muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11014, Karar No: 2014/12875, Tarih: 14.05.2014

3-İhbar tazminatına esas alınan ücretin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Sözkonusu tazminatın giydirilmiş brüt ücret esas alınarak hesaplanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ihbar tazminatına hesaplamasına esas alınan ücreti, davalı işveren tarafından ibraz edilen bordroda ki saat ücreti üzerinden ve çıplak net ücret tutarına yemek ücreti ve barınma ücreti eklenerek belirlenmiştir. Yukarıda da belirtildiği gibi ihbar tazminatının giydirilmiş brüt ücret üzerinden hesaplanması gerekirken hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5929, Karar No: 2016/8795, Tarih: 31.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5929 E.  ,  2016/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ....sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, (yan ürün saman), sofralık domates ve bamyanın 2013 yılı itibariyle dekar başına asgari-azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı, dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösteren cetvelin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11936, Karar No: 2010/11541, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11936 E.  ,  2010/11541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 104 ada 318, 319, 320, 321, 333, 334, ve 340 parsel sayılı sırasıyla 4350,22 m², 4115,17 m², 3476,78 m², 1156,38 m², 973,12 m², 1078,30 m² ve 3157,96 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, 1937 tarihli 312 nolu vergi kaydıyla zeytinlik niteliğiyle davalılar adına tespit edilmişlerdir. Davacı Hazine vekili, dava dilekçesiyle taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu,bu tür yerlerin imar, ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağını bu nedenle yapılan tespitin iptaliyle parselin vergi kaydı miktar fazlasının Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu 318 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 1498,86 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 104 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, bu kısım üzerinde bulunan 15 yaş civarında 41 adet zeytin ağacının davalı tarafa ait olduğunun 3402 sayılı yasanın 19/2. maddesi gereğince tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, krokide (A) ile işaretli 2851,36 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı ... adına tesciline, 319 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 1417,86 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 104 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, bu kısım üzerinde bulunan 15 yaş civarında 39 adet zeytin ağacının davalı tarafa ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi gereğince tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, krokide (A) ile işaretli 2697,31 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı ... adına tesciline, 320 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 1197,90 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 104 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, bu kısım üzerinde bulunan 15 yaş civarında 33 adet zeytin ağacının davalı tarafa ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2. Maddesi gereğince tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, krokide (A) ile işaretli 2278,88 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı ... adına tesciline, 321 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 398,43 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 104 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, bu kısım üzerinde bulunan 40 yaş civarında 11 adet zeytin ağacının davalı tarafa ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi gereğince tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, krokide (A) ile işaretli 757,95 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı ... adına tesciline, 333 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 335,29 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 104 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, bu kısım üzerinde bulunan 40 yaş civarında 9 adet zeytin ağacının davalı tarafa ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi gereğince tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, krokide

-2-

2010/11936-11451

-2-

2010/11936-11451

(A) ile işaretli 637,83 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı ... adına tesciline, 334 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 371,53 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 104 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, bu kısım üzerinde bulunan 40 yaş civarında 10 adet zeytin ağacının davalı tarafa ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi gereğince tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, krokide (A) ile işaretli 706,77 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı ... adına tesciline, 340 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 1088,06 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 104 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, bu kısım üzerinde bulunan 15 yaş civarında 30 adet zeytin ağacının davalı tarafa ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi gereğince tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, krokide (A) ile işaretli 2069,90 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1991 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazlara uygulanan 312 nolu vergi kaydının açık yön bırakmadan taşınmazları kapsamadığı, sınırda bulunan 309 ve 312 nolu parsellere uygulanan 311 ve 313 nolu vergi kayıtları ile 339 nolu parsele uygulanan 310 nolu vergi kaydının taşınmazlar yönünü mera okuduğu, etrafta kadastroca tespit edilen mera ya da orman parseli yoksa da bitişik kayıtlara uygulanan vergi kayıtlarının yüzölçümlerine değer verilerek kapsam belirlenmesi, keza çalılık niteliğiyle Hazine adına tespit edilen 332 ve 687 nolu parsellerle değerlendirilmesi halinde kuzeyinin 104 ada 719 nolu Mağarasırtı Devlet Ormanı ile birleştiği belirlenerek vergi kaydı miktarına değer verilip kayıt fazlasının her bir parsele oran dahilinde yansıtılarak, vergi kayıt miktar fazlasının Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 30.09.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9041, Karar No: 2012/11186, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/9041 E.  ,  2012/11186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ...’ın ... Kasabası ... Mahallesinde bulanan taşınmazlar için vergi beyannamesi verip vermediğinin Belediye Başkanlığı ve İl Özel İdare Müdürlüğünden sorularak, vergi beyannamesi vermiş ise onaylı örneğinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2047, Karar No: 2019/611, Tarih: 05.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2047 E.  ,  2019/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, davanın takip edilmemesi nedeniyle H.M.K.'nın 150.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Davacı vekili 29/12/2017 tarihli dilekçeyle, rahatsızlığı nedeniyle 13/11/2017 tarihli duruşmaya katılamaması nedeniyle sağlık mazeretinin kabulüne, davanın yeniden görülmek üzere kaldığı yerden devamına, davanın açılmamış sayılmasına kararından dönülmesine ve yargılamanın yenilenmesini talep etmiştir. Mahkeme 15/01/2018 tarihli ek kararıyla yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar vermiştir. 15/01/2018 tarihli ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 15/01/2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17354, Karar No: 2018/1213, Tarih: 07.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/17354 E.  ,  2018/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık ... hakkında 22.03.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; İNEGÖL (Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2016 gün ve 2010/281 esas, 2011/108 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında başkasına ait kredi kartının kötüye kullanıldığı iddiasıyla açılan davada hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın kesinleşmesinden itibaren beş yıllık denetim süresinin sona ermesi nedeniyle; sanığın davanın düşürülmesi talebi üzerine mahkemesince dosya ele alınarak duruşma yapılmaksızın ek karar ile denetim süresi boyunca yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de; duruşma açılıp taraflar haberdar edilip bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde dosya üzerinden karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında açılan kamu davasının CMK.nun 231/10 maddesi uyarınca ortadan kaldırılarak DÜŞÜRÜLMESİNE dair yerel mahkeme Ek Kararının bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 tarih ve 2...76/77 sayılı kararı ile birçok kararında belirtildiği üzere sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması, esas itibariyle içerisinde iki karar bulunduran bir kurumdur. İlk karar teknik anlamda hüküm sayılan ancak açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hukuken varlık kazanamayan bu nedenle hüküm ifade etmeyen, koşullara uyulması halinde düşme hükmüne dönüşecek, koşullara uyulmaması halinde ise varlık kazanacak olan mahkumiyet hükmü, ikinci karar ise, bu ön hükmün üzerine inşa edilen ve önceki hükmün varlık kazanmasını engelleyen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıdır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulabilecek yasa yolu CMK.nun 231. maddesinin 12. fıkrasında açıkça “itiraz” olarak belirtilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulabilecek yasa yolu CMK.nun 231. maddesinin 12. fıkrasında açıkça “itiraz” olarak belirtilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının üzerine kurulduğu hüküm ise, CMK.nun 231.maddesinin 11. fıkrası uyarınca denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklerine aykırılık üzerine açıklanan hüküm ile varlık kazanacağından ancak bu halde temyiz edebilme imkanı oluşacaktır.

1412 sayılı CMUK.nun temyiz yasa yolunu düzenleyen 308. maddesinin ilk fıkrası “Ceza Mahkemelerinden verilen hükümler temyiz olunabilir” şeklinde başlamaktadır.

Buna göre bir kararın temyiz edilebilmesi için o kararın “hüküm” niteliği taşıması gerekmektedir. 5271 sayılı CMK.nun 223.maddesinde hükümlerin, Beraat, Ceza Verilmesine Yer Olmadığı, Mahkumiyet, Güvenlik Tedbiri, Davanın Reddi ve Düşme kararlarından ibaret olduğu belirtilmiştir.

CMK.nun 223. maddesinin 8. fıkrasında düşme kararı “Türk Ceza Kanununda Öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturmaya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” şeklinde tanımlanmıştır.

Madde metninden açıkça anlaşılacağı üzere ancak, Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı halinde kurulan düşme kararları hüküm niteliğindedir. Türk Ceza Kanunundan kaynaklanmayan bir davanın düşme sebebi CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca hüküm değildir.

Türk Ceza Kanununda davanın düşmesi;

1- Sanığın ölümü (TCK.nun 64.md.), 2- Af (TCK.nun 65.md.), 3- Dava zamanaşımı (TCK.nun 66.md.), 4- Ceza Zamanaşımı (TCK.nun 68.md.), 5- Şikayetten Vazgeçme (TCK.nun 73/4.md.), 6- Şikayet süresini geçirmek (TCK.nun 73.md.), 7- Ön ödeme (TCK.nun 75.md.), olarak sayılmış olup bu durumlarda CMK.nun 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verilebilecektir.

CMK.nun 231. maddesinin 10. fıkrası “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

CMK.nun 231/12. maddesine göre itiraz yasa yoluna tabi olan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına ilişkin karar itiraz edilmeksizin veya itirazın reddi üzerine kesinleşmesinden sonra sanık hakkında CMK.nun 231/8. maddesi uyarınca beş yıllık bir denetim süresi başlayacaktır. Bu aşamadan sonra davanın müşteki, mağdur veya katılanı ancak belirlenen denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine uyulmaması nedeniyle açıklanacak hükümde taraf olması devam edebilecektir.

Belirlenen denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmemesi veya denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılması halinde CMK.nun 231/10.maddesi gereğince kanunun emredici hükmü olması sebebiyle zorunlu olarak düşme kararı verilecektir.

Belirlenen denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmemesi veya denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılması halinde CMK.nun 231/10.maddesi gereğince kanunun emredici hükmü olması sebebiyle zorunlu olarak düşme kararı verilecektir.

Buradaki düşme kararı ilk hükme bağlı ve il hükmün sonucu olarak kanunda açıkça yer alması nedeniyle zorunlu olarak verilebilecek bir düşme kararıdır.

Zira, kanunun emredici hükmü karşısında denetim süresinin tamamlanması halinde artık herhangi bir inceleme araştırma delillerin tartışılması, takdir haklarının kullanılması, yasal veya takdiri arttırım veya indirim nedenlerinin uygulanması gibi hususlar söz konusu olmadığından açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilecektir.

CMK.nun 231/10. maddesindeki "Açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında burada karma bir hüküm olduğu görülmektedir. Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmemesi ve denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılması halinde öncelikli açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılacak ve bunun sonucu olarak da düşme kararı verilecektir.

Tüm yasal düzenlemeler birlikte ve bir arada değerlendirildiğinde CMK.nun 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca verilen düşme kararı CMK.nun 223/8. maddesi kapsamında Türk Ceza Kanununda öngörülen bir düşme kararı olmadığından temyiz yasa yoluna tabi olmayıp CMK.nun 267, 268. maddeleri gereğince itiraz yasa yoluna tabi olduğundan temyizen incelenmesi olanaklı değildir.

Diğer yandan CMK.nun 231. maddesinin 10. fıkrası gereğince verilen düşme kararın koşulları, kararın önceden kesinleşmiş olması ve davanın ortadan kaldırılması sonu verilecek olması gözönüne alındığında daha önce kesinleşen davanın şikayetçi, mağdur veya katılanın verilen düşme kararına karşı yasa yollarına başvuru hakkı bulunmamaktadır.

CMK.nun 231.maddesinde veya başka bir maddede 10. fıkra uyarınca verilen düşme kararlarının duruşmalı yapılacağına ilişkin bir hüküm yoktur. esasen CMK.nun 231. maddesinin 5, 6, 8, 10, 11, 12 fıkraları birlikte değerlendirildiğinde ve düşme kararının koşulları, süresi gibi hususlar gözönüne alındığında duruşma açılması gerekmediği sonucuna varılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.03.2006 tarih ve 2006/1...39...006/39 sayılı kararı ile birçok kararında herhangi bir inceleme, araştırma, kanıt tartışması, takdir haklarının kullanılmasının gerekmediği durumlarda evrak üzerinde karar verilebileceği vurgulanmıştır.

CMK.nun 231. maddesinin 10.fıkrası uyarınca verilen düşme kararlarında da herhangi bir inceleme, araştırma, delil tartışması söz konusu olmadığından duruşma yapılması zorunluluğu yoktur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.03.2006 tarih ve 2006/1...39...006/39 sayılı kararı ile birçok kararında herhangi bir inceleme, araştırma, kanıt tartışması, takdir haklarının kullanılmasının gerekmediği durumlarda evrak üzerinde karar verilebileceği vurgulanmıştır.

CMK.nun 231. maddesinin 10.fıkrası uyarınca verilen düşme kararlarında da herhangi bir inceleme, araştırma, delil tartışması söz konusu olmadığından duruşma yapılması zorunluluğu yoktur.

Diğer yandan, CMK.nun 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca verilen düşme kararları yönünden duruşma açılmasının kabulü durumunda, yasal bir zorunluluk bulunmaması ve koşulların varlığı halinde düşme kararı verilmesinin kanun hükmü olması karşısında mahkemelerin gereksiz olarak bir iş yükü ile karşı karşıya bırakılacaktır.

Bu itibarla, yerel mahkeme kararının bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir. 07.02.2018
Yargıtay — Esas No: 2017/15372, Karar No: 2019/460, Tarih: 06.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/15372 E.  ,  2019/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nun 155/2, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın İzmir'de faaliyette bulunan... Organik Tarım Ürünleri San. ve Tic Ltd. Şirketine 2008 yılı başlarında 14.560 kg kuru kayısıyı parasını daha sonra almak üzere sattığı, sanığın katılanın yanında işçi olarak çalıştığından bu durumu bildiği ve olay günü bu şirkete gidip kendisini katılanın gönderdiğini söyleyerek satılan kayısı bedeli olarak 30.000 YTL ve 14.000 YTL bedelli iki çek ile 1.500 YTL nakit parayı elden aldığı, ancak bu para ve çekleri katılana ödemeyerek ailesini alıp kayıplara karıştığı ve yapılan tüm aramalara rağmen ulaşılamadığı bu nedenle atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, asliye hukuk mahkemesi dosyası, icra takip dosyası, tutanaklar, banka yazıları ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye, delillerin takdirine, sübuta yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.