muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4740, Karar No: 2019/7495, Tarih: 04.11.2019

KARŞI OY

Dairemizin 2019/4740 Esas, 2019/7495 Karar sayılı 04.11.2019 tarihli kararına (Sanık ... yönünden dava zamanaşımının dolduğuna ) ilişkin muhalefet şerhi:

213 sayılı VUK 367.maddesinde yapılan düzenleme ile aynı kanunun 359. maddesinde yazılı suçların soruşturma ve kovuşturması rapor değerlendirme komisyonunca verilecek mütalaa muhakeme şartına bağlanmış ise de;

Suçun işlendiği tarihten itibaren belli bir süre geçmesine rağmen dava açılmaması, açılan davanın sonuçlanmaması yada hükmün kesinleşmemesi halinde o suçtan dolayı ceza verilmesinde toplumsal bir yarar kalmadığı düşünülerek Türk Ceza Hukukunda zamanaşımı kurumu da benimsenmiştir.

Mahkeme muhakeme şartları ve dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğini re’sen araştırır. Muhakeme şartı gerçekleşmemiş ise ceza muhakemesi yapılamaz, durma kararı vererek şartın gerçekleşmesi beklenir. 5237 sayılı TCK'nın 67/1 maddesindeki düzenlemeye göre burada verilecek durma kararı zamamanışımını durdurmaz, fail lehine zamanaşımı işlemeye devam eder.

Muhakeme şartı gerçekleşmezse yani mütalaa verilmezse davanın düşmesine karar verilmesi gerekir.

Mütalaa verilmeden açılan kamu davasında zamanaşımı dolmuş ise artık mütalaa istenmeden zamanaşımından düşme kararı verilmelidir. Çünkü zamanaşımı da hem bir kovuşturma şartı hem de cezalandırmayı engelleyen maddi ceza hukuku kurumudur.

Dava zamanaşımı dolmuş ise artık mütalaa kovuşturma şartını araştırmaya gerek yoktur. Yüksek 11. Ceza Dairesinin istikrar kazanmış uygulamaları da bu yöndedir:

"213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan 03.11.2011 tarihli komisyon mütalaasının “sahte fatura kullanma” suçundan verildiği ve sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan verilmiş bir mütalaanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili kurumdan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa iddianamede yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu” ve vergi suçu raporunda belirtilen “sahte fatura kullama” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, " (11.C.D. -26.03.2019-2016/11827- 2019/3154)

"213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “sahte belge kullanma” suçundan verildiği “sahte belge ( müstahsil makbuzu) düzenleme” suçundan verilmiş bir mütalaanın bulunmadığı anlaşılmış ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olması karşısında;Sanığa iddianamede yüklenen ve vergi suçu raporunda belirtilen “2006 takvim yılında sahte belge ( müstahsil makbuzu) düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE," (11.C.D. 13.05.2019 -2016/4464 - 2019/4635)

"Sanığa yüklenen "defter,belge ibraz etmeme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen asli zamanaşımının, suç tarihinden, kamu davasının açıldığı 29/06/2014 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, katılan vekilnin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,"(11.C.D. 28/03/2018- 2018/583-218/2752)

Somut olayda;...Optik Nakliye Gıda San. Ve Dış. Tic. Ltd. Ştinin ortağı ve yetkilisi olan sanıklar ... ve ... haklarında vergi incelemesi yapılarak "2005-2006 takvim yıllarında Sahte Fatura Düzenlemek" suçlarından Vergi Suçu Raporu hazırlandığı ve 11.11.2010 tarihli mütalaa ile suç duyurusunda bulunulduğu.

Sanıklar hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı halde Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 25.11.2010 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında "sahte fatura kullanmak" suçundan dava açıldığı,

Yargılama sonucunda ise iddianame dışına çıkılarak sanık ... hakkında "2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından mahkumiyet hükmü kurulduğu,Dosya arasında bulunan Mütalaa, Vergi Suçu Raporu ve Vergi Tekniği Raporu içeriğinden mükellef kurum tarafından verilen en son kurumlar vergisi beyannamesinin 2006 Takvim yılına ait olduğu, en son verilen KDV beyannamesinin ise 2007 yılı Mayıs ayına ait olduğu ve mükellef kurumun 31.05.2007 tarihinde re'sen terkinine karar verildiği,

Yine dosya arasında bulunan 08.11.2006 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi kayıtlarına göre sanık ...'ın 02.11.2006 tarihine kadar şirket müdürü olduğu, bu tarihten sonra ise diğer sanık ...'nun şirket müdürü olduğu,

Mükellef kurumun 31.05.2007 tarihinden sonra sahte fatura düzenlediğine ve sahte fatura kullandığına ilişkin dosya kapsamında bir delil bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yine dosya arasında bulunan 08.11.2006 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi kayıtlarına göre sanık ...'ın 02.11.2006 tarihine kadar şirket müdürü olduğu, bu tarihten sonra ise diğer sanık ...'nun şirket müdürü olduğu,

Mükellef kurumun 31.05.2007 tarihinden sonra sahte fatura düzenlediğine ve sahte fatura kullandığına ilişkin dosya kapsamında bir delil bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sonuç ve Kanaatimiz:213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan 11.11.2010 tarihli komisyon mütalaasının “sahte fatura düzenleme” suçundan verildiği ve sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan verilmiş bir mütalaanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili kurumdan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla iddianame dışına çıkılarak "2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu, sanığa iddianamede yüklenen “2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu” ile Hükümde ve vergi suçu raporunda belirtilen “2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun Bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/7369, Karar No: 2018/17382, Tarih: 15.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/7369 E.  ,  2018/17382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Köyü, 148 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya; değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davalılardan ... (...) ile ...'ın murislerine ait olduğu belirtilen 60,25 m² alanlı yapının Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanana Yapı Yaklaşık Birim Maliyetlerine ilişkin tebliğe göre sınıfının 3-A olarak kabul edilip buna göre değer biçilmesi gerekirken 2-B grubu yapı sınıfına dahil edilerek az bedel tespiti,

2- Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı yapı ile metruk taş deponun davalılardan ... (...) ile ...' ın ortak murislerine ait olduğu kabul edilerek, belirtilen yapıların bedelllerinin bu iki davalıya ödenemesine karar verilmiş ancak bedeli ... (...) 'e ödenmesine karar verilen ağaçlar yönünden ortak murislerine ait olup olmadığı konusunda bir araştırma yapılmamıştır. Mahkemece gerekli araştırma yapılarak ağaçların belirtilen davalıların murislerine ait olduğunun tespiti halinde ağaç bedellerinin de miras payları oranında bahsi geçen davalılara ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Davalılardan ... ve ... (...) 'in ortak murislerine ait olduğu belirtilen tek katlı üzeri kiremit örtülü yapı ile taş depo toplam bedeli 6.334,51-TL olarak belirlendiği ve belirlenen bu bedelin iki mirasçıya eşit olarak paylaştırılması gerekirken mahkemece bu davalıların her birine 6.334,51-TL ödenmesine karar verilmesi,

4- Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2011 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin Tarım ve Orman Bakanlığı İl Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru olmadığı gibi;

5- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

4- Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2011 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin Tarım ve Orman Bakanlığı İl Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru olmadığı gibi;

5- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11177, Karar No: 2011/5695, Tarih: 27.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11177 E.  ,  2011/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı; belediye başkanı olduğu dönemde davalının taşınmazından yol geçirilmesi nedeniyle belediye başkanlığı adına dört adet toplam 10.000.-TL bedelli bonoyu keşide ederek davalıya verildiğini, davalıya şahsi bir borcu bulunmadığı halde bonoların aleyhine takibe konu edildiğini belirterek, 4 adet bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine ve takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının belediye adına borçlanma yetkisi bulunduğuna dair ya da yol yapım çalışmasına ilişkin dosyaya delil sunamadığı ve bonolarda asıl borçlu olarak yer aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı yanca temyiz edilmiştir.

Davaya konu edilen bonolarda keşideci sıfatının dava dışı...Belediye Başkanlığı’na ait olduğu anlaşılmış bulunmaktadır. Davacının ise belediye başkanı olması sebebiyle bonoları tanzim ettiği ve böylece şahsi sorumluluğunun bulunmadığı gözetilerek, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken mahkemece somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14716, Karar No: 2013/18317, Tarih: 19.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14716 E.  ,  2013/18317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; 47 parsel sayılı taşınmazda paylı mülkiyet üzere malik olduklarını, dava dışı yüklenici ile aralarında düzenlenen 21/08/2000 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin kesinleşen mahkeme ilamı ile feshedildiğini ancak bu arada yüklenicinin payına isabet eden bölümde yer alan C1- Blok, 10 nolu daireyi davalıya satış vaadi sözleşmesi ile devrettiğini, yüklenici ile aralarındaki sözleşme feshedildiğinden davalının çekişmeli bölümde fuzuli şagil olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında keşfen belirlenen değer üzerinden ecrimisil miktarını ıslah etmiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacıların paydaşı olduğu çaplı taşınmazda yer alan çekişmeli bölümde (C-1 Blok, 10 nolu ) davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ikamet ettiği hususunun keşfen sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesine ve ecrimisilin tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kayden davacılara ait kat irtifakı kurulu, 47 parsel, C-1, 10 nolu bağımsız bölümde davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ikamet ettiği keşfen saptanmak ve belirlenen ecrimisilin bilimsel verilere uygun olduğu gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 672,98 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/857, Karar No: 2023/5501, Tarih: 25.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/857 E.  ,  2023/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2465 E., 2022/259 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2019/134 Esas, 2020/146 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2020/2465 Esas, 2022/259 Karar sayılı kararı ile nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin son cümlesi uyarınca istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın müsnet suçu işleyip işlemediğine yönelik yapılacak değerlendirmenin suçun işleniş şekli ile sübutuna ve delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılması gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde hükmün tamamen çıkarılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi suretiyle vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi suretiyle hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

III. KARAR

Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2020/2465 Esas, 2022/259 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10656, Karar No: 2007/5373, Tarih: 02.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/10656 E.  ,  2007/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.

DAVA TÜRÜ :Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \*27.03.2007 günü temyiz eden davacılar tebligata rağmen gelmediler. Avukat ... Çukurun mazeret dilekçesi okundu.Başkasına tevkil yetkisi olduğu görüldü. Duruşmaya devam ediildi.Karşı taraf vekili Avukat ... geldi.Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*davanın, Borçlar Kanununun 19. maddesine dayanılarak açıldığı, ancak bu madde koşullarının oluşmadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,duruşma için takdir olunan 500 YTL vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2016/25693, Karar No: 2017/29131, Tarih: 19.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25693 E.  ,  2017/29131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare temyiz edilmiştir.

Dava konusu .... Mahallesi 147 ada 1 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazdan farklı yerde bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiği gibi; dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m² değerleri getirtilip üsünlük oranları yönünden denetleme yapılmadığından rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve

dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.