muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3627, Karar No: 2025/666, Tarih: 24.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3627 E.  ,  2025/666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KONKORDATO

TALEP EDENLER : 1-..., 2- Boiz Makine Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.,

3-... Otel Turizm Ltd. Şti. vekili Avukat ...

MÜDAHİLLER : ... vekili Avukat ... ve diğerleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/835 E., 2024/42 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep edenler vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. TALEP

Konkordato talep edenler vekili dilekçesinde; müvekkillerinden Boiz Makine Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti’nin nakliyat asansörü imalatı, montajı, servisi bakımı işleri ile iştigal ettiğini, ... Otel Turizm Ltd. Şti.’nin ise otel işletmeciliği ile iştigal ettiğini, İlker Atalay'ın her iki şirketin sahibi olduğu, kredi teminin zor ve faizlerin yüksek olması sebebiyle nakit akışlarının olumsuz etkilendiğini, müvekkillerinin ödeme güçlüğüne düştüğünü ileri sürerek konkordatonun tasdikine karar verilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketlerin varlıkları itibariyle borç ödeme kabiliyetlerinin bulunmadığı, işletmesel gelirleri bakımından ise şirketlerden ... Otel’in kayda değer bir faaliyetinin bulunmadığı, Boiz makine yönünden ise mühlet içerisinde komiser aracılığı ile yapılan denetimlerde işletmenin faaliyetinin durdurulduğunun tespit edilerek bu hususun tutanak altına alındığı, davacı şirketlerin vadeli kambiyo senetleri vermek suretiyle piyasada araç alım satımı yapılarak yüklü borçlanmalara girdikleri, bir taraftan şirket borçlandırılarak pasif yükü arttırılırken diğer taraftan borç senetlerinin dayanağı olan aktif varlıkların kayıt dışında tutulduğu, bu yolla hem şirket hem de alacaklıların zarar uğratıldığı, bu şekilde bir ticaretin kabul edilebilir olmadığı gibi buna dayalı olarak borç yükü için konkordato talebinin de doğru ve kabul edilebilir olmadığı, talep eden İlter Alay’ın ise bu şekilde ortaya çıkan borç yükünü işletme faaliyetini gerçekleştiren kişi olarak talep eden şirketlerden bağımsız olarak borçları ödeyebilme kabiliyetinin de bulunmadığı, konkordatonun ucuz ve kısa yollu bir kredi imkanı olarak kullanılmaması ve alacaklıların zararına işletilmemesi gerektiği, davacıların konkordato talebinin kabulüne olanak bulunmadığı gerekçesiyle talep edenlerin konkordato talebinin reddine, borca batık olduğu anlaşılan talep eden şirketlerin iflasına karar verilmiştir.

III. İSTİNAF

III. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde talep edenler vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Talep edenler vekili temyiz dilekçesinde; komiser raporunda belirtildiği üzere 4 aylık süreçte davacılardan Boiz Makine yönünden 62.215.000,00 TL tutarında avans çekinin iade alınarak borcun ciddi oranda azaldığını, diğer davacı ... Otel yönünden ise 47.520.000,00 TL tutarında avans çekinin iade alındığını, borcun gerçekten ödenip ödenemeyeceğinin tespiti için müvekkiline yeterli süre tanınmadığını, müvekkilinin nakliye asansör imalatı yaptığı için yaz mevsiminde işlerinin açıldığını, 4 aylık süre kış mevsimine denk geldiğini için müvekkilinin borç ödeyip ödeyemeyeceğinin tespiti için yeterli olmadığını, faaliyetin keyfi olarak durmasının söz konusu olmadığını, alacaklılar tarafından şirketin işgal edilmesi nedeniyle çalışanların can güvenliği için 1 gün üretime ara verildiğini, sonrasında faaliyete devam edildiğinin 19.12.2023 tarihli komiser raporunda tespit edildiğini, buna rağmen mahkemece İİK'nın 287 maddesindeki tedbirlerin kaldırılması yönündeki kararın hatalı olduğunu, borca batıklık ve iflas hükümlerinin geçici mühlet içinde değil; kesin mühlet içerisinde değerlendirilebileceği, kıymet takdirine yaptıkları itirazların değerlendirilmediğini, borca batıklığa ilişkin itirazlarının giderilmediğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle, konkordato şartlarının oluşmadığının anlaşılmasına ve borca batık durumdaki şirketler hakkında iflas kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre talep edenler vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Fazla yatırılan temyiz harcın talep halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/814, Karar No: 2020/2632, Tarih: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/814 E.  ,  2020/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.07.2014 tarih ve 2014/11831 esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı anlaşılmakla; 2009 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olarak mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10627, Karar No: 2024/11924, Tarih: 18.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10627 E.  ,  2024/11924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/489 E., 2024/72 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce hükmün yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin alt işveren Şirketlerde çalıştığını, Genel İş Sendikasına üye olduğunu, davacının sigortasının alt işveren şirketler üzerinden gösterildiğini ancak gerçek işverenin davalı ... Belediyesi olduğunu, İstanbul Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Kurumu İl Müdürlüğünün raporunda muvazaanın tespit edildiğini, bu karara karşı davalı ile alt işveren şirketler tarafından dava açıldığını, davalı ... ile dava dışı alt işveren şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kesinleşen yargı kararı ile tespit edildiğini ileri sürerek ücret farkı, ikramiye farkı, yemek yardımı, sosyal paket yardımı, giyim yardımı, sorumluluk primi, eğitim yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava şartının oluşmadığını, muvazaaya ilişkin kararın temyiz edildiğini ve kesin hüküm oluşmadığını, davacının dava dışı şirket çalışanı olduğunu, ihale kapsamında bu firmadan hizmet alındığını, davacının davalı ... çalışanı olmadığını, bu nedenle davanın husumetten reddedilmesi gerektiğini, davacının ihale kapsamında tüm alacaklarını almış olduğunu ve davalı Belediyeden herhangi bir hak ve alacağının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli ve 2017/541 Esas, 2019/684 Karar sayılı kararı ile; kesinleşen İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin 2016/130 Esas, 2017/432 Karar sayılı dosyasında verilen karar uyarınca davalı ... ile Kentyol Kent Hizmetleri AŞ (Kentyol AŞ) arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı ve davacının başlangıçtan itibaren davalı Belediyenin işçisi sayılması gerektiği gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli ve 2017/541 Esas, 2019/684 Karar sayılı kararı ile; kesinleşen İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin 2016/130 Esas, 2017/432 Karar sayılı dosyasında verilen karar uyarınca davalı ... ile Kentyol Kent Hizmetleri AŞ (Kentyol AŞ) arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı ve davacının başlangıçtan itibaren davalı Belediyenin işçisi sayılması gerektiği gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 29.04.2021 tarihli ve 2020/1025 Esas, 2020/1710 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanun ile dosya içeriğine uygun olup tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 01.04.2021 tarihli ve 2021/424 Esas, 2021/7353 Karar sayılı kararı ile; davacının muvazaa tespit raporunda muvazaalı kabul edilen işlerden hangi sürede yürürlükte olan hangi iş kapsamında çalıştığı belirlendikten sonra çalışma dönemini kapsayan tüm ihale sözleşmeleri, hesaplamaya esas dönem toplu iş sözleşmeleri ve davacının sendika kayıt fişi dosya arasına celp edilerek kesinleşen muvazaa tespiti dışında kalan davaya konu olan dönemler bakımından, söz konusu dönemlere ilişkin ihalenin kapsamı tespit edilip her ihale dönemi kendi arasında değerlendirilmek sureti ile önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olmasının, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermeyeceği, daha sonra yapılan hizmet alım sözleşmelerinin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tâbi tutulması gerektiği, davalı Belediyenin görevine giren işlerin hizmet alım sözleşmesi ile gördürülmesinin mümkün olduğu, Belediye şirketlerinden hizmet alımının kanuna aykırı olmadığı ve tek başına muvazaaya delil de teşkil etmeyeceği, her ihale dönemi kendi arasında değerlendirmek suretiyle davalı ile Kentyol AŞ arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin usulüne uygun olarak kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı hususunun tespitine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli kararı ile; davacıya ait sendika üyelik fişleri, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile ihale sözleşmeleri getirtilmiş, davacının temizlik ve destek hizmetleri (yardımcı iş) ihaleleri kapsamında çalıştığı ve müfettiş raporunda bu işlerin muvazaalı kabul edildiği gerekçesiyle davacının dava tarihine kadar olan dönem için bilirkişi ek raporundaki hesaplama doğrultusunda tüm çalışma dönemi muvazaalı kabul edilerek raporun birinci seçeneğine göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.06.2023 tarihli ve 2023/6564 Esas, 2023/9687 Karar sayılı kararı ile; davalı Belediyenin görevi kapsamına giren işlerin hizmet alım sözleşmesi ile gördürülmesinin ve belediyelerce şirket kurulmasının yasal olarak mümkün olduğu; kurulan bu şirketlerden hizmet alımı kanuna aykırı olmadığı gibi bu hususun tek başına muvazaaya delil de teşkil etmediği sonuçlarına ulaşıldığı, eksiklik talebiyle dosyaya kazandırılan Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 07.07.2014 tarihli ve 4687 sayılı raporu ile ekleri üzerinde yapılan incelemede; davacının muvazaalı olduğu kesinleşen 01.04.2013-30.06.2014 tarihleri arasındaki dönemde 170 kişilik temizlik destek hizmetleri ihalesi kapsamında çalıştığı, listede davacı isminin bulunduğu ve temizlik işi yaptığı; ancak 11.09.2014 tarihinden sonrası için muvazaa kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle hesaplamanın 01.04.2013-11.09.2014 tarihleri arasında yapılması gerekirken ilgili yasal düzenlemeler dikkate alınmaksızın verilen İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak ve zamanaşımı gözetilerek ek rapor aldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesinin ilk kararının doğru olduğunu, hatalı bozmalar yapıldığını, Kent Yol AŞ' nin davalıya işçi temin ettiğini, 11.09.2014 tarihinden itibaren hizmet alımı yapılabileceği gerekçesinin doğru olmadığını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.06.2023 tarihli ve 2023/9-88 Esas, 2023/685 Karar sayılı kararının dikkate alınması gerektiği, esasen muvazaanın hâlen de devam ettiğini, muvazaa nedeniyle zamanaşımı def'ine değer verilemeyeceğini, bu nedenle reddedilen kısım için karşı taraf yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; Yargıtay bozma kararında kesinleşen muvazaa tespitine konu ihaleden bahsedildiğini, muvazaa raporunun 07.07.2024 tarihli olup bu tarih sonrasında muvazaa kabul edilemeyeceğini, belediyelerin şirket kurup işleri şirkete gördürmesinin yasal olarak mümkün olduğunu, muvazaayı kabul etmediklerini, davacının zaten Kent Yol AŞ' nin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, sendika üyeliğinin kendilerine bildirilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalının tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı, bunun sonucu olarak da davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8 inci maddesi, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 1 vd. maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6512, Karar No: 2015/13158, Tarih: 10.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6512 E.  ,  2015/13158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/147

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen taşınmaz anonim şirkete satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru olmadığı gibi, bozma öncesi hükme esas alınan 26.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda da aynı emsalin özel amaçlı satış olduğu belirtilerek değerlendirmeye alınmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal

taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9978, Karar No: 2016/8182, Tarih: 25.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9978 E.  ,  2016/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davalı şirketin müvekkilinden haksız ve hukuka aykırı olarak 10 yıl geriye dönük olmak üzere tahsil ettiği, şimdilik 1.000 TL kayıp kaçak bedeli, 500 TL perakende satış hizmet bedeli, 500 TL iletim bedeli, 500 TL dağıtım bedeli ve 500 TL sayaç okuma bedeli olmak üzere toplam 3.000TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece; davacının davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1044, Karar No: 2008/6982, Tarih: 21.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/1044 E.  ,  2008/6982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı (karşı davalı) avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara ait taşınmazı, 1.3.2005 başlangıç tarihli ve 4 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraladığını, kullanım amacına uygun olarak tamirat ve tadilat yaptırdığını, kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle temerrüt sebebiyle 28.2.2006 tarihinde tahliyesine karar verilmesi üzerine mecuru boşaltmak zorunda kaldığını, yaptığı masraf bedellerinin ödenmediğini, davalının mecuru mevcut haliyle bir başkasına kiraya verdiğini, yapılan tespit ile imalat değerinin belirlendiğini ileri sürerek fazla hakları saklı şimdilik 10.000 YTL.nın faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, kira bedelinin ödemediği için kendi kururu ile tahliyeye neden olan davacının talepte bulunamayacağını, kendi kullanım amacına yönelik yapılan masrafın istemeyeceğini, yapılan tahliye esnasında da taşınır tüm eşyalarını aldığını, taşınması ve sökülmesi zor olan eşyaları kendi isteği ile bıraktığını, kira sözleşmesinin ilgili hükümleri gereği de talepte bulunamayacağını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.