muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14410, Karar No: 2024/20720, Tarih: 25.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/14410 E.  ,  2024/20720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/280 E., 2021/542 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2021/721 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, dosya dışı sanık ...'un 17.09.2019 tarihinde ikametinde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu madde üzerinde sanığın vücut izlerinin çıktığının 07.11.2019 tarihli ekspertiz raporundan anlaşıldığı, AFIS ortamında eşleşme yapıldığından sanığın açık kimlik ve ikamet adreslerinin belli olduğu, 08.11.2019 tarihinde İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yazılan yazıyla bu durumun Cumhuriyet Başsavcılığı'na bildirildiği, bunun üzerine Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 18.11.2019 tarihli yazıyla sanık hakkında suça ilişkin gerekli araştırmaya başlanması talimatının İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne verildiği ancak etkin bir soruşturma yapılmadan İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından gerekçesi açıklanmadan aradan uzun bir süre geçtikten sonra 14.05.2020 tarihli yazıyla sanık hakkındaki araştırma tutanağının Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, bu sebeple sanığın ikametinde 09.06.2020 tarihinde geç arama yapılması neticesinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin 17.09.2019 tarihli eylemin devamı niteliğinde olduğunun kabul edilmesi gerektiği, bu haliyle eylemin tek suç oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

B. Sanığın ikametinde bulunan uyuşturucu maddeyi cep telefonunu verdiği ... lakaplı kişiden satın aldığını belirtmesi karşısında, sanığın telefon numarasını verdiği, adına kayıtlı olduğu anlaşılan ve hakkında soruşturma açılan Mahmut Karakaş hakkındaki soruşturmanın akibetinin araştırılarak, dava açılmış ise birleştirme hususu da değerlendirilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkında ki salıverilme talebinin REDDİNE,

Nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkında ki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13939, Karar No: 2013/15509, Tarih: 20.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/13939 E.  ,  2013/15509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davanın 200/471 esas dosyası üzerinden yapılan yargılaması sırasında 27.05.2008 tarihinde aynı mahkemenin 2008/469 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği ve 27.05.2008 tarihinden 14.10.2008 tarihine kadar 2008/469 Esas sayılı dosya üzerinden yargılama yürütüldüğü, 14.10.2008 tarihinde davanın 2008/469 Esas sayılı dosyadan tefrik edilerek, mahkememin 2009/154 Esas numarasını aldığı ancak birleştirme işleminin yapıldığı 27.05.2008 tarihinden ayırma işleminin yapıldığı 14.10.2008 tarihine kadar yapılan duruşma tutanakları dosya içinde bulundurulmadan eksik belge ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında belediye sınırları içindeki Hazineye ait tarla nitelikli taşınmaza ev ve bahçe yaptığından bahisle ihbarda bulunulmuş ve dava açılmış olması karşısında, refakate inşaat bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7205, Karar No: 2021/7215, Tarih: 25.11.2021

İlk Derece Mahkemesince, muris muvazaası olgusunun kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; mirasbırakanın mal kaçırma amacının TMK’nin 6. ve HMK’nin 190. maddeleri uyarınca kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp davanın reddine ilişkin yeniden karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1927 doğumlu mirasbırakan ...'nun 24/12/1997 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak ilk eşi ...'dan olma oğlu davacı ..., dava dışı kızı ..., ikinci eşi ..., ikinci eşi ...'den olma çocukları davalılar ... ve ... ile dava dışı ... ve kendisinden sonra ölen oğlu ...'in çocukları dava dışı ...'u bıraktığı, mirasbırakanın 20 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tamamını 07/12/1994 tarihinde eşit paylarla davalılar ... ve dava dışı oğlu ...'a satış yoluyla temlik ettiği, davalılar ve dava dışı ... tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması ve kat irtifakı kurulmasıyla 5 no'lu bağımsız bölümün ..., 6 nolu bağımsız bölümün ..., 7 nolu bağımsız bölümün ..., 8 nolu bağımsız bölümün ... ve 9 nolu bağımsız bölümün dava dışı ... adına kaydedildiği anlaşılmıştır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.
Yargıtay — Esas No: 2016/16800, Karar No: 2019/172, Tarih: 08.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/16800 E.  ,  2019/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 13/05/2015

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 06.05.2015 tarihinde hükmü temyiz ettiği ancak 08.05.2015 tarihinde temyizinden feragat ettiği, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanması zorunlu olmayan sanık müdafiinin 11.05.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 13/05/2015 gün ve 2015/332 E. – 2015/406 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın istem gibi ONANMASINA, 08/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14667, Karar No: 2022/10270, Tarih: 28.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/14667 E.  ,  2022/10270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin yalnızca vekalet ücreti ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın aşamalarda alınan beyanlarına göre; suça konu sakızların toplam değerinin yaklaşık 150 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine avukatlık asgari ücret tarifesine göre vekalet ücreti hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/06/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7445, Karar No: 2013/4948, Tarih: 04.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/7445 E.  ,  2013/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirketin trafik sigortacısı olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, tedavinin devam ettiğini, maddi zararının oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla daimi sakatlık (iş göremezlik) tazminatı olarak 10.000,00 TL.'nin davalıdan avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 17.11.2011 tarihli celsede delillerin sunulması için verilen kesin süreye karşın, davacı tarafça bu süreye mazeretsiz olarak riayet edilmediği için ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1086 sayılı HUMK.’nun 163. maddesine göre( 6100 s. HMK'nın 94.md.), kanunun tayin ettiği müddetler kesin olduğu halde, hakimin tayin ettiği süreler kural olarak kesin değildir. Hakim, kendi tayin etmiş olduğu bir süreyi, süre geçmeden azaltıp çoğaltabileceği gibi, süre geçtikten sonra tarafa isteği üzerine ikinci bir süre de verebilir. Hakim, tayin ettiği bir sürenin kesin olduğuna karar vermişse, sürenin kesin olduğunun hiçbir tereddüde yer vermeyecek derecede ara kararında açık bir şekilde yazılması, yapılması gereken işlerin neler olduğunun belirtilmesi, tanınan sürenin yeterli ve elverişli olması, süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçların açıklanması ve tarafların uyarılması gerekir.

Somut olayda, davacı taraf bilirkişi incelemesi ve tanık delillerine dayanmış, delillerini de kısmen bildirmiştir. Bu durumda mahkemece, 17.11.2011 tarihli celsede delillerin sunulması için kesin süre verilmesi dosya kapsamı incelendiğinde usule uygun değildir.

O halde mahkemece, ibraz edilen belgeler doğrultusunda, yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında varılacak sonuca göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 4.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7492, Karar No: 2007/8459, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7492 E.  ,  2007/8459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 2007/9074 Esas sayılı dosyasına geri çevirme kararı üzerine getirtilen İl Tarım Müdürlüğünün 10.9.2007 günlü yazısı ekindeki 2005 yılına ait veri cetvelinde buğdayın dekar başına verimi 430 kg, üretim gideri 86 YTL, şeker pancarının dekar başına verimi 5000 kg, üretim gideri 276 YTL, ayçiçeğinin kg başına toptan satış fiyatı 0,50 Ykrş, üretim gideri 120,37 YTL, domatesin dekar başına verimi 4837 kg, üretim gideri 761 YTL, kg başına ortalama satış fiyatı 0,25 Ykrş olarak bildirildiği halde eldeki dosyada 26.6.2007 günlü yazı ile sırasıyla ortalama 525 kg, 85 YTL, 6800 kg, 300 YTL, 0,44 Ykrş, 130 YTL, 5500 kg, 737,5 YTL, 0,59 Ykrş biçiminde gösterilmiştir.

İl Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılarak mevcut bu çelişki açıklanmak suretiyle münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim, üretim gideri ile toptan kg satış fiyatı saptanıp dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6940, Karar No: 2017/2423, Tarih: 02.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6940 E.  ,  2017/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin tarlada çalışırken elindeki tarım aletinin yüksek gerilim hattına temas etmesi sonucu ağır yaralandığını, yaralanmaya neden olan hattın geçtiği yerdeki direklerden birinin olay tarihinden üç yıl önce devrildiğini, devrilen direğin yerine yeni bir direk dikilmediğini, bu nedenle yüksek gerilim tellerinin yerle arasındaki mesafesinin 3-4 metreye indiğini, davalının gerekli dikkat ve özeni gösterip, devrilen direğin yerine yeni direk dikmemesinden dolayı müvekkilinin yaralandığını, müvekkilinin maddi ve manevi zararının tazmini için eldeki davayı açtıklarını belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup, 1.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.01.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat istemini, 15.772,59 TL artırarak, 16.772,59 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının elektrik iletkenlerinin tam altında saman yüklü bir kamyonun tepesinde elindeki dirgenle çalışırken yaralandığını, olayın meydana gelmesinde tek kusurlunun davacı olduğunu, bu olayda müvekkiline atfedilebilecek bir kusur olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 16.772,59 TL maddi, 6.000,00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 11.05.2015 gün ve 2014/12442 Esas, 2015/8320 Karar sayılı ilamı ile " ıslahla artırılan maddi tazminat isteminin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle" mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile, 1.000,00 TL maddi tazminatın 17.09.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 6.000,00 TL manevi tazminatın

17.09.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

17.09.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)6100 sayılı HMK’nun 326/1. maddesinde; (1) "Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.

(2)Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır."

Aynı yasanın 332/1. maddesine göre; "yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedilir" ve 323/ğ.maddesine göre ise; "vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti" yargılama giderleri kapsamındadır.

Yargılama giderleri arasında bulunan avukatlık ücreti, haklılık durumuna göre vekille temsil edilen taraf yararına hesap ve takdir edilir. Tazminat isteminin kısmen kabul edilmesi durumunda, istemin kabul edilen kısmı yönünden davacı lehine, istemin reddedilen kısmı yönünden de davalı lehine nispi vekâlet ücretine karar verilmesi gerektiği gibi, manevi tazminat davalarında AAÜT'nin 10/2 maddesinde '' davanın kısmen reddi durumunda karşı taraf vekili yararına tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti gecemez'', 10/4 maddesinde '' manevi tazminat davasının, maddi tazminat ve para ile değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir'' , yine tarifenin 12/2 maddesine göre; ''hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez'' hükümleri dikkate alınarak kabul ve reddolunan maddi ve manevi tazminat miktarları için ayrı ayrı davacı ve davalı vekili yararına vekâlet ücretlerine hükmolunması gerekirken sadece davacı vekili yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3) Diğer yandan, davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre, 6100 sayılı HMK'nun 326/2 ve devamı maddeleri uyarınca, dava sırasında yapılan yargılama giderlerinin davanın kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılması gerekirken, tamamından davalının sorumlu tutulması, bunun yanında yargılama giderlerinin hükümde açıkça kalem kalem belirtilmesi gerekirken bu hususlar dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3) Diğer yandan, davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre, 6100 sayılı HMK'nun 326/2 ve devamı maddeleri uyarınca, dava sırasında yapılan yargılama giderlerinin davanın kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılması gerekirken, tamamından davalının sorumlu tutulması, bunun yanında yargılama giderlerinin hükümde açıkça kalem kalem belirtilmesi gerekirken bu hususlar dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte belirtilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.