muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1343, Karar No: 2016/9327, Tarih: 26.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/1343 E.  ,  2016/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ...'na bağlı ....'nda 01.03.2004 ile 26.02.2010 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı kurum yetkilileri tarafından işçilik alacakları ödenmeden sebepsiz ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek bazı işçilik haklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının Okul Aile Birliği nezdinde 20.06.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, bu tarihten önce birliğin davacı dahil hiçbir kişiyi temizlik işinde çalıştırmadığını, belirtilen tarihten önce okulun temizlik işlerinin dava dışı bir firma tarafından yapıldığını, bu firmanın sözleşmesinin 17.02.2006 tarihinde feshedildiğini ve bu tarihten sonra temizlik işleri için Okul Aile Birliğinin işçi çalıştırmaya başlandığını, davacının iddialarının doğru olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin çalışma süresinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının çalışma süresi 01.03.2004- 26.02.2010 tarihleri arası tanık beyanları ve SGK kaydındaki süreler toplanarak 4 yıl 5 ay 19 gün olarak hesaplanması gerekirken, toplamadaki maddi hata yaparak 4 yıl 11 ay 1 gün olarak belirleyip kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağını bu hatalı hizmet süresine göre hesaplayan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5011, Karar No: 2013/17616, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5011 E.  ,  2013/17616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ... Kemerbaş'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 31.01.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8053, Karar No: 2024/10580, Tarih: 14.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8053 E.  ,  2024/10580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/60 E., 2015/245 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzelterek onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Katılan Sanık ... Hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a Muhalefet Suçundan Verilen Beraat Hükmü Sebebiyle Vekalet Ücreti İle Sınırlı Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçtan beraat kararı verilmiş ise de, katılan sanık hakkında aynı dosya kapsamında şikâyetçi ...'e yönelik eylemleri sebebiyle silahla tehdit ve hakaret suçlarından mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla, münhasıran vekalet ücretine ilişkin mahkeme kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafiinin talebinin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II-Katılan Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine; Katılan Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

Katılan sanıkların üzerine atılı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarına uyan silahla tehdit ve hakaret suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, katılan sanık ... yönünden sorgu tarihi olan 17.06.2015 tarihinden, katılan sanık ... yönünden sorgu tarihi olan 09.04.2015 tarihinden, katılan sanık ... yönünden sorgu tarihi olan 13.05.2015 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafii ile katılan sanıklar ... ve ...'in temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının dava zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak, DÜŞMESİNE, Adli Emanetin 2014/85 sırasında kayıtlı 1 Adet 1383 seri nolu tabanca ve bu tabancaya ait şarjörün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine, aynı emanette kayıtlı bizatihi bulundurulması suç teşkil etmeyen 8 adet fişeğin sahibine iadesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3232, Karar No: 2008/2297, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3232 E.  ,  2008/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tazminat istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalıya yapımı yarım kalan asansörlerin tamamlanması için 4.000,00 YTL elden para verdiklerini, ancak davalının edimini yerine getirmediğini, zararlarının 9.085,88 YTL olduğunu belirterek, bu miktarın tahsili istemiyle bu davayı açmıştır. Davalı vekili ise; müvekkili ile davacı arasında akdi ilişki bulunmadığını beyan etmiş, 27.02.2006 günlü dilekçesinde ise, dosyada bulunan faturalar ve protokolden anlaşıldığı gibi müvekkilinin asansör malzemelerini Besa lift firmasına teslim ettiğini, davacı ile müvekkilinin akdi ilişkisi bulunmadığını, müvekkilinin davacı tarafından dava dilekçesinde iddia edildiği gibi herhangi bir para almadığını beyan etmiştir.

Mahkemece yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarına dayanılarak akdi ilişkinin varlığı ve davacının davalıya 4.000,00 YTL ödeme yaptığı kabul edilerek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu teşkil eden miktar dikkate alındığında HUMK’nın 288. maddesi uyarınca akdi ilişkinin ve ödemenin tanık deliline dayanarak kanıtlanması kural olarak mümkün değildir. Davalı akdi ilişkinin ve ödemenin tanıkla ispatlanmasına muvafakat etmediğinden HUMK’nın 289. maddesinin uygulanması da düşünülemez. Mahkemece bu durumlar gözden kaçırılarak, tanık beyanlarına değer verilmek suretiyle taraflar arasında akdi ilişkinin varlığının ve davacı tarafından davalıya 4.000,00 YTL ödeme yapıldığının kabulü doğru olmamıştır. Ancak davacı vekili dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline dayanmış olduğundan mahkemece davacı tarafa, davalıya akdi ilişkinin varlığı ve 4.000,00 YTL ödemenin yapıldığı konularında yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken, davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan ve tanık beyanlarına dayanılarak akdi ilişki ile ödemenin varlığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar oluşturulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6380, Karar No: 2015/398, Tarih: 20.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6380 E.  ,  2015/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Sanıklar... ve ... kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine, sanık ... eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine, sanıklar .... haklarında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, sanıklar ... ve ... haklarında da reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen kararların 5271 sayılı CMK.nın 223. maddesinde sayılıp hüküm kabul edilen kararlardan olmadığı ve bu haliyle anılan kararların temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat ve sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen düşme hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... haklarında reşit olmayan mağdureyi rızaları ile kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların üzerine atılı suçun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu ve suç tarihi olan 03.09.2002'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar haklarında görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan görülen davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hükmün temyiz incelemesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2541, Karar No: 2018/4406, Tarih: 06.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2541 E.  ,  2018/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Hükmün açıklanması; mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCY’nin 522. maddesindeki "hafif" veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3586, Karar No: 2009/5288, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3586 E.  ,  2009/5288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından ...olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İstem iflasın ertelenmesine ilişkindir.

Mahkemece şirketin aktifinde toplam 1.345.885.45 YTL mevcut olup bunun 1.292.827.35 YTL’sinin dava dışı Arsıs şirketin deposunda bulunan ve davacıya ait olduğu ileri sürülen mazot tutarı olduğunu, ancak yapılan incelemede mazotun tespit edilemediğini, dolayısı ile davacı şirketin aktifinin en önemli kaleminin fiktif bir kalem olduğu iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığı hayata geçirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davacının iflas ertelemesi talebinin reddine, davacının iflasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle aktifte yapılan fiktif işlem nedeni ile iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 04.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9435, Karar No: 2023/7385, Tarih: 18.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9435 E.  ,  2023/7385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararınca bağıtlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oranında belirlendiği, sözü edilen kuralın her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oranında belirlendiği, davacının ücretinin anılan sözleşme hükmü dikkate alınmaksızın ödendiği belirtilerek incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.