muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/87, Karar No: 2019/549, Tarih: 17.09.2019

Ceza Genel Kurulunun süreklilik arz eden birçok kararında açıkça vurgulandığı üzere, yargılama yapılmasına engel olup davayı düşüren hallerden biri olan zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi hâlinde mahkeme ya da Yargıtay, resen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığa yüklenen, "Kasten yaralama" suçunun yaptırımı, TCK’nın 86. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dört aydan bir yıla kadar hapis cezası olup, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezanın yarı oranında artırılacağının belirtildiği, bu hâliyle TCK'nın 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca suçun asli dava zamanaşımı süresi sekiz yıldır.

Daha ağır başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve 20.04.2007 tarihinde gerçekleştirilen eylemle ilgili olarak, zamanaşımını kesen 16.07.2007 tarihli mahkûmiyet hükmü ile direnmeye konu olan ikinci mahkumiyet hükmü arasında zamanaşımını kesen veya durduran hiçbir sebebin gerçekleşmediği gözetildiğinde, TCK'nın 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen sekiz yıllık zamanaşımı süresinin Yerel Mahkemenin direnme kararı tarihinden önce 16.07.2015 tarihinde dolduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2018 tarihli ve 271-138 sayılı hükmündeki direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2018 tarihli ve 271-138 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK’nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hâlen yürürlükte bulunan 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.09.2019 tarihinde yapılan müzakerede birinci ve üçüncü uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle, ikinci uyuşmazlık bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4201, Karar No: 2018/12409, Tarih: 10.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4201 E.  ,  2018/12409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Müştekinin kollukta olay tarihinde işyeri girişinin sağ tarafında ofisin arkasındaki lavaboda ellerini yıkarken, ellerini yıkadığı yerin sağındaki raflarda 8 makara emaye tel ile hurda tellerin alınmış olduğunu beyan etmiş olması ve müştekiye ait mutad olarak girilebilen iş yerinden hırsızlık yapılmış olması karşısında; girilen yerin müşterilerin giremediği ayrı bir bölüm olarak tahsis edilmiş bir yer olup olmadığına dair, keşif de dahil olmak üzere yeterli araştırma yapılmadan, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27238, Karar No: 2019/11083, Tarih: 06.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/27238 E.  ,  2019/11083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın Kütahya'da ikamet ettiği ve saman ticareti yaptığı, suç tarihinde Sakarya'ya, katılanın ikamet ettiği yere geldiği, burada katılandan 3500 TL karşılığında büyükbaş hayvan satın alıp 01.10.2012 tarihli 3500 TL tutarında senet verdiği, sanığın borcunu ödemediği, katılanın sanığa ulaşamadığı, sanık hakkında çıkarılan yakalama emrinin infaz edilmesi sırasında sanığın başka adreste oturduğu ve başka telefon numarasının olduğunun anlaşıldığı, sanığın verdiği senet üzerine kısmen doğru bilgiler yazmasına rağmen irtibat telefonunu ve adres bilgisini kasten yanlış verdiği, bu suretle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan beyanı, nüfus kayıtları, suça konu senet, telefon bilgileri ile dosya kapsamından, sanığın katılana verdiği senette isim, soy isim bilgileri ve TC kimlik nosunu doğru olduğu, katılan ile sanık arasında senetteki borca ve imzalara karşılık bir ihtilafın olmadığı, katılanın bu bilgilerle icra takibi yolu ile borcu tahsil yoluna kolaylıkla gidebileceği, sanığın senet üzerinde adres kısmında yazdığı adresin hiç bilinmeyen hayali bir adres olmayıp sanığın nüfusa kayıtlı olduğu köy olduğu, senet üzerinde yazılı telefon numarasından sanığa ulaşılamamasının tek başına sanığın dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğini göstermediği gerekçeleriyle sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen eylemin yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3026, Karar No: 2007/8517, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3026 E.  ,  2007/8517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının Belediye İmar Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınarak incelenen Muttalip mahallesi 13674 parsel sayılı taşınmazın 21.10.2005 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın dava tarihi, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların ise emsal alındığı satış tarihi itibariyle İmar Yasası gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan 2005 yılına ait buğday, şekerpancarı, ayçiçeği ve domates ürünlerine ait dekar başına üretim miktarı, toptan satış fiyatı ve üretim masrafını gösterir veri listesinin Tarım İl Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11049, Karar No: 2023/2208, Tarih: 04.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11049 E.  ,  2023/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/708 E., 2022/1340 K.

DAVANIN KONUSU : Boşanma

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı kadının sürekli müvekkilini aşağıladığını, müvekkiline hakaret ettiğini, müvekkilinin ortak konutta yaşayamaz hale geldiğini; davalı kadının müvekkiline sevgi ve saygı göstermediğini, psikolojik şiddet uyguladığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, müvekkili yararına 50.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı erkek vekili süresinden sonra verdiği cevaba cevap dilekçesinde; davalı kadının; müvekkilinin akrabalarını sevmediğini, müvekkilinin hiçbir akrabasının düğününe gitmediğini, her olayda kavga ve tartışma çıkardığını, iş çıkışı geç saatlere kadar barlara gidip eğlendiğini, Afganistanlı bir genci kimsesi yok diye eve getirdiğini, bu gence muhbirlik yaptırdığını, en son çocuklarla birlikte ortak konutu terk ettiğini iddia etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; davacı erkeğin evlilik birliğine saygısı olmayan, sadakat yükümlülüğünü ihlal eden yapıda olduğunu; çocuklarının ve kendisinin yanında dahi başka bir kadınla görüntülü konuşarak sevgi sözcükleri kullandığını, eve düzenli gelmediğini, gelirse de ailesiyle ilgisiz olduğunu, başka kadınlar yüzünden borçlandığını, eve yeterince bakamadığını, üniversiteye giden kızının okulu dondurup çalışarak eve bakmak zorunda kaldığını savunarak ve iddia ederek haksız davanın reddine, ortak çocuk için aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kendisi için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin; ilgisiz olduğu ve eşine hakaret ettiği, başka kadınlarla cinsel içerikli mesajlaşmalarının olduğu, ... sarsıcı davranışlarda bulunduğu, evin ihtiyaçlarını yeterince karşılamadığı, ailesini evden kovduğu, üniversiteye giden kızının annesi ve kardeşinin geçimini temin etmek için okulu dondurup çalışmak zorunda kaldığı; kadının ise eşinin ailesinin gelip gitmesini istemediği, eşine soğuk davrandığı, hakaret ettiği belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk Hüseyin ...'in velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 15.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı kadının süresinde delil bildirmediğini; dosyadaki bilgi, belge ve tanık beyanlarının yeterince incelenmediğini, bazı vakıalardan sonra affın söz konusu olduğunu, kadının kusurlu olduğunu ve sigortasız çalıştığını belirterek; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve reddedilen tazminat talepleri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini, kusurlu tarafın davacı olduğunu, nafaka ve tazminat miktarlarının çok az olduğunu, eksik inceleme yapıldığını belirterek kararın tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadın tarafından sunulan cevap dilekçesinde herhangi bir delile dayanılmadığı, davacı erkek tarafından sunulan cevaba cevap dilekçesinin ise yasal iki haftalık süreden sonra verildiği, yasal sürede sunulmayan cevaba cevap dilekçesinin sonuç doğurmayacağı, diğer bir ifadeyle davalı kadının da ikinci cevap dilekçesi sunma hakkının bulunmadığı, davalı kadının delil listesinin ikinci cevap olarak kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğu, cevaba cevap dilekçesinin süresinde verilmemesi ile dilekçeler aşamasının tamamlandığı, açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesince davalı kadının sunduğu deliller toplanılarak davacı erkeğe kusur izafesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, yine davalı kadına yüklenen hakaret vakıasından sonra evlilik birliğinin devam ettiği, bu vakıa yönünden tarafların birbirlerini affettikleri, en azından yaşanılanları hoşgörü ile karşıladıkları, bu sebeple bu vakıanın davalı kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, ayrıca davalı kadına yüklenen ''eşinin ailesinin gelip gitmesini istememe'' vakıasına davacı erkek tarafından süresinde sunulmayan cevaba cevap dilekçesinde dayanıldığından bu vakıa nedeniyle de davalı kadına kusur yüklenilemeyeceği, davalı kadın tarafından Niğde Aile Mahkemesine 16.03.2017 tarihinde açılan nafaka davasında İlk Derece Mahkemesince tarafların sulh olması sebebiyle 27.09.2017 tarihinde davalı kadına aylık 750 ,00 TL, ortak çocuğa da aylık 500,00 TL nafakaya hükmedildiği (Niğde Aile Mahkemesi 2017/224 Esas 2017/707 Karar), bu kararın 27.10.2017 tarihinde kesinleştiği, tarafların nafaka davasının yargılaması devam ederken barıştıkları, beraber yaşamaya başladıkları, 2017 yılı Aralık ayında davalı kadın ve çocukların tartışma sonrası evden ayrıldıkları, yaklaşık üç ... sonra ortak ikamete döndükleri, tarafların davalı kadının eve dönmesiyle farklı odalarda kalmaya başladıkları, 22.06.2018 tarihinde iş bu davanın açıldığı, davacı erkeğin dava ile evden ayrıldığı, İlk Derece Mahkemesince davalı kadına yüklenen ''eşine soğuk davranma'' vakıasına yönelik tanık beyanları soyut olduğu gibi ifadelerde net bir tarih bulunmadığından bu vakıanın dava tarihinden önceki yaklaşık son altı aylık zaman diliminde gerçekleştiğinin sabit olmadığı, davacı erkeğin tanık beyanlarında yer alan sair ifadelerin duyuma dayalı olduğu, açıklanan nedenlerle davalı kadının boşanmaya az da olsa sebep olacak kusurunun ispatlanmadığı gerekçesiyle tarafların bu yönlere ilişkin istinaf istemlerinin kabulü ile davanın reddine, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve kadının düzenli gelirinin olmaması dikkate alınarak kadın yararına tahsilde tekerrüre sebebiyet vermemek kaydıyla aylık 750,00 TL tedbir nafakasına, ortak çocuk Hüseyin ... yararına tahsilde tekerrüre sebebiyet vermemek kaydıyla ergin olduğu 24.05.2021 tarihine kadar aylık 750,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiş; tarafların sair istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kadının kusurlu olduğunu, dosyadaki bilgi ve belgeler ile deliller yeterince incelenmeden karar verildiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, davanın ve taleplerinin kabulü gerektiğini ileri sürerek; kararın tamamı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadına isnat edilen kusurlu davranışların ispat edilip edilmediği, af olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, erkeğin açtığı davanın kabulü için gerekli şartların mevcut olup olmadığı ve tedbir nafakalarının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ... maddesi, 371 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9814, Karar No: 2013/11669, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9814 E.  ,  2013/11669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, yönetim planının 2. maddesinin 2. cümlesinde bahsi geçen birinci kattaki bir adet işyerinin, dava konusu anataşınmazın 1. katında bulunan (1) numaralı bağımsız bölümün işyeri olduğunun tesbiti ile tapu kaydında mesken olarak görünen cinsinin işyeri olarak düzeltilmesi, bu talep kabul edilmediği takdirde anataşınmazın 1. katında bulunan (4) numaralı bağımsız bölümün işyeri olduğunun tesbiti ile tapu kaydında mesken olarak görünen cinsinin işyeri olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan Sehavettin Aytek Kıral ve ... tarafından Av.Raif Horata'ya verilmiş vekaletname bulunmasına rağmen, davalılardan ...'a daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmamasına karşın gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasasının 35. maddesine göre, davalı ...'a ise Tebligat Yasasının 21/1. maddesi gereğince tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11, Avukatlık Kanunu'nun 41. ve yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı HUMK'nun 62. maddesi ve bunun karşılığı olarak düzenlenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 73.maddesi gereğince, vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerekli olup, adı geçen davalılara gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği geçerli bulunmamaktadır. Davalılar vekili Av....'ya gerekçeli karar ve davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalı ... tarafından Av....'a verilmiş vekaletnameye dosya içerisinde rastlanılmamıştır. Adı geçen davalı tarafından verilen vekaletnamenin dosyaya sunulması, böyle bir vekaletnamenin bulunmadığının anlaşılması halinde adı geçen davalıya gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1660, Karar No: 2020/5918, Tarih: 15.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1660 E.  ,  2020/5918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

1-2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

3-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK’nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından, 19/12/2008 tarihinde mükellefiyetini terkin ettirdiği halde Bs formu analizinden 2009/1. döneminde KDV hariç toplam 82.025.00.-TL. tutarında fatura düzenlediği tespit edilen sanığa yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

15.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.