muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5004, Karar No: 2023/5816, Tarih: 02.11.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ve 2023/54 Esas, 2023/254 Karar ... kararı ile; bozma kararındaki gerekçelerle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın gerekçesiz ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, bozma kararından sonra taraflarınca asıl davalının tespit edilerek dosyaya eklenmesini, aksi halde 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 124 üncü maddesine göre işlem yapılmasını talep ettikleri halde bu hususun dikkate alınmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının davacı lehine bozulmasını, konusuz kalan davada yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, uygulama kadastrosuna itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 6100 ... Kanun'un 304, 305 inci maddesi, 3402 ... Kadastro Kanunu (3402 ... Kanun).

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Davacıya ait 269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/37816, Karar No: 2020/7405, Tarih: 06.07.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/37816 E.  ,  2020/7405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların dolandırıcılık suçundan beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kuyumculukla uğraşan katılanın, yine kuyumculuk işi yapmakta olan sanık ... ...’e 2009 yılı Mart ayında emanet olarak 6 adet pırlanta takı seti verdiği, bu setlerden dördünün iade edildiği, ancak 24.000 USD kıymetindeki iki setin iade edilmediği, sanık ... ...’in 2010 yılında katılana, bir şahsa 85.000 USD borcu olduğunu, o kişide 300.000 USD değerinde emanet takı setleri bulunduğunu, 85.000 USD’yi o kişiye ödeyip emanetleri geri aldığında bunları satıp katılana olan borcunu ödeyeceğini söylediği ve bu parayı katılandan istediği, katılanın da 85.000 USD’yi hazırlayıp çalışanları olan tanıklar ... ve ...'a vererek, 300.000 USD kıymetindeki takı setlerini getirmelerini istediği, tanıkların 85.000 USD’yi sanık ... ... ve diğer sanık ...’na teslim ederek sanıklardan içinde takı setlerinin bulunduğu beyan edilen iki adet çantayı teslim aldıkları, ancak daha sonra iş yerlerinde çantayı açtıklarında çantanın boş çıktığı, sanıkların bu şekilde atılı dolandırıcılık suçunu işledikler iddia edilen olayda;

Sanıkların inkara yönelik savunmalarının aksine, atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara atılı suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 06/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/251, Karar No: 2018/10211, Tarih: 11.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/251 E.  ,  2018/10211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminat Talebinin Reddi

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1. Gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede,

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında, birinci haciz ihbarnamesine sanık vekili tarafından itiraz edilmiş olup, vekilinin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamayacak olması nedeniyle suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2. Tazminat isteminin reddine ilişkin olarak yapılan incelemede,

2. Tazminat isteminin reddine ilişkin olarak yapılan incelemede,

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında, şikayet dilekçesi içeriği incelendiğinde 4. bendinde, şikayetçi vekilinin 3. şahıs şirketin asıl borçlu şirkette olan alacağı kadar tazminata mahkum edilmesi isteminde bulunduğunun anlaşıldığı, bu nedenle yargılamaya devam edilerek, asıl borçlu ile alacaklı arasındaki Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/953 Esas sayılı dava dosyası ile açılan menfi tespit davasının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine hatalı gerekçe ile eksik kovuşturma ile yazılı şekilde tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;

İİK'nın 89/4. maddesi kapsamında tazminat talep edilen davalı şirketin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42263, Karar No: 2022/16246, Tarih: 17.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/42263 E.  ,  2022/16246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

1) Sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanığın “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15448, Karar No: 2015/18407, Tarih: 30.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/15448 E.  ,  2015/18407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vasi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz nedenleri yerinde değil ise de;

Borçlu aleyhinde ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip başlatıldığı, borçlu vasisinin icra mahkemesine şikayet yoluyla yaptığı başvuruda, muacceliyet ihbarı yapılmadığını, ipotek akit tablosunda faiz bulunmamasına rağmen faiz istenildiğini belirterek diğer şikayet nedenleri ile birlikte takibin iptalini istediği, mahkemece sair şikayet nedenleri yanında ipoteğin üst sınır ipoteği olduğu, borç süresinde ödenmediğinden faiz istenilebileceğini, limit ipoteği altında takibe geçildiği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Takip dayanağı; 12.12.2007 tarih 27514 yevmiye nolu ipotek akit tablosu incelendiğinde "....12 aylık toplam 135.000TL ,borcunun teminatı olarak ... lehine 1.derecede, faizsiz olarak ve fekki bildirilinceye kadar süre ile" ipotek tesis edilmiş olduğu ve ipoteğin kesin borç ipoteği (karz ipoteği) olduğu anlaşılmıştır.

