muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8073, Karar No: 2021/10183, Tarih: 14.09.2021

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL, 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070,00 TL’dir.

Somut olayda davacı anne ve baba lehine 75.000 TL’şer kardeş lehine 50.000 TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, mahkemece ana baba lehine 10.000 TL’şer kardeş lehine 5.000 TL manevi tazminata hükmedildiği bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle iş bu her bir davacı için reddolan manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı 72.070TL’lik kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla davacılardan sigortalının baba ve annesi Bahattin ve ... ile sigortalının kardeşi ...’ın belirtilen hükme yönelik temyiz isteminin kesinlik nedeniyle REDDİNE karar verilmiştir.

A) Davacı vekilinin müvekkillerinden sigortalının eşi ... ile çocukları ... ve ...’in reddolan maddi ve manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

A) Davacı vekilinin müvekkillerinden sigortalının eşi ... ile çocukları ... ve ...’in reddolan maddi ve manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava; 15.01.2016 tarihli iş kazası sonucu 19.01.2016 tarihinde vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse olay tarihinde yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hâkimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hâkimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Somut olayda; Davalılardan Starwood Şirketinin İnegöl OSB’de yer alan fabrika inşaatındaki elektrik işlerini EGD Elektrik Şirketine verdiği, sigortalı ... Elektrik Şirketi işçisi olarak çalışmaktayken yemek molasında yemekhaneye doğru giderken, saat 18.00 sıralarında yol olarak kullanılan, platformda aydınlatma ve korkuluk olmaması nedeniyle dönmesi gereken yeri fark etmeyerek, yüksekten çukura düşmesi neticesinde kafa kemiklerinde kırık ve beyin dokusunda kanama oluşacak şekilde kaza geçirdiği, hastanede tedavisi sırasında vefat ettiği, hükme esas alınan kusur raporunda Davalı Starwood Şirketi %40, Davalı EGD Elektrik Şirketi %40 ve müteveffa sigortalı %20 oranında kusurlu kabul edilmiş, sigortalının vefatı nedeniyle davacı eş ve çocukların destekten mahrum kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda davacı eş ve çocukların destekleri sigortalı ...’in vefatı nedeniyle duydukları elem ve ızdırabın büyüklüğü dikkate alındığında eş lehine 50.000,00 TL, çocukların her biri lehine hükmedilen 25.000,00 TL’şer manevi tazminatın az olduğu açıktır.

O halde mahkemece davacı eş ve çocukların her biri lehine sigortalıyı kaybetmeleri nedeniyle duydukları elem ve ızdırapla orantılı makul bir miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken anılan davacılar yönünden yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

3-Öte yandan, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda istinaf başvurusunun esastan reddi halinde, başvurusu reddolan davacılar aleyhine tek, tazminattan müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilen davalılar yönünden de aleyhlerine tek karar ve ilam harcına hükmedilip müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde her bir davacı yönünden ayrı ayrı ve her bir davalı yönünden ayrı ayrı karar ve ilam harcına hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ..., ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 14.09.2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin 2020/7889 E., 2021/7845 K. sayılı ilamında belirttiğim karşı oy gerekçeleri ile talep yığılması olan davalarda temyize getirilen taleplerin toplamı üzerinden kesinlik sınırı belirlenmesi gerektiğinden ve tarafların temyize tabi olan maddi tazminat ve manevi tazminat ile ilgili temyiz incelemesinin, davacı baba ve anne yönünden hüküm altına alınan manevi tazminat istemi hakkında da yapılması gerektiğini düşündüğümden, çoğunluğun kesin olduğu yönündeki ret kararına katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/2315, Karar No: 2013/16537, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2315 E.  ,  2013/16537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... ...'un, vefat eden eşinden sigorta maaşını alabilmek için 13/12/1991 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4269, Karar No: 2025/1417, Tarih: 24.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4269 E.  ,  2025/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/496 E., 2023/139 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tescil istemli olarak açılan, ancak tutanak düzenlenmesi nedeniyle kadastro mahkemesine aktarılan davada, aktarma öncesi verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 22.01.2009 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; sınırlarını bildirdiği Muğla ili Milas ilçesi Dörttepe köyünde bulunan iki parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, Milas ilçesi Dörttepe köyü, ... Köyaltı mevkiinde kain 29.08.2013 tarihli müşterek rapor ve ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 2.156,67 m²'lik kısım ile (B) harfi ile gösterilen 800,17 m²'lik kısmın ayrı ayrı parsel numaraları altında davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesinin 18/09/2014 tarihli ve 2014/3915 Esas, 2014/7771 Karar sayılı ilamıyla; "Usulüne uygun orman ve zilyetlik araştırması yapılması" gereğine değinilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, Muğla ili Milas ilçesi Dörttepe Mahallesinde kain bulunan 30.04.2016 düzenleme tarihli F. Ç. imzalı harita mühendisi bilirkişisinin rapordaki "Bilirkişi Raporu Krokisi"nde gösterilen ve 22/a ile güncellenen kayıtlara göre (A) ile işaretli 2.092,31 m² ve (B) ile işaretli 835,72 m²'lik alanların en sondan itibaren parsel numaraları verilerek ve ayrı ayrı parseller olarak davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalılardan Hazine vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2018/1587 Esas, 2020/6274 Karar sayılı ilamıyla; "Somut olayda ... yönünden taraf teşkili sağlanmadığı gibi, uyulan bozma ilamı gereklerinin de yerine getirilmediği, orman bilirkişisinin kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı uygulamasına göre taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları dışında kaldığı bildirilmiş ise de, orman kadastrosuna ilişkin çalışma tutanakları ve orijinal harita getirtilmediği için bu tespitin denetlenemediği, orman tahdidi seri bazda yapıldığı için taşınmazın önceki niteliğinin belirlenmesi için en eski tarihli hava fotoğraflarının incelenmesi gerekirken en eski tarihli hava fotoğraflarının da incelenmediği, yine mahalli bilirkişilerin taşınmazların kullanılan yerlerden olduğuna ilişkin beyanları hava fotoğrafları ve ortofoto haritaları ile denetlenmediği, denetimde komşu parsellerin dayanak kayıtlarından da yararlanılmadığı; (A) harfiyle gösterilen bölümün batısındaki 853 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 3753 sayılı Zeytincilik Kanunu'na göre tescil edilmiş olan Kasım 1957 tarihli ve 20 numaralı zeytincilik tapusu batı yönünde davacının dedesi olduğu bildirilen “... ’e tevdi edilen zeytinlik” okuduğu halde yörede yapıldığı anlaşılan zeytincilik çalışması sırasında davaya konu taşınmazların da bu çalışmaya konu edilip edilmedikleri, edilmiş ise akıbetlerinin ne olduğunun da araştırılmadığı, bu doğrultuda Büyükşehir Belediyesinin davaya dahil edilip, belirtilen eksiklikler giderilmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sırasında, yörede 2021 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan çalışmada, dava konusu taşınmazlar hakkında tutanak düzenlendiği ve taşınmazların 198 ada 23 parsel numarasıyla senetsizden 2.033,23 m² ve 198 ada 25 parsel numarasıyla senetsizden 798,99 m² tarla vasıflarıyla Hazine adına tespit gördüğü anlaşılarak, açılan davanın dava şartı yokluğu nedeniyle görev yönünden usulden reddine karar verilmiştir. Görevli Kadastro Mahkemesince tutanaklar davalı ... getirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "Tüm dosya kapsamına ve mahkemece yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi, tespit bilirkişi ve tanık anlatımları ile keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporuna göre; dava konusu taşınmazın, 1965 yılında seri bazda (Güllük Serisi ve Yaka Serisi) yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna göre, orman sayılmayan yerde kaldığı, ilk tesis kadastrosunun yapıldığı 1967 yılında taşınmazın herhangi bir belirtme yapılmaksızın tespit harici bırakıldığı, 1974-1992-2009 ve 2015 tarihli hava fotoğraflarında üzerinde orman ağacı ve maki bitki örtüsü bulunmayan açık renkli ve münferit zeytin ağaçlarının görüldüğü, 2002-2021 tarihleri arasında çekilen uydu görüntülerinde ise aynı durumun tespit edildiği, 1977 tarihli memleket haritasında 23 parselin açık renkli alanda 25 parselin ise doğusunda yer alan arazilerle birlikte ibreli ağaç rumuzlu yeşil renkli alanda kaldığı, 1996 ve 2012 tarihli memleket haritasında geniş yapraklı ağaç rumuzu bulunan açık renkli alanda kaldığı, imar planı kapsamında olmayan taşınmazın Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen yerin dava konusu taşınmazları kapsadığı, klizimetre ile yapılan ölçümde 23 parselin %35, 25 parselin %36 eğime sahip olan taşınmazların evveliyatı ve günümüz itibariyle üzerinde kapalılık oluşturmuş maki bitki formasyonu ve münferitte olsa orman ağacı bulunmayan açıklık yerlerde olması, toprak erozyonu olmadığı gerekçesiyle 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1 inci maddesi kapsamında orman vasfı taşımadığı, yine 6831 sayılı Kanun 1/j maddesi kapsamında maki bitki örtüsü bulunmayan açıklık sonrasında da münferit dağılımda zeytin ağaçları bulunan yer olması nedeniyle toprak muhafaza karakteri taşımadığı, mera ve orman içi açıklık vasfında olmadığı, yine dava konusu 198 ada 25 parsel üzerinde 7 adet zeytin ağacının bulunduğu, en az 50-55 yaşındaki zeytin ağaçlarının imarının 1970'li yıllarda tamamlandığı, 1980'li yılların ilk yarısı itibariyle gelir elde edilebilen zeytinlik olarak değerlendirildiği, imar ihyasının keşif tarihinden 40 yıl önce tamamlandığı, ilk dava tarihi olan 2009 öncesinde 20 yıllık sürenin sağlandığı, davacının malik sıfatıyla nizasız aralıksız zilyetliğinin devam ettiği, diğer dava konusu 198 ada 23 parselde ise zeytin ağaçlarının en az 16 adedi 2009, 23 adedi ise 2016 itibari ile 20 yaşın üzerinde olduğu, zeytin ağaçlarının imarının 1970'li yıllarda tamamlandığı, 1980'li yılların ilk yarısı itibariyle gelir elde edilebilen zeytinlik olarak değerlendirildiği, imar ihyasının keşif tarihinden 40 yıl önce tamamlandığı, ilk dava tarihi olan 2009 öncesinde 20 yıllık sürenin sağlandığı, burada da davacının malik sıfatıyla nizasız aralıksız zilyetliğinin devam ettiği" gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu Muğla ili Milas ilçesi Dörttepe Mahallesi, ... mevki 198 ada 23 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın 2

... mevki 198 ada 23 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın 2.033,21 m² yüzölçümü ile zeytinlik vasfı ile davacı ... adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu aynı yer 198 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kadastro komisyon tutanağı tespitinin iptali ile taşınmazın 798,99 m² yüzölçümü ile zeytinlik vasfı ile davacı ... adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.