muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1695, Karar No: 2019/1776, Tarih: 11.03.2019

5- Mahkemenin ısrarla aynı bilirkişiden hesaplama raporu aldığını oysa aynı bilirkişi tarafından hazırlanan 3(ek dilekçe ile 4) rapor ile de farklı hesaplama yapıldığını beyan etmişse de;

Bu durumun itiraz konusu yapılamayacağı bilirkişinin bilirkişiliğe engel bir halinin olmadığı,

Y.10. H.D. 25/01/2016 Tarihli, 2014/19936 E ve 2016/717 K Sayılı ilamı ile de ...... Yaşam Tablosunun hesaplamada dikkate alınmaması gerektiği; ......'nın 2012/32 Sayılı Genelgesiyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan gerçeğe en yakın verilerin kullanılmasının esas olduğu; bu durumda ülkemize özgü ve güncel verilerin ...... 2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınması gerektiği hüküm altına alındığını, beyan etmişse de;

Yargıtay 21. H.D. Yerleşik içtihatları dikkate alınarak, maddi zarar hesabının ...... 1931 tablosuna göre yapılması ve bu şekilde yapılan hesaplamaya itibar etmek gerektiği anlaşıldığından mahkeme kararının yerinde olduğu,

Davalı...... Gay. Yat. Hizm. Tic. A.ş. vekili 2 kez verdiği istinaf dilekçesinde de;

Gerekçeli temyiz dilekçesini hazırlarken dilekçelerinin 5 nolu maddesinde bilirkişi tarafından sunulan 3. ek rapora ilişkin beyan ve itirazlarına değinilmeyi atladıklarını aynı bilirkişi tarafından iş bu dosya için 4 ayrı rapor hazırlandığını, her rapor ile de ayrı hesaplama yapıldığını beyan etmişse de; gelen verilere göre ek raporların alındığı bilirkişinin bilirkişiliğe engel bir durumunun olmadığı bu yöndeki itirazın yerinde olmadığı,

Davalı...... Gay. Yat. Hizm. Tic. A.ş.'nin itirazının esastan reddi gerekeceği,

Davalı ...... İnşaat Ltd Şti vekili istinaf delekçesinde;

1- Davacıya ...... tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin hesaplanan tazminattan düşülmediğini” beyan etmişse de;

Yukarıda açıklandığı gibi tazminattan düşüldüğü, itirazın yerinde olmadığı davalı itiraz dilekçesinde mahkemenin 8.579,86 TL işgöremezlik ödeneğine hükmettiğini beyan etmişse de mahkemenin esas aldığı bilirkişi raporunda daha yüksek bir rakam olan 10.153,82 TL işgöremezlik ödeneğinin mahsup edildiği itirazın yerinde olmadığı, hukuki zararının olmadığı,

2- Davacının ücretinin usulüne uygun tespit edilmediğini” beyan etmişse de;

Davada dinlenen tanık beyanı ve maaş araştırmasına göre hüküm kurulduğundan bu itirazın yerinde olmadığı,

3- Davacının işgücü kayıp oranının yüksek hesaplandığından bahisle hükme esas alınamayacağını beyan etmişse de;

Davacının, ...... Kurumu ve ...... Kurumu 3. İhtisas Kurulunca belirlenen işgücü kayıp oranlarına davalının itirazları nedeniyle, son olarak davacının işgücü kayıp oranı ...... Kurumu Genel Kurulunca belirlenerek tespit ve tayin olunduğundan bu itirazın da yerinde olmadığı,

4- Dava konusu iş kazasında tarafların kusur oranları tespit edilirken kendisine yüklenen kusur oranının yüksek hesaplandığından bahisle hükme esas alınamayacağını beyan etmişse de; böyle bir nedenin hukuka aykırılık olmayacağı itirazın yerinde olmadığı,

4- Dava konusu iş kazasında tarafların kusur oranları tespit edilirken kendisine yüklenen kusur oranının yüksek hesaplandığından bahisle hükme esas alınamayacağını beyan etmişse de; böyle bir nedenin hukuka aykırılık olmayacağı itirazın yerinde olmadığı,

5- Davacının gerçekte dava dışı üçüncü bir şahsın işçisi olduğundan bahisle sorumluluğun o kişide olduğunu beyan etmişse de;

Davalının olayda kusurunun olduğu, tüm delillerle, müfettiş raporlarınca, tanık beyanlarıyla ve resmi kayıtlarla sübuta erdiği üzere davacının davalı işverenin işçisi olduğundan itirazın yerinde olmadığı,

6- Pasif devre zarar hesabı yapılmaması gerektiğini; bakiye ömrün belirlenmesinde ...... 2010 Tablosunun esas alınması gerektiğini, her yıl için %5 oranında artış ve iskontolama esasına göre hesap yapılması gerektiğini beyan etmişse de;

Yargıtay 21. H.D. Yerleşik içtihatları dikkate alınarak, maddi zarar hesabının ...... 1931 tablosuna göre yapılması ve bu şekilde yapılan hesaplamaya itibar etmesinin yerinde olduğu,60 yaş sonrası pasif dönem için tazminat hesabı yapılmaması gerektiğini beyan etmişse de; Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, işçinin iş gücü kayıp oranı kadar fazla efor sarfederek çalıştığını, aynı durumun yaşlılık aylığı almaya başladığında da devam edeceğini, bu sebeple iş gücü kayıp oranı %60'ın altında kalsa dahi pasif dönemin de tazminat hesabına dahil edilmesi gerektiğini belirttiğinden itirazın esastan reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir."

E) Temyiz Nedenleri;

Davalılar temyiz dilekçelerinde özetle husumet, kusur oranları, ücret ve hesap raporu hataları, zamanaşımı, faiz başlangıç tarihi ile müteselsil sorumluluk yönlerinden temyiz itirazları ileri sürmüşlerdir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ...... Mahkemesi tarafından davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ...... Mahkemesi tarafından davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden, davacı tarafın aylık net 1.500,00 TL ücretle çalışıldığını iddia ettiği, davacı tanıklarının bu ücreti doğruladıkları, davacının sendikalı olduğuna veya davalı işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi bulunduğuna dair bir iddia olmamasına karşın mahkemece sendikalardan ücret araştırması yapıldığı, hükme esas alınan rapor dahil, mahkemece alınan tüm bilirkişi hesap raporlarında davacı iddiası üzerinden hesaplama yapıldığı, davacı tarafın 14/01/2014 tarihli kök hesap raporuna karşı 09/05/2014 tarihli 7. celsede "davacının maluliyetine itiraz yönünden taktir mahkemenindir, ancak mevcut dosya kapsamı itibariyle hesap raporuna itirazımız yoktur" şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, tanık beyanlarının ücretin belirlenmesi noktasında yeterli olmadığı gözden kaçırılarak, davacı iddiası doğrultusunda net asgari ücretin 2,50 katına denk gelen ücret üzerinden maddi zararın hesaplaması yoluna gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; sigortalının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle ......’den,...... Bakanlığı'ndan ve ilgili meslek odalarından bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sormak, elde edilecek sonuçları dosyadaki diğer verilerle birlikte değerlendirip davacının gerçek ücretini tereddütsüz olarak belirlemek, sonrasında davacı vekilinin kök hesap raporuna karşı beyanı üzerine davalılar yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak, bilinen dönemi 14/01/2014 tarihli bu kök hesap raporundaki tarihlere göre belirleyecek, bunun yanında ve ...... Kurumu Genel Kurulu'nun belirlediği %52,00 sürekli işgöremezlik oranını gözetecek şekilde davacının maddi zararını yeniden hesaplatmak ve usuli kazanılmış hakları dikkate alarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, ...... Mahkemesi kararı kaldırılmalı ve ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan ...... Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de istinaf incelemesi yapan ...... Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 11/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5, Karar No: 2023/6962, Tarih: 11.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5 E.  ,  2023/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2139 Esas, 2022/3190 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/571 Esas, 2020/63 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1738 ve 1739 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin doğru olmadığını, taşınmaza takdir edilen bedelin yüksek olup hakkaniyete aykırı olduğunu, kapitalizasyon faizi ile objektif değer artışının aynı kriterlere dayandırıldığını ileri sürerek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin doğru olmadığını, taşınmaza takdir edilen bedelin yüksek olup hakkaniyete aykırı olduğunu, kapitalizasyon faizi ile objektif değer artışının aynı kriterlere dayandırıldığını ileri sürerek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, kamulaştırmadan arta kalan kısmın yüzölçümündeki azalma, geometrik şeklindeki bozulma ve otoyol yapılması sonucu oluşan risk ve kot farkı gözetildiğinde değer azalışı hesaplanmasının doğru olduğu, %300 oranında objektif değer artışı uygulanmasının uygun bulunduğu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğunu, bu hususta davacı idarenin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediği; ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine karar verilmesine ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/284, Karar No: 2012/1027, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/284 E.  ,  2012/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu bakımdan, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre, 2010 yılında dava konusu 1800 ada 4 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 55 TL, emsal alınan 1416 ada 7 parselin asgari m² değeri ise 140 TL.dir. Buna göre, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu dikkate alınıp en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, emsal taşınmazın dava konusu taşınmaza nazaran dezavantajlı olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12706, Karar No: 2014/2786, Tarih: 05.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/12706 E.  ,  2014/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 Sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "ödenmeyen adli para cezlaranını hapse çevrileceğinin ihtaratına" ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,05/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12150, Karar No: 2014/1044, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12150 E.  ,  2014/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/676-2013/94

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.03.2013 tarih ve 2011/676-2013/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının taşıma işlerini yerine getirdiğini ve bu nedenle takibe konu faturaları düzenlediğini, müvekkilinin alacağının tahsili için davalı aleyhine icra takibi yapmış ise de davalı tarafça takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının fatura tebliğini ve tanzimine gerekçe olan işi ispatlaması gerektiğini, bu nedenle herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki akdi ilişki ispatlanamadığından ve davacıya bu hususta yemin teklif edilmiş ise de bu hak kullanılmadığından davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacağa yönelik başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, dava dilekçesinde davacı vekili delil olarak, faturalara, irsaliyelere, ticari defterlere, tanık beyanına, bilirkişi incelemesine ve yemin deliline dayanmıştır. Bu itibarla mahkemece, davacının davanın ispatı yönünden dayandığı tarafların ticari defterlerinin ibrazının sağlanması, defterlerin ibrazından sonra bilirkişi vasıtasıyla defterler üzerinde dava konusu uyuşmazlık hakkında inceleme yapılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, davacının dayandığı bu delillere başvurulmadan, yemin deliline başvurularak yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, içinde faturaların bulunduğu iddia edilen kargonun teslim edildiği kişinin imzasının altında davalı şirketin kaşesinin bulunması karşısında, bu husus ayrıca araştırılmadan ve buna ilişkin delillere başvurulmadan, kargo teslim edilen kişinin davalı şirketin çalışanı olmadığına dair resmi yazıya göre hareket edilmesi de doğru olmamış hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.