İpotek akit tablosundaki “faizsiz olarak ve fekki bildirilinceye kadar süre ile” açıklaması, mevcut alacağa faiz istenebilmesinin bir bildirimle borçlunun temerrüde düşürülmesi gerektiği şartına bağlandığı anlamındadır. Zira, Borçlar Kanunu'nun 117/2.maddesinde yer alan borcun ifa edileceği gün (vade tarihi) sözleşmede yer almamıştır. Bu durumda, borçlunun temerrüdünün ne zaman gerçekleştiğinin saptanmasında Borçlar Kanunu'nun 117/2.maddesinin(818 Sayılı BK'nun 101/1.maddesi); “muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur” hükmü dikkate alınmalıdır.

Bu halde borçlu ihtar ile temerrüde düşeceğinden alacaklı ihtar tarihinden itibaren geçmiş günler faizini isteyebilecektir. Alacaklı böyle bir ihtarla alacağını istememiş ise de; Dairemiz İçtihatlarında benimsendiği üzere ilam niteliğindeki (süresiz) kesin borç ipoteğinde ödeme emrinin (icra emrinin) borçluya tebliğinde de borç muaccel kılınmış sayılır.

Takip dosyasında bulunan ve borçluya ... Noterliği'nin 05.02.2010 tarih, 03218 yevmiye nolu ihtarnamesi ile; ihtarnamenin tebliğ tarihinden (10.02.2010) itibaren alacağın muaccel olduğunun ve temerrüt tarihinden itibaren faizin başlayacağının kabulü gerekir. Bu durumda işlemiş faizin, ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren (ödeme için verilen sürenin bitmesine müteakip) takip tarihine kadar verilebileceği esas alınmalıdır.

Takip dosyasında bulunan ve borçluya ... Noterliği'nin 05.02.2010 tarih, 03218 yevmiye nolu ihtarnamesi ile; ihtarnamenin tebliğ tarihinden (10.02.2010) itibaren alacağın muaccel olduğunun ve temerrüt tarihinden itibaren faizin başlayacağının kabulü gerekir. Bu durumda işlemiş faizin, ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren (ödeme için verilen sürenin bitmesine müteakip) takip tarihine kadar verilebileceği esas alınmalıdır.

O halde mahkemece gerektiğinde işlemiş faiz konusunda Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonuca gidilmesi gerekirken, ipoteğin limit ipoteği olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ :Borçlu vasinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10252, Karar No: 2024/14467, Tarih: 04.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10252 E.  ,  2024/14467 K.**

**"İçtihat Metni"**

I. BAŞVURU

Başvurucu vekili dilekçesinde; müvekkili işçiler tarafından açılan işe iade davaları sonucunda verilen feshin geçersizliğine ilişkin hükümlerin kesinleştiğini, müvekkillerince kanuni süresi içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunulduğu hâlde başvuruya cevap verilmediği gibi hükmedilen işe iade sonrası alacakların da ödenmediğini, söz konusu alacaklar hakkında genel haciz yoluyla yapılan ilamsız icra takiplerine işverence itiraz edildiğini, bunun üzerine müvekkilleri tarafından aynı konuda ve aynı davalıya karşı açılan benzer itirazın iptali davalarının açıldığını, anılan davalar sonucu Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. ve 12. Hukuk Daireleri tarafından verilen kararlarda davalı işveren aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilip hükmedilmeyeceği noktasında çelişkili kararlar verildiğini belirterek uyuşmazlığın giderilmesini talep etmiştir.

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 01.07.2024 tarihli ve 2024/6 Esas, 2024/9 Karar sayılı kararı ile; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi ve 12. Hukuk Dairesi tarafından boşta geçen süre ücreti ile ilgili olarak davalı işveren aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilip hükmedilmeyeceği konusunda farklı kararlar verildiği, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) yürürlüğe girdiği tarihten sonra açılan işe iade davalarında boşta geçen süre ücreti alacağının İlk Derece Mahkemesince likit olarak belirlendiği, uyuşmazlık konusu dosyalarda davacı işçilerin davalı işverence işe başlatılmadığı hususunun ihtilaf konusu olmadığı, dolayısıyla boşta geçen süre ücretine ilişkin likit bir alacağın söz konusu olduğu, bu alacak yönünden davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu değerlendirilerek başvuru konusu Bölge Adliye Mahkemesi kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu ve söz konusu uyuşmazlığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararı doğrultusunda giderilmesine oy çokluğuyla karar verilmiştir.

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 04.07.2023 tarih ve 2023/1178 Esas, 2023/1600 Karar sayılı Kararı.

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 04.07.2023 tarih ve 2023/1178 Esas, 2023/1600 Karar sayılı Kararı.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işe iade kararı ile tespit edilen alacaklarının ödenmemesi üzerine İnegöl İcra Müdürlüğünün 2022/9044 sayılı dosyası ile davalı aleyhinde ilamsız icra takibi yoluna başvurduğu, icra takibine davalının itirazı sonrası itirazının iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemiyle dava açtığı, itirazın iptali davasına ilişkin olarak İnegöl 1. İş Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın davalı ve davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının işe iade davasının kesinleşmesi ve icra takibinin işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine ilişkin olması nedeniyle, davacının 10 iş günlük süre içinde işe başlatılma başvurusunda bulunduğunun ihtilaf konusu olmadığı, davacı işe başlatılmadığından boşta geçen süre ücretine hak kazandığı, sendikal tazminat yönünden işe başvuru veya işverenin işe başlatma şartının aranmadığı, işe iade davasında alacaklar belirlendiğinden brüt alacaklar bakımından alacağın likit olduğu, icra inkar tazminatına hükmedilmesinin isabetli olduğu değerlendirilerek, taraflar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 04.07.2023 tarih ve 2023/1179 Esas, 2023/1601 Karar sayılı Kararı.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işe iade kararı ile tespit edilen alacaklarının ödenmemesi üzerine İnegöl İcra Müdürlüğünün 2022/9040 sayılı dosyası ile davalı aleyhinde ilamsız icra takibi yoluna başvurduğu, icra takibine davalının itirazı sonrası itirazının iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemiyle dava açtığı, itirazın iptali davasına ilişkin olarak İnegöl 1. İş Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın davalı ve davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının işe iade davasının kesinleşmesi ve icra takibinin işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine ilişkin olması nedeniyle, davacının 10 iş günlük süre içinde işe başlatılma başvurusunda bulunduğunun ihtilaf konusu olmadığı, davacı işe başlatılmadığından boşta geçen süre ücretine hak kazandığı, sendikal tazminat yönünden işe başvuru veya işverenin işe başlatma şartının aranmadığı, işe iade davasında alacaklar belirlendiğinden brüt alacaklar bakımından alacağın likit olduğu, icra inkar tazminatına hükmedilmesinin isabetli olduğu değerlendirilerek, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

C. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 08.02.2024 tarih ve 2024/56 Esas, 2024/254 Karar sayılı Kararı.

C. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 08.02.2024 tarih ve 2024/56 Esas, 2024/254 Karar sayılı Kararı.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işe iade kararı ile tespit edilen alacaklarının ödenmemesi üzerine ... İcra Müdürlüğünün 2022/9042 sayılı dosyası ile davalı aleyhinde ilamsız icra takibi yoluna başvurduğu, icra takibine davalının itirazı sonrası itirazının iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemiyle dava açtığı, itirazın iptali davasına ilişkin olarak İnegöl 1. İş Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, boşta geçen süre ücreti alacağı yönünden işçinin işverene başvurusunun samimi olup olmadığının ve süresinde başvuru yapılıp yapılmadığının yargılama ile değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bu alacak için icra inkar tazminatına hükmedilmediği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın davalı ve davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi ikinci fıkrasına göre itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması, gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gerektiği, itirazın iptali davasına konu alacaklardan boşta geçen süre ücretinin şartlı olarak belirlendiği, davacının işe iade talebinin samimi olup olmamasının ve süresi içerisinde müracaat edip etmediği hususlarının yargılamayla ortaya çıkacağı, taraflar arasında işe başlatma hususunun ihtilaflı olması hâlinde, likit olmayan boşta geçen süre alacağı yönünden icra inkar tazminatına hükmedilmesinin yerinde olmayacağı gerekçe gösterilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Başvuru konu Bölge Adliye Mahkemelerinin kararları arasındaki uyuşmazlık, somut davalarda davalı işveren aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilip hükmedilmeyeceğine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Bölge adliye mahkemelerinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 35 inci maddesinde yer alan düzenlemedir.