muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13492, Karar No: 2025/1185, Tarih: 17.02.2025

1412 sayılı CMUK'nın 307. ve 5271 sayılı CMK'nın 288. maddeleri itibarıyla temyiz nedenleri bakımından iki kanun arasındaki bir farklılık görülmemektedir. Zira her ikisinde de temyiz nedeni "hukuka aykırılık"tır. 1412 sayılı CMUK'nın 313. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinin ilk fıkraları temyiz sebeplerinin gösterilmesi hususuna ilişkindir ve aralarında ciddi bir fark yoktur. Asıl farklılık 5271 sayılı CMK’da temyiz başvurusunda temyiz nedeninin gösterilmesinin zorunlu hâle getirilmesidir. Temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğinin saptanması durumunda CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz istemi reddedilecektir.

Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir. Başka bir belgeye, beyana yada karara yapılan atıf anlaşılabilir nitelikte değildir. Temyiz nedeni başka bir belgeye bakmadan doğrudan temyiz dilekçesinden anlaşılabilir olması gerekir.

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'tan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür.

Temyiz nedeni olan hukuka aykırılık, hâkimin olaya en uygun normu bulamaması veya bulsa da yanlış değerlendirip uygulama yapmasıdır.

Maddi hukuk normunun ihlali hâlinde temyiz edenin sıfatı da dikkate alınarak kararın bozulması gerekmekte ise de muhakeme hukukuna ilişkin ihlallerde, ihlalin hükmü etkileyip etkilemediği gözetilmelidir.

Temyiz nedeni olan hukuka aykırılık, hâkimin olaya en uygun normu bulamaması veya bulsa da yanlış değerlendirip uygulama yapmasıdır.

Maddi hukuk normunun ihlali hâlinde temyiz edenin sıfatı da dikkate alınarak kararın bozulması gerekmekte ise de muhakeme hukukuna ilişkin ihlallerde, ihlalin hükmü etkileyip etkilemediği gözetilmelidir.

Doktrinde çoğunlukta olan anlayışa göre, Türk Ceza Muhakemesine istinaf kanun yolunun getirilmiş olması, temyiz mahkemesinin önceden olduğu gibi somut temyiz denetiminin elverdiği ölçüde maddi soruna girmesine engel oluşturmayacak, temyiz kanun yolunda somut dava üzerinden içtihatlarla birliği sağlayacak olan Yargıtay, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüz yüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir etme yetkilerini de dikkate alarak bu delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görebileceği ve inceleyebileceği maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıklar üzerinden bozma kararı verebilecektir.

Temyiz kanun yoluna başvuranın, hükmün hangi noktalardan incelenmesini istediğini bildirmesi, diğer bir anlatımla hükmün hangi noktalardan hukuka aykırı olduğunu göstermesi zorunluluğu ile Yargıtayın temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile sınırlı olarak inceleme yapmasına ilişkin hükümler "temyiz incelemesinin sınırlandırılması/temyiz incelemesinin kapsamının belirlenmesi" amacına yöneliktir.

Ceza Genel Kurulunun 14.05.2020 tarih ve 2020/197 sayılı kararında da belirtildiği üzere; CMK'nın 289. maddesinde yer alan “Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır.” hükmünün, söz konusu maddede sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin temyiz incelemesine konu edilebilmesi için temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilme zorunluluğu bulunmadığına yönelik olduğu, diğer bir anlatımla bir temyiz nedeninin varlığı tespit edilmiş olan temyiz dilekçesi veya beyanı bakımından, bu dilekçe veya beyanda hukuka kesin aykırılık hâlleri gösterilmemiş olsa dâhi temyiz incelemesi sırasında hukuka kesin aykırılık hâllerinin gözetileceği, CMK'nın 289. maddesinin, aynı Kanun'un 294. maddesinin birinci fıkrasındaki "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır" düzenlemenin bir istisnası niteliğinde olmadığı, CMK'nın 298. maddesi uyarınca gerekçesiz bir dilekçenin Yargıtayın ön incelemesinden geçemeyeceği, ancak bir temyiz nedeninin varlığı hâlinde mutlak hukuka aykırılık hâlleri kapsamında temyiz incelemesi yapılabileceği, hiçbir temyiz nedeni içermediği tespit edilen bir temyiz başvurusu bakımından CMK'nın 289. maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık hâllerinin kendiliğinden gözetilemeyeceği kabul edilmiştir.

Temyiz incelemesinin kapsamının belirlenebilir olmasının yeterli görülmesi ve bu konunun önemi karşısında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istenildiğinin gösterilip gösterilmediğinin tespiti, temyiz başvurusunun sebep gösterilmemesi nedeniyle ret edilip edilmeyeceği ve yapılacak olan temyiz incelemesinin kapsamı bakımından önem arz etmektedir.

Katılan bakanlık vekilinin neden içermeyen istinaf dilekçesine atfının temyiz incelemenin kapsamını (maddi hukuka veya muhakeme hukukuna aykırılık) belirleyen herhangi bir temyiz sebebi içermemesi nedeniyle tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkının bulunmaması hâllerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davası bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilecektir.

Konya ... 7. Ceza Dairesinin 28.01.2020 tarih ve 2020/130 sayılı kararında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir. " şeklindeki düzenlemenin bulunduğu ve bu ihtarında bulunmadığı anlaşıldığından bu ihtarın yapılması gerekmektedir.

Katılan bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde bir temyiz sebebinin bulunmadığı ve istinaf dilekçesine yapılan atfın somut temyiz sebebi olarak kabul edilemeyeceği, temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/5164, Karar No: 2018/11366, Tarih: 05.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5164 E.  ,  2018/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK'nun 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanunu'nun 179 ve 6102 sayılı TTK’nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenmesine müteakip, şirketin iflasının istenmesinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş tüm icra takip dosyaları tespit edilerek, bu takip dosyalarındaki alacak miktarları da şirketin pasifine eklendikten sonra ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmasını müteakip, şirketin hangi tarihte borca batık hale geldiği hususu belirlenip şikayet tarihi olan 17.06.2014 tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, şirketin aktif ve pasif durumunu tam olarak belirlemekten uzak, dönem varlıkları ve borçlarının neler olduğunu açıkça belirtmeyen ve hangi veri ve kayıtların esas alındığının açıkça belirtilmemesi sebebiyle denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise,

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında şikayetten vazgeçilmesi veya borcun ödenmesi halinde davanın ve bütün sonuçlarıyla cezanın düşeceğinin ihtarı yapılması sırasında 2004 sayılı 354. maddesinin kararda belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında şikayetten vazgeçilmesi veya borcun ödenmesi halinde davanın ve bütün sonuçlarıyla cezanın düşeceğinin ihtarı yapılması sırasında 2004 sayılı 354. maddesinin kararda belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17.06.2014 olarak yazılması gerekirken “2009” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/422, Karar No: 2019/6740, Tarih: 04.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/422 E.  ,  2019/6740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde mutemet olarak görev yapan sanığın, kendisine yasal olarak tevdi edilen ve öğretmenlere ödenmesi gereken maaş, ek ders ücreti, ek mesai ücretini mal edinme eylemlerinin zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçunu, söz konusu personele tahakkuk ettirilmemesi gereken ya da fazla tahakkuk yapılmak suretiyle ve sahte tahakkuk belgeleri tanzim edilerek gerçekleştirilen mal edinme eylemlerinin ise yasal tevdi unsurunun gerçekleşmemesi sebebiyle zincirleme biçimde kamu kurumuna karşı dolandırıcılık suçunu oluşturacağı nazara alınarak; dosya kapsamı, tanık beyanları ve .... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün 16/09/2004 ve 13/04/2005 tarihli yazı içeriklerinden, sanığın yaz tatili nedeniyle fiilen okulda bulunmayan ve maaş tahakkukuna hak kazanmayan öğretmenler adına Temmuz-Ağustos 2003 ve Temmuz 2004 dönemlerinde sahte tahakkuk belgeleri düzenleyerek ek ders saatlerini fazla gösterme veya fiilen çalışmayan öğretmenler adına ek ders ücreti tahakkuk ettirme şeklinde eylemler de gerçekleştirdiği anlaşıldığından, İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden suç tarihlerini kapsayan dönemde öğretmenlerin ek ders ücreti almaya hak kazanıp kazanmadığı, kazanmış ise hangi öğretmenin ne miktarda ek ders ücreti hak ettiği hususları sorularak ve buna ilişkin bütün bilgi ve belgeler istenilerek dosyanın ekleriyle birlikte kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak yeni bir bilirkişi kuruluna tevdi edilerek açıklanan hususlar doğrultusunda rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, suç vasfına yönelik eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Sanık müdafi ve O yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 28/11/2013 gün, 2012/11118 Esas ve 2013/11457 Karar sayılı ilamı ile bozulan 08/11/2007 tarihli, 2006/219 Esas ve 2007/273 sayılı mahkumiyet Kararında, resmi belgede sahtecilik suçundan değişen suç vasfına göre görevi kötüye kullanma suçu olarak kabul edilen eylemden ötürü sanığın 1 yıl hapis ve 440,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği halde, bozmadan sonra kurulan hükümde kazanılmış hakkı gözetilmeyerek, resmi belgede sahtecilik suçundan 3 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 04/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4401, Karar No: 2025/422, Tarih: 10.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/4401 E.  ,  2025/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/780 E., 2023/960 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2012/330 E., 2019/1127 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat... ile davalı vekili Avukat ...’un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin, davalının düzenlediği ihaleyi kazandığını, taraflar arasında 23.06.2005 tarihinde sözleşme imzalandığını, "Doğu Karadeniz Doğal Gaz Boru Hattı Faz-3 Yapım İşi"nin müteahhitliğini üstlendiğini, işin geçici kabulünün 12.06.2008 tarihinde yapıldığını, belirlenen eksikliklerin giderilmesi üzerine 14.07.2008 tarihinde geçici kabulün onaylandığını, Ağustos 2008’de işletmeye alınarak Rize'ye doğalgaz arzının sağlandığını, 27.12.2010 tarihinde de bahse konu işin kesin kabulünün yapıldığını, yine davalı tarafından 29.06.2011 tarihinde kesin icmal tablosu tanzim edilerek onaylandığını, ancak davalının hakediş alacağını kesin hakedişin onay tarihinden sonra 30 gün içinde tahakkuka bağlaması gerekirken, kesin hakediş ödemesini yapmadığını, kesin teminat mektubunu ve nakdi teminat mektuplarını iade etmediği gibi, kesin hakedişe ilişkin toplam 328.014,04 USD tutarında iki adet fatura gönderdiğini ileri sürerek, kesin hakediş bedeli olan 328.014,04 USD'nin, teminat mektuplarının iade edilmemesi nedeniyle ödenen 48.502,04 TL banka komisyon giderlerinin, 199.572,50 USD tutarındaki kesin teminat mektubunun ve 581.291,00 USD tutarındaki nakdi teminat mektuplarının iadesini, müvekkilinin uğradığı manevi zararlar nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminatın da davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili tarafından kesin hakediş ödemesinin yapılmaması ve teminatların iade edilmemesinin nedeninin kesin kabulden önce boru hattında meydana gelen buzlanmadan kaynaklı olarak oluşan tıkanıklıklar ve bu tıkanıklıkların giderilmesi için müvekkili kuruluş tarafından sarf edilen bedellerin, bu olay nedeniyle müvekkili kuruluşun uğradığı zarar ve ziyanın yüklenici tarafından karşılanması zorunluluğu olduğunu, 2008 yılının Ağustos ayında işletmeye alınan boru hattında, 05.01.2009 tarihi itibariyle yaklaşık 19 bar basınç kaybı oluşmaya başladığını, Rize'de gaz arzı sıkıntısı başladığını, bu durumun davacıya bildirildiğini, müvekkili kuruluş nezdinde ortaya çıkan toplam zararın 1.139.194,77 TL olduğunu, bu nedenle davacının kesin hakediş bedelinin ödenmediğini ve teminatlarının iade edilmediğini, müvekkilinin ortaya çıkan giderim maliyetinin yükleniciden tahsiline yönelik işlemler sonuçlandırılana kadar sözleşmenin 11.4 ve Yapım işleri Genel Şartnamesi'nin 46. maddesi çerçevesinde davacının teminatlarının bir kısmını iade etmemesi ve kesin hakediş alacağını emanette tutmasının mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının zarara uğradığı, bu zarar miktarının da 1.139.194,77 TL olduğu, davacının 328.014,04 USD kesin hakediş alacağı, nakdi teminat olarak alınan teminat mektubunun 224.790,04 USD'lik kısmının, kesin teminat olarak alınan teminat mektubundan da 67.371,90 USD'lik kısmının dava tarihi itibariyle belirlenen kurdan nakde çevrilmesi halinde bunların karşılığının 1.121.402,20 TL olduğu, davalının davacıdan bakiye 17.792,57 TL alacağı olduğu, davalının kesin teminat mektubundan iade edilmeyen 11.000,00 USD'lik kısmı Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesi’nde devam eden risk nedeniyle tutmakta haklı olduğu, davacının hakediş alacağı ve nakde çevrilen teminatlardan dolayı herhangi bir alacağının bulunmadığı, dava tarihi itibariyle toplam 477.701,95 USD'lik teminat mektuplarının davalı tarafından haksız olarak iade edilmediği, fakat daha sonra bu tutardaki teminat mektuplarının bankaya iade edildiği, her ne kadar hükümde davalı nezdinde bulunan bu tutardaki mektupların davacıya iadesine karar verilmiş ise de, bu hükmün dava tarihi itibariyle tarafların haklılığının belirlenmesi için yazıldığı, aslında söz konusu teminat mektuplarının iade edildiği, davacı her ne kadar söz konusu teminat mektuplarının iade edilmemesi ve hakediş alacağının ödenmemesi nedeniyle manevi olarak zarara uğradığını iddia edip manevi tazminat talep etmiş ise de, manevi tazminat şartlarının davacı lehine oluşmadığından davacının manevi tazminat isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile hakediş alacağı ile teminatların nakde çevrilmesinden kaynaklanan alacak talebinin reddine, davalının nezdinde bulunan 477.701,95 USD'lik teminat mektubunun davacıya iadesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşme kapsamında işin tamamlanarak teslim edildiği, geçici kabulün 15.02.2008 tarihi itibar tarihi kabul edilerek yapıldığı, tutanağın 14.07.2008 tarihinde onaylandığı, kesin kabulün ise 15.02.2010 tarihi itibar tarihi kabul edilerek yapıldığı, tutanağın 27.12.2010 tarihinde onaylandığı, geçici kabul tarihinden sonra 2008-2009 kış döneminde, boru hattında meydana gelen donma olayları nedeniyle gaz arzında sorunlar yaşandığı, bu sorunların giderilmesi için iş sahibi BOTAŞ tarafından boru hattına metanol enjekte işlemleri yapıldığı, bu işlemler yapılırken iletim şebekesinden zorunlu olarak atmosfere gaz boşalması nedeniyle gaz kayıpları olduğu, yine yaşanan tıkanıklık nedeniyle Rize iline gaz arzı sağlanamadığından HABAŞ şirketinden gaz satın alınarak Rize RM/A istasyonunun dağıtım hattına enjekte edildiği, davalı tarafından yapılan masraflar ve işletme giderleri toplamının, 1.139.174,77 TL olduğu, davacının yükleniminde bulunan Faz-3 boru hattında ve bir başka yüklenicinin yükleniminde bulunan Faz-1 boru hattında meydana gelen donma sebebiyle tıkanma olaylarının; davacının, kendi yükleniminde bulunan Faz-3 boru hattında heyelan nedeniyle yapmış olduğu deplase işlemi sonrasında usulüne uygun olarak kurutma işlemini yapmamasından kaynaklandığının tespit ve mütalaa edildiği, bu durumda taraflar arasındaki sözleşmenin yukarıda belirtilen hükümleri ile yine sözleşmenin eki olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 24.,25.ve 26.maddelerine göre davacı yüklenicinin iş bu masraf ve işletme giderlerinden sorumlu olduğu, davacı yüklenicinin kesin hakediş alacağı 328.014,04 USD, davalı iş sahibinin uhdesinde bulunan teminat mektupları bedeli 939.436,00 USD olduğu, yargılama sırasında davalı iş sahibince, talep edilen nakdi teminat mektuplarından 274.790,04 USD tutarındaki kısmının 12.03.2013 tarihinde, 67.371,51 USD tutarındaki kısmının ise 29.09.2016 tarihinde nakde çevrildiği, bu kısım yönünden davanın istirdat talebine dönüştüğü, davalı iş sahibinin boru hattındaki donma sebebiyle yaşanan tıkanmalar nedeniyle oluşan toplam zararı 1.139.194,77 TL olup, bu zararın 597.280,77 TL'lik kısmı yüklenicinin kesin hakediş alacağından, 406.442,87 TL'lik kısmı ise teminat mektuplarının bir kısmının nakde çevrilmesi suretiyle karşılandığı, davalı iş sahibinin halen karşılanması gereken bakiye zararının 135.471,13 TL olduğu, davalı iş sahibi tarafından 29.09.2016 tarihinde davacı yüklenicinin teminat mektuplarından 202.505,28 TL karşılığı 67.471,51 USD'lik teminat mektubunun daha nakde çevrildiği, her ne kadar davalı tarafından, 67