muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9137, Karar No: 2019/109, Tarih: 15.01.2019

Mahkemece, mirasbırakanın hukuki işlem ehliyetini haiz olduğunun ... Kurumu raporuyla anlaşıldığı, ancak temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1938 doğumlu mirasbırakan Rahime ...’nin 08.06.2011 tarihinde ölümü üzerine davacı kızı Nimet, davalı kızı Gülseren ile dava dışı kızları Nuray ve Nezaket’in mirasçı kaldıkları, davacı ile diğer mirasçıların anne bir baba ayrı kardeş oldukları, dava konusu 1118 ada (yeni 2587 ada) 93 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 no’lu bağımsız bölümün tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken 21.08.2007 tarihinde bizzat satış yolu ile davalı kızı Gülseren’e temlik ettiği, mirasbırakanın 04.01.2005 tarihli vekaletname ile dava konusu 2 no’lu bağımsız bölümün davalı ...’e satışı konusunda davalı ...’i yetkili kıldığı ancak davaya konu satış işleminin bizzat mirasbırakan tarafından gerçekleştirildiği, ... Kurumu 4. İhtisas Kurulu’nun 23.06.2014 tarihli raporuna göre, mirasbırakanın 2007 yılı itibariyle fiil ehliyetini haiz olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, dinlenen davacı tanıklarının dava konusu işlemle ilgili bilgileri olmadığı gibi salt bedeller arasındaki oransızlığın muris muvazaasının kanıtı olamayacağı da açıktır. Bu durumda davacının iddiasını ispatladığından söz etmek mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Diğer yandan, davalılardan ...’ın davaya konu işlemde yer almadığı, mirasbırakanın verdiği vekaletnamenin adı geçen davalı tarafından kullanılmadığı gözetilerek bu davalı yönünden sıfat yokluğu nedeniyle davanın reddi gerekirken davalı ... hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmadığı gibi adı geçen davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulması da isabetli olmamıştır.

Kabule göre ise, dava konusu taşınmazda kat mülkiyeti tesisi yoluyla oluşan 2 no’lu bağımsız bölüm üzerinden hüküm kurulması gerekirken, arsa payı üzerinden iptal tescile karar verilmesi de doğru değildir. Davalılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14142, Karar No: 2011/39796, Tarih: 20.09.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/14142 E.  ,  2011/39796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I. Katılan vekilinin temyiz isteğinin incelenmesinde;

Tebligat Kanununun 11.maddesi ile Tebligat Tüzüğünün 15.maddesine göre vekil birden çoksa tebliğin bunlardan birine yapılmasının yeterli olması ve katılan vekili Avukat ...'a yokluklarında verilen hükmün 06.11.2006 tarihinde tebliğ edilmiş olması karşısında, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan katılan vekilinin bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun REDDİNE,

II. Sanık savunmanının temyiz isteğinin incelenmesine gelince;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 20/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/45546, Karar No: 2013/4762, Tarih: 11.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45546 E.  ,  2013/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkete ait iş yerinde 5 yıl süreli iş sözleşmesi ile doktor olarak 05.05.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, 30.11.2006 tarihinde ise davalı şirketin İnegöl'deki şubeyi kapatacağını bildirerek iş sözleşmesini feshettiğini iddia ederek aralarındaki iş sözleşmesi uyarınca kararlaştırılan cezai şart alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, cezai şart talep koşulunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı iş yerinde sorumlu hekim ve diyaliz doktoru olarak çalıştığı, belirli süreli iş sözleşmesinin kabulü için işçinin niteliğinin değil, işin niteliğinin önem arzettiği, yapılan işin sürekli bir iş olması gözetildiğinde taraflar arasındaki 01.05.2006 tarihli sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi olarak kabulünün mümkün olmadığı, taraflar arasındaki sözleşmenin belirsiz süreli iş sözleşmesi olarak değerlendirilmesi gerektiği, belirli süreli iş sözleşmesi için uygulama alanı bulan cezai şart koşulunun geçerli sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-İş sözleşmesinde kararlaştırılan cezai şartın koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Cezai şart öğretide, mevcut borcun ifa edilmemesi veya eksik ifası halinde ödenmesi gereken mali değeri haiz ayrı bir edim olarak tanımlanmıştır (Tunçomağ, Kenan: Türk Hukukunda Cezai Şart, ... 1963).

Gerek belirli gerekse belirsiz iş sözleşmelerinde, cezai şart içeren hükümler, karşılıklılık prensibinin bulunması halinde kural olarak geçerlidir. Ancak, sözleşmenin süresinden önce feshi koşuluna bağlı cezai şartın geçerli olabilmesi için, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olması zorunludur. Asgari süreli iş sözleşmelerine de aynı şekilde hükümler konulması mümkündür.

Daire, 12.03.2012 gün, 2009/48252 E. 2012/8025 K. Sayılı kararı ile hekim ile yapılan sözleşmenin belirsiz süreli olması gerektiğini kabul ederek asgari çalışma süresine bağlı cezai şartın geçerliliğini benimsemiştir.

Sözleşmenin belirli süreli olma koşullarını haiz olması başka bir şey, süreye bağlanması başka bir şeydir.

Daire, 12.03.2012 gün, 2009/48252 E. 2012/8025 K. Sayılı kararı ile hekim ile yapılan sözleşmenin belirsiz süreli olması gerektiğini kabul ederek asgari çalışma süresine bağlı cezai şartın geçerliliğini benimsemiştir.

Sözleşmenin belirli süreli olma koşullarını haiz olması başka bir şey, süreye bağlanması başka bir şeydir.

Somut olayda, taraflar arasındaki sözleşmede "...sözleşme 01.05.2006 tarihinden itibaren geçerli ve mer'idir ve süresi 5 yıldır. Taraflardan herhangi birinin 90 gün önceden yazılı bir bildirimle yenilenmeme iradesini ortaya koymaması durumunda iş bu sözleşme yukarıda belirlenen sürenin sonunda kendiliğinden bir yıllık sürelerle uzar.." ibaresine yer verildiği görülmekle tarafların gerçek iradesinin asgari süreli sözleşme yapmak olduğu anlaşıldığından taraflar arasındaki bu sözleşme asgari süreli iş sözleşmesidir.

Taraflar arasında imzalanan 01.05.2006 tarihli sözleşmenin cezai şarta ilişkin 5 numaralı maddesi işverenin sözleşmenin herhangi bir hükmünü ihlali halinde hükmedilmesi gereken bir cezai şart olup, iş yerinin kapatılarak iş sözleşmesinin haksız sonaerdirilmesi de sözleşmenin ihlali niteliğinde olduğundan belirlenecek cezai şarttan Borçlar Kanunu 161/son maddesi uyarınca makul bir indirim yapılarak karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3914, Karar No: 2011/5995, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3914 E.  ,  2011/5995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, zina ve resmî nikah olmadan dini nikah kıydırmak suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; sanık hakkında açılan ve 4616 sayılı Kanunun 1. maddesinin 4/2. bendi hükmü ile kesin hükme bağlanması ertelenen davanın, sanığın dava zamanaşımı süresi içerisinde yeni suç işlemediği anlaşılmakla 4616 sayılı Kanunun 1. maddesinin 4/2 bendi gereğince ortadan kaldırılmasına dair Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.01.2007 gün ve 2006/508 Esas, 2007/52 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mahkemenin 15.04.2000 tarih ve 1996/545 Esas, 2000/307 Karar sayılı hükmü ile reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, zina ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz edilmeksizin kesinleştiği, mahkemenin bu suçlar hakkında verdiği 09.01.2007 tarihli 2006/508 Esas ve 2007/52 Karar sayılı hükümlerin yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, incelemenin sanık hakkında resmî nikah olmadan dini nikah kıydırmak suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında açılan ve 4616 sayılı Kanunun 1. maddesinin 4/2. bendi hükmü ile kesin hükme bağlanması ile ertelenen davanın sanığın dava zamanaşımı süresi içerisinde yeni suç işlemediği anlaşıldığından bahisle 4616 sayılı Kanunun 1. maddesinin 4/2. bendi gereğince ortadan kaldırılmasına dair usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1290, Karar No: 2015/30904, Tarih: 10.04.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/1290 E.  ,  2015/30904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/32085

Mahkeme : AĞRI Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 25.11.2014 – 2012/225 esas ve 2014/197 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Doğubayazıt'tan hareket ederek İstanbul'a gitmekte olan otobüsün Ağrı'da kolluk görevlileri tarafından durdurulduğu, yolcu olarak bulunan sanığın sırt çantasında, Yunanistan üzerinden Almanya'ya götürmeyi düşündüğü suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, gümrük kapısı olan yerlerden uyuşturucu veya uyarıcı madde ihraç etme suçunun icra hareketinin "gümrük memuruna beyan" aşaması ile başlayacağı; somut olayda bu suça teşebbbüsün söz konusu olmadığı gözetilmeden, hükmün gerekçe bölümünde sanığın fiilinin hem teşebbüs aşamasında kalan "uyuşturucu madde ihraç etme" hem de tamamlanmış "uyuşturucu madde nakletme" suçunu oluşturduğunun belirtilmesi, fikri içtima kuralı gereğince tamamlanmış "uyuşturucu madde nakletme" suçundan hüküm kurulmuş olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 24/12/2010 tarihli raporunda, suç konusu maddelerden birinin "tetrahydrocannabinol" etken maddesini ihtiva eden reçine esrar, diğerinin ise "afyon sakızı" olduğunun belirtilmesi karşısında; afyon sakızının "ham afyon" olduğu, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında “ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbî afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır” hükmünün öngörüldüğü; ham afyonun TCK'nın 188. maddesinin 1 ve 3. fıkraları kapsamında “uyuşturucu madde” olmasına rağmen, aynı maddenin 4. fıkrası kapsamına girmediği ve bu konuda ham afyonun içerdiği etken maddenin dikkate alınamayacağı gözetilmeden; sözü edilen raporda suç konusu maddenin “morfin” içerdiğinin belirtilmesine dayanılarak sanığın cezasının TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrası uyarınca artırılması,

2- Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılık ve eksikliğin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve giderilmesi mümkün bulunduğundan;

2- Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılık ve eksikliğin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması,

2- Hüküm fıkrasının (A) bölümünün (3) numaralı paragrafındaki “12 yıl hapis ve 1950 tam gün adli para cezası” ibaresi çıkarılarak yerine “6 yıl 8 ay hapis ve 1083 gün adli para cezası” ibaresinin, aynı bölümün (5) numaralı paragrafındaki “1625 tam gün” ve “32.500 TL” ibareleri çıkarılarak yerlerine “1083 tam gün” ve “21.660 TL” ibarelerinin yazılması,

3- Hüküm fıkrasının (A) bölümünün müsadere ile ilgili (11) numaralı paragrafında yer alan bendine “uyuşturucu maddenin” ibaresinden sonra gelmek üzere, “Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin” ibaresinin eklenmesi

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14534, Karar No: 2017/906, Tarih: 07.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14534 E.  ,  2017/906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yenileme kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

Kadastro Mahkemesince; uyuşmazlığın yenileme kadastrosuna itiraz niteliğinde olup, askı ilan süresi geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince; K.K 41. maddesi gereğince davaya bakmakla sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sinop Sulh Hukuk Mahkemesince ise uyuşmazlığın tapu iptal tescil isteminden kaynaklandığından asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili ... Kadastro Mahkemesine sunduğu dilekçesinde özetle; ... ili, ... köyü, ... mevkiinde bölünmüş yolun yakınında bulunan ... ada ... sayılı parselde müvekkili ...'ya ait olan taşınmazla ile ... 'nın taşınmazlarının yol cephesinin 40 metreye 40 metre olmak üzere ifrazen anlaşmalı olarak ayrıldığını ve tapuların taraflarca alındığını, kadastro müdürlüğünün 2013 yılında yaptığı genel ölçümde ifrazdaki ölçümün aynen uygulandığını, ölçüm sonuçlarının askıda durma süresinin bitmesine yakın ...'nın müvekkiline ait olan parselde fazlalık olduğu iddiası ile itirazda bulunduğunu, kadastro müdürlüğünün bu itirazın sonucunda düzeltme yaptığını, ancak yapılan bu düzeltme neticesinde tarlanın yol cephesinin 40 m² ye 40 metre olan eşitlik dengesinin bozulduğunu, müvekkilinin yol sınırının yaklaşık 37,50 m'ye düştüğünü, ...'ya ait olan tarlanın yol cephesinin müvekkilinden haksız olarak alınarak 42,50 m'ye yükseltildiğini, ...'ya eklenen yerin müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin kadastro müdürlüğüne itirazda bulunduğunu ve yaklaşık 37,50 m'ye inen yolun cephesinin eşit tutularak düzeltmenin 40 m'ye 40 metre olarak eski haliyle yapılmasının istendiğini, ilgili müdürlüğün askı süresinin bitmiş olduğunu ileri sürerek düzeltmenin dava yoluyla yapılmasını talep ettiğini, ... ili, ...Merkez ... köyü ... ada .. sayılı parselde kayıtlı taşınmazın yol cephesinin yaklaşık 37,50 olarak yanlış tespitinin iptali ile, düzeltmenin yol kısmının eşit tutularak ... ile olan alt sınır boyundan verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili yargılama sırasında ise müvekkiline ait taşınmazın sınırında bulunana yolun genişliğinin 22/a öncesinde 40 m iken 22/2-a'dan sonra 37,5 m² olarak ölçüldüğünü bu ölçüm hatasının giderilmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Dosya kapsamından davacının yörede 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan ve 13/12/2013 ilâ 2013/01/2014 arası ilâna çıkartılan yenileme çalışmasına itiraz ederek, taşınmazın yüzölçümünün düzeltilmesini talep ettiği anlaşılmıştır. Kadastro müdürlüğünce KK'nın 41. maddesi uyarınca yapılan bir düzeltme işleminden bahsedilmemektedir. Dava yenileme kadastrosu askı ilan süresi geçtikten sonra 13/03/2015 tarihinde açıldığına göre uyuşmazlığı çözmekle asliye hukuk mahkemesi görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/02/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30746, Karar No: 2018/3188, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30746 E.  ,  2018/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “ tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanununun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı “ yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

-İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

-Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilip, beyanname içeriklerine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği incelenerek delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de,