muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1540, Karar No: 2022/884, Tarih: 08.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/1540 E.  ,  2022/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.02.2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili gelmedi. Temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan kardeşi ...’ın 3113 ada 239 parseldeki 7 no.lu bağımsız bölümdeki payını eşi olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, kanser hastası olan mirasbırakanın taşınmaz satmasını gerektirir bir durumu olmadığı gibi, davalının da alım gücünün bulunmadığını, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile tüm mirasçılar adına tescilini istemiş, aşamada mirasbırakanın dava dışı diğer mirasçıları davaya muvafakat ettiklerini bildirmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, yıllardır eczacı olarak çalıştığını ve alım gücünün bulunduğunu, evliliği boyunca ve kanser hastalığı süresince mirasbırakan eşinin maddi ve manevi tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, bu emeklerinin karşılığı olarak ve ayrıca mirasbırakanın tedavi giderlerini karşılamak amacıyla, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, mirasbırakanın ölümünden sonra bankadaki parasının tüm mirasçılara paylaştırıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04/10/2019 tarihli ve 2016/420 E., 2019/368 K. sayılı kararıyla; taşınmazdaki dava konusu payın satış değeri ile gerçek rayiç değeri arasında aşırı orantısızlık bulunmadığı, mirasbırakan ile davalının eş oldukları, taşınmazı en başta yarı yarıya birlikte satın aldıkları, tanık anlatımlarına göre davalının alım gücünün bulunduğu, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

2.1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakanın geride hiçbir taşınmaz mal varlığı bırakmadığını, evlilik birliği içinde eşlerin birlikte çalışarak edindikleri taşınmazların tamamının davalı adına kayıtlı olduğunu, davalının savunmasını usulünce kanıtlayamadığını, dava konusu taşınmaz payının satış bedeli ile dönem rayici arasında iki kattan daha fazla fark bulunduğunu, bankada yüklü miktarda parası olan, emekli maaşı dışında ortağı ve yöneticisi olduğu şirketten huzur hakkı ve kar payı geliri alan mirasbırakanın satıştan gelecek paraya ihtiyacı olmadığını, sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunmadığını, tanık beyanları arasındaki açık çelişki giderilmeden karar verildiğini, taraf vekillerince 150.000 TL üzerinden harcın tamamlanması talep edildiği halde Mahkemece bilirkişi raporunda yazılı bedel üzerinden harcın tamamlattırıldığını ve hatalı olarak bu değer üzerinden yasal vekalet ücretine hükmedildiğini belirterek, kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 01/02/2021 tarihli ve 2019/1979 E., 2021/137 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın maddi durumunun iyi olduğu, terekesinde 190.000,00 TL değerinde hazine bonosu kaldığı gözetildiğinde taşınmazdaki 1/2 payını öldükten sonra koruma amacıyla davalı eşine devrettiği sonucuna varıldığı, mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla devir yapıldığı iddiasının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereğince usulünce kanıtlanamadığı, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mühendis ve iş insanı olan mirasbırakanın sağlığında ikamet ettiği davaya konu taşınmaz ile dava dışı villasının davalı adına kayıtlı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesine göre İlk Derece Mahkemesinin hatalı görüş ve kanaatte olduğunun anlaşıldığını, gerçekte bağışlama olduğu anlaşılan devir işleminin haklı ve meşru görülebilecek bir nedene dayandığını ispat yükümlülüğünün davalı yana ait olduğunu, davalı tanıklarının beyanlarının çelişkili olup davalının savunması ile örtüşmediğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı yapıldığının sabit olduğunu, hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı terekeye iade talepli tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV./3.) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 20.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 3.815.00 TL duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3440, Karar No: 2014/6045, Tarih: 03.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3440 E.  ,  2014/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...Köyü 135 ada 34 parsel sayılı 11410 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.Mahkemece, davanın kabulüne ve taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.Hükmüne uyulan 20. Hukuk Dairesinin 23.01.2013 gün ve 9164 -169 sayılı bozma kararı özetle; "Mahkemece, dosyadaki idari tahkikat tutanağında çekişmeli taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kaldığının yazılı olduğu, yerel bilirkişilerce de taşınmazın bulunduğu...Mevkiinin tümüyle ...den kaldığının bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de; taşınmazın sınırında 101 ada 1 parsel numaralı orman parseli bulunduğu halde, yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa kesinleşip kesinleşmediği araştırılmamış ve bu ihtimallerin olup olmamasına göre uzman bilirkişi tarafından taşınmazların ormanla ilişkisi belirlenmeden karar verilmiştir. Bunun yanısıra ziraat bilirkişi tarafından taşınmazların 10 - 15 yıldır kullanılmadığı ifade edilmişse de, davacı bu kullanmamanın iradi olmadığını, 1993 yılında köyde çıkan çatışmada aynı aşiretten birinin öldürülmesi nedeniyle köyü terk etmek zorunda kaldıklarını ifade etmesine rağmen, zilyedliğin terkinin iradi olup olmadığı tam olarak araştırılmamıştır. Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kaldığı iddiasıyla dosyaya bir takım tapu kayıtları ve bunlara ait krokiler sunmuşsa da bu tapuların taşınmaza uymadığı belirlenmiştir. Hazine, aynı mevkideki bir çok taşınmaza aynı iddia ile dava açmıştır. Komşu parsellerin durumu, sözü edilen davalara konu olup olmadığı, davaların sonuçlanıp sonuçlanmadığı da araştırılmamıştır. Hazinenin dayandığı tapu kaydı uymasa dahi, taşınmazların zilyedlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı, kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı, zilyedlik terk edilmişse zorunlu mu yoksa iradi mi olduğu, terk zamanına kadar 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde öngörülen şartların oluşup oluşmadığı konularında yapılan araştırmalar yeterli değildir." denilmiştir.Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın reddine, taşınmazın davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Yörede orman kadastrosu yapılmamıştır.Hükmüne uyulan bozma ilâmına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma incelemeye göre, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı, zilyedliğin iradi olarak terkedilmediği, 1993 yılına kadar, adlarına tespit yapılan davalılar lehine 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerinde yazılı zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu, Hazinenin tutunduğu tapu kayıtlarının taşınmaza uymadığı saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 03/06/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1460, Karar No: 2018/8187, Tarih: 28.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1460 E.  ,  2018/8187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.04.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.12.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan otomobilin "adet veya tahsis veya kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya" niteliği bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b bendi yerine, 142/1-e bendi uyarınca uygulama yapılması,

2-Müştekinin beyanlarında olay saatinin saat 00.00 ile 08.00 arası olduğunu, sonraki ifadesinde de saat 02.00-03.00 ile 08.00 arasında olduğunu belirtmesi, suça sürüklenen çocuğun suç saatine ilişkin bir beyanının olmaması, suç saatine ilişkin başka bir tespitin de olmadığı ve UYAP'tan alınan güneş doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde, gece vaktinin kış saati uygulamasına göre saat 18.39’da başlayıp saat 05.46'da bittiğinin anlaşılması karşısında, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk lehine gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği halde, gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün isteme aykırı BOZULMASINA, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25208, Karar No: 2010/30714, Tarih: 08.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/25208 E.  ,  2010/30714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/233142

MAHKEMESİ : Beylikova Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2007

NUMARASI : 2007/81

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından , daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden, duruşmaya devamla toplanan delillere göre bir karar verilmesi gerekirken, kullanılan elektrik miktarının oldukça az olduğu şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10368, Karar No: 2011/10978, Tarih: 27.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10368 E.  ,  2011/10978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2010

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları E.'in 01.09.2006 tarihinde 129 ada 10,112 ada 26 ve 27 parsel sayılı taşınmazlarını satış suretiyle davalı Ü.'e temlik ettiğini, davalı Ü.'in de anılan taşınmazları 16.8.2007 tarihinde aynı şekilde diğer davalı Ö.'e devrettiğini, Ö.in murisin oğlu H.'in yakın arkadaşı olup, yapılan işlemlerin kızlardan mal kaçırma ve oğul H.'e bırakma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve miras payları oranında tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davalı Ü.'in kayıt maliki olmadığını, temlklerin gerçek satış olup, muvazaalı işlem yapılmadığını, davalı Ö.'in tapu kaydına güvenen iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Ü. yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Ö. bakımından ise muvazaa olgusu sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Ö. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Ü. yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Ö. bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; davacıların miras bırakanının dava dışı iki adet parseliyle birlikte dava konusu 129 ada 10, 112 ada 26 ve 27 parsel sayılı taşınmazlarını 01.09.2006 tarihinde ve satış suretiyle davalı Ü.’e temlik ettiği, adı geçen davalının da çekişmeli taşınmazları 16.05.2007 tarihinde aynı şekilde diğer davalı Ö.’e devrettiği, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve benimsenmek suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davadaki istek, davacıların miras payına yönelik olup, mahkemece de bu yönde hüküm kurulduğu halde, çekişmeli taşınmazların keşfen belirlenen değerinden davacıların miras payına isabet eden kısmı üzerinden harç ve davacılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, taşınmazların belirlenen değerinin tamamı itibariyle fazla harç ve vekalet ücreti tayin ve takdiri doğru değildir.

Diğer yandan kabule göre de, yargılama sırasında tamamlanan harç miktarının, alınması gerekli harçtan mahsup edilmemiş olması da isabetsizdir.

Davalı Ö.’in bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1341, Karar No: 2024/6706, Tarih: 30.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1341 E.  ,  2024/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/200 Esas, 2020/270 Karar

DAVA TARİHİ: 16.05.2019

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 31.05.2022 tarihli ve 2022/477 Esas, 2022/9775 Karar sayılı kararı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekilince, Dairemiz ilamından önce ibraz edilen davadan feragat dilekçesine ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı belirtilerek maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; vekâletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan davacı vekilinin, 28.12.2021 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiklerini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirdiği, Dairemizce davadan feragat hususunda bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Dairemizin 31.05.2022 tarihli ve 2022/477 Esas, 2022/9775 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının ortadan kaldırılması ve temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemece ek karar verilmek üzere dosyanın hükmü veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 03.11.2023 tarihli ek kararı davanın feragat nedeniyle reddine ve davalı idare lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ek kararla davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, asıl karar ile ek kararın çeliştiğini, müvekkili aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un 13 üncü fıkrasının (ç) bendi uyarınca davalı idarece vekâlet ücreti talep edilemeyeceğini ileri sürerek ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6 ncı maddesi “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, bu Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur.” şeklinde düzenlenmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6 ncı maddesi “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, bu Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur.” şeklinde düzenlenmiştir.

Eldeki davada taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra okul yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı anlaşılmaktadır. 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda vekâlet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden ve temyiz aşamasında davadan feragat edildiği gözetilerek, davalı idare yararına, İlk Derece Mahkemesince ilk kararda hüküm altına alınan bedel dikkate alınarak nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesince verilen 03.11.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3427, Karar No: 2012/4749, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3427 E.  ,  2012/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kapama karışık meyve bahçelerinin ağaçların cinslerine göre gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilecek olan dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatı resmi verileri esas alınmak suretiyle elde edilebilecek net gelir üzerinden değerinin belirlenmesi gerekirken, ağaç başına veriler üzerinden ve gider kalemlerini tek tek açıklayan veri cetveli getirtilmeden hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün dosyaya konulan ve dava konusu taşınmazın zemini üzerinde bulunan meyve ağaçlarının dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti (kira sermaye faizi, genel idari giderler, ürün sigortası gibi giderler ayrık tutulmak üzere) veri cetvelini esas alır biçimde ek rapor alınmalı, raporun resmi verilere uygunluğu da denetlendikten sonra usuli kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.