muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11483, Karar No: 2021/12234, Tarih: 09.12.2021

Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu 724 ve 425 parsel sayılı taşınmazların da meradan kazanıldığının kabulüyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

6. Dava konusu 754 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı ..., 1937 tarihli ve 46 tahrir numaralı vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Davalı Hazine, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazda davacı lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile taşınmazın tarla vasfıyla davacı adına tesciline karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Davacının dayandığı vergi kaydı “..., Yol, Sırt ve Mera” hudutlarını okumakla üç hududu itibariyle her yere uyabilecek nitelikte olup, dava konusu taşınmaza ait olduğunu kabul etmek mümkün değildir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar, çekişmeli taşınmazın uzun yıllar davacı tarafından buğday tarlası olarak kullanıldığını, bir yıl ekilip, bir yıl nadasa bırakıldığını beyan etmişlerdir. Ziraat bilirkişi raporunda, taşınmazın 2-3 ay önce sürülüp ekilmediği, nadasa bırakıldığı, içinde değişik boyutlarda çok sayıda taş bulunduğu, 2. sınıf tarım arazisi olduğu belirtilmiş, diğer taraftan da toprak yapısı bakımından komşu 823 parselle benzer özellikler gösterdiği ifade edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın dört tarafı kesinleşmiş 755 ve 823 mera parselleri ile çevrili olup, taşınmazın meranın ortasında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle dava konusu taşınmazın meradan açıldığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu 754 parsel sayılı taşınmazla ilgili davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

7. Dava konusu 794 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı ... ve arkadaşları, 19.01.1961 tarihli ve 1 sıra numaralı tapu kaydı, miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Davalı Hazine, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın dayanak yapılan tapu kaydının...’in oğlu ... tarafından kullanıldığı, ölümüyle mirasçıları tarafından tasarruf edildiği ve taksim olgusunun ispatlanamadığı, taşınmazın çayır olarak kullanıldığı, doğal ve yapay sınırlarla mera parselinden net biçimde ayrıldığı, ... mirasçıları lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile taşınmazın çayır vasfıyla davacılar murisi ... adına tesciline karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dava konusu taşınmaz, 717 parsel sayılı taşınmaza uygulanan davacıların dayanağı tapu kaydının miktar fazlası olup, meradan söküldüğünden bahisle mera vasfıyla tespit edilmiştir. Davacılar dayandığı tapu kaydı “Hali, dağ, su ve dağ” hudutları itibariyle her yere uyabilecek nitelikte olup, dava konusu taşınmaza uyduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, bir an için uyduğu kabul edilecek olsa dahi miktarıyla geçerli olup miktarı olan 14.600 metrekare yer 717 parselde adlarına tespit edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar, çekişmeli taşınmazın davacılar tarafından çayır olarak kullanıldığını beyan etmişlerdir. Ziraat bilirkişi raporunda, taşınmazın eğiminin %5 - 40 arasında değiştiği, toprak işlemesi yapılmadığı ve kendiliğinden çıkan yabancı otla kaplı olduğu ve hayvan yemi olarak değerlendirildiği belirtilmiş, ayrıca toprak yapısı bakımından komşu 823 mera parseli ile benzer özellik gösterdiği ifade edilmiştir.

Hal böyle olunca; mahalli bilirkişi ve tanıkların soyut ve yetersiz beyanları, ziraat bilirkişi raporu ve dava konusu taşınmazın doğusunda kesinleşen kadim 823 mera parselinin bulunduğu dikkate alındığında, zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğundan söz edilemeyeceğinden Mahkemece, davanın 794 parsel yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2), (3), (4), (5), (6) ve (7) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7276, Karar No: 2021/12388, Tarih: 02.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7276 E.  ,  2021/12388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki orman şerhinin tapuya geç işlenmesinden dolayı uğranılan zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince esastan reddine dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02/11/2021 günü davacı ve davalı Hazine vekillerinin yüzlerine karşı;usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, orman şerhinin tapuya geç işlenmesinden dolayı uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, ... aleyhinde açılan davanın esastan, Hazine aleyhinde açılan davanın ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi, 26080 ada 13 parsel sayılı taşınmazda davacı üniversite ile birlikte Hazine, Hacettepe Üniversitesi ve bazı gerçek kişilerin müşterek malik oldukları, paydaşlardan ... ve ... tarafından Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/204-2015/209 E/K sayılı dosyasında kamulaştırmasız el koyma nedeniyle tazminat davası açıldığı, yapılan yargılamada; dava konusu taşınmaza Bilkent Üniversitesi yerleşkesi içerisinde tamamen ağaçlandırılarak el atıldığının tespiti ile, dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli Uygulama İmar planında ağaçlandırılacak alanda kaldığından, arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşlaştırılması yapılarak bedel tespit edildiği ve alınan rapor uyarınca bedelin davacı üniversiteden tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu Çankaya Lodumlu Köyü 26080 ada 13 parsel sayılı taşınmazın Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi’nin 26.07.1993 gün ve 258 sayılı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli Nazım ve 1/1000 ölçekli Uygulama imar planlarında "Ağaçlandırılacak Alan" olarak ayrıldığı, yörede ilk defa yapılarak 27.04.2001 yılında ilan edilen orman kadastrosunda orman sınırları içine alındığı ve Bilkent Hükmü Şahsiyeti Haiz Amme Ormanı olarak kesinleştiği, taşınmazın tapu kaydına 03.06.2015 tarihinde “Bilkent Üniversitesi ve Hacettepe Üniversitesi’ne ait olan hisse Tüzel Kişiliğe haiz orman, Özel Orman” olduğuna ilişkin şerh işlendiği tespit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazın aslında arsa değil, orman arazisi niteliğinde olduğunu, 2001 yılında orman sınırı içine alındığı halde, tapu kaydına orman şerhinin 2015 yılında konulduğunu, önceki davalar sırasında orman olarak nitelendirilse idi daha az tazminat ödeyeceğini belirterek, aradaki farkın davalılardan tahsili istemiyle eldeki davayı açmış ise de; paydaşlar tarafından kamulaştırmasız el atılan taşınmazın tahsili istemi ile açılan davada dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli plan dahilinde yer aldığından arsa vasfında kabul edildiği ve bu niteliğine göre değer biçildiği, bu itibarla orman şerhinin tapuya işlenme tarihinin tazminatın belirlenme yöntemine dolayısla davanın esasına etkili olmadığından, davalı ... hakkında açılan davanın esastan, davalı Hazine aleyhine açılan davanın ise pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karar karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, aleyhine temyiz olunan davalı Hazine yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 02/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3119, Karar No: 2011/4741, Tarih: 13.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/3119 E.  ,  2011/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.da cezaların içtimaına yer verilmediği gözetilmeden, hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15655, Karar No: 2018/15536, Tarih: 26.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/15655 E.  ,  2018/15536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Daha önce kamulaştırılan kısımlar yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer kısımlar yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların daha önce kamulaştırılan kısımları yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer kısımları yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 114 ada 1 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-)Dosyadaki kanıt ve belgelere göre; dava konusu 114 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki hisseyi kazanan ikinci el konumunda olan davalının 4721 sayılı TMK'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanabileceği (27.12.1939 gün ve 11/60 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) gözetilerek, iyiniyetli olup olmadığının ve bu kapsamda TMK’nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan faydalanıp faydalanamayacağının irdelenmesi ve incelenmesi, tarafların bildirecekleri tüm delillerin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, dava konusu 114 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 1.308,56 m2’lik kısmına ilişkin mülkiyetin 03.02.1992 tarihli mahkeme kararı ile davacı idareye geçtiğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Dava konusu taşınmazların İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 03/02/1992 tarih 1992/281 Esas, 1992/219 Karar sayılı ilamı ile kamulaştırılan kısımlarına yönelik tapu kayıtlarında iptal ve terkin işlemi yapılmamış ise, iptal ve terkin işleminin yapılması hususunda Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına hükmedilmesi,

3-)Dava konusu taşınmazda münavebeye esas alınan sof.domates ürününde Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden hesap yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

3-)Dava konusu taşınmazda münavebeye esas alınan sof.domates ürününde Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden hesap yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

4-)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer arttırıcı unsurun raporda kabul edildiği gibi % 50 oranında olması gerekirken mahkemece resen daha düşük bir oran belirlenmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

5-)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3202, Karar No: 2021/2199, Tarih: 01.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3202 E.  ,  2021/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

6100 sayılı HMK m. 314/3 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra uyap üzerinden gönderdiği 04.02.2021 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden davacı vekilinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda davanın tümü yönünden ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,01/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/44891, Karar No: 2015/36947, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/44891 E.  ,  2015/36947 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24/06/2014 tarih ve ... sayılı hükmün Dairenin 01/10/2014 tarih ve ... sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı .... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5480 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 14268 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 12177 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 12177 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş kararın onanması üzerine davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5480 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 14268 TL yapı bedeli ile 2091 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...l Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davalının bu yöne ait karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının değinilen yöne ait karar düzeltme isteminin kabulü ile, dairemizin 1.10.2014 gün ve 2014/32678-30061 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının gösterilen nedenle bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2032, Karar No: 2017/3092, Tarih: 12.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/2032 E.  ,  2017/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Dairemizce verilen 30/03/2016 gün ve 2016/3063 Esas, 2016/5254 sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, “Sanık taşınmazı 10/08/2010 tarihinde iktisap etmiştir. Sanık Koru Mah., 2570 Sok., No: 1-19, Yenimahalle, Ankara adresinde ikamet etmektedir. Sanığın ilanın yapıldığı anda Karaburun'da ikamet ettiği kanıtlanmış değildir. Sanığın taşınmazın bulunduğu konumun sit alanı kapsamında kaldığına ilişkin 05.05.2000 tarihli duyurudan haberdar olduğu, taşınmazın sit alanı kapsamında kaldığını bildiği yönündeki yargı ihtimali, varsayıma dayalı, anayasal hukuki güvenlik ilkesine aykırı bir yargıdır. Sanığın taşınmazın sit kararı kapsamında kaldığını bildiği, varsayım boyutunda kalmış bir iddiadır. Süreçte toplanan yazılı ve sözlü kanıtların değerlendirilmesinde, sanığın 2010 yılında iktisap ettiği taşınmazın lokasyon, yerleşke olarak sit alanı içinde bulunduğunu bildiği, sanığın üzerine atılı 1. derecede sit alanına fiziki ve inşai müdahalede bulunmak suçunu, bilerek ve isteyerek işlediği her türlü şüpheyi giderecek kanıtlarla kanıtlanmış değildir. Sanığın taşınmazının çok küçük bir kısmında yapmış olduğu restorasyonu, balkonları kapatmaya, çok az bir kısmı meteorolojik etkilerden korunmak için dış duvarla donatması, balkonları PVC malzemeyle kapatması, 2918 sayılı Yasanın 9. maddesi kapsamında sit alanına inşai ve fiziki müdahale niteliğinde faaliyetler kapsamında da değildir” gerekçesiyle itiraz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02/07/2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

İzinsiz müdahalede bulunulan taşınmazı kapsayan alanın, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 07/05/1992 tarih ve 3683 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı niteliği taşıdığı, Karaburun Belediye Başkanlığınca düzenlenen 01/05/2000 tarihli tutanak ile 02/05/2000 tarihli hoparlör ilan zabıt varakasından, tescile ilişkin kurul kararının mahallinde ilan edildiğinin anlaşıldığı, kolluk kuvvetlerince düzenlenen 27/08/2012 tarihli tutanakta da, “Güzelkent Yapı Kooperatifinde ikamet eden şahıslar ile yapılan görüşmede, söz konusu parselin çevrede oturan şahıslar tarafından sit alanı olduğunun bilindiği, yaklaşık 12 yıl kadar önce site sakinlerinin siteye taşınırken söz konusu alanın sit alanı olduğunu öğrendikleri” bilgisine yer verildiği, gerek mahallinde ilan yapılması gerekse sitede yaşayanlar tarafından bölgenin niteliğinin bilindiğine dair zabıta araştırması dikkate alındığında, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu kabul edilerek verilen itiraza konu Dairemiz kararında isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilmekle;

02/07/2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirilip, önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı, konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının daha uygun olacağı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.