muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2956, Karar No: 2020/4789, Tarih: 05.10.2020

., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, dinlenen tanık beyanlarından ve geri çevirme ile istenen belgelerden, mirasbırakanın 157 ve 197 parsel sayılı tapusuz taşınmazlarının, kadastro tespiti sırasında hibe yoluyla davacı adına tescilini sağladığı, ayrıca davacının bir kısım borçlarını ödediği, mirasbırakanın mal kaçırma amacıyla hareket etmediği, asıl amacının mirasçılarına paylaştırma olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, temliklerin muvazaalı olmadığı gözetilerek hükmü temyiz eden davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.Davalı ..., ... ve ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2193, Karar No: 2018/933, Tarih: 06.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2193 E.  ,  2018/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanıkların sahte fatura düzenlemediklerini, şirketin iflas etmesi nedeniyle 2006 yılında kapanışını yaptıklarını, şirket kaşelerinin kopyası yapılarak evraklarda kullanıldığını savunmaları, Ba-Bs analizlerinin sorgulanması neticesinde ... Kalıp Makina San ve Tic Ltd. Şti. adına 2006 takvim yılında 14 adet sahte fatura karşılığı 91.331,00 TL ve 2007 takvim yılında 9 adet karşılığında 69.525,00 TL değerinde fatura düzelendiğinin anlaşılması, ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; faturalardaki yazıların ve imzaların sanıklara ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması; faturaları kullanan yukarıda adı geçen şirket hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması; gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilisi veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin dosya arasına konulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21538, Karar No: 2017/3684, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21538 E.  ,  2017/3684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanığa isnat edilen İİK'nın 333/a maddesindeki suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olmasına rağmen şirketi hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan şirket yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle şirket borcunu ödememesi, ayrıca bu eylemin başka bir suçu oluşturmaması gerekmekte olup, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığının tespiti için borçlu şirketin bağlı bulunduğu vergi dairesi müdürlüğünden borçlu şirketin muhasebecisi öğrenilerek bu yerden, bunun mümkün olmadığı takdirde zabıta marifetiyle yaptırılacak araştırma suretiyle şirkete ait ticari defterlerin ve kayıtların temini yoluna gidildikten sonra, ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmasını takiben sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, “şirketin ticari defterlerini de şirket faaliyette bulunmadığından incelenmesi mümkün bulunmamış, sanığın da ticari defterleri de yapılan sorgulamada nerede olduğunu bildirmemiş olmasından dolayı, borçlarını kasten alacaklıları zarara uğratmak için ödemediği kanısına varılarak sanığın eylemine uyan İİK'nın 333/a maddesi uyarınca cezalandırılması” gerektiği gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile

mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-İİK'nın 333/ a maddesindeki suçun cezası "altı aydan iki yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası" olmasına karşın mahkemece kısa kararda 6 ay 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve gerekçeli kararda da 6 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile O Yer C.Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7517, Karar No: 2012/13039, Tarih: 19.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/7517 E.  ,  2012/13039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Hüküm : TCK'nın 170/1-a, 53/1, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... ... mevkiinde ... caddesi kenarında bulunan alandaki kurumuş otları tutuşturduğu, bu nedenle aynı alanda belediye tarafından dikilip bakılan ağaçlardan 50-60 adet çam ağacının yanmasına ve bu suretle zararın doğmasına sebebiyet verdiği mahkemece kabul edildiğine göre, sanığın eyleminin kasten mala zarar vermek suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, esasen bir tehlike suçu olan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanığın sonuç ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3298, Karar No: 2015/21564, Tarih: 07.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/3298 E.  ,  2015/21564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine kurum işleminin iptali ile ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

30.03.1961 doğumlu olup da daha önceden boşandığı eski eşiyle 19.11.2002 tarihinde yeniden evlenen davacının, 19.10.2009 tarihi itibariyle ikinci kez boşanmasını takiben, 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olup da 30.06.1997 tarihinde vefat etmiş olan babası üzerinden hak sahibi sıfatıyla 06.11.2009 tarihinde davalı kuruma yaptığı ölüm aylığı talebine, davalı kurumca yapılan soruşturma ile 11.05.2010 tarihli rapor sonrasında davacının halen eski eşiyle birlikte yaşadığının belirlenmesi nedeniyle olumsuz cevap verilmesi üzerine eldeki davanın açıldığı, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen kararın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada,özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşlanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının kiracı olarak kaldığı iddiası bakımından kira

sözleşmesi olup olmadığı, var ise, bu kira sözleşmesinin kim tarafından imzalandığı, kira bedellerinin kim tarafından nasıl yatırıldığı araştırılmalı, 2009 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, 26.03.2010 tarihinde düzenlenen tutanak içerikleri dikkate alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Eldeki davada ise, dosya kapsamından davacı ile eski eşinin boşanmadan önce ortak konutta .... mah. .... Sok. No....) kaldıkları, davacı bakımından 12.09.2010 tarihli referandum seçiminde eski eşi ile birlikte kaldığı bu adresten oy kullandığı ve müfettiş incelemesine başlanılmadan tutulan tutanak tarihi olan 26.03.2010 tarihinden sonra 07.07.2010 tarihinde eski eşin adres değişiklik beyanında bulunduğu, daha sonra ise davacının 12.06.2011 tarihli seçimlerde bu kez eski eşinin değişiklik beyanında bulunduğu adresten oy kullandığı anlaşılmakla, davacı ile eski eşinin 12.06.2011 tarihine kadar birlikte yaşadıkları belirgin ise de, bu tarih sonrası bakımından mahkemece yapılan inceleme karar vermeye yeterli değildir.

Mahkemece anılan tarih sonrası bakımından nüfus, seçim ve ikamet kayıtlarındaki değişiklikler dikkatlice irdelenerek, davacı ile eski eşinin son ikametleri belirlenerek davacının kaldığı evin eski eşe ait olup olmadığı, kalınan adresler bakımından aboneliklerin aidiyeti sorgulanarak ve yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde ayrıntılı bir araştırma ile boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, diğer taraftan davacı hakkında 28.06.2013 tarihli Kurum yazısı içeriğine göre aylık bağlanıp bağlanmadığı, bağlanmış ise tahsis dosyası ve yapılan tüm işlemleri gösterir belgelerin onaylı örnekleri davalı Kurumdan sorulmalı, toplanan kanıtlar ışığı altında dava değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları nazara alınmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2323, Karar No: 2024/17846, Tarih: 24.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/2323 E.  ,  2024/17846 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2797 E., 2022/2023 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Dairemizin ... tarihli ve 2023/14070 Esas, 2023/9899 Karar sayılı bozma ilamı

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/14070 Esas, 2023/9899 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2024 tarihli ve KD- 2022/137629 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2024 tarihli itiraz başvurusunda, "Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılamada sanık müdafiinin tüm celselerde mazeret dilekçesi sunarak duruşmalara gelmediği, sanığın yakalama emri üzerine sorgusunun yapıldığı 27.05.2022 tarihli oturuma sanığın özel müdafii olduğunu beyan eden başka bir avukatın geldiği, sanığın sorgusunun avukat huzurunda yapılması akabinde daha önce belirlenen duruşma gün ve saatinden sanık müdafiinin haberdar olduğu, ancak hükmün verildiği 29.09.2022 tarihli duruşmada mazeret dilekçesi de sunmadığı; 5271 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca müdafiinin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi durumunda duruşmaya devam edilebileceği belirtildiğinden ve aynı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına 15.08.2017 tarihli ve 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmündeki Kararnamenin 148 inci maddesi ile ''Bu aşamada zorunlu müdafiinin hazır bulunmaması hükmün açıklanmasına engel teşkil etmez'' cümlesi eklendiğinden, kararın savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle bozulması usul ve yasalara aykırıdır.'' gerekçesiyle bozma ilamının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

II. GEREKÇE

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Dairemizin 21.11.2023 tarihli ve 2023/14070 Esas, 2023/9899 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Dairemizin 21.11.2023 tarihli ve 2023/14070 Esas, 2023/9899 Karar sayılı kararında belirtilen karşı oy gerekçemizdeki nedenlerle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir. 24.04.2024
Yargıtay — Esas No: 2015/8216, Karar No: 2016/5384, Tarih: 07.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/8216 E.  ,  2016/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Menfi Tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacı ile ortağı olan ...r'ın 1990 lı yıllarda ..i isimli bir işletme kurduklarını, bu işletmenin maliye kayıtları ile elektrik aboneliğinin işletme adına tahsis edildiğini, müvekkilinin söz konusu işletmedeki ortaklığına 01/01/2001 tarihinde resmi olarak son verdiğini, işletmedeki hisselerini bu tarihten itibaren...'ye sattığını,... isimli şahsında şirketteki hisselerini 01/02/2004 tarihinde ..a resmen devrettiğini, davalı idarenin 2001 yılından 2008 yılına kadar davalıya sattığı elektrik bedellerini tahsil ettiğini, 04/09/2008 tarihinden 26/12/2011 tarihleri arasında işletmeye sattığı elektrik bedellerini tahsil edemediğinden bahisle, 45.131,65 TL'lik bir elektrik bedeli alacağını tahsil talebinde bulunduğunu, bu alacağın tahsili için müvekkili aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2012/6337 Esas sayılı takip dosyası ile icra takibi başlattığını, müvekkilinin söz konusu şirketten resmen ayrıldığı tarih olan 01/01/2001 tarihinden sonraki elektrik borçlarından sorumlu tutulamayacağını, davalı kurumun alacağının doğduğu tarihlerde müvekkilinin söz konusu şirkette herhangi bir ortaklığının bulunmadığını, bu nedenle davalının müvekkilinden tahsil talebinde bulunabileceği bir alacağının mevcut olmadığını, davalının müvekkili aleyhine açtığı icra takibinin bu nedenle haksız, mesnetsiz ve dayanaksız olduğunu, müvekkilinin yaşlı ve hasta olduğundan ve ilinde olduğundan takipten haberdar olamadığını ve takibin kesinleştiğini beyanla, müvekkilinin davalıya takibe konu borçtan dolayı borçlu olmadığının tesbitine ve... İcra Müdürlüğünün 2012/6337 Esas sayılı icra takibinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ..i isimli şirkette adi ortaklığının bulunduğunu, bu adi ortaklığından dolayı müvekkili idare ile elektrik aboneliği sözleşmesi imzaladığını, bizzat elektrik abone sözleşmesini davalının imzaladığını, bu nedenle şirketteki ortaklığını sona erdirse dahi bu durumu müvekkili idareye bildirmemesi nedeniyle abonelik sözleşmesinin 6098 sayılı Borçlar Kanununun 645.maddesi gereğince süresiz olarak devam ettiğini, davacının bu nedenle dava konusu borçtan sorumlu olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının aboneliğini iptal ettirmeden adına kayıtlı abonelikten kaynaklanan borçlardan sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, sözkonusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.