muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10298, Karar No: 2024/8996, Tarih: 25.09.2024

2005/11 döneminde 30 gün

2005/12 döneminde 30 gün

2006/1 döneminde 18 gün

2006/2 döneminde 30 gün

2006/3 döneminde 30 gün

2006/4 döneminde 30 gün

2006/5 döneminde 30 gün

2006/6 döneminde 19 gün

2006/9 döneminde 12 gün

2006/10 döneminde 30 gün

2006/11 döneminde 30 gün

2006/12 döneminde 20 gün

2007/1 döneminde 14 gün

2007/2 döneminde 2 gün

2007/3 döneminde 15 gün

2007/4 döneminde 15 gün

2007/5 döneminde 15 gün

2007/6 döneminde 9 gün

2007/9 döneminde 13 gün

2007/10 döneminde 30 gün

2007/11 döneminde 25 gün

2008/6 döneminde 13 gün

2008/9 döneminde 22 gün

2008/10 döneminde 19 gün

2009/5 döneminde 1 gün

2009/6 döneminde12 gün

2009/9 döneminde 6 gün

2009/10 döneminde 30 gün

2009/11 döneminde 30 gün

2009/12 döneminde 15 gün

2010/9 döneminde 17 gün

2010/10 döneminde 11 gün

2011/6 döneminde 17 gün

2011/9 döneminde 11 gün

2011/10 döneminde 15 gün

2012/9 döneminde 13 gün olduğu ile iş bu hizmet günlerinin hizmet cetveline eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davada 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, bu yönüyle davanın reddi gerektiğini, Mahkemece tanık beyanlarına itibarla karar verilmesinin hatalı olduğunu, yazılı delil ve belge bulunmadığını, harçtan muaf olduklarını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme sonucu karar verildiğini, bozma ilamında belirtilen eksikliklerin tamamlanmadığını, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10, 5510 sayılı Kanun'un 86/9'uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlere göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar SGK Başkanlığı ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2236, Karar No: 2012/8075, Tarih: 19.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2236 E.  ,  2012/8075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 210 ada 9 ve 10 parsel sayılı sırasıyla 15550,13 m2 ve 16317,58 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ayrı ayrı davalılar ... ... ve ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın Kadastro Kanununun 28/2. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf dava ve temyize konu 210 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitine karşı yasal süresinde dava açmıştır. Mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 28. maddesi hükmü uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Hükmün dayanağını oluşturan 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 28. maddesinin özü ve sözüne, açık bir anlatımla öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşler ile davacının dava dilekçesi içeriği ve davacının istemi dikkate alındığında davacının dava sebep ve delillerini bildirdiğinin kabulü gerekir. Gerçekten davacı taraf dava dilekçesinde tapu kaydı, keşif, bilirkişi, tanık beyanı ve yemin deliline dayanmış, hukuki sebep olarak da Kadastro Kanununun ilgili maddeleri olduğunu dilekçesinde duraksamasız açıklamıştır. Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, davacıdan dava dilekçesinde öne sürdüğü dava sebep ve delillerine esas olmak üzere bilirkişi adaylarının ve tanıklarının listesi ile adres ve kimlik bilgilerini, tapu kaydı gibi bir belgeye dayanıyorsa, tutunduğu tapu kaydının tarih ve sayısı sorulup saptanmalı, göstereceği bu doğrultudaki deliller toplanmalı, ayrıca davalı taraftan da göstereceği deliller sorulup saptanmalı, bu yolla dava dosyası keşfe hazır hale getirilmeli, bundan sonra 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi hükmü gözetilerek toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'e iadesine, 19.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13769, Karar No: 2024/12127, Tarih: 04.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/13769 E.  ,  2024/12127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/776 Değişik İş-2022/776 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan müvekkiline davalıya sigortalı araç sürücüsünün 11.11.2020 tarihinde çarpması neticesinde davacının %10 oranında malul kaldığı, belirsiz alacak davası olarak ikame edilen davada şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 20.06.2022 tarihli dilekçesi ile talebini 223.395,07 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri ve tedavi gideri taleplerinden sorumlu olmadıklarını, kusur oranlarının tespitini, başvuranın Karayolları Trafik Kanunu hükümlerine uygun davranıp davranmadığının araştırılması ve %20 müterafık kusur indirimi yapılması ve olay nedeni ile elde edilen kazanımların tazminattan indirilmesi gerektiğini, faizden sorumluluklarının sınırlı olduğunu, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yaya olan davacının, davalıya sigortalı araç sürücüsünün çarpması neticesinde malul kalması nedeni ile tazminat talebinde bulunduğu, zamanaşımı süresinin geçmediği, alınan kusur raporu ile davalının %75, davacının ise %25 oranında kusuru bulunduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile yapılan hesaplama ile 223.395,07 TL tazminat miktarının belirlendiği, kaza tarihindeki geçerli yönetmelik hükümlerine göre maluliyet raporunun hazırlandığı gerekçesi ile başvurunun kabulüne 223.395,07 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 28.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildi.

