muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9293, Karar No: 2010/3950, Tarih: 25.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/9293 E.  ,  2010/3950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, alıkoyma, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suçlara iştirakten sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’nun kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya iştirak ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından beraetine, sanık ...’in kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya iştirak suçundan beraetine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasının ise şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, diğer sanık ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraetine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine dair, Ordu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2006 gün ve 2005/334 Esas, 2006/30 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında 19.01.2004 tarihli karar ile zorla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraet hükmünün karşı temyiz olmaksızın kesinleştiği gözetilmeden, lehe yasa değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay C.Savcılığından iade sonrası duruşma açılarak bu suç yönünden de yeniden hüküm kurulduğu, bu hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu, bu itibarla temyize hak kazandırmayacağı anlaşıldığından ... vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler ve sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan verilen beraet hükmüyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre sanıkların eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, rızaen alıkoyma ve bu suçlara iştirak suçları niteliğinde bulunduğu ancak bu suçlar için kanunda öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu suç tarihi olan 01.12.2001 tarihinden inceleme

../...

-2-

gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/7353, Karar No: 2019/13717, Tarih: 19.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7353 E.  ,  2019/13717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçunda kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçinin suçun işlendiği zaman dilimini bilmediği anlaşılmış ise de; suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcığılığında verdiği ifadesinde suçu saat 19.00 sıralarında işlediğini belirtmesi ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 18.15'de başladığının anlaşılması karşısında; gece vakti işlendiği sabit olan hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesinin uygulanması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması hususunda mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, mahkemece hüküm kısmında suça sürüklenen çocuk hakkında gece vakti konut dokunulmazlığını bozma suçundan teşdiden hüküm kurulduğunun belirtilmesi ve temel ceza belirlenirken de alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması karşısında uygulama maddesinin sehven 116/4 yerine 142/1-b olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/272, Karar No: 2023/1750, Tarih: 27.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/272 E.  ,  2023/1750 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu ... Köyünde kain ve tapunun 128 ada 6 ve 127 ada 22 parsel numarasında kayıtlı taşınmazların ... Köyü Tüzel Kişiliği adına kayıtlı olduğunu, bu taşınmazlar üzerinde köy muhtarlığının muvafakati ile İl Milli Eğitim Müdürlüğünce 1969 yılında bir okul inşaa edildiğini, okulun 1988 yılında taşımalı ilköğretim uygulamaları nedeniyle kapandığını, okulun kapanması ile binanın da işlevsiz kaldığını, taşınmazın üzerindeki bina üstünde tasarruf hakkı köy muhtarlığına ait olduğunu, bu taşınmazın okulun tahliyesinden sonra köy tüzel kişiliğine bırakıldığını, uzun yıllar atıl olan bu okul binasının turizm amaçlı bir tesis olarak işletilmesi için davalılardan ...'a kiralanmasına 05.06.2015 tarihinde karar verilmişse de bu karar ... Valiliğinin 23.10.2017 tarih ve 58442372-756-01 17436572 sayılı kararı ile okul binasının turizm amaçlı olarak kiraya verilemeyeceğine ve ancak köy odası ve muhtarlık olarak kullanılabileceğine karar verildiğinden bu işlemin gerçekleşmediğini, köy tüzel kişiliğine ait taşınmaz ... tarafından bu taşınmaz hiçbir ihale yapılmaksınız davalı idare tarafından diğer davalılara kiralandığını belirterek; ... ilçesi, ... Köyünde, Köyiçi Mevkiinde kain ve tapunun 128 ada 6 ve 127 ada 22 parsel numarasında kayıtlı taşınmaza vaki haksız müdahalesinin men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., öncelikle görevsizlik ve husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, aksi kanatte olunur ise esas yönünden haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kira sözleşmesinin herhangi bir şekil şartına tabi olmadığı, imzası inkar edilmeyen 05.06.2015 tarihli ve 2 numaralı köy kararına göre dava konusu taşınmazların davalı ...'a kiralanmasına ilişkin verilen karar ile Türk Borçlar Kanun'u uyarınca kira sözleşmesinin taraflar arasında kurulmuş olduğu anlaşıldığından taraflar arasında geçerli olarak akdedilen kira sözleşmesi uyarınca davalıların dava konusu taşınmazı kullanmasının elatmanın önlenmesi nedeni olamayacağı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; 05/06/2015 tarihli köy kararına ilişkin değerlendirmenin hukuka aykırı olduğunu, uzun yıllar atıl olan okul binasının turizm amaçlı bir tesis olarak işletilmesi için davalılardan ...'a kiralanmasına 05/06/2015 tarihinde karar verilmiş ise de bu karara köy halkının karşı çıktığını, imza toplayarak 15/09/2017 tarihli dilekçeyle ... Valiliğine başvurulduğunu, ... Valiliğinin 23/10/2017 tarihli kararı ile taşınmaz köy odası ve muhtarlık olarak kullanabileceğine karar verildiğinden bu işlemin gerçekleşmediğini, köy halkının da okulun özel şahıslarca motel ve restoran olarak işletilmesine karşı çıktıklarını, bunun üzerine bu taşınmazların okul binasının kütüphane, köy oturma odası, muhtarlık olarak kullanılması için ... Kaymakamlığına başvurduklarını, 05/06/2015 tarihli köy kararının bu nedenle geçerlilik kazanmadığını, bu karar gereğince taraflar arasında bir kira sözleşmesi akdedilmediğini, bu karar gereğince dava konusu taşınmazın ...'a teslim edilmediğini, davalının zilyetliğine geçmediğini, tek taraflı olarak kiraya verme iradesi ortaya çıkmış olsa dahi bu irade gereğince taraflar arasında akdedilmiş bir kira sözleşmesinin bulunmadığını, bu aşamadan sonra dava konusu taşınmaz zilyetliğinin kiracı sıfatı ile davalılara teslim edilmesi gerektiğini, 05/06/2015 tarihli köy kararına karşı davalıların bu tarihten itibaren hiçbir idare beyanları, bu kararı kabule yönelik bildirimlerinin söz konusu olmadığını, davalıların 05/06/2015 tarihli köy kararı ile dava konusu taşınmaz kiralamaları durumunda davalı ... Kaymakamlığına dava konusu taşınmazı kiralamak için başvurmayacaklarını, 01/06/2018 tarihli kira sözleşmesini akdetmeyeceklerini, taraflar arasında 05/06/2015 tarihli köy kararı ile kira ilişkisi kurulduğuna dair kabulün bu nedenle hatalı olduğunu belirterek; yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi sonucu kaldırılması istemiyle istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan redddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elatmanın önlenmesi talepli davada, davanın reddine ilişkin verilen kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elatmanın önlenmesi talepli davada, davanın reddine ilişkin verilen kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6751, Karar No: 2025/1423, Tarih: 24.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6751 E.  ,  2025/1423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/511 E., 2015/541 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tescil davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından 07.11.2024 tarihli ek kararla tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan ve 1968 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan yaklaşık 5.000 metrekarelik taşınmaz hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, adına tescili istemiyle dava açmış ve daha sonra dava konusu taşınmazın yüzölçümünü 7.387 metrekare olarak ıslah etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 16.11.2015 tarihli ve 2011/511Esas, 2015/541 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 13.05.2013 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 7.387 metrekarelik taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararın davalılar Hazine, Orman İdaresi, ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesine üzerine, Dairenin 10.06.2021 tarihli ve 2021/4073 Esas, 2021/5178 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, ... tarafından yapılan karar düzeltme talebi de Dairenin 15.03.2022 tarihli ve 2021/15365 Esas, 2022/2346 Karar sayılı ilamı ile reddedilmiş; hüküm, 15.03.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı vekili tarafından 08.05.2024 tarihli dilekçe ile davacı adına tesciline karar verilen taşınmazın parsel numarasının belirtilmemiş olması sebebi ile tavzih talebinde bulunulmuştur.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile; hüküm kısmının 2 nci bendinin; "dava konusu alanın Adana ili Ceyhan ilçesi Narlık Mahallesi 1323 parsele ilişkin Fen Bilirkişi ... ve Harita Mühendisi bilirkişi ...'ın 13.05.2013 tarihli rapor ve krokisi ile Harita Mühendisi ...'ın 07.11.2022 tarihli koordinat değerli krokisini içerir bilirkişi ek raporunun kararın eki sayılmasına," şeklinde tavzihine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; daha önce asıl karara ilişkin yaptıkları tüm itirazlarını tekrarla, İlk Derece Mahkemesinin ek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

III. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; daha önce asıl karara ilişkin yaptıkları tüm itirazlarını tekrarla, İlk Derece Mahkemesinin ek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 07.11.2024 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2024 tarihli ek kararının ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz eden davalı ... Belediyesinden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6321, Karar No: 2011/337, Tarih: 25.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6321 E.  ,  2011/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair İnegöl 1.Asliye hukuk Mahkemesinden verilen 21.10.2009 gün ve 19/562 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Temsilcisi mevkii ve sınırları dava dilekçesinde gösterilen bir parça tapusuz taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla köy adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, malik sıfatıyla zilyet olunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 15.05.2007 tarihli krokide gösterilen dava konusu taşınmazın (30684,32 m2) davacı köy adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz 25.07.2003 tarihinde yapılan kadastroda “Çandır Deresi” niteliğiyle tespit dışı bırakılmıştır. Dava TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi uyarınca açılmış tescil isteğine ilişkindir.

Taşınmaz başında yapılan keşifte, taşınmazın boş, üzerinde kısmen ağaç ve eski binayla kum eleğinin bulunduğu ve patika yol geçtiği gözlemlenmiştir. Ziraatçı bilirkişi Mehmet Tekin ile jeoloji mühendisi Ersin Aydın tarafından düzenlenen 11.06.2007 tarihli raporda, taşınmazın kuzey ve orta bölümlerinin boş, kıyılarında seyrek kavak ve çok az sayıda genç söğüt ağaçlarının, güney bölümünde ise kum eleğinin bulunduğu ve buna bağlı olarak iş makinelerinin çalıştığı, zeminin kum ve çakıllarla kaplı olduğu, tarım arazisi vasfında alüyonal kumlu-killi toprak yapısına sahip olduğu, Taşınmazın konum olarak Ankara-Bursa karayolunun kenarında bulunduğu belirlenmiştir. Mahallinde dinlenen yerel bilirkişiler, taşınmazın 50 yıl öncesinden itibaren ... tarafından ekim dikim yapılan, bazen kiraya verilerek tasarruf edilen yer olduğunu, 1977 yılından sonra tarım arazisi olarak kullanılmadığını, ekim yapılmadığını, kum eleği çalıştırılarak tasarruf edildiğini bildirmişlerdir.

Bir taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilmesi için diğer kazanma koşullarının yanında ekonomik amaca uygun zilyet olunması ve taşınmazın özel mülkiyete elverişli yerlerden olması gerekmektedir (TMK.nun 999 m.). Yukarıda açıklanan bilgilere göre, davacı tescile konu taşınmaz üzerinde kazanmaya yeterli zilyet olunmadığı gibi taşınmaz bir bütün olarak değerlendirildiğinde, hakim unsurunun tarıma elverişli olmayan arazi niteliğinde olduğu anlaşıldığından davacı köy lehine kazanma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Tüm bu açıklamalar nedeniyle davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı görülen yerel mahkeme hükmünün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16293, Karar No: 2022/7914, Tarih: 10.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/16293 E.  ,  2022/7914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davası ile ilgili mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında 2012 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizinin incelenmesi:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6502, Karar No: 2015/3614, Tarih: 03.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6502 E.  ,  2015/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık ...'un bıçakla mağdur ....'ı batın bölgesinden iki kez, sol kalçadan da bir kez yaraladığı, mağdurun batın bölgesine isabet eden bir bıçak darbesinin batına nafiz olup bağırsak segmentelerinin dışarı çıkmasına, ince bağırsakta perforasyona ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....un mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, eksik incelemeye, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, teşdide yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 03/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.