muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1484, Karar No: 2021/2356, Tarih: 11.03.2021

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç ayrı zaman dilimine ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları ve dosya arasında bulunmayan dava konusu 124 ada 1 parsel sayılı taşınmaza komşu 124 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağı ve dayanakları getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız , davada yararı bulunmayan aynı köy ve komşu köyler halkından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik mahalli bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile üç kişilik uzman ... mühendisi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla dava konusu taşınmazlar başında, taşınmazlar tek tek gezilmek ve her bir parselle ilgili mahkeme hakiminin gözlemi tutanağa geçirilmek suretiyle yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, nizalı taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, bilinen ilk zilyedinin kim olduğu, ne sıfatla kullanıldığı, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, taşınmazların öncesinin mera olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, beyanları arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı; ... mühendisi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazların niteliğiyle ilgili önceki tarihli ... bilirkişi raporunu da irdeler mahiyette, taşınmazların farklı nitelikteki bölümleriyle ve komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde, toprak yapılarını, eğimlerini, bitki desenini ve diğer yönlerden mera vasfında olup olmadığını, çekişmeli 118 ada 30 ve 72 parsellerin komşu mera parselinden ne şekilde ayrıldıklarını açıklayan, taşınmazların zirai durumlarını, üzerlerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini ve imar-ihya gerektiren yerlerden olmaları halinde imar-ihyalarının hangi tarihte tamamlandığını bildiren, taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisinden stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, taşınmazların sınırlarını ve niteliğini, öncesinin ne olduğunu, imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor düzenlemesi istenilmeli; fen bilirkişisine, yapılan keşfi takibe ve denetlemeye elverişli rapor ve kroki düzenlettirilmeli ve bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14313, Karar No: 2013/11228, Tarih: 23.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/14313 E.  ,  2013/11228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.04.1994 – 30.12.2009 tarihleri arasında davalı işverene ait Nükleer Tıp Ünitesi’nde radyoloji teknisyeni olarak radyoaktif ve radyoiyonizan maddelere maruz kalınarak çalışıldığının tespitine ilişkin davada mahkemece yapılan yargılama sonunda istem aynen hüküm altına alınmıştır.

506 sayılı Kanunun ek 5. maddesinde, anılan Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, maddenin (IV) numaralı bendinde “Sigortalılar” başlığı altında “Azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışanlar” sözcüklerine yer verilmiş, bu bende ilişkin “Hizmetin Geçtiği Yer” başlıklı kısımda ise “1.) Çelik, demir ve tunç döküm, 2.) Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3.) Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4.) Kaynak işlerinde çalışanlarda.” sıralaması yapılmıştır. Anlaşılacağı üzere, itibari hizmet süresi hak ve olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşullarla birlikte iş kolu ve işyeri şartlarının da gerçekleşmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle, anılan bentte yer alan “Azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi, 27.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 04.10.2006 gün ve ... Esas - 2006/97 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olup, Anayasa’nın 153. maddesinin beşinci fıkrası gereğince Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi gözetildiğinde, azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışmayanların, iptal kararının yürürlük tarihinden önceki dönem yönünden söz konusu ek 5. madde hükmünden yararlanamayacakları açıktır ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.03.2012 gün ve 2012/21-6 Esas, 2012/222 Karar sayılı ilamında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir. Bu durumda olan (azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışmayan) sigortalıların 27.03.2007 tarihinden itibaren gerçekleşen hizmetleri yönünden itibari hizmet süresinden faydalanabilmeleri ise, ancak, maddede yazılı tüm koşulların birlikte gerçekleşmesine bağlıdır.

Diğer taraftan; söz konusu ek 5. maddeyi 01.10.2008 günü itibarıyla ilga eden 5510 sayılı Kanunun aynı tarihte yürürlüğe giren “Fiili hizmet süresi zammı” başlıklı 40. maddesinde, ek 5. maddeye kısmen benzer nitelikte düzenleme yapılarak, belirtilen işyerlerinde ve işlerde çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayılarının, fiili hizmet süresi zammı olarak ekleneceği, çalışmanın fiili hizmet süresi zammı kapsamında değerlendirilebilmesi için, tablonun (13) ve (14) numaralı sıralarında belirtilen sigortalılar hariç, sigortalının kapsamdaki işyerleri ile birlikte işlerde fiilen çalışması ve söz konusu işlerin risklerine maruz kalmasının koşul olduğu açıklanmış, maddenin (11) numaralı sırasında da “Kapsamdaki İşler/İşyerleri” başlığı altında “Radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işler”, “Kapsamdaki Sigortalılar” başlıklı bölümde de “Doğal ve yapay radyoaktif, radyoiyonizan maddeler veya bütün diğer korpüsküler emanasyon kaynakları ile yapılan işlerde çalışanlar.” ibarelerine yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; öncelikle, dava dilekçesindeki istem ve hüküm sonucu dikkate alındığında dava açılmasında hukuki yararın varlığı irdelenerek, gerekirse davacı vekilinden açıklama istenip, taraflar arasında uyuşmazlık konusu yapılan ve hüküm altına alınması istenilen konu açıklıkla belirlenmeli, istemin, itibari hizmet süresi/fiili hizmet süresi zammına ilişkin olduğu saptandığı takdirde, bu konudaki yasal düzenlemelerin, ancak, ilgili maddelerde sayılı ve sınırlı olarak öngörülen “Hizmetin

geçtiği yer – Kapsamdaki İşler/İşyerleri - Kapsamdaki Sigortalılar” yönünden belli çalışma şartlarının gerçekleştiği durum için uygulama olanağının bulunduğu, radyoloji – röntgen teknisyenliği niteliğindeki çalışma yönünden 506 sayılı Kanunun ek 5. maddesinin yürürlükte bulunduğu 01.10.2008 öncesi döneme ilişkin olarak söz konusu hak ve olanaktan söz edilemeyeceği gözetilmeli, 01.10.2008 – 30.12.2009 dönemi bakımından ise 5510 sayılı Kanunun 40. maddesi kapsamında değerlendirme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33067, Karar No: 2013/25339, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/33067 E.  ,  2013/25339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA :Davacı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının ... Lisesinde hizmetli olarak 18.01.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, ilk iki yıl 8 aylık süreler ile yaz ayları dışında çalıştığını, 07.09.2006 tarihli sözleşme ile yılın 12 ayı belirsiz süreli olarak çalışır hale geldiğini, aylık 700,00 TL ücret aldığını, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde ve resmi tatillerde çalıştığını, hafta sonu kurs ücreti adı altında 20:00-35:00TL arasında ödeme yapıldığını, ancak ödemenin düzenli olmadığını, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının okul aile birliği nezdinde çalışmasının olduğunu, Bakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı def'inde bulunduklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... başkanı, okul aile birliğinin tüzel kişiliğinin bulunmadığını, husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ... Lisesi Okul Aile birliğinin işçisi olarak 18.01.2005– 05.06.2005, 12.09.2005–30.06.2006, 09.09.2006-dava tarihi arasında çalıştığı, halen çalışmakta olduğu, davalılar arasında birlikte istihdam ilişkisinin varolduğu, buna göre işçilik alacaklarından her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... Eğtim Bakanlığı temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. ./..

2. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ücreti alacağı olup olmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, hafta tatili ücretinin ayrıca hesaplandığı dikkate alındığında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücretinin, okulların açık olduğu dönemlerde, haftada 5 gün, 07:15-19:30 saatleri arasında, günlük 12 saat 15 dk. çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük 10 saat 45 dk. haftalık 53,45 saat çalıştığı, 45 saat normal çalışma süresinin düşülmesiyle haftalık 8.45 saat fazla çalışıldığı kabul edilerek hesaplanması gerekirken, nasıl ulaşıldığı anlaşılamayan haftalık 12,5 saat fazla çalışma yapıldığının kabul edilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece, müfettiş raporunun tümü getirtilerek, davacının hizmet dönemi itibari ile çalıştığı okul işyerinde ikili eğitim olup olmadığı, derslerin başlangıç ve bitiş saatlerinin kaç olduğu, okulu ders başlamadan önce açma görevinin kime ait olduğu, okul bitiminden sonraki temizlik işlerinin nöbetleşe yapılıp yapılmadığı hususları araştırılarak, işyerinin kamu işyeri olması nedeniyle sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulamayacağıda dikkate alınarak, bilirkişi raporundaki çelişkide giderilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Öte yandan, davacı dava dilekçesinde düzensiz de olsa, kurslar nedeni ile hafta sonu günleri yaptığı çalışmalar için 20,00-35,00 TL arasında ödemeler yapıldığını beyan etmiş olup, davacıdan ve işverenden bu çalışmalar için ne kadar ödeme yapıldığı sorularak, tesbit edilecek miktarın hafta tatili ücretinden mahsub edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9633, Karar No: 2024/2515, Tarih: 16.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9633 E.  ,  2024/2515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/287 E., 2020/358 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2019 tarihli ve 2017/205 Esas, 2019/20 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

B. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.06.2020 tarihli ve 2020/429 Esas, 2020/1438 Karar sayılı ilamı ile; "Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın bıçakla katılan çocuk ...'a vurarak, toraksa nafiz kardiak tamponat ve iç organ yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olan 3 bıçak darbesi ile öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alındığında, 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca, yasal sınırlar dahilinde alt sınırdan uzaklaşılarak makul bir ceza verilmesi yerine, alt sınıra yakın olacak şekilde 14 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, tanık Ali’nin beyanları ile de sabit olduğu üzere sanığın eylemini daha önceden katılanın kağıt toplama sırasında farklı zamanlarda hakaret etmesi ve saldırması nedeniyle gerçekleştirdiği, sanık hakkında asgari düzeye yakın oranda indirim yapılması yerine, alt sınırdan indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/287 Esas, 2020/358 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, fıkrası 63 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına, teşebbüsün derecesine ilişkindir.

2. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri, ceza miktarının yetersiz olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün ve takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile suç tarihinde 17 yaşında olan katılanın kağıt toplama işi yaptıkları, olay öncesi kağıt toplama konusunda aralarında sorun çıktığı ve birbirleriyle kavga ettikleri, 20.05.2014 günü sanığın katılanı gördüğünde elindeki bıçakla katılana saldırdığı, onu göğsünden iki bıçak darbesi ile yaraladığı, bıçak darbelerinden bir tanesinin kalbe kısmen isabet ettiği, diğerinin ise akciğere nüfuz ettiği, bu bıçak darbeleri sonucu katılanın hayati tehlike geçirdiği, olay nedeniyle sanık hakkında çocuğu ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu belirlenmiştir.

2. Olay yeri inceleme raporu, olaya ilişkin tutanaklar, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.01.2015 tarihli rapor, adli muayene raporları, sabıka kayıtları, sanığın savunmaları, katılan ... tanıkların ifadeleri dosya kapsamında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, somut olayın gelişimi, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.01.2015 tarihli rapor, sanığın eylemi ve dosyadaki delil durumu dikkate alındığında sanığın eylemine uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, olay öncesinde ve esnasında katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu ve takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/287 Esas, 2020/358 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11205, Karar No: 2012/18992, Tarih: 11.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/11205 E.  ,  2012/18992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıp dava dosyasının yenilenmesi davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 29/11/2011 gün ve 2011/13778-2011/12623 sayılı ilamıyla maddi hatanın düzeltilmesine karar verilmiştir. Süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dairemizin yukarıda numarası verilen esas ve karar sayılı ilamında karar başlığında sehven "İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi" olarak yazılmış olduğu ve kararın icrasında karışıklığa neden olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin ve davacının söz konusu maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin talepleri kabul edilerek, dairemizin 29/11/2011 tarih ve 2011/13778 Esas, 2011/12623 Karar sayılı ilamında yer alan başlıktaki mahkeme adının "İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi" olarak düzeltilmesine 11/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.