muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/947, Karar No: 2008/481, Tarih: 09.07.2008

Hukuk Genel Kurulu 2008/9-947 E., 2008/481 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2008/9-947 E., 2008/481 K.**

**- HAKİMİN HUKUKİ SORUMLULUĞU

- HAKİMİN KASITLI DAVRANMASI

- MANEVİ TAZMİNAT DAVASI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 573 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 576 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 94 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9.Hukuk Dairesince ; “

“Davacı taraf 5.2.2008 tarihli dilekçeyle; Türkiye Yol -İş Sendikası üyesi 100 işçi adına Ankara 10. İş Mahkemesi'nde seri dava açtıklarını, anılan davalarda dava konusunun seri nitelikte yemek ve koruyucu madde alacağı olduğu, davalı Karayolları Genel Müdürlüğünün 24.4.2006 tarihli dilekçesiyle davayı kabul ettiklerini. Dava açılmasına kendilerinin sebebiyet vermediklerini. Sendikanın kendilerine başvurusunun olmadığını beyan ettikleri. Mahkemece kendilerine Kuruma yapılan müracaatla ilgili belge örneği istendiği 2.6.2005 tarihli yazı ile söz konusu Genel Müdürlüğe başvuru belgesi sunulduğu. Mahkemenin davayı kabul edilmesine rağmen adlarına ücreti, vekalet takdir edilmediği, Yargılama gideri üzerlerinde bırakıldığı. Anılan Kararların HUMK 94' e aykırı olduğu. Çünkü davanın açılmasına Kurumun sebep olduğu. Davacı Yargıcın hükmü doğrudan etkileyen belgeyi ısrarla yok saydığı kısmi dava açılmasına rağmen konulan ücreti vekalet konusunda davalı Yargıcı rahatsız ettiğini. Açıkça tavır aldığı Avukatlık Yasası maddesi 164/son aykırı işlemler nedeniyle 40.000.00 YTL maddi zararı olduklarından söz ederek 400.00 YTL maddi tazminat ödenmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı

Yargıç vekili, davacı Yargıcın karşı taraf için düşmanca tavır takınmasının söz konusu olmadığı, aynı hukuksal durumlarda aynı kararlar verildiği Sendikaya ait yazının işverene vardığına ilişkin posta alıntısı ya da evrak kayıt belgesi bulunmadığı. Yargıcın sorumluluğunu gerektiren bir durum olmadığı HUMK m.576/2. maddesi uyarınca müvekkili lehine 5.000 YTL manevi tazminat istemini karşı dava alt başlığı altında (Harçsız) istemiştir.

Davacı taraf, 17.3.2008 tarihli dilekçeyle davalı taraf savunusuna karşı çıkmışlardır. Özetle davalarının HUMK m 573 1 ve 2. bentlerine dayandığı davalının sorunun Avukatların kazançları ile olduğu. Yargıcın dosyadaki belgeyi görmemezlikten geldiği, karşı davanın ise istenemeyeceği. Dava dilekçesindeki temel savunusunu tekrarlamışlardır.

Oturum tutanaklarında özetle dilekçeler tekrarlanmıştır.

Davalı Yargıcın yönettiği Ankara 10. İş Mahkemesinin 2006/105 Esas Sayılı Dosya örnek olarak getirtilmiştir.

Anılan dosya ile eldeki dosyalar içerisinde tüm yazılı belgeler incelenmiştir.

Uyuşmazlığı hukuki niteliği "Hakimin Hukuki Sorumluluğu." Normatif dayanağı HUMK m 573-576, HUMK 94 ve Avukatlık Kanunu Mad. 164' dür.

Yargıcın sorumluğu HUMK m 573 de bentler halinde tüketici olarak sayılmıştır. Çünkü eylemlerin

Oturum tutanaklarında özetle dilekçeler tekrarlanmıştır.

Davalı Yargıcın yönettiği Ankara 10. İş Mahkemesinin 2006/105 Esas Sayılı Dosya örnek olarak getirtilmiştir.

Anılan dosya ile eldeki dosyalar içerisinde tüm yazılı belgeler incelenmiştir.

Uyuşmazlığı hukuki niteliği "Hakimin Hukuki Sorumluluğu." Normatif dayanağı HUMK m 573-576, HUMK 94 ve Avukatlık Kanunu Mad. 164' dür.

Yargıcın sorumluğu HUMK m 573 de bentler halinde tüketici olarak sayılmıştır. Çünkü eylemlerin

Türk Ceza Kanununda paralel hükümleri bulunmaktadır. Yedi bentte yer alan sorumluluk hallerinden ilk bentte belirtilen; dostluk veya düşmanlık nedeniyle diğer taraf aleyhine kanuna ve adalete aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması. İkinci bentte yer alan; açık ve kesin olan bir kanun hükmüne aykırı şekilde karar verilmiş olması düzenlemeleri dava açısından önem taşımaktadır. Aynı olgular oturumda dinlenen davacıların açık ifadelerinden de anlaşılmaktadır.

İlk bent, mücerret kanuna aykırı bir kararın varlığı veya hataen usulsüzluk sonucu verilen kararları kapsamaz. Yargıcın kasdını somutlaştıramaz. Sorumluluğu gerektiren karar iki öğeyi bir arada taşımalıdır. Karar kanuna ve adalete aykırı olmalıdır. Yalnız kararın kanuna aykırılığı yetmez. Aynı zamanda da adalete aykırı olmalıdır. Çünkü kanuna aykırı olan bir karar adalete aykırı düşmeyebilir. Yasa koyucu bu düzenlemeyle hukukun salt biçimsel yanında adalet sorununu geride bırakmamıştır. Böyle durumda yargıcın kasdından sözedilemez. Bir üst kavram olan hakkaniyetin adalet üzerinde yer aldığı gözden uzak tutulmamalıdır.

İkinci bentte ise yargıcın subjektif öğe olan kasdına ihtiyaç bulunmamaktadır. Kanunun açık hükmüne aykırılık yoğun olmalıdır. Aykırılığın gerekçesinin izahı mümkün olmamalıdır.

Yargıç aleyhine açılan dava redle sonuçlandığında, aleyhine dava açılan yargıç tarafından açıkça maddi ve manevi tazminat istenilmeyeceği belirtilmişse hüküm verilemez. Aksi halde davalı yargıç yararına HUMK m 576/f-2 gereğince mahkemece kendiliğinden tazminata hükmolunur. İstek gerekmez. Dolayısıyla karşı davaya gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda, taraflar arasında varlığı iddia edilen belge genel mahiyettedir. Anılan yazı seri olarak görülen davalarda her bir işçi için gereklidir. Başka bir anlatımla dava malzemesi her bir davacı için tarafça getirtilmelidir. Böyle hallerde mahkemenin pasifliği prensibi esastır. Öte yandan belgenin açıklığı, özellikle karşı tarafa varıp varmadığı kuşkuya yer vermemelidir.

Davalı Yargıç tarafından karar altına alınan örnek dosyada davalı Kurumun davayı HUMK m 94/f-2'ye göre de kabul ettiği tartışmasız olduğu gibi kabul dilekçesinde yazılı bir talebin bulunmadığı da ifade edilmiştir.

Öte yandan davalı vekili hakkaniyeti gerekçe göstererek düşük miktarda alacak davalarında davacılar lehine ücreti vekâlet takdir etmediği davacıların vekili bulunmadığı benzer davalarda prensip olarak uyguladığı emsal kararlardan anlaşılmaktadır.

Davalı Yargıç tarafından karar altına alınan örnek dosyada davalı Kurumun davayı HUMK m 94/f-2'ye göre de kabul ettiği tartışmasız olduğu gibi kabul dilekçesinde yazılı bir talebin bulunmadığı da ifade edilmiştir.

Öte yandan davalı vekili hakkaniyeti gerekçe göstererek düşük miktarda alacak davalarında davacılar lehine ücreti vekâlet takdir etmediği davacıların vekili bulunmadığı benzer davalarda prensip olarak uyguladığı emsal kararlardan anlaşılmaktadır.

Yukarıda anlatılan somut maddi olgular ve normların olaya uygunluğunun denetimi sonucunda HUMK m 573 de öngörülen koşulların oluşmadığı anlaşılmaktadır.

HÜKÜM : Yukarıda yazılı bulunan gerekçelerle;

1- Davacıların açtığı maddi tazminat davasında HUMK.nun 573.maddesinin koşulları oluşmadığından davanın REDDİNE,

2-Davanın reddi nedeniyle HUMK.nun 576/2 maddesi uyarınca her davacıdan ayrı ayrı 200.00YTL alınmak suretiyle toplam 800.00YTL manevi tazminatın davalı yargıca ödenmesine,

3-Ret kararının beklentisi olarak HUMK.nun 576/2 maddesi uyarınca davacıların her birinin ayrı ayrı 170,00YTL şer para cezası ile cezalandırılmalarına, bu cezanın davacılardan ayrı ayrı tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-Davacılar lehine hükmedilen tazminat miktarı için 43,20 YTL, davanın reddi ile 14.00YTL ret kararı harcı olmak üzere toplam 57,20 YTL harçtan peşin olarak alınan 21,60 YTL nin mahsubu ile kalan 35,60 YTL karar harcının davacılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

5-Davacıların yatırdığı 46,80 YTL yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına,

6- Davalının yatırdığı 6,80 YTL yargılama giderinin davacılardan tahsili ile kendisine verilmesine,

7- Her ne kadar karşı dava olarak 5.000.00 YTL lik davalı tarafından karşı dava açılmış ise de bu davaya ilişkin olmak üzere başvuru ve nisbi harç yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılmakta olup ilgili yasanın tekrarı mahiyetinde olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

8- Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Ücret Tarifesinin 2. kısım 2 bölüm 15. bendi uyarınca 1.100 YTL ücreti vekaletin davacılardan tahsili ile davalıya ödenmesine,”

” dair oybirliği ile verilen 06.05.2008 gün ve 2008/4575-11741 sayılı kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin hükmüne yönelik temyiz itirazları incelendi:

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin hükmüne yönelik temyiz itirazları incelendi:

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacıların temyiz itirazlarının reddi ile 9. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 50.40 YTL baki harcın temyiz edenden alınmasına 09.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1017, Karar No: 2011/5662, Tarih: 23.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1017 E.  ,  2011/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma eylemleri ... ile kabul edilerek 5237 TCK.nın da suç olarak düzenlenmediğinden tüm sanıkların beraatlerine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek sanık ...'ın mahkûmiyetine dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.07.2005 gün ve 2005/159 Esas, 2005/250 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun şekilde sanıkların eylemlerine uyan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, beraat hükümleri yönünden zamanaşımını kesen son işlemin 26.04.2005 tarihli sorgu işlemi, mahkûmiyet hükmü yönünden ise 07.07.2005 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu, bu tarihler ile inceleme tarihi arasında zamanaşımı sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11417, Karar No: 2009/12363, Tarih: 26.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11417 E.  ,  2009/12363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/05/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, çekişme konusu 203 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 4,18 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmamış olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesi hükmü gereğince çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, mahkemece, 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur. Davacı Hazinenin sair temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece, iddia çerçevesinde  yapılan araştırma ve inceleme sonunda, 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davacı hazinenin davasında dava tarihi itibariyle haklı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, yargılama giderinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması gerekirken, bu giderlerin davacı hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2876, Karar No: 2012/8055, Tarih: 25.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/2876 E.  ,  2012/8055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasayı ihlal

Hüküm : TCK'nın 146/1, 59/1, 31, 33, 40, 36, 5252 sayılı Kanunun 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri (Duruşma istemli)

Sanıklar müdafilerine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmediklerinden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/72, Karar No: 2013/13829, Tarih: 20.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/72 E.  ,  2013/13829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'da cezaların toplanması düzenlenmediğinden sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtima ettirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, adli para cezalarının içtimaına ilişkin bentte yer alan "infaz kanunu 99. maddesi uyarınca para cezalarının 4.660 TL olarak toplanmasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2017/72, Karar No: 2017/92, Tarih: 19.04.2017

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2017/72 E.  ,  2017/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 11. Ceza

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 20.11.2012

Sayısı : 213-358

Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu Isparta Ağır Ceza Mahkemesince 20.11.2012 gün ve 213-358 sayı ile sanıkların beraatine karar verilmiştir.

Hükmün katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2014 tarihli tebliğnamesi ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 25.01.2017 gün ve 10567-980 sayı ile;

"Sanıklardan ...'nın Şifa Sağlık Gurubu Özel Hastane Hizmetleri A.Ş’nin kurucusu ve yönetim kurulu başkanı, ... ve ...'in de yönetim kurulu üyeleri oldukları, sanıklar ... ve ...'nin de aynı hastanede doktor olarak çalıştıkları, Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sağlık Hizmeti sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesine ve Sağlık Uygulama Tebliği (SUT)'a aykırı olarak, 05.11.2010 ile 15.11.2011 tarihleri arasında hastanede yatarak tedavi olmayan ... ile 31.12.2010 ile 02.01.2011 tarihleri arasında hastanede yatarak tedavi olmayan ...'i belirtilen tarihlerde yatarak tedavi olduklarından bahisle hasta yatış dosyaları düzenledikleri, ayrıca ...'in 19.04.2011 tarihinde Üroloji ve Genel Cerrahi uzmanlarına muayene olmadığı halde muayene olmuş gibi belge düzenlendikleri, adı geçen şahısların muayene ve yatış işlemlerini sanıklar ... ve ...'nin yaptıkları, diğer sanıklarında yapılan bu sahtecilik ve dolandırıcılıklara kayıtsız kalarak iştirak ettikleri, bu şekilde sanıkların resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

Temyiz incelemesine konu suçlardan, doktor olan sanıkların atılı resmi belgede sahtecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 210/2. maddesi atfıyla 204/2. maddesi kapsamında kalacağı ve anılan madde uyarınca bu suç için 3 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, nitelikli dolandırıcılık suçunun cezasının ise aynı kanunun 158/1-e maddesi uyarınca 3 yıldan 7 yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 11. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu"

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 11. Ceza Dairesince de 02.03.2017 gün ve 1040-1497 sayı ile;

"2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesindeki 'Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmü yer almaktadır. Yasa, mahkumiyet dışındaki kararlarda sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır.

"2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesindeki 'Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmü yer almaktadır. Yasa, mahkumiyet dışındaki kararlarda sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır.

Dosya kapsamına göre; iddianamedeki anlatım ve tavsife göre, Özel Şifa Sağlık Grubu Özel Hastane Hizmetleri A.Ş.’de yönetim kurulu başkanı, yönetim kurulu üyesi ve doktor olarak görev yapan sanıklara yüklenen sahtecilik eyleminin TCK'nın 210. maddesinin 2. fıkrasında yer alan 'Gerçeğe aykırı belge düzenleyen tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mesleği mensubu, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Düzenlenen belgenin kişiye haksız bir menfaat sağlaması ya da kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç doğurucu nitelik taşıması halinde, resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre cezaya hükmolunur' şeklindeki düzenleme uyarınca, maddede belirtilen özel sağlık mesleği mensuplarının sahtecilik eylemlerinin, fıkranın ikinci cümlesindeki koşulun gerçekleşmesi halinde devamlılık gösteren daire kararlarında da açıklandığı üzere kamu görevlisi olmaması nedeniyle (bu yönde Dairemiz dışında Yüksek 21. Ceza Dairesinin 28.12.2015 gün 2015/13365-6682 E, K, 18. Ceza Dairesinin 01.07.2015 tarih 2015/3449-3800 E, K ve 15. Ceza Dairesinin özel hastane doktoru tarafından düzenlenen belgenin özel belgede sahtecilik olduğuna ilişkin 01.12.2014 gün 2013/4106 E., 2014/20090 sayılı kararı) ancak TCK'nın 204. maddesinin 1. fıkrasındaki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve iddianamede TCK'nın 204. maddesinin 2. fıkrası kapsamında bir kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik eyleminden dolayı açılmış bir dava bulunmaması karşısında; TCK'nın 158/1-e maddesindeki nitelikli dolandırıcılık suçunun ceza miktarına, tebliğname tarihine, iddianamedeki tavsife, hükümlerin konusuna, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 11. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;