muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13533, Karar No: 2018/7412, Tarih: 20.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13533 E.  ,  2018/7412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre;

1-)Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçu şikayete konu eksiltilen malvarlığının aynı olması halinde ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetiyle, bu koşullar altında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedenleriyle sanıklar hakkında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçundan verilip Dairemizin 2016/13532 ve 2016/11520 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyalar ile 22.03.2018 tarih, 2016/11959 E. ve 2018/3268 K. sayısı ile bozulmasına karar verilen dosyanın bulunması karşısında; ilgili dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedenleriyle sanıklar hakkında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçundan verilip Dairemizin 2016/13532 ve 2016/11520 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyalar ile 22.03.2018 tarih, 2016/11959 E. ve 2018/3268 K. sayısı ile bozulmasına karar verilen dosyanın bulunması karşısında; ilgili dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31818, Karar No: 2017/10014, Tarih: 27.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31818 E.  ,  2017/10014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı ... rektörlüğüne bağlı iş yerinde 03.12.2003-31.12.2008 tarihleri arasında diğer davalı alt işverenlere bağlı çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, iş yerinde fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; müvekkili ile diğer davalı şirkteler ile arasında alt - asıl işverenlik ilişkisi bulunmadığı, ihale makamı olması nedeni ile müvekkili aleyhindeki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, iş akdinin diğer davalı şirketler tarafından devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini, davacının hak kazandığı yıllık izinlerini kullandığını, iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerininde işçilerin nöbet usulü ile çalıştırıldıklarını savunmuştur

Davalı şirketler vekili; dava konusu işçilik alacaklarından asıl işveren olan ... Üniversitesinin sorumlu tutulması gerektiğini, davacının dava dışı diğer alt işverenlere bağlı gerçekleşen çalışma süresinden sorumlu tutulamayacaklarını, iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir .

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... ile diğer davalı şirketler arasında asıl - alt işverenlik ilişkisi bulunduğu ve davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılarca temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının hizmet süresinin tespiti ve genel tatil alacağı bakımından araştırmaya yönelik olarak bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, yargılama sırasında davacı vekilince 12.04.2016 tarihli duruşmaya mazeretsiz olarak gelinmemesi ve dosyanın üç ay takipsiz bırakılması sebebiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Bozmaya uyan Mahkemece, yargılama sırasında davacı vekilince 12.04.2016 tarihli duruşmaya mazeretsiz olarak gelinmemesi ve dosyanın üç ay takipsiz bırakılması sebebiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 2. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.” hükmüne, 320. maddesinin 4. fıkrasında; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmüne yer verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, 6100 sayılı Kanun'un 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.

Somut olayda; bozma sonrası davaya ... 11. İş Mahkemesi'nde devam edilirken dava dosyasının yeni kurulan ... 44. İş Mahkemesi'ne devredilmesine karar verilmiş ve ... 44. İş Mahkemesi tarafından devam edilen davada duruşma günü 12.04.2016 tarihi olarak belirlenmiştir. Mahkemece 12.04.2016 tarihli duruşmaya davacı vekilince mazeretsiz olarak gelinmemesi ve dosyanın üç aylık sürede yenilenmemesi sebebi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; davacı vekiline gönderilen tebligatta, zarfın içinde 02.02.2016 tarihli gerekçeli karar ve bilirkişi raporunun bulunduğu yazılmış fakat duruşma günü ve saati yazılmamıştır. Bu durumda; davacıya usulüne uygun şekilde duruşma gün ve saati tebliğ edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken; dava dosyasının yeni mahkemeye aktarılması sebebi ile yeni duruşma gününden usulüne uygun şekilde haberdar edilmeyen davacı vekilince 12.04.2016 tarihli duruşmaya gelinmemesi sebebi ile dosyanın işlemden kaldırılması ve üç aylık sürede de yenilenmemesi sebebi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/941, Karar No: 2015/5740, Tarih: 24.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/941 E.  ,  2015/5740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/10/2014 tarih ve 2014/28-2014/914 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat emtia taşıma sigorta poliçesi ile sigortalı trafo merkezi emtiasının taşıma sonrasında araçtan indirilmesi için davalı şirket ile anlaşıldığını, emtianın araçtan indirilirken davalı şirkete ait vinç halatlarının kopması sonucu düşerek hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 28.709,00.-TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek T.C. Merkez Bankasının uyguladığı en yüksek reeskont avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, trafo üreten firma tarafından verilen pimlerin eğilmesi sonucu trafonun tır dorsesi üzerine düştüğünü, hasarın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu trafo merkezi taşıma bağlantı primlerinde mevcut bir arızadan dolayı pimlerin eğilerek kazanın meydana gelmesine sebep olduğu, trafoları satan (taşıma pimleri içerisinde) firmanın kazanın meydana gelişinde asli kusurlu bulunduğu, davalının trafonun hasarlanmasında kusuru bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13862, Karar No: 2018/13373, Tarih: 26.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/13862 E.  ,  2018/13373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davacı şirketin ... Belediyesi ...'nun elektrik ve aydınlatma işlerinin yapımını üstlendiğini, davacının davalı belediyenin düzenlediği 4 adet hak ediş raporu doğrultusunda davalı belediyeden toplam 1.195.054,85 TL alacağı olduğunu; davalı belediyenin sadece bu fatura bedellerinden 70.000,00 TL'yi ödediğini,alacak bakiyesi olan 1.125.054,85 TL nin tahsili için ise ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2009/3218 Esas sayılı dosyası ile davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davacı şirketin bu icra dosyası ile alacağını cebri icra yoluyla ile tahsil ettiğini; ayrıca, davacının davalı belediyenin ısrarı ile harici yapılan ödemeleri de icra dosyasına bildirdiğini, icra müdürlüğünün 14/06/2011 tarihinde yaptığı kapak hesabı ile davacıya fazladan 707.628,67 TL ödeme yapıldığına dair karar verildiğini,bu kapak hesabının hatalı olduğu düşünülerek davalı ... tarafından memur işleminin şikayeti hususunda... 1.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/198 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını ve kararda dosyada alınması gerekli tahsil harcı miktarının 62.511,35 TL olduğunu; davalı ... tarafından bu tutardan fazla yatırılan tahsil harcının hazineden iadesi konusunda muhtariyetine ve 768.926,58TL fazla ödemenin davacı taraftan davalı belediyeye iadesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini; ancak, icra hukuk mahkemesince davacı tarafından ödenmesi gereken tahsil harcı üstündeki fazla ve yersiz ödenen tahsil harcı miktarının ayrıca hesap edilmediğini,bu tahsil harcının davacının davalıya iade etmesi gereken 768.926,58 TL tutar içinde olup, fazla ve yersiz alınan tahsil harcının bu miktardan mahsup edilmediğini,böylece davalının haksız zenginleştiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 5.000,00 TL'nin ödeme tarihinden, kabul edilmemesi halinde dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, cevap dilekçesinde; gerekli hususların ...1.İcra Mahkemesi'nin 2011/198 Esas sayılı dosyasında değerlendirildiğini, Yargıtay aşamasından geçtiğini, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/198 Esas sayılı dosyası ile tahsil harcı miktarının şikayet yolu ile belirlendiğini, icra takibindeki tahsil harcının takip hukukuna ilişkin olduğu, takip hukuku ile ilgili hususlarda görevli mahkemenin ise icra mahkemeleri olduğunu ve icra mahkemesince de konu ile ilgili yargılama yapıldığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Sebepsiz zenginleşme için, bir taraf zenginleşirken diğer tarafın fakirleşmesi, zenginleşme ile fakirleşme arasında nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir.Sebepsiz zenginleşmeden söz edebilmek, için öncelikle, davalının mal varlığında bir çoğalmanın meydana gelmesi gerekir. Bu zenginleşme, mal varlığının artması şeklinde olabileceği gibi, azalmasının önlenmesi şeklinde de olabilir. Zenginleşmenin miktarı istenebilecek alacağın da üst sınırını oluşturur.Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan, tahakkuk etmemiş veya varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hata sonucu verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.Bununla birlikte, HMK'nun 266. maddesi hükmüne göre; Çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerektiği kuşkusuzdur.Somut olayda; davacı, dava dilekçesinde; icra hukuk mahkemesinde, davacının davalıya iade etmesi gereken tutardan tahsil harcının düşülmesi gerekirken düşülmeyerek davacıdan fazladan tahsil harcı alındığını ileri sürerek; fazla alınan tahsil harcının iadesi isteminde bulunmuş; mahkemece, uyuşmazlığın takip hukukuna ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.Davacı tarafından iadesi talep edilen tahsil harcının, mahkeme kararı ile davalıya iade edilmesine karar verilen 768.926,58 TL tutar içinde olması halinde davalı taraf tahsil harcı miktarınca zenginleşecek ve somut olayda sebepsiz zenginleşmenin koşulları oluşacaktır

.Davacı tarafından iadesi talep edilen tahsil harcının, mahkeme kararı ile davalıya iade edilmesine karar verilen 768.926,58 TL tutar içinde olması halinde davalı taraf tahsil harcı miktarınca zenginleşecek ve somut olayda sebepsiz zenginleşmenin koşulları oluşacaktır.Hal böyle olunca, mahkemece; konusunda uzman bilirkişiden denetime elverişli rapor alınarak, davacının itirazlarını karşılar şekilde, icra dosyasında alınması gereken tahsil harcının hesap edilerek, icra hukuk mahkemesinde davacının iade etmesine karar verilen tutarın içinde,davalının uhdesinde kalan harç miktarı olup olmadığının tespiti ile davalıya yapılan hatalı ödeme varsa bu hatalı ödemenin, Borçlar Hukukunun sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde istenebileceği gözetilerek; hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20402, Karar No: 2015/2481, Tarih: 25.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20402 E.  ,  2015/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 25/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8087, Karar No: 2020/6924, Tarih: 09.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8087 E.  ,  2020/6924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15.03.2014 saat 22:20 sıralarında aydınlatması olan meskun mahalde orta refüjle bölünmüş tek yönlü kuru düz asfalt yolda sanık sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüj kısmından karşı yol kısmına geçerek ön kısımları ile kendi şeridinde seyir halinde olan ...‘nin sevk ve idaresindeki aracın sol yan kapı kısımlarına çarpması ile asli kusurlu olarak ... ve araçta yolcu olarak bulunan...‘ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; kaza tespit tutanağında ve keşif sonucu hazırlanan 03.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda sanığın asli kusurlu olduğunun tespit edildiği gözetildiğinde mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmeyip tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olayda kusurunun olmadığına, para cezasını ödeyecek ekonomik gücünün olmadığına dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 09.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.