muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8538, Karar No: 2012/13259, Tarih: 12.06.2012

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Günlük çalışma süresinin 11 saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan  çalışmaların  denkleştirmeye  tabi  tutulamayacağını  ve zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (m.69/3). Bu hal de günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan kanuni çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde 7.5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir.

Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesine göre hükümlerine göre günde 7.5 saat çalışmasını gerektiren  işlerde çalışan  işçinin 7.5 saati aşan  çalışma süreleri ile 7.5 saatten az çalışılması gereken işler bakımından Yönetmeliğin 5. maddesinde sözü edilen günlük çalışma sürelerini aşan  çalışmalar doğrudan fazla çalışma niteliğindedir. Sözü edilen çalışmalarda haftalık 45 saat  olan yasal sürenin aşılmamış  olmasının önemi yoktur.

Fazla çalışma yönünden diğer bir kanuni sınırlama da, 4857 sayılı Kanun’un 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Kanundaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir kanuni sınırlama da, 4857 sayılı Kanun’un 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Kanundaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda,  davacı davalı Milli Savunma Bakanlığına ait işyerinde alt işveren  durumundaki şirketler işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda ücret bordrolarında fazla çalışma ücretlerinin mevcut olmadığı, davalı tarafın denkleştirme çalışması veya telafi çalışması yaptırdığına ilişkin bir savunması bulunmadığı, dosya içinde çalışma sürelerini gösteren nöbet çizelgesi, fazla çalışma talimatı, vardiya listesi, işyeri giriş çıkış kayıtları, elektronik takip kartı gibi belgelerin mevcut olmadığı gerekçesiyle  tanık anlatımlarına göre hesaplama yapılmış ise de yapılan araştırma karar verilmeye yeterli değildir. Mahkemece öncelikle her iki davalıdan işyeri kayıtları, hizmet alım sözleşmesi, ihale belgeleri, teknik ve idari şartnameler, işe  giriş ve çıkış kayıtları, kamu idaresi tarafından alt işverene verilmiş işle ilgili olarak özellikle alt işverende çalışan işçilerin  özlük haklarına yönelik tuttuğu kayıt ve belgeler getirtilmeli, davacı işçilerin çalıştıkları işyerlerini günlük çalışma düzenine ilişkin olarak asıl işveren tarafından yapılmış düzenlemeler varsa ilgili belgeler getirtilmeli, alt işverenin üstlendiği işte çalışacak işçi sayısı ve günlük çalışma sürelerinin kanuni sınırları aşmasının mümkün olup olmadığı, bu hususta asıl işverenin izninin veya icazetinin gerekip gerekmediği araştırılıp tespit edilmeli, belirtilen tüm bu yönler açıklığa kavuşturulduktan sonra bilirkişiden yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda hesaplama yapılmak üzere ek  rapor alınmalı, alınan bilirkişi raporu dosyadaki tüm delillerle birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden  dava sonucundan yararı olan ve  işverene aynı   haklarla   ilgili   dava   açan   tanık   beyanlarına    itibarla    bilirkişi  tarafından  yapılan

Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden  dava sonucundan yararı olan ve  işverene aynı   haklarla   ilgili   dava   açan   tanık   beyanlarına    itibarla    bilirkişi  tarafından  yapılan

hesaplama doğrultusunda karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/10829, Karar No: 2022/8176, Tarih: 01.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/10829 E.  ,  2022/8176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ... ile mağdurun eski nişanlı oldukları, ailelerinin evlenmelerine rıza göstermemesi üzerine sanığın olay tarihinde, mağdurun babaannesi ile kaldığı eve bıçak ile giderek zorla girdiği, mağduru bıçak ile korkutmak suretiyle götürmeye çalıştığı, müdahale etmek isteyen mağdurun akrabalarını "gelirseniz ... 'ı öldürürüm" diyerek engellediği, bu şekilde mağduru evden çıkararak Karkın Köyü istikametinde ormanlık alana doğru yürüyerek götürdüğü, sanığın yol üzerinde tarlada çalışan insanları görünce de mağduru "sesini çıkarırsan seni burada öldürürüm" şeklinde tehdit etmeye devam etmesi nedeni ile mağdurun korkusundan çevredeki insanlardan yardım isteyemeyerek rızası ile gidiyormuş gibi sanık ile beraber yola devam ettiği, Karkın Köyü'ne yakın bir mesafede kimsenin göremeyeceği bir alana geldiklerinde ise mağdurun alt kısmındaki kıyafetleri çıkaran sanığın, cinsel organını sokmadan, sürtünerek mağdura basit cinsel saldırıda bulunduğu iddiasına dayanan olayda;

Sanığın savunmasında "Mağdur aileler evlenmelerine ses çıkaramasın diye bir kaçırma olayı planladıklarını, ailelerin böyle bilmesini istediklerini, oysa mağduru kaçırmadığını" beyan etmesi, mağdurun sanığın kendisini zorla kaçırdığı iddialarına rağmen sanık hakkında şikayetçi olmaması, mağdurun alınan raporlarında darp cebir izine rastlanmaması, dosya içerisinde sanığın savunmasının aksini kanıtlar her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması, keza mağdur beyanında adı geçen tanıkların da, mağdurun akrabaları olması nedeni ile tarafsız beyanda bulunmama ihtimali nazara alınarak, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

./..

S/2

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısının, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen hakkında beraat kararları verilmesinin hukuka aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında 6136 saylı Yasaya aykırı olarak bıçak taşımak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin, atılı suçun işlenmediğine, Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin, atılı suçun işlenmediğine, Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3)Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağduru almak için eve girdiği anda elinde bıçak bulunduğu dosya içeriği ile sabit olan sanığın, üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunu silahla ve cebir ile işlediğinin, bu bağlamda TCK.nın 116/4. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

Kabule göre de; takibi şikayete bağlı olan, TCK.nın 116/1. maddesinde tanımlı konut dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle; mağdurların15.05.2015 tarihli duruşmada sanık hakkında şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, atılı suçtan açılmış bulunan kamu davası yönünden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 73/4-5, CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8762, Karar No: 2010/14305, Tarih: 27.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8762 E.  ,  2010/14305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile mah.sıfatı ile)

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi,olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin evlilik birliği kurulurken müşterek haneye listede belirtilen eşyaları götürdüğünü ancak davalının evliliğin bitmesinden sonra bu eşyaları iade etmediğini belirterek eşyaların aynen iadesine olmadığı takdirde 15.735.-TL bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik tasarruf özgürlüğüne yönelik saldırılara el atmanın önlenmesi davası ile karşı koyabileceği gibi istihkak davası ile de karşı koyabilir. Eşya davası bu anlamda bir istihkak davası olmakla istem dava konusu eşyaların; aynen iadesi, olmadığı takdirde dava tarihindeki bedelinin verilmesi şeklinde gerçekleşmektedir. Dava konusu eşyaların mevcut olduğu tespit edilmiş ise uyuşmazlık mülkiyet hakkına dayandığından olayda zamanaşımı söz konusu olamaz. Dava konusu eşyaların var olduğu tespit edilemez ise istem tazminata ilişkin olduğundan Borçlar Kanununun 125.maddelerinde belirlenen on yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması ve karı koca arasındaki davalarda Borçlar Kanununun 132.maddesinin dikkate alınması gerekir.

Olayımıza gelince;taraflar arasındaki boşanma davasının 30.05.2008 tarihinde kesinleştiği ve davacının 13.08.2004 tarihli çeyiz senedine dayanarak 05.01.2010 tarihinde açtığı dava bir yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, davanın Türk Medeni Kanunu'nun 178. maddesi gereğince boşanmanın feri olarak nitelendirilerek zamanaşımı süresinin bir yıl olduğunun kabulü doğru değildir. Zira bu tür davalar yukarıda açıklandığı üzere istihkak davası niteliğindedir. Mahkemece işin esasına girilerek, tarafların tüm delilleri toplanıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2931, Karar No: 2018/4384, Tarih: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/2931 E.  ,  2018/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas-2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı gibi ödenmesi gereken tutarın hatalı gösterildiği, ayrıca harcın dosyaya yatırılması gerektiğinin belirtildiği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı gibi ödenmesi gereken tutarın hatalı gösterildiği, ayrıca harcın dosyaya yatırılması gerektiğinin belirtildiği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı (karar ve ilam harcı toplamının ¼ 'ünden davalı tarafından yatırılan maktu harcın mahsubu ile kalan 425,23 TL nispi temyiz karar harcının) ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3676, Karar No: 2022/6874, Tarih: 20.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3676 E.  ,  2022/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 07/03/2022 tarihli ve 2022/80 Esas, 2022/125 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ...’in, dava konusu 49 ve 50 parsel sayılı taşınmazları kendi birikimleri ile edindiğini, taşınmazlar üzerinde tarım ve hayvancılık faaliyeti yaptığını, ölünceye kadar taşınmazları kullanmaya devam ettiğini, babasının dava konusu taşınmazları 1993 yılında davalılara 1/2'şer pay ile satış suretiyle temlik ettiğini öğrendiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, dava konusu taşınmazları yurt dışında çalıştıkları dönemde satın aldıklarını, Türkiye’de olmadıkları için babalarının üzerine tescil edildiğini, daha sonra kendi üzerlerine aldıklarını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, muvazaa olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların mirasbırakan tarafından ikinci evliliğinden olma davalı çocuklarına mal kaçırma kastı ile devredildiğini, işlemin muvazaalı olduğunu, temlik tarihi itibariyle mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacının bulunmadığını belirterek, istinaf yoluna başvurmuştur.

3. Gerekçe ve Sonuç

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 12/10/2021 tarihli ve 2021/633 E., 2021/742 K. sayılı kararıyla; muvazaa iddiasının davacı tarafından usulünce ispatlanamadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

3. Gerekçe ve Sonuç

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 12/10/2021 tarihli ve 2021/633 E., 2021/742 K. sayılı kararıyla; muvazaa iddiasının davacı tarafından usulünce ispatlanamadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 20.12.2021 tarihli ve 2021/9701 Esas, 2021/8047 Karar sayılı kararıyla “…Davalılar her ne kadar taşınmazları bedelini ödemek suretiyle satın aldıklarını, yurt dışında olmaları nedeniyle mirasbırakan adına tescil edildiğini savunmuş iseler de, davalıların taşınmazların edinildiği tarihteki yaşları düşünüldüğünde bu savunmanın hayatın olağan akışı ile uyumlu olmadığı, davalıların mirasbırakanın ikinci eşinden olma erkek çocukları olduğu, çekişme konusu taşınmazların mirasbırakanın tüm malvarlığını teşkil ettiği, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mirasbırakanın amacının diğer mirasçılarından mal kaçırmak olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 07.03.2022 tarihli ve 2022/80 Esas, 2022/125 Karar sayılı kararıyla; hükmüne uyulan bozma kararı uyarınca işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, muvazaa iddiasının davacı tarafça ispat edilemediğini, devrin mal kaçırma kastı ile yapılmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış akdinden kaynaklanan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.