muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11080, Karar No: 2022/10527, Tarih: 27.09.2022

Karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğünün temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 03.10.2018 tarihli ve 2016/7560 Esas, 2019/17854 Karar sayılı kararı ile;

"...

Davacı fazla mesai yaptığını ve karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla mesai alacağı talebinde bulunmuş, iddiasını ispat bakımından tanık deliline dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ve fazla çalışma ücreti 18 saat üzerinden hesap edilmiştir.

Davacı tanığı .... çalışma şeklini "...... şirketinde çalışmaya başladığında vardiya sistemine göre çalışma yaptı ve bazı ekipler 2 vardiya bazı ekipler 3 vardiya çalışıyordu, davacının kaç vardiya çalıştığını hatırlamıyorum, vardiyalar ister 2 ister 3 olsun günde 8 saat çalışma yapardı, ancak arızanın yoğunluğuna göre kış şartlarında hemen hemen her gün yaz şartlarında ise nadiren 8 saaatten fazla çalışma yapardı ve bazen günde 1 saat bazen de 2-3 saat fazla mesai yapardı..." şeklinde, davacı tanığı H. D. ise "...davacı ... ta kadrolu çalıştığı dönemde ölçü bölümünde çalışıyordu ve kamu hizmeti verdiği için 24 saat çalışma yapılıyordu ve vardiya sistemi uygulanıyordu ve 8 saat çalışma yapıyordu,.." şeklinde açıklamıştır.

Bu açıklamaya göre davacının 2008 yılında ...'ın kendi bünyesine geçtiği dönemde farklı çalışma süreleri bulunduğu anlaşılmakta olup, bilirkişinin tüm hizmet süresi boyunca 18 saatlik çalışma tespiti açıklanan delil durumuna uygun değildir.

..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliler ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu

Karar, davacı vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre hükmü temyiz eden tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz Başvurusu

Karar, davacı vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre hükmü temyiz eden tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Somut olayda davacı haftada 6 gün 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını ve bu surette fazla çalışma yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma alacağı talebinde bulunmuş, iddiasını ispat bakımından tanık deliline dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ve fazla çalışma ücreti 18 saat üzerinden hesap edilmiş, tanık beyanlarına göre belirlenen 18 saatlik fazla çalışma olgusunun tüm çalışma dönemi bakımından esas alınmasının dosya kapsamına uygun olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiş olmakla, Mahkemece bozma ilâmı doğrultusunda bilirkişi raporu aldırılmış ve neticeten davacının bilirkişi raporunda belirlenen fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı, dönemsel olarak kabul edilen 18 ve 12 saatlik fazla çalışma saatlerinin ne şekilde belirlendiğinin net biçimde açıklanmadığı görülmektedir. Zira bilirkişi raporunda eylül-mayıs ayları arasındaki kış dönemi için 18 saat, yaz dönemi içinse günlük 2 saatlik fazla çalışma yapıldığının kabulü ile 12 saat üzerinden hesaplama yapılmış ise de dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından bu sonuca ulaşılma yöntemi açıklanmamıştır.

Diğer taraftan davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından sunulan ve fazla çalışma tahakkukları içeren bir kısım ücret bordrolarında yazılı olan ödemelerin davacıya ödenip ödenmediği hususu yöntemince belirlenmeden, bordroda yer alan tutarların mahsubu yoluna gidilmesi ve alacaktan yapılan indirimin mahsup sonrası uygulanması da ayrıca hatalı olmuştur. Şu hâlde Mahkemece yapılması gereken ..., denetime elverişli net tespitler içeren yeni bir bilirkişi raporu aldırılarak davacıya yapılan ödeme tutarının usulüne uygun olarak belirlenmesi ve hak ettiği fazla çalışma alacağına uygun bir indirim uygulandıktan sonra varsa yapılan ödemelerin, indirim uygulanarak belirlenen tutardan mahsup edilmesidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27514, Karar No: 2012/16721, Tarih: 08.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/27514 E.  ,  2012/16721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kasten yaralama

HÜKÜM : Kısmen Beraat- Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılan ... vekili ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için bir neden bulunmayan katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımlarına göre; sanığın katılanı yolda görerek yanına çağırdığı, bıçağı ensesine dayayıp "para ver dediği", katılanın karşı koyması üzerine boğuşmaya başladıkları ve sanığın katılanı bıçak ile sol göğsünden, sol kolu ve sol bacağından hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıktan sonra yere düşen katılanın cebinden 10 TL'sini alarak kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen yağma suçunu işlediğinin kanıtlandığı gözetilmeden hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5256, Karar No: 2015/4650, Tarih: 02.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/5256 E.  ,  2015/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİVRİĞİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2009

NUMARASI : 2009/136-2009/427

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, tazminat isteğinin ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı K.. A.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacı,.. parsel sayılı taşınmazdaki payına davalıların haksız şekilde inşaat yaparak müdahale ettiklerini, yine paydaşı olduğu .. ve .. parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki selvi ağaçlarını keserek inşaatlarında kullandıklarını ileri sürerek, 388 nolu parselde payına vaki elatmanın önlenmesine, kesilen ağaçlar sebebi ile şimdilik 500.-YTL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hıdır, dava konusu her üç taşınmazda paydaş olduğunu, .. nolu parsel üzerinde bulunan evi yıkıldığı için kendi ad ve hesabına onarım ve ev yaptığını, kalan kısmın kullanımına engel olmadığını, davacının 20 yıldır köyde oturmadığını, diğer taşınmazlar üzerindeki ağaçların da tarafından dikilip yetiştirildiğini, davacının hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kemal, babası olan diğer davalı ev yaparken yardımcı olduğunu, kesilen ağaçların da babasına ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çekişmeye konu taşınmazların paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, fiili taksim olmadan bir paydaşın, taşınmazın bir kısmını diğer paydaşların kullanımını engellemesinin mümkün olmadığı, taşınmazın niteliğinin tüm paydaşların katılımı ile değiştirilebileceği, ağaçların kesilmekle menkul mal hükmünde olması kesilmeden önceki arza bağlılık kuralını ortadan kaldırmayacağı gerekçesi ile elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davaya konu avlulu ahşap ev vasıflı .. ve .. parsel sayılı taşınmaz ile arsa vasıflı 426 parsel sayılı taşınmazda davacı ile davalı Hıdır'ın paydaş oldukları, dava açılmadan önce davacının Divriği Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/19 Değişik İş sayılı dosyasından 10.11.2008 tarihinde tespit yaptırdığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davaya konu avlulu ahşap ev vasıflı .. ve .. parsel sayılı taşınmaz ile arsa vasıflı 426 parsel sayılı taşınmazda davacı ile davalı Hıdır'ın paydaş oldukları, dava açılmadan önce davacının Divriği Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/19 Değişik İş sayılı dosyasından 10.11.2008 tarihinde tespit yaptırdığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Divriği Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/19 Değişik İş sayılı dosyasından yapılan keşifteki davalı K.. A..'nun ''.. nolu parseller üzerinde bulunan kavak ağaçlarını babam Hıdır'ın muvafakati ile ben kestim'' şeklindeki beyanı gözetilerek, davacı ile davalı Hıdır'ın paydaş olduğu taşınmazlar üzerinde bulunan bir kısım ağaçları davacının bilgi ve izni olmadan davalıların keserek tasarruf ettikleri belirlenmek suretiyle davacının tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı K.. A..'nun bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalının öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir.

4721 s. Türk Medeni Kanunun (TMK) 706, 6098 s. Türk Borçlar Kanununun (TBK) 237, Tapu Kanununun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya ortaklığın satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nin 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; elatmaya konu yapılan ve tapu sicil kaydında vasfı avlulu ahşap ev olarak geçen .. parsel sayılı taşınmazda; kardeş olan davacı ile davalı Hıdır'ın paydaş oldukları, mahallinde yapılan uygulama neticesinde; taşınmaz üzerinde kadastro çalışmaları sırasında tespit edilen avlulu ahşap evin yanına davalılarca yeni bir evin yapıldığının tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı; her ne kadar anılan taşınmazda davalıların payına müdahale ettiklerini ileri sürmüş ise de; davacının dinlettiği tanıklarda dahil olmak üzere tüm taraf tanıklarının; ''davacının Ankara'da yaşadığını, dönem dönem köye geldiğini, geldiğinde de dava konusu taşınmazda kaldığını, taşınmazdan yararlanmasına davalıların engel olmadıklarını, taraflar arasında taksim bulunmadığını'' beyan ettikleri görülmektedir.

O halde, davacının da çekişmeye konu .. nolu parselden yararlandığı ve davacının kullanımına davalı tarafın bir müdahalesinin bulunmadığı, davalı Kemal'in de babasına teban bu yerden yararlandığı açıktır.

Hâl böyle olunca, elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinden yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı K.. A..'nun temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4921, Karar No: 2024/7274, Tarih: 17.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/4921 E.  ,  2024/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/212 E., 2022/704 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderisi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; ele geçen akaryakıtı kullanmak amacıyla alması ve ticari amacının bulunmaması karşısında mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olmasına, nakil aracının müsaderesine karar verilmesinin hakkaniyet ile bağlaşmaması nedenleriyle bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın sevk ve idaresinde bulunan .....plakalı kamyon cinsi aracın deposundan ulusal marker cihazı ile yapılan ölçüm sonucu geçersiz sonuç veren 1300 litre gümrük kaçağı motorin ele geçirilmiş ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. Maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; kendi aracında kullanmak için aldığını, herhangi bir ticari amacının bulunmadığını ve kaçak olduğunu bilmediğini beyan ederek atılı suçlamayı inkar etmiştir.

İddianamede müsaderesi talep edilen ... adına kayıtlı bulunan .... plakalı nakil aracının 1992 model .... marka kamyon cinsi araç olup soruşturma aşamasında sicili üzerine tedbir şerhi konulduğu görülmüştür.

Malen sorumlu; suçta kullanılan nakil aracının ruhsatının kendisine ait olduğunu, ancak bu aracı tarihini tam hatırlayamamakla birlikte ...'a sattığını, vergi borcu nedeniyle satışını veremediğini, satış karşılığı yaklaşık 7.000,00 TL aldığını, aracın devrini gerçekleştiremeyince 01.06.2014 tarihinde sunduğu kira sözleşmesi ile aracı ...'a kiraladığını beyan etmiştir.

Malen sorumlu tarafından dosyada sunulan Noter tarafından düzenlenen 15.07.2014 tarihli kira sözleşmesinde; nakil aracının ... tarafından ...'a 1 yıl süreli olarak 01.06.2014 tarihi itibarıyla kiraya verildiği tespit edilmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa 03.06.2022 tarihli celsede 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödemek isteyip istemediği sorulduğu halde sanığın; maddi durumu olmadığı için etkin pişmanlıktan yararlanmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sanığa ait olduğu anlaşılan kamyon cinsi nakil aracında suça konu gümrük kaçağı akaryakıtın ele geçmesi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa ait olduğu anlaşılan kamyon cinsi nakil aracında suça konu gümrük kaçağı akaryakıtın ele geçmesi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişiklikten önce işlenen suçlarla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğince verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği gözetilerek;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel adli sicil kaydı bulunmayan, talimat yoluyla alınan savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep eden ve 01.10.2014 tarihli celsede alınan savunmasında kurum zararının bildirilmesini talep eden sanığa, davaya konu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan 2.957,22 TL kamu zararı bildirilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8845, Karar No: 2016/15, Tarih: 11.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8845 E.  ,  2016/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin, dosyanın sanığı dışında bir kısmı basit, bir kısmı da nitelikli olmak üzere yirmi yedi kişinin daha cinsel istismarına maruz kalıp her bir sanık için ayrı ayrı davalar açılmasının ardından tüm dosyalar birleştirildikten sonra (... isimli kişinin dosyası hariç) maruz kaldığı eylemler nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve bozulduğunun tespit edilmesi halinde de her bir sanığın eylemleri teker teker irdelenmek suretiyle hangi eylemlerden ötürü bozulduğunun tespit edilmesi istenilerek bütün sanıklar yönünden rapor alındığı, ancak Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.05.2012 tarihli raporunda, mağdurenin ruh sağlığının suça sürüklenen çocuk ... dışındaki diğer tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle bozulduğu bildirildiği halde, her bir sanığın farklı zamanlardaki eylemleri sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açık bir tespite yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, hükme esas alınan raporun içerik itibariyle açıklayıcı ve kanaat verici nitelikte bulunmadığıda gözetilerek, öncelikle tüm sanıklar haklarındaki dava dosyaları ile gerekmesi halinde de mağdurenin gönderilerek, her bir sanığın eyleminin mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına etkisi açısından incelenip değerlendirilmek suretiyle tıbben nitelendirilerek, 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığına dair Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli bir rapor alınıp sonucuna göre, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken “mağdurenin ruh sağlığının tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisi ile bozulduğu” şeklindeki raporla yetinilerek eksik araştırma ile sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.