muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/15364, Karar No: 2023/10006, Tarih: 14.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/15364 E.  ,  2023/10006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/682 E., 2016/10 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Göle Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Göle Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteği; sadece sanığın cezadan kurtulmaya yönelik sözlerine itibar edilerek karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; mağdur ile sanığın arkadaş oldukları, olay günü mağdurun kız arkadaşı ile birlikte kendi rızalarıyla okula gitmek üzere sanığın aracına bindikleri, arkadaşının okula geldiklerinde araçtan indiği, mağdurenin araçtan inmediği, arkadaşına 1-2 dakika beklemesini söylediği, sanık ve mağdure minibüs içinde konuşurlarken sanığın birden mağdurenin rızası dışında minibüsü sürmeye başladığı, yolda mağdureyi kaçırdığını, teyzesine götürdüğünü söylediği, mağdurun da arkadaşına mesaj atarak kaçırıldığını haber verdiği, kolluk görevlilerince cep telefonundan aranması sonucu sanığın geri döndüğü, mağduru kaldığı yurda bıraktığı, bu şekilde sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, sanığın okula geldiklerinde duran minibüsü mağdurenin rızası dışında sürmek suretiyle mağdureyi ilçe merkezi dışında bir yere götürdüğü, mağdurenin minibüs seyir halindeyken mesaj atarak okuldaki kız arkadaşından yardım isteğinde bulunduğu, olayın okul idaresi tarafından kolluğa bildirildiği, sanığın atılan mesajdan haberinin olduğu, kolluk görevlilerince cep telefonundan aranması sonucu da mağdureyi tekrardan ilçe merkezine getirdiği hususu mağdurun aşamalardaki beyanlarıyla uyumlu tanık beyanından, olayın kolluğa intikal ediş şeklinden, cep telefonu mesaj tutanağından anlaşılmakla, sanığın suç tarihinde 16 yaşında olan katılanın rızası hilafına alıkoyarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendinde düzenlenen atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Göle Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/16499, Karar No: 2020/3742, Tarih: 11.05.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/16499 E.  ,  2020/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Temyizin Reddi

Yerel Mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aynı adreste oturan ve arasında husumeti bulunmayan eşine 20.05.2014 günü tebliğ edilen kararı, CMUK'nin 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 20.10.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz isteminin reddine dair yerel mahkemenin 29.09.2014 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11/05/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1386, Karar No: 2012/1183, Tarih: 10.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1386 E.  ,  2012/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ün, fuhşa teşvik suçundan sanık ...'nun ve reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ...'nin fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan, sanık ...'in ise atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2006 gün ve 2005/327 Esas, 2006/6 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mağdurenin annesi diğer sanık ... ile gayri resmi olarak birlikte yaşayan sanığın, bu durumun verdiği kolaylıktan yararlanarak mevcut zeka geriliği nedeniyle fiile mukavemete ruhsal yönden muktedir olmadığı Adli Tıp raporu ile tespit edilen mağdureyi ölümle tehdit ederek ırzına geçtiğinin anlaşılması karşısında, sanığın cezasında TCK.nın 103/3-4. maddeleri gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ...'nun fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, sanık ...'ın reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporuna göre mağdur ...'da mevcut orta ve hafif derecedeki zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği, kendisi de akıl zayıflığı içinde olan sanık ...'in mağdurenin akıl hastalığını bilebilecek durumda olmadığı cihetle tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'nin oluşa uygun işlediği kabul edilen fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, sanık ...'in oluşa uygun işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 436/2 ve 416/3. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, hüküm tarihi olan 18.01.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5821, Karar No: 2020/3870, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/5821 E.  ,  2020/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2-2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen "2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13745, Karar No: 2012/35013, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13745 E.  ,  2012/35013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar, su sporları ünitesi, yeşil alan, soyunma kabini, voleybol sahası, Wc, depo ve gölgelik yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı, belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, evrak üzerinde yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4215, Karar No: 2011/22448, Tarih: 29.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/4215 E.  ,  2011/22448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 5237 sayılı TCY.nın 204/1, 62, 53/1-2 ve 51. maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası - erteleme

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 gün ve 7/56 sayılı Kararında açıklandığı üzere: sanıklar ...ve ...'ya CMK.nun 150. maddesi uyarınca Avukat ....'nun baro tarafından müdafii olarak atandığı, adı geçen avukatın mazeretine binaen Gebze Barosu'nun 16.01.2006 tarihli görevlendirme yazısına istinaden hükmün tefhim olunduğu 17.01.2006 günlü oturuma avukat ...'in müdafii olarak katıldığı ve hükmü yalnızca sanıklardan ...yönünden temyiz ettiği, yokluğunda verilen hükmün sanık ... ve ilk görevlendirilen müdafii avukat ...'na tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ... ve avukat ...'na tebligat yapılmışsa parçasının konulması aksi halde gıyabi kararın adı geçen sanığa ve ilk müdafiine tebliği ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi ile tebligat parçalarının eklenerek ve sanık ... yönünden ek tebliğname düzenlenerek dosyanın iade için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16766, Karar No: 2023/7190, Tarih: 14.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16766 E.  ,  2023/7190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/23 Esas, 2020/144 Karar

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ile yol olarak terkinine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Mersin ili, .... ilçesi, ... Köyü 420 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili ve yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, davacı idarenin tespit etmiş olduğu ve uzlaşmak için teklif ettiği değerin, taşınmazın değerinden çok düşük olduğunu ve tespit edilecek kamulaştırma bedelinin dava tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek oranda faizi ile birlikte peşin ödenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.09.2015 tarihli ve 2014/705 Esas, 2015/513 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerektiği, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 200 oranında uygulanması gerektiği ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın motopomp ile sulandığı belirlendiğinden sulama masrafının araştırılarak üretim masraflarına ilave edilmesi gerekirken tarla kirası, vergi ve faizler düşüldükten sonra 2014 yılı Tarım ve Orman Bakanlığı İl-İlçe Tarım Müdürlüklerinin (Mersin, Silifke, Tarsus, Erdemli) resmi verilerine göre belirlenen üretim masrafları kışlık marul ve yazlık patlıcan ürünleri yönünden % 5 artırılarak hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, ayrıca dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edildiği gerekçeleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tespit edilen bedel yasal süreler içinde depo edilmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; fark bedel 99.120,00 TL’nin depo edildiğini ve buna ilişkin 05.08.2020 tarihli dekontun ekte sunulduğunu, davanın reddine karar verilmesinin usul ekonomisi ilkesi ile bağdaşmayacağını, bozma öncesi verilen kararın infaz edilmiş olması nedeniyle de hak kaybına sebep olunacağını ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, Tarsus İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin hesaplamaya dahil edilmesinin hatalı olduğunu, seçilen münavebe deseninin hatalı olduğunu, objektif değer artışının düşük olduğunu ve düşük bedel belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmemiş ise de, sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin Mahkemenin karar tarihinden sonra 05.08.2020 tarihinde depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek davalı tarafın işin esasına girilerek karar verilmesini isteyip istemediği yönünde beyanı da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile sair hususlar incelenmeksizin temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5521, Karar No: 2011/16283, Tarih: 02.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5521 E.  ,  2011/16283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2009 tarih ve 2008/285-2009/561 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yurtiçi ve yurtdışında ciddi bir satış kapasitesi olan ve sadece kendi imalatı olan ürünleri satan bir şirket olduğunu, müvekkilinin en son ürünlerinin tanıtımı için katalog çekimi yapmak üzere büyük masraf ve uğraşlar sonucu stüdyo, dekor ve aksesuarlar oluşturup bu stüdyo dekor ve aksesuarları kullanarak ürünlerinin tanıtıldığı kataloğu bastırdığını, davalılardan Brezza Mobilya Turizm Tekstil San. ve Tic Ltd.Şti'nin bu katalogdaki stüdyo, dekor ve aksesuarları aynen alıntı yapmak veya bilgisayar ortamında küçük değişikler ve fotomontaj yaparak taklit edilmek suretiyle "Brezza Mobili" isimli iki adet kataloğunda ve "www.brezzamobili.com" sitesinde kullandığını, davalıya bu hususta ihtarname gönderdiklerini, davalının gönderilen ihtarnameye muhatabın dier davalı olduğu şeklinde cevap verildiğini, müvekkili şirketin tanıtım katalogları ile davalı şirketin kataloglarının birbirine benzemesinin müvekkilinin itibar kaybına yol açtığını ileri sürerek 10.000- TL maddi tazminatın, 10.000-TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile iltibas ve taklit içeren "BREZZA mobili" isimli katalogların basımına ve dağıtımına son verilmesine ve "www.brezzamobili.com" isimli web sitesinin kapatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Brezza Mobilya Turizm Tekstil San ve Tic Ltd.Şti vekili, müvekkili şirketin ürettiği malların tasarımının tamamıyla kendisine ait olduğunu, müvekkilinin bu malların tanıtım ve reklamını yapmak üzere dava konusu katalogları diğer davalıya bastırdığını, müvekkilinin diğer davalıya sadece ürünler hakında bilgi ve ürünlerin resimlerini sunduğunu, ürünlerin ne şekilde tanıtımınınn yapılacağı, hangi dekor içinde ne gibi aksesuarlarla lanse edileceğine diğer davalıya ait olan ajans yetkililerinin karar verdiğini, davacının başvurduğu tanıtım yolunun sektörde birçok firma tarafından kullanıldığını, davacıya ait kataloglardaki ürünlerin yer aldığı sahnelerin ayırt