muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30753, Karar No: 2015/1770, Tarih: 02.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/30753 E.  ,  2015/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Şikayetçi Penpe'nin ikamet ettiği apartman bahçesine kendisine ait köpek için kulübe koyduğu, aynı binada ikamet etmekte olan sanık Yüksel'in şikayetçi Penpe'nin kapısını çaldığı, uyuduğunu öğrenmesi üzerine sanığın bahçeye inerek bahçede bulunan şikayetçiye ait köpek kulübesini tekme vurarak kırmaya başlaması üzerine şikayetçinin bahçeye indiği ve sanık ile tartışmaya başladığı, sanık Yüksel'in şikayetçiye "senin kafana sıkarım" şeklinde tehditte bulunması üzerine şikayetçinin yeğeni olan diğer sanığın olaya müdahale ederek sanık Yüksel'le tartıştığı olayda; mala zarar verme ve tehdit suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin seçimlik cezalardan hapis cezası seçildiği halde 5237 sayılı TCK 50/2. maddesine aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20970, Karar No: 2021/4944, Tarih: 16.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/20970 E.  ,  2021/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın tetkikinde; temyiz dilekçesi, varsa temyize cevap dilekçesi, tebligat parçaları, temyiz harcının yatırıldığına ilişkin sayman mutemet alındısı gibi önemli evrakların fiziken dosya içerisinde bulunmadığı, evrakların dosya içerisine takılmadan dağınık şekilde konulduğu, saklayan mahkemenizden genel olarak hakem dosyalarının bu şekilde gönderildiğinin yapılan önincelemelerde tespit edildiği, bu hususların başka bir dosyaya ilişkin olarak Dairemizin geri çevirme ilamıyla (2021-18614 esas) mahkemenize bildirildiği ancak mahkemenizce hakem dosyalarının hemen hemen tamamının halen aynı şekilde gönderilmeye devam edildiği anlaşılmakla, gerekli özen gösterilerek dizi pusulası düzenlenerek Kalem Yönetmeliği ve ilgili mevzuata uygun olarak ve temyiz denetimine elverişli olacak şekilde bu dosya ve diğer gönderilecek hakem dosyalarının düzenlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, tekrar yazışmaya yer bırakmayacak şekilde geri çevirme kararlarının gereklerinin tam olarak yerine getirilmesi gerektiğinin, aksi halde sorumlular hakkında TCK m.257 hükmüne göre suç duyurusunda bulunulabileceğinin İHTARINA, 16.9.2021gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5368, Karar No: 2019/4574, Tarih: 11.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2017/5368 E.  ,  2019/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL -TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- tazminat davası sonunda, yerel mahkemece muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne, tazminat isteğinin ksımen kabulüne karar verilmiş, anılan kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.1 maddesi gereğince başvurunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı...'nın 1363 parsel sayılı taşınmazını davalıların annesi olan gelini ...'e 08.06.1973 tarihinde satış suretiyle devrettiğini, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında iptal ve tescil ile taşınmaz üzerinde diktiği ağaçların bedelinin tazminine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, devrin minnet duyguları ile yapıldığını ve mal kaçırma amaçlı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne, tazminat isteğinin ksımen kabulüne karar verilmiş, anılan kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.1 maddesi gereğince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan...'nın maliki olduğu çekişme konusu 1363 parsel sayılı taşınmazı 08.06.1973 tarihinde davalıların mirasbırakanı olan, gelini ...'e satış suretiyle devrettiği, adı geçenin de 11.09.1985 tarihinde ölümü üzerine taşınmazın davalılara intikal ettiği, mirasbırakan ...nın 26.02.1975 tarihinde öldüğü ve geriye davacı oğlu ... ile kendisinden sonra ölen oğlu...'ın çocukları olan davalılar ..., ..., ..., ... ve ... ile murisin kızı dava dışı ... ve kendisinden sonra ölen oğlu...'un dava dışı çocukları ..., ..., ..., ... ile...nin kaldığı,...'nin de 31.12.2007 tarihinde ölümü ile dava dışı eşi ... ve dava dışı oğlu ...'in kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Böyle bir durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Ancak semenin, bir başka ifade ile malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının, mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinde kuşku yoktur.

Somut olayda, mirasbırakan ...'nın bakımının davalıların mirasbırakanı .... tarafından yapıldığı dosya kapsamında yapılan kolluk araştırması ve tanık beyanları ile anlaşılmaktadır.

Değinilen bu olgu yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın dava konusu taşınmazını davalıların mirasbırakanı olan gelinine temlik etmekteki gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı, gelinine duyduğu minnet duygusuyla hareket ettiği sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Öte yandan, dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarının davacı tarafından dikildiği sabit olup bu husus davalı tarafın da kabulündedir.

TMK'nun 994. ve 995. maddesinde iyiniyetli ve iyiniyetli olmayan zilyetlerin tazminat hakları düzenlenmiş olup davacının eldeki davadaki tazminat isteği bakımından bu maddelerin değerlendirilemsi gerekeceği kuşkusuzdur.

Öte yandan, dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarının davacı tarafından dikildiği sabit olup bu husus davalı tarafın da kabulündedir.

TMK'nun 994. ve 995. maddesinde iyiniyetli ve iyiniyetli olmayan zilyetlerin tazminat hakları düzenlenmiş olup davacının eldeki davadaki tazminat isteği bakımından bu maddelerin değerlendirilemsi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, tapu iptali ve tescil isteği bakımından davanın reddine karar verilmesi, tazminat isteği yönünden ise TMK'nun 994. ve 995. maddelerinin değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirrken yanılgılı değerlendirme ve eksik soruştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12059, Karar No: 2012/15352, Tarih: 17.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12059 E.  ,  2012/15352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/07/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu eylemin geçekleşme biçimi, davacının isteminin ılımlı olması ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına manevi tazminat isteminin tamamına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11679, Karar No: 2020/9008, Tarih: 17.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11679 E.  ,  2020/9008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu, diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gerçekleştirdiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığı ve hüküm kısmında suç adının "iş yeri dokunulmazlığını bozma" yerine "konut dokunulmazlığını bozma" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18142, Karar No: 2018/10639, Tarih: 13.11.2018

