muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4665, Karar No: 2016/5912, Tarih: 09.03.2016

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.

İş Kanunu’nun 25’inci maddesinin II’nci bendinin (d) fıkrasına göre, işçinin işverene veya ailesine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene veya aile üyelerinden birine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. Böyle durumlarda işçi, anayasanın 25 ve 26’ncı maddesi ile güvence altına alınmış düşünceyi açıklama özgürlüğüne dayanamaz. Buna karşılık işçinin bu ağırlıkta olmayan işveren aleyhine sarfettiği sözler çalışma düzenini bozacak nitelikte ise geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Sadece işverene karşı değil, işveren temsilcisine karşı yöneltilen ve haklı feshi gerektirecek ağırlıkta olmayan aleyhe sözler geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Bunun gibi, işçinin, işveren veya aile üyelerinden olmamakla birlikte, işverenin yakını olan veya işverenin yakın ilişkide bulunduğu veya başka bir işte ortağı olan kişilere hakaret ve sövgüde bulunması, bu kişilere asılsız bildirim ve isnatlar yapması özellikle işverenin şahsının önemli olduğu küçük işletmeler bakımından bu durum iş sözleşmesinin feshi için geçerli neden oluşturacaktır. İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması 25/II, d hükmü uyarınca haklı fesih nedeni sayılmıştır. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedenidir.

Somut olayda davacı elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davalı işverenin devamlı kendisine hakaret etmesi nedeniyle haklı olarak iş sözleşmesini 19/04/2012 tarihli ihtarname ile feshettiğini iddia etmiş, davalı, sürekli işe geç gelmesi nedeniyle uyarılması üzerine 17/04/2012 tarihinden sonra işe gelmediğini, devamsızlık nedeniyle iş sözleşmesine son verildiğini savunmuştur. Dinlenen davacı tanıkları davalı işverenin işçilere karşı sürekli hakaret ettiğini beyan etmiş somut bir olay bildirmemişlerdi. Dinlenen davacı tanıkları ise hakaret olayına şahit olmadıklarını, davacıya geç kalması nedeniyle şirket yetkilisinin sitem ettiğini beyan etmişlerdir.

Davacının davalı işveren hakkında şikayet nedeniyle görülen .... . Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1972 E. 2013/1053 K. dosyasında dinlenen tanık ...’in “Ben bir dönem sanığın işyerinde çalıştım alt katta bulunduğum bir sırada üst kattan katılan ile sanık arasındaki tartışmayı net olarak duydum sanığın ana avrat sinkaflı küfürler ettiğini duydum aralarında ne geçtiğini bilmiyorum ben olayın gün ve saatini tam olarak hatırlamıyorum ancak bu olaydan sonra katılanın işten ayrıldığını bir daha işyerine gelmediğini düşünüyorum.” şeklinde beyanda bulunduğu, anılan ceza dosyasında davalı hakkında hakaret suçu sabit olmadığından beraatına karar verildiği ve dosyanın kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dosya kapsamında dinlenilen soyut tanık beyanlarıyla, .... . Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1972 E. 2013/1053 K. dosyasında verilen kararın kesinleşmesi beklenilmeden bu dosya kapsamında dinlenilen tanık soyut tanık beyanlarıyla kıdem ve ihbar tazminatı hakkında karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Davacı dava dilekçesinde fazla çalışma ve hafta tatili alacağının yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

4857 sayılı Yasanın 34.maddesinde gününde ödenmeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanacağı bildirilmiştir. Fazla çalışma ve hafta tatili ücreti de ücret kapsamında olup uygulanacak faiz en yüksek banka mevduat faizidir. Zaman zaman yasal faizin en yüksek banka mevduat faiz oranının üzerine çıktığı bir gerçektir. Bu durum gözetilerek ve HMK 26. maddesi gereğince talep de dikkate alınarak fazla çalışma ve hafta tatili alacağına en yüksek banka mevduat faiz oranını geçmemek kaydı ile yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken mahkemece talep de aşılarak doğrudan mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25392, Karar No: 2012/19582, Tarih: 15.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25392 E.  ,  2012/19582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Suça konu faturalardan sonuncusunun 23.12.2005 tarihli olup bu faturalar en son gelir vergisinde kullanıldıkları cihetle; gerekçeli karar başlığında yazılı suç tarihinin 16.03.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12332, Karar No: 2012/1118, Tarih: 31.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12332 E.  ,  2012/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Bayar vd. aleyhine 15/05/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı şirket, davalı ... Bayar, davacılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava trafik kazasında yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı huku­kuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edimemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun ama­cına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, yaralanma dereceleri ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; davacıların tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11149, Karar No: 2010/13505, Tarih: 26.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/11149 E.  ,  2010/13505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/146688

MAHKEMESİ : Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2007

NUMARASI : 2007/345

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

09.06.2004 tarihinde yapılan kontrolde cam ile gövde arası açık olduğundan sökülerek kontrole gönderilen sayacın kontrolü sonucu düzenlenen 15.06.2004 tarihli sayaç inceleme ve tespit raporunda, kapak alt kısımdan cam ile çerçeve arası genişletilerek sayaca müdahale edilebilir duruma getirildiği ve camın çatlak olduğunun belirtilmesi, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında, suça konu evi 01 mart 2004 tarihinde kiraladığını, kendisinden önceki kiracı müdahale etmiş ise bilemeyeceğini, kovuşturma aşamasındaki 03.10.2006 tarihli celsedeki savunmasında ise, eve yaklaşık 2 yıl önce taşındığını ve 1 yıl oturup çıktığını beyan ederek suçu kabul etmemesi, katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 07.03.2005 tarihli tutanakta ise, sanığın suça konu evde 01.03.2004 ile 10.09.2004 tarihleri arasında ikamet ettiğinin belirtilmesi karşısında; zabıta aracılığıyla araştırılarak ve suça konu evin sahibi dinlenerek sanığın suça konu evde hangi tarihler arasında oturduğu tespit edilip, katılan kurumdan suç tarihinden ileriye doğru bir yıllık dönemi kapsayan tüketimleri gösteren föyler getirtilip suça konu evdeki suç tarihindeki kurulu güç tespit edilip, ihtilaflı dönemdeki tüketimin kurulu güce normal olup olmadığı belirlenerek ve suç tarihinden geriye ve ileriye doğru sanığın ikamet ettiği dönemlerdeki tüketim miktarları karşılaştırılarak, suç tarihinden sonra enerji tüketiminde bariz bir artma olup olmadığı tespit edilip, bariz bir artma var ise, bunun nedeni sanıktan açıklattırılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu araştırmalar yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3430, Karar No: 2015/8515, Tarih: 11.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3430 E.  ,  2015/8515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacı ...'ın sevk ve idaresindeki aracın hemzemin geçide geldiğinde yük treni ile çarpışması sonucu oluşan kazada beş kişinin öldüğünü ve kendisinin de yaralandığını, kazanın trafik levhası ve sinyalizasyon sistemi ve bariyerin olmaması ve görüş mesafesini engelleyen çalılar nedeni ile meydane geldiğini, davacılar tarafından ... aleyhine açılan dava ile bu davanın birleştirilmesi gerektiğini belirterek, hizmet kusuru nedeni ile 5.000,00 TL maddi, diğer kişilerin açtığı rücu davasındaki maddi kayıplarından ötürü 50.000,00 TL, tutuklu kalınan süredeki işgücü kaybı nedeni ile 20.000,00 TL maddi zarar ile 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi talep edilir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargı yolu nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 11/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6840, Karar No: 2016/3703, Tarih: 05.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/6840 E.  ,  2016/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliye ve eski hale getirme istemlerine ilişkindir. Mahkemece taşınmaz dava sırasında tahliye edildiğinden tahliye hususunda karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 5.000 TL eski hale getirme bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin .... Sok. No: ....'de bulunan apartmanın A,B,C nolu bağımsız bölümlerinin maliki olduğunu, bu bağımsız bölümlerde önceki kiracısı olan .....adlı şirketin tahliyesi ile 30.09.2009 tarihinde anahtarı teslim aldığını, sonrasında davalı ile aralarında 05.10.2009 tarihli 3 yıllık kira sözleşmesi imzalandığını, davalının taşınmazda birden fazla ticari isim altında farklı işletmeler çalıştırdığını ve taşınmazda sonradan fark edilen tadilatlar yaptığını, 28.12.2012 tarihinde .....Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/184 D.iş sayılı dosyasında projeye aykırılıkların tespit edildiğini, davalının taşınmazı kullanırken davacıdan izin almaksızın mimari projeye aykırı tadilatlar yaptığını, davalı-kiracıya 26.02.2013 tarihli ihtarname gönderilerek projeye uygun hale getirilmesinin ihtar edildiğini, ihtarların cevapsız bırakıldığını belirtilerek, akde aykırılık nedeniyle kirlananın tahliyesi ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak, 5.000 TL maddi tazminatın tahsilini istemiştir. Davalı vekili kiralananı eski kiracının bıraktığı haliyle kiraladıklarını, akde aykırı tadilatları müvekkilinin yapmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece taşınmaz dava sırasında tahliye edildiğinden tahliye hususunda karar verilmesine yer olmadığına, akde aykırı tadilatlardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 5.000 TL eski hale getirme bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 316.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Olayımıza gelince; Davacı, davalı kiracının tasdikli mimari projeye ve imara aykırı olarak 3 bağımsız bölümden oluşan kiralananın ara duvarları yıkılarak birleştirildiği, ilave duvar ve yapılar yapıldığı gerekçesiyle tahliye isteminde bulunmuş, davalı kiracı ise kiralanan yeri kiralama anındaki şekli ile, kendisine nasıl teslim edildi ise o şekilde kullandığını, kendisinin hiçbir eklenti ve imalat yapmadığını savunmuştur. Bu durumda dava konusu kiralananın kiralama anında ne durumda olduğunun, akde aykırılık olarak ileri sürülen tadilat ve değişikliklerin kiracıya teslim anında var olup olmadığının tespiti önem kazanmaktadır. Taraflar arasında uyuşmalık konusu olmayan 05.10.2009 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesinde kiralananın içkili eğlence yeri olarak kiralandığı, sözleşmenin 8. maddesinde kiracının yazılı izin almadan tadilat yapamayacağı, yapmış olduğu faydalı yapıları taşınmaza zarar vermeden götürebileceği, sökülüp götürülemeyenler için kiracının tazminat talep edemeyeceği ve kiraya verenin kiralananı ilk haliyle teslimini talep etme hakkının saklı olduğu düzenlenmiştir.

Akde aykırı tadilatların yapıldığını ispat yükü davacı kiraya verene aittir. Davacı delilllerinde tapu kaydı, sözleşmeler, önceki kiracıya ait teslim tutanağı, ihtarnameler, tespit raporu ve tanık deliline dayanmış, davalı taraf önceki kiracı ve kendisine ait işyeri ruhsatları, yapı kullanım izni, devir, sözleşme ve tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece 14.05.2014 tarihli ara kararı ile davacının bildirdiği 7 tanıktan ..., ..... ve ...'ın dinlenmesine, diğer tanıkların sözleşme ve tadilatlarla ilgisi olmadığından dinlenme talebinin redddine karar verilmiş, davacı tanıklarından ... dinlenmiş, diğer ikisi yönünden davacı vekili 10.09.2014 tarihli celsede dinlenmesinden vazgeçmiştir. Davalı 2 tanık bildirmiş, davalı tanıklarından ......na ve ...' e tebligat yapılamamış, tanık ... yönünden Mahkemece 10.09.2014 tarihli celsede dinlenmesi mahkeme takdirine bırakılması nedeniyle tanığın dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verilmiş, diğer tanık yönünden bir karar verilmemiştir. Bu nedenle mahkemece taşınmazın ilk kiralama ve kiracıya teslim sırasındaki durumunun, akde aykırılık teşkil ettiği iddia edilen imalat ve tadilatların var olup olmadığı, davacı tanığı olan iç mimar ... duruşmada davalı kiracı adına tadilatlar yaptığını belirtmekle taşınmazda yapılan tadilatlar yönünden tadilat projesi olup olmadığının araştırılması, tarafların tüm delilleri toplanarak tespit edilip hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2434, Karar No: 2020/4324, Tarih: 21.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2434 E.  ,  2020/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.11.2016 tarih ve 2011/546 E. - 2016/574 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.07.2018 tarih ve 2017/3778 E- 2018/1638 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların 2006 yılından bu yana davalı banka ile çalıştığını, davacının kendi talimatı olmadığı halde ve hesaplarında nakit para bulunmasına rağmen davalı bankanın davacı şirkete krediler kullandırdığını, kullanılan kredilerde sahte havale talimat ve nakit çekim ile 3. kişilere bu kredilerden ödeme yapıldığının tespit edildiğini, davacının bu talimatlarda imzası bulunmadığını, bu talimatların davacıyı zarara uğrattığı, davanın bu işlemlerle hesaplarının boşaltıldığını düşündüğünü, bu nedenlerle davacıların davalı bankadan 03.02.2010 tarih ve 680.000,00 TL meblağlı krediden başka kredi kullanmadığının tespiti ile İstanbul 10. İcra Müdürlüğü 2011/2022 sayılı dosyasında 215.479,36 TL borçlu olmadığının tespitine ve davacıların hesaplarından faiz, BSMV ve sair haksız kesilen 100.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile iadesine, davacı hesaplarından haksız çekilen nakit ve havaleler nedeniyle 84.520,64 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı borçlular ile davalı banka arasında imzalanan 02.01.2008, 27.10.2009, ve 02.02.2010 tarihli genel kredi sözleşmelerine istinaden kullandırılan kredilerin vadelerinde ödenmemesi üzerine 15.03.2011 tarihli ve 06.05.2011 tarihli ihtarnameler ile hesapların kat edilerek alacağın muaccel hale geldiğini, davacılar hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatıldığını, davacıların taşınmazların satışından bir gün önce bankaya müracaat ederek alacağın tasfiyesine yönelik bir protokol imzaladıklarını, davacıların protokolde banka alacağının 880.000,00 TL olduğunu kabul edip davalı bankayı ibra ettiklerini kabul ettiklerini, davalı banka ile dava dışı 3. şahıs tarafından protokol hükümleri yerine getirilmesine rağmen davacıların edimlerini yerine getirmemeleri nedeniyle banka alacağının tasfiye edilmediğini, davacıların dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı tarafça kullandırılan bir kısım kredilerden kim olduğu bilinmeyen şahıslarca gönderilen faks talimatlarına istinaden kredi kullandırıldığını ve bu kredilerden şirkete ait imzaların bulunmadığı iddia edilmişse de, söz konusu kullanılan kredilerin banka kayıtlarına göre davacı şirket hesaplarına aktarıldığı ve buradan davacı şirket yetkililerinin işlemleri ile başka bazı hesaplara aktarıldığı, bir kısmının bizzat hesap sahibi şirket yetkilisi tarafından çekildiği, bir kısmının yine davacı şirket yetkilisinin eşi olan ve aynı zamanda davacı şirketin muhasebe müdürü olan ...tarafından çekildiği ya da havale edildiği, davacı şirket ile davalı banka arasında yapılan kredi sözleşmeleri uyarınca 19.12.2006 tarihinden 07.09.2010 tarihleri arasında yaklaşık 4 yıl süre ile ilgili hesaplardan işlem yapıldığı, işlemlerin pek çoğunun bizzat davacı şirket yetkilisi ve yine şirket müdürü olup aynı zamanda şirket yetkilisinin eşi olan ...tarafından yapıldığı, taraflar arasında akdedilen bankacılık sözleşmeleri uyarınca davacı tarafça gönderilen faksa ilişkin taleplerle işlem yapılabileceğinin düzenlendiği ve üçer aylık sürelerle hesap ekstresinin davacıya tebliğ edildiği, yine davacı banka tarafından başlatılan icra takibi sonrası taraflar arasında düzenlenen protokol hükümleri dikkate alındığında, davacının, şirketine kullandırılan kredileri bildiği, 4 yıllık süre içerisinde bizzat şirket yetkilisi Mehmet Mihdi Ensari ve şirket yetkilisinin eşi olan ve aynı zamanda şirket müdürü olan ...tarafından işlemlerin yapıldığı, davacı şirket ve davacı şahıs ile banka arasında düzenlenen protokol göz önüne alındığında, yapılan işlemlerin davacının bilgisi ve onayı dahilinde olduğu, mahkemece hesaplatılan bilirkişi raporuna göre davalı bankanın icra takibinde talep ettiği miktardan daha fazla alacaklı olduğu, bu hususun akdedilen protokolle de sabit olduğu, yine davacı tarafça banka yetkilileri hakkında şikayetçi olmuş ise de, işlemleri gerçekleştiren eşi ve şirketin diğer çalışanları hakkında herhangi bir suç duyurusunda da bulunmadığı, dolayısıyla da bu yapılan şikayetin de borçtan kurtulmaya yönelik bir şikayet olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili istinafa başvurmuştur.