muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26164, Karar No: 2023/7693, Tarih: 08.06.2023

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; eldeki davada davalı ...Ş. sigorta şirketinin ... plakalı aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olarak sorumluğunun bulunmadığı, ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı bulunduğu sürücüsü tam kusurlu olan ... plakalı araç nedeniyle tazminat sorumluluğunun da 20.000,00 TL ile sınırlı olduğu, davalı ... şirketi tarafından davacıya ihtiyari mali mesuliyet sigorta poliçesi kapsamında 18.050,00 TL ödeme yapılıp yapılmadığı hususunda yapılan yazışmalar neticesinde ödemenin davacıya değil Ak Sigorta A.Ş'ye yapılmış olduğunun anlaşıldığı, ayrıca ilk bozma ilamında onanarak kesinleşen, davalılardan ... ve manevi tazminatla ilgili yeniden hüküm kurulması da doğru görülmediği gerekçeleri ile davanın kısmen kabulü ile; 164.888,40 TL maddi tazminatın davalılar ... mirasçıları ..., ..., ..., ..., ... (Ünlü), ..., ...'dan haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ...Ş.'den, kazanılmış hakları korunmak suretiyle ihtiyari mali mesuliyet sigortası kapsamında 10.000,00 TL'yi aşmayacak şekilde sorumlu olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte, davalı ... Allianz Sigorta A.Ş.'den zorunlu mali mesuliyet sigortası kapsamında poliçe limiti olan 50.000,00 TL'yi aşmayacak şekilde sorumlu olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte, davalı ...Ş. (Devrolunan İsviçre Ergo Sigorta A.Ş.)'den ihtiyari mali mesuliyet sigortası kapsamında poliçe limiti olan 20.000,00 TL'yi aşmayacak şekilde sorumlu olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ...Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu edilen kazanın işveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle müvekkilinin ...’a ait ticari bir kamyonu kullandığı esnada gerçekleştiğini, bu hususta Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/643 Esas sayılı dosyası ile de iş kazasının tespiti davası açıldığını, dinlenilen tanık beyanları ile meydana gelen kazanın iş kazası olduğu, davalı ... ile müvekkili arasında işçi işveren ilişkisi bulunduğunun açıkça ortaya konulduğunu, anılan dosyanın sonuçlanması beklenmeksizin eldeki davada hüküm kurulmuş olmasının hatalı olduğunu belirtmiştir.

Davalı ...Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; İhtiyari Mali Mesuliyet teminatı tek teminat olup yapılan ödeme kime ne sebeple yapılırsa yapılsın bu tek teminattan ödeme yapıldığını, mahkemece İMM kapsamında müvekkili şirketin 18.050,00 TL ödediğinin belirlendiği ancak bu ödeme davacıya değil Aksigorta A.Ş.'ne yapıldığından teminat limitinden düşürülmediğini, İMM teminat limitinin toplamda 20.000,00 TL olup davalı ...Ş.'ye ödeme yapılmasıyla birlikte bakiye limit 1.950,00 TL olduğunu, bu nedenle müvekkili şirketin sorumlu tutulabileceği tutarın 1.950,00 TL olması gerekirken limit aşılacak şekilde karar verilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 30.05.2006 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü ve 56 ıncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı ...Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosyanın incelemesinde; davalı ... şirketi tarafından Ak Sigorta A.Ş.'ne 26.01.2007 tarihinde ihtiyari mali mesuliyet sigorta poliçesi kapsamında 18.050,00 Tl ödeme yapıldığının belirtildiği, mahkemece ödemenin davacıya değil Ak Sigorta A.Ş'ye yapılmış olduğundan davalı ...Ş. (Devrolunan İsviçre Ergo Sigorta A.Ş.)'den ihtiyari mali mesuliyet sigortası kapsamında poliçe limiti olan 20.000,00 TL'nin tahsili ile davacıya ödenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davalı ... Şirketinin davaya konu çift taraflı trafik kazasında kusurlu olan ... plakalı aracın ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olup, poliçe limiti cismani zarar nedeniyle kişi başına 20.000,00 TL olduğu, başka bir deyişle anılan davalının ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı bulunduğu sürücüsü tam kusurlu olan ... plakalı araç nedeniyle tazminat sorumluluğunun da 20.000,00 TL ile sınırlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı ... Şirketinin davaya konu çift taraflı trafik kazasında kusurlu olan ... plakalı aracın ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olup, poliçe limiti cismani zarar nedeniyle kişi başına 20.000,00 TL olduğu, başka bir deyişle anılan davalının ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı bulunduğu sürücüsü tam kusurlu olan ... plakalı araç nedeniyle tazminat sorumluluğunun da 20.000,00 TL ile sınırlı olduğu anlaşılmaktadır.

Şu halde davalı ... Şirketinin ... plakalı araç nedeniyle tazminat sorumluluğunun 20.000,00 TL ile sınırlı olduğu gözetilerek Ak Sigorta Şirketine yapılan ödemenin mahsubu ile bakiye miktar yönünden sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı ...Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya geri verilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25167, Karar No: 2015/16247, Tarih: 14.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25167 E.  ,  2015/16247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, CMK.nun 191. ve 147. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak sorgusu yapılmaksızın yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan ev arama, yakalama ve el koyma tutanağına ilişkin belge örneğinin Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik’in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5599, Karar No: 2018/12414, Tarih: 26.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5599 E.  ,  2018/12414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İİK’nun 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun’un 179 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 376. (6762 sayılı TTK’nun 324.) maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde defterlerde gösterilmeyen kesinleşmiş icra takip dosyalarının borçları da pasife dahil edilecek ve defterlerdeki kaydi olarak gösterilen mal varlıklarının mevcut bulunup bulunmadığı da araştırılacak şekilde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şartları oluştuysa ilk kez hangi tarihte borçlu sermaye şirketinin iflasının istenmesi gerektiği tespit edilip bu tarih itibariyle sanıkların, yetki durumu ve şikayetin süresinde olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdiri gerekirken, sadece 2011 yılına ait bilanço kayıtlarını esas alarak tespit eden yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken 5237 sayılı TCK’nun 50/1-a maddesinin gösterilmesi gerekirken aynı Kanun'un 50. maddesinin gösterilmesi,

2)Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken 5237 sayılı TCK’nun 50/1-a maddesinin gösterilmesi gerekirken aynı Kanun'un 50. maddesinin gösterilmesi,

3)İflas istememek suçundan hakkında mahkumiyet hükmü kurulması sebebiyle ekonomik durumunun iyi olmadığının kabulü gereken sanık hakkındaki hapis cezasının paraya çevrilmesinde, yeterli ve açıklayıcı gerekçe gösterilmeksizin bir gün karşılığı adli para cezasının azami hadden tayin edilmesi suretiyle T.C. Anayasasının 141/3. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nun 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18025, Karar No: 2023/7358, Tarih: 08.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18025 E.  ,  2023/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/73 E., 2016/220 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve suça sürüklenen çocuk müdafiince yapılan itirazın mahallinde değerlendirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2016/73 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 ncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçun işlediği konusunda dosya kapsamında hiçbir delilin bulunmadığı, mağdurun soyut beyanlarına itibar edilerek hüküm tesis edildiği, mağdurun muayene raporlarının suçun işlenmediği konusunda delil teşkil ettiği, mağdurun, anne ve babasının telkinleri doğrultusunda ifade verdiği, mahkemenin tanıkları dinlemediği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da unsurları itibarıyla oluşmadığı, intikalin geç gerçekleşmesinin olayın kurgudan ibaret olduğunu gösterdiği, beyanıyla suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde altı yaşında olan mağduru bahse konu bahçeye götürdüğü, götürürken seni sinkaf edeceğim şeklinde ifadeler kullanıp, kolundan zorla tutmak suretiyle mağdura cebir uyguladığı, bahçe içerisinde ıssız bir yerde mağdurun pantolonunu ve iç çamaşırını indirdiği, arkasına geçmek suretiyle livata yoluyla cinsel organını mağdurun anüsüne sokmaya çalıştığı, mağdurun canının yanmasıyla birlikte ağlamaya başlayınca mağduru bırakarak “sus ağlama ve bu olayı kimseye anlatma yoksa seni döverim” şeklinde tehditlerde bulunduğu, olaydan sonra 23.01.2016 tarihinde mağdurun yine aynı okulun bahçesinde oyun oynadığı sırada suça sürüklenen çocuğun mağdurun yanına geldiği, kendi cep telefonunu vererek biraz oyna sonra seni sinkaf edeceğim şeklinde beyanlarda bulunduğu, bunun üzerine mağdurun daha önce yaşamış olduğu olayın etkisi ile korkarak evine kaçtığı ve akşam olunca da başından geçen olayları anne babasına anlattığı, mağdurun alınan ATK raporunda akut ve/veya kronik fiili livatanın tıbbı delillerine ait bulguya rastlanmadığının, ayrıca mağdurun genel vücut muayenesinde herhangi bir travmatik lezyon saptanmadığının belirtildiği ancak ATK rapor içeriğinden anlaşılacağı üzere eylem sırasında kaydırıcı madde kullanılması veya eylemin rızaen gerçekleşmesi durumunda fiili livatanın tıbbı delillerine rastlanamayacağı, ayrıca oluşan lezyonların üç ile beş gün içerisinde iz bırakmaksızın iyileşmesinin tıbben mümkün olduğunun belirtildiği, bu nedenle mağdur beyanına göre rapor tarihinden yaklaşık üç-dört ay önce cinsel istismar eyleminin gerçekleştiği dikkate alındığında, aradan geçen zaman zarfında fiili livatanın izlerinin olmamasının ve lezyonların saptanmamasının tıbben mümkün olduğunun anlaşıldığı, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği kabul edilmiştir.

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk alınan beyanlarında, aileleri arasında husumet olduğundan bahisle mağdurun kendisine yönelik iftirada bulunduğunu ileri sürerek inkara yönelik savunmalarda bulunmuş ise de, mağdurun olay tarihinde altı yaşında olması ve bu nedenle yaşı itibarıyla başına gelmeyen bir olaydan dolayı böylesine somut ve olgulara dayalı beyanlarda bulunmasının ve mizansen uydurmasının mümkün olmaması, ayrıca duruşma sırasında psikolog bilirkişinin mağdurun beyanlarında herhangi bir tutarsızlık olmadığını ve beyanlarına itibar edilebileceği saptanması bir bütün olarak değerlendirildiğinde, mağdurun beyanlarının samimi olduğu konusunda mahkememizde vicdani kanaat oluştuğundan suça sürüklenen çocuğun inkara yönelik savunmalarını kendisini cezadan kurtarmaya yönelik savunmalar olduğu kabul edilerek itibar edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir .

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurda fiili livata bulgusunun bulunmadığına ilişkin doktor raporu ve suça konu olayla ilgili şikayetin zamanı ve intikal etme şekli dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun mağdura karşı eyleminin organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğin dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdurun kalçasına sürtme şeklinde sübuta eren eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede hükmün onanmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2016/73 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2016/73 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42406, Karar No: 2017/17357, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42406 E.  ,  2017/17357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11530, Karar No: 2014/7665, Tarih: 18.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/11530 E.  ,  2014/7665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2013/518-2013/605

R.. B.. tarafından açılan mirasçılık belgesi istemi davasının reddine dair Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 17.05.2013 gün ve 518/605 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talepte bulunan R.. B.. vekili, vekiledeninin annesi olan R.. Y.., R..'nin dedesi K.. (K..) Y.. ile K..'nın eş ve çocuklarının Yogoslavya göçmeni olarak 12.12.1929 tarihinde Türkiye'ye geldiklerini ve 1936 yılında Türk Vatandaşlığı'na kabul edildiklerini, vekiledenin annesi R..'nin baba tarafından dedesi olan K..'nın babası G.. (C..)'nin hicri 1275 (Miladi 1859) doğumlu olduğunu ve Osmanlı İmparatorluğu tabiiyetinde olduğunu ancak ölüm tarihinin yapılan tüm araştırmalara rağmen kesin olarak tespit edilemediğini açıklayarak G.. (C..)'nin mirasçılık belgesinin verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, mirasbırakanın Türk vatandaşı olmadığı, Türkiye'de kaydının bulunmadığı, mirasbırakan ile çocukları arasında illiyet bağının kayden kurulmasının mümkün olmadığı, sadece tanık beyanlarına dayanılarak veraset belgesi verilemeyeceği gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde dilekçesinde belirttiği sebeplerle talep eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 30.maddesi hükmünde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği açıklanmıştır. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re’sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.