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2016/18142 E.  ,  2018/10639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Müdürlüğünce kültür mantarcılığı projesinde kullanılmak için davalı ile 04/08/2003 tarihinde imzalanan taahhüt senedi gereğince kredi kullandırıldığını, davalının kredi taahhüdünde şartları ve yükümlülükleri yerine getirmediğini, 6111 sayılı kanun hükümlerine göre borçların yeniden yapılandırılması kapsamında davalı ile 13/09/2011 tarihinde sözleşme imzalandığını ve borcun yapılandırılarak yeniden taksitlendirildiğini, davalının bu sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmediğini, sözleşmede belirtilen taksitlerden vade süresinde ödenmeyen veya eksik ödenmesi nedeniyle 6111 sayılı kanun hükümlerinde yararlanma hakkını kaybedeceği ve ilk yapılan taahhüt sözleşme hükümlerine geri dönüleceği ve uygulanacağının belirtildiğini, bu kapsamda davalının yükümlülüklerini yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi nedeniyle 6111 sayılı kanun kapsamında verilen yapılandırma ve taksitlendirme haklarını kaybettiğini, davalının yapmış olduğu kısmi ödemelerin imzalanan taahhüt şartlarına göre ortadan kalktığını, davalının yapmış olduğu kısmi ödemelerin imzalanan taahhüt şartlarına göre mahsup edildiğini, ihtara rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle davalı hakkında takip yapıldığını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini itirazının iptali ile takibin devamına ve %40'tan az olmamak kaydıyla tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, almış olduğu kredinin toplamının 8.000,00 TL olduğunu, bu borcunun 2.706,00 TL'sini hakkında icra takibi yapılmadan önce ödediğini, geriye 6.294,00 TL borcunun kaldığını, bu borcunu zamanında ödeyemediği için hakkında İcra takibi yapıldığını, yapılandırma yasası gereğince Orman idaresi Müdürlüğünce 13/09/2011 tarihinde yeniden taksitlendirme yapıldığını, bu taksitlendirmeye göre kendisinin idareye kalan 6.294,00 TL borcunun faizi ile birlikte 12.705,25 TL olarak belirlendiğini ve 5 taksit yapıldığını, bu taksitlerden 2.541,05 TL'sini 30/12/2011 tarihinde 2.000,00 TL'sini de 08/05/2014 tarihinde ödediğini bu nedenle kendisinin Orman idaresine kalan borcunun 8.164,00 TL olduğunu, bu borcunu inkar etmediğini ve kabul ettiğini, kendisinin İcra Müdürlüğündeki takip dosyasına itirazının 14.877,00 TL işlemiş faiz talebine olduğunu, çünkü İcra takibinin esas alacak ile birlikte toplam 22.877,00 TL olduğunu, esas borcuna itiraz etmediği için hakkında açılan alacak davasını ve İcra İnkar Tazminatı Talebini kabul etmediğini ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının icra dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile, takibin 6.294,00 TL asıl alacak, 17.696,67 TL işlemiş faiz olmak üzere (daha önce yapılan tahsilatın mahsubu ile) toplam 19.449,66 TL üzerinden devamına ve asıl alacak miktarı üzerinden % 20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, kültür mantarcılığı projesi için kullandırılan krediden kaynaklı alacağın tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK yazılı yargılama usulünde 5 aşamaya yer vermiştir. Bunlar; davanın açılması ve dilekçeler aşaması, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hüküm aşamalarıdır.

Tahkikatın sonlandırılması ve sözlü yargılama aşamasına geçiş ise 6100 sayılı HMK’nın 186. maddesinde düzenlenmiş olup buna göre mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Somut olayda, mahkemece, 08/07/2015 tarihli celsede davacı vekilinin mazeret dilekçesinin reddine karar verilerek aynı celse davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; tahkikatın bitirilip sözlü yargılama aşamasına geçilmesi için herhangi bir tebligatta bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, 6100 sayılı HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, taraflara dosya içerisindeki bilgi ve belgelere karşı savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. Aksi halde savunma hakkı kısıtlanmış olup, bu husus kamu düzenine ilişkindir.

Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, 6100 sayılı HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, taraflara dosya içerisindeki bilgi ve belgelere karşı savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. Aksi halde savunma hakkı kısıtlanmış olup, bu husus kamu düzenine ilişkindir.

HMK'nın 27. maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Yine HMK nun 280. maddesinde bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edileceği, 281/1. maddesinde ise tarafların bilirkişi raporunun tebliğinden itibaren iki hafta içinde raporda eksik gördükleri hususların bilirkişiye tamamlattırılmasını, belirsizlik gösteren hususlar hakkında bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri düzenlenmiştir. Bu açıklamalar ışığında; somut olayda mahkemece bilirkişi raporunun davacı tarafa tebliğ edilmeden ayrıca davacı vekilinin mazeret bildirdiği celsede mazeretinin reddedildiği, bu durumda sözlü yargılama için gün belirlenip taraflara tebligat çıkarılmadan karar verilmek suretiyle yukarıda bahsedilen usul hükmüne uyulmaması hukuki dinlenilme hakkını kısıtlayıcı niteliktedir. O halde, bilirkişi raporunun usulüne uygun şekilde davacı vekiline tebliği ile savunma hakkı tanındıktan ve sözlü yargılama ile ilgili HMK.'nun 186.maddesinde gösterilen usule riayet edilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 135,20 TL harcın davacıya, 107,50 TL harcında davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde davalı yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.