muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11407, Karar No: 2014/12978, Tarih: 05.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11407 E.  ,  2014/12978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/891-2013/895

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde uygulanan haciz işlemlerine karşı Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi'nde borçlu şirket hakkında görülmekte olan iflasın ertelenmesi davasında verilen 08.02.2013 tarihli ihtiyati tedbir kararına dayanarak yaptığı başvurunun icra müdürlüğünce reddedilmesi üzerine anılan icra müdürlüğü kararının iptali ve hacizlerin kaldırılması isteğiyle şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Borçlu şirketin,istemine dayanak yaptığı Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/12 Esas ve 08.02.2013 tarihli ihtiyati tedbir kararı ile "İflasın ertelenmesi talebi hakkında karar verilinceye kadar... 6183 sayılı Yasaya ilişkin ve hangi sebebe dayanırsa dayansın davacı şirket hakkında yapılan icra takipleri, ihtiyati haciz ve icraen muhafaza tedbirlerinin durdurulmasına..." karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, iflasın ertelenmesi davası kapsamında verilen ihtiyati tedbir kararından sonra alacaklı tarafından borçlu hakkında 16.09.2013 tarihinde genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı ve 25.10.2013 tarihinde borçluya ait üç araç üzerine haciz konulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, takip tarihinden önce verilen tedbir kararı içeriği göz önünde bulundurulduğunda; borçlu aleyhine yeni takip yapılmasını engeller mahiyette herhangi bir hüküm ihtiva etmediği açıktır. Öte yandan; ihtiyati tedbir kapsamına göre; asliye ticaret mahkemesince, borçlu şirket hakkındaki takiplerin durdurulmasına karar verilmiş olup; bu halde, anılan tedbir kararı uyarınca icra takibinin durması gerektiğinden ve dolayısıyla takip işlemlerinden olan haciz aşamasına geçilemeyeceğinden borçlu hakkında haciz işlemi uygulanması mümkün değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27898, Karar No: 2017/5003, Tarih: 29.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27898 E.  ,  2017/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın üzerine atılı “alacaklıları zarara uğratmak kastıyle mevcudu eksiltmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, şikayete konu taşınmazların 16.5.2012 ve 21.6.2012 tarihlerinde devrinin yapılmış olduğu anlaşılmış olup, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen "şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda bir yıllık süre geçtikten sonra 6.9.2013 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında bu eylemlere yönelik şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın savunmasında ve 11.3.2014 tarihli dilekçesinde bildirdiği şikayete konu tasarrufların bir kısmının iptaline ilişkin olarak açılan, Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/247 esas sayılı tasarrufun iptali dosyasına ilişkin kararın kesinleşmesinin beklenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 20004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmemesi,

3-Türk Ceza Kanununda içtima hükümleri bulunmadığı gözetilmeden hapis cezasından çevrilen 3.000 TL adli para cezası ile 5 gün karşılığı olarak verilen 100 TL adli para cezasının toplanarak sanığın neticeten 3.100 TL adli para cezasına hükmedilmesi

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmemesi,

3-Türk Ceza Kanununda içtima hükümleri bulunmadığı gözetilmeden hapis cezasından çevrilen 3.000 TL adli para cezası ile 5 gün karşılığı olarak verilen 100 TL adli para cezasının toplanarak sanığın neticeten 3.100 TL adli para cezasına hükmedilmesi

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1628, Karar No: 2007/3408, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1628 E.  ,  2007/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Dosyada dava konusu 125 ada 12 parselin kadastro tutanağı bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanağın dosyada bulunması zorunlu bulunduğundan 125 ada 12 parselin kadastro tutanağının bulunduğu yerden getirtilerek dosyasına konulması,

2-Hükmün davacılar vekili Av....’a,bir kısım davalılar vekili Av....’na ve birleştirilen dosyalarda davacı ... ... ve arkadaşlarının vekili Av.... ....., davacı .......... ... vekili Av.... ile tespit maliki ... ... mirasçılarının vekili Av....’e tebliğine dair her hangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Hükmün adı geçen vekillere Tebligat Yasası’na uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

3-Hükmün davanın taraflarından ..........’a tebliğine dair tebligat belgeleri dosyada bulunmadığından, varsa tebligat belgelerinin dosyaya konulması, tebligat yapılmamış ise hükmün yukarıda adı geçenlere Tebligat Kanunu'na uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

4-Tespit maliki ...’ın verasete esas teşkil edecek nüfus aile kayıt tablosu celbedilerek mirasçılarına hükmün tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

5-Hükmün tespit maliki ...’a usulune uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

6-Hükmü temyiz eden ...’ın temyiz harcı ödediğine dair makbuz yada belgenin dosyasına konulması,

7-Davanın taraflarından ... ... ile amcaoğlu olduğu anlaşılan ...'ın birlikte aynı çatı altında ikamet edip etmediği, yine ... ... ile yeğeni olduğu anlaşılan ... ...'ın aynı çatı altında ikamet edip etmediği hususunda zabıta tahkikatı yapılması ve düzenlenecek tutanağın dosyasına konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 1.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/707, Karar No: 2012/8096, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/707 E.  ,  2012/8096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, yeşil alan, bar, beton zemin, amfi tiyatro, şemsiye ve şezlong alanı ve soyunma kabini yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1812, Karar No: 2012/7916, Tarih: 13.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1812 E.  ,  2012/7916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 103 ada 99 parsel sayılı 1.364,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 2 adet kargir ilköğretim okul binası, lojman, tuvalet ve uygulama bahçesi niteliği ile Milli Eğitim Bakanlığının izni olmadan satılamayacağı ve başka amaçla kullanılamayacağı beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava konusu taşınmazın Babaköy Tüzel Kişiliği adına oluşan tapu kaydının iptali ve taşınmazın Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 103 ada 99 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 103 ada 99 parsel sayılı taşınmaza, her ne kadar davacı Hazine'nin tutunduğu 16.4.1975 tarih 12 sayılı tapu kaydı mahkemece getirtilerek uygulanmamış ise de; davacı Hazine'nin tutunduğu tapu kaydı dava konusu taşınmaza uyduğu kabul edilse bile, dava konusu 103 ada 99 parsel sayılı taşınmazın ilköğretim okulu olarak kullanılmak üzere tahsis edildiği, taşınmazın ilköğretim okulu, lojmanı ve uygulama bahçesi niteliğinde olduğu 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanununun 65.maddesi hükmünde okullar için tahsis, satın alma veya kamulaştırma yoluyla sağlanan topraklarla bu topraklar üzerinde yapılacak bina veya tesisler bulundukları yerlere göre köy veya özel idareler adına tapuya tescil edilir ve yine aynı kanunun geçici 7.maddesi hükmünde de bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Hazine'nin mülkiyetinde bulunan ve ilköğretim kurumlarına tahsis olunan taşınmaz mallar intifa ... Milli Eğitim Bakanlığı'na ait olmak üzere bulundukları yerlere göre bedelsiz olarak Köy Tüzel Kişiliği veya özel idareler adına tapuya tescil edilir hususlarına yer verildiği gözetildiğinde, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19939, Karar No: 2014/18315, Tarih: 25.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/19939 E.  ,  2014/18315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı kişi ile yapılan sözleşme gereği taşınmazın o kişiye tapuda devrinin sağlanması amacıyla vekil tayin ettiği davalı ...'un vekalet görevini kötüye kullanmak suretiyle dava konusu 528 ada 5 parsel sayılı taşınmazda yeralan 10 numaralı bağımsız bölümü davalı eşi ... danışıklı olarak devrettiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, ... İş Mahkemesi'nin 2010/422 Esas sayılı dosyasında davacı vekilinin davalıların vekilliğini yaptığını, bu durumun 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b bendine aykırı olup, açılan davanın yoklukla malul olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece “ taşınmazın akit tarihindeki gerçek değerinin keşfen belirlenmediği, akit tablosunun ekinde yeralan emlak komisyon sözleşmesinin de irdelenmediği “ hususuna değinilerek bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde vekalet görevinin kötüye kullanıldığı, davalı ...'nın da vekil olan davalının eşi olduğu hukuki ilişkiyi bildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin temyiz itirazı mahkemece nispi temyiz harcının süresinde yatırılmadığı gerekçesi ile ek kararla reddedilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından, Ek karar davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiş, mahkemece tebligata rağmen 7 günlük süre içerisinde nispi temyiz harcının mahkeme veznesine yatırılmadığı gerekçesiyle 19.09.2014 tarihli ek kararla davalı tarafın temyiz isteği reddedilmiş, redde ilişkin ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerçekten de, davalı gerekçeli kararı maktu temyiz harcı ödemek suretiyle temyiz etmiş, mahkemece 12.08.2014 tarihinde davalılar vekiline muhtıra çıkartılmış olmasına rağmen davalılar tarafından nispi temyiz harcı tamamlanmamıştır. O halde davalılar vekilinin temyiz isteğinin reddine ilişkin 19.09.2014 tarihli ek karar yerindedir. Davalının temyiz isteğinin reddi ile hükmün ONANMASINA.

Öte yandan, her ne kadar gerekçeli karar davacı tarafından temyiz edilmişse de davacı vekilinin 22.09.2014 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden feragat ettiği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle REDDİNE, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41085, Karar No: 2013/29330, Tarih: 14.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41085 E.  ,  2013/29330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret alacağı, izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1989 yılından beri kadrolu işçi olarak davalı Belediyede çalıştığını, maaşının 2004 yılından bu yana her ay kısmen ödendiğini, davalı işveren tarafından kullandırılmayan ve ödenmeyen hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacağı olduğunu ileri sürerek ücret, ikramiye, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının çalışması karşılığı avans şeklinde ücret aldığını, belediyenin gelirlerinin belirli ve sınırlı olması, yasal zorunluluklar gereği ifa etmek zorunda olduğu kamusal görevlerinin bulunması sebebiyle maddi sıkıntı içinde olduğu için davacıya ücretinin tam olarak ödenemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ibranamenin iş akdinin devamı sırasında imzalanması, matbu hazırlanması, boş bırakılan tarih kısmının elle doldurulması, tarafların birbirini ibra ettiklerine dair bir kaydın bulunmaması nedeni ile geçerli sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının işçilik alacaklarının ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda öncelikle dosya içindeki belgeler arasında bulunan belge sendika üye kayıt fişi değildir. Davacıya ait üye kayıt fişi getirtilerek sendikalı olduğu tarih açıkça belirlendikten sonra alacakları hak edip etmediği tartışılmalıdır.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının işçilik alacaklarının ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda öncelikle dosya içindeki belgeler arasında bulunan belge sendika üye kayıt fişi değildir. Davacıya ait üye kayıt fişi getirtilerek sendikalı olduğu tarih açıkça belirlendikten sonra alacakları hak edip etmediği tartışılmalıdır.

Kamu kurumu olan Belediye’yi temsil etmeyen ve organ niteliği olmayan mutemedinin tek taraflı ve açıklayıcı olmayan sadece miktar içeren maaş bordrosu esas alınmıştır. Bu belgenin hukuki bağlayıcılığı yoktur. İşverenin kamu kurumu olduğu da dikkate alınarak, davacının Toplu İş Sözleşmesinden ve 6772 sayılı yasadan kaynaklanan işçilik alacaklarının belirlenmesi için işyerinde mali ve puantaj kayıtlarından anlar bir bilirkişi ile keşif yapılarak, puantaj ve işçilik ücretlerini gösteren tüm kayıtlar, varsa Sayıştay denetim raporları incelenmeli, Toplu İş Sözleşmesi ve 6772 sayılı yasa hükümlerine göre davacının varsa ödenmeyen işçilik alacakları istek gibi kalem kalem belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6871, Karar No: 2014/7381, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6871 E.  ,  2014/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rize Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25/09/2006 tarih ve 2006/903 sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında "Dolandırıcılık ve bilişim sistemine girme" suçlarından cezalandırılması istemi ile açılan kamu davası sonunda; Rize Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/05/2007 tarih ve 2006/232 esas, 2007/125 karar sayılı ilamı ile sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 10/11/2009 tarihli tebliğname ile mahkeme hükmünün bozulması talep edilerek dava dosyası dairemize gönderilmiş, Dairemizin 13/02/2013 tarih ve 2012/6555 E., 2014/2640 K. sayılı ilamıyla sanık hakkında dolandırıcılık ve bilişim sistemine girme suçlarından hükmün onanmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan Kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMUK'nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 13.02.2014 tarih 2012/6555 E. 2014/2640 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.