muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5970, Karar No: 2020/2213, Tarih: 11.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2018/5970 E.  ,  2020/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olduğu davalı elektrik şirketinin ilgili mevzuata aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet ve sayaç okuma bedelleri tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL'nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; 6719 Sayılı Kanun ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda yapılan değişiklikler gözetildiğinde, tahsil edilen fatura bedelinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bu konudaki düzenleyici işlemlerine uygun olduğu, alınan bedelin iadesinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına (davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı lehine vekalet ücreti takdirine) karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, mahkemece, yasa değişikliği nedeniyle, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğinden, vekalet ücreti yönünden de, davacı mevzuat değişikliği sonrası haksız çıkmış olsa da, dava tarihi itibariyle, uygulamanın haksız olduğu iddiası ile açmış olduğu davasında, dava tarihinde haklılığı (Baki Kuru dördüncü cilt sayfa 3687) göz önünde tutularak, anılan yasa maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nın 331. maddesi gereğince, davacı lehine maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, HMK 353/1-b-2 maddesi gereği davacının bu yöndeki istinaf başvurusunun kabulü ile davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, alınması gerekli 31,40 TL harçtan davacı tarafından peşin olarak yatırılan 85,39 TL harcın mahsubu ile kalan bakiye 53,99 TL nin davacıya iadesine, davacı kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihindeki AAÜT gereğince 1.980,00 TL.vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar şekline göre davalı için vekalet ücreti yer olmadığına, istinaf konusu yapılmadığından davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmet bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nın 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Davacı taraf istinaf dilekçesinde de, bedellerin haksız alındığını ileri sürmekle talep kısmında, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep etmiştir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan dava nedeniyle davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan dava nedeniyle davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin çıkartılarak yerine; “5- Davacı tarafından yapılan 31,40 TL harç ve 1.007,80 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 1.039,20 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25679, Karar No: 2011/8488, Tarih: 16.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/25679 E.  ,  2011/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında 6831 Sayılı Kanunun 1101/1-b maddesine muhalefetten dava açılıp mahkemece sanıkların üzerlerine atılı suç yönünden 5728 Sayılı Kanun ile değişik 6831 Sayılı Kanunun 110/2 maddesinin lehe kabulü ile hüküm kurulmasına, bu madde kapsamındaki suçların Sulh Ceza Mahkemesinin görev alanında bulunması nedeniyle tebliğnamede yazılı düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Sanıkların sürek avı için aldıkları izin doğrultusunda köyden yine sanıklardan ... ile ... ve ... ile sürekçi olarak anlaşarak hep birlikte avlanma sahasına gittikleri, burada sanıkların sürekçi olarak tutulan şahıslara hayvanları ürkütmek için maytap tabir edilen aletleri vererek kullanmayı öğrettikleri, bu aletlerin kullanılarak avlanıldığı sırada sürekçilerden ...'ın kullandığı maytaptan çıkan kıvılcımlardan yangın başlayıp yaklaşık 22 hektar orman alanının yandığının anlaşılmasına; sanıklardan ... savunmasında maytaptan tüm sanıkların haberinin olduğunu, nasıl patlatacaklarını öğrettiklerini, ilk avlanma sahasından sonra yangının çıktığı sahaya geçip orada da kendisi, ... ve ... ile diğer sanıklardan üçünün de maytapları patlattıklarını, sanık ...'in tanık olarak alınan ifadesinde de ilk önce Karadirek korusunda avlanıldığını, orada ellerine sözkonusu maytapları verdiklerini, maytapları kullandıklarını, orada av bitince yangın çıkan sahaya gidildiğini, orada da maytapları atmaya başladıklarını, kendileriyle beraber isimlerini bilmediği iki kişinin daha maytap patlattığını beyan etmesine; sürek avı nedeniyle görevlendirilen

orman memuru ...'ın ifadesinde kendilerinin avcılar birinci turu tamamlayıp ikinci tura başlamadan olay yerine vardıklarını, sürekçilerin elinde kendisine gösterilen ... ... parçaları olduğunu, ilk önce bu ... parçalarını çalacaklarını zannettiğini, bir süre sonra patlama sesleri gelip sorduğunda maytap patladığını söylediklerini tam olarak ne olduğunu bilmediği için ses çıkarmada kullanılan ... zannettiğini, olayın av mücadele amaçlı olmadığı için kurum olarak kendilerinin sorumluluğunun olmayıp tüm sorumluluğun avcılara ait olduğunu, yine diğer görevli ...'ın da kendi görevlerinin avlanma başladığında sona erdiğini ancak av 1- 1,5 saat süreceğinden hissi davranarak avın bitmesini beklediklerini ifade etmelerine; Orman İşletmesinin 1.10.2007 tarihli yazısında Valilikçe yayınlanan genelgede maytap yakılmasına değinilmediğinden kullanımının yasak olduğunun anlaşıldığı, ayrıca Orman Kanununda her ne şekilde olursa olsun yangın sezonunda ormanlık alanlarda ateş yakmak ve ateşli aletlerin kullanılmasının da yasak olduğunun bildirilmesine, ... Valiliği'nin Cumhuriyet Savcılığına ve ... Avcılar Derneğine göndermiş olduğu yazılarda yürürlükteki mevzuat ve 2007-2008 av dönemi ... Av Komisyonu Kararının 12 madde ç bendi gereğince avcıların ve yöre halkının av sırasındaki ... ve mal güvenliğinden, köylerde duyuru yapılmasından ve diğer tedbirlerin alınmasından ava katılan avcıların sorumlu olduğunun belirtilmesine ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların hep birlikte fikir ve eylem birliği içinde sürek avına katıldıkları sürekçilere maytap tabir edilen hayvanları ürkütmek için kullanılan yanıcı ve patlayıcı maddeleri verdikleri, nasıl kallanılacağını öğrettikleri, sanıkların dolaylı olarak ifadelerinden de maytapların olay yerine geldikleri kamyonetlerinde bulunduğu anlaşılmakla, her ne kadar sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanunun 110/1-b maddesine muhalefetten dava açılmışsa da sanıkların eylemleri sonucu orman yangını meydana gelmiş bulunması karşısında sanıklar hakkında açılan davanın diğer sanıklar ... ve ... haklarında açılan taksirle orman yangınına neden olma davası ile aralarındaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vekili ve diğer sanıklar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3838, Karar No: 2014/1894, Tarih: 26.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3838 E.  ,  2014/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2012/279226

MAHKEMESİ : Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 10/07/2012, 2011/365 (E) ve 2012/174 (K)

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Ahmet hakkında eşi mağdure Züleyha'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdure Züleyha ile sanık Ahmet'in 1984 yılında evlendikleri, bu evlilikten iki çocuklarının olduğu, ancak aralarındaki problemler nedeniyle mağdurenin 09.06.2011 tarihinde boşanmak üzere Mecitözü Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtığı, olay tarihinde mağdure ve sanığın birlikte bu mahkemenin duruşmasına katıldıkları, mahkemenin 26.10.2011 tarihli hükmü ile tarafların boşanmasına karar verildiği, duruşma çıkışında mağdurenin adliyeden çıkarak eve gitmek üzere yürüdüğü sırada, sanığın mağdureyi takip etmeye başladığı, takip edildiğini anlayan mağdurenin hızla yürümeye başlayarak öğrenci yurdunun bahçesine girdiği, sanığın mağdureyi öğrenci yurdunun girişinde bulunan merdivenlerde yakalayarak “nereye kadar kaçacaksın” diyerek, mağdureyi darp etmeye başladığı daha sonra üzerinde bulundurduğu bıçağı çıkararak, mağdureyi sağ meme başı medialinden, sağ meme üst dış kadrandan, sol göğüs lateral arka aksiller hattan ve sol el 3. parmaktan hayati tehlike geçirmeksizin basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, mağdurenin sanığın elinden kurutularak yurdun içine girip kapıyı kapattığı, sanığın ise yurt bahçe duvarının yanına olayda kullandığı bıçağı atarak kaçtığı olayda;

Tanıklar Bülent, Mehmet ve İkbal'ın beyanları ile olaya ilişkin güvenlik kamerası görüntüleri dikkate alındığında sanığın ciddi bir engel neden olmamasına karşın eylemine kendiliğinden son vermesi, mağdure Züleyha'da meydana gelen yaraların yerleri, yaraların tespit edilen özellikleri ve nitelikleri dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla kasten bıçakla yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta kaldığı süreye nazaran sanık A.. Ö..’in ve müdafiinin tahliye istemlerinin kabulü ile sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu yada hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için müzekkere yazılmasına, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12489, Karar No: 2012/15642, Tarih: 30.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12489 E.  ,  2012/15642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/07/2009 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırı eylemler nedeniyle kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili tarafından,davalı hakkında kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat talep edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir (BK 58.) Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın oluşu, dosya kapsamı ve geçirilen aşamalar gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı lehine BOZULMASINA, davalının temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davacının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4187, Karar No: 2024/4827, Tarih: 02.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4187 E.  ,  2024/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/202 E., 2023/657 K.

KARAR :Davanın Kabulü

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyizi neticesinde ilk kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş; davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Milli Eğitim Bakanlığı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının hizmet verdiği Cumhuriyet Lisesinde 01.08.2000 tarihinde işe başladığını, eşi ile birlikte okul müştemilatında kaldıklarını, davacının eşi ...'ın kalorifercilik ve bekçilik yaptığını, okulda çalışan personelin azalması nedeni ile dönemin okul müdürü olan Semiha Gezer'in 01.08.2000 tarihinde okul idaresi olarak davacıyı sürekli çalışması için işe aldığını, okul idaresi tarafından odalarının temizliğini ve çay işlerini yapması hususunda davacının bilgilendirildiğini, davacının ücretlerini okul idaresine bağlı muhasebe görevlisi ... ...'in ödediğini, davacının en son net ücretinin 600 TL olduğunu, davacının 07:00 - 08:00 saatlerinden akşam 18:00 - 19:00 saatlerine kadar çalışma yaptığını, genel olarak okul katlarını ve sınıfları, wc ve idare odalarını, aile birliği odaları ve koridorları temizlediğini, belirli günlerde ise bahçe temizliği yaptığını, davacının haksız olarak yeni gelen müdür tarafından 31.03.2011 tarihinde işine son verildiğini, davacının çalıştığı süre içerisinde sigortasının yapılmadığını belirterek, Cumhuriyet Lisesinde 01.08.2000 - 31.03.2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; davanın 5 yıllık hak düşürücü süreden sonra açıldığını, davacının çalışma iddialarının gerçeği yansıtmadığını, aksinin tanıkla ispatının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.