muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2511, Karar No: 2016/4499, Tarih: 16.03.2016

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosya arasına alınan ...nın 29.01.2015 tarihli yazısında davaya konusu ... Köyü 1154 parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı dışında kalmakta olan kadastral parsel olduğu bildirilmiştir

Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmazın 12.02.2013 olan dava (değerlendirme) tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Köyü 1154 (eski 567) parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya arasına alınmasından ve tekrar yazışma yapılmasına ve zaman kaybına mahal bırakmayacak şekilde istenilen hususların gereği gibi yerine getirildiğinin ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20872, Karar No: 2014/20970, Tarih: 10.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20872 E.  ,  2014/20970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmesi için 24/12/2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam edip ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6646, Karar No: 2010/7054, Tarih: 16.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6646 E.  ,  2010/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : URLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kayden  davalının  maliki  olduğu  1363   parsel  sayılı  taşınmazın  46 m2  lik   bölümünün  kıyı  kenar   çizgisine  göre   kıyıda   kaldığını  ileri  sürerek  tapu  iptali  isteğinde  bulunmuştur.

Davalı,  davanın  reddini  savunmuştur.

Davanın  kabulüne  ilişkin  olarak  verilen  karar  Dairece " 5841  Sayılı  Yasa   hükümleri  gözetilerek  davanın  hakdüşürücü süreden  reddine   karar   verilmesi gerektiği"  gerekçesiyle   bozulmuş,  mahkemece hükmüne  uyulan  bozma   ilamı   doğrultusunda   hak  düşürücü  süre   nedeniyle  davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine  vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,  3621 sayılı  Kıyı  Yasasından kaynaklanan tapu iptal ve kaydın  sicilden  terkini  isteğine ilişkin  olup, Mahkemece, hükmüne uyulan Daire bozma kararında gösterildiği şekilde araştırma yapılmak suretiyle, taşınmazın tamamının tanımı aynı Yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı saptanmış ise de, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren ve kesin hüküm halini almayan eldeki davalarada uygulanması öngörülen  5841 sayılı Yasa uyarınca  davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazinenin, bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak,  bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır.

Hal böyle olunca; Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan  krokili bilirkişi raporda, çekişmeli taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda bulunduğu, dava tarihinde davacı hazinenin davasında haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedildiğine göre, davalının,  maktu harçtan, tüm yargılama giderlerinden ve  avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı hazinenin, harç, yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.6.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34582, Karar No: 2016/14263, Tarih: 16.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34582 E.  ,  2016/14263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kasten yaralam suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Mahkemenin sanık ... hakkında CMK'nin 231. maddesinin uygulanmaması yönündeki kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bu husustaki bozma talepli düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; Ancak:

Mağdur ...'nun aşamalardaki beyanı, sanığın soruşturma aşamasında “ elime aldığım bıçağı eşime salladım “ beyanı karşısında, yetersiz gerekçe ile sanığın üzerine atılı suçla ilgili mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi ve suçta kullanılan bıçağın TCK'nin 54. maddesi uyarınca müsaderesi yerine sahibine iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7092, Karar No: 2023/4069, Tarih: 08.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7092 E.  ,  2023/4069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık lehine verilen beraat kararının hatalı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Mahkemece önceden dinlenmesine karar verilen iki tanığın soruşturma evresinde beyanlarının alınmış olması nedeniyle dinlenilmesinden vazgeçilmesinin hatalı olduğuna, mağdurenin “Çocuk psikolojisi” alanında uzman bilirkişiler tarafından Adli Tıp Kurumunda dinlenerek hakkında bir rapor verilmesi gerektiğine, mağdurenin her aşamada birbirini tamamlayan ve itibar edilmesi gereken ifadesi varken beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdurenin ilköğretim 2, 3 ve 4 üncü sınıfta öğretmeni olduğu, aynı sınıfta öğrenci olan ve tanık olarak dinlenen tüm tanıkların soruşturma ve kovuşturma evresinde sınıf içerisinde sanık tarafından mağdurenin iddia ettiği öpme, eline göğsüne doğru uzatma, omuzundan tutma gibi eylemleri görmediklerini, böyle bir olay olması durumunda görebileceklerini beyan ettikleri, yine mağdure tarafından okul dışında ve öğretmen masasında bilgisayar bakımı sırasında yanında olduğunu beyan ettiği tanığın da mağdurenin iddialarını doğrulamadığı, bir sınıf içerisinde sınıf öğretmeninin mağdurenin iddia ettiği gibi eylemleri gerçekleştirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle mağdurenin hayatın olağan akışına uymayan beyanı dışında sanığının cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak kesin somut ve inandırıcı bir delile rastlanmadığı, böyle bir suçun sabit olmaması nedeniyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçenin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/567, Karar No: 2009/758, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/567 E.  ,  2009/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale/Denizli İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara uğratmak kasdıyla mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ... haklarında açılan davada İİK’nun 347 ve 349. maddeleri gereğince müşteki tarafın şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekilleri tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-ortadan kaldırma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanıklara isnat edilen suç, İİK’nun 331.maddesinde düzenlenmiştir.Yasada bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre; suç tarihinden temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar borçlu sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4,104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık asli 7.5 yıllı kesintili zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, sair yönler incelenmeksizin hükmün İİK’nun 366.maddesi gereğince BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 322/1 ve 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 16.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/807, Karar No: 2010/3502, Tarih: 28.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/807 E.  ,  2010/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve müşterekleri ile ..., ... ..., Şirinköy Köyü Tüzel Kişiliği, dahili davalılar ...ve ...aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... (...) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.06.2002 gün ve 24/19 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tapusuz taşınmazların olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine istinaden TMK. nun 713/1. maddesine göre, davacı adına tapuya tesciline ilişkin olarak açılmıştır.

Mahallinde yapılan keşif, dinlenen davacı şahitleri ve mahalli bilirkişi beyanlarına göre, davacıların taşınmazlar üzerinde davasız, aralıksız malik sıfatıyla 20 yılı aşkın süre zilyet oldukları anlaşıldığından davalı ... vekilinin aşağıdaki husus dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

Ancak, böyle bir davada TMK. nun 713. maddesinin aradığı zilyetlikle iktisap için gerekli şartların yerine getirilmesinin yanında taşınmazın TMK. nun 715, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16 ve 17. maddeleri hükümleri karşısında nitelik itibariyle de kazanılmaya elverişli olması gerekir.

Dava konusu taşınmazların niteliklerinin, hakim vasıflarının, üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığının belirlenmesi bakımından ziraat mühendisi bilirkişinin ilmi esaslara göre hazırladığı raporuna ihtiyaç bulunmaktadır. Mahkemece bu konuda herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı ve eksik incelemeye dayalı bulunan hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA 28.06.2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacılar vekili, 17.5.2000 havale tarihli dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını ayrı ayrı özgülediği taşınmazların ortak miras bırakan ...’den kaldığını, taksim edilmediğini, taşınmazlardan birisinin içerisinde üç katlı betonarme ev bulunduğunu, bu evin birinci ve ikinci katlarının davacılardan...e üçüncü katının da davalı ...’e ait olduğundan tescil kararında beyanlar hanesinde gösterilmesini açıklayarak bu yerlerin miras payları oranında davacılar ile davalı kişiler adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davanın reddini savunmuştur. Ayrıca, 3.10.2000 havale tarihli dilekçesi ve ekindeki iki adet tapu kaydıyla dava konusu yapılan taşınmazlardan Ağlağı mevkii ve Koyunyatağı mevkiindeki taşınmazların tapulu olduğunu ileri sürmüştür.

Davalılardan ... vekili, davanın reddini savunmuştur. Ayrıca, 3.10.2000 havale tarihli dilekçesi ve ekindeki iki adet tapu kaydıyla dava konusu yapılan taşınmazlardan Ağlağı mevkii ve Koyunyatağı mevkiindeki taşınmazların tapulu olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece, tarafların ve vekillerinin son oturumdaki haricen anlaşmaya ilişkin duruşma zabtına geçen beyanları dikkate alınarak ve dosyadaki öteki tüm bilgi ve belgeler değerlendirilerek davanın kabulüne, Üzümlümeşe mevkiindeki 5648,33 m2'lik yerin fen bilirkişisi ...ın 21.11.2001 tarihli krokisinde 1 no ile gösterilen yerin davacı adına tapuya tesciline, aynı krokide 1 ve 2 nolu olarak gösterilen toplam yüzölçümü 18.695,91 m2'lik Koyunyatağı mevkiindeki taşınmazlar ile Ağlağı mevkiindeki 7124,60 m2'lik aynı krokide 2 numara ile gösterilen yerin ve Tepetarla mevkiindeki aynı krokide 1, 2, 3 no ile gösterilen toplam 9680,31 m2'lik taşınmazların dahili davalılar ...ve ... adına eşit olarak tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından;

Mahallinde 3.10.2000 tarihinde keşif yapılmıştır. Dinlenen 1932 ve 1946 doğumlu mahalli bilirkişiler ile 1932 ve 1954 doğumlu davacı tanıkları ve 1950 doğumlu davalı tanığı ittifakla dava konusu yerlerin miras bırakan ...’den kaldığını, bunlardan Avlu mevkiindeki taşınmaz üzerinde üç katlı betonarme binanın bulunduğunu, binanın bulunduğu taşınmaz dahil dava konusu tüm taşınmazların “fındık bahçesi” niteliğinde olduğunu söylemişlerdir. Aynı keşifte görev alan inşaat bilirkişisi kadastro teknisyeni .... 21.11.2000 havale tarihli iki sayfadan ibaret raporu ve ekindeki ölçekli kroki kapsamlarına göre, dava konusu taşınmazların “fındık bahçesi” niteliğinde olduğunu açıklamıştır. Bundan ayrı duruşmada dinlenen tanıklarda bu olguyu doğrulamışlardır. Keşifte davalı tarafın sunduğu iki adet tapu kaydı uygulanmış, bunlardan birisinin iki sınır itibariyle diğerinin üç sınır itibariyle dava konusu yapılan ve keşif zabtında mevki ve sınırları belirtilen yerlere uyduğu anlaşılmaktadır. 22 nolu ve 28.6.2002 tarihli son oturumda davacı vekili ile davalı asil ve vekili duruşma zabtına geçen imzalı beyanlarında dava konusu yerlerle ilgili olarak tarafların anlaştığını, davalı ...’in kendisine özgülenen yerleri oğulları dahili davalılar .. ve ...’e bağışlayarak davadan feragat ettiğini açıklamıştır. Dahili davalılar imzalı beyanda bulunmuşlar ve üzümlü mevkiindeki 5648.33 m2'lik taşınmazın davacı ...’e özgülendiğini, diğer taşınmazların kendilerine kaldığını beyan etmişlerdir. Mahkemece, kazanma koşullarının da oluştuğunu gözeterek son oturumdaki harici anlaşma ve duruşma zabtına geçen beyanları dikkate alarak davanın kabulüne karar verilmiştir.