muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3685, Karar No: 2010/6982, Tarih: 14.04.2010

Borçlar Yasasına göre vedia sözleşmesi uyarınca taşınır malın muhafazası için malı veren kişi (muhafaza ettiren); sözleşmenin icrası nedeniyle ilgili olan bütün masrafları ve meydana gelen zararı ödemek borcu altındadır (BK.M.464). Buna karşın, vedia sözleşmesi nedeniyle saklama yükümlüsü olan kişi (muhafaza eden); muhafaza edilmesi için teslim edilen taşınırı kullanmama, malı güvenli bir yerde muhafaza etme ve teslim eden tarafından istenildiğinde geri verme ile borçludur (BK.M.465-467). Malı saklatan kişi, sözleşmede bir süre öngörülse dahi, her zaman malın iadesini isteme hakkına sahip olduğu gibi, saklama borçlusu olan kişi de istenildiği her an, malı teslim etmekle yükümlüdür (BK.M.466/1). Bu yükümlülük gereği muhafaza görevlisinin, ilk kez talep edildiğinde malı aldığı zamandaki gibi (varsa semeresi ile birlikte) iade etmesi zorunludur (Doç.Dr. Mustafa Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.47, 52).

Vedia sözleşmesi uyarınca saklama ile yükümlü olan kişinin iade borcunu yerine getireceği yer, Kanunun "iade mahalli" başlıklı 468.maddesinde "vedia hıfzedilmesi lazım gelen yerde iade olunur ve iade masrafıyla iade zamanındaki hasar, mudia aittir" biçiminde düzenlenmiş ve bu konuda, "malın saklanması gereken yerde iade edileceği" kuralı kabul edilmiştir. Bu düzenleme dolayısıyla muhafaza edenin malı götürüp teslim etme yükümlülüğü bulunmadığından, malın muhafazası amacıyla teslim eden kişi, iadesini istediği malı, muhafaza edilen yerden teslim alacaktır (Doç.Dr.Mustafa Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.52). Bu bakımdan yasa uyarınca, muhafaza ile yükümlü olan kişinin malın iade edilmesi için, malı başka bir yere götürme, nakletme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu nedenle ancak, teslim edenin muhafaza edenin adresine başvurarak iadeyi istemesine karşın, yediemininin iade etmemesi durumunda yükümlülüğüne aykırı davrandığı söylenebilecektir. Vedia sözleşmesine ilişkin genel düzenlemelerin istisnasını oluşturan başka bir yasal hüküm bulunmadığı takdirde, malın muhafazasını üstlenen kişinin, iade yükümlülüğünün, muhafaza ettiği yerde olduğu kabul edilmelidir. Bu konuda 2004 sayılı İİY.nın 88 ve 358.maddeleri ile 6183 sayılı Yasanın 82, 83.maddelerinde de, hacizli malın muhafaza amacıyla kendisine bırakıldığı kişinin, malların icra dairesinden istendiği anda önceki durumuyla iade ile yükümlü olduğu belirtilmekle birlikte, iadenin şekli ve yeri hakkında bir düzenleme yapılmadığından, bu konuda genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Esasen, bu konuda vedia sözleşmesi hükümlerine başvurulmasa dahi, yasada olmayan bir yükümlülüğün yediemine yükletilmesi olanaklı bulunmayıp, aksi yorumun benimsenmesi TCY.nın 2. maddesinde belirtilen "kanunilik ilkesine" aykırılık oluşturacaktır.

Açıklanan yasal hükümler uyarınca, yedieminin malı muhafaza ettiği yerde teslim etmekle yükümlü bulunması ve incelenen dosyada, icra dairesince sanığın adresine gelinerek hacizli malın iade edilmesi veya muhafaza altına alınması için bir başvurunun yapılmaması karşısında, hacizli malların satış yerine götürülmemesi biçimindeki eylem, suçun maddi öğesini oluşturmaz ise de, sanığın hacizli malı başkasına verme, ortadan kaldırma, satma, rehnetme veya adresine gelinip istenildiğinde eylemli olarak teslim etmeme gibi davranışlarla TCY.nın 289/1.maddesinde öngörülen teslim amacı dışında tasarrufta bulunulması durumunda suçun oluşacağı gözetilerek; söz konusu hacizli malın teslim edildiği gibi usulüne uygun olarak muhafaza edilip edilmediğinin ARAŞTIRILMASI ve muhafaza edildiğinin belirlenmesi halinde sanığın beraatine, tersi durumda ise, hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekili ve O yer C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3328, Karar No: 2019/6308, Tarih: 22.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3328 E.  ,  2019/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanıklar müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre; sanıkların çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin ve sanık ...'ın ......daki rutin bankacılık işlemlerinin müsnet suç yönünden delil veya örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2044, Karar No: 2021/10942, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2044 E.  ,  2021/10942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gece vakti saat 03.00 sıralarında müştekiye ait iş yerine hırsızlık amaçlı girmesi şeklindeki eylemine uyan ve TCK’nın 116/2 ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının 13/01/2016 olan mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19385, Karar No: 2017/24537, Tarih: 13.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19385 E.  ,  2017/24537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Cemal Söyüncü vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalılardan Cemal Söyüncü vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 650 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820 TL, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise aynı emsal alınarak m2 değerine 410 TL değer biçilmiş olup, alınan raporlar arasındaki çelişki nedeniyle inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... ... peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5734, Karar No: 2011/15093, Tarih: 28.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5734 E.  ,  2011/15093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davalılar Konak Belediye Başkanlığı ile İzmir ... aleyhine açılan davaların husumet nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar Konak ve Karabağlar Belediye Başkanlıkları vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davalılar Konak Belediye Başkanlığı ile İzmir ... aleyhine açılan davaların husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalılar Konak ve Karabağlar Belediye Başkanlıkları vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve taşınmazın yol olarak el atılan kısmının bedelinin davalı ... Başkanlığından tahsiline, revizyon imar planı değişikliği çalışmaları göz önünde bulundurularak mevcut imar durumu ve 5747 sayılı Yasa nedenleriyle diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmesinde ve davalı ... hakkındaki davanın 5747 sayılı Yasa gereği reddedildiği dikkate alınarak vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin ve davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava konusu taşınmaza yol olarak el atılan ve bedelinin tahsiline karar verilen kısımlarının infaza uygun şekilde fen bilirkişi raporunda açıkça gösterilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 3. fıkrasının sonuna (İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/23 D.İş sayılı dosyasındaki 22.05.2009 tarihli fen bilirkişi raporu ve krokinin karara eklenmesine ve Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Konak Belediye Başkanlığı ile davacılardan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, Karabağlar Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 28.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14927, Karar No: 2012/595, Tarih: 19.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/14927 E.  ,  2012/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hâkimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin elden çıkmasını doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibarı ile mutat ortam yer ve mekânda muhafaza edilme olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı, öngörülebilme ve neden-sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçma amacına yönelik tertip niteliği vesair ile olayın arz ettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğu vicdani kanaatine ulaşması halinde mücbir sebep olarak kabul etmelidir. Muhafaza görevinin gerektirdiği özenin gösterilmemesi sonucu defter ve belgelerin zayii olması olgusunun irade dışındaki sebep olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda; sanık 16.01.2003 tarihinde işyerinde su borusunun patlaması sonucu bazı belgelerinin hasar gördüğünü, tebligat yapıldığı tarihlerde işyerinin tahliye edilme durumu olduğundan incelemenin yeni taşınacağı işyerinde yapılmasını ve bu nedenle ek süre verilmesini istediğini ancak verilmediğini beyanedip, işyerinin tahliyesine ilişkin icra dosyalarının ve su baskınına ilişkin komşu işyerinin açtığı zarar-ziyan davasının numaralarını vermiş ise de son celsede istenildiği takdirde suça konu defter ve belgelerini ibraz etmeye hazır olduğunu belirtmesi karşısında; sanığın suça konu tüm defter ve belgeleri vergi dairesine ibraz etmesinin sağlanması, ibraz edememesi veya belgelerde eksiklik bulunması durumunda sanıktan nedeninin, zayi olan defter ve belgesinin olup olmadığının, var ise buna ilişkin tutanak, mahkeme kararı, ilan, tespit, bildirim gibi delillerinin istenilmesi, dosya içerisindeki araştırma yazısı yeterli olmadığından vergi dairesinden sanığın vergi suçu ve inceleme raporlarının bilgileri verilerek defter ve belgeleri ibraz edebilmek için ek süre talep edip etmediğinin yeniden araştırılması, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında mücbir sebebin ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası gereğince 1412 sayılı yürürlükte kalan CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1463, Karar No: 2013/8179, Tarih: 26.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1463 E.  ,  2013/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça azmettirme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, hakaret

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a) ...'ı öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

2- Sanık ... hakkında; ...'ı öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmekten ve hakaretten CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatına

TÜRK MİLLETİ ADINA

l.a) Sanık ...'nin, mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan hakkında verilen beraat kararını temyizinde hukuki bir yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin bu hükmün gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminin, CMUK.nun 317 maddesi gereğince,

b) Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen 09.01.2012 tarihli

hükmü 09.01.2012 tarihinde ve yasal süresi içerisinde sanık müdafii sıfatıyla temyiz ettiği, 16.03.2012 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesini ise müşteki-sanık sıfatıyla verdiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yasal süresinden sonra müşteki sıfatıyla yaptığı temyiz isteminin CMUK.nun 310 ve 317. maddeleri gereğince,

Reddine karar verilmiştir.

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizi olanaklı olmadığından bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüş ve söz konusu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

3- Sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında aynı suça azmettirme nedeniyle kurulan beraat hükmünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçunun sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yasal savunma koşullarının oluştuğuna, Cumhuriyet Savcısının sanık ...'nin cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanık ...'in babası ... ile birlikte mağdurun işletmeciliğini yaptığı ... isimli bara eğlenmek için gittikleri, gece saat 01:30 sıralarında yandaki masada bulunan müşteriler ile tartışmaya başladıkları, bu tartışmayı gören mağdur ...'nın sanık ...'i uyardığı ancak sanık ... ve babası ...'nin bu uyarıya rağmen tartışmaya devam etmeleri üzerine bar çalışanlarının sanık ve babasını dışarıya çıkarmaları üzerine sanık ve babasının tekrar içeriye girmeye çalıştıkları, bu nedenle çalışanlar ile aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında mağdur ...'nın

sanık ... ve babası ...'ye ... atması nedeniyle sanık ve babası ile mağdur ve çalışanları arasında kavga başladığı, kavga sırasında sanık ...'in üzerinde bulundurduğu bıçakla mağduru bir kez batın sağ hipokandrium orta aksiller hat üzerinden mide yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, sanığın bıçağı cebine koyduğu, mağdurun bıçaklandığını belirtmesi üzerine bar çalışanı ...'ın sanığın yanma giderek üzerine yokladığı ve arka cebinden bıçağını aldığı olayda;

Sanığın ani gelişen kavga ortamında mağdura bıçakla vurmuş olması, yaranın sayısı ve niteliği ile sanığın ciddi bir engel neden olmamasına karşın eylemine kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, olayın oluşumu ve yaranın niteliği de gözetilerek, kasten bıçakla yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamdeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA) 26.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.