muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4042, Karar No: 2008/6151, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4042 E.  ,  2008/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 33.667,50 YTL eğitim ve öğretim giderinin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (kefillerin kefalet limiti ile sınırlı olmak üzere) tahsili istenilmiştir. Mahkemece ... hakkında davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı vekili ve kefil davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalı asıl borçlu ...’ın Kara Harp Okuluna başlarken verilen kefalet senedine göre davalı kefil ... okulla ilişiğin kesilmesi halinde öğrenci adına tahakkuk edecek okul masraflarını ve bunların sarf tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar geçen süre içinde hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte 18.006.531.000 TL’yi geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatıyla ödeyeceğini taahhüt etmiştir. Buna göre, mahkemece verilen kararda davalı kefil ...’nın sorumlu olacağı miktarın limiti gösterilmesi gerekirken, bu konuda bir karar verilmemiş olması doğru değilse de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 3. fıkrasının 4. satırında yer alan “yasal faizi” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “ ile birlikte toplamı 18.006.531.000 TL” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11787, Karar No: 2011/23450, Tarih: 14.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/11787 E.  ,  2011/23450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılanması sırasında; ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesiyle ... 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 1. Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2011 gün ve 2011/44 E. 2011/39 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, HSYK.nun 12.07.2011 gün ve 233 sayılı kararıyla ... ilçesi Adli teşkilatı kapatılarak İstanbul Adliyesi ile birleştirilmesine karar verildiğinden dosyanın ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin işlerinin devredildiği İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16943, Karar No: 2025/1234, Tarih: 23.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/16943 E.  ,  2025/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/5132 E., 2024/1538 K.

SUÇLAR : Hırsızlık,konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, uyuşturucu kullanmasından dolayı iradesi dışında suçu işlediğine, etkin pişmanlık ve uzlaşma hükümlerinden yararlanamadığına, suçun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın temyiz nedenleri reddedilmiştir.Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümden “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesinin çıkartılması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17898, Karar No: 2016/6985, Tarih: 04.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/17898 E.  ,  2016/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 08/12/2014

NUMARASI : 2013/453-2014/590

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11/1-g maddesi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken dava konusu taşınmazı tarım arazisi olarak kabul eden geçersiz bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davalı tarafından kamulaştırılan taşınmaz üzerinde davalıya ait betonarme bina ve su değirmeni bulunduğu ileri sürülmüş olup, mahkemece söz konusu yapıların mevcut olup olmadığı, mevcut ise; davalıya ait olup olmadığı hususunda taraflara tüm delillerini ibraz etmeleri için süre verilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2-Davalı tarafından kamulaştırılan taşınmaz üzerinde davalıya ait betonarme bina ve su değirmeni bulunduğu ileri sürülmüş olup, mahkemece söz konusu yapıların mevcut olup olmadığı, mevcut ise; davalıya ait olup olmadığı hususunda taraflara tüm delillerini ibraz etmeleri için süre verilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3016, Karar No: 2025/3865, Tarih: 13.05.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/3016 E.  ,  2025/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek suçundan sanık ...'un beraatine dair Amasya İcra Ceza Mahkemesinin 05/12/2023 tarihli ve 2023/565 esas, 2023/725 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ve sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 10 gün tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2024 tarihli ve 2024/13 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/04/2025 gün ve 94660652-105-05-15709-2024-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2025 gün ve KYB-2025/47292 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2024 tarihli kararı ile, sanığın hakkında başlatılan icra takibinden sonra işe başladığı ancak kazancında meydana gelen artışı bildirmediği gerekçesiyle 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340. maddesi uyarınca 10 gün tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339. maddesinde yer alan "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır. Bu cezalara alacaklının şikâyeti üzerine karar verilir. Kişi, icra takibine konu olan borcu tamamen ödediği takdirde, bu ceza düşer." şeklindeki düzenleme göz önüne alındığında, somut olayda sanığın eyleminin 2004 sayılı Kanun'un 339. maddesinde tanımlı suçu oluşturduğu, merciince sanığın anılan hüküm uyarınca 10 güne kadar disiplin hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan Kanun'un 340. maddesi gereğince 10 gün tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2024 tarihli ve 2024/13 değişik iş sayılı kararının, CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirdiği belirlendiğinden,

"1-Sanık ...'un üzerine atılı beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek suçunu işlediği sabit görüldüğünden eylemine uyan İİK'nun 339. maddesi uyarınca sanığın 10 GÜNE KADAR DİSİPLİN HAPSİ İLE CEZALANDIRILMASINA,

"1-Sanık ...'un üzerine atılı beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek suçunu işlediği sabit görüldüğünden eylemine uyan İİK'nun 339. maddesi uyarınca sanığın 10 GÜNE KADAR DİSİPLİN HAPSİ İLE CEZALANDIRILMASINA,

2-Müştekinin feragatı veya borcun itfa edilmesi halinde davanın ve bütün neticeleri ile birlikte cezanın İİK’nun 354 ncü maddesi uyarınca düşürülmesine,

3-Müştekinin kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakla karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 5.600,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak müştekiye verilmesine,

Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7913, Karar No: 2020/8036, Tarih: 03.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/7913 E.  ,  2020/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 17.06.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacıya geri verilmesine, 03/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1522, Karar No: 2021/11665, Tarih: 01.07.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1522 E.  ,  2021/11665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Kasten Öldürme

HÜKÜMLER : Suça sürüklenen çocuk ...'in nitelikli kasten öldürme suçundan 5271 sayılı CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair; ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarih ve 2014/285 esas 2016/234 karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk ile komşusu olan maktulun aynı köyde yaşadıkları, suça sürüklenen çocuğun ailesi ile maktulün ailesi arasında sebebi tespit edilemeyen bir husumet olduğu, olay günü öğle saatlerinde maktulün köyün sulama kanalında üzerinde naylon poşet olduğu halde yerde yüzüstü yatar şekilde tanık ... tarafından ölü olarak bulunduğu, tanıklar ... ve ... tarafından yaşadığı zannedilerek köyün camisine kadar yaklaşık 200-300 metre taşındığı, olay mahallinde yapılan araştırmalarda maktulün ayakkabısına rastlanmadığı, bununla birlikte kış mevsimi olmasına rağmen çoraplarının da kirlenmemiş olduğu, kolluk güçleri tarafından köy içinde yapılan araştırmalarda 23 bıçak darbesi ile öldürülen maktulün suça sürüklenen çocuğun ikamet ettiği evin önünden sulama kanalına kadar taşındığının yol güzergahına damlayan kan birikintileri ile sabit olduğu, kan damlalarının başlangıcının suça sürüklenen çocuğunun ikametinin önü olduğunun tespit edildiği, maktule ait kan birikintilerinin yanında taş üzerinde ve duvarda bulunan kan izlerinin ise suça sürüklenen çocuğa ait olduğu, suça sürüklenen çocuğunun bu hususa ilişkin herhangi bir açıklama getiremediği, 16/06/2011, 12/08/2014 ve 24/04/2014 tarihli Cumhuriyet savcısı huzurundaki savunmalarında ve duruşmadaki savunmasında maktulün bulunduğu gün sabahı ilçeye gittiğini belirtmesine rağmen maktulün ölümü ile ilgili çelişkili beyanlarda bulunduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun öldürmeden sorumlu tutularak mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile suça sürüklenen çocuğun suçtan kurtulmaya yönelik savunmalara itibar edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden katılanlar vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/07/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3512, Karar No: 2011/4179, Tarih: 11.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3512 E.  ,  2011/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 5348 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin önceden verilen kararın Dairece; “14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddi, yargılama giderlerinden davalı yanın sorumlu tutulması “ gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine ve yargılama giderlerinden davalı tarafın sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi. . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’ndan kaynaklanan çekişme konusu taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında belirtildiği üzere 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3 maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5481 sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen Hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Diğer taraftan mahkemece bozmaya uyularak kurulan hükümde belirtildiği şekilde yargılama giderlerinden karar tarihi itibariyle davalının sorumlu tutulması doğru ise de 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi hükmü ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36. maddesi hükmüne ilave edilen 36/A maddesi; Kamu kurum ve kuruluşlarının kadastro sebebiyle açmış oldukları davalarda davalı tarafın yargılama giderlerinden ve 1957 tarih, 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı öngörülmüş ve 17. maddesi ile de bu süreç infaz aşamasına kadar uzatılmıştır. Bilindiği üzere  yargılama sırasında yürürlüğe giren ve geçmişe etkili olan Yasa hükümleri kazanılmış hak kuralının istisnasını oluşturur. Somut olayda davalı tarafın kararı temyiz etmemiş olması da neticeye etkili değildir.

O halde mahkemece; 6099 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek yargılama giderleri konusunda bir hüküm tesisi bakımından karar bozulmalıdır.

O halde mahkemece; 6099 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek yargılama giderleri konusunda bir hüküm tesisi bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.04.2011 tarihinde  oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1444, Karar No: 2014/8851, Tarih: 24.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/1444 E.  ,  2014/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, okul müdürü katılanın, öğretmen olan tanık ...’la okul önünde kırtasiye dükkanının yakınında bulunduğu sırada gelerek, aynı gün okulda disiplinsiz davranışta bulunan öğrenci oğlu ile katılan arasında geçen tartışmadan dolayı katılana “Lan şerefsiz” diye bağırdığının, katılan ve tanık ...’ın tüm aşamalardaki tutarlı ve değişmez beyanları ve tanık ...’ın olayın tanık olduğu kısmına ilişkin katılan ve tanık ...’ın beyanlarıyla örtüşen anlatımları ile sabit olduğu ve sanığın eyleminin, TCK’nın 125/3a-4. maddelerine uyan hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.