muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30081, Karar No: 2017/12043, Tarih: 18.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/30081 E.  ,  2017/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürülükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda oldukları, işlemiş oldukları hırsızlık suçlarından dolayı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alındığı halde, işlemiş oldukları nitelikli iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11917, Karar No: 2021/14954, Tarih: 09.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/11917 E.  ,  2021/14954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 10292 ada 44 sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2015 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Bozma öncesi dava konusu taşınmaz kısmen arazi kısmen arsa olarak değerlendirilmiş olup bu hususta bozma yapılmadığı halde davacı idare lehine usuli kazanılmış hak ihlal edilerek taşınmazın tamamının arsa olarak değerlendiren rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, kamulaştırma bedeline 27.03.2016 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt uyandıracak şekilde faiz işletilecek bedelin açıkça yazılmayarak muğlak faiz hükmü kurulması,

4-Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığından tescil yönünden bozmadan öncesi verilen hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

5-Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8094, Karar No: 2008/3716, Tarih: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/8094 E.  ,  2008/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : İstanbul 5. İş Mahkemesi

Tarih               : 13.2.2007

Davacı,  icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının yasal faiziyle tahsiline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün  davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre  davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava icra takibine yapılan  itirazın iptali ile  takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatı olan 14.000.00 YTL'nin faiziyle birlikte  davalılardan müştereken ve müteselsilen  tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece taraflar arasında yapılan protokolde yer alan ilk ödemenin iş kazasından önceki bir  tarihe  ait  olması, bazı ödeme  belgelerinin  başka işlerle ilgili olup bazı  ödemelerinde başka kişilere yapılmış olduğu, ödemelerin niteliğinin belgelerde   açıklanmadığı, ödeme belgelerinin hiçbirisinde manevi tazminata  ilişkin olduğuna  ilişkin bir  açıklık bulunmadığı,  ödeme belgelerinin tazminat davasının yargılama ve temyiz aşamasında ibraz edilip ileri sürülmediği,  manevi tazminat  davasına verilen hükmün  kesinleştiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden  davalı B.İ.ın oğlu,  davalı M. İ.nın  kardeşinin sigortalı M.İ.'ın davacı şirkete  ait işyerinde çalışırken 13.7.1999 tarihinde geçirdiği işkazası  sonucu öldüğü, baba  B.İ.'ın kendisine asaleten çocuğu M..İ.a  velayeten anne F.İ.ve kardeşler  İ., L.Y.İ.ın manevi tazminat istemiyle  dava açtıkları,  İstanbul 5. İş Mahkemesinin 2003/237 Esas nolu dosyasında görülen davada  27.1.2004 tarihli kararla B.İ.için 5.000.00 YTL M. İ. için 3.000.00 YTL  F. İ.için  5.000.00 YTL  kardeşler L., İ.ve Y. İ.n   herbiri için 3.000.00 YTL manevi tazminatın olay tarihi  olan 13.7.1999 tarihinden yürütülecek yasal faizi ile  birlikte davalı işveren şirketten tahsiline karar verildiği, dosyanın karar  çıkmasından sonra B.İ.'ın kendisine asaleten kızı M.İ.'a velayeten işveren şirketle  anlaşarak 25.2.2004 tarihli  " protokol " başlıklı belgeyi imzaladığı, bu belgede şirketin B.İ.a kendisi ve kızı  M.  için ölen sigortalı ile ilgili olarak ekli listede yer alan toplam 35.000.00 YTL  ödeme yaptığı, bu ödemeler nedeniyle İstanbul 5. İş Mahkemesinin 2003-237 Esas, 2004/4 karar sayılı  dosyasında açılan davadan  vazgeçtiklerinin yazılı olduğu, belgeyi B.İ.ın kendi adına asaleten, kızı M.İ.a velayeten  imzaladığı,  porotokol ekindeki listede yapılan ödemelerin yer aldığı, protokolün  imzalanmasından  bir gün 26.2.2004 tarihinde B.ve M.İ.ile sigortalının diğer yakınlarının avukatının İstanbul 5. İş Mahkemesinin 2003/237 Esas nolu ilamını  takibe koyduğu, takip dosyası içinde bulunan  İstanbul 9. İcra Mahkemesinin  2004/331 Esas, 2004/328 karar nolu kararından ödeme  emrinin ilam borçlusu davacı şirketin

avukatına tebliğ edilmesi  üzerine 10.3.2004 tarihinde verdiği dilekçe ile takip talebinde  mahkeme adının yanlış yazılması ve ödeme nedeni ile icranın geri bırakılmasının talep edildiği, ancak anılan mahkemece  ibraz edilen ödeme belgesinin İİK'nun 33. maddesinde belirtilen nitelikte olmadığı  gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği bunun üzerine  tehiri icra kararı alındığı ve ilamın Dairemizce 15.4.2004 tarihinde onananmak  suretiyle kesinleşmesi  üzerine teminat  mektubunun  27.4.2004  tarihinde paraya  çevrilerek tazminat alacağının tahsil edildği, bunun üzerine davacı şirketin " protokol" başlıklı blege ve eki ödeme  listesini ilamsız takip yolu ile takibe koyduğu, B. İ.'ın takibe karşı yaptığı  7.7.1994  tarihli  yazılı itirazda " 25.2.2004 tarihli  protokolün ölüm olayı nedeniyle açılan tazminat  davası konusuna  şamil olduğu, şirketteki 9 yıllık alacağı ve 7 aylık  maaşları ile ilgili olmadığı,  avukatının kendisinden habersiz mahkeme kararını icraya  koyduğu, icra yoluyla kendisine ödenen bir para olmadığı, tazminatla ilgili protokolün yalnızca kendisi ve kızı  M. İ.'ı ilgilendirdiği  icrada yapılan takibin tazminat davasının diğer davacıları yönünden yapıldığı, mükerrer ödemeye sebebiyet vermediği,  takipte ismi geçiyor ise avukatın sehven yaptığını, sadece protokolde yazılı alacağını tahsil ettiğini  "imzalı beyanı ile  açıklanmış, bu şekilde protokole bağlı ekli listede  yapılan bir kısım ödemelerle tazminat davasına kendisi ve kızı yararına hükmedilen manevi tazminat alacağını aldığını ikrar etmiştir.  Gerek protokolün içeriğinden gerekse bu yazılı açık ikrardan protokol eki listeoeki bir kısım ödemelerin  B. ve  M.İ.'ın  manevi  tazminat  alacağına karşılık yapıldığı ve davalıların ilama  bağlı alacaklarının 25.2.2004 tarihli protokolle sükut ettiği,  davalılar tarafından sükut eden bu alacağın ilamlı  icra yoluyla davacı şirketten  ikinci defa tahsil edildiği  görülmektedir.  Gerek davacı şirket tarafından yapılan ilamsız icra takibinden gerekse dava dilekçesinin içeriğinden  davacı  şirketin  sonuç olarak bu dava ile; borcunu ödemesine rağmen kendisinden ikinci defa  tahsil edilmek suretiyle kendi  malvarlığında geçerli (haklı) bir sebep olmaksızın  meydana gelen  azalmanın, davalıların malvarlığında meydana gelen çoğalmanın davalılardan istirdatını amaçladığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda uyuşmazlık tazminat davası borçlusu  olan davacı şirketin tazminat davasında yapılan yargılama sırasında ibraz etmediği ödeme belgelerinin hüküm henüz kesinleşmeden  hükmün icrası sırasında ileri sürmesi halinde nazara  alınıp  alınamayacağı ve icra takibine yaptığı ödeme  itirazının reddine karar verilmiş olması nedeniyle hakkındaki icra takibi kesinleşmiş bulunan borçlunun  takibe konu borcu icra dairesince ödedikten  sonra kendisinden fuzulen tahsil edilen paranının  geri alınması  için alacaklıya karşı genel hükümlere göre  dava açıp açamayayacağı noktasındadır.

İbra sözleşmesi, gerek öğretide ve gerekse Yargıtay uygulanmasında borcu sona erdiren hallerden birisi olarak kabul edilmektedir. İbra, alacak ve borcu doğrudan doğruya ve kesin olarak ortadan kaldırmaktadır.

Bu maddi ve hukuku olgular  karşısında borcu söndüren nitelikteki "protokol" başlıklı ibra belgesinin tazminat davasının karara  çıktığı  13.2.2007 tarihinden sonra 25.2.2004 tarihinde düzenlenmiş olması  hüküm henüz temyiz  aşamasında iken kesinleşmeden ve ilama bağlı alacağın takibi sırasında 10.3.2004  tarihinde yapılan şikayet yoluyla ileri sürülmesi karşısında  borcu söndüren yazılı belgenin dikkate alınması gerektiğinin kabulü gerekir. Davaya konu para borcu  davacı şirket tarafından alacaklı davalılara ödenerek ibraname alınmasına rağmen,  davalılar vekilinin ilamı icra yolu ile tahsile koymaları ve  davacının yaptığı ödeme itirazının reddedilmesi nedeniyle kesinleşen icra takibi sonucu haciz korkusu ile  zor altında böyle bir  hukuki sonuçtan kaçınmak için borcu ikinçci defa  ödemek durumunda kalan davacının fazladan ödediği parayı (mal varlığında meydana gelen eksilmeyi)  Borçlar Kanunu'nun 61. maddesinde düzenlenen sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak genel hükümlere göre mahkemeye müracaat ederek  istemek hakkı vardır.

Yapılacak iş; davacının 25.2.2004 tarihindeki protokole bağlı ödemeleri dava konusu yaptığından HUMK'nun 74 maddesi gereğince talebi gözetilerek mahkemece davalı  B.İ.yararına hükmedilen 5.000.00 YTL, M. İ. yararına hükmedilen 3.000.00 YTL  manevi tazminatın olay tarihi olan 13.7.1999 tarihi ile  protokole göre en son ödemenin yapıldığı 2.9.2003 tarihi arasındaki oluşan yasal faiz alacağını  bilirkişiye hesap  ettirilerek davacı şirketin iadesini talep edebileceği toplam alacak miktarını  tesbit etmek  ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm  kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 6.3.2008   gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/68, Karar No: 2019/2372, Tarih: 08.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/68 E.  ,  2019/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ...ve arkadaşları,...ile...tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulü ile duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2010 yılında yapılan kadastro sırasında,... köyü 101 ada 1 parsel sayılı 1003 hektar 8545.71 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... 03/08/2010 günlü dava dilekçesinde özetle;... ili, ... ilçesi, ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kalan taşınmazının orman olarak tespit gördüğünü, oysa kadim tarla olduğunu, yapılan tespitin iptali ile taşınmazın adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davacı ...ve arkadaşları, İsmet Kabasakal ve ... taşınmazın farklı bölümlerine ayrı ayrı açmış oldukları davalarda bu yerlerin orman niteliğinde olmayıp kendilerine ait tarım alanı olduğunu ileri sürerek tespitin iptaliyle adlarına tescilini istemiş; davacılar ...ile ... ve arkadaşları ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1964/604 E.- 1969/15 K. sayılı dava dosyasına dayanmışlardır.

Mahkemece çekişmeli yerlerin tarım alanı niteliğinde olmadığı, tümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı; fen bilirkişi krokisinde 4 ve 5 no ile gösterilen taşınmazların ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1964/604 E.- 1969/15 K. sayılı ilamı ile orman sınırları dışına çıkartıldığı anlaşmışsa da bu davada davalının Orman Yönetimi olduğu ve davanın Tarım Bakanlığının müzekkere cevabına göre orman araştırması yapılmaksızın verildiği, davada Hazinenin taraf olmadığı, bu sebeple ilamın Hazine aleyhine kesin hüküm oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine; çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir. Karar davacılar ... ve arkadaşları, ... ile ...tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk kez 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 08/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13168, Karar No: 2015/25691, Tarih: 11.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/13168 E.  ,  2015/25691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/273322

MAHKEMESİ : İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2015

NUMARASI : 2015/102 (E) ve 2015/234 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Önceki hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından kazanılmış hak bulunduğu gözetilmeden TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması,

2- Kazanılmış hak gözetilerek infazın bozmadan önceki kararda hükmedilen hapis cezasından çevrilen 6.000 TL ve doğrudan hükmedilen 400 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmemesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar bulunan ve denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ''hükmün 1 fıkrasının 2, 3 ve 4 bendinin'' çıkarılarak yerine sırasıyla, "sanık hakkında verilen cezadan TCK.nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'', ''sanığa verilen adli para cezasının sanığın mali ve ekonomik durumu, şahsi hali, cezanın sanık üzerindeki etkisi gözönüne alınarak TCK.nun 52/1 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 500.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'', ''sanığa verilen hapis cezasının süresi, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince verilen hapis cezasının günlüğü 20 TL'den 300 güne tekabül eden 6.000 - TL adli para cezasına çevrilmesine'' ve ''sanığa verilen adli para cezasının miktarı ve sanığın ekonomik ve şahsi hali gözönüne alınarak TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer ay ara ile 20 eşit taksitte sanıktan tahsiline,'' ibarelerinin eklenmesine, bu hükümlerden sonra gelmek üzere "infazın 6000 TL ve 400 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" ve “adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar bulunan ve denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında mahkemesine ihbarda bulunulmasına”, ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.