muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16466, Karar No: 2014/518, Tarih: 16.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16466 E.  ,  2014/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-.....Belediye Başkanlığı'nın 03.01.2012 tarihli yazısında dava konusu ...... Köyü 1204 parsel sayılı taşınmazın imar planı dışında olduğu açıklanmışken daha sonra %35 Düzenleme Ortaklık Payı düşülmek suretiyle imar uygulaması sonucu oluşan konut amaçlı imar parseli olduğu belirtilmiştir.Bu çelişkili husus açıkça gösterilerek dava konusu .... Köyü 1204 parsel sayılı taşınmazın 30.11.2011 değerlendirme tarihi,emsal alınarak incelenen ....1079 parsel sayılı taşınmazın 04.04.2003 olan satış tarihi itibariyle, imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

2-Emsal alınarak incelenen .... 1079 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2011 yılı itibariyle belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatının ve emlak vergi beyannamesinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen .... 1079 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmede esas alınan 04.04.2003 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneğinin ve bu taşınmazın son malikini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Değerlendirme tarihi olan 30.11.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı

Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

5-Dava konusu .... Köyü 1204 parsel sayılı taşınmazın tüm tedavülleri ve dayanakları ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6625, Karar No: 2024/2914, Tarih: 16.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6625 E.  ,  2024/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1550 Esas, 2022/1023 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/495 E., 2017/629 K.

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2011/66454, 2011/66456, 2011/66457, 2011/66455 sayılı ve "...", "...", "....", "..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı adına tescilli 2013/31795 sayılı "..." markasının, müvekkil adına tescilli markalar ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olup, seri marka izlenimi yaratarak, halk tarafından karıştırılmaya sebebiyet verdiğini, dava konusu markada, müvekkili adına tescilli "..." ibaresini içerir seri markalardan farklı olarak tek bir harf değişikliğine gidildiğini, ancak söz konusu değişikliğin markaya hiçbir ayırt edicilik katmadığını, Türkiye Türkçesi Ağızlar Sözlüğü'nde “DANE" kelimesinin anlam karşılığı olarak “...” ibaresinin yer aldığını ve bazı yörelerde "..." anlamında “DANE" kelimesinin kullanıldığını, müvekkiline ait markalar ile davalıya ait markanın aynı, aynı tür, benzer ve ilişkili mallar için tescil edildiğini, müvekkiline ait "..." ibareli markaların tanınmış marka olduğunu, davalının dava konusu marka tescilinin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 2013 yılından beri "İri ..." markasını 29 ve 30. sınıflarda tescilli olarak kullandığını, ana faaliyet konusunun bakliyat ve pirinç üretimi ve paketlemeleri olduğunu, 2014 yılından bu yana ise "iri ... sarı çeltik" markasını da 30. sınıfta kullandığını, önceki tarihli kullanımı nedeniyle kazanılmış hakkının bulunduğunu, davacının benzerlik iddia ettiği markalardaki başlıca unsur olan "..." ile müvekkilinin "..." markasında yer alan "dane" kelimesinin birbiri ile aynı anlamı ifade etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna göre davacıya ait "..." markası ile davalıya ait "..." markasının 30. sınıftaki mallar bakımından aynı tür mal/hizmeti kapsadığı, ancak 29. sınıf bakımından aynı tür mal/hizmeti kapsamadığı, bununla birlikte davacıya ait "..." markası ile davalıya ait "..." marka işaretleri arasında anlamsal, görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu, bu bağlamda davacıya ait yalnızca "..." markası ile davalıya ait "..." markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin olduğu, davacının markalarının tanınmışlığı için yeterli belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ait 2013/31795 tescil sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin 2013/34956 tescil numaralı "iri ..." markasından kaynaklanan kazanılmış hakkının mahkemece değerlendirilmediğini, davacının markalarının tüketici nezdinde "draje" gibi ürünlere işaret ettiğini, "..." markasının ise tarımsal bir ürüne işaret ettiğini, "..." markası ile "..." markası arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 30. sınıfta tescilli "..." ibareli markası ile davalının hükümsüzlüğü istenen ve 29 ve 30. sınıf mallarda tescilli "..." markasının, 30. sınıftaki mallar bakımından "aynı tür" mal/hizmeti kapsadığı, buna karşılık 29. sınıf mallar yönünden, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında "benzer" olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, 2013/31795 tescil sayılı markanın "30. sınıf: Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez." malları yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11235, Karar No: 2015/19013, Tarih: 26.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11235 E.  ,  2015/19013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 3. ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2014/124-2015/98

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 02.06.2014 tarihinde adi ortaklık sözleşmesi akdedildiğini, adi yazılı şekilde düzenlenen bu sözleşme ile Galleon Poliüretan ve Polyester adıyla bir işletme kurulduğunu ancak davalının akdedilen sözleşmeye ve kanunda yer alan adi ortaklıkla ilgili emredici hükümlere riayet etmeyerek müvekkilinin ortaklıkla ilgili yetkilerini yok saydığını, hak edişlerini ödemediğini belirterek; adi ortaklığın tasfiyesini ve tasfiye sonucu ortaya çıkacak meblanın hisseler oranında taraflara verilmesini talep etmiş, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 200,00 TL alacağın yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; sözleşmenin imzalanmasının ardından ortaklığın fiilen kurulmadığını, tarafların karşılıklı olarak sözleşmeden döndüğünü, davacının, kendisine ait iş yerinde sigortalı olarak çalıştığını, davacıya tüm alacak ve haklarını ödediğini buna rağmen davacının maddi çıkar elde etmek amacıyla bu davayı açtığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın adi ortaklıktan kaynaklanan alacak davası olduğu, sunulan sözleşmenin ön sözleşme nitelinde bulunduğu, davacının bağımsız bir vergi kaydının olmadığı, davacının iddialarını kanıtlar yazılı delil bulunmadığı, davacının dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ilişki; adi ortaklık sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Eldeki dava, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra, 12.09.2014 tarihinde açılmıştır. Mahkemece davaya, ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılarak, işin esasına yönelik karar verilmiştir.

Bu bağlamda temyize konu öncelikli uyuşmazlık; davaya ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılmasının yerinde olup olmadığı hususundadır.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın, Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın, Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/II. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmez. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı, ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Buna göre işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

6335 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Aynı düzenleme gereğince, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan ve 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil, görev ilişkisidir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmeseler dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Mahkemelerin görevli olup olmadığını davanın başında kendiliğinden incelemesi ve görevsiz olduğu kanısına varması halinde öncelikle görevsizlik kararı vermesi gerekir. Çünkü, hükmü veren mahkemenin görevsiz olması mutlak bozma nedenidir.

Hal böyle olunca mahkemece, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin adi ortaklık sözleşmesinden kaynaklandığı, bu nedenle davaya ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılamayacağı nazara alınarak, görevsizlik kararı verilerek davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu ticaret mahkemesi sıfatıyla yazılı şekilde uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre şimdilik davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine

gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8018, Karar No: 2007/8510, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8018 E.  ,  2007/8510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun yerlerden olmadığı, nazım imar planı dışında olup belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine 2,5 km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15227, Karar No: 2017/17115, Tarih: 31.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15227 E.  ,  2017/17115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin îş akdinin tazminat alacağı yönünden kısmi ödemede bulunulmak suretiyle feshedildiğini, müvekkiline her yıl 5 gün yıllık ücretli izin kullandırıldığını, bakiye izinlerini kullandırılmadığını, karşılığının ödenmediğini, müvekkilinin 4 haftanın 5 günü 08.00-18.30 saatleri arasında çalıştığını, 29 Ekim dışındaki tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını, karşılığının ödenmediğini, müvekkilinin haksız feshe ilişkin bakiye kıdem tazminatının ihbar tazminatı alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 15/06/2009 tarihinde kendi isteği ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/3. maddesi gereğince iş akdini feshettiğini, müvekkilini ait şirketin ekonomik sıkıntıya düştüğünü, işçilerin muvafakatini alarak ücret izin uygulamasına gittiğini, davacının iki aylık süreç için ücretsiz izin uygulamasına gidileceği yönündeki muvafakatinin alındığını, davacının İş Kanunu'nun 24/3. maddesi gereğince haklı nedenle isteği ile iş akdini feshettiğini, müvekkili şirketin zor durumda kıdem tazminatı ödemesinde bulunduğunu, davacının her hangi bir alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde fazla ... karşılığı ücret alacağı talebinde bulunmuş, fazla çalışmanın ispatı için de tanık deliline dayanmıştır. Dinlenen davalı tanıklarından biri davacının hafta içi Salı ve Perşembe 2 gün mesaisinin 18:00 de bitmesine rağmen 3,5 saat fazla mesai yaptıklarını beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının hafta içi 08:30-18:00 saatleri arasında çalıştığını, 1,5 saat dinlenme süresi mahsup edildikten sonra fazla mesai yapmadığı sonucuna varılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının hafta içi 08:30-18:00 saatleri arasında çalıştığını, 1,5 saat dinlenme süresi mahsup edildikten sonra fazla mesai yapmadığı sonucuna varılmıştır.

Dosya kapsamına göre davacının haftada 2 gün 8.30-18.00 saatlerine ilaveten 3,5 saat daha fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Oluşa uygun düşmeyen bilirkişi hesap raporu ile hüküm kurulması hatalıdır. Yukarıda açıklanan ... süreleri nazara alınarak hesaplama yapılması gerekir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.