muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2359, Karar No: 2023/11879, Tarih: 28.11.2023

Mahkemenin 08.05.2014 tarihli ve 2012/554 Esas, 2014/229 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare lehine yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 08.05.2014 tarihli ve 2012/554 Esas, 2014/229 Karar Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmazın arsa vasfına göre 20.11.2023 tarihli rapordaki m² değeri üzerinden zemine değer biçilmesi; akaryakıt istasyonu olarak kullanılan taşınmazın mevzuat gereği yol yapım işi başladıktan sonra bu şekilde kullanımına devam edemeyeceği gözetildiğinde taşınmazdaki yapıların çekme mesafesi dışında kalanlarınında başka amaçla kullanılıp kullanılamayacağı araştırılarak kmaulaştırılmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 08.12.2017 tarihli ve 2016/134 Esas, 2017/822 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 08.12.2017 tarihli ve 2016/134 Esas, 2017/822 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; zemin bedelinin, yakıt tankları, akaryakıt pompaları, elektrik tesisatı, makine ve teçhizatının taşınması mümkün olanların demontaj, nakliye ve montaj bedellerinin uygun olduğu, ancak bedeli verilecek yapılara dava tarihi olan 2012 bayındırlık birim fiyatları üzerinden değer biçilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davalı lehine ilk kararla hükmedilen 1500,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, rapora itirazları olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davalı lehine ilk kararla hükmedilen 1500,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, rapora itirazları olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporun hatalı olduğunu, taşınmazın vasfılandırılmasının hatalı olduğunu, bozma ilamı ile kapatılmış mevzularla ilgilide işlem tesis edildiğini, keşif sonrası düzenlenen kadastro teknisyeni raporuna katılmadıklarını, sadece ölçüm yapmakla yetinildiğini oysa idari bina ve kamulaştırma hattı arasındaki mesafenin belirlenmesi ve pompaların, havuz ve deponun kamulaştırma hattında kaldığının tespitinin yapılması gerektiğini, arsa bedelinin belirlenmesinin doğru olmadığını, uygun emsal incelenmediğini, nakliye bedelinin hesaplanmadığını, aynı mahaldeki akaryakıt istasyonları dikkate alınarak ve hak kaybı gözetilerek hesaplama yapılması gerekitğini, diğer hesap kalemlerinin de eksik belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, yapı bedellerinin ikincibozma ilamına uygun hesaplandığı, bozma ilamları ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz itirazları kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18451, Karar No: 2013/17808, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18451 E.  ,  2013/17808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

1-Dairemizin 06.12.2012 tarihli geri çevirme kararı sonrası dosyaya konulan dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar kısmında tapu malikerinden ...'in vesayet altına alındığı anlaşılmış olup buna ilişkin ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/419 E-2008/762 K. sayılı ilamının kesinleşme şerhli onaylı suretinin dosyaya konulup, ilgilinin vasisine mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenilmesinden,

2-Tapu maliklerinden ...'in dava konusu taşınmazlardan 106 ada 3 parselin tapu kaydında baba adının yazılmamış olduğu ve dairemizin geri çevirme kararı sonrasından bu kişi yönünden kayıt tashihi davasının bulunmadığı ve bu kişinin Türk vatandaşlığını kaybetmiş olduğu da anlaşılmakla; adı geçen davalıya kayyım tayin edilip edilmediğinin ilgililerden sorularak araştırılması, kayyım tayin edilmiş ise bu dosyanın ilgili mahkemeden getirtilmesinden,

3-Dairemizin geri cevirme kararı ile bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, domates ve fasulyenin 2008 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilmiş ise de, dosyaya "sera domatesi" ürünü veri listesinin konulduğu anlaşılmış olup, sadece domates ürününün 2008 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6166, Karar No: 2019/854, Tarih: 24.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6166 E.  ,  2019/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

...

ŞİKAYETÇİ : .... San. İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

SUÇ TARİHLERİ : 06/03/2012, 25/01/2013

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında İİK’nun 331/1, 332, 333/a ve 345/a maddesine aykırılık suçlarından sanık ... hakkında ise İİK’nın 331/1 ve 332. maddelerine aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında İİK'nun 333/a-2 ve 345/a maddesine aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen İİK’nun 333/a maddesinde düzenlenen “ticari işletme yöneticisinin alacaklıları zarara sokmak kastı ile borcu ödememesi” suçunun oluşabilmesi için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olması ve şirketin hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan şirket yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla şirket borcunu ödememesi ve İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için ise aynı kanunun 179. maddesi ve 6762 sayılı TTK'nun 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, dosyanın bilirkişiye tevdii ile borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş icra takip dosyalarında bunlarla belirlenecek mevcut borçlarda getirtilerek, şirketin pasifine eklendikten sonra ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları da esas alınarak karşılaştırılmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, borçlu şirketin takibin kesinleştiği 06.03.2012 tarihi itibariyle ödeme gücü olup olmadığının tespiti, bu tarihte ödeme gücü bulunmuyor ise şikayet tarihi olan 25.01.2013 tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

./..

Kabule göre de;

./..

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a-2 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2068, Karar No: 2025/3005, Tarih: 19.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/2068 E.  ,  2025/3005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/94 E., 2020/302 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararının sanık ve katılan vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.12.2019 tarihli kararıyla "...sanığın CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması..." sebebiyle bozulmasına karar verildiği, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kusurunun olmadığına, tali yoldan çıkarken gerekli tüm önlemleri aldığına, karşıdan seyreden aracın hızının çok fazla olduğuna, kusur durumunun hatalı tayin edildiğine, ceza tayin edilirken alt sınırdan fazlaca uzaklaşıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sürücü belgesinin geri alınması hükümlerinin uygulanmasının kendisini mağdur edeceğine, katılan vekilinin temyiz sebepleri ise; verilen cezanın yetersiz olduğuna, erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 18:25 sıralarında katılan ...'ın idaresindeki otomobili ile meskun mahal dışında, asfalt kaplama, 7 metre genişliğinde, iki şeritli, orta ayırıcı ile bölünmüş, düz, eğimsiz, kavşak çalışmaları bulunan ancak gerekli işaretlemelerin ve levhaların bulunduğu yolda seyri sırasında, seyrine göre sağında bulunan tali yoldan ana yola kontrolsüz şekilde giren sanığın idaresindeki otomobil ile çarpıştığı ve katılan ile aracında bulunan beş kişinin basit nitelikte yaralandığı olayda, sanık tam kusurlu kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanığın kusur durumuna ilişkin olarak dosyada bulunan kaza tespit tutanağı ile yargılama aşamasında trafik bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu görülmekle tebliğnamenin (I) nolu; sanığın kusurunun ağırlığı ve yaralı sayısı itibariyle tayin olunan temel cezanın yerinde olduğu kabul edilmekle tebliğnamenin (II) nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13095, Karar No: 2022/3206, Tarih: 28.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13095 E.  ,  2022/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ta^mnaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/73 E. - 2018/360 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atrna nedeniyle tazminat davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1 -b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/73 E. - 2018/360 K. sayılı kararının incelenmesinde,

Davalı ... tarafından sunulan 29/10/2021 tarihli dilekçede; daha önce kışla birlikleri tarafından üst bölgelere sevk edilen konteyner, odun, kömür vb. malzemelerin depolanması maksadı ile kullanılan dava konusu taşınmazın kullanımına son verildiği belirtilmiştir.

Bu itibarla; mahallinde yeniden keşif yapılarak, dava konusu taşınmaza serbestçe ulaşımın, tasarrufun mümkün olup olmadığı, taşınmazların tel örgü dışına çıkartılıp çıkartılmadıkları, tel örgü dışına çıkartılmış ise de askeri alanın bütünlüğü içerisinde kalıp kalmadığı hususlarında keşif gözlemi tutanağa da geçirilmek suretiyle; davalı idarece taşımnaza fiilen el atılıp atılmadığı araştırılarak; sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/73 E.- 2018/360 K. sayılı sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3847, Karar No: 2018/3732, Tarih: 19.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3847 E.  ,  2018/3732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde:

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2008 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ve derdest ise, davaların birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a)Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.