muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6374, Karar No: 2018/8544, Tarih: 25.10.2018

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan  Hakları  Sözleşmesinin  adil  yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde,  HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Ne var ki, anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi, tebligat yapılacak şahsın bilinen en son adresine tebligat yapılacağına, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın buraya yapılacağını hüküm altına almıştır. Aynı Kanunun 28. maddesi gereğince  kendisine tebligat yapılamayan ve ikametgahı, meskeni veya işyeri bulunamayan tebligat muhatabının, adresi meçhul sayılır. İlan yolu ile tebligat, başvurulacak en son yol olduğundan, mahkeme, muhatabın adresini resmi ve özel Kurum ve dairelerden veya zabıta aracılığıyla soruşturarak tespit ettirebilir.

Ayrıca, ilanen tebliğde, ilan metninin mahkeme ilan tahtasına asılması yoluyla da ilan edilmesi Tebligat Kanunu'nun 29. maddesi gereğidir.

Ayrıca, ilanen tebliğde, ilan metninin mahkeme ilan tahtasına asılması yoluyla da ilan edilmesi Tebligat Kanunu'nun 29. maddesi gereğidir.

Somut olaya gelince; davacıya bozma sonrası duruşma gününün Tebligat Kanunu 35. madde uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmakla, anlatılanlar ışığında, ilgilinin tebligata yarar adresinin usulünce araştırılması, adresinin tespiti halinde Tebligat Kanunu ilgili maddeleri uyarınca yöntemince, sonuç alınamaması halinde ise, ilanen tebligat yolu ile duruşma gününün ve bozma ilamının tebliği sağlanmaksızın 35. maddeye göre yapılan tebligata göre durumaya katılmadığı gerekçsi ile dosyanın işlemden kaldırılarak akabinde 3 ay içinde yenilenmediği gerekeçesi ile açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması usul ve ysaya aykırır olup bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde; davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm  bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11878, Karar No: 2017/29434, Tarih: 21.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11878 E.  ,  2017/29434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyada mevcut Belediye Başkanlığının 23/10/2013 tarihli yazı cevabında dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında “konut alanında” kaldığı, belediye hizmetlerinden faydalanmadığı bildirildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın belediye hizmetlerinde faydalandığı ancak meskunluk durumu ile ilgili bilgi verilmediğinden,

a)Dava konusu taşınmazın belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, istenildiğinde belediye hizmeti götürülüp götürülemeyeceği, etrafının meskun olup olmadığı, mücavir alanda kalıp kalmadığı sorulduktan,

c)Dosyanın fenci bilirkişiye tevdi edilip dava konusu taşınmazın meskun mahale ne kadar mesafede olduğu hususunda ek rapor alındıktan,

2-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ,,,, Köyü 408 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtildikten,

3- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4- Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1104, Karar No: 2011/5104, Tarih: 16.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1104 E.  ,  2011/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair (Karadeniz) Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2005 gün ve 2005/854 Esas, 2005/808 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Ağustos 2002'den itibaren inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10324, Karar No: 2012/15445, Tarih: 08.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10324 E.  ,  2012/15445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.05.2012 tarih ve 2010/1197-2012/316 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin iş yerinin davalıya iş yeri paket sigortası ile sigorta olduğunu, iş yeri deposunda meydana gelen yangın sonucu hasar meydana geldiğini, davalıdan talep edilmesine rağmen hasarın teminat kapsamı dışında kaldığı belirtilerek talebin reddedildiğini ileri sürerek, yanmış parça değeri 411.441.00 TL ve temizleme işçiliği ve yapımı için 5.787.00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 9 aylık satışlarının 266.167.16 TL iken olayın meydana geldiği Haziran ayında tek bir firmadan 402.115.00 TL mal alış yapmasının ticari teamüllere aykırı olduğunu, sigortalının sahte fatura ile tazminat talep ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara, alınan bilirkişi raporuna göre, davacının uğradığı zararın 202.700,00 TL olduğu, davacı tarafça kısmen zarar gören parçalara yönelik haklarının saklı tutulmasının talep edildiği, dolayısıyla kısmen zarar gören ürünlerinin 15.000,00 TL'lik bedeli toplam zarardan indirilmesi gerektiği gerekçesiyle, 187.700,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8.358,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 2.770,85 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1969, Karar No: 2016/669, Tarih: 08.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/1969 E.  ,  2016/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACI-K.DAVALI:

DAVALI-K.DAVACI: ...

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı-k.davalı ve davalı-k.davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava; Kiracı tarafından kiraya veren aleyhine açılan faydalı imalat bedeli ve kira sözleşmesinden kaynaklanan müspet zarar, karşı dava; mahrum kalınan kira kaybı istemlerine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne,karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı / karşı davalı ve davalı /karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı/karşı davalı vekili dava dilekçesinde; Taraflar arasında 19/02/2006 tarihli, 10 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, son iki yıllık kira bedelinin peşin ödendiğini, kiralanan taşınmazın dava dışı üçüncü kişilere satışının yapıldığını ve davalının talebi ile iş yeri ruhsatının iptal edilmesi üzerine taşınmazın tahliye edilmek zorunda kalındığını, müvekkilinin taşınmaza çevre bakımı ve bir kısım onarımlar yaparak yaklaşık 15.000,00 TL masraf yaptığını, tüm giderler düşüldükten sonra yılda yaklaşık olarak 100.000,00 TL gelir elde ettiğini belirterek müvekkilinin mahrum kaldığı 235.000,00 TL müspet zarar ile taşınmaza yapılan 15.000,00 TL bakım ve onarım giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı/ karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; müvekkilinin davacı kiracıyı tahliyeye zorlamadığını davacının işyeri ruhsatı alamaması nedeniyle işyerini tahliye etmek zorunda kaldığını belirterek asıl davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise sözleşmenin haksız feshinden dolayı fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile 10.000,00 TL'nin davacı/karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece,asıl davanın kısmen kabulü ile 14.158,48 TL'nin tahsiline , karşı davanın reddine karar verilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı -karşı davacı vekilinin asıl ve karşı davaya yönelik tüm, davacı-karşı davalı vekilinin asıl davaya yönelik aşagıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı -karşı davacı vekilinin asıl ve karşı davaya yönelik tüm, davacı-karşı davalı vekilinin asıl davaya yönelik aşagıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı/ karşı davalı vekilinin mahrum kalınan kar kaybına yönelik temyiz itirazlarına gelince ; Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Yasasının 112. maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.Kâr kaybı, kârdan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır.

Taraflar arasında akdedilen 01.05.2008 başlangıç tarihli ve 5 + 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile çalışır vaziyette kıraathanenin kiraya verildiği, taşınmaza ait işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının 26.04.1994 tarihinden itibaren davalı kiraya veren adına olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Davalı kiraya veren dava konusu taşınmazın üzerinde bulunduğu arsa payını 05/03/2012 tarihinde dava dışı üçüncü kişilere satmış,15.04.2013 tarihli dilekçe ile dava konusu taşınmaza ait 3. sınıf 6 numaralı ruhsatnamenin iptalini ilgili Belediyeden istemiştir.Belediye ruhsatnamenin iptal edildiğini ,işyeri için yedi gün içerisinde yeni ruhsatname alınması gerektiğini davacı kiracıya 06/05/2013 tarihinde tebliğ etmiş, kiracı 09/05/2013 tarihinde Belediyeye başvurmuş ancak evrakların tamamlanmaması nedeniyle ruhsat verilememiştir.Bunun üzerine 12/06/2013 tarihli encümen kararı ile davacı kiracının faaliyetten men'ine karar verilmiş, 17/06/2013 tarihinde ise işyeri mühürlenmiştir. Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlı olup kural olarak akdin süresinden önce feshi mümkün değildir. Aksi durumda haklı bir neden olmaksızın sözleşmeyi fesheden tarafın giderim yükümlülüğü doğar. Kiraya verenin ruhsatın iptaline neden olması bu kapsamda sözleşmenin ihlali niteliğindedir. Bu durumda davalı kirayaverenin tazminat sorumluluğu bulunmaktadır. TBK’nun 114/2 maddesi uyarınca haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümler, kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hallerinde de uygulanacaktır. Bu nedenle davalının kira sözleşmesine aykırı davranmasıyla oluşan sorumlulukta tazminattan indirim yapılmasını düzenleyen TBK’nun 52.maddesinin uygulanması gerekir. Bu kapsamda davacı kiracı da işyerinin mühürlenmesine müteakip kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği yeni bir işyeri bulma konusunda gerekli çabayı göstermek zorundadır. Bunun bir sonucu olarak davacının aynı şart ve koşullarda kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği aynı nitelikli başka bir taşınmazı yeniden kiralayabileceği sürenin belirlenmesi, davalı kiraya verenin de bu süreye ilişkin kazanç kaybından sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde kazanç kaybı talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle karşı davaya ve asıl davanın faydalı imalat bedeline yönelik hükmünün ONANMASINA ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin mahrum kalınan kâr kaybına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı-karşı davacıya iadesine 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4104, Karar No: 2022/9265, Tarih: 20.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4104 E.  ,  2022/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.11.2018 tarih ve 2016/752 E. - 2018/1172 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nce verilen 04.03.2021 tarih ve 2019/870 E. - 2021/305 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 20.12.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında kuru yonca otu satımı konusunda anlaşma bulunduğunu, Mersin Limanından 186.367,20USD değerinde kuru yonca otunun 10/10/2013 tarihli fatura ile aynı tarihli gümrük çıkış beyannamesi ile ihracı yapılarak Birleşik Arap Emirliklerine gönderildiğini, davalı şirkete 24/12/2013 tarihine kadar yapılan yonca otu ihracatının beşinin akreditif karşılığı ihraç olduğu halde davalı şirket ile davacı arasında dava konusu mala ait ihracatın mal karşılığı yapılması konusunda anlaşıldığını, ihracatın mal karşılığı yapılmış olmasına rağmen şirket çalışanlarınca diğer ihracatlar gibi bu ihracatın da ödeme şeklinin akreditif olacağı düşüncesiyle sehven diğer ihracat kalemlerine ait ödeme yeri bankası ve akreditif numarası yazılarak fatura ve gümrük çıkış beyannamesinde akreditif karşılığı ihracat olduğunun belirtildiğini, ancak davacının faturada ödeme yeri bankası olarak gösterilen HSBC İst. Şubesine akreditif belgesi sunmadığını, ihracata ilişkin bir akreditif bedeli tahsil etmediğini, davalıyla yapılan görüşmelere rağmen ihracat bedelinin gönderilmediğini, bedelin tahsili için başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verimesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 10/10/2013 tarihli faturadan dolayı 2015 yılında icra takibi başlatıldığını, bahse konu fatura akredatif olarak düzenlendiği halde, akredatif işlemleri tamamlanmadan malın alıcının uhdesine geçirilmesinin mümkün olmayacağını, taraflar arasındaki 09.03.2013 tarihli sözleşmenin davacı tarafından yerine getirilmesi gereken edimlerini yerine getirmemesi sebebiyle müvekkili şirketin zarara uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, 10/10/2013 tarihli faturadan dolayı 2015 yılında icra takibi başlatıldığını, bahse konu fatura akredatif olarak düzenlendiği halde, akredatif işlemleri tamamlanmadan malın alıcının uhdesine geçirilmesinin mümkün olmayacağını, taraflar arasındaki 09.03.2013 tarihli sözleşmenin davacı tarafından yerine getirilmesi gereken edimlerini yerine getirmemesi sebebiyle müvekkili şirketin zarara uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının, dava konusu olan 10.10.2013 tarihli konusu Türk menşeli yonca otu ihracatı ile ilgili akdi ilişkinin varlığını, teslim olgusunu, alacağın tutarını davalının savunmaları ve usulüne uygun delillerle ispatlamış olduğu, davalının 09.03.2013 tarihli ihracat sebebiyle uğradığını ileri sürdüğü zararları ispatlayamadığı, davacının davalıyı temerrüde düşürmediği gerekçesiyle asıl alacak üzerinden itirazın iptali ile davacı lehine icra inkar tazmainatına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili, istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davalı tarafça, 10.10.2013 tarihli ihracat konusu emtianın (Türk Menşeli Yonca Emtiası) teslim alınmadığı yönünde savunma yapılmadığı, davaya konu edilmeyen 09.03.2013 tarihli ihracat işleminde uğradığını iddia ettiği zararlar nedeniyle kendisinin alacaklı olduğunu ileri sürmüş ise de davalının beyanları ile davacının dava konusu mal teslim ettiği ve bedelinin davalı tarafça ödenmediğinin sabit olduğu, davalı tarafın 09.03.2013 tarihli ihracat işleminde zarara uğranıldığına dair savunması var ise de cevap dilekçeleri ve yargılama sırasında usulüne uygun olarak ileri sürülmüş bir takas def'inin bulunmadığı, dolayısıyla davalı tarafça ileri sürülmeyen takas def'ine göre inceleme yapılarak hüküm kurulması mümkün olmadığı gibi, mahkemece bu hususta davalı tarafça bildirilen deliller gerekçede tek tek tartışılarak davalı alacağının ispatlanmadığının tespit edildiği, dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, davalı vekilinin, ön inceleme duruşması için göndermiş olduğu mazeret dilekçesi ekinde, mazeretini tevsik edici belge sunmadığı, mahkemece dava dilekçesi ve cevap dilekçelerine göre taraflar arasındaki uyuşmazlık noktalarının tam ve doğru olarak tespit edildiği, hak kaybına sebebiyet verecek bir hususun da bulunmadığı, bu hali ile, mazeretin reddi ile ön inceleme yapılmasında usule aykırılık olmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 27.787,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.