muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4193, Karar No: 2023/4327, Tarih: 24.04.2023

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı ve davalı Kurum vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı ve davalı Kurum vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm fıkrasının; (2) numaralı bentlerinde yer alan “27.07.2019" ibaresinin silinmesine yerine "24.07.2019" yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16303, Karar No: 2016/10493, Tarih: 08.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16303 E.  ,  2016/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın katılana ait olan araziye giderek arazide bulunan 45 adet ağacı kökünden keserek üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda ;

Sanık tarafından zarar verildiği iddai edilen yerin tapu ve çap kayıtlarına göre katılanın mülkiyetinde olmadığının sabit olması, dinlenen tanık beyanlarından da söz konusu arazinin sanık ve kardeşleri arasında yapılan rızai taksim sonucu tanık .... tarafından kullanıldığı ve kesilen ağaçlarında katılan tarafından dikilmediğinin belirtilmesi dikkate alınarak unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1675, Karar No: 2015/3032, Tarih: 31.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/1675 E.  ,  2015/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “idarece belirlendiği bildirilen kıyı kenar çizgisinin tesbiti ile ilgili işlemin kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleşmediğinin anlaşılması durumunda 28.11.1997 tarih 5/3 ve 13.3.1972 tarih 1970/7-1972/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarında öngörüldüğü şekilde oluşturulacak bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve teknik verilere dayalı rapor alınarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, davacı dayanağı tapu kaydının miktar fazlası bölümü yönünden yöntemince zilyetlik araştırması yapılması, ondan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacılar ... ve ... ile müdahil ...'ın davalarının reddine, dava konusu 1982 sayılı parselin tespitinin iptaline, 17.06.2002 tarihli fen bilirkişisinin krokisinde (B) harfi ile gösterilen 114,75 metrekare yüzölçümlü taşınmaz ile (C) harfi ile gösterilen 114 metrekare yüzölçümlü taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tespit harici bırakılmasına, aynı krokide 1982 sayılı parsel olarak gösterilen 6395,25 metrekare yüzölçümlü taşınmazın 1982 parsel olarak ve tamamı 2 hisse kabul edilerek birer hisse itibariyle davacı ... ... çocukları ... ve ... adlarına tapuya tesciline, krokide (B) harfi ile gösterilen ve 1982 sayılı parsel içerisinde kalan 82,81 metrekare yüzölçümlü taşınmazda önce ...'ın ve sonra mirasçılarının müdahalesinin önlenmesine, (C) harfi ile gösterilen 45,31 metrekare yüzölçümlü taşınmazda önce ... ve daha sonra ...'ün müdahalelerinin önlenmesine, (D) harfi ile gösterilen 66,50 metrekare yüzölçümlü taşınmazda davalı ...'ın müdahalesinin önlenmesine, (E) harfi ile gösterilen 87,50 metrekare yüzölçümlü taşınmazda davalı ... mirasçılarının müdahalelerinin önlenmesine, daha sonra bu yeri ...'un kullandığı tespit edilmesine karşın bu şahıs aleyhine açılmış dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına, (F) harfi ile gösterilen 76,70 metrekare yüzölçümlü taşınmazda davalı ...'ın mirasçılarının müdahalelerinin önlenmesine, (G) harfi ile gösterilen 289,96 metrekare yüzölçümlü taşınmazda davalı ...'nun mirasçılarının müdahalesinin önlenmesine, (L) harfi ile gösterilen 40,50 metrekare yüzölçümlü taşınmazda ...'ün müdahalesinin mevcut olduğu ancak bu şahıs hakkında açılmış bir dava bulunmadığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili, davalı ... mirasçıları ... ve arkadaşları ile müdahil ... mirasçıları ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, davalı ve müdahil tarafın taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin 1960 yılından sonra başladığı ve tespit tarihine kadar 3402 sayılı kanunun 14. maddesinde öngörülen koşulların oluşmadığının anlaşılmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine vekili tarafından yatırılan temyiz karar harcının iadesine, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden davalılar ve müdahillerden alınmasına, 31.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2572, Karar No: 2017/2619, Tarih: 28.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2572 E.  ,  2017/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, askeri okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim (okutma) giderlerinin tahsiline ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: .../8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 371,50 harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7630, Karar No: 2012/1559, Tarih: 07.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7630 E.  ,  2012/1559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten insan öldürmek, yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 53/1, 58/6 maddeleri uyarınca müebbet hapis, TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29, 53/1, 58/6 maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; olaydan önce maktülün, sanığın arkadaşı olan ... ile alacak meselesini konuştukları sırada sanığın, arkadaşı ...'a "haydi gidelim artık" dediği, sanığın bu sözüne sinirlenen maktülün, sanığa küfür ederek, "biz burada konuşuyoruz" dediği, sanığın, maktüle küfürle karşılık vermesi üzerine aralarında kavga çıktığı, yumruklaştıkları, sanığın, bu olayda bıçakla maktülü yüzünden hafif şekilde yaraladığı, olay yerinde bulunanların müdahelesi ile kavganın sona erdiği, sanık ve arkadaşlarının birlikte olay yerinden gittikleri, ilk olayın bu şekilde sona erdiği, maktülün, daha sonra bu kavga olayını kardeşi olan ...'a anlattığı, ...'in de, telefonla arayarak ve mesaj göndererek sanığa küfür ve hakaretlerde bulunduğu, maktül ve kardeşi ...'in bulundukları yeri öğrenen sanığın, arkadaşları ile birlikte araçla olay yerine gittiği, yanında getirdiği av tüfeği ile ateş ederek maktülü öldürdüğü, sanığın maktülü bıçakla yaraladığı ilk olayda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı, sanığın yaralama olayında bıçak kullanması nedeniyle tahrikte dengenin maktül lehine bozulduğu, maktülün kardeşi ...'in, telefon ederek ve mesaj göndererek sanığa küfür etmesi üzerine, sanığın, arkadaşları ile birlikte olay yerine giderek av tüfeği ile ateş edip maktülü öldürdüğü ikinci olayda maktülden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktül ...'ı kasten yaralama ve kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, yaralama suçundan tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde yasal savunma koşullarının bulunduğuna, eksik incelemeye, suç vasfına, öldürme suçundan tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA 07.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

07.03.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’in yokluğunda 08.03.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/8475, Karar No: 2011/10095, Tarih: 05.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8475 E.  ,  2011/10095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 29/12/2008 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ile davacılardan ..., ... ve ... ... ile ...’nın tüm, davacı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davacı ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, yaralamalı trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; tarafların kusur durumu, davacı ...’ın yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı düşüktür. Bu davacı yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ... yararına BOZULMASINA, davalılar ile davacılardan ..., ... ve ... ... ile ...’nın tüm, davacı ...’ın diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan ...'dan ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16605, Karar No: 2015/18338, Tarih: 18.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/16605 E.  ,  2015/18338 K.**

* ELEKTRİK KULLANIMINDA KAYIP ENERJİ SAYAÇ OKUMA VE İLETİM BEDELİ

* İSTİRDAT DAVASI

* TÜKETİCİ MAHKEMELERİNİN GÖREVİ

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN (6502) Madde 1

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN (6502) Madde 2

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN (6502) Madde 3

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN (6502) Madde 73

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN (6502) Madde 87

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davaya konu tarımsal sulama aboneliği nedeniyle davalı kurum tarafından 2013/Ocak-2015 Ocak dönemleri arasında toplam 13.259,53 TL kayıp enerji, sayaç okuma ve iletim bedeli tahakkuk ettirilerek tahsil edildiğini, tahsilatın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, tahsil edilen bu bedelin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketici Hukukundan kaynaklandığı ve 6502 sayılı yasanın 73/1 maddesine göre Tüketici Mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87. maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi, olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, davacı tarımsal sulama abonesi olup, davacının 6502 sayılı yasa kapsamında, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi olmadığı açıktır. Davacı yukarıda açıklanan tüketici tanımına uymadığı gibi, olayda 6502 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu duruma göre, uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; işin esasına girilerek oluşacak sonuç dairesinde hüküm tesisi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/463, Karar No: 2024/1229, Tarih: 30.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/463 E.  ,  2024/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/23 E., 2022/143 K.

HÜKÜM/KARAR : Davacı Vekilinin İstinaf Talebinin Reddine, Davalı Vekilinin İstinaf Talebinin Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/528 E., 2019/287 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf talebinin reddine, davalının istinaf talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilince duruşmasız, davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 30.04.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz talebinde bulunan davalı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı, davacı vekili Avukat ...'nın mazeret dilekçesi verdiği görüldü. davacı vekilinin dayanağı bulunmayan mazeretinin reddine karar verilerek onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1- İlk derece mahkemesince, taraflar arasında geçerli bir sözleşme bulunmadığından kazanç kaybına yönelik talebin reddine, davalılarca cevap dilekçesinde ödenen 40.000,00 TL masraf bedelinin kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi, davalılardan ... ve ...’nün cevap dilekçesindeki kabullerinin usulüne uygun olarak bu taraflarca imza edilmediğinden geçersiz olduğu, bu nedenle, tüm davalıların ancak davacı tarafından ispatlanan ödemelerden müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, diğer davalı ...’nın ise, usulüne uygun kabulü olduğundan bakiye kısımdan tek başına sorumlu olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, kazanç kaybına yönelik talebin reddine, 40.000,00 TL masraf bedelinin 31,830,00 TL ‘sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, kalan 8.170,00 TL’sinin davalı ...’den tahsiline karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde duruşmalı olarak temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

3- Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde duruşmalı olarak temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; taraflar arasında geçerli bir sözleşme bulunmadığından kazanç kaybı talebinin reddinin hukuka uygun olduğu, davalıların sorumlu tutulduğu bedellerin ise, ispatlanan ödemeler ile kabul beyanları doğrultusunda belirlendiğinin anlaşılması karşısında taraflar vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi kararına ilişkin taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ilgilisinden alınmasına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı yararına takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30/04/2024 gününde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.