muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2114, Karar No: 2025/3262, Tarih: 09.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2114 E.  ,  2025/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/289 E., 2024/910 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar; 14.11.2024 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 22. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1 hükmüne eklenen 3. fıkra uyarınca, İlk Derece Mahkemesinin bozulan karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kaldığından, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1967, Karar No: 2015/14719, Tarih: 23.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1967 E.  ,  2015/14719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2013/1140-2014/736

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa vasfındaki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen 441 ada 35 parsel sayılı l taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerine göre dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 7.75 kat daha değersiz olduğu anlaşılmasına rağmen bilirkişi raporunda somut emsal olarak alınan taşınmazın, dava konusu taşınmazdan 1,35 kat daha değerli olduğuna ilişkin tespit inandırıcı görülmediği gibi,

Mahkemece de daha önceden geçen kamulaştırma dosyalarında ki taşınmazlar için belirlenen bedeller esas alınmak suretiyle yasal olmayan gerekçelerle resen raporda tespit edilen bedelin yükseltilmesi suretiyle bedel belirlenmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2098, Karar No: 2019/4713, Tarih: 03.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2098 E.  ,  2019/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,TCK'nın 62, 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuklarını örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet ya da delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 2.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5633, Karar No: 2017/2484, Tarih: 19.04.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5633 E.  ,  2017/2484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 20.09.2013 tarihli Uzmanlık raporuna göre sanığın üzerinde ele geçen, çoğu içilmiş el sarımı sigarada net ağırlığı 0,5 gram gelen kahverenkli bitki parçaları üzerinde uyuşturucu maddelerden esrar bulaşıklarının bulunduğunun tespit edilmesi karşısında esrar bulaşıklarının kullanmaya elverişli olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurum ya da kuruluştan rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespitinin gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamına uymayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/999, Karar No: 2020/770, Tarih: 11.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/999 E.  ,  2020/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : BEDEL

Taraflar arasında görülen bedel davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.02.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı bedel istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...'nün paydaşı olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki payının tamamını mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya devrettiğini, davalının da taşınmazı 3. kişilere temlik ettiğini, mirasbırakanın vasiyetname ile kendisini mirastan ıskat ettiğini ileri sürerek satış fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmazın dava tarihindeki miras payına isabet eden değerinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, aşamada talebini ıslah ederek 101.000-TL bedele hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, temlikin muvazaalı ve mal kaçırmak amaçlı olmadığını, bedeli karşılığında devrin yapıldığını, mirasbırakanın ekonomik sıkıntıları olup tüm işleri ile kendisinin ilgilendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı, temlikin muvazaalı ve mal kaçırmak amaçlı olmadığını, bedeli karşılığında devrin yapıldığını, mirasbırakanın ekonomik sıkıntıları olup tüm işleri ile kendisinin ilgilendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 23.05.2006 tarihinde öldüğü, geride davacı kızı ... ile davalı oğlu ... ve dava dışı kızı ...’in mirasçı olarak kaldığı; mirasbırakanın, dava konusu taşınmazdaki 12/36 payının tamamını davalıya 17.06.1996 tarihinde satış suretiyle devrettiği, ... 2. Noterliğinin 02.10.2002 tarih ve ... yevmiye nolu vasiyetnamesi ile davacıyı mirasından ıskat ettiği, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/231 Esas, 2007/442 Karar sayılı dosyasında davacının anılan vasiyetnamenin iptalini, davalı ile dava dışı ... ve tarafların annesi ...’ın vasiyetnamenin tenfizini talep ettiği, mahkemece vasiyatnamenin tenfizi isteminin reddine, vasiyetnamenin iptali isteminin de kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2009/18027 Esas, 2009/19236 Karar sayılı kararı ile mirasçılıktan çıkartılma sebebinin kanıtlanamadığı; mirasçılıktan çıkartma tasarrufunun, mirasbırakanın çıkarma sebebi hakkında düştüğü "açık bir yanılma" yüzünden yaptığını gösteren bir delilin de bulunmadığı, bu durumda mirasçılıktan çıkartma tasarrufunun mirasçılıktan çıkartılan ...'in "saklı payı" dışında geçerli olduğu gerekçesi ile bozulduğu, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde anılan vasiyetnamenin tenfizine, davacının 1/8 saklı payı yönünden ise vasiyetnamenin iptaline karar verildiği, kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın davacıyı vasiyetname düzenlemek suretiyle mirasından ıskat ettiği ve malvarlığının önemli bir kısmını davalı oğlu ile dava dışı kızı ...’e temlik ettiği açık olup, dinlenen tanıkların beyanları ile anılan bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde temlikin mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, kesinleşen vasiyetnamenin iptali ve tenfizi kararı da gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacı vekili için 2.540.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen davalıdan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1067, Karar No: 2008/3916, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1067 E.  ,  2008/3916 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın reddine ilişkin ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.9.2007 gün ve 2004/454-2007/302 sayılı hükmün duruşma yapılması isteğiyle Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 8.7.2008 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davacı ... Muhakemat Müdürlüğü vekili Av. Gülderen Şahin geldi, davalılardan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ... Nakliyat San ve Tic.Ltd.Şti’nin müvekkiline vergi borcu bulunduğunu, davalılardan ... ve ...’nun şirketin ortakları olduğunu, vergi borcunun ödeme emri tebliğlerine rağmen ödenmediğini ancak ... ve ...’nun borçlarını ödememek amacıyla kendilere ait taşınmazları muvazaalı olarak diğer davalılara sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiş, diğer davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece şirket ortakları ile ilgili icra takibi bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6183 sayılı kanunun değişik 35. maddesi gereğince limited şirket ortakları şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye payları oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun hükümleri gereği doğrudan doğruya takibe tabi tutulurlar.

Mahkemece borçlu ... rlu ve ...’nun şirket ortakları oldukları ancak haklarında takip yapılmadığı düşüncesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelemesinde çok sayıda ödeme emri tebliğ edilmiştir. Bir kısım ödeme emirlerinde ... Nakliyat Limited Şirketi muhatap olarak gösterilmiş, bir kısım ödeme emirlerinde ise ... ve ... muhatap gösterildiği anlaşılmaktadır.

Bu hale göre davalılar ... ve ... adına çıkartılan ödeme emirleri ile ilgili takibin gerçekleştirildiğinin kabulü gerekir. Bu kapsama giren takibe konu vergi borçlarının belirlenmesi bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılabilir. Ayrıca dosydaki belgelerden ... Nakliyat Ltd.Şti tarafından vergi mahkemelerinde bir kısım davalar açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda tarafların verecekleri bilgiye göre vergi mahkemelerinde sonuçlanan dava varsa mahkeme kararları da dosyaya getirtilmeli, takibin kapsamı belirlenmelidir. Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarda açıklanan sebeplere hasren BOZULMASINA 500.YTL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.7.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19954, Karar No: 2013/32006, Tarih: 19.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/19954 E.  ,  2013/32006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 10.966,07TL değerinde fide satarak karşılığında fatura düzenlediğini, fatura bedelleri ödenmeyince davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davacıdan 2010 döneminde domates fidesi satın aldığını, bunların da ayıplı çıktığını, faturada yazılı diğer malları almadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, fatura karşılığı davalıya fide sattığını, ödenmeyen fatura alacaklarının tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının takibe yönelik itirazının iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, domates fidelerini aldığını, faturada yazılı diğer malları almadığını savunmuştur. Mahkemece dinlenen tanık beyanları da esas alınmak suretiyle davacının davalıya satmış olduğu fidelerden dolayı toplam 10.966,07TL alacaklı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Takibe dayanak yapılan faturaların incelenmesinde, domates, patlıcan, karpuz ve kavun fidesi ile ilaç satışına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davalı, davacıdan domates fidesi aldığını, ancak faturada belirtilen diğer malları almadığını savunduğuna göre faturalarda

belirtilen diğer malları davalıya satıp teslim ettiğini davacı ispatlamalıdır. Davacı, dosya kapsamındaki yasal delillerle domates fidesi dışındaki malları davalıya satıp teslim ettiğini ispatlayamamıştır. Dava değeri itibariyle tanık dinlenemez. Ne var ki, davacı, delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca mahkemece davacıya takibe dayanak yapılan faturalarda belirtilen domates fidesi dışındaki malları satıp teslim ettiğine ilişkin iddiasını ispat açısından davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10826, Karar No: 2024/12265, Tarih: 23.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10826 E.  ,  2024/12265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/630 E., 2024/304 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 TL'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.