muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16276, Karar No: 2010/5113, Tarih: 29.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/16276 E.  ,  2010/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, değer az kabul edilip ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1033, Karar No: 2017/509, Tarih: 19.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1033 E.  ,  2017/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, davalı Halitsan Müteahhitlik Gıd. Besicilik Tem. Nak Ormn. San. ve Tic. Ltd Şti. vekiline gönderilen muhtıra ödenmesi gereken tutar hatalı hesaplandığı gibi davalı tarafından daha önce ödenen maktu tutarın da mahsup edilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı Halitsan Müteahhitlik Gıd. Besicilik Tem. Nak Ormn. San. ve Tic. Ltd Şti. vekiline gönderilen muhtıra ödenmesi gereken tutar hatalı hesaplandığı gibi davalı tarafından daha önce ödenen maktu tutarın da mahsup edilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için;

2-Dosya içeriğine göre, davalılar vekillerinin temyizinin davacı vekiline tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesine, tebliğ edilmemiş ise yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27022, Karar No: 2015/25682, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27022 E.  ,  2015/25682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10023, Karar No: 2022/772, Tarih: 07.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10023 E.  ,  2022/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, davanın reddine ilişkin karar, süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Kadastro sonucu Varto ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 217, 218, 219, 220, 221, 222, 223, 224, 225, 226, 227, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240, 241, 242, 243, 244, 245, 246, 247, 248, 249, 250, 251 parsel sayılı toplamda 314.895,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 1937 tarihli ve 14, 16 ve 17 tahrir numaralı vergi kayıtlarının ...'e ait olduğu ve satın alma suretiyle davalı murisi ...’a geçtiği, gerek vergi kayıtlarının uygulandığı taşınmazlar ve gerekse vergi kaydı bulunmayan taşınmazların, ...’ın ölümü ile miras yolu ile taksimen davalı ...’a intikal ettiği ve eklemeli zilyetlik de dahil olmak üzere zilyetlik süresinin 20 yılı aştığı gerekçesiyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

I. DAVA

Davacı Hazine, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan köy orta malı olarak kullanılan ... Mezralar Mevkiindeki gayrimenkulün 1977 yılında tapulama teknisyenlerinin çalışmaları sırasında hayali vergi kayıtlarına dayanılarak 217, 218, 219, 220, 221, 222, 223, 224, 225, 226, 227, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240, 241, 242, 243, 244, 245, 246, 247, 248, 249, 250, 251 parsel sayılı taşınmazların ... oğlu ... adına tescil edildiğini, ancak uygulanan 1937 tarih, 14 ve 16 no'lu tahrirle vergi kayıtlarının ... adına kayıtlı olduğunu, ... ile ... arasında irtibat kurulamadığını, meranın zilyetlikle edinilemeyeceğini, bu nedenle Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve köyün hükmü şahsiyetine bırakılan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmalarını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; çekişmeli taşınmazların evvelinde vergi kayıtları ile sabit olduğu üzere ...’e ait olduğu ve ...’in ölümünden sonra mirasçısı olarak kardeşi ...’i bıraktığı, ...’in de ölümüyle mirasının kendi babası ...’a kaldığı ve ondan da kendisine intikal ettiğini belirterek, vergi kayıt maliki ile arasında ırs ilişkisi olduğunu ve zilyetlikle iktisap koşullarının lehine gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; çekişmeli taşınmazların evvelinde vergi kayıtları ile sabit olduğu üzere ...’e ait olduğu ve ...’in ölümünden sonra mirasçısı olarak kardeşi ...’i bıraktığı, ...’in de ölümüyle mirasının kendi babası ...’a kaldığı ve ondan da kendisine intikal ettiğini belirterek, vergi kayıt maliki ile arasında ırs ilişkisi olduğunu ve zilyetlikle iktisap koşullarının lehine gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25/02/2014 tarihli ve 1992/145 Esas, 2014/66 Karar sayılı kararıyla çekişmeli taşınmazların mera olarak kullanılmadığı, ziraat bilirkişi raporunda da dava konusu yerlerin çayır ve meyve bahçesi haline getirildiği, böylece 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 46. maddelerinde belirtilen 20 yıl süreyle nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla zilyetlik koşulunun davalı lehine oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairece “Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği belirtilerek, bölgeye ait memleket haritası ve hava fotoğraflarının merciinden istenilmesi, varsa dava konusu taşınmazlara komşu taşınmazlara dayanak tapu ve vergi kayıtlarının getirtilmesi, tarafsız mahalli bilirkişi ve tanıklar eşliğinde mahallinde yeniden keşif yapılması, tespite esas 1937 tarihli ve 14, 16 ve 17 tahrir no'lu vergi kayıtlarının zemine uygulanması, komşu parsellerin dayanakları olan tapu ve vergi kayıtlarının keşifte uygulanmak suretiyle dava konusu taşınmazları ne şekilde okuduğu belirlenerek taşınmaz sınırlarının denetlenmesi, dayanak vergi kayıtlarının dava konusu yerleri kapsadığının anlaşılması halinde sınırları genişletilmeye elverişli ise miktarı kadar kapsam tayin edilmesi, vergi kaydının kapsamı dışında kalan yerlerin mera vasfında olup olmadığının da uzman bilirkişi aracılığıyla saptanması, fen bilirkişisine keşfi izlemeye elverişli kroki düzenlettirilmesi” gerekçesiyle bozma yapılmıştır.

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2018 tarihli ve 2016/241 Esas, 2018/82 Karar sayılı kararıyla çekişmeli taşınmazların davalının eklemeli zilyetlik yoluyla hüküm ve tasarrufunda olan yerlerden oluşu, imar ve ihyasının uzun zaman önce tamamlandığı ve tarım arazisi niteliğine kavuştuğu, dolayısıyla Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki mera ve ormanlık alanlardan olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı Hazine vekili, temyiz dilekçesinde özetle; vergi kayıtları maliki ile davalı arasında irsen veya akden bir ilişki bulunmadığı, tespitin hayali vergi kayıtlarına dayanılarak yapıldığını, belgesiz sınırına dikkat edilmediğini, davalı lehine iktisap koşullarının oluşmadığını ve Hazine aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK m.33). İddianın ileri sürülüş şekli, dosya kapsamına göre temyiz kanun yolu başvurusuna konu dava, tapuda şahıs adına kayıtlı bulunan taşınmazların mera olarak özel siciline kaydedilmesi isteğine ilişkin Hazine tarafından açılan kadastro öncesi nedenlere dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun “Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti” başlıklı 14. maddesinde; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.’’ Olağanüstü zamanaşımı yolu ile taşınmaz mülkiyetinin kazanılması ve taşınmazın zilyedi adına tespitine ilişkin temel koşulların 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Buna göre; tapuda kayıtlı olmayan bir taşınmaz, aralıksız ve nizasız yirmi yıllık süreyle malik sıfatı ile elinde bulunduran ve zilyedi olan kişi adına tespit ve tescil edilecektir.

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, "–Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir."

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, "–Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir."

6.2.3. Zilyetlik, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 973. maddesinde, "Bir şey üzerinde fiilî hâkimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir. Taşınmaz üzerindeki irtifak haklarında ve taşınmaz yüklerinde hakkın fiilen kullanılması zilyetlik sayılır" şeklinde tanımlanmıştır. Bir şeye malik olmayan kimsenin zilyetliği zamanla o şeyin mülkiyetinin kazanılmasını sağlayabilir. Mülkiyetin kazanılma sebeplerinden biri olan zilyetliğin konusu ancak maddi şeylerdir. Zilyetliğin tanımında da görüleceği gibi, zilyetlik olması için bir şeyin bulunması ve ayrıca o şey üzerinde fiili hâkimiyetin kurulması ve kullanılması gerekir (İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.12.1998 tarihli ve 1996/4 E., 1998/3 K. sayılı kararı).

6.2.4. Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince zilyedi lehine taşınmazın tespiti koşullarına ilişkin yapılan açıklamaların yanında, 3402 sayılı Kanun'un "Hazine adına tespit" başlıklı 18. maddesinde;

"Yukarıdaki maddelerin hükümleri dışında kalan ve tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur.

Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez" hükmüne yer verilmiştir.

6.2.5. 3402 sayılı Kanun'un 18. maddesinden önce gelen 13, 14 ve 17. maddelerinde mülkiyet hakkının tespitine ilişkin esaslar düzenlenmiştir. Kanun'un önceki maddelerinde özel veya tüzel kişiler adına taşınmaz malların tespit ve tescil şartlarına yer verilmişken, Kanun'un 18/1. fıkrası ile bunların dışında kalan ve tescile tabi olan malların Hazine adına tespit ve tescil edileceği, diğer bir deyişle özel ve tüzel kişiler lehine iktisap şartları oluşmayan malların Hazineye ait olması esası getirilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında ise kamunun yararlanmasına mahsus orta malları ile hizmet mallarının (3402 sayılı Kanun'un m. 16/1), ormanların (6831 sayılı Orman Kanunu m. 1 vd), Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da (TMK'nın m.715) kamu hizmetine tahsis edilmeyen yerler ile kanunlar uyarınca devlete kalan yerlerin olağanüstü zamanaşımı zilyetlik yolu kazanılamayacakları açıkça ifade edilmiştir.

6.3. Değerlendirme

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Çekişmeli 217, 218, 219, 220, 221, 222, 223, 224, 225, 226, 227, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240, 241, 242, 243, 244, 245, 246, 247, 248, 249, 250, 251 parsel sayılı taşınmazlar 08.03.1978 tarihinde 1937 tarihli ve 14, 16 ve 17 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kapsamında kaldığı ve vergi kayıt maliki ...’den satın alma suretiyle ...’a geçtiği, ...’ın ölümüyle birlikte çekişmeli taşınmazların taksimen ...’a intikal ettiği belirtilerek tapuya tescil edilmiştir.

6.3.2. Davacı Hazine, köy halkı ve tespit bilirkişilerinin; çekişmeli 34 adet parselin sadece 3-4 tanesinin ...’a ait olduğu, geri kalanının köy merası olduğu, kendilerinin bu taşınmazların mera olduklarını kadastro esnasında heyete aktarmalarına rağmen masa başında kadastro ekibinin ve ...’ın anlaşıp bu taşınmazları İsmail adına tespit ettiklerine yönelik yapmış oldukları ihbar üzerine, köyün merasının ... tarafından hayali vergi kayıtlarına dayalı olarak gasp edildiği gerekçesiyle çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak özel siciline kaydedilmesi talebiyle dava açmıştır.

6.3.3. Davalı ..., çekişmeli taşınmazların evvelinde vergi kayıtları ile sabit olduğu üzere ...’e ait olduğu ve ...’in ölümünden sonra mirasçısı olarak kardeşi ...’i bıraktığı, ...’in de ölümüyle mirasının kendi babası ...’a kaldığı ve ondan da kendisine intikal ettiğini belirterek, vergi kayıt maliki ile arasında ırs ilişkisi olduğunu ve zilyetlikle iktisap koşullarının lehine gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

6.3.4. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davalının eklemeli zilyetlik yoluyla hüküm ve tasarrufunda olan yerlerden olduğu, imar ve ihyasının uzun zaman önce tamamlandığı ve tarım arazisi niteliğine kavuştuğu, dolayısıyla Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki mera ve ormanlık alanlardan olmadığı ve tespite dayanak vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazları ayrı ayrı kapsadığı gerekçesi ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

6.3.5. Mahkemenin kabulü ve tespit malikinin temyizi bulunmadığı gözetildiğinde, tarafların arasındaki ihtilafın taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı ve tespit günü itibari ile davalı gerçek kişi yararına iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasındadır.

6.3.5. Mahkemenin kabulü ve tespit malikinin temyizi bulunmadığı gözetildiğinde, tarafların arasındaki ihtilafın taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı ve tespit günü itibari ile davalı gerçek kişi yararına iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasındadır.

6.3.6. Ne var ki, bu hususlarda yapılan araştırma ve inceleme son derece yetersizdir. Şöyle ki; davalının dayandığı tespite esas 1937 tarihli ve 14 tahrir nolu vergi kaydının hudutları “sırt, dere, sırt ve yol”; 1937 tarihli ve 16 tahrir nolu vergi kaydının hudutları “hane, taş, ... ve sırt”; 1937 tarih 17 tahrir nolu vergi kaydının hudutları “ark, hane, ark ve yol” okumakla, bu vergi kayıtları hudutları itibariyle her yere uyabilecek nitelikte olduğundan, bu vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara ait olduğundan söz edilemez. Bu nedenle, çekişmeli taşınmazlara ilişkin ihtilafın zilyetlik esasına göre çözümlenmesi gerekmektedir.

6.3.7. Öte yandan, 26.07.2017 tarihinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarca, 241, 242, 243, 244, 245, 247, 248, 249, 250 ve 251 parsellerin mera olduğu, geri kalan parsellerin ise 1966 depreminden önce sürüldüğü, ancak sonrasında sadece otunun biçildiği belirtilmiş, dosyaya sunulan 11.10.2017 tarihli iki kişilik ziraat bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli 239, 240, 241, 242, 243, 245, 246, 247, 248 ve 250 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde 1966 Varto depreminden sonra herhangi bir ekim dikim yapılmadığı, taşınmazlar üzerinde yer yer geven ve mera bitkilerine rastlanıldığı; çekişmeli 218, 219, 220, 222, 224, 225, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 238 ve 249 parsellerin zirai anlamda ekilip biçilmediği ve sürülüp ekim yapmak suretiyle değerlendirilmediği, toprak işlemesinin yapılmadığı ancak çayır olarak kullanıldığı ve halihazırda üzerinde çayırların olduğu; 217 parselin üzerinde 20 yaşında 20 adet söğüt ağacı; 221 parselin üzerinde 15 adet 15 yaşında söğüt ağacı; 223 parselin üzerinde 8 yaşında 10 adet ceviz ve 8 yaşında 10 adet kavak ağacı; 226 parselin üzerinde 4 yaşında 200 adet kavak fidanı, 15 yaşında 5 adet armut ağacı ile 15 yaşında 35 adet elma ağacı; 227 parselin üzerinde birden çok ev ve ahır; 229 parselin üzerinde bir kısım meyve fidanları ve 10 yaşında 300 adet kavak fidanı; 244 parselin üzerinde 3 yaşında 15 adet elma ağacı; 251 parselin üzerinde 10 yaşında 250 adet kavak ağacı olduğu bildirilmiş, yine dosyaya sunulan 11.10.2017 tarihli harita mühendisi raporunda 1957 ve 1985 tarihli hava fotoğraflarında 227 parselin üzerinde yapıların olduğu ancak geri kalan parsellerin üzerinde geniş yapraklı ağaçların görüldüğü belirtilmiş olmasına rağmen, Mahkemece yöntemince mera araştırması yapılmamış, bu kapsamda komşu köyler halkından mahalli bilirkişi dinlenilmediği gibi, taşınmazın niteliği ile ilgili olarak 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış, taşınmazların komşu parsellerinde bulunan mera ile ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı araştırılmamış, bir arazinin niteliğini ve taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde usulüne uygun şekilde hava fotoğraflarından da yararlanılmamış, davalının çekişmeli taşınmazları hangi vasıfla kullandığı tespit edilmemiş, tespite esas vergi kayıtlarının taşınmazlara uymayacağı gözetilerek davalı hakkında 3402 sayılı Kanun’un 14. maddesinde belirtilen belgesiz araştırması yapılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.