muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9822, Karar No: 2011/10643, Tarih: 20.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9822 E.  ,  2011/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 1235 parsel sayılı taşınmazının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/247 Esas, 2000/208 karar sayılı dosyası ile tapu kaydının iptal edildiğini ve kararın 16.06.2001 tarihinde kesinleştiğini, mülkiyet hakkının karşılıksız olarak sona erdirildiğini ileri sürerek, tazminata karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında tazminat miktarı yönünden dava dilekçesini ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kayden malik olduğu taşınmazının kıyı kenar çizgisi içinde kalması sebebi ile tapusunun iptal edildiği gerekçesi ile tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydının iptalinden kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kayden davacıya ait çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile kesinleşen Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/247 Esas, 2000/208 Karar sayılı ilamı ile tapusunun iptal edildiği belirlenmek sureti ile tazminat isteğinin hüküm altına alınmış olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, mahkemece tam tazminata hükmedilmesi iktiza ederken kararda yazılı oranda tazminatın tenkis edilerek hüküm altına alınmış olması doğru değil ise de, anılan husus temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış olup, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davacı, dava dilekçesinde 10.000.00.-TL. ecrimisil istediğine, ıslahla bu miktarı 83.600,00.-TL daha artırarak toplam 93,600,00.-TL'ye çıkardığına göre, dava dilekçesinde istenen ecrimisile dava tarihinden itibaren, kalan miktara da ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, hüküm altına alınan ecrimisilin tümüne dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru değil ise de, anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından, mahkeme kararının 1. bendindeki " Davacının davasının kısmen kabulü ile, 84.000.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine," ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine; " Davacının davasının kısmen kabulü ile, 10.000,00.-TL 'nin dava tarihi olan 05.06.2008 tarihinden itibaren, 74.000,00.-TL'nin ıslah tarihi olan 17.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, " ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.'nun 80., 436/2 (6100 sayılı HMK.'nın 183.) maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1173, Karar No: 2006/4335, Tarih: 23.03.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/1173 E.  ,  2006/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki eşya bedelinin alacak davasında yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile evlenirken 12.6.2000 tarihinde düzenlenen çeyiz senedinde yazılı eşya ve altınlarının davalıda kaldığını, yapılan tespit sırasında bulunan bazı eşyaların kendisine tedbiren teslim edildiğini, ileri sürerek çeyiz senedinde yazılı toplam 7.155.000.000 TL değerindeki eşya ve altınlarının aynen teslimine, olmadığı takdirde değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, senette yazılı altınların davacı ile evli oldukları sırada evlerine giren hırsız tarafından çalındığını, kalanları ise davacının evden ayrılırken götürdüğünü savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu altınların davalı kocada kaldığını ispatlayamadığından bahisle, altınlar yönünden davanın reddine, tespit dosyası ile tespit edilen ve davacıya teslim edilen eşyalar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava konusu altınları giderken götüremediğini bildirerek bunların da iadesini talep etmiş, mahkemece talebin reddine karar verilmiştir. Davacı kadının evden zor kullanılarak veya dövülerek gönderilmesi şeklinde gelişen bir olayın varlığı iddia ve ispat edilmedikçe, kadının üzerinde taşıdığı varsayılan altınlarının, evden ayrılırken birlikte götürmüş olması karinedir. Dinlenen davacı tanıkları, böyle bir olayın varlığından bahsetmediği gibi altınların akıbeti konusunda bilgi sahibi olmadıklarını bildirmişlerdir. Dosyada toplanan delillerle davacı altınların davalıda kaldığını ispatlayamamıştır. Ne var ki davacı, delilleri arasında her türlü delil demek suretiyle yemin deliline dayanmış olduğuna göre mahkemece; davacıya, davalı tarafa yemin teklif etme ... olduğu hatırlatılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu hususun gözden kaçırılarak eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/12432, Karar No: 2012/44153, Tarih: 17.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/12432 E.  ,  2012/44153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın orman sayılmayan tapulama dışı devlet arazisinden ağaç kesmek ve bu ağacın odunlarını kullanmak biçimindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/ilk maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 03.10.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8274, Karar No: 2023/8678, Tarih: 25.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8274 E.  ,  2023/8678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/408 E., 2023/178 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.02.2004 - 02.10.2014 tarihleri arasında en son aylık net 1930 TL ücretle davalı ... (...) işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; işyerinin perde dikimi üzerine olduğunu, işçi çalıştıracak kapasitede olmadığını, 2012 yılından itibaren davacının özellikle yaz aylarında bazen kışın fasoncu olarak sipariş üzerine çalıştığını davanın reddini istemiştir.

Feri Müdahil SGK vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.11.2015 tarihli 2014/718 Esas -2015/546 Karar sayılı kararıyla; davacının 01.04.2005 öncesine yönelik isteminin hak düşürücü süre nedeniyle reddine, sonrası yönünden ise tespitini istediği sürede başka işverenlerce bildirim yapılan hizmet kaydının bulunması, yine aynı dönemde isteğe bağlı sigortalı olması, dinlenen bordro tanığının ve komşu işyeri tanıklarının iddianın aksi yönde beyanlarda bulunmaları, davacının iddiasını doğrulayan tanıkların ise bordro veya komşu işyeri tanığı olmayıp, davacının arkadaşı oldukları dikkate alınarak tespiti istenen dönemdeki fiili çalışmanın varlığının ispat koşulunun yerine gelmediği bu nedenle tespite konu bir hizmet bulunmadığı sonucuna varıldığı, davacının ücretinin ispatına yönelik yazılı veya sözlü bir kayıt veya tanık beyanı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında, davacının dava dışı işyerindeki çalışmaları sebebi ile 01.04.2005 öncesindeki taleplerinin hak düşürücü süreye uğradığı yönündeki tespit yerinde olduğu ancak, 30.03.2006 - 02.10.2014 tarihleri arasında ,özellikle tanık beyanlarında davacının işyerine gelip gittiği belirtilen 2 yıllık dönem bakımından işin esasına girilerek, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri ayrıntılı şekilde tekrar araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermek gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına tespite konu dönemde davalı işyerinden hizmet bildirimi bulunmadığı, işyerinden hizmet bildirimi yapılan tek bordro tanığı ...’un davalının kardeşi olduğu aynı sektörde iş yaptığı, bu tanığın davacının 2012 döneminden sonra çalışmasının bulunmadığını beyan ettiği, keza komşu işyeri çalışanı/sahipleri oldukları kayıtlarla sabit olan tanıkların davacının davalıya ait işyerinde hiçbir zaman çalışmadığına dair somut ve inandırıcı bulunan beyanları, davacı tanıklarının duyuma dayalı beyanlarının ispata yeterli olmadığı, Yüksek Yargı kararları gereği bordro tanığı veya komşu işyeri çalışanı tanıkların beyanları ile çalışma iddiasının ispatının mümkün görüldüğü bu itibarla davacının tespitini istediği sürede başka işyerinden hizmet bildirimi bulunması ve isteğe bağlı sigortalılığı bulunması da gözetildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, bankadan gelen yazı cevaplarında kredi çekmek üzere davacının bankaya verdiği belgelerde, davalı işyerinde çalıştığının belirtildiğini, tanık beyanları ile de çalışmasının ispatlandığını, 2004 ile 2014 yılları arasında davalı işyerinde kesintisiz çalıştığını ve bilgisi dışında başka işyerinden sigortalı gösterildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, ile 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, ile 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ...'a ait işyerinin 29.02.2012 ile 31.12.2015 tarihleri arasında fason perde dikimi işinden kanun kapsamında bulunduğu, işyerinde yapılmış denetim bulunmadığı, tespiti istenen dönemde davacının 01.04.2005 - 30.03.2006 tarihleri arasında 1029708 sicil numaralı dava dışı ... Tekstil Ltd. Şti. işyerinden hizmetinin bildirildiği, işyerinin kapsama alındığı 2012/2 den itibaren 2014/10 kadar bordrodaki tek sigortalının davalının kardeşi ... olduğu ve mahkemece alınan beyanında, kendisinin işe girdiği 2012 yılından sonra davacının parça başı iş yerine çalıştığı için mal getirip götürdüğünü, ücretli çalışmadığını beyan ettiği, vergi kayıtlarına göre perde dikimi işinden ...'un belirtilen adreste 21.06.2005 - 31.12.2010, 27.02.2012 - 31.12.2015 tarihleri arası vergi kaydı bulunduğu, mahkemece davacının işyerinde çalışırken bankadan kredi çekmek üzere belge verdiği iddiasının araştırıldığı, Yapı Kredi Bankasından gelen 02.03.2011 tarihli belgede, ... perde dikim-... unvanlı işyerinde çalışan ...'ın 1500 TL ücret aldığı ,firma iletişim telefonu olan ...'tan olumlu teyid alındığı ve parantez içinde "5 yıldır aynı firmada " yazılmış olduğu, belge ekindeki vergi levhasında ...'un davalı işyeri adresinde işe başlama tarihinin 05.01.2011 olduğunun belirtildiği, imza sirkülerinin de yazıya ekli olduğu, davalıdan bu belgeye karşı beyanı sorulduğunda Yapı Kredi bankası tarafından gönderilen belgeyi kendisinin vermediğini, ancak davacıya, dava dışı eşi ...'un kredi alması için iyi niyetle vermiş olabileceğini düşündüğünü beyan ettiği, Denizbank'tan gelen belgede, davacının 27.12.2011 tarihli başvurusunda halen çalıştığı işyeri olarak ebru perde dikim davalı işyeri adresini bildirdiği, bozma öncesi ve sonrası dinlenen tanık beyanları arasında davacının sürekli ve hizmet akdiyle mi çalıştığı yoksa, parça başı dikim yaptırılarak mı çalıştığı konusunda çelişki bulunduğu gibi SGK tarafından aynı işhanında tespiti istenen dönemde faaliyette olan komşu işyeri sahipleri ile çalışanları bildirildiği halde mahkemece bunların beyanları alınmadan eksik inceleme ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, yapılan işin niteliği gözetilip taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdi mi yoksa istisna akdi mi olduğu hususu irdelenip açıklığa kavuşturulmalı, hizmet akdinin varlığı kanıtlandığı takdirde ise dosya içeriğindeki ... adına vergi kaydı ve kredi referansına ilişkin kayıtlar gözetilip talep de dikkate alınarak davalı ... ile eşi ...'un işverenlik sıfatı ve dönemleri belirlenmeli, SGK tarafından mahkemeye bildirilen komşu işyeri tanıkları dinlenmeli, bozma öncesi ve sonrası dinlenen tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeli ve daha önce dinlenen tanıkların çalışma kayıtları celbedilip beyanlarının sıhhati denetlenmeli, uyuşmazlık konusu yönler hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, tüm kanıtlar değerlendirilerek karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3196, Karar No: 2012/38988, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2011/3196 E.  ,  2012/38988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık vekilinin 26/03/2009 tarihli dilekçesi temyiz dilekçesi niteliğinde görülmekle,

Sanık müdafiinin, karar duruşmasından bir gün önce vekaletnamesini sunduğu, ancak duruşmaya çağrılmadığı, dosyanın karara çıktığının söylendiği, mahkemece tutulan 26/3/2009 tarihli tutanakta da sanık müdafii tarafından duruşma tarihinden 1 gün önce dosyaya vekaletname sunulduğunun, ancak kalem personelinin ihmali ile bu vekaletnamenin dosyaya konulmadığının belirtilmesine göre sanık müdafiinin duruşma gününden haberdar edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 176/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2518, Karar No: 2019/14433, Tarih: 30.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2518 E.  ,  2019/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan, kovuşturma aşamasındaki ifadesinde, sanıkla iştirak halinde suç işleyen diğer sanık ... tarafından suça konu eşyaların bozuk olarak iade edildiğini, 900 TL zararı olduğunu ifade etmiş ise de, 15.12.2013 tarihli teslim ve tesellüm tutanağına göre; suça konu eşyaların tam ve eksiksiz olarak teslim edildiği anlaşılmakla; sanık ... yönünden giderilecek bir zarar kalmadığından, söz ve davranışları ile bu iadeye karşı çıkmayan sanık ile ilgili hırsızlık suçuna ilişkin TCK’nın 168. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik olmadığı gibi, dosya kapsamına göre olayla ilgisi olmayan tüfek ve fişeklerin iadesine ilişkin karar verilmesi de sonuca etkili görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında 4-5 gün önce akşam saatlerinde havanın karanlık olduğu sırada diğer sanık ...’ın suça konu evi göstererek ‘bu evi soyacağız’ dediğinde, ‘riskli olmaz’ dediğini, zira evin etrafında ışıklar yandığını söylemiş ise de, suçun kesin olarak hangi zaman aralığında işlendiğine dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmadığı ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.35’de başlayıp saat 06.10'da sona erdiğinin anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçların gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiğinin kabul edilmiş olması karşısında; hırsızlık suçuna ilişkin 5237 Sayılı TCK’nın 168/1 maddesi ile uygulama yapılırken, anılan maddenin ikinci fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan ½ oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak, fazla cezaya hükmedilmesi,

3- Sanık hakkında TCK’nın 168.maddesinin, aynı Kanun’un 62.maddesinden önce uygulanması gerekirken sonra uygulanması suretiyle 1 gün fazla ceza tayin edilerek TCK’nın 61.maddesine aykırı davranılması

3- Sanık hakkında TCK’nın 168.maddesinin, aynı Kanun’un 62.maddesinden önce uygulanması gerekirken sonra uygulanması suretiyle 1 gün fazla ceza tayin edilerek TCK’nın 61.maddesine aykırı davranılması

4- 14/12/2013 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporunda ‘ikametin çelik kapısının ve tüm pencerelerinin kilitli ve sağlam olduğu, arka tarafta ikametin batı yönünde bulunan balkon pvc kapı penceresinin komple kırılmadan sökülmüş olduğu ve ikametin içinde herhangi bir kırılma, dökülme, dağıtma olmadığının’ belirtildiği anlaşılmakla, katılanın herhangi bir zararının oluşup oluşmadığının tespiti ile sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile sanığın mala zarar verme suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1296, Karar No: 2013/17035, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1296 E.  ,  2013/17035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.