muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6799, Karar No: 2017/6111, Tarih: 24.04.2017

Dosya arasında bulunan 02.12.2014 tarihli Fen Bilirkişi raporu ile 04.12.2014 tarihli Ziraatçı bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece tanık beyanları alındığı halde sözü edilen muhdesatlar fen elemanının krokisinde işaretlenmemiş, soyut ve afaki olarak belirtilen binaların hükme esas alınan krokide hangisi olduğu hususunda tereddüt oluşmuştur. Hüküm bu haliyle infaza elverişli değildir.

Mahkemece yeniden yerel, teknik, ziraatçı ve inşaatçı bilirkişi aracılığıyla taşınmazın başında keşif yapılarak taraf tanıkları dinlenilmeli, tarafların ve tanıkların gösterdikleri muhdesatlar duraksamaya yer vermeyecek şekilde uzman bilirkişi raporlarında işaretlenmelidir. Tanıklardan hangi muhdesat kim tarafından, ne zaman, kimin nam ve hesabına yapıldığının, masrafların kim tarafından ne şekilde karşılandığının ayrıntısıyla sorulup belirlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Tüm bu açıklamalar nedeniyle usul ve yasaya aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 24.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27260, Karar No: 2014/9210, Tarih: 01.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27260 E.  ,  2014/9210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.06.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Ağahefendi Mahallesi 296 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili ....Müdürlüğü ile ... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı ... Dairesinden getirtilmesinden,

3)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, .... Müdürlüğünden istenilmesinden,

4-Dava konusu taşınmazın bulunduğu imar adasından Düzenleme Ortaklık Payı kesintisinin hangi oranda ayrıldığının Sorgun Belediyesi İmar Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23430, Karar No: 2016/1756, Tarih: 09.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23430 E.  ,  2016/1756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ailesinin müştekinin zararını karşılamak istemesine rağmen müştekinin istemediğini söylemesi, müştekinin kovuşturma aşamasında ifadesinin alınamamış olması ve sanığın temyiz dilekçesinde müştekinin zararını ailesinin giderdiğini belirtmiş olması karşısında müştekinin ifadesine başvurularak zararının giderilip giderilmediği, giderildi ise soruşturma aşamasında mı kovuşturma aşamasında mı giderildiği, kısmen mi tamamen mi giderildiği, kısmen giderildi ise kısmi iadeye muvafakati olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken bu yönde araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2562, Karar No: 2023/4577, Tarih: 21.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2562 E.  ,  2023/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2012/6 E., 2016/15 K.

KARAR : Görevsizlik

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; İlk Derece Mahkemesinin görevsizliğine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında ... Köyü 566 parsel ... 10.000 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar/murisleri adlarına tarla vasfıyla tespit edilmiştir.

