muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2469, Karar No: 2022/6233, Tarih: 28.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2469 E.  ,  2022/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 49. HUKUK DAİRESİ

DAVACILAR :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tahliye davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın kabulüne yönelik olarak verdiği kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davalıların kiralananı intifa hakkı sahipleri müteveffa ... ... ile davacı ...'den 01/06/2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, vefat ile birlikte ... ...'in sahip olduğu intifa hakkının kendiliğinden sona erdiğini, mirasta külli halefiyet prensibi ve mirasın ölüm anında bir kül halinde mirasçılara intikal etmesi nedeniyle ... ...'in kanuni mirasçısı olan davacıların sözleşmenin tarafı haline geldiğini, davacı ...'in aynı zamanda kiralananın maliki olduğunu, davacılardan ...'in oğlu ... ... ...'ın 28/07/2018 tarihinde evleneceğini ve davaya konu taşınmazda ikamet edeceklerini, dolayısıyla davaya konu taşınmaza ihtiyaçlarının olduğunu ileri sürerek, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin konut ihtiyacı gereksinimi nedeniyle sona erdirilmesine ve davalı kiracıların tahliyesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar, davacılar tarafından keşide edilen ihtarnamenin Borçlar Kanunu'na uygun olarak yapılmadığı için öncelikle davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacılar ... ve ...'in kira sözleşmesinde taraf olmaması nedeniyle işbu davayı açma haklarının bulunmadığını, davacıların tahliye taleplerinin gerçek, samimi ve zorunlu olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; 4721 sayılı TMK'nın 797. maddesi gereğince; intifa hakkının, gerçek kişilerde hak sahibinin ölümü, tüzel kişilerde kararlaştırılan sürenin dolması, süre kararlaştırılmamışsa kişiliğin ortadan kalkmasıyla sona ereceği, yine intifa hakkını düzenleyen TMK'ya göre; intifa hakkının miras olarak da mirasçılara geçmediği, intifa hakkının, sahibinin ölümü ile sona erdiği, sözleşmeye konu taşınmazda intifa hakkı sahibi davacı ...'in halen hayatta olması ve kira sözleşmesine işbu davacının taraf olması, diğer davacıların sözleşmeye taraf olmaması, intifa hakkının da miras yoluyla mirasçılara intikal etmemesi nedeniyle; davacı ... ve ...'in 01/06/2013 tarihli kira sözleşmesinden dolayı davalılara husumet yöneltmesinin hukuken mümkün olmadığı, diğer davacı ...'in yönünden ise; fesih bildiriminin süresinde olmadığı gerekçesiyle, davacılar ... ve ... tarafından açılan davanın aktif dava ehliyetleri olmadığından reddine, davacı ... tarafından açılan davanın süresinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2023/3420, Karar No: 2024/7555, Tarih: 04.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3420 E.  ,  2024/7555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/3094 E., 2023/178 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.02.2023 tarihli ve 2022/3094 E., 2023/178 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 4 yıl hapis ve 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; kararın bozulması, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1552, Karar No: 2014/3373, Tarih: 25.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1552 E.  ,  2014/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.01.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın 1/2000 ölçekli 25.10.1978 tarihinde plan dahiline alınmış olup uygulama imar planı içine alındığı, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmekle yetinilmiş olup, geri çevirme kararındaki diğer hususlara cevap verilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre; kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 27.06.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmayıp nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, tüm belediye hizmetlerinden ayrı ayrı (su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanıp yararlanmadığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.01.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın ve somut emsalin imar parseli olup ortaklık olmayıp tam hisseli olduğu belirtilmekle yetinilmiş, tapu müdürlüğünden ise 20.01.2014 tarihli yazısında her iki taşınmazın da imar işlemi görmediği bildirilmek suretiyle dava konusu taşınmaz ve somut emsalin imar parseli olup olmadığı hususunda çelişki oluştuğundan, dava konusu 668 ada 19 parsel numaralı taşınmazın 27.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 22.04.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.01.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmaz ya da somut emsale ilişkin olduğu belirtilmeden asgari m² değerinin 7,14 TL yazılarak cevap verildiği anlaşıldığından, dava konusu 668 ada 19 parsel sayılı ile somut emsal alınan 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.01.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmaz ya da somut emsale ilişkin olduğu belirtilmeden asgari m² değerinin 7,14 TL yazılarak cevap verildiği anlaşıldığından, dava konusu 668 ada 19 parsel sayılı ile somut emsal alınan 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak, var olan çelişki de giderilmek suretiyle alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1471, Karar No: 2014/16359, Tarih: 14.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1471 E.  ,  2014/16359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın ... Büyükşehir Belediyesine bağlı ... isimli şirkette kepçe operatörü olarak çalıştığı, olay tarihinde de ... Camii çevresi çalışmalarında görev aldığı, yapılan kazılar sırasında çıkartılan 3 adet düktil borunun saha görevlileri tarafından alınması için ... deposuna telefon açıldığı, öğle paydosundan sonra sahaya gelen görevlilerin boruların çıkartıldığı yerde olmadığını görünce ... deposunu aradıkları, depo görevlilerinin boruların getirilmediğini söylemesi üzerine yapılan araştırmada, boruların sanık tarafından hurdacıya satıldığının tespit edildiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 51. maddesi gereğince, sadece hapis cezasının ertelenebileceği, adli para cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi hususu, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini ve 5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak, sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden, TCK'nın 155/2. maddesi kapsamında verilen 6.000 TL ve 1.000 TL adli para cezalarının toplanması suretiyle sonuç olarak 7.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''60 gün'', ''50 gün'' ve ''1.000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'', ''4 gün'', ''80 TL'' adli para cezası ibaresinin eklenmesi ve para cezalarına toplanmasına ilişkin 3. paragrafının ise hükümden tamamen çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42101, Karar No: 2017/17321, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42101 E.  ,  2017/17321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15162, Karar No: 2017/14232, Tarih: 19.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15162 E.  ,  2017/14232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.500.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 26/01/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 42.812.00 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı tarafça temyizi üzerine, Dairemizin 12.12.2016 tarih, 2016/5371 esas, 2016/14377 karar sayılı ilamı ile, "... 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda mahkemece, 6719 sayılı kanunun 21. Maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. Maddesine eklenen 10. Fıkra hükmü ve 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen geçici 20. Maddesi hükümlerine istinaden davanın konusuz kalması nedeniyle, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının yargılama giderine ilişkin temyiz itirazına gelince;

Dosya kapsamında davacı tarafından yapılan toplam yargılama giderinin 88,00 TL olmasına karşın mahkemece hükmün 3. bendinde " Davacı tarafından yapılan toplam 44,50TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine," karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMKnun 438/7. maddesi gereğidir.

Dosya kapsamında davacı tarafından yapılan toplam yargılama giderinin 88,00 TL olmasına karşın mahkemece hükmün 3. bendinde " Davacı tarafından yapılan toplam 44,50TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine," karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMKnun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün 3. bendinde yer alan " Davacı tarafından yapılan toplam 44,50 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" ifadesinin yerine " Davacı tarafından yapılan toplam 88,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11790, Karar No: 2011/21770, Tarih: 17.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/11790 E.  ,  2011/21770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşmı nedeniyle TCK'nun 102/son maddesi gereğince davanın ortadan kaldırılmasına

27.09.2007 tarihli iddianame ile sanık hakkında 2002 takvim yılı içerisinde sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, 213 sayılı Vergi Usul Yasası'nın 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1 maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğması suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanun'la değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen " 2002 takvim yılında sahte fatura tanzim etmek suçunun" yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suç tarihi olan 01.04.2002 tarihinden 27.09.2007 tarihli iddianameyle kamu davasının açıldığı tarihe kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/son maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına" bölümünün çıkartılarak yerine "kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21772, Karar No: 2014/17963, Tarih: 08.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21772 E.  ,  2014/17963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı belediye başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı ... için 50.789,93 TL, ... için 9.258,63 TL, ... için 6.945,75 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı ... için 50.000 TL diğer davacı çocuklar için ise 25.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat isteminin kabulü ile, davacı ... için 50.789,93 TL, ... için 9.258,63 TL., ... için 6.945,75 TL nin davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ( davalı ... poliçe limiti ile sınırlı ve 27.11.2007 tarihinden işleyecek faizden sorumlu olarak) tahsiline, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, davacı ... için 7.500 TL, diğer davacılar için ise 10.000 er TL manevi tazminatın ... dışındaki diğer davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı belediye başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında; "... davacı eş ...'ın eşinin ölümünden sonra yeni bir evlilik yapmış olması nedeniyle, sadece ölüm ve yeni evlenme tarihleri arasında kalan dönem için yoksun kalınan desteğin hesaplanması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, ... bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporu benimsenerek; davacı ... için 2.954,70 TL, Fulya için 9.258,63 TL, ... için 6.945,75 TL maddi; davacı ... için 7.500 TL, diğer davacılar için ise 10.000'er TL manevi tazminata hükmedilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı belediye başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında; "... ilk hükmün temyiz etmeyen diğer davalılar yönünden kesinleştiği, davacıların aleyhine olacak ve bozmadan tüm davalıların yararlandırılması sonucunu doğuracak şekilde karar verilmesinin isabetli olmadığı" gerekçesine işaret edilmiştir.

Mahkemece, davalı belediye yönünden bozma ilamında işaret edildiği gibi bilirkişi ek raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulü ile, davacı eş ... için 2.954,70 TL, ... için 9.258,63 TL, ... için 6.945,75 TL maddi; ... için 7.500 TL; çocuklar için 10.000'er TL manevi tazminatın davalı ... Belediye Başkanlığından kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı belediye başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.