muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10533, Karar No: 2022/10229, Tarih: 29.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10533 E.  ,  2022/10229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2018 tarih ve 2017/298 - 2018/34 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 53/1-2-3, 58/9, 62, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1522, Karar No: 2022/2349, Tarih: 28.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1522 E.  ,  2022/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05/03/2018 tarihinde verilen dilekçeyle mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve tahliye talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 24/03/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 17/12/2021 tarihli ek karar ile temyiz istemi süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve tahliye istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının 567 parsel sayılı taşınmazda haksız işgalci olduğu iddiası ile elatmanın önlenmesine ve tahliyeye karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı istinaf talebinde bulunmuştur.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 15.09.2021 tarihinde davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin kararı temyiz etmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 17.12.2021 tarihli ek kararı ile temyiz istemi süresinde yapılmadığından reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, ek kararı temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili Av. ...'ye 25.09.2021 tarihinde tebliğ edilmiş, adı geçen vekil 11.10.2021 tarihli dilekçesi ile davalının vekilliğinden istifa ettiğini bildirmiş, vekillikten istifa dilekçesi davalı asile 22.10.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalının yeni vekili Av. ... 18.10.2021 tarihli dilekçesi ekinde 14.10.2021 günlü 1554 yevmiye sayılı Taraklı Noterliğince düzenlenen vekaletnameyi dosyaya ibraz etmiş, 14.12.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalının temyiz yoluna başvurusu süresinde olmadığından, 5311 sayılı Kanunla değişik İcra ve İflas Kanununun 364/2. maddesi ve 6100 Sayılı HMK'nun 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair verilen 17.12.2021 tarihli kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/23342, Karar No: 2024/5484, Tarih: 21.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/23342 E.  ,  2024/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/619 E., 2017/744 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yokluğunda verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Askerlik hizmetini ifa etmekte iken 09.09.2016 tarihinde 2 gün yol müddetiyle 10 gün süreyle Bursa'ya izne giden ve saat 12:39'da çıkış yapan sanığın, 21.09.2016 tarihinde en geç saat 12:39'da Birliğine katılmasının gerektiği, ancak gecikerek 03.10.2016 tarihinde saat 08:45'de Birliğine katıldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b ve 73 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; ailevi sorunlarının olduğunu, Bursa Devlet Hastanesinden rapor aldığını, rapor süresinin bitiminde Birliğine katılmak için yola çıktığını beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesinde; sanığın suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli ve ceza sorumluluğunun tam olduğu, adli müşahede altına alınmasına gerek olmadığı şeklinde mütalaada bulunulmuştur.

Bursa Devlet Hastanesinin, bila tarih ve "..." konulu yazısında; ilgili şahsın 28.11.2016 tarihinde acil servise kaydını yaptırmakla birlikte muayene olmadığının tespit edildiği bildirilmiştir.

Sanık hakkında düzenlenen izin belgesi ve sanığın Birliğine kendiliğinden katılış yaptığına dair tutanak dosyada mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın, izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların askerlik hizmetine üstün tutulabilecek, kanuni ve geçerli mazeretlerden olmadığı gibi, Bursa Devlet Hastanesinin cevabi yazı içeriğinden, rapor aldığına dair beyanlarının gerçeği yansıtmadığı anlaşılmakla; atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin uygulanmaması hususunun infazda gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin uygulanmaması hususunun infazda gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10486, Karar No: 2014/941, Tarih: 16.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10486 E.  ,  2014/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.03.2013 tarih ve 2011/372-2013/177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; ... 2011 ... Üniversite Kış Olimpiyatları Genel Koordinatörlüğü'nce gönderilen ve davalı tarafından kabul edilen kargo taşımacılığı işinin müvekkili tarafından yerine getirildiğini, 33.777,02 TL taşımacılık bedelinin tahsil edilememesi nedeniyle ... 27. İcra Müdürlüğü'nün 2010/14460 sayılı dosyasında takip başlatıldığı, davalı tarafın borca itiraz ettiğini, davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, talimat verilmediği halde ödemeli kargoların kabul edildiği, teslimatta bilgi verilmediği ve bu işlerin de fatura edildiği, kargoların kayıp ya da eksik teslim edildiğini, 23.07.2010 tarih ve 403237 numaralı faturada ...'dan ... gönderilen 112 adet koliden şirket kayıtlarında teslim alındı denmesine rağmen 3 adedinin parçalanmış bir şekilde teslim edildiğini, bir kısmının da eksik olduğu, bu durumun tutanağa yazılmak sureti ile teslim alındığını, daha sonra yapılan detaylı incelemede değişik muhteviyatta 12 adet kolinin olmadığının tutanak altına alındığı belirtilerek, şirket tarafından da gereken incelemenin yapılması ve oluşan zararın tazminine müteakip intikal ettirilen faturaların ödeneceğinin bildirildiğini ve kaybedilen koliler nedeniyle eksik teslim edilen malzemelerin adedi, vasfı ve tutarı belirlenerek toplam 6.563,21 TL zarar oluştuğunun belirtildiğini, davacı şirketçe bir kısım malzemelerin kaybedildiği ve zararın tazmin edilmesi gerektiği kabul edilmiş, ancak neye göre hesaplandığı belli olmayan 3.300,00 TL zararın karşılanacağının belirtilmesine rağmen ödeme yapılmadığını, ödenmesi gereken faturaların tespitinin yargılamayı gerektirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kurum tarafından eksik gelen mallara ilişkin 27.07.2010 tarihli tutanağın düzenlendiği ve 6.563,21 TL fiyat bildiriminin davacıya gönderildiği, davalının ayıp ihbarını zamanında ve fiyat listesi ile birlikte yapmış olduğu, eksik gelen mal bedelleri için belirlenen 6.563,21 TL'nin davalının borcundan indirilmesi gerektiği, davacının usulüne uygun olarak tutulan

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kurum tarafından eksik gelen mallara ilişkin 27.07.2010 tarihli tutanağın düzenlendiği ve 6.563,21 TL fiyat bildiriminin davacıya gönderildiği, davalının ayıp ihbarını zamanında ve fiyat listesi ile birlikte yapmış olduğu, eksik gelen mal bedelleri için belirlenen 6.563,21 TL'nin davalının borcundan indirilmesi gerektiği, davacının usulüne uygun olarak tutulan

ticari defter ve belgelerine göre 33.212,67 TL alacağının bulunduğu, bu miktardan kaybolan kargoların bedeli olan 6.563,21 TL indirildiğinde davacının davalıdan 26.649,46 TL'yi temerrüt tarihinden takip tarihine kadar işlemiş faizi ile birlikte talep etmekte haklı olduğu, davacının davalıya gönderdiği ve 13.09.2010 tarihinde tebliğ edilen ihtarnamede borcun ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren 3 gün içinde ödenmesi ihtarında bulunulduğu, temerrüt tarihinin 17.09.2010 olduğu, temerrüt tarihinden takip tarihine kadar işlemiş faizin 153,97 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... 27. İcra Müdürlüğü'nün 2010/14460 sayılı dosyasındaki itirazın kısmen iptali ile takibin 26.649,46 TL asıl alacak 153,97 TL işlemiş faiz olmak üzere 26.803,43 TL toplam alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, 26.803,43 TL'nin % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2144, Karar No: 2011/5371, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2144 E.  ,  2011/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık Hüseyin Kaygusuz'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/222 Esas, 2005/875 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı ...nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı ...nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanık hakkında verilen 27.12.2005 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı ...nın 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 21.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/8402, Karar No: 2019/4533, Tarih: 03.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8402 E.  ,  2019/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken adli para cezasının belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanmayıp, adli para cezasının tam gün karşılığı gelen miktarın tek tek hükümde gösterilmesi suretiyle TCK 61/8. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1-2-3-4. paragraflarının çıkartılarak yerine;

-Sanığın üzerine atılı sübut bulan taksirle yaralama suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla suçun işleniş biçimi, sanığın kusur durumu, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince takdiren asgari hadden uzaklaşılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

-Katılanda kemik kırığı oluşacak biçimde yaralandığından 5237 sayılı yasanın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılarak sanığın 270 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

-Sanığın sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri hafifletici neden kabul edilerek cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

-Sanığa verilen cezadan başkaca indirim ve artırım yapılmasına kanunen ve takdiren yer olmadığına,

-Sanığın sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri hafifletici neden kabul edilerek cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

-Sanığa verilen cezadan başkaca indirim ve artırım yapılmasına kanunen ve takdiren yer olmadığına,

-Sanığa verilen 225 gün adli para cezasının sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak TCK 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den çevrilerek sanığın 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, paragraflarının eklenmesiyle, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12204, Karar No: 2023/6593, Tarih: 26.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/12204 E.  ,  2023/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/164 E., 2015/192 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Hekimhan Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2.Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme üzerine karar verildiğine, suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığa ait bahçede dikili ceviz ağacının üst dallarının uç kısımlarının sınırı aşarak katılana ait bahçesini geçtiği ve bahçeyi işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunmasında suça konu yerin başka hissedarları olduğunu ağacın kendisine ait olmadığı beyan etmesi karşısında; suça konu taşınmazın tapu kaydı getirtilmeden diğer hak sahipleri dinlenmeden eksik inceleme üzerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile olay yeri tutanakları ve fotoğraflardan anlaşılacağı üzere bahse konu sınıra yakın olan ceviz ağacının sanığa ait bahçede dikili olduğu ve oldukça büyük olduğu, söz konusu ceviz ağacının tel örgünün üzerinde kalan üst dallarının bazıları ile bir kısım dalların uç kısımlarının sınırı aşarak katılanın bahçesine geçtiği ve bahçeyi işgal ettiği tespit edilmiştir.

Ancak;

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) ''Taşkın yapılar'' başlıklı 725 inci maddesinin ilgili bölümü şöyledir;

''...Bir yapının başkasına ait araziye taşırılan kısmı, eğer yapıyı yapan malik taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkına sahip bulunuyorsa, ona ait taşınmazın bütünleyici parçası olur.

Ancak;

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) ''Taşkın yapılar'' başlıklı 725 inci maddesinin ilgili bölümü şöyledir;

''...Bir yapının başkasına ait araziye taşırılan kısmı, eğer yapıyı yapan malik taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkına sahip bulunuyorsa, ona ait taşınmazın bütünleyici parçası olur.

Böyle bir irtifak hakkı yoksa, zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyiniyetle yapan kimse, uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir...'' şeklinde düzenlenmiştir.

Anlaşıldığı üzere taşkın yapı malikinin komşu taşınmazda irtifak hakkı bulunması halinde taşan kısım taşılan taşınmazın değil anayapının bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası sayılmıştır. Bu nedenle sanığın bahçesindeki ceviz ağacının dallarının komşu bahçeye taşması taraflar arasında vuku bulan bir hukuki uyuşmazlık niteliğinde olduğundan, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.