muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12443, Karar No: 2018/12220, Tarih: 17.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/12443 E.  ,  2018/12220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin yönetimindeki hastanede yapılan tedavi nedeniyle fazladan tahsil edilen 3.210,00 TL nin tahsili amacıyla ... 1.İcra Müdürlüğünün 2013/7745 E sayılı dosyasıyla icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu beyanla haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı tarafla davalı arasında sağlık hizmeti sözleşmesinden kaynaklanan ancak acil müdahale nedeniyle yazılı sözleşmeye dökülemeyen hususla ilgili olarak daha sonra ...'da kayıtlı olduğu anlaşılan davacıdan alınan masrafın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin itirazen durması sebebiyle itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu tahsilatın 6502 sayılı yasanın 4,5,13 ve müteakip maddelerine aykırı olduğu mevcut poliklinik muayene raporları, epikriz gibi tıbbi belgelerle birlikte ...'ya ait kayıtlar ve tüm dosya kapsamıyla tespit edilerek hukuka aykırı ve davacı tarafından yapılan takibin hukuka uygun olduğu sebebiyle davanın kısmen kabulüne, 3.000 TL'nin dava değeri olarak kısmen kabul edilen miktar üzerinden yapılan ... 1.İcra müdürlüğüne ait 2013/7745 E sayılı dosyadaki takibin devamına karar verilmiştir.

Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukuki dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. (HMK.m.144) Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Dosya içeriğine göre, davanın ilk olarak Sulh Hukuk Mahkemesinde açıldığı, görevsizlikle Asliye Hukuk Mahkemesine geldiği, akabinde tekrar görevsizlikle Tüketici Mahkemesinde görüldüğü ve karara bağlandığı anlaşılmıştır. Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararı ile duruşma gün ve saatini bildiren tebligatın davalı şirketin vekilinin adresine tebliğe çıkarıldığı ancak tebligatın muhatabın adresten taşındığı, muhtardan sorulduğu ve kaydına rastlanmadığı şerhi ile iade edildiği anlaşılmaktadır. Davalı yan duruşmalara katılmamıştır. Ne var ki gerekçeli karar aynı adreste davalı vekiline tebliğ edilmiştir. Mahkemece HMK. 27.madde gereği taraflara savunma hakkı tanınarak davaya devam edilmesi gerekirken, kamu düzenine ilişkin bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18100, Karar No: 2018/25656, Tarih: 28.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18100 E.  ,  2018/25656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik teknisyeni olarak çalışmaktayken iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini beyan ederek ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalının yemin deliline dayanıp dayanamayacağı ve yıllık izin ücret alacağı taraflar arasındaki uyuşmazlık konusudur.

Hukuk yargılamasında ispat araçlarından olan “Yemin” 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Yasanın 225. maddesine göre, yeminin konusunu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalar teşkil eder. Bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır.

Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği vakıalar, bir işlemin geçerliliği için, kanunen iki tarafın irade açıklamalarının yeterli görülmediği hâller ve yemin edecek kimsenin namus ve onurunu etkileyecek veya onu ceza soruşturması ya da kovuşturması ile karşı karşıya bırakacak konular yemin konusu olamaz (6100 sayılı Yasa Md. 226).

Uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf da yemin teklif edebilir. Yemin teklif olunan kimse, yemini edaya hazır olduğunu bildirdikten sonra, diğer taraf teklifinden vazgeçerek başka bir delile dayanamaz ve yeni bir delil de gösteremez. Yemin teklif edilen kimse, duruşmada bizzat hazır bulunmadığı takdirde, kendisine yemin için bir davetiye çıkarılır. Yemin davetiyesine, yemine konu hususlar hakkında sorulacak sorular ile geçerli bir özrü olmaksızın yemin için tayin olunan gün ve saatte mahkemeye bizzat gelmediği veya gelip de yemini iade etmediği yahut yemini eda etmekten kaçındığı takdirde, yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılacağı yazılır (6100 sayılı Yasa Md. 227-228).

Yemin için davet edilen kimse, tayin edilen gün ve saatte mahkemede geçerli bir özrü olmaksızın bizzat hazır bulunmaz yahut hazır bulunup da yemini iade etmez ya da yemini eda etmekten kaçınırsa yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılır. Kendisine yemin iade olunan kimse, yemin etmekten kaçınırsa yemin konusu vakıa ispat edilememiş sayılır.

Yeminin konusunu oluşturan vakıa, her iki tarafın değil, yalnızca kendisine yemin teklif edilen tarafın şahsından kaynaklanıyorsa yemin iade edilemez.

Yemin edecek taraf gerçek kişi olup, yeminden evvel ölür veya fiil ehliyetini kaybederse yemin teklif edilmemiş sayılır. Yemin, bizzat tarafa teklif olunur ve tarafça eda yahut iade olunur. Taraflardan biri tüzel kişi yahut ergin olmayan veya kısıtlı bir kimse ise onlar adına yapılmış bir işleme ilişkin vakıanın ispatı için yemin, tüzel kişiyi temsile yetkili kişi veya organ yahut kanuni mümessil tarafından eda ya da iade olunabilir (6100 sayılı Yasa Md. 229 ilâ 232).

Yasanın 233. maddesi uyarınca, yemin mahkeme huzurunda eda olunur. Hâkim, yeminin icrasından önce yemin edecek kimseye, hangi konuda yemin edeceğini açıklar, yeminin anlam ve önemini anlatır ve yalan yere yemin etmesi hâlinde cezalandırılacağı hususunda dikkatini çeker. Yemin edecek kimse, yemin konusunun yeterli açıklıkta olmadığını ileri sürerse; hâkim, karşı tarafın görüşünü aldıktan sonra derhâl bu konuda kararını verir. Değinilen madde gereğince yemin, "Size sorulan sorular hakkında, gerçeğe uygun cevap vereceğinize ve hiçbir şey saklamayacağınıza namusunuz, şerefiniz ve kutsal saydığınız bütün inanç ve değerler üzerine yemin eder misiniz?" şeklinde yöneltilir ve yemin teklif edilen kimse tarafından "Bana sorulan sorular hakkında gerçeğe uygun cevap vereceğime ve hiçbir şey saklamayacağıma namusum, şerefim ve kutsal saydığım bütün inanç ve değerlerim üzerine yemin ediyorum." denilmek suretiyle eda edilmiş sayılır.

Yasanın 234 ve devamı maddeleri gereğince, okuma ve yazma bilen sağır veya dilsizler, yemin hakkındaki beyanlarını yazıp imzalayarak yemin ederler. Okuma ve yazma bilmeyen sağır veya dilsizler, işaretlerinden anlayan bir bilirkişi aracılığıyla yemin ederler.

Yemin edecek kimse, mahkemeye gelemeyecek kadar hasta veya özürlü ise hâkim, bulunduğu yerde o kimseye yemin ettirir. Bu sırada isterlerse taraf vekilleri ve karşı taraf da hazır bulunabilir. Mahkemenin yargı çevresi dışında oturan kimse, yemin için davaya bakan mahkemeye gelmek zorundadır. Ancak, yemin edecek kişi, mahkemenin bulunduğu il dışında oturuyor ve bulunduğu yerde aynı anda ses ve görüntü nakledilmesi yolu ile yemin icrası mümkün değil ise istinabe yolu ile yemin ettirilir.

Yemin edecek kimse, mahkemeye gelemeyecek kadar hasta veya özürlü ise hâkim, bulunduğu yerde o kimseye yemin ettirir. Bu sırada isterlerse taraf vekilleri ve karşı taraf da hazır bulunabilir. Mahkemenin yargı çevresi dışında oturan kimse, yemin için davaya bakan mahkemeye gelmek zorundadır. Ancak, yemin edecek kişi, mahkemenin bulunduğu il dışında oturuyor ve bulunduğu yerde aynı anda ses ve görüntü nakledilmesi yolu ile yemin icrası mümkün değil ise istinabe yolu ile yemin ettirilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 237 ve müteakip maddeleri uyarınca, hâkim, eksik olan noktaları tamamlamak veya açık olmayan hususları aydınlatmak için yeminin konusu ile bağlantılı gördüğü soruları yemin eden kimseye sorabilir. Hâkim, yemin eden kimsenin beyanını dinleyip tutanağa geçirir ve yazılanları yüksek sesle huzurunda okur; beyanında ısrar edip etmediğini sorar ve verilen cevabı tutanağa kaydeder. Yemin eda edildikten sonra, yalan yere yemin nedeniyle açılan ceza davası, esas dava bakımından bekletici sorun yapılamaz.

Somut olayda; davalı taraf cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmış, 11.06.2015 tarihli UYAP ortamından gönderilen yemin teklifi ve yemin metni başlıklı dilekçeyle; yıllık izin yönünden yemin teklifinde bulunduklarını beyan etmiş ancak mahkemece davalının yemin teklifi hakkında bir değerlendirme yapılmamıştır. Davalı tarafça, davacı tarafa yemin teklif edilmek istendiği bildirilmesine rağmen, Mahkemece davalıdan yemin sorusu alınmalı ve sonrasında yeminle ilgili usuli işlemler tamamlanarak davacının duruşmaya davet edilmesi suretiyle yemin teklifinde bulunulmalı, davalı tarafın yemin teklifi davacı asile usulüne uygun şekilde bildirilip sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5864, Karar No: 2014/16253, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5864 E.  ,  2014/16253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/511-2013/187

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğinde olan taşınmaza net ürün gelirine göre zeminine ve üzerinde bulunan duvara resmi birim fıyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş cins ve verim durumuna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunun açıklama bölümünde buğday ve karnabaharın aynı yıl içinde yetiştirilebilen ürünler olduğunun kabul edilmesi nedeniyle ikinci ve üçüncü yıla ilişkin münavebe ürünleri belirlenmesi (yöreden gelen dosyalarda birinci yıl buğday, karnabahar, ikinci yıl domates, üçüncü yıl taze fasülye alınmaktadır.) gerektiği düşünülmeden, iki yıllık münavebe ürünü alınmış gibi net gelirin ikiye bölünmek suretiyle değer belirlenmesi,

2)Dava konusu taşınmazın niteliği, konumu, bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri ve Belediye Başkanlığı yazısı dikkate alındığında, net gelirine göre belirlenen m2 bedeline objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerektiği gözetilmeden, az bedel tespiti,

3)Dava konusu taşınmazın niteliği ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre kapitalizasyon faizinin % 5 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken % 5,5 oranında alınarak aza hükmedilmesi,

4)İlçe Tarım Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip rapor da denetlenmek suretiyle ağaç bedellerine hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu ağaç bedellerinin tespiti,ve 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedeli indirilmeyeceğinin düşünülmemesi,

4)İlçe Tarım Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip rapor da denetlenmek suretiyle ağaç bedellerine hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu ağaç bedellerinin tespiti,ve 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedeli indirilmeyeceğinin düşünülmemesi,

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, Acele el koyma dosyasında tespit edilen miktarın belirlenen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark kamulaştırma bedeline 07.01.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3290, Karar No: 2018/1625, Tarih: 04.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3290 E.  ,  2018/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 54/1, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, katılan ... vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta ilişen, katılan ... vekilinin haksız tahrik ve teşebbüste indirim miktarının fazla olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ...'nin sanık ...'in kızı olan tanık Dilek ile evli olup olay tarihinden 6 ay önce Dilek'in mağdurla birlikte yaşadığı evi terk edip sanığın evinde kalmaya başladığı, mağdurun boşanma davası açması ve bu dava kapsamında polisin sosyal araştırma yapması nedeniyle sanık ...'in olay günü mağdurun evine giderek boşanma davası ile ilgili konuştukları sırada mağdurun "ne olacaksa olsun lan" demesi üzerine, sanığın bıçakla mağduru yaraladığı, mağdurun göğüs bölgesinden iki kez, kol ve bacaklardan ise birden fazla kez yaralandığı, katılanın göğüs bölgesine isabet eden bıçak darbelerinin birinin akciğer lezyonuna, pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, diğer bıçak darbelerinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde yumuşak doku lezyonuna neden olduğu, katılanın ailesinin çığlık atması üzerine sanığın eylemine devam etmeden olay yerinden ayrıldığı olayda;

1-) Mağdurdaki yara sayısı ve yaraların niteliği, sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek derecede husumet bulunmaması ve ciddi bir engel hal bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son veren sanığın, eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve bu nedenle TCK’nun 61. maddesindeki ilkeler gözetilerek aynı Kanunun 86/1 maddesi uyarınca belirlenecek olan temel cezanın üst sınıra yakın belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2-) Mağdurdan sanığa yönelen, haksız tahrik oluşturan söz yada eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

3-)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Mağdurdan sanığa yönelen, haksız tahrik oluşturan söz yada eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

3-)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak Üye ...’in haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, 04/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY;

Katılan ... ile eşi Dilek arasında geçimsizlik olduğundan Dilek'in olaydan 6 ay kadar önce eşinin evinden ayrılarak çocukları ile babası sanık ...'in evinde kaldığı, yaklaşık 6 aylık bu sürede katılanında zaman zaman ortak çocuklarını görmek için sanığın evine gittiği, kızı Dilek'in baba evine geri dönmesinden hoşnut olmayan sanığın 6 aylık süre boyunca katılanla bu hususu görüşmediği, katılanın boşanma davası açması üzerine polis memurlarının Dilek'i karakola davet edip evinden niçin ayrıldığını sordukları, Dilek'in bunu babasına anlatmadığı ancak sanık babanın çevreden kızının karakola davet edildiğini duyması üzerine sinirlenerek akşam 20:00 sularında yanında bıçağı olduğu

../..

rek kucağında küçük çocuk olan damadı katılanla tartışıp bıçakla hayati tehlike geçirecek derecede onu yaraladığı sabittir.

Dairemizin çoğunluğunun kararına muhalif kaldığımız konu sanığın haksız tahrik indiriminden yaralanıp yararlanmayacağı hususudur.

Sanığın kızı Dilek olaydan 6 ay kadar önce geçimsizlik nedeniyle eşi katılandan çocuğunu alarak ayrılmış ve babasının evine dönmüştür, ancak olayın hemen öncesinde kolluk araştırması için Dilek'in karakolu çağrılmasına kadar geçen yaklaşık 6 aylık dönemde sanık bu olaydan hiddet duyarak bir şey yapmamış hatta 11.04.2013 tarihli mahkemedeki savunmasında “.... Ali kızımı dövüp göndermişti, biz sükunetle bekledik, aralarına girmedik kızım evde kalıyor ancak Ali çocuğu alıp götürüp geliyordu, husumetim ve düşmanlığım yoktu, haziran ayının başlarında Ali boşanma davası açmış, Emniyet teşkilatına kızımın adresinin tesbiti için görev vermişler. Müştekinin yakın akrabaları, kızının nerede olduğunu bilmiyoruz, çocuğu alıp gitti, yine müştekide kendine sorulduğunda ben kovdum diyormuş bunlar bende birikim oluşturdu Ali ile konuşmam lazımdı... evlerine gittim Ali kapının önünde idi Ali'ye “Bu işin sonu ne olacak LAN” dedim o sırada kucağındaki çocuğu içeriye bırakarak bana “Ne olacaksa olacak LAN” dedi, sağa doğru eğildi ben ya kaçacak ya da vuracaktım, çantamdaki bıçağı çıkararak kalçasına vurmak istedim böğrüne geldi” demiştir.

Dosyada sanıkla katılan arasında anlaşma olmayıp her iki tarafta kararı temyiz etmiştir.

Dosyaya yansıyan ifadelerden sanığın, kızı Dilek'in baba evine dönüşüne sinirlendiği ancak 6 ay boyunca sükunetini koruduğu, emniyet araştırması yapılması için konuşmaya katılanın evine akşam saatlerinde gidip damadı katılana “Lan” şeklinde hitap da bulunduğu damadın da aynen “Lan” şeklinde cevap verdiği olayda sanığın TCK.nun 29. maddede düzenlenen haksız olabilecek hadise kızının evi terk etmesi olabilecek iken olaydan 6 ay geçmesine rağmen sanık bir harekette bulunmamış yani TCK.nun 29. madde anlamında tahrik olmamıştır, ta ki emniyet araştırması üzerine olayı konuşmaya gittiğinde önce kendisi “Lan” dediğini söylediğinden aynı cümle ile karşılık verilmesi sanığı TCK.nun 29. maddeden yaralanmasını sağlayamayacağı zira ilk tahrikkar cümlenin sanıktan çıktığı anlaşılmakla sanık hakkında TCK.nun 29. maddenin asgari düzeyde uygulanması gerektiği yönündeki görüşüne TCK.nun 29. maddesinin sanık lehine hiç uygulanmaması gerekiğinden bahisle muhalifim.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2012/846, Karar No: 2012/730, Tarih: 24.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/846 E.  ,  2012/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 24/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.