2. Davacı ... İdaresi vekili, dava konusu 566 parsel ... taşınmazın davalılar adına tespit edildiğini ve Kadastro Müdürlüğüne yaptıkları itirazın 17.7.1991 tarihli ve 1991/99 ile 1991/100 karar ... kararlar ile reddedildiğini ancak dava konusu taşınmazın orman sahası olduğunu ve orman olarak tespit edildiğini belirterek, Tapulama Komisyonunca alınan kararın iptali ile taşınmazın orman olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.02.2011 tarihli ve 2005/530 Esas, 2011/6 Karar ... kararı ile, kesin hüküm gerekçesiyle davacı ... İdaresinin davasının reddine, ... köyü 566 parsel ... taşınmazın Yayladere Kadastro Mahkemesinin 28/05/1999 tarihli ve 1997/6 Esas, 1999/1 Karar ... ilamı gibi tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 4.10.2011 tarihli ve 2011/12271 Esas, 2011/11001 Karar ... kararıyla, tarafları, dava sebepleri ve talep sonucu bakımından farklılık arz eden Yayladere Kadastro Mahkemesinin 28.05.1990 tarihli ve 1997/6 Esas, 1999/1 Karar ... kararının temyize konu bu davada kesin hüküm oluşturmadığı belirtilerek, taraf delillerinin yöntemine uygun bir biçimde toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu 566 parsel nolu taşınmazın Yayladere Kadastro Mahkemesince tescil dışı bırakıldığı ve tescil harici bırakılan, hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlar ile ilgili davaların 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 26 ncı maddesi gereğince Kadastro Mahkemesinde görülemeyeceği gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemenin görevli olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın hangi mahkemede görüleceği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Öncelikle belirtmek gerekir ki; dava konusu taşınmaz ilk olarak 566 parsel numarası ile davalılar/murisleri adına tespit edilmiş ve bu tespite karşı, dava dışı ... ve Orman İdaresi tarafından Komisyona edilen itirazların reddedilmesi sonucu kadastro tespitine itiraz davaları açılmıştır. ... tarafından açılan dava Yayladere Kadastro Mahkemesi'nin 1997/6 Esas, 1999/1 Karar ... dosyasında görülmüş ve Orman İdaresi tarafından açılan dava da eldeki davanın konusunu oluşturmuştur. ... tarafından açılan dava Hazine'ye yöneltilmiş, tespit malikleri davada yer almamış ve davanın sonucunda 566 parsel ve dava dışı başka parsellerin baraj gölü suları altında kalması/kalacak olması sebebiyle kadastro tutanaklarının iptali ile kadastro harici bırakılmalarına karar verilmiş ve bu karar derecattan geçerek kesinleşmiş ayrıca karar infaz edilmiştir. Yayladere Kadastro Mahkemesi kararı o davada taraf olmayanlar açısından kesin hüküm oluşturmayacağından, bahsi geçen karar eldeki dava bakımından bağlayıcı olmayacak, dava kadastro tutanağı ayakta kalmaya devam edecek, kararın infaz edilmesi de sonucu değiştirmeyecek ve dava konusu taşınmazın kadastro tutanağı kesinleşmemiş kabul edilecektir.

Öte yandan; İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduğu ancak gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği de açıktır. Şöyle ki; bozma ilamında Yayladere Kadastro Mahkemesi'nin 28.05.1990 tarihli ve 1997/6 Esas, 1999/1 Karar ... kararının tarafları, dava sebepleri ve talep sonucu bakımından farklılık arz etmesi sebebiyle kesin hüküm oluşturmayacağı, taraf delillerinin yöntemine uygun bir biçimde toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereği belirtildiği halde, İlk Derece Mahkemesince bahsi geçen davada taşınmazın kadastro harici bırakıldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Karar bu yönüyle de hatalıdır.

Diğer yandan; UYAP sistemi ve parsel sorgu uygulaması üzerinden yapılan araştırmada dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3402 ... Kanun'un 22 nci maddesinin 2-a bendi uyarınca yenileme çalışması yapıldığı ve dava konusu taşınmazın 102 ada 2 parsel numarasını alarak Hazine adına kaydedildiği anlaşıldığından, Hazinenin de davaya dahil edilmesi gerekmektedir. Yine dava konusu taşınmazın sistemde Hazine adına, tesis kadastrosu edinme sebebi ile kayıtlı olduğu anlaşılmış olup; İlk Derece Mahkemesince Hazine tarafından bahsi geçen parsele yönelik açılmış bir dava olup olmadığı da araştırılarak, taşınmazın Hazine adına nasıl tescil edildiğinin belirlenmesi, toplanmış ve toplanacak tüm deliller hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11489, Karar No: 2007/10148, Tarih: 11.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11489 E.  ,  2007/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapusunun iptaline ilişkin olup, hüküm Asliye Hukuk Mahkemesince kurulduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 11.09.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7868, Karar No: 2006/7539, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7868 E.  ,  2006/7539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde irtifak hakkı tesisi ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

A-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekili mahkeme kararını davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, Dairenin Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine konulan tutanağa göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılmadığı süresi içerisinde temyiz harcı ile temyiz masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine;

B-Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %1,8 olabileceğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de; dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli bilirkişi kurulunca 1033,1 YTL. olarak tespit edilmesine ve mahkemece de bu rapora dayanılarak karar verilmiş olmasına karşın, kamulaştırma bedeli olarak 1033,1 YTL yerine 3215,00 YTL.nın hak sahiplerine payları oranında ödenmesine hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1748, Karar No: 2018/2704, Tarih: 28.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1748 E.  ,  2018/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, sonuç cezalar bakımından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 28.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3675, Karar No: 2021/501, Tarih: 08.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3675 E.  ,  2021/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/02/2011 gününde verilen dilekçe ile taksirle orman yangınına sebebiyet verme nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/07/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, taksirle orman yangınına sebebiyet verme nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalıların mangal yaktıkları sırada sıçrayan ateş nedeniyle orman yangınına sebebiyet verdiklerini belirterek, emval bedeli, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanmasına yönelik bozma ilamına uyulmuş, hükme esas alınan 24/05/2020 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen emval bedeli, ağaçlandırma gideri, yangın söndürme masrafları esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; toplanan delillere ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre yangının mangal ateşinden çıkan kıvılcımların zeminde bulunan ölü ve diri örtüyü tutuşturması sonucu çıktığı ve küçük ölçekte olduğu, yanan alanın bozuk diğer yapraklılar orman meşceresi olarak belirlendiği, yangın sırasında dikili kabuklu gövde hacminde yapraklı ağaçların dış kabuk kısmının yandığı, öz odun kısmının ise az zarar gördüğü idare tarafından satılabilir durumda olduğu, zarar gören bu ağaçlardan elde edilecek muhtelif orman emvalinin % 10 değer kaybettiği, buna göre hesaplanan ağaç zararının 120,10 TL olduğu, davaya konu yangında fidan zayiatı ve verim gücünde azalma bulunmadığı, biyolojik dengenin bozulmadığının tespit edildiği; ceza davasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda da yine ağaç vasıflı ve yapacak ve yakacak odun kullanımlı pırnal meşe emvalinin dış kabuk kısmının yandığı, öz odunun orman işletmesi tarafından değerlendirilebileceği, bu nedenle orman işletmesinin gerçek zararının emval değerinin % 10’una tekabül eden 120,10 TL olarak belirlendiğinin anlaşılmasına rağmen, mahkemece orman örtüsünün tahrip olduğu gerekçesiyle 6831 sayılı Kanun’un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinin tazminat kapsamına dahil edilmesi doğru olmamıştır.

Şu halde; mahkemece ağaçlandırma giderine ilişkin talebin reddi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde ağaçlandırma giderini de kapsar şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1422, Karar No: 2023/2499, Tarih: 22.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1422 E.  ,  2023/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/95 E., 2021/1025 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Ret, Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2009/275 E., 2017/315 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince asıl davaya yönelik başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı yüklenici vekili asıl dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 21.01.2008 tarihli sözleşme ile "... İnternet Erişim Sistemi" kurulum işini üstlendiğini, sözleşme gereğince 4918 adet okula terminal kurulumu yaptığını, bununla ilgili fatura ve kurulum geçici kabul tutanaklarını davalıya ilettiğini, davalının 03.03.2009 tarihli yazısıyla 1644 adet okulun kurulumlarının 21.09.2008 tarihinden sonra yapıldığının tespit edilmesi nedeniyle 1.344.295,47TL hakediş ödemelerinden ceza kestiğini, oysa ki sözleşme ekinde kurulum yapılacak okullar listesinin 21.02.2008, 01.07.2008 ve 31.10.2008 tarihlerinde Milli Eğitim Bakanlığı'nca üç kez değiştirildiğini, son liste değişikliği hariç diğer iki değişikliğin davalı tarafından müvekkili şirkete bildirilmediğini, gecikmelerin müvekkili şirketin kusur ve ihmalinden kaynaklanmadığını belirterek 1.344.295,47 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı yüklenici vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; aynı sözleşme uyarınca müvekkili şirketin işin teminatı olarak Deutsche Bank A.Ş.’ye ait 18.01.2008 tarihli 710.000 USD ve 237.000,00 TL tutarlı iki adet kesin teminat mektubunu davalıya verdiğini, ancak davalı tarafından, verilen ek siparişlerin süresinde yerine getirilmediği gerekçesiyle sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini ve kesin teminat mektuplarının da gelir kaydedildiğini, oysa ki sözleşme ve eklerinde ilave siparişlerin temini için herhangi bir sürenin öngörülmediğini, ilave siparişte günün koşullarına göre fiyat hususunda görüşme yapılabileceği, sözleşmenin hangi hallerde feshedileceği ve teminatın hangi hallerde gelir kaydedileceği hususlarının açık bir şekilde sözleşmede düzenlendiğini belirterek 710.000 USD karşılığı 1.127.906,00 TL ve 237.000,00 TL olmak üzere toplam 1.364.906,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP