muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13042, Karar No: 2018/24025, Tarih: 10.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13042 E.  ,  2018/24025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... Belediye Başkanlığı'nın 13/01/2015 günlü cevabi yazısı ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgilerden dava konusu ... Mahallesi 28062 ada 62 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile

emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Hükmedilen kamulaştırma bedeline karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerektiği düşünülmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

2- Hükmedilen kamulaştırma bedeline karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerektiği düşünülmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2389, Karar No: 2021/801, Tarih: 22.06.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2389 E.  ,  2021/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “orman kadastrosuna itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Çanakkale Kadastro Mahkemesince verilen orman sınırlandırma işleminin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/1 ve 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun 46. maddeleri uyarınca bütün sonuçlarıyla hükümsüz kaldığının tespitine ilişkin karar davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı dava dilekçesinde; tapulama çalışmalarında dava konusu 162 parsel sayılı ve 44.800 m2 yüzölçümündeki taşınmazın adına tespit ve tescil edildiğini, bölgede yapılan orman kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmazın 17.750 m2’lik kısmının orman sınırları içerisine alındığını, taşınmazın evveliyatının Nisan 1325 tarihli ve 37 ile 05.10.1967 tarihli ve 10 numaralı tapu kayıtlarına dayandığını, taşınmazı otlakiye olarak kullandığını ileri sürerek kadastro tutanağının iptali ile dava konusu taşınmazın orman alanına dahil edilmiş olan 17.750 m2 yerin adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; orman kadastro çalışmalarının 6831 sayılı Orman Kanunu ve Orman Kadastrosu Uygulama Yönetmeliği çerçevesinde usulüne uygun olarak yapıldığını, tapu ve zilyetlikle ormandan yer kazanılmasının mümkün olmadığını, özel kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunun ikinci kadastro sayılamayacağını belirterek davanın reddi ile kadastro tutanaklarında belirtilen alanın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. (Kapatılan) Ezine Kadastro Mahkemesinin 23.10.2014 tarihli ve 2014/6 E., 2014/44 K. sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın 1983 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 05.10.1967 tarih ve 10 nolu tapu kaydının kapsamında kaldığı belirtilerek 44.800 m2 yüzölçümünde, palamutluk ve zeytinlik vasfıyla davacı adına tespit edilerek kesinleştiği, 2003 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında taşınmazın ada röleve krokisinde A harfi ile

Mahkeme Kararı:

6. (Kapatılan) Ezine Kadastro Mahkemesinin 23.10.2014 tarihli ve 2014/6 E., 2014/44 K. sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın 1983 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 05.10.1967 tarih ve 10 nolu tapu kaydının kapsamında kaldığı belirtilerek 44.800 m2 yüzölçümünde, palamutluk ve zeytinlik vasfıyla davacı adına tespit edilerek kesinleştiği, 2003 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında taşınmazın ada röleve krokisinde A harfi ile

gösterilen 17.854,68 m2'lik kısmının orman sınırları içine alındığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 22/1. maddesi gereğince ikinci kadastro ile yapılan tespit işleminin yok hükmünde ve bütün sonuçlarıyla geçersiz olduğu, arazi kadastrosu sırasında taşınmazın orman olduğunun tespit edilmesi hâlinde özel mülk olarak tescil edilemeyeceği, arazi kadastrosu kapsamında işleme tabî tutulmuş ve hakkında tutanak düzenlenen taşınmaz hakkında istisnaları dışında yeniden tutanak düzenlenemeyeceği, şayet arazi kadastrosu sırasında herhangi bir hata yapılmış ise bu hatanın düzeltilebilmesi için gerek orman idaresinin gerekse hazinenin süresiz dava açma hakkının zaten mevcut olduğu, dava yolu ile düzeltilebilecek bir yanlışlığın açılacak davanın tarafı olması gereken idari mercilerce tek taraflı olarak ve yeni bir idari işlemle düzeltme yoluna gidilmesinin mülkiyet hakkını ihlal edeceği ve hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmayacağı gerekçeleriyle davacının davasının kabulüne, dava konusu 162 parsel sayılı taşınmazın ada röleve krokisinde "A" ile gösterilen 17.854,68 m2'lik kısımla ilgili orman kadastro çalışmalarında yapılan orman sınırlandırılması işleminin 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 22/1 ve 766 sayılı Tapulama Kanunu’nun 46. maddeleri uyarınca ikinci kadastro olduğundan bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayıldığının tespitine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince 23.06.2015 tarihli ve 2015/170 E., 2015/6231 K. sayılı kararı ile;

"… Dava, bir aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; Orman kadastrosu ve genel arazi kadastrosu işlemleri, tabi oldukları kanun, hukukî konuları ve doğurdukları sonuç itibariyle birbirinden farklı olduğundan, genel kadastrodan sonra yapılan orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 22/1. maddesi anlamında 2. kadastro olarak kabul edilemez. 3402 sayılı Kanunun 22. maddenin beşinci fıkrasında “Tahditleri yapılarak kesinleşmiş ve tescil edilmiş ormanlara ait kayıt ve belgelerin tapu kütüğüne olduğu gibi aktarılır” hükmü bulunmaktadır. 3402 sayılı Kanunun yürürlüğü tarihinden önce genel kadastrosu yapılan yerlerde, tahditleri yapılmayan ormanlarda ve yine bu kanunun yürürlüğünden sonra aynı Kanunun 4/3. maddesi hükmüne göre yapılan çalışma sonucu tescili yapılan ormanlarda ne gibi işlem yapılacağı konusunda Kadastro Kanununda hüküm bulunmadığından, bu tür ormanlar hakkında özel Kanun olan 6831 sayılı Orman Kanununun uygulanması gerekir. Anılan Kanunun 22.05.1987 tarih ve 3373 sayılı Kanun ile değişik 7. maddesinde “Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyete haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır” hükmü bulunmakta olup, kanun maddesinde daha önce arazi kadastrosu yapılan ve yapılmayan taşınmaz ayrımının yapılmadığı görülmektedir. 6831 sayılı Kanunun bazı maddelerini değiştiren 3373 sayılı Kanunun yürürlüğünden sonra bu kanun hükümlerine göre çıkarılan ve 02.09.1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6831 sayılı Orman Kanununa göre orman kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B maddesi uygulaması hakkındaki yönetmeliğin kapsamı başlıklı 2.; Orman Kadastro Komisyonlarının Görevi başlıklı 8. maddelerinde hangi taşınmazların orman kadastrosunun yapılacağının gösterildiği, tapu ve kadastro dairelerinden istenecek bilgi ve belgeler başlıklı 18. maddesinde “Orman kadastrosu yapılacak yerlerin daha önce tapulaması yapılmış ise kadastro pafta örnekleri ile tapu kayıt örneklerinin tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden getirileceği”, Devlet Ormanları Olarak Sınırlandırılacak Yerler başlıklı 23. maddesinde tapulu tapusuz ya da daha önce arazi kadastrosu yapılan yer ayrımı yapılmaksızın 6831 sayılı Kanunda tanımı yapılan yerlerin ve 4785 sayılı Kanun gereğince devletleştirilmiş veya devletleştirmeye tâbi ormanlar ile Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme ilâmı bulunan yerlerin orman kadastrosunun yapılacağı ve aynı yönetmeliğin Orman Olarak Sınırlandırılan Tapulu Yerlerin Orman İşletme Müdürlüğüne Bildirilmesi başlıklı 29

. maddesinde tapulu tapusuz ya da daha önce arazi kadastrosu yapılan yer ayrımı yapılmaksızın 6831 sayılı Kanunda tanımı yapılan yerlerin ve 4785 sayılı Kanun gereğince devletleştirilmiş veya devletleştirmeye tâbi ormanlar ile Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme ilâmı bulunan yerlerin orman kadastrosunun yapılacağı ve aynı yönetmeliğin Orman Olarak Sınırlandırılan Tapulu Yerlerin Orman İşletme Müdürlüğüne Bildirilmesi başlıklı 29. maddesinde “Orman Kadastro Komisyonlarının, orman olarak sınırlandırılan tapulu yerleri, harita, liste ve tutanaklarını orman işletme müdürlüklerine göndereceği ve müdürlük tarafından kesinleşmiş orman sınırları içinde kalan hukuken geçersiz hale gelmiş tapuların kısmen veya tamamen iptali için gerekli işlemlerin yapılacağı” ve 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile yine 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanun ile değiştirilen 6831 sayılı Kanunun 7. maddesi ile daha önce orman kadastrosu yapılan ancak herhangi bir nedenle orman sınırı dışında bırakılan ormanların dahi orman kadastrosunun yapılabileceği" öngörülmüştür. Böylece daha önce orman kadastrosu yapılan yerlerde dahi orman kadastrosu yapılmasının ikinci kadastro olmayacağı kanun ile de hüküm altına alınmıştır. 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan ve 02.09.1986 tarihli Yönetmeliği Yürürlükten Kaldıran Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 2, 10, 21, 26, 27 ve 32. madde hükümleri de birlikte değerlendiğinde, daha önce genel arazi kadastrosu yapılan yerlerde, sonradan orman kadastrosunun yapılmasının yasal olduğu, dayanılan kanun kuralları ve hukukî sonuçları farklı olduğundan orman ve arazi kadastrosunun birbirine karşı ikinci kadastro olmayacağı sonucuna ulaşılmaktadır. 3116 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 01.06.1937 ve 6831 sayılı Orman Kanununun yürürlüğe girdiği 08.09.1956 tarihlerinden bu yana Orman Genel Müdürlüğünün uygulamaları da bu doğrultudadır.

Hal böyle olunca, somut olayda, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının 1983 yılında yapılan genel arazi kadastrosuna karşı ikinci kadastro kabul edilemeyeceğinden işin esasına girilerek yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılıp sonucuna göre karar verilmesi…” gerekçesiyle karar oy çokluğuyla bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Çanakkale Kadastro Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli ve 2016/27 E., 2016/12 K. sayılı kararı ile önceki gerekçelerle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1983 tarihinde yapılarak kesinleşen genel arazi kadastrosundan sonra 2003 tarihinde 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının ikinci kadastro niteliğinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Kelime anlamı itibariyle kadastro; taşınmazların plan, vaziyet krokisi, kayıt, defterler ve kütükler gibi bir takım vesikalar sayesinde kimliklerini tespite ve taşınmaz mülkiyetinin taalluk ettiği şeyin arz üzerinde teşhisine yarayan teknik vasıtaların bütününe denir (Türk Hukuk Kurumu: Türk Hukuk Lügatı, Ankara 1944, s. 182).

13. Doktrinde de kadastro ile ilgili birbirlerine yakın anlamlar ifade eden çeşitli tanımlar yapılmış olup genel olarak; arazinin cinsini ve sınırlarını belirleyerek geometrik durumunu haritaya geçirmek ve hukukî durumuna göre tapu sicili oluşturmak olarak tanımlanmıştır. Tanımlardan da anlaşılacağı üzere, kadastronun biri geometrik diğeri hukukî olmak üzere iki yönü bulunmaktadır. Geometrik anlamda kadastro, tekniğin ve fennin yardımı ile bir ülkedeki her taşınmazın türünü, sınırını ve yüzölçümünü kesin bir şekilde belirleyip, sınırlarını tespit etmeyi amaç edinmiştir. Söz konusu sınırlama (parsel sınırlarının belirtilmesi), arazinin haritasının çıkarılması ve kadastro planlarının yapılması ile gerçekleşir. Buna karşılık kadastronun hukukî yönü ise, geometrik olarak sınırlanan taşınmazlar üzerindeki hakları ve söz konusu hakların sahiplerini tespit etmek amacını taşımaktadır (Tekinay, S. S./Akman, S./Burcuoğlu, H./Altop, A.: Tekinay Eşya Hukuku, C. I, 5. Bası, İstanbul, 1989, s. 271).

14. Taşınmazların hukuksal ve geometrik durumlarının tespiti olarak tanımlanan kadastro işlemleri ülkemizde farklı yasalara dayanılarak farklı merciler tarafından yürütülebilmektedir.

14. Taşınmazların hukuksal ve geometrik durumlarının tespiti olarak tanımlanan kadastro işlemleri ülkemizde farklı yasalara dayanılarak farklı merciler tarafından yürütülebilmektedir.

15. Türkiye'de kadastroyu öngören ilk Kanun 1328 tarihli Kanun olmakla birlikte bu Kanun uygulama alanı bulamamıştır. Taşınmazlar üzerindeki eylemli hakları hukukîleştirmek, tapusuz taşınmazlar üzerindeki hakları hukukî hâle getirmek, geometrik durumlarını ortaya koymak ve kadastral haritalarını yapmak amacıyla 1934 yılında 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu yürürlüğe konulmuştur. Kadastro ve Tapu Tahrir Kanunu 1950 yılına kadar, hem kentlerde hem de kırsal alanda uygulanmıştır. 1950 yılında ise ikili bir ayırıma gidilerek kentlerin belediye sınırları içinde kalan taşınmazlar için 2613 sayılı Kanun uygulanmaya devam olunmuş; kentlerin belediye sınırları dışında kalan taşınmazlarının kadastro çalışmaları ise aynı sene yürürlüğe konulan 5602 sayılı Tapulama Kanunu'na göre yürütülmüştür. Bu Kanun'un yeterli olmaması, 1964 yılında çıkarılan 509 sayılı Kanun'un da Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi üzerine 12.05.1966 tarihinde 766 sayılı Tapulama Kanunu çıkarılmıştır. Bu şekilde kırsal alandaki kadastro çalışmaları adı geçen kanunlara göre yürütülmüştür.

16. 2613, 5602 ve 766 sayılı Kanun'larda mülkiyete konu olabilecek gayrimenkul malların kadastro ve tapulaması yapılmış, meralar sınırlandırılmış, sahipsiz kayalar, tepeler, dağlar, ormanlar tapulama dışı bırakılmıştır. Bu Kanun'lara göre kadastro ve tapulama faaliyetleri kadastro teknisyeni, yardımcısı, muhtar ve yerel bilirkişilerden oluşan ekipler tarafından yürütülmüştür.

17. Böylelikle, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 09.10.1987 yılına kadar, il ve ilçelerin merkez belediye sınırları içinde kalan taşınmazların kadastrosu 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu'na göre; belediye sınırları dışında kalan taşınmazların kadastrosu ise 766 sayılı Tapulama Kanunu'na göre yapılmıştır. 1987 yılında ise, mevzuat birliği sağlanmış ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu yürürlüğe konularak tüm ülkede kadastro çalışmaları tek yasaya göre yürütülmüştür. Bu şekilde, kadastro çalışmalarının hızlandırılması, delillerin hızlı bir şekilde toplanıp itiraz ve davaların daha sağlıklı ve seri bir şekilde sonuçlandırılmasının sağlanmasına çalışılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesinde de Kanun'un amacı "…memleketin kadastral topografik haritasına dayalı olarak taşınmaz malların sınırlarını arazi ve harita üzerinde belirterek hukuki durumlarını tespit etmek suretiyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un öngördüğü tapu sicilini kurmak…" olarak açıklanmıştır.

18. Yukarıda kısaca özetlenen arazi kadastrosu, tüm ülke arazileri için uygulama alanı bulamamış; orman arazisi için ayrı bir tahdit ve kadastro uygulaması öngörülmüştür.

18. Yukarıda kısaca özetlenen arazi kadastrosu, tüm ülke arazileri için uygulama alanı bulamamış; orman arazisi için ayrı bir tahdit ve kadastro uygulaması öngörülmüştür.

19. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (Anayasa)'nın 169. maddesinde ormanların korunması ve geliştirilmesiyle ilgili hükümlere yer verilmiş, Devlet ormanlarının yasaya göre Devletçe yönetilip işletileceği belirtilmiştir. Bunun için öncelikle Devlet ormanlarının mülkiyet ve sınırlarının kesin şekilde saptanması daha sonra bu yerler ile ilgili bilimsel plan ve projelerin uygulamaya geçirilmesi gerekmektedir (Sınmaz, B./Karataş, İ: Orman kadastrosu, Ankara 1995, s. 25).

20. Orman sınırlandırılması, genel anlatımla, ülke ormanlarının geometrik ve hukukî durumlarını ortaya koyan teknik çalışmaların bütününü ifade eder. Arazi kadastrosu ve orman kadastrosu birbirinden ayrı konular olduğu için ayrı Kanun'larda düzenlenmiştir. Orman kadastrosu özel ve teknik bilgiyi gerektirir. Bu nedenle özel kanun olan Orman Kanunu'nda düzenlenmiştir.

21. Orman sınırlandırılması işlemlerine ilk kez 18.02.1937 tarihli 3116 sayılı Orman Kanunu'nda yer verilmiş olup, anılan Kanun ile sadece devlet ormanlarının tahdit ve kadastrosunun yapılması öngörülmüştür. 1956 yılında 6831 sayılı Orman Kanunu yürürlüğe girmiş, 6831 sayılı Orman Kanunu ile tüm ormanların tahdit ve kadastrosunun yapılması hüküm altına alınmıştır. Bu Kanun'da 20.06.1973 tarihinde 1744, 23.09.1983 tarihinde 2896, 05.06.1986 tarihinde 3302, 28.05.1987 tarihinde 3373, 05.11.2003 tarihinde 4999, 15.01.2009 tarihinde 5831 sayılı Kanunlarla bazı değişiklikler yapılmıştır.

22. 3116 ve 6831 sayılı Kanun'larda ve 6831 sayılı Kanun'da değişiklik yapan kanunlarda, devlet ormanlarının ve bu ormanlarla içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ve diğer ormanların devlet ormanları ile müşterek hudutlarının tayin ve tespitinin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı hükme bağlanmıştır. (6831 sayılı Kanun m.7, 3116 sayılı Kanun m. 5) 2896 sayılı Kanun'la (28.09.1983) yapılan değişiklikle de, devlet ormanları ile evvelce sınırlama yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunun orman kadastro komisyonları tarafından yapılacağı belirtilmiştir.

23. Buna göre, orman kadastrosunu, mülkiyet farkı gözetilmeksizin orman tanımına giren yerler ile, bu yerlerin içindeki ve bitişiğindeki her çeşit taşınmazların tespitine, sınırlarının geometrik olarak belirlenmesine, üzerindeki hakların tayinine yönelik teknik çalışmalar olarak tanımlamak mümkündür (Ayanoğlu, S., Türk Hukukunda Orman Kadastrosu, İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 1994, C.44, S. 1-2. , s. 64).

23. Buna göre, orman kadastrosunu, mülkiyet farkı gözetilmeksizin orman tanımına giren yerler ile, bu yerlerin içindeki ve bitişiğindeki her çeşit taşınmazların tespitine, sınırlarının geometrik olarak belirlenmesine, üzerindeki hakların tayinine yönelik teknik çalışmalar olarak tanımlamak mümkündür (Ayanoğlu, S., Türk Hukukunda Orman Kadastrosu, İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 1994, C.44, S. 1-2. , s. 64).

24. Orman kadastrosu özel ve teknik bilgi gerektirdiğinden, orman kadastro komisyonları Orman Genel Müdürlüğünce atanacak bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisinin başkanlığında, bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisi veya bunların bulunmaması hâlinde orman teknikeri; bir ziraat yüksek mühendisi veya ziraat mühendisi veya bunların bulunmaması hâlinde ziraat teknisyeni ile beldelerde belediye encümenince, mahalle ve köylerde muhtarlıkça bildirilecek bir temsilci olmak üzere bir başkan ve üç üyeden teşekkül eder.

25. Orman kadastrosu ile genel arazi kadastrosu, kadastro komisyonlarının teşekkülü bakımından birbirlerinden ayrıldıkları gibi amaç olarak da birbirlerinden ayrılmaktadırlar. Yukarıda da bahsedildiği üzere genel kadastronun nihai amacı sağlıklı biçimde tapu sicillerini oluşturmaktır (3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 1). Tapu sicilinin taşınmazlarda aleniyeti sağlama, taşınmazlar üzerinde ayni hakların tesisine ve devrine imkan verme fonksiyonları özel mülkiyete tabî taşınmazlar için söz konusudur. Bu durumda, orman kadastrosunun niteliğinin daha çok ülke orman varlığının, sınırlarının ve maliklerinin tespiti işlemi olduğu söylenebilir (Ayanoğlu, s. 65).