muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9012, Karar No: 2024/1912, Tarih: 21.03.2024

sanık ...'in olay yerinden yaklaşık 30 metre uzakta olduğu, SSÇ ...'un bıçaklama eyleminin sonra olay yerine gelen sanık ... ile birlikte...'u kovalayarak tekrar yakaladıktan sonra suça sürüklenen çocuğun el ve ayakları ile mağdura vurmaya devam ettiği, aynı şekilde sanığın da mağdur ...'a vurmaya çalıştığı, katılan ...'un sanık ... suça sürüklenen çocuğun ellerinden kurtularak motosikletini bırakarak olay yerinden kaçtığı, SSÇ ...'un bıçağını düşürdüğü yerden aldığı bıçak ile birlikte kolluk güçlerine teslim olduğu, sanık ...'nin ise araçlarının yanına gittiği, SSÇ ...'un eyleminin çocuğa yönelik kasten öldürmeye teşebbüs olduğu yönünde bir duraksama bulunmayan olayda, gerekçeli kararda belirtildiğinin aksine, SSÇ ve sanığın "daha önceden aldıkları suç işleme kararı doğrultusunda katılanı beklediklerine" dair, dosyaya yansıyan kesin, inandırıcı ve somut kanıtların bulunmadığı, katılanın gün içerisinde birden çok kez SSÇ ve sanığa yönelik hakaret ve sataşmaları sonucunda nihayet katılanın tekrar SSÇ'ye hakaret etmesi nedeniyle ani gelişen olayda, sanık ...'in bıçaklama eylemi sırasında olay yerinden yaklaşık 30 metre uzakta bulunması, bıçağın düşmesinden sonra yaralı şekilde koşan katılanın peşinden SSÇ ile birlikte koşan sanık ...'in katılana tekme ve yumruk savurmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşılmakla çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan cezalandırılmasına yönelik verilen karar yasaya aykırı olup sanık ...'in eyleminin yaralama olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi gerektiği kanaati ile Dairemiz çoğunluğunun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2014/866, Karar No: 2014/2297, Tarih: 11.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/866 E.  ,  2014/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK'nun 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapsine, hak yoksunluğuna, hapsin mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına.Ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her bir takvim yılında işlenen fiilerin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12056, Karar No: 2012/34433, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/12056 E.  ,  2012/34433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun konuşacağını söyleyerek şikayetçiden rızasıyla aldığı cep telefonunu şikayetçinin istemesine rağmen 2 saate yakın müştekiyle birlikte dolaşarak iade etmemekten ibaret eyleminin TCK'nun 155/1.maddesine uyan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/934, Karar No: 2014/4591, Tarih: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/934 E.  ,  2014/4591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir.Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir.Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20.04.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20236, Karar No: 2018/1135, Tarih: 06.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20236 E.  ,  2018/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen ve 05.06.2017 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.06.2017 tarihinde temyiz eden katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Mera, 4342 sayılı Mera kanununun "Tanımlar" başlıklı 3.maddesinde; "Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Mera kanunun "İnşaat yasağı" başlıklı 20. maddesinde ise "Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy kanununda öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına uygun yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, sulak, sundurma ve süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığının talebi üzerine turizme açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında, ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz." hükmü getirilmiştir.

Bu düzenlemelere göre mera,yaylak ve kışlaklara kural olarak ev,ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz. İzin alınmak ve imar mevzuatına uygun olmak koşuluyla ahşap yapılar, barınak ve ağıllar yapılabilir. Kanun maddesinde yer verilen yaylak kavramı; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri, bu amaçla kullanılan yeri kışlak kavramı ise hayvanların kış mevsiminde barındırılması ve otundan yararlanması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer şeklinde tanımlanmıştır.

Bu yerlere yapılabilecek ağıl; evcil büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvanların barındığı çitle çevrili yeri, barınak ise; tuğla,demir beton ve benzeri hazır yapı malzemelerinin kullanılmadığı yöresel mimariye uygun, taş örme su basmanı veya betonarme olmayan ayaklar üzerine ahşaptan veya diğer yerel malzemeden yapılmış geçici yapılar olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın suça konu yaylada çatısı çinko ile duvarları ise sıva harcı kullanılarak yapılan kalıcı nitelikteki evi kullandığı anlaşılmakla; atılı suçun temadi özelliği de dikkate alınıp suçun unsurlarının oluştuğu gözetilip sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7879, Karar No: 2015/8441, Tarih: 15.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/7879 E.  ,  2015/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra emrine itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Hükmün Kapsamı başlıklı 297/2. maddesinde "hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." denilmektedir.

Ayrıca ilamların infaz edilecek kısmı, hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Gerek icra dairesi ve gerekse sınırlı yetkili İcra Mahkemesi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E. -1997/776 K.; 22.03.2006 gün ve 2006/12-92 E.-2006/85 K.; 25.06.2008 gün ve 2008/12-451 E.- 2008/453 K. sayılı ilamları)

Somut olayda takip dayanağı ilamda; maddi tazminat alacakları yönünden sigorta şirketinin teminat (sigorta poliçesi) limitiyle ve 05.08.2010 tarihinden, diğer davalılar yönünden ise 15.05.2010'dan itibaren, yine cenaze yardımının ... tarihinden itibaren yasal faiziyle her üç davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacılar tarafından yapılan yargılama gideri ile davacılar lehine hükmedilen ilam vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, manevi tazminat yönünden ise Sigorta Şirketi aleyhine bir hüküm bulunmadığı, icra emrinde ise; ilamda hükmedilen tüm alacakların Sigorta Şirketinin de içinde yer aldığı üç davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsilinin istendiği görülmektedir.

Borçlu Sigorta Şirketi, ilamda hüküm altına alınan manevi tazminattan sorumlu olmadıkları, maddi tazminat ve diğer feri alacaklardan ise sigorta poliçesiyle sınırlı olarak sorumlu oldukları halde; ilamdaki alacak kalemlerinin tamamından sınırsız sorumlularmış gibi, yine faiz başlangıç tarihleri konusunda ilamda kendileri yönündeki hüküm nazara alınmadan diğer borçlularla birlikte kendilerinden de müştereken ve müteselsilen tahsili istemi nedeniyle icra emrinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, ilamda sigorta şirketinin poliçe limitiyle sınırlı sorumlu tutulduğu, ancak poliçe limiti konusunda tahsil edilebilir bir miktar belirtilmediği, bu yönde alınmış bir tavzih kararı da bulunmadığından, ilamın infaza elverişli olmadığı gerekçesiyle icra emrinin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ilamda sigorta şirketinin poliçe limitiyle sınırlı sorumlu tutulduğu, ancak poliçe limiti konusunda tahsil edilebilir bir miktar belirtilmediği, bu yönde alınmış bir tavzih kararı da bulunmadığından, ilamın infaza elverişli olmadığı gerekçesiyle icra emrinin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve Yargıtayın süreklilik kazanan içtihatları nazara alınarak, takip konusu ilamın hüküm bölümünde davalı sigorta şirketinin, manevi tazminat dışındaki alacaklardan belirtilen tarihlerden itibaren faiziyle birlikte ve poliçe teminatı limitiyle sınırlı olmak üzere, diğer davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulduğu görülmekle sigorta şirketinin sorumlu olduğu miktar (limit) açıkça rakamsal (likit) olarak gösterilmediğinden, manevi tazminat alacak kalemi dışındaki alacak kalemleri yönünden, sigorta şirketinin de müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Şikayetin bu kurallara göre incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle icra emrinin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK' nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3151, Karar No: 2012/6217, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3151 E.  ,  2012/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair Ordu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2010 gün ve 2009/220 Esas, 2010/42 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1967, Karar No: 2010/7185, Tarih: 27.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/1967 E.  ,  2010/7185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145/1. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4822, Karar No: 2023/9542, Tarih: 20.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4822 E.  ,  2023/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4546 E., 2022/4175 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/433 E., 2022/866 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 09.11.2021 tarihli ve 2021/161 Esas, 2021/358 Karar sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 30.....2022 tarihli ve 2022/468 Esas, 2022/2239 Karar sayılı karar ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı ... Gazi Devlet Hastanesinde sıhhi tesisat teknisyeni olarak çalıştığını, ... Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, yürürlükte bulunan 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli ve ... Sağlık ve Sosyal Hizmet İşçileri (... Sağlık-...) ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu işveren sendikası ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan toplu ... sözleşmesinden faydalandığını, toplu ... sözleşmesinin hizmet zammı başlıklı 36 ncı maddesinin (1) ... bendinde “Bu Toplu ... Sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen ... güçlüğü, ... riski, temininde güçlük zammı ve ... hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir.” şeklinde hükmün yer aldığını, davacının fiilen teknik personel olarak çalıştığını ve toplu ... sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) ... bendine göre hizmet zammı alması gerektiğini, ancak bugüne kadar işverenin hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13'ü olarak ödendiğini, eksik ödenen hizmet zammı farklarının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek hizmet zammı farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP