muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10167, Karar No: 2023/6557, Tarih: 26.10.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Eleştiri Sebepleri

Cezanın bireyselleştirilmesi sırasında uygulanma yeri bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin bir atıfet maddesi olmadığı göz ardı edilerek, "Sanığın sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları gözönüne alınarak" denilerek maktul ...'e yönelik eylemleri yönünden sanıklar ..., ... ve ... hakkında takdiri indirime ilişkin 62 nci maddesi ile indirim yapılmış olması hukuka aykırı bulunsa da bu suçlar yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından eleştiri nedeni yapılmıştır.

B. Katılanlar vekilinin suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, sanıklar hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine; sanık ... Handuç müdafiinin mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, suça iştirakinin bulunmadığına; sanık ... müdafiinin takdiri indirim uygulanması gerektiğine; suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin suça iştirak etmediğine, yardım eden olduğuna, cezasının fazla olduğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim yapılması gerektiğine yönelen temyiz itirazları yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin

olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, maktul ablasının ilişkisinin suça sürüklenen çocuk ... bakımından haksız tahrik nedeni olmadığı, bir kısım sanıklar yönünden takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Maktul ...'e Yönelik Eylemin Suç Vasfı Yönünden;

C. Maktul ...'e Yönelik Eylemin Suç Vasfı Yönünden;

Dosya içeriğine göre, sanık Mohammad'ın eşi ... ile ilişkisi olduğu anlaşılan maktulün, şüphe üzerine suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... tarafından, sanık ...'in evinde yakalanması üzerine, olaydan haberi olmayan ve işte bulunan sanık ...'in telefonla çağrılıp işten gelişi beklenirken, maktulün evde tutulup darp edilmesini müteakip eve gelen sanık ... tarafından bıçaklanması, maktulün bağlı olmayıp ayakta ve hareketli olup bıçak darbelerinden kaçmak istemesine rağmen bıçaklanarak ve tekmelenerek öldürülmesi şeklinde gerçekleşen olayda; pek çok yara ika edilmesinin tek başına canavarca hisle ya da eziyet çektirerek suçun işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup, sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, somut olayda ise maktulün aldığı bıçak darbeleri sonucu hayatını kaybettiği göz önünde bulundurulduğunda, sanıkların ve suça sürüklenen çocuk ...'ın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Maktul ...'a Yönelik Eylemleri Bakımından Uygulanan Takdiri İndirim Yönünden

Sanıklar tarafından maktul ...'un diğer maktul ... ile olan ilişkisinin anlaşılması üzerine, maktulleri takibe aldıkları, olay günü de maktul ...'in maktul ...'un evine girdiğini görmeleri üzerine eve girdikleri, maktul ...'i önce darp ettikleri, daha sonra maktul ...'un kocası olan sanık ...'ı çağırdıkları, ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın bıçaklarla maktule saldırdıkları bu anları başından sonuna kadar sanık ...'ın kameraya çektiği, maktulün yalvarmasına rağmen birden fazla bıçak darbesiyle maktul ...'i öldürdükleri, sonrasında diğer maktul ...'u en küçüğü altı aylık, en büyüğü altı yaşında olan çocuklarının yanında diğer maktulün ayak ucuna yatırıp birden fazla bıçak darbesi ile öldürdüklerinin anlaşıldığı, olayın bitiminde Suriye'ye kaçma planı yaptıkları ve Gaziantep otobüsünde yakalandıklarının anlaşıldığı olayda, sanıklar hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanabilirliği bulunmadığı halde Mahkemece takdiri indirim uygulanarak sanıklar hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... Hakkında maktul ...'a Karşı Nitelikli Kasten Öldürme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

V. KARAR

A. Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... Hakkında maktul ...'a Karşı Nitelikli Kasten Öldürme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/943 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ..., ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Maktul ...'e Karşı Nitelikli Kasten Öldürme Suçları ile Sanıklar ... ve ... Hakkında Maktul ...'a Yönelik Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (C ve D) bentlerinde açıklanan nedenlerle katılan vekili, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz istemleri suç vasfı ve takdiri indirim yönlerinden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/943 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

5271 sayılı Kanun'un 306 ncı maddesi uyarınca bozmanın, haklarındaki hükümler temyiz edilmeyen sanıklar ... ve ...'a SİRAYET ettirilmesine,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10837, Karar No: 2022/23891, Tarih: 29.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/10837 E.  ,  2022/23891 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a, 125/4, 265/1, 43/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün ve 6 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2020 tarihli ve 2020/326 esas, 2020/1120 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/06/2022 gün ve 2022/77634 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanunu'nun 58/1. maddesinde, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." hükmünün yer alması karşısında, somut olayda sanığa atılı suçların 05/02/2020 tarihinde işlendiği ve bu suç tarihi itibarıyla sanığa ait adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamın olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen kararda belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

Hapis cezasının ertelenmesinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde “(1) İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından, üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için, kişinin;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması,

gerekir.

(2) Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda, koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir. Koşulun yerine getirilmesi hâlinde, hâkim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhâl salıverilir.

(3) Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.

(4) Denetim süresi içinde;

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmayan hükümlünün, bu amaçla bir eğitim programına devam etmesine,

(3) Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.

(4) Denetim süresi içinde;

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmayan hükümlünün, bu amaçla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi hükümlünün, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Onsekiz yaşından küçük olan hükümlülerin, bir meslek veya sanat edinmelerini sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine,

mahkemece karar verilebilir.

(5) Mahkeme, denetim süresi içinde hükümlüye rehberlik edecek bir uzman kişiyi görevlendirebilir. Bu kişi, kötü alışkanlıklardan kurtulmasını ve sorumluluk bilinciyle iyi bir hayat sürmesini temin hususunda hükümlüye öğütte bulunur; eğitim gördüğü kurum yetkilileri veya nezdinde çalıştığı kişilerle görüşerek, istişarelerde bulunur; hükümlünün davranışları, sosyal uyumu ve sorumluluk bilincindeki gelişme hakkında üçer aylık sürelerle rapor düzenleyerek hâkime verir.

(6) Mahkeme, hükümlünün kişiliğini ve sosyal durumunu göz önünde bulundurarak, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine de karar verebilir.

(7) Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.

(8) Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır.” hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın adli sicil kaydında TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına engel 3 aydan fazla hapis cezasını gerektirir mahkumiyet kararının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında " daha önce kasten işlediği bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, sabıkasında tekerrüre esas ilamın bulunduğu bu suretle sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığı" şeklindeki gerekçeyle erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Yargıtay incelemesi sırasında saptanan ve yukarıda belirtilen yeni hukuka aykırılık nedenleri, kanun yararına bozma konusu yapılmadığından belirtilen kanun yolunun niteliği gereği resen giderilemeyecektir. CGK'nın 17/07/2007 gün ve 2007/145-172 sayılı, 27/03/2007 gün ve 2007/73-76 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere hükümdeki diğer yasaya aykırılıklar giderilmeden, uyuşmazlık konusunda karar verilmesi halinde, hukuka aykırılıkları giderme ve ülkede uygulama birliğini hukuka uygunlukla sağlama amacına hizmet için öngörülen "Kanun yararına bozma" kurumu, bünyesinde hukuka aykırılık taşıyan hükümleri onaylama sonucunu doğuracaktır. Bu nedenle kanun yararına bozma konusunun bu aşamada sonuçlandırılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma istemi hakkında bu aşamada KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7362, Karar No: 2015/12282, Tarih: 01.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/7362 E.  ,  2015/12282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, yıllık izin, ilave tediye, bayram yardımı, gece zammı, maaş farkı, hafta tatili ile iş riski ve sorumluluk zammı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının haklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin gece çalışması ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde çalışma hayatında "gece" en geç saat 20:00'de başlayarak en erken saat 06:00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemi kapsadığı, ikinci fıkrada ise bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabileceği üçücü fıkrada ise işçilerin gece çalışmaları yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak mevzuatımızda gece çalışmasının en az kaç saat olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Avrupa Birliği Hukukunda 2003/188 sayılı Direktif'in 2. maddesinde tanımlar başlığında gece işçisinin “Bir yandan, günlük çalışma süresinin en az üç saati gece süresine rastlayan, diğer yandan, yıllık çalışma süresinin belirli bir kısmının gece dönemine rastlaması muhtemel olan ve bahsedilen belirli kısım ilgili üye devletlerin seçimine bağlı olarak endüstrinin her iki tarafının görüşleri alınmasını müteakip ulusal kanunlar tarafından ya da, toplu sözleşmeler ya da ulusal veya bölgesel düzeyde endüstrinin iki tarafı arasında sonuçlandırılan sözleşmeler tarafından tanımlanan işçiler olduğu belirtilmiştir. Burada gece işçisi tanımlaması ile üç saatlik gece çalışması olan kimsenin gece işçisi olduğu açıklanmıştır.

Seri açılan davalarda mahkemece davacılara gece zammı adı altında iki farklı uygulama ile ödeme yapılmasına karar vermiştir.

Toplu iş sözleşmesinin 70. maddesinde saat 20:00 ile 06:00 saatleri arasında çalışanlara gece zammı ödeneceği belirtilmiş ve dosya kapsamında göre çalışma saatlerinin de 05:00-13:00, 13:00-21:00 ve 21:00-05:00 saatleri olduğu her üç vardiyada sadece gece bölümüne isabet ettiği gerekçesi ile 20:00-21:00, 05:00-06:00 ve 21:00-05:00 saatleri arası için gece zammı hesaplanmıştır. Oysa davacının 05:00-13:00 ve 13:00-21:00 vardiyalardaki ağırlık çalışmasının gece süresinde geçmediğinden bu yönde yapılan hesaplama hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5445, Karar No: 2017/8642, Tarih: 06.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/5445 E.  ,  2017/8642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, dosya kapsamı ve UYAP ortamından yapılan incelemeye göre; suça konu Kayıp Eşya Müracaat Formu’nun yağma suçundan yürütülen soruşturma kapsamında delil olarak ibraz edildiğinin, Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.01.2012 tarih, 2012/44 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında yağma suçundan açılan davanın Hakkari Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/38 esas sırasında kayıtlı ve derdest olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, her iki davanın birleştirilmesinden sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihinin, temyiz konusu suç tarihinden sonra olduğu gözetilmeksizin, hükmün açıklanması hususunda ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8989, Karar No: 2012/11006, Tarih: 18.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8989 E.  ,  2012/11006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Karşı Mahalle çalışma alanında bulunan 795 ada 13, 14 parsel sayılı 7830.66, 2396.48 metrekare yüzölçümünde, tarla vasıflı taşınmazlardan 795 ada 13 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğlu Tahir İskender'in kullanımında olup halen kendisine aittir", 795 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ise beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğlu ...'in kullanımında olup halen kendisine aittir" şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... çekişmeli taşınmazlarda miras payı bulunduğu, Davacı ... ise, 795 ada 14 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine isminin yanlış yazıldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ...'in davasının kabulüne ve dava konusu 795 ada 14 parsel sayılı taşınmaza ait kadasto tespitinin iptali ile aynı vasıf ve yüzölçümü ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesinin 1 nolu bendine, "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır." 2 nolu bendine ise "parsel üzerindeki fındık ağaçlarının 140/980 hissesinin ... kızı 1952 doğumlu ...'in, 840/980 payın ise ... oğlu 1945 doğumlu ...'in kullanımlarında olup halen kendilerine aittir." şeklinde ibarenin şerh düşülmesine, çekişmeli 795 ada 13 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespitinin iptali ile aynı vasıf ve yüzölçümü ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesinin 1 nolu bendine, "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır." 2 nolu bendine ise "parsel üzerindeki fındık ağaçlarının 140/980 hissesinin ... kızı 1952 doğumlu ...'in, 840/980 payın ise ... oğlu ...'in kullanımlarında olup halen kendilerine aittir." şeklinde şerh düşülmesine karar verilmiş, hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiş, davacı ...'in mahkeme kararının tebliğ edilmemiş sayılmasına ilişkin talebi mahkemenin 05.09.2012 tarihli ek kararı ile reddedilmiş, 05.9.2012 tarihli karar davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı Hazine vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı Hazine vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Davacı ...'in temyizine gelince; Davacı ...'e kararın tebliğ edildiği 29.6.2012 tarihi ile temyiz tarihi olan 17.9.2012 tarihleri arasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/1. maddesinde öngörülen temyiz süresinin geçtiği belirlenmiştir. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1.6.1990 tarih 1989/3 Esas ve 1990/4 sayılı Kararı ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi gereğince davacı ...'in temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29337, Karar No: 2013/29892, Tarih: 11.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/29337 E.  ,  2013/29892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki adresi tespit edilemediğinden kovuşturma aşamasında dinlenememiş ise de; müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanı ile bu beyanını doğrular adli raporu, sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarı ile kovuşturma aşamasındaki tevil yollu ikrarı ve CMK'nin 235. maddesi gözönüne alındığında, tebliğnamadeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.