muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13661, Karar No: 2025/2814, Tarih: 10.04.2025

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararı ile ek kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜM İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8662, Karar No: 2012/26885, Tarih: 18.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8662 E.  ,  2012/26885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 54.maddesi uyarınca "mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip icra dairesine bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur".

Somut olayda borçlunun cezaevinde tutuklu olduğu sırada Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi uyarınca, borçlunun mernis adresine yapılan 27.5.2011 tarihli örnek 10 nolu ödeme emri tebligatı İİK.nun 54.maddesinde yazılı usule aykırı yapıldığından yok hükmündedir. İcra müdürünün İİK.nun 54.maddesi uyarınca kendisine mümessil tayin etmesi için 10 günlük süre verildiğine ilişkin müzekkere, cezaevinde borçluya 28.9.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Borçlunun anılan süre içinde mümessil tayin etmesi halinde ödeme emrinin mümessile tebliğ edilmesi aksi halde borçluya tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olayda İİK.nun 54.maddesinde yazılı usul tamamlanmadan borçlu vekil tayin ederek vekil vasıtası ile icra mahkemesinde 11.10.2011 tarihinde imza inkarında bulunmuştur. Bu nedenle mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yukarıda zikredilen ilkeler dolayısı ile yok hükmünde olan 27.5.2011 tarihli ödeme emri tebliğini esas alarak 5 günlük süre geçirildiği gerekçesi ile istemin süreden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11311, Karar No: 2013/25194, Tarih: 05.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11311 E.  ,  2013/25194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.02.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapasmı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (koca) tarafından Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak 15.5.2012 tarihinde açılan boşanma davasına ilişkin dilekçesi davalı kadına 22.5.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı kadın 27.9.2012 tarihli ön inceleme duruşmasında maddi ve manevi tazminat talebinde, tahkikat aşamasında 9.10.2012 tarihli dilekçesi ile de yoksulluk nafakası isteğinde bulunmuştur. 6100 Sayılı HMK'nun 141. maddesinde tarafların, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilecekleri yahut değiştirebilecekleri, ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen tarafın onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebileceği yahut değiştirebileceği, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunmanın genişletilemeyeceği gibi değiştirilemeyeceği de hükme bağlanmıştır.

O halde, yukarıdaki yasa hükmü nazara alınarak davalı kadının süresinde talep edilmemiş bulunan ve davacı tarafça da açıkça muvafakat edilmeyen maddi-manevi tazminat ve yoksulluk nafakası istekleri ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.05.11.2013

KARŞI OY YAZISI

Dava, Türk Medeni Kanunundan kaynaklanan fiili ayrılık nedeniyle boşanma davası olup, Türk Medeni Kanununun 184. maddesi gözönüne alındığında davacının 27.09.2012 tarihli dilekçe ile talep ettiği maddi-manevi tazminat ve yoksulluk nafakasının boşanmanın eki niteliğinde olduğundan ve usul ekonomisi de gözetildiğinde hükmün onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun 2.bentteki bozma ilamına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/13665, Karar No: 2012/423, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13665 E.  ,  2012/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yere ilişkin olarak maahllinde yeninden keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlerden olup olmadığının yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptanması, ayrıca dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerlerden birleşen 2008/456 esas, 2008/233 karar sayılı dosyadaki taşınmaz dışındaki taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildiril- mesi, birleşen 2008/456 esas, 2008/233 karar sayılı dosyadaki taşınmazın ise sahil şeridinde kalma ihtimalinin bulunması gözetilerek taşınmazların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın veya binaların yapım tarihi- de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1049, Karar No: 2023/591, Tarih: 15.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1049 E.  ,  2023/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait konuta müvekkili tarafından 05/12/2016 tarihli fatura ile 86.010,20 TL tutarındaki imalatın davalının talebi ile yapıldığını, faturanın posta yoluyla adrese gönderildiğini, yasal süresi içinde faturaya itirazda bulunulmadığı gibi ödeme de yapılmadığını, davaya konu hizmetin müvekkili tarafından yapıldığı hususlarında tanıklarının bulunduğunu beyan ederek, davalı aleyhine başlatılan takibe itirazını iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin taşınmazın maliki olduğunu ancak bu taşınmazı kiraya verdiğini, kiranın ödenmemesi üzerine açılan davada verilen tahliye kararının kesinleştiğini, 2009 yılından beri Antalya'da yaşadığını ve söz konusu maliki olduğu evi görmediğini, harcamaların ev için yapılıp yapılmadığını bilmediklerini, yapılmışsa dahi bundan müvekkilinin haberinin olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebinde bulunulduğu, davalı tarafından eser sözleşmesinin inkar edildiği, davacı tarafından davalı yapılmış bir eser sözleşmesini dosyaya sunmadığı, mal ve hizmetin yapıldığı veya teslim edildiğini gösteren yazılı bir delil de dosyaya sunulmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; faturalardaki hizmetlerin davalıya teslim edilmemesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, faturada açıkça kalem kalem belirtilen hizmetlerin tamamının davalıya ait taşınmaza yapıldığını keşif ve bilirkişi raporu ile anlaşılacakken bu yönde bir araştırma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verildiğini, sunulan muhasebe defter kayıtları ile ilgili hizmetin yapılmasına dayanak oluşturan malzeme alım fişleri gibi evraklarla davalıya ait taşınmaz mahallinde yapılacak olan keşifle birlikte dava konusu hizmetin gerçekten yapılıp yapılmadığı hususunda denetime elverişli ve ayrıntılı bilirkişi raporunu dosyaya aldırıp bu şekilde karar verilmesi gerekirken belgelerin hiçbirine itibar edilmeksizin eksik incelemeyle karar verildiğini kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafça akdi ilişkinin reddedilmesi nedeniyle davacı tarafça taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğu hususunun yazılı delillerle ispatlanamadığının anlaşılması karşısında verilen hükümde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı belirtilerek, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili tarafından gerçekleştirilen ve faturada belirtilen hizmetlerin davalıya ait taşınmazda yapıldığının keşif ve bilirkişi raporu ile anlaşılacakken bu yönde bir araştırma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verildiğini, sunulan muhasebe defter kayıtları ile ilgili hizmetin yapılmasına dayanak oluşturan malzeme alım fişleri gibi evrak davalıya ait taşınmaz mahallinde yapılacak olan keşifle birlikte dava konusu hizmetin gerçekten yapılıp yapılmadığı hususunda denetime elverişli ve ayrıntılı bilirkişi raporunu dosyaya aldırıp bu şekilde karar verilmesi gerekirken belgelerin hiçbirine itibar edilmeksizin eksik incelemeyle karar verildiğini, sebepsiz zenginleşme ve TMK m. 2 dürüstlük kuralına göre davanın kabulü gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında kurulduğu iddia olunan sözlü eser sözleşmesinden kaynaklı işbedeli alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200, 201 ve 202 nci maddeleri, 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 ve devamı maddeleri, 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında kurulduğu iddia olunan sözlü eser sözleşmesinden kaynaklı işbedeli alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200, 201 ve 202 nci maddeleri, 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 ve devamı maddeleri, 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı tarafından davalı ile aralarında kurulduğu iddia edilen hukuki ilişki niteliği itibariyle eser sözleşmesi ilişkisidir. Bu ilişkinin kurulduğunu ispat yükü kural olarak davacıya aittir. Kural olarak, eser sözleşmesi, zorunlu şekil koşuluna bağlı değildir. Sözleşmenin kurulması için yazılı şekil şartı yok ise de davalı tarafından sözleşme ilişkisi inkâr edildiği takdirde yazılı delille ispata ilişkin kuralların gözetilmesi gerekir. 6100 sayılı HMK 200. maddeye göre bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibin beşyüz Türk lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibin beşyüz Türk lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz. Yazılı sözleşme olmasa da sözleşmenin varlığını ortaya koyan, yazılı delil niteliğinde olmayan ancak kesin delil niteliğindeki ikrar, yemin delilleri ile de sözleşme ilişkisi ispatlanabilir. Tüm bu delillerle de sözleşme ilişkisi ispatlanmış değilse HMK 200. maddedeki düzenleme hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati hâlinde tanık dinlenebilir. Açık muvafakat olmazsa tanıkla sözleşme ilişkisi ispatlanamaz. Bunun da istisnası olan HMK 202. maddeye göre senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir. Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.

Somut olayda, davacı iş bedelinin ödenmediğinden bahisle faturaya müstenit icra takibi başlatmış ve itiraz üzerine de dava açmış olup, davalının akdi ilişkiyi inkar etmesi karşısında davacı yanca varlığı iddia ve ispat olunan herhangi bir yazılı sözleşme bulunmadığı gibi diğer kesin delillerle de akdî ilişki ispatlanamamıştır. Alacak miktarına göre akdî ilişkinin tanıkla ispatlanması mümkün olmadığı gibi davalının açık rızası ve davacı yanca delil başlangıcı niteliğinde belge de bulunmadığından tanık beyanlarına dayalı olarak akdî ilişkinin varlığı ispatlanamaz. Davacı iddiasını, müddeabihin miktarına göre 6100 sayılı HMK'nın 200. maddesi hükmü gereği senetle ya da yemin deliliyle ispat etmek zorundadır. Ancak davacı sözleşme ilişkisini yasal deliller ile kanıtlayamamıştır. Davacının sunduğu fatura tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği gibi, teslim alan hanesinde de davalı imzası bulunmamaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15/02/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11962, Karar No: 2012/375, Tarih: 19.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/11962 E.  ,  2012/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2001 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli ... köyü 115 ada 148 parsel sayılı 37658.79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik ve kagir bina niteliğinde belgesizden, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayalı olarak davalı gerçek kişi adına tespit edilmiştir. Hazine taşınmazın 1954 yılında yapılan zeytincilik parseli haritası kapsamında kaldığı, zeytincilik parselasyon mazbatası incelendiğinde taşınmazın içerisinde % 60 delice zeytin, % 15 pırnal meşesi, % 15 ardıç, % 5 akçakesme, % 4 sakızlık, % 1 kocayemiş bulunduğunun anlaşıldığı, 1958- 1960 yıllarında çekilen hava fotoğraflarında delicelik, makilik olarak göründüğü, delice zeytinlerin doğal olarak yetişen orman ağaçları olduğu, 1983 yılında 2896 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle ıslah edilmiş bulunan zeytinlik sahaların orman tanımından çıkarıldığını, yasadan açıkça anlaşılacağı üzere bu tarihten önceki yabani zeytinliklerin yasal olarak orman olduğu, öncesi orman olan ve zeytincilik sahası olarak orman sınırları dışında bırakılan yabani zeytinliklerin usulüne uygun tahsisi yapılmadıkça orman niteliğini yitirmelerinin söz konusu olamayacağı, taşınmazın 191- 192 numaralı zeytincilik parselleri içinde dağıtım dışı bırakılan alanda kaldığı, dağıtım dışında bırakılan zeytincilik parselleri içindeki zeytin ağaçlarının aşılanmasının yasa anlamında imar- ihya sayılmayacağı ve bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı; iddiası ile davalı adına yapılan tespitin tamamen iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Davacı ... ise bu parselin batı kısmında bulunan eski duvar ile havacılar kooperatifine ait yer arasında kalan takriben 5000 m2'lik denize doğru açılan üçgen şeklinde bir bölümün kendisine ait ve halen zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek bu bölümün tespiti ile adına tescilini istemiş, dava dosyaları birleştirilmiştir.

Mahkemece, her iki davacının davasının da reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi ve Hazinenin temyizi üzerine 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur. 04/ 05/ 2010 tarih, 2010/ 3249- 5808 sayılı bozma ilamında davacı ...’ın temyiz itirazları reddedildikten sonra Hazinenin temyiz itirazları yönünden “ mahkemece üç kez çekişmeli taşınmaz başında keşif yapılmış, ilk keşif sonucunda rapor düzenleyen tarım uzmanı ... “ yöre için hazırlanan zeytincilik parselasyon haritasının uygulanmasında taşınmazın (a+b+c+d+e ) harfleri ile gösterilen 28100.95 m2’lik bölümünün 192 numaralı zeytincilik parseli; (f) harfi ile gösterilen 1886.24 m2’lik bölümünün 191 numaralı zeytincilik parseli kapsamında kaldığı; (g) harfi ile gösterilen 6493.30 m2’lik bölümünün ise zeytincilik parselasyonu dışında kaldığı, toprak yapısı bakımından killi- kumlu- taşlı olduğu, (d) harfli kısmı haricinde taşlılık oranının yüksek olup (d) kısmında bu oran % 10 civarında, diğer bölümlerinde ise % 50'ye ulaşır durumda bulunduğu, taşınmazın güneyden kuzeye artan eğimli olup % 5 oranında devam ederken (d) kısmının kuzeyindeki kagir ev ve barakadan başlamak üzere kuzeye doğru artarak % 10’a ulaştığı, ayrıca (a+ b+ c+f)

bölümlerinde batıdan doğuya doğru artan % 15- 20 oranında ikinci bir eğim daha bulunduğu, (d) kısmı üzerinde 55 adedi 20; 46 adedi 8- 10; 13 adedi ise 1-2 aşı yaşlarında 114 adet zeytin ağacının yer aldığı, evvelce % 35 fundalık, % 65 yabani zeytinlik iken 1954 yılında zeytincilik parselasyon sahasına alındığı, fundalıklar temizlenerek yabani zeytinlerin bakımı, budama ve aşılama işlemlerinin yapılarak zeytinlik haline getirildiği, (a+ b+ c+ e+ g+ f) bölümlerinde ise 8- 10 aşı yaşlı toplam 168 adet zeytin ağacı ile yer yer delice zeytinlerin mevcut olduğu, ( b + c ) bölümlerinin deniz kenarına yakın bölümlerinde de 17 adet 30- 40 yaşlı kızılçam ağacı bulunduğu, parselin (d) bölümündeki zeytin ağaçlarının dip temizliği ve teknik bakımının yapılmış, gelişmişlik durumu iyi durumda olduğu, bu bölümdeki ağaçların aşı yaşları ile tespit tarihi olan 2001 yılı karşılaştırıldığında imar- ihyasına 17 yıl öncesinde başladığı ve halen de devam ettiği, henüz tamamlanmadığının anlaşıldığı, kalan bölümlerdeki zeytin ağaçlarının ise % 50'ye varan taşlılık nedeniyle yeterli gelişimi gösteremediği ve buralarda yer yer deliceler de mevcut olduğu, bu bölümlerde imar- ihyanın tespit tarihinden 5- 7 yıl önce başladığının anlaşıldığı”nı açıklamıştır. Yine aynı kişiden alınan ek raporda ise “ Eğer taşınmaz üzerindeki deliceler göz aşısı ile aşılanmışlarsa önceki raporumda açıkladığım hususlar aynen geçerlidir. Ancak aşılama kalem aşısı ile yapılmışsa parselin ( a, b, c, e, f ve g ) bölümlerindeki açıklamalar aynen geçerli olmakla birlikte (d) bölümünün kullanım durumu yeniden değerlendirilmelidir. Bu bölümdeki ağaçların anaç bakım süresi olan 4- 5 yılın aşı yaşlarına ilavesi ile 55 adet ağacın aşı yaşının 24- 25, 46 adet ağacın aşı yaşının ise 12- 15 olarak değiştirilmesi gereklidir. “ şeklinde görüş bildirilmesi üzerine bu hususun açıklığa kavuşturulması için 2. keşif yapılarak 3 kişilik tarım bilirkişi kurulundan rapor alınmış, bu raporda taşınmazın tamamının imar- ihyası tamamlanmış verimli zeytinlik olduğunun açıklanması üzerine de 3. keşif yapılıp yine 3 kişilik kurulu aracılığıyla inceleme yapılmıştır. Bu son rapor da ilk raporu doğrular nitelikte ve imar- ihyanın tam olarak bulunmadığı yolundadır. Dosya arasında bulunan 16/ 03/ 2004 tarihli fen bilirkişi krokisinde taşınmazın zeytincilik parselleri kapsamında kalan ve kalmayan bölümleri ile davacı gerçek kişinin hak iddiasında bulunduğu bölümler gösterilmiştir. Buna göre ilk ve son tarım bilirkişi raporlarında (d) harfi ile tanımlanan ve imar- ihyasının tamamlanmış olma ihtimali belirtilen taşınmaz bölümünün 192 numaralı hiç kimseye tahsisi yapılmayan zeytincilik parseli kapsamında kaldığı gözlenmektedir. Bir bölümü ise yine hiç kimseye tahsisi yapılmayan 191 numaralı zeytincilik parseli dahilindedir. Zeytincilik parselasyonu dışında kaldığı bildirilen (g) harfli 6493.30 m2’lik bölümün ise ilk ve son tarım bilirkişi raporlarına göre imar- ihyasının tamamlanmamıştır.