muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6556, Karar No: 2013/10282, Tarih: 22.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6556 E.  ,  2013/10282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, şirket alımı olduğu gibi, taşınmazın vergi değeri ile somut emsalin vergi değerleri arasında 3 kat fark olmasına rağmen, bilirkişi raporunda 10 kat fark olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların kadasto parseli mi imar parseli mi oldukları ve Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/695, Karar No: 2012/6958, Tarih: 05.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/695 E.  ,  2012/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza müdahalenin önlenmesi, eski hale iade ve kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza müdahalenin önlenmesi, eski hale iade ve kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, mahkemenin gerekçesine göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7260, Karar No: 2012/8931, Tarih: 21.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7260 E.  ,  2012/8931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 07/05/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; yayının özü itibariyle gerçeklik olgusu taşıması; ancak, düşünsel bağlılık anlamında öz ve biçim dengesinin bozulmuş olması ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi uygun olacaktır. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4733, Karar No: 2010/5087, Tarih: 24.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/4733 E.  ,  2010/5087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanmak suçundan şüpheliler ..., ..., ... ..., ... ... ve ... ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.10.2009 tarihli ve 2009/1621 soruşturma, 2009/858 ... kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiarzın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2009 tarihli ve 2009/907 değişik iş ... kararının Adalet Bakanlığınca 15.02.2010 gün ve 9232 ... yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2010 gün ve 38697 ... tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “ Dosya kapsamına göre, Yalvaç Kaymakamlığının 14/08/2009 tarihli ve 2009/13 ... kararı ile haklarında ön inceleme yapılanlardan ..., ... ... ve ... ... haklannda 4483 ... Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un 6. maddesi uyarınca soruşturma izni verilmediği gözetilmeksizin tüm şüpheliler yönünden kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Tebliğnamede “ Dosya kapsamına göre, Yalvaç Kaymakamlığının 14/08/2009 tarihli ve 2009/13 ... kararı ile haklarında ön inceleme yapılanlardan ..., ... ... ve ... ... haklannda 4483 ... Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un 6. maddesi uyarınca soruşturma izni verilmediği gözetilmeksizin tüm şüpheliler yönünden kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5271 ... C.Y.Y.'nın 172. maddesinin 1. fıkrasında " Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hallerinde, kovuşturmaya yer olmadığına karar verir " 4483 ... Yasanın 6/1 maddesinde "Ön inceleme ile görevlendirilen kişi veya kişiler, bakanlık müfettişleri ile kendilerini görevlendiren merciin bütün yetkilerini haiz olup, bu Kanunda hüküm bulunmayan hususlarda Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununa göre işlem yapabilirler; hakkında inceleme yapılan memur veya diğer kamu görevlisinin ifadesini de almak suretiyle yetkileri dahilinde bulunan gerekli bilgi ve belgeleri toplayıp, görüşlerini içeren bir rapor düzenleyerek durumu izin vermeye yetkili mercie sunarlar. Ön inceleme birden çok kişi tarafından yapılmışsa, farklı görüşler raporda gerekçeleriyle ayrı ayrı belirtilir." 6/2 maddesinde "Yetkili merci bu rapor üzerine soruşturma izni verilmesine veya verilmemesine karar verir. Bu kararlarda gerekçe gösterilmesi zorunludur." 7/2 maddesinde "Yetkili merci, herhalde yukarıdaki fıkrada belirtilen süreler içinde memur veya diğer kamu görevlisi hakkında soruşturma izni verilmesi veya verilmemesi konusunda karar vermek zorundadır." 9/1 maddesinde "Yetkili merci, soruşturma izni verilmesine veya verilmemesine ilişkin kararını Cumhuriyet başsavcılığına, hakkında inceleme yapılan memur veya diğer kamu görevlisine ve varsa şikayetçiye bildirir." 9/2 maddesinde "Soruşturma izni verilmesine ilişkin karara karşı hakkında inceleme yapılan memur veya diğer kamu görevlisi; soruşturma izni verilmemesine ilişkin karara karşı ise Cumhuriyet başsavcılığı veya şikayetçi itiraz yoluna gidebilir. İtiraz süresi, yetkili merciin kararının tebliğinden itibaren on gündür." hükümleri yer almaktadır.

4483 ... Yasa kapsamındaki bir suçu işleyen memur veya kamu görevlisi hakkında Cumhuriyet savcısının re'sen soruşturma yapma yetkisi bulunmamaktadır. Belirtilen yasa hükümlerine göre, soruşturmanın başlaması yetkili merci tarafından izin verilmesi koşuluna bağlıdır. Yetkili merci izin vermedikçe soruşturma aşamasına geçilemeyeceğinden şüpheli kişi veya kişiler hakkında Cumhuriyet Savcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi de olanaklı olmayacaktır. Kovuşturmaya yer olmadığı kararı ancak 4483 ... Yasada belirtilen yetkili merci tarafından soruşturma izni verildikten sonra yapılacak soruşturma sonunda verilebilecektir. Yukarıda belirtilen yasal hükümler birlikte değerlendirildiğinde, 4483 ... Yasa uyarınca verilecek soruşturma izninin, soruşturma şartı niteliğinde olduğu ve bu iznin verilmemesi durumunda suç işlediği ileri sürülen kamu görevlisi hakkında kovuşturma olanağının bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.

İncelenen dosyada; Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, görevi kötüye kullanma suçundan yürütülen soruşturma sırasında şüpheliler ..., ... ... ve ... ... hakkında 4483 ... Yasa uyarınca soruşturma izni verilmemesine ilişkin kararın gerekçesinin hukuka uygun olduğu, soruşturma izni verilen şüpheliler ... ve ... ... hakkında ise T.C.Y.'nın 257. maddesinde öngörülen kamunun zararı veya bireylerin mağduriyeti unsurunun somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, Yalvaç Kaymakamlığının anılan karara yasal süresinde itiraz etmesi üzerine Akşehir Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verildiği görülmektedir. İtirazın kabulü kararının gerekçesinde, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın şüpheliler ... ve ... ... açısından yasaya uygun olmadığı belirtilmekle birlikte hüküm fıkrasında, anılan kararın adı geçen şüpheliler yönünden kaldırıldığı açıkça gösterilmeyerek itirazın tüm şüphelileri kapsayacak şekilde kabul edildiği izlenimi yaratılmıştır. Oysa itiraz dilekçesinde kararın açıkça şüpheliler ... ve ... ... açısından yasaya uygun olmadığı belirtilmiştir. Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının, şüpheliler ..., ... ... ve ... ... hakkında, kovuşturma olanağının bulunmaması bir başka deyişle yetkili merci tarafından soruşturma izni verilmemesi yerine merci kararının hukuka uygunluğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararının, sonucu itibariyle isabetli, ancak bu karara yönelik itirazı inceleyen Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın hangi şüpheliler yönünden kaldırıldığını açıkça göstermeyen 11.11.2009 tarihli kararının, hukuka aykırı olduğu açıktır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler ..., ... ..., ... ..., ... ve ... ... hakkında Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca itiraz üzerine verilip kesinleşen 11.11.2009 gün ve 2009/907 D.iş ... kararın, 5271 ... C.Y.Ynın 309 maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasa madesinin 4-a fıkrası gereğince sonraki işlemleri yerinde tamamlanmasına, 24.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6040, Karar No: 2021/4503, Tarih: 27.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6040 E.  ,  2021/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.11.2019 tarih ve 2015/659- 2019/804 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki 20.11.2012 tarihli "Portföy Yönetim Sözleşmesi" gereğince, davacı tarafından 13.02.2013-01.03.2013 tarihleri arasında davalı hesabına 804.842.-TL yatırıldığını, sözleşme ile davalı şirketin kendisine emanet edilen birikimleri yatırımcı menfaatlerine uygun şekilde sermaye ve para piyasalarındaki dengeleri gözeterek basiretli bir portföy yönetim şirketi gibi doğru, yerinde ve zamanında kararlar alarak ve bu kararları işlemlere yansıtarak yönetmeyi, yatırımcının ise komisyon ödemeyi taahhüt ettiğini, davacının 14.03.2013 tarihli ihtarname ile portföyünde davalı şirketin hiçbir işlem gerçekleştirmemesini isteyerek meydana gelen zarar hakkında kapsamlı bilgi verilmesini talep ettiğini, davalı şirket yöneticisinin altı aylık sürede zararının giderilebileceğini taahhüd etmişse de 251.742.-TL tutarındaki zararın karşılanması bir yana 27.09.2013 tarihli ekstreye göre portföy büyüklüğünün 192.000.-TL'ye düştüğünü, davacının 01.10.2013 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini bildirerek davalı şirkete yatırmış olduğu toplam 804.842.-TL'nin kendisine iadesini talep ettiğini, davalı şirket yetkililerinin basın yoluyla yaptıkları ilan ve açıklamalar ile sözleşme öncesi yaptıkları sözlü bildirim ve reklamlarla gerçekte karşılığı bulunmayan bir güven duygusu oluşturduklarını ileri sürerek meydana gelen zararın şimdilik 25.1742 TL'lik kısmının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş, 16.07.2014 tarihli dilekçesiyle dava değerini 583.842.- TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, mevzuata ve/veya sözleşmeye aykırı hiçbir işlem olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, mevzuata ve/veya sözleşmeye aykırı hiçbir işlem olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 20.11.2012 tarihinde portföy yönetim sözleşmesi yapıldığı, risk profili ve getiri tercihlerinin belirlenmesi için ayrıca anket formunun yaptırıldığı, davacı tarafından 804.842,00 TL portföy tutarının hesaba girişinin yapıldığı, 10.10.2013 son işlem tarihi itibariyle portföy tutarının 221.519,16 TL olup, bu tutarın da davacıya ödenmiş olduğu, davacının şikayeti üzerine SPK tarafından başlatılan inceleme sonucunda 3 aylık olarak belirlenen yatırım döneminde en fazla %20'lik bir kayba müşterinin tahammül edebildiği, hesap açılış tarihi olan 12.02.2013 tarihini izleyen 3 aylık dönemde müşteri portföyünün yaklaşık %50 oranında değer kaybettiği ve söz konusu değer kaybının izleyen dönemlerde de devam ettiği, yüksek risk içeren vadeli işlemler gerçekleştirilerek zarar oluştuğu, oluşan zararın telafisi amacıyla daha da yüksek risk içeren işlemler yapıldığı, müşterinin risk profili ve getiri tercihinden uzaklaşıldığı bu nedenle idari para cezası uygulanmasına karar verilmiş olduğu, portföy yönetim şirketinin müşteri risk profili ve getiri tercihinin dışına çıkarak müşterinin tahammül edebileceği kayıp oranını dikkate almadan daha da yüksek risk içeren işlemleri gerçekleştirdiği, davalı şirketin oluşan zarardan sorumlu olduğu, tespit edilen 583.322,84 TL zarardan davacının en kötü şartlarda %25'lik kayıp oranına tahammül edebileceğini belirttiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 382.112,34 TL tazminatın 01.10.2013 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8533, Karar No: 2010/12487, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8533 E.  ,  2010/12487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3802, Karar No: 2012/6732, Tarih: 16.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3802 E.  ,  2012/6732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı kooperatif vekili, müvekkili ile davalılar ve dava dışı belediye arasında 17.11.2005 ve 24.11.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin imzalandığını, ancak davalıların teslim etmesi gereken taşınmazı boşaltmadıklarını ileri sürerek, müdahalenin men'ini ve taşınmaz üzerindeki eski binanın kal'ini talep etmiştir.

Davalılar, dava dışı belediye ile aralarında 24.10.2005 tarihli ön protokol imzaladıklarını, buna göre, kendilerine 140 m²'lik 4 adet daire verileceğinin ve taşınmazlarda daireleri teslim edilinceye kadar oturabileceklerinin söylendiğini, arsa paylarını da belediyeye tapudan devrederek kendi edimlerini yerine getirdiklerini savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalıların belediye ile düzenledikleri 24.10.2005 tarihli ön protokol gereğince, müşterek malik oldukları hisseleri tapuda devrettiklerini ve sonrasında imar uygulaması sonucu 98 ve 99 no'lu parselleri de kapsayacak şekilde yeni parsellerin oluştuğunu, belediyenin de davalılardan aldığı hisseyi davacıya ihale yoluyla satarak davacı kooperatife devrettiğini, ön protokol doğrultusunda belediyenin yapı ruhsatı tanzim ettiğini, bu haliyle davalıların taşınmazları terketmeyerek inşaatın yapımını engellediklerini, inşaat yapımı için payların kayıtsız şartsız belediyeye satılmasından dolayı muhtesatları terketmeme eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu belirtmiş ve bu gerekçe ile davalıların 98 ve 99 parsellere haksız müdahalelerinin men'ine karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Husumet konusu mahkemece ve Yargıtay aşamasında doğrudan nazara alınması gereken bir husustur. Somut olayda, davalı arsa sahipleriyle dava dışı yüklenici belediye arasında arsa payı karşılığı ön sözleşme imzalanmış, yüklenici belediye tarafından bilahare bu iş, davacı taşerona ihale edilmiştir. Davacı taşeronun arsa sahipleriyle belediye arasındaki sözleşmeden doğan hakları devraldığı da ileri sürülmemiştir. Yani, temyiz incelemesine konu davanın tarafları arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmamaktadır.

Arsa payı karşılığı ön sözleşme gereğince, arsa sahipleri aleyhine dava açma hakkı bulunan taraf, âkitleri olan belediyedir. Şu halde aktif husumet ehliyeti bulunmayan davacının davasının bu nedenle reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Arsa payı karşılığı ön sözleşme gereğince, arsa sahipleri aleyhine dava açma hakkı bulunan taraf, âkitleri olan belediyedir. Şu halde aktif husumet ehliyeti bulunmayan davacının davasının bu nedenle reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.