muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2925, Karar No: 2014/5020, Tarih: 10.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2925 E.  ,  2014/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Maktul ...'i kasten öldürme suçundan TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1.maddeleri uyarınca neticeten 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün, sanığın kızkardeşi ... ile evli olduğu, sanık ...'nin, kızı ..., kızkardeşi ... ve yeğeni ... ile birlikte olay günü ...'nin evine geldiği, aralarında ...'nin eşi maktul ile sorunlarını konuştuktan sonra ...'nin boşanmasına karar verdikleri, bu sırada maktulün, eline sopa ve bıçak alarak dışarıda evin merdivenlerinin yanında beklediği, evdekilerin dışarıya çıkması üzerine maktulün, Kerime'ye sopayla saldırdığı ve araya giren ...'e vurarak kavgayı başlattığı, kavgayı ayırmaya çalışan sanığa maktulün, küfrederek sopayla vurduğu, darbenin etkisiyle yere düşen sanığın, maktulün elinden düşen bıçağı yerden alarak maktule savurduğu ve maktulü batın bölgesinden bıçakla yaralayarak öldürdüğü olayda, maktulün tahrik oluşturan söz ve davranışları nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda cezadan indirim yerine, 12 yıl hapis cezası tayin edilerek sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin, kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile

reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde suç niteliğine, meşru savunmaya, meşru savunmada yasal sınırın aşılmasına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

10/11/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ün yokluğunda 13/11/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/16965, Karar No: 2014/18922, Tarih: 11.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16965 E.  ,  2014/18922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2010/538-2012/155

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek , kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, genel tatil ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara , toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacı işçinin aylık ücretinin miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, yaklaşık 5 yıldır davalı işyerinde çalıştığını ve ücretinin net 600,00TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı ise asgari ücretle çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece, bankaya yatan miktarları dikkate alarak davacının aylık ücretini brüt 762,00 TL tespit eden bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Davacı tanıkları ve emsal ücret araştırmaları davacının iddiasını doğrulamıştır. Davacının yaptığı iş ve kıdemi dikkate alındığında fesih tarihi itibariyle iddia ettiği ücreti alabileceği anlaşıldığından hesaplamaların davacının iddia ettiği net 600,00TL ücret üzerinden yapılması gerekirken bilirkişinin yerinde olmayan mütaalasıyla bankaya yatan ücretin esas alınması hatalıdır.

3- Davacı vekili, itirazların değerlendirildiği son oturumda ıslah için süre talep etmişse de , mahkemece bu talep karşılanmadan karar verilmiştir.

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan HMK'nın 177.maddesi dikkate alınarak tahkikat bitmeden yapılan ıslah talebine ilişkin usuli işlemi yerine getirmek üzere davacı tarafa HMK'nın 181. maddesi uyarınca süre verilerek sonuca gidilmelidir.

4- Ayrıca, hüküm fıkrasında açıklanan miktarların net ya da brüt olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3652, Karar No: 2010/6886, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3652 E.  ,  2010/6886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazlardan krokide 1 ve 2 numara ile gösterilen taşınmazların Kocapınar Köyü tapulama sahasında kaldığı anlaşıldığından, Kocapınar Bolacalıkoyuncu ve Bahçederesi Köyleri kadastro paftaları kenarlaştırma yapılarak geniş arazi kadastro paftasının istenerek,

2) Kocapınar Köyünde arazi kadastrosunun hangi tarihte yapıldığı ve dava konusu taşınmazın hangi nedenle tescil harici bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın,

3) Kocapınar Köyünde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak, yapıldı ise Orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek (1/25.000 ve 1/10.000 ölçekli) bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (...) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

5) Kocapınar Köyünde kaldığı anlaşılan krokide 1 ve 2 numara ile gösterilen taşınmazlara en yakın arazi kadastro parselleri tespit edilerek paftası ile birlikte kadastro tutanak örnekleri ve tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden istenip,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9367, Karar No: 2023/2086, Tarih: 28.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9367 E.  ,  2023/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki KDV oranına ilişkin şikayet nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile müdürlük işleminin iptaline karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi ihale alıcısı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince şikayetçi ihale alıcısı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı üçüncü kişi ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi ihale alıcısı vekili şikayet dilekçesinde, 2242 ada 25 parselde kayıtlı 15 nolu bağımsız bölümü 164.200,00 TL bedelle satın aldığını, ihalenin kesinleştiğini, satış ilanında KDV oranının %1 olarak belirtildiğini, herhangi bir düzeltme ilanının bulunmadığını, müvekkilinin tescil talebinde bulunduğunu, KDV oranını %1 olarak yatırmak istediğini, ancak icra dairesinin 07.12.2020 tarihli işlemi ile talebin reddedildiğini belirterek 07.12.2020 tarihli icra dairesi kararının kaldırılmasına, KDV oranının %1 üzerinden hesaplanmasına, fazladan yapılan ödemenin taraflarına iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı üçüncü kişi vekili cevap dilekçesinde; ... bu davanın süresinde açılmadığını ve KDV'ye yönelik şikayetlerin vergi mahkemelerinde çözümlenmesi gerektiğini, işlem tarihi itibariyle taşınmazın %18 KDV'ye tabi tutulması gerektiğini, davalı kurum aleyhine izafe edilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını belirterek davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip dosyasında ipotekli taşınmazın 02.10.2020 tarihli satış ilanında KDV oranının %1 olacağının belirtildiği, bu şekilde ilanın yapılarak duyurulduğu, satış ilanının kesinleştiği, tüm alıcıların bu oranı bilerek satışa katıldıkları, satış ilanının kesinleşmesinden sonra KDV oranının değiştirilmesinin mümkün olmadığı, alıcıların bu oranı bilerek satışa gidildikleri, herkes için kesinleşmiş olan ihale şartları çerçevesinde sonradan KDV oranının icra dairesince değiştirilemeyeceği, aksi durumun hukuki güvenilirlik ilkesine aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne, 07.12.2020 tarihli icra dairesi kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı üçüncü kişi vekili istinaf dilekçesinde, cevap dilekçesi içeriğini tekrar ederek ilk derece mahkemesi kararının aleyhlerine olan kısımlarının kaldırılmasına, davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip dosyasında ipotekli taşınmazın 02.10.2020 tarihli satış ilanında KDV oranının %1 olacağının belirtildiği, bu şekilde ilanın yapılarak duyurulduğu, satış ilanının kesinleştiği, tüm alıcıların bu oranı bilerek satışa katıldıkları, satış ilanının kesinleşmesinden sonra KDV oranının değiştirilmesinin mümkün olmadığı, alıcıların bu oranı bilerek satışa gittikleri, herkes için kesinleşmiş olan ihale şartları çerçevesinde sonradan KDV oranının icra dairesince değiştirilemeyeceği, aksi durumun hukuki güvenilirlik ilkesine aykırılık teşkil edeceği gerekçesi ile borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı üçüncü kişi vekilince, istinaf dilekçesi içeriğindeki iddialarını tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ihaleye konu taşınmaza ilişkin KDV oranına yönelik şikayet başvurusuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK' nın 16, HMK’nun 114/1-b, 115 ve sair maddeleri

3.Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı üçüncü kişi vekilince, istinaf dilekçesi içeriğindeki iddialarını tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ihaleye konu taşınmaza ilişkin KDV oranına yönelik şikayet başvurusuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK' nın 16, HMK’nun 114/1-b, 115 ve sair maddeleri

3.Değerlendirme

Dairemiz içtihatları; Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 03.5.2021 tarih ve 2021/259 E. - 2021/316 K. sayılı ilamı gereğince, KDV’ye ilişkin işlemin kaynağının icra müdürlüğünün tesis etmiş olduğu karara ilişkin olduğundan bahisle, işlemin yasaya uyarlılığının, şikayet yoluyla, icra mahkemelerinin denetiminde olduğunun kabulü gerektiği yönünde iken, Uyuşmazlık Mahkemesinin 28.02.2022 tarih ve 2021/524 E. - 2022/120 K. sayılı kararı ile; “ihale yoluyla satışı yapılan taşınmaza ilişkin olarak tahakkuk ettirilen %18 oranlı KDV’nin vergi dairesince tahsil edildiği noktasında tartışma bulunmadığı, bu durumda satış memurluğunun vergi sorumlusu sıfatının sona erdiği, verginin iadesinin muhatabının vergi dairesi olduğu, bu kapsamda açılan davada da, 3065 sayılı Kanun hükümleri gereğince katma değer vergisine ilişkin uyuşmazlığın görüm ve çözümü görevinin, 2576 sayılı Kanun uyarınca idari yargı içerisinde yer alan vergi mahkemelerine ait bulunduğu” şeklindeki son kararı gereğince Dairemizce görüş değişikliğine gidilerek, ihalenin gerçekleşmesinden sonra yapılan “KDV ödemesinin iadesi” talepleri hakkında, vergi mahkemelerinin görevli olduğu ve icra mahkemelerinin bu talepler hakkında istemin usulden reddine karar vermeleri gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Somut olayda; şikayete konu KDV’nin, şikayet tarihi olan 04.03.2022 tarihinden önce 21.12.2020 tarihinde ödendiği görülmekte olup, verginin iadesinin muhatabı da artık vergi dairesidir. Bu kapsamda açılan davada da; uyuşmazlığın çözümü görevi idari yargı içerisinde yer alan vergi mahkemelerine aittir.

HMK’nun 114/1-b maddesi gereğince yargı yolunun caiz olmasına ilişkin dava şartı ile aynı Kanunun 115. maddesine göre mahkemenin, dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı ile dava şartı noksanlığının tespit edilmesi halinde HMK’nın 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden ret kararı verilmesi gerektiğine ilişkin düzenlemeler gereğince, temyiz incelemesi aşamasında yargı yolunun değerlendirilmesi gerekmiştir.

O halde ilk derece mahkemesince yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle istemin usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması, istinaf başvurusu üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

Öte yandan kabule göre de; şikayetin kabulü ve davalının harçtan muaf oluşu karşısında davacının yatırdığı harçların iadesi gerekirken peşin harcın mahsubuna karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan kabule göre de; şikayetin kabulü ve davalının harçtan muaf oluşu karşısında davacının yatırdığı harçların iadesi gerekirken peşin harcın mahsubuna karar verilmesi hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15684, Karar No: 2016/5744, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15684 E.  ,  2016/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın aynı köyde, sınır komşusu oldukları, sanığın, katılana ait 1 tanesi 20 yaşlarında 2 tane elma ağacına zehirli madde dökmek suretiyle zarar verdiği, böylece mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; bilirkişi incelemesi sonucunda alınan kriminal raporu içeriğine göre de, daha önceki raporlarda da toksik etki yaratan herhangi bir delil bulunamadığından katılanın isnadı dışında sanığın ağaçları kuruttuğuna dair cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3312, Karar No: 2018/5262, Tarih: 04.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3312 E.  ,  2018/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... .... Sulh Hukuk ve ... (...) Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Bulvarı No:281C İç Kapı No:6 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... (... r) Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Bulvarı No:186 İç Kapı No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Bulvarı No:186 İç Kapı No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10449, Karar No: 2013/14637, Tarih: 23.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10449 E.  ,  2013/14637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, mülkiyeti davalı tarafa ait olan 31 parselde kayıtlı taşınmazın zemin üstü 2. katının, tamamlandıktan sonra tapusunun verileceği inancı ile davacı tarafından tüm masrafları karşılanmak suretiyle yaptırıldığını, tapu devrinin talep edilmesine rağmen davalının buna yanaşmadığını belirterek davacı tarafından yaptırılan tespit sonucu belirlenen 56.458,24 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında, evin tapusunun verileceğine dair bir anlaşma yapılmayıp sadece yapılan imalatlar karşılığında davacının kira vermeden taşınmazda oturmasına izin verildiğini, dava konusu evin davalı tarafından yaptırılıp davacının bu 2. kattaki dairenin kapı, pencere, yer döşemeleri...vs yaptırdığını ayrıca davacının uzun süreden beri ve halen taşınmazda bedelsiz ikamet ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 49.161,13 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davada, dava konusu taşınmaza davacı tarafından yapılan faydalı ve zorunlu masrafların tamamının, sebepsiz zenginleşme kurallarına göre davalıdan tahsili talep edilmektedir.

Uyuşmazlık, taşınmazın davacı tarafından dava tarihine kadar kullanılıp kullanılmadığı ve iade borcunun kapsamı noktasında toplanmaktadır.

02.02.1991 gün, 1990/1 E-1991/1 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir.

Uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi dava tarihinden çok önce yapılan ve davacı tarafından kullanılarak yararlanılan giderler nedeniyle, sebepsiz zenginleşme borçlusunun (davalının) bu giderlerin yapıldığı tarihte ekonomik açıdan zenginleştiği, yapanın ise o anda fakirleştiği kabul edilemez. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Buna göre, giderlerin yapıldığı tarih itibariyle değil, taşınmazın fiilen davalı tarafa teslim edildiği gün itibariyle sebepsiz zenginleşme miktarı, iade anındaki değeri gözetilerek belirlenmelidir.