muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6591, Karar No: 2024/7094, Tarih: 25.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6591 E.  ,  2024/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/154 E., 2023/1091 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Anamur 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/251 E., 2021/255 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; muris ...'in maliki olduğu 183 ada 15 parsel sayılı taşınmazı davalıya satış suretiyle devrettiğini, 81 yaşında ehliyetsiz olan murisin sağlık ocağından aldığı tek hekimli fotoğrafsız rapora istinaden devrin yapıldığını ve geçersiz olduğunu, temlikin mirasçılarından mal kaçırmak amacı ile muvazaalı yapıldığını, murisin işlem tarihinde taşınmazı satmaya ihtiyacının bulunmadığı gibi davalının da bu taşınmazı satın alacak ekonomik durumunun olmadığını, taşınmazın hiçbir zaman davalı tarafından kullanılmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile, olmazsa bedele, olmazsa taşınmazın tenkisine ve terekeye iadesine karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı; taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, hayvancılık ile uğraştığını, bedelin bir kısmını ödemek için babasından borç aldığını, satış tarihinde taşınmaz değerinin yüksek olmadığını, murisin başka taşınmazları da bulunduğunu, mirasçıların 1987 yıllarında aynı konuda dava açtıklarını, evine yıldırım düştüğünden elinde kayıt olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Anamur 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.09.2021 tarih 2020/251E., 2021/255K. sayılı kararı ile; devrin yapıldığı tarihte doktor raporu alındığı, murisin ehliyetli olduğu, devrin mal kaçırmak amaçlı muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen sayılı kararı ile; davanın ehliyetsizlik, aksi hale muris muvazaasına dayalı tapu iptal tescil istemli açıldığı, Mahkemece muris muvazaası hukuki nedenine dayalı olarak davanın kabulüne karar verdiği, karara karşı davalı vekilinin istinafa geldiği, devrin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı yapıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 353/(1)-b/. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; muvazaanın söz konusu olmadığını, iddianın ispatlanmadığını, muris ve arasında beşeri ilişki bulunmadığını, ehliyetsizlik yönünden araştırma yapılmadığını, diğer mirasçılar tarafından açılan davanın derdest olduğunu, dosya örneğinin alınması gerektiğini, taşınmazı kullandığını, murisin mal kaçırma amacı olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; muris 1907 doğumlu ...’in 27.01.1988 tarihinde ölümü ile geride çocukları davacılar....,... ile dava dışı ...,...,..., ve .....’ın mirasçı olarak kaldığı, dava konusu 183 ada 15 parsel sayılı 11.790 m2 miktarlı tarla nitelikli taşınmazın 15.01.1987 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle devredildiği, temlikte aynı günlü sağlık ocağı raporu alındığı, muris okuma yazma bilmediğinden iki tanığın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup kamu düzenini ilgilendirmeyen ve taraflarca getirilme ilkesinin geçerli olduğu eldeki davada, mahalli bilirkişi sıfatıyla keşif mahallinde re'sen belirlenen kişilerin dinlenilmesi ve beyanlarının hükme esas alınması doğru değil ise de, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Ancak, dava dilekçesine ekli Anamur Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.11.2012 tarih 2012/761E., 2012/628 K. sayılı veraset ilamında davacıların miras payının her birinin “7/40” olmasına rağmen Mahkemece davanın kabulü ile toplam 14/60 payın iptali ile davacılar adına 7/60’ar payın tesciline şeklinde hüküm tesis edildiği, kararın gerekçesinde de davacıların miras payına isabet eden değer üzerinden davanın kabulüne karar verildiği ve bu paya isabet eden 1.044.000 TL(14/40 payın değeri) değer üzerinden karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerektiğinden bahsedilerek bu miktardan karar ve ilam harcına hükmedildiği gözetildiğinde, hükmün iptal-tescile ilişkin kısmında belirtilen pay oranlarında maddi hataya dayalı olarak yanlışlık yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, re'sen nazara alınan sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “14/60” ibaresinin yerine “14/40” ibaresinin, “7/60” ibarelerinin yerine de “7/40” ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12895, Karar No: 2016/8672, Tarih: 23.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12895 E.  ,  2016/8672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

25494 sayılı Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliği ekinde yer alan Ağır ve Tehlikeli İşlere ait Çizelgeye göre suça sürüklenen çocuğun temizlik işlerinde çalıştırılamayacağı bu nedenle seçenek yaptırım olarak da temizlik işlerinde çalıştırılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, suça sürüklenen çocuğun karar tarihinde 18 yaşını ikmal etmesi nedeni ile bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23985, Karar No: 2023/9760, Tarih: 04.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23985 E.  ,  2023/9760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında ... (Anadolu) Başsavcılığının 2017/928 İddianame No.lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c) ve (h) bentleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2017 tarihli ve 2017/139 Esas, 2017/342 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (d) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 12.12.2017 tarihli ve 2017/1628 Esas, 2017/1707 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararını

"...İddianamede anlatılan TCK'nın 149/1-a,b,c,h maddesinde hüküm altına alınan yağma suçu için "on yıldan on beş yıla kadar hapis cezası" öngörüldüğü ve alt sınırı itibarı ile istem aranmaksızın müdafi görevlendirilmesi gereken suçlardan olduğu, 09/10/2017 tarihli oturumda sanıklar müdafileri hazır olmadığı halde yargılamaya devam edilerek karar verildiği ancak;

"...İddianamede anlatılan TCK'nın 149/1-a,b,c,h maddesinde hüküm altına alınan yağma suçu için "on yıldan on beş yıla kadar hapis cezası" öngörüldüğü ve alt sınırı itibarı ile istem aranmaksızın müdafi görevlendirilmesi gereken suçlardan olduğu, 09/10/2017 tarihli oturumda sanıklar müdafileri hazır olmadığı halde yargılamaya devam edilerek karar verildiği ancak;

Dosyaya sunulan 09/10/2017 tarihli sanıklar müdafileri Av. ... ... ve Av. ... imzalı dilekçelerde özet olarak ''duruşma saatinin 10:35 olmasına rağmen saat 13:00 itibariyle duruşmanın yapılmadığı ve sıra itibariyle önlerinde sayıca çok fazla dosya olması, başkaca planlanmış süreli iş ve görüşmelerin bulunması'' sebep gösterilerek mazeret verildiği halde, sanıklar müdafilerinin mazeretlerinin reddine karar verilerek sanıklar müdafilerinin yokluğunda karar verildiği görülmekle; Sanıklar müdafilerinin mazeret sebebi olarak ileri sürdükleri sebepler nedeniyle bu durumun CMK 188/1 maddesinde belirtilen .... ''Müdafiin duruşmayı mazeretsiz olarak terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebilir'' hükmü kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla CMK'nın 150/3 ve 188/1 madde hükümlerine aykırı olarak sanıklar müdafileri olmaksızın duruşmaya devam edilerek karar verilmek suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası ... Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarihli ve 2017/498 Esas, 2018/274 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (d) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. ... Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarihli ve 2017/498 Esas, 2018/274 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.10.2018 tarihli ve 2018/1960 Esas, 2018/2107 Karar sayılı kararıyla sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.11.2021 tarihli ve 2018/104856 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.11.2021 tarihli ve 2018/104856 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Ceza yargılamasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesiyle sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise savunma alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193. maddesine aykırı olarak sanık ...'ın savunması alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırılık olarak saptanmıştır.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarihli ve 2017/498 Esas, 2018/274 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25505, Karar No: 2014/4340, Tarih: 21.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25505 E.  ,  2014/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/09/2013

Numarası : 2012/218-2013/347

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Antalya Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı A.. B..na ait şehirlerarası terminalde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 26/01/2010 tarihinde 24.00-08.00 vardiyasında terminalin park alanındaki bir otobüse zarar verildiğini, otobüsün bulunduğu alanın davacının sorumluluk sahasında olmadığını, olayın görülmediğini, güvenlik kameralarınca tespit edilemediğini, iş akdinin bu olay nedeniyle işveren tarafından İş Kanununun 25/II-ı maddesi gereğince feshedildiğini, yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı A.. B.., davacının 01.01.2006-31.12.2010 tarihleri arasında ihale yoluyla davalı şirkete 5 yıl süre ile kiralandığını, davacı ile davalı idare arasında işçi işveren ilişkisi olmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket, davacının güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının görevli olduğu 26.01.2010 tarihinde park halindeki bir otobüse ciddi miktarda maddi hasar verildiğini, söz konusu zararın verilmesi sırasında oluşan sesin duyulmamasının mümkün olmadığını, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının olay nedeniyle kusurlu olup olmadığı dahi araştırılmadan, savunması yeterli görülmeyerek fesih işleminin uygulandığı, gerek tanık beyanları ve gerekse fesih bildirimindeki açıklamalar kapsamında olayın davacının sorumlu olduğu görev bölgesi dışındaki bir bölgede meydana geldiği, iş sözleşmesinin işverenlikçe feshi geçerli nedene dayansa da haklı nedenle fesih olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının nöbeti sırasında meydana gelen ve davacının iş akdinin feshine konu davalı işyerinde park halindeki otobüse zarar verilmesi olayında davacının kusurlu olup olmadığı hususunda Mahkemece emniyetçi bilirkişi refakete alınarak keşif yapılması, davacının sorumlu olduğu alan ile olayın meydana geldiği alanın belirlenmesi, davacının olay nedeni ile kusurunun olup olmadığı belirlenerek davacının talepleri konusunda yapılacak kusur incelemesi sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Belediyeye iadesine, 21/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1379, Karar No: 2022/2764, Tarih: 17.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1379 E.  ,  2022/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 28/04/2018 tarih, 2018/İHK-3212 sayılı itirazın reddine dair kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin 14/05/2015 tarihinde elektrikli bisiklet sürücüsü olduğu esnada davalı tarafından sigortalanan minibüsün çarpması neticesinde yaralandığını belirterek HMK 107. Maddesi gereği belirsiz alacak istemli 500,00 TL daimi maluliyet zararının yasal faizi ile davalıdan tahsili isteminde bulunmuş, talebini 27/10/2017 tarihli dilekçesi ile 58.895,10 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, başvurunun kabulüne ile 58.895,10 sürekli iş göremezlik tazminatının 04/05/2017 tarihinden işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

14/05/2015 tarihinde kazanın gerçekleştiği, davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan Çeşme Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/1518 Soruşturma sayılı dosyasında Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırmanın sağlandığı bu sebeple Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun 253/19. bendine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup,anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan

davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma tutanağı düzenlenmekle davalının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma tutanağı da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir.

davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma tutanağı düzenlenmekle davalının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma tutanağı da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir.

Tüm bu nedenlerle 03/09/2015 tarihli uzlaşma tutanağı incelendiğinde, davaya konu trafik kazası nedeniyle uzlaşma teklifinin davacı tarafından fazlaya ilişkin hakkı ya da sigorta şirketine başvuru hakkı saklı tutulmadan minibüs sürücüsü ...’dan 2.500,00 TL tazminat karşılığında kabul edildiği, soruşturmanın bu şekilde sonuçlandırılmasını talep ettiği anlaşılmakla, uzlaşma tutanağının ilam mahiyetinde olduğu ve uzlaşmanın sağlandığı, tutanağının aksinin de aynı kuvvetteki delillerle ispat edilemediği anlaşılmasına göre, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağının kabulü ile davacının tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle talebin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17/02/2022 gününde Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4.Hukuk Dairesinin 2021/3592 esas 2021/4542 karar sayılı ve 14/09/2021 günlü karşı oyumda belirttiğim gerekçeler de dikkate alınarak Karayolları Trafik Kanunu 111/2 maddesi gereğince başvuranın iki yıllık hak düşürücü süre içinde Sigorta Tahkim Komisyonuna başvuru hakkı bulunduğunu düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/9900, Karar No: 2009/13153, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9900 E.  ,  2009/13153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili tarafından, ... Asliye Hukuk Mahkemesine verilen 08.05.2006 tarihli dava dilekçesinde, sınırlarını bildirdikleri Gebeli Mahallesi, Eşederesi mevkiinde bulunan 30-40 dönümlük taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adlarına tescilini istemiş, Hazine ise taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece 28.02.2008 tarihinde verilen karar ile, davacının davasının reddine, Hazinenin davasının kabulü ile krokide (A), (B) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmazların orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.Bu karar taraflara tebliğe çıkartılıp, kesinleştirilmemiştir. Taşınmaza karar tarihinden sonra 20.06.2008 tarihinde tutanak düzenlenerek, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/222 esasında davalı olduğu belirtilerek ... hanesi açık bırakılarak 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince Kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece dava hakkında nihai karar verilip el çekildikten sonra tekrar ele alınıp incelenemeyeceğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince açılan tapusuz taşınmazın tescili ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 18.03.1993 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu dava tarihinden sonra 2008 yılında yapılmıştır.

İddia, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, dava tarihinden sonra, 2008 yılında arazi kadastrosu yapıldığı ve davalı taşınmaza 2089 ada 2 parsel numarası verilerek kadastro tutanağı düzenlendiği anlaşılmaktadır.