muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12648, Karar No: 2018/19848, Tarih: 08.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12648 E.  ,  2018/19848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/10/2018 günü temyiz eden davacı idare ve davalı ... vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı idare vekili ve davalı ... vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 87 ada 14 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dosyadaki belgelerin incelenmesinde;dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas m2 değeri ile ilgili Hassa Belediye başkanlığınca çelişkili cevaplar verilmiştir. Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın 2014 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip dava konusu taşınmaz ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları

ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorulup,emsalin satış akit tablosu ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilerek alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazla emsal taşınmazın eşdeğer kabul ederek hesaplama yapan bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorulup,emsalin satış akit tablosu ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilerek alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazla emsal taşınmazın eşdeğer kabul ederek hesaplama yapan bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmaz kapama bağ olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2014 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Davalı ... vekili dava konusu taşınmazda fiili taksim olduğu, kamlaştırılan kısmın ...'in kullanımındaki bölüm içinde kadığını ve buna dair dava açtıklarını belirtmiştir. Kamulaştırılan zemin ve muhdesat bedeli açısından mülkiyet ihtilafına ilişkin, adı geçen davalının açtığı davadaki davalılardan dosyamızda taraf olmayan varsa, davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra tespit edilen kamulaştırma bedelinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere mahkemenin belirttiği bankaya idare tarafından üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasından sonra, bu bedelin ileride belirlenecek hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Hükmedilen kamulaştırma bedeline 09/12/2014 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği düşünülmeden faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

Doğru olmadığı gibi,

4-Hükmedilen kamulaştırma bedeline 09/12/2014 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği düşünülmeden faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

Doğru olmadığı gibi,

5)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalı ... peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflara Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5295, Karar No: 2024/13290, Tarih: 18.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5295 E.  ,  2024/13290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/236 E., 2023/640 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2023/236 Esas, 2023/640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 43/1, 168/2, 52 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 1 ay hapis ve 5.260,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 29.11.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/4744 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98247 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98247 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine esas bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son, 43/2 ve 168/2. maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 6 ay hapis ve 583 gün adli para cezasını müteakip, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 1 ay hapis ve 219 gün adli para cezası yerine 2 yıl 1 ay hapis ve 583 gün adli para cezasına karar verilip, anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi sırasında 4.380,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 5.260,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde; " Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi halinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." ve aynı fıkranın son cümlesinde; "Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükümleri yer almakta olup, 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile bu fıkrada yer alan “iki yıldan yedi yıla” ibaresinin “üç yıldan on yıla” şeklinde, “(j) ve (k)” ibaresinin “(j), (k) ve (l)” şeklinde ve “üç yıldan” ibaresinin “dört yıldan” şeklinde değiştirildiği anlaşılmıştır.

3. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un adli para cezası başlıklı 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları; " (1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.

" şeklinde düzenlenmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçuna ilişkin adli para cezası yönünden hüküm kurulurken, TCK'nın 158/1-f-son, 43/1 ve 168/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 263 gün adli para cezasından, TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında, 219 gün yerine, 583 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL üzerinden paraya çevrilmesi neticesinde, sonuç cezanın 4.380,00 TL yerine, hatalı olarak 5.260,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2023/236 Esas, 2023/640 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; "hüküm fıkrasının 4. paragrafında yer alan "583 gün" ve 5. paragrafında yer alan "5.260 TL" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla "219 gün" ve "4.380,00 TL" ibarelerinin yazılmasına; hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının yerinde bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3513, Karar No: 2008/7740, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3513 E.  ,  2008/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma tarihinden önce; dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihatı Birleştirme Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından alınan cevap yazısında yeterince açıklanmadığı anlaşılmakla mahkemece yukarıda sözü edilen hususların Belediye Başkanlığından yeniden sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9395, Karar No: 2010/12982, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9395 E.  ,  2010/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığı'nın 16.06.2010 tarih ve 201 sayılı yazısında, ... (...) Mıntıkası içerisinde bulunan 1193 parsel sayılı taşınmazın 18.03.2008 tarih ve 4 sayılı ... Belediye Encümeni kararı ile 1/1000 ölçekli imar planında “Küçük Sanayi Sitesi” alanı olarak proje içerisine alındığı bildirilmiştir. Dosya içerisindeki belgelerden dava konusu taşınmazın ... Belediye Encümeni'nin 12.08.2008 tarihli kararı ile kamulaştırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, adı geçen taşınmazın hangi amaçla 1/1000 ölçekli imar planına alındığının Belediye Başkanlığından sorularak buna ilişkin Belediye Encümeni kararlarının bir sureti getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

2-Dosya içerisinde bulunan ve dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan zeytin ürününün kamulaştırılan taşınmaza ait (lokal) verimi bildirilmiş olup, İl genelinde geçerli olan 2008 yılına ait kuru şartlardaki ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve dekara masrafını gösterir veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden temin edilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15059, Karar No: 2024/2679, Tarih: 13.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/15059 E.  ,  2024/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/696 E., 2016/28 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz isteği; mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, somut delilerin bulunmadığına, suçun sadece şüphede kaldığına, bu nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Mahkemenin temyiz incelemesine konu hükümlere 14.01.2016 tarihli kesinleşme şerhleri düzenlendiği anlaşılmış ise de, hapis cezası ile beraber hükmedilen adlî para cezasının temyiz yasa yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, adlî para cezalarına ilişkin kesinleşme şerhlerinin hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Ağaç kesildiği ihbarı üzerine, orman muhafaza memurları tarafından ihbara konu yere gidildiğinde, olay yerinden kaçan şahısların olduğunu görmeleri üzerine köy muhtarı aracılığıyla kimliklerini tespit etttikleri ve kimlikleri tespit edilen suça sürüklenen çocuklar hakkında ağaç kesme suçundan tutanak düzenlendiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuklar savunmalarında, atılı suçlamayı kabul etmediklerini, ağaç kesmediklerini ve yol kenarında kesili odunları aldıklarını, ormancıları görünce suç olduğunu bildikleri için kaçtıklarını beyan etmişlerdir.

Orman bilirkişisi raporunda orman sayılan yerden motorlu testere ile yapacak nitelikte ağaçların kesildiği, ele geçen emval ile dip köklerin uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82 nci maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağı, suça sürüklenen çocukların savunmaları, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların atılı suçu işledikleri sabit kabul edilip haklarında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca 50/1. maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Ele geçen suça konu kaçak orman emvalinin müsaderesi hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca 50/1. maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Ele geçen suça konu kaçak orman emvalinin müsaderesi hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9974, Karar No: 2023/8345, Tarih: 19.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9974 E.  ,  2023/8345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/248 E., 2023/21 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunması üzerine verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde Mayıs 2015-Mayıs 2016 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; açılan davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu, davacının kendisine ait iş yerine bir iki gün hamaliye olarak çalıştığını, başkaca çalışmasının bulunmadığını, haksız ve kötü niyetli davanın reddini savunmuştur.

Fer'i Müdahil vekili; davacının 01.05.2015-27.07.2015 tarihleri arasında... Demir Sanayi ve Konstrüksiyon İmalatı Ticaret isimli işyerinde çalıştığını, 11.08.2017 tarihinde ise farklı bir işyerinde çalışmaya başladığını, talep edilen dönemde davacının davalıya ait işyerinde çalışmasının olmadığını, çalışmasının gerçek olduğu hizmet akdine dayalı olduğu hususunun araştırılması gerektiğini, tanık dinletilmesine muvafakatlerinin olmadığını, yasal dayanaktan yoksun davanın reddini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.05.2019 tarih, E.2016/274, K.2019/307 sayılı kararıyla; "Davanın kabulü ile davacının, davalıya ait ...... adresinde bulunan işyerinde, 31.05.2015 ve 01.05.2016 tarihleri arasında, hizmet akdine dayalı olarak aralıksız çalıştığının tespitine karar verilmiştir." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin hükmüne karşı davalı ..., İlk Derece Mahkemesince usul ve yasaya aykırı karar verildiği, davacının hiç bir alacağı olmadığı gerekçeleri ile yasal süresi içinde istinaf yoluna başvurmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin hükmüne karşı fer'i müdahil SGK vekili, eksik inceleme ve araştırma ile hatalı karar verildiği gerekçeleri ile yasal süresi içinde istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç