muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6328, Karar No: 2015/9515, Tarih: 29.12.2015

Bu amir hükümlere göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılıktır (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g). Bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, AİHM, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, mahkumiyete yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının öncelikle bu gerekçeyle bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/3737, Karar No: 2021/7278, Tarih: 27.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3737 E.  ,  2021/7278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma ve düzenleme

Sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan da kamu davası açıldığı halde Mahkemece bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemesince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A)Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen ''2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenleme ve kullanma'' suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 31/05/2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık ... hakkında "'2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenleme ile 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge kullanma" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinnin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenlediği ve sahte belge kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Sahte fatura kullanma suçuna konu faturaları düzenleyen ve sahte fatura düzenleme suçuna konu faturaları kullanan mükellefler haklarında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4)Faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi ve kullanılması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5)Suça konu faturaların kullanıldığı ilgili dönem beyannamelerinin kim tarafından verildiğinin araştırılması, bu kişinin muhasebeci veya mali müşavir olduğunun anlaşılması hâlinde açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile, CMK’nin 46. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ile kendisine, sanığı tanıyıp tanımadığı, şirketin faaliyeti ile kimin ilgilendiği, beyannameleri kimin talimatı ile düzenlediğinin sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

6)Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte belge kullanma ve düzenleme eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 213 sayılı Kanun'un 359/b yerine 359/b-1 olarak gösterilmesi,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5322, Karar No: 2008/8562, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5322 E.  ,  2008/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişme konusu ... Köyü 391 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslının ve eklerinin, başka dosyada davalı ise dava dosyasının,

2- Ulubey Tapulama Mahkemesinin 1979/10 Esas 1981/99 Karar sayılı dava dosyasının,

3- Davacı ...'e karar kalemde tebliğ edilmiş olup, temyiz süresinin denetimi yönünden hangi tarihte tebliğ edildiğine ilişkin tarih bulunmamaktadır. Bu husus araştırılarak hangi tarihte kararın davacıya tebliğ edildiğinin saptanarak tutulacak tutanağın,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09/06/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9811, Karar No: 2021/1606, Tarih: 24.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/9811 E.  ,  2021/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkiline ait olan dava konusu 638 parsel sayılı taşınmazın ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını koruma kurulu tarafından alınan 05.11.2004 tarihli ve 202 sayılı karar 1. dereceden doğal sit alanı olarak tescil ve ilan edildiğini, 07.06.2007 tarihli ... İl Çevre Düzeni planında da taşınmazın 1.dereceden doğal sit alanı olarak gösterildiğini, müvekkilinin 27.10.2004 tarihinde satın aldığı taşınmazı hiçbir şekilde kullanamadığını, davalı idare tarafından müvekkilinin mülkiyet hakkının ortadan kaldırıldığını belirterek, 27.10.2004 tarihinden dava tarihine kadar fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL ecrimisil bedelinin davalı idareden faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu taşınmazın kış aylarında gölün genişlemesi nedeniyle su altında kaldığını ve bu nedenle kullanılamadığını, Hazine’nin sorumluluğu bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına dayalı haksız işgal tazminatı (ecrimisil) isteğine ilişkindir. Bu taleplere yönelik açılan davalar ise, adli yargının görev alanı içerisinde olup görevli mahkeme 6100 sayılı HMK'nin 2. maddesi uyarınca Asliye hukuk mahkemesidir. Mahkemece iddia ve savunma çerçevesinde tarafların delilleri toplanarak yargılama yapılması ve sonucuna göre olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13994, Karar No: 2023/969, Tarih: 28.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/13994 E.  ,  2023/969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/167 Esas, 2021/49 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (...) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.10.2021 tarihli, 2021/1142 Esas, 2021/1490 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.10.2022 tarihli ve 9-2021/149621 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin aşamalarda anal yoldan cinsel ilişkiye yönelik istikrarlı anlatımlarda bulunduğu, ses kaydı ve tanık anlatımlarının mağdure beyanını doğrular nitelikte olduğu ve suçun kanuni unsurları oluştuğu halde beraat kararı verilmesine yöneliktir.

2. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Eylemin yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre anal yoldan organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarını oluşturduğu halde beraat kararı verilmesine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre ;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Eylemin yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre anal yoldan organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarını oluşturduğu halde beraat kararı verilmesine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre ;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdure ile suça sürüklenen çocuğun 2016 yılı sonlarında sosyal medya vasıtası ile tanıştıktan bir süre sonra sevgili oldukları, 2017 yılı başlarında mağdure ile suça sürüklenen çocuğun buluştuktan sonra suça sürüklenen çocuğun ikametine gittikleri, sonrasında evdeki ikinci buluşmada, evde ailesinin bulunduğu ancak saatin çok erken olmasından dolayı uyudukları, mağdure ile odasına geçtikten sonra mağdureyi öpmeye başladığı, kıyafetlerini çıkardıkları, suça sürüklenen çocuğun mağdureye anal yoldan ilişkiye girmeyi teklif ettiği, mağdurenin de bu teklifi kabul ettikten sonra mağdure ile suça sürüklenen çocuğun birden fazla kez anal yoldan cinsel birliktelik yaşadıkları iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. İddiaya konu olay tarihi olan 2017 yılı başlarında ve aradan geçen uzunca süreç dahilinde, olayın sıcaklığıyla adli mercilere şikayet ve başvuruda bulunmadığı, katılan küçüğün öğrenim gördüğü lisede rehberlik öğretmeni olarak görev yapan ve soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan .... ile yaptığı görüşmede başka şahıslarla ilişkiye girdiğini söylemiş olmasına rağmen suça sürüklenen çocuktan bahsetmediği, katılan küçüğün başkalarıyla cinsel ilişkiye girdiğine dair öğrenim gördüğü okulda ortaya çıkan söylentiden suça sürüklenen çocuğu sorumlu tutma ve bundan kaynaklı husumet besleme ihtimali, tanık ....'nin beyanına nazaran mağdurenin Sergen isimli kişi ile ilişkisinin etrafça duyulmasından kaynaklı suça sürüklenen çocuk hakkında farklı beyanda bulunma ihtimali, on beş yaşını ikmal etmesinden sonraki cinsel ilişkileri nedeniyle başlatılan soruşturma kapsamında suça sürüklenen çocukla da cinsel ilişkin yaşadığından bahisle ifade veren mağdurenin zaman ve mekana ilişkin ayrıntı içermeyen 19.12.2018 tarihli ifadesi ile 17.01.2019 tarihli savcılık beyanı arasında farklılık olduğu, cinsel istismar olayına ilişkin bizzat görgüye dayalı tarafsız tanık beyanı bulunmadığı, mağdurenin içinde bulunduğu yaş ve gelişim dönemi itibariyle olayları farklı anlamlandırma ve aktarma ihtimalinin bulunduğu, aldırılan raporda da anüste özellik görülmediğinin saptandığı, mağdurenin beyanları dışında, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki inkara dayalı savunma ve beyanlarının aksine, mağdureye yönelik yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, kuşku sınırlarını aşan, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, iddianın iddiayı doğrudan teyit eder mahiyetteki maddi bulgularla, bilimsel verilerle, bu mahiyetteki adli raporla, tarafsız tanık anlatımlarıyla veya doğrudan görgüye dayalı katılan beyanlarıyla desteklenmediği gibi dosya münderecatında bulunan ses kayıtlarının da iddiayı doğrudan teyit etmediği, 03.03.2020 tarihli mağdure beyanına göre, rızası ile kolluk personeline teslim edilen ve çözümü yapılan ses kayıtlarının 14.11.2018-18.12.2018 tarih aralığına ilişkin olduğunun anlaşıldığı, ses kayıtlarının içeriğinden iş bu dava dosyasına konu olay tarihinde gerçekleştiği iddia olunan cinsel eyleme ilişkin herhangi bir sonuca varılmasının mümkün olmadığı ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (...) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

2. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, bu sebeple katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş olup kararda hukuka aykırılık görülmemiş ve onama gerekçesine göre Tebliğname'de bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.10.2021 tarihli, 2021/1142 Esas, 2021/1490 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2773, Karar No: 2015/7006, Tarih: 11.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2773 E.  ,  2015/7006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/342349

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2010

NUMARASI : 2009/214 (E) ve 2010/334 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-2004 yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen karara yönelik olarak yapılan incelemede:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında verilen mütalaanın sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olduğu ve sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı cihetle; 213 sayılı Kanun'un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılıp karar verilmiş ve gerekçeli karar başlığında suç tarihi 03.10.2005 olarak yazılmış ise de, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin faturanın tanzim tarihi olduğu, dava konusu faturaların sonuncusunun 07.10.2004 tarihli olduğunun vergi tekniği raporundan anlaşıldığı cihetle; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu görülmekle,

Sanığa yükletilen suç için, yasada öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suçun oluştuğu tarih itibariyle, temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen yedi yıl altı aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE,

II-Defter ve belgeleri gizlemek suçu yönünden yapılan incelemeye gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Dosya arasında bulunan vergi suçu raporu ekindeki 02.06.2005 tarihli yoklama

II-Defter ve belgeleri gizlemek suçu yönünden yapılan incelemeye gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Dosya arasında bulunan vergi suçu raporu ekindeki 02.06.2005 tarihli yoklama

tutanağında sanığın yetkilisi olduğu şirketin büro şeklinde olduğunun ve 06.06.2005 tarihli isteme yazısının da 09.06.2005 günü şirket adresinde sanığa tebliğ edildiğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, mükellef şirketin tebligatın yapıldığı tarih itibariyle faal olup olmadığının araştırılması, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesinden sonra şirketin faal olmadığının anlaşılması durumunda ise sanığın aşamalarda tebligatı almadığını savunması nedeniyle bu hususta da gerekli araştırma ve imza incelemesinin yapılmasının ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Defter ve belge gizleme suçlarında suç tarihinin defter ve belgelerin ibrazı için verilen sürenin bitimini izleyen gün olduğu cihetle; sanığa yüklenen bu suçun tarihi olan 25.06.2005 itibariyle 5237 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu gözetilmeksizin uygulanma imkanı bulunmayan 765 sayılı TCK' nın 59/2 ve 647 sayılı Kanun'un 4 ve 6. maddelerinin hükümde gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.