muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13667, Karar No: 2015/25299, Tarih: 21.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13667 E.  ,  2015/25299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/254-2015/34

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu icra mahkemesine başvurarak, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin iptalini ve konulmuş hacizler varsa bunların kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece istemin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/506 E. ve 13.05.2014 tarihli celse ara kararının A. bendinde; "İflasın ertelenmesini talep eden davacı şirket hakkında yapılan veya yapılacak (İİK'nun 206. maddesi 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanuna dayalı olanları da kapsar şekilde) hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının, takas, mahsup ve temlik uygulamalarının ayrıca İİK'nun 89/1. maddesindeki ihbarnamelerin tedbiren durdurulmasına" yönelik tedbir kararı verildiği görülmektedir.

Anılan mahkemece ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra 16.09.2014 tarihinde alacaklı tarafından borçlu aleyhine icra takibi başlatılmış ise de; ihtiyati tedbir kararında, icra takibi yapılmamasına veya yapılacak takiplerin iptaline ilişkin bir hüküm mevcut olmayıp, yapılan ve yapılacak takiplerin durdurulmasına karar verildiği anlaşıldığından mahkemece, alacaklı tarafından başlatılan icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile Muğla İcra Hukuk Mahkemesi'nin 11.02.2015 tarih ve 2014/254 E.-2015/34 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1. bendinde yer alan "iptaline" sözcüğünün silinerek karar metninden çıkartılmasına, yerine "durdurulmasına” sözcüğünün yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16727, Karar No: 2016/561, Tarih: 21.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16727 E.  ,  2016/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı olay sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, meydana gelen kaza ile yapılan iş(hizmet) arasında herhangi bir illiyet bağı olmadığı anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmişse de varılan bu netice aşağıda yazılan nedenlerden ötürü yerinde değildir.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasa'nın 13. maddesinde iş kazasının tanımı yapılmıştır. Buna göre, sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, sigortalının işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, emziren kadın sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen veya ruhen özre uğratan olaylar iş kazası olarak tanımlanmıştır.

Bunun yanında, 5510 Sayılı Yasa'nın 59. maddesine göre Kurumun iş kazası tahkikat raporları aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerdendir.

Buraya kadar yapılan açıklamalardan sonra dosya kapsamından, 04/03/2012 tarihindeki olayın Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edildiği ve kazalıya iş kazası sigorta kolundan ödeme yapıldığı, mahkemece aldırılan 20/02/2014 tarihli bilirkişi kusur raporunda olayın iş kazası olarak nitelendirildiği, kaza yapan numaralı aracın, kaza tarihinde, davalı şirket ile aynı adreste faaliyet gösteren isimli şirkete ait olduğu, kazadan dokuz gün sonra 13/03/2012 günü aracın el değiştirdiği, olayda aracı kullanan davalı işverenin işçisi olduğu ve adı geçen işçinin yapılan soruşturma kapsamında kollukta verdiği ifadesinde kazanın işe giderken meydana geldiğini beyan ettiği, sigorta müfettişine ifade veren davalı işveren işçisi tanık fabrikada pazar günleri de çalışma olduğunu -beyan ettiği, sonuç olarak kazanın işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş geliş sırasında meydana gelmesi nedeniyle iş kazası olarak kabul edilmesi gerektiği, davalı işveren tarafından olayın iş kazası olmadığına yönelik açılmış bir tespit davasının da bulunmadığı açık seçiktir.

Hal böyle olunca, mahkemece olayın iş kazası olmadığı değerlendirmesi ile sübut bulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece olayın iş kazası olmadığı değerlendirmesi ile sübut bulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılması gereken iş, olayın bir iş kazası olduğu gözetilip işin esasına girmek, davacının sürekli iş göremezlik oranı tespit kararında 20/07/2017 tarihinde kontrol kaydı bulunduğu dikkate alınarak maluliyet işlemlerinin kesinleşmesi beklendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde, dava vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16982, Karar No: 2009/2244, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16982 E.  ,  2009/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler vekili, Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.09.2003 gün 2003/5300 E.- 2003/6187 K. sayılı bozma kararında özetle; “Dava konusu 145 parselin C=432, D=744 m2 bölümlerin orman sınırı içinde, kalan 6977 m2'lik bölümün ise, orman sınırı dışında olduğu belirlendiğine, bu bölümün 1982 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları dışında ve orman sayılmayan yer olduğu saptanmış ise de, komşu 156 parselin tapu miktar fazlası olan 145 numaralı parselin hudutta bulunan ormandan açma yapmak suretiyle kazanıldığı, orman kadastrosunun kesinleştiği tarih ile tespit tarihi arasında 20 yılda geçmediğine göre bu bölümün de tespit gibi Hazine adına tescil edilmesi gerekir.

Temyize konu 104 ada 281 parsel, komşu 56 parsele uygulanan Şubat 1976 tarih 76 numaralı tapu kaydı miktar fazlası olması nedeniyle Hazine adına tespit edilerek, içindeki ... ağaçlarının ... ...’ya ait olduğu konusunda kütüğün beyanlar hanesine şerh verilmiştir. Tapunun uygulandığı 56 parselin tapu maliki ... ... adına tespit edilip edilmediği, edilmişse tespitin kesinleşip kesinleşmediği, davalı olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece dava konusu 281 sayılı parselin komşu 56 sayılı parselle aynı özellikte zeytinlik olduğu kabul edilerek davacı adına tescile karar verilmişse de mahkemenin tapu uygulaması yönündeki değerlendirmesi yerinde değildir.

Bu nedenle; çekişmeli parsel ile öncesi bütün olduğu iddia edilen 56 sayılı parsel hakkında açılmış dava varsa bu parsellerden biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyeceği düşünülerek H.Y.U.Y.'nın 45. Maddesi hükmü gereğince dava dosyaları birleştirilmeli, tapu kaydının kapsamsının belirlenebilmesi bakımından bu yerle ilgili iskanen verilen ağaçların yerlerini belirleyen bir tutanak ya da harita bulunup bulunmadığı ilgili yerlerden istenmeli, tapu kaydının sınırları itiariyle uyduğu söylenen tüm parsellere ait tapulama tutanak örnekleri ile dayanakları kesinleşmiş isse tapu kaytıları getirtilmeli, bundan sonra ... memuru, ziraat mühendisi ve yerel bilirkişi huzuru ile yapılacak keşifte dayanılan tapu kaydında yüzölçümü yazılı olmayıp cinsi 553 ağalı ... olduğu, iskan topu malikine tarla değil zeytinlik tapusu tahsis edildiğinden tapu kapsamı ... ağaçlarının sayısı esas alınarak belirleneceğinden uzman ve yerel bilirkişi aracılığı ile tapu kaydının oluşturulduğu tarihteki ... ağaçlarının sayısının saptanması bakımından uzman ve yerel bilirkişinin birlikte çalışması sağlanmalı, topunun oluşturulduğu tarihten sonra ... ağaçlarının herhangi bir nedenle yok olduğu ileri sürüldüğü takdirde gösterilecek tanıklar yerinde dinlenmeli… sonucuna göre bir karar verilmelidir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde dava konusu 104 ada 145 parselin 25.08.1999 tarihli bilirkişilerin kroki ve raporunda C=432,35 m2 ve D=744,94 m2'lik kısmın ifrazından sonra geriye kalan 6977,15 m2'lik kısmının tespit gibi davalı Maliye Hazinesi adına tespit ve tesciline, 104 ada 281 parsel sayılı taşınmazla ilgili davanın kabulü ile, tespitin iptaline ve çekişme konusu taşınmazın ... ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler vekili, Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1982 yılında ilk orman tahdidi ve 1990 yılında kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimi ve gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 12/02/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15630, Karar No: 2011/38682, Tarih: 15.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/15630 E.  ,  2011/38682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/173361

MAHKEMESİ : Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2008

NUMARASI : 2008/73

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda elektrik hırsızlığı suçunun işleniş biçimine göre 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK.nu ile 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçların belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonuca göre lehe olan kanunların belirlenmesi gerekirken, “suça konu değerin azlığı" gerekçesiyle sanığa ceza verilmesinden vazgeçilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun lehe olduğu belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8754, Karar No: 2023/2031, Tarih: 04.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/8754 E.  ,  2023/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar terkini, el atmanın önlenmesi ve yıkım istekli davadan dolayı bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davalı ... ... Vakfı ... San Tic A.Ş. yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... Turizm ve Otelcilik A.Ş. yönünden kabulüne karar verilmiş, kararın kesinleşmesi üzerine davacı vekilinin tavzih isteminin 10/06/2021 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, Narlı Köyü’nde bulunan 2490 parselin 166,80 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde yer aldığını ve parsel üzerine beton iskele yapıldığını belirtereki 166,80 m2’lik bölüme ilişkin tapu kaydının iptaline, taşınmaz üzerindeki beton iskelenin kal’ine karar verilmesini talep etmiş, bilirkişi raporu sonrası isteğini 1187 m2 olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, mülkiyet hakkının korunması gerektiğini açıklayarak davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10/12/2009 tarihli ve 2009/481 E., 2009/787 K. sayılı kararı ile sayılı kararıyla, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 11.06.2013 tarihli ve 2013/469 E., 2013/8877 K. sayılı kararıyla; "Somut olayda; kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık süre geçtiğinden, davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine. Ancak hemen belirtmelidir ki; bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.

...Ayrıca her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir. Hal böyle olunca; somut olayda mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 01/04/2009 tarihli krokili raporda çekişmeli taşınmazın 1187 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması, böylece dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşılması, ne var ki yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa gereğince dava reddedilmesi karşısında yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulması gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Davacı Hazinenin yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir." gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 02/12/2010 tarihli ve 2010/618 Esas, 2010/722 Karar sayılı kararıyla, davada hak düşürücü sürenin geçtiği ancak davacının dava açıldığı tarihte davasında haklı olduğu sonucuna varılarak yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalının sorumlu tutulması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. İKİNCİ BOZMA KARARI

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 05/03/2012 tarih ve 2011/14420 Esas, 2012/2291 Karar sayılı kararıyla “5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin mahkeme kararının, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümese de, 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere, iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı açıktır.

O halde, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen kararın doğruluğundan söz edilemez. Zira, kamu düzeniyle ilgili bütün haller istisnanın kapmasına girer.

Öte yandan, yargılama masraflarıyla ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde, " Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama gideri yükletilemeyeceği" yönünde düzenlemeler getirilmiştir.

Hal böyle olunca; işin esası hakkında 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak ve yargılama masrafları yönünden de 6099 sayılı yasa hükümleri gözetilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Hal böyle olunca; işin esası hakkında 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak ve yargılama masrafları yönünden de 6099 sayılı yasa hükümleri gözetilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 20/12/2012 tarihkli ve 2012/541 Esas, 2012/595 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın 1187 m²’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile 1187 m2’lik kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine ve kıyı kenar çizgisi içerisinde yer alan yapıların kal'ine, iptal edilen kısım içerisinde kalan beton iskele dava açıldıktan sonra yıkılıp yönetmeliğe uygun ahşap iskele yapıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

E. ONAMA KARARI

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22/01/2015 tarihli ve 2014/22488 Esas, 2015/1442 Karar sayılı kararı ile; hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

4. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 06/10/2015 tarihli ve 2015/9615 Esas, 2015/17459 Karar sayılı kararıyla “dava konusu 2490 parselin dava açıldıktan sonra, ancak mahkemece hüküm kurulduğu 22.12.2012 tarihinden sonra 10.05.2013 tarihinde üçüncü kişi ... Turizm ve Otelcilik A.Ş.'ne tapuda devredildiği, dolayısı ile davalı tarafından dava konusunun devredilmesi sebebiyle kayıt malikinin değiştiği anlaşıldığına, karar tarihinden önce dava konusunun devredilmemiş olması sebebiyle Mahkemenin karar sonrası yapılan devirden bilgi sahibi olamayacağı ve bir işlem yapamayacağı açık ise de, karar sonrası dava konusunun devredilmesi sebebiyle verilen hükmün bu hali ile eski malik aleyhine kesinleşmesi halinde kararın yeni malik aleyhine infazının mümkün olmayacağı açıktır. Davacının her ne kadar HMK'nın 125.maddesine göre seçimlik hakkı var ise de, kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve kamunun yararlanmasına terkedilmesi gereken, bedel karşılığı terki de mümkün olmayan kıyı olan taşınmaz bölümü ile ilgili olarak, davacının talebini tazminata dönüştürmesi seçeneği söz konusu değildir. Bu durumda davacının tek seçeneği, davayı taşınmazı devralan yeni malike karşı da tapu iptali/terkin davası olarak yürütmektir. Bu durumda, öncelikle belirtilen usulü eksiklik giderilip, taşınmazı devralan yeni malike davalı sıfatıyla tebligat yapılıp delil gösterdiği takdirde delillerinin toplanıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerçekleşecek sonuca göre işin esası hakkında bir hüküm verilmesi gerekir. Bu nedenlerle, açıklanan yönde işlem ve inceleme yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile onama kararı ortadan kaldırılarak Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

F. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16/02/2016 tarihli ve 2015/726 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile; davalı ... ... Vakıf ... San. Tic. A.Ş. yönünden davanın husumet yokluğundan redidne, HMK’nın 125. maddesi uyarınca davaya dahil edilen davalı ... Turizm ve Otelcilik A.Ş. yönünden davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın 1187 m²’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile 1187 m2’lik kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine ve kıyı kenar çizgisi içerisinde yer alan yapıların kal'ine, iptal edilen kısım içerisinde kalan beton iskele dava açıldıktan sonra yıkılıp yönetmeliğe uygun ahşap iskele yapıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

G. ONAMA KARARI

Kararın davalı davalı ... Turizm ve Otelcilik A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 13/11/2017 tarihli ve 2016/15385 Esas, 2017/15167 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı ... Turizm ve Otelcilik A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin reddi üzerine hüküm 20/06/2019 tarihinde kesinleşmiştir.

H. Tavzih Talebi

Davacı vekili 23/10/2020 tarihli dilekçesi ile; hükmün infazı için başvurulduğunu, ancak ... Kadastro Müdürlüğünün 04/09/2020 tarihli yazısı ile dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi uygulaması sonucu ada parsel numarasının değiştiği, taşınmazın yeni duruma uygun hale getirilmesi (güncellenmesi) için alınacak tavzih kararı ve infaza elverişli karar ile güncel krokinin birlikte gönderilmesi halinde işlem yapılabileceğinin bildirildiğini belirterek, Mahkemenin 2015/726 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararının HMK’nın 305/A maddesi uyarınca tavzihine karar verilmesini talep etmiştir.

I. Mahkemece Tavzih Talebi Üzerine Verilen Ek Karar

Mahkemenin 10/06/2021 tarihli ek kararı ile; 16/02/2016 tarihli kararın 20/06/2019 tarihinde kesinleştiği, dava konusu 2490 sayılı taşınmazın 3402 sayılı kanunun 22. maddesinin 2. fıkrasının A bendi doğrultusunda yeni 375 ada 8 parsel sayılı taşınmaza gittiği, uygulama çalışmalarının karar tarihinden sonra ancak kararın kesinleşmesi tarihinden önce 21/09/2016 tarihinde kesinleştiği, 16/02/2016 tarihli kararın verildiği tarihte Kanuna, usule, mevcut tapu kayıt ve siciline, maddi gerçeğe uygun olduğu ayrıca kadastro çalışmaları neticesinde taşınmazın yüz ölçümünde değişiklik meydana geldiği ve taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği, yine davacının tavzih talebinin yeni dava konusu yapılabilecek hususlardan olduğu gerekçesi ile 10/06/2021 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri