muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14389, Karar No: 2006/16838, Tarih: 04.12.2006

Orman nitelikli parsellerin tespitleri yapıldığı sırada, kadastro tutanağı düzenlenmeyerek orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında kısmi ilan süresi içerisinde ... tarafından orman kadastrosuna itiraz dava açabilir. Yine ..., orman parsellerinin kısmi ilana çıkartılmasından sonra, kültür arazisi olarak tespit tutanakları düzenlenen taşınmazlar hakkında yine 3402 Sayılı Yasanın 9. maddesi gereğince orman iddiası ile itiraz edebilir ya da itiraz edilmeyen veya itirazları komisyonca reddedilen parseller hakkında yine 3402 Sayılı Yasanın 11. maddesinde belirtilen askı ilan süresi içerisinde kadastro mahkemesinde dava açabilir. Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde açtığı davadan sonra taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmesi halinde açılan bu dava hem "orman kadastrosuna" hem de "genel kadastro tespitine" itiraz davası niteliğinde olacaktır. Somut olayda; davanın açıldığı tarihte tespit tutanağı düzenlenmiş; ancak, ... belirlenmemiştir. Dava, taşınmazın zilyedine karşı açılmış, dava devam ederken düzenlenen tespit tutanağında aleyhine dava açılan kişi tespit maliki olarak gösterilmiştir.

Mahkemece yapılan keşifte bilgisine başvurulan uzman orman bilirkişiler, taşınmazın eğiminin % 15-20 arasında olduğu, toprağının orman toprağı niteliğinde bulunduğunu, eğimi ve çevresi dikkate alındığında orman ve ... muhafaza karakteri taşıdığını çevresi ile orman bütünlüğü oluşturduğunu, üzerinde sakız ağacından aşılanmış 35-40 yaşlarında antep fıstığı ağacı bulunduğunu ve 1958 tarihli memleket haritasında meşe ve çalılık rumuzlu yeşil renge ... alan içinde gösterildiğini, bu nedenlerle, orman sayılan yerlerden olduğunu açıklamışlardır.

14.07.1956 tarihli Resmi Gazetede ayınlanarak yürürlüğe giren 6777 Sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında 3573 Sayılı Yasanın Sakız ve Nevileriyle, Harnupluklara da Teşmiline Dair Yasanın 1. maddesi ile; "Antep fıstığı ve harnupluk tesisi için sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, adi sakız, filistin sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 3573 Sayılı Yasanın aynen tatbik olacağı" hükümlerinin yürürlüğe

-4-

2006/14389-16838

-4-

2006/14389-16838

konulmuş, yine 6831 Sayılı Yasanın 23.09.1983 gün ve 2896 Sayılı Yasa ile değişik 1/ı maddesinde "sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, Özel Yasası (...1939 gün 3573 Sayılı Yasa) gereğince Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş ve imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasayla tasrih edilen yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar orman sayılmaz" hükümleri bulunmaktadır. Davalı 3573 Sayılı Yasanın 2. ve devamı maddeleri gereğince kendisine tahsis edilip imar ve ıslah işlemlerini tamamlayarak, yetkili makamlarca yapılan temlik işlemine ya da böyle bir temlik sonucu oluşturulan tapuya dayanmamaktadır. 3402 Sayılı Yasının 17/1. maddesi "orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan arazide masraf ve emek sarfı ile imar-ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmazların" zilyetlik yoluyla kazanılabileceğini ön gördüğü ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yer olması nedeniyle davacının orman ağacı niteliğindeki sakız ağaçlarını aşılanmasının taşınmazın orman olma niteliğini değiştiremeyeceği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4285, Karar No: 2021/5226, Tarih: 22.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4285 E.  ,  2021/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 22.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7686, Karar No: 2019/3509, Tarih: 12.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7686 E.  ,  2019/3509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a aykırı muhalefet suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.12.2014 tarihli ve 2014/12919 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Malatya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.05.2015 tarihli ve 2015/330 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, müştekiler ... ve....'a ait işyerinin otomatik tüfekle taranarak söz konusu işyerinde bekçi olarak çalışan ...'in yaralanması olayıyla ilgili olarak yapılan soruşturma sonucunda, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliler haklarında üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve akabinde daimi arama kararı verilmiş ise de;

Söz konusu şüpheliler hakkında Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca 2014/12506 soruşturma sayılı dosyası üzerinden müşteki ...'in işyerinin kurşunlanması olayıyla ilgili soruşturma yapıldığı, şüpheliler hakkında bu ve benzer olaylar nedeniyle, anılan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 26.04.2018 tarihli ve 2014/12506 soruşturma, 2018/2592 esas, 2018/438 iddianame no ile kamu davası açıldığı, her iki dosyaya konu eylemlerin bağlantılı olduğu ve birleştirilerek görülmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.05.2018 gün ve 6618 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2018 gün ve KYB/2018...48798 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekiler ... ve ...'a ait işyerinin otomatik tüfekle taranarak söz konusu işyerinde bekçi olarak çalışan ...'in yaralanması olayıyla ilgili olarak; müştekilerin sanıklarla husumetli olduğuna ve sanıklardan şüphelendiklerine dair beyanda bulunmaları üzerine başlatılan soruşturmada Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliler ... ve... haklarında üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, müşteki ... vekilinin kovuşturmaya yer olmadığı kararına itiraz ettiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın Malatya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.05.2015 tarihli ve 2015/330 değişik iş sayılı kararıyla reddedilmesi üzerine kesinleşmiştir.

Haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şüphelilerden ...ve .... haklarında 05.07.2014 tarihli iş yeri kurşunlanması olayından bahsedilerek müşteki ...’e karşı yağma suçunu işledikleri iddiasıyla Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/12506 soruşturma, 2018/2592 esas sayılı ve 26.04.2018 tarihli iddianamesiyle kamu davası açıldığı, iddianamenin kabul edilmesi nedeniyle ağır ceza mahkemesinde kovuşturmaya başlandığı ancak yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından dava açılmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen 26.04.2018 tarihli iddianamenin 10. sayfasında “...UYAP üzerinde yapılan incelemede; müşteki ...’in 05.07.2014 tarihinde iş yerinin kurşunlanması olayına ilişkin olarak Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/12919 sayılı dosyası üzerinden soruşturma yürütüldüğü, bu dosya kapsamında müştekinin yukarıda yazılan beyanı doğrultusunda şüpheliler ... ve ... hakkında “yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet” suçlarından soruşturma yürütüldüğü, yapılan soruşturma sonucunda bu şüpheliler hakkında 29.12.2014 tarihinde dosya üzerinden ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara yapılan itirazın reddedilmesi üzerien kararın kesinleştiği ve dosya üzerinden de aynı suçlardan daimi arama kararı verildiği görülmüştür. Bu dosyaya konu olay ile iddianamemize konu müşteki ...’e yönelik şüphelilerin eylemlerinin bir bütünlük içerisinde olduğu, birbirleriyle bağlantılı olduğu, bu hususun gözden kaçırıldığının anlaşılması nedeniyle savcılığımızca bu ek takipsizlik kararının kaldırılması için kanun yararına bozma yoluna gidiliği, bu itirazın sonuçlanmasının zaman alacağı ve dosyanın geçirdiği süreç, şüpheliler hakkında müsnet suçlardan kamu davası açma yeterli delil bulunması ve dosyanın daha fazla sürüncemede kalmaması hususları göz önüne alınarak kanun yararına bozma talebinin sonucu beklenilmemiştir. Kanun yararına bozma talebinin kabul edilmesi halinde bu dosya üzerinden de ayrıca birleştirme talepli iddianame düzenlenecektir...” şeklinde bir açıklamaya yer verilmiştir.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz”.

Madde 173 – (6) İtirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet Savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan sulh ceza hakimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.” şeklindeki düzenlemeler karşısında; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 172/2. maddesinde yer alan hüküm ile kovuşturmaya yer olmadığına dair verilip de kesinleşen kararların şüphelilerin hukuki güvencesini sağlamak bakımından yeniden soruşturulabilmesi için yeni delil bulunması şartına bağlanmıştır. Bu şart aynı zamanda ceza muhakemesine hakim olan “hukuk devleti”, “adil yargılanma hakkı” ve “non bis in idem” (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz)” ilkelerinin ihlallerini de engelleyecektir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun’un 71. maddesi ile değişik 173/6. maddesine göre, Cumhuriyet Savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davası açabilmesi, önceden verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararı hakkında karar vermiş olan sulh ceza hakimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.

Bu düzenlemelere göre yapılması gereken işlem; sonradan yeni delil ortaya çıkmış ise CMK.nın 173/6 maddesi uyarınca sulh ceza hakimliğinden bu hususta karar istenmeli ve olumlu karar verilmesi halinde iddianame düzenlenmeli, yeni delil bulunmuyorsa ve dava açmaya yeterli delil bulunmasına rağmen verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair sulh ceza hakimliği kararına karşı usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna başvurularak, sonucunda ancak kanun yararına bozma kararı verildiği takdirde iddianame düzenlenmelidir.

Dosyanın incelenmesinde; 29.12.2014 tarih ve 2014/12919 soruşturma sayılı kovuşturma yer olmadığına dair kararda, “05.07.2014 tarihinde müştekiler ... ve...’a ait iş yerinin yüzü kapalı bir şahıs tarafından otomatik av tüfeğiyle rastgele ateş ettiği, iş yerinde bekçi olarak çalışan ...’in olayda silahtan çıkan mermiler nedeniyle yaralandığı, olayda şüpheliler hakkında yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından dolayı atılı suçu işlediklerine dair delil bulunmadığından” bahisle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kanun yararına bozma talebinde ve aynı doğrultuda düzenlenen tebliğnamede; “kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen soruşturma dosyası ile açılan dava dosyasına konu eylemlerin bağlantılı olduğu, birleştirilerek görülmesi gerektiği” gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine yönelik Malatya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/330 değişik iş sayılı kararının bozulması talebinde bulunulmuş ise de Ceza Muhakemesi Kanununda kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına yönelik yöntemler açıkça düzenlenmiş olup ileri sürülen şekil ve gerekçeye bu düzenlemelerde yer verilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın talebinin gerekçesi yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 12.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7273, Karar No: 2011/16625, Tarih: 28.09.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/7273 E.  ,  2011/16625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi ihmal suçundan şüpheli ... hakkında son soruşturmanın açılması talebini kapsayan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/11/2009 tarihli ve 2009/3954 soruşturma, 2009/1602 esas sayılı iddianame üzerine son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2010 tarihli ve 2009/139 esas, 2010/17 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2010 tarihli ve 2010/598 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 30.01.2011 gün ve 6789 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2011 gün ve 84833 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Tüm dosya kapsamına göre, şüpheli ...'un;

1- Katılan müşteki vekili sıfatıyla takip ettiği ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/754 esasına kayden görülen kamu davasında sanık olarak yargılanan ... hakkında mahkemece herhangi bir karar verilmediği hâlde, söz konusu karar aleyhine temyiz yoluna başvurmadığı,

2- Davacı müşteki vekili sıfatıyla takip ettiği ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/841 esasına kayden görülen tahliye ve alacak davasının 03/04/2003 tarihli duruşmasına tebligat masrafı bulunmaması nedeniyle mahkemece usulsüz olarak kabul edilen mazeret telgrafı göndermek suretiyle katılmadığı,

Şeklindeki iddialar ile ilgili mevcut deliller son soruşturmanın açılması için yeterli olup, delillerin takdirinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

1136 sayılı Avukatlık Yasasının 60/1. maddesinde "59'uncu maddede yazılı mahkemelerin tutuklama veya salıverilmeye yahut son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararlarına karşı Cumhuriyet Savcısı veya sanık tarafından genel hükümler uyarınca itiraz olunabilir." hükmü yer almaktadır.

Gereği görüşüldü;

1136 sayılı Avukatlık Yasasının 60/1. maddesinde "59'uncu maddede yazılı mahkemelerin tutuklama veya salıverilmeye yahut son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararlarına karşı Cumhuriyet Savcısı veya sanık tarafından genel hükümler uyarınca itiraz olunabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada, Adalet Bakanlığınca verilen kovuşturma izninde, şüpheli avukatın, yakınanın işyerinden yapılan hırsızlık olayıyla ilgili olarak açılan kamu davasının sanıklarından ... hakkında herhangi bir hüküm kurulmaması aleyhine temyiz yoluna başvurmadığı ve davalı müşteki vekili sıfatıyla takip ettiği ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/841 esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen tahliye ve alacak davasının 9.4.2003 tarihli duruşmasına mahkemece usulsüz olduğu kabul edilen mazeret telgrafı göndererek katılmadığının ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır. ... Ağır Ceza Mahkemesi şüpheli avukatın eylemlerinde dava açılmasını gerektirecek nitelikte usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, sanığın görevini yapmakta ihmal veya gecikme göstermediği ve T.C.Y.'nın 257/2. maddesindeki kişi ya da kamu zararının somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar vermiş, ... Ağır Ceza Mahkemesi de müşteki ...'in itirazını son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek reddetmiştir. Avukatlık Yasasının 60/1. maddesindeki özel düzenleme uyarınca son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair karara karşı müşteki ya da suçtan zarar gören kişinin itiraz yetkisi bulunmamaktadır. Merciin itirazın reddine ilişkin kararının gerekçesi müştekinin itiraz yetkisi dikkate alınmadan esasa girilmesi açısından isabetli değil ise de sonucu itibariyle doğru olduğundan hukuka aykırı bulunmamaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce belirtilen nedenlerle yerinde görülmediğinden, Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteğinin REDDİNE, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23159, Karar No: 2010/14265, Tarih: 23.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/23159 E.  ,  2010/14265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Sanıklar haklarında ayrı ayrı, 5237 Sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, değer az kabul edilip ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12227, Karar No: 2013/15513, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12227 E.  ,  2013/15513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... vekili, davalı borçlu Şirket ve davalı şirket yönetim kurulu üyesi Kenan aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını ileri sürerek davalı ...’ın, dava konusu taşınmazını davalı ...’a onun da davalı ...’a satışına ilişkin tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalı borçlu Şirket ve davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın satışı sırasında borçlu Şirket’in vergi borcunun bulunmadığı ve davalılar açısından davanın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun’un 24 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Tasarrufun iptali davalarının dinlenebilmesi için borcun, iptali istenen tasarruftan önce doğması dava önkoşulu olup mahkemece res'en araştırılmalıdır. Dava koşulu gerçekleşmediği takdirde işin esası hakkında hüküm kurulamaz.

Somut olayda mahkemece tasarrufun yapıldığı tarihte davalı Şirket’in borcunun bulunmadığı gerekçesi de eklenerek davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı ...’nin takibine dayanak olan raporlar, davalı borçlunun 2005-2006 yılları arasında gerçekleştiği faaliyetlere ilişkindir. Vergiyi doğuran olaylar da bu dönemde gerçekleşmiş ve nitekim inceleme raporları gereğince verginin tarh ve tahakkuku aşamalarına geçilmiştir. Hazine işbu davayı da tahsil edemediği vergilerden dolayı açmıştır. Bu durumda takip konusu olan borçların, iptali istenen tasarruflardan önce doğduğu hususu açıktır. Bu nedenle dikkat edilecek husus tasarruf tarihinden önce doğmuş bir vergi borcunun olup olmadığı iken yazılı şekilde ihtiyati haciz işleminden önce borçlu Şirket’in tahakkuk etmiş bir vergi borcunun olmadığı yönündeki gerekçe ile davanın reddi doğru değildir.

Davacının yaptığı takiplerdeki ödeme emirlerine karşı açılan davalardan bir kısmının davalı borçlu aleyhine sonuçlandığı ve derecattan geçerek kesinleştiği bir kısmının ise lehe sonuçlandığı ancak karar düzeltme aşamasının belli olmadığı dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. O halde ayakta olan takipler yönünden dahi davaya devam edilip karar verilmesi mümkün iken “makul bir süre” beklendiği gerekçesiyle davanın kesinleşmiş takipler açısından dahi reddi yanlıştır.