muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5492, Karar No: 2024/3320, Tarih: 24.10.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; kredi sözleşmesinin kuruluşu sırasında genel işlem koşullarına dayanan davalı bankanın, müvekkiline görüşme ve pazarlık konusu yapma imkanı vermemesinin ve bu şartların müvekkiliyle görüşülmeksizin sözleşmeye alınmasının, sözleşmede genel işlem koşulu bulunduğunun açık göstergesi olduğunu, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 5 inci maddesinde de tüketici sözleşmesindeki haksız şartların kesin hükümsüz olduğuna dair düzenleme bulunduğunu; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.06.2021 tarihli ve 2017/13-1980 E. 2021/829 K. sayılı ilamına göre, davalı banka tarafından alacağın tahsili için müvekkili aleyhinde icra takibi başlatılması ve icra dosyasına müvekkili borçlu tarafından maaş haczi ve kesintisi yapılmasına yönelik açık bir muvafakat verilmesinin gerektiğini, ancak somut olayda davalı tarafından başlatılan bir icra takibi bulunmadığı gibi müvekkilinin de böyle bir muvafakatinin bulunmadığını, emekli maaşından yapılan kesintinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda, davacı tüketicinin kredi sözleşmesi imzalayarak davalı bankadan kredi kullandığı, ayrıca kredi sözleşmesine ek rehin sözleşmesi, taahhütname ve virman- takas- mahsup talimatını da imzalandığı, kredi borcunun başka herhangi bir olur ve/veya talimat aranmaksızın düzenli olarak tahsil edilmesine muvafakat ettiği, sözleşmede bankaya hesaptan tahsilat yetkisi de verildiği, davacının sözleşmeden dönmediği gibi borcu ne şekilde ödeyeceğini de açıklamadığı, bankanın da bu taahhüde inanarak başka teminat istemeden davacıya krediyi kullandırdığı; öte yandan, davalı bankanın kesintileri kredi sözleşmesine istinaden yaptığı, borcun ödenmemesi üzerine davacının aylığına bloke konulacağına dair hükmüne dayanarak, kesinti ve tahsilat yapmasında hukuka aykırılık bulunmadığı; davacının, taksitlerin maaşından ödenmesini ihtirazî kayıtsız kabul edip, daha sonra dava açmak suretiyle kesinti bedelini geri istemesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu ve iyiniyet kurallarıyla bağdaşmayacağı; Mahkemece, değinilen bu yönler gözetilerek davanın reddine dair verilen kararın, Dairece de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçelere dayandığı, delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik ve kamu düzenine aykırı bir hal bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf itirazlarını tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tüketici kredisi borcu nedeniyle davacının emekli maaşından yapılan kesintinin iptali ile kesilen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 17.04.2008 tarihli ve 5754 sayılı Kanun’un 56 ncı maddesi ile değişik 5510 sayılı Kanun’un 93 üncü maddesi.

2. 5510 sayılı Kanun’un 93 üncü maddesine değişiklik getiren ve 28.02.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5838 sayılı Kanun’un 32/2-b maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 31.01.2024 tarihli ve 2023/3-52 Esas 2024/29 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. 17.04.2008 tarihli ve 5754 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi ile değişik 5510 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinde “Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerinin gelir, aylık ve ödenekleri, sağlık hizmeti sunucularının Genel Sağlık Sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler 88 inci maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemez.” hükmü bulunmaktadır.

2. 2004 sayılı Kanun'un 83/a maddesindeki "82 ve 83 üncü maddelerinde yazılan mal ve hakların haczolunabileceğine dair önceden yapılan anlaşmalar muteber değildir." hükmüne karşın, 28.02.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5838 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi ile değişik 5510 Sayılı Kanun'nun 93 üncü inci maddesinin birinci fıkrasında, "... bu fıkraya göre haczi yasaklanan gelir, aylık ve ödeneklerin haczedilmesine ilişkin talepleri, borçlunun muvafakati bulunmaması halinde, icra müdürü tarafından reddedilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

3. Bu hükmün, 2004 sayılı Kanun'un 83/a maddesine göre daha özel düzenleme içerdiği ve takip hukukuna göre icra takibinin kesinleşmiş olması şartıyla haciz sırasında veya hacizden sonra 5510 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesi kapsamındaki gelir, aylık ve ödeneklerin haczine ilişkin verilen muvafakatin geçerli olacağı, bu durumda borçlunun haciz sırasında veya haciz işleminin gerçekleşmesinden sonraki dönemde haczedilmesi mümkün olmayan mal ve haklarla ilgili olarak bu hakkından vazgeçebileceği, sözleşme hukukuna göre bu yasağın kesin olmadığı, yasanın tarafların iradesine ağırlık vererek muvafakat yoluyla emekli aylıklarına bloke konulmasına, borcun başka teminatlara başvurulmadan ödenmesine imkan sağladığı, böylece tarafların sözleşme ile belirledikleri hükmü ortadan kaldırmadığı anlaşılmaktadır.

4. Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davacı tarafından imzalanan ek taahhütname ile kredi borcuna ilişkin ödemelerin emekli maaşı hesabından virman-takas-mahsup yapılarak tahsil edilmesine muvafakat edildiğinin, davacı tarafça sözleşmeden dönülmediği gibi borcun ne şekilde ödeneceğine ilişkin herhangi bir açıklama yapılmadığının ve davalı bankanın da bu taahhüde inanarak başka teminat istemeden davacıya kredi kullandırdığının, yine kesintilerin kredi sözleşmesine istinaden yapılmış olup, icra müdürü tarafından yapılmış bir haczin de bulunmadığının, borcun ödenmemesi üzerine davalı bankanın, davacının maaşına bloke konulacağına dair hükme dayanarak kesinti ve tahsilat yapmasında hukuka aykırılık bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olduğundan, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1. Dava, davalı Banka tarafından emekli maaşından yapılan haksız kesintinin iadesi ve mevcut blokenin kaldırılması istemine ilişkindir.

2. Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalı bankadan çektiği tüketici kredisinden doğan borç sebebiyle emekli maaşına bloke konulduğunu ve maaşından kesinti yapıldığını ileri sürerek blokenin kaldırılması ve haksız kesintinin iadesini talep etmiştir.

3. Mahkemece, davacının Tüketici Kredisi Sözleşmesinde ilerde borcunu ödememesi halinde maaşına bloke konulmasını ve kesinti yapılmasına muvafakat ettiği için davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi de aynı gerekçeyle davacının istinaf isteminin reddine karar vermiştir.

4. İİK 83’te “Maaşlar, tahsisat ve her nevi ücretler, intifa hakları ve hasılatı, ilama müstenit olmayan nafakalar, tekaüt maaşları, sigortalar veya tekaüt sandıkları tarafından tahsis edilen iratlar, borçlu ve ailesinin geçinmeleri için icra memurunca lüzumlu olarak takdir edilen miktar tenzil edildikten sonra haczolunabilir.

Ancak haczolunacak miktar bunların dörtte birinden az olamaz.”

Düzenlemesi yer almakta ise de, 83-a maddesinde ise, “82 ve 83 üncü maddelerde yazılı mal ve hakların haczolunabileceğine dair önceden yapılan anlaşmalar muteber değildir.” Denilerek borç doğmadan önce emekli maaşlarından kesinti yapılacağına dair muvafakatların geçerli olmadığı düzenlemesi getirilmiştir.

Ancak haczolunacak miktar bunların dörtte birinden az olamaz.”

Düzenlemesi yer almakta ise de, 83-a maddesinde ise, “82 ve 83 üncü maddelerde yazılı mal ve hakların haczolunabileceğine dair önceden yapılan anlaşmalar muteber değildir.” Denilerek borç doğmadan önce emekli maaşlarından kesinti yapılacağına dair muvafakatların geçerli olmadığı düzenlemesi getirilmiştir.

5. Bunun yanında 5510 sayılı kanunun 93/1’de yer alan “(Değişik 1. fıkra: 17.04.2008 - 5754 S.K/Madde 56)Bu Kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerinin gelir, aylık ve ödenekleri, sağlık hizmeti sunucularının genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu Kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler; 88 inci maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemez. (Ek cümle: 18.02.2009 - 5838 S.K/Madde 32) Bu fıkraya göre haczi yasaklanan gelir, aylık ve ödeneklerin haczedilmesine ilişkin talepler, borçlunun muvafakati bulunmaması halinde, icra müdürü tarafından reddedilir.”

Şeklindeki sonraki tarihli düzenleme ile borçlunun haciz yapılmasına muvafakat edilebileceğini düzenle İİK 83-a ile birlikte değerlendirildiğinde, emekli maaşına ancak borç doğduktan sonra ve borçlunun muvafakati ile haciz konulabileceği açıkça anlaşılmakta olup, borç doğmadan önce verilen muvafakatların emredici şekilde geçersiz olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

6. Öte yandan, bu hükümler olmasaydı bile TBK 20 vd. maddelerindeki “Genel İşlem Koşulu”, TKHK’nın 5. Maddesi uyarınca da, önceden bilgilendirme yapılmaksızın, çok sayıdaki seri sözleşmeye konulacak genel işlem koşulu mahiyetindeki tüketici aleyhine hükümlerin geçersiz olacağı düzenlemesi karşısında da emekli maaşı üzerine haciz ve blokaj konulmasına izin veren hükümler de geçersiz kabul edilmelidir.

7. Yargıtay’ın önceki içtihatları da emekli maaşları üzerine haciz ve blokaj konulmasına dair sözleşmelerin geçersiz olduğuna dair çok sayıda içtihatları bulunmaktadır.

Bu meyanda Y HGK’nın;

“25. Neticeten yukarıda anılan sözleşmelerin imzalanması sırasında davalı bankaya, anılan sözleşmelerden doğan mevcut ve müstakbel borçların teminatı olarak davacının banka nezdindeki maaş hesaplarından bloke, rehin, hapis, virman ve mahsup işlemleri suretiyle alacağını tahsil yetkisini veren sözleşme hükümleri, İİK’nın 83/a maddesi gereğince geçerli değildir. Bu sebeple mahkemece, davalı banka tarafından davacının maaş hesaplarına bloke konulmasının hukukî dayanağı bulunmadığı gibi geçersiz sözleşme hükümlerine dayalı ve İİK’nın 83. maddesine aykırı bir şekilde tahsil edilen meblağın davacıya iadesi gerektiği nazara alınarak yapılacak değerlendirme sonucu hâsıl olan sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir.” (YHGK’nın 0.02.2022 tarih ve 2019/11-565 E. - 2022/108 K.)

Şeklindeki emsal içtihadına atıfla yetinmekteyiz.

Anılan nedenlerle davanın kabulü gerekirken davanın reddine dair yerel mahkeme kararını onayan Daire çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/11216, Karar No: 2012/1842, Tarih: 13.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/11216 E.  ,  2012/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Müdürlüğü aleyhine 12/10/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalının sismik araştırma çalışmaları sırasında taşınmazlarından yol açtığını, bu kısımlarda yer alan ağaç ve tarımsal ürünlerinin zarar gördüğünü belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

a-Dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtları getirtilmemiştir. Yerlere ait tapu kayıtları araştırılarak getirtilmeli, mahalli bilirkişilerin de bulunduğu keşif yapılarak, tapu kayıtları uygulanmalı orman sınırlarında kalıp kalmadığı, davacı ile olan ilişkisi belirlenmelidir. Bu yönler gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmiş olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

b-Davalı tarafından dosyaya sunulan dava konusu yerlere ait fotograflardan, taşınmaz özelliklerinin bilirkişi raporlarındaki bilgilerle örtüşmediği görülmektedir. Yol açılan alan ile açılmayan kısımların bir bütünlük arzedip, arzetmediği, yol açılan yerde olduğu belirtilen ağaç veya tarımsal ürünlerin yolun iki yanındaki arazinin diğer yerlerinde de bulunup bulunmadığı incelenip raporda gösterilmemiştir. Keşif sırasında, yol açılan kısım üzerinde ağaç veya bitki olduğuna dair kalıntı ve emare de bulunmadığına göre bu inceleme önem arzetmektedir. Mahkemece, bu hususlar gözetilerek inceleme yapılması, zararın belirlenmesi halinde de 2008 yılı tarımsal verileri esas alınarak hesaplama ile sonucuna göre bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (a) ve (b) bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15897, Karar No: 2013/16558, Tarih: 14.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/15897 E.  ,  2013/16558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kadının davasının kabulü, iştirak nafakası miktarı, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası takdir ve miktarı yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.06.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı M. A.ile vekili Av. .. ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı F.A.vekili Av. .geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davacı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuklar F.ve M.için ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakaları çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin F.'den alınıp M.'e verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden F.yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran M. geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.06.2013 (Salı)

.
Yargıtay — Esas No: 2020/40, Karar No: 2020/3252, Tarih: 18.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/40 E.  ,  2020/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Basit yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında mağdur oğlunu basit yaralama suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının yokluğunda verilen hükmün tebliği üzerine, vekilinin hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2. ve 260. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının kamu davasına katılan olarak, vekilinin ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1)Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Şikayet ve şikayetten vazgeçme haklarının şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olduğu, 15 yaşından küçük mağdurun kanuni temsilcisi aracılığıyla bu hakları kullanabileceği, mağdurun kanuni temsilcisi olan annesi ve babasının bu dosyada sanık olmaları nedeniyle, mağdura İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.05.2019 tarih ve 2018/1234 Esas-2019/607 Karar sayılı kararı ile kayyım atandığı, kayyıma gerekçeli kararın tebliğ edildiği, ancak kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 tarihli ve 2013/287 Esas - 2014/273 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, mağdura 5271 sayılı CMK'nin 234/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekil ile 15 yaşından küçük mağdurun kanuni temsilcisinin iradelerinin çelişmesi halinde mağdurun kanuni temsilcisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğinden, mağdur vekilinin temyize hak ve yetkisi bulunmaması nedeniyle temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3)Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanığın mağdura tokat attığına dair ikrar içeren savunmasına, mağdurun sanığın kendisine tokat attığına dair beyanına ve mağdurun doktor raporundaki bulgulara göre, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13298, Karar No: 2015/9335, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13298 E.  ,  2015/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, ... Noterliğinin 27.11.2012 tarihli ihbar yazısından ve UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada kısıtlı adayının MERNİS adresinin "... Mevkii, ... Sk. No:... İç Kapı No:... ... ..., .../..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 16.03.2015 tarihli yazı cevabından kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. ... Apt. K:... D:... .../...” adresinde ikamet ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının UYAP'tan çıkartılan adres bilgilerinde, ihbar eden ... Noterliğinin 2012/1273-85 sayılı yazısında ve Emniyet Müdürlüğünce yapılan 09/06/2015 tarihli araştırmada yerleşim yerinin ".../..." olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kısıtlı adayının güncel MERNİS adresinin “... Mevkii, ... Sk. No:... İç Kapı No:... ... ..., .../..." olduğu ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce kısıtlı adayının bu adreste ikamet ettiği tespit edildiğinden uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.