muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2236, Karar No: 2018/9124, Tarih: 14.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/2236 E.  ,  2018/9124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin meni davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, müdahalenin meni istemine ilişkin olup, Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'nun 24/11/2015 gün, 2015/22106-20475 sayılı kararı ile temyiz itirazının incelenmesi için (Kapatılan) 18.Hukuk Dairesi görevlendirilmekle yapılan incelemede;

Mahkemece, davanın davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava dilekçesi ile dava değerinin 10.000,00TL olarak gösterildiği, keşif neticesi alınan bilirkişi raporuyla dava konusu taşınmazın değerinin tespit edildiği, ancak mahkemece bu bedel üzerinden peşin harcın tamamlattırılmadığı anlaşıldığından dava değeri olan 10.000,00TL üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Alınması gerekli 683,10TL nispi karar ve ilam harcından davacı tarafça peşin yatırılan 170,80-TL harcın mahsubu ile bakiye 512,30TL harcın davalı ... Belediye Başkanlığından tahsili ile Hazineye irat kaydına, davacı tarafça peşin yatırılan 170,80TL harcın davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2503, Karar No: 2013/8415, Tarih: 19.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2503 E.  ,  2013/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, ... ... Merkezlerinde 1991 – 2007 yılları arasında usta öğretici olarak tam gün ve sürekli olarak çalışmasına rağmen, çalıştığı sürelerin eksik şekilde Kuruma bildirildiğinden bahisle eksik günlerin tespitini talep etmiş, Mahkemece, tanık beyanlarına göre her yıl öğretim dönemi sonunda işyerinde üretilen ürünlerin sergisinde davacının üçer gün görevlendirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

...’na bağlı ......Merkezlerinde usta öğretici olarak ek ders ücret bordrolarında belirtilen saatler kadar, ders ücreti karşılığı çalışmış olan davacının, ay içerisindeki toplam çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirimi yapılmış olup, iş bu dava ile davacı, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki çalışmalarının tam süreli olarak kabulü ile ayda 30 gün üzerinden bildirim yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davanın 5510 sayılı Kanun’un 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7’nci maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesidir. Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesi; “Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir.” düzenlemesini getirmiş, bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5’inci maddesi “ Uzman ve Usta Öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1 - Geçici personel olarak:

1 - Geçici personel olarak:

Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun’un 1’inci maddesi ile değiştirilen 4’üncü maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2 -Ek ders görevi verilmek yoluyla:

4’üncü maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89’uncu maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ... Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir.”; aynı yönetmeliğin 8’inci maddesi; “Geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir.” ve 9’uncu maddesi; “Uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. ... Müdürü, Cumartesi, Pazar günleri de dâhil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 8.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir. Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup; anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan “İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde; çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dâhilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Somut olayda; davacının davaya konu dönemde “part-time” esasına göre çalıştığı Mahkemece de kabul edilmiştir. Bu nedenle; kamu kurumu niteliğindeki işyerinde davacının usta öğretici bordrolarına göre ders ücreti karşılığı çalıştığı, günlük çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirildiği nazara alındığında, işverence yapılan işlemlerde bir isabetsizlik bulunmadığından davanın reddi gerekirken, tanıkların resmi belgeler karşısında soyut düzeyde kalan beyanına itibar edilerek, her öğretim yılı sonunda sergide görevlendirildiğinden bahisle, puantaj ve ek ders ücret bordrolarıyla çelişecek şekilde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde davalı Kurum vekili ile davalı ... adına Hazine vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle

BOZULMASINA, 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4255, Karar No: 2019/7104, Tarih: 24.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4255 E.  ,  2019/7104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.’nın 155/1,73/4, CMK. 223/8 davanın düşürülmesi

Güveni kötüye kullanma suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine ilişkin hüküm O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ... Meslek Yüksek Okulunda öğrenim gördüğü, olay günü okulda girdiği sınav esnasında kendisine ait cep telefonunu masa üzerine bıraktığı ve sınav çıkışında telefonunu masa üzerinde unuttuğu, arkadaşlarının da suça konu telefonu sınıftan alarak okul kantinini işleten sanığa müştekiye teslim edilmek üzere bıraktıkları sanığın da cep telefonunu katılana iade etmeyerek ikinci el cep telefonu satan bir bayiden satın aldığını söyleyerek eşine hediye ettiği, böylece sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 18/12/2017 tarih, 2017/28534 Esas ve 2017/27666 Karar sayılı ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sırasında, mağdurun sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği sanığın da hakkındaki şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, şikayet yokluğu nedeniyle davanın düşürülmesi gerekçesine dayanan mahkemenin düşürülmesi yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5730, Karar No: 2020/7482, Tarih: 06.07.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5730 E.  ,  2020/7482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 52/4, 53, 58/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların katılana karşı işlediği iddia olunan dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dairemizin bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; adı geçen katılana karşı atılı suç açısından taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Olay günü bankaya para yatırmaya giden ve sıra numarası alarak banka sırasında bekleyen katılan ...'i gören sanık ...'ın, katılan ...'ye yaklaştığı ve yanına çağırdığı, onunla sohbet ettiği, sohbet ederken dükkanın telefonunu aldığı, kendisinden biraz ayrılarak telefon ile konuşuyormuş gibi yaparak katılana güven verdikten sonra evraklarının eksik olduğunu, dükkana gidip eksik evrakı getirmesini ve parayı kendisine vermesini talep ettiği, katılanın sanığın bu hileli hareketine inanarak parayı verip dükkana gittiği, dükkana gittiğinde diğer katılan amcası ...'in iş yerinde olmadığını farkettiği, bunun üzerine amcasını arayıp birileriyle görüşüp görüşmediğini sorduğu, amcasının birilerinin kendisini aramadığını söylemesi üzerine dolandırıldığını farkettiği ve acele bankaya gittiği, bankaya gittiğinde sanığı göremediğinin iddia ediliği olayda; sanıkların savunmaları, katılan beyanları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir; ancak;

1- Sanık ...’ın 07/12/2012 tarihli duruşmada "Ben suçlamaları kabul ediyorum, arkadaşlardan da özür diliyorum, zaten almış olduğum 8000 TL'nin 6250 TL'sini geri ödedim, demesi karşısında; bu ödemenin hangi tarihte yapıldığının tam olarak tespit edilmemiş olması karşısında, müştekinin yeninden beyanı alınarak, geri ödemenin soruşturma aşamasında mı yoksa kovuşturma aşamasında mı yapıldığı tam olarak tespit edilerek, sanık hakkında TCK 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı araştırılıp tartışılmadan, eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ...’in tekerrüre esas alınan İnegöl ASCM'nin 2009/10, 2009/916 E.K sayılı ilamlarına konu TCK 157/1 maddesindeki dolandırıcılık suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu,

2-Sanık ...’in tekerrüre esas alınan İnegöl ASCM'nin 2009/10, 2009/916 E.K sayılı ilamlarına konu TCK 157/1 maddesindeki dolandırıcılık suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13634, Karar No: 2014/2370, Tarih: 11.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13634 E.  ,  2014/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, müştekilere ait park halinde bulunan araçların tekerlek lastiklerini bıçakla kesmek suretiyle zarar verdiği ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 09/06/2011 tarihli raporunda belirtildiği üzere, 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde yasak olduğu bildirilen bıçağı ruhsatsız taşıdığı anlaşılmakla, atılı suçları sübut bulduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14175, Karar No: 2012/7029, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14175 E.  ,  2012/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin Reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyet yokluğundan kamu davasının düşmesine ve atılı Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine dair Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.09.2009 gün ve 2004/794 Esas, 2009/564 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ve vekiline  CMK.nın  238/2. maddesi  uyarınca davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmamış ise de; CMK.nın 260/1. maddesine göre,  katılan sıfatını  alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin zorunlu vekilinin de mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'ın davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'in katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle katılan ... vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanığa atılı ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı ...nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 08.12.2004 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı ...nın maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20040, Karar No: 2015/2728, Tarih: 18.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20040 E.  ,  2015/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/340-2013/697

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilllerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Belediye sınırları içinde olan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 gününde, etrafının meskun olup olmadığı belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı yararlanmıyor ise üzerine yapı yapılması halinde belediye hizmetlerinin parsele getirilip getirilmeyeceği hususlarının belediye başkanlığından sorulduktan,

2-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan .... ....ada .. parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37236, Karar No: 2017/16466, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37236 E.  ,  2017/16466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26698, Karar No: 2023/5450, Tarih: 24.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/26698 E.  ,  2023/5450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/674 D.İş - 2021/626

SAYISI : 2021/İHK-27305

HÜKÜM/KARAR : Davalının vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulü ile ... kararının düzeltilmesine, diğer itirazların reddine

SAYISI : K-2021/61588

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulü ile 39.650,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince vekalet ücretine ilişkin itirazın kabulü ile kararın düzeltilmesine, diğer itirazların reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Saklama Mahkemesince 20.10.2021 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz talebinin temyiz edilen dava miktarının kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle reddine karar verilmiş, ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince verilen 23.08.2021 tarihli kararın ve davalının temyiz dilekçesinin reddine dair saklama mahkemesince verilen 20.10.2021 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

1. ... kararına karşı davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz talebinde bulunulmuş olup, saklama kararı veren mahkemece verilen 20.10.2021 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz talebinin temyiz edilen dava miktarının kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle reddine karar verilmiştir. Bu karar yine davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık konusunun çözümü İtiraz Hakem Heyetince sonuçlandırılmış olup saklama kararını veren mahkemece yapılan bir yargılama bulunmamaktadır. ... kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddi kararını verme konusunda saklama kararını veren mahkeme görevli değildir.

Açıklanan nedenlerle saklama mahkemesinin davalının temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin 20.10.2021 tarihli ek kararı yerinde görülmemiş ve ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2. 14.06.2007 tarihli 26552 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası gereği Sigorta Tahkim Komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Dosyada Hakem Heyeti tarafından alınan 22.04.2021 tarihli ek raporda davacının zararı 18.690,92 TL geçici iş göremezlik, 7.239,13 TL bakiye sürekli iş göremezlik ve 16.183,70 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 42.113,75 TL olarak belirlenmiş, davacı vekili talebini (ıslah/bedel artırım dilekçesi dosya kapsamında olmayıp karar içeriğine göre) 39.650,00 TL üzerinden ıslah etmişse de bilirkişi tarafından belirlenen ihtilaflı tutarın kesinlik sınırının üzerinde olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulü ile esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.