muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8122, Karar No: 2015/640, Tarih: 21.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/8122 E.  ,  2015/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalılar vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, davalıya aradaki ortaklık kapsamında daha önce verilen çeklerin, ortaklığın bitmesinden sonra anlaşmaya aykırı olarak doldurulduklarından bahisle çekler nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, alacağın cari hesaptan doğduğunu ve ticari ilişkinin karşılığı olarak çeklerin davacılar tarafından verildiğini davalı ...'nin davalı şirketin yetkilisi ve ortağı olduğundan husumet yöneltilemeyeceğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davalı şirketin kestiği faturaların, malların gönderilmesinden 30-50 gün sonra düzenlenmesinden dolayı yasaya aykırı olduğu, dava konusu çekleri 4 yıl sonra kayıtlara alan ve cari hesap borcuna mahsup eden davalı şirketin mal hizmet teslim etme yükümlülüğünü yerine getirmediği, dava konusu çeklerin davalı şirkette karşılıksız kaldığı, davalı hamilin ciro ile devreden davalı şirketle organik bağı olmasına göre, davalı şirketin ortağı olarak dava konusu çeklerin karşılıksız olduğunu bilmesi gerektiğinden bile bile borçlunun zararına iktisap ettiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çekler nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Dava konusu çeklerdeki keşideci imzalarının davacılara ait olduğu tartışmasızdır. Davacılar bu çeklerin imzalı ve boş olarak davalı ...'ye verildiğini, ancak, sonradan lehdar hanesine davalı şirketin adı yazılıp ciro da edilerek tedavüle çıkarıldığını, bu çeklerden dolayı borçlu bulunmadıklarını iddia etmişlerdir. Davalı şirket vekili ise, çeklerin cari hesap alacağına karşılık verildiğini savunmaktadır.

Kural olarak, çek bir ödeme vasıtası olup, mevcut bir borcun tediyesi (tasfiyesi) amacıyla verildiğinin kabulü gerekir. Öte yandan, açığa senet düzenlenmesi mümkün olup, bu senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının yazılı delillerle kanıtlanması gereklidir. Somut olayda davacılar belirtilen ilkelerin aksini iddia ettiklerine göre ispat külfeti davacılardadır. Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1253, Karar No: 2011/20507, Tarih: 04.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/1253 E.  ,  2011/20507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 53/1 mad göre 18 ay hpc, hak yoksunlukuğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

7.11.2007 tarihli iddianame ile “Defter–belge gizlemek/ibraz etmemek” suçundan da kamu davası açıldığı cihetle; mahkemesince bu dava hakkında bir hüküm tesisi mümkün görülmüş; sahte faturalar “kullanmak” fiilinin her takvim yılında birbirinden bağımsız ayrı ayrı suç oluşturduğunun gözetilmemesi ve her takvim yılında birden fazla fatura kullanılması nedeniyle suçların teselsül ettiğinden dolayı cezanın arttırılmaması isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış sahte faturaların Kurumlar Vergisinde kullanılması nedeniyle 2002 takvim yılı için suç tarihinin 1.5.2003 ve 2003 takvim yılı için ise 1.5.2004 olarak mahkemesince mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, hapsin paraya çevrilmesi gerektiğine, indirim maddesinin uygulanmamasının yerinde olmadığına, zamanaşımının gerçekleştiğine CMK.nun 231 maddesinin uygulanmama gerekçesinin yeterli olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Gerekçe “kullanma” suçu sabit kabul edilmesine ve anlatılmasına rağmen hüküm fıkrasında “düzenleme” suçundan bahsedilmesi ve alt sınırdan ceza tayini halinde; hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanma zorunluluğu nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun lehe bulunduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “kül halinde” kelimelerinin tamamen hükümden çıkarılması aynı paragraftaki “düzenleyerek” kelimesi yerine "kullanarak" ibaresinin yazılması; 2. paragrafta yer alan "... TCK.nun 62." ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine “765 sayılı TCK’nun 59.” ibaresinin yazılması, 4. paragrafında yer alan” TCK.nun 51/1. “ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 647 sayılı Yasanın 6.”

cümlesinin yazılması ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5 ve 6. paragrafların tamamen hükümden çıkartılması suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16968, Karar No: 2013/18589, Tarih: 06.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16968 E.  ,  2013/18589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar; Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

Ek Karar; Temyiz talebinin reddi

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu ve merciince itiraz başvurusunun incelenerek karara bağlandığı anlaşılmakla, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 10.04.2012 gün ve 2009/204 esas 2012/111 sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz talebinin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 06.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6913, Karar No: 2015/137, Tarih: 13.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6913 E.  ,  2015/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi iken haksız olarak üyelikten ihraç edildiğini ileri sürerek, ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava dosyasında gider avansı bulunmadığı, gider avansının dava şartı olduğu, davacının uyarılmasına, rağmen gider avansını yatırmadığı gerekçesiyle, davanın usulden redine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkindir. Adil yargılanma hakkı, Anayasamızın 36'ıncı, AİHS'nin 6'ıncı ve HMK'nın 27'inci maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Hukuki dinlenilme hakkı da adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Ayrıca HMK'nın 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. HMK 115/2 ve 120 maddelerinden ve 30.09.2011 tarihli resmi gazetede yayımlanan Hukuk Muhakemesi Kanunu Gider Avansı Tarifesinin 1 ve 6. maddelerindeki düzenlemelerden, gider avansının davanın açılması sırasında alınmamış olması halinde mahkemenin sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Bu hususun, davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir. Gider avansının yatırılmaması halinde dava usulden reddedilir. Tarafların bazı usuli işlemleri belli bir süre içinde yapmaları için hakimin bir tarafa kesin mehil verebileceği HMK'nun 94 ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Kesin mehil, davanın en az masrafla ve sürüncemede bırakılmadan bir an evvel sonuçlanmasını temin için hakime tanınan yasal takdir yetkisidir. Ancak kesin mehil verilen işlemin yapılmaması, bir hakkın ortadan kalkması sonucunu doğurduğundan bu konudaki kararın yasaya uygun olması zorunludur. Bu nedenle HMK'da taraflara verilecek kesin süreye ilişkin ara kararlarında, yapılması gereken işlerin neler olduğunun açıklıkla belirtilmesi, tanınan sürenin yeterli ve elverişli olması, süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçların açıklanması ve bu konuda tarafın uyarılması gereklidir. Aksi takdirde kesin mehle uymama, hukuki sonuç doğurmaz.

Bu nedenle gider avansı yatırılmayan durumlarda mahkemece, ilgili tarafa süre verilirken, avansın hangi giderler için ne miktarda olduğu gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren unsurlar kalem kalem açıklanmalı, dava şartına verilen kesin sürede avansın yatırılmamasının sonuçları ilgili taraf veya vekiline anlatılmalı, ayrıca yapılan bu işlemler duruşma zaptına açıkça yazılmalıdır.

Bu nedenle gider avansı yatırılmayan durumlarda mahkemece, ilgili tarafa süre verilirken, avansın hangi giderler için ne miktarda olduğu gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren unsurlar kalem kalem açıklanmalı, dava şartına verilen kesin sürede avansın yatırılmamasının sonuçları ilgili taraf veya vekiline anlatılmalı, ayrıca yapılan bu işlemler duruşma zaptına açıkça yazılmalıdır.

Somut olayda mahkemece, davacıya gider avansını yatırması için kesin süre verilmeden davanın usulden reddine karar verilmiş, ayrıca dosyadaki ... tahsilat belgesinden anlaşıldığı şekilde dava dosyasına karar tarihinden önce avans yatırıldığı hususu da gözden kaçırılmıştır. Açıklanan bu hususlar karşısında, davanın usulden reddine karar verilmesi 6100 sayılı HMK'nın 115. maddesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2911, Karar No: 2024/1151, Tarih: 18.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2911 E.  ,  2024/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/188 E., 2022/473 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı katılma yoluyla davacı vekili ve duruşma talepli olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Davalılar vekilinin duruşma talebinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davalılar yönünden İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 50.000,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Buna göre, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan, davacı vekilinin katılma yoluyla yaptığı temyiz başvurusunun ise davalıların temyizine bağlı olduğundan reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle, katılma yoluyla temyiz başvurusu yapan davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalıların temyizine bağlı olduğundan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1929, Karar No: 2017/1182, Tarih: 28.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1929 E.  ,  2017/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../05/2015 tarih ve 2014/915-2015/478 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; dava dışı ... A.Ş.'ye ait emtianın müvekkili tarafından nakliyat emtia abonman sigorta sözleşmesi ile sigortalı olduğunu, sigortalı tarafından dava dışı ... Lastik firmasına gönderilmek üzere muhtelif kalıp, makine ve teçhizatın ... plakalı araçla davalı yönetiminde taşındığını, seyir sırasında taşınan yükün ağırlık, ebat, vb. özelliklerini göz ardı ederek yapılmış olan taşımacılık sonucunda sabitleme takozunun kırılması sonucu taşınan emtialardan ... seri nolu mekanik hornpres ve teçhizatında 31/07/2012 günü tek taraflı maddi hasar meydana geldiğini, hasara istinaden 22/09/2012 tarihinde ekspertiz raporu düzenlendiğini, raporda ....806,84 TL'lik hasar tespit edildiğini, bu miktarın dava dışı ... A.Ş.'ye ödendiğini, 6102 sayılı TTK'nın 4. kitabında yer alan 856. madde ve devamındaki hükümlere göre taşıyıcının sorumlu olduğunu, 1472. madde, sigorta tazminatı ödediğinde hukuken sigortalının yerine geçtiğini, emtialardaki hasara dayalı ödemenin rücuen tahsili amacıyla davalı aleyhine ... 3. İcra Müdürlüğünün 2013/5600 esas sayılı dosyası ile takip yapıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ekspertiz raporuna göre presin altına konan kalasın kırılmasının presin manometresinin kırılmasına ve dorsede hasara sebep olduğunu, raporda belirtilen yükün ağırlık, ebat, vs. göre ambalajlanmasının yükleyicinin sorumluluğunda olduğunu, bu presin altına koyulan takozları davacının sigortalısının temin ettiğini ve yüklemeyi de kendilerinin yaptığını, kendi araçlarında yükün altına koyulacak takoz olmadığını, bunları yükleyici firmaların sağladığını, yükü ağırlığına göre garanti altına alacak olanın yükleyicinin kendisi olduğunu, ürettiği mala göre ambalajın nasıl olacağını en iyi yükleyicinin bileceğini, mal bedeli 55.000 Euro olan malı iyi ambalajlamasını gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; hasarın press makinesinin altında bulunan takozun kırılması nedeniyle meydana geldiği, press makinasının 20.500 kg ağırlığında olduğu ve altında ahşap paletin bulunduğu, sabitleme takozunun ise bu işlevi görmeye yeterli olmadığı ve bunun sonucunda kırıldığı ve hasarın meydana geldiği, ambalajlamanın yeterli olmadığı, ambalajlamanın davacı şirketin sigortalısı tarafından yapıldığı ve yüklemenin ambalajlı olarak yapılması nedeniyle davalının orjinal ambalajı denetleyerek yetersizliğini tespit etmesinin mümkün olmadığı, bu sebeple meydana gelen hasarda davalının kusurunun bulunmadığı, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/78, Karar No: 2024/5350, Tarih: 28.11.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/78 E.  ,  2024/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2949 E., 2023/2991 K.

DAVA TARİHİ : 15.09.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/147 E., 2023/125 K.

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Kanun'un 724 üncü maddesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil terditli tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Ordu il...İlçesi, ...Mahallesinde bulunan 150 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tarafınca bina yapıldığını, bu binayı yaptığı dönemde taşınmazın dedesi ...... adına kayıtlı olduğunu ve dedesinin dava konusu binanın yapılmasına muvafakat ettiğini, daha sonra dava konusu binanın bulunduğu taşınmazın vasiyet yolu ile amcası......'na geçtiğini, daha sonra borcu nedeniyle...'dan diğer amcas...adına tescil edildiğini, daha sonra ise ...'nin borcu nedeniyle icra yoluyla yapılan satış sonucunda taşınmazın davalı ... adına tescil edildiğini, ancak 150 ada 5 parsel üzerindeki binanın tarafınca, iyiniyetle yapıldığını, davalı adına tesciline kadar nizasız ve fasılasız olarak kullanıldığını, davalının bu durumlara vakıf olmasına karşın aleyhine Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesine 2021/323 Esas sayılı dosyası ile el atmanın önlenmesi davası açtığını, taşınmaz üzerindeki binanın kendisi tarafından iyiniyetli olarak yapıldığından binasının oturduğu alanın yola bağlanmak sureti ile değerinin tespiti yapılarak: bedelinin davalıya ödemek sureti ile taşınmazın ilgili bölümünün adına tescilini, eğer taşınmazın değeri binasının değerinden fazla ise; davalı tarafından bina değerinin tarafına ödenmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu taşınmazı icra yoluyla ve üzerindeki yapılarla birlikte satın aldığını, satış bedelinin taşınmaz üzerindeki yapıları da kapsadığını ve müvekkilinin iyi niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının taşınmazı icra yolu ile satıştan aldığından kötüniyetinin ispatlanamadığı, bu haliyle 4721 sayılı Kanun'un 724 üncü maddesindeki koşulların oluşmadığı, ayrıca davalının satın alırken ödediği bedelin üzerindeki yapının karşılığını da kapsadığı, bu haliyle davalının zenginleşmesinden söz edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının taşınmazı icra yolu ile satıştan aldığından kötüniyetinin ispatlanamadığı, bu haliyle 4721 sayılı Kanun'un 724 üncü maddesindeki koşulların oluşmadığı, ayrıca davalının satın alırken ödediği bedelin üzerindeki yapının karşılığını da kapsadığı, bu haliyle davalının zenginleşmesinden söz edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı; eksik inceleme ile karar verildiğini, dava konusu taşınmaz dedesi ...'e ait iken, ...'in verdiği sözlü izin ile taşınmaza ev yaptığını, taşınmazı 30 yıldır nizasız ve fasılasız kullanmakta olduğunu, taşınmazın dedesi ...'ten daha sonra vasiyet yoluyla amcası...'a, amcası...'ın amcası ...'ye olan borcu nedeniyle...'dan ...'ye, ...'nin davalıya olan borcu sonucunda da icra yoluyla satışı neticesinde davalıya geçtiğini, hem davalının ... ile borç ilişkisi olmasının beşeri ilişkilerini gösterdiğini hem de davalının komşu köyden olması nedenleriyle taşınmazdaki binanın kime ait olduğunu bilebilecek bir kişi olduğundan kötüniyetli olduğunu, kötüniyetin mahkemece re'sen araştırma ilkesine tabi olduğunu ancak bu araştırmanın mahkemece yapılmadığını, TMK m. 722, 723 ve 724 hükümleri gereğince taşınmazın adına tescili için gereken yasal şartların oluştuğunu, iyiniyetli malzeme sahibi olduğunu, yapının değerinin arzdan açıkça fazla olduğunu, bilirkişi raporunda taşınmazın ifrazının mümkün olmadığının belirtilmesine karşın kadastroda gösterilmese de taşınmazın köyün mukim yoluna sınır olduğunu, bu yolun uzun yıllardır nizasız ve fasılasız olarak kullanıldığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, istinaf başvurusundaki gerekçeleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 724 üncü maddesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil terditli tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 723 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.