muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1911, Karar No: 2021/4238, Tarih: 01.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1911 E.  ,  2021/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 12.11.2021 gün ve 2020/5065-2020/5700 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince verilen davanın reddi kararına karşı davacının istinaf yoluna başvurması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 21.03.2018 tarih, 2018/504 esas, 2018/3666 karar sayılı ilamı ile eksik inceleme yapıldığı gerekçisiyle, bölge adliye mahkemesinin kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, bu karar Dairemizce onanmıştır. Davacı tarafından karar düzeltme kanun yolunun açık olduğu yazılmışsa da bu husus, maddi hata niteliğindedir. Bölge adliye mahkemesince verilen kararın bozulması sonrasında ilk derece mahkemesince verilen kararın temyizi üzerine Yargıtayca verilen karara karşı karar düzeltme yolu veya olağan kanun yolu bulunmamaktadır. Açıklanan sebeple davacı erkeğin karar düzeltme dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, ilk derece mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.01.06.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/10771, Karar No: 2013/17320, Tarih: 24.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10771 E.  ,  2013/17320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıya ait iş yerinde 22/07/2006 - 21/12/2011 tarihleri arasında mutfak bölümünde kasap olarak çalıştığını, davalı işverenin kendisini ücretsiz izne göndermek istemesi üzerine çalışmak istediğini bildirmesine rağmen davalının ücretsiz izne göndermekte ısrar ettiğini, bunun üzerine noter aracılığı ile gönderdiği ihtarname ile iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 11/05/2007 tarihinden itibaren müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, 2008 yılından itibaren otelin sezonluk olarak çalışması nedeniyle mevsimlik işçi olarak çalışmasına devam ettiğini, otelin Aralık ayı başından Mart ayı başına kadar kapalı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, her ne kadar davacı dava dilekçesinde ücretsiz izne gönderilmeyi kabul etmediğini bu nedenle iş akdinin ihtarname göndererek feshettiğini beyan etmiş ise de dosyaya ibraz edilen noter ihtarnamesinin incelenmesinde iş akdinin davacı tarafından fazla mesai ücreti ve Aralık 2011 ayı ücretinin ödenmediğinden bahisle feshedildiğinin belirtildiği, ihtarnamede işyerinde uygulanmakta olan ücretsiz izne gönderilmeyi davacının kabul etmediğine dair bir beyan bulunmadığı, dosya içinde bulunan SGK belgelerinde davacının yılın belli bir döneminde son yıllarda ücretsiz izin kullanmakta olduğu, daha doğrusu iş akdinin askıya alınmasına karşı çıkmadığı, bir süre sonra tekrar çalışmaya devam ettiği, son 3-4 yıldır yılın belli bir döneminde işin askıya alınması uygulamasının davacının da kabulünde olan yerleşik işyeri uygulaması olduğu, ancak davalı işverenin 21/12/2011 tarihinde davacıyı tekrar işe başlatmak üzere mevsim bitimi nedeniyle işten ayrılışını gösterdiği tarihten sonra davacının ücretsiz izin veya işin askıya alınması nedenini göstermeden fazla mesai ücretlerinin ödenmediği gerekçesi ile iş akdini feshettiği, dinlenen tanık beyanları, dosya kapsamı ve bilirkişi raporu ile de sabit olduğu üzere davacının fazla mesai ücreti alacağı bulunduğu, bu nedenle iş akdini haklı olarak feshettiği kanaatine varılarak kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı çalıştığı sürede 08:00-17:30 arası çalıştığını, yaz ve kış aylarında düğün ve Türk gecelerinde saat 22:00'ye kadar çalıştığını, 2008 yılında otelin inşaat olduğu dönemde 07.00-23.00 saatleri arasında çalıştığını, bu çalışmaların karşılığı fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür.

Davalı, davalı işyerinde çalışmanın 3'lü vardiya olarak işçilerin günde 8 saat çalışması esasına göre yapıldığını, fazla çalışmanın mümkün olmadığını savunmuştur.

Davacı tanıkları, davacının sabah 08:00'den akşam 17:30'a kadar çalıştığını, haftada bir gün Türk gecesi olduğunda sabah 08:00'den akşam 22:30'a kadar çalıştığını, ayda iki kez gala gecesi olduğunda da aynı şekilde çalıştığını beyan etmişlerdir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı tanık beyanlarına göre davacının haftada 6 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de davacı tanıklarının davalıya karşı davalarının olduğu beyanlarından anlaşılmaktadır.

