muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1044, Karar No: 2008/6982, Tarih: 21.05.2008

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalıya ait dükkanda 1.3.2005 başlangıç tarihli ve 4 yıl süreli kira sözleşmesiyle kiracı olduğu, daha sonra temerrüt sebebiyle tahliyesine karar verildiği ve davacının mecuru 28.2.2006 tarihinde tahliye ettiği dosyadaki belge ve bilgilerden anlaşılmaktadır. Davacı dava dilekçesinde davalıdan kiraladığı dükkana faydalı ve zaruri masraflar yaptığını, iddia etmiş ve bunları kalem kalem açıklamıştır. Kira sözleşmesinin 12. maddesine göre kiracı yaptığı tezyinata ilişkin harcama bedellerini isteyemez ise de davalı tarafından benimsenen ve tahliye esnasında mecurda kalan faydalı ve zaruri masrafları isteyebilir. Dosya içeriğine göre de davalı mecuru tahliyeden sonra davacının yaptığı imalatlarla birlikte kiraya verdiği anlaşılmaktadır. Davacının, mecura kullanma amacına uygun olarak yapmış olduğu faydalı ve zaruri masraflar ve imalatların mecurun tahliyesi nedeniyle mecurda kalması sonucu davalının sebepsiz zenginleşmesi oluşur. Taraflar arasındaki hukuki ilişkinin BK. 410. ve sonraki maddelerinde düzenlenen vekaletsiz ... görme hükümlerine göre çözülmesi gerekir. Davacı Bk.nun açıklanan maddesi gereğince davalı nam ve hesabına yaptırılan faydalı ve zaruri giderler ile değer artırıcı giderlerin yapım tarihleri itibari ile değerlerini isteyebilir. Hal böyle olunca kira sözleşmesinin 12. maddesi dışında kalan imalat bedellerinin, mahallinde keşif yapılarak, uzman bilirkişiler aracılığı ile, yapılan zararı ve faydalı giderlerin yapım tarihlerindeki değeri belirlenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince temyiz olunan karraın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14987, Karar No: 2015/199, Tarih: 13.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14987 E.  ,  2015/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/03/2014 tarih ve 2014/80-2014/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi........ tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından sigortalı olan müvekkiline ait kayısı ağaçlarının 18.03.2010 tarihinde meydana gelen don nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 20.020,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 26.11.2013 tarih, 2013/4704 E. 2013/21369 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sigorta poliçesinde daini mürtehin olarak gösterilen tarım kooperatifinin davacıdan herhangi bir alacağının bulunmadığını bildirdiği, meydana gelen don olayı nedeniyle davacı zararının 16.483,20 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 16.483,20 TL'nin 22/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 2010 Yılında Meydana Gelen ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan........i............Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesinde don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, davalı vekili riziko sonrası poliçelerin zeyil edildiğini ve sigortalıya prim iadesi gerçekleştiğini bu durumun da tazminatın hesabında dikkate alınması gerektiğini savunmuştur. Ancak, mahkemece bu savunma üzerinde hiç durulmamıştır. O halde, davalı vekilinin tazminatın belirlenmesine yönelik savunmasında geçen poliçe zeyilleri içeriği, somut olayla bağlantısı, iade edildiği iddia edilen primin tazminat hesabından mahsubunun gerekip gerekmeyeceği hususları üzerinde durulması, bu yönüyle ilgili ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmediğinden hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31931, Karar No: 2024/11296, Tarih: 10.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/31931 E.  ,  2024/11296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/448 E., 2020/35 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2020 tarihli ve 2017/448 Esas, 2020/35 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 08.09.2020 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.10.2021 tarihli ve 94660652-105-34-17201-2020-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.11.2021 tarihli ve KYB - 2021/132239 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.11.2021 tarihli ve KYB - 2021/132239 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ Dosya kapsamına göre,

1-1632 sayılı Kanun'un "Askeri cürümlerde dava ve cezanın nasıl düşeceği" başlıklı 49. maddesinin 20/08/2008 tarihli karar tarihi itibariyle; "Aşağıdaki fıkralarda yazılı hükümler mahfuz olmak üzere askeri suçlarda dava ve cezanın düşmesi hususlarında Türk Ceza Kanununun birinci kitabının 9 uncu babı hükümleri tatbik olunur. A) Yoklama kaçağı, bakaya, saklı ve firar fiilleri hakkında dava müruru zamanı, bütün askeri mükellefiyetlerin veya bizzat girmiş oldukları taahhüdün bitmesinden itibaren işlemeğe başlar. B) Hıyanet cürümlerile maznun ve mahkum olanlar hakkıda müruru zaman yoktur. C - ( Ek bent: 14/06/1989 - 3574/1 md.) Sırf askeri suçlarda Türk Ceza Kanununun 119 uncu maddesi hükümleri uygulanmaz." şeklinde olduğu ancak,

06/10/2012 tarih ve 28433 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 11/04/2012 tarihli ve 2011/111 esas, 2012/56 sayılı kararı ile, "22/5/1930 günlü, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 11/12/1935 günlü, 2862 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değiştirilen 49. maddesinin (A) fıkrasında yer alan; "...fiilleri hakkında dava müruru zamanı, bütün askeri mükellefiyetlerin bitmesinden itibaren işlemeğe başlar." ibarelerinin, "firar suçu" yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline karar verilmiş olması karşısında, sanığın üzerine atılı bulunan firar suçunu 30/07/1998 ile 04/04/2003 tarihleri arasında işlediği; suçun temadisinin 04/04/2003 tarihinde gerçekleştiği, dolayısıyla suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2020 tarihli ve 2017/448 esas, 2020/35 sayılı karar tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinde yer alan "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur." ve 231/10. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Somut olayda, sanığın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-a ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62. maddeleri gereğince 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetim süresine tâbi tutulmasına ilişkin aynı Mahkemenin 20/03/2008 tarihli ve 2006/82 esas, 2008/468 sayılı kararının 03/05/2010 tarihinde kesinleştiği, anılan karara yönelik Milli Savunma Bakanlığı Askerî Adalet Başkanlığının 10/08/2016 tarihli ve 2006/82 (HAGB 415) sayılı kanun yararına bozma başvurusu üzerine Askerî Yargıtayın 28/03/2017 tarihli ve 2017/103 esas, 2017/125 karar sayılı ilâmı ile bozma kararı verilmesine karşın, 03/05/2010 tarihinde başlayan 5 yıllık denetim süresinin 03/05/2015 tarihinde sona erdiği, sanığın denetim süresi içinde işlemiş olduğu başkaca bir suçtan verilmiş bir mahkûmiyet kararının tespit edilememiş olması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olarak sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmesine engel bir durum bulunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/10. maddesine göre düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı neden yönünden;

5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un "Lehe hükümlerin uygulanmasında usul" kenar başlıklı 9 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan; "Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında; kesinleşmiş hükümle sonuçlanmış olan davanın zamanaşımı sebebiyle düşmesine karar verilemeyeceğinden talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden yönünden;

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı neden yönünden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden yönünden;

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2020 tarihli ve 2017/448 Esas, 2020/35 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemeyen hükümlü hakkında verilen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 231/10. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına ve kamu davasının DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13146, Karar No: 2010/25814, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/13146 E.  ,  2010/25814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.'nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda bilirkişi raporunda öngörülen ve hesaplamaya esas alınan ve borçlunun oturduğu yerle “aynı bölgede”ki mesken fiyatlarına göre yapılan değerlendirme yukarıdaki açıklamalara ve yasanın amacına aykırıdır. Mahkemece yapılacak iş, borçlunun Elazığ'ın daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki  kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10941, Karar No: 2013/18152, Tarih: 02.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10941 E.  ,  2013/18152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlular aleyhine, alacaklı Banka tarafından, hesap katı ihtarı ve limit ipoteğine dayalı olarak, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takip başlatılmış, borçlular vekili, asıl borçlu ve ipotek veren dışındaki kefillerin bu takipte yer alamayacaklarından bu kişiler yönünden, ayrıca istenen kadar borç ve faizin bulunmadığından bahisle de, asıl borçlu ve ipotek veren yönünden başlatılan takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, alacaklıdan tüm belgelerini sunması istenmiş, sunulan belgeler üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi sunulan belgelerle sağlıklı bir sonuca ulaşmanın mümkün olmadığını bildirmesi ve taraf vekillerinin talebiyle, sağlıklı bir sonuca ulaşılması amacıyla kredinin kullandırıldığı Banka şubesinin bulunduğu ... Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesi'ne talimat yazılarak, şubedeki defter kayıt ve belgeler üzerinde inceleme yaptırılarak, borç ve faiz miktarının tespiti istenmiş, ilgili yere talimat yazılmıştır. Mahkemece, yargılamanın bu aşamasında borçlular vekilinin mazeret dilekçesi gözden kaçırılarak, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, borçlular vekilinin hükmü temyizi üzerine, Dairemizce, mazeret dilekçesi nazara alınarak işlem yapılması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda da; borçlular tarafından hesap katı özetlerine itiraz edilmediği, İİK'nun 33/1. maddesi çerçevesinde borcun olmadığının ispat edilemediği ve faizin önceki bilirkişi raporuna göre yerinde bulunduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 150/ı maddesine göre "hesap özetinin noter marifeti ile borçluya gönderildiğine dair noterden tasdikli bir örneği icra müdürlüğüne ibraz edildiği takdirde" borçluya icra emri tebliğ edilir. Bunun için ipotek akit tablosunun kayıtsız ve şartsız bir para borcu ikrarını ihtiva etmesi şart değildir. Bu itibarla borçluya icra emri gönderilmesi yasaya uygun olup, aynı maddeye göre krediyi kullanan borçlunun noter marifetiyle 8 gün içinde hesap özetine itiraz ettiği ispat edildiği takdirde, krediyi kullandıran tarafın İİK'nun 68/b maddesi çerçevesinde alacağını diğer belgelerle kanıtlaması zorunludur.

Somut olayda hesap kat ihtarı asıl borçluya 07.06.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlu 8 günlük yasal süre içerisinde 14.06.2007 tarihinde ihtara itiraz etmiştir. Bu nedenle hesap katında bildirilen alacak ve faiz miktarı kesinleşmemiştir. Mahkemece usule ilişkin bozmadan önce yargılama safhasında, kredinin kullandırıldığı banka şubesindeki kayıt defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, istenebilecek alacak ve faiz miktarının tespiti istemiyle ... Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesi'ne talimat yazılmıştır.

O halde, bozma öncesi ... Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesine yazılan talimat cevabı beklenip ve sunulacak rapor nazara alınarak, yine kefillerin bu takipte yer alamayacağı yönündeki, şikayet de incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ve eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir

SONUÇ: Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme Kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17029, Karar No: 2022/17451, Tarih: 21.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/17029 E.  ,  2022/17451 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 58. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni sıfatı ile alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla işyerinde uygulanmak üzere toplu ... sözleşmesi bağıtlandığını ancak toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ... sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, ... yardımı, çocuk yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, ihbar olunan yüklenici firma ile muhtelif trafo merkezlerinin (bakım ve güvenlik koruma hizmetleri hariç) işletilmesi işi ile ilgili hizmet alımı yapıldığını, aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığını, yükleniciye bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, yüklenici firmanın fiyat farkı talebi olamayacağını ifade ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI