muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8397, Karar No: 2022/9459, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8397 E.  ,  2022/9459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 24.05.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kararın kesin nitelikte olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; kararın 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlardan olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereğince reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinin 25.10.2017 tarihinden sonra olduğu ve temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 24.05.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14113, Karar No: 2015/4765, Tarih: 06.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14113 E.  ,  2015/4765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cezaevinde hükümlü olan sanığın koğuş değiştirmek istediği, bu sebeple kaldığı odanın kapısını kilitleyerek camını kırdığı ve elinde bulunan jiletle kendisini öldüreceğini beyan ederek kamu malına zarar verme ve infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçlarını işlediği iddia edilen olayda,

1) Sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçuna dair o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesinde; tüm dosya kapsamına göre; sanığın banyoda kullanılan tıraş bıçağının jilet kısmının diğer aksamından ayırıp metal kısmını kullanmak sureti ile kendisini yaralayacağını belirtmesine, ceza infaz kurumlarında bulundurulabilecek eşya ve maddeler hakkında yönetmeliğin 13/1 maddesinde ceza infaz kurumlarında plastik saplı traş bıçağının bulundurulmasının yasal olmasına, 04/10/2011 tarihli bilirkişi raporuna göre de traş bıçağı için imal edilmiş jilet olduğunun belirtilmiş olmasına ve eşyanın bu haliyle TCK'nın 297/1 anlamında silahtan sayılmayacağının anlaşılmasına göre, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Sanık hakkında sübut bulan kamu malına zarar verme suçundan ve ayrıca infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan mahkumiyet kararı verilirken mükerrir olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/1341 esas ve 2008/715 karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet kararının sanığın, 18 yaşından küçükken işlediği suçla ilgili olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesine göre fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3) Sanığın kamu malına zarar verme, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçlarından kısa süreli hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin olarak lehe hüküm talebi ile ilgili olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2371, Karar No: 2024/7863, Tarih: 23.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/2371 E.  ,  2024/7863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/494 E., 2023/210 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/102 E., 2022/23 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Muğla ili Bodrum ilçesi Çiftlik Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında, 275 ada 17 parsel sayılı 539,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının ...'ye ait olduğu beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle ve kimsenin kullanımında bulunmadığı belirtilerek, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesiyle; Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmaz üzerinde davalının kullanımının bulunmadığını ileri sürerek, dava açmış; yargılama sırasında ise, dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki muhdesat şerhinin iptaline, olmadığı taktirde muhdesatların cinsi, konumu, mesafesi ve kapladığı alanın tespit edilerek tescilini talep etmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesiyle; Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmaz üzerinde davalının kullanımının bulunmadığını ileri sürerek, dava açmış; yargılama sırasında ise, dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki muhdesat şerhinin iptaline, olmadığı taktirde muhdesatların cinsi, konumu, mesafesi ve kapladığı alanın tespit edilerek tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "taşınmaz üzerinde 3 adet zeytin ağacının bulunduğu ve delicelerin davalı tarafından aşılandığı, davalı lehine taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlar hakkında 3402 sayılı Kanun'un 19/2. maddesi gereği tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği" gerekçesiyle davanın beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhi ve muhdesat beyanının sicilden terkini talebi yönünden reddine, davanın muhdesatın ayrıntılı olarak beyanlar hanesinde gösterilmesi talebi yönünden kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki muhdesat şerhinin iptali ile beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan ve 16.11.2021 tarihli bilirkişi raporunda yaş ve cinsleri belirtilen 2 adet 40-45 yaşında zeytin ağacı ile 1 adet 20-25 yaşındaki zeytin ağacının ... mirasçılarına ait olduğu şerhinin yazılmasına, taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "3402 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro tespitinde, üzerindeki zeytin ağaçlarının davalıya ait olduğu yönünde beyanlar hanesine şerh yazılan taşınmazın, tarla niteliği ile Hazine adına tespitinin yapıldığı, yargılama sırasında beyanlar hanesindeki şerhin iptalinin talep edildiği, yapılan yargılaması sonunda, taşınmaz üzerinde, kadastro tespitinden önce davalı tarafından yetiştirilen zeytin ağaçlarının bulunduğu anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacı tarafın, mevcut şerhin düzeltilmesi yönündeki terditli talebinde hukuki yararının bulunmadığı dikkate alınmadan davanın kısmen kabulü ile beyanlar hanesindeki şerhin sadece bilirkişi raporuna atıf yapılarak düzeltilmesine karar verilmesi isabetsiz ise de, tarafların bu yöne ilişkin istinaf itirazlarının bulunmadığı" belirtilerek, davacı Hazine vekilinin şerhin silinmesi yönündeki talebinin reddine ilişkin karara karşı ileri sürdüğü istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12909, Karar No: 2015/2798, Tarih: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12909 E.  ,  2015/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,... İli ... İlçesi ... Köyü 2983 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada bulunan, dava konusu taşınmazın 29.01.2003 olan değerlendirme tarihi itibariyle vasfının belirlenmesine yönelik ... Belediye Başkanlığı'nın çeşitli tarihlerdeki cevap yazılarına göre, dava konusu taşınmazın mücavir alan sınırları içinde bulunduğu yol, su, elektrik, çöp vb belediye hizmetlerinden yararlandığı hususları belirlenmiş ise de söz konusu taşınmazın meskûn yerler arasında olup olmadığına dair herhangi bir açıklama yapılmamıştır.

Bu itibarla dava konusu taşınmazın 29.01.2003 olan değerlendirme tarihi itibariyle; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı ve özellikle yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım imkanları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma ihtimalleri gibi hususların belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelenmesi yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2007, Karar No: 2006/2479, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2007 E.  ,  2006/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim gideri olarak 23.935.720.498 TL. alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Adana 4.Noterliğince düzenlenmiş 9.8.1993 gün ve 38271 yevmiye numaralı yüklenme senedinde davalıların ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim döneminin sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 1993 yılında Maltepe Askeri Lisesinde eğitimine başlayan davalı ...'ın, bu okulu başarıyla bitirdikten sonra 1998 yılında Kara Harp Okulunda eğitimine başladığı ve sınıf geçme koşullarını yerine getirememesi üzerine 4.7.2003 tarihinde okulla ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine getirilen masraf çizelgesinden yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediği için 2002-2003 öğretim yılında yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihinin henüz eğitim ve öğretim dönemi sona ermeden ilişiğin kesilmesi nedeniyle ilişik kesme tarihi olarak alınması doğru ise de;

daha önceki yıllara ait eğitim ve öğretim döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunu esas alan ve buna göre davalıların faiz borcunu belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Yukarıda sözü edilen yüklenme senedinde davalının ödemekle sorumlu olduğu masraflar “yiyecek, giyim, kuşam, öğrenci harçlığı, kitap ve kırtasiye, vize, diploma, imtihan ve benzeri harçlar, ulaşım, öğretim ve eğitimi gerektiren ulaşım hizmetleri, şahıs için yapılan ilaç ve tedavi giderleri ile benzeri eğitim ve öğretim masraflarını ve ayrıca yatı masrafı karşılığı dört yıllık 268.985.000 TL.” olarak belirtilmiştir. Yüklenme senedinden de açıkça anlaşılacağı üzere yükümlü dört yıllık yatı gideri olarak 268.985.000 TL.’yi ödeyeceğini taahhüt etmesine karşın, dört yıllık askeri lise eğitimi döneminde yapılan toplam 917.969.539 TL. yatı giderine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13670, Karar No: 2012/20247, Tarih: 18.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13670 E.  ,  2012/20247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.04.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp, yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

3) Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan somut emsal taşınmazların, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilerek,

4) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22539, Karar No: 2011/332, Tarih: 24.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/22539 E.  ,  2011/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ..., ... ile savunmanları, sanıklar ... ve ... savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanıklar ..., ... ve ... ile savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü,

Tüm dosya içeriğine ve oluşa uygun kabule göre; sanıklar ... ve ...’un diğer sanıklarla anlaşarak suça doğrudan katıldığı gözetilmeden haklarında 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... ile savunmanlarının, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanıklar ... ve ... hakkındaki eleştiri dışında diğer sanıklar hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21132, Karar No: 2017/5784, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21132 E.  ,  2017/5784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8780, Karar No: 2022/4270, Tarih: 14.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8780 E.  ,  2022/4270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.02.2013 gününde verilen dilekçe ile asıl davada elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil; karşı davada tapu iptali ve tescil veya tazminat talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 06.07.2021 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.06.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı-karşı davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı-karşı davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait taşınmazın davalı tarafından ağaç dikmek suretiyle işgal edildiğini belirterek, elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu limon bahçesinin davalının babasından kaldığını, daha önce davacının bayiisi tarafından davalının murisine karşı açılan elatmanın önlenmesi davasının reddedildiğini, limon bahçesinin ormandan açma yerde kaldığından davacıya ait taşınmaza isabet etmediğini, Kadastro Kanununun 22/A maddesi uyarınca yapılan çalışmalar sırasında sınırlama hatası yapılması nedeniyle taşınmazların kaydığını belirterek, davanın reddini savunmuş; karşı dava olarak, davacı adına olan tapu kaydının iptali ile davalı adına tescilini, kabul edilmediği takdirde ağaçların ve imar ihya bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar, davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiş; Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olmaması nedeniyle bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece yapılan araştırma neticesinde, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar, davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl dava, tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil; karşı dava, tapu iptali ve tescili, olmazsa ağaçların ve taşınmazın imar ihya bedeline karşılık tazminat isteminden ibarettir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına göre, mahkemece mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğinden ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı-karşı davacının terditli talebi olan muhdesat bedelinin tahsiline ilişkin itirazına gelince;