muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5678, Karar No: 2015/8593, Tarih: 20.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5678 E.  ,  2015/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, itibari hizmet süresi ile hizmet zammından yararlandırılması gerektiğinin tespiti ile emekliliğe hak kazandığı günden itibaren hizmet zammından yararlandırılmamasından dolayı eksik ödenen emekli aylıklarına karşılık gelen tutarların tememüt tarihinden itibaren en yüksek faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının, 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi çalışmalarıyla ilgili olarak, çalıştığı sürelere karşılık gelen itibari hizmet süresi ve hizmet zammından yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkeme, davayı esastan inceleyerek, davanın reddine karar vermiştir.

Uyuşmazlık, görevli yargı yolunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Yasa'nın 101. maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.

5510 sayılı Yasa'nın "5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 4. Maddesinin 4. fıkrasına göre; "Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır." 5. fıkrasına göre de; "Bu madde kapsamına girenlerin

-aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır."

-aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır."

5510 sayılı Kanunun 101 nci maddesinde yer alan “…bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İş Mahkemelerinde görülür.” bölümünün iptali istemiyle yapılan itiraz başvurusunda Anayasa Mahkemesi, 22.12.2011 tarih ve E: 2010/65, K: 2011/169 sayılı kararıyla iptal isteminin reddine karar vermiş ve kararın gerekçe bölümünde 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanun’a göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu’nun tesis edeceği işlem ve yapacağı muameleler idari işlem niteliğini korumaya devam edeceğinden bunlara ilişkin ihtilaflarda idari yargının görevli olmaya devam edeceği ifade edilmiştir. Anayasa'nın 153/son maddesine göre Anayasa Mahkemesi kararları Resmi Gazetede yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesi kararları ile doktrindeki ağırlıklı görüş; Anayasa Mahkemesi kararlarının gerekçesinin de bağlayıcı olduğu yönündedir.

Öte yandan Uyuşmazlık Mahkemesinin 4.9.2012 tarihli 2012/64-83 Esas ve Karar sayılı kararında 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanuna göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumunca tesis edilen işlem ve yapacağı muamelelerin “idari işlem” ve “idari eylem” niteliğini korumaya devam edeceği, dolayısıyla, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2/1-a maddesinde belirtilen idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davaları kapsamında bulunan, emekli kamu personeli olan davacı tarafından açılan davanın, görüm ve çözümünün idari yargı yerinde görüleceği, 5510 sayılı bu Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanların ise 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalı sayılacağı ve haklarında 5434 sayılı Kanunun değil 5510 sayılı Kanunun öngördüğü kural ve esasların uygulanacağı dolayısıyla ihtilafların da adli yargı yerinde çözümleneceği sonucuna varılmıştır.

Somut olayda; 5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 1.10.2008 tarihinden önce Kocaeli Deniz Hava Üst Komutanlığı'nda Uçucu Helikopter Teknisyeni Astsubay Kd. Çavuş kadro ve rütbesinde görev yapan davacının 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi çalışmalarıyla ilgili olarak, çalıştığı sürelere karşılık gelen itibari hizmet süresi ve hizmet zammından yararlandırılması istemine ilişkin uyuşmazlığın, İdarenin red kararına ilişkin işleminin iptali isteminden kaynaklandığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/7090, Karar No: 2014/5271, Tarih: 18.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/7090 E.  ,  2014/5271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :23.10.2013

Numarası :2011/568-2013/491

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan 22.07.2009 tarihli sözleşme ve süre uzatıma ilişkin 10.08.2009 tarihli ek sözleşme ile davacı yüklenici davalı iş sahibi kooperatifin yaptırdığı konutların Başkent Doğalgaz'dan onaylı projesine göre sitenin ada içi doğalgaz servis hattının yapımını üstlenmiştir. Yüklenicinin edimleri sözleşmenin 1. maddesinde 8 bent halinde sayılmıştır. SS Bilgisayarcılar 92 Konut Yapı Kooperatifi doğalgaz keşif özeti başlıklı belge sözleşmenin ekidir. Sözleşme konusu işler 10.02.2010 tarihli geçici kabul tutanağı ile yönetim kurulunca belirlenen listedeki eksiklerin tamamlanması gerektiği belirtilerek davalı iş sahibine teslim edilmiştir. Ek listenin 3 ve 4. maddesindeki reglaj istasyonu tel örgüsü ve kaide betonunun eksik bırakıldığı davacının kabulündedir. 7 poz nolu iş bitim projesinin sertifikaları alındığı için tamamlanmış sayılması gerektiği kabul edilmiştir. Bu tutanakta ve ekli listenin 1. maddesinde belirtilen reglaj istasyonunun hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre yapıldığı anlaşılmakla birlikte monte edilmediği de belirlenmiştir. Davalı tarafça montajın sözleşme kapsamına dahil olup eksik bırakıldığı savunulmaktadır. Sözleşme kapsamı ve yüklenicinin edimini tam olarak yerine getirip getirmediğinin tayini için sözleşme ve ekleri ile varsa tasdikli projesi ve ruhsatı ile iş sahibinin ondan beklediği amacın göz önünde tutulması gerekir. Bilirkişi kurulu rapor ve ek raporunda montajın sözleşme kapsamına dahil olduğu belirlenemediği görüşüne varıldığından, mahkemece montajın yapılmaması eksik iş olarak değerlendirilmemiş ise de sözleşme eki keşif özetinde Ö.B.P 8, 1000m3/h reglaj istasyonunun sözleşmeye dahil olduğu, sözleşme ile ek sözleşmenin bütünü değerlendirildiğinde sözleşme kapsamına dahil olan reglaj istasyonunun monte edilmemesi halinde yapılan site içi doğalgaz servis hattının çalışması ve işlevini yerine getirmesi düşünülemeyeceğinden montajın yapılmamasının eksik iş olduğunun kabulü zorunludur.

Bu durumda mahkemece hükme esas raporu düzenleyen teknik bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla söz konusu reglaj montajının yapılmaması sebebiyle eksik bırakılan iş tutarı hesaplattırılarak hükmedilen yüklenici alacağından düşülmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7333, Karar No: 2015/19447, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7333 E.  ,  2015/19447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/897-2014/361

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belirtilmemiştir.

Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının cins ve adetleri ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karışık meyve bahçesi veya kapama meyve bahçesi niteliği taşıyıp taşımadığı tespit edilip var olan meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden sorulup, araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12111, Karar No: 2014/628, Tarih: 13.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12111 E.  ,  2014/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.05.2012 tarih ve 2009/774-2012/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 01.01.2008 başlangıç tarihli düzenlenen üç yıl süreli "... sözleşmesi" ile davalının müvekkilince üretilen hazır betonların müşterilere ulaştırma işini üstlendiğini, yine aynı tarihte imzalanan kepçe işletme sözleşmesi ile davalının, müvekkiline ait tesislerde agrega bunkerlerinin doldurulması, atık malzemelerin yüklenmesi, saha temizliği, çökertme havuzlarındaki temizliğin yapılması işlerini yüklendiğini, ayrıca müvekkilinin sahibi olduğu üç adet aracın, bedeli bu sözleşmelerden doğacak hakedişlerden mahsup edilmek üzere davalıya satıldığını, araçlar hakkında düzenlenen borç ve rehin sözleşmesinin müvekkilinin diğer sözleşmelerden doğacak alacaklarını da teminat altına aldığını, ancak davalının sözleşmeden doğan edimlerini gereği gibi ifa etmediğini, bilahare 06.07.2009 tarihinde işi tamamen bıraktığını, buna binaen sözleşmenin 14.07.2009 tarihinde feshedildiğini, bu durumda satılan araç bedellerinden bakiye 49.532,60 TL, sözleşmedeki cezai şart kaydından 74.658,60 TL, kepçe tamir masrafından 2.950,00 TL olmak üzere 127.141,30 TL alacaklarının bulunduğunu, bu alacakların tahsili için rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, davalının bu takipte hem yetkiye hem borca itiraz ettiğini, sözleşmeler ve yetki kuralları uyarınca ... Mahkemeleri ile İcra Daireleri'nin yetkili bulunduğunu, borca itirazın da haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmede edimler yönünden davacının müvekkilini hataya düşürdüğünü, sözleşmenin tanziminden sonra motorin fiyatlarının çok yükseldiğini, bu fiyat artışının sözleşmeye aykırı olarak müvekkilinin hakedişine yansıtılmadığını, bu sebeplerle sözleşmenin devamının müvekkili için katlanılmaz bir hal aldığını, taşıma yapılan kilometrenin eksik hesaplandığını, ödemelerin geç yapıldığını, kriz nedeniyle ifa imkansızlığının oluştuğunu, bu sebeplerle müvekkilinin feshinin haklı olduğunu, davalının bizzat davacının bilgisi ve izni ile işi bırakıp tesislerden ayrıldığını, iddia edildiği miktar kadar araç satışından kaynaklanan bir borcun bulunmadığını, cezai şarta, sözleşmeye ve tamir bedeline ilişkin ise hiç bir borcun olmadığını, rehinli takibin hatalı başlatıldığını, zira sözde sözleşmeden doğan cezai şart bedeli ve ilgisiz kepçe tamir bedelinin rehinli takibin

içine alındığını, oysa rehinli takibin ancak rehin konusu emtiaya münhasıran ikame edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında üçer yıllık transmikser işletme sözleşmesi ve kepçe işletme sözleşmesi ile davacının üç adet transmikser aracının davalıya satımına ilişkin araç satım sözleşmesi düzenlendiği, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/27671 esas sayılı dosyasında, mahkememiz dosyasındaki davacı tarafından davalı aleyhine 127.141,30 TL alacağa ilişkin icra takibi yapıldığı, davalı borçlu tarafından icra takibine itiraz edildiğini, davalının araç bedelleri karşılığında davacıya 50.000.00 TL'lik çek verdiği ve dolayısıyla davacıya 50.000,00 TL ödemede bulunduğu savunması varsa da, davacının 50.000,00 TL tutarındaki bu çeki paraya çevirdiğine ilişkin her hangi bir delil sunulmadığı, alacaklı tarafından çekin paraya çevrilerek tahsil olunana kadar ifa yerine geçmeyeceği, taraflar arasındaki araç satımından kalan bakiye 50.000,00 TL borcunu ifa etmiş sayılamayacağı, davacı tarafından işletme sözleşmelerinin 14.07.2009 tarihinde haklı nedenle feshedildiği, her ne kadar işletme sözleşmelerinin haklı nedenle fesih halinde davacıya cezai şart talep etme hakkı tanınmış ise de faturaya konu 74.658,00 TL miktara nasıl ulaşıldığı ve kepçe tamir parasının nereden kaynaklandığına yönelik herhangi bir delil sunulmadığı, tüm dosya kapsamına göre de cezai şart ve kepçe tamir bedel taleplerinin dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/27671 esas sayılı dosyasında 50.165,55 TL üzerinden itirazın iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi yürütülmek suretiyle takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, itirazın iptali istemine konu 2009/27671 Esas sayılı icra takip dosyasının ... 2. İcra Müdürlüğü'ne ait olmasına rağmen hükümde ... 1. İcra Müdürlüğü olarak gösterilmesinin mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün görülmesine, uyuşmazlığın sözleşmenin feshine dayalı cezai şart istemine ilişkin bulunmasına, taraflar arasında aktedilen Transmikser İşletme Sözleşmesi'nin 16/1'inci maddesi 3'üncü cümlesi hükmüne göre de %25 cezai şart isteminin davacının uğradığı veya uğrayacağı zarar miktarına tabi tutulmuş olmasına ve davacının da cezai şart hesaplanması için gerekli olan zarar miktarının varlığını kanıtlayamaması nedeniyle cezai şarta hükmedilmesinin mümkün bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2117, Karar No: 2012/3133, Tarih: 27.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/2117 E.  ,  2012/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 62, 53/1-2-3, 63 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ve TCK.nun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılana ait evden hırsızlık yaptıktan hemen sonra kesintisiz takip ile kendilerini yakalamaya çalışan katılana, sanıklardan ...'nin çaldığı cep telefonunu orada bulunan bir kişiye vermeden önce, diğer sanığın yanında, katılana bıçak çekerek tehdit ettiği ve bıçak çekme fiilinin eşyanın iadesinden önce gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, eylemin her iki sanık yönünden yağma suçuna dönüştüğü gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/523, Karar No: 2011/567, Tarih: 28.09.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/12-523 E.  ,  2011/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14.04.2010

Taraflar arasındaki “şikayet” kanun yolundan dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 8.İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 11.02.2009 gün ve 2009/170 E-2009/158 K.sayılı kararın incelenmesi şikayetçi/üçüncü kişi vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 28.12.2009 gün ve 200918266-26484 sayılı ilamı ile;

(“...Hukuk davalarında olduğu gibi, icra takibinin taraflarının da taraf ehliyetine sahip olmaları gerekir. Yalnız gerçek ve tüzel kişilerin taraf ehliyeti vardır.

Somut olayda İİK’nun 85/1.maddesi uyarınca düzenlenen haciz müzekkeresinin  muhatap “İzmir İl Sağlık Müdürlüğü” olarak gösterilmek suretiyle anılan müdürlüğe tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. 3.şahıs olarak kendisine haciz müzekkeresi gönderilen İzmir il Sağlık Müdürlüğü Sağlık Bakanlığına bağlı bir birim olup, anılan Bakanlıktan ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığından taraf  (pasif husumet) ehliyeti yoktur. Bu husus kamu düzenine ilişkin olup, süresiz şikayete tabidir. Mahkemece taraf (pasif husumet) ehliyeti yokluğu nedeniyle şikayetin kabulüne ve haciz müzekkeresinin iptaline karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir...”)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Şikayetçi/üçüncü kişi Sağlık Bakanlığı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, icra müdürlüğü işlemini şikayete ilişkindir.

Şikayetçi/üçüncü kişi Sağlık Bakanlığı vekili, birinci haciz ihbarnamesinin İzmir İl Sağlık Müdürlüğü'ne tebliğ edildiğini, tebligat yapılan birimin tüzel kişiliği olmadığını, bu sebeple haciz ihbarnamesinin tebliğinin usulsüz olduğunu, ifadeyle haciz ihbarnamesinin iptaline karar verilmesini şikayet yoluyla istemiştir.

Mahkemece, şikayete konu takipte İcra Müdürlüğünce İzmir İl Sağlık Müdürlüğüne haciz ihbarnamesi değil haciz müzekkeresi gönderildiği, haciz müzekkeresi gönderilen kurumun tüzel kişiliği haiz olması gerekmediği, dolayısıyla İcra Müdürlüğünce yapılan işlemde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayetçi/üçüncü kişi vekilinin temyiz istemi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yer alan gerekçeyle bozulmuştur.

Mahkemece, önceki gerekçeler yanında, İİK’nun 85/1 maddesi göz önünde tutulduğunda haciz müzekkeresi gönderilen kurumun tüzel kişiliğinin bulunmasının zorunlu olmadığı, gerekçesi ile önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize şikayetçi/üçüncü kişi vekili getirmiştir.