muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15250, Karar No: 2014/6402, Tarih: 20.05.2014

tespit tarihindeki rayice göre tamirat bedelinin tespiti ile boya ve badana gibi bir kısım giderlerin normal kullanım sonucu yenilenmesi gereken giderlerden olup olmadığı üzerinde durularak ve diğer hasarlar yönünden de yıpranma payı düşülerek karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmayla ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7274, Karar No: 2018/749, Tarih: 08.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7274 E.  ,  2018/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada, müvekkillerinden ...'nin eşi, diğer davacıların ise babaları olan muris ...’nin vefat ettiğini, olayda davalının kusurlu olduğunu, bu nedenle müvekkillerinin büyük üzüntü ve elem duyduklarını belirterek, çekilen acıları bir nebze olsun dindirmek için her bir müvekkili için 100.000,00 TL'den toplam 300.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, toplanan delillere göre desteğin eşi için 10.000,00 TL, çocukları için 5.000,00'er TL olmak üzere toplam 20.000,00 manevi tazminatın tahsiline verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.Davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-Dava, trafik kazası nedeni ile ölüme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Somut olayda; davalının ehliyetsiz şekilde sollama yasağı olan virajda sollama yapmak istediği sırada murisin şeridine geçerek kazaya sebebiyet verdiği, meydana gelen kazada murisin kaburga ve iskelet kemikleri kırılarak öldüğü, 1976 doğumlu murisin ölümü ile geride 1986 doğumlu eşi davacı ... ile 2000 doğumlu kızı ..., 2007 doğumlu ... ...'nin kaldığını, ölenin meydana gelen kazada kusursuz olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen hususlar, olayın meydana geliş şekli, davacıların ve ölenin yaşı, davalının kusuru dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatların az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar, olayın meydana geliş şekli, davacıların ve ölenin yaşı, davalının kusuru dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatların az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, kabul edilen tazminat yönünden her bir davacı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.024,65 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5030, Karar No: 2011/16339, Tarih: 02.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5030 E.  ,  2011/16339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2009 tarih ve 2009/748-2009/662 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hamili olduğu iki adet bononun müvekkili elindeyken kayıp edilerek zayi olduğunu ileri sürerek, iptallerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, talebe konu iki bono bedelinin 6.000,00 TL olduğundan miktar itibariyle davada sulh hukuk mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, talep ve kesinleşme halinde dosyanın İzmir Sulh Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5199, Karar No: 2017/7122, Tarih: 19.12.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/5199 E.  ,  2017/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm/Karar : 1-Mahkûmiyet: Sanıklar ..., ...,..., ..., ..., ... hakkında

Beraat: Sanık ... hakkında

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sank ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, hükmedilen cezanın süresine göre, 5320 sayılı Kanun’un 8/1, 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

1-Sanık ... hakkında kurulan beraat kararının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Gerekçeli karar başlığında sanık ... hakkındaki suç tarihinin "28/04/2010-01/05/2010-07/05/2010-24/07/2010-06/08/2010", sanık ... hakkındaki suç tarihinin “11/03/2010-05/04/2010-06/05/2010-07/05/2010” , sanık ... hakkındaki suç tarihinin “05/04/2010”, sanık ... hakkındaki suç tarihinin “20/03/2010-05/04/2010-06/05/2010-06/08/2010”, yerine “2010” olarak yazılması,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c)Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

c)Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

a)Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihine ilişkin bölümden “2010” ibaresinin çıkartılarak yerine "sanık ... hakkındaki suç tarihi: 28/04/2010-01/05/2010-07/05/2010-24/07/2010-06/08/2010, sanık ... hakkındaki suç tarihi: 11/03/2010 - 05/04/2010 - 06/05/2010 - 07/05/2010, sanık ... hakkındaki suç tarihi: 05/04/2010, sanık ... hakkındaki suç tarihi: 20/03/2010 - 05/04/2010 - 06/05/2010 - 06/08/2010 ibarelerinin eklenmesi,

b)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

c)Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "456.3 gr hint kenevir bitkisinin" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddelerden alınan şahit numunelerin de" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, maddi bulgularla desteklenmeyen telefon görüşmeleri dışında, uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi sebebiyle yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

4-Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, geçmişteki eylemleriyle ilgili ele geçmeyen uyuşturucu maddelere ilişkin iletişim tespit tutanakları dışında kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden ve sanığın 01/07/2010 tarihinde polisi arayarak kendi rızası ile teslim ettiği net 6 gram afyon sakızını, satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, ele geçirilen madde miktarı da dikkate alınarak eylemin bir bütün halinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yerine uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7036, Karar No: 2009/7400, Tarih: 12.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7036 E.  ,  2009/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, Hazine tarafından taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali isteğine ilişkin olup, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 12.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11363, Karar No: 2008/16021, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11363 E.  ,  2008/16021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE - ...

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili davalı Hazine adına tapuda kayıtlı olan ... Köyü 153 ada 323 parsel sayılı 76 hektar 3098.93 m2 yüzölçümündeki fundalık niteliğinde ki taşınmazın müvekkiline ait 1937 tarih 274 nolu vergi kaydı kapsamında kaldığı ve zilyetliğinde bulunduğu iddiası ile tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece çekişmeli taşınmazın resmi belgelerde ormanlık alanda kaldığı ve eylemli durumda da üzerinde orman ağaçlarının bulunduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yörede 13/11/1979 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın yörede 1997 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında komşu parsellere uygulanan vergi kayıtlarının çekişmeli parsel yönünü orman okuması ve taşınmazın da halen fundalık olması nedeniyle Hazine adına tesbit edildiği, bilirkişi raporuna göre, taşınmazın üzerinde meşe ve ... ağaçlarının bulunduğu, eğiminin % 10 - 30 olduğu, üzerindeki bir kısım ağaçların kesildiği, bu durumda taşınmazın öncesinin ve halen de kısmen eylemli orman olduğu, orman tahdidi 1979 yılında kesinleşmiş ise de, taşınmazın halen orman sayılan yerlerden olması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış orman olduğundan her zaman orman sınırları içine alınmasının mümkün olduğu, taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı gözönüne alınarak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5293, Karar No: 2023/7907, Tarih: 05.07.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/5293 E.  ,  2023/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/748 Esas, 2022/1003 Karar

KATILANLAR : Tarım ve ..., Sınırlı Sorumlu ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Hazine

SUÇLAR : Zincirleme nitelikli zimmet

HÜKÜMLER : 1) Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2021/5 Esas, 2022/103 sayılı Kararı ile; sanıklardan Mehmet ve İsmail hakkında atılı suçtan beraat, Mustafa ve İdris hakkında zincirleme basit zimmet suçundan mahkûmiyet

2) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2022/748 Esas, 2022/1003 sayılı Kararı ile; sanıklardan ...,... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi,

Mustafa ve İdris hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının ise düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar İdris ve ... müdafii, katılan ... ve ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/748 Esas, 2022/1003 sayılı Kararının, sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan ... ve ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır", aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılan ... ve ... vekiline 16.04.2022 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan ... ve ... vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5805, Karar No: 2024/5311, Tarih: 14.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/5805 E.  ,  2024/5311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/172 E., 2023/50 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından tazminat istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat hükmü yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Aynı zamanda Hukuk Muhakemeleri Kanununda Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi durumunda ayrı bir temyiz (kesinlik) sınırı öngörülmemiş olmadığı bu durum karşısında uygulanması gereken temyiz (kesinlik) sınırının HMK 362/1-a maddesinde işaret edilen miktar olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulduğu, İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile 178.978,49 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, davacının 50.000 TL'lik manevi tazminat istemiyle ilgili 07.10.2019 tarihli bir önceki kararda 30.000,00 TL'lik kısmını kabulüne karar verilmiş olması ve bu kararın bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği belirtilerek karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Maddi ve manevi tazminat hükümlerinin birbirlerinden bağımsız olarak İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 238.730,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

2.Peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.