökümleri ve satış ortalama birim fiyatlarının incelenmesi ve karşılaştırılması neticesinde varsa eksik ödenen rödovans bedelinin tespiti gerekmektedir.

O halde Mahkemece; konusunda uzman yeni bir üçlü bilirkişi heyetinden daha önce alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde, raporlarla mukayeseli olarak ayrıntılı, açık ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı - birleşen davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2005/535, Tarih: 28.09.2005

Hukuk Genel Kurulu 2005/8/512 E., 2005/535 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2005/8/512 E., 2005/535 K.**

**- TESCİL DAVASI

- USULİ MÜKTESEP HAK**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 973 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda (Pervari Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.10.2004 gün ve 2003/123-2004/75 sayılı kararın incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesinin 7.2.2005 gün ve 52-786 sayılı ilamı ile,

(... Davacı, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı 5 kıt'a taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, tescil konusu taşınmazların kaçak ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden yerler olduğu, davacının miras bırakanının işgal tazminatı ödediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazların TMK.nun 713/1. maddesi hükmü uyarınca tescili isteğine ilişkindir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, tescil konusu taşınmazların kaçak ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden yerler olduğu, davacının miras bırakanının işgal tazminatı ödediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazların TMK.nun 713/1. maddesi hükmü uyarınca tescili isteğine ilişkindir.

Davacı, kazanmayı sağlayan 25 seneyi aşkın zilyetliğe dayanarak tescil isteğinde bulunmuş, yerel bilirkişi ve tanıklar davacı ve miras bırakanının dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile tasarrufta bulunduğunu bildirmişlerdir. Davanın kabulüne ilişkin önceki hüküm Hazine temsilcisinin temyizi üzerine, diğer temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığı vurgulanmak suretiyle, dava koşulunun yerine getirilmesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca miktar araştırmasının yapılması gereğine işaret edilmek suretiyle bozma sevk edilmiştir. Uyulan bozma ilamı uyarınca dinlenen davacının dedesi Osman, tescil konusu taşınmazları dava tarihinden on yıl kadar önce davacıya satıp devrettiğini bildirmiştir. Bu açıklamalar karşısında dava koşulunun yerine getirilmesine gerek kalmamıştır. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra bozma çerçevesinde araştırma yapılmış, Hazine temsilcisi dava konusu yerlerin kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kaldığını, davacının miras bırakanı Osman'ın Hazineye işgal tazminatı ödediğini ileri sürmesi üzerine mahkemece hiçbir araştırma ve inceleme yapılmadan bozmadan sonra ileri sürülen savunma gözönünde tutularak davanın reddine karar verilmiştir. Yargıtay bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına usuli kazanılmış hak doğar ve bozmada belirtilen esaslar çerçevesinde mahkemece araştırma ve inceleme yapma ve hüküm verme yükümlülüğü doğar. Az yukarıda da açıklandığı üzere; kabule ilişkin önceki hüküm Hazine temsilcisinin temyizi üzerine diğer temyiz itirazları reddedilmek suretiyle dava koşulu ve miktar araştırması yönünden bozulmuştu. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra bozmanın dışına çıkılarak karar verilemez. Gerçekten de, "Emvali Metruke Kanunları" uyarınca Hazineye kalan taşınmazların zilyetlikle edinilmesi mümkün değil ise de, bu yön Hazine tarafından davanın açılması sırasında ileri sürülmemiş, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre kazanma koşullarının oluştuğu benimsenmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Temyiz eden: Davacı

Dava, tapusuz taşınmazın Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesine dayalı olarak tapuya tescili istemine ilişkindir.