muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27353, Karar No: 2013/20423, Tarih: 18.12.2013

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ün, diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18/05/2001 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanık ...'ün, diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18/05/2001 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15733, Karar No: 2017/1105, Tarih: 24.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/15733 E.  ,  2017/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Küçükkumla Köyü çalışma alanında bulunan 230 ada 15 parsel sayılı 111 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, Hazinenin kullanımında olduğu ve tamamının eylemli orman vasfında olduğu şerhi yazılarak çalılık vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece “eylemli orman şerhi bulunduğuna göre Orman İdaresine husumetin yaygınlaştırılması” gereğine değinen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 230 ada 15 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde davacı ... lehine zilyetlik şerhi verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar Hazine vekili ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, denetime elverişli bilirkişi raporu ve dinlenen tanık beyanlarından davanın subüt bulduğu gerekçesiyle taşınmazın tamamı hakkında davacı yararına zilyetlik şerhi verilmiş ise de; dosya içerisinde bulunan fotoğraflara göre taşınmazın, yollar arasında refüj niteliğinde, üzerinde tek bir zeytin ağacı bulunan taşınmaz niteliğinde olup, kullanımına dair başkaca bir emare bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece, zeytin ağacını kimin diktiği araştırılarak davacı tarafından dikildiğinin tespiti halinde taşınmaz üzerindeki tek bir zeytin ağacı hakkında davacı yararına tapu kaydının beyanlar hanesine muhdesat şerhi verilmesi ile yetinilmesi gerekirken fiili duruma ters düşen yerel bilrikişi ve tanık beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden Orman İdaresine iadesine,

24.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4835, Karar No: 2019/16797, Tarih: 25.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4835 E.  ,  2019/16797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında 14/05/2014 tarihli ek karar ile hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların yokluklarında verilen hükümleri CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettikleri anlaşılmakla, sanıkların Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2014 tarihli temyizin reddine ilişkin ek kararlara karşı yaptıkları temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 14.05.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 25/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10355, Karar No: 2013/15679, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10355 E.  ,  2013/15679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan limonun 2011 ve 2012 yılları itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6996, Karar No: 2022/19649, Tarih: 24.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6996 E.  ,  2022/19649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Ret, bozma

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince 2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen 5 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesi sonucunda kaldırılarak, sanığın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kesin nitelikte olan karara karşı sanık müdafisi temyiz isteminde bulunmuş ise de, 02.06.2022 tarihli ek kararda sanık müdafisinin 2016 takvim yılına ilişkin temyiz istemi hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşılmıştır.

I- "2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ile aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin CMK’nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

II- "2017 ve 2018 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin 5 yılın üzerinde olması nedeniyle CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26987, Karar No: 2015/25647, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26987 E.  ,  2015/25647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17945, Karar No: 2015/2513, Tarih: 23.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/17945 E.  ,  2015/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kusur belirlemesi, davacı yararına verilen manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı (kadın) yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.02.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/3784, Karar No: 2018/15279, Tarih: 25.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/3784 E.  ,  2018/15279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu ... ilçesi, ... köyü, 116 ada 10 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsalara emsal karşılaştırması ile değer biçilir.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirme tarihi olan 2015 yılında emsal kabul edilen A1 nolu ... mahallesi 406 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmazdan uzak ve yüzölçüm olarak dava konusu taşınmazdan küçük, A2 nolu 1073 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ise şirketler arası satış olduğundan bu rapor hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1133, Karar No: 2020/2221, Tarih: 24.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/1133 E.  ,  2020/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm, sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve bir mazerette bildirmediği anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nin 326/2. maddesine aykırı biçimde "Eşit tahsiline" biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "Sanıklardan neden oldukları toplam 250 TL yargılama giderinin sorumlu oldukları oranda ayrı ayrı alınmasına" tümcesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2020 tarhinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7572, Karar No: 2019/10514, Tarih: 24.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7572 E.  ,  2019/10514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... Akıncı hakkında;

1- TCK'nun 158/1-e-son , 35, 52 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nun 207/1 ve 50 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında;1-TCK'nun 158/1-e-son, 35, 39/2-b, 52 ve 53.maddeleri gereğince mahkumiyet 2- TCK'nun 207/1 ve 50 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in gerçekte ürün satışı yapmadığı halde tarımsal desteklemeden faydalanabilmek amacıyla ... köyü muhtarı sanık ... aracılığıyla sekiz adet "...Tarım-..." isimli merkezi Mardin ilinde bulunan işletmeye ait müstahsil makbuzlarını bir miktar para vererek aldığı, sanık ...'in kendi adına ve kardeşi ... hesabına vekaleten 13/02/2013 tarihinde Midyat İlçe Tarım Müdürlüğü'ne desteklemeden faydalanabilmek amacıyla sahte içerikli bu müstahsil makbuzlarını ibraz ettiği, 2012 yılı Eylül ayında yapılacak destekleme ödemesi öncesi ... Tarım isimli işletmedeki sahtecilikle ilgili inceleme yapılması nedeniyle Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nın 31/08/2012 tarihli 5096 sayılı yazısıyla bu işletmenin müstahsil makbuzu ve faturlarına bloke konulduğu ve vergi suçu raporunda ...'ya ait işletmenin 12/10/2011 tarihinden itibaren düzenlediği müstahsil makbuzlarının ve faturalarının sahte belge olduklarının ve gerçek bir mal alışverişine dayanmadıklarının belirtildiğinden sanık ...'ya ödeme yapılmadığı, sanıkların bu şekilde atılı suçları işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanığın ürün satıp suça konu müstahsil makbuzunu aldığını belirttiği "... Tarım-..." hakkında, Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından tanzim edilen vergi suçu ve vergi tekniği raporları içeriklerine göre vergi mükellefi olan ... ile ilgili olarak Vergi Usul Kanuna Muhalefet suçundan kamu davası açılması gerektiği yönünde görüş belirtilmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi 2013/339 esas no'lu dava dosyanın getirtilip incelenmesi ve onaylı bir suretinin dosya içine konulması,... isimli kişiye ait ticari defter, bilgisayar kayıtları, irsaliye ve fatura ile diğer hukuki belgelerin temin edilmesinden sonra dosyanın bilirkişiye tevdinin sağlanarak muhteviyatı itibariyle sahte olduğu iddia edilen müstahsil makbuzunun sanık ... ile ... arasındaki gerçek bir ticari ilişki çerçevesinde tanzim edilerek verilip verilmediği hususunda denetime elverişli rapor ile gerekli görülmesi halinde ziraat ve fen bilirkişisi refakatinde mahallinde keşif icra edilerek, ...'in yer göstermesi sonucunda tespit edilecek arazilere ilişkin mahalli bilirkişilerin de dinlenip, o dönemde gerçekte belirtilen miktarda bir ekim olup olmadığının ve suça konu müstahsil makbuzlarında belirtilen miktarlarda gelir elde edip edemeyeceğinin kesin olarak belirlenmesi, gerçek bir ekim olduğunun veya sanığın söz konusu miktarlarda gelir elde edebileceğinin tespiti halinde kamu zararının oluşmayacağı da dikkate alınarak, keşif neticesinde düzenlenecek bilirkişi raporlarının diğer deliller ile birlikte değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26993, Karar No: 2015/25653, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26993 E.  ,  2015/25653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.