muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13422, Karar No: 2011/16650, Tarih: 08.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/13422 E.  ,  2011/16650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/03/2009 gün ve 2008/141-2009/53 sayılı kararı bozan Daire’nin 30/05/2011 gün ve 2009/13814-2011/6566 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin önceki ortakları olduğunu, 05.12.2006 tarihinde davalıların şirketteki hisselerini müvekkili şirketin yeni ortaklarına devrettiklerini, yeni ve eski ortaklar arasında yapılan 05.12.2006 tarihli protokole göre devir tarihinden önceki tüm borçlardan devreden olarak davalıların sorumlu olduklarının kararlaştırıldığını, Vergi Dairesi tarafından 2000 yılına ait banka muameleleri vergisi, gecikme faizi, usulsüzlük cezası, kurumlar vergisi ve vergi zıyaından oluşan toplam 12.633,00 TL'nin ödendiğini, bu miktarın devir tarihinden önceki döneme ait olması nedeniyle protokol gereği davalıların sorumlu olduklarını, bu miktarın tahsili için icra takibi yapıldığını, ancak takibe itiraz edildiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin hisseleri davacı şirkete değil, şirket ortaklarına devrettiklerini, dolayısıyla davacının taraf ehliyetinin bulunmadığını, bu talebi ancak ortakların yapabileceğini, vergi borcunun tahakkuk ettirildiği tarih itibariyle müvekkillerinin ortaklıklarının bulunmadığını, dolayısıyla protokol gerekçe gösterilerek sorumlu olduklarının kabul edilemeyeceğini, vergi borcunun zamanaşımı süresi dolduğu halde itiraz ve def’ide bulunulmadan davacı tarafından ödeme yapıldığını, borcun tüzel kişiliği bulunan şirketin borcu olduğunu savunarak, davanın reddini ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacı şirketin 2000 yılına ait kurumlar vergisi,BSMV, banka muameleleri vergisi, gecikme cezası, usulsüzlük cezası ve vergi zıyaı cezası olmak üzere toplam 12.633,94 TL tutarındaki miktarı uzlaşma sonucu 29.01.2008 ve 01.02.2008 tarihinde ödediği, bu miktarın ödenmesi için davalılar aleyhine ilamsız icra takibi yapıldığı ve takibe itiraz üzerine takibin durduğu, vergi ve cezanın davalıların hisselerini devrettikleri 05.12.2006 tarihinden önceki döneme ait olduğu, davalıların hisselerini davacı şirketin ortaklarına 05.12.006 tarihinde devrettikleri ve aralarında yapılan protokolün 8, 9, 13 ve 15. maddelerine göre ödenen miktardan davalıların sorumlu oldukları, nitekim protokolün 14. maddesinde hisse devrinden önceki dönemlere ait borcun bulunması halinde doğacak sorumluluklardan devredenlerin müteselsil sorumlu olduğunun kabul ve taahhüt edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 30.05.2011 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalılar yararına bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11172, Karar No: 2012/9253, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11172 E.  ,  2012/9253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Mecitözü Sulh Ceza Mahkemesinin 22.02.2012 gün ve 2011/45 Esas, 2012/35 Karar sayılı hükme karşı sanık müdafiin temyiz talebinin reddine ilişkin 05.04.1012 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10641, Karar No: 2020/6564, Tarih: 12.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/10641 E.  ,  2020/6564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 3200 abone numarası ile davalı ... tarafından sağlanan elektrik dağıtım hizmetinden yararlandığını, diğer davalıların perakende satış ve tedarikçi şirketler olup, elektrik tedarik ettikleri dönemlerle sınırlı olmak kaydıyla, tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinden davalı ... ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek; 100.000 TL'nin (ıslahla 286.263,69 TL'nin) dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan (Akdeniz dışındaki davalılardan kendi tahsil ettikleri dönemlerle sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... ve ...; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılardan ... Enerji Elektrik Üretimi A.Ş. ve ... Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş; davacı şirket ile imzalanan sözleşme ile yetkili mahkemenin İstanbul mahkemeleri olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle davanın yetki yönünden reddinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalıların temyizi üzerine Dairece verilen 19/06/2018 tarihli ve 2016/16155 E. 2018/6735 K. sayılı kararla; davalılardan ... Enerji Elektrik Üretimi A.Ş. ve ... Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. için yetkisizlik kararı verilmesi gerektiği, davalılardan ... ve ... açısından ise karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci, geçici 19 uncu ve 20 nci maddelerinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi için bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak vd. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak vd. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece hüküm fıkrasının 2. bendinde alınması gereken 54,40 TL maktu karar harcının davacı tarafından yatırılmış olan 4.888,75 TL harçtan mahsubu ile 4.834,35 TL'nin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iade edilmesine karar verilmesine rağmen, hüküm fıkrasının 3. bendinde ise iadesine karar verilen harcın da dahil edildiği yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin çıkartılarak yerine "3- Davacı tarafından sarf edilen 54,40 TL peşin harç, 4,10 TL vekalet harcı ile 1.339 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 1.397,50 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine," ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8020, Karar No: 2007/8148, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8020 E.  ,  2007/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun yerlerden olmadığı, nazım imar planı dışında olup belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine 2,5 km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 8.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2120, Karar No: 2023/5032, Tarih: 17.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2120 E.  ,  2023/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, dava konu eşyanın müsaderesi, bir kısım

eşyanın iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 2012/244 Esas, 2014/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun (5015 sayılı Kanun) ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ... hapis

cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, dava konusu edilen madeni yağın iadesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli ve 2016/10366 Esas, 2020/3363 Karar sayılı ilâmıyla; "... TCK'nun 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 20/03/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 16/05/2012 olduğu,

Dairemizin 23/12/2019 tarihli red kararı ile kesinleşen, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/243 E. - 2014/565 K. sayılı dosyasında suç tarihinin 09/05/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 03/12/2012 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanıkların eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi kesinleşen dosya yönünden mahsubun düşünülmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2020/236 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onikinci ve yirmiikinci fıkraları 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 131 inci maddesi uyarınca, 2 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, kaçak madeni yağların müsaderesine, imha edilenlerin müsaderesine yer olmadığına, suçta kullanılmadığı sabit olan madeni yağların iadesine, katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, mahkûmiyet kararının kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve açıklanan nedenlerle kararın temyiz incelemesi neticesinde bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 20.03.2012 günü saat 17.00 sularında icra edilen devriye esnasında "Çağdaş Madeni Yağ" isimli 10 numara yağ bayinin önünde 3 adet kamyonun bulunduğu, kamyonlardan birinin yakıt deposuna özel imal ayaklı yağ aktarma düzeneği ile 10 numara yağ aktarıldığının tespiti ile suç üstü yapılarak, sürücülüğünü ...'nun yaptığı 41 LY 877 plaka sayılı kamyona yağ aktarma düzeneği ile yağ aktarma durumu fotoğraflanmış, kamyon sürücüsünün işletmeden yağ aldığına dair kredi kartı ekstresinin fotokopisi alınarak Cumhuriyet savcısına durum bildirilmiş, alınan talimata istinaden yağ bayiinde açıkta bulunan 88 adet toplam 1232 lt 10 numara yağ ile yağ aktarma düzeneğine el konulmuştur.

2.Sanık aşamalarda, daha önceden tanıdığı ve arkadaşı olan ... isimli şahsa ait 10 numara madeni yağ satılan dükkana emaneten baktığı sırada işyerine gelen kamyona fatura karşılığı madeni yağ sattığını,

kamyon şoförünün isteği ile üç teneke yağı kamyonun deposuna boşaltırken kolluk görevlilerince yakalandığını beyan etmiştir.

3.Sanığa soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratı yapılmamıştır.

4.19.04.2012 tarihli Tübitak Analiz Raporunda; FTIR spektrofotometresi ile gerçekleştirilen spektroskopik inceleme sonucunda; numunenin mineral yağ esaslı olduğu, çözücü içermediği bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine;

a)Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

a)Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b)Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet Savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında;

Etkin pişmanlık hükümleri açıkça anlatılarak, soruşturma aşamasında ihtar yapılmayan sanığa gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödemesi halinde 1/2 indirim yapılacağının açıkça bildirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında değerlendirilen ve 09.02.2022 tarihinde kesinleşen, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/243 Esas, 2014/565 Karar sayılı dosyasında uyarlama yargılaması sonucu hükmedilen erteli 8 ... hapis ve 1.320,00 TL adlî para cezasının mahsubu ile yetinilmesi gerekirken netice cezadan düşülmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Suç konusu kaçak eşyanın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde, imhasına karar verilen madeni yağların müsaderesine yer olmadığına karar verilmesi,

4.Suç tarihine ve atılı suçun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve kamu davasına katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2020/236 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17. 05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18603, Karar No: 2014/19672, Tarih: 16.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/18603 E.  ,  2014/19672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2011/5-2012/244

DAVA :Davacı, eğitim gideri alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı şirket, davalı işçi ile arasında, 01.06.2010 tarihli iş akdi imzalandığını, tıbbi mümessil olarak istihdam edilen davalının, işe alınırken, tüm masrafları davacı şirket tarafından karşılanmak üzere, 60 gün süren bir eğitime tabi tutulduğunu, 30.09.2010 tarihine istifa ettiğini, iş sözleşmesinde, 3 yıl bitmeden ayrılması halinde 6 aylık brüt ücreti kadar tazminat öngörülmesine karşın davalının, iyiniyetli, davranarak, sözleşmede belirlenen kadarını değil davacı için yapılan eğitim harcamalarını talep ettiğini bildirerek, fazlaya dair haklarını saklı tutup, 1.000,00-TL eğitim tazminatının davalıdan yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinin 8/g maddesinde davalının 3 yıl içinde işten ayrılmama taahhüdünde bulunduğu, bu süre içerisinde istifa etmesi halinde eğitim masraflarını ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğinin düzenlendiği, Family Ana Turizm A.Ş: tarafından davacı şirket adına toplamı 668.245,92 TL miktarlı 8 adet fatura tanzim edildiği 28.03.2010-29.05.2010 tarihleri arası konaklama ve eğitim çalışmalarına katılan kişi sayısının 25 olarak belirtildiği, listenin 17. sırasında davalının isminin yer aldığı tespiti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işverenin davalı işçi için harcadığı eğitim giderlerine ilişkin belgeler sırf davalı işçi için yapılan harcamaları göstermekten uzaktır. Bilirkişi tarafından davacı işveren için eğitimin verildiği otelin vermiş olduğu 28.03.2010-29.05.2010 tarihleri arasını gösterir 668.245.92 TL tutarlı 8 adet fatura üzerinden o dönemde eğitim gören 25 kişi olduğu kabul edilerek davalı işçi için yapılan harcama tutarının 26.729.83 TL olduğu kabulü ile sonuca gidilmişse de bu hesap yöntemi hüküm kurmaya elverişli değildir.