muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5877, Karar No: 2014/16252, Tarih: 05.06.2014

5- Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan rampanın zeminine de bedel verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

6-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele el koyma dosyasında tespit edilen miktarın belirlenen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark kamulaştırma bedeline 07.01.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2429, Karar No: 2018/6071, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2429 E.  ,  2018/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, zamanaşımının gerçekleştiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, zamanaşımının gerçekleştiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme tarafından 27/09/2012 tarihli kabule dair hüküm Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 18/11/2014 tarihli kararı ile diğer itirazların reddine, fazla mesai yönünden okulların kapalı olduğu dönemler tespit edilerek dışlanması ve mesainin bu şekilde hesaplanması gerektiğinden bahisle bozulmuş; bozmaya uyularak alınan rapor doğrultusunda 21/12/2016 tarihli hüküm ile kısmen kabule karar verilmiş; sehven davalıdan tahsiline ibaresi yazıldığından verilen hüküm Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 27/04/2017 tarihli kararı ile davalıların sorumluluk dayanağının belirtilmesi nedenleriyle bozulduğu, bozmaya uyulduğu, davacının ilk bozma sonrası kesinleşen durumuna göre; 2005-2010 yıllarında davalı okulda çalıştığı anlaşıldığı, davacının işyeri, davalı bakanlığa bağlı tüzel kişiliği bulunmayan diğer davalı ilköğretim okulu olup; emir ve talimatların okul idaresinden aldığı, ücretini, diğer sosyal haklarını okul bünyesinde oluşturulan birlikten karşılandığı ancak genel olarak diğer davalı bakanlık esasları çerçevesinde kuruluş ve faaliyetini gerçekleştirip; davacı işçinin bu kapsamda istihdam edildiği anlaşılmakla; davalıların işveren sıfatlarının ayrı ayrı mevcut olup, müteselsil sorumlu oldukları kanaatine varıldığı, davalı istifa suretiyle işten ayrıldığını ileri sürmüş ise de; uyulmasına karar verilen bozma içeriklerine, tanık anlatımlarına, davacı lehine oluşmuş usuli kazanılmış haklara, nedensiz terk olgusunun ortaya konulamamış oluşuna göre iş akdinin, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiğinin kabulü gerektiği, fazla mesai işçi, ücretlerin ödendiğini ise işveren tarafından ispatı gerektiği, davalı tarafça ileri sürülen ibraname içeriği ise; hak ve alacaklarından feragat sonucunu doğurur ve ödemeyi gösterir mahiyette bulunmadığı, bozma kapsamına göre; davacının bakiye ücret ve izin alacağının mevcut olduğu, tatil günlerinde çalıştığı sabit görüldüğü anlaşılmış olup; fazla mesai yönünden bakiye fazla mesaisinin mevcut olduğu kanaatine varılmış ise de; okulun tatil olduğu dönemlerindeki mesai istemi yöntemine uygun ispat edilemediğinden son bilirkişi raporu doğrultusunda davanın bu nedenlerle kabulüne dair hüküm kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Bakanlık'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6100 sayılı HMK.’un 114/d maddesi uyarınca arafın, taraf ve dava ehliyetine sahip olması dava şartıdır. Bu şart olumlu giderilebilir dava şartıdır. Aynı kanunun 115. maddesi uyarınca süre verilerek tamamlatılması gerekir.

İş sözleşmesi gereği işçiyi çalıştırma şart olduğundan, isçiyi çalıştıran herkes 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun anlamında işveren sayılmaktadır. Dolayısı ile feshin geçersizliği ve işe iade davasında aleyhine dava açılan ve davalı konumunda olan işveren, davacı işçiyi çalıştıran işverendir. Açılacak her dava, işveren olan kişi aleyhine açılmalıdır. İşverenin gerçek veya tüzel kişi olması mümkündür. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde "İşyerinde işveren adına hareket eden ve işin ve işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir. İşveren vekilinin bu sıfatla işçilere karşı muamele ve yükümlülüklerinden doğrudan işveren sorumludur. Bu anlamda işveren adına hareket eden ve bu anlamda emrindeki işçinin iş sözleşmesini fesheden işveren vekilinin, bu işlemine karşı işveren taraf gösterilerek feshin geçersizliği isteminde bulunmak gerekir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 49 ve 50. maddelerinde; tüzel kişilerin, kanuna ve kuruluş belgelerine göre gerekli organlara sahip olmakla fiil ehliyetini kazanacakları ve iradelerini bu organları aracılığıyla açıklayacakları, aynı şekilde HUMK'nun 39. (HMK.52) maddesine göre ehliyeti haiz olan tüzel kişilerin yasal organları ile hareket edecekleri hüküm altına alınmıştır.

Organlar, hukukî işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokarlar. Tüzel kişinin, fonksiyonlarını, kanuna veya tüzel kişinin ana sözleşmesine göre, bağımsız olarak yerine getirmek üzere seçilen veya atanan ya da kendisine bu fonksiyonları bağımsız olarak yerine getirmek üzere fiilen ve dışarıdan belli olacak şekilde yetki verilen kişi ya da kişi gruplarına organ adı verilir. Organlar, hükmi şahsın iradesini açıklarlar, tüzel kişiyi içeride yönetir, dışa karşı da temsil ederler. Tüzelkişinin organından söz edebilmek için onun mutlaka tüzel kişinin irade ve karar organı olması zorunlu değildir. Onun içindir ki, genel kurul, yönetim kurulu yanında çeşitli yöneticiler tüzel kişinin organı olarak değerlendirilebilir. Bu kapsamda, genel olarak dış ilişkilerde, bazı kimselerin tüzel kişinin hukuki muamelelerine katılması öngörülmüşse, bu kimseler de tüzel kişinin organı sayılırlar.” (HGK. 2004/21-406 E, 2004/434 K).

Kamu tüzel kişileri, görevleri bakımından kamu otoritesini temsil eden tüzel kişiler olup; kanunla ya da kanunun verdiği yetkiye dayanılarak idare tasarrufu ile kurulur (Anayasa md. 123; MK. 52). Taraf ehliyetine de kamu tüzel kişileri sahiptir.

Kamu tüzel kişileri, görevleri bakımından kamu otoritesini temsil eden tüzel kişiler olup; kanunla ya da kanunun verdiği yetkiye dayanılarak idare tasarrufu ile kurulur (Anayasa md. 123; MK. 52). Taraf ehliyetine de kamu tüzel kişileri sahiptir.

Devlet tüzel kişiliğine bağlı ve ayrı tüzel kişiliği bulunmayan kuruluşların ise, taraf ehliyeti yoktur; bunların işlemleri ile ilgili davaların bağlı bulundukları tüzel kişiliğe karşı açılmaları gerekir. Bağlı bulunun kuruluşun 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesi anlamına işveren sıfatına haiz olması, bağlı bulunduğu tüzel kişiliğin taraf sıfatını ve işverenlik sıfatını ortadan kaldırmaz. Zira bu kuruluş, tüzel kişiliğin bir organıdır.

Mahkeme kararında 2 numaralı davalı olarak gösterilen Okul Aile Birliğinin taraf sıfatı yoktur. Dosyanın davalısı ... olup hükmün sadece davalı ... aleyhine kurulması ve işveren sıfatı olan ancak dava ehliyeti olmayan Okul Aile Birliği hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken tüzel kişiliği olmayan Okul Aile Birliği ile birlikte onu temsil eden ... hakkında müştereken ve müteselsilin tahsil şeklinde, birden fazla davalı varmış gibi hüküm oluşturulması hatalıdır.

3-Esas alınan bilirkişi raporunda ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarından sadece vergi ve damga pulu kesintisi yapılmıştır. Bahsolunan alacakların net miktarlarının hesaplanmasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında sigorta priminin ve işsizlik priminin de düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/215, Karar No: 2014/3275, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/215 E.  ,  2014/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...”in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10/07/2001 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9671, Karar No: 2021/13423, Tarih: 23.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/9671 E.  ,  2021/13423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkisiz kimsenin vesikada sahteciliği

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.09.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 25.02.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.1995 tarih ve 153/175, 29.05.1995 tarihli ve 154/176, 08.02.2000 tarihli ve 13/21, 22.02.2000 tarihli ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sanığın 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde oy kullanmak için ... Beldesi Adalet Mahallesinde ikamet etmediği halde ikamet ediyormuş gibi düzenlenen özel ikametgah belgesini bilerek kullanılıp, 26.12.2003 tarihinde seçmen kütüğünün 316. sırasına yazıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın üzerine atılı eylemin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun’un 142/1.maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, yüklenen suçun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 21.12.2003 olan suç tarihinden 3 yıl 5 ay 5 gün durma süresi de gözetildiğinde hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10317, Karar No: 2010/11462, Tarih: 26.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/10317 E.  ,  2010/11462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve terkini istemine ilişkin olup, asliye hukuk mahkemesince karar verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 26.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5531, Karar No: 2024/7923, Tarih: 10.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5531 E.  ,  2024/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/636 Değişik iş

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı

KARAR : Talebin reddi kararı

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sakarya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.02.2023 tarihli ve 2023/636 Değişik İş sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/10987 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94326 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94326 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, şüphelinin, yetkilisi olduğu ... İnşaat isimli şirketin faaliyeti kapsamında müşteki ...'ye 41.000,00 Amerikan doları karşılığında sattığı daireyi başka kişilere de satmak suretiyle haksız yarar sağladığının iddia edildiği olayda, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 06/08/2020 tarihinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan sonra, şüpheliye isnat eylemle ilgili yeni delil elde edildiğinden bahisle anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılması istemiyle talepte bulunulması üzerine, her ne kadar mercii Sakarya 2. Sulh Ceza Hâkimliğince, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 06/08/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararından sonra, şüpheliye isnat edilen eyleme ilişkin yeni bir delil tespit edilmediği ve talep evrakında da yeni delil bildirilmediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1-2. maddesindeki, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. (2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Şüpheliye isnat edilen aynı olaya ilişkin olarak Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/21781 soruşturma sayılı dosyası kapsamında şüpheli ...'nın yanı sıra adı geçen şüphelinin oğlu olan ... ile ... haklarında müsnet suçtan yürütülen soruşturma neticesinde, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/21781 soruşturma , 2021/7725 esas, 2021/1304 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonunda Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/06/2022 tarihli ve 2021/468 esas, 2022/210 sayılı kararı ile sanık ... hakkında aynı olaya ilişkin evvelce kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle, anılan kovuşturmaya yer olmadığı kararı kaldırılmadan kamu davası açılamayacağından bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2, 173/6 ve 223/8. maddeleri uyarınca durmasına karar verildiği,

Öte yandan, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/08/2020 tarihli ve 2020/11506 soruşturma, 2020/10125 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan sonra, aynı olaya ilişkin anılan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2020/21781 soruşturma sayılı dosyası nezdinde yeniden başlatılan soruşturmada, önceki soruşturma kapsamında ileri sürülen iddialara ek olarak, şüphelinin yetkilisi olduğu şirketin yöneticisi olup aynı zamanda oğlu olan ... ve şirketin idari işlerinden sorumlu olan ... ile iştirak halinde hareket etmek suretiyle müştekiye daire tapusu yerine arsa tapusu verdikleri ve anlaşma konusu dairenin kendisine verilmediği iddiasında bulunulması nedeniyle, şüpheli ...'nın yanı sıra ... ve ...'ın da haklarında soruşturma yürütüldüğü, evvelce Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2020/11506 soruşturma nezdinde herhangi bir soruşturma işlemi yapılmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesine karşın, anılan Başsavcılığın 2020/21781 soruşturma sayılı dosyası nezdinde müşteki ve şüpheli ifadeleri alınıp, suça konu taşınmazın değer tespitine ilişkin 11/03/2021 tarihli bilirkişi raporunun düzenlendiği, bununla birlikte, müşteki tarafından şüphelinin kendisine daire tapusu yerine arsa tapusu verdiği iddiasına ilişkin olarak yeni delil mahiyetinde ilgili arsa tapu suretinin de dosyaya ibraz edildiği anlaşılmakla, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 06/08/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı sonrası, şüpheliye isnat edilen suçtan kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edildiği gözetilmeden, talebin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE