muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15900, Karar No: 2015/307, Tarih: 12.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15900 E.  ,  2015/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat

.. ve .. ve müşterekleri aralarındaki Muhdesat davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.02.2013 gün ve 162/21 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar .. ve müşterekleri vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu 101 ada 206 parsel üzerinde bulunan yapının çatısı, iç mekan sıvası, elektrik ve su tesisatı, kaynak suyu şebekesi ve havuzu ile ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti ile mülkiyete kazandırdığı değerin tespitini istemiştir.

Davalılar ..., ... ve ... davacının katkısı bulunmadığından davanın reddini savunmuş, diğer davalılar usulune uygun tebligata rağmen cevap vermemiş ve yargılama oturumlarına da katılmamışlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle davacı tarafından dava konusu taşınmaz üzerinde yapılan faydalı masrafların toplam değerinin tespitine karar verilmesi üzerine; Hüküm, davalılar ......., .. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinin içeriği, davalıların savunması ve dosya kapsamına göre, dava ortak muristen intikal eden taşınmaz üzerinde bulunan yapı üzerindeki bir takım imalatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkindir. Taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen taraf tanıkları benzer beyanlarında taşınmaz üzerindeki yapının ortak muris tarafından meydana getirildiğini, davacının bir takım onarımlar ve eklemeler yaptırdığını bildirmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaz üzerinde daha önce mevcut bir muhtesata yeni bölümler ilave edilmesi, muhdesatın tamamlanması veya mevcut muhtesatın bakım ve onarımının yaptırılması bağımsız bir muhtesat meydana getirme niteliğinde olmayıp mevcut muhtesatın daha kullanılır hale gelmesini, iyileştirilmesini bir başka deyişle muhtesattan sağlanacak faydanın artmasını sağlayan işlerdir. Bu işler için harcanan giderler de muhtesatın değerini artıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. İyileştirici nitelikteki bu giderleri tek başına karşılayan paydaş koşullarının varlığı halinde bu giderlerden paylarına düşen kısmını 6098 sayılı TBK'nun 77 (BK'nun 61) ve onu izleyen maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre isteyebilecek olup tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır.

Öte yandan kural olarak muhtesat niteliğinde olduğu kabul edilen ağaçların büyük kısmı 25-35 yaş aralığında, davacının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı dönemde dikilmiş olup 2-15 yaş aralığında bulunan az sayıda ağacın ise davacı tarafından dikildiği hususunda delil bulunmadığından davanın tümden reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.

Öte yandan kural olarak muhtesat niteliğinde olduğu kabul edilen ağaçların büyük kısmı 25-35 yaş aralığında, davacının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı dönemde dikilmiş olup 2-15 yaş aralığında bulunan az sayıda ağacın ise davacı tarafından dikildiği hususunda delil bulunmadığından davanın tümden reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 165,80 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve müştereklerine iadesine 12.01.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, dava dilekçesiyle satış suretiyle ortaklığın giderilmesi(paylaşma) davasına konu edilen taşınmaz üzerindeki binanın çatı, iç mekan sıvası, elektrik ve su tesisatı, kaynak suyu getirilmesi tesisatı ve havuz ve dikilen ağaçların (muhtesat) kendisi tarafından meydana getirildiğinin ve bunların hakkına katkısının tespitini talep etmiştir.

Burada “muhtesat” deyimi ile anlatılmak istenen; taşınmazın dikey ve yatay kapsamında (TMK.md.718) kalan, bir şekilde taşınmazla bağı bulunan ve taşınmaz değerini arttırıcı nitelikteki ekonomik bir değer taşıyan sonradan meydana getirilmiş maddi unsurlardır. Bunlar taşınmazın üstünde olabileceği gibi, altında da olabilir. Yine, muhtesat eşya olarak “bütünleyici parça(TMK.md.684)” veya “eklenti(TMK.md.686)” niteliğinde de olabilir. Muhtesat tespiti davası bakımından önemli olan, bu maddi unsurların ana taşınmazla ekonomik bir bütünlük gösterip ana taşınmazla birlikte satılacak ve satış değerini arttırıcı etki yapacak nitelikte olmasıdır. Ancak bu nitelikteki muhtesatların bu davaya konu edilmeleri mümkün olup; aksi halde tespitte hukuki yarar olmayacaktır. Bu muhtesatlar, genellikle arz üzerindeki yapı, dikili ağaçlar ve diğer bitkilerdir. Kural olarak bunlar, üst toprağa tabidir(superficies solo cedit) ilkesi gereğince; toprağın mülkiyetine ve onun akıbetine tabi olacak; bağımsız biçimde mülkiyet hakkına konu olmayacaktır. Bu nedenle, muhtesat tespitinde mülkiyet hakkının tespitine karar verilemez. Ancak, paylı mülkiyette hangi paydaş(lar)ın, elbirliği mülkiyetinde ise miras ortaklığına dahil terekedeki malın mahkemeden satışı yapılmak suretiyle paylaşılmasında, hangi mirasçı(lar)ın, muhtesatı meydana getirdiği ve sebeple satış parasında payı dışında ayrıca hak sahibi olacağının tespitine karar verilmesi gerekir.

Tespit davaları konusunda önceki usul kanununda(HUMK) genel bir düzenleme bulunmamakla birlikte; ancak öğreti ve yargısal içtihatlarda oybirliği ile hukukumuzda açılabileceği kabul edilmişken; 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)nda açıkça düzenlenmiştir(HMK.md.106). Buna göre; tespit davaları bir hukuki ilişkinin(hakkın) var olup olmadığının ya dabir belgenin sahte olup olmadığının mahkemece belirlenmesini talep eden davalardır. Bir tespit davasının dinlenebilmesi için

öncelikle kanunda belirtilen istisnalar dışında davayı açanın bu davayı açmakta “güncel bir yararı” bulunmalıdır. Buna “hukuki yarar” şartı denilmektedir. Hukuki yarar şartı kapsamında kabul edilmesi gereken bir husus, kanunda açıkça yer almamakla birlikte, gerek içtihatlarla gerekse öğretide kökleşmiş olan, “eda davasının mümkün olduğu hallerde kural olarak tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı” hususudur(Y.HGK.nun 06.10.2004 T.2004/7-411 E. 2004/477 K.sayılı kararı; Baki Kuru-Ali Cem Budak,Tespit davaları, İstanbul 2010,sh.127).Tespit davasının koşulları yönünden muhtesat tespiti davaları için aşağıdaki değerlendirmeler yapılabilir: (1) Muhtesatın tespitinin istenebilmesi için öncelikle paylı mülkiyete veya miras ortaklığına (terekeye) dahil taşınmaz veya taşınmazalar için açılmış “satış suretiyle ortaklığın giderilmesi davasının mevcut olması, (2) bu ortaklığın giderilmesi davasında satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmeden önce bir muhtesat uyuşmazlığı çıkarılmış ve bu uyuşmazlığın davanın taraflarının tamamının anlaşmasıyla giderilememiş olması, (3) ortaklığın giderilmesi davasında anlaşılamaması durumunda mahkemece muhtesat için hak iddia eden taraf(lar)a bu konuda Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açma konusunda süre verilmesi ve bu konunun bekletici sorun yapılması(HMK:md.165/2) gereklidir. Öyleyse, ortaklığın giderilmesi davasında satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş ise-satış henüz yapılmamış olsa bile-muhtesat tespiti davasının artık dinlenmesinde hukuki yarar kalmayacaktır. Zira, artık hak iddia edenin genel hükümlere dayalı (sebepsiz zeginleşme-TBK.md.77 vd.) bir eda davası açma imkanı devreye girecektir. Ayrıca, paydaş veya miras ortağı olmayanın (üçüncü kişilerin) ortaklığın giderilmesi davasında taraf sıfatı olmayacağından; muhtesat tespiti davası açma hakkının da bulunmadığının da kabulü gerekir.Bu konuda Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine 2004 yılında eklenen “… Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgarî levazım bedeli, ağaçların ise 11 inci madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir…” şeklindeki 12.fıkra hükmü uyarınca başkasının arazisine “haksız inşaat (TMK.md.722 vd.) yapan zilyedin deistisnaen bu muhtesatın tespiti için dava açabileceğini de kabul etmek gerekir.

Nezdinde yukarda açıklanan nitelikte bir muhtesat tespiti davası açılmış olan Asliye Hukuk Mahkemesi; yukarda açıklanan şekilde güncel hukuki yararın bulunup bulunmadığını bir dava şartı olarak inceleyecektir. Mahkeme hukuki yararın davanın devam ettiği süre içinde mevcut olmasını da arayacaktır. Mahkeme usul hukuku yönünden yapacağı bu incelemeden sonra, hukuki yararın mevcut olduğu sonucuna varır ise, gösterilen delilere göre maddi hukuk yönünden incelemeye girişecek, keşif ve bilirkişi incelemesi de yapacaktır. Kanımca, muhtesatın kendi başına bağımsız bir bütünlüğünün bulunması gerekli değildir. Bu bakımdan bağımsız bir bütünlüğü olmamakla birlikte, taşınmazın bizzat kendisine veya üzerindeki yapı, bitki, ağaç gibi unsurlara yapılan ve satış parasına arttıcı etkide bulunacak nitelikteki zenginleştirme faaliyetlerinin de tespit edilmesi ve olası satış parası içindeki yansıma miktarının oransal olarak gösterilmesi ve bunun tespiti de mümkün olmalıdır. Zira tespit davası ile tespit edilecek husus bir hak ve hukuki ilişkiden ibarettir. Bu nedenle, aidiyeti çekişmeli olmamakla birlikte; tarla olan bir taşınmaz tesviye, nitelikli toprak taşıma ve gübreleme faaliyeti sonucu zengin bir toprak haline getirilmesi mümükün olabileceği gibi; verimsiz, yabani ağaçlar aşılanarak üstün cins haline getirilmiş; yine harap eski bir yapı yıkılıp yeniden yapılmış veya nitelikli bir tamirat ve yenileme ile zenginleştirilmiş de olabilir. Bu nedenle bütün bu zenginleştirme durumlarının tespit edilip, satış parasına yansıma durumunun kararda oransal olarak gösterilip tespit kararı verilmesi de mümkün olmalıdır. Diğer yandan, bazı durumlarda tespiti istenen muhtesat taşınmazın olası satışında sürüm değerine hiçbir arttırıcı etki de yaratmayabilir. Üzerinde yıkılması gerekli harap bir yapı(muhtesat) bulunan taşınmazın sürüm değerinin, sadece arsa değerinden ibaret olduğunun bilirkişice bildirilmesi durumu buna örnek olup; kanımca böyle bir olasılıkta, açılan tespit davasının mahkemece reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece; davacının iddia ettiği muhtesat ve zenginleştirme unsurlarının davacı tarafından meydana getirildiği benimsenerek, bunların 2000, 2006 ve 2011 yılları itibariyle değerlerinin tespitine karar vermiş; hükmü bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Mahkemece; davacının iddia ettiği muhtesat ve zenginleştirme unsurlarının davacı tarafından meydana getirildiği benimsenerek, bunların 2000, 2006 ve 2011 yılları itibariyle değerlerinin tespitine karar vermiş; hükmü bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Değerli çoğunluk; paylaşma davasına konu taşınmaza yapılan iyileştirme/ zenginleştirme giderlerinin muhtesat tespiti davasına konu edilemeyeceği, bunların ancak genel hükümlere göre açılabilecek bir eda (alacak) davası ile istenebileceği düşüncesindedir. Bu nedenle, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın tümden reddine karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Yukarıda açıkladığım gibi; mahkemece verilebilecek tespit kararı, muhtesatın niteliği uygunsa, bunların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti veya tespiti istenilen hususların arasında esaslı tadilat ve zenginleştirme unsurları varsa, bunların ortaklığın giderilmesi davası sonucunda yapılacak olası satışında satış bedeline yansıma oranının tespitine şeklinde olmalıdır. Oysa mahkemece sadece muhtesat ve zenginleştirmelerin belirli tarihlere göre değerlerinin tespitine karar verilmekle yetinilmiştir. Bu gibi tespit davalarında değer tespitine karar verilmesinde güncel hukuki yarar mevcut değildir. Bu bakımdan mahkemenin kararı usul ve yasaya aykırı olmuştur. Mahkemece bir kısım muhtesat ve zenginleştirme unsurlarının davacı tarafından meydana getirildiği benimsendiğine göre; bunların, davacının zemin bedelindeki mevcut hakkı dışında olası satış bedeline yansıma oranının tespit edilerek bu oranın tespitine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerektiği düşüncesindeyim. Bu bozmanın niteliğine göre de, temyiz edenlerin muhtesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin kanıtlanamadığı yolundaki diğer temyiz itirazları da şimdilik incelenemeyecektir.

Yukarda açıkladığım nedenlerle, Değerli çoğunluğun bozma sonucuna katılmakla birlikte, temyiz edilen hükmün açıkladığım çerçevede inceleme yapılmak ve sonucuna göre karar verilmek üzere farklı gerekçeyle bozulması gerektiğini düşünüyorum. 12.01.2015
Yargıtay — Esas No: 2021/6869, Karar No: 2022/6963, Tarih: 14.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6869 E.  ,  2022/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 22. Maddesi A Bendi Uyarınca Yapılan Yenileme Kadastrosu Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 101 ada 259 parsel sayılı 1.458,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 203 ada 4 parsel numarasıyla 1.355,84 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin taşınmazın güneyinde bulunan yolda kaldığını ileri sürerek dava açmış ve yargılama sırasında davacı taşınmazını ...' e devrettiğinden dava taşınmazı devralan ... tarafından takip edilmiştir.

Mahkemece verilen, davanın görev yönünden reddine, çekişmeli 203 ada 4 (eski 101 ada 259) parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanak aslının olağan usule göre kesinleştirilmek üzere Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine ilişkin önceki hüküm, davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine yapılan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 2015/3934 Esas ve 2016/4084 Karar sayılı ilamıyla, "uygulama kadastrosu yönünden yapılan araştırmanın son derece yetersiz olduğu, çekişmeli taşınmazın ilk tesis kadastrosu paftası ile uygulama kadastrosu paftasının hava fotoğrafı ve ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde (ada bazında da) çakıştırmasının istenmediği, uygulama kadastrosu sonucunda çekişmeli taşınmazın komşusu olan 3 ve 5 parsel sayılı taşınmazların da güney sınırının yola doğru kayıp kaymadığı, yine çekişmeli taşınmazın güneyindeki yoldan sonra gelen 29 parsel sayılı taşınmazın kuzey sınırının güneye doğru kayıp kaymadığı böylece uyuşmazlığın yol olarak haritasında gösterilen alanda kalıp kalmadığı hususlarının belirlenmediği işaret edilerek, mahkemece harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle gerekli inceleme ve araştırma yapılıp bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi (eski 101 ada 259 parsel) yeni 203 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 22/a kadastro komisyon tutanağının iptali ile fen bilirkişi raporunda A ve B harfi ile gösterilen sırasıyla 62,93 m2'lik kısım ile 53,48 m2'lik kısımların dava konusu 203 ada 4 parsele eklenerek tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi (eski 101 ada 259 parsel) yeni 203 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 22/a kadastro komisyon tutanağının iptali ile fen bilirkişi raporunda A ve B harfi ile gösterilen sırasıyla 62,93 m2'lik kısım ile 53,48 m2'lik kısımların dava konusu 203 ada 4 parsele eklenerek tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 54.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26.30 TL'nin temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2693, Karar No: 2022/3388, Tarih: 11.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2693 E.  ,  2022/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20/03/2017 tarihinde verilen dilekçeyle şahsi hakka dayalı tapu iptal ve tescil, karşı davada müdahelenin meni ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 01/10/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı- karşı davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesinin 01/10/2020 tarihli kararın kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce 28/02/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tapu iptal ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, davalı-karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce 02/02/2022 tarihinde davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesi'nin 01/10/2020 gün ve 2017/226 Esas, 2020/605 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a 6. maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1 maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı-karşı davalı vekilinin temyiz talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 28/02/2022 tarihli ek kararı ile davacı-karşı davalı vekilinin 24/02/2022 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı- karşı davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 02/02/2022 tarihli Kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak HMK 353/1-a 6. maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı-karşı davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 28/02/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 11/05/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/323, Karar No: 2014/181, Tarih: 15.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/323 E.  ,  2014/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi: 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi : ARDAHAN Ağır Ceza

Günü : 06.02.2007

Sayısı : 103-13

Sanık A.. Ç..'in katılan S.. Y..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK'nun 81, 35/2, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba, sanık R.. Ç..'in katılan C.. Y..'ı kasten yaralamaktan aynı kanunun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 51 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye ve mahsuba ilişkin, Ardahan Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.02.2007 gün ve 103-13 sayılı hükmün sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 24.11.2013 gün ve 1113-526 sayı ile;

“..A- Sanık Adem hakkında mağdur Sözcan'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümde teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından,

B- Sanık Remzi hakkında mağdur Casim'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, temel cezanın TCK’nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak tayin edilip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK’nun 86/3-e maddesiyle bu miktardan 1/2 oranında artırım yapılarak belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle aynı Kanunun 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, TCK’nun 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmetmek gerekirken, TCK’nun 87/1-d maddesi gereğince doğrudan 5 yıl hapis cezası belirlenmesi somut olayda sonuca etkili görülmediğinden,

C- Sanık Remzi'nin, mağdur Casim'in kafasına taşla bir kez vurarak sol orbita dış duvarda hayat fonksiyonlarını (2.) derece hafif nitelikte etkileyecek ve yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde yaraladığı olayda, TCK’nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, TCK’nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi yerine yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,

Bozma nedeni yapılmamıştır" şeklindeki eleştirilerden sonra, "Sanık Adem hakkında mağdur Sözcan'ı öldürmeye teşebbüs, sanık Remzi hakkında mağdur Casim'i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.02.2013 gün ve 181787 sayı ile;