muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/926, Karar No: 2025/3885, Tarih: 24.04.2025

Bölge Adliye Mahkemesince davacının, 01.03.2021-28.02.2023 yürürlük süreli 28. Dönem Grup Toplu İş Sözleşmesi'nin 21/(b)-(4) hükmüne göre işe alındığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de ulaşılan sonuç dosya kapsamına aykırıdır.

Toplu iş sözleşmesinin 21/(b)-(4) hükmünde, kanun, kararname ve benzeri yollarla ilk defa katılan ve toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasına imza tarihinden sonra üye olmak veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya hak kazananların ücret derecelerinin ne şekilde belirleneceğini düzenlemiştir. Davacı 696 sayılı KHK ile kadroya geçmiş ise de toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden önce sendikaya üye olduğundan bu hükme tâbi değildir. Ayrıca, toplu iş sözleşmesinin ekindeki davalı işyerlerinde 28. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nde uygulanacak ücret cetvellerine bakıldığında "saat ücreti" ve "parçabaşı ücreti" olmak üzere iki tür ücret öngörüldüğü, davacının ücretinin de Ek-1 saat ücretine göre belirlendiği, böylece toplu iş sözleşmesinin 21/b-(1) hükmündeki "Saat ücretli olarak çalıştırılmak üzere işe alınacaklar" koşulunun davacı yönünden sağlanmış olduğu da anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davacının 01.03.2021-28.02.2023 yürürlük süreli 28. Dönem Grup Toplu İş Sözleşmesi'nin 48. maddesinden yararlandırılarak derece tespitinin yapıldığı ve talep ettiği fark alacaklarının hesaplandığı bilirkişi raporu denetime tâbi tutularak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1633, Karar No: 2020/7899, Tarih: 25.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1633 E.  ,  2020/7899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin iş yerinde yapılması gerektiği, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın iş yeri şube adresinde bizzat sanığa 16/05/2013 tarihinde yapılması, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Suç tarihi itibarıyla engel adli sicil kaydı bulunmayan ve yeniden suç işlemeyeceği kanaati ile cezası 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca ertelenen sanık hakkında, "sabıka kaydına yansıyan geçmişi ve geçmişte hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı mevcut olduğundan ve ileride suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat gelmediğinden" şeklinde gerekçe gösterilerek 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişki oluşturulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15844, Karar No: 2016/1520, Tarih: 11.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/15844 E.  ,  2016/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Kayyım, davaya konu 494 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kayden paydaş olan kişilerin çoğunun gaip olması sebebiyle kayyım olarak atandığını, ancak taşınmazın tamamının davalı paydaş tarafından akaryakıt dolum tesisi şeklinde kullanıldığı halde hiç bir ödemede bulunmadığını ve ihtarname keşide edilmesine rağmen sonuç alamadığını ileri sürerek, ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan ve yine aşağıda yazılı 8.743.82.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7848, Karar No: 2019/2242, Tarih: 25.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7848 E.  ,  2019/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan TCK’nun 116/2-4 maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, ilk önce TCK'nun 116/2. maddesinden hüküm kurulup daha sonra 116/4. maddesi uyarınca artırım yapılması, sonuç cezayı etkilemediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2580, Karar No: 2011/10072, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2580 E.  ,  2011/10072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 106 ada 6 parsel sayılı 942,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz miras yolu ile gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... oğlu ... ... mirasçıları ..., ..., ... ... ve ... ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., tarafların ortak miras bırakanı ...'dan miras yoluyla gelen hakka dayanarak taşınmazın 1/2 payının ... oğlu ... ... mirasçıları adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 106 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ... ve ... mirasçıları adlarına hisseleri oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların ortak miras bırakandan kaldığı, taksim sözleşmesi de olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç hüküm kurmaya yeterli değildir. Dava konusu taşınmazın ortak kök miras bırakan ...'den geldiği tartışmasızdır.Davacı ..., taşınmazın 1/2 payının ... mirasçıları adına tescili istemi ile dava açmıştır. Davalı taraf ise harici taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmıştır. Mahkemece taksim konusunda yöntemince araştırma ve inceleme yapılmamış; keşifte, ...'in dava konusu taşınmaz dışında başka gayrimenkulleri de bulunduğu belirtilmiş olduğu halde, bu taşınmazların kimler adına tespit edildiği konusunda araştırma ve inceleme de yapılmamış olduğu gibi, kabule göre de ...'ın ...'den gelen payı ile sınırlı olarak hüküm tesisi gerekirken, diğer mirasçılarının da payları dikkate alınmaksızın taşınmazın 1/2 payın ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesi de isabetsizdir. Hal böyle olunca; taraflar arasındaki uyuşmazlığın sağlıklı biçimde çözümü için; kök miras bırakandan kalan tüm taşınmazların onaylı suretleri getirtilmeli, ortak kök miras bırakan ...'den veraset ilamı alınmalı, tespit bilirkişileri ve tarafların göstereceği tanıklar dinlenilmeli; taksimin yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi tarihte kimler arasında yapıldığı, hangi taşınmazın kime bırakıldığı, taksime konu taşınmazların kim adına tespit edildiği hususları incelenip, taksim hususu kesin olarak netleştirilip, tüm deliller toplanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1246, Karar No: 2016/4735, Tarih: 10.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1246 E.  ,  2016/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar ...)

HÜKÜM : Sanıklar..ile...ın atılı suçlardan ve sanıklar ...ile ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanıklar... ile ... ve sanıklar müdafilerince temyiz edilmesi ve sanıklar... ile... müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 04.05.2016 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar ... müdafilerine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... müdafii Av. ...'ın duruşmaya gelmediği, 03.05.2016 tarihinde göndermiş olduğu telgraf ile mesleki mazeretinin olduğu ancak mesleki mazeretinin açıkca bildirilmediği anlaşıldı.

Sanık ... müdafii Av. ...'ın mesleki mazeret talebinin reddine,

Sanık ... müdafii Av. ...'ın mesleki mazeret talebinin reddine,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya devam olundu.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnamelere dayanarak sanık ... adına gelen Av.... ile sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 25.05.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar ... ile... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklar ... ile ... haklarında çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresince kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar ... ile... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklar ... ile ... haklarında çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresince kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Sanıklar Süleyman ile ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 109/1. maddesine göre belirlenen 2 yıl hapis cezalarında, aynı Kanunun 109/3-b,f maddesi uyarınca bir kat arttırım yapıldığında 4 yıl yerine 3 yıl olarak belirlenen cezalar üzerinden TCK'nın 109/5, 62/1 maddeleri uygulandığında sonuç cezaların 5 yıl yerine 3 yıl 9 ay olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından, ayrıca dosya içeriğine göre, sanıklar ... ile ...'in eve götürdükleri mağdureye karşı nitelikli cinsel istismar suçunu cebir veya tehditle gerçekleştirdiklerine ilişkin somut delil bulunmadığı, cebir veya tehdidin olmadığı ve mukavemetin kırılmasına da katkıda bulunulmadığı hallerde "suçun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesinden söz edilemeyeceği ve buna bağlı olarak TCK'nın 103/3 maddesinin uygulanmayacağı gözetilmeden, haklarında anılan maddenin tatbik edilmesi ise mağdurenin olaydan dolayı ruh sağlığının bozulması sebebiyle aynı Kanunun 103/6. maddesinin uygulanması karşısında sonuç ceza miktarları değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Ancak;

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...ve ... ile sanıklar ... müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'in 2011 Mart ayı ile 2012 Ağustos ayı içerisinde gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle atılı suçlardan iki kez mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulanarak cezanın eksik belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanıkların suç tarihlerinde on beş yaşından küçük mağdureye karşı eylemlerini tehdit veya cebir kullanarak işledikleri sabit olmadığından haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda TCK'nın 103/4. maddesiyle arttırım yapılıp, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda ise 109/1. maddesi yerine, 109/2. maddesi uyarınca hükümleri kurulması,

Kabul ve dosya içeriğine göre, sanıklar ... ile ...'ın eve götürdükleri mağdureye karşı nitelikli cinsel istismar suçunu cebir veya tehditle gerçekleştirdiklerine ilişkin somut delil bulunmadığı, cebir veya tehdidin olmadığı ve mukavemetin kırılmasına da katkıda bulunulmadığı hallerde "suçun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesinden" söz edilemeyeceği ve buna bağlı olarak TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, haklarında anılan maddenin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ile... müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.10.05.2016 tarihinde verilen işbu karar 25.05.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanıklar müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2016/9339, Karar No: 2019/16564, Tarih: 18.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/9339 E.  ,  2019/16564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirkete ait teknede nezdinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile tekne kaptanı olarak görev yaptığını, günde 14 saat çalışmak zorunda kaldığını, teknenin sürekli seyrüsferde olması nedeniyle müvekkilinin izin kullanamadığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından fesih hakkı kötüye kullanılmak suretiyle 04.03.2011 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalının yabancı uyruklu bir tüzelkişilik olduğunu, Türkiye’de herhangi bir acentasının bulunmadığını, davalının Türkiye’de mutad meskeni olmaması nedeni ile davanın Türkiye’de görülemeyeceğini, iş mahkemelerinin de görevli olmadığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5718 sayılı Türk Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’’un 1.maddesinin 1.fıkrasında hâkimin Türk kanunlar ihtilafı kurallarını ve bu kurallara göre yetkili olan yabancı hukuku re’sen uygulayacağı belirtildikten sonra 4.fıkrasında uygulanacak hukuku seçme imkânı verilen hallerde taraflarca aksi açıkça kararlaştırılmadıkça seçilen hukukun maddi hukuk hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

Kanunun “kamu düzenine aykırılık” başlıklı 5.maddesinde “Yetkili yabancı hukukun belirli bir olaya uygulanan hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olması hâlinde, bu hüküm uygulanmaz gerekli görülen hâllerde Türk hukuku uygulanır” hükmü düzenlenmiştir.

İş sözleşmelerine uygulanacak hukuk hakkında Kanununun 27.maddesinde;

“(1) İş sözleşmeleri, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgarî koruma saklı kalmak kaydıyla, tarafların seçtikleri hukuka tâbidir.

(2) Tarafların hukuk seçimi yapmamış olmaları hâlinde iş sözleşmesine, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz.

(3) İşçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir.