muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12914, Karar No: 2014/2307, Tarih: 11.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12914 E.  ,  2014/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.03.2013 tarih ve 2012/7-2013/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "...+şekil", "vivident xylit full cube+şekil", "...+şekil" ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “... ...” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, oysa davalı başvurusu ile müvekkili markaları arasında iltibas yaratacak şekilde benzerlik bulunduğunu, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 2011-M-4296 sayılı ... kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, ... ... kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının markasında yer alan "..." ibaresinin davacıya ait "vivident xylit cube+şekil" markasında, "..." ibaresinin ise, davacıya ait "... ... ...ft+şekil" markasında son harfler hariç aynen yer aldığı, ortak ibare olarak yer alan "..." ve "..." ibareleri nedeniyle markalar ile başvuru arasında okunuş, görünüm ve kavram olarak benzerlik bulunduğu, söz konusu bu ortak ibareler nedeniyle ortalama tüketicilerin markaları karıştırma ihtimalinin bulunduğu; zira davacı markalarında yer alan "..." ibaresinin davacının lider markası olduğu, davalının bu iki ibareyi bir araya getirerek bir marka oluşturduğu, bu nedenle tüketicilerin davacı markalarında gördüğü bu ibareleri davalı marka ve aynı ürünlerinde de gördüğünde, söz konusu markaların aynı kişiye veya birbiri ile bağlantılı işletmelere ait olduğunu veya davalı markasının davacının serî markalarından biri

olduğunu düşünebilecekleri, ayrıca markaların ilişkili olduğu malların aynı veya benzer olması, tüketicileri arasında çocukların da olması ve fiyatının da çok ucuz bulunması dikkate alındığında, benzerlik ve iltibas tehlikesinin artacağı, taraf markaları arasında KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... ... 2011-M-4296 sayılı kararının başvuru kapsamındaki 30/01 “kahve, kakao; kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler” 30/03 “pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar”; 30/08 “toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri”; 30/09 “çaylar, buzlu çaylar”; 30/10 “şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler”; 30/11 “sakızlar”; 30/12 “dondurmalar, yenilebilir buzlar” emtiaları yönünden kısmen iptaline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14988, Karar No: 2017/5615, Tarih: 05.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14988 E.  ,  2017/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınan ... karşı işlenen yağma suçu yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, TCK'nın 61.maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 168/3. maddesinin, 31/2-3. maddesinden önce uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8275, Karar No: 2021/8746, Tarih: 21.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8275 E.  ,  2021/8746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Karar tarihi itibariyle TCK’nın 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun anılan Kanun'un 106/1. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen ve uzlaşma kapsamında olmayan tehdit suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle her iki suçta uzlaşma kapsamı dışında kalmış ise de, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında; olay günü mağdura ait evin kapı ve pencerelerini kırdıktan sonra mağdurun evinin önünde mağdur ile karşılaştığını, mağdurun eline aldığı bıçak ile üzerine yürüdüğünü ve kendisini bıçakladığını, bunun üzerine mağdura “kalk üzerimden, seni öldüreceğim” dediğini belirtmesi, mağdurun ise korkutmak amaçlı bıçağı eline aldığını, itişme esnasında suça sürüklenen çocuğun bıçağın üzerine düştüğünü beyan etmesi, suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen adli raporun suça sürüklenen çocuğun beyanlarını doğrulaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1815, Karar No: 2016/7588, Tarih: 12.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1815 E.  ,  2016/7588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...: Düşme

Sanık ...: Beraat

1-Sanıklardan ... hakkında 2004 yılına ilişkin sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin karara yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘sahte fatura düzenleme’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklardan ... hakkında 2005 yılına ilişkin sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasına ilişkin karara yönelik incelemede;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen en son fatura tarihi olduğu, 2005 takvim yılında düzenlenen faturanın ele geçirilemediği,...Gıda.İhr.İth.Paz.Tic.San.Ltd.Şti. tarafından en son 2005 takvim yılı Mayıs ayına ilişkin matrahlı KDV beyannamesi verildiği, 2005 takvim yılının Haziran ve Temmuz aylarında verilen KDV beyannamelerinin ise matrahsız olduğu, bu itibarla "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun suç tarihinin 2005 yılı Mayıs ayı sonu olduğu ve 765 sayılı TCK döneminde işlendiği cihetle,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8602, Karar No: 2010/11997, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8602 E.  ,  2010/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7017, Karar No: 2009/6684, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7017 E.  ,  2009/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı asil ... ve davalı ... Kooperatifini temsilen birinci başkan ... ile ikinci başkan .... Davalılar vekili Avukat ...’ın göndermiş olduğu mazeret faksı kabul edilmedi. Davalılar ... vs. vekili Avukat ... ve diğer dahili davalılar vekilli gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dava dilekçesinin 5. sırasında gösterilen davalı ... hakkındaki davanın atiye bırakıldığının davacı vekilinin 10.02.2004 tarihli duruşmadaki imzalı beyanıyla anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalılar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 22,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27840, Karar No: 2013/20380, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27840 E.  ,  2013/20380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'un, resmi nikahlı evli iken dul ve yetim maaşı alabilmek için 01.11.2000 tarihinde eşi diğer sanık ... Dikyoldan muvazzalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9641, Karar No: 2011/13817, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9641 E.  ,  2011/13817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 101 ada 254 parsel sayılı 3730.68 m2 yüzölçümündeki, 101 ada 697 parsel sayılı 1224.33 m2 yüzölçümündeki ve 101 ada 607 parsel sayılı 2063.84 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, çamlık, çalılık ve delicelik niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı bu parsellerin kendisine ait tarım alanı olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, 101 ada 254 parselin tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline; taşınmaz üzerindeki 6 adet 6 ve 7 yaşlı, 2 adet 20 yaşlı zeytin ağacının davacıya ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, 101 ada 697 parselin tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline; taşınmaz üzerindeki 3 adet 5 ve 6 yaşlı zeytin ağacının davacıya ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, 101 ada 607 parselin tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline; taşınmaz üzerindeki 33 adet 2 ila 10 aşı yaşlı zeytin ağacının davacıya ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1965 yılında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazlar üzerinde davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde yazılı imar - ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7095, Karar No: 2014/1394, Tarih: 10.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7095 E.  ,  2014/1394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aile hukukundan doğan yükümlülüğün ihlali suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 11.10.2011 gün ve 2009/526 Esas, 2011/1051 Karar sayılı hükme karşı sanık müdafiin temyiz talebinin reddine ilişkin 20.02.2013 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.