muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12769, Karar No: 2014/5011, Tarih: 18.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12769 E.  ,  2014/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Katılan vekilinin, iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen iftira suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi ...'in, bu suçtan açılan kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B- Sanık müdafiinin iftira ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından, katılan vekilinin ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılan ...'e ait galeride işçi olarak çalışan sanığın, katılanın İnegöl ilçesinden traktör alması için kendisine verdiği 6.500 TL'yi, traktör bulamaması nedeniyle geri getirerek iş yerindeki çekmeceye koyduğu, katılan ile daha önce araç alım satımı konusunda anlaşan şikayetçi Bünyamin Kişi ve onun kayınbiraderi olan şikayetçi ...'ın, satın alacakları araca bakmak için aynı gün katılana ait iş yerine geldikleri, sanığın çekmecede bulunan parayı ihtiyacı olmadığı halde yanına alarak şikayetçiler ile birlikte, satın alınacak aracın bulunduğu yere gitmek üzere iş yerine ait başka bir araçla yola çıktığı, şikayetçilerin baktıkları aracı beğenmemeleri üzerine sanıktan ayrılmalarından sonra iş yerine dönen sanığın, yanına aldığı 6.500 TL'yi uhdesine geçirdiği halde, aracın torpido gözüne koyduğunu ve şikayetçiler tarafından paranın çalındığını beyanla polise müracaat ettiği, bu olaydan iki gün sonra da işten ayrılarak ortadan kaybolduğu anlaşılmakla; eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve iftira suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümde hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2-Sanığın iftira suçunu tek bir fiille, şikayetçiler ...ve ...'a karşı işlemiş olması karşısında, bu suçtan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın, suçtan pişmanlık duyması lehine değerlendirilerek cezalarının ertelenmesine karar verildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince takdim indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık bu kez olumsuz değerlendirilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

4-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 250/13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c madde ve bendinde ön koşul olarak işaret olunan zarar kavramı kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olup manevi zararların bu kapsamda değerlendirilmeyeceği cihetle; sanığın işlediği iftira suçundan dolayı herhangi bir maddi zararın oluşmadığı gözetilmeden, “Müdahilin zararı karşılanmadığı” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, iftira suçu yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından aynı kanunun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesine, 18/03/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3812, Karar No: 2022/6847, Tarih: 19.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3812 E.  ,  2022/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacıların istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar yasal süre içerisinde davacılar vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları ....’nin eski 438 ve 439 parsel ( yeni 1885 ada, 1, 1186 ada, 1, 1187 ada, 1 ve 1889 ada 1 parseller) sayılı taşınmazlarını 22/10/1985 tarihinde davalıya mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak devrettiğini, mirasbırakanın söz konusu parseli satmayı gerektirecek ekonomik sıkıntısı olmadığı gibi, davalının da akit tarihinde bu parselleri alabilecek ekonomik gücü bulunmadığını ileri sürerek dava konusu eski 438 ve 439 parseller, yeni 1885 ada, 1, 1186 ada, 1, 1187 ada, 1 ve 1889 ada 1 no.lu parsellere ilişkin tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, davada zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin geçtiğini, devrin gerçek ve geçerli bir satış olduğunu, bu satış nedeniyle dava konusu taşınmazların bedelinin tamamının mirasbırakana ödendiğini, dava konusu taşınmazlar satın alındıktan sonra 30 yılı aşkın süredir kendisi tarafından kullanılmakta olduğunu, ekilip biçildiğini, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan seralar ve subasmanların da kendisi tarafından yaptırıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakan ....'nin davalı ile birlikte oturduğu ve mirasbırakanın tüm bakım ve masraflarının davalı tarafından üstlenildiği, davacı tanıklarının beyanlarının duyuma dayalı olduğu ve 01/04/1974 tarihli İçtihatları Birleştirme Kararındaki muris muvazaası olgusuna esas teşkil edecek mirasçılardan mal kaçırma kastının varlığının davacı tarafça ispatlanamadığı, tanıkların mirasbırakanın mal kaçırma kastının varlığına ilişkin somut bir beyanda bulunmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın davalıya mirasbırakan tarafından muvazaalı olarak devredildiğini, davalının taşınmaz devri için bedel ödemediğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacının bulunmadığını, davalının taşınmaz alabilecek ekonomik gücünün bulunmadığını, davalının dava dışı mirasçı ...'nin düğün masraflarını karşıladığı yönündeki iddianın doğru olmadığını, davalının evin en küçük oğlu olması nedeniyle mirasbırakanın taşınmazları bağışladığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince; mirasbırakanın dava konusu taşınmazları davalıya muvazaalı olarak devrettiğine ilişkin bir delil sunulmadığı, dinlenen tanıkların mal kaçırma kastından söz etmedikleri, davanın kabulü halinde hak sahibi olacak mirasçıların temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığını beyan etmedikleri gerekçesi ile davacıların istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

3.2.2. Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına (IV./3.) no.lu paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 19.10.2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2017/66, Karar No: 2019/12660, Tarih: 16.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/66 E.  ,  2019/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mali müşavir olduğnu, davalı için de mali müşavirlik hizmeti verdiğini, davalı hakkında icra takibi başlattığını, bu sebeple alacağının, davalıya vermiş olduğu mali müşavirlik hizmetleri karşılığı olan alacağına dayandığını, buna ilişkin düzenlediği ...Vergi Dairesine sunulmuş KDV beyannameleri, geçici vergi beyannameleri, ... formları ve sair beyanname ve belge suretlerinin olduğunu, davalının muhasebesi ile ticari defterlerini tuttuğunu, ilgili beyannameler ile formları eksiksiz olarak ilgili vergi dairesine verdiğini ve mali müşavir olarak yapması gerekli tüm iş ve işlemleri eksiksiz olarak yerine getirdiğini, buna rağmen davalının hizmete karşılık ödeme yapmadığını, bu sebeple davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak yapılan itirazların iptaline, takibin devamına, davalı tarafın kötü niyetli itirazı nedeniyle borcun likit olması karşısında alacağın %20'sinden az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, yargılama aşamasında hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, 2010-2012 yıllarına ilişkin muhasebeci mali müşavirlik sözleşmesinin davacı tarafından ibraz edilemediği, davacı yanın muhasebeci ve mali müşavirlik ücretini neye göre hesapladığının kalem kalem dökümünün davacı tarafça yapılamadığı, davalı tarafça da davacı tarafça kendisine mali müşavirlik hizmeti verildiği hususunun kabul edilmediği, ispat olunamayan bir sözleşme ve verildiği ispatlanamayan bir hizmet nedeniyle takip konusu yapılan alacak isteminin yerinde olmadığı ve itirazın iptali şartlarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Ancak Gelir İdaresi Başkanlığından 04/10-12/2011 tarihleri arasında verilen KDV beyannameleri, geçici vergi beyannameleri, 2010-2011-2012 yıllarına ait ... formları, davacıya ait 2010-2012 dönemli katma değer vergisi ile gelir geçici vergisi beyannameleri ile; davacı vekili tarafından ...Vergi Dairesine sunulmuş 2010-2012 yıllarına ilişkin KDV beyannameleri, geçici vergi beyannameleri, ... formları ve sair beyanname ve belge suretlerinin dosyaya celp edildiği görülmüştür. Davacı yanın, davalı ile aralarında yazılı sözleşme bulunduğu ancak temin edilemediği ve buna göre hizmetin verildiği tarihteki Yeminli Mali Müşavirlik Ücret Tarifesine göre ücret talep etikleri yönünde beyanı olduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır. O halde, mahkemece davacının duruşmadaki beyanı ve hizmet verildiği iddia edilen döneme ilişkin makbuzlar, beyannameler ve defterler de dikkate alınarak, dosyadaki mevcut deliller bir bütün olarak değerlendirilip, taraf iddia ve itirazlarını karşılayacak şekilde, bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermek gerekmekteyken; değinilen bu yön gözardı edilerek eksik incelemeye dayalı ve yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29787, Karar No: 2019/1837, Tarih: 22.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/29787 E.  ,  2019/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından işe girdiği tarihten itibaren zam yapılmaması, ücretinin düşük kur üzerinden (1,75 TL) ödenmesi, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, sürekli şehir dışı havaalanlarında görevlendirilmesi, genel tatil günlerinde çalıştırılması, harcırahların eksik ve geç ödenmesi, yeni işe alınan teknisyenlere daha yüksek ücret ödenerek ayrımcılık yapılması, iş elbisesi verilmemesi, taleplerinin yerine getirilmemesi, vardiyalarda 2 kişi çalıştırılması gerekirken tek kişinin çalıştırılmaması, vardiya primlerinin ödenmemesi nedenleriyle haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek,kıdem tazminatı, fazla mesai ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı, hafta tatili ücreti alacağı, yıllık ücretli izin alacağı ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 17.03.2012 tarihli hizmet sözleşmesi kapsamında öncelikle ... Apron 14 Hangar Sefaköy, İstanbul adresinde ve günün koşullarına göre belirlenecek diğer adreslerinde çalıştırılmak üzere Uçak Bakım Teknisyeni olarak işe başladığını, iş akdinin davacı tarafından 03.2.2014 tarihinde istifa ile sona erdiğini, istifa beyanının şifahen yapıldığını, zira davacının apron kartını davalı işyeri yetkililerine teslim ettiğini, daha sonra davacının başka bir işyerinde işe başladığının öğrenildiğini, davacının başka havaalanlarında görevlendirilebileceğinin yine hizmet sözleşmesinde belirtildiğini, davacının da bu düzenleme kapsamında görevlendirildiğini, davacının da bu şekilde çalışacağını bilerek davalı işyerinde işe başladığını, kaldı ki davalı işyerinde şehir dışı görevlendirmelerde günlük 60,00 TL ekstra ödeme yapıldığını, davacının hizmet sözleşmesi kapsamında genel tatil günlerinde çalışabileceğini kaldı ki genel tatil günlerinde çalışılması halinde karşılığı olan ücretlerin ödendiğini, davacının harcırah dahil tüm ücretlerin eksiksiz ödendiğini, işçiler arasında ayrımcılık yapılmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; her ne kadar davacı vekili davacıya uzun süre zam yapılmadığını iddia etmiş ise de taraflar arasında akdedilen İş Sözleşmesi’nde davacının ücretinin 1500,00 USD olarak tespit edildiği ve kurun ise yılbaşındaki kur oranı ile sabitlendiği, Ekim 2011-Şubat 2013 arası aylarda ücretin 1.900,00 USD’nin karşılığı olarak; Mart 2013 ayından itibaren ise 2.400,00 USD’nin karşılığı olarak ödendiği, dolayısıyla davacının ücretine zam yapılmaması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, yine her ne kadar davacı vekili davacının fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş ise de davacının davalı işyerinde fazla mesai talebinde bulunamayacağı; taraflar arasında akdedilen İş Sözleşmesi’nde davacının görevi gereği şehir dışında da görevlendirilebileceğinin belirtildiği, dolayısıyla davacının şehir dışındaki işlerde çalışmasının görevi kapsamında olduğu, kaldı ki bu görevlendirmeler için ayrıca harcırah ödemesi aldığı; her ne kadar davacı vekili tarafından başka işçilere daha yüksek ücret ödendiği iddia edilmiş ise de bu yönde herhangi bir delil olmadığı gibi davacının ücretinin düşürülmediği, ayrımcılık yapıldığına ilişkin somut bir tanık beyanının bulunmadığı; SGK Hizmet Dökümü incelendiğinde de davacının 03.02.2014 tarihinde davalı işyerindeki işinden ayrıldığı, 3 gün sonra ise Türk Hava Yolları’nda işe başladığı, dolayısıyla davacının başka bir işyerinde çalışmak üzere davalı işyerindeki işinden ayrıldığı, ancak davacıya ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin tam olarak ödenmediği, buna göre iş akdinin davacı tarafından başka bir işyerinde çalışmak üzere iş akdini davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği kanaatine varılarak kıdem tazminatının reddine, fazla mesai ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı, yıllık izin ücreti alacağı ve ücret fark alacaklarının feragat nedeniyle reddine, davacının bayram ve genel tatil alacağına hak kazandığı anlaşıldığından ıslah dilekçesi de dikkate alınarak bayram ve genel tatil ücretinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyanın incelenmesinde;Mahkemenin 2014/103 Esas, 2015/194 Karar ve 03.09.2015 tarihli ek kararı ile kararın 09.06.2015 tarihinde yüze karşı verildiği, temyiz için yasal sürenin 17.06.2015 tarihinde sona erdiği ancak davalı vekilince 06.08.2015 tarihinde temyiz edildiği ve yasal temyiz süresi geçtikten sonra temyiz dilekçesinin verildiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de;davacı vekilinin 10.06.2015 tarihinde süre tutum dilekçesi ile kararı tebliğ ettiği ve 20.07.2015 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesini verdiğini ancak temyiz dilekçesinin davalıya tebliğ edilmediği ve davalı vekilinin 06.08.2015 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, HMK’nın 348. maddesi gereği;” “istinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir. İstinaf yoluna asıl başvuran taraf, buna karşı iki hafta içinde cevap verebilir.” şeklindeki temyiz içinde geçerli olan hükmü gereğince davacının temyiz dilekçesi davalıya tebliğ edilmediğinden temyiz dilekçesini tebellüğ ettiği vakitten itibaren karşı temyiz dilekçesi geçerli olacağı için davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz talebinin geçerli kabul edilerek mahkemenin ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta davacı davalı iş yerindeki memnun olmadığı çalışma koşulları ve özellikle hak edildiği halde ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil çalışması alacağını gerekçe göstererek davalı işyerinden sözlü istifa beyanı ile ayrılmış olup, mahkemece davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebi haklı görülüp hüküm altına alındığına göre, davacının istifasının haklı nedene dayandığı kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.