muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9127, Karar No: 2022/9214, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9127 E.  ,  2022/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının müteveffa davacı mirasçıları tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.09.2021 tarihli ilâmı ile hükmün yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait işyerinde işyeri hekimi olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin 10.12.2010 tarihinde 3 ay ihbar süresi kullandırılmak suretiyle 10.03.2011 tarihinde feshedildiğini, davacıya ... arama izni verilmediğini ileri sürerek yeni ... arama izni ücretiyle 2009 yılından fesih tarihine kadar temettü alacağı ile 2010/2. dönem ve sonrasına ait ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

2.Yargılama sırasında davacı vefat ettiğinden mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı def'inde bulunarak, davacının bankanın aslî ve sürekli hizmetlerini yürütmekle yükümlü ve daimi kadrolarında çalışan personel statüsünde olmadığını, temettü ve ikramiye alacağına hak kazanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli ve 2016/606 Esas, 2018/122 karar sayılı ilâmı ile davacının talep edilen alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 09.10.2018 tarihli ve 2018/1947 Esas, 2018/2160 Karar sayılı kararıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak, davalının istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 12.01.2021 tarihli ve 2020/4142 Esas, 2021/433 Karar sayılı bozma ilâmı ile15.07.2010 tarihi öncesindeki alacakların zamanaşımına uğradığının gözetilmemesi, temettü alacağı yönünden bilirkişi raporunun hesap ve sonuç bölümlerinin farklı olduğu, yeni ... arama izni ücretinde çalışılmayan hafta tatili ve genel tatil günlerinin dışlanması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 17.....2021 tarihli ve 2021/120 Esas, 2021/317 karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı müteveffa davacı mirasçıları temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 29.09.2021 tarihli 2021/9580 Esas ve 2021/13177 karar sayılı ilâmı ile 2009 yılı temettü alacağının zamanaşımına uğradığı yönündeki bozma kararının maddi hataya dayandığı ve usuli kazanılmış hak doğurmayacağı ayrıca İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe hüküm çelişkisi sebebiyle hatalı olduğu gerekçesiyle hükmün yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla

"...

Bilirkişi tarafından mahkememizin bu kabulü, dosya kapsamı, usul ve yasaya uygun olarak, banka genel müdür maaşı ile de karşılaştırmak suretiyle davacılar murisinin alacaklarının hesaplandığı anlaşılmış ve bu rapor hükme esas alınarak davacılar murisinin alacakları davacıların miras paylarına göre hüküm altına alınmıştır. Davalı zamanaşımı def’inde bulunmuş olup anılan alacaklar beş yıllık zamanaşımına tabidir. Dava 15.07.2015 tarihinde açılmış olup dava tarihine göre Haziran 2010 ve öncesi alacaklar zamanaşımına uğramıştır. İkramiye alacağının 2010 yılı 2. dönem temerrüt tarihi 31.08.2010, sonraki dönem alacaklar ise bu tarihten daha ileri bir tarih olduğundan, 2009 yılı temettü alacağının 17.07.2010 tarihli, 2010 yılı temettü alacağının ise 26.10.2011 tarihli genel müdür vekilinin oluru ile ödeme yapılması kararlaştırıldığından zanamaşımı da bu tarihlerden itibaren işlemeye başlayacağından, ... akdin feshi 2011 yılı olduğundan dava tarihi itibariyle ... ara izin ücreti yönünden de 5 yıllık zamanaşımı dolmadığından davacıların zamanaşımına uğrayan bir talebi bulunmadığı anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur" gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; davacıya ödenen ücretin ... Tabipler Birliğinin belirlediği tarifedeki ücretin üzerinde olup net belirlendiğini, vergi diliminden etkilenmediğini, hükme esas bilirkişi raporundaki hesap yönteminin kabul edilemez olduğunu, mevzuat hazırlanırken yapılan hata sonucu başarı priminde ikramiye, ikramiye hesabında başarı priminin bulunduğunu, bu düzenlemenin sürekli bir artış döngüsünü beraberinde getirdiğini, 2010 yılında yapılan değişiklikle bu hatalı yöntemin düzeltildiğini, Mahkemece bu değişikliğin 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 22 nci madde kapsamında değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, bu tür değişikliklerin yönetim yetkisi kapsamında olduğunu, günde 3,5 saat çalışan davacıya ... arama izni vermesi gerekmediğini, kaldı ki ... sözleşmesinin davacının yaşı ve sağlık durumu sebebiyle feshinin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek işe iade talebinin reddedildiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yeni ... arama izni ücreti ile temettü alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6864, Karar No: 2021/13998, Tarih: 10.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/6864 E.  ,  2021/13998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ... Prefabrike Yapı Elemanları ve Tur San. Tic. A.Ş. vekilleri ile... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, 05.06.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden kazalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile ödenen tedavi gideri ve cenaze yardımından oluşan kurum zararının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Zararlandırıcı olay nedeniyle düzenlenen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu tarafından düzenlenen 25.08.2006 tarih raporda davalı işveren şirket %70, kazalı işçi %30; kesinleşen ceza dosyasında fabrika işletme şefi davalı ..., beton santral sorumlusu ve kimya teknisyeni dava dışı... asli, şirket yönetim kurulu başkanı davalı ... ve traktör sürücüsü davalı ... tali kusurlu; Mahkemece bozma sonrası esas alınan bilirkişi raporunda işveren şirket %30, şirket yönetim kurulu başkanı davalı ... %10, fabrika işletme şefi davalı ... %10, traktör sürücüsü davalı ... %10, kazalı Ali %10 kusurlu, beton laboratuvar sorumlusu davalı ... %10 kusurlu olduğu ifade edilmekte olup, kusura ilişkin tüm bu tespitler incelendiğinde bozma gereklerinin yerine getirilmediği, kusur raporunun yetersiz ve oluşa uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Yasası’nın 50. maddesinde tüzel kişilerin organlarının hukuki işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokacağı, organların kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumlu olacakları bildirilmiştir. Tüzel kişilerin borçlarından ötürü organlarının veya temsilcilerinin kişisel kusurları dışında şahsen sorumlu olacaklarına dair bir yasal düzenleme bulunmadığından somut olayda da davalı ... davalı şirketin Yönetim Kurulu Başkanı olup işyerinde gerekli güvenlik tedbirlerini alması ve işin yürütümünün sağlanması için bir işletme şefi ve kazanın cereyan ettiği bölümde de bir sorumlu görevli bulundurup çalıştırdığından bu davalının kişisel olarak işyerinde iş güvenliği tedbirlerini almadığı gerekçesiyle kusurlu sayılıp, traktör sürücüsü davalı ile şirket yönetim kurulu başkanına aynı oranda yani %10 oranında kusur izafe edilmesi hatalı bulunmuş olup, kusur raporu yetersiz görülmüştür.

Davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı kanun olup kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Bu tür iş kazalarında kusurun belirlenmesinde, kabul edilen maddi olgular doğrultusunda; tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak bilirkişi raporu uyarınca saptanmalıdır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 506 sayılı Kanun'un 26., 4857 sayılı Kanun'un 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi ile oluşa uygun kusur raporu alınması gerekir. Mahkemece, tarafların kusur durum ve oranlarının belirlenmesi için yeniden alanında uzman bilirkişilerden oluşan heyet raporu alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre, olayı net olarak ortaya koyacak, oluşa uygun kusur dağılımı yapan alanında uzman bilirkişilerden oluşan kusur raporu alınarak, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

2-)Bir önceki 06.03.2019 tarihli bozma ilamında ıslaha ilişkin hususlarda değerlendirme yapılmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 176 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan ıslah; taraflardan birinin usule ilişkin bir işlemini kısmen veya tamamen düzeltmesine olanak tanıyan bir yöntem olup; iddiayla savunmanın genişletilmesi yasağının istisnaların biridir ( Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, B. 6, C. IV, ... 2001, s. 3965).

Islah müessesesi, dava değiştirme, başka deyişle iddia ve müdafaanın değiştirilmesi veya genişletilmesi yasağını bertaraf eden bir imkan olmakla; bu suretle, aslında yasal itirazla karşılaşabilecek olan herhangi bir taraf muamelesi, ıslah kurumunun yardımıyla artık bu itirazı davet etmeksizin yapabilmektedir (Prof. Dr. Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I, II, B. 5, ... 1992, s. 534). Yine, müddeabihin (davada talep olunan miktarın) artırılıp artırılmayacağı hususu da bir usul işlemi olup, ıslahın konusudur (Kuru: C. IV, s. 4035).

Eldeki dava, rücuan tazminat istemine ilişkin olup, davacı, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla peşin değerli gelirlerden 30.751,59.-TL. 'sının gelir onay tarihi olan 26.10.2007 tarihinden, 799,05.-TL' nın 05.06.2006 tarihinden, 149,27.-TL' nın 19.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 506 sayılı Yasa' nın 26. maddesi gereğince davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, yargılama aşamasında dava açılırken saklı tutulan fazlaya ilişkin haklar kapsamında sunulan 25.02.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de kurum zararı kalemlerinin %90’ına isabet eden toplam 40.712,46 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiş, Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile ıslah dilekçesi gözönünde bulundurulmaksızın dava dilekçesinde talep edilen miktar üzeinden yazılı şekilde karar verilmiştir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... ve ... Prefabrike Yapı Elemanları ve Tur.San.Tic.A.Ş. vekillerinin ve...’nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 10.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7754, Karar No: 2011/13293, Tarih: 29.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7754 E.  ,  2011/13293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, itirazın 22727 TL kira alacağı üzerinden iptaline, takibin devamına karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının 10.07.2006 tarihinde kiralananı satın aldığını, 30.04.2007 tarihine kadar kira bedeli alınmış gibi belge düzenlenerek davacı tarafından imzalandığı halde ödemenin bulunmadığını, İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007 / 249 esas 2008 / 209 karar sayılı dosyası ile müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil davasında, bilirkişilerce aylık kira bedelinin 4600 TL olarak tespit edildiğini, bu bedel üzerinden ödenmeyen 2007 Ağustos 2008 Ekim aylar arası aylık 4600 TL’den 15 aylık kira bedelinin tahsili için davalılar hakkında icra takibi yapıldığını, davalıların bu takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40’dan az olmamak üzere icra inkar tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir. Davalılardan, ..., kiralananın satımından sonra davacı ile kira sözleşmesi imzalandığını, kira bedelinin düşük olduğunu, çünkü satım parasının hesabında, oturmaya devam edecekleri için indirim yapıldığını, işgalci olmadığını, sözleşmeye göre kiraları ödediğini, davalı ... ise, kendisinin kiracı olmadığından davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 30.7.2007 başlangıç tarihli ve 9 ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu kira sözleşmesinin geçerli olduğu, İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009 / 251 esas 2010 / 6 karar sayılı dosyası ile belirlenmiştir. Kiralanan 6570 sayılı yasa hükümlerine tabi olup, anılan Yasanın 11. maddesi hükmü uyarınca kiracı kira müddeti bitmeden en az onbeş gün önce kiralananı tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdirde, sözleşme aynı koşullarla, birer yıllık sürelerle uzamış sayılır. Bu durumda, uyuşmazlığın sözleşme hükümlerine ve dosyadaki belgelere göre çözülmesi gerekirken, yazılı şekilde keşfen belirlenen rayiç kira miktarı üzerinden istemin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1777, Karar No: 2011/3723, Tarih: 20.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1777 E.  ,  2011/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Müflisin mallarını vermemek suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının red istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanıkların üzerine atılı bulunan suç İİK'nun 336.maddesinde, "müflisin mallarını ellerinde bulunduran veya müflise borçlu olan üçüncü şahıslar, iflasın açıldığına dair ilana muttali oldukları tarihten itibaren bir ay içinde, makbul bir mazeret olmaksızın o malları iflas idaresine vermezler veya borçlarını bildirmezlerse, doksan güne kadar adli para cezası ile cezalandırılırlar. "şeklinde düzenlendiği dikkate alındığında, maddede düzenlenen adli para cezasının üst sınırının 9.000,00TL olduğu, halen 5320 sayılı Yasa’nın 8. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK’nun 305/2. maddesi uyarınca, yukarı sınırı onbin lirayı (10.000,00TL) geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri kesin olup, temyizi mümkün olmadığından, CMUK’nun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7531, Karar No: 2018/6588, Tarih: 07.06.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/7531 E.  ,  2018/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın işyerinde yapılan aramada 126 adet batarya, 305 adet adaptör, 169 adet telefon alt ünitesi(şarj tablası) ve 179 adet bataryasız telefon el ünitesi cinsi eşyaların ele geçtiği olayda; ele geçen tüm eşyalar bakımından sanığın mahkumiyetine dair tek bir hüküm kurulup kaçağa kalmayan eşyaların sanığa iadesine kaçak olduğu tespit edilen eşyaların müsaderesine karar verilmesi gerekirken, tek eylem bölünerek bilirkişi raporuna göre kaçağa kalmadığı tespit edilen 126 adet batarya ve 305 adet adaptör cinsi eşyalar bakımından beraat, kaçak olduğu tespit edilen 169 adet telefon alt ünitesi(şarj tablası) ve 179 adet bataryasız telefon el ünitesi cinsi eşyalar bakımından mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Gün adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanması sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 52. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 50/1-...maddesi yerine TCK.nun 50. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4-Dava konusu kaçak eşyaların müsaderesine karar verilirken uygulama maddesi olan TCK.nun 54/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve müsadere kararı ile yetinmek gerekirken katılan ... ve ... Bakanlığı lehine müsadereye hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hükümden sadece beraate ilişkin bölümün çıkartılmasına,

2-Hükmün gün adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanmasına ilişkin fıkrasından "52" ifadesinin çıkarılması yerine "52/2" ifadesinin eklenmesi,

3-Hükmün kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin fıkrasından "50" ifadesinin çıkarılması yerine "50/1-a" ifadesinin eklenmesi,

4-Hükmün kaçak eşyaların müsaderesine ilişkin fıkrasına “13 ...” ifadesinden sonra gelmek üzere “yollamasıyla TCK.nun 54/4. maddesi” ifadesinin eklenmesi, aynı fıkradan “katılan ... ve ... Bakanlığı lehine” ifadesinin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.