muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22316, Karar No: 2016/5141, Tarih: 22.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/22316 E.  ,  2016/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile Profesyonel Futbolcu sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre; 2012-2013 sezonu için 2.323 TL ücret alacağı ile 2013-2014 sezonuna ilişkin fesih tarihine kadar 327.500 TL peşinat alacağı ve 125.367 TL maç başı ücreti alacağı bulunduğunu,ayrıca sözleşmenin haklı olarak feshi nedeniyle mahrum kalınan 125.000 TL prim ödemesi ile maç başı ücret farkı nedeniyle 32.352 TL zararının bulunduğunu ileri sürerek: 2012-2013 sezonu için 2.323 TL alacağının 17.01.2014 tarihinden itibaren, 2013-2014 sezonuna ilişkin 327.500 TL peşinat ve 125.367 TL maç başı ücreti ile 125.000 TL prim zararı ve 32.352 TL maç başı ücretinden kaynaklanan zararının fesih tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının sözleşmeye dayalı olarak 327.500 TL garanti ücret ile 125.367 TL maç başı ücret alacağının bulunduğunu, mali sıkıntı nedeniyle ödeme yapılamadığını, kulübe yeni teknik direktör alınması ve yeni gelen teknik adamın davacının oynadığı pozisyona başka futbolcuları ataması ve davacının maç başı ücreti alamayacağını anlayarak bu bahane ile sözleşmeyi feshettiğini, garanti olmayan maç primi ve maç başı zararını talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, davacının 2012-2013 sezonuna ait maç başı hakedişlerinden kalan 2.323 TL; 2013-2014 sezonuna ait transfer peşinatı alacağı olarak 327.500 TL; 2013-2014 sezonu için maç başı alacağı olarak 125.367 TL ve sözleşmenin feshi nedeniyle yoksun kalınan prim alacağı için 25.000 TL olmak üzere toplam 480.190 TL nin 17/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, Mahrum kalınan maç başı ücretiyle ilgili talebin REDDİNE, Yoksun kalınan prim alacağı bakımından hakkaniyet indirimi yapılarak karar verildiğinden, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ... ile yapılan profesyonel futbolcu sözleşmesine göre doğan ücreti ile sözleşmenin feshi nedeniyle uğradığı zararın tazmini istemiyle eldeki davayı açmış olup, taraflar arasındaki hukuki ilişki HMK 103/ç maddesinde tanımlandığı şekilde iş kanununa tabi işçiler tarafından açılmış bir davaya ilişkin olmadığı, bu itibarla adli tatilde görülecek işler arasında sayılmadığından davalının temyiz talebinin süresinde yapıldığı kabul edilmiştir. Bu nedenle mahkemenin 20.08.2014 tarih ve 2014/190 esas 2014/432 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar vermek gerekmiştir.

2--Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesinde; hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsayacağı, hükmün sonuç kısmında ise, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerektiği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkeme karara gerekçesinde sözleşmedeki 125.000 TL prim alacağının 2013-2014 sezonunda davacının 20 maç oynaması koşuluna bağlandığı, ancak sözleşmenin feshi üzerine davacının başka bir kulüple anlaşma yaptığı, davalı kulüpte kalması halinde 20 maçın tamamında oynayıp oynamayacağı davalı kulübün tasarrufunda olmakla, gerçekleşip gerçekleşmeyeceği belirli olmayan bu durum için sözleşmede öngörülen bedele hükmedilmesi olanağı bulunmadığı belirtilerek yoksuk kalınan prim alacağı yönünden talebin reddine karar verildiği, maç başı ücret farkından doğan zarara ilişkin olarak hakkaniyet indirimi yapılarak 25.000 TL hükmedildiği belirtilmesine rağmen kısa kararda yoksun kalınan prim alacağına ilişkin olarak 25.000 TL prim alacağına hükmedildiği ve mahrum kalınan maç başı ücretinden kaynaklanan zarar talebinin reddine karar verilmiş olup, böylece yukarıda açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında aykırılık oluşturulduğu anlaşılmakla HMK' nun 297/son madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 20.08.2014 tarih 2014/190 esas 2014/432 karar sayılı karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına,(2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 8.226,20 TL harcın istek halinde iadesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3120, Karar No: 2012/5212, Tarih: 29.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3120 E.  ,  2012/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 18/07/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayın oluş biçimi ve gelişimi, olay tarihi, yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat çok azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11005, Karar No: 2014/13863, Tarih: 16.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11005 E.  ,  2014/13863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 17/04/2013 tarih ve 2013/17-2013/86 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.09.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının tescilli tasarıma müvekkilinin tecavüzde bulunduğu iddiası ile dava açtığını ve anılan davada müvekkilinin üretim ve satışını yaptığı yemek odası takımı ürünlerinin ihtiyati tedbir yolu ile toplatılmasına yönelik karar aldığını, anılan kararı infaz ettirdiğini, ancak açmış olduğu tasarım hakkına tecavüz istemli davanın reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini, anılan kararla davalının müvekkili hakkındaki davasının ve aldığı ihtiyati tedbir kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunun ortaya çıktığını, müvekkilinin 40 takım ürününe el konulduğunu, tedbir kararı kalkmış olmasına rağmen anılan ürünlerin hâlen geri alınamadığını, ürünlerin kaybı ve geçen zaman içerisinde tedbir ve el koyma kararı sebebi ile ticaret yapılamamasından dolayı çok ciddî zararlara uğradığı, işlerinin bozulduğunu ve dükkanını kapatmak zorunda kaldığını, ekonomik yıkım sebebi ile eşinden de ayrılmak durumunda kaldığını, davalının eyleminin haksız rekabet oluşturup müvekkilinin maddî ve manevî zararlara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek takımların hambedeli olmak üzere 40.000 TL ve kâr mahrumiyeti olmak üzere 140.000,00 TL olmak üzere 180.000,00 TL maddî ile 20.000,00 TL manevî tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak verilen tedbir kararı ile davacının 40 takım değil daha az ürününün yediemine verildiğini, esasen tedbir konulan malların yediemine değil de davacının uhdesinde bırakıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak verilen tedbir kararı ile davacının 40 takım değil daha az ürününün yediemine verildiğini, esasen tedbir konulan malların yediemine değil de davacının uhdesinde bırakıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, zamanaşımı def’inin süresinde ileri sürülmediği, davacının ihtiyati tedbir nedeni ile 16 yemek takımı ürününün, ihtiyati tedbirin hukukî olarak varlığını devam ettirdiği 27.03.2001 ilâ 27.10.2005 tarihleri arasında yedieminde kalmasına razı olmak durumunda kaldığı, bu süre zarfında anılan ürünlerle ilgili üretim ve satış yapamamak sureti ile zarara uğradığı, bu çerçevede toplam 44.450,00.-TL maddî zararının oluştuğu, zira davacının ihtiyati tedbir kararı karşısında el konulan ve yediemine bırakılan 16 takım ürünle ilgili bir tasarrufta bulunması olanaksız olduğu,anılan ürünlerin yeni üretim ve satışını yapmasının da mümkün olmadığı, manevi tazminatın koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine aşağıda yazılı bakiye 3.655,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3641, Karar No: 2023/4223, Tarih: 13.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3641 E.  ,  2023/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/464 E., 2022/473 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren REDDİNE karar verilerek gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2020/197 Esas, 2021/128 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2021/1099 Esas, 2021/1119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.06.2022 tarihli ve 2021/26930 Esas, 2022/5804 Karar sayılı kararı ile "mahkemece mağdurenin dinlenmek suretiyle söz konusu olayla ilgili ayrıntılı beyanlarının alınıp, dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/464 Esas, 2022/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, sanık hakkında isnat edilen suçun işlendiğine dair ileri sürülen delillerin niteliği itibariyle subjektif ve soyut beyanlara dayalı olduğuna, kuşku ve çelişkiler içerdiğine, cinsel istismara uğrayan bir çocuğun psikolojik ve fiziksel olarak erozyona uğrayacağına ancak raporlarda olumsuz bir durum olmadığına, mağdure beyanlarının sanık beyanlarından üstün tutulduğuna, sanığın telefonunda suç unsuruna rastlanmadığına, mağdurenin beyanında geçen sanığa ait veleybol oynadığına dair fotoğrafların evde yapılan aramada bulunamadığına, mağdur olduğu iddia edilen çocuğun babası ...ile abisi...'ın İlk Derece Mahkemesine 31.03.2021 tarihinde sunmuş oldukları beyan dilekçelerinin dikkate alınmadığına, mağdurenin babası tarafından sunulan dilekçede çocuğunun psikolojik rahatsızlığı olduğunun vurgulandığına, kızının istekleri olmadığı zaman hırçınlaştığı, dikkat çekmeye çalıştığı ve kıskançlık duygusuyla hayal ürünü doğrultusunda olmayan bir suçu var hale getirmeye çalıştığını vurguladığına, çocuğun abisi...'ın aynı babası gibi, sanığın böyle bir suç işlemeyeceği yönünde vermiş olduğu beyanın ile tanık Bedia'nın beyanın dikkate alınması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında ceza tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması ve sanığın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinden artırımın alt sınırdan yapılması, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında ceza tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması ve sanığın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinden artırımın alt sınırdan yapılması, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın mağdurenin amcası olduğu, mağdurenin anne ve babasının boşanmış olduğu ve ayrı evlerde yaşadıkları, mağdurenin babası ile amcası olan sanığın aynı apartmanda ikamet ettikleri, mağdure 7. sınıfa giderken 1. dönemde bir tarihte sanığın mağdurenin omzuna elini atarak mağdureyi dudağından öptüğü, başka bir gün mağdurenin babaannesine gittiği, bu sırada aynı apartmanda oturan amcasının evine yengesini görmek üzere uğradığı, yengesinin o sırada evde olmadığı, mağdure sanık ile yalnız iken sanığın voleybol oynamayı öğretmek bahanesi ile mağdurenin arkasına geçtiği, belinden tuttuğu, cinsel organını mağdurenin poposuna değdirdiği, mağdurenin sanığın sertleşmiş haldeki cinsel organını hissettiği, farklı bir günde mağdure yine yengesine uğradığı esnada mağdure evde yengesini beklerken sanığın mağdurenin yanına geldiği, mağdurenin elini tutup kendi cinsel organına değdirmeye çalıştığı, mağdurenin elinin sanığın cinsel organına değdiği, mağdurenin elini çektiği, sanıktan uzaklaşmaya çalıştığı, sanığın mağdureye hitaben "Boşaltsana amcası niye korkuyorsun" şeklinde sözler söylediği, sanığın suçlamaları kabul etmediği, mağdurenin aşamalardaki beyanının istikrarlı olduğu, mağdurenin olayı okulda öğretmenine anlatması ile ortaya çıktığı, öğretmenlerin tanık olarak dinlendiği, sanığın cep telefonunda yapılan incelemede herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığının bildirildiği, mağdurenin Mahkemece beyanının alındığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, savunma, şikayetçi beyanları, tanık anlatımları, mağdurenin öğrenim gördüğü okul yetkilileri tarafından tanzim edilmiş 11.03.2020 tarihli tutanak, mağdure hakkında tanzim edilen adli görüşme raporları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sonucuna varıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafilerinin, temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekili ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmasına, gerekçesi yazılmak suretiyle cezanın alt sınırdan tayin edilmesine ve aynı Kanun'un 43 üncü maddesine göre 1/4 oranında artırım yapılmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Dosya içerisinde mağdurenin özel vekil tuttuğuna dair vekaletname bulunamadığından mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamede görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/464 Esas ve 2022/473 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.