muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/25665, Karar No: 2013/1869, Tarih: 17.01.2013

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (... ............ 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda dinlenen davacı tanığı ... davacının mesaisinin 09.30-16.00 saatleri arasında olup, 1 saat yemek molası olduğunu, davacının görevlendirildiği tarihlerde saat 16.00 dan sonra ise şehir içinde 24.00 e kadar, şehir dışında 02.00-03.00 saatlerine kadar

çalıştığını, haftada bir gün izin kullandığını beyan etmiştir. Davacı tanığı Halim Çağlar; davacının normal mesaisinin 09.30-16.00 arası olduğunu, ancak 6 aylık yaz sezonunda haftada 7 gün ve saat 16.00’dan sonra 20.00-22.00 saatlerine kadar çalıştığını, kış aylarında haftanın 6 günü çalıştığını beyan etmiştir. Davacı tanığı Erol Akgül ise davacının 09.30-18.00 saatleri arasında çalıştığını, yılın 4 ayında 6 gün, geri kalan 8 aylık dönemde ise 7 gün çalıştığını, yılın 8 aylık döneminde saat 18.00’den sonra 20.00-24.00 saatleri arasında çalıştığı olduğunu beyan etmiştir.

Davalı tanığı Numan İçöz; davacının 11.00-14.30/15.30 saatleri arasında çalıştığını, normalde haftada 5 gün çalıştığını, cumartesi Pazar günleri de çalıştığı olduğunu, ancak davacının gittiği yerler ve çalışma saatlerinin resmi olarak kayıt altına alındığını beyan etmiştir. Davalı tanığı ......; davacının 10.00-16.00 saatleri arasında çalıştığını, 1,5 saat yemek, 1 saat çay molası olduğunu, haftada 5 gün çalıştığını, ancak program olduğunda 16.00’dan sonra da çalıştığını, yılın yarısında cumartesi pazar günleri de çalıştığını, davacının şehir içi ve şehir dışına gittiği zamanların kayıt altına alındığını beyan etmiştir. Taraf tanıkları davacının ulusal bayram günlerinde çalıştığını beyan etmişler, dini bayramlarda çalışma olup olmadığı ve çalışmanın süresi hakkında farklı beyanlarda bulunmuşlardır.

Bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada davacının 1 Ekim-30 Nisan arası kış döneminde 09.30-16.00 saatleri arasında haftada 6 gün çalıştığı ve fazla mesaisi olmadığı, 1 Mayıs-30 Eylül arası yaz döneminde tanık beyanlarına göre 09.30-20.30 saatleri arasında çalıştığı ve günde 2 saat fazla mesai yaptığı, dini bayramların iki günü ile diğer bayramlarda çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de bu hesaplama taraf tanıklarının beyanları ile örtüşmemektedir.

Mahkemece davacının...... içinde ve dışındaki çalışmasına ilişkin olarak mesai saatleri belirlenerek, davacının dahil olduğu programlara ilişkin belgeler değerlendirilerek ve gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti talepleri hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

3- Dosyadaki bilgi ve belgeler ile şirket yönetim kurulunun ücret düzenlemesine ilişkin 03.01.2002 tarih ve 475 sayılı kararından, işyerindeki ikramiye uygulamasının 2002 yılı başından itibaren kaldırılarak ödenmediği anlaşılmaktadır.

1475 sayılı yasa dönemindeki bu tür uygulamalar uzun süre itiraz edilmediği takdirde işyeri uygulaması haline gelmiştir. İkramiyenin 2002 yılı başında kaldırılıp fesih tarihine kadar ödenmemesi ve bu uzun süre içinde itiraz görmemesi karşısında işyeri uygulaması haline gelen bu hal nedeniyle ikramiye talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/12585, Karar No: 2015/16737, Tarih: 07.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/12585 E.  ,  2015/16737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; asıl işveren olan ....'nin İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olup Tuzla'da bulunan fabrikasında beton ve betondan imal edilen alt yapı elamanları ile şehir mobilyaları imalatı işi ile iştigal ettiğini, davalı P... ise taşeron şirket olup, müvekkilinin kurum kayıtlarına göre ...işçisi olup, gerçekte ise asıl işverene ait fabrikada, asıl işverenin işini yaptığını, davacının 05/09/2014 tarihinde asıl işveren ile taşeron firma arasındaki ihtilaflar nedeniyle bildirimsiz olarak işten çıkartıldığını, davacının işten çıkartılmasının işin ifası ile ilgisi olmadığı gibi performansı, verimliliği gibi nedenlerden de kaynaklanmadığını, davalı taşerona bağlı yaklaşık 90 işçinin tamamının işten çıkartıldığını, yukarıda da belirtildiği üzere feshin geçerli bir sebebe dayanmadığını, iddia ederek bu nedenle davacının ... ait iş yerindeki işine iadesine, işe başlatılmaması halinde 8 aylık brüt ücret tutarında tazminatın ve 4 aya kadar ücret ve diğer sosyal haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ....vekili; davacı ile davalı arasında işçi işveren ilişkisi söz konusu olmadığını, davacının diğer davalı ...işçisi olup, müvekkili firmada hiç çalışmadığını, davacının özlük işleri ile ihale makamı müvekkili ...'yi ilgilenmediğini, işe iade davasının şartlarının oluşmadığını, işe iade davasının süresi içerisinde açılmadığını, belirli süre ile çalışma söz konusu olduğundan işe iade davası açılamayacağını, davacının diğer davalı alt işverenin işçisi olması nedeniyle işçilerle ilgili her türlü tasarruf yetkisinin alt işverende olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, yazılı fesih bildirimi yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, yazılı fesih bildirimi yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Somut olayda davalı ...’ye Tebligat Kanunu'nun 21. Maddesine göre tebligat yapılmışsa da, tebligatın şirketin eski adresine gönderildiği, dava açılmadan önce şirketin adresinin değiştiği, bu nedenle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından usulüne uygun tebligat yapılıp, taraf teşkili sağlanarak deliller toplanarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2200, Karar No: 2019/9696, Tarih: 13.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2200 E.  ,  2019/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2017 gün ve 2017/51 Esas, 2017/164 karar sayılı hükümlerden çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün kaldırılarak müsnet suçtan mahkûmiyetine,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi.

... sayılı CMK'nın ... ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı, ayrıca sanığın mahkumiyeti halinde suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla davaya katılan kişiler lehine sanığın vekalet ücretine mahkum edildiği de dikkate alındığında, Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi sebebiyle sanığın ikinci bir vekalet ücretine mahkum edilmesi suretiyle maddi zarara uğratılmasının da hakkaniyete uygun düşmeyeceği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik talebinin reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

... sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisinin sunduğu süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, aynı Kanunun 295/1. maddesinin amir hükmüne aykırı olacak şekilde gerekçeli kararın tebliğinden işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süresinden sonra verdiği temyiz dilekçesinde sebep belirttiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan Bakanlık vekilinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

... sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin ... sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, atılı suçu zincirleme surette işlediği halde TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23.05.2017 gün ve 2018/968 Esas, 2018/1150 Karar sayılı hükmünün ... sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25535, Karar No: 2016/3244, Tarih: 23.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/25535 E.  ,  2016/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükme ilişkin olarak Daireye gönderilen dosya görüşüldü:

Temyiz talebinin reddine ilişkin 12/12/2014 günlü ek kararın sanık müdafiine tebliğe ve bu kararın temyiz edildiğine ilişkin dosyada her hangi bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, varsa mahallinde dosya içerisine konulması, aksi takdirde temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliği ile alındı belgesi ve edildiği takdirde müdafiinin temyiz dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla incelenmeksizin dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başssavcılığına TEVDİİNE, 23/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14855, Karar No: 2016/3432, Tarih: 24.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14855 E.  ,  2016/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 20/03/2015

NUMARASI : 2014/64-2015/130

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza değer biçmede emsal olarak alınan Ulucamii 155 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 25.12.2009 tarihli satışının, Dairemiz denetiminden daha önce geçen dosyalardan bilindiği üzere, davacı idareye Kamulaştırma Kanunu çerçevesinde yapılan pazarlıkla satış olduğu, serbest satışlardan olmadığı anlaşıldığından bu emsal esas alınarak bedel tespit edilmesi nedeniyle rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 09.04.2014 itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu

Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Tespit edilen bedele dava tarihi olan 09.04.2014 tarihinden sonra 4. ayın bitimi olan 10.08.2014 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken faizin başlangıç tarihinin hükümde hatalı yazılması,

3)Dava tarihinin gerekçeli kararda hatalı yazılması,

Doğru görülmemiştir.

2)Tespit edilen bedele dava tarihi olan 09.04.2014 tarihinden sonra 4. ayın bitimi olan 10.08.2014 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken faizin başlangıç tarihinin hükümde hatalı yazılması,

3)Dava tarihinin gerekçeli kararda hatalı yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13176, Karar No: 2023/3476, Tarih: 24.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/13176 E.  ,  2023/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/208 E., 2022/404 K.

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Şikayet yokluğu nedeniyle düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan ...’nin, bozma kararı öncesi kovuşturma evresindeki ifadesinde sanık ... \*\*\*’dan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin Emre yönünden hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu husus haricinde sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı

Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin bozma uzerıne verdiği 20.06.2022 tarihli, 2022/208 Esas ve 2022/404 Karar sayılı kararı ile sanık ... \*\*\* hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak çekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı ve sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak çekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.10.2022 tarihli ve 9-2016/106252 sayılı, temyiz ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebebi

Sanıkların atılı suçları işlediğinin tüm dosya kapsamından anlaşılmasına göre bu suçlardan sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken düşme ve beraat hükümleri kurulmasınn hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebebi

Sanıkların atılı suçları işlediğinin tüm dosya kapsamından anlaşılmasına göre bu suçlardan sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken düşme ve beraat hükümleri kurulmasınn hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve samimi bulunan anlatımlarına, hakkında düzenlenen adli rapor içerikleri ile tum dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları mağdureye yönelik olarak işlemiş oldukları sabit olduğu ve cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken haklaında düşme ve beraat hükümleri kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince Bozma Kararı Üzerine Yapılan Yargılamada;

"1. Sanık ... bakımından yapılan değerlendirmede;

Tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar sanık ... hakkında mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği idida edilmiş ise de; mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ifadeleri ile iddiaları doğrulamayan tanık beyanları, olayın intikal şekli ve zamanı, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdureyle 2013 yılı Ekim ayından başlamak üzere yıl sonuna kadar görüşüp arkadaşlık yaptığı anlaşılan sanığın bu süreç içerisinde mağdureye karşı üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından CMK 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık ... bakımından yapılan değerlendirmede;