muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/36784, Karar No: 2021/5950, Tarih: 24.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36784 E.  ,  2021/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2-4, 63. CMUK'un 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Yasin Bayındır adına düzenlenen sahte sürücü belgesini kullanarak müştekiden araç kiraladığı ve kira süresi bitmesine rağmen aracı iade etmediği, şikâyet üzerine aracın kolluk görevlileri tarafından ele geçirildiği olayda; sanığın savunması, müşteki ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanığın kamu kurumu olan Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nün maddi varlıklarından sayılan sürücü belgesi kullanması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın 7 ay 15 gün hapis cezası ve 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve Dairemizin 23/06/2014 tarihli bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda kurulacak yeni hükümdeki cezanın, sanığın aleyhine ilk hükümden daha ağır olamayacağı gözetilmeden; kurulan yeni hükümde, sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 250 gün karşılığı 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanığın kazanılmış hakları gözetilmeden CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından "Aşamada sanık aleyhine temyiz bulunmadığından sanığa verilen cezanın CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 250 gün karşılığı 5.000 TL adli para cezası olarak infazına," cümlesinin çıkartılarak yerine, “Aşamada sanık aleyhine temyiz bulunmadığından sanığa verilen cezanın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulması sureti ile neticeten 7 ay 15 gün hapis cezası ve 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/622, Karar No: 2010/6368, Tarih: 03.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/622 E.  ,  2010/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... ve müdahil hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 140 ada 113 parsel sayılı 175,53 m² yüzölçümündeki taşınmaz arsa niteliği ile ve üzerindeki kavak ağaçlarının ...'ya ait olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle Kadastro Komisyonunca davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... vergi kaydına, kesinleşmiş mahkeme ilamına, satın almaya, miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece davacı ...'nun davasının reddine, katılan hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu taşınmazın hazine adına tapuya tesciline, üzerindeki kavak ağaçlarının ...oğlu ...'ya ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve müdahil hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 140 ada 113 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, davacı tarafın tespit gününden önce 25-30 yıl süre ile taşınmaz üzerindeki mevcut ağaçları yetiştirdiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenine göre müdahil hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, davacı ...'nun temyiz itirazları az yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 82,80 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 03.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23774, Karar No: 2014/27137, Tarih: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23774 E.  ,  2014/27137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/228-2013/175

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretlerinin düzensiz ve geç ödenmesi, Şubat ve Mart ayı ücretlerinin ise ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret ve izin alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile ayrıldığını, ücretlerin zamanında ödendiğini, yıllık izinlerin kullandırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği için kıdem tazminatının kabulüne; yirmisekiz gün izin alacaklısı olduğu gerekçesi ile izin alacağının kabulüne, Şubat ayı ücretinin dava açılmadan Mart ayı ücretinin ise dava dilekçesinin tebliğinden önce ödenmesi sebebi ile ücret alacağının ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin yıllık izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda mahkemece davacının izinlerinin kullandırıldığına veya ücretinin ödendiğine ilişkin her hangi bir belge bulunmadığı, çalışması süresine göre yirmisekiz gün izin alacaklısı olduğu gerekçesi ile kabul kararı verilmiş ise de davalı tarafça 25.01.2013 havale tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçe ekinde ibraz edilen imzalı izin talep belgesi ve izin defterinden davacının 19.01.2011- 04.02.2011 tarihleri arası onaltı gün izin kullandığı sabittir. Öte yandan davacının bakiye izin süresine karşılık 373,00 TL ödendiğine ilişkin banka şubesinin internet çıktısının da dosya kapsamında bulunduğu anlaşılmakla davacının izin alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de hükme esas alınan bilirkişi raporunda brüt olarak yapılan hesaplamaların hükümde brüt oldukları ve kanuni kesintilerin infazda dikkate alınması gerektiğinin belirtilmemesi isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13049, Karar No: 2021/10644, Tarih: 20.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/13049 E.  ,  2021/10644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... İdaresi ve davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi, ... İli ... İlçesi ... Köyünde yer alan ve dava dilekçesine ekli krokide N harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün orman sayılan yerlerden olmasına rağmen 6831 sayılı Orman Kanunu’na göre yapılan orman kadastrosu sırasında, orman sınırları dışarısında bırakıldığını belirterek, taşınmazın orman sınırları içerisine alınarak orman vasfıyla Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, dava dilekçesi ekinde yer alan krokide N harfi ile gösterilen taşınmaz bölümüne yönelik davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... İdaresi vekli tarafından esasa ilişkin olarak, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekili tarafından ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 11/3. maddesine göre hak sahibi gerçek kişilerin de eldeki davada yasal hasım oldukları gözetilerek taraf teşkili sağlanmamış, yine dava konusu taşınmaz bölümünün en eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasındaki durumu incelenerek taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmemiş ve Orman İdaresinin tescil talebi hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerektiği hususu göz önüne alınmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, davaya konu orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği getirtilmeli, yine yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı temin edilerek dosya arasına konulmalı, öncelikle dava konusu taşınmaz bölümünün orman kadastrosuna göre konumu belirlenerek, orman kadastro tutanaklarının ilgili taşınmaz hakkındaki bölümünde adları yer alan hak sahibi gerçek kişiler ile dava konusu taşınmaz bölümleri, tapulu ise tapu kayıt maliklerinin davaya dahil edilmesi sağlanarak iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanmalı, bu kişilerce açılan davalar varsa eldeki dava ile birleştirme hususu değerlendirilmeli, bilahare mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen ..

... ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte, getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişileri ile orman bilirkişi eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak temyize konu taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı hususlarının açıklandığı ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2. maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten, müşterek imzalı şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı ve böylelikle çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 Sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin vekalet ücretine yönelen temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13492, Karar No: 2025/1185, Tarih: 17.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/13492 E.  ,  2025/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurenin alt kıyafetlerini zorla çıkararak popo kısmına dokunmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, dört yaşında olan mağdurenin yaş küçüklüğü sebebiyle cinsel eylemi anlamlandıramayıp iftira atma maksadıyla hareket edemeyeceği ve eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı gözetilmeden kurulan beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, temyiz dilekçesinde atıf olmayacağına ilişkin sayın üyeler ... ve ...'nun karşı oyu ve oy çokluğu ile esas açısından Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin 14.02.2020 tarihli dilekçesinde bir temyiz nedeni bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili 14.02.2020 tarihli dilekçesi ile " İstinaf başvurumuzdaki hususları tekrarla kararın bozulmasını arz ve talep ederiz." şeklinde temyiz talebinde bulunmuştur.

17.02.2025 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin 14.02.2020 tarihli dilekçesinde bir temyiz nedeni bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili 14.02.2020 tarihli dilekçesi ile " İstinaf başvurumuzdaki hususları tekrarla kararın bozulmasını arz ve talep ederiz." şeklinde temyiz talebinde bulunmuştur.

İstinaf mahkemesi kararını temyiz eden katılan bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği hususun CMK'nın 288. ve 289. maddeleri gereğince nispi veya kesin hukuka aykırılık kapsamında dosyaya özgülenen temyiz nedeni olarak kabul edilemez.

Katılan bakanlık vekili tarafından verilen dilekçe ile temyiz iradesi beyan edilmiş ve dilekçede temyize ilişkin bir sebep göstermiş olması halinde CMK'nın 289. maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılabilecektir.

CMK'nın 288. maddesinin gerekçesinde; Tasarı, 1412 sayılı Kanundan ayrılarak “kanuna aykırılık” yerine daha geniş anlamlı ve amaca uygun olan “hukuka aykırılık” sözcüklerine yer vermiştir.

Yargılamanın konusunu oluşturan cezaî uyuşmazlık çözüldükten ve maddî gerçeğe ulaşıldıktan sonra ilgili hukuk kuralının eksik veya yanlış uygulanması veya hiç uygulanmaması, hukuka aykırılığı oluşturur.

Hukuk kuralı deyimi, temel hukuk ilkelerini, yazılı olan ve olmayan hukuk kurallarını, yargılama hukukuna ilişkin kurallarla maddî hukuka ilişkin kuralların tümünü kapsar.

Temyiz başvurusunun hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayandırılması gerekir. Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde, elbette ki, hukuka aykırılık oluşturur.

Hukuki denetim sanık tarafından gerçekleştirildiği kabul edilen fiilin hukuki nitelendirilmesinin ve buna bağlı olarak verilen cezanın yerinde olup olmadığının denetlenmesini ifade eder.

Hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade usulüne uygun şekilde beyan edildiği andan itibaren temyiz dava süreci başlamıştır.

Temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin irdelenmesi, bu kapsamda 5271 sayılı CMK ile 1412 sayılı CMUK hükümlerinin kıyasen değerlendirilmesi ile bölge adliye mahkemelerince verilen kararların temyizi üzerine, temyiz denetiminin ne şekilde yapılacağına da değinilmesi gerekmektedir.

Hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade usulüne uygun şekilde beyan edildiği andan itibaren temyiz dava süreci başlamıştır.

Temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin irdelenmesi, bu kapsamda 5271 sayılı CMK ile 1412 sayılı CMUK hükümlerinin kıyasen değerlendirilmesi ile bölge adliye mahkemelerince verilen kararların temyizi üzerine, temyiz denetiminin ne şekilde yapılacağına da değinilmesi gerekmektedir.

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

1412 sayılı CMUK’nın “Temyiz sebebi” başlığını taşıyan 307. maddesi;

“Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur. Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir.”,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde ise temyiz nedenleri;

“1- Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

2- Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” şeklinde belirtilmiştir.

Mülga CMUK’da temyiz sebebi “kanuna aykırılık” olarak belirlenirken, 5271 sayılı CMK’da “hukuka aykırılık” olarak belirlenmiştir. Ancak her iki Kanun’a bakıldığında bu iki farklı kavramın aynı şekilde anlaşılmasının istendiği sonucuna varılmaktadır. Zira her iki Kanun'un ilgili hükümlerinde bu kavramlar, “bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması” şeklinde tanımlanmış olup öğretide de geçmişten bu yana kanuna aykırılık kavramı geniş yorumlanmış ve bu ifadenin yazılı hukukla sınırlı anlaşılmaması gerektiği, bu nedenle yazılı hukuka ek olarak; içtihada aykırılık, tecrübe ve mantık kurallarına aykırılık, öğretiye aykırılık, maruf ve meşhur olan şahsi bilgilerdeki hataların da kanuna aykırılık kapsamında denetlenebileceği, ayrıca uluslararası hukuka ve evrensel hukuki değerlere aykırılığın da temyiz nedeni olarak ileri sürülebileceği ifade edilmiştir.