muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3119, Karar No: 2013/6138, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3119 E.  ,  2013/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın, taşınmaz içerisinde bulunan çakma kuyudan sulandığı, sulu tarım arazisi kabul edildiği belirtilmiş olup, bilirkişi raporunca münavebeye alınan ürünlerden buğdayın sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre, nohutun ise taşınmazda sulama suyu kullanılmadığından taban arazi üretim giderleri esas alınarak taşınmazın değerinin tespit edildiği anlaşılmıştır. Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan nohut ürününün de sulu şartlarda değerlendirme tarihi (2012 yılı) itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip, değerlendirme yapılması gerekirken, nohut ürünü yönünden taşınmazda sulama suyu kullanılmadığından taban arazi üretim giderleri esas alınarak bedelin tespit edilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın üzerindeki mevcut şerhler ile birlikte idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu durumda nohut ürününün de sulu şartlarda değerlendirme tarihi (2012 yılı) itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14498, Karar No: 2018/4837, Tarih: 04.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/14498 E.  ,  2018/4837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl ve birleşen dosya davacısı...A.Ş. vek. Av. ... ve asıl dosya davalısı ....ile birleşen dava dosyasında davalılar 1-Doysan .... vek. Av. .... 2-... A.Ş. vek. Av. ..... aralarındaki istirdat davası hakkında ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 17/12/2015 gün ve 2014/461 E. - 2015/518 K. sayılı hükmün asıl davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ve ... ile daval...... vek. Av. ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava İİK'nın 89/5.md'si uyarınca açılmış istirdat davasıdır.

Mahkemece davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm davacı vekilince temyiz edilerek Dairemizin 25/06/2014 gün ve 2013/15382 E.- 2014/11745 K. sayılı ilamıyla dava dilekçesi içeriğinden ve dosya kapsamından davanın İİK'nın 89/5. maddesi hükmüne dayanılarak açıldığının açıkça anlaşıldığı bu durumda mahkemece belirtilen yasa hükmü çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak deliller hep birlikte değerlendirilip uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken davanın nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, somut olayda uygulanma yeri bulunmayan İİK'nın 72/7. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden bahisle bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalı alacaklının daha önce borçlular aleyhinde yaptığı icra takiplerinde de davacıya haciz ihbarnameleri gönderildiğini ve davacının bu ihbarnamelere itiraz ettiğini, davalı alacaklının bu dosyalarda şirket merkezinin bulunduğu adrese tebligatlar yaptığı halde huzurdaki davada davacının fabrika adresine tebligat göndererek, haciz ihbarnamelerine itiraz edilmesinin önlendiği, davacının bu surette borcu olmayan bir parayı icra dairesine ödemek zorunda kaldığı gerekçeleriyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl davada davalı... Tekstil San.İç ve Dış. Tic.A.Ş vekilince temyiz edilmiştir.

İİK'nın 194.md'si '' Acele haller müstesna olmak üzere müflisin davacı ve davalı olduğu hukuk davaları durur ve ancak alacaklıların ikinci toplanmasından on gün sonra devam olunabilir. Bu hüküm şeref ve haysiyete tecavüzden, vücut üzerinde ika olunan zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvali şahsiye veya nafaka işlerine müteallik ihtilaflara, rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takiplerle ilgili olarak açılmış olan hukuk davalarına tatbik olunmaz. Dava durduğu müddetçe zamanaşımı ve hakkı düşüren müddetler işlemez.'' şeklindedir. Davalılardan Doysan ... Ürünleri San.ve Tic.A.Ş ile Doysan İç ve Dış Tic.AŞ dava devam ederken iflas ettikleri halde mahkemece yukarıda yazılı emredici hukuk kuralına riayet etmediği ve 2.alacaklılar toplantısının bitmesini beklemeden yargılamaya devam ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Kamu düzenine aykırılık nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı... Tekstil San.İç ve Dış. Tic.A.Ş yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden asıl dosya davalısına iadesine, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/719, Karar No: 2008/7035, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/719 E.  ,  2008/7035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı şirketin keşideci, davacı ...’ın lehdarı olduğu davacılar ..., ... ve ...’ ın ciroları ile davalı ....’e geçen 21.04.2004 tanzim, 09.12.2004 vadeli bononun teminat olarak verildiği, gerçek borcu yansıtmadığı lehdar ... ile cirantalar .... ve ....’nin sağır ve dilsiz olduğu, Noterlik Kanunun 73. maddesine göre ciro imzalarının iki tanığın imzasını içermediği iddiası ile açılan menfi tespit davasıdır.

Davalı vekili, müvekkilinin ciro yolu ile hamil olduğunu, son ciranta ...’ ın sağır ve dilsiz olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu ehliyetsiz oldukları ileri sürülen ..., ... ve ...’ ın okuma yazma bildiği, marangozluk mesleği ile uğraştığı alınan sağlık kurulu raporunda da vesayet altına alınmalarını gerektirir bir durum olmadığının anlaşıldığını, son ciranta ile ilgili ehliyetsizlik iddiasının mevcut olmadığını, davacıların iddiasını yazılı delille kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekili, dava dilekçesinde “vs. yasal deliller” diyerek yemin deliline de dayanmıştır. Yemin iddiasını ispat edemeyen tarafın en son başvuracağı usule ilişkin ispat yolu olup, davacılara yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözden kaçırılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/836, Karar No: 2012/3812, Tarih: 10.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/836 E.  ,  2012/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Cumhuriyet Savcısının yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, 01.06.2011 havale tarihli dilekçe ile sanıklar aleyhine yapmayı düşündüğü temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi sanıklar müdafiilerinin istemi ile sınırlı olarak yapılmıştır.

B) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden; mağdur ... ile sanıklar ... ve ... arasında çıkan tartışmada, mağdurun sanıklara küfür ederek, sanık ...'i darp ettiği ve aynı gün meydana gelen kavga sırasında mağdur ve sanıkların ellerinde bıçaklarla saldırdıkları, ilk önce hangi tarafın bıçak çektiğinin tespit edilemediği, mağdurun her iki sanığı bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, sanıkların da birlikte hareket ederek mağduru öldürmeye teşebbüs ettikleri anlaşılmakla mağdur ...'dan kaynaklanan kardeş olan sanıklara yönelik haksız fiil oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirilmesini öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında makul oranda indirim yapılarak ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde 2/3 oranında indirimle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

C) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama, sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, öldürmeye teşebbüs suçunda tahrike tüm suçlarda takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin usule, sübuta, suç niteliğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanıklar ... ve ... hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanığa yüklenen suçların öngörülen cezasının üst sınırına göre, 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde belirlenen 5 yıllık zamanaşımı süresinin, savunmasının alındığı 03.03.2005 tarihinden hüküm tarihi olan 16.02.2011 tarihine kadar dolduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesince tanınan yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve CMK.nun 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak 10.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5436, Karar No: 2017/2106, Tarih: 20.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5436 E.  ,  2017/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 21/06/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile ... ilçesi, ... mahallesi 1180 parsel sayılı taşınmazın, ... tarafından açılan dava sonucunda, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 5.4.2012 gün ve 2012/183-436 sayılı kararı ile kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptaline karar verildiğini, Türk Medeni Kanunun 1007. maddesinde, tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan devletin sorumlu olduğunun düzenlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000.-TL'nin tapu iptaline dair hükmün kesinleştiği 22/06/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, daha sonra 16/05/2014 tarihinde harçlandırdığı dilekçesiyle, dava değerini 424.084,37.-TL olarak ıslah etmiş yine hükmün kesinleştiği tarihinden itibaren yasal faiz talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 424.084,37.-TL tazminatın 10.000.-TL kısmı için dava tarihinden itibaren; ıslah dilekçesi ile arttırılan bakıye kısmı için ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, dava tarihi itibarıyla emsal satış yöntemine göre hesaplanan değeri dikkate alınmak suretiyle karar verilmiştir.

Kural olarak; 6098 sayılı Borçlar Kanununun 49. ve devamı maddesinde düzenlenen haksız fiilden kaynaklanan tazmini sorumluluk, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte doğar ve zamanaşımı süresi başlar. 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesinde düzenlenen objektif (kusursuz) sorumluluk halinin varlığının kabulünde; tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararların karşılanması amacını güden Devletin tazmini sorumluğu ise; mülkiyetin sona ermesi veya mülkten yararlanma hakkına açık ve kesin müdahalenin gerçekleştiği; somut olayda, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali kararının kesinleştiği ve TMK'nın 705. maddesi uyarınca mülkiyet hakkının kaybedildiği tarihte başlar. Bu durumda, taşınmazın makul ve gerçek değerinin saptanmasında dava tarihi değil, mülkiyet hakkına müdahalenin gerçekleştiği ve zararın doğduğu tarih esas alınmalıdır.

Tazminat miktarı belirlenirken öncelikli konu, tapusu iptal edilen taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla niteliğinin tespiti olup, arazi niteliğindeki taşınmaz; başka deyişle tarım alanlarında net gelir esas alınarak, arsa niteliğindeki taşınmazlar için ise emsal karşılaştırması yapılarak değer belirlenmelidir.

Çekişmeli taşınmazın iptal edilen tapu kaydında cinsi arsa olarak belirtilmiş olup, belediye başkanlığından gönderilen yazıda, çekişmeli taşınmazın imar planında kısmi yapılaşmaya uygun, sahil şeridi kapsamında olduğu ve belediye hizmetlerinden faydalandığı bildirilmiştir.

Tapu kaydında arsa niteliğinde olan taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle mahkemece, hükmen tapu kaydı iptal edildiğine göre; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinde ve Kanunun ilgili yönetmeliğinde belirtilen yönteme göre ve ayrıca 11/03/1983 tarih, 1983/6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 17/04/1998 tarih ve 1996/3 E. - 1998/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararındaki ölçütler çerçevesinde; kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması olgusunun taşınmazın değerine olan olumlu ya da olumsuz etkileri, taşınmazın arsa niteliği dışında, bu hukuki niteliği yönünden de ayrıca tartışılmalıdır.

Bu nedenle, mahkemece değerlendirme tarihi olarak tapu iptali ve tescil kararının kesinleştiği tarih emsal alınarak taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın ve daha önceki tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal araştırılması ve bunların kayıtlarının celbi yoluna gidilmesi ve fen elemanı ile inşaat, ziraat ve mülk bilirkişiden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile taşınmaz başında yeniden keşif ve inceleme yapılarak kamulaştırma davalarına benzer yöntemle bilirkişilerden rapor alınması, değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğünden; Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre eksik veya üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, tapu iptali ve tescil kararının kesinleştiği tarih yerine dava tarihine göre değer biçen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi, doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/03/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22111, Karar No: 2013/18623, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22111 E.  ,  2013/18623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve

Özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nın diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17/05/2001 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen