muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26376, Karar No: 2014/11164, Tarih: 18.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26376 E.  ,  2014/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/116051

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2012

NUMARASI : 2011/343 (E) ve 2012/53 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Olaydan önce sanığın saç şeklini beğenmeyen müşteki Onur ile sanığın tartıştığı, müştekinin sanığa birkaç tokat attığı, buna sinirlenen sanığın bir müddet sonra amcası ile birlikte müştekinin yanına gelerek amcasının yumruk vurarak müştekiyi yere düşürmesi üzerine sanığın bıçakla müştekiyi sırtından iki kez ve bacağından bir kez olmak üzere üç yerinden yaraladığı, müştekinin ameliyat edildiği, sırtta sağ taraftaki bıçak yarasının cilt cilt altı kas dokusunu geçip akciger boşluğuna girerek akciğer yaralanmasına ve hemopnömotoraksa neden olduğu, yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu anlaşılmış olup taraflar arasında husumetin varlığı, hedef alınan bölge, darbenin şiddeti, sayısı, olayın oluş şekli birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığın tartışılması konusunda delil takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10745, Karar No: 2017/9966, Tarih: 01.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/10745 E.  ,  2017/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı ... Belediye Başkanlığı yönü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 07/02/2005 tarihinde davalı ... Belediyesi adına kayıtlı diğer davalının yönetimindeki ... plaka sayalı araç ile ters istikamette geri geri gelerek yolun sağına geçmek isterken müvekkiline çarpması neticesinde müvekkilinin 45 iş ve güçten uzak kalacak şekilde yaralandığını, kazadan sonra müvekkilinin ...'da ...Hastanesinde tedavi gördüğünü ve tedavi masrafları yaklaşık 4.500,00.-TL tuttuğunu, bu masrafın 2.080,00.-TL'sinin ... tarafından karşılandığını, kalan kısmı içinde hastanenin müvekkilinden 2.500,00.-TL'lık bir bono aldığını, kazadan sonra müvekkilinin başına aldığı darbe nedeniyle görme özelliğini büyük oranda yitirdiğini ve daha sonra yapılan tedavilerle görmesinin nisbeten sağlandığını, tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet suçundan davalı ... hakkında açılan davada,...Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/600 E.-2006/357 K. sayılı ilamıyla cezalandırılmasına karar verildiğini, müvekkilinin yaşadığı bu olay nedeniyle maddi-manevi tazminat taleplerinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 3.000,00.-TL manevi, 3.000,00.-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulüne dair kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.02.2014 tarih ve 2013/18738 Esas-2014/2670 Karar sayılı ilamı ile hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek bozulmuş,

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilk kararın davalılardan ... tarafından temyiz edilmediği bu bağlamda temyiz isteminde bulunmayan davalıya ilişkin kararın hüküm bölümünün kesinleştiği ve davacı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu, bu durumda davalı ... yönünden, verilen ilk karar kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine önceki kararda belirlenen tazminat miktarları gibi, 3.150,19 TL maddi tazminatın ve 3.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınarak davacıya verilmesine dair karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 337,67 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8279, Karar No: 2012/8411, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/8279 E.  ,  2012/8411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...'ın aşamalardaki değişmeyen beyanında ... plakalı motorsikleti 10.02.2007 günü saat 19:00 sıralarında çalıştığı tüp bayiinin önüne kilitlemeden park ettiğini, kısa bir süre sonra tüp alıp çıktığında motorsikletin çalındığını farkettiğini söylemesi, 10.02.2007 olan suç tarihinde güneşin kış saati uygulamasına göre saat 17:43’te batması, görgü ve tespit tutanağının da saat 20:05’te düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine uygun olarak gece gerçekleştiğinin tesbit edilmesi nedeniyle, mahkemece TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiş, müştekinin çalıştığı tüp bayiinin önüne kilitlemeden park ettiği motorsikleti çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi ile cezasından 1/3 oranında artırım yapılırken, hapis cezasının 2 yıl 8 ay yerine, 3 yıl olarak hesaplanması sonucunda fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında sonuç olarak hükmolunan “3 yıl hapis cezasının, 2 yıl 8 ay hapis cezasına” indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6364, Karar No: 2019/6888, Tarih: 14.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6364 E.  ,  2019/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan ..., ..., ..., Tasfiye ...İnş. Elektrik Taah. Tic. San. Ltd. Şti. Vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalılar vekillerinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, sigortalının 02/06/2003 tarihli iş kazası sonucu vefatı nedeniyle davacı eşi ve çocuğunun maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... ve ... hakkında açılan davanın reddi ile; davacı eş Filiz’e 78479,37 TL maddi tazminat ile 15000 TL manevi tazminatın; davacı çocuk Sıla’ya 21690,56 TL maddi tazminat ile 15000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 02/06/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... Elektrik Mak. İnş. San. Ltd. Şti.,... İnş. Elektrik Taah. Tic. San. Ltd. Şti. ve Cemalettin Yanık mirasçıları Aynur, Hazer ve ...'tan müteselsilen alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ise reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, 02/06/2003 tarihli zararlandırıcı olaydan dolayı hakkında davanın reddine karar verilen davalı ...’nin davacılara karşı sorumluğunun doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargılamaya konu ihtilafın sağlıklı biçimde çözülmesi için asıl işveren-alt işveren kavramlarıyla, somut uyuşmazlık için önem arz ettiğinden işveren niteliği konularının açıklanmasında fayda vardır.

4857 sayılı Kanun'un 2.maddesine göre; bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye “işçi”, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara “işveren”, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye ise “iş ilişkisi” denir.

İş Kanunu'nun 2.maddesinin 7.fıkrasına göre bir işverenden, iş yerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu iş yerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye “asıl işveren-alt işveren ilişkisi” denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o iş yeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kurtulmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün hale gelecektir.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu müteselsil niteliktedir. Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır;

a)İş yerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır.

b)Bir başka işveren, iş yerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş almalı ve işçi çalıştırmalıdır.

c)İşverenlik sıfatının, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanılmış olması aranacaktır.

d)İşverenden alınan iş, işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir iş yeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde iş alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e)İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f)Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi ya da yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Birlikte istihdam, grup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimidir ve bu çalışma biçiminde işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler iş görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı iş yerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi bir ilişkide, işçi ve işverenler arasında tek bir iş ilişkisi vardır.

İş sözleşmesine katılmada ise, başlangıçta tek bir işverenle kurulan iş ilişkisine zamanla diğer bir iş veren katılmakta ve işçi iş görme edimini bu katılan şirkete karşı da yerine getirmektedir. İşçinin ilk işvereni ile bağlantısı kopmamakta, iş sözleşmesinin devri değil, işveren tarafında bir çoğalma söz konusu olmaktadır. Bu durumda da tek bir iş ilişkisi vardır. (M.Alp.İş Sözleşmesinin Devrinde Bazı Sorunlar.DEÜ.Hukuk Fakultesi Dergisi.Cilt 9.Özel Sayı, 2007.s:197).

Holding ve şirket gruplarının bünyesinde her biri bağımsız tüzel kişiliğe ve hukuki varlığa sahip şirketler yer almaktadır. Dolayısıyla holdinge bağlı şirketlerde çalışan işçilerin işvereni hukuken holding veya şirket topluluğu değil iş akdinin tarafı olan şirkettir. Buna göre, aynı gruba ya da holdinge bağlı farklı tüzel kişiliği haiz şirketlerin iş kazaları veya meslek hastalıklarından kaynaklanan hukuki sorumlulukları, bünyesinde bulundukları holding ya da gruptan bağımsızdır. Yani holding ya da guruptaki diğer şirketler, kazalı işçinin işvereni olan şirketin iş kazaları veya meslek hastalıklarından kaynaklanan hukuki sorumluluklarından ötürü kural olarak sorumlu tutulamazlar. Ancak şirketler arasında organik bağın bulunduğu durumlarda birlikte istihdamın mevcudiyeti veya işçinin işveren şirketten alacağının tahsilini olanaksız hale getiren muvazaalı işlemlerin varlığı durumunda işveren şirketle birlikte diğer şirketler de sorumlu tutulabilir. (Süzek, Sarper. İş Hukuku. Yenilenmiş 12. Bası. İstanbul. S:158) Neticeten yukarıda değinildiği üzere çalışma hayatında işçinin asıl işverenin dışında başka işverenlere de hizmet verdiği, yine işçinin bilgisi dışında olmakla beraber esasında birbiri ile bağlantısı olan işverenlerin işlerini ifa ettiği de bir hakikattir. Bu gibi durumlarda, şirketler arasında organik bağdan söz etmek gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; hakkında davanın reddine karar verilen davalı ... ile ... Elektrik Mak. İnş. San. Ltd. Şti. Arasında... enerji nakil hattı yapım işi konusunda sözleşme düzenlendiği, akabinde demir direkli enerji hatlarının üst montaj işlerinin yapımının davalı... İnş. Eelektrik Taah. Tic. San. Ltd. Şti.’ye verildiği, davalı ...’nin asıl işlerinden olan enerji nakil hattı yapım işini başkaca bir tüzel kişiliğe vermesinin kendisini asıl işverenlik sıfatından ve bunun doğal neticesi olarak da sorumluluktan kurtarmayacağı, asıl işveren olarak alt işverenin (taşeronun) ve bu alt işverenin istihdamlarının kusurlarından birlikte müteselsilen sorumlu olduğu ve hüküm altına alınan tazminatlardan davalıların birlikte sorumlulukları yoluna gidilmesi gerektiği gözden kaçırılarak, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. Neticeten adı geçen davalının hüküm altına alınan tazminat tutarlarından kusuru bulunmasa dahi aleyhine hüküm kurulan diğer davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözardı edilerek hakkındaki davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine 14/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5782, Karar No: 2018/7446, Tarih: 22.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5782 E.  ,  2018/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hırsızlık yaptığı bahçenin içinde bulunan okulun kullanılmadığı, TCK'nın 142/1-a maddesinde "Suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmasından" söz edilip bu binaların eklentisinden açıkça söz edilmemesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nun 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturmayacağı, ancak okul bahçesinin etrafının çevrili olması ve kullanılmayan okulun bina vasfının taşıdığının anlaşılması halinde TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı aksi taktirde TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı hususunun gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15641, Karar No: 2017/26470, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15641 E.  ,  2017/26470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21005, Karar No: 2013/5346, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21005 E.  ,  2013/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 51.maddesi hükmü karşısında sanığa tayin olunan adli para cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhte temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın katılan adına maliye tarafından düzenlenip kendisine ulaştırılmak üzere postaya verilen ödeme emri evraklarını katılanın akrabasıyım diye tebliğ ederek aldıktan sonra katılanla buluşup "mali polisim adım Yunus maliye ve Bağkur'a borcundan hakkında tutuklama kararı çıkmış" diye ödeme emri evrakları da gösterip ikna ettikten sonra 06/07/2007 günü 300 TL, 07/07/2007 günü 175 TL alıp, 11/07/2007 de bu defa maliyeye borcun bitti ancak Bağkur'a 1000 TL borcun için tutuklama çıktı diyerek yeniden para istediği katılanın 40 TL verdiği, sonrada Bağkur'a gidince olayın ortaya çıkması şeklinde gerçekleşen eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün ilk bendinde 80 gün karşılığı adli para cezası yerine, 5 gün karşılığı adli para cezası; ikinci bendinde 100 gün karşılığı adli para cezası yerine, 6 gün karşılığı adli para cezası; üçüncü bendinde, 50 gün yerine 3 gün ve dördüncü bentte 41 gün yerine 2 gün, beşinci bentte ise 820.00 TL yerine 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ibareleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/03/2013 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.