muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1481, Karar No: 2019/1878, Tarih: 18.04.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1481 E.  ,  2019/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-...., birleşen 2013/314 Esas sayılı davada davacı ... ile davalı .... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.01.2018 gün ve 2017/389-2018/30 sayılı hükmü onayan Dairemizin 19.12.2018 gün ve 2018/2939-2018/5137 sayılı ilamı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davalı ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin, davacı ... vekilince tebliğine dair tebligat parası dosyada bulunmadığından kalemce araştırılarak dosyaya konulması, tebligat çıkartılmamış ise, karar düzeltme dilekçesinin davacı vekilince tebliğ edilip, karar düzeltme süresinin geçmesi beklendikten ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde gerekli işlemler tamamlandıktan,

2-Davalı .... vekilince vekillikten çekildiğinden Yargıtay onama ilamının söz konusu bankanın diğer vekillerine tebliğ edilip, karar düzeltme süresinin geçmesi beklendikten ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde gerekli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için, mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1971, Karar No: 2022/7492, Tarih: 14.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1971 E.  ,  2022/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii olarak 01/10/2014 tarihli temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz eden Av. ...’nın temyizine ilişkin olarak mahkemenin 19/10/2020 tarihli ek kararı ile, dosyada sıfatı bulunmadığından reddine karar verildiği, bu ek kararın sanık müdafiine 05/11/2020 tarihinde tebliğ edildiği ve ek kararın temyiz edilmediği belirlenerek, sadece sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin temyizinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01/10/2020 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun ve yaşı büyük sanığın eylemlerine uyan; suça sürüklenen çocuk yönünden TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 152/1-a ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, 08/01/2014 tarihli mahkumiyet kararı ile 09/09/2020 tarihli mahkumiyet kararı arasında geçtiği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, sanık ... yönünden ise TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 152/1-a. maddelerinde düzenlenen hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 14/06/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6402, Karar No: 2019/1801, Tarih: 13.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6402 E.  ,  2019/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-bedel davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile bedel isteklerine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’in maliki olduğu 2291 ada 2 parsel sayılı taşınmazı, kız çocuklarından mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğulları ... ve ...’e 1/2’şer paylarla 28.07.1995 tarihinde satış yolu ile temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu 2291 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişler; aşamalarda, davalı ... tarafından dava dışı ...’a yapılan 1/3 oranındaki pay devrinin muvazaalı olup olmadığının bilinmediğini ancak adı geçene temlik edilen payın güncel satış bedelinin miras payları oranında ödenmesini istemişler; 21.10.2015 tarihli dilekçede, dava konusu taşınmazda davalı ... adına kayıtlı ½ payın ve davalı ... adına kayıtlı 41/246 payın iptali ile 3/20’şer miras payları oranında adlarına tescilini, dava dışı ...’a devredilen 1/3 pay bakımından talebin ıslahı ile bu paydan miras paylarına isabet eden 166.050,00 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalı ...’den tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, dava konusu taşınmazın davalı ...’in birikimleriyle ve borçlanılarak 1966 yılında satın alındığını, 1982 yılında yapılan kadastro çalışması ile taşınmaza eklenen 23 m2’lik kısmın bedelinin de davalı ... tarafından ödendiğini, anne ve babalarının tavsiyesi ile bu taşınmaz üzerine bina inşaa ettiklerini, örf ve adet gereği tapunun mirasbırakan adına tescil edildiğini ve haklarının teslimi anlamında mirasbırakan tarafından temlikin yapıldığını, bölgede kentsel dönüşüm çalışmaları başlayınca davacıların kötüniyetli olarak eldeki davayı açtıklarını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalılar ... ve ... adlarına kayıtlı paylar yönünden iptal tescile karar verilmiştir.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalılar ... ve ... adlarına kayıtlı paylar yönünden iptal tescile karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1926 doğumlu mirasbırakan ...’in 18.04.1996, eşi ...’nın da 02.12.2014 tarihinde ölümü üzerine davacı çocukları ..., ..., ... ile davalı çocukları ... ve ...’in mirasçı kaldıkları, dava konusu 2291 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakan ... adına kayıtlı iken 28.07.1995 tarihinde yarı yarıya davalı oğulları ... ve ...’e satış yolu ile temlik ettiği, davalı ...’in adına kayıtlı ½ payın (tevsian 123/246 pay) 41/246 payını üzerinde bırakarak 82/246 payını 01.08.2001 tarihinde satış yolu ile dava dışı ...’a temlik ettiği, dava konusu taşınmazla ilgili davalılar ve dava dışı ...’in, 2013 ve 2014 yıllarında dava dışı şirketle kat karşılığı inşaat sözleşmeleri yaptıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın kız çocuklarından mal kaçırma amacıyla hareket ettiği ve temlikin muvazaalı olduğu yönünde delil elde edilememiş olup iddianın kanıtlanamadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı yanın yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı yanın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine,13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5537, Karar No: 2023/5587, Tarih: 13.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/5537 E.  ,  2023/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/389 E., 2023/848 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.08.2020 tarihli ve 2021/188 Esas, 2022/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/389 Esas, 2023/848 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.07.2023 tarihli 2023/65519 sayılı temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle fazla ceza verildiğine, kazanın meydana gelmesinde alkol dışında başka etken durumların değerlendirilmediğine, sanığın kusur durumu ve kusur raporuna itiraz edildiğine, kararın gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mahkeme gerekçesinde;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle fazla ceza verildiğine, kazanın meydana gelmesinde alkol dışında başka etken durumların değerlendirilmediğine, sanığın kusur durumu ve kusur raporuna itiraz edildiğine, kararın gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mahkeme gerekçesinde;

''.. Sanık ikrarı, mağdur ve katılan beyanları kaza tespit tutanağı, CD inceleme tutanağı, doktor raporları, tutanaklar, yapılan keşif alınan bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın olay günü meskun mahal içerisinde 1.59 promil alkollü araç kullanarak direksiyon hakimiyetini kaybettiği 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun A-sürücü kusurlarından 84/f maddesi gereğince “Doğrultu değiştirme, manevralarını yanlış yapmak” yani yoldan çıkıp sağdaki sabit cisime (Beton elektrik direğine) ve kaldırım üzerindeki yayaya çarpmak 52/1-b maddesi gereğince “Aracının hızını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak” Trafik kuralını ihlal ettiğinden Asli (Tam) Kusurlu olarak kazadan kısa bir süre önce araca binen kaza anında araçta bulunan mağdur ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda ağır (4) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına, olay sırasında kaldırımda yaya olan katılan ...'un ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda ağır (6) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin kabulü ile; mağdur ...'nın sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan etmiş ise de suçun bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü dolayısı ile şikayete tabi olmadığından sanığın üzerine atılı sabit suçtan eylemine uyan 5237 sayılı TCK md. 89/4 uyarınca suçun işleniş biçimi, mağdurlarda meydana gelen yaralamaların ağırlığı sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı asli kusurlu olması bir bütün olarak göz önünde bulundurulmak suretiyle takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini ile teşdiden cezalandırılmasına, sanığın yasal kullanım limitinin 3 katından fazla 1,59 promil alkollü olarak, meskun mahalde asli ve tam kusurla kazaya sebebiyet verdiği, mağdur ...'nın araca bindiğini hatırlamayacak derece alkolün etkisinde olduğu kazada, mağdurların kusurunun bulunmadığı, böylece sanığın öngördüğü neticeyi istememesine rağmen neticenin meydana gelmesine sebep olan hareketleri gerçekleştirdiği "böylece bilinçli taksirle atılı suçu işlediği" anlaşılmakla, cezasından TCK'nun 22/3 maddesi gereğince 1/3 oranında artırılmasına, sanığa verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri bir bütün olarak değerlendirilmek suretiyle sanığın cezasından TCK md. 62/1 uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına,..." şeklinde karar verilmiştir.

2.Sanık "Ben daha önce bu hususta soruşturma aşamasında ifade vermiştim, ifademi aynen tekrar ederim. Olay tarihinde sevk ve idaremdeki ... plaka sayılı Tofaş marka aracım ile asker eğlencesinden dönüyordum, araca binmeden önce eğlence sırasında bir miktar alkol aldım, daha sonra evime gitmek için buradan ayrıldım, kazanın olduğu yere geldiğimde aracın kaydığını fark ettim, gözümü açtığımda kaza meydana gelmişti. Mağdur ... ve ...'i araca nerede aldığımı hatırlamıyorum, kaza sırasında ...'nın burnu kırıldı, ...'de herhangi bir yaralanma yoktu, katılan ...'a nasıl çarptığımı hatırlamıyorum, ... ve ... ile uzlaştım, fakat katılan ... ile uzlaşamadım, kaza nedeniyle pişmanım, ...'un kaza nedeniyle bakıma muhtaç olduğu iddia edilmekte ise de, bu husus doğru değildir, ... halen başkasının yardımı olmadan Kütahya merkez'de rahatlıkla dolaşmaktadır, ancak katılanın bakıma muhtaç olduğu yönündeki iddiaları kabul etmiyorum, öncelikle beraatime mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ediyorum." şeklinde savunmada bulunmuştur.

3. 16.08.2020 günü saat 23:30 da meydana gelen kazada Kütahya Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü'nün 17.08.2020 tarihli 00:10 da yapılan ölçümde sanığın 1,59 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.

4.Kaza tespit tutanağına göre, kazanın oluşumunda sanık ...’ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendini ihlal ettiği, alkolü ve sürücü belgesiz olduğu belirlenmiştir.

5. Mahkeme aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre, sanık ...’ın meskun mahal içerisinde 1,59 promil alkollü araç kullanarak direksitın hakimiyetini kaybettiği ve yaralamaya ve maddi hasara sebebiyet verdiğinden, 2918 sayılı Kanun'un sürücü kusurlarından 84 üncü maddesinin (f) bendi gereğince “doğrultu değiştirme, manevralarını yanlış yapmak” yani yoldan çıkıp sağdaki sabit cisime beton elektrik direğine ve kaldırımdaki yayaya çarpmak suretiyle ve aynı Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “aracının hızını, aracının yük ve teknik özelliğine,görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak” kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

6. Dosya kapsamında mağdur ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike oluşturacak şekilde ve 4 derecede kemik kırığı şeklinde nitelikli yaralandığı, katılan yaya ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike oluşturacak şekilde ve 6 derecede kemik kırığı şeklinde nitelikli yaralandığının rapor edildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 10. Ceza Dairesi'nin gerekçesinde;

6. Dosya kapsamında mağdur ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike oluşturacak şekilde ve 4 derecede kemik kırığı şeklinde nitelikli yaralandığı, katılan yaya ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike oluşturacak şekilde ve 6 derecede kemik kırığı şeklinde nitelikli yaralandığının rapor edildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 10. Ceza Dairesi'nin gerekçesinde;

''..Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 3/1, 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan olayın oluş şekli, sanığın taksire dayalı kusur durumu, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınmak suretiyle hakkaniyet ve orantılılık ilkelerine uygun olacak şekilde alt ve üst sınırlar arasında uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği, asli kusurlu olduğu belirlenen sanık hakkında cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak, hakkaniyet ve orantılılık ilkeleri gözetilerek uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken; alt sınırdan az uzaklaşılıp teşdidde yanılgıya düşülerek ceza tayin edilmesi hususları usul ve yasaya aykırı bulunarak;

Sanığın yukarıda anlatıldığı şekildeki trafik düzen ve kurallarına aykırı, tedbirsiz ve dikkatsiz hareketleri sonucunda asli kusurlu olarak meydana getirdiği trafik kazası sonucunda ...'un ve ...'nın yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklindeki eyleminin TCK 89/4 maddesi kapsamındaki suçu oluşturacağı ve sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla;

Kütahya 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/01/2022 tarih ve 2021/188 Esas-2022/43 Karar sayılı kararının tüm sonuçları ile birlikte CMK'nın 280/2-son maddesi gereğince ortadan kaldırılması ile sanığın müsnet suçtan cezalandırılması yönünde karar tesis edilmiş;

Meydana gelen olayda sanığın asli kusurlu olması dolayısı ile taksire dayalı kusurunun ağırlığı, kaza neticesinde iki kişinin yaralanmış olması sebebi ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirir nedenler bulunmakla cezası buna göre tayin edilmiş,

Sanığın; kaza tespit tutanağı, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu aldırılan bilirkişi raporu ve dosya kapsamı itibari ile 159 promil alkollü araç kullanarak kazaya sebep olduğundan bilinçli taksir ile hareket ettiği anlaşılmakla cezasından TCK 22/3 maddesi uyarınca arttırım uygulanmış,

Sanık hakkında tesis edilen cezanın süresi dikkate alındığında şartları oluşmadığından hakkında TCK 51 ve CMK 231/5 ve devamı maddelerinin tatbik edilmemiş,

Sanık hakkında TCK 22/3 maddesi uyarınca bilinçli taksir hükümleri uygulandığından TCK 50/4 son maddesi uyarınca TCK 50/1-a maddesinde düzenlenen seçenek tedbire çevirme hükümleri tatbik edilmeyerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur...." denilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.