muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12516, Karar No: 2013/16420, Tarih: 11.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12516 E.  ,  2013/16420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

I- Sanık müdafiinin “ 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafiinin “ 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise :

Mahkemenin TCK'nun 53. maddesinin uygulanma zamanını doğru olarak göstermesi ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeme gerekçesi olarak 5271 sayılı CMK'nun 231/6-b maddesine uygun olarak sanığın herhangi bir pişmanlığının olmaması, suç işleme konusundaki eğilimi ve yargılamada edinilen kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın tecili halinde bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat gelmediğini göstermesi karşısında, tebliğnamedeki (2) ve (3) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

1-Sanığın ortağı ve şirket müdürü olduğu Mertem Temizlik Gıda Elekt. İnş. Mad. İç Dış Tic. Ltd. Şti namına gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2005 yılında; Sahir Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti adına, KDV hariç toplam bedelli 292.129 YTL olan 18 adet, Yeni Ata Yemek San. Ltd. Şti’ye 50.319 TL tutarlı 7 adet, 2006 yılında; Sahir Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti adına KDV hariç toplam bedeli 132.800 YTL olan 17 adet, 2007 yılında; ...adına KDV hariç toplam bedeli 630.600 YTL olan 10 adet , İstanbul Yangın Söndürme Cihazları Ltd. Şti’ye KDV hariç 11.500,00 TL olan 2 adet ve 2008 yılında; ... adına KDV hariç toplam bedeli 253.381 YTL olan 7 adet faturayı sahte düzenlediğinin iddia olunması, sanığın şirketinin gayri faal olduğunu, bu nedenle de defter ve belgelerinin muhasebecisinde olduğunu, muhasebecisinin kendisine faturaların çalındığını söylediğini, faturaları kendisinin düzenlemediğini, imzaların kendisine ait olmadığını savunması, 18.02.2011 tarihli bilirkişi raporunda suça konu 11.10.2007 ve 08.10.2007 tarihli faturalar üzerindeki imzaların sanığın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi, şirketin mükellefiyet kaydının 28.02.2004 tarihinde re'sen kapatılmış olması, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında hiçbir beyannamenin ve Bs-Formu ile bildiriminin verilmemiş olması, 2008 yılında KDV hariç toplam bedeli 253.381 YTL olan 7 adet faturayı, sahte faturaları kullandığı kabul edilen tanık ...'un sanığı tanımadığını beyan etmesi, tanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan düzenlenmiş karşıt inceleme raporunun bulunmaması, faturaları kullanan Sahir Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti , Yeni Ata Yemek San. Ltd. Şti, İstanbul Yangın Söndürme Cihazları Ltd. Şti'nin yetkilileri ile ...'ın beyanları alınmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; Mertem Temizlik Gıda Elekt. İnş. Mad. İç Dış Tic. Ltd. Şti 'ye ait tarh dosyası incelenerek şirketin muhasebecisi olup olmadığı araştırılıp, muhasebecisinin tespiti halinde beyanının alınması, katılan kurumdan ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan düzenlenmiş karşıt inceleme raporu getirtilip, sahte faturaları kullanan kişiler hakkında kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının saptanması, suça konu faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde ayrıntılı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a) “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükümde TCK'nun 62/1. maddesinin uygulanması sonucu netice olarak 18 ay 22 gün yerine, 19 ay 22 gün olarak fazla hapis cezası tayin edilmesi,

b) Sanığın 2008 yılında ... adına KDV hariç toplam bedeli 253.381 YTL olan 7 adet faturayı sahte düzenlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden düzenlenen faturaların tarihleri belirlenip suç tarihinin 08.02.2008 tarihinden önce veya sonra olup olmadığı tespit edilmeden ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK'nun 359/b maddesinde "üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına" hükmolunacağının düzenlenmesine rağmen suç tarihi tespit edilmeden eksik inceleme sonucu 213 sayılı VUK'nun 359/b -1 maddesinin 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişmeden önceki hali uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına , 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7795, Karar No: 2020/7468, Tarih: 14.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/7795 E.  ,  2020/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Nüfus kayıtlarına göre, suça sürüklenen çocuk ...’in 10.01.1998 doğumlu olup 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden 02.02.2016 tarihli duruşma ile hükümlerin verildiği 11.02.2016 tarihli oturumun açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan, aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararlarda gösterilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümlerin kurulması,

./..

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14/09/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9981, Karar No: 2022/11254, Tarih: 05.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9981 E.  ,  2022/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 7. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ...Ş (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve Gaz İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak alt işverenler bünyesinde çalıştığını, toplu iş sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun 28.03.2016 tarih ve 2016/89 E., 2016/289 K. Sayılı kararıyla 15.09.2015-28.02.2017 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi ve 06.11.2018 tarih ve 2018/1066 E.- 2018/1825 K. sayılı kararıyla 01.04.2018-31.03.2020 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin uygulanmasına karar verildiğini, toplu iş sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek gece çalışma ücreti, ücret farkı, ikramiye, çocuk yardımı, yakacak yardımı, ... yardımı, fazla çalışma ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici Firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde alt işverenin bulunduğunu, ihale makamı olan asıl işverenlere 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre sorumluluk yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici Firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; müvekkili Kurumun veya müvekkilinin bağlı olduğu kamu işveren sendikasının toplu iş sözleşmesinin ve Yüksek Hakem Kurulu kararının tarafı olarak bulunmadığını, bütün görüşme ve anlaşmaların müvekkilinin bilgisi dışında cereyan ettiğini ve bağıtlandığını, anılan toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde alt işverenin bulunduğunu, ne müvekkili ne de müvekkilinin bağlı olduğu kamu işveren sendikasının yer aldığını, dava konusu alacaklar nedeniyle müvekkili Kuruma 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine göre müteselsil sorumluluk yöneltilmesine imkân olmadığını, hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte faiz yönünden dava konusu alacaklara işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Davalı şirketin 4857 sayılı yasanın 2/6 maddesi kapsamında asıl işveren olduğu ve davacı işçilik alacaklarında sorumlu olduğu anlaşılmıştır.

Dava dosyasındaki bilgi ve belgeler incelendiğinde; davacıya ait sendika üyelik kaydına göre 10/06/2014 tarihinde sendika üyesi olduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu dönemi kapsayan TİS kapsamında, davacının hüküm altına alınan miktarlarda alacağı olduğu görülmekle, ilk derece mahkemesi kararında herhangi bir hata görülmemiştir...." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8124, Karar No: 2014/17543, Tarih: 04.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8124 E.  ,  2014/17543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın ... planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1496 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi ve dava konusu taşınmazın 08.04.2013 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 2164 ada 5 parsel ile emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1496 ada 7 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu 2164 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1496 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1025, Karar No: 2020/3313, Tarih: 30.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1025 E.  ,  2020/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23/12/2016 gün ve 2016/509 - 2016/602 sayılı kararı bozan Daire'nin 06/11/2018 gün ve 2017/937-2018/6812 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... şirketi tarafından 14.04.2012 tarih ve 0001-0110-01562471 nolu poliçe kapsamında sigortalı bulunan müvekkiline ait işyerinde, 08.09.2012 tarihinde Orion AVM bünyesinde meydana gelen yangın sonrasında emtiaların tamamının kullanılamaz hale geldiğini, ayrıca işyerindeki demirbaşların da hasar gördüğünü ileri sürerek, her türlü fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacı müvekkil şirkete ait işyerinde meydana gelen hasarın (emtia bedeli, dekorasyon bedeli, demirbaş bedeli, alternatif işyeri masrafları, iş durma tazminatı ve kira kaybı), şimdilik 1.000 TL'nin davalıdan tahsiline, hükmedilecek tazminata hasarın meydana geldiği 08.09.2012 tarihinden itibaren ticari faiz işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş olup, 02.06.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle dava konusu alacağı 213.963,73 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, sigorta konusu işyerinde yangın ve işyerinin bulunduğu AVM'nin çatısından sızan sular nedeniyle oluşan iki farklı hasar meydana geldiğini, çatıdan kaynaklanan hasarın teminat dışında kaldığını, emtia üzerinde bilimsel ve tıbbi uzman incelemesi yaptırılmadan tamamının kullanılamaz olduğunun söylenmesinin hatalı olduğunu, davacıya ödenebilecek tazminat miktarının eksper raporu ile belirlendiğini, bunun dışında kalan istemlerinin teminat dışı ve fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş, ıslah talebine karşı zamanaşımı def'i ileri sürmüştür.

Mahkemece, uyulan Dairemiz bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının söz konusu yangın sebebiyle oluşan zararının poliçe kapsamında tazminini talep ettiği, davacının talep edebileceği zararın tespitinin teknik inceleme gerektirdiği, bu nedenle belirsiz alacak davası açılmasında yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, ıslah ile talep edilen bedelin zamanaşımına uğramamış olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 213.963,73 TL'nin tahsiline dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.