muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6261, Karar No: 2016/8254, Tarih: 27.09.2016

Somut olayda kaza, havanın yağışlı ve sisli olduğu bir zamanda ve terör bölgesinde meydana gelmiştir. Ayrıca davacı hava koşulları nedeniyle yağ deposunun delindiğinin sürücü tarafından farkedilemediğini ve kazadan sonra olay mahallinin güvenli olmaması nedeni ile aracın güvenli bölgeye kadar kullanılmak zorunda kalındığını belirtmiş ve 07.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile kaza sırasında aracı kullanan ...'in tanık olarak dinlenmesini talep etmiştir.

Bu durumda mahkemece davacı tanığı dinlenerek ve kaza yerinin terör bölgesi olduğu hususu da gözetilmek suretiyle, tarafların iddia, savunma ve delilleri değerlendirilerek, davacının hasarın artmasına kasıtlı olarak sebep olup olmadığının saptanması TTK 1448. maddesi de değerlendirilerek gerektiği taktirde konusunda uzman (makine mühendisi) bilirkişiden davalının sorumlu tutulabileceği zarar miktarı kısmında rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de kaza sırasında hasar gören ve poliçe teminatı kapsamında olduğu kabul edilen kartel bedelinin hüküm altına alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18405, Karar No: 2014/10519, Tarih: 27.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18405 E.  ,  2014/10519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/143434

MAHKEMESİ : Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2009/307 (E) ve 2011/294 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın mahkumiyetinin 100 kg çaya yönelik olduğu halde, sadece kaçak çay için düzenlenecek "Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı” şeklindeki kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirtilecek tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9.madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, ele geçen bütün kaçak eşya hakkındaki "Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı” şeklindeki kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarında belirtilen toplam 2.473,761 TL.nin kamu zararı kabul edilip sanığa bu miktar üzerinden ihtar yapılarak, zararı gidermediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası verildiği halde 5237 sayılı TCK.nun 53/3. Maddesinin "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8321, Karar No: 2011/1196, Tarih: 07.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8321 E.  ,  2011/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.09.2008 tarih ve 2008/201-2008/388 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan şirket temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı gerçek kişilerin diğer davalı Limited Şirketin ortakları olduklarını, müvekkiline kâr payı verilmediğini, zararda gösterilerek borçlandırıldığını, davalılara itimat ve güvenlerinin sarsılmış olduğunu ileri sürerek, şirketin feshine, olmadığı taktirde müvekkilinin ortaklıktan çıkartılmasına ve ortaklık payının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davacının payının %1 olduğunu, şirketin zarar ettiğini ancak hesapların doğru tutulduğunu, davacının payına isabet edecek miktarı vereceklerini savunmuşlardır.

Mahkemece,şirketin feshi için muhik sebebin oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş,bozmaya uyulmuş, davacının TTK’nun 551 maddesi gereğince şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesine, bilirkişi heyetinin şirketin rayiç piyasa değeri olarak belirlediği 10,035,00 YTL. den davacının %10 hissesine düşen 1.003,50 YTL nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan şirket temsilcisi temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan şirket temsilcisinin tüm, davacı vekilinin ise (2) nolu bent kapsamı dışında kalan diğer diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı şirket ortaklığından çıkmaya izin verilmesi, olmadığı takdirde limited şirketin feshi istemine ilişkin olup, ortağın, limited şirketten çıkmasına izin verilmesine ilişkin mahkeme kararı inşai nitelikte olduğundan karar tarihinde hüküm ifade edecektir. Bu durumda, çıkarılan ortağın sermaye payı hesaplanırken, şirketin hüküm tarihine en yakın bir tarihteki sermayesinin rayiç değerinin belirlenmesi ve dolayısıyla davacının tasfiye payının da, bu tarihe göre hesaplanması gerekecektir.

Somut olayda, dava 04.03.2002 tarihinde açılmış olup, hükme esas alınan bilirkişi raporu ise bozma ilamı öncesinde 30.11.2005 tarihinde düzenlenmiş, mahkemece karar ise 17.09.2008 tarihinde verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davalı şirketin sermaye değerinin yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde hesaplanıp belirlenmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Somut olayda, dava 04.03.2002 tarihinde açılmış olup, hükme esas alınan bilirkişi raporu ise bozma ilamı öncesinde 30.11.2005 tarihinde düzenlenmiş, mahkemece karar ise 17.09.2008 tarihinde verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davalı şirketin sermaye değerinin yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde hesaplanıp belirlenmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, şirketten çıkma kararı inşai nitelikte bir karar olmakla, mahkemece, karar tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmek gerekirken, bu istem konusunda mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru bulunmamıştır.

3- Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin yargılama giderine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan şirket temsilcisinin tüm, davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yargılama giderine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 43,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1629, Karar No: 2018/7407, Tarih: 06.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1629 E.  ,  2018/7407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet ve temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine ilişkin 02/12/2015 gün ve 2015/90 Esas, 2015/592 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 18.06.2014 tarihinde kabul edilerek, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile eklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinin, 07.05.2014 olan suç tarihi itibari ile yürürlükte olmadığı ve müştekinin işyerine, işyerinin kepengini zorlamak suretiyle girerek, işyerinden hırsızlık yapan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından lehine olan ve eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle yürürlükte olmayan ve ceza miktarı bakımından suça sürüklenen çocuk aleyhine olup 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca uygulama olanağı bulunmayan 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'ya eklenen 142/2-h maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu gece vakti işlemiş olmasından dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre en fazla cezanın 1/3'üne kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

3- Müştekinin iş yerinden 100 TL bozuk paranın çalınması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması olasılığının tartışılmaması,

Kabule göre de;

3- Müştekinin iş yerinden 100 TL bozuk paranın çalınması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması olasılığının tartışılmaması,

Kabule göre de;

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h ve143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sırasında sonuç cezanın 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8997, Karar No: 2015/1791, Tarih: 19.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8997 E.  ,  2015/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm birleştirilen dosya davacısı ... ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi uyarınca, kadastro davaları yargı harcına tâbidir. Dosyada temyiz isteminde bulunan Orman Yönetiminden temyiz harcının alındığını gösteren kayıt ve belge bulunmamaktadır. Bu nedenle; (6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla) HUMK’nın 434. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekmekte olup, ancak, harç ödendiği takdirde temyiz incelemesi yapılabilir.

2) Bundan başka, davacı ...'ın dayanmış olduğu tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Arşiv Daire Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden istenerek dosya içerisine alınması,

3) Mahkemece hükme esas alınan 16.05.2014 tarihli orman bilirkişi raporuna ekli memleket haritası ile bozma kararı öncesinde alınan 11.06.2008 tarihli memleket haritalarının tarihleri raporları düzenleyen orman bilirkişilerden sorularak, her iki rapor arasında dava konusu taşınmazlardan (A), (B) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmazların son alınan raporda açık alanda, önceki raporda ise tamamen yeşil alanda gösterildiği ve bu çelişkinin de giderilmediği anlaşıldığından, dosyanın raporları hükme esas alınan fen ve orman bilirkişilerine verilerek; keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000- 1/10000-1/250000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, bozma kararı öncesi raporla bozma kararı sonrası memleket haritaları üzerinde yapılan gösterimlerdeki çelişkiyi giderecekleri müşterek imzalı rapor alınarak dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının HUMK’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9840, Karar No: 2018/7137, Tarih: 25.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/9840 E.  ,  2018/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, 23.01.2015 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi talebi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 23.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın gerçek reddinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı ... ve davacı ... vekili dava dilekçesinde, muris ...'ın 12.06.2014 tarihinde evli ve çocuklu olarak vefat ettiğini, murisin davacı ...'nın oğlu, davacı ...'nin ise kardeşi olduğunu, murisin eşi ve çocuklarının mirası reddettiklerini, 05.01.2015 tarihinde tebligat parçasının iade edilmesi üzerine davacıların birinci derecedeki mirasçıların mirası reddettiğini öğrendiklerini belirterek, murisin mirasını reddettiklerinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın talebi murisin ölümünden itibaren üç aylık yasal süre içerisinde olmadığından, çekişmeli yargı işi niteliğindeki davaya bakma görevinin mahkemenin görevine girmediği, Asliye Hukuk Mahkemesi görevine girdiği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, TMK'nin 605/1 maddesi uyarınca hasımsız olarak açılan mirasın gerçek reddine ilişkin iş bu davada yerel mahkemenin görevinin; isteğin süresinde olup olmadığı ve ret edenin mirasçılık sıfatının bulunup bulunmadığının tespiti ile süresinde başvuru ve usulüne uygun bir talep bulunduğu takdirde TMK. 609. maddede gösterilen usulde işlem yapmaktan ibarettir. Bilindiği üzere, mirasın kayıtsız şartsız reddine ilişkin beyan; bozucu yenilik doğurucu niteliktedir. Bu beyan Sulh Mahkemesine ulaşmakla sonuç doğurur.

Somut olayda; murisin birinci derecedeki mirasçılarının mirası reddettiklerinden bahsedilmiş ise de buna ilişkin mahkeme kararına dosya içerisinde rastlanılamamıştır. UYAP üzerinden alınan nüfus kaydına göre murisin eşinin ... Hanım, çocuklarının .... ve ...., annesinin davacı ..., kardeşinin davacı .... olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, murisin birinci derecedeki mirasçılarının mirası reddettiklerine dair mahkeme kararı ilgilisinden temin edilmeli, davacıların ikinci derecedeki mirasçılar olduğu, murisin birinci derecede mirasçılarının bulunduğu ve bu mirasçıların murisin mirasını TMK 605/1. maddesine göre reddetmiş olmaları halinde, en yakın mirasçıların tamamı tarafından mirasın reddedilmesi halinde TMK 612. maddesi uyarınca terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi olacağı, talepte bulunan davacıların murisin annesi ve kardeşi olarak en yakın mirasçı kapsamında olmadığı dikkate alınarak aktif husumetin bulunmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle mahkemenin görevsizliğine dair karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25377, Karar No: 2018/2479, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25377 E.  ,  2018/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması karşısında, somut olayımızda borçlu şirketin faliyetine devam ettiğini savunması, bu savunmasını bilirkişi raporuyla da doğrulanmasına rağmen sanığın beraati yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7662, Karar No: 2012/5500, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7662 E.  ,  2012/5500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Yomra Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.07.2010 gün ve 2010/24 Esas, 2010/48 Karar sayılı hükmün ve 08.03.2011 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın ONANMASINA, 15.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2198, Karar No: 2020/29, Tarih: 21.01.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2198 E.  ,  2020/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Erzurum İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 01.08.2013 tarihli dava dilekçesinde; fazlaya ilişkin hakları ile diğer konulara dair talepte bulunma ve dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 107. maddesi uyarınca toplanacak delillere ve yapılacak hesaplamalara göre iş yerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi (TİS) hükümleri uyarınca eksik ödenen ücret, ikramiye, sosyal hak ve alacakları ile gece zammı ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili 10.10.2013 havale tarihli cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, TİS’nin 33. maddesinde kıdem zammının 0,061TL olması hususunda mutabık kalınmasına rağmen anılan TİS’in basımında maddi hata sonucu 0,61TL şeklinde yazıldığını, yetkili sendika ile yapılan görüşmeler sonucunda TİS’nin yürürlükte olduğu dönem için kıdem zammının 0,061TL uygulanmak suretiyle işçilere ödendiğini, davacının buna herhangi bir itirazının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı: