muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2857, Karar No: 2011/3397, Tarih: 08.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2857 E.  ,  2011/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı itirazın iptâli istemiyle açılmış, davalı reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair kararı, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere taraflar arasında idari binanın işçilik ve malzemeleri için davacının Bayındırlık Birim Fiyatlarından %32 oranında indirimle işin yapımını üstlendiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, fabrika binasının işçiliğinde %32 indirimin uygulanması konusuna ilişkindir. Davacı indirim yapılacağına dair anlaşmaları bulunmadığını, davaya konu faturalarda malzeme bedeline indirim uygulandığını, fabrika binasının işçiliğine indirim yapılmadığını iddia etmiştir. Taraflar arasında bu hususta yazılı anlaşma bulunmadığına ve davacının da kabulünün bulunmamasına göre indirimin yapılacağını ispat külfeti iddia eden davalıya aittir. Davalı delil listesinde tanık anlatımlarına dayanmıştır. Alacak miktarı gözetildiğinde HUMK'nın 288. maddesi uyarınca ve açıkça davacının muvafakati de alınmadığından 289. madde gereğince davalının indirim yapılacağının tanık anlatımıyla kanıtlandığı kabul edilemez.

O halde mahkemece yapılacak iş, 11.02.2009 tarihli bilirkişi raporunda fabrika binası için saptanan 10.312,55 TL bedel ile davacının 23.11.2006 gün ve A-44 sayılı faturasında idari bina için talep olunan miktar 4.502,88 TL olup bilirkişinin hesapladığı 6.415,97 TL'den daha az olduğundan taleple bağlı kalınarak, bunların toplamı ile bulunan 14.815,43 TL alacaktan ihtilafsız ödeme tutarı 6.880,00 TL'nin mahsubuyla kalan 7.935,43 TL üzerinden takibin devamına karar vermekten ibarettir. Bu husus üzerinde durulmadan ispat külfeti davacıya yükletilerek hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı bulunmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ;Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı yararına, BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5565, Karar No: 2015/8601, Tarih: 28.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5565 E.  ,  2015/8601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5348, Karar No: 2018/8758, Tarih: 05.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5348 E.  ,  2018/8758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Metal Makina Seyahat San. Tic. Ltd. Şti’nin yetkilileri olan sanıkların, 2006 takvim yılında sahte fatura kullandıklarının iddia ve kabul olunduğu olayda;

1-Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2006 takvim yılına ilişkin suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2006 takvim yılında kullandığı iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun’un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda; faturaları düzenleyen ... hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyasının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Sanıkların 2006 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanmaları nedeniyle zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilerek infazın kısıtlanması,

c)Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, kasten işledikleri suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4956, Karar No: 2017/1361, Tarih: 22.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/4956 E.  ,  2017/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve birleşen davalı ...Bankası vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin oğlu adına ek kart çıkardığını, söz konusu ek kartın çalındığını ve davalıların işyerlerinden alışveriş yapıldığını, davalı işyerlerinin imza karşılığı işlem yaparken kimlik sormayarak kusurlu davrandıklarını bankaya ödenmek zorunda kalınan harcama tutarlarının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı bankanın 17.01.2006 günü yapılan alışverişi müvekkiline mesajla bildirmesi üzerine müvekkilinin davalı bankayı arayarak kartı ve işlemi iptal etmesini istediğini ancak bankanın işleme onay vererek sorumlu olduğunu, kendisinin yapmamış olduğu işlemlere ait tutarı ödediğini belirterek, ödenen bedelin yasal faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı... ( eski ünvanı... ) vekili ünvanın Migros olmasına rağmen ... olarak dava açılması sebebiyle dava dilekçesinin reddi gerektiğini, davacının davalı bankaya geç bildirim sebebi ile sorumlu olduğunu, çalışanları olan kasiyerlerin işlem sırasında kimlik kontrolü de yaptıklarını ve bu sebeple herhangi bir sorumluluklarının olmadığını beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, 818 sayılı BK'nın 60. maddesinde yer alan zamanaşımı süresinin dolduğunu, ayrıca müvekkilinin kendisinden beklenen gerekli ihtimam ve özeni gösterdiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, işlemlerde usulsüzluk olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Birleşen davalı Garanti Bankası vekili, davanın diğer davalılara yöneltilmesi gerektiği için öncelikle davanın husumet sebebiyle reddini, kredi kartı sözleşmesinin 5. maddesi uyarınca davacının kendisinden beklenen gerekli dikkati göstermeyerek olaya sebep olduğunu, davacı tarafından çalıntı bildiriminin davalı işyerlerinden alışverişler yapıldıktan sonra bildirildiği için müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davalıların işyerlerinden davacıya ait ek kredi kartı ile yapılan işlemlerin pin kullanılmak yerine imza karşılığı yapıldığı için davalıların kartı kullanan kişinin kart hamili olup olmadığı yönünde gerekli kimlik kontrolünü yapmayarak kusurlu oldukları, diğer davalı bankanın ise son işlemin yapıldığı 17.01.2006 tarihinde davacı

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davalıların işyerlerinden davacıya ait ek kredi kartı ile yapılan işlemlerin pin kullanılmak yerine imza karşılığı yapıldığı için davalıların kartı kullanan kişinin kart hamili olup olmadığı yönünde gerekli kimlik kontrolünü yapmayarak kusurlu oldukları, diğer davalı bankanın ise son işlemin yapıldığı 17.01.2006 tarihinde davacı

tarafından kayıp ve çalıntı bildirimi yapılmasına rağmen o tarihte yapılan toplam 2.705 TL'lik harcamaya müsade ederek ödeme yapmış olması sebebi ile bu harcamanın yapıldığı işyerinin sahibi olan davalı ... ile birlikte sorumlu oldukları, davacının da kartını korumakta gerekli özen ve ihtimamı göstermediği, bu nedenle takdiren davacının %30, davalı işyerlerinin ise % 70 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ...Bankası vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2 – Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, dava konusu kredi kartına ait harcamalardan dolayı yapılan ödemelerde bankanın herhangi bir kusurunun olmadığı ve tüm harcamaların davalı bankaya yapılan kayıp çalıntı ihbarından önce yapıldığı gözetilerek davalı ... Bankası hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle (1) numaralı bent uyarınca davalılar ... vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davalı ... Bankası yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/619, Karar No: 2011/4215, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/619 E.  ,  2011/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının 13.07.2009 günlü yazısında dava konusu taşınmazın imar planı ve belediye sınırları içerisinde bulunduğu, etrafının meskun olmadığı ve içmesuyu ile kanalizasyon hizmetlerinden yararlanmadığı bildirilmesine karşın, 12.10.2009 günlü yazısında ise; dava konusu taşınmazın nazım ve uygulama imar planı içerisinde bulunduğu, etrafının meskun olduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı bildirilmiştir.

Yukarıda sözü edilen yazılar arasındaki çelişkinin nereden kaynaklandığının ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.05.2009 tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan 825 ada 1 parselin tapu kaydı ile 10.03.2009 tarihli alıcı-satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir akit tablosunun Tapu Müdürlüğünden,

3-Dava konusu 424 ada 6 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi, emsal alınan 825 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise incelenen satış tarihi itibarıyla İmar Yasası gereğince düzenleme görmüş imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranlarının Tapu Müdürlüğü ve Belediye Başkanlığından,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içersine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3613, Karar No: 2024/6176, Tarih: 05.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/3613 E.  ,  2024/6176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2874 E., 2020/2134 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız yakalama/el koyma tarihinden işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun tazminat davasının süresinden sonra açılması nedeniyle süreden reddine karar vererek düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesinin ve maddi tazminat yönünden kararın kesin olarak verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/930 Esas, 2010/115 Karar sayılı ceza dosyasında davacının dolandırıcılık suçundan ... plakalı aracına 12.05.2008 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine ve aracın sahibine iadesine karar verildiği, kararın 27.04.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının aracına bu dosya ile fiilen el konulmasının söz konusu olmadığı, Erdek Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/165 soruşturma sayılı dosyasına istinaden el konulduğunun anlaşıldığı, bu dosya ile ilgili olarak da Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/109 esas sayılı açılan davanın halen derdest olduğunun anlaşılması nedeniyle koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davacı hakkında verilen beraat kararının 2010 yılında temyiz edilmeksizin kesinleştiği, davanın 18.05.2018 tarihinde açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 142 ve devamı maddelerindeki üç aylık ve bir yıllık süreler geçtikten sonra davanın açıldığı anlaşıldığından davanın süre yönünden reddine karar verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davacı hakkında verilen beraat kararının 2010 yılında temyiz edilmeksizin kesinleştiği, davanın 18.05.2018 tarihinde açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 142 ve devamı maddelerindeki üç aylık ve bir yıllık süreler geçtikten sonra davanın açıldığı anlaşıldığından davanın süre yönünden reddine karar verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İstinaf ve temyiz kesinlik sınırının hükmedilen veya reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden değerlendirileceği, maddi tazminat ve manevi tazminat bakımından ayrı ayrı değerlendirilemeyeceği, reddedilen toplam tazminat miktarı bakımından ise hükmün davacı açısından kesin olmadığı ve dolayısıyla istinaf mahkemesince maddi tazminata ilişkin yapılan kesinleştirme işleminin yok hükmünde olduğu anlaşılmakla hükmün tamamı üzerinde yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının süresi içinde açılmadığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15617, Karar No: 2015/20657, Tarih: 16.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15617 E.  ,  2015/20657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2012/343-2014/380

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği"gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan yapı ve ağaçlarla ilgili davada mahkemece nispi ilam harcına hükmedilmesi gerektiğinden ,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin (2) numaralı bendinin tümü ile çıkartılarak yerine (Alınması gereken 1365,33-TL nispi ilam harcından davacı tarafından karşılanan 173,70-TL harcın mahsubu ile bakiye 1191,63-TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir olarak kaydına, davacılar tarafından karşılanan 173,70-TL harcın da davalıdan alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2551, Karar No: 2019/2753, Tarih: 07.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2551 E.  ,  2019/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ANKARA 12. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun işlendiği yer ile ibadethaneye yakınlığının mutad ulaşım yolları ile (yürüme yada araç ile iki yüz metreden yakın olup olmadığının gerektiğinde keşif yapılarak tespit edilerek belirlendikten sonra, birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olduğunun tespiti halinde temel cezanın aynı Kanun'un 61. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.