muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10781, Karar No: 2013/4207, Tarih: 25.02.2013

2- Kendisini duruşmada vekille temsil ettiren ... ile birlikte vekille temsil edilmeyen katılan ... lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirme konulu 5. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “ Sanığın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler gözetilerek sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK’nın 50/1-amaddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 3.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmak, vekalet ücreti konulu 9.bendindeki müdahiller ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “katılan ... Çomuk” ibaresinin yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14374, Karar No: 2014/16694, Tarih: 08.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14374 E.  ,  2014/16694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, borç yapılandırmasının geçerli olduğuna, ödenen prim taksidinin yanlış hesaba aktarılması nedeniyle meydana gelen zararın davalı banka tarafından karşılanması ve prim ödeme indiriminden davacının faydalanması gerektiğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde yapılandırmanın geçerli olduğuna, prim indirimi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların avukatları, temyizin reddine ilişkin ek kararın davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, SGK Başkanlığı avukatının hükmün temyizi, Ziraat Bankası avukatının ek kararın temyizi isteminin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm 11.07.2012 tarihinde davalı ... avukatına tebliğ edilmiş, temyiz ise 27.07.2012 tarihinde yapılmıştır. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi geçmiştir.

O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak, süre aşımı gerekçesiyle davalı ... avukatının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, temyiz harcının yasal sürede ödenmemiş olması nedeniyle yazılı şekilde ek karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, ek karar bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenle ek kararın, "Eksikliğin tamamlanarak dosyanın yeniden temyiz incelemesine gönderilebilmesi için "6100 Sayılı HUMK.nun 434/3. maddesi gereğince muhtıranın tebliğinden itibaren bir haftalık kesin süre içinde ekteki yargıtay kararı gereğince 224,30 TL temyiz karar harcı ile 119,00 TL temyiz yoluna başvurma harcını yatırarak makbuzu mahkemeye sunmaları aksi halde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağına karar verileceği" hususunun ihtar ve tebliğini içeren tebligatın temyiz eden T.C. Ziraat Bankası A.Şti vekili Avukat Ertan GİREK'e 09/01/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, verilen kesin süre içerisinde eksikliğin tamamlanmadığı" bölümü silinerek yerine, "5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesine göre 8 gün olan temyiz süresinin geçirildiği" ibaresinin yazılmasına ve bu şekliyle 16.05.2014 günlü ek kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

2-)Davalı Kurum avukatının temyiz itirazlarına gelince;

2-)Davalı Kurum avukatının temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2175, Karar No: 2022/20043, Tarih: 01.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2175 E.  ,  2022/20043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Bozma, onama

Katılan vekilinin temyizinin beraat hükümlerine, sanık müdafiinin temyizinin ise mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 2009 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında, sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın atılı suçlamaları kabul etmemesine ve vergi inceleme raporunda bu yıllara ilişkin başka firmalarca mal alımının yapıldığına ilişkin tespit bulunmamasına rağmen, sanığın 2009 ve 2012 yıllarında da matrah bildiriminde bulunarak fatura düzenlediğinin anlaşılması, yine sanığın mal alımlarını yaptığı şirketler hakkında vergi incelemelerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Öncelikle sanığa bu yıllarda düzenlediği faturalar sorulup, mal sattığı firmaların tespit edilmesi, bu suretle faturaların temin edilmeye çalışılması, tespit edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

ba)Faturaları kullandığı belirlenecek mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

bc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

bc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2)Sanık hakkında 2009 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının sübut bulması halinde ve 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin ise hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönüünden diğer yönleri incelenmeyen, hükümlerin BOZULMASINA, 01.12.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nazara alınarak düşmesi gerektiğine dair Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

(KO)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 01.12.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011, 2012 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011, 2012 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 01.12.2022

...

11. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2016/6623, Karar No: 2019/1668, Tarih: 07.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6623 E.  ,  2019/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...'ün 11 parsel sayılı taşınmazda 17/32 pay sahibi olduğunu, kalan 15/32 payın ise mirasbırakanın kızı olan davalı ...’ya ait olduğunu, ...’nın annesinin yanında yaşamasından istifade ederek aldığı vekaletnameye istinaden yüklenici ile taşınmaz üzerinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, sözleşmeye göre 4, 5, 7 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin ...’ya, daha fazla pay sahibi olmasına rağmen sadece 2 nolu bağımsız bölümün mirasbırakana verildiğini, ...'nın 2 nolu bağımsız bölümü yüklenici ...’a, ...’nin de 3 yıl sonra ...’ya temlik ettiğini, ...’nın da 7 nolu bağımsız bölümü diğer davalı ...’e devrettiğini, ...’in ...’nın oğlu olduğunu, yüklenici ... ile ...’nın gayriresmi birlikte yaşadıklarını, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, mirasbırakanın tüm mirasçıları arasında paylaşım yaptığını, mirasbırakana baktığı için diğer kardeşlerinin de rızası ile fazladan bir daire aldığını, yapılan işlemlerden tüm mirasçıların haberdar olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ün 24.07.1980 tarihinde ölümü ile geriye davacı torunları ... ve Vildan, davalı kızı ... ve dava dışı torunları ..., ..., ...ve...’in kaldıkları, davaya konu 11 parsel sayılı taşınmaza mirasbırakan ...’nın 17/32, davalı kızı ...’nın 15/32 paylarla malik oldukları, yüklenici ... ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıkları, arsa maliklerine 2, 4, 5, 7 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin verildiği ve nitekim paylı olarak adlarına tescil edildiği, ...’nın 4, 5, 7 ve 8 nolu bağımsız bölümlerdeki paylarını ...’ya, ...’nın da 2 nolu bağımsız bölümdeki payını ...’ya satış suretiyle temlik ettiği, sorasında ise ...’nın 2 nolu bağımsız bölümü 18.07.1980 tarihinde yüklenici ...’ye, ...nin de 23.02.1983 tarihinde satış suretiyle ...’ya devrettiği, nihayetinde 2, 4, 5, 7 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin tamamı ... adına kayıtlı iken, 7 nolu bağımsız bölümü 29.12.2012 tarihinde satış suretiyle oğlu olan diğer davalı ...’e temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; dinlenen davacı tanıkları mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgu ortaya koyamamışlardır. Yine aynı şekilde temliklerin muvazaalı olduğu yönünde bir bilgileri de yoktur.

Bilindiği ve Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesinde düzenlendiği üzere "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." Yine 6100 sayılı HMK'nun 190/1.maddesi gereğince "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Toplanan tüm deliller yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde muvazaa iddiasının kanıtlandığı söylenemez.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Toplanan tüm deliller yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde muvazaa iddiasının kanıtlandığı söylenemez.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8311, Karar No: 2010/159, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8311 E.  ,  2010/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 103 ada 30, 35 ve 37 parsel sayılı 35495,64, 37475,31 ve 9091,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile paylı olarak davalılar ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların kadastro tespit tarihine kadar davalılar tarafından kullanıldığı, davacılar ve murislerinin çekişmeli taşınmazlarda iktisaba elverişli zilyetliklerinin bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına ve usule uygun bulunmamaktadır. Davacılar dava dilekçesinde taşınmazların tapu sicilinde adlarına kayıtlı olduğunu belirterek tapu kaydına dayanmışlardır. Taraflara ilk oturumda delillerini bildirmek üzere süre verilmiş; daha sonraki oturumlarda taraf teşkilinin sağlanması yönünde süreler verilmiş ve davacı tarafa tapu kayıtlarını sunmak üzere yeniden süre verilmeksizin 21.07.2009 tarihinde taşınmazlar başında keşif yapılmıştır. Davacılar tarafından keşif tarihinden sonra son oturumda delil olarak dayandıkları tapu kayıtları dosyaya sunulmuş, mahkemece yeniden keşfe gerek görülmeksizin karar verilmiştir. Davacılar dava dilekçelerinde tapu kaydına dayandıklarına, mahkemece de kendilerine tapu kayıtlarını sunmaları, sunmadıkları takdirde bu delillerinden vazgeçmiş sayılacakları hususunda kesin süre verilip ihtarat yapılmadığına göre davacılar tarafından sunulan tapu kayıtları gözardı edilerek karar verilemez. Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, davacılar tarafından sunulan tapu kayıtlarını tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritası ile birlikte getirtilmeli, taşınmazlar başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi ve taraf tanıkları katılımı ile keşif yapılmalı, keşif sırasında davacılar tarafından sunulan tapu kayıtları tedavülleri ile birlikte zemine uygulanarak taşınmazların tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, dayanılan tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsamaması halinde davalı tarafın zilyetliğine değer verilebileceği düşünülmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.