muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1172, Karar No: 2019/600, Tarih: 15.10.2019

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

S.S. Karpuzlu Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi'nin katılan ... Köyişleri Bakanlığınca kırsal alanda sosyal destek projelerinden olan "Ortakların Mülkiyetinde 200 Başlık Süt Sığırcılığı Projesi" kapsamına alındığı, anılan kooperatifin yönetim kurulu başkanı olan sanık ... ile ikinci başkan olan sanık ...'nin, bu proje kapsamında kooperatif ortaklarından olan katılan ...'nin asıl borçlu, suçtan zarar gören ...ile katılanlar ...ve...'un müteselsil kefil sıfatıyla imzaları bulunan 14.02.2007 tarihli ortaklar sözleşmesi ile Ziraat Bankası Diyarbakır Şubesinden 28.09.2007 tarihinde 4.172,53 TL; katılan ...'in asıl borçlu, suçtan zarar gören ...ile katılanlar... ve ...'nin müteselsil kefil sıfatıyla imzaları bulunan 14.02.2007 tarihli ortaklar sözleşmesi ile 4.172,53 TL; katılan ...'nin asıl borçlu, katılanlar ...ve...'un ise müteselsil kefil sıfatıyla imzaları bulunan 29.08.2007 tarihli ortaklar sözleşmesi ile Ziraat Bankası Diyarbakır Şubesinden 24.09.2007 tarihinde 6.300 TL; katılan ...'in asıl borçlu, katılanlar... ve ...'nin ise müteselsil kefil sıfatıyla imzaları bulunan 29.08.2007 tarihli ortaklar sözleşmesi ile Ziraat Bankası Diyarbakır Şubesinden 24.09.2007 tarihinde 6.300 TL kredi çektikleri, katılanların, söz konusu ortaklar sözleşmelerinde bulunan imzaların kendilerine ait olmadığını ve adlarına kredi çekilmesi konusunda sanıklara yetki vermediklerini beyan ettikleri ve yapılan bilirkişi incelemelerinde de ortaklar sözleşmelerindeki imza ve parmak izlerinin katılanlar ... ve ...' in eli ürünü olmadığının tespit edildiği olayda;

Sanıkların sahte olarak düzenledikleri dört adet ortaklar sözleşmesi ile kredi çekip menfaat elde etmek suretiyle kamu kurumu olan katılan ... Köyişleri Bakanlığının zararına nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri, sanıkların hileli hareketlerinin kooperatif ortağı olan ve adlarına çekilen krediler nedeniyle borçlandırılan katılanlar ... ve ...'e yönelik olmaması nedeniyle tüm suçlardan doğrudan doğruya katılan ... Köyişleri Bakanlığı'nın mal varlığının zarar gördüğü ve sanıkların, 24.09.2007 ve 28.09.2007 tarihlerinde bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla nitelikli dolandırıcılık eylemi gerçekleştirdikleri hususları göz önünde bulundurulduğunda,

Yerel Mahkemece nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanıklara atılı eylemlerin sadece katılan ... Köyişleri Bakanlığına yönelik olarak her sanık için ayrı ayrı bir bütün hâlinde tek suç oluşturduğunun ve sanıklara ayrı ayrı tek bir nitelikli dolandırıcılık suçundan verilecek cezalar üzerinden TCK'nın 43. maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden de bozulması, ancak aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar verilmelidir.

Bu uyuşmazlık bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanıkların ayrı ayrı zincirleme şekilde iki nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılmaları gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının her iki uyuşmazlık bakımından değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 05.10.2015 tarihli ve 2484-4699 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2011 tarihli ve 344-453 sayılı nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin;

a) Sanıklar hakkında TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca hapis cezalarının yanında verilmesi gereken adli para cezalarının suçtan elde edilen menfaatin iki katı olan 20.945 TL'den az olamayacağı dikkate alınıp, aynı Kanun'un 52. maddesi hükmü gözetilerek suçtan elde edilen menfaat miktarının iki katından az olmayacak bir miktara denk gelecek şekilde TCK'nın 61. maddesinin sekizinci fıkrasının emredici hükmü gereğince, temel adli para cezalarının gün olarak belirlenip artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılmasından sonra tespit edilen gün birim sayısının temel ceza belirlenirken düşünülen günlüğü 20 ilâ 100 TL arasındaki miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezalarına hükmedilmesi ve bu şekilde temel adli para cezalarının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın hükümlerde ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken, 100 gün olarak verilen gün adli para cezalarının bir gün karşılığı 20 TL belirlenerek 2.000 TL adli para cezalarına hükmedilmesinden sonra sözü edilen düzenlemelere aykırı olacak ve adli para cezalarının infazında tereddüt oluşturacak şekilde adli para cezaları miktarının doğrudan 20.944 TL'ye çıkarılması suretiyle karar verilmesi,

b) Sanıkların aynı katılana yönelik farklı tarihlerde işledikleri dolandırıcılık eylemlerinin her sanık yönünden ayrı ayrı olmak üzere zincirleme tek bir suç oluşturduğu gözetilmeden sanıklar hakkında ayrı ayrı iki dolandırıcılık suçundan hükümler kurulması suretiyle fazla ceza verilmesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA;

c) Aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.10.2019 tarihinde yapılan müzakerede Yerel Mahkemece nitelikli dolandırıcılık suçundan hapis cezalarının yanında tayin olunan 100 gün adli para cezalarının, suçtan elde edilen menfaat nedeniyle hükmolunan adli para cezalarının miktarını gözeten Özel Dairece 1047 gün adli para cezasına yükseltilmesi suretiyle hükümlerin düzeltilerek onanmasının isabetli olup olmadığına ve buna bağlı olarak aynı hususun eleştiri konusu mu yoksa bozma nedeni mi yapılması gerektiğine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından oy birliğiyle; sanıklara atılı eylemlerin her sanık için ayrı ayrı bir bütün hâlinde zincirleme tek suç mu yoksa bağımsız iki suç mu oluşturup oluşturmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3381, Karar No: 2012/9616, Tarih: 30.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3381 E.  ,  2012/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Dava konusu taşınmazın ... İli Mamak İlçesi Odabaşı Köyü sınırları içerisinde kaldığı ve tapulamada 1317 parsel numarası verildiği, malik hanesinin boş bırakıldığı ve kurşun kalemle itirazlıdır yazılı olduğu, ayrıca Elmadağ Tapu Müdürlüğü'nden gelen 02.12.2008 tarihli yazıya göre tüm aramalara rağmen tapulama tutanağının bulunamadığı yazılmış ise de;

Mamak İlçesi'nin 1980 yılından sonra kurulduğu, Odabaşı Köyü'nün muhtemelen ...Tapu Müdürlüğü'nün görev alanında kaldığı düşünüldüğünde, öncelikle...1 ve 2 nolu Tapu Müdürlüklerinden ve kadastro müdürlüğünden konunun araştırılarak Lalahan Kasabası Odabaşı Köyü 1317 numaralı tapulama tutanağının araştırılması, varsa tüm sayfalarının önlü ve arkalı olarak suretlerinin getirtilmesi,

...Adliyesi, ...Adliyesi ile birleştirildiği için Ankara Kadastro Mahkemeleri'nde 1317 numaralı parselle ilgili varsa kadastro dosyasının bulunduğunda incelenmek ve iade edilmek üzere istenmesi,

Ayrıca aynı bilgiler yazılarak Mamak 1 ve 2 nolu Tapu Müdürlüklerinden ve Elmadağ Tapu Müdürlüğünden de konunun araştırılması için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7429, Karar No: 2024/5665, Tarih: 05.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7429 E.  ,  2024/5665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/82 E., 2015/100 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2011/82 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile; sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 103/6 43, 62. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişmeyen 5237 sayılı Kanunu’nun 103/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan Mağdurenin okulda hocalarına anlatımı dahil her aşamada farklı şahıslara yönelik iddialarda bulunduğuna, aşamalarda çelişkili beyanları üzerine gerekçesiz kurulan hükmün usul ve Kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün usul ve Kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan mağdurenin başka delille doğrulanmayan ve aşamalarda değişen sanıklara yönelik çelişkili beyanları, sanıkların istikrarlı savunmaları, adli rapor ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir

.

IV. KARAR

.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2011/82 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3047, Karar No: 2016/9266, Tarih: 03.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/3047 E.  ,  2016/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının, suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmelik'in 3. maddesinde, bulundurma ruhsatlarının 5 yıl geçerli olduğu, sürenin sona ermesinden bir ay önce tebligat için gerekli işlemlerin başlatılacağı, zabıtaca yapılacak tebliğden itibaren 6 ay içinde ruhsatlarını yeniletmeyenlerin ruhsatlarının iptal edileceği ve yenileme halinde ise verilecek yeni ruhsatın eski ruhsat süresinin bitiminden itibaren geçerli olacağının belirtilmesi karşısında silahın ruhsat işlemlerinin ikmali için idareye teslimi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden müsadereye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "ruhsat süresi bitmiş tabanca ve bir adet şarjörün karar kesinleştiğinde Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3, 16 ve 17. maddelerine göre işlem yapılmak üzere iadereye teslimine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1283, Karar No: 2013/17041, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1283 E.  ,  2013/17041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir.Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir.Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahli evli iken sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16/09/2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

Amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2104, Karar No: 2024/3708, Tarih: 27.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2104 E.  ,  2024/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/371 E., 2023/426 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Üniversitesi (...) Rektörlüğüne bağlı ... Hastanesinde hizmet ihalesi alan şirketlerde aralıksız olarak devam ettiğini, 02.04.2018 tarihinde 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) ile kadroya geçirildiğini ve hâlen hastaneye bağlı kadrolu işçi olarak görevine devam ettiğini, alt işveren şirketlerde çalışırken şirketler ile asıl işveren arasında yapılan ihalede ödenecek çıplak ücretin asgari ücretin en az % ... fazlası olarak düzenlendiğini ve işçilerin mevcut ücret ve sosyal hakları korunarak sürekli işçi kadrosuna geçişlerinin yapıldığını, davacının davalı Kurumla belirsiz süreli ... sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmenin 4/a maddesinde ücretinin asgari ücret+ varsa % fazlası şeklinde hüküm altına alındığını, davacının ücretlerinin sözleşmede kararlaştırılan şekilde tespit edilmesi gerektiğini, 01.01.2019 tarihinden sonraki dönemi dava konusu ettiklerini, davacının 2018 Aralık ayındaki ücretinin 01.01.2019 tarihinden itibaren düşürüldüğünü ileri sürerek bir kısım fark işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 ... KHK) eklenen geçici 23 ve 24 ncü maddeler uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmelerinin öngörülen geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla feshedilmiş sayılacağının hüküm altına alındığını, davacının ücret ve sair hakları bakımından Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu ... sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, davacının alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI