muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9582, Karar No: 2022/12442, Tarih: 17.10.2022

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili ... Mob. Teks. İnş. Gıda Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti. (... Şirketi) nezdinde 24.08.2013 tarihi itibari ile pazarlamacı olarak çalışmaya başladığını, asgari ücret karşılığı çalışan davacının ... sözleşmesinin diğer müvekkili ... Mobilya Tekstil Tur. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. (... Şirketi) tarafından görevini gereği gibi yapmaması, müşteriler ile mutabakatlarda yaşanan sıkıntılar ve ... akışında sorunlara ... açması nedenleriyle 07.01.2017 tarihinde feshedildiğini, davacının çalışmasının devamı sırasında yapılan tahsilatları müvekkili Şirkete bildirmeksizin ve söz konusu meblağı müvekkili hesabına aktarmaksızın haksız şekilde uhdesinde bulundurduğunun tespit edildiğini, bu bakımdan müvekkili Şirketin maddi zararı olduğunu, dava konusu talep ve iddiaların kabulü anlamına gelmemek kaydıyla öncelikle takas mahsup talepleri bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin davasının Mahkemenin 2017/218 Esas sayılı dosyasından tefrik olunarak maddi ve manevi tazminata ilişkin yargılamaya eldeki dosya üzerinden devam edildiği, davacının iddialarını destekleyen tanık beyanlarının bulunmaması, ayrıca işyerinde davacıya baskı yapıldığına ilişkin herhangi bir delil ve iddia bulunmaması, salt ... sözleşmesinin haksız olarak feshedilmesinin manevi tazminat ödenmesi yükümlülüğünü doğurmayacağı, davacının maddi tazminat talebinin dayanağı olarak sigorta primlerinin düşük yatırılmasından kaynaklanan hak kaybının gösterilmiş olduğu, ...'ya düşük ücret üzerinden prim yatırılması hâlinde alacak talep hakkının ...'ya ait olduğu, davacının düşük ödenen primlerden ... farkı Kurum yerine geçerek talep etme yetkisi bulunmadığından maddi tazminat talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece maddi ve manevi tazminat şartlarının değerlendirilmesinde hata yapıldığını, manevi tazminat yönünden davalının, ... sözleşmesini müvekkilini güveni kötüye kullanma ve hırsızlık ile suçlayarak feshettiğinin ... olduğunu, ... sözleşmesinin feshini haklı gösterebilmek için müvekkiline suç isnat edildiğini, müşteriden aldığı parayı zimmetine geçirdiği, haksız kazanç elde ettiği iddiasında bulunulduğunu, bu gerekçelerin müvekkilinin itibarını ağır derecede zedelemiş olmasının göz önünde bulundurulmadığını, söz konusu işveren iddialarının soyut olduğu ve gerçeği yansıtmadığının da dosya kapsamı ile ... olduğunu, davalılar tarafından bu iddialarda bulunulmasına rağmen müvekkili aleyhine suç duyurusunda da bulunulmadığını, bu hâlde davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ... sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunduğunu ve her iki talebinin de reddedildiğini, bu hâlde reddedilen maddi tazminat ve manevi tazminat talepleri için ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken ... vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ... sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

"...1-Davacının manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İnegöl ... Mahkemesi'nin 2017/218 Esas 2019/254 Karar sayılı dosyasında, davacının davalılar hakkında ... akdinin haksız feshi nedeniyle işçilik alacakları için açtığı davada kısmen kabul kararı verildiği ,istinaf incelemesinde ... BAM 3. Hukuk Dairesi'nin 2020/32 Esas 2020/209 sayılı kararı ile "davalı işveren 4857 sayılı yasanın 25/II-e maddesine göre haklı fesih yapıldığını savunmaktadır. Oysa davalı işveren tarafından işten ayrılış bildirgesinde işten ayrılış sebebi olarak kod 04 bildirilip, 1.000,00 TL kıdem tazminatı davacıya ödenmiştir. İşverenin çelişkili işlemlerine itibar edilemeyeceği" gerekçesi ile ilk derece mahkemesince kabul edilen kıdem ve bir kısım işçilik alacakları yönünden davalının istinaf talebinin esastan reddi ile kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı, tüm dosya kapsamı dikkate alındığında davalı işverenin davranışları nedeniyle manevi olarak zarar gördüğünü ispatlayamadığından, maddi ve manevi tazminat talebinin reddine dair ilk derece Mahkemesi kararı yerindedir.

2-AAÜT 10/4. maddeye göre "manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya para ile değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda, manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Davacı, tüm dosya kapsamı dikkate alındığında davalı işverenin davranışları nedeniyle manevi olarak zarar gördüğünü ispatlayamadığından, maddi ve manevi tazminat talebinin reddine dair ilk derece Mahkemesi kararı yerindedir.

2-AAÜT 10/4. maddeye göre "manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya para ile değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda, manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacının dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat talep ettiği, ilk derece mahkemesince her iki tazminat talebinin reddine karar verilmesine rağmen, davalı lehine ... vekalet ücreti verilmesi yerinde değildir.

Sonuç olarak; dosya kapsamı, mevcut delil durumu, istinaf nedenleri ile resen nazara alınacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar gözetildiğinde açıklanan nedenlerle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, ... sürülmeyen ve kamu düzenine ilişkin olmayan hususlar nazara alınmaksızın davanın esasına ilişkin olarak aşağıdaki şekilde yeniden hüküm kurulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının maddi ve manevi tazminat talep etme hakkının bulunup bulunmadığı konusundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4857 sayılı ... Kanunu ile 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2373, Karar No: 2019/9701, Tarih: 18.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2373 E.  ,  2019/9701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düşme

Yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi ... A.Ş. vekilinin davaya katılması konusunda herhangi bir karar verilmemiş is de; şikayetçi vekilinin duruşmalara katılarak katılamadığı duruşmalara da mazeret dilekçesi vererek duruşmayı takip iradesini ortaya koyduğu ve hükmü temyiz etttiği hususları dikkate alındığında, davayı takip etme ve katılma arzusunda olduğu değerlendirilmekle, katılan sıfatını alabilecek olan şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Yasanın 237/2. maddesi uyarınca ... A.Ş‘nin davaya katılan ve vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede;

Katılan vekilinin yokluğunda verilen hükümle ilgili katılan vekiline çıkartılan ve gerekçeli kararı içeren tebligatın 27.12.2018 tarihinde tebliğ edilmiş olup, CMUK'nin 310/1. maddesi gereğince 1 haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra katılan vekilinin 07.01.2019 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; yasal süreden sonra yapılan temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8224, Karar No: 2023/220, Tarih: 23.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8224 E.  ,  2023/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/288 E., 2022/682 K.

DAVA TARİHİ :10.04.2012

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; tarımsal sulama abonesi olduğunu, 13.652.93 TL bedelli faturanın gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, borcun 6.000 TL olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; sayacın S fazına ait akım trafosunun oksitlenmiş olması nedeniyle sayacın 1/3 oranında eksik değer kaydettiğinin tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin, 03.04.2013 tarihli ve 2012/272 E.,2013/412 K. sayılı kararıyla; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 2011/12 dönemine ait 05.01.2012 tarihli fatura bedelinin 7.696,37 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 10.03.2014 tarihli ve 2013/19836 E., 2014/3644 K. Sayılı ilamıyla; uyuşmazlığı Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 20. maddesinde yer alan ilkelere göre bilirkişi kurulundan rapor alınması gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemenin, 22.05.2015 tarihli ve 2014/600 E., 2025/482 K. Sayılı kararıyla; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda düzenlenen rapor doğrultusunda, davacının 2011/12 dönemine ait 05.01.2012 tarihli fatura bedeli olan 7.652,93 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 14.06.2017 tarihli ve 2016/20436 E., 2017/9988 K. Sayılı ilamıyla; davacının 5.957 TL borçlu olmadığının tespitine ilişkin hükmün Dairece davalı lehine bozulmasına karar verilmesine ve bozmaya uyulmasına karşın önceki miktardan daha fazla 7.652,93 TL borçlu olmadığının tespitine hükmedildiği, bilirkişi raporunda kayıp kaçak ve sayaç okuma bedelinin hesaplamaya dahil edilmediği ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci, geçici 19 uncu ile 20 nci maddelerinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

Üçüncü Bozma Kararı

Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemenin, 31.10.2018 tarihli ve 2017/637 E., 2018/1218 K. sayılı kararıyla; 14.05.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre davaya konu faturanın 6.265,48 TL olduğunun tespiti ile davacının 1.387,45 TL borçlu olmadığına karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin, 10.02.2021 tarihli ve 2020/11653 E., 2021/1174 K. sayılı ilamıyla; davacının, hüküm kısmında 1.387,45 TL, gerekçede ise 7.387,45 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verildiği, ayrıca kayıp-kaçak ve diğer bedellerin dahil edilmediği 6.265,48 TL üzerinden hüküm kurulması ve usulü kazanılmış hak olan 5.957 TL üzerinden karar verilmemesi gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda hazırlanan 17.03.2022 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak, davaya konu faturanın 7.293,18 TL olduğunun tespiti ile usulü kazanılmış hak nazara alınarak davacının 5.957 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; eksik incelemeye dayanan ve 14.06.2017 tarihli bozma ilamının nazara alınmadığı bilirkişi raporuna göre karar verildiğini, Yargıtay bozma ilamında da açıklandığı üzere, yapılacak olan hesaplamaların kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli dahil edilerek yapılması gerektiğini, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı elektrik abonesine ait sayacın, abonenin kusuru dışında herhangi bir nedenle doğru tüketim kaydetmemesi nedeniyle, 13.652.93 TL bedelli faturanın 6.000 TL olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.(09.05,1960 tarihli ve 2119 sayılı YİBK)

D. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyize konu edilen Mahkeme kararının bozma ilamlarında belirtilen şekilde işlem yapılmak suretiyle verildiği bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davalı tarafça temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Kanun'un 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Kanun'un 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4112, Karar No: 2018/4976, Tarih: 10.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4112 E.  ,  2018/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/1. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın, çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yerel mahkemenin, bylock delilinin hukuka uygunluğu ile ilgili olarak esas itibariyle ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı kararında açıklanan gerekçeleri de benimsemiş olması karşısında gerekçede ayrıca Yargıtay uygulamalarına yanlış anlam yüklenerek; bylock delilinin istihbari nitelikte görülerek istihbari delillerin hükme esas alındığının kabulü; bylock delilinin incelenmesi için CMK 134. maddeye göre karar alınmasının gerekli olmadığına ilişkin değerlendirme hukuki dayanaktan yoksun olup yasa ve yerleşik uygulamalara aykırı ise de sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1923, Karar No: 2011/3992, Tarih: 07.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1923 E.  ,  2011/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 114 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp, tapu kaydının iptaline, elatmanın önlenmesine ve yapının yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi ile ilgisi olmadığını, hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişme konusu taşınmaz bakımından 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesine ilave edilen yasal düzenleme gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süreden reddinin ve ayrıca aynı yasaya 19.1.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile getirilen ilave hükümler nazara alınmak suretiyle davalı tarafın yargılama giderleri ve 1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulmamasına karar verilmiş olması doğru bulunduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1044, Karar No: 2018/5007, Tarih: 05.07.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1044 E.  ,  2018/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2016 tarih ve 2015/724-2016/439 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 22.12.2003 vade tarihli bonoya istinaden davalı aleyhine takip yaptığını, takipsiz bırakılan takip dosyasının 10.06.2015 tarihinde yenilendiğini, davalı/borçlunun başvurusu üzerine icra tetkik merciince üç yıllık zamanaşımının geçtiği gerekçesiyle icranın geri bırakılması kararı verildiği, temel ilişkiye dayalı zamanaşımının ise dolmadığını ileri sürerek 56.521,00 TL'nin 22.12.2003 tarihinden itibaren avans faziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; genel zamanaşımı süresinin dolduğu, alacağın kanıtlanamadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında varlığı ileri sürülen ödünç sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkin olup davacı, delil olarak icra hakimliğince zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle icranın geri bırakılması kararı verilen takibe konu 22.12.2003 vade tarihli bonoya dayanmıştır. Ödünç sözleşmeleri bakımından zamanaşımı süresi, gerek 818 sayılı BK'nın 125. maddesi ve gerekse de 6098 sayılı TBK'nın 146. maddesi gereğince on yıl olup her iki yasa bakımından da alacaklının icra takibinde bulunması halinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir. Bononun vade tarihi 22.12.2003 olup, davacı bu bono ile 05.01.2006 tarihinde icra takibi yapmıştır. İcra takip tarihi itibariyle, temel ilişki bakımından takiple birlikte zamanaşımı kesilmiş olup gerek 818 sayılı BK'nın 135 ve 136. maddeleri ve gerekse de TBK'nın 156 ve 157. maddeleri gözetildiğinde dava tarihi itibariyle on yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece davada genel zamanaşımı süresinin geçtiği yolundaki gerekçesi yerinde olmadığı gibi, ayrıca davanın ispatlanamadığına değinilmek suretiyle davanın hem zamanaşımı ve hem de esastan reddine karar verilmiş bulunması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklana nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.