muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18681, Karar No: 2014/19292, Tarih: 19.11.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28.03.2007 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7869, Karar No: 2015/7645, Tarih: 26.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7869 E.  ,  2015/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALVAÇ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2009/157-2014/67

Taraflar arasında görülen tapu iptal tescil davası sonunda, yerel mahkemece verilen davanın reddine ilişkin karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; incelendi, Tetkik Hakimi 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1920 doğumlu mirasbırakan Şerife tarafından dava konusu 31 parsel sayılı 1250 m² miktarlı ve tarla vasıflı taşınmazın 13.09.1984 tarihinde, 1399 parsel sayılı 23.550 m² miktarlı ve tarla vasıflı taşınmazın ise 26.08.1986 tarihinde oğlu Yusuf'a satış suretiyle devredildiği, 16.10.2001 tarihinde oğul Yusuf tarafından Zekeriya isimli ara malike devredilen taşınmazların, ara malik Zekeriya tarafından da 30.11.2001 tarihinde davalı Faden'e (31 parsel) ve davalı Şennur'a (1399 parsel) temlik edildiği, 25.11.2002 tarihinde ölen mirasbırakanın geriye mirasçı olarak davacı Mikail ile davalı Şennur'un eşi, diğer davalı Faden'in babası olan dava dışı Yusuf isimli çocuklarını bıraktığı, davalıların, yurt dışında yaşayan oğul Yusuf tarafından taşınmaz alımına ilişkin olarak mirasbırakanın yetkilendirildiği ve para gönderildiği, taşınmazların da bu doğrultuda alındığını savundukları, mahkemece davalıların savunmalarına itibar edilip dosyaya sunulan vekaletname ve havale makbuzlarından bahsedilerek muvazaa olgusu bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, oğul Yusuf tarafından mirasbırakana gönderilen havale makbuzları incelendiğinde; 1970 li yıllardan başlayıp 1997 yılına kadar devam eden DM para cinsi ile havaleler olduğu, özellikle taşınmazların bedeli karşılığı olduğuna dair herhangi bir kayıt içermediği, aynı yıllarda Yusuf tarafından davalılara da havaleler yapılmış olup yapılan havalelerin taşınmazların alımı amacıyla değil mirasbırakanın ihitayaçlarını karşılaması amacına yönelik olduğu, öte yandan oğul Yusuf tarafından 13.09.1984 tarihli vekaletname ile taşınmaz alımı hususunda yetkilendirilen mirasbırakanın Yusuf adına doğrudan taşınmaz alması muhtemel iken, kendisi adına almış olması, ardından yukarıda belirtildiği şekilde taşınmazların birden fazla kez el değiştirdikten sonra davalılara temlikinin yapılmasının hayatın olağan seyrine uygun düşmediği gibi mirasbırakanın değişik tarihlerde oğlu Yusuf'a yaptığı başka temlikler nedeniyle Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/368 E ve 2007/305 K. sayılı dosyasına açılan dava da aynı yöntem izlenerek ara malik Zekeriya aracılığıyla Yusuf'un eş ve çocuklarına ( davalıların da içlerinde bulunduğu ) yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu benimsenerek 5 parça taşınmaz bakımından davanın kabulüne karar verildiği, artık bu dosyanın eldeki dava dosyası bakımından güçlü delil teşkil ettiği, sözü edilen bu dava dosyasında da eldeki dava dosyasında olduğu gibi taşınmazların yurt dışından gönderilen paralar ile alındığının savunulduğu, mahkemece bu savunmaya itibar edilmediği gözetilip yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte dikkate alındığında artık davanın konusunu teşkil eden temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/218, Karar No: 2009/1762, Tarih: 12.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/218 E.  ,  2009/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖYCEĞİZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 69 parsel sayılı taşınmazda davalı ile birlikte paydaş olduklarını, davalının taşınmazı narenciye bahçesi olarak kullandığını, payını kullanmasına izin vermediğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve ağaçların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuş, ağaçların değerinin arazi değerinden fazla olduğunu ileri sürerek davacının payının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, intifadan men koşulunun gerçekleştiği gerekçesiyle davacının payı oranında elatmanın önlenmesine, payı oranında dikilen ağaçların yıkımına ve ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, dava konusu taşınmazda tarafların paydaş oldukları dava konusu taşınmazın davalı tarafından narenciye bahçesi olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteği bakımından davacının taşınmazdan istifadesinin engellendiği (intifadan men koşulunun gerçekleştiği) kabul edilerek davacının payı oranında elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğrudur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacının temyiz itirazlarına gelince; davada tahakkuk tarihinden itibaren faiz talep edildiği dikkate alınarak, tahakkuk tarihinden itibaren kademeli faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren hesap edilen faize hükmedilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6541, Karar No: 2012/18841, Tarih: 31.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6541 E.  ,  2012/18841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bina yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, binanın yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine veklinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33253, Karar No: 2016/6098, Tarih: 15.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33253 E.  ,  2016/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... bünyesinde diğer davalı şirketlerin elamanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle rızaen feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ... davacının, diğer davalı şirketlerde çalıştığını beyan ederek, husumet nedeni ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, kıdem ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kıdem ihbar tazminatı açısından kabulüne, asgari geçim indirimi alacağının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar, davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesinin feshettiğinden, ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-İhbar tazminatı açısından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde emeklilik nedeniyle rızaen işten ayrıldığını belirtmiştir. Tanıklar da davacının emeklilik nedeniyle ayrıldığını söylemişlerdir. İş akdini emeklilik nedeni ile fesheden davacı işçi kıdem tazminatına hak kazanır ise de, ihbar tazminatına hak kazanmayacağından davacının ihbar tazminatı talebinin davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7235, Karar No: 2012/12399, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7235 E.  ,  2012/12399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı vekili Av.... geldi. Temyiz eden davalı ve aleyhine temyiz olunan diğer davalılar adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mah. 1904 ada 24 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha az değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince ... vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin ... vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosya içinde bulunan kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın ... vergisine esas asgari m² değeri 1.439 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 459 TL dir. ... vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın değeri, emsal olarak alınan taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsal taşınmazın %80 oranında değerde olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yeniden araştırma yapılarak dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya uygun emsal tespit edilip tapu kayıtları, imar durumları ve ... vergisi yönünden yukarıdaki açıklanan ilkeye uygun olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/392, Karar No: 2019/5526, Tarih: 18.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/392 E.  ,  2019/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı ... vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 18.06.2019 tarihinde davacı kayyım vekili Av.... ile davalı ... vekili ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Bursa İli Osmangazi İlçesi 475 Ada 45 parselde bulunan taşınmazın toplam 1008/1944 hissesinin 12.11.1997 tarihinde dava dışı paydaşları tarafından davalı ...'e satıldığını, ancak işlemi yapan davalı tapu memurlarının bilgisayar kayıtlarında satışı zuhulen tam hisse olarak göstermeleri nedeniyle davacının kayyım olarak atandığı ... kızı ...'nin 104/216 hissesinin de davalı ... adına tescil edildiğini, bu nedenle davalı ...'in sebepsiz zenginleştiğini, kısa süre sonra da (16.01.1998 tarihinde) taşınmazın davalı ... tarafından dava dışı ...'ya satıldığını, bu yanlışlığın düzeltilmesi için açılan davanın reddedildiğini, tapuda hisse fazlalığının belirtildiği şerhin de açılan dava sonucu kaldırıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere, 104/216 hisse bedeli olan 35.500 TL'nin davalı ... ve tapu çalışanları olan diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 12.10.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 134.815 TL'ye yükselterek, bu tutarın faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise tapu sicilinin tutulmasından doğan zarardan devletin sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tamamının halen ... adına kayıtlı olduğu, davacının temsilci olarak yönettiği maldaki azalmaya dava dışı ...'nın malvarlığındaki çoğalmanın sebep olduğu, bu nedenle davanın ...'e yöneltilmesi gerektiği, tapu memurları olan diğer davalılar hakkındaki davanın ise idare aleyhine açılması gerektiğinden bahisle davanın husumet yönünden reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.09.2013 günlü ve 2013/12387 E. 2013/12539 K.sayılı ilamı ile; ''...Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.