muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23155, Karar No: 2015/23208, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/23155 E.  ,  2015/23208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, iş sözleşmesinin davacı tarafından 11.05.2009 tarihinde işverene verilen dilekçe ile alacaklarının ödenmemesi sebebiyle feshedildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, davacı iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanmakta ise de, iş sözleşmesini haklı da olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığından, ihbar tazminatı isteğinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1672, Karar No: 2011/40056, Tarih: 30.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/1672 E.  ,  2011/40056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/117037

MAHKEMESİ : Bulanık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2007

NUMARASI : 2007/361

SUÇ : Su hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, köyün şebeke hattından su gereksinimini karşıladığı halde, suyun tazyiksiz olması ve zaman zaman su kesintisi yapılması nedeniyle, kaynak ile köyün su deposu arasındaki boruyu delerek, doğrudan su alan sanık hakkında, suçun işleniş biçimine göre TCK.nun 145.maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, ceza hükmü kurulmadan, 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında ceza tayin edildikten sonra ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11181, Karar No: 2015/4731, Tarih: 12.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11181 E.  ,  2015/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2, 59/6. maddeleri gereğince mahkumiyet - temyiz isteminin reddi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi sebebiyle hükmün temyizinin mümkün olması karşısında, 30.01.2014 günlü mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin 11.03.2014 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle asıl hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

11.05.2010 günü saat 19:00 sıralarında sanık sürücü ... idaresindeki okul taşıtı otobüs ile yerleşim yeri içinde, 14 metre genişliğinde, iki yönlü, kuru, eğimli, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken gidiş yönüne göre yolun solundaki sokağa girmek üzere sola doğrultu değiştirdiği sırada, karşı yönden kendi şeridinde hızlı bir şekilde rampa inişli yoldan aşağı doğru gelen 15 yaşındaki sürücü ... idaresindeki bisikletin duramayarak otobüsün sağ arka teker kısmına, bisikletin ön teker kısmı ile çarpması sonucu meydana gelen kazada katılanın sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı ve sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve yaralanmanın niteliği gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Meydana gelen kaza sonucu katılanın sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı kabul edildiği halde, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan temel cezada arttırım yapıldığı sırada, uygulama maddesi 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak “TCK'nın 89/2-d” yerine, “ 89/2-b” olarak gösterilmesi,

2-Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken uygulama maddesinin "TCK.53/6.maddesi" yerine sehven "TCK.59/6.maddesi" olarak gösterilmesi,

2-Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken uygulama maddesinin "TCK.53/6.maddesi" yerine sehven "TCK.59/6.maddesi" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “89/2-b maddesi” ibaresinin “89/2-d maddesi”, sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan “59/6.maddesi” ibaresinin “53/6. maddesi” olarak değiştirilip, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/18890, Karar No: 2010/22255, Tarih: 06.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/18890 E.  ,  2010/22255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/151129

MAHKEMESİ : Gökçebey Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2007

NUMARASI : 2007/16

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

765 sayılı TCK’ nın 95/2. maddesi gereğince aynen infazına karar verilen tecilli ilam nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu ve O Yer C. Savcısının hükmü sanık lehine temyiz ettiği, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-Sanığın aşamalardaki ifadelerinde mağdura bıçakla vurmadığını savunması, mağdurun ise “sanığın bıçak ile sol kolunun omuz kısmına vurduğunu ve 4 cm lik çizik oluştuğunu” iddia etmesine karşın, mağdura ait doktor raporunda, künt bir cismin dişe çarpması sonucu dudakta oluşan kesiden bahsedildiği, ancak mağdurun iddia ettiği bölgede herhangi bir yaralanmadan bahsedilmediğinin anlaşılması karşısında; mağdurun iddiası ile rapor arasında meydana gelen çelişki giderilmeden ve olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan S.A.. dinlenmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule göre de;

1- Sanığın atılı kasten yaralama suçunu kardeşine karşı, silahtan sayılan bıçak ile işlemesi nedeniyle, lehe olduğu kabul edilerek uygulanan TCK’ nın 457. maddesinin 1. fıkrasının iki kez uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden 765 sayılı TCK’ nın 457. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ½ oranında artırım yapılmak suretiyle aynı kanunun 29. maddesine aykırı davranılması,

3-Erteli ilamın denetime olanak vermesi bakımından onaylı bir örneğinin getirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığa ek savunma hakkı verilmeden 765 sayılı TCK’ nın 95/2. maddesi gereğince erteli cezanın aynen infazına karar verilmesi suretiyle, CMK’ nın 226. maddesine aykırı davranılması,

4-Hükmün temyizi kabil olduğu halde kesin olduğu belirtilerek CMK’ nın 34/2 ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK’ nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları gözetilerek bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 06/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1080, Karar No: 2021/251, Tarih: 25.01.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/1080 E.  ,  2021/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 14.12.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin resmi tasfiyesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin TMK 612. madde hükümlerine göre tasfiyesine ilişkindir.

Davacı vekili, 25.09.2014 tarihinde vefat eden ... mirasının tüm mirasçıları tarafından reddedildiğini, davacının alacağını tahsil edebilmek için murisin terekesinin tasfiyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK'nın 612. maddesinde, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceği, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceği öngörülmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, mirasbırakanın ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

"Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte, farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Mahkemece iflas masası teşkil edilip (m. 208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (m. 208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (m. 254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; muris ...’ın mirası tüm mirasçıları tarafından Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/587 Esas, 2014/667 sayılı Kararı ile reddedilmiştir. Türk Medeni Kanununun 612. maddesi gereğince mahkemece başkaca bir talep gerekmeksizin re'sen iflas hükümlerine göre terekenin tasfiye edilmesi gerektiğinden takipsizlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında terekenin tasfiyesinin tamamlanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; muris ...’ın mirası tüm mirasçıları tarafından Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/587 Esas, 2014/667 sayılı Kararı ile reddedilmiştir. Türk Medeni Kanununun 612. maddesi gereğince mahkemece başkaca bir talep gerekmeksizin re'sen iflas hükümlerine göre terekenin tasfiye edilmesi gerektiğinden takipsizlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında terekenin tasfiyesinin tamamlanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 25.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2126, Karar No: 2021/5411, Tarih: 05.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2126 E.  ,  2021/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 09.02.2017 tarihli, 2017/127 Esas, 2017/390 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine " ilişkin kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 41.530 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 7.403,39 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tazminat talebinin dayanağı olan Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/268 Esas – 2012/209 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 11.11.2008 – 10.06.2009 tarihleri arasında 7 ay gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 22.03.2016 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 3.003,39 TL maddi, 4.400 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde;

Davacı tarafça dava dilekçesinde hükmedilen tazminat miktarlarına dava tarihinden yasal faize hükmedilmesi talep edilmiş olmasına rağmen tutuklama tarihinden yasal faize hükmedilmesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı tarafça dava dilekçesinde hükmedilen tazminat miktarlarına dava tarihinden yasal faize hükmedilmesi talep edilmiş olmasına rağmen tutuklama tarihinden yasal faize hükmedilmesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Maddi tazminatın, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’3.632,56’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın altında kalacak şekilde “3.003,39’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine eksik maddi tazminata hükmolunması,

2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 09.02.2017 tarihli, 2017/127 Esas, 2017/390 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 05.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25683, Karar No: 2018/12706, Tarih: 14.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/25683 E.  ,  2018/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmen teslim alınan mala el koyma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya katılma hakkı olan mağdurun kovuşturma aşamasında beyanının alınmasından vazgeçilip vekilinin mazeret dilekçesi reddedilmiş ise de; vekili tarafından hükmü temyiz etmekle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince 1500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan verilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7345, Karar No: 2006/10186, Tarih: 05.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7345 E.  ,  2006/10186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki beyanlar hanesindeki muhdesat kullanıma ilişkin şerhin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 31.08.2005 tarihli dilekçesiyle, Hazine adına kayıtlı ... Beldesi 2283 sayılı parselin, tapu kaydının belanlar hanesinde taşınmazın üzerindeki narenciye ağaçlarının, ... oğlu ......e ait olduğunun yazıldığı, oysa bu narenciye ağaçlarının kendisi tarafından yetiştirildiği, Milli Emlak Müdürlüğünce yaptırılan kullanıcı tesbitinde, kendisinin kullanıcı olduğunun belirlendiği, taşınmaza ecri misil tahakkuk ettirilmesine ilişkin belgelerde de kendi adının geçtiği, ecri misil bedellerini kendisinin yatırdığı iddiasıyla, taşınmazın beyanlar hanesindeki davalı ... ... yararını olan şerhin iptali ve taşınmazın kendisinin kullanımında olduğunun, taşınmaz üzerindeki narenciye ağaçlarını kendisine ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasını istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, çekişmeli parselin tapu kaydında beyanlar hanesinde bulunan ... oğlu ... ... adının iptaliyle bunun yerine ... oğlu ......in yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapunun beyanlar hanesindeki muhdesat kullanıma ilişkin şerhin silinmesi ve bunun yerine kendi adının yazılmasına ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1940 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1978-1980 tarihleri arasında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1987 yılında yapılıp, 1.12.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına05.07.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8189, Karar No: 2012/6458, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8189 E.  ,  2012/6458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma ve görevli memura sövme suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair hükümlere karşı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2010 gün ve 2004/153 Esas, 2008/457 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı ... Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddi ile Ek Kararın ONANMASINA, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.