muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20117, Karar No: 2024/1440, Tarih: 08.02.2024

5. Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2021 tarih ve 2016/253869 sayılı Tebliğnamesiyle hakaret suçu yönünden düzeltilerek onanması, diğer suçlardan verilen hükümlerin ise onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı oldukları, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hükümde sanığın aracı kullandığı sırada 100 promil ve üzerine alkollü olduğuna dair kesin delil bulunmadığı, varsayıma dayanarak mahkumiyet kararı verildiği, kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen hükümlerin hukuka aykırı oldukları, sanığın yaralandığına dair adli muayene raporu bulunduğu halde eylemlerin karşılıklı olduğu hususunun değerlendirilmediği, sanığa atılı hakaret eyleminin ise sanığa yönelen darp nedeniyle haksız fiile yönelik bir eylem olduğu, Jandarma merkezinde görüntü ve ses kaydının alınmasının Yasal olmadığı, hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurlar ve katılanların jandarma kolluk görevlisi oldukları, sanığın kullandığı aracın hız sınırını aşarak ilerlediği ve dur ihtarlarına uymadığı ihbarı üzerine İnegöl İlçe sınırları içerisinde polis ekiplerinin araca dur ihtarı yaptığı ancak aracın, diğer araçları tehlikeye sokacak şekilde kaçtığı ve bir süre sonra polis tarafından durdurulmak istenmesi üzerine aracın geriye doğru gitmek istediği sırada arkasından geçen otobüse çarptığı, yakalanan sanığın yasal işlemler için jandarma görevlilerince araca alındığı, araç içerisinde sanığın görevli jandarma er ...'e temyiz dışı diğer sanık ...'e baktığı gerekçesiyle "Senin elindeki o silahı alırsam seni öldürürüm siz kimsiniz senin Allah'ını kitabını sinkaf ederim." diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu, araç içerisinde ve komutanlıkta taşkınlık yapması üzerine de kelepçe takıldığı, jandarma karakoluna getirilen sanığın olayın kızgınlığıyla diğer jandarma personeli Mustafa'ya kafa attığı, mağdur ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu iddia olunarak sanık hakkında, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kamu davası açılmıştır.

Yerel Mahkemece sanığın jandarma er ...'e yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, eylemin görevi engelleme amacına yönelik işlenmediği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kabul olunarak sanığın eylemi nedeniyle tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece sanığın jandarma er ...'e yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, eylemin görevi engelleme amacına yönelik işlenmediği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kabul olunarak sanığın eylemi nedeniyle tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece sanığın jandarma er Mustafa'ya yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, eylemin görevi engelleme amacına yönelik işlenmediği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kabul olunarak sanığın eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarını işlediği kabul olunarak ayrı ayrı mahkumiyeti yönünde hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Tüm dosya kapsamı, kolluk görevlisi olan mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, dinlenilen tanık M.G.'nin anlatımları ile diğer suçlar yönünden mağdurlar ve katılanların beyanlarının iddiayla uyumlu olduklarının anlaşılması, kamu görevlileri olan ve daha önceden sanıklarla aralarında husumet bulunmadığı anlaşılan mağdur ve tanığın sanık hakkında iftira atmalarını haklı gösterecek her hangi bir neden bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçları işlediğine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, dosya kapsamından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması için aranılan koşulların oluşmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen tehdit ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların, kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Hakaret ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

B. Hakaret ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

a. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla, değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi gerekli olup, mahkemece de sanığın birbirini takip eder şekilde kesintisiz biçimde hakaret ettiğinin kabulü karşısında; araya belli bir zaman aralığı girmeksizin aynı eylemin devamı niteliğinde söylediği sözler nedeniyle sanık hakkında mağdur ...'e yönelik hakaret eyleminde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b. Hakaret suçundan verilen hükümde, uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin yazılmamış olması,

c. Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılmaması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuş ve bu suç yönünden yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde Seri Muhakeme Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun' a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararıyla "seri muhakeme usulü" yönünden Anayasanın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin birinci fıkrasının (a-3) bendi kapsamına giren trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden; Anayasanın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 250 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuş ve açıklanan nedenle bu suç yönünden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükümlerin Temyizlerinde

V. KARAR

A. Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükümlerin Temyizlerinde

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Hakaret ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Verilen Hükümlerin Temyizlerinde

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4938, Karar No: 2014/15166, Tarih: 18.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4938 E.  ,  2014/15166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/171589

MAHKEMESİ : A.. M..

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2010/315 (E) ve 2012/1088 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca, Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazıdan, A.. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 28.05.2013 tarihinde özelleştirildiğinin anlaşılması karşısında, 25.09.2007 olan suç tarihi itibariyle anılan şirketin özelleştirilmemiş olduğu belirlenmekle tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, dosya arasında bulunan adli sicil kaydına göre tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasındaki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanığın savunmasında, suça konu mühürleme tutanağının tutulduğu evde babası ile birlikte oturduğunu ancak 2006 yılının nisan ayında halen ikamet ettiği eve taşındığını, suçu kabul etmediğini beyan edip tanık olarak dinlenen kız kardeşinin de bu savunmayı doğrulaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu sayacın bulunduğu evde mühürleme ve fek tarihleri itibariyle kimin oturduğunun, sanığın bu evde hangi tarihlerde ikamet ettiğinin zabıta marifetiyle komşularından da sorularak ve gerektiğinde muhtarlık kayıtlarından da yararlanmak suretiyle araştırıldıktan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca anılan Yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23045, Karar No: 2015/6237, Tarih: 30.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23045 E.  ,  2015/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve Kamulaştırma Kanununun 11.maddesinin 1-g fıkrasına göre kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan serbest satışlara göre taşınmaz değerinin hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, emsallerin uygun olmadığı açıklandıktan sonra, dava konusu taşınmazın davacı idare tarafından yapılan kıymet takdirinde belirlediği m2 birim fiyatını aşar şekilde re'sen soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallerle olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu araştırılarak, getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranlarının araştırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Dava konusu taşınmazda var olduğu kabul edilen ve bir kısmı Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırıldıktan sonra yıkılan yapının, hangi idarenin kamulaştırdığı kısım üzerinde bulunduğu, bedelinin ödenip ödenmediği, ödenmiş ise kimi tarafından ödendiği tam olarak tespit edilmeden tam bedeline hükmeden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

3- Dava konusu taşınmazda var olduğu kabul edilen ve bir kısmı Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırıldıktan sonra yıkılan yapının, hangi idarenin kamulaştırdığı kısım üzerinde bulunduğu, bedelinin ödenip ödenmediği, ödenmiş ise kimi tarafından ödendiği tam olarak tespit edilmeden tam bedeline hükmeden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2018, Karar No: 2014/1542, Tarih: 11.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2018 E.  ,  2014/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.02.2014 Salı günü davacı ...vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete ... sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen kazada ağır hasar gördüğünü, araç bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek araçta meydana gelen hasar bedelinin tespiti ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 78.000 TL. araç bedelinin tahsili için ıslah etmiştir.

Davalı vekili, kazanın sürücünün ihmali ile girilmez işareti bulunan ters yöne girmesi sonucu meydana geldiğini hasarın ... sigorta poliçesi teminatı kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; 78.000 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, ... sigortasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, sigortalı aracın tamamen hasarlı olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. ... Sigortası Poliçesi Genel Şartları’nın B.3.3.1.2nci maddesinde onarım masrafları, sigortalı taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmez ise

taşıtın tam hasara uğramış sayılacağı, değeri tamamen ödenen araç ve aksamının talep ettiği takdirde sigortacının malı olacağı düzenlenmiştir. Bu hükümden açıkça anlaşılacağı üzere, sigorta şirketi meydana gelen hasar bedelini tamamen poliçe limitleri içerisinde ödeme yükümlüğü altında olup sigortalı araç hurdasını sigorta ettirenin kendisine verilmesi istenmedikçe, sigortacı sigorta ettirenin uhdesinde bırakıp hurda bedelinin tazminattan düşülmesini isteme hakkına sahip değildir. Dava konusu olayda davacı şirkete ait aracın onarımının ekonomik olmayacağı belirlenmiş, bilirkişi raporu ile belirlenen araç bedelinin davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiştir.Davacı vekili, aracın hurdasını istemediklerini belirtmiştir. Bu hale göre davalı ... şirketi araç bedelinin tümünden hurda bedeli mahsup edilmeden sorumlu tutulduğuna göre davacıya ait olan ve dosya içeriğine göre davacı uhdesinde bulunan araç hurdasının davalıya bu konudaki teslimine karar verilmesi gerekirken bu hususta olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün birinci bendine ”araç hurdasının davalı ... şirketine teslimine” ibarelerinin eklenerek düzeltilmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONAMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5207, Karar No: 2010/1995, Tarih: 11.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/5207 E.  ,  2010/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- Orman idaresinin CMK'nun 237. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak düzenlenmiş müdahale dilekçesi üzerine aynı kanunun 238. maddesi uyarınca önce orman idaresinin davaya katılmasına sonrasında yetki belgesine dayanarak temsilcisinin davaya kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, temsilcisinin davaya katılmasına karar verilmesi,

2- Kestane ağaçları kesilen yerin yapılan bilirkişi incelemesi sonrası hazineye ait 129 parsel nolu ağaçlık olduğunun belirlenmesi karşısında bu yere ecrimisil ödediği Maliye tarafından kabul edilen sanığın, ağaçların kesilmesinde ayrıca Mal Müdürlüğünden izin alıp almadığı da araştırılarak sonucuna göre hırsızlık suçundan cezalandırılması gerekirken tek olan eylem bölünerek hem beraatine, hem de suç duyurusuna karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32556, Karar No: 2013/19058, Tarih: 12.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32556 E.  ,  2013/19058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Temyiz İsteminin reddine dair ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince hükmolunan 1500 TL adli para cezasından ibaret 18/09/2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, hükmolunan cezanın miktarı itibariyle kesin olması nedeniyle reddine ilişkin ek kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen ret kararının isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/07//2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11063, Karar No: 2012/13268, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/11063 E.  ,  2012/13268 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 28/03/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli, kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.