IV. İTİRAZ

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, davalıya başvuru evrakları arasında kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış raporun da bulunduğu, başvuru şartının yerine getirildiği, hesap raporunun Yargıtay içtihatlarına uygun olarak hazırlandığı, kusur raporu ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %75 oranında kusuru olduğunun belirlendiği, raporun denetime elverişli olduğu, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Avret Tarifesinde bildirilen nispi vekalet ücretinin maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydı ile 1/5 oranı kadar olması gerektiği gerekçeleri ile davalının itirazının vekalet ücreti yönünden kabulü ile “Başvuru sahibi kendini vekil ile temsil ettirdiğinden kabul edilen miktara göre AAÜT m.17 gereğince hesaplanan 5.100,00 TL vekâlet ücretinin sigorta şirketinden alınıp başvuru sahibine verilmesine” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile düzeltilmesine, diğer itirazların ise reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusur oranını kabul etmediklerini, maluliyet raporunun hatalı tanzim edildiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin kullanılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 11.11.2020 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın usul ve yasayla uygun olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine, birbiri ile uyumlu kaza tespit tutanağı ve kusur raporuna göre davalıya sigortalı sürücünün kazada %75 oranında kusur olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1479, Karar No: 2014/16628, Tarih: 16.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1479 E.  ,  2014/16628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/316316

MAHKEMESİ : Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2010

NUMARASI : 2009/152 (E) ve 2010/119 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanık Y.. A.. ile kendisini H.A.olarak tanıtan B.. B..'in şikayetçinin işyerine giderek 6500 kg pirinç ve üçer kilogramlık 20 adet incir pekmezi satın aldıkları, sanık B.. B..'in cebinden çıkardığı çek koçanından, keşideci imzası önceden atılmış suça konu Türkiye İ. Bankası T. Şubesi'ne ait keşidecisi H.. A.. olan 7.300,00 TL bedelindeki çeki şikayetçiye vererek çek hesabının kardeşine ait olduğunu ve kendisine çek keşide edebilmek için yetki verdiğini söyleyip güven telkin edebilmek için çek keşide edebileceğine dair bir vekaletname gösterdiği, malların bir kısmını sanık Y.. A..'a ait kamyonete yükleyerek götürdükleri, dört gün sonra bu kez sanık Y.. A..'ın yanında kim olduğu tespit edilemeyen bir kişi ile gelip geri kalan malları da götürürken şikayetçiye tekrar güven telkin etmek amacıyla sanık B.. B..'in çalıştığı F. Gıda isimli işyerine götürdüğü, şikayetçiyi burada misafir ettikleri, çekin vade tarihinde bankaya ibrazında sahibinin elinden rızası dışında çıktığı gerekçesi ile ödemeden yasaklama talimatı verildiğinin anlaşıldığı somut olayda; suça konu Türkiye İ. Bankası T. Şubesi'ne ait keşidecisi H.. A.. olan 7.300,00 TL bedelindeki çekteki imza ve yazıların kime ait olduğuna dair herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı gibi, çek aslının getirtilip yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu çekin mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilip, bu şekilde, iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülen menfi tespit davasına konu başka bir çek ile ilgili alınan Adli Tıp kurumuna ait raporun hükme esas alınması suretiyle,eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunu'nun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16015, Karar No: 2017/17966, Tarih: 11.07.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/16015 E.  ,  2017/17966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 31/2, 62, 52/2-4, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21/01/2013 gün ve 2013/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II nolu bölümün, ortak hükümler başlığının 2. bendinde,"İstisnalar dışında, bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki iş bölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Konya 2.Çocuk Mahkemesi'nin 2010/148 esas, 2012/17 karar sayılı 24/01/2012 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hüküm, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 26/03/2014 tarih, 2013/20000 esas ve 2014/8365 karar sayılı kararı ile bozularak mahalline gönderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21/01/2013 gün ve 2013/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (2.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye TEVDİİNE, 11/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11539, Karar No: 2015/22464, Tarih: 30.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11539 E.  ,  2015/22464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2014

NUMARASI : 2013/3-2014/336

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 03.01.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/127, Karar No: 2010/169, Tarih: 20.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/127 E.  ,  2010/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak ve cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; cinsi münasebette bulunmak suçundan mahkümiyetine, alıkoyma suçundan beraetine dair, Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2005 gün ve 2004/170 Esas, 2005/11 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan ve O Yer C.Savcıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenilen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçunun 765 sayılı Yasanın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 21.07.2004 tarihinden itibaren bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun kovuşturması şikayete bağlı olup uzlaşma kapsamında kaldığı, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte atılı suçun aleyhe ./..

-2-

düzenleme getiren bu değişiklikten önce gerçekleştiği ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma işlemi yapılması, uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kalması halinde ise lehe yasanın belirlenmesi suretiyle hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve O Yer C.Savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...