muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/513, Karar No: 2023/7836, Tarih: 25.09.2023

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 ... maddeleri.

3. 5018 sayılı Kanun’un 45 ... maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu ... köyü, 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin Yüksekova Kadastro Mahkemesinin 2007/1792 Esas sayılı dosyasında ihtilaflı olduğu anlaşıldığından, dava dosyası getirtilerek davacı ... davalı tarafların, işbu kamulaştırma bedel tespit ve tescil davasında davalılar arasında olup olmadığı denetlendikten ve mülkiyet ihtilafı dosyasındaki tüm tarafların eldeki bedel tespit ve tescil dosyasına dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan sair hususları incelenmeksizin temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/360, Karar No: 2019/9427, Tarih: 16.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/360 E.  ,  2019/9427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içerisinde defter ve belge isteme yazısının bulunmadığı anlaşılmakla, ...'nın 13.10.2014 tarihli ve 2014-A-3200/49 sayılı Vergi Suçu Raporunda belirtilen, 27.08.2014 tarihli ve AGB-A-3200/113-39 sayılı isteme yazısının aslı ya da onaylı bir suretinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10673, Karar No: 2007/6679, Tarih: 27.09.2007

3. Ceza Dairesi 2006/10673 E., 2007/6679 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/10673 E., 2007/6679 K.**

**- İŞGAL VE FAYDALANMA**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 93 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1) Sanık hakkında tanzim edilen 01.07.2002 tarihli suç zabıt varakasında Antalya İli Kepezaltı Santral Mevkiinde bulunan 140 nolu bölmede yer alan orman vasfındaki yeri kapsayan 226 nolu parsel içinde yer alan 88 m2'lik alan içerisine 6 adet meyve ağaçlarını dikip ayrıca buraya yaptığı yığma tuğla evin 25 m2,sinin ormanda kalması sonucu devlet ormanına tecavüzde bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davası üzerine, sanık savunmasında suça konu yeri 2002 yılında noter senediyle tapu tahsis belgesine istinaden Bilal'in varislerinden satın aldığını, ev ve ağaçların aldığında mevcut olup orman olduğunu bilmediğini savunmuş, mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yapılan 13.05.2005 tarihli keşif sonucu fen bilirkişiler tarafından düzenlenen tarihli krokili raporlarında orman muhafaza memurları tarafından gösterilen suça konu yerin O.S. taşları olan 2147, 2148 ve 2149 nolu taşlardan hareketle yanlarında getirmiş oldukları takeometrik aletle ölçüm yaptıklarını, krokide yeşil kalemle boyanmış bahçe ile evin 54 m2'sinin orman sınırları içinde kaldığını, bu alanın 161 m2 olduğunu belirtmişler, orman yüksek mühendisi olan bilirkişinin düzenlendiği 17.06.2005 tarihli raporunda da fen bilirkişilerin raporları teyit edilerek evin 54 m2/si ile bahçenin toplamı olan 161 m2'lik kısmının 1976 yılında yapılan orman kadastrosuna göre devlet ormanı içerisinde kaldığını, suça konu yerin D... Köyü 226 nolu parsel içerisinde bulunduğunu, bu köye ait düzenlenen 03.06.1976 tarih ve 1 nolu tutanakta da orman kadastrosunun yapılıp, 09.12.1977 tarihinde kesinleştiğini, dikenli tel hattının 1976 yılında yapılan orman kadastrosuna göre orman sınır hattı olmadığını, ayrıca suça konu parselin yer aldığı Antalya ili D... Köyü 226 nolu parsel ile ilgili Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 21.02.2002 tarih ve 2001/49 Esas, 2002/18 sayılı kararında da D... Köyü 226 nolu parselin o dava dosyasına ekli haritada (A) harfi ile gösterilen 846.755 m2/lik yerin orman olarak tapuya tesciline karar verildiği, bu kararın 11.04.2002 tarihinde kesinleştiği, suça konu ihtilaflı yerin belirtilen kısımlarının da orman ile kesinleşen bu saha içinde bulunduğu, dolayısıyla niza konusu yerin işbu dava dosyasındaki fenni bilirkişilerin krokili raporlarında gösterilen kısmın 1976 yılında yapılan orman kadastrosuna göre devlet ormanı içerisinde bulunduğu belirtilmiş, ayrıca Orman Genel Müdürlüğü müfettişleri tarafından düzenlenen inceleme raporunda dahi bu tespitleri doğrulamış, Antalya Valiliği 1. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğümün yazıları ve tapu kayıtlarında bu hususun açıkça görüldüğü üzere sanığın meyve ağaçları diktiği bahçe ile evin devlet ormanı olduğunu ve tecavüzde bulunduğu sabit olduğu halde tüm dosya içerisindeki yazılı müşahhas delillere aykırı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Sanık hakkında tutulan suç zaptına konu yerin orman sahasına giren ağaçları ile evin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil İdarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11469, Karar No: 2012/394, Tarih: 18.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/11469 E.  ,  2012/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/02/2005 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, gerçekleştiği tarih, tarafların sosyal ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14814, Karar No: 2011/12878, Tarih: 02.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/14814 E.  ,  2011/12878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydınını iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 02/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16639, Karar No: 2024/5442, Tarih: 27.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16639 E.  ,  2024/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2630 E., 2019/466 K.

SUÇLAR : 6136 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.04.2018 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında silah ticareti yapma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun 12/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1, 54/1 ve 63 ncü maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2018 tarihli kararı ile sanıkların silah ticareti yapma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 12/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52/2-4, 53/1-2-3,54/4 ve 63 üncü maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay 25 gün hapis ve 20.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 04.03.2019 tarihli kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; suçun sübutuna, hükmolunan cezaların orantılı bulunmadığına, suç vasfının hatalı tayin edildiğine, cezalandırmaya yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanık ...'un sürücülüğünü yaptığı, yanında sanık ...'un bulunduğu aracın polis uygulama noktasında durdurulduğu, sanık ...'un üzerinde bulunan iki adet tabancayı görevlilere teslim ettiği, araçta yapılan aramada aracın sol arka koltuk kısmının sırt dayama bölmesiyle aracın bagajı arasına gizlenmiş 1 adet tabanca, aracın ön iki koltuk arasında bulunan kol dayama bölgesinin alt kısmına gelen bölgesinin yerin kapalı bölmesindeki kapak açıldığından 2 adet tabancanın ele geçirildiği, toplamda 5 adet ruhsatsız tabanca ile bu silahlara ait şarjörün ele geçirildiği, uzmanlık raporuna göre silahların 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğunun belirtildiği olayda isnat sanıkların silah ticareti yapma suçunu işlediklerine ilişkindir.

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Her ne kadar sanıklar üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; sanık ...'un yakalandığı esnada alınan beyanında silahların kendisine ait olmadığını, diğer sanık ...'a ait olduğu, Patnos'ta iken onun talebi üzerine beline koyduğu, ...'un ise önce bu silahları Şırnak ilinde tanımadığı bir kişiden 5.000 TL karşılığında aldığını akabinde ise yaptığı bir iş karşılığı alacağına mahsuben bu silahları aldığını kendisine söylediğini beyan ettiği, ancak diğer sanık ...'un ise bu silahların kendilerine ait olduğunu ve Şırnak ilinde 2017 yılında yaptıkları iş karşılığında verildiğini, silahların 3 tanesinin kendisine 2 tanesinin ise diğer sanık ...'a ait olduğunu beyan ettiği, sanıkların niçin ve ne şekilde Ankara'ya gittikleri hususunu açıklayamadıkları, zira sanık ..., sanık ...'un ''Ankara'da bir iş var'' demesi üzerine Patnos'ta buluşarak yola çıktıklarını ifade ettiği, ancak diğer sanık ...'un ise Rize ilinden memleketi Bitlis'e gitmek için yola çıktığını ve ... ile Patnos'ta buluştuklarını beyan ettiği, olay sonrası sanık ...'nin cep telefonu üzerinde yapılan incelemeden Whatsapp isimli haberleşme uygulaması üzerinden farklı kişilerle silah ticareti olduğu değerlendirilen konuşmalar yaptığı, bu kişilere silah fotoğrafları gönderdiği, söz konusu silahlara fiyat biçtiği, sanığın savunmasında silahlardan birisini hediye etmek istediğini iddia ettiği, sanığın inşaat işçisi olması ve yevmiye karşılığı aldığını beyan ettiği silahı bir başka işverenine hediye etmesi sosyo-ekonomik durumuna ve hayatın olağan akışına aykırı olması hususları da birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçlamadan kurtulmaya yönelik hayatın olağan akışına aykırı savunmalarına itibar edilmemiş ve silah ticareti yapma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanıklar müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıkların aşamalarda kısmen de olsa birbirlerini suçlayıcı savunmalarda bulunduklarının anlaşılması karşısında; sanıkların aralarında savunma zaafiyeti oluşturacak şekilde menfaat çatışması ortaya çıktığı saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıkların aşamalarda kısmen de olsa birbirlerini suçlayıcı savunmalarda bulunduklarının anlaşılması karşısında; sanıkların aralarında savunma zaafiyeti oluşturacak şekilde menfaat çatışması ortaya çıktığı saptanmıştır.

Buna göre, sanıkların savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun), ''İşin reddi zorunluluğu'' başlıklı 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen; "Aynı işte menfaati zıt bir tarafa avukatlık etmiş veya mütalaa vermiş olursa," şeklindeki düzenlemeye ve 5271 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafie verilebilir." hükmüne aykırı davranıldığı belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 04.03.2019 tarihli ve 2018/2630 Esas, 2019/466 Karar sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, sair yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/9292, Karar No: 2013/14696, Tarih: 09.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9292 E.  ,  2013/14696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık hakkında "2005 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21716, Karar No: 2021/8595, Tarih: 10.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/21716 E.  ,  2021/8595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...'nın 08/10/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan ... Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 10.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/497, Karar No: 2025/2365, Tarih: 05.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/497 E.  ,  2025/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/2701 D. İş

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2018/180 esas, 2018/218 sayılı kararının 30/04/2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 12/10/2021 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, sanık hakkında seri muhakeme usulüne tabi suçun belirtilen usul uygulanmadan doğrudan iddianame tanzim edildiğinden kovuşturma şartı geçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına ve sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 30/09/2022 tarihli ve 2022/563 esas, 2022/437 sayılı kararını takiben, şüpheli hakkında aynı eylem nedeniyle daha önce soruşturma ve kovuşturma yapıldığından bahisle seri muhakeme usulü uygulanamayacağı gerekçesiyle Ereğli(Konya) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/12/2022 tarihli ve 2022/8507 soruşturma, 2022/5411 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararı takiben, aynı yer Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından söz konusu kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talebi üzerine, verilen karardan sonra yeni bir delilin ortaya çıkmadığı ve talep yazısında kararın kaldırılması gerekçesinin de belirtilmediğinden bahisle talebin reddine ilişkin Ereğli(Konya) Sulh Ceza Hakimliğinin 23/10/2023 tarihli ve 2023/2701 değişik iş sayılı kararının kesin olmak üzere verildiği anlaşılmakla;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20/01/2025 tarihli ve94660652-105-42-8629-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06/02/2025 tarihli ve KYB- 2025/11113 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06/02/2025 tarihli ve KYB- 2025/11113 sayılı kanun yararına bozma isteminin:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06/02/2025 tarihli ve KYB- 2025/11113 sayılı kanun yararına bozma isteminin:

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” şeklindeki ve aynı Kanunun 172/1-2. maddesindeki, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. (2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeler bilikte değerlendirildiğinde, Ereğli(Konya) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/12/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığı kararının sehven verilmesi durumunun sonradan ortaya çıktığı, bu durum karşısında ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Ereğli(Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2022 tarihli durma kararı üzerine soruşturma işlemlerinin yürütülebilmesi için kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması yönünde Sulh Ceza Hâkimliğince bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE