muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7678, Karar No: 2014/15429, Tarih: 07.07.2014

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, dosya içerisine ibraz edilen belgelerin incelenmesinde davalı işveren tarafından Bölge Çalışma Müdürlüğüne çeşitli tarihlerde işyerinde üçlü vardiya sistemi ile işçi çalışıldığı hususunda bildirimde bulunulduğu ve bu beyan dilekçelerinin ekinde vardiyalı çalışanlar listesinin ibraz edildiği görülmektedir. İlgili vardiyalı çalışanlar listesinde davacının da imzası bulunmaktadır. Davacı bu belgelerin iradesi sakatlanarak imzalatıldığını ileri sürmüş ise de; bu hususta davacı tanıklarının beyanı alınmamıştır. Bölge Çalışma Müdürlüğünün, işyerinde 16.04.2010 ve 2012 yılında yapılan teftişler sonrası düzenlenen değişik tarihli tutanaklar ve tespit raporları tutulduğu, genel teftiş sırasında da davacının görev yaptığı bölümünde işçilerin çalışma koşullarının belirlendiği ve dönem itibariyle çalışan işçiler hakkında fazla çalışma yapıp yapmadıkları ve yapmışlarsa ne kadar yaptıklarına dair belirlemelerin yapıldığı, hatta ödenmesi gereken alacaklarının da tespit edilerek davalıya ödeme için süre verildiği görülmüştür.

Mahkemece, husumetli tanık beyanlarına itibar edilerek, yaz ve kış dönemleri arasında fark olmaksızın, fazla çalışma ücret alacağı belirlenmiş ise de yukarıda belirtilen belgeler değerlendirilmeden ve tanıkların bu belgelere ilişkin beyanları tespit edilmeden sonucuna gidilmesi isabetsizdir.

3-Dosyada raporu hükme esas alınan bilirkişi tarafından davacının bir hafta, haftanın 6 günü, bir hafta 7 günü çalıştığı kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Bu hesaplama usulü dosyaya uygun olmadığı gibi fazla mesai hesabında 7. Gün olarak alınan hafta tatili gününün hafta tatili olarak da hesaplamaya esas alınmak suretiyle mükerrer hesaplama yapılmış olması hatalı olup bozma nedenidir.

4-Dosya içinde bulunan ibranameler ve bordrolarda davacılara yapılan “diğer ödeme” ve “alacak-izin” başlıklı ödemelerin neye mahsuben yapıldığının tespit edilemediği gerekçesi ile gözardı edilmesi de aynı alacak için mükerrer ödeme anlamına geleceğinden isabetsizdir. Bu ödemelerin neye mahsuben yapıldığının taraflardan sorulmak suretiyle açıklığa kavuşturulması ve ilgili alacaktan mahsubu ya da dışlanması suretiyle alacakların belirlenmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca, mahkemece yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirir.

5- Dosya içinde bulunan ibranamelerde, daha önceki çalışmaları nedeniyle yapılmış kıdem ve ihbar tazminatı ödemelerine dair bilgiler bulunmaktadır. İbranamelerin karşılıklarının ödenip ödenmediği belirlendikten sonra bu ödemelerin yasal faizi ile birlikte davacının hak ettiği tazminatlardan mahsubu gerektiği gözetilmeden karar verilmiş olması hatalı olup bozmaya gerektirir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12695, Karar No: 2024/14297, Tarih: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12695 E.  ,  2024/14297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar ile reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 20.520,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10899, Karar No: 2007/2889, Tarih: 23.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10899 E.  ,  2007/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketten iki adet siemens marka klima satın ve teslim alan davalının fatura bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 19.6.2003 tarihinde davacı şirketten 2 adet klima alıp, bedelini peşin ödediğini, daha sonra müvekkilinin boşandığı eşi ... ’nın davacı şirketten başka eşyalar satın alıp senetler imzaladığını, senetleri tahsil edemeyen davacının müvekkili aleyhine icra takibi yaptığını, dava konusu borçla müvekkilinin bir ilgisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, satış sözleşmesinin davalı ile yapıldığı, irsaliyeli fatura ile malın davalıya teslim edildiğini, imzaya itiraz edilmediğinden davalının sözleşme bilgilerinin sonradan doldurulduğu savunmasının yerinde olmadığı, dava dışı ... ’dan alınan senetlerin takibe konulduğu, icra dosyasından sonuç alınamadığı, sözleşmeden doğan borcu ödemeyen davalı hakkında takip yapılmasının yasal olduğu, sözleşmedeki aylık %10 faiz ile %20 tazminat hükümlerinin senetler için olup, faturaya dayalı takipte uygulanamayacağı, satış ticari olduğundan 3095 sayılı yasaya göre avans faizi yürütülebileceği, alacağın likit bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı delil listesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davalı tarafa yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının reddi ile (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6522, Karar No: 2011/8979, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6522 E.  ,  2011/8979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü yazısında, kayısı ürünü için dekar yerine, ağaç başına verim ve üretim gideri belirtildiğinden yeniden; kayısı ürünü için 2004 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına satış fiyatının ve ayrıca 2004 yılı itibarıyla 10-12 yaş kayısı ağacının rayiç fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek gelen cevap yazılarının yeterliliğinin hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5581, Karar No: 2021/11280, Tarih: 29.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/5581 E.  ,  2021/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, boşanılan eşle birlikte yaşamın tespiti nedeniyle ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti, birleşen dava ise yersiz ödenen ölüm aylıklarının tahsilini teminen yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-birleşen davanın davacısı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 06.03.2017 tarihli bozma ilamında, “..Dava öncesinde, kolluk vasıtasıyla Kurum tarafından, Atıfbey Mah. ... adresinde 11.10.2012 tarihinde araştırma yapılmış, yapılan araştırmada, adresin polis karakolu karşısı, muhtarlık arkası olduğu davacı ve eşinin birlikte yaşadıkları tespiti yapılmıştır.

Davacı ve boşanmış olduğu eşine ait tespit edilen yerleşim yeri adreslerinde, kolluk araştırma tutanağı, tutanak tanıkları ve davacı tanıkları dışında re’sen tanık tespit etmek suretiyle tanık dinlenilmemiştir. Davacı ve boşanmış olduğu eşine ait, nüfus adres kayıt sisteminden temin edilen adreslerden; ... adreslerinin aynı adres olup olmadığı hususunda araştırma yapılmalı, tespit edilen tüm yerleşim yeri adreslerinde, ikamet tarihleri itibariyle davacı ve boşanmış olduğu eşinin fiilen birlikte yaşayıp yaşamadığı, adreslerde kimlerin yaşadığı kolluk vasıtasıyla araştırılmalı, adreslerde, yönetici, kapıcı, yeterli sayıda komşu tanıklar re’sen tespit edilerek dinlenilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir....” denilmiş olmasına rağmen, Mahkemece gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının eski eşiyle 19.02.1998 tarihinde boşandıkları, davalı-birleşen davanın davacısı Kurum tarafından 24.10.2008 - 23.02.2013 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların tahsilinin talep edildiği, davacının ise bu yöndeki Kurum işleminin iptalini talep ettiği davada, adres geri izleme belgelerine göre, davacı 12.03.2007-devam arasında “...-...” adresinde, boşandığı eşi ise 12.03.2007-27.12.2012 tarihleri arasında “...-...”adresinde ikamet ettiği, bozma sonrası yapılan 17.03.2020 tarihli emniyet araştırmasına göre de yukarıda belirtilen 82 ve 82/A adreslerinin iki katlı yapı olduğu, 82/A’nın alt kat, 82 no'nun ise üst kat olduğunun belirlendiği, ancak Mahkemece bu hususun değerlendirilmediği, öte yandan boşanılan eşin son ikamet adresi olarak bildirdiği adres olan ... adresine komşu olan kişilerin emniyet araştırması ile resen belirlendiği ancak dinlenmediği, bunun yerine sadece davacı tarafından bildirilen tanıkların dinlendiği görülmekle;

Mahkemece, ... adreslerine yeterli sayıda komşu tanıklar re’sen tespit edilerek dinlenilmeli, boşanılan eşin son adresinde komşu oldukları emniyet araştırması ile belirlenmiş olan kişilerin tanık sıfatıyla beyanları alınmalı, beyanlar arasında çelişki olması halinde bu çelişkiler giderilmeli, davacı ve boşandığı eşinin medula kayıtları da getirilmek suretiyle toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı-birleşen davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5983, Karar No: 2019/55, Tarih: 07.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5983 E.  ,  2019/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Vergi incelemesi için istenen defter ve belgeleri saklama yükümlülüğünün sanığa ait olması, noter tasdik kayıtları ile varlığı sabit olan 2007 takvim yılına ait yasal defterlerin mücbir sebep olmaksızın yasal süresinde ibraz edilmediğinin ve savunmanın kastı ortadan kaldıran bir nedene dayanmadığının anlaşılması karşısında; yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçunun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden, sanık hakkında mahkûmiyet yerine yetersiz gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

2- Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edilmesinden itibaren, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarih olduğu; Vergi Denetim Kurulu... Grup Başkanlığının 29.05.2012 tarihli defter ve belge isteme yazısının 29.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve ibraz için 15 günlük süre verildiği gözetilmeden, “16.07.2012” olan suç tarihinin gerekçeli kararda “2007” olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12453, Karar No: 2013/14624, Tarih: 19.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/12453 E.  ,  2013/14624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Sendikaya ait internet sitesinde 12/05/2011 tarihinde yayınlanan yazıda; kendisine yönelik, içeriği gerçek olmayan ve kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan ifadeler kullanıldığını ileri sürerek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, devam eden ceza dosyasında, davaya konu yazıda anlatılan olayın gerçekliğine ilişkin tanık beyanlarının bulunduğunu, ancak yazıda olayın anlatılışı dışında, davacının kişilik haklarını ihlal eder sözlerin de kullanıldığını ve bu sözlerin eleştiri sınırını aştığını belirterek davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Basın özgürlüğü, ...28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

...

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında ... Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

...

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında ... Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davaya konu yazı eleştiri sınırlarındadır. Yazıda bahsi geçen olaya ilişkin ceza dosyası içeriğine göre, davacının yazıda anlatılan eylemi gözetildiğinde, kullanılan sözler kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilemez. Mahkemece bu husus gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalının sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15668, Karar No: 2013/9403, Tarih: 07.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/15668 E.  ,  2013/9403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tutanağı açma ve ağaç kesme suçundan düzenlenmiş olup, sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede nitelemenin ağaç kesme suçuna ilişkin olduğu, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre de eylemin açma niteliğinde olup olmadığı anlaşılamaması, alt tabakada yoğun orman bitki örtüsünün bulunması ve ... alanı olmadığının belirtilmesi karşısında, bilirkişiden ek rapor alınarak suçun niteliğinin tereddüde imkan vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanıkların hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5554, Karar No: 2024/7168, Tarih: 18.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5554 E.  ,  2024/7168 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde; asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının fark alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca arabuluculuk başvuru tarihi gözetilerek yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.