muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9424, Karar No: 2023/8266, Tarih: 18.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9424 E.  ,  2023/8266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1479 E., 2023/1072 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/24 E., 2023/120 K.

Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; kurumun işleminin hukuka uygun olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuata aykırı olduğunu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar çerçevesinde, dosyadaki bilgi ve belgelere göre somut olayda, kurum işleminin yerinde olduğunu ve kararın vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuata aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi Dairesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuata aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi Dairesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1479 sayılı Kanun'a 4956 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 18 inci maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Kanun'a eklenen geçici 18 inci maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02.08.2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Kanun kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20.04.1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22.03.1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

5510 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci maddesinde, "Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanunun yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğünün bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren başlayacağı; ancak, bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ve (3) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanunun yürürlük tarihi ile 04.10.2000 tarihi arasında geçen vergi mükellefiyet süreleri bulunmak kaydıyla, sigortalının bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde talepte bulunmak ve kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 6 ay içinde ödemesi halinde, bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda, 05.01.2004 tarihinde kuruma intikal eden giriş bildirgesine istinaden vergi kaydına dayalı olarak 01.01.2001 tarihinde bağkur tescilinin başlatıldığı, davacının Kurumca tescilinin 02.08.2003 tarihinden sonra yapıldığı, ayrıca 02.08.2003 tarihi öncesi başvuru ve prim ödemesi bulunmadığı, bu bağlamda, davacının talebe konu 01.01.1991-23.07.1991 tarihleri arası dönem yönünden 1479 sayılı Kanun'un 24 ve 25 inci maddelerinden yararlanması mümkün bulunmamaktadır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18645, Karar No: 2017/8750, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18645 E.  ,  2017/8750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 02.06.2016 tarihli ek kararla hükmün kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından bu defa ek karar ile birlikte asıl hüküm de süresi içinde temyiz edilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirket ile aralarındaki abonelik sözleşmesi gereğince düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp- kaçak, sayaç okuma bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli, PSH bedeli adı altında bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; bu bedellerin alınmasına dayanak yapılan ilgili sözleşme maddelerinin haksız şart olduğunun tespiti ile iptaline, ileriye dönük olarak bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmamasına, dava tarihinden geriye doğru 10 yılı kapsayacak şekilde haksız yere tahsil olunan bedelerden, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve HMK'nun 107. maddesi gereğince şimdilik 500 TL belirsiz alacağın tahsilat tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; dosya üzerinden, davacı tarafın iadesini talep ettiği alacak miktarının 3.480 TL'den az olması nedeniyle Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesine dava açılamayacağı gerekçesiyle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; ek karar ile temyize konu kararın kesin olarak verilmesi nedeniyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu red kararını da temyiz etmiştir.

1-Davada, abonelik sözleşmesi gereğince düzenlenen faturalara yansıyan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedelinin haksız olarak tahsil edildiği, bu bedellerle ilgili abonelik sözleşmesinde yer alan maddelerin haksız şart olduğunun tespiti ile bu maddelerin iptali ve ayrıca bu isimler altında bundan sonra kesinti yapılmaması ile fazla tahsil edilen miktardan şimdilik 500 TL'nin davalıdan tahsili talep edilmektedir. Görüldüğü üzere, davacının talebi sadece 500 TL ile sınırlı olmayıp, ileriye dönük ard etkisi yapabilecek belirli olmayan, devamlılık arz eden bir isteme ilişkindir.

./..

-2-

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68/1 ve HUMK'nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının davada gözetilmeden, davanın miktar ve değerine bakılmadan temyizi kabil olduğuna karar verilmiştir.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 tarih, 2009/13-122 E.-2009/189 K.sayılı, 13.10.2010 tarih, 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

./..

-2-

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68/1 ve HUMK'nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının davada gözetilmeden, davanın miktar ve değerine bakılmadan temyizi kabil olduğuna karar verilmiştir.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 tarih, 2009/13-122 E.-2009/189 K.sayılı, 13.10.2010 tarih, 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68/1 ve HUMK'nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının eldeki davada gözetilmeden, davanın miktar ve değerine bakılmayarak, kararın temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında, kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelenmesine geçilmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen elektrik abone sözleşmesi gereğince davacının meskeni ile ilgili abonelik nedeniyle düzenlenen dava dilekçesi ekindeki faturada dava konusu bedellerin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 68/1.maddesinde; ''Değeri ikibin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda İlçe Tüketici Hakem Heyetlerine, üçbin Türk lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda İl Tüketici Hakem Heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise ikibin Türk Lirası ile üçbin Türk Lirası arasındaki uyuşmazlıklarda İl Tüketici Hakem Heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz." hükmüne yer verilmiş olup aynı maddenin müteakip (4).bendinde ise "Bu maddede belirtilen parasal sınırlar her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır. Bu artışların hesabında on Türk Lirasının küsuru dikkate alınmaz." hükmü ile belirlenen bu miktarların yıllar itibariyle artırılması düzenlenmiştir.

Somut olayda davacının talepleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının talebinin sadece 500 TL ile sınırlı olmadığı, ileriye dönük ard etkisi yapabilecek belirli olmayan, devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu ve taraflar arasında kurulan sözleşme(abonelik) ilişkisi sırasında davalı tarafından kayıp-kaçak ve diğer bedellerin davacı tarafından ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda yaratılmış bir muaraza(çekişme) olduğu, davada da muarazanın(çekişmenin) giderilmesinin talep edildiği açıktır.

Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 tarih, 2004/13-417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın men'i(çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Bu tür davalarda hem muarazanın(çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun önlenmesi(men'i) talep edilir.

Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 tarih, 2004/13-417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın men'i(çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Bu tür davalarda hem muarazanın(çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun önlenmesi(men'i) talep edilir.

Bu durumda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi feshedilmediğine ve davacının sözleşme ilişkisine yönelik davalının muaraza yarattığı ileri sürülerek, muarazanın önlenmesi, sözleşmede yer alan haksız şartların tespiti ile iptali ile ileriye yönelik talep de bulunduğuna ve davanın müddeabihinin 3.480 TL'den az olmadığı anlaşıldığına göre, davanın Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir, dava şartı oluşmuştur.

../...

-3-

Hal böyle olunca, mahkemece; Dava tarihinden sonra 17.06.2016 tarihli R.G.de yayınlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun ile değişik 6446 sayılı Kanun hükümleri de dikkate alınarak davacının istemi hakkında, davanın esasına girilerek oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemece verilen 02.06.2016 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, dava konusu talebin ileriye dönük ard etkisi yapabilecek belirli olmayan, devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olması nedeniyle,6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3880, Karar No: 2016/4617, Tarih: 24.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3880 E.  ,  2016/4617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

..... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.10.2009 tarih, ..... sayılı iddianamesi ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan açılan kamu davası hakkında..... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.11.2011 tarih, .... esas, ..... sayılı kararı ile verilen beraat hükmünün, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay ..... Dairesi'nin 06.02.2013 tarih, ..... esas, ..... sayılı kararı ile bozulması sonucu dava dosyasının aynı Mahkemenin ..... esas sırasına kaydedilerek yapılan yargılaması sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığına sehven “2004” olarak yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 21.02.2004-21.02.2005, 21.02.2005-21.01.2006, 21.02.2006-21.03.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan verilen hükme hasren yapılan incelemede;

Sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan verilen hükme hasren yapılan incelemede;

1-..... Ltd. Şti'nin yetkilisi olan sanık ... hakkında, sahte fatura düzenlediği tespit edilen ......'den 20.02.2004-15.09.2006 tarihleri arasında temin ettiği faturaları yasal defterlerine kaydedip, KDV beyannamesinde indirim konusu yapmak suretiyle 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; ...... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.10.2009 tarih, ..... sayılı iddianamesinde sahte belge düzenlediği tespit edilen .....'den 20.01.2004-15.09.2006 tarihleri arasında alınan faturaların yasal defterlere kaydedilerek, KDV beyannamesinde indirim konusu yapılmak suretiyle “sahte fatura kullanma” suçunun işlendiği iddia edilmiş ise de; 23.09.2009 tarihli mütalaada belirtilen 10.09.2009 tarihli ve ..... sayılı vergi suçu raporunda dayanılan ..... sayılı vergi inceleme raporlarına göre .....'den alınan son fatura tarihinin 03.02.2006 olması, ... Başkanlığı'nın, 05.04.2011 tarihli yazısında, 04.09.2006 tarihinden itibaren ..... ve Plastik Ltd. Şti'den alınan faturaların, .....sayılı vergi inceleme raporunda yapılan değerlendirmede mükellefin bu faturaları bilmeden kullandığı değerlendirmesi yapıldığından bu fiille ilgili olarak VUK'nun 359. maddesi kapsamında işlem yapılmadığının belirtilmesi karşısında sanığın üzerine atılı eylemin, 21.02.2004-21.02.2005, 21.02.2005-21.01.2006, 21.02.2006-21.03.2006 tarihleri arasında ....'den aldığı sahte faturaları KDV beyannamesinde kullanmaktan ibaret olduğunun, sahte faturaları düzenlediği iddia olunan .... Vergi Dairesi mükellefi .....hakkında düzenlenen, 28.08.2009 tarih, ..... sayılı vergi tekniği raporu bulunduğunun anlaşılması karşısında, adı geçen mükellef hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış dava bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, bu dava ile birleştirilememesi halinde davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, gerektiğinde faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10066, Karar No: 2018/23182, Tarih: 13.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/10066 E.  ,  2018/23182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 20.05.2008 tarihinde davalı işyerinde garson-misafir ilişkiler sorumlusu olarak çalışmaya başladığını, davalı şirketten en son aylık 900 TL net maaş aldığını, fiili çalışmanın 28.07.2012 tarihine kadar devam ettiğini, personellere karşı son dönemde yıldırma politikası ile psikolojik baskı uygulandığını, amacın istifaya zorlayarak tazminat ödememek olduğunu, müvekkilinin bu baskılar karşısında motivasyonunu kaybettiğini, davacının 28.07.2012 tarihli davalıya gönderdiği mailde bu durumun açıkça belli olduğunu, davalı şirketin maile dönüş yapmadığını, müvekkilinin 09.08.2012 tarihinde çektiği ihtarname ile iş akdini tek taraflı feshettiğini, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve sair hak ve alacaklarının 3 günlük sürede ödenmesinin istenildiğini, ancak bugüne kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkiline 02.08.2012 tarihinde gönderilmiş olan ihtarname ile iş akdinin feshedildiğine dair bildirimde bulunulduğunu, bu ihtarda belirtilen iddiaların gerçek dışı olduğunu, davalı şirketin iyi niyetli olmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının müvekkili şirkette 23.05.2008-02.08.2012 tarihleri arasında garson olarak çalıştığını, davacının müvekkili işyerindeki bir çalışma arkadaşı ile uygunsuz davranışı nedeniyle davacının Kanyon şubesinde çalışmasının önerildiğini, ancak davacının yazılı veya sözlü bir cevap vermediğini, davacının iş sözleşmesi gereği İstanbul İl sınırları içerinde her şubede çalışmayı kabul ettiğini, davacının 27,28,30,31 Temmuz ve 1-2 Ağustos tarihlerinde işe gelmediğini, davacının bu devamsızlığa bir açıklama getirmediğini, bu sürede davacıya telefonla da ulaşılamadığını, davacıya mazeretini ve savunmasını sunması için 31/07/2012 tarihinde ihtarname çekildiğini, davacının herhangi bir mazeret sunmadığını, davacının iş akdinin İş Kanunu’nun 25/II-g maddesi gereği 02.08.2012 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkının olmadığını, davacının ücretinin net 893,42 TL olduğunu bu durumun davacının imzasını taşıyan bordrosu ile sabit olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını ve karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş ve ispatlanan iddiası doğrultusunda fazla mesai ücretinin kabulüne karar verilmiştir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti bilirkişi tarafından net 3.796,59 TL olarak hesaplandığı halde, raporun sonuç kısmına net tutar 4.625,82 TL olarak yazılmış ve mahkemece hatalı olarak 4.625,82 TL üzerinden indirim yapılarak hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, fazla mesai ücretinin net 3.796, 59 TL üzerinden yine aynı oranda karineye dayalı makul indirim yapılarak hüküm altına alınması için, kararın bozulması gerekmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.