muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3496, Karar No: 2013/9083, Tarih: 06.05.2013

Ayrıca davacı 08/05/2000 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden bildirge ile geçmişe dönük olarak 22/03/1985 tarihinden geçerli olarak tescil edilmiş 22/03/1985-15/10/1990 dönemine ilişkin prim borçlarını ödemiştir. Bu durumda davalı Kurumun geçmişe yönelik olarak primleri tahsil ederek bunu uzun süre kullanmasından ve bu durumun MK 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğundan söz edilemez. Zira Kurum davacının sigortalılığını 15/06/2002 tarihli işlemle iptal etmiştir.

Yapılacak iş; davacıya bağımsız faaliyetine ilişkin maddi delilleri olup olmadığını sormak, varsa bunları mahkemeye sunmak üzere davacıya önel vermek, davacının bakkallık yaptığı anlaşıldığından bunun için nereden, kimden mal aldığını, bakkal dükkanının nerede olduğunu, belediye, zabıta, maliye, muhtarlık marifetiyle davacının gerçekten kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının olup olmadığını araştırmak, bağımsız faaliyetinin bulunup bulunmadığını oda kaydının gerçek bir çalışmaya ilişkin olup olmadığını hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya koyduktan sonra karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11747, Karar No: 2014/17047, Tarih: 11.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/11747 E.  ,  2014/17047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2011/108-2013/454

Davacılar B.. B.. vd vekili Avukat T. Ç. tarafından, davalılar D.. A.. vdl aleyhine 16/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı şirketlere ait gazetelerde yayınlanan "Isırık İzinden Katil Yakalandı" başlıklı haberin, tümüyle gerçeğe aykırı ve kişisel yorumlara dayalı olduğunu, haklarında açılan kamu davası sonucunda beraat ettiklerini belirterek, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalılar, sözkonusu haberin görünür gerçeğe uygun olup İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/157 Esas sayılı dosyasından yararlanılarak hazırlandığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; yayınlanan haberin görünür gerçekliğe uygun kabul edilemeyeceği, sanki delil tespiti yapılmış veya gerekçeli karardan alıntı yapılmış gibi kesin ifadeler kullanılarak davacıların mahkum edildiği ve kişilik haklarının haksız olarak saldırıya uğradığı kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamında dava konusu "Isırık İzinden Katil Yakalandı" başlıklı haberin, İstanbul'da işlenen bir cinayet olayıyla ilgili Adli Tıp Kurumu uzmanlarının verdiği rapor doğrultusunda davalılardan E.. E.. tarafından kaleme alındığı ve davalı şirketlerin sahibi olduğu Milliyet ve Posta Gazeteleri'nin 17/03/2002 tarihli nüshalarında yayımlandığı anlaşılmaktadır.

Basının haber verme hakkı, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ile anlatım arasında düşünsel bağlılık temel kuralları ile sınırlıdır. Gerçeklik ise, somut gerçeklik değil, olayın haberin verildiği andaki beliriş biçimine uygunluk olarak anlaşılması gereken gerçekliktir. Maddi gerçekliğin saptanmasından sonra yayın yapılabileceği kabul edilecek olursa haber verme hakkı sınırlandırılmış olur. Basın, maddi gerçeği araştırma ve ortaya çıkarma göreviyle sorumlu değildir. Önemli olan ortaya çıkan bir olayın iddiaya uygun biçimde yayımlanmasıdır.

Somut olaya gelince; dava konusu haberde İstanbul Kumkapı'da işlenen cinayette, Kapalıçarşı'da tercümanlık yapan M. Ç.'in bıçaklanarak ve kafasına sert bir cisimle vurularak öldürülmüş halde bulunduğu, Adli Tıp Kurumu tarafından maktülün sağ yanağında bir ısırık izi belirlendiği, diş izlerinin maktulün komşusu olan B.. B..'ın diş iziyle karşılaştırılınca izlerin B.. B..'a ait olduğunun anlaşıldığı ve bu nedenle gözaltına alındığı belirtilmiştir. Adli Tıp Kurumu'na ait rapor ve davacıların "adam öldürme" suçundan İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/157 Esas sayılı dosyasında 3 yıl boyunca tutuklu olarak yargılandıkları gözönüne alındığında, haberin resmi tutanağa dayalı görünür gerçekliğe uygun olduğu ve hukuka uygun bir yayın niteliğinde olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece, davanın görünür gerçeğe uygun olduğunun kabul edilerek tazminat talebinin reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davalıların bir kısım tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20315, Karar No: 2012/17377, Tarih: 25.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20315 E.  ,  2012/17377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Reddinin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle en yakın mirasçılar tarafından reddedilen mirasın Türk Medeni Kanununun 612. maddesi gereğince Sulh Hakimince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğinin tabii bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.06.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/22651, Karar No: 2015/6961, Tarih: 28.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22651 E.  ,  2015/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Kasabası 178 ada 48 parsel ve 177 ada 74 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı adına gelen olmadı. Aleyhine temyiz olunan davalı vekili Av... geldi. Gelen vekilin sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazlardan kapama karışık meyve bahçesi olarak nitelendirilen 74 parselin %85’i ceviz, geri kalanı muhtelif oranlarda meyve bahçesi olarak kabul edilmiştir. Acele el koyma dosyasında yer alan kıymet takdir raporunda taşınmazda 25 yaşında 5 adet, 15 yaşında 3 adet ve 5 yaşında 2 adet ceviz ağacının bulunduğu anlaşılmaktadır. Verim çağında olmayan 5 yaşında 2 adet ceviz ağacı değerlendirme tarihi itibariyle 8 yaşında kabul edilmiş ve bunların kapladığı alan da kapama ceviz bahçesi olarak değerlendirilmiştir. Bu iki adet cevizin kapladığı alan çıkarılıp diğer ceviz ağaçlarının kapladığı alan kapama ceviz bahçesi kabul edilerek değerlendirme yapılması gerekirken hatalı hesaplama yapılmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Dosya içerisinde bulunan kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakıldığı belirtilmiştir. Ancak taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece, mal sahibinin enkazı alıp almadığı, isteyip istemediği belirlenip enkazın akıbetinin araştırılarak mal sahibi tarafından alındığının anlaşılması halinde ağaç enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşürülmesi, aksi halde enkaz bedeli düşülmemesi gerekirken yeterli araştırma yapılmadan yazılı şekilde enkaz bedelleri düşülerek karar verilmesi,

3-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faizin bitiş tarihi gösterilmeyerek bu konuda hataya düşülmesi,

Doğru görülmemişir.

3-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faizin bitiş tarihi gösterilmeyerek bu konuda hataya düşülmesi,

Doğru görülmemişir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7364, Karar No: 2015/12284, Tarih: 01.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/7364 E.  ,  2015/12284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, yıllık izin, ilave tediye, bayram yardımı, gece zammı, maaş farkı, hafta tatili ile iş riski ve sorumluluk zammı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının haklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin gece çalışması ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde çalışma hayatında "gece" en geç saat 20:00'de başlayarak en erken saat 06:00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemi kapsadığı, ikinci fıkrada ise bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabileceği üçücü fıkrada ise işçilerin gece çalışmaları yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak mevzuatımızda gece çalışmasının en az kaç saat olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Avrupa Birliği Hukukunda 2003/188 sayılı Direktif'in 2. maddesinde tanımlar başlığında gece işçisinin “Bir yandan, günlük çalışma süresinin en az üç saati gece süresine rastlayan, diğer yandan, yıllık çalışma süresinin belirli bir kısmının gece dönemine rastlaması muhtemel olan ve bahsedilen belirli kısım ilgili üye devletlerin seçimine bağlı olarak endüstrinin her iki tarafının görüşleri alınmasını müteakip ulusal kanunlar tarafından ya da, toplu sözleşmeler ya da ulusal veya bölgesel düzeyde endüstrinin iki tarafı arasında sonuçlandırılan sözleşmeler tarafından tanımlanan işçiler olduğu belirtilmiştir. Burada gece işçisi tanımlaması ile üç saatlik gece çalışması olan kimsenin gece işçisi olduğu açıklanmıştır.

Seri açılan davalarda mahkemece davacılara gece zammı adı altında iki farklı uygulama ile ödeme yapılmasına karar vermiştir.

Toplu iş sözleşmesinin 70. maddesinde saat 20:00 ile 06:00 saatleri arasında çalışanlara gece zammı ödeneceği belirtilmiş ve dosya kapsamında göre çalışma saatlerinin 05:00-13:00, 13:00-21:00 ve 21:00-05:00 saatleri olduğu her üç vardiyada sadece gece bölümüne isabet ettiği gerekçesi ile 20:00-21:00, 05:00-06:00 ve 21:00-05:00 saatleri arası için gece zammı hesaplanmıştır. Oysa davacının 13:00-21:00 ve 05:00-13:00 vardiyalardaki ağırlık çalışmasının gece süresinde geçmediğinden bu yönde yapılan hesaplama hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4014, Karar No: 2017/875, Tarih: 06.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/4014 E.  ,  2017/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kasten yaralama suçunda; sanığın eylemi sonucu katılanın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığına dair iddia ve kabul karşısında, meydana gelen birden fazla nitelikli yaralanma hali gözetilerek sanık hakkında temel cezanın tayininde TCK'nin 61. maddesi gereğince asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14427, Karar No: 2007/15266, Tarih: 03.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/14427 E.  ,  2007/15266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, hazineye ait arsa cinsi ile tapuda kayıtlı taşınmaz üzerindeki binada noter satış vaadi sözleşmesi ile oluştuğu ileri sürülen zilyetlik hükümlerine dayalı müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup, aynı parseldeki binanın diğer bölümleri ile ilgili dava dışı kişiler ile görülen 1997/344-2002/331 sayılı zilyetlik hükümlerine dayalı müdahalenin önlenmesi davası 8. Hukuk Dairesince incelenmiş olmakla, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 03.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12289, Karar No: 2016/9226, Tarih: 09.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12289 E.  ,  2016/9226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... İlçesi ... Köyü 38 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirilen yaş dutun 2014 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak gelen cevapların dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/504, Karar No: 2020/5915, Tarih: 15.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/504 E.  ,  2020/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2007, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın sahte fatura düzenlemediğini, faturaların gerçek alışverişe dayandığını beyan etmesi karşısında,

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları kullanan mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura kullanma" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile ayrıca 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı cezazalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı halde hangi yıldan olduğuda belirtilmeksizin tek suçtan hüküm kurulmak suretiyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3810, Karar No: 2025/875, Tarih: 05.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3810 E.  ,  2025/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/16 E., 2023/201 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin sözlü anlaşma ile davalının yüklenicisi olduğu Kütahya Dumlupınar Sulama Tesisi yapım işinde faturalara bağlanan toplam 775.642,47 TL'lik alacağının 175.140,47 TL'sinin ödenmediğini, yapılan bu işler nedeniyle davalıya Kütahya İl Özel İdaresi ve İnegöl Kaymakamlığından hakedişler ödendiğini, davalının davacı sayesinde hakediş kazanmasına rağmen, kesilen fatura ve yapılan iş oranında davacıya borcunu ödemediğini, bakiye 175.140,47 TL oranındaki borcun tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işin yapımı sırasında davacı şirketin mali durumunun bozuk olması nedeniyle bir takım masrafların davalı tarafından karşılandığını, işçilik ve malzeme gideri ödendiğini, işin SSK prim ve vergi borçlarının kendi tarafından ödendiğini, yine davacı ortak ve çalışanlarına bir kısım ödemeler yapılmasına rağmen davacının ödeme yapılan kişilerin şirket ile ilgisinin bulunmadığını beyanla inkâr ettiğini, davacıya 788.075,00 TL ödeme yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.12.2013 tarihli ve 2012/174 Esas, 2013/680 Karar sayılı kararı ile taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamasına rağmen taraflar arasındaki inşaat işi taahhüdüne ilişkin ticari bir ilişkinin mevcut olduğu, davacı tarafından sunulan fatura münderacatı, banka ekstraları, tarafların defter ve belgelerindeki kayıtlar ile karşılaştırılıp ihale dosyasındaki işin miktarı, yapılan ödemeler nazara alınarak yaptırılan bilirkişi incelemesinde davacı şirketin davalıya toplam 775.642,47 TL'lik iş yaptığı, davacı şirket adına 650.502,00 TL'lik ödeme yapıldığı, ...'ın 18.01.2010 tarihinde şirket müdürlüğüne seçilmesi nedeniyle bu kişiye yapılan ödemenin davacı şirkete yapılmış bir ödeme olarak kabul edilmesi gerektiği, buna karşın diğer ödeme ve harcamaların davacı şirkete yapıldığına dair yeterli delil ve bilgi kaydının bulunmaması nedeniyle davalı sorumluluğundan düşülmediği, bu hesaplama usul ve ilkelerine uygun bilirkişi ek raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle itirazın kısmen iptaline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