muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2221, Karar No: 2009/3756, Tarih: 19.03.2009

Mahkemece, davanın kabulü ile 7.382,40 YTL.nin davacının fazlaya ve faize ilişkin hakları saklı tutulmak koşulu ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle 2009/2221-3756

yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı 1.1.2006-31.12.2006 tarihleri arasında serbest muhasebecilik ve mali müşavirlik hizmetlerini yürütmek üzere davalı ile imzaladıkları sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek kalan dönem için sözleşmenin 5.6 maddesi gereğince müşavirlik ücretinin tahsili için eldeki davayı açmıştır.Davacının 30.04.2006 tarihinden sonra mali müşavirlik hizmeti vermediği mahkemenin de kabulünde olduğu gibi tüm dosya içeriği ile de sabittir.30.04.2006 tarihi itibariyle sözleşme fiilen feshedilmiştir. BK 325 maddesi gereğince” ... sahibi işi kabulde temerrüt ederse işçi taahhüt ettiği işi yapmaya mecbur olmaksızın mukaveledeki ücreti isteyebilir.Şu kadar ki, işi yapmadığından dolayı tasarruf ettiği yahut diğer ... ile kazandığı ve kazanmaktan kasten feragat ettiği şeyi mahsup ettirmeye mecburdur.“ hükmünü içermektedir. Davacı 01.05.2006 tarihinden dönem sonuna kadar ücret istemekte haklıdır. Bununla birlikte sözleşmenin yerine getirilmesinden kurtulması, davacının tamamıyla başka bir ... yapmaması sonucunu vermemektedir. Çalışma gücü serbest kalan davacı yeni bir ... bulmak yoluna gidecek ve o işten sağlayacağı kazancı, davalıdan alacağı ücretten indirecektir. Burada davacının bu dönem içerisinde kazanacağı para göz önüne alınarak müşavirlik hizmetini yapmaması nedeniyle tasarruf ettiği giderler de ücretten indirilecektir. Ayrıca davacının kazanmaktan kasten kaçındığı paralar da mahsup işlemine tabi tutulacak, böylece davacının zararın artmasına yol açacak davranışları önlenmiş olacaktır. Hal böyle olunca Mahkemece, uzman bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle davacının aynı veya pek yakın koşullarda ne kadar süre içerisinde ... bulabileceği ve ne oranda kazanç sağlayabileceğinin tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle; davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/665, Karar No: 2010/1341, Tarih: 11.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/665 E.  ,  2010/1341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/07/2008

Taraflar arasında görülen davada: Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 51 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, kıyıda kalan kısmının tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılması isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın ilk tesisinin davacının taraf olduğu tescil ilamına dayalı olduğu gibi, kadastro tespitine itiraz üzerine kadastro mahkemesi tarafından verilen kararın 1974 yılında onanması nedeniyle ortada kesin hüküm bulunduğunu, dava hakkının zamanaşımına uğradığını, mülkiyet haklarının korunması gerektiğini belirtip , davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar A.,T.,İ. ve İ.vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.9.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat .... ile temyiz edilen Hazine vekili Avukat .. ... geldiler,duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın geldisi olan kadastral parsellerin kadastro tespitlerinin 20.12.1971 tarihinde yapıldığı ve 28.11.1974 tarihinde hükmen sicil kayıtlarının oluştuğu, davanın ise 25.10.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın geldisi olan kadastral parsellerin kadastro tespitlerinin 20.12.1971 tarihinde yapıldığı ve 28.11.1974 tarihinde hükmen sicil kayıtlarının oluştuğu, davanın ise 25.10.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, nizalı taşınmazın tamamının belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 28.11.1974 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

O halde ,mahkemece yapılacak iş çekişmeli taşınmaz Kadastro Mahkemesinin kesinleşen kararı ile sicile bağlandığına göre anılan kararın davacı Hazineyi bağlayacağı tartışmasızdır. Buna göre sonradan çıkan 5841 Sayılı Yasa olmasa bile davanın reddinin gerekeceği de açıktır.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6338, Karar No: 2023/6778, Tarih: 13.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6338 E.  ,  2023/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2682 E., 2023/496 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmaraereğlisi Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/31 E., 2022/213 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; ...'in davalı ...'ın villasında 19.11.2009- 01.04.2015 arasında aralıksız olarak çalışmasına rağmen müvekkilinin sigortasının yapılmadığını, müvekkilinin sigortasının yapılmadığının daha sonra öğrenildiğini belirterek, müvekkilinin 19.11.2009-01.04.2015 tarihleri arasında hizmet tespitinin yapılması ile sigortalılığının tespitine, prim gün sayısının tespiti ile Kurum kayıtlarını düzeltilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ... ve ailesinin müvekkilinin evinde 18.11.2009- 27.04.2015 tarihleri arasında kiracı olarak oturduğunu, müvekkilinin kış aylarında çoğunlukla ... ilçesinde bulunan apartman dairesinde yaz aylarında da Yeniçiftlik Mahallesinde ki Ünal 1 tatil sitesindeki yazlık evinde ikamet ettiğini, bu sebeple de davacı ...’in kalorifer kazanını yaktığını iddia etmesinin abesle iştigal olduğunu, davacının bahsettiği müştemilat ile davacının kiracı olarak yaşadığı dairenin farklı yerler olduğunu, müvekkilinin hiç bir zaman büyükbaş hayvanı davaya konu adreste bakmadığını, taşınmazda ağıl dahi olmadığnı, ayrıca davaya konu adreste bahçevanlık yapılacak bir alan olmadığı gibi bekçiye de ihtiyaç olmadığını, bahse konu taşınmazın bir villa olmadığını, bir köy evi olduğunu, belirterek; davanın reddini istemiştir.

2.Feri Müdahil vekili cevap dilekçesinde, iddianın yöntemince araştırılması ve kanıtlanması gerektiğini, feri müdahil durumunda olan Kurum yönünden davanın ret edilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile davacının 19.11.2009-28.02.2012 tarihleri arasında ve 01.07.2013-01.04.2015 tarihleri arasındaki dönemlere ait çalışmasının olduğu tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile davacının 19.11.2009-28.02.2012 tarihleri arasında ve 01.07.2013-01.04.2015 tarihleri arasındaki dönemlere ait çalışmasının olduğu tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili, davada kısmi kabul yapılmasına rağmen ''davanın kabulüne'' diye sonuca varıldığını, kısmi kabulün olduğu bir davada taraflarına vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinin taraflarına yükletilmemesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. İstinaf kanun yoluna başvuran fer'i müdahil Kurum vekili, talebin hak düşürücü süreye uğradığını kararın, kurum denetmen raporu ile örtüşmediğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Temyiz kanun yoluna başvuran davalı vekili, istinaf gerekçeleri ile aynı doğrultuda kararın bozulmasını istemiştir.

2.Temyiz kanun yoluna başvuran fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf gerekçeleri ile aynı doğrultuda kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanunun 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesi.

2.Dava, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun’un m. 86/9 uncu maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Tanık beyanları değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren, işçi ve işyeriyle ilişkileri düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça bordrolu, komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar da dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada mahkemenin hizmet tespitine yönelik kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Dosya kapsamında, davacının ve bir kısım tanık beyanlarında davalıya ait hayvan bakımı ile ilgilendiği iddiası kapsamında, davalıya ait hayvan kayıtlarının varlığı sorgulanmalı hangi tarihten itibaren hayvan bakımı yetiştiriciliği yapıldığı hususu, davalının arazisinin büyüklüğü hususu belirlenmeli ve bu kapsamda tanıkların beyanlarına başvurulmalı; davacının davalıya ait meskende ikamet edip etmediğine dair ikamet kayıtları getirtilerek ne zamandan beri ikamet ettiği hususu açıklığa kavuşturulmalı, öte yandan davacının iddia edilen çalışmasının eşe yardım niteliğinde olup olmadığı da açıkça alınacak beyanlarla ortaya konularak, sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMSINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06. 2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7482, Karar No: 2011/6735, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7482 E.  ,  2011/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedeli karşılığı olarak davalılara verildiği ileri sürülen bonolardan ötürü davalılara 5.000,00 TL borçlu olmadığının tesbiti; 3.000,00 TL maddi tazminat ile 1.200,00 TL icra takibinde yaptığı masraf ile ödendiği ileri sürülen bonoların bedelinin toplamı olan 5.000,00 TL’nin tahsili istemi ile açılmış; mahkemece davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, HUMK’nın 163. maddesi gereğince, verilen kesin süre içinde yatırılmasına karar verilen keşif giderlerinin, davacı yanca yatırılmaması ve dolayısıyla verilen kesin süre içerisinde ara kararı gereğinin yerine getirilmemesi nedeniyle yeniden talepte bulunamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

HUMK’nın 163. maddesinde biri yasa öteki yargıç tarafından tanınan iki türlü sürenin varlığı kabul edilmiş ve bu sürelere uyulmayan hallerde karşılaşılacak sonuç açıklanmıştır. HMK’nın 94. maddesinde Kanun'un belirlediği sürelerin kesin olduğu, yargıcın tayin ettiği sürenin kesin olduğuna karar verilebileceği, aksi halde belirlenen süreyi geçirmiş olan tarafın yeniden süre isteyebileceği, bu şekilde verilecek ikinci sürenin kesin olacağı ve yeniden süre verilemeyeceği, kesin süre içinde yapılması gereken işlemi, süresinde yapmayan tarafın o işlemi yapma hakkının ortadan kalkacağı hüküm altına alınmıştır.

Yukarıda sözü edilen maddelere göre yasal süre veya yargıç tarafından tanınan süre içinde yapılması gereken işlem, ilgili tarafça yapılmazsa hakkın düşeceği kabul edilmiştir.

Yasal süre içinde yapılması gereken şeyin ne olduğu yasalarda yazılmış ve gösterilmiştir. Yargıcın tanıdığı süre içinde yapılması istenen işlemin ne olduğu ise yargıcın bu yöne ilişkin bulunan ara kararında, herhalde açıklanmış olmalıdır. Yargıcın süreye ilişkin ara kararının tereddüt uyandırmayacak yorumu zorunlu kılmayacak, yanlış anlamayı önleyecek, ilgili tarafından kolaylıkla anlaşılacak derecede açık, sade ve sınırlı olması gereklidir. Daha açığı, yargıcın kesin süreye ilişkin ara kararında ilgili tarafın yapması gerekli görülen işler sade bir dil kullanılarak kolayca anlaşılabilir biçimde birer birer ve açıkça gösterilmiş ve anlatılmış olmalıdır.

Dava konusu somut olayda, 24.06.2010 tarihli ara kararında mahallinde 13.05.2010 günü saat 13:30’da keşif yapılmasına, beraberde bir inşaatçı ve bir mülkçü bilirkişi götürülmesine, 200’erden, 400,00 TL bilirkişi ücreti ile keşif yolluğunun keşif gün ve saatine kadar davacı vekili tarafından yatırılması, keşif gün ve saatinde keşif heyetinin keşif yerine götürülmesi için davacı vekiline kesin mehil verilmesine, kesin mehil gereği yerine getirilmediği takdirde keşif delilinden vazgeçilmiş sayılacağından, davacı vekiline ihtarına (ihtar edildi), yönünde ara kararı oluşturulmuş, 24.06.2010 tarihli oturumda ise, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, yukarıda öngörülen yönleri kapsayan kesin süreden sözedilebilmesi için ara kararında taraflarca yapılması gereken işler ayrıntılı bir şekilde belirlendikten sonra ara kararının yerine getirilmemesi durumunda ne gibi işlem yapılacağının da taraflara yöntemince anlatılması gerekir.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak HUMK’nın 163. maddesi (HMK 94) uyarınca davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/417, Karar No: 2020/57, Tarih: 13.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/417 E.  ,  2020/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., ..., ..., ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında tasarlayarak öldürme, tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermileri satın alma, taşıma, bulundurma, kasten öldürme, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2019/342 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31/12/2019 tarihli ve 35601974-104-0572-2019-E.1671/101267 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 06/01/2020 günlü ve ND-2020/1352 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Şanlıurfa Valiliğinin 05/12/2019 tarihli ve 29614752-640-28512 sayılı yazısında; Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğünce bahse konu ceza davasının Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmesinin kamu güvenliği açısından tehlike oluşturacağı değerlendirildiğinden, Şanlıurfa İl Jandarma Komutanlığınca da bölge itibariyle tarafların aşiret kültürü içerisinde olduğu ve meydana gelecek muhtemel olayların il geneline yayılabileceği belirtildiğinden, bahse konu ceza davasının naklinin uygun olacağı yönünde görüş belirtildiği,

Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 30/10/2019 tarihli ve B.M. 2019/4616 sayılı yazısında; dosyaya konu olayda dört maktulün, çok sayıda müştekinin ve yine çok sayıda müşteki sanık ile kaçak olan sanıkların bulunduğu, öldürme olayının yakın tarihte meydana geldiği, taraflar arasında husumetin bulunduğu ve bu husumetin devam ettiğinin tarafların yazılı beyanları ile de aşikar olduğu, olayın meydana geldiği yörenin sosyal yapısı göz önünde bulundurulduğunda yine üzücü olayların meydana gelmemesi ve kamu güvenliği için davanın başka bir yer mahkemesinde görülmesinin uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında, devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme mesuliyetinin bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/342 Esasında kayıtlı kamu davasının Aksaray Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.