muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/528, Karar No: 2024/22, Tarih: 24.01.2024

Olay tarihinde 40 yıllık meslek tecrübesi olan sanığın, ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarının koşul ve sonuçlarını bilip buna göre hareket etmesi gerektiği hâlde; müstemir yetkisinde olan İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/442 Esas numaralı dosyası kapsamında, davacı ... Efe Otelcilik Turiz. Taşımacılık İnş. Tic. İth. ve İhr. Ltd. Şti’nin davalı katılanlar ... aleyhine açtığı alacak davasında 06.02.2013 tarihli kararla davacının tedbir talebini yerinde görerek, davalıların tüm mal varlıkları üzerine; "tedbir niteliğinde ihtiyati haciz kararı uygulanmasına" karar vermiş ise de 2004 sayılı Kanun'un 257/1. maddesinde ihtiyati haczin şartlarının sınırlı şekilde düzenlenmiş olması, aynı Kanun’un 258. maddesi uyarınca alacaklının alacağı ve haciz sebepleri hakkında kanaat getirecek delillerin gösterilmesi zorunluluğunun bulunması, anılan Kanun’un 259. maddesi uyarınca ihtiyati haciz isteyen alacaklının teminat vermeye mecbur olup ancak alacağın ilama dayanması hâlinde teminatın aranmaması, alacağın ilam mahiyetinde bir belgeye dayanması hâlinde ise mahkemenin teminata lüzum olup olmayacağını takdir edeceğinin düzenlenmesi, noterde düzenlenen ihtarnamede, davalı tarafın; "Bugüne kadar tarafınıza, mezkur sözleşme kapsamında toplam 2.082.000 TL ödeme yapılmış olup 10.418.000 TL bedelli 18 adet çekiniz de karşılıksız kalmıştır." hususlarına yer verilerek ödemesi yapılan miktarın belirtilmesi ve ödenen veya ödenmeyen kısımların belirlenmesinin yargılamayı gerektirecek olması nedenleriyle sanığın davalı şirketin 2.082.000 TL borcunun olduğuna ilişkin ikrar içeren bir belgeyi dikkate alarak teminata hükmetmediği şeklindeki savunmasının geçerlilik taşımaması, kaldı ki ilam mahiyetinde bir belge bulunması durumunda dahi mahkemenin ihtiyati haciz kararı verirken teminata gerek olup olmadığını takdir edeceği dikkate alındığında teminat alınmaksızın ihtiyati haciz kararı verilememesi, sanık tarafından verilen kararın, "tedbir niteliğinde ihtiyati haciz kararı uygulanmasına" şeklinde açıklanmış olmasının, niteliği itibarıyla ihtiyati haciz kararı olduğu gerçeğini değiştirmemesi, 6100 sayılı Kanun'un 389. maddesinde ihtiyati tedbir kararı konusunda hâkime geniş bir takdir yetkisi verilmemesi, sanığın ihtiyati tedbir kararı verme niyetiyle hareket ettiği düşünülse dahi HMK’nın 392. maddesinde yalnızca belirli hâllerde teminat alınmamasına ve bu durumların mahkemenin gerekçesinde açıkça belirtilmesi gerektiğine yer verilmesine karşın somut olayda gerekçe zorunluluğuna uyulmaması sebebiyle söz konusu ihtimalin gerçekleşmediğinin anlaşılması, usul ve kanuna aykırı olarak 06.02.2013 tarihinde ihtiyati haciz kararı verilmesi sonrasında davacı vekilince 17.04.2013 tarihinde 8.000.000 TL cezai şart alacağı için katılanlar aleyhine yeni bir dava açılıp tedbir talep edilmesi üzerine İstanbul Anadolu 3

.02.2013 tarihinde ihtiyati haciz kararı verilmesi sonrasında davacı vekilince 17.04.2013 tarihinde 8.000.000 TL cezai şart alacağı için katılanlar aleyhine yeni bir dava açılıp tedbir talep edilmesi üzerine İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/267 Esas numaralı dosyasının sanık tarafından yürütülen dava dosyasıyla birleştirilerek yine teminat alınmaksızın davacının alacak miktarı olan 8.000.000 TL’yi karşılar nitelikte davalıların mal varlıkları üzerine tedbir niteliğinde ihtiyati haciz kararı uygulanmasına karar vermek suretiyle sanığın benzer nitelikteki usul ve kanuna aykırı işlemlerini sürdürmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle davalı konumunda olan katılanların mağduriyetine neden olmak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin usul ve kanuna uygun 12.09.2023 tarihli ve 79-61 sayılı kararının ONANMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23618, Karar No: 2012/21735, Tarih: 26.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/23618 E.  ,  2012/21735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 116/1-4 maddesi yerine, aynı Kanunun 116/4 olarak gösterilmesi yerinde eklenerek düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, olay tarihinde saat 23.00 sıralarında katılanın evinin alt katında bulunan ve depo olarak kullanılan odalarından birinin halkasını kapıya sabitlenen bölümdeki çivisinden çıkartmak, diğer odanın ise kapı halkasını kesmek suretiyle odalara girdiği ve odalarda bulunan yağları motorsiklete yükleyerek boş olan bağ evine 8 defada götürdüğü, sanık hakkında mala zarar verme, konut dokulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından TCK'nın 142/1-b, 143/1, 43/1, 53, 58, 116/4, 43/1, 53, 58, 151/1, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sırasında mala zarar verme suçu yönünden yapılan uzlaşma teklifinin sanık tarafından kabul edildiği, katılanın ise uzlaşmak istemediğini belirttiği, mahkemece sanığın mala zarar verme suçundan beraatine, konut dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından ise mahkumiyetine karar verildiği, hüküm tarihinden sonra 09.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesiyle konut dokunulmazlığını ihlal suçunun tüm hallerinin uzlaşma kapsamına alındığı ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak sanık ve katılana uzlaşma önerisinde bulunulmadığının anlaşılması karşısında; taraflara uzlaşma önerisinde bulunularak neticesine göre karar verilmesi zorunluluğu,

2-) Soruşturma aşamasında sanığın çaldığı yağların bir kısmını sattığı yeri gösterip kısmi iadede bulunduğunun anlaşılması karşısında; katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5476, Karar No: 2015/2165, Tarih: 08.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5476 E.  ,  2015/2165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/342540

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 31/05/2013, 2011/219 (E) ve 2013/192 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

1- Sanıklar hakkında hükmolunan cezaların tür ve miktarı itibari ile yasal olanak bulunmadığından, müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık kasten öldürme suçu ile sanıklar maktule yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki sübuta, C. Savcısının sanıklar asli fail olarak cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının rcddiyle,

A)-Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi oybirliğiyle ONANMASINA,

B)-Sanıklar hakkında kasten öldürmeye yardım etmeden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ile maktul arasında çıkan tartışma sonrasında, sanıkların maktulü kovalamaya başladıkları, maktulün kovalandığını gören ve olayla ilgili bilgileri bulunmayan temyiz dışı sanıkların maktulün yakalanmasına yardımcı oldukları, maktulü yakalayan sanıklardan ise sopa ile vurmaya başladıkları, bu arada sanık maktulü yedi yerinden bıçaklayarak öldürdüğü, maktulün harici muayenesinde künt travmatik lezyonların da tespit edildiği olayda; sanık elinde bıçak olduğunu ve maktule karşı kullandığını olay yerinde bulunanların fark etmediği de dikkate alındığında, sanıklar sanık maktulü bıçaklayarak öldüreceğini bilerek, iştirak iradesi ile hareket ederek eyleme katıldıklarına dair her türlü kuşkudan uzak, yeterli delil bulunmadığı gözetilerek, maktule ait tüm tıbbi belgeler gönderilmek suretiyle, bıçaklı eylem dışında kalan maktule yönelik eylemlerle ilgili TCK'nun 86. maddesi kapsamında Adli Tıp Kurumundan rapor aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayini yerine eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2015 gününde, Üye karşı oyu ve oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Dosya kapsamına göre; sanıklardan ilk tartışmanın bitmesinden sonra eve gelerek diğer iki sanığa haber vermesi, üçünün evden beraber çıkıp maktulü kovalamaları, yakalayıp dövmeleri ve direncini birlikte kırmaları karşısında öldürme fiili üzerinde ortak hakimiyet kurdukları anlaşılmakla, TCK’nun 37/1 maddesi uyarınca sorumlu tutulmaları gerektiği ve haklarındaki hükümlerin bu nedenle bozulması icabettiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum. 08/04/2015

Muhalif Üye

08/04/2015 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık müdafii Avukat yokluğunda 09/04/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2006/11189, Karar No: 2010/4159, Tarih: 01.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11189 E.  ,  2010/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; alıkoyma suçundan beraetine, rızaen cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetine dair, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2005 gün ve 2004/477 Esas, 2005/960 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığına isnat olunan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 29.09.2005 tarihinden inceleme gününe kadar kesintisiz olarak gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığa atılı suçun 5237 sayılı Yasanın 104. maddesinde belirtilen reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna temas ettiği, bu suçun takibinin ise şikayete bağlı olduğu ve 5560 sayılı yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde belirtilen cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği, 5237 sayılı Yasanın 7/2.maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla; öncelikle CMK.nun 253 ve 254.maddelerine göre uzlaşma girişiminde bulunulması, sonuçsuz kalması halinde yargılamanın sürdürülerek hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3720, Karar No: 2017/7180, Tarih: 07.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/3720 E.  ,  2017/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki vekilinin 28.07.2015 tarihli katılma talebi hakkında karar verilmediği anlaşıldığından müştekinin davaya katılan sıfatı ile kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda savunmasında; suça konu meskenin yurt dışında ikamet eden oğluna ait olduğunu, kendisinin bu adreste ikamet etmediğini savunmasına karşın suç tutanağında sanığın kimlik bilgilerinin tespit edilmesine göre; tutanak tarihinde adreste ikamet eden şahsın kimliği mahalle muhtarı, kolluk kuvvetleri aracılığıyla ve diğer resmi abone kayıtlarından araştırılarak tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi

2-TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçları hakkında denetim ve işlem yapan elektrik, su, doğalgaz idarelerinde çalışan kamu görevlileri, görevleri sırasında, karşılıksız yararlanma olarak nitelenebilecek usulsüz bir kullanımı tesbit ettiklerinde bir yandan elektrik, su, doğalgazın sayaçtan geçirilip geçirilmediği, kısmen veya tamamen geçirilmiyorsa tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek hangi yöntemlerin, bu amaçla hangi cihaz ve malzemelerin kullanıldığı, bu tesbitlerin ne tür incelemelere dayandığı vb. tüm ayrıntıları içeren bir suç tutanağının düzenlenmesi, bir yandan da CMK'nın 158. maddesi gereğince hemen en yakın adli kolluk birimine veya Cumhuriyet Başsavcılığına durumun bildirilmesi ve adli kolluk görevlilerinin de olay yerine hemen intikali ile CMK 160, 161 maddeleri gereği Cumhuriyet Savcısı'nın emirleri çerçevesinde suçun sübut ve niteliğine yönelik delil toplama görevini yapmalıdır.

Şüphelinin işyeri, konut veya arazideki elektrik, su, doğalgaz kullanımını gerektiren tüketim ihtiyacının ve kurulu gücün varsa tüketim föyleri de getirtilmek suretiyle tesbiti ile teknik açıdan bu tüketim ihtiyacı ve kurulu gücün gereği kullanım miktarının bilirkişi marifetiyle belirlenmesi, bu miktarın sayaçtan geçirilerek kullanım halinde sayaç üzerindeki endeks ile de kıyaslanarak karşılıksız yararlanma suçunun kabulünü gerektirecek önemli bir

Şüphelinin işyeri, konut veya arazideki elektrik, su, doğalgaz kullanımını gerektiren tüketim ihtiyacının ve kurulu gücün varsa tüketim föyleri de getirtilmek suretiyle tesbiti ile teknik açıdan bu tüketim ihtiyacı ve kurulu gücün gereği kullanım miktarının bilirkişi marifetiyle belirlenmesi, bu miktarın sayaçtan geçirilerek kullanım halinde sayaç üzerindeki endeks ile de kıyaslanarak karşılıksız yararlanma suçunun kabulünü gerektirecek önemli bir

farkın olup olmadığının, uğranılan vergili ve cezasız zarar miktarının tesbiti amacıyla keşif yapılması için Cumhuriyet Başsavcılığınca CMK'nın 83, 162. maddelerine istinaden Sulh Ceza Hakimliğinden talepte bulunulması, dosya içeriğindeki delillere göre karşılıksız yararlanma suçunun oluştuğu kanaatine varıldığı takdirde şüphelinin TCK'nın 168/5. fıkrasında düzenlenen yasal imkandan faydalanabilmesi, bu hususun bir dava şartı olduğu ve CMK'nın 174, 223/8. maddeleri gereğince işlem ifasına da yol açabileceği değerlendirilerek şüpheliye belirlenen vergili ve cezasız zarar miktarını kamu davası açılmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde hakkında dava açılmayacağı da hatırlatılarak usulünce bildirilip, makul bir süre tanınması, soruşturma aşamasında zararın tamamen tazmini halinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi, tamamen tazmin edilmemesi halinde dava açılması gerektiği gözetilmeden; kaçak kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmadan ve sanığa yöntemince ihtarat yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26401, Karar No: 2017/7674, Tarih: 13.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/26401 E.  ,  2017/7674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, olay günü katılanın kendisine kalem fırlattığını söylemesi, dinlenen tanıklar ... ile ...’ın anlatımlarının da sanık savunmasını doğrular nitelikte bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9878, Karar No: 2019/4871, Tarih: 21.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9878 E.  ,  2019/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Sanık müdafiinin, sanığın vekili olduğuna dair 02.07.2004 tarihli vekaletname sunması nedeniyle, hükmü temyiz etme hakkı ve yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, temyiz talebinin reddine ilişkin 05.01.2015 tarihli ek karar kaldırılarak inceleme yapılmıştır.

Bu dava dosyası ile Dairemizin 2017/3466 esasında kayıtlı dava dosyası, aralarındaki bağlantı nedeniyle birlikte incelenmiştir.

1- 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Suça konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında aynı mükellefiyet dolayısıyla başka mükelleflerden temin ettiği faturaları 2007 takvim yılında kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarih ve 2010/208-2013/136 sayılı kararı ile sanığın beraatine hükmedildiği, anılan kararın temyizi üzerine dosyanın Dairemizin 2017/3466 esas sırasına kaydedilip, 21.05.2019 tarihinde yapılan incelemede beraat hükmünün bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflere ait kullandığı sahte faturalara ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği dikkate alınarak; sübutu hâlinde yüklenen fiillerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/208 esas ve 2013/136 karar sayılı dosyasının duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması hâlinde davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre;

3- Kabule göre;

a) Her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle “25.01.2008” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2007” şeklinde yanlış gösterilmesi,

c) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, ... sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarının, aynı Kanun’un 53/3. maddesi de nazara alınarak uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.