muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1857, Karar No: 2019/3413, Tarih: 13.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1857 E.  ,  2019/3413 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davada ...... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

...... Mahkemesince, kayyım tayini istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin "......."olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.....ise kolluk tarafından küçük ...'ın "......." adresinde dedesi ... ile birlikte ikamet ettiği bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırmaları sonucunda; küçük ...'ın "......." adresinde dedesi ... ile birlikte ikamet ettiği, adresinde ikametgah ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ....... çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ....... YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4333, Karar No: 2014/15909, Tarih: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4333 E.  ,  2014/15909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/152-2013/413

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp Düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğu gibi, taşınmazın konumu itibariyle de dava konusu taşınmaza oldukca uzak mahalde bulunduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazdaki yapıların yaşı tespit edilerek, elatma tarihinden sonra yapıldıklarının anlaşılması halinde, yapıların değer düşüklüğü bedeline hükmedilemeyeceği gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazdaki yapıların yaşı tespit edilerek, elatma tarihinden sonra yapıldıklarının anlaşılması halinde, yapıların değer düşüklüğü bedeline hükmedilemeyeceği gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4637, Karar No: 2017/6319, Tarih: 26.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/4637 E.  ,  2017/6319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacılar vekili; nizalı taşınmazlardan 177, 178 ve 402 parseller üzerindeki muhtelif sayı ve türdeki ağaçlar ile yapıların vekil edeni ... tarafından, 160 parsel üzerindeki yapı ve ağaçların vekil edeni ... ve yine 405 ve 406 parsel üzerindeki yapı ve ağaçların vekil edeni ... tarafından yapıldığını, her türlü emek ve masrafın vekil edenlerince karşılandığını açıklayarak ayrı ayrı meydana getirilen muhdesatların her davacı yönünden ayrı ayrı aidiyetinin tespitini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesi vermemiş, yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 177, 178 ve 402 parseller üzerin bulunan muhtelif sayıdaki ağaçlar ile 177 ve 178 parseller üzerinde bulunan binanın davacı ... tarafından yapıldığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacılar ... ve ...'in açmış oldukları davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1-) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-) Dava konusu 402 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıya ilişkin temyiz itirazlarına gelince, 21.10.2014 tarihinde sunulan fen bilirkişisi .....tarafından düzenlenen rapor ve ekindeki krokiye göre yapının bir bölümünün (kırmızı boyalı) 402 parsel içinde kaldığı anlaşılmıştır. Yapılan yapının kalan bölümünün 402 parsel dışında kalması yapıya ilişkin talebin tamamen reddini haklı göstermez. Dosya içeriğine, toplanan delillere, tanıkların beyanlarına göre belirtilen krokide kırmızı ile boyalı olup 402 parsel içinde kalan 55.94 m2'lik kısmın davacılardan ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru olmadığından davacılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmektedir.

3-) Davalı kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davanın kısmen kabul kısmen ret ile sonuçlanmasına rağmen davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru değildir.

3-) Davalı kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davanın kısmen kabul kısmen ret ile sonuçlanmasına rağmen davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru değildir.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) ve (3) sayılı bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının (1) nolu bent uyarınca reddine, taraflarca HUMK.nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/8821, Karar No: 2020/2807, Tarih: 25.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/8821 E.  ,  2020/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 43/1, 52/2-4, 53, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in vergi mahkemesinde tanıdığı bilirkişiler olduğunu söyleyerek müşteki hakkında vergi dairesi tarafından kesilen cezalarla ilgili lehine rapor düzenlenmesini sağlayacağını belirterek 1500 dolar ve sonraki aşamada da katılan hakkındaki şikayetle ilgili vergi dairesinde tanıdığı memur olduğunu, söz konusu şikayetle ilgili belgeleri temin edeceğini söyleyerek müştekiden 6000 euro almak suretiyle katılanı kandırıp, kendi yararına menfaat temin ettiği, bu şekilde aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında katılandan farklı tarihlerde para aldığı, sanık ...'in birlikte yaşadığı temyız dışı sanık ...'nın ise sanık ...'in ilk eylemine iştiraki olmaksızın katılan ile telefonla görüşmek suretiyle kendisinin vergi dairesinde çalıştığını beyan edip, katılan hakkındaki şikayetle ilgili belgeleri temin edip, katılana vereceğini beyan ederek diğer sanık ... ile fikir ve iş birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediği bu suretle sanık ...’in zincirleme olarak dolandırıcılık suçunu, işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4362, Karar No: 2017/2971, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4362 E.  ,  2017/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28774, Karar No: 2019/22788, Tarih: 10.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/28774 E.  ,  2019/22788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının iş sözleşmesini yaş dışında emeklilik koşullarını tamamlaması nedeniyle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunarak davacının ücretinden memnun olmadığı için başka işyerinde çalışmak için iş sözleşmesini feshettiğini, fazla çalışma ve gerektiğinde hafta tatilinde çalışmanın ücrete dahil olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Aynı ispat kuralları hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı için de geçerlidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinde düzenlenen “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davalıya ait işyerinde oto elektrik teknisyeni olarak çalışmıştır. İş sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin ücrete dahil olduğunun kararlaştırıldığı tespit edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde davacının işe girdiği tarihten 2015/Nisan ayına kadar hafta içi 09.00-18:00, cumartesi günleri ise 09:00-14:00 arasında çalıştığını, haftanın en az 2 günü araç yoğunluğu nedeniyle saat 23.00’e kadar fazla mesai yapmak zorunda kaldığını, pazar günleri ise hafta tatilini yaptığını, 2015/Mayıs ayından sonra cumartesi çalışmasının gruplara ayrılarak ayda iki cumartesi sabah 09:00’dan akşam 13:00’e kadar çalıştığını, nöbet sistemi gereği cumartesi 13:00-18.00, Pazar günü de 09:00-18:00’e kadar toplamda 2 nöbet tuttuğunu beyan etmiştir.

