muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2263, Karar No: 2011/402, Tarih: 20.01.2011

anasözleşmenin süreye ilişkin maddenin değiştirilmesine ilişkin kararın oybirliği ile alınmadığı, davalı şirketin süresinin 31.12.2005 tarihinde dolduğu ve bu tarihte münfesih olduğu sonucuna varılarak, davalı limited şirketin münfesin olduğunun tespiti ile davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru olarak mali müşavir Mehmet Esen’in tayinine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve TTK’nun 514.maddesinin 11.06.2003 tarih ve 4884 sayılı Yasa’nın 5.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olmasına, mahkemece anılan hüküm gereği davalı şirket tarafından gerekli iznin alınmadığı yönündeki kararın yerinde olmamasına karşın, 07.09.1989 tarihinde tescil edilen davalı limited şirketin tadil edilen anasözleşmesinin 6.maddesinde “Şirketin müddeti 31 Aralık 2005 yılında sona erer. Ortaklar bu müddeti ittifak kararı ile Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'ndan izin almak kaydıyla uzatabilir veya kısaltabilir.” şeklinde benzer bir hükme yer verilmiş bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı vekil ile temsil olunmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3784, Karar No: 2015/14693, Tarih: 07.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3784 E.  ,  2015/14693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/264762

Mahkemesi : Develi Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/05/2014

Numarası : 2013/181 - 2014/148

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip, savunması sırasında bildirdiği adrese 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi gereğince 29/05/2014 tarihinde tebliğ olunan kararın 1412 sayılı CMUK 310. maddesi gereğince 05/06/2014 tarihine kadar temyiz edilmesi gerekirken, 12/06/2014 tarihinde temyiz edildiği, mahkeme kalemi tarafından süre geçtikten sonra 12/06/2014 tarihinde gerekçeli kararın tekrar tebliğ edilmesinin sanık yararına yeni bir temyiz hakkının oluşmasına imkan vermeyeceği, bu kapsamda hüküm tarihi itibariyle temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6166, Karar No: 2017/3870, Tarih: 02.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6166 E.  ,  2017/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayılı hükmün; Dairemizin 01/11/2016 gün ve 2016/7822 E.-2016/9903 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içindeki tüm belgeler incelenerek gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, .... köyü eski 1091 parsel sayılı 3700 m² yüzölçümündeki taşınmazı tapu kaydına güvenerek 06.03.2009 tarihinde satın aldığını, 21.03.2011 tarihinde 3402 sayılı Kanunun 22/2-a uygulaması sırasında 101 ada 56 parsel numarasıyla 2563.87 m² yüzölçümlü olarak tespit edildiğini, müvekkilinin zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup şimdilik 25.000.-TL tazminatın davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; davacının zararını ispat edemediği, taşınmazın kadastrodan önceki sınırları ile şu anki sınırlarının aynı olduğu, taşınmazı görerek ve bilerek satın aldığı, fazladan ödediği bir bedel varsa bunun muhatabının Hazine olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 01/11/2016 gün ve 2016/7822 E.-2016/9903 K. sayılı ilamıyla “ Davacının 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalar sonucunda paftada yapılan değişiklik ve yüzölçümünde meydana gelen azalma nedeniyle komşu parsellere yönelik tapu iptali ve tescil davası açabileceği, bu davalar sonucunda zararının giderilmemesi halinde Hazine aleyhine tazminat davası açabileceği” belirtilerek onanmış, davacı vekili tarafından Dairenin onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulması yönünde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1986 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında İnegöl ilçesi, Çeltikçi köyü eski 1091 parsel sayılı 3700 m² yüzölçümündeki taşınmazın 740 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak Fitnat Yolcu adına tespit ve tescil edildiği, el değiştirmeler sonucu son olarak 06.03.2009 tarihinde davacı ...'a satış yoluyla devredildiği, 21.03.2011 tarihinde 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında 2.563,87 m2 yüzöçümlü olarak 101 ada 56 parsel numarasını aldığı, fen bilirkişiler tarafından düzenlenen 13.06.2013 tarihli rapor ve krokide (A) ile işaretlenen alanın 101 ada 56 parselin sınırları içinde olduğu halde 101 ada 50 parselin maliki tarafından kullanıldığı, (B) ile işaretlenen alanın 101 ada 50 parselin sınırları içinde olduğu halde 101 ada 56 parselin malikinin kullanımında bulunduğu yine (C) ile işaretlenen alanın 101 ada 51 parselin sınırları içinde bulunduğu halde 101 ada 56 parselin maliki tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007.maddesi ''Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.'' hükmünü içermekte olup, bu maddede düzenlenen sorumluluk, kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluk türü olup, tapu müdür ya da memurunun kusuru olsun ya da olmasın, sicilin tutulmasında, kişilerin malvarlığı çıkarlarını koruyan hukuk kurallarına aykırı davranılmış olması yeterlidir. Kusurun varlığı ya da yokluğu Devletin sorumluluğu için önem taşımamakta, sadece, Devletin memuruna rücu halinde iç ilişkide etkili olmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 gün ve 2009/4 - 383 E. - 2009/517 K.; 16.06.2010 gün ve 2010/4 - 349 E. - 2010/318 K. sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi; tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK'nın 1007. maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Ancak 4721 sayılı Tük Medenî Kanununun 1007. maddesi hükmüne göre, tazminata hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanı sıra, tapu sicilinin tutulması nedeniyle bir zarar doğmuş olmalıdır.

Genel arazi kadastro çalışmaları sırasında tespit ve tescile tabi tutulan çekişmeli taşınmazın, sonradan 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama ile yüzölçümü azalmış ise de düzeltme işlemi yararına olan kişi ya da kişiler hasım gösterilerek 22/2-a uygulamasının iptali istenebilir. Anılan işlemin iptal edilmesi halinde davacının zararı da oluşmayacaktır.

Nevarki mahkemece; 3402 sayılı Kanunun 22/2-a uygulaması işlemine karşı dava açılıp açılmadığı araştırılmamış, çekişmeli taşınmazın yüzölçümündeki azalmanın nedeni duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmemiştir.

O halde; çekişmeli taşınmaza ilişkin yapılan 22/2-a uygulamasına karşı açılmış dava bulunup bulunmadığının araştırılması, dava var ise sonucunun beklenmesi, taşınmazın yüzölçümündeki azalmanın hangi işlem sebebiyle oluştuğunun tespit edilmesi, davacının zararının bulunduğunun belirlenmesi halinde yüzölçümü azalan taşınmazın 22/2-a uygulamasının kesinleştiği tarihteki niteliği ve değerinin saptanması, taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre uzman bilirkişilerden alınacak raporla davacının gerçek zararının hesaplattırılması, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Bu durum davacı vekilinin karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, Dairenin maddi yanılgıya dayalı onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 01/11/2016 gün ve 2016/7822 E.-2016/9903 K. sayılı onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA yerel mahkemenin 17/09/2013 gün ve 2012/365 – 2013/637 karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/05/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4105, Karar No: 2013/16595, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/4105 E.  ,  2013/16595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. Maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15.09.2003 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8603, Karar No: 2024/3821, Tarih: 23.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8603 E.  ,  2024/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/44 E., 2023/176 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, Onama

1.Sanık ...'un katılan ...'a karşı kasten yaralama suçu yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, inceleme dışı bırakılmıştır.

2.Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesi değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1.maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kars Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2014/329 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2019 tarihli ve 2017/2623 Esas, 2019/2317 Karar sayılı ilâmı ile menfaat çatışması ve katılan ...'ın yaralanmasına ilişkin çelişkili rapor ile suç vasfının belirlenmesi nedenleriyle bozulmasına,

2.Kars 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/116 Esas, 2021/143 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanık ... hakkında maktul Ali'ye karşı kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 81/1,39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Sanık ... hakkında maktul Ali'ye karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1,29,62,53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c.Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29,62,53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3.Kars 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/116 Esas, 2021/143 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin,16.12.2022 tarihli ve 2022/1472 Esas, 2022/10055 Karar sayılı ilâmı ile, sanıklar hakkında haksız tahrik indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiği nedeniyle bozulmasına,

3.Kars 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/116 Esas, 2021/143 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin,16.12.2022 tarihli ve 2022/1472 Esas, 2022/10055 Karar sayılı ilâmı ile, sanıklar hakkında haksız tahrik indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiği nedeniyle bozulmasına,

4.Kars 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2023 tarihli ve 2023/44 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanık ... hakkında maktul Ali'ye karşı kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1,39, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Sanık ... hakkında maktul Ali'ye karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1,62,53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c.Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35,62,53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar Bilge ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın sanıklar aleyhine bozulması gerektiğine, ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ... hakkında yaralanmasına ilişkin verilen raporların çelişkili olduğuna, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

3.Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastının olmadığına, eylemin yaralama kapsamında kaldığından suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

3.Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastının olmadığına, eylemin yaralama kapsamında kaldığından suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Maktul ve ailesi ile sanık ... arasında muhtarlık seçimlerinde oy vermeme meselesi nedeni ile anlaşmazlığın olduğu, olay günü sanık ...'un yanında oğlu sanık ... ve bazı arkadaşlarının kıraathane önünde kaldırımda oturdukları, maktul Ali 'nin yanında oğlu ... ve yeğeni ... ile birlikte caddeden araçla geçtikleri sırada köy muhtarını kahvehane önünde görmeleri üzerine aracını kahvehanenin karşısında durdurarak oğlu ...'dan Doğrudan Gelir Desteği (DGS) evraklarını muhtara imzalatmasını istediği, kendisi ile yeğeninin araçta beklediği, ...'ın ise kahvehanenin önüne giderek köy muhtarı ...' dan (DGS) evraklarını imzalamasını istediği, sanık ...'un köye gidince evraklarını imzalayacağını söyleyerek evrakları imzalamak istemediği, ...'ın ise evrakların son günü olduğunu söyleyerek imzalaması için ısrarcı olduğu, bunun üzerine sanık ...'un ...'a "sen bana emir mi veriyorsun o... çocuğu" diyerek hakaret edip yumrukla vurduğu, ...'un oğlu olan ...'ın da ...'a vurduğu, ...'ın karşılık verdiği, tarafların kavgaya tutuştuğu, kahvehane önünün karıştığı, sanık ...'ın elindeki bıçakla mağdur ...'a defalarca saldırdığı, araya girenlere rağmen ısrarla eylemini devam ettirdiği, ...'ın ...'ın bıçak darbelerinden kendini korumak amacı ile kaçtığı, ...'ın elindeki bıçakla ...'ın peşinden giderek ...'a bıçakla vurmaya başladığı, bu sırada olay yerine sanık ...'ın babası maktul Ali'nin elinde sopa olduğu halde gelerek oğlunu bıçaklamaya çalışan ...'ın kafasına sopa ile vurduğu, maktulün ...'ın başına sopa ile vurması üzerine bu kez ... ile ...'un maktulü itekleyerek yumrukla vurdukları, karşılıklı itiş kakış sırasında ...'ın bir çok kez maktulü bıçakladığı, ...'ın babasını kurtarmak için koşarak gelip ...'ın başına yumrukla vurduğu, ancak ...'ın maktule bıçakla vurmaya devam ettiği, ...'ın, babası Ali'ye bıçakla vurmaması için ...'ı arkasından tutarak kendisine doğru çekmeye çalıştığı, etrafta bulunan kişiler tarafından tarafların ayrıldığı, sanık ...'ın bıçakla gerçekleştirdiği darbeler nedeniyle maktulün öldüğü, katılan ...'ı ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'un yardım eden olarak suça iştirak ettiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, maktulden ve katılandan sanıklara yönelen haksız söz ya da eylemin olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelemesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) paragrafında açıklanan nedenlerle Kars 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2023 tarihli ve 2023/44 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.