muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6004, Karar No: 2018/14928, Tarih: 09.07.2018

5580 Sayılı Yasaya dair yukarıda yer alan İçtihadı Birleştirme Kararı nedeniyle, özel okulda öğretmen olarak görev yapan davacının davalı işyerinde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığının kabul edilmesinde zorunluluk bulunmaktadır. İçtihadı Birleştirme Kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını oluşturduğundan, önceki bozma kararı sonrasında davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hak da sonuca etki etmeyecektir.

Açıklanan nedenle belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı açık olan davacının işe iade davasının reddi yerine, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm:

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-) Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) Davacı iş güvencesi hükümlerinden yaralanamayacağından, DAVANIN REDDİNE,

3-) 35,90 TL. karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-) Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 200,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-) 35,90 TL. onama harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına, kesin olarak 09.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1930, Karar No: 2010/13174, Tarih: 22.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/1930 E.  ,  2010/13174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : BERAAT

1-)Katılan vekilinin, “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son işlendiği 31.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Katılan vekilinin, “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyizine gelince;

Yüklenen suçların sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle beraatine karar vermek gerektiği, dosya içeriğine uygun biçimde geekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, şirket temsilcisi olan sanığın, sabit olan suçların faili olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7038, Karar No: 2012/8766, Tarih: 05.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/7038 E.  ,  2012/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Dava konusu Hardallı Köyü 102 ada 165 parsel sayılı 6.539,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro çalışmaları sırasında ham toprak vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuştur. Ne var ki, tapu kaydının uygulaması yetersiz olduğu gibi dayanılan kayıt kapsamında kaldığı bilirkişi ve tanıklarca bildirilen taşınmazların akıbetlerinin araştırılmaması ve fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporun denetime elverişli olmaması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte tapu kaydı 3402 sayılı Yasa'nın 20. maddesi uyarınca yöntemince uygulanmalı, yerel bilirkişilerden ve tanıklardan kaydın sınırları ve kapsamı sorulup, saptanmalı; komşu parsellerin tutanakları ve dayanaklarından yararlanılarak yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri denetlenmeli, özellikle kayıt sınırlarında bulunan "çeşme" ve isimsiz "tarik"sınırının sabit sınır kabul edilip edilmeyeceği tartışılmalı, dava konusu taşınmazın davacının dayandığı tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız olarak belirlenmelidir. Taşınmazın, dayanılan tapu kaydı kapsamı dışında kaldığının saptanması halinde, davacının zilyetliğe de dayanmış olması nedeniyle taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, fen bilirkişisine tapu kaydının kapsamını gösteren keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7343, Karar No: 2013/9266, Tarih: 05.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7343 E.  ,  2013/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliği tesisi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde; ... ili, .... ilçesi, ..... bulunan 10 nolu apartmanın inşaatının müteahhit tarafından yarım bırakılması nedeniyle davalı kuruma yapmış olduğu elektrik abonelik başvurusunun reddedildiğini, İmar Kanunu'nun geçici 11. maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik tesis edilmediğini belirterek geçici elektrik aboneliği tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya konu yerin fenni gereklere uygun tamamlandığına ilişkin yapı denetim firmasınca verilmiş uygunluk belgesinin olmadığını, bu belgelerin tamamlanması halinde aboneliğin tesis edileceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İmar Kanununun geçici 11. maddesine göre davacının talebinde haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İmar Kanunu'nun geçici 11 .madde de; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." denilmektedir. Madde metninden anlaşılacağı üzere dava konusu yere İmar Kanunu'na eklenen geçici 11.maddenin yürürlük tarihi olan 26.07.2008 tarihinden sonra 03.09.2009 tarihinde yapı ruhsatı alındığı sabittir.

3194 sayılı yasanın 30 ve 31. maddesinde kullanma izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları belirtilmiştir. Yapı kullanma izni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir, denilmektedir. Kullanma izni alınmamış yapıların durumu ise 31. maddede düzenlenmiş olup "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir."hükmü bulunmaktadır.

Açıklanan yasal düzenleme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, yapı ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinden yararlanılamayacağı açıktır.

O halde mahkemece, geçici 11.maddenin kapsamında olmayan dava konusu taşınmaz için 3194 sayılı yasanın 30. ve 31. maddeye aykırı olacak şekilde bir istisna getirilerek geçici elektrik aboneliğinin tesisine ilişkin talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13165, Karar No: 2018/11049, Tarih: 25.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/13165 E.  ,  2018/11049 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, 27.07.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu oluşan kurum zararının 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemine ilişkindir.

Davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışan kazalının trafo direğinde sigorta değişimi yaparken direk üzerinde elektrik akımına kapılarak 5-6 m. yükseklikten zemine düşmesiyle %78 oranında sürekli iş göremez hale geldiği iş kazasında Kurum müfettişi tarafından düzenlenen raporda işveren %80, kazalı %20, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda işverenin %60, kazalının %40 kusurlu olduğu ifade edilmekte olup kusura ilişkin tespitlerde açık çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu tür iş kazalarında kusurun belirlenmesinde, kabul edilen maddi olgular doğrultusunda; tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak bilirkişi raporu uyarınca saptanmalıdır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 21., 4857 sayılı Kanunun 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi ile oluşa uygun kusur raporu alınması gerekir. Mahkemece, tarafların kusur durum ve oranlarının belirlenmesi için yeniden alanında uzman bilirkişilerden oluşan heyet raporu alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

2) 5510 sayılı Kanunun "İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu" başlıklı 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, anlaşılacağı üzere işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise,............... 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ........ablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda denetime elverişli gerçek zarar hesabı yapmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3) Kabule göre de;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde "Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir" hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda denetime elverişli gerçek zarar hesabı yapmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3) Kabule göre de;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde "Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir" hükmü düzenlenmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde; "(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez." düzenlemesine yer verilmiştir.

Eldeki davada, davacı Kurum ıslah dilekçesi ile talebini 23.300,36 TL'ye çıkarmış, Mahkemece 21.500,36 TL'nin davacı Kuruma verilmesine karar verildiği halde reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Mahkemece reddolunan miktar üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2016/7347, Karar No: 2018/1948, Tarih: 15.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7347 E.  ,  2018/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/09/2014 gününde verilen dilekçe ile evde bakım ücretinin iadesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, engelli yakınına evde bakım nedeniyle yapılan yersiz ödemelerin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı ...'a engelli oğlu için evde bakım ücreti bağlandığını, yönetmelik gereğince bakılan kişinin ikamet adresinin değişmesi durumunda bu hususun kuruma bildirilmesi gerektiğini, davalının ikamet değişikliğini bildirmemek sureti ile kendisine yersiz ödeme yapıldığını iddia ederek ödenen bedelin davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın sübut bulmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; engelli oğlunun evde bakımı için evde bakım aylığı bağlanan davalı anne ...'ın ... Aile Mahkemesinin 2012/108 esas 2013/679 karar sayılı boşanma ilamı ile eşinden ayrıldığı, bakıma muhtaç ...'nın velayetinin babası olan...'ya verildiği, ancak anne olan davalı ... ...ile de şahsi münasebetin kurulması sureti ile belli dönemlerde annenin çocuğu yanına alıp görüşmesi suretiyle hüküm tesis edildiği anlaşılmakla, davalının yanında kalmayan engelli oğlu için evde bakım ücretini hangi hukuki nedene dayalı olarak istediği hususu açıklığa kavuşturulmadan hüküm tesisi doğru değildir. Yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20730, Karar No: 2016/1965, Tarih: 10.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20730 E.  ,  2016/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2015

NUMARASI : 2015/17-2015/286

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülen önceki davada Dairemizin Onama ilamında değer kaybı oranının % 11 ve hükmedilmesi gereken bedelin 63.301,69 TL olması gerektiği belirtilmiş ise de, belirtilen değer kayıp oranının karşılığı 31.650,20 TL olduğu halde, maddi hataya dayalı olarak daha yüksek bir miktarın belirtilmesi karşısında, bu hususun davacılar yararına usulen kazanılmış hak oluşturmayacağı ve maddi hataya dayalı olduğu gözetilerek, % 11 değer kaybı oranına göre hükmedilmesi gereken bedelin 31.650,84 TL olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.