Davacının talebi gözetildiğinde 2015/Nisan ayı dahil davacının haftalık iznini kullandığı anlaşılmaktadır. Ayrıca rapordaki hesaplamaya göre haftanın 3 günü 09:00-18:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi kullanarak (18:00-09:00 = 9 saat - 1 saat = 8 saat x 3 gün = 24 saat, 2 günü 09:00-21:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi kullanarak (21:00-09:00 = 12 saat – 1,5 saat = 10,5 saat x 2 gün = 21 saat, cumartesi günü ise 09:00-14:00 saatleri arasında 1/2 saat ara dinlenmesi kullanarak (14:00-09:00 = 5 saat – ½ saat = 4,5 saat x 1 gün) = 4,5 saat, toplamda 49,5 saat (24 saat + 21 saat + 4,5 saat = 49,5 saat) olmak üzere yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saatin (49,5 saat – 45 saat =) 4,5 saat üzerinde fazla çalışma yaptığı ancak iş sözleşmesindeki 270 saat kuralı gereği haftalık 5 saat fazla çalışması ücrete dahil olduğundan fazla mesai alacağı bulunmadığı,

2015/Mayıs ayı ve sonrasında ise rapordakihesaplamalara göre 270 kuralı dikkate alındığında aylık 2,5 saat fazla mesai alacağı bulunduğu ve ayda iki hafta tatilinde çalıştığı anlaşılmakla davacı talebi aşılarak fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının tüm dönem için hesaplanması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30822, Karar No: 2019/3133, Tarih: 11.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/30822 E.  ,  2019/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlikte 11/04/2011-05/05/2012 tarihleri arasında garson olarak çalıştığını, davalı işyerinin lüks bir restaurant olması nedeni ile ücretinin kış sezonunda 3.500,00 TL, yaz sezonunda ise 4.500,00 TL-5.000.00 TL olduğu halde işverenin sigorta primlerini asgari ücretten ödediğini, ücretin asgari tutarının bankadan geri kalan kısmının ise elden verildiğini, haftada 6 gün çalıştığını, haftanın bir günü saat 08:30 da diğer günler de ise 11:00 de işe başlayıp gece 01:30 a kadar çalışmanın sürdüğünü, resmi ve dini bayramlarda da çalıştırıldığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını, davalı işyerinde davacı işçinin ücretini düşürmek amacıyla puantaj sisteminde değişikliğe gidildiğini, bununda asgari ücret+puantaj sistemi uyarınca çalışan davacı işçinin ücretinde 1.000,00 TL'lik bir kayba yol açtığını, davalı işverenin haksız ve hukuka aykırı uygulamalarına son verilmesi için ihtarname çekildiğini ancak davalı işverenin çektiği cevabi ihtarnamede iddiaları reddettiğini, davalı işverenin kanuna aykırı tutumları neticesinde davacı işçinin iş akdini 05/05/2012 tarihinde feshetmek zorunda kaldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, bakiye ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti ve ihtarname masrafı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı işçinin işyerine 3 gün üst üste gelmemesi üzerine işe davet edildiğini ancak gelmemesi sebebiyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, bu sebeple tazminat hakkı olmadığını, davacı işçinin ücretinin ihtirazi kayıt şerhi koymaksızın imzalamış olduğu bordrolardaki ücret olduğunu, işyerinde 8 saatlik çalışma saatleri olduğunu, işe giriş çıkış saatlerini gösterir davacı imzalı çizelgelerde de hangi saatler arasında çalıştığının yazılı olduğunu, imzalı bordrolarda görünen fazla mesailerinin banka kanalıyla ödendiğini, işyerinde davacıya görevi dışında herhangi bir iş yaptırılmadığını, haftalık ve yıllık izinlerini kullandığını, milli ve dini bayramlarda çalışmaları karşılığının ödendiği savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: