muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8787, Karar No: 2015/21206, Tarih: 23.02.2015

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Katılan ...'e ait ve ... Şubesi nezdindeki çek hesabına ait çek yaprağının, iş yerinin camının kırılması suretiyle boş olarak çalınmasından Sonra, 10/01/2009 keşide tarihli, 1.300 TL bedelli olarak ve hesap sahibi adına sahte imza atılması suretiyle düzenlendiği, ve söz konusu sahte çeki bir şekilde ele geçiren sanığın, bir ticari alışverişe istinaden aldığı mal karşılığında ...'ye vererek haksız menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Katılan ...'e ait ve ... Şubesi nezdindeki çek hesabına ait çek yaprağının, iş yerinin camının kırılması suretiyle boş olarak çalınmasından Sonra, 10/01/2009 keşide tarihli, 1.300 TL bedelli olarak ve hesap sahibi adına sahte imza atılması suretiyle düzenlendiği, ve söz konusu sahte çeki bir şekilde ele geçiren sanığın, bir ticari alışverişe istinaden aldığı mal karşılığında ...'ye vererek haksız menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın beyanlarına, ekspertiz raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Yukarıdaki açıklama çerçevesinde sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 158/1, f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 1300 TL ve haksız menfaatin iki katının 2600 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde ''130 gün adli para cezası'' olarak belirlenmesi, aynı kanunun 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 108 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mahkemenin takdirine göre ve 5237 sayılı TCK'nın 52.madde gereğince; 1 gün karşılığı 20 TL üzerinden hesaplanarak 2160 TL adli para cezası ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında doğrudan adli para cezasına hükmedilmek suretiyle sonuç olarak 2600 TL adli para cezası verilerek sanığa, 440 TL fazla para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 158/1.f-son, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 2.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 130 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 108 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2 maddeleri gereğince verilen 108 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 2160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20279, Karar No: 2011/4862, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20279 E.  ,  2011/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, zorla alıkoyma, ırz ve namusa tasaddide bulunma ve şartlı tehdit suçlarından sanık ...’nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; sanığın mağdur ...’e yönelik ırza geçme, zorla alıkoyma ve tehdit suçlarından, mağdurlar ... ve ...’e yönelik zorla alıkoyma eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla alıkoyma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile bu ve iki mağdura yönelik üzerine atılı ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.05.2011 gün ve 2007/110 Esas, 2011/123 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik eylemleri nedeniyle ırza geçme ve zorla alıkoyma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanığın mağdur ...’e yönelik tehdit suçundan, mağdurlar ... ve İsmail’e karşı reşit olmayan kimseyi rızasıyla alıkoyma, ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesinde ise;

Sanığa atılı ırz ve namusa tasaddide bulunma ve şartlı tehdit suçları ile oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 25.11.2004 tarihinden 1 yıl kadar öncesi (2004 yılbaşından sonraki bir kış günü) ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321.

maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2245, Karar No: 2021/1005, Tarih: 04.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/2245 E.  ,  2021/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Sigorta AŞ ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine 10/02/2014 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat taleplerinin davalı ... Sigorta AŞ yönünden reddine, diğer davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 26/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya kapsamından; davacılardan ... tarafından, adına gerekçeli kararın ve davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği Avukat ...’e verilen vekâletnamenin bulunmadığı anlaşılmıştır. Şu durumda mahkemece; davacılardan ... tarafından Avukat ...’e asaleten verilen vekâletname olup olmadığının araştırılarak mevcut ise dosya içerisine alınması, şayet mevcut değil ise gerekçeli karar ve davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin, davacı asıl ...’e tebliğinin yapılması ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya yeniden gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 04/03/2021gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13824, Karar No: 2018/8721, Tarih: 15.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/13824 E.  ,  2018/8721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan ...'i yaralamaktan sanık ... için TCK'nin 86/1 maddesinden hüküm kurulmasına rağmen, katılana karşı birlikte yaralama eylemi gerçekleştirdiği kabul edilen ve hakkındaki karar kesin olan sanık ... hakkında TCK'nin 86/2 maddesinden hüküm kurulması suretiyle gerekçeli kararda çelişki yaratılması,

2) Katılan hakkındaki raporun sahte olduğunun iddia edildiği de dikkate alınarak, Adli Şube Müdürlüğünden rapor alınmadan özel hastaneden alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

