muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9960, Karar No: 2015/1204, Tarih: 26.01.2015

466 sayılı Kanunun 2. maddesine göre de "verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde" davanın açılması gerekmektedir.

Kanunda öngörülen 3 aylık sürenin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 tarih ve 2009/256 esas, 2010/57 sayılı kararı ile, "kesinleşen kararların tebliğinden" itibaren başlayacağı kabul edilmiş, ancak, kesinleşmiş kararların tebliğini öngören bir kanuni düzenleme bulunmaması nedeniyle, kararının tebliğ edilmemesi halinde tazminat davasının hangi sürede açılacağı hususu belirtilen kararda tartışılmamış, Ceza Genel Kurulu'nun 6.5.2014 tarih ve 141-229 sayılı kararında da 466 sayılı Kanuna göre incelenen tazminat davasının usul ve yasaya uygun yapılan kesinleşmesinden itibaren her halükarda 10 yıl içinde eğer kesinleşmiş beraat kararı tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihinden itibaren 3 ay içinde davanın açılması gerektiği kabul edilmiştir.

Bununla beraber ceza yargılaması sonunda verilen beraat hükümlerinin, hükümden sonra usulüne uygun olarak tebliğ edilememesi veya tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının dosyada bulunamaması gibi hallerde, kısaca zamanında kesinleştirilmeyen beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlarda tazminat davasının hangi sürede açılacağı konusunda açıklık bulunmamakla birlikte, belirsiz olan bu durumun ila nihaye devam edemeyeceği nazara alınarak, bir noktadan sonra dava açmanın bir süre ile sınırlandırılması, bilhassa yukarıda zikredilen CGK'nın 23.03.2010 gün ve 256-57 sayılı kararında herhangi bir süre sınırlaması öngörülmemesi nedeniyle adliye arşivlerinin taranarak tazminat davalarının açıldığı gözlemlendiğinden zorunluluk arzetmektedir.

Davalı ...nin bu konuda aleyhine açılan tazminat davaları ile ilgili herhangi bir arşiv kaydı veya bilişim sistemleri üzerinden oluşturulmuş bir veri tabanı bulunmadığından, konuya ilişkin temyiz incelemesi yapan dairemizce, aynı yıl içinde aynı hukuksal nedenlerle açılan mükerrer tazminat davalarının bulunduğu da tespit edilmiş olup, bunlara örnek olarak; ...CD, 16.12.2013/25273-29105 ve 25.3.2013/2459-538 sayılı ilamları gösterilebilir.

Yine aynı şekilde, beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar tebliğ edilmesine rağmen bu kararlara kesinleşme şerhleri verilmesi gözardı edilmekte, unutulmakta ve daha sonra bu tebligat parçaları çeşitli nedenlerle dosyadan çıkarılmaktadır. Dolayısıyla, uygulamada beraat kararları ile ilgili sağlıklı bir kesinleştirme işlemi yapılmadığı görülmektedir. Açıklanan nedenlerle bu hakkın kullanılmasının hukuki olarak sınırlandırılması yapılırken, hak kayıplarını önlemeye yönelik bir yolun bulunması da zorunluluk arzetmektedir. Somut olayda da buna benzer bir durum söz konusu olup, karar sonrası beraat kararının tebliğine ilişkin tebligat parçaları dosya içinde bulunmamaktadır. Bu durumda da ya tebligat parçaları sonradan dosyadan çıkarılmış veya karar sonrası tebliğ işlemi hiç yapılmadığı algısı doğmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2021/1049, Karar No: 2021/1413, Tarih: 15.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1049 E.  ,  2021/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 20/11/2020 tarih ve 2019/20050 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/01/2021 tarih ve KYB-2020/108306 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/05/2019 tarihli ve 2019/1718 soruşturma, 2019/3534 esas, 2019/2428 sayılı iddianamenin iadesine dair Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2019 tarihli ve 2019/1157 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itiraz üzerine, şüphelinin ifadesi ve sahte olduğu ileri sürülen faturaların onaylı örneklerinin dosya arasında bulunduğundan bu yönüyle kabulüne, iade kararında belirtilen diğer hususlar bakımından reddine ilişkin mercii Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/07/2019 tarihli ve 2019/614 değişik iş sayılı kararının

" Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2019 tarihli kararı ile "...şüphelinin ifadesinin aslı ya da onaylı bir örneğinin dosya arasına alınmadığı, iddianamede yüklenen suçu oluşturan olayların mevcut deliller ile ilişkilendirilmediği, ...10/01/2019 tarihli vergi suçu raporunda belirtilen fatura asıllarının şirketi temsile yetkili kişilere gösterilerek imzaların kendilerine ait olup olmadığı hususunun sorulmadığı, bahse konu kişilerin söz konusu imzaların kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri halinde imza ve yazıların şüphelinin de içinde bulunduğu kişilere ait olup olmadığı hususunda bilirkişi tarafından tespit gerçekleştirilmediği, suç konusu faturaların asıllarının dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip incelenmediği..." gerekçeleriyle iddianamenin iade edildiği,

İade kararına karşı yapılan itiraz üzerine Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi 05/07/2019 tarihli kararı ile, "...Şüphelinin ifadesi ve sahte olduğu ileri sürülen faturaların onaylı örneklerinin dosya arasında bulunduğu anlaşılmakla yapılan itirazın bu yönüyle kabulüne, ...iade kararında belirtilen diğer hususlar yönünden" itirazın reddine karar verildiği,

İade kararına karşı yapılan itiraz üzerine Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi 05/07/2019 tarihli kararı ile, "...Şüphelinin ifadesi ve sahte olduğu ileri sürülen faturaların onaylı örneklerinin dosya arasında bulunduğu anlaşılmakla yapılan itirazın bu yönüyle kabulüne, ...iade kararında belirtilen diğer hususlar yönünden" itirazın reddine karar verildiği,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Batman Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 21/05/2019 tarihli 2019/1718 Soruşturma ve 2019/3534 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2019 tarih ve 2019/1157 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/07/2019 tarih ve 2019/614 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 15/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12743, Karar No: 2018/11035, Tarih: 05.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12743 E.  ,  2018/11035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.06.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat gelmedi temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldi duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesi ...’ın 1246 ada 64 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümün tamamı ile 1 nolu bağımsız bölümün ¼ payını birlikte yaşadığı davalı kızına satış suretiyle devrettiğini, davalının da dava açılacağını öğrenmesi üzerine taşınmazları dava dışı üçüncü kişilere temlik ettiğini, işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücünün bulunmadığını, ayrıca işlem sırasında mirasbırakanın alzheimer hastası olup hukuki işlem ehliyetinin bulunmadığını ileri sürerek, taşınmazların üçüncü kişilere devir tarihindeki değeri üzerinden miras payı karşılığı 200.000-TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın akıl sağlığının yerinde olduğunu, taşınmazları bedeli karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin minnet duygusuyla bakım ve gözetilmek amacıyla yapıldığı mirasbırabırakanın mal kaçırma kastının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’ın ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bölümün tamamı ile 1 nolu bağımsız bölümün ¼ payını 10.06.1996 tarihinde davalı kızı İlda’ya, onunda çekişmeli taşınmazları 22.02.2012 tarihinde dava dışı ... ile ...’ya 1/2’şer paylı olarak devrettiği, eldeki davanın 21.05.2012 tarihinde açıldığı, 1929 doğumlu mirasbırakanın 24.02.2003 tarihinde öldüğü geride mirasçı olarak tarafların kaldıkları, başkaca mirasçının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, mahkemece her ne kadar temikin minnet duygusuyla yapıldığı gerekçesi ile dava reddedilmiş ise de davalı bu yönde bir savunma ileri sürmemiş, taşınmazı bedeli karşılığı satın aldığını savunmasına karşın mahkemece davalının ileri sürmediği husus değerlendirmeye esas alınmıştır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, mirasbırakan adına kayıtlı başkaca aktif-pasif tapu kaydı bulunup bulunmadığının taraflardan da sorulmak suretiyle ilgili tapu müdürlüğünden araştırılması, varsa tapu kayıtlarının istenilmesi, taraf delillerinin eksiksiz toplanması, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek murisin iradesinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25376, Karar No: 2018/3865, Tarih: 19.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/25376 E.  ,  2018/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekillerince temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Konut kapıcıları bakımından işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmadığı konularında işyerinin bağımsız bölüm sayısı, ortak yerler ile eklentilerin özelliği belirleyici olacaktır. Bu itibarla, kapıcıların fazla mesai taleplerine ilişkin araştırma ve inceleme yapılırken öncelikle kapıcının çalıştığı apartmanın daire sayısının ve bir günde yaptığı işlerin neler olduğu ve bu işlerin ne kadar zamanda yapacağının tespit edilmesi ve buna göre fazla mesai yapıp yapmadığı saptanması, şahit anlatımlarının da bu saptamalar ışığında değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının 27.11.2002-15.04.2013 döneminde davalı sitede apartman görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi tarafından mahkeme kararında da benimsendiği üzere fazla mesai kış ayları için 6 saat üzerinden belirlenmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının, 48 dairelik sitede kapıcılık görevini yaptığı, bu kapsamda binalar ve sitenin genel temizliği ve bakımı, bahçe düzenlemesi, çöp ve aidat toplama gibi görevleri ifa ettiği, kat maliklerinden sipariş almadığı anlaşılmaktadır. Sitenin kalorifer tesisatı önceden kömürlü olup sonraki yıllarda doğalgaz sistemine geçildiği anlaşılmıştır.

Dosya içeriğinden, davacının, 48 dairelik sitede kapıcılık görevini yaptığı, bu kapsamda binalar ve sitenin genel temizliği ve bakımı, bahçe düzenlemesi, çöp ve aidat toplama gibi görevleri ifa ettiği, kat maliklerinden sipariş almadığı anlaşılmaktadır. Sitenin kalorifer tesisatı önceden kömürlü olup sonraki yıllarda doğalgaz sistemine geçildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, mahkemece sitede hangi tarihte doğalgaz ile ısınma sistemine geçildiği belirlenmeli, kalorifer tesisatının doğalgaz sistemli olduğu dönemde davacının haftalık kırkbeş saati aşan fazla çalışmasının bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu itibarla, mahkemece, fazla mesai ücreti isteminin kömürlü sistemde ve kış aylarında kabulü gerekirken tüm dönem için kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Bir diğer uyuşmazlık konusu alacakların hesaplanması noktasındadır.

Gelir Vergisi Kanununa göre, “1- İşyerlerinde: Tapu kaydındaki statüsü ne olursa olsun, tamamen işyeri olarak kullanılan binaların yönetimlerinin, kapıcılara ödedikleri ücretlerden Gelir Vergisi Kanunu'nun 94/ 1. maddesi gereğince, 103 ve 104. maddelerde belirtilen esaslar dahilinde tevkifat yapmaları ve beyan etmeleri gerekmektedir.

Damga Vergisi Kanununda, “Damga Vergisi Kanununa ekli (2) sayılı tablo “Damga Vergisinden İstisna Edilen Kağıtlar” başlığı adı altında düzenlenmiştir. Damga Vergisi Kanununa ekli (2) sayılı tablonun IV/34. maddesi “(5281 sayılı Kanunun 8. maddesiyle eklenen ve 01.01.2005’den geçerli olmak üzere 31.12.2004 tarihinden itibaren yürürlüğe giren fıkra) ticarî, ziraî veya meslekî faaliyetlere ilişkin olmamak şartıyla gerçek kişiler arasında düzenlenen akitlerle ilgili kâğıtlar (Söz konusu kâğıtlar, resmi dairelere veya noterlere ibraz edildikleri takdirde bu tarih itibarıyla vergiye tâbi tutulur ve ibraz edenlerce ödenir.) (5535 sayılı Kanunun 8. maddesiyle eklenen ve 08.07.2006 tarihinden itibaren yürürlüğe giren ibare) ile Gelir Vergisi Kanunu'nun 23. maddesinde belirtilen ücretlere ilişkin kâğıtlar” şeklinde hüküm içermektedir. 5535 sayılı Kanunun 8. maddesiyle yapılan değişiklik sonucu 08.07.2006 tarihinden itibaren konut kapıcı ücretleri damga vergisinden istisna edilmiştir.”

Somut olayda, davacının apartman görevlisi olarak çalıştığı ortadadır. Buna göre, kapıcı ücretlerinin gelir vergisi ve damga vergisinden muaf oldukları dikkate alınarak, hesaplamalara esas ücretin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10381, Karar No: 2014/10800, Tarih: 02.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/10381 E.  ,  2014/10800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.