muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12790, Karar No: 2015/9406, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12790 E.  ,  2015/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Patnos Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2015

NUMARASI : 2015/138-2015/211

Kısıtlı adayları hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk ve Patnos Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca evlilik dışı doğup tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüklere vasi tayini istemine ilişkindir.

Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayları küçüklerin MERNİS adresinin “No:24 D. Merkez Patnos/AĞRI” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Patnos Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adaylarının “K.Mah. 1173. Sk. No:32 İç Kapı No:3 Gaziosmanpaşa/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Patnos İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüklerin “K. Mah. 1173. Sk. No:32 İç Kapı No:3 Gaziosmanpaşa/İSTANBUL” adresinde babaları ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/15852, Karar No: 2023/4126, Tarih: 27.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15852 E.  ,  2023/4126 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun süre yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1851 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın kapama ceviz bahçesi niteliğinde olduğunu, kıymet takdir komisyonu raporunda yeterli araştırma yapılmadan düşük bedel hesaplandığını, konumu ve özellikleri itibarıyla değerli bir taşınmaz olduğunu, taşınmazın gerçek değeri üzerinden irtifak hakkı karşılığının hesaplanmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağının esas alınması suretiyle hesaplama yapılmasının kabul edilemeyeceğini, su kaynağı ve yeterliliğinin araştırılmadığını, kapitalizasyon faiz oranının sulu arazi için %5 olarak alınması gerektiğini, irtifak değer düşüklüğü oranının yüksek belirlendiğini, kapama ceviz bahçesini oluşturan ağaçların 7-8 yaş aralığında olduğunu, bu nedenle ortalama verim miktarından daha düşük verimin alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının usulüne uygun olarak davacı idare vekiline 05.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davacı idare vekilinin ise 19.12.2019 tarihinde, süresinden sonra istinaf isteminde bulunduğu belirtilerek, davacı idare vekili tarafından istinaf yoluna iki haftalık yasal süreden sonra başvurulduğu gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 346 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davacı idare vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; gerekçeli kararın tebliğe çıkartılmasına ilişkin dilekçelerini 29.11.2019 tarihinde dosyaya sunduklarını, mahkeme kalemi tarafından 03.12.2019 tarihinde tebligat zarfının hazırlandığını, kendilerine tebligatın 05.12.2019 tarihinde yapıldığını ve iki haftalık kanun yolu başvuru süresinin son günü olan 19.12.2019 tarihinde de istinaf dilekçelerinin dosyaya ibraz edildiğini, bu nedenle tebliğ mazbatasına konulan 05.11.2019 tarihinin gerçeği yansıtmadığını, nitekim ... A.Ş. .../... Dağıtım ... Müdürlüğünün İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesine hitaben yazdığı 04.01.2020 tarihli yazısında 01-11 Aralık 2019 tarihleri arasında dağıtıcı Mustafa Şahin'in sehven ay değişimi yapmadığı için Aralık ayı yerine Kasım ayını kaşelediğinin belirtildiği, yazı ekinde hata yapıldığı belirtilen beş adet mahkeme dosyası arasında işbu dosyanın da bulunduğunu, dolayısıyla süresinde yapılan istinaf başvurusunun ... A.Ş. dağıtıcısının hatası nedeniyle süre yönünden reddedildiğini ileri sürerek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesince verilen nihai karara karşı yapılan istinaf yoluna başvurunun süresinde olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesince verilen nihai karara karşı yapılan istinaf yoluna başvurunun süresinde olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesi.

3. Değerlendirme

6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen nihai kararlara karşı istinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi ekinde dosyaya sunduğu ... A.Ş. .../... Dağıtım ... Müdürlüğünün İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesine hitaben yazdığı 04.01.2020 tarihli yazısında 01-11 Aralık 2019 tarihleri arasında dağıtıcı ... sehven ay değişimi yapmadığı için Aralık ayı yerine Kasım ayını kaşelediğinin belirtildiği, hata yapıldığı belirtilen beş adet mahkeme dosyası arasında inceleme konusu dosyanın da bulunduğunun yazıdan anlaşıldığı, bu durumda tebliğ mazbatasına konulan 05.11.2019 tarihinin gerçekte 05.12.2019 tarihi olduğu ve davacı idare vekili tarafından iki haftalık istinaf yoluna başvuru süresinin son günü olan 19.12.2019 tarihinde istinaf dilekçesi dosyaya ibraz edilmek suretiyle istinaf yoluna süresinde başvurulmuş olduğu anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından başvurunun süresinde yapıldığının kabulü ile istinaf talebinin esası hakkında bir değerlendirme yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20957, Karar No: 2013/5157, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20957 E.  ,  2013/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılana ait işyerinde pazarlamacı olarak görev yaptığı sırada Tirebolu ilçesinde tanık ...'ın iş yerine götürmek üzere katılana ait araca çeşitli miktarlarda gıda maddesini yüklediği, ancak gıda maddelerini tanığa teslim etmeyip, katılana da aracı ve maddeleri iade etmemesi şeklindeki eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 gün ve 2007/20-108, 2007/152 sayılı kararın açıkladığı üzere, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal ve dosya içeriği ile örtüşmesi gerekmektedir.

Hükmolunan hapis cezası alt sınırdan tayin olunmasına rağmen, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Hükmolunan hapis cezası alt sınırdan tayin olunmasına rağmen, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 25 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4595, Karar No: 2017/3018, Tarih: 24.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4595 E.  ,  2017/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I- Sanıklar ... ve ... haklarında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2011 gün ve 2011/13524 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açılmış ise de; Antalya Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'nün 07.10.2010 tarihli mütalaasının sanık ... hakkında olduğu ve sanıklar yönünden atılı suçlara ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, mahkeme tarafından öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,2- Kabule göre de;

Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve faturaları düzenleyen mükellefler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış olması halinde haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenledikleri ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile beraat kararı verilmesi,

II- Sanık ... hakkında defter belge ibraz etmemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II- Sanık ... hakkında defter belge ibraz etmemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın şirketteki hissesini devir aldığının 03.12.2009 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde yer alması, şirketin 2005-2006-2007 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini ibraz etmesine ilişkin 03.08.2010 tarihli yazının sanığa 07.08.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olması ve şirketin 2005-2006 takvim yıllarına ilişkin noter onaylı envanter ve yevmiye defterleri ile bastırılmış faturalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından sanığın hisseleri devraldığı diğer sanıklar ... ve ...’ın beyanlarının alınarak şirket defter ve belgelerini sanığa teslim edip etmediklerinin sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1868, Karar No: 2021/731, Tarih: 27.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1868 E.  ,  2021/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

1- Sanıklar ... ve ... ile müdafilerinin 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan haklarında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.03.2013 tarihli ve 2013/1517 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma ” suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suça ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, İzmir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 17.04.2019 tarihli yazısı ekinde gönderilen bilgi notunda “2012 yılında sahte fatura kullanımına ilişkin bir tespit olmadığı için anılan yılla ilgili olarak yapılacak başkaca bir işlemin bulunmadığı” bildirilmesine rağmen 2012 yılı yönünden dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken, "2012 yılına ilişkin mütalaa eksikliğinin giderildiği" gerekçesiyle davaya devam edilerek hükümler kurulması,

2- Sanıklar ... ve ... ile müdafilerinin 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2- Sanıklar ... ve ... ile müdafilerinin 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadıklarını savunmaları ve temyiz dilekçesi ekinde suça konu faturaların çekle ödendiğine dair belgeler sunmaları ve şirketteki iş bölümüne göre mali işlerle sanık ...’in ilgilendiğini beyan etmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanıkların kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şahıs/şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının, açılmış ise akıbetinin araştırılması, haklarında dava açıldığı bildirilen şahıslara ait dava dosyaları getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin sorulması, varsa şirket muhasebecisinin çekinme hakkı da hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenip şirketin mali işleriyle hangi sanığın ilgilendiğinin, şirket işleriyle ilgili olarak kiminle muhatap olduğunun ve şirketin kullandığı faturaların kim tarafından kendisine getirildiği, beyanamelerin kim tarafından verildiği sorularak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili, sanıklar ... ve ... ile müdafi lerinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14470, Karar No: 2021/20844, Tarih: 11.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/14470 E.  ,  2021/20844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından, olay tarihinde sanığın aracında yapılan arama sonucu ele geçirilen bir adet silah ve bıçağın kriminal incelemesinde 6136 sayılı Kanun kapsamında bulundurulması yasak niteliğe haiz eşyalardan olduğunun tespiti ile 27.05.2011 tarihinde düzenlenen iddianamede sanık hakkında yalnız suça konu bıçaktan dolayı 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca dava açıldığı, mahkemece ek savunma verilerek aynı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca 19.09.2013 tarihinde 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinden mahkumiyet kararı verildiği, söz konusu kararın Dairemizin 18.06.2015 tarih ve 2014/34585 Esas, 2015/19487 Karar sayılı ilamıyla "sanık hakkında 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan silah ve mermilere ilişkin olarak 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. maddesine aykırılık suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, ayrıca dava açılmış olsa dahi TCK.nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi gereğince silah sayısına göre asgari haddin üzerinde ceza tayini gerektiği gözetilmeden, bu eylemden de ek savunma verilerek sanığın mahkumiyetine hükmolunması suretiyle CMK.nın 225/1. madde ve fıkrasındaki "hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiili ve faili hakkında verilir" hükmüne aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması," sebebiyle bozulduğu, bozma üzerine mahkemece, 6136 sayılı Kanun'un 15/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verildiği ve aynı Kanun'un 13/1 maddesi uyarınca suç duyurusunda bulunulduğu, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.12.2016 tarih ve 2016/4451 Esas, 2016/12164 Karar sayılı ilamıyla "sanık hakkında aynı anda ele geçirilen silah nedeniyle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan ihbarda bulunulup, dava açılması halinde birleştirilmesi ve sanıktan bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, eylemin tek suç olarak kabulü ile TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, eylem bölünerek sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilip, silah yönünden suç duyurusunda bulunulması," sebebiyle ikinci kez bozulduğu ve bozma üzerine suç duyurusunda bulunulan suçtan açılan kamu davası ile iş bu temyize konu davanın birleştirilerek görüldüğü anlaşılmış ise de; 27.05.2011 tarihinde düzenlenen iddianamede suça konu olayın anlatıldığı ve aynı Kanun'un nitelikli halinden 18.04.2013 tarihinde talimatla alınan duruşmada ek savunma verilerek 19.09.2013 tarihli mahkumiyet hükmü kurulduğu bu nedenle sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/1