3) Katılan ...'in "kendisine tekme atanın ... olduğunu ve ...'nin o sırada araçta olması nedeniyle kendisine vuranın Kenan olduğunu düşündüğü" şeklindeki beyanı ve tanık ...'nın "babası olan ...'e ...'ın tekme attığını, bunun dışında da babasının kulağının kesilmiş olduğunu görünce olay esnasında elinde bıçak gördüğü ...'nin yapmış olabileceğini düşündüğünü ancak ...'nin babasına bıçak ile vurduğunu görmediği" şeklindeki beyanlarına ve katılana ilişkin doktor raporuna gerekçeli karada yer verilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13559, Karar No: 2021/20043, Tarih: 01.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/13559 E.  ,  2021/20043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK.nın 109/1. maddesi üzerinden belirlenen temel cezadan TCK'nın 109/3-d-f maddesi gereği bir kat artırım yapılması sırasında hesap hatası sonucu hapis cezasının ''2 yıl 12 ay" yerine "3 yıl" olarak belirlenmesi sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan vekilinin cezanın artırılması gerektiğine, sanık müdafinin ise duruşma gününe ilişkin mazeretlerinin kabul edilmediğine, sanığın bozma ilamı sonrasında savunmasının alınmadığına, tanıkların görgü tanığı olmadığına, mağdurun olaydan çok uzun süre sonra şikayetçi olduğuna, imzasız bir dilekçe üzerine soruşturmaya başlanıldığı için bu dilekçeye itibar edilmemesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12452, Karar No: 2017/5476, Tarih: 15.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/12452 E.  ,  2017/5476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı Halil Palalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait ... plaka sayılı araç sürücü Hazal Ece Akın sevk ve idaresinde iken davalı sigorta şirketine sigortalı araçla çarpışması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği ve kazaya ilişkin 18/02/2014 tarihli ve 2003 sayılı maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağı tanzim edildiği, kaza tutanağına göre davacı müvekkilinin aracını kullanan sürücü kusurlu olarak tespit edilmiş ise de gerek kazanın oluş şekli gerekçe çarpma noktaları ve gerekse de araçların kaza anındaki duruş şekillerine göre davacı araç sürücüsünün kazada kusuru bulunmadığını ... 16. Asliye Tİcaret Mahkemesinin 2014/79 D.İş. Sayılı dosyasından mahallinde keşif icra edilerek davacı müvekkili aracını kullanan sürücü kazanın oluşumunda kusursuz olduğu, öte yandan araçta meydana gelen hasar ile aracın değer kaybına ilişkin ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/74 D.İş. Sayılı dosyası ile de tespit yaptırılmış olup araçta meydana gelen maddi hasar 2.345,01 TL ve değer kaybı 2.500,00 TL olarak tespit edildiği, bu nedenlerle davacı müvekkiline ait ...plaka sayılı araçta meydana gelen maddi hasar ve değer kaybı davalı sigorta şirketinin sigorta ettiği aracın kusuru ile meydana geldiğinden 4.845,01 TL bedelin davalı sigorta şirketine ödenmesi konusunda başvurulduğu 12/03/2014 tarihinden itibaren 8 iş gününün devamı olan 25/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, hasar ve kusur tespiti için

yapılan yargılama gideri olan 2.102,00 TL bedelin yine 25/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karşı yandan tahsilini, yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin karşı yana tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; haksız ve yersiz açılan davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

yapılan yargılama gideri olan 2.102,00 TL bedelin yine 25/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karşı yandan tahsilini, yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin karşı yana tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; haksız ve yersiz açılan davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı, denetime elverişli ve gerekçeli olduğu değerlendirilip hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre kusur yönünden; davacıın aracını kullananan sürücü ...'ın kusursuz, davalının sigortalısına ait aracı kullanan sürücü Selim Günlük ün %100(yüzde yüz )oranında kusurlu, hasar yönünden; davacı tarafın ...plaka sayılı 2008 model Volkswagen vasıtasında meydana gelen (4,700.00 TL) zararın tamamından davalı tarafın sorumlu olduğu 4.700,00 TL tazminatın dava tarihi 25/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 2.102,00 TL tespit giderinin yargılama giderleri içerisinde değerlendirilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Halil Palalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı sigorta şirketinin, kazaya karışan aracın trafik sigortacısı olduğu, 2918 sayılı KTK'nun 99/1. maddesi ile ... Genel Şartları'nın B.2. maddesi uyarınca rizikonun sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunduğu, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüdün gerçekleştiği, davacının davadan önce davalı sigorta şirketine 12.03.2014 tarihinde başvuru yapıldığı, davacının sigorta şirketine müracaat ettiği tarihten 8 gün sonra davalı yönünden temerrüt oluşacağından, davalı sigorta şirketinin temerrüte düştüğü tarihin belirlenmesi açısından davacının davalı sigortacıya başvurusu olup olmadığı hususunda araştırma yaparak davacının faiz başlangıcı yönünden talebi de gözetilip bu konuda talep aşılmamak kaydıyla faiz başlangıç tarihinin belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinde konusu parayla değerlendirilebilen davalarda vekalet ücretinin nasıl hesaplanacağı belirtilmiştir. Anılan maddede vekalet ücretinin tarifenin üçüncü kısmında belirtilen kademeli

2-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinde konusu parayla değerlendirilebilen davalarda vekalet ücretinin nasıl hesaplanacağı belirtilmiştir. Anılan maddede vekalet ücretinin tarifenin üçüncü kısmında belirtilen kademeli

oranlara göre nispi olarak hesaplanacağı, bazı istisnai durumlarda ise ikinci kısma göre takdir edileceği düzenlenmiştir. Tarifenin 13. maddesi gereğince, üçüncü kısma göre hesaplanan vekalet ücreti kabul veya reddedilen miktarı geçmemek kaydıyla ikinci kısımda belirtilen maktu miktarın altında olamaz. Üçüncü kısma göre hesaplanan miktarın ikinci kısımda belirtilen maktu ücretten az olması halinde artık taraf lehine kabul veya reddedilen miktarı geçmemek kaydıyla ikinci kısımdaki maktu ücrete hükmedilmesi gerekir. Dava, kısmen kabul kısmen reddedildiğine göre, mahkemece, kendisini vekille temsil ettiren davalı ... Sigorta AŞ lehine Mahkemece karar tarihindeki tarifenin 13. maddesi gereğince kabul edilen ve reddedilen miktar nazara alınarak 145,01 TL vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış hesaplama yapılarak vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin red kabul oranında hesaplanması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması, hususları da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1,2,3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30939, Karar No: 2015/1503, Tarih: 28.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/30939 E.  ,  2015/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Türk Medeni Kanunu'nun "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683. maddesi: "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırları içinde kullanabilme yetkisini düzenlemiştir. Öte yandan, anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen "komşu hakkı" bölümünde yer alan 740. maddesi ise, başkasının mülküne taşarak zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibinin istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmaması halinde, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği ve kendi mülkiyetine geçirilebileceği hükmünü içermektedir.

Görüleceği üzere bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Buna göre mülk sahibi bu hakkını, önceden istemde bulunmasına karşın taşan dal ve kökler uygun bir süre içinde kaldırılmadığı takdirde kendisi kullanabileceği gibi, bu zararın mahkeme aracılığı ile giderilmesini de isteyebilir.

Sanık ile katılanın bitişik arazilerde komşu oldukları, katılanın bahçesinde dikili bulunan ağaçların ve sanığa ait araziye taşan dallarının deniz manzarasını kapattığı, bu durumdan rahatsız olan sanığın katılana ait ağaçların dallarını budadığı şeklindeki somut olayda; sanığın katılana daha önce ağaçların dallarını kesmesi konusunda herhangi bir bildirim yapıp yapmadığı araştırılıp, sanığın eyleminin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 740. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve içeriği itibariyle hukuka uygunluk sebebi olarak düzenlenmiş olan yasal düzenleme kapsamında kalıp kalmadığı tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Katılma talebi hakkında mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi ... katılan sıfatını kazanmadığı halde, sanığın avukatlık ücreti ödemekle yükümlü tutulmuş olması,

Kabule göre de;

1- Katılma talebi hakkında mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi ... katılan sıfatını kazanmadığı halde, sanığın avukatlık ücreti ödemekle yükümlü tutulmuş olması,

2- Mahkumiyete esas alınan uygulama maddesinin "TCK'nın 152/1-c maddesi" olarak belirtilmesi gerekirken, "TCK'nın 151/1-c maddesi" olarak yanlış gösterilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/01/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.