muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9944, Karar No: 2015/2262, Tarih: 23.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/9944 E.  ,  2015/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.10.2014 gün ve 2014/18690/63893 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.11.2014 gün ve KYB.2014/364700 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmî belgede sahtecilik suçundan sanık ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair .... Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2009 tarihli ve 2008/44 esas, 2009/171 sayılı kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/12/2012 tarihli ve 2010/7973 esas, 2012/20788 sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip hükümlü müdafii tarafından yapılan 07/05/2014 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer olmadığına ilişkin aynı Mahkemenin 20/05/2014 tarihli ve 2008/44 esas, 2009/171 sayılı ek kararına yapılan itirazın reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 09/06/2014 tarihli ve 2014/1839 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanık müdafileri tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talep dilekçesi ekinde yer alan tanıklar ... ile ...’in yazılı beyanlarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-e. maddesi anlamında yeni delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanık lehine bir durum meydana getirebileceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın 2005-2006 eğitim ve öğretim yılında ... Lisesi Türk Dili ve ... Öğretmeni olarak görev yaptığı sırada, yönetmelikte belirtilen sayıda sınav yapmadığı halde, 1. Kanaat Döneminde, öğrencilerin yazılı kağıtlarında almış oldukları puanları, not defterine ve kanaat not çizelgelerine değiştirerek geçirdiği, sonuçta 59 öğrencinin lehine, 15 öğrencinin aleyhine olacak şekilde gerçek dışı işlem yaptığı, yaptığı tek sınava ait cevap kağıtlarındaki puanların, öğretmen not defterindeki ve kanaat dönemi not çizelgelerindeki puanlarla örtüşmediği ve sınava katılmayan bazı öğrencilere de not verdiği iddiasıyla sanık hakkında 'kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği' suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, sanığın 2005-2006 öğretim yılında ... Lisesi Türk Dili ve ... öğretmeni olarak bu okulda derslerine girdiği 11 Fen A, 11 Fen B, 11 TA, 11 TB, 11 TC, 11 TD, 11 TE, 11 TF, 11 TG, 11 TH ve 11 Tl sınıflarından oluşan 11 sınıfta derse girdiği, bu sınıflardan 11 Fen A ve 11 Fen B sınıflarının Türk Dili ve Edebiyatı dersine diğer sınıflar için Türk Edebiyatı Tarihi dersine girdiği, Milli Eğitim Bakanlığı Orta Öğretim Kurumları Sınıf Geçme ve Sınav Yönetmeliği'nde Türk Dili ve Edebiyatı dersinden her dönem için Türk Dili ve Edebiyatı'ndan 3, Kompozisyondan 2 yazılı sınav yapması gerektiği, Türk Edebiyatı Tarihi dersinden ise 2 yazılı sınavı yapması gerektiği halde tüm bu sınavlar yerine sanığın derslerine girdiği 11 Fen A ve 11 Fen B sınıflarında Türk Dili ve Edebiyatı dersinden 1 yazılı yaptığı, diğer sınıflarında Türk Edebiyatı Tarihi dersinden yine tek bir yazılı yaptığı, bu şekilde yazılılara katılan öğrencilerin katıldıkları bu yazılı kağıtlarındaki aldıkları puanların öğretmen not defteri ve sınıf geçme alan seçimli birinci kanaat not çizelgesine bazı öğrenciler lehine ve bazı öğrencilerin aleyhine oluşturacak şekilde geçtiği, 11 Fen A ve 11 Fen B sınıflarındaki öğrenciler için yapmadığı Türk Dili ve Edebiyatı ile Kompozisyon yazılılarının yerine ve diğer sınıflardaki Türk Edebiyatı Tarihi dersinden dolayı yapmadığı yazılılar yerine farazi notlar vererek ve bu notların öğretmen not defteri ve sınıf geçme alan seçimli birinci kanaat not çizelgesine bu şekilde geçerek oluşturulan bu belgelerde sahtecilik yaptığı, bu belgelerin sanığın görevi gereği yapması gereken yazılılar sonucunda oluşturulan resmi belgeler olduğu gerekçesiyle, sanık hakkında 'kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03.12.2012 gün ve 2010/7973 esas, 2012/20788 sayılı kararıyla onararak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafileri tarafından yargılamanın yenilenmesi dilekçelerinin ekinde sunulan 2 öğrenciye ait yazılı beyanın, yargılamanın yenilenmesini gerektirecek nitelikte olmadığı cihetle, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer olmadığına karar veren mahkemenin 20.05

. Ceza Dairesinin 03.12.2012 gün ve 2010/7973 esas, 2012/20788 sayılı kararıyla onararak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafileri tarafından yargılamanın yenilenmesi dilekçelerinin ekinde sunulan 2 öğrenciye ait yazılı beyanın, yargılamanın yenilenmesini gerektirecek nitelikte olmadığı cihetle, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer olmadığına karar veren mahkemenin 20.05.2014 günlü ek kararı usul ve yasaya uygun olup, bu nedenle iş bu ek karara yönelen itirazın reddine ilişkin mercii .... Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2014 gün ve 2014/1839 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10042, Karar No: 2018/7166, Tarih: 20.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10042 E.  ,  2018/7166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 11/10/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın esastan reddine dair verilen 03/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Davacının davalılardan ...’e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

b) Davacının davalılardan ...’e yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın ve yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve yayın istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalılardan ...’in imtiyaz sahibi olduğu ... ... Gazetesinin 16-17-18-19-20-23-30/09/2013 tarihli nüshalarında, diğer davalı tarafından kaleme alınan “... ” “Bi arayalım adam bi defa paniklesin ib.e” “Örgütten talimatla haber yapmışlar” “Yarın Manşet a..k..m ana manşet hemde ya biat edecekler ya adam olacaklar hiç çaresi yok” “... yazarı ... ’ndan ... ’a ağır küfür” “Lan bugün gastenin manşetini size ayırdık adam bi aramazmı” “Çetenin kalemleri Türkiye gündeminde” başlıklı haberler ve aynı tarihli internet sitesinde yer alan yayınlarda, gerçek dışı söz ve ifadeler ile gazete logoları kullanılarak, müvekkili olan şirketin sahibi olduğu ... gazetesinin hedef alındığını ve gazetenin marka değerinin düşürüldüğünü, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek, her yayın için ayrı manevi tazminat ve kararın yayınlanması isteminde bulunmuştur.

Davalılardan ...; davaya konu edilen yayınların güncel ve görünen gerçeğe uygun olup, eleştiri sınırları içinde kaldığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Diğer davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davaya konu haberlerin görünür gerçeğe uygun olduğu ve eleştiri sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılardan ...; davaya konu edilen yayınların güncel ve görünen gerçeğe uygun olup, eleştiri sınırları içinde kaldığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Diğer davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davaya konu haberlerin görünür gerçeğe uygun olduğu ve eleştiri sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın temel hak ve özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır.

Düşünce ve kanaat özgürlüğü sınırının aşılması ve kişilik hakkına saldırı seviyesine ulaşması hâlinde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 58. ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddeleri gereğince manevi tazminat istenebilecektir.

Düşünce ve kanaat özgürlüğü sınırının aşılması ve kişilik hakkına saldırı seviyesine ulaşması hâlinde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 58. ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddeleri gereğince manevi tazminat istenebilecektir.

Öte yandan belirtmek gerekir ki, siyasi ve sanatsal ifadeler kadar ileri derecede olması da ticari ifade, amblem, logo (simge) ve bir markanın ayırt edici işaretlerinin ifade özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği kabul edilmelidir. Ticari ifadelerin özellikli amacı bireylerin ve ticari kurumların ekonomik menfaatlerini geliştirmektir. Bu anlamda, dava konusu yayınlarda, davacı şirkete ait gazetenin adının, simge özelliği bulunan, özel olarak hazırlanmış şeklinin kullanılması ifade özgürlüğü kapsamında incelenmelidir.

Somut olayda; davacı şirketin sahibi olduğu Sabah Gazetesi hakkında 16/09/2013 tarihli “Çetenin Kalemleri” 17/09/2013 tarihli “Bi arayalım adam bi defa paniklesin ib.e” 18/09/2013 tarihli “Yarın Manşet a..k..m ana manşet hemde ya biat edecekler ya adam olacaklar hiç çaresi yok” başlıklı arka arkaya yapılan haberlerde; bünyesinde görev yapan dava dışı gazeteciler hakkında suç işlemek için örgüt kurmak ve yönetmek, suç örgütüne üye olmak iddialarıyla kamu davası açılmasından bahisle, davacı gazetenin logolarına yer verilerek, gazete ile yasa dışı suç örgütü arasında ilişki kurulduğuna dair bu anlamda örgütten talimatla habercilik yapıldığına ilişkin ifadelerin kullanıldığı, yayınlarda isnat edilen hususlara ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil ya da emare bulunmadığı ve iddianın maddi olgulara dayanmadığı, gazete çalışanı olan dava dışı kişilerin yapmış oldukları iddia edilen eylemlerin davacı gazeteye atfedildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu yayınlarda kullanılan söz ve ifadeler davacı şirkete ait gazetenin simgesel nitelikteki logosu ile kullanılması bir bütün halinde değerlendirildiğinde, ifade ve basın özgürlüğü kapsamında korunması gereken kişisel değer yargısı niteliğinde olmayıp, eleştiri sınırlarını aşan, davacı şirketin sahibi olduğu gazetenin ticari itibarını zedeler nitelikte olup kişilik haklarına saldırı mahiyetindedir.

Şu durumda; kişilik hakları saldırıya uğrayan anılan davacı yararına belirtilen 16-17-18/09/2013 tarihli yayınlar nedeniyle uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamış ve hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2) Davacının, davalılardan ...'e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şu durumda; kişilik hakları saldırıya uğrayan anılan davacı yararına belirtilen 16-17-18/09/2013 tarihli yayınlar nedeniyle uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamış ve hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2) Davacının, davalılardan ...'e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

03/10/2016 tarih ve 675 sayılı Olağanüstü Hâl Kapsamında Bazı Tedbirlerin Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin “Dava ve takip usulü” başlıklı 16/1. maddesinde "20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/08/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile... Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/08/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 5. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle ret kararı verilir." hükmü yer almaktadır.

Davalı ...'in ... Haber Gazetesi'nin imtiyaz sahibi olduğu, bu gazetenin anılan Kanun Hükmünde Kararnamelere ekli listede belirtilen şirketler arasında yer alıp kapatıldığı anlaşıldığından, mahkemece anılan yasal düzenleme gereği karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1-b) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... yönünden davacı yararına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... yönünden BOZULMASINA; davacının davalılardan ...'e yönelik diğer temyiz itirazlarının (1-a) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/11/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (1-b) nolu bent yönünden onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.20/11/2018
Yargıtay — Esas No: 2017/2105, Karar No: 2017/6722, Tarih: 08.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2105 E.  ,  2017/6722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait, içinde yalnızca sürücü belgesi ve şahsi eşyalarının bulunduğu, paranın bulunmadığı, kıymet takdiri tutanağına göre 5,00 TL değerindeki cüzdanı almaya çalışırken yakalandığı olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14886, Karar No: 2012/3989, Tarih: 27.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/14886 E.  ,  2012/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 168/1, 62,50/1-f maddeleri uyarınca mahkumiyet, kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevirme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince hapis cezası seçenek yaptırıma dönüştürülürken kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ağaç dikme işinde çalıştırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki "ağaç dikme işinde" ibaresinin çıkartılarak yerine "kamuya yararlı bir işte" ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12423, Karar No: 2014/25464, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12423 E.  ,  2014/25464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/167-2013/391

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın İ.. B.. ile S.. B.. yönünden husumetten reddine, A.. B.. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan A.. B.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sincan Belediye Başkanlığı ve Ankara İl Özel İdaresi hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın ecrimisil talebi yönünden reddine, tazminat talebi yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre ecrimisil talebi yönünden davanın reddine, bilirkişi raporları uyarınca tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi doğru olduğu gibi, bedelin davalılardan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsiline hükmedilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32553, Karar No: 2014/14725, Tarih: 02.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/32553 E.  ,  2014/14725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/248470

MAHKEMESİ : Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2010

NUMARASI : 2010/27 (E) ve 2010/114 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, aralarında önceden husumet bulunan ve olay günü evinin önünden geçmekte olan mağdura yönelik söylediği “ bir daha buradan geçme “ şeklindeki söz üzerine mağdurun “geçerim” diye cevap vermesi nedeniyle çıkan tartışmada, sanığın cebinden bıçak çıkartıp"sözünü geri al" diyerek mağdurun üzerine yürüdüğü, mağdurun elinden tutması ve o sırada olay yerine gelen tanık M.. Ç..'nin araya girip müdahalesi sonucu tarafların ayrıldıkları iddia ve kabul edilen olayda, eylemin bıçakla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.