Davacı tanıkları davacının ücretsiz izne gönderilmeyi kabul etmemesi nedeniyle işveren tarafından işten çıkartıldığını beyan etmiş iseler de davacının davalıya gönderdiği fesih ihtarnamesinde ücretsiz izne gönderilmeyi fesih nedeni yapmadığı, fazla mesai alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini feshettiğini bildirdiği anlaşıldığından Mahkemenin ücretsiz izin uygulamasının davacının mevsimlik işçi olduğunun anlaşılması nedeniyle yerinde olmadığına dair kabulü yerindedir. Davacının fazla çalışma ücretinin ödenmemesine ilişkin fesih sebebine gelince davacının yaptığı işte çalışan kaç işçi olduğu işyeri kapasitesine göre personel sayısının 3 vardiyalı çalışmaya uygun olup olmadığının SGK kayıtları getirtilerek gerekirse işyerinde keşif yapılarak belirlenerek ile davacının fazla mesai alacağı olup olmadığı ve davacı feshinin haklı olup olmadığı çıkacak bu sonuca göre değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5287, Karar No: 2015/833, Tarih: 10.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/5287 E.  ,  2015/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı ...'un tarafların ortak miras bırakanı....'ın önceki evliliğinden dünyaya geldiği için çekişmeli taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ....'dan mı, yoksa davalı tarafın murisi ...'dan mı kaldığı hususunun önem arzettiği, bu nedenle davalı tarafın tutunduğu vergi kayıtları ile tespitte uygulanan vergi kayıtları ve komşu parsellere uygulanan vergi kayıtlarından da yararlanılarak taşınmazın kimden kaldığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 128 ada 62 parsel sayılı taşınmazın ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/528, Karar No: 2024/22, Tarih: 24.01.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/528 E.  ,  2024/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEMYİZ

BOZMA ÜZERİNE

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : Ceza Genel Kurulu

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 79-61

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 ve 53/1-5. maddeleri uyarınca 9.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna ilişkin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 03.03.2021 tarihli ve 23-12 sayılı hükmün, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli 02.09.2021 tarihli ve 106083 sayılı tebliğnamesi ile dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca 04.07.2022 tarih ve 297-509 sayı ile; sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 5. Ceza Dairesince yeniden yapılan yargılamada bozma kararına uyulmasına, 12.09.2023 tarih ve 79-61 sayı ile sanığın TCK’nın 257/1, 43/2, 62 ve 53/1-5. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Bu hükmün de katılanlar vekili, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama istemli 16.11.2023 tarihli ve 120700 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili; sanık hakkında irtikap suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği, sanık ve müdafii; katılanlar vekilince Özel Dairece verilen ilk hükme yönelik sanığın eyleminin irtikap suçunu oluşturduğu, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ve TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle temyiz edilmesinden sonra TCK'nın 43. maddesinin uygulanması ve TCK'nın 62. maddesinin tatbik edilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz nedenlerinden vazgeçme yönünde talepte bulunup yalnızca sanığın eyleminin irtikap suçunu oluşturduğuna dair temyiz dilekçesi sunduğu hâlde bu dilekçe dikkate alınmadan TCK'nın 43. maddesinin uygulanmadığından bahisle aleyhe bozma yasağı gözetilmeyerek hükmün bozulduğu ve Özel Dairece bozmaya uyularak TCK'nın 43. maddesi uyarınca hüküm kurulduğu, lehe olan hükümlerin hukuka aykırı olarak uygulanmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleriyle temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

III. İNCELEME KONUSU

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm dikkate alındığında, Ceza Genel Kurulunca yapılacak temyiz incelemesi sırasında özellikle;

III. İNCELEME KONUSU

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm dikkate alındığında, Ceza Genel Kurulunca yapılacak temyiz incelemesi sırasında özellikle;

1- Katılanlar vekili tarafından sanığın eyleminin irtikap suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ve TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün aleyhe olarak temyiz edilmesinden sonra TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ve 43. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinden vazgeçmesi hâlinde hükmün sanık aleyhine bozulup bozulamayacağının,

2- Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığının,

Belirlenmesi hususları üzerinde durulacak olup bu hususların ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

Hükmolunan ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından ve süresinden sonra verilen sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın görevi kötüye kullanma suçundan TCK’nın 257/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 ve 53/1-5. maddeleri uyarınca 9.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna ilişkin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 03.03.2021 tarihli ve 23-12 sayılı hükmün, katılanlar vekili tarafından 21.06.2021 tarihli dilekçeyle sanığın eyleminin irtikap suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ve TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle aleyhe olarak temyiz edilmesi üzerine Ceza Genel Kurulunca 04.07.2022 tarih ve 297-509 sayı ile; sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği, Yargıtay 5. Ceza Dairesince yeniden yapılan yargılamada bozma kararına uyulmasına karar verilerek 12.09.2023 tarih ve 79-61 sayı ile sanık hakkında TCK’nın 257/1, 43/2, 62 ve 53/1-5. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verildiği,

Katılanlar vekili tarafından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilen 31.12.2022 tarihli dilekçeye göre; sanığın eyleminin irtikap suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ve TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle aleyhe olarak hükmün temyiz edilmesinden sonra UYAP sisteminden Yargıtay Ceza Genel Kuruluna evrak gönderme işlemi yapılamadığından 28.09.2021 tarihinde 9269046689 iş emri numarasıyla Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay 5. Ceza Dairesi Başkanlığına hitaben yazdığı temyiz dilekçesinde sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ve 43. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinden vazgeçtiğini belirtmekle birlikte anılan dilekçenin fiziki olarak dosya arasında bulunmadığı ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede de dosyasında olmadığı, dilekçenin mevcut olup olmadığının Özel Daireden sorulması üzerine dilekçenin Özel Daireye katılanlar vekilinin belirttiği tarihte verildiği, UYAP sistemi üzerinden Ceza Genel Kuruluna gönderildiği belirtilmekle birlikte söz konusu dilekçenin dosyasına aktarılma aşamasında askıda kaldığı ve dilekçenin bu hâli ile dosya arasında fiziki olarak bulunmadığı ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede de dosyasında olmadığı, sonradan temin edilmesi neticesinde söz konusu dilekçenin bozma ilamı sonrası temyiz aşamasında dosya arasına alındığı,

Hâkimler ve Savcılar Kurulu 3. Dairesince 01.03.2016 tarih ve 3478 sayı ile sanık hakkında soruşturma izni verilmesi teklifine ilişkin karar ile Hâkimler ve Savcılar Kurulu Başkanının 22.04.2016 tarihli oluru ile soruşturma; 1. Dairesinin 21.09.2017 tarihli ve 1823 sayılı soruşturma maddesi yönünden dosyanın İkinci Daireye tevdiine ilişkin kararı ve Hâkimler ve Savcılar Kurulu 2. Dairesince 13.11.2018 tarih ve 690 sayı ile kovuşturma izni verildiği,

Hâkimler ve Savcılar Kurulu 3. Dairesince 01.03.2016 tarih ve 3478 sayı ile sanık hakkında soruşturma izni verilmesi teklifine ilişkin karar ile Hâkimler ve Savcılar Kurulu Başkanının 22.04.2016 tarihli oluru ile soruşturma; 1. Dairesinin 21.09.2017 tarihli ve 1823 sayılı soruşturma maddesi yönünden dosyanın İkinci Daireye tevdiine ilişkin kararı ve Hâkimler ve Savcılar Kurulu 2. Dairesince 13.11.2018 tarih ve 690 sayı ile kovuşturma izni verildiği,

İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/141 Esas numaralı dava dosyasının incelenmesinde; İnciler Taşımacılık Temizlik Turizm İnş. San. ve Tic. AŞ ortakları olan katılanlar ... ile ... Otelcilik Turizm Taşımacılık İnş. Tic. İth. ve İhr. Ltd. Şti. arasında anonim şirket hisse senedi satış vaadi sözleşmesinin 01.12.2011 tarihinde imzalandığı, sözleşmenin 5.5. maddesinde; devir alanın, taahhüt ettiği çekleri ve ödemeleri yerine getirmezse o güne kadar ödediği miktar geri verilmemek sureti ile ek olarak 8.000.000 TL cayma tazminatını sözleşmenin imzalandığı tarihten itibaren işleyecek ticari faizle birlikte müteselsilen ve müştereken ödemekle yükümlü olduğunun belirtildiği, dava dilekçesi hakkında 69579 sicil numaralı kâtip tarafından tevzi formu düzenlendiği, dilekçenin 30.01.2013 tarihinde saat 08.36'da işlem gördüğü, dilekçede 2.082.000 TL gösterilen dava değerine göre 36.173,45 TL harç alındığı, dava dilekçesinde ... Otelcilik Turz. Taşımacılık İnş. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti’nin davacı; ... ve ...’in davalı olarak gösterilip davacı şirket ile davalılara ait olan şirket hisselerinin yarısının devri konusunda şifahi olarak anlaşıldığı, ancak devir işlemlerinin gerçekleşmediği, davalının elinde bulunan çeklerin toplam miktarlarının 10.414.300 TL olduğu, davacı şirketin bu çekler yönünden risk altında bulunduğu, davalıların edimlerini yerine getirmemeleri nedenleriyle 2.082.000 TL alacağın yasal faizi ile birlikte alınmasını ve davalıların hisselerinin 3. kişilere devrini önleyici nitelikte ihtiyati tedbir kararı verilmesi, bu talebin kabul görmemesi hâlinde davalıların tüm mal varlıkları üzerine ihtiyati haciz konulmasının talep edildiği, davacı şirket vekilinin 08.02.2013 havale tarihli feragat dilekçesi vermesi nedeniyle 08.02.2013 tarihinde davanın reddine karar verildiği, davalılar vekili Av. ...’in 14.05.2013 tarihli dilekçe ile temyiz hakkından feragat ettiği,

İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/512 Esas numaralı dava dosyasının incelenmesinde; dava dilekçesi hakkında 69579 sicil numaralı kâtip tarafından tevzi formu düzenlendiği, dava dilekçesinin 31.01.2013 tarihinde saat 09.26'da işlem görüp Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/160 Esas numarasına kaydının yapıldığı, dilekçede 2.082 TL olarak gösterilen dava değerine göre harç alındığı, dilekçenin talep kısmında; "2.082.000 TL alacağımızın davalılardan tahsili ile müvekkilime verilmesi" hususunun belirtildiği, dava dilekçesinde ... Otelcilik Turiz. Taşımacılık İnş. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti’nin davacı; katılanlar olan .......'in davalı olarak UYAP sistemine kaydedildikleri, dava dilekçesinde belirtilen dava konusunun İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/141 Esas numaralı davanın konusu ile aynı olduğu, 07.05.2013 tarihli oturumda davadan feragat nedeniyle red kararı verildiği,

İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/442 Esas numaralı dava dosyasının incelenmesinde; düzenlenen tevzi formuna göre, dava dilekçesinin 31.01.2013 tarihinde saat 15.42'de işlem gördüğü, Kadıköy (Kapatılan) 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/168 esas numarasına kaydının yapıldığı, dilekçede 2.082 TL olarak gösterilen dava değerine göre 353,65 TL harç alındığı, dava dilekçesinde ... Otelcilik Turiz. Taşımacılık İnş. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti’nin davacı; katılanlar olan .....'in davalı olarak UYAP sistemine kaydedildikleri, dava dilekçesinde belirtilen dava konusunun İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/141 ve İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/512 Esas numaralı davaların konusu ile aynı olduğu, dava dilekçesinde Ankara 34. Noterliğince tanzim edilen 01.01.2013 tarihli ve 1334 yevmiye numaralı ihtarnamede davalı tarafın; "Bugüne kadar tarafınıza, mezkur sözleşme kapsamında toplam 2.082.000 TL ödeme yapılmış olup 10.418.000 TL bedelli 18 adet çekiniz de karşılıksız kalmıştır." şeklinde beyanda bulunduğunun belirtildiği, dava açıldıktan sonra ticaret mahkemelerinin tek hâkimli hâle gelmesi sonucu anılan dosyanın İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/442 Esas numarasına kaydedildiği, sanık tarafından 06.02.2013 tarihinde ön inceleme tensip tutanağının düzenlendiği ve aynı tarihli ara karar ile davacının tedbir talebinin yerinde görüldüğü belirtilerek, davalıların tüm mal varlıkları üzerine "tedbir niteliğinde ihtiyati haciz kararı uygulanmasına" karar verildiği, davacı vekili bu karar sonrasında 07.02.2013 tarihli dilekçesiyle, harca esas dava değerinin 2.082.000 TL olması gerekirken dava dilekçesinde yanlışlıkla 2.082 TL yazıldığını, dilekçenin talep kısmının 2.082.000 TL olduğunu belirterek 35.519,80 TL eksik harcı 07.02.2013 tarihinde tamamladığı, davalılar vekili Av. ... ....’ın 08.02.2013 tarihli dilekçe ile; müvekkillerinin mal varlıklarının 2.000.000 TL üzerinde bulunup tedbir kararının haksız ve doğru olmadığını, ayrıca hisse devir sözleşmesine göre asıl borçlunun davacı şirket olduğunu ve çekleri ödemediği için davacı şirketin cezalı duruma düştüğünü, bu nedenlerle tedbir kararının kaldırılmasını istediği, davalılar tarafından sunulan kesin teminat mektubu üzerine 11.02.2013 tarihli ek karar ile tedbir niteliğindeki ihtiyati haciz kararının kaldırılarak tedbirin HMK’nın 395. maddesi uyarınca davalılar vekili tarafından sunulan 2.082.000 TL bedelli kesin teminat mektubu ile değiştirilmesine karar verildiği, İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/267 Esas numaralı dosyasında tarafları ve dava konusu aynı olduğundan bahisle dosyanın 2013/442 Esas numaralı dosya ile birleştirilmesine ve müteakip işlemlerin söz konusu dosya üzerinden yürütülmesine karar verildiği, birleşen dosya kapsamında sanık tarafından 22.04.2013 tarihli ek karar ile davacı vekilinin birleşen dosyadaki ihtiyati haciz talebinin yerinde görülmesiyle davacının alacak miktarı olan 8.000

. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/267 Esas numaralı dosyasında tarafları ve dava konusu aynı olduğundan bahisle dosyanın 2013/442 Esas numaralı dosya ile birleştirilmesine ve müteakip işlemlerin söz konusu dosya üzerinden yürütülmesine karar verildiği, birleşen dosya kapsamında sanık tarafından 22.04.2013 tarihli ek karar ile davacı vekilinin birleşen dosyadaki ihtiyati haciz talebinin yerinde görülmesiyle davacının alacak miktarı olan 8.000.000 TL’yi karşılar nitelikte davalıların mal varlıkları üzerine tedbir niteliğinde ihtiyati haciz kararı uygulanmasına karar verildiği, davanın 15.05.2013 tarihli oturumda davacı vekilinin; birleşen dava konusu alacak yönünden davadan feragat ettiklerini, bu nedenle bu davanın reddine, asıl davaya konu 2.082.000 TL’lik alacak yönünden ise davanın kabulüne karar verilmesini talep ettiği, davalı vekilinin de; 2.082.000 TL’nin davacı taraftan alındığını ve geri verilmediğini kabul edip birleşen davanın feragat nedeniyle reddini ve müvekkillerinin mal varlıkları üzerine konulan ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasını talep etmesi üzerine sanık tarafından 15.05.2013 tarih ve 2013/442 sayı ile; asıl davanın kabulü ile 2.082.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan avans faiz oranları uygulanmak suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bu davada verilen tedbir kararının (teminat mektubu alınmasına dair) kesinleşene kadar devamına, birleşen 2013/267 Esas numaralı dava yönünden ise davanın feragat nedeniyle reddiyle, bu dava ile ilgili verilen 22.04.2013 tarihli ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına hükmedildiği, davacı ve davalılar vekilinin 15.05.2013 havale tarihli ibraname başlıklı dilekçeyle lehlerine belirlenen vekâlet ücretlerini karşılıklı olarak talep etmeyeceklerini taahhüt ettikleri, davacı vekili ve davalılar vekilinin aynı havale tarihli dilekçeleriyle temyizden feragat ettiklerini bildirdikleri, davacı vekilinin dilekçe ile ayrıca; davaya ve hükme konu 2.082.000 TL’nin davalılar tarafından müvekkilleri şirkete ödendiğini, bu nedenle kararın kesinleşmesi beklenmeksizin tedbirin kaldırılmasına muvafakat ettiklerini belirttiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği,