muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/31080, Karar No: 2017/10377, Tarih: 08.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31080 E.  ,  2017/10377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalı ... Telekom A.Ş.'de sözleşmesiz olarak tekniker kadrosunda çalışmakta iken 406 sayılı Kanun gereğince kamu kurum ve kuruluşlarına nakil edilmek üzere 24.06.2009 tarihinde Devlet Planlama Teşkilatına "Nakle Tabi İstihdam Fazlası Personel" olarak bildirildiğini ve davalı kurumdan 25.09.2009 tarihinde ayrılarak ...İl Sağlık Müdürlüğünde aynı tarihte göreve başladığını, 27.03.2007 tarihli maaş nakil ilmuhaberinin 5473 sayılı Kanun ile kamu personeline 01.01.2006 tarihinden geçerli olmak üzere aylık 40+40 TL ve 01.07.2006 tarihinden itibaren ise %2,32 oranında artış yapılmasıyla 82,50 TL ek zam oranı yansıtılmadan düzenlendiğini ve müvekkilinin bu sebeple eksik ücret aldığını iddia ederek fark tazminatının tahsili ile 16/04/2010 tarihli maaş ilmuhaberinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

...'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile imkanlıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada duruşma günleri davalı vekiline tebliğ edilmeksizin karar verilerek temyize konu hüküm kurulmuştur. Bu durum yukarıda açıklanan ... ve Kanun maddelerine aykırıdır. Bu halde, mahkemenin davalı tarafın hukuki dinlenilme hakkını kullanmasına imkan tanıdığı ve adil bir yargılama yaparak sonuca ulaştığı söylenemez. Anılan sebeple, yeniden duruşma açılarak taraflara usulüne uygun tebligat çıkarılıp duruşma gününden haberdar edilmesi, taraf beyanları da dikkate alınarak değerlendirme yapılması ve sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

Yargılamada davalının hukuki dinlenilme hakkını ihlal edecek şekilde taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37544, Karar No: 2017/16531, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37544 E.  ,  2017/16531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1281, Karar No: 2008/8902, Tarih: 26.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1281 E.  ,  2008/8902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :15.11.2007

Nosu :604-660

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı abonenin 14.552.95 YTL elektrik fatura bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin yaptığı inşaata 18.6.1987 tarihli abone bağlama emri ile şantiye elektriği bağlandığını, bu inşaatın 1988 yılı sonunda bitmesine rağmen elektrik aboneliğinin sildirilmediğini, müvekkilinin bu tarihe kadar tahakkuk edip ödenmeyen borcu bulunmadığını, bilahare müvekkilinin başka bir inşaat yapmak üzere belediyeden inşaat ruhsatı aldığını ve 1999 yılı içerisinde adına kayıtlı olan elektrik aboneliğini bu inşaata naklettirmek için TEK ‘e müracaatta bulunduğunu ancak deprem nedeniyle inşaatların durdurulması nedeniyle inşaata enerjiyi bağlatmadıklarını, inşaatın Mart 2003 tarihinde başladığını, toplam borçlarının 951.55 YTL olduğunu, bu miktarı ödemeye hazır olduklarını, haksız tahakkuk yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen 03.07.2007 tarihli bilirkişi raporuna göre davalı şirketin 2000-2003 yılları arasında hiç elektrik kullanmadığı hususunu ispat edemediği, 5 adet normal tüketim, 1 adet ek tüketim faturasından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun 3.7.2007 tarihli bilirkişi heyeti raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin belirlenmesinde ve yargılama giderlerinin paylaştırılmasında davanın red ve kabul oranının gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddi ile, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.09 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24263, Karar No: 2014/33093, Tarih: 06.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/24263 E.  ,  2014/33093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/1308-2014/382

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, manevi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, görevsizlik kararı vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait bahçeli villa tipi lüks evde bahçe ve hayvan bakımı bekçilik işlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, manevi tazminat, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, taraflar arasında hizmet akdinin bulunmadığını, davacının zaman zaman bahçe sulama ( yarım saati geçmeyecek kadar ) işini yaptığını, bahçe bakımı ile ilgili herhangibir iş yapmadığını, ağaçların budanması, çiçeklerin ekimi gübrelenmesi gibi işlerin ziraatçı M.. İ.. tarafından, havuzun bakımının, tamiratının Ş..G.. usta tarafından yapıldığını, 15-20 tane tavuğu olduğunu, davacının kendine ait tavuklarla birlikte arasıra bu tavuklarada yem ve su verdiğini, yaptığı işler karşılığı günlük ücretini verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tanık beyanlarına göre sadece davalıların ev hizmetlerinde çalıştığı evin içine girmeksizin bahçede yapılması gereken çimlerin sulanması temizliği, biçilmesi gibi ev işlerini yaptığı 4857 sayılı yasanın 4/1-e maddesi gereği ev hizmetlerinde çalışanlara İş Kanunu hükümleri uygulanamayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

4857 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, “ev hizmetlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Ev hizmetlerinde aşçı, uşak, temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren ararındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine genel mahkemelerde çözümlenmesi gerekir. İş Kanunu kapsamı dışında bırakılan bu hizmetleri gören kimselerle bunları çalıştıranlar arasındaki hukukî ilişkilerde Borçlar Kanununun hizmet akdine ilişkin hükümleri uygulanır. Aile bireylerini evden alarak alışverişe, şehir içinde gezmeye götüren, boş zamanında ev ve eklentilerinde zamanını geçiren şoföründe ev hizmeti yaptığı ve iş kanunu kapsamında olmadığı kabul edilmelidir (Yargıtay 9.HD. 09.10.2008 gün ve 2007/27814 Esas, 2008/25988 K.).

Buna karşın evde hastaya bakan hemşire ve çocuk eğiticisi İş Kanunu kapsamında değerlendirilmelidir.

Somut olayda davalılardan Z.. polise verdiği ifade de davacının 1998 den beri yanlarında çalıştığını, aylık 600 TL ödediğini, önceki bahçıvanın ölümü üzerine davacıyı bahçe işlerinde çalıştırmak üzere aldıklarını belirtmiştir.

Davalıların komşusu olan davacı tanığı; davacının yazın sabah 07.00, kışın saat 08.00 sıralarında gelip yazın 18.00 kışın 17.00 gibi ayrıldığını, bahçenin içinde davacının kaldığı baraka tarzı küçük bir yapı olduğunu, davacının evin içine girmediğini, bahçede; hayvanların bakım işi ( tavuk ve köpek) havuz ve etrafının yıkanması işi, bahçenin süpürülmesi temizlenmesi, yaprakların toplanması, bitkilerin bakım işlemleri, çimlerin biçilmesi, sulanması, temizlenmesi gibi rutin bahçe işlerini yaptığını, bitki ekim işlerini yılda bir kere gelen profesyonel bahçıvan ekibinin yaptığını, gündüz ayrıca bekçilik işini de bu şekilde yaptığını ifade etmiştir.Davacının çalıştığı yer yazlık bahçeli villa olup davalı ise sürekli ikamet etmemektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 23.05.1960 gün ve 11-10 ile 10.05.1974 gün ve 3-44 sayılı kararları uyarınca, özellikle iş hukukunda istisnaî hükmün genişletilerek değil, dar yorumlanması gerekir. İşçiler yararına getirilen düzenlemelerin yine işçiler yararına yorumlanması asıldır. Hal böyle olunca gerek davalılardan Zaferin davacı ile ilgili olarak karakolda vermiş olduğu ifade gerek tanık beyanı gözetildiğinde davacının yaptığı işlerin iş kanunu kapsamında, ev hizmetleri kapsamı dışında kaldığı anlaşılmakla mahkemece tarafların delilleri toplanarak işin esasına girilerek sonuca gidilmelidir.Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11832, Karar No: 2010/10817, Tarih: 07.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/11832 E.  ,  2010/10817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : ...: Beraat

... ve ...: 765 S TCK 503/1,522,59,72, 647 SY 4-6 md göre 5.337'şer YTL apc

Sanıkların haricen satıp bedelini aldıkları aracı, trafik tescil bürosundan kayıp nedeniyle yeniden çıkarttıkları ruhsat ve vekaletnameyle kayden bir başkasına satıp, alıcının borcu nedeniyle icra müdürlüğü kanalıyla haczettirmekten ibaret eylemlerinde, kamu kurumu niteliğinde olan trafik tescil bürosuyla, icra müdürlüğünü aracı olarak kullanmaları nedeniyle eylemin 765 sayılı TCK’nun 504/3 maddesinde(5237 sayılı TCK.nun 158/1-d) düzenlenen, nitelikli dolandırıcılık suçuna uyduğu, bu suça ilişkin delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması;

Yasaya aykırı, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7, Karar No: 2016/8963, Tarih: 20.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7 E.  ,  2016/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Sanık ...'un beraatına, sanıklar ... ve ...'ın ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 161/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyet.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmaları inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

...10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 26/12/2008 tarihli kararı ile iflasına karar verilen ....Tekstil A.Ş.'nin yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıklar ... ve ...'ın, diğer sanık ... ile birlikte hareket ederek, şirketin para trafiğini şirket ortağı görünmeyen gizli kasa konumundaki sanık ... üzerinden gerçekleştirdikleri, şirket adına kayıtlı olan İnegöl Organize Sanayi Bölgesi'nde bulunan arsayı sattıkları halde satış bedelini şirket sermayesine eklemedikleri; şirketin tüm mal varlığını ...Tekstil A.Ş.'ye kiraya verip, kira bedelini tahsil ettikleri halde, bu parayı şirket kayıtlarında göstermedikleri; ayrıca şirkete ait ... plakalı araçları kasko bedellerinin çok altında 3.şahıslara satıp, bu üç aracın satışından dolayı şirketin toplam 93.700,00 TL zarar etmesini sağladıkları, sanıkların bu surette hileli iflas suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

1) Maliye Hazinesi vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olarak yaptığı temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanıklara yüklenen hileli iflas suçundan, katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan doğruya zarar görmeyen mağdur Maliye Hazinesi'nin kamu davasını temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, mağdur Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

a) Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıklara ait şirketin muhasebe kayıt ve defterleri ile gerekli belgeleri üzerinde Ticaret, İcra İflas ve Ceza Hukuku alanın da öğretim görevlilerinden oluşan uzman üç kişilik bilirkişi kurulu aracılıyla inceleme yaptırılarak; TCK’nın 161, 162 maddelerinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan, konusunda uzman olmayan bilirkişiden alınan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Kabule göre de, TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

b) Kabule göre de, TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12953, Karar No: 2010/697, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12953 E.  ,  2010/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 3.894.320.000 TL. alacağın 16.04.2001 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yükümlü ...’a Astsubay Sınıf Okulunda (1992-1993 tarihleri arasında) yapılan gerçek, güncelleştirilmemiş ve enflasyon katsayısı uygulanmamış giderlerin ilgili okul komutanlığından getirtilip dosya içersine konmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10855, Karar No: 2018/13765, Tarih: 11.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/10855 E.  ,  2018/13765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tanık ...'un kolluğa yaptığı sanık ...'in yol kenarında bulunan meyve tezgahı önünde duran tırdan oğlu olan diğer sanık ...'in 3 çuval kaçak sigara alarak sanıkların birlikte ikamet ettikleri eve götürdüğü şeklindeki ihbarı üzerine Cumhuriyet Savcısından alınan yazılı arama emri ile yapılan aramada sanık ...'e ait meyve tezgahının yanında bulunan kulübede masa altında poşette 90 paket, bahsi geçen ikamette ise çocuk odasında 250 paket olmak üzere toplam 340 paket sigara ele geçirildiği olayda, sanık ...'in savunmalarında; sigaraları içmek amacıyla bulundurduğunu, ticari amacının bulunmadığını, sanık ...'in ise savunmalarında sigaraların babası ... tarafından içmek amacıyla bulundurulan sigaralar olduğunu, kendisinin de bu sigaralardan zaman zaman içtiğini beyan ettiği, tanık ...'un mahkemedeki beyanında sanık ...'i tırdan 3 çuval değil de 3 poşet sigara alırken gördüğünü, sanıkların sigara sattığını görmediğini beyan ettiği, ele geçen sigaraların her 2 sanığın da sigaraları kullandıklarına dair beyanları nazara alındığında miktar itibariyle de ticari mahiyette olmadığı, sanıklar tarafından ticari amaçla bulundurulduğuna ilişkin delil de bulunmamasına göre, sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16636, Karar No: 2024/5604, Tarih: 01.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/16636 E.  ,  2024/5604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/638 E., 2023/2449 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 11.12.2023 tarihli ve 2022/638 Esas, 2023/2449 Karar sayılı karara karşı sanık müdafii tarafından yapılan başvuru üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 Sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek kanun yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295 incii maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık müdafinin 11.12.2023 tarihli yasal süresinde vermiş olduğu temyiz dilekçelerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ve müdafine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;