muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6321, Karar No: 2022/189, Tarih: 20.01.2022

MUHALEFET ŞERHİ

Davalı vekili, müvekkilinin 2011 yılında yapılan genel kurulun 6. maddesi gereğince kurulan kesin hesap komisyonunun raporunun kendisine tebliği edildiğini talep edilen meblağı ödediğini kendisine taahhütname ve ilişik kesme belgesi ve bağımsız bölüm tapusunun verildiğini, daha sonraki genel kurula çağrılmadığını, dolayısıyla anasözleşmenin 61/e maddesine istinaden kesin maliyet ve % 10 fazlası ödeme yaparak üyelikten ayrıldığını beyanla, davanın tapu iptal, tescil olmazsa tazminat isteminin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince tapu iptali ve tescil talebinin reddine 2019 yılında yapılan kesin maliyet raporuna göre, 158.816,24 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmiş bu kararın istinafı üzerine istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, davalı bu kararı temyiz etmiştir.

Dosya arasında bulunan davacı kooperatif anasözleşmesinin 61/e maddesine göre, ortaklar, tüm konutlar tamamlanmadan önce, kura neticesinde tamamlanmış konut tahsis edilen ortak, anasözleşmenin 61/a,b,c,d fıkralarına göre hesaplanan kesin maliyet bedelini ve kesin maliyet bedelinin % 10 fazlasını ödeyerek tapusunu alarak ortaklıktan ayrılabileceği kararlaştırılmıştır.

20.02. 2011 tarihli genel kurulun 6 . Maddesinde ise, geçici/kesin maliyetlerin hesaplanması için komisyon kurulmasına, …kesin maliyete istinaden tapusunu alan ortaklar hariç kesin maliyetin tamamını ödemeyenlerden aidat bedelinin % 40 kadar aylık kira alınması kararlaştırılmıştır.

KK nın 4. maddesinde üyeliğin kazanılması ve kaybedilmesi ile ilgili hükümlerin ana sözleşmede yer olması mecburi hükümler arasındadır. Ana sözleşme; kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir. Anasözleşmeye Kooperatifler Kanununa aykırı olmamak koşuluyla sözleşme serbestisi çerçevesinde istenen hükümler konabilir. Davacı kooperatif anasözleşmesinin 61. maddesinde genel olarak çıkma nedenleri yanında “özel çıkma” nedeni de kabul edilmiştir. Bu hüküm, genel kurul kararı ile anasözleşmeden çıkarılmadığı veya iptal edilmediği sürece kooperatifi ve tüm üyeleri bağlayıcı niteliktedir.

Kooperatifçilikte eşitlik ilkesi, eşit statüde olan ortakların aynı hakka sahip olması ve aynı borçlardan sorumlu tutulmalarını gerektirir. Eşitlik ilkesini düzenleyen 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 23. maddesindeki, “kooperatif ortakları, bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler” hükmüne göre, örneğin yapı kooperatiflerinde; peşin bedelli üyeler kendi aralarında, normal statüde üyeler ise normal statüde olan üyeler arasında karşılaştırma yapılarak; her üyenin kendi statüsü içerisindeki emsal üyelere göre eşitliği gözetilir. Kooperatifler hukukunda çoğu zaman mutlak değil, nispi eşitlik ilkesi geçerlidir.

Somut olayda, kura neticesinde tamamlanmış konut tahsis edilen ortakların tapu intikali tarihinde “tüm konutlar tamamlanmış gibi kesin maliyet bedeli ve kesin maliyet bedelinin % 10 oranında erken teslim ilave bedeli ve sonraki ortak giderler” için ödeme yaparak ortaklıktan çıkmalarına imkân veren anasözleşmenin 61/e madde hükmünün nispi eşitlik ilkesine aykırı olduğu söylenemez. Anılan anasözleşme hükmüne rağmen ortaklıktan ayrılan üyeden tapunun geri alınması veya tamamen ödenen konut bedelinin tekrar tahsilinin mümkün olmaması gerekir. Kaldı ki, nihayet 2011 yılında tüm inşaat maliyetini ve % 10 fazlasını ödeyen ve üyelikten ayrılan kişiden, ülkemizdeki enflasyon durumu da dikkate alındığında tüm inşaatın bitmiş haliyle maliyetinin talep edilmesi KK m.23 de düzenlenen eşitlik ilkesine aykırı olacaktır.

Davacı taraf, davalının konutunu teslim alarak anasözleşmenin 61/e maddesi gereğince ödemelerini yapmadığını iddia etmediğine göre; ilk derece mahkeme kararının esastan bozulması gerekirken, “erken dava” gerekçesiyle bozulmasına dair Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2016/5429, Karar No: 2018/379, Tarih: 07.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5429 E.  ,  2018/379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

...'a karşı eylemi nedeniyle;

TCK'nun 81, 35, 29, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezası.

Sanık ... hakkında;

...'ya karşı eylemi nedeniyle;

TCK'nun 86/2, 29, 53, 58. maddeleri gereğince 2 ay 20 gün hapis cezası.

Sanık ... hakkında;

a- ...'a karşı eylemi nedeniyle;

TCK'nun 81, 35, 29, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezası,

b- ...'a karşı eylemi nedeniyle; TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35, 29, 53. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Mahkemenin sanıklar hakkında 1/3 oranında haksız tahrik indirimi uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede asgari düzeyde tahrik indirimi öneren bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'ye yönelik yaralamaya teşebbüs, sanık ...'in, mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafilerinin bir nedene dayanmayan, katılan ... ile katılan sanık ... vekilinin sübuta, teşdide, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık ...'in, mağdur ...'ye yönelik yaralamaya teşebbüs ve sanık ...'in, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamaların kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümler fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin, "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B-) Sanık ...'in, mağdur ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs ve sanık ...'in, mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

B-) Sanık ...'in, mağdur ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs ve sanık ...'in, mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

a-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...'in kardeş oldukları, mağdur ...'ın ise mağdur ...'in babası olduğu, sanıklar ve mağdurlar arasında olay öncesinde aile fertlerinin birbirleriyle kavga etmesinden kaynaklı husumet bulunduğu, olay günü sanık ... ile mağdur ...'in karşılaşmaları üzerine aralarında kavga çıktığı, kavga sırasında sanık ...'in bıçakla mağduru sol üst kadran ve göğüs bölgesinden yaraladığı, sol üst kadrana isabet eden bıçak darbesinin batına nafiz olup, batın içi kanamaya, sol diafragmada, karaciğer ve midede yaralanmaya neden olduğu, göğüs bölgesine isabet eden bıçak darbesinin ise toraksa nafiz olup hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, bu olay sonrasında mağdur ...'ın olay yerine geldiği, bu kez sanık ...'in bıçakla mağdur ...'ın sağ omuza yakın göğüs bölgesine vurduğu, bıçak darbesi nedeniyle mağdurda hayati tehlike geçirecek düzeyde hemopnömotoraks oluştuğu, polislerin olaya müdahale etmesiyle sanık ...'in eylemine devam edemediği olayda;

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadara indirim öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek her iki sanık hakkında da makul oranda indirim yapılması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde 10'ar yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik cezalar tayini,

b-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5395, Karar No: 2019/9059, Tarih: 26.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/5395 E.  ,  2019/9059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Kenevir ekme

2- Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Kenevir ekme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

CMK' nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması gerekirken, önceki hükümle belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli para cezasının beher gününün 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı'nda bulunan suça konu hint kenevirinden alınan tanık numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1- Hüküm fıkrasında adli para cezasının belirlendiği A-4 nolu bölümde “50/1-a maddesi '' ibaresinden sonra gelmek üzere “ve TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrası ” ibaresinin yazılması,

2- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin paragrafına “...hint kenevirinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “...ve Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suç konusu kenevirlerden alınan şahit numunenin... " ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurulması suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, kullanmak amacıyla ektiğini söylediği kenevirlerin de dikili olmaları nedeniyle kenevir ekme suçu kapsamında kalan ve bu suçtan da ayrıca yargılama yapılan, daha önce kullandığını söylediği maddelerin de ele geçmemesi nedeniyle bu nitelikte olup olmadığı tespit edilemeyen, dava tarihi öncesinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın, soyut ikrarı dışında atılı suçu işlediğini somut bir olgu olarak ortaya koyan, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

26.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2076, Karar No: 2016/4425, Tarih: 12.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2076 E.  ,  2016/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I. Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı, müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde, eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne karşı ise sanık müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

II. Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne karşı ise sanık müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

1. ..... … Ltd Şti yetkilisi olan sanığın, 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin, 2007 yılında ise sahte fatura kullandığının iddia olunması, anılan şirket hakkında düzenlenilen VDENR-2011-636/37 sayılı vergi tekniği raporunda, 2007 yılında ... Otomativ … Ltd. Şti'nin faturalarını kullandığının; ... … Ltd. Şti'nin fatura düzenlediği mükelleflere ilişkin yapılan araştırma sonucu getirilen raporların büyük bölümünde ise, bu mükelleflerin bilmeden sahte faturaları kullandıklarının tespit edilmiş olması; 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, sanığın sahte fatura düzenlediği iddia olunan mükellef/mükellef temsilcileri ile ... … Ltd. Şti lehine 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan ... Otomotiv … Ltd. Şti'nin suç tarihindeki yetkilisi dinlenerek, faturaları kullananların, aldıkları iddia olunan malzemeleri kim ya da kimden aldıkları, ... Otomotiv … Ltd. Şti'nin ise, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiği, bu kişilerin sanığı tanıyıp tanımadıkları sorularak; ... Otomotiv … Ltd. Şti hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davası açılıp açılmadığı araştırılıp, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya aktarılması ile sanığın dosya içerisine sunduğu defter ve belge fotokopilerinin asılları da getirtilerek, anılan şirketin gerçek bir mal alımı bulunup bulunmadığı; fatura düzenleyen/kullanan taraflar arasında gerçek bir alışveriş yapılıp yapılmadığı, fatura ve/veya mal teslimine ilişkin irsaliye bulunup bulunmadığı, sanığın 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleyicisi olduğu tespit edilen mükelleflerden yaptığı alımların toplam alımlarına oranı bilirkişi marifetiyle belirlendikten sonra; sanığın sahte fatura kullandığının/düzenlediğinin kabul edilmesi ve bu sahte faturaların da dosya içerisinde bulunmaması halinde, faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerine alınması ile toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde kararlar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunmaması,

2. Kabule göre de;

Hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7256, Karar No: 2012/12683, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7256 E.  ,  2012/12683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve emsalin özel amaçlı satış olmaması gerekir. Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde değer belirlendiği dikkate alındığında inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11108, Karar No: 2012/670, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11108 E.  ,  2012/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’nin bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.06.2009 gün 2009/183 Esas ve 2009/263 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen ve lehe olan reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, Eylül 2002 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 02.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30804, Karar No: 2014/29828, Tarih: 15.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/30804 E.  ,  2014/29828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2008/529-2012/448

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan Ü. Y..T..ve Ticaret A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, bakiye süre ücreti ile maaş ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekilerince temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki belirli süreli iş sözleşmesinin süresinden önce feshine dayalı olarak işverence ödenmesi gereken kalan süreye ait ücretler konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Borçlar Kanununun 325 inci maddesinde, “İş sahibi işi kabulde temerrüt ederse, işçi taahhüt ettiği işi yapmaya mecbur olmaksızın mukaveledeki ücreti isteyebilir” şeklinde kurala yer verilerek işçinin kalan süre ücretini talep hakkı olduğu belirtilmiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 408. maddesinde işverenin işi kabuldeki temerrüdü sebebiyle işçinin iş görememesi halinde ücret hakkının olduğu açıklanmıştır. İşçinin iş görme edimini yerine getirememesi halinde yapmaktan kurtulduğu giderler ile başka bir işi yaparak kazandığı veya kasten kaçındığı yararlarının indirileceği de hükme bağlanmıştır.

Bakiye süre ücretinin istenebilmesi için, iş sözleşmesinin haklı bir neden bulunmaksızın işverence feshedilmiş olması gerekir. İşverenin feshi 4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinde yazılı sağlık sebeplerine, ahlâk ve iyi niyet kuralları ile benzerlerine uymayan hallere veya zorlayıcı sebeplere dayanması halinde, sözleşmenin kalan süresine ait ücretler yönünden işçinin talep hakkı doğmaz.