muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/306, Karar No: 2021/12490, Tarih: 15.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/306 E.  ,  2021/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1- Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11/09/2014 tarihli ve 2014/35095 esas sayılı iddianamesi ile “2014 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerin ibraz edilmemesi” nedeniyle kamu davası açıldığı ve mahkemece “ 2014 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerin ibraz edilmediği” şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu, ancak dava şartı olan 12/06/2014 tarihli Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının “2010 takvim yılına ilişkin yasal defter ve belgelerin ibraz edilmemesi” nedeniyle verildiği anlaşılmakla; mütalaa bulunmayan takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin ibraz edilmemesi suçundan kamu davası açılması ve yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter kayıt ve belgeleri gizleme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; suç tarihi itibarıyla engel mahkûmiyeti bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları ile geçmişi lehine takdiri indirim nedenleri sayılan, hakkındaki mahkûmiyet hükmü ertelenen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanık hakkında, “zararın giderilmediği” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edilmesinden itibaren, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarih olduğu; defter ve belge isteme yazısının 24/12/2013 tarihinde tebliğ edilmesi ve ibraz için 15 günlük süre verilmesi nedeniyle, suç tarihinin 09/01/2014 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına “2014” olarak yazılması,

c) Hükmolunan erteli hapis cezasının uzun süreli olduğu gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13975, Karar No: 2010/10505, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13975 E.  ,  2010/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 16.3.1994- 4.10.2000 tarihleri arası sigortalı olduğunun tespitine ile aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 16.3.1994-4.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de; verilen bu karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 14.9.2001 tarihli işe giriş bildirgesi ile 4.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 16.3.1994 tarihinden itibaren vergi kaydının, 17.8.1995 tarihinden itibaren Oda kaydının devam ettiği, Esnaf Sicil kaydının olmadığı, 8.10.2001 tarihinde prim ödemeye başladığı ve mahkemenin 24.7.2008 tarihli prim affından yararlandırılmasına ilişkin tedbir kararı üzerine 16.3.1994-4.10.2000 tarihleri arası sigortalılık dönemine ilişkin olarak yapılandırma borcunu bitirdiği, 13.10.2008 tarihli prim ödeme ekstresinde 8 yıl 27 gün sigortalılık süresine göre borcunun bulunmayıp 3.526,77 TL lik fazla ödemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Sosyal güvenlik hakkı, temel insan haklarından olup, uluslararası hukuk normları ile Anayasalarda güvence altına alınmıştır. Ülkemizin ekonomik, sosyal ve kültürel değişimi sosyal güvenlik haklarına olumlu yansımakla birlikte, kimi zaman bu hakları sınırlayıcı düzenlemelere gidildiği de görülmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde ...’a kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında ... Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

1479 sayılı Kanun, zorunlu sigortalılık şemsiyesi altına en son alınan “esnaf ve sanatkarlar ve diğer bağımsız çalışanlara” Kanunda yazılı sosyal güvenlik hükümlerini uygulama amacını taşımakta olup, 26. madde ile sigortalı olma hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağını, bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescil yaptırmalarının zorunlu olduğunu, aksi durumda Kurum tarafından resen tescil işleminin yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Buna karşın, 1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler de yer almaktadır. Bunlardan ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış ancak sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Yasanın tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.4.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi hükmünde ise; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.4.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” denilmekte olup, 4.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK. tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

24.07.2003 tarihli 4956 sayılı Yasa'nın 47. maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18. maddede, "bu Kanuna göre sigortalılık nitelikleri taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı ancak bu kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olan sigortalıların sigortalılıklarının bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olan hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğden itibaren bir yıl içinde ödemede bulundukları takdirde bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

Tüm bu düzenlemelerde ortak nokta, tescilin belirtilen tarihlerden sonra yapılmasına karşın, Kanunda tanınan süreler içinde borçlanma hakkının kullanılabilecek olmasıdır. Kaldı ki Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilmiş olan 619 sayılı KHK, borçlanma hakkı için bir süre de öngörmemiştir. Anılan hükümle belirtilen şartları yerine getiren kişiler maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin süreleri sigortalı saydırabileceklerdir. Anılan düzenleme ile borçlanma hakkı, 4.10.2000 tarihinden sonra zorunlu sigortalı olarak ...’a tescil edilmiş olanlardan, daha önce vergi kaydı bulunanlara tanınmıştır. Kanunda,sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin başlaması için öngörülen tarihlerden itibaren, borçlanma hakkı belirtilen bu süreler dahilinde kullanılmalıdır. Bu süreler içinde borçlanma hakkının kullanılmaması halinde ise, sonrasında ... sigortalılığının tespitine olanak bulunmamaktadır. Bilindiği gibi, 1479 sayılı Kanunda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun hizmet tespitine ilişkin 79/10. maddesine koşut bir düzenleme bulunmamaktadır.

Davaya konu olayda, Kuruma tescil başvurusunda bulunulan tarihte, 619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi Anayasa Mahkemesinin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren kararı ile iptal edilmiştir. Benzer bir düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Kanun ile değişik 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. madde hükmü ise Kanunun yayım tarihi olan 2.8.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmakta olup, tescil talep tarihi dikkate alındığında her iki hükmünde somut olayda uygulanma olanakları bulunmamaktadır. Bu durumda HUMK 76. maddesi de dikkate alınarak anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre uyuşmazlığın çözümünde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanunda yapılan değişiklikte; “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlar” dan, gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

Görüldüğü üzere; anılan Kanunun sigortalılık için aradığı koşullar dikkate alındığında davacının zorunlu sigortalı olarak ... kapsamında değerlendirilmesinde, hak ve yükümlülüklerin, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmiş olması önkoşulu dikkate alınarak, vergi mükellefiyetinin oluşturulduğu tarih ile başlatılmasında yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yargıtay HGK'nun 3.11.2004 günlü, 2004/10-524E., 2004/581 K., sayılı, 4.2.2009 günlü 2009/21-10 Esas. 2009/52 karar sayılı kararları da bu yöndedir.

Somut olaya gelince; davacının sigortalı olarak tescili bulunmaksızın 4.10.2000 tarihi itibariyle tescili yapılmış ve davacı 1479 sayılı Yasa’nın geçici 18. maddesinin yürürlük tarihinden önce 14.9.2001 tarihinde tescil için müracaatı ile 16.3.1994 tarihinden itibaren devam eden sürede vergi kaydı bulunduğunu belgelemiştir. Bu durumda davacının vergi kaydının bulunduğu 16.3.1994- 4.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4533, Karar No: 2018/7269, Tarih: 03.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/4533 E.  ,  2018/7269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... vekili, ...İlçesi Alluç Köyü çalışma alanında bulunan ve 1957 yılında yapılan ... çalışmaları sonucunda tescil harici bırakılan çekişmeli taşınmaz bölümlerinin, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine dayanarak davacı adına tapuya tescili istemiyle ... ve Alluç Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine dava açmıştır. Yargılama sırasında 6360 sayılı Yasa uyarınca ...Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A2) harfiyle gösterilen 3.049,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümü ile (B) harfiyle gösterilen 28.115,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı ... adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı ... Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz, 1957 yılında yapılan ... çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılan yerlerdendir. Davacı taraf, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. 4721 sayılı TMK'nın 713/3. maddesi gereğince tescil davalarında ... yanında ilgili kamu tüzel kişiliklerine de husumet yöneltilmesi gerekmektedir. Yargılama sırasında, ... yanında ...Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiş ancak hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın da davada taraf olarak yer alması gerektiği halde bu husus gözden kaçırılmış ve yöntemine uygun şekilde taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmiştir. Ne var ki, taraf teşkili dava şartlarından olup, bu şart sağlanmadan işin esasına girilemez. Hal böyle olunca, 6360 sayılı Kanun hükümleri uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nı yöntemine uygun şekilde davaya dahil etmek üzere davacı tarafa süre ve imkan tanınmalı, bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece taraf koşulu sağlanmaksızın işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalılar ... ve ...Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden Belediye'ye iadesine, 03.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25380, Karar No: 2018/10899, Tarih: 15.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25380 E.  ,  2018/10899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir olunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/2383, Karar No: 2014/600, Tarih: 21.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2383 E.  ,  2014/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2012

NUMARASI : 2009/827-2012/1166

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi. ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde su sakası olarak çalıştığını, işyerinde iş müfettişince yapılan inceleme sonucunda işçilerin fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödenmesi gerektiğinin rapor edildiğini ve işverene bildirildiğini beyanla, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu ücret alacaklarına hak kazanmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda talebe konu fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları bakımından iş müfettişi raporunda belirtilen tespitler nazara alınmış; ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bakımından ise şahit beyanlarına itibar edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece de fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları hakkaniyet indirimi uygulanmadan; ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ise hakkaniyet indirimi uygulanarak hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda talebe konu fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları bakımından iş müfettişi raporunda belirtilen tespitler nazara alınmış; ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bakımından ise şahit beyanlarına itibar edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece de fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları hakkaniyet indirimi uygulanmadan; ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ise hakkaniyet indirimi uygulanarak hüküm altına alınmıştır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Malatya Bölge Müdürlüğü İş Teftiş Kurulu Başkanlığına bağlı iş müfettişince, 21.11.2008 tarihinde davalıya ait işyerinde şikayet üzerine yapılan teftiş sonucu düzenlenen 24.11.2008 tarihli raporda, işyerinde çalışma saatlerinin hafta içi 08:00-12:00, 13:00-17:00 saatleri arasında, cumartesi günü ise saat 13:00'e kadar olduğu, davacının da aralarında bulunduğu toplam on işçinin 2007 yılında kış aylarında çalışma saatlerinin yine 08:00-17:00 arasında olmakla birlikte, yaz aylarında ( toplam altı ay boyunca) haftanın yedi günü 06:00-20:00 saatleri arasında günlük dört saat ara dinlenmeyle çalıştıkları, 2008 yılında yaz aylarında ( toplam altı ay boyunca) yine aynı çalışma saatlerinde bu kez iki haftada bir hafta tatili dinlenmesi yaparak çalıştıkları belirtilerek, işçilerin 2007 ve 2008 yılında bu çalışmaları karşılığı toplam sekizyüzyetmiş saat fazla çalışma alacağının, 2007 yılı için yirmidört gün hafta tatili alacağının, 2008 yılı için ise oniki gün hafta tatili alacağının bulunduğu bildirilmiştir.Bahsi geçen rapora dayanak tutanakta, aynı tespitlere yer verilmekle yetinildiği, incelenen herhangi bir işyeri kaydından bahsedilmediği, anılan tespitlere ulaşılmasına sebep herhangi bir maddi veya hukuki olgunun açıklanmadığı görülmektedir. Tutanak ekinde, tek sayfadan ibaret işyeri sendika temsilcisi olduğu belirtilen şikayetçi D... Ş.... isimli şahsın ifadesini içerir tutanağın bulunduğu, şahsın ifadesinde ise 2007 yılı içerisinde sakaların altı boyunca günde iki buçuk saat fazla çalışmayla tüm hafta günlerinde, 2008 yılında ise aynı fazla çalışma saatiyle ayda iki kez hafta tatili kullanarak çalıştıklarını bildirdiği anlaşılmaktadır.

Dinlenen taraf şahitleri ise, gerek çalışma düzeni gerekse de davacının değişen tarihlerde fiilen yaptığı iş bakımından birbiriyle çelişkili beyanlarda bulunmuşlardır. şahitlerin davalı belediyedeki görevleri ve çalıştığı birimler itibariyle, davacının çalışma düzenini bilmelerinin mümkün olup olmadığı da dosya kapsamına göre denetlenememektedir.