muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1276, Karar No: 2018/4342, Tarih: 24.10.2018

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktul ...’in, .... ilçesinde, gazinolarda konsomatris olarak çalıştığı, işyerinde tanıştığı erkek müşterileri velayetleri kendisinde olan kızları suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... ile birlikte yaşadığı olayın gerçekleştiği eve getirdiği, aksi kanıtlanamayan suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'nın savunmalarına göre, kendilerinin bu durumdan rahatsız oldukları, annelerinin bu hayattan vazgeçmesi, erkekleri eve getirmemesi, alkolü bırakması, eğlence yerlerinde çalışmayı bırakıp daha düzgün bir iş bularak çalışması yönünde telkinlerde bulundukları, ancak maktulün hayatını bu şekilde yaşamaya devam ettiği, çalıştığı yerlerden tanıştığı erkek müşterileri evine davet ettiği, cinsel ilişkiye girdiği, alkol ortamını hazırladığı, müzik eşliğinde alkol alan şahısların karşısında kızlarını da oynattığı, olay günü bu işleri bırakacağını söylediği, eve erkek almayacağını belirttiği, sanık olan çocuklarının annesinin sözünü tutup tutmayacağını kontrol için gece annelerinin yatak odasını kontrol ettikleri, kontrol sırasında bunu gören ölenin, kızlarına kızarak, bu işleri bırakmayacağım, sizleri de çalıştıracağım demesi üzerine çıkan tartışmada sanıkların annelerini öldürmesi şeklinde gerçekleşen olayda; maktul ...’in, boşanmadan sonra çocuk olan sanıkların velayetini almasına rağmen velayetin yükümlülüklerini yerine getirmediği, çalıştığı gazino ve birahanelerde tanıştığı erkek müşterileri sanıklarında yaşadığı evine davet ettiği, alkol alan erkeklerin karşısında müzik eşliğinde kızlarını oynattığı, çocuklarının bu işi bırakması önerisine, bu işte para var okuyup ne yapacaksınız siz de bu işte çalışın dediği, zaman zaman .../...

çıkan tartışmada çocuklarına fiili ve sözlü saldırılarda bulunduğu anlaşılmakla, maktulden kaynaklanan, sanıklar yönünden tahrik oluşturan söz ve davranışların niteliği, sürekliliği, ulaştığı boyut birlikte değerlendirildiğinde 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul oranda bir indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 24 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 24/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

24/10/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat .... nın yokluğunda 25/10/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

V/T
Yargıtay — Esas No: 2016/5819, Karar No: 2016/8213, Tarih: 23.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5819 E.  ,  2016/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmazın dava tarihi (12.12.2005) itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve ... sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, denize mesafesi, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlıklarından,

2-Dava konusu taşınmaz ve emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen taşınmazın (bağlı bulunduğu cadde veya sokak dikkate alınarak) 2005 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve tutanakların dosyaya konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9220, Karar No: 2014/6894, Tarih: 11.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/9220 E.  ,  2014/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Elatmanın önlenmesi, yıkım

Hazine ile ... ve dahili davalı ... aralarındaki elatmanın önlenmesi, yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.02.2012 gün ve 501/74 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, ... Beldesi, ..., ... Mevkiinde bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve deniz yüzeyinde idarece yapılan denetim ve tespitlerde davalı tarafından ahşap iskele, kaşraktaş merdiven, kayraktaş dolgu, güneşlenme terası yapılmak ve kullanılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin önlenmesine, muhdesatların kal'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dahili davalı vekili cevap dilekçesinde, söz konusu ahşap iskelenin vekil edeni ile ... Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü arasında 13.11.2007 tarihli ahşap iskele protokolü hükümlerine uygun şart ve mahiyette inşa edilmiş olup uygunluğunu muhafaza ettiğini, işgal iddiasına konu yapılardan kayraktaş merdiven ile kayraktaş dolgu ile ilgili vekil edeni tarafından ... Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü nezdinde davanın ikamesinden çok önce yasal izin başvurusunda bulunulduğunu ve izin sürecinin son aşamaya geldiğini, işgal iddiasına konu olan güneşlenme terası olarak bahsi geçen ahşap yapının vekil edenine ait olan gayrimenkulün denize çıkış hattını kullanılabilir hale getiren bir yapıdan ibaret olduğunu, bu yapı ile ilgili işgal söz konusu olmadığını, vekil edeninin ahşap iskele, merdiven, dolgu, ahşap teras ile ilgili 2002, 2003, 2004, 2005, 2006 yılları için toplam 80.954,85-TL ecrimisil ödediğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "...davalı ...’e yönelik davanın reddine, davalı ...’e yönelik davanın kabulüne, davalı ...’in ... ili ... ilçesi ... Beldesi, ... Köyü ... Mevkiindeki 11/1 pafta, 1623 parselde tapu ile malik bulunduğu 1,2,3,7 nolu taşınmazların güney doğusunda yer alan kıyı bölümünde yapılan ve teknik bilirkişi ...'in düzenlediği krokide gösterildiği şekilde kıyı ile

kıyı kenar çizgisi arasında bulunan yerdeki yeşil renkli 206.57 m2 alana dolgu ve andezit kaplama yaparak, kahverengi renkli 9.75 m2'lik alana merdiven yaparak, kırımızı renkli 71.54 m2'lik alana iskele yaparak, haksız olarak elattığı tespit edildiğinden, davalının kırmızı, yeşil ve kahverengi renklerle gösterilen alanlara haksız elatmanın önlenmesine ve bu yerlerdeki muhdesatların kal'i ile eski hale getirilmesine, dahili davalı aleyhine harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, dahili davalı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Hüküm, dahili davalı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün esasının ONANMASINA,

Dahili davalı vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden (6100 sayılı HMK'nun 323/1-a maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sayılan celse, karar ve ilam harçlarından da) ve vekalet ücretinden dahili davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususu gözardı edilerek hükümde dahili davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

Dahili davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün dahili davalı aleyhine hükmedilen yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2782, Karar No: 2016/7880, Tarih: 28.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2782 E.  ,  2016/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

En son KDV beyanname tarihi Şubat 2005 olup daha sonraki aylarda düzenlenmiş fatura tespit edilemediği gözetildiğinde, suç tarihinin 01.06.2005'ten önce olacağı, bu halde de 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılına ait sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6041, Karar No: 2017/6921, Tarih: 11.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/6041 E.  ,  2017/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacı 3. kişi vekili, 21.06.2007 tarihinde yapılan hacze konu malların, davacı şirkete ait olduğunu, haciz yapılan gayrimenkulun .....i Vakfından kiralandığını, 24.04.2007 tarihinde işletilmeye başlandığı ve bu süreç içinde işletmecilik faaliyetlerini sürdürdüğünü, davacı şirketin borçlu şirketle bir bağının bulunmadığını açıklayarak istihkak davasının kabulü ile haczedilen menkul mallar üzerindeki haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ve borçlu şirketlerin ortak ve yöneticisinin aynı kişi olduğu, borçlu ve 3. kişinin taraf olduğu ve Yargıtay’dan düzeltilerek onanan ilama göre davacı ve borçlu şirketler arasında kuruluş, bulundukları adres, isim ve faaliyet alanları, çalışanları ile ortak yöneticileri yönünden organik bağ mevcut olup, davacı şirketin, davalı borçlu şirketin devamı niteliğinde olduğu, iş yeri devrinin alacaklılardan mal kaçırma amacıyla yapılan muvazaalı işlem mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kışının İİK’nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava dosyası ekinde gönderilen takip dosyasının incelenmesinde; alacaklı vekilinin, 29.1.2015 tarihinde ... 2.İcra Müdürlüğü’nün 2007/1117 Esas sayılı takip dosyasına yazılı beyanda bulunduğu ve 3. kişi .....A.Ş'nin istihkak iddiasını kabul ettiği tespit edilmiştir.

Bu bilgilere göre istihkak davasının konusuz kaldığının kabulü gerekir. Mahkemece konusuz kalan davaya ilişkin, karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasındaki haklılık durumuna göre, vekalet ücreti ve yargılama gideri taktirine karar vermek gerektiğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK’nun 366. ve HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10410, Karar No: 2015/12109, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10410 E.  ,  2015/12109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cins ve yaşlarına göre 2012 yılı rayiç değerlerinin ilçe, gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden gönderilmesi istenmişse de ilçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğünden bu yönde bir çalışmalarının olmadığına yönelik cevap gelmiş olduğu da gözönüne alınarak, il gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden ve gerektiğinde çevrede bulunan ilgili kuruluşlardan (...'nden) ilgili verilerin getirtilerek hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

2-Davalı ve bir kısım karşı davacıların asıl dosya ile birleşen 2012/454 E. ve 2012/599 E. Sayılı dosyaları hakkında davalı ve bir kısım karşı davacı ... ve arkadaşları vekili Av. ...'in 25.11.2013 tarihli duruşmadaki vazgeçme beyanının ağaç sayı ve niteliklerine yönelik olduğu, diğer muhtesatlara ilişkin bu yönde bir beyanlarının olmadığı, davalı ... vekilinin ağaç ve diğer muhtesatlar yönünde vazgeçme beyanında bulunmadığı halde birleşen davalarla ilgili vazgeçme beyanı olduğu gerekçesiyle olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemiş olması,

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde davalılara ait olduğu belirlenen ağaç sayılarının, davalı-karşı davacıların asıl dosya ile birleşen 2012/454 E. ve 2012/599 E. Sayılı dava konusu taşınmaz üzerindeki muhtesatlara ilişkin maddi hata düzeltim davasında ileri sürülen ağaç sayılarından fazla olduğunun dikkate alınmayarak fazla muhtesat bedeline hükmedilmesi,

4-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davalarının niteliği gereği kendisini vekille temsil ettiren taraflar lehine AAÜT uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği düşünülmeksizin kendini vekille temsil ettiren davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

5-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

5-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1476, Karar No: 2011/6844, Tarih: 30.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1476 E.  ,  2011/6844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının, müvekkiline ait araca çarparak hasarlandığını, davalı sürücünün %70 oranında kusurlu olduğunu müvekkiline ait aracın kazadan henüz birkaç gün önce O km olarak satın alındığını ve kaza nedeniyle araçta 14000 Euro tutarında değer kaybı meydana geldiğini belirterek kusur oranına isabet eden 9.800 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş; 12.7.2010 tarihli oturumda 7.000 TL'nın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili kusuru, hasarı kabul etmediğini, olayda davacının kusurlu olduğunu belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile müvekkillerine ait araçta meydana gelen 1.000 TL değer kaybının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 6.000 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline, işlemden kaldırılan karşı davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydına karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Zarar veren davalı taraf, kusuru oranında, davacı aracında meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkiline ait araçta 14000 Euro tutarında değer kaybı meydana geldiğini, davalı tarafın olayda %70 oranında kusurlu olduğunu belirterek, kusur oranına isabet eden 9800 Euro'nun davalılardan tahsilini talep etmiş; 12.7.2010 tarihli oturumda Euro olarak bildirdikleri değer kaybı taleplerinin 7.000 TL olduğunu beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; tarafların olayda %50'şer oranında kusurlu oldukları ve davacı aracında 6.000 TL değer kaybı zararı oluştuğu tesbit edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davalı tarafa izafe edilen %50 kusur oranına göre, 6.000 TL değer kaybının 1/2'si (%50'si) olan 3.000 TL tazminata karar verilmesi gerekirken, HUMK'nun 74.maddesi hilafına talebi aşacak şekilde, kusur indirimi yapılmaksızın, yazılı olduğu üzere 6.000 TL tazminatın davalılardan tahsiline hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davalı tarafa izafe edilen %50 kusur oranına göre, 6.000 TL değer kaybının 1/2'si (%50'si) olan 3.000 TL tazminata karar verilmesi gerekirken, HUMK'nun 74.maddesi hilafına talebi aşacak şekilde, kusur indirimi yapılmaksızın, yazılı olduğu üzere 6.000 TL tazminatın davalılardan tahsiline hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Fatma ve ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 30.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.