muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14854, Karar No: 2023/12248, Tarih: 18.09.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını, arabuluculuk başvuru tarihinden sonraki talepler yönünden dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının temel ücretinin belirlenmesi ile davacıya bordrolarda yapılan ödemelerin dikkate alınıp alınmadığı ve ikramiye alacağına uygulanan faiz türü hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17153, Karar No: 2023/5406, Tarih: 12.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17153 E.  ,  2023/5406 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1494 E., 2021/1853 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2019/84 Esas, 2019/331 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 11 yıl 8 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B....Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/1494 Esas, 2021/1853 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

3. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

15.09.2017 tarihinde saat 11:30 sıralarında Atatürk Havalimanında yer alan... Kargo Şirketinin, yurt dışı kargo toplama ve dağıtım bölümünde yer alan gönderiler üzerinde, narkotik madde arama köpeklerine yaptırılan aramada, Hollanda' ya gönderilmek üzere ilgili kargo şirketine teslim edilmiş, içerisinde oyuncak ve elbise olduğu belirtilen, bir adet karton kolinin... ve ... isimli narkotik madde arama köpeklerine koklatılması sonucunda, köpeklerin koliye yönelik tepki verdikleri, göndericisi ..., alıcısı...olan söz konusu karton kolinin kolluk görevlileri

tarafından açıldığı, içerisinde...Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünün 28.09.2017 tarihli uzmanlık raporuna göre net ağırlığı 834 gram gelen, afyon sakızı olarak ifade edilen uyuşturucu maddesinin bulunduğunun tespit edildiği, sanık savunmasında birden fazla kez bu şekilde gönderi yaptığını, ancak kolilerin içerisinde uyuşturucu madde olduğunu bilmediğini, 100 Dolar karşılığında, ...isimli şahsın Hollanda' ya göndermek istediği eşyaları yurt dışına gönderdiğini belirterek, üzerine atılı suçu kabul etmediği anlaşılmakla;... Kargo Şirketi çalışanı ... in, suç tarihinde sanık ...' nin Hollanda' ya bir şeyler göndermek için iş yerine geldiğini, göndermek istediği şeylerin elbise ve oyun hamuru olduğunu gördüğünü, oyun hamuru kutularına kabaca bakarak sanık ile birlikte kolileme işlemini gerçekleştirdiklerini, oyun hamuru kutusu içerisinde uyuşturucu olduğunu anlayamadığını, ancak söz konusu uyuşturucu maddeleri Hollanda sürücü belgesini ibraz eden ve İranlı olduğunu anladığı sanık ...' nin gönderdiğini belirterek, sanığı teşhis ettiği, sanığında mahkememizce yapılan duruşmanın 1. celsesinde kargo gönderiminde bulunan kişinin kendisinin olduğunu kabul ettiği, yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde de gönderiyi göndermek isteyen şahsın sanık olduğunun tespit edildiği, sanığın gönderileri ...isimli bir şahsın hazırlayıp yurtdışına göndermesi için kendisine verdiği, bu şekilde altı yedi kez gönderi yaptığını, koli içerisinde uyuşturucu madde olduğunu bilmediğine yönelik savunmalarının ceza almaktan kurtul... yönelik ve hayatın olağan akışına uygun ol...n beyanlar olduğu, zira elinde getirdiği eşyaları kargo şirketine ait iş yerinde çalışan ...ile birlikte koliledikleri, sanığın kimliği tespit edilemeyen ...isimli bir şahsın ismini belirterek atfı cürümde bulunduğu, sanığın başka bir tarihte yurt dışına benzer bir şekilde afyon sakızı uyuşturucu maddesi göndermek isterken yakalandığı ve Bakırköy 8

... yönelik ve hayatın olağan akışına uygun ol...n beyanlar olduğu, zira elinde getirdiği eşyaları kargo şirketine ait iş yerinde çalışan ...ile birlikte koliledikleri, sanığın kimliği tespit edilemeyen ...isimli bir şahsın ismini belirterek atfı cürümde bulunduğu, sanığın başka bir tarihte yurt dışına benzer bir şekilde afyon sakızı uyuşturucu maddesi göndermek isterken yakalandığı ve Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yargılaması yapılarak hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bu nedenle sanığın eylemine uyan yasa hükmü uyarınca cezalandırılması gerekeceği; sanığın uyuşturucu ve uyarıca madde ihraç etme suçunun icra hareketlerinin kargo paketini kargoya vermesi ile başladığı, kargonun Türkiye sınırından çıkarılmadan önce ele geçirilmesi nedeniyle sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, ayrıca sanığın aynı eyleminin ülke içerisinde uyuşturucu madde bulundurmak ve nakletmek suçuna vücut verdiği, dolayısıyla sanığın, aynı eylemi ile hem 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen uyuşturucu madde ihraç suçunu işlemeye teşebbüs ettiği hem de 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen uyuşturucu madde nakletme suçunu işleyerek iki farklı yasa hükmünü ihlal ettiği, bu halde 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde öngörülen fikri içtima kurallarının uygulanması ve sanık hakkında en ağır sonuç içeren suçtan hüküm kurulması gerekeceği; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen uyuşturucu madde ihraç etme suçundan hüküm kurulmuş olsa idi; sanığa alt sınırdan ceza tayin edilerek 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilecek, sanığın eylemi teşebbüs aşamasında

kalmış olmasından dolayı hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uygulanarak, kalkışmanın aşaması da dikkate alınarak, indirimin azami hadden yapılması ile sanık hakkında hükmedilen cezadan 3/4 oranında indirim yapılarak 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilecek, sanığın duruşmadaki saygılı tutumu ve suçun işlenmesinden sonraki pişmanlığı da dikkate alınarak, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılarak sanık neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılacağı; bu nedenle mahkememizce sanık hakkında kurulan uyuşturucu madde nakletme suçundan hükmedilen 11 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olduğu gerekçesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmü kurmak gerektiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde oluşan hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eksiksiz incelem ile elde edilen delillerin değerlendirmesinin doğru yapıldığı ve dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/1494 Esas, 2021/1853 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5286, Karar No: 2019/5804, Tarih: 18.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5286 E.  ,  2019/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I-O yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar aynı kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından O yer Cumhuriyet Savcısının talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın, incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ..., suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Tüm dosya kapsamından, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçları 03.30- 04.30 arası zaman diliminde işlediklerinin anlaşıldığı UYAP kayıtlarına göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, güneşin Van ilinde 03.46 da doğduğu, TCK'nun 6/1-e maddesi gereğince suç tarihinde gece vaktinin 03.46 da bittiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ..., ..., ..., suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemlerinin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nun 143. ve 116/4. maddelerince artırım yapılıp yazılı şekilde hükümler kurularak sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Kabule göre;

2-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurularken, suçun konut dokunulmazlığının ihlali olarak belirtilmesi,

3-Sanıklar yönünden; Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

2-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurularken, suçun konut dokunulmazlığının ihlali olarak belirtilmesi,

3-Sanıklar yönünden; Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ..., sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7220, Karar No: 2021/5578, Tarih: 14.10.2021

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1923 doğumlu mirasbırakan ...’ın 13.12.1997 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı çocukları ..., ..., ..., davacı torunları ... ile davalı oğlu...nin ve dava dışı torunlarının kaldıkları, davacılardan ...in yargılama aşamasında öldükleri, mirasçıları tarafından davaya devam edildiği, yine davalı ...’nin de yargılama sırasında 27.11.2017 tarihinde öldüğü, mirasçılarının davaya dahil edildiği, muris...’nın, adına kayıtlı 1088 ve 1143 parsel sayılı çekişme konusu taşınmazlardaki 1/4’er paylarını 29.04.1994 tarihli satış işlemi ile davalı oğluna devrettiği, davacılardan ...’ın 23.05.2014 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.
Yargıtay — Esas No: 2023/4306, Karar No: 2023/3920, Tarih: 14.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4306 E.  ,  2023/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2030 E., 2022/1991 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/489 E., 2022/401 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni sıfatı ile alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla işyerinde uygulanmak üzere toplu ... sözleşmesi bağıtlandığını ancak toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, ihbar olunan yüklenici firma ile muhtelif trafo merkezlerinin (bakım ve güvenlik koruma hizmetleri hariç) işletilmesi işi ile ilgili hizmet alımı yapıldığını, aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığını, yükleniciye bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, yüklenici firmanın fiyat farkı talebi olamayacağını ifade ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene verilen hizmet alım işinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı ...'a ait trafo merkezinde dava dışı alt işverenler yanında çalışmaya devam ettiği, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığınca bağıtlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce ilgili işçi sendikasına üye olduğu, davacının söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmadığı, anılan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına göre toplu ... sözleşmesi uyarınca davacıya ödenmesi gereken işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olduğu, hesaplamalarda hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme