muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3383, Karar No: 2018/14046, Tarih: 05.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/3383 E.  ,  2018/14046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen karar davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanları ...’ın maliki olduğu 231 ada 2 ve 10 parsel, 133 ada 1 ve 132 ada 16 parsel sayılı taşınmazlarını, mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalıya satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek anılan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırmak amacıyla gerçekleştirilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından dava konusu 231 ada 2 parsel ve 133 ada 1 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan tarafından muvazaalı olarak temlik edildiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1932 doğumlu mirasbırakan....’ın 13.08.2015 tarihinde öldüğü, geride davacı kızı ...., davalı oğlu .... ile dava dışı eşi ... ve oğlu ...’in mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın maliki olduğu 231 ada 2 parsel (eski 554) ile 133 ada 1 parsel (1646) sayılı taşınmazdaki ½ payının ½ ‘sini 04/07/2012 tarihinde satış suretiyle davalı ...’a temlik ettiği, diğer dava konusu 132 ada

16 parsel (eski 4670) sayılı taşınmazın 13/07/1995 tarihinde dava dışı.... tarafından satış yoluyla davalıya devredildiği, yine dava konusu 213 ada 10 parsel (eski 601) sayılı taşınmazın 1/2 payının da 24/05/2004 tarihinde dava dışı ... tarafından davalıya satış yoluyla devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda 6100 sayılı HMK'nun 190. ve 4721 sayılı TMK'nun 6. maddeleri gereğince davacı iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince; dava konusu 132 ada 16 ve 213 Ada 10 ( eski 601 ) parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan adına kayıtlı olmadığı, anılan taşınmazların davalı tarafından dava dışı kişilerden temlik alındığı anlaşılmıştır. Davalı ... mirasbırakanın eşi tarafların annesi ..., mirasbırakanın ölmeden önce davacı kızı da dahil tüm çocuklarına taşınmazlarını paylaştırmak istediğini, kızının buna yanaşmadığını, ayrıca mirasbırakanın arsa alması için davacı kızına para yardımında bulunduğunu temlikin mal kaçırma kastı ile yapılmadığı yönünde beyanda bulunmuştur. Ayrıca mirasbırakanın çocukları ile bir problemi olmayıp dosyaya mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir bir bilgi de sunulmamıştır. Kaldı ki, mirasbırakanın terekesinde 13 parça daha farklı vasıflarda taşınmazın bulunduğu, mal kaçırma kastı ile hareket etseydi terekesindeki diğer taşınmazları da devredebileceği açıktır.

Somut olgular yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde temlikin mal kaçırmak amacıyla yapılmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; ilk derece mahkemesince verilen davanın reddi kararı doğru olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile kısmen kabul kararı verilmesi isabetli olmamıştır.

Davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12647, Karar No: 2013/14334, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12647 E.  ,  2013/14334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan .... Mah. ... ada 1 parselin dava konusu taşınmazlarla karşılaştırılması sonucunda, emsalin dava konusu taşınmazlardan daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak karar verilmiştir. 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince, emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazlar ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen kayıtlara göre, dava konusu taşınmazların emlak vergisine esas asgari m² değerleri 157,85TL/m², emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 105,93 TL/m²dir. Emlak vergi değerlerine göre dava konusu taşınmazların emsal taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazların en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken, emsalin dava konusu taşınmazlardan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasasının 29. maddesine göre yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerektiği halde yargılama giderlerinden olan karar ve ilam harcının eksik alınan (2,75 TL) lik kısmının davalıdan tahsiline karar verilmesi,

3-Dava konusu 32489 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilerek, üzerinde şerh bulup bulunmadığının denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2312, Karar No: 2021/4572, Tarih: 26.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2312 E.  ,  2021/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1921, Karar No: 2013/4721, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1921 E.  ,  2013/4721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı ... ve davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davalı ... hakkındaki akde aykırılık nedeniyle açılan davanın kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davaların reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı ...'ın temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

Borçlar Kanununun 256.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı kira süresi boyunca tam bir ihtimam dairesinde kullanmak zorundadır. Anılan madde hükmü gereğince akde aykırılıktan dolayı kiracının tahliyesine karar verilebilmesi için kiracıya akde aykırı davranışına son vermesi hususunda kiralayan tarafından süreli bir ihtar tebliğ ettirilmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Kiralananın açıktan fena kullanılması durumunda akde aykırılığın giderilmesi amacıyla kiracıya ihtar gönderilmesine gerek yoktur.

Olayımıza gelince; Davacılar vekili, dava dilekçesinde, müvekkillerinin malik sıfatıyla dava açtıklarını bildirmiş, yargılama sırasında ise 1 Ekim başlangıç tarihli sözlü kira akdine dayanmıştır. Dava, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup, bu sebeple dava açma hakkı kiralayana aittir. Mahkemece davacılar vekiline malik sıfatıyla mı yoksa kiralayan sıfatıyla mı dava açtıkları hususunun açıklattırılarak, kiralayan sıfatıyla dava açıldığının bildirilmesi halinde kiralayan sıfatının ispatına imkan tanınması (gerekirse yemin teklif etme haklarının hatırlatılması) kiralayan sıfatının ispatı halinde dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan B.K.'nun 256.maddesi ve yukarıda belirtilen esaslar dahilinde davalıya, kiralananın akde uygun hale getirilmesi için süreli ihtar tebliğ edilip edilmediği hususu üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 19/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3290, Karar No: 2019/2887, Tarih: 19.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3290 E.  ,  2019/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, mirasbırakanları Şevket Kayrak ile dava dışı yüklenici Fikret Metin arasında düzenlenen Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi gereğince, murise ait arsaya inşaat yapmak için anlaştıklarını, yüklenicinin inşaatı yarım bıraktığını ve sözleşmenin geçersiz olduğunun tespitine karar verildiğini, dava konusu binanın 6 nolu dairesinde oturan davalıların daireyi yükleniciden aldıklarını beyan ederek kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek elatmalarının önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiş, birleştirilen dosyada aynı nedene dayalı olarak gelecek dönemlere ait ecrimisile karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar, taşınmazı yükleniciden haricen satın aldıklarını ve masraf yaparak yarım kalan daireyi tamamladıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 3.Hukuk Dairesince " ... davacıların murisi....a ait 357 parselde inşaat yapılması için dava dışı yüklenici Fikret Metin ile tarihsiz ve gayri resmi şekilde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yapıldığı, yüklenicinin inşaatı yarım bırakması nedeniyle Bağcılar Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/262 Esas, 1998/453 Karar sayılı ilamı ve 15.Hukuk Dairesinin düzeltilerek onama kararı ile tarihi olmayan Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine karar verildiği, hükmün 19.11.1998 tarihinde kesinleştiği, davalıların ise dava dışı yükleniciden harici sözleşme ile 6 nolu daireyi satın aldıkları, eksik imalatları tamamlayıp taşınmazda oturmaya devam ettikleri anlaşılmaktadr. Davada, davacılara ait taşınmazda davalıların dava dışı yükleniciden harici sözleşme ile satın aldıkları 6 nolu dairenin haksız işgali nedeniyle ecrimisil talep edilmektedir. Ecrimisil, TMK'nin 995.maddesine göre ve 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edildiği gibi, başkasının taşınmazını haksız olarak kullanan kötü niyetli kimsenin, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmasından (kullanmasından) doğan zararın ve elde ettiği ya da etmeyi ihmal eylediği semerelerin tazminidir. Başka bir deyişle işgal zararı, gelir getirebilecek bir yerin haksız işgali nedeniyle malikin o yerden olağan biçimde yararlanmaması yüzünden malvarlığındaki artışa engel olmaktır. Bu engel olmanın sağladığı malvarlığına girmeyen çoğalma en az kira, en çok da tam gelir yoksunluğu olarak değişebilir. Tazminatın amacı; el atma olmasaydı malikin mal varlığı ne durumda olacak idiyse o durumun sağlanmasıdır.Davalıların, davacılara ait binanın 6 nolu dairesinde oturdukları konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık, davalıların dava dışı yükleniciden harici sözleşme ile satın aldıkları 6 nolu daire yönünden haksız işgalci olup, olmadıkları noktasında toplanmaktadır.Davacıların murisi ile dava dışı yüklenici arasında imzalanan Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine 19.11.1998 tarihinde kesinleşen mahkeme ilamı ile karar verildiğine göre dava konusu (sonraki tarih) Eylül 2006 - 02.09.2010 tarihlerinde artık davalıların haklı kullanımından bahsedilemez.Bir taşınmaz malın veya payının mülkiyetinin başkasına devri ya da devir vaadini öngören sözleşmelerin geçerli sayılması BK'nin 213 (TBK'nin 237), Tapu Kanunu'nun 26. ve TMK'nin 706.maddesi uyarınca resmi şekilde yapılmasına bağlıdır. Burada öngörülen şekil, sözleşmenin geçerlilik koşulu olup, kamu düzenine ilişkindir ve re'sen gözönünde tutulur. Davalılar ile dava dışı yüklenici arasında 6 nolu dairenin satılması hakkında düzenlenen sözleşme resmi şekilde düzenlenmediğinden hukuken geçerli değildir.Geçerli olmayan taşınmaz satış sözleşmesine dayanılarak dava konusu dairenin kullanılması haklı bir sebebe dayanmadığı için davalıların haksız işgalci olduklarının kabulü gerekir

. Burada öngörülen şekil, sözleşmenin geçerlilik koşulu olup, kamu düzenine ilişkindir ve re'sen gözönünde tutulur. Davalılar ile dava dışı yüklenici arasında 6 nolu dairenin satılması hakkında düzenlenen sözleşme resmi şekilde düzenlenmediğinden hukuken geçerli değildir.Geçerli olmayan taşınmaz satış sözleşmesine dayanılarak dava konusu dairenin kullanılması haklı bir sebebe dayanmadığı için davalıların haksız işgalci olduklarının kabulü gerekir. Bu durumda, davalıların 6 nolu daireyi haksız işgal ettikleri ve fayda sağladıkları anlaşıldığına göre, mahkemece; dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre veya gerekirse alınacak ek rapor sonucuna göre ecrimisile karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.... " gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davalıların haksız işgalci olduğu gerekçesiyle asıl davada elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, asıl ve birleştirilen davada ecrimisil isteklerinin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, birleştirilen dava ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; arsa nitelikli 357 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacılar Şükrü, Şükriye, Necmettin, Necla adına 249/2672'şer paylar ile davacı ... adına 332/2672 pay ile kayıtlı olduğu, taşınmazda dava dışı Abdurrahman, İbrahim, ..., Yahya, Vedat ve Çetin'in 14/167'şer paylarının bulunduğu, taşınmazda zemin + 4 katlı bina bulunduğu, çekişmeli kısmın binanın 1.katında yer alan 6 numaralı daire olduğu anlaşılmaktadır.

1. Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun taleple bağlılık ilkesini düzenleyen 26. maddesi; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (2) Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır." şeklindedir.

Somut olayda; davacılar, 03.09.2010 tarihli asıl dava dilekçelerinde talep ettikleri ecrimisile dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını istemiş olmalarına rağmen Mahkemece, talep aşılarak asıl davada kademeli faize karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

2. Asıl ve birleştirlen davaya konu 357 ada 3 parsel sayılı taşınmazda kat mülkiyeti ve kat irtifakı bulunmadığı çekişmeli bölümün taşınmazda bulunan binanın 1. katında yer alan 6 numaralı daire olduğu, 3 parsel sayılı taşınmazda davacıların dışında başkaca paydaşların da bulunduğu açıktır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıların payı gözetilerek hesap yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; tespit edilen ecrimisilden dava dışı paydaşların payı düşüldükten sonra belirlenecek ecrimisilin karar altına alınması gerekirken hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınarak sonuca gidilmesi de isabetsizdir.

3. Kabule göre de; davalıların, 357 ada 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan 6 numaralı daireye elatmalarının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, taşınmazda kat mülkiyeti veya kat irtifakı varmış gibi 6 numaralı bağımsız bölüme elatmalarının önlenmesine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde yazılı nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19/03/2019 tarihiyde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27440, Karar No: 2016/4746, Tarih: 14.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2015/27440 E.  ,  2016/4746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/44 esas, 2015/120 sayılı kararını müteakip,.... Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/546-416 sayılı kararıyla karşı görevsizlik kararı verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen, .... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/815 değişik iş sayılı kararının,... tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/11/2015 gün ve 353972 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;