muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14064, Karar No: 2014/3742, Tarih: 19.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/14064 E.  ,  2014/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/112555

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2011/439 (E) ve 2013/9 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, silahın namlusunun içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, çapına uygun özel nitelikte fişekleri atmaya elverişli olduğunun belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Suça sürüklenen çocuğun, S.. Petrol isimli akaryakıt istasyonunun yanında bulduğu tabancayla mahallede havaya ateş ettiğini beyan etmesi ve ele geçen kovanların sokak üzerinde bulunması karşısında; eyleminin, 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesine uyduğu gözetilmeden, anılan yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca mahku- miyetine hükmedilmesi,

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde temel hapis cezasının, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilirken 6 ay 20 gün yerine, 6 ay 10 gün olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

3- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan ve suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı madde- nin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilme- mesi,

3- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan ve suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı madde- nin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilme- mesi,

4- Suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal ve yeterli gerekçe ile tartışılıp, bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydı mahkumiyet hükmü sayılmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan ibaret bulunan sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11478, Karar No: 2021/13458, Tarih: 30.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11478 E.  ,  2021/13458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti katılana ait iş yerinden hırsızlık yapması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu,bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 14/06/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan,1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5752, Karar No: 2024/8341, Tarih: 10.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/5752 E.  ,  2024/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/190 E., 2022/505 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında iş kazasından tazminat istemi davasında mahkemece Dairemizce verilen bozma kararına uyularak yapılan inceleme neticesinde davanın kısmen kabul ve kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş, davacı vekili temyize cevap süresi içerisinde katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunmuş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin desteği sigortalı ...'in davalı işverenliğin işçisi olarak çalıştığını, davalı şirketin gerekli tedbirleri almayarak kazaya sebebiyet verdiğini, davalı işverenliğin aracın periyodik bakımlarının yapıldığına ve iş güvenliği eğitimlerinin verildiğine dair delil sunmadığını, işverenliğin çalışanlarda iş sağlığı ve güvenliği bilinci oluşturacak uygun davranış kazanımını sağlamadığını, işverenliğin çalışma sürelerini ihlal ettiğini ve bu durumun yorgunluğa sebebiyet verilebileceğini ileri sürerek sigortalının eşi lehine 100 TL maddi ve 149.900 TL manevi, çocuklarının her biri lehine 50.000 TL'şer manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesini talep etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini eş yönünden 9.091,30 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sigortalının dava konusu iş kazasında tam kusurlu olduğunu, karayolunda şerit izleme kurallarına uymaması nedeniyle davaya konu iş kazasının meydana geldiğini, müvekkili şirketin iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi aldığını, davacıların davasının reddine karar verilmesini talep ve müdafaa etmiştir.

III. BOZMA ÖNCESİ VE BOZMA KARARI

A) İlk Mahkeme Kararı

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sigortalının dava konusu iş kazasında tam kusurlu olduğunu, karayolunda şerit izleme kurallarına uymaması nedeniyle davaya konu iş kazasının meydana geldiğini, müvekkili şirketin iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi aldığını, davacıların davasının reddine karar verilmesini talep ve müdafaa etmiştir.

III. BOZMA ÖNCESİ VE BOZMA KARARI

A) İlk Mahkeme Kararı

Mahkemenin 22.06.2016 tarih ve 2015/534 E.-2016/293 K. sayılı ilamında özetle; davalı işyerinde şöför olarak çalışan davacıların miras bırakanı ... ... 'nun davalı işverene ait 34 UJ 4294 plakalı kamyon ile Çorlu'da bulunan fabrika bölgesine giderken otobanda tek başına trafik kazası geçirdiği, dava konusu olaydan sonra SGK tarafından yapılan tahkikat raporunun neticesinde kazanın meydana gelmesinde kazalı ... 'nun %100 oranında kusurlu olduğu, kazanın meydana gelmesinde işverenin ve 3. kişilerin kusurunun bulunmadığı tespit edilmiş olup mahkememizce yapılan kusur bilirkişisi incelemesi neticesinde de bu oranları teyit eder şekilde kazalı işçi ... 'nun dava konusu olayda %100 oranında kusurlu olduğu, davalı işverenin kusurunun bulunmadığına dair sunulan rapor göz önünde bulundurulduğunda İş Kanunu'nun 77 nci maddesinde işverenin yükümlülüklerinden söz edilmekle birlikte sigortalının da iş güvenliği ile ilgili önlemlere uyması ve işin yapıldığı sırada kendi bilgi ve tecrübesine göre gerekli özeni göstermesi gerektiği belirtilmiş olup işçinin doğrudan kendi kusuru ile iş kazasının meydana gelmesinde etkili olması durumunda işverenin tehlike sorumluluğunun illiyet bağının kesilmesi nedeniyle ortadan kalktığı kabul edilmekte olup dava konusu olayda 4857 sayılı Kanun'un 77 nci maddesi gereğince kusurunun bulunmadığı anlaşılan davalı işveren aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının reddine dair karar verilmiştir.

B) İlk Bozma Kararı

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 13.03.2018 tarih ve 2016/18255 E- 2018/2423 K sayılı ilamıyla; "Somut olayda, davacı vekilinin itirazları da dikkate alınarak kazalının kullandığı aracın kaza öncesi yol ve kullanım sürelerine ve güzergahlarına ilişkin tüm hususlarla, günlük çalışma sürelerinin üzerinde ve dikkat bozukluğu doğuracak düzeyde aşırı çalıştırmanın söz konusu olup olmadığı konusunda değerlendirme içermeyen ve 6331 sayılı Kanun hükümlerini dikkate almayan bilirkişi kusur raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, yapılacak işin, trafik iş güvenliği konusunda uzmanlardan oluşan bilirkişi heyetine konuyu tüm yönleri ile incelettirip yukarıda bahsedilen esasları kapsayan bilirkişi kusur raporu alınmasından sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibaret olduğu" belirtilerek karar bozulmuştur.

C) İkinci Mahkeme Kararı

C) İkinci Mahkeme Kararı

Mahkemenin 05.03.2020 tarih ve 2018/162 E.-2020/89 K. sayılı ilamında özetle; "davalı işyerinde çalışan müteveffanın davalı işverene ait işyerinde çalışırken 14.08.2013 tarihinde davalı işveren tarafından verilen bir işin yürütümü sırasında iş kazası geçirdiği, meydana gelen kaza neticesinde vefat ettiği, dava konusu olay nedeniyle yapılan kusur bilirkişi incelemesine göre davalı işveren ... Yıkama Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin %60 (Yüzde Altmış) oranında kusurlu bulunduğu, kazalı ... işçi ... ’nun %40 (Yüzde Kırk) oranında kusurlu bulunduğu, dosya kapsamına uygun kusur bilirkişi raporuna itibar edilerek yapılan hesaplama ve davacının ıslah dilekçesi de göz önünde bulundurularak davalılardan tahsiline, davacıların duyduğu üzüntü, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, müteveffanın yaşı, olay tarihi, dava tarihi göz önünde bulundurularak davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verildiği" gerekçeleriyle "Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... açısından 9.091.30.TL net maddi tazminat ile toplam 239.000,00 TL manevi tazminatın (davacı ..., ..., ..., ..., ..., ... ayrı ayrı 39.900 TL'şer olmak üzere) iş kazasının meydana geldiği tarih olan 14.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

B) İkinci Bozma Kararı

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.03.2022 tarih ve 2021/11150 E-2022/3583 K sayılı ilamıyla; " Bozmadan sonra ıslah yasağı ile ilgili yasal düzenlemelerin dikkate alınması, her bir davacının ayrı ayrı manevi tazminat talebinde bulunduğu gözetilerek toplam bir miktar belirtilmeden, her bir davacının hak kazandığı manevi tazminatın ayrı ayrı belirtilmesi, kusur yönünde ise somut olayda, davacı vekilinin itirazları da dikkate alınarak kazalının kullandığı aracın kaza öncesi yol ve kullanım sürelerine ve güzergahlarına ilişkin tüm hususlarla, günlük çalışma sürelerinin üzerinde ve dikkat bozukluğu doğuracak düzeyde aşırı çalıştırmanın söz konusu olup olmadığı konusunda değerlendirme içermeyen ve 6331 sayılı Kanun hükümlerini dikkate almayan bilirkişi kusur raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, yapılacak işin, trafik iş güvenliği konusunda uzmanlardan oluşan bilirkişi heyetine konuyu tüm yönleri ile incelettirip yukarıda bahsedilen esasları kapsayan bilirkişi kusur raporu alınmasından sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yönlerinden karar bozulmuştur.

IV. BOZMA KARARI SONRASI YARGILAMA SÜRECİ VE KARAR

IV. BOZMA KARARI SONRASI YARGILAMA SÜRECİ VE KARAR

Bozma kararına uyan Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen son kararda özetle; Dairemizce verilen bozma ilamına uyularak; davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... açısından 9.091.30 TL net maddi tazminatın iş kazasının meydana geldiği tarih olan 14.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'ya ödenmesine, Dava konusu olayın meydana geldiği tarih, davanın açılış tarihi, tarafların kusur oranı, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... açısından 39.900 TL, davacı ... açısından 39.900 TL, davacı ... açısından 39.900 TL, davacı ... açısından 39.900 TL, davacı ... açısından 39.900 TL, davacı ... açısından 39.900 TL, manevi tazminatın iş kazasının meydana geldiği tarih olan 14.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;Sigortalının 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 56/1a maddesini ihlal ederek, şerit izleme kurallarına uymadığı için kazanın meydana geldiğini, müvekkili şirketin, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi gereğince üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirmiş, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi aldığını ve dava konusu kazada hiçbir kusuru bulunmadığını, müvekkili şirkete ait ve olay anında kazalı tarafından kullanılan 34 UJ 4294 plakalı aracın periyodik olarak tüm bakımlarının müvekkili tarafından yapılmış olduğunu, her ne kadar davacı tarafın, dava dilekçesinde kusurun yoğun çalışma süreleri ve uzun yolculuğun vermiş olduğu yorgunlukla kazanın meydana gelişini müvekkil şirketi sorumlu tutmuş olsa dahi, kazanın meydana geldiği yer ve saat incelendiğinde mesai saatleri arasında olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacılar vekili katılma yoluyla sunduğu temyiz dilekçesinde özetle; Müvekkillerinin murisinin iş kazasının gerçekleşmesinde herhangi bir kusur olmadığını, aracın periyodik bakımlarının düzenli olarak yapılmadığını maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulünün hatalı olduğunu bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesi" açısından 6100 sayılı HMK Geçici 3/2 maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nın 427 ilâ 444 üncü maddeleridir."Tazminat alacaklarının belirlenmesi ve sorumluluk" açısından kaza tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 ve 114 maddeleri delaletiyle 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56 ncı maddeleri, "Olayın iş kazası olarak tespiti ile SGK yönünden sonuçları" için 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri, İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler bakımından işyerinin nitelik ve kapsamına göre 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu maddeleridir. Davanın belirsiz alacak davası olarak nitelenmesi gerekliliği yönünden ise emsal içtihat Dairemizin 19.04.2022 tarih ve 2021/3834 E-2022/5880 K sayılı ilamıdır.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla taraflar yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, kusur oran ve aidiyetleri ile maddi tazminatın hesabının dosya içeriği ile dairemizce belirlenen ilkelere uygun olması gözetilerek, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2246, Karar No: 2016/5092, Tarih: 09.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2246 E.  ,  2016/5092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

I-) Sanık ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin vekalet ücretine dair sınırlı temyiz isteminin incelenmesinde; her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek fiillerinin birbirinden bağımsız ve ayrı, kendi içerisinde teselsül eden suçları oluşturduğu gözetilmeden, 2004 ve 2005 takvim yıllarında gerçekleştirilen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin zincirleme şekilde işlenmiş tek suç kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

a) 1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı;

b) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş ise de yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “Katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.200 TL vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine” ibarelerinin eklenerek; hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanıkların “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan beraatlerine karar verilmiş ise de; ..., ... Denetim Grup Müdürlüğünün 1246 sayılı mütalaasının diğer sanık ... hakkında düzenlendiği, sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi gereğince sanıklar ..., ... ve ... hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği anılan Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dava şartı olan vergi mütalaasın bulunmadığı halede, yargılamaya devamla sanıklar hakkında beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

D.K