muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1195, Karar No: 2014/3660, Tarih: 27.03.2014

. maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığı, orman içi açıklıklarının zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilmeli; taşınmazın dere yatağı olup olmadığı yönünden jeolog bilirkişiden, beyanlar hanesinde 1. derece doğal sit alanında kaldığı şerhi bulunduğundan arkeolog bilirkişiden, tüm dava konusu edilen taşınmazlar ile davaya konu olmayan bölümlerin öncesinin ne olduğu eğimi, toprak yapısı ve zilyetlikle kazanılacak kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadıkları yönünden ise ziraatçı bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli raporlar alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; keşifte, dayanılan tapu ve vergi kayıtları mahallî bilirkişi, taraf tanıkları ve tesbit bilirkişilerinden sorularak mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları ve vergi kayıtlarının mahalline uyup uymadığı tesbit edilmeli, davaya konu olan bölümler kroki üzerinde ayrı ayrı işaretlenerek, tapu ve vergi kaydı uygulamalarını gösterir fennî bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tespit tarihine kadar davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, (murisler) yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükümleri dikkate alınarak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre; dava konusu taşınmaz, ... Mahallesi 191 ada 59 nolu parsel olduğu halde hükümde; “dava konusu ilçemiz ... 344 ada 182 parsel sayılı taşınmazın geri kalan bölümünün tesbit gibi ham toprak vasfı ile maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline” denilerek dava dışı başka parsel hakkında sicil oluşturulması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendte açıklanan nedenlerle ...’ın temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle davacılar ve katılan davacılar ..., ..., ... ve arkadaşları vekili, ... ve ... ile davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27.03.2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/36350, Karar No: 2012/42032, Tarih: 26.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/36350 E.  ,  2012/42032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/95640

MAHKEMESİ : Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2007

NUMARASI : 2007/805 (E) ve 2007/699 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

27/11/2007 tarihli dilekçesiyle müştekinin, 12/12/2007 tarihli duruşmaya mesleki mazereti nedeniyle katılamayacağını,şikayetçi olduğunu belirterek, gerekenin yapılması talebinde bulunduğu, suçtan zarar gördüğü açıkça belli olan müştekinin bu talebinin katılma talebi olarak değerlendirilerek hakkında mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; müştekinin 5271 Sayılı CMK'nun 237/2. maddesine göre davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Müştekinin 27/11/2007 tarihli dilekçesinde sanık hakkında şikayetçi olduğunu belirtmesine rağmen farklı anlam verilerek şikayetten vazgeçme dilekçesi olarak kabul edilip ,5271 sayılı CMK.nın 223/8 maddesi uyarınca yasaya aykırı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müştekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2014/23967, Karar No: 2015/1464, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23967 E.  ,  2015/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2011/773-2014/91

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.12.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı veya meskun mahale mesafesi hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7628, Karar No: 2012/6255, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7628 E.  ,  2012/6255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2010 gün ve 2010/210 Esas, 2010/290 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın savunmasının alındığı 15.04.2005 tarihi ile mahkûmiyet kararı verilen 30.12.2010 tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2298, Karar No: 2016/9839, Tarih: 12.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/2298 E.  ,  2016/9839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2015

NUMARASI : 2014/497-2015/407

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19/12/ 2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11728, Karar No: 2019/5019, Tarih: 18.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11728 E.  ,  2019/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 03.09.2013 günü trafik sigortasız aracın davacı yayaya çarpması ile meydana gelen kazada davacının yaralandığını, geçici ve daimi iş göremezlik zararının oluştuğunu, tedavi harcamalarının olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak 100,00 TL geçici iş görmezlik , 100,00 TL sürekli iş görmezlik ve 100,00 TL bakıcı ile tedavi gideri olmak üzere toplam 300,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte teminat limiti dahilinde müşterek ve müteselsil sorumluluk hükümlerine göre davalıdan tahsilini talep etmiş, 23.10.2015 tarihli dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile 30.088,26 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici ve daimi iş göremezlik tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun mal varlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı ...’nın yaralanıp geçici iş göremediğinden bahisle de maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Davacı ... kaza tarihinde 18 yaşından küçük olup hükme esas alınan ATK raporuna göre davacının %3,3 sürekli maluliyet oranı tayin edildiği, iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceği, bu süre zarfında mesleğini icra edemeyeceği ve %100 malul sayılması gerektiği tespit edilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından davacı ... için kaza tarihinden itibaren 6 ay için geçici iş göremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı ... için daimi maluliyet yanında 4.334,26 TL geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmiştir.

Davacı ... kaza tarihinde 13 yaşında olup kaza tarihindeki yaşı itibariyle kazanç getiren herhangi bir işte çalışması söz konusu olamayacağı ve bu yönden mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceğinden bu zararın oluştuğunun kabulü doğru değildir. Bu nedenle eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12431, Karar No: 2024/11990, Tarih: 18.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/12431 E.  ,  2024/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/384 Esas, 2023/1398 Karar

KATILANLAR : ..., ..., ..., Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : a) İlk derece mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat kararlarının kaldırılarak kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi,

b) Sanık ... hakkında incelenmeksizin iade,

c) Ek Karar ile katılanlar ..., ... ve ... vekillerinin temyiz talebinin reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin ve ek Kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ... hakkındaki hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın, 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesi gereğince hüküm niteliğinde olmadığı, bu itibarla Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek Kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin ve ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri ve ek Kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2020/113 Esas, 2022/1117 sayılı Kararı ile; sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine, sanık ... hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına hükmolunmuştur.

2)Katılanlar vekillerinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/384 Esas, 2023/1398 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin kaldırılarak kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. madde ve fıkrası gereğince ayrı ayrı düşmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkındaki istinaf başvurularının ve taleplerin incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Katılanlar ..., ... ve ... vekillerinin temyiz istemleri; sanık ... hakkında kanunda tahdidi olarak sayılan haller mevcut olmadığından ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilemeyeceğine, sanıklar ... ile ...'in cezalandırılması için belirlenen kanun maddesinde zamanaşımı süresinin 8 yıl değil 15 yıl olduğuna yöneliktir.

2-Katılan ... Vergi Dairesi Başkanlığı vekili; eksik ve yetersiz inceleme ile hüküm kurulduğunu, bu itibarla hükümlerin bozulması gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

2-Katılan ... Vergi Dairesi Başkanlığı vekili; eksik ve yetersiz inceleme ile hüküm kurulduğunu, bu itibarla hükümlerin bozulması gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden 07.09.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğnden katılan ... vekilinin temyiz isteminin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümlerde katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24840, Karar No: 2016/10976, Tarih: 31.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24840 E.  ,  2016/10976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 25.09.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının, ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Dava konusu taşınmazın denize, resmi kurumlara ve en yakın yerleşim yerine olan uzaklığının şehir halihazır haritası üzerinde işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21522, Karar No: 2017/11945, Tarih: 23.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/21522 E.  ,  2017/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.05.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan işçinin, iş kazası sonucu vefat ettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, aylık ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ...Tic A.Ş. ile ... Tic A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı ...Tic A.Ş. vekilinin temyizi yönünden;

Davalı ...Tic A.Ş. vekili, kararı süresinde temyiz etmiş ise de, 07.03.2016 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiği ve dosyada mevcut vekaletnamesinden temyizden feragate yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi uyarınca davalı ...Tic A.Ş. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davalı ... Tic A.Ş. vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Tic A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 280. maddesinde, bilirkişi raporunun birer örneğinin taraflara tebliğ edileceği; aynı Kanunun 281. maddesinde, tarafların bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, ek bilirkişi raporu, karar celsesi olan 26.02.2015 tarihli celse de davalı vekiline elden tebliğ edilmiştir. Davalı vekili, ek bilirkişi raporunu inceleyip beyanda bulunmak üzere süre talebinde bulunmasına rağmen, Mahkemece bu talebin yerine getirilmemesi kanuna aykırı olmuştur.

Somut uyuşmazlıkta, ek bilirkişi raporu, karar celsesi olan 26.02.2015 tarihli celse de davalı vekiline elden tebliğ edilmiştir. Davalı vekili, ek bilirkişi raporunu inceleyip beyanda bulunmak üzere süre talebinde bulunmasına rağmen, Mahkemece bu talebin yerine getirilmemesi kanuna aykırı olmuştur.

4-İşyeri kayıtları arasında sunulan müteveffa işçi imzalı belgeye göre, çalışmanın devam ettiği bir tarihte (2011 yılı) 801,26 TL kıdem tazminatı ödendiği anlaşılmaktadır. Bu ödemenin avans mahiyetinde bir ödeme olduğunun kabul edilerek, işleyecek kanuni faiziyle birlikte hesaplanan kıdem tazminatından mahsup edilmesi gerekirken, mahsup işleminin uygulanmaması hatalı olmuştur.

5-Fazla çalışma ücretinin değerlendirilmesinde, yapılan işin, inşaat sektörüne ilişkin olduğu ve bu sektörün kış döneminde, özellikle Aralık, Ocak ve Şubat aylarında mevsim koşulları itibariyle, fazla çalışma yapılmasına elverişli olup olmadığı hususları bakımından taraf tanık beyanları arasında çelişkinin giderilmeden karar verilmesi yerinde değildir. Bu halde, tanıkların beyanlarına yeniden başvurarak belirtilen yön aydınlatılmalı ve sonuca gidilmelidir.

6-Hüküm sonucunun “7” numaralı bendinde, davacıların yaptığı yargılama giderinin toplam 467,90 TL olduğunun belirtilmesine rağmen, aynı bentte 4.656,50 TL yargılama giderinin davalılardan tahsiline karar verilmesi hatalıdır.

7-Davanın kısmen reddedilmesine göre, davalı ... Tic A.Ş.’nin yaptığı yargılama giderleri bakımından hüküm sonucu oluşturulmaması hatalıdır.

8-Kabule göre de, hüküm altına alınan alacakların, veraset ilamındaki payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmesi gerekliliğinin dikkate alınmaması yerinde değildir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12449, Karar No: 2013/29816, Tarih: 24.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/12449 E.  ,  2013/29816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve 21.03.2010 tarihinde gerçekleştirdiği kasten yaralama suçundan hükümlülük, 25.03.2010 tarihinde gerçekleştirdiği kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK.nun 73/4 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 25.03.2010 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi bulunmadığından, inceleme 21.03.2010 tarihinde işlediği bıçakla kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılmıştır.

Oluşa, dosya kapsamına, mağdurun anlatımını doğrulayan rapor içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun, kasten yaralama suçunda kullandığı ele geçmeyen bıçağı, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullandığından bahisle hüküm kurulduğundan, tebliğnamedeki 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçuna yönelik bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suçların sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.