muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5670, Karar No: 2013/7297, Tarih: 18.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/5670 E.  ,  2013/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/08/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumetten reddine dair verilen 30/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olay nedeni ile davalı hakkında taksirle yaralama suçundan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/552 Esas sayılı dosyasında yargılama yapıldığı ve davalının cezalandırılmasına karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay ilgili dairesine gönderildiği anlaşılmaktadır. Borçlar Yasasının 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29250, Karar No: 2019/11551, Tarih: 13.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29250 E.  ,  2019/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, müştekiler tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen müştekiler ..., ...'ün talimat mahkemesinde alınan ifadelerinde katılma taleplerinde bulundukları ancak bu hususta bir karar verilmemiş olduğu anlaşılmakla; müştekilerin temyiz dilekçeleri kapsamı ve içeriği de dikkate alınarak CMK’nın 237/2. ve 238. maddeleri uyarınca kamu davasına katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede,

Müşteki ...’ün diğer müşteki olan kızı ... adına kayıtlı olan ... plakalı aracını 10/08/2012 tarihinde satılması için internet sitesi üzerinden satışa çıkarttığı, sanık ...’nın müşteki ile iletişime geçerek aracı Malazgirt ilçesine getirmesini istediği, müşteki ...’ün Malazgirt ilçesinde sanık ... ile buluştuktan sonra diğer sanık ...'in iş yeri olan Bellona bayisine gittikleri, sanık ...’ın sanık ...'e benim senden 25.000 TL alacağım var üstüne 2.500 TL daha koy bu arkadaşa ver dediği, sanık ...'in müştekiden hesap numarası istediği ve EFT yapmak için bilgisayarın başına geçtiği, bilgisayarda bir şeyler yaptıktan sonra EFT yaptığını söyledikten sonra müşteki ile sanık ...’ın Bulanık Noterliğine giderek satış işlemlerini yaptıktan sonra tekrar sanık ...'in iş yerine gittikleri, müştekinin cuma günü olup mesainin bitmesinden dolayı hesabına paranın yatıp yatmadığını kontrol etmeden Ağrı iline geri döndüğü, daha sonra paranın yatmadığını öğrendiğinin iddia edidiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık ifadesi, noterde düzenlenen araç satış sözleşmesi ve dosya kapsamından; sanık ...’ın 400 TL yakıt giderini havale ederek suç tarihinde müşteki ...’ün Malazgirt ilçesine gelmesini sağladığı, daha sonra Bellona bayiliği yapan iş yerine götürdüğü, bu arada sanık ...’in müştekinin hesap numarasını aldığı ve bilgisayarda birşeyler yaptıktan sonra Eft işlemi yaptığına müştekiye inandırdığı ve paranın hesaba geçtiğine inandırdığı, sanık ...’ın Malazgirt Noterliğinde sistemin olmadığına müştekiyi inandırarak müştekiyi Bulanık Noteliğine götürerek satış işleminin yapıldığı, Malazgirt Noterliği’nin 28.05.2011 havale tarihli yazı cevabına göre o tarihte sistemin olduğunun bildirildiği, satışın Cuma günü mesai bitimine doğru yapıldığı ve satıştan 3 gün sonra aracın tekrar başkasına satıldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlendiği ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 157/1. maddesinde belirtilen dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nın 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi yapılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini zorunluluğu,

Kanuna aykırı, katılanların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 13.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7652, Karar No: 2011/11581, Tarih: 18.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7652 E.  ,  2011/11581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/01/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları dedeleri M.in maliki olduğu 7 parça taşınmazı davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında iptal ve adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, miras bırakanın davacıların anne ve babasına da temlikler yaptığını, mal kaçırma amacı bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davalılara temlikinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.11.2011 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ....ile temyiz edilenler vekili Avukat ....geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan M.’in maliki olduğu 2295, 2301,902 parsel sayılı taşınmazları davalı Turhan’a, 2296 ve 2297 parsel sayılı taşınmazların davalı U.’a, 2300 parsel sayılı taşınmazı davalı D.’a, 2298 ve 2299 parsel sayılı taşınmazları davalı C.’a, 19 parsel sayılı taşınmazın ½ payını davalı U.’a, ½ payını davacıların babası H.’a, 901 parsel sayılı taşınmazın da davalıların annesi S.’a satış suretiyle temlik ettiği, muris M.’in kendisinden önce ölen oğlu H.’dan olma torunları olan davacıların, 2295, 2296, 2297, 2298, 2299, 2300 ve 2301 parsel sayılı taşınmazların davalılar D., T., U. ve C.’a yapılan temliklerinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Gerek dosyadaki akit tabloları, gerek bilirkişi raporları ve tanık anlatımları ile diğer delillerden, miras bırakan Mehmet’in davalılara yaptığı temliklerin aslında bedelsiz ve bağış amaçlı temlik edilmesine karşın, satış suretiyle devrinin sağlandığı sonucuna varılmaktadır.

O halde, mirasçı konumunda olmayan davalılardan C.hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş olması doğrudur. Davalı C.’ın temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak diğer davalılar, sözü edilen olguları kabul etmekle birlikte, denkleştirme savunmasında bulunmuşlardır.

O halde, mirasçı konumunda olmayan davalılardan C.hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş olması doğrudur. Davalı C.’ın temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak diğer davalılar, sözü edilen olguları kabul etmekle birlikte, denkleştirme savunmasında bulunmuşlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, gerçekten gerek davacıların anne ve babasına ve gerekse davalılara yapılan temlikler ile o tarihteki gerçek değerleri gözetildiğinde, miras bırakanın hak dengesini gözeten ve tüm mirasçılara mal kazandırmayı sağlayan işlemlerinde asıl amacın mirasçıdan mal kaçırmak değil, denkleştirme olduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, gerçekten gerek davacıların anne ve babasına ve gerekse davalılara yapılan temlikler ile o tarihteki gerçek değerleri gözetildiğinde, miras bırakanın hak dengesini gözeten ve tüm mirasçılara mal kazandırmayı sağlayan işlemlerinde asıl amacın mirasçıdan mal kaçırmak değil, denkleştirme olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davalı C.dışındaki davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 18.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5813, Karar No: 2010/16095, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5813 E.  ,  2010/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalılar vekilince duruşma istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı % 6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının % 6 yerine % 3.5 olarak kabulü,

2- Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, arpa ve arpa samanının (kuru şartlarda) değerlendirme tarihi olan 2009 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin Tarım İl Müdürlüğü'nden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, arpa ve arpa samanının değerlendirme tarihi olan 2009 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesi İl Tarım Müdürlüğü'nden getirtilmeli, bir numaralı bozma kararı da dikkate alınarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozma kararına ve veri listesine uygunluğu da denetlenerek oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4625, Karar No: 2018/6306, Tarih: 04.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4625 E.  ,  2018/6306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüklerin MERNİS adreslerinin “Prof. ...Mah. ... Sk. No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüklerin “... Mah. ... Sk. No:... .../...” adresinde ikamet ettikleri gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüklerin davacı amcaları ile birlikte “... Mah. ...Sk. No:...../...” adresinde ikamet ettikleri anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42167, Karar No: 2018/5123, Tarih: 26.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/42167 E.  ,  2018/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile birlikte yaşadığı dönemde 5.000,00 TL. peşinat ile 8.000,00 TL. de kendisine ait aracı takasa vererek araç satın aldıklarını ve davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek ödediği 13.000 TL.nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının hiç bir katkısının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı adına tescil edilen aracın satın alınması sırasında toplam 13.000,00 TL. katkıda bulunduğunu ileri sürerek, tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacının hiç bir katkısının bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece, davanın tanıkla isbatının mümkün olmadığı ve isbatlanamadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davalı .... tarafından davacı aleyhine açılan ve .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/25 esas sayılı dosyasında görülen davada, davalı Yaşariye 13.12.2012 tarihli celsedeki beyanında; davacı ...'e ait eski aracın 7.500,00 Tl.na takas edilerek yeni bir araç alındığını ve adına tescil edildiğini açıkladığı anlaşılmaktadır.

HMK 188. maddesinde; tarafların veya vekillerinin mahkeme önünde ikrar ettikleri vakıaların çekişmeli olmaktan çıkacağı ve isbatının gerekmediği belirtilmiş, ancak ikrarın tanımı yapılmamıştır. Öğretideki tanımlamalara göre ikrar (dar anlamda ikrar), görülmekte olan bir davada, taraflardan birinin, diğer tarafça ileri sürülen ve kendisi aleyhine hukuki sonuç doğurabilecek nitelik taşıyan maddi vakıanın doğruluğunu kabul etmesidir. Yargıtay uygulamasında da ikrara bu anlam yüklenmektedir. İkrardan söz edilebilmesi için, bir tarafın bir vakıa ileri sürmüş olması, diğer tarafın da bu vakıanın doğru olduğunu bildirmesi gereklidir.

Dava konusu olayda davacı, alacağına dayanak olarak, davalının anılan dosyadaki beyanı ile tanık beyanlarına dayanmış olup, Mahkemece davalının söz konusu dilekçedeki beyanı üzerinde durulup, “ikrar” niteliğinde olup olmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4490, Karar No: 2021/992, Tarih: 26.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4490 E.  ,  2021/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerini de kapsadığı halde bu suçlar yönünden kurulan hükümlere ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 26.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15685, Karar No: 2019/10247, Tarih: 24.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15685 E.  ,  2019/10247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu dosyada; Davacı 07.11.2007-14.06.2014 tarihleri arasında ... İlköğretim Okulunda hizetli olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, talep gibi kabule karar verilmiştir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden Okul Aile Birliği tarafından 01.12.2007-2014/6 döneminde kesintili olarak davacı adına Kuruma bildirim yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86. kaddeleridir. 506 sayılı Kanun'un 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.

Ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 50. maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu açıklanmış, 114. maddesinde, taraf ehliyetine sahip olma dava koşulları arasında sayılmış, 115. maddesinde, dava koşullarının var olup olmadığının mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden araştırılacağı belirtilmiştir. Taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usûl hukukunda büründüğü şekildir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 48. maddesi gereğince tüzel kişiler hak ehliyetine sahiptirler ve dolayısıyla davada taraf olabilme ehliyeti de ancak tüzel kişiliği bulunan yapılanmalar için geçerlidir. Şu durumda 506 veya 5510 sayılı Kanun hükümleri kapsamında sigortalıyı çalıştıranlar herhangi bir ayrıma tabi tutulmaksızın Kurumca işveren olarak tescil edilebilmekte ise de hizmet akdine tabi olarak geçen zorunlu sigortalılık sürelerinin saptanmasına yönelik bu tür davalarda taraf ehliyetine ve dolayısıyla tüzel kişiliğe sahip olanlara işverenlik sıfatıyla husumet yöneltilmesi gerekmektedir.