muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2081, Karar No: 2019/5868, Tarih: 18.03.2019

Belirttiğim sebeplerle, sanığa kaçak sigaranın gümrüklenmiş değerinin iki mislinin net rakamla bildirilip, ödeme yapıp yapmayacağı sorularak, bu konuda gerekirse sanığa mehil de verilmek suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bu hususlara riayet edilmeden kurulan yerel mahkeme hükmünün onanması görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

Uyuşmazlık sanığa etkin pişmanlık kurumundan yararlanma hakkının usulüne göre kullandırılmadığı hususuna ilişkindir.

Suça konu fiilde etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini beyan eden, zararı ödeyeceğini bildiren sanığa eşyanın gümrüklenmiş değerinin bildirilerek ödeme imkanı tanınması gereklidir. Oysa mahkemece sadece talimat evrakına eklenen KEMT varakasından sanığın bu değeri bilmesi beklenmektedir. Adil yargılanma hakkı kapsamında yargılama makamının sanığa samimi davranması, ona haklarını tam olarak ve hukuki sonuçlarıyla birlikte öğretmesi gereklidir. Halbuki mahkemece bu husus yerine getirilmemiştir. Bu itibarla sanığın etkin pişmanlık yönündeki iradesinin gerçekleşmesini sağlayacak şartlar usule uygun olarak oluşturulmamıştır. Nitekim sanık temyiz dilekçesinde kendisine yeterli süre verilseydi etkin pişmanlıktan yararlanabileceğini beyan ederek hükmü temyiz etmiştir.

Ezcümle, sanığa haklarının öğretilmesi ve lehine olan etkin pişmanlık hükmünden yararlanmak için yeterli süre, kolaylık ve hukuki imkanlardan yararlandırılmaması adil yargılama hakkı ile hukuk devleti ilkesine aykırıdır. Bu nedenle sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2011/24819, Karar No: 2012/27922, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/24819 E.  ,  2012/27922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'un tüm aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği, suça konu hayvanları hayvan pazarından tanımadığı şahıstan satın aldığını beyan ettiği, bu savunmasının tanıklar Kazım Toptaş ve Veyis Tağ tarafından da doğrulanmış olması dikkate alındığında, dosyada hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğine dair isimsiz ihbar tutanağından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dikkate alınarak, suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi bakımından değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule görede;

a- Müştekinin soruşturma aşamasında, 02:00 sıralarında yattığını, sahura 02:45'de kalktığında herhangi bir olumsuz durum olmadığını, 06:00'da kalktığında ahırın kilidinin kırılarak hayvanlarının çalındığını beyan ettiği; keşifte, hayvanlarının 02:00 ile 03:00 sıralarında çalındığını beyan etmesi karşısında, hayvanların kesin olarak saat kaçta çalındıkları belli olmaması ve Çıldır ilçesinde olay günü güneşin 06:14'de doğması dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, suç saati kesin olarak tespit edilmeden TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

b- Müştekiye ait ahırın ikametine 10 metre mesafede bulunması dikkate alınarak ayrı bir barınak olmadığı, müştekiye ait ikametin eklentisi içinde kaldığı dikkate alınarak eylemin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1112, Karar No: 2023/5281, Tarih: 21.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1112 E.  ,  2023/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

KARAR :İstinaf başvurusunun kabulüyle karar kaldırılıp yeniden verilen mahkûmiyet kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli kararının, sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükme karşı 06.10.2021 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz sebebi içermeyen dilekçe sunduğu görülmüştür.

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.12.2022 tarihli ilamı ile ''5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasa'nın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK'nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması...'' gerekçesiyle dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

Sanığa ve sanık müdafiine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 26. Ceza Dairesinin 06.10.2021 tarihli ilamı ile ''temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemesi nedeniyle CMK'nın 295/1. maddesi gereğince Daire kararımızın tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceği hususunun ihtar edilmesine..'' ilişkin tebligatın sanığa 05.02.2023 tarihinde ve sanık müdafiine 23.01.2023 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe sunmadığı ve sanık müdafiinin ise temyiz sebebi içermeyen 20.01.2023 tarihli ek dilekçede sunduğu anlaşılmıştır.

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde sanık müdafii tarafından 06.10.2021 ve 20.01.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçeler ile temyiz isteminde bulunulduğu; gerekçeli kararın tebliğine rağmen aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunulmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11258, Karar No: 2014/18448, Tarih: 18.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11258 E.  ,  2014/18448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/469-2013/722

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyleki;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre, Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin hesaplanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği veya re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden, emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen değerlendirme yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değerleri ilgili belediye başkanlığından getirtilerek 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dava konusu taşınmazın dava tarihi, emsal alınan taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar uygulanması sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadığı ilgili imar müdürlüklerinden sorularak, incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanunu'nun 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporunda değerlendirme için 105 ada 56 parsel sayılı taşınmazın 16.12.2011 tarihli satışının emsal alındığı anlaşılmaktadır. Dosyaya getirtilen satış işlemine ait akit tablosundan, 2166,00 m² tarlanın 1.150,00 TL bedel mukabilinde 1. derecede ipotekli olarak tamamının 100.000,00 TL bedel ile üzerindeki mevcut ipotek ve hacizler de devredilmek suretiyle satıldığından bu emsalin gerçek değerini yansıtmadığı, serbest satış olmadığı izlenimini uyandırmaktadır. Kaldı ki, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın imar uygulaması görmüş imar parseli, emsal olarak incelenen taşınmazın ise imar uygulaması görmemiş kadastro parseli niteliğinde olduğu anlaşıldığından, bu yönüyle de emsalin uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak, bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre, bilirkişi kurulunca emsal alınarak incelenen taşınmazın m² değerinin dava (değerlendirme) tarihine güncellenmesi sırasında, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı Ağustos ayına ait endeks 14.629,37'nin alınması gerekirken, yanlış değerlendirme yapılarak 2012 yılı Temmuz ayına ait 14.592,02 endeksi alınmak suretiyle değer tespit edilmesi,

3-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasıyla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendi uyarınca yapılara Bayındırlık Bakanlığınca yayınlanan yapı maliyet cetvelindeki değerler üzerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle değer biçilmesi gerekirken maktu bir fiyat belirlemekle yetinilmesi,Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasıyla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendi uyarınca yapılara Bayındırlık Bakanlığınca yayınlanan yapı maliyet cetvelindeki değerler üzerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle değer biçilmesi gerekirken maktu bir fiyat belirlemekle yetinilmesi,Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

4-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/801, Karar No: 2015/2055, Tarih: 01.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/801 E.  ,  2015/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Güveni kötüye kullanma, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın iş yerinde işçi olarak çalışan suça sürüklenen çocuğun, işe gelip gitmesi amacıyla kendisine tahsis edilen motosikleti başkasına satarak teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu; ve ayrıca katılana ait kredi kartından, kart sahibinin rızası olmaksızın muhtelif tarihlerde para çekmek suretiyle haksız yarar sağladığının iddia edildiği olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamındaki delillere göre; suça sürüklenen çocuğun, katılandan 500 TL bedelindeki aylığını çektikten sonra iade etmek üzere teslim aldığı kredi kartından, kart sahibinin rızası olmaksızın muhtelif tarihlerde önceden anlaşılan miktardan fazla para çekmek suretiyle kendisine haksız yarar sağladığının anlaşılması karşısında; eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 245/1 maddesinde tanımlanan ''banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması'' suçunu oluşturduğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun, söz konusu kredi kartını muhtelif tarihlerde kullanarak aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal etmek suretiyle, değişik zamanlarda birden fazla kez yarar sağlamış olması dikkate alınıp, aynı Kanun'un 43/1 maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; işe gelip gitmesi amacıyla katılan tarafından satın alınarak suça sürüklenen çocuğa tahsis edilen motosikletin bedelinin, suça sürüklenen çocuğun maaşından kesildiği ve mülkiyetinin suça sürüklenen çocuğa ait olmak üzere satın alındığının tarafların ifadeleri ile doğrulandığı dikkate alındığında, uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında; unsurları oluşmayan güveni kötüye kullanma suçundan, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararının verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13205, Karar No: 2016/11899, Tarih: 03.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13205 E.  ,  2016/11899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz e emsallerin değerlendirme yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Dava konusu taşınmazın değerlendirmesinde somut emsal olarak incelenen ... 2823 parsel sayılı taşınmazın, üzerindeki tamamlanmamış bina niteliği ile 10.01.2012 tarihli satışının yapıldığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi kurulunca binanın %40 oranında tamamlandığı belirtilerek satış bedelinden binaya isabet eden değeri düşülerek zemin bedeli bulunmuş ise de, tamamlanmamış binanın satış değeri gerçekçi olarak hesaplanamaz. Bu durumda aynı bölgede başka emsal bulunamayacağı da düşünülemeyeceğinden emsalin uygun emsal olmadığı anlaşılmaktadır. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Buna göre mahkemece re'sen veya tarafların sunacağı emsaller araştırılarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre ...Genel Müdürlüğünün 1/8 hissesinin bulunduğu, zemin ve ağaç bedellerinin toplamı üzerinden davacı idarenin 1/8 payının düşülerek kamulaştırma bedelinin tespit edildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazda bulunan ağaçlar üzerinde davacı idarenin mülkiyet hakkının bulunup bulunmadığı araştırılıp tespit edilmeden, ağaç bedelinden davacı idarenin 1/8 payının düşülmek suretiyle eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların cins ve yaşları itibariyle 2014 yılı rayiç değerlerinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek denetime elverişli rapora göre bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Kamulaştırılan taşınmazda bulunan enkazın alınması mal sahibinden istenemez. Başka bir ifade ile taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece mal sahibinin enkazı alıp almadığı,isteyip istemediği belirlenip enkazın akıbetinin araştırılması, enkazın mal sahibi tarafından alındığının anlaşılması halinde ağaç enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekirken, enkazın mal sahibi tarafından alınıp alınmadığı tespit edilmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile ağaç enkaz bedelinin kamulaştırma bedelinden düşülmesi,