muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11254, Karar No: 2022/9081, Tarih: 21.11.2022

270 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 4.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/4886, Karar No: 2024/1500, Tarih: 12.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/4886 E.  ,  2024/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/318 E., 2023/784 K.

KARAR : Asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine

Taraflar arasında görülen asıl dava tapu iptali ve tescil, ikinci kademe tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin bozması kararına uyularak, bozma sonrası birleştirilen davada tazminat talebine ilişkin yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar asıl davada davalılar-birleştirilen davada davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 12.03.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu 302 ada 1 ve 292 ada 1 parsel sayılı taşınmazların davalıların murisi ...’a ait iken 17.12.1986 tarihli noter onaylı zirai ortaklık mukavelesi ile fıstık fidanı dikme, yetiştirme, aşılama karşılığında yarısının tapusunun davacıların murisi ... ...’a verilmesinin kararlaştırıldığını, muris ...’nın fıstık fidanlarını dikip aşılama yaparak mahsüldar hale getirdiğini, mirasbırakanın vefatı sonrasında da kullanımın aynen devam ettiğini, 22.12.2014 tarihinde çekilen ihtar ile taşınmazların devri istendiğini ancak olumlu bir yanıt alınamadığını belirterek davalıların seçimlik tercihi de gözetilerek 1/2 payın payları oranında davacılar adına tapuya tesciline, mümkün görülmediği takdirde sözleşmeyle taşınmazların yarı bedeli olarak belirlenmiş olmakla, denkleştirici ... kuralı çerçevesinde dava konusu parsellerin dava tarihindeki rayiç bedelinden fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 10.000,00 TL'nin davalılardan alınarak davacılara ödenmesini talep etmiştir.

2. Birleştirilen davada davacı-asıl davada davalılar vekili dilekçesinde; müvekkilinin adına kayıtlı Şanlıurfa ili, Birecik ilçesi ... Mah. 292 ada 1 parsel ve 302 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bulunduğunu, müvekkilin murisi Salih Hayri ... ile asıl davada davacı-birleştirilen davada davalıların murisi ... ... arasında, dava konu taşınmazlar ile ilgili olarak zirai ortaklık mukavelesi gereğince taşınmazların tamamına davalıların murisi tarafından fıstık ağacı ekilecek, bakımının davalıların murisi tarafından yapılacak ve verim çağına gelindiğinde yarı yarıya tapu paylaşılacak şeklinde sözleşme imzalandığını, dosyanın, Birecik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/318 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesini, davalıların murisi ve davalıların taşınmazların tamamına antep fıstığı ağacı ekmediği için ayrıca 292 ada 1 parselin bir kısmına ektiği ağaçlara yeterince bakım yapmadığı için ekonomik olarak gelir vermeyen ağaçların kuruması nedeniyle Yargıtay ilamı ile muaccel hale gelen alacakları için halen devam etmekte olan müvekkilimin uğramış olduğu zararın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacıların murisinin vefat ettiğini, mirasçıların dava açma hakkı olmadığını, 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, 1986 yılında yapılan zirai ortaklık mukavelesinin şartlarının davacıların murisi tarafından yerine getirilmediğini, ağaçlar bakımsız kaldığından yeterince ürün veremediğini, davalıların hiçbir gelirden faydalanamadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Birleştirilen davada davalılar-asıl davada davacılar vekili dilekçesinde; müvekillerinin miras bırakanı ... ...'ın sağlığında Ankara 30. Noterliğinin 22.12.2014 gün ve 19291 sayılı ihtarname ile ortaklığa koymuş olduğu katkı payının karşılığını talep etmesinin taraflar arasındaki adi ortaklığın feshi ve tasfiyesi anlamı taşıdığını, birleştirilen davada TBK'nın 147/6 ncı maddesine göre eser sözleşmesinden doğan alacakların beş yıllık zaman aşımına uğradığını ileri sürmüştür.

III. MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 06.05.2016 tarihli ve 2015/350 Esas, 2016/748 Karar sayılı kararıyla; bilirkişi raporuna göre davacıların murisinin zirai ortaklık mukavelesinde belirtilen yükümlülükleri tam olarak yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 06.05.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 06.05.2016 tarihli ve 2015/350 Esas, 2016/748 Karar sayılı kararıyla; bilirkişi raporuna göre davacıların murisinin zirai ortaklık mukavelesinde belirtilen yükümlülükleri tam olarak yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 06.05.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 14.05.2019 tarih ve 2017/1995 Esas, 2019/4376 Karar sayılı ilamında; "09.03.2016 tarihinde yapılan keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporuna göre dava konusu 302 ada 1 parsel üzerinde herhangi bir muhdesat mevcut olmadığı, 292 ada 1 parsel üzerinde de krokide A ve C harfi ile gösterilen alanlarda muhtelif fıstık ağaçları olduğu, B harfli kısımda ise birkaç adet ekonomik öneme sahip olmayan antep fıstığı ağacı mevcut olduğu açıklanmıştır. Bu tespite göre mahkemenin tapu iptali ve tescil talebinin reddine yönelik verdiği karar doğru olmakla birlikte, davacıların terditli tazminat istemi yönünden herhangi bir hüküm tesis edilmemiş olması doğru görülmediği... buna göre 292 ada 1 parsel üzerinde bulunan krokide A ve C rumuzu ile gösterilen alanlarda fıstık fidanı dikilip yetiştirildiği sabit olduğundan anılan parsel üzerindeki fıstık ağaçlarının değeri denkleştirici ... ilkesi uyarınca bilirkişiye hesaplatılarak, sonucuna göre tazminat yönünden bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu" belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacıların murisinin zirai ortaklık mukavelesinde belirtilen kendisine ait yükümlülükleri tam olarak yerine getirmediğinden davalıların murisinin mukaveleden kaynaklanan sorumluluğu olan taşınmazın taksim edilip kendisine devrini talep edemeyeceği kanaatine varılarak davanın reddine karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada bozma ilamı doğrultusunda dava konusu 292 ada 1 parsel üzerinde bulunan krokide A ve C rumuzu ile gösterilen alanlarda fıstık fidanı dikilip yetiştirildiği sabit olduğundan anılan parsel üzerindeki fıstık ağaçlarının değeri denkleştirici ... ilkesi uyarınca bilirkişiye hesaplattırılarak 16.06.2023 havale tarihli ek rapor doğrultusunda asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen dava bakımından sözleşme tarihi ve asıl davada davacı tarafça çekilen ihtar tarihi dikkate alındığında söz konusu talebin zamanaşımına uğramış olduğu gerekçesiyle birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalılar birleştirilen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Ziraat bilirkişilerin denkleştirici ... ilkesini uygulamadığını,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalılar birleştirilen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Ziraat bilirkişilerin denkleştirici ... ilkesini uygulamadığını,

2. Taşınmazlardaki fıstık ağaçlarının verim vermediği dolaysıyla ekonomik değeri olmadığı açıkça ortada iken ağaç bedeli üzerinden hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, eksik ve hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alındığını,

3. Davaya konu taşınmazların ... üzerine devredildiğini, tapu maliki olmayan diğer davalıların bu davada taraf sıfatının olmadığını, bu husus dikkate alınmadan tüm mirasçılar aleyhine hüküm kurulduğunu,

4. Alacak davasının zamanaşımına uğramadığını,

5. Islah dilekçesine karşı zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını,

6. Asıl davada toplam 3.294,73 TL yargılama gideri söz konusu iken yargılama giderinden çok fazla 9.100,90 TL sinin davalılardan tahsiline şeklinde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada tapu iptal tescil olmadığı takdirde tazminat, birleştirilen davada tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; hükümde davanın kısmen kabulü ile toplam 3.294,73 TL yargılama giderinin kabul red oranı gözetilerek 2.772,59 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine yazılması gerekirken, 9.100,90 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine yazılmak suretiyle maddi hata yapıldığı ve bu durumun mahkemece yerinde düzeltilebilir bir hata olduğunun anlaşılmasına göre bozma nedeni yapılmayarak asıl davada davalılar, birleştirilen davada davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davalılar-birleştirilen davada davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davalılar-birleştirilen davada davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti 17.100,00 TL'nin asıl davada davalılardan alınarak, asıl davada davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1771, Karar No: 2025/553, Tarih: 06.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1771 E.  ,  2025/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 18.03.2024

SAYISI : 2022/834 E., 2024/302 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/167 E., 2022/67 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi gereğince kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması nedeniyle esası incelemeden kararın kaldırılmasına ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21205, Karar No: 2017/5810, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21205 E.  ,  2017/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16049, Karar No: 2020/20221, Tarih: 24.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16049 E.  ,  2020/20221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar sanığın yokluğunda verilen karar 5271 sayılı CMK'nin 35/3. maddesindeki "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır." hükmüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerekli iken, Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığa "gerekçeli karar yazılarını okumak/almak suretiyle tebellüğ ettim" şeklinde yapılan tebligat usulsüz olsa da, sanığın 25.08.2015 tarihli mahsup dilekçesi ile verilen mahkumiyet hükmünü öğrendiği anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine başlayan temyiz isteminin CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28.10.2016 tarihinde geçerli mazeret olmadan temyiz edilmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3889, Karar No: 2015/44848, Tarih: 13.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/3889 E.  ,  2015/44848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/206488

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2015

NUMARASI : 2014/169 (E) ve 2015/99 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdur B.. G..’in aşamalarda alınan ifadelerinde, “Evine doğru giderken yanına gelen sanıkların birilerini arayacaklarını söyleyerek cebinde bulunan telefonu çekip aldıklarını, birkaç numarayı aradıklarını, ancak cevap alamadıklarını, bir süre bu şekilde yürüdükten sonra eve gideceğini söyleyerek telefonunu istediğini, bunun üzerine sanıkların, ‘Eğer hırsız olsaydık sana bıçağı takar giderdik’ dediklerini, bu sırada bir köpeğin havlayarak üstlerine doğru geldiğini ve sanıkların telefonu iade etmeden kaçtıklarını” beyan ettiği; sanık A.. Y..’nın savunmasında, “Telefonu aldıklarını ancak tehdit etmediklerini” söylediği; sanık G.. Y..’ın ise 02.01.2015 günlü oturumda, “Olay esnasında elinde bıçak olduğunu ancak kullanmadığını, mağduru tehdit etmediğini” savunduğu, suçun bıçakla işlendiği ve mağdurun iradesinin bu yolla sınırlandığı noktasında duraksama bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların üzerlerine atılı yağma suçunu silahla işlediklerine ve olay anında ellerinde silah bulunduğuna dair duraksamanın giderilmesinden sonra, TCK’nın 149/1-a maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerekirken anılan madde ile uygulama yapılması,

2-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, yeterli mali gücü bulunmayan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

3-) Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin, “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Y.. ve savunmanı ile sanık G.. Y.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11865, Karar No: 2018/3677, Tarih: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11865 E.  ,  2018/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Mersin 1. İcra Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarih ve 2015/343 esas, 2015/446 sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizce 2016/11919 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu 29.03.2018 tarihinde bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2- Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan ''TCK'nın 50/1-a'' maddesinin yazılmaması suretiyle CMK'nın 232/6 fıkrasına aykırı davranılması,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09.04.2015 yerine 2015 olarak yazılması,

Kabule göre de;

2- Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan ''TCK'nın 50/1-a'' maddesinin yazılmaması suretiyle CMK'nın 232/6 fıkrasına aykırı davranılması,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09.04.2015 yerine 2015 olarak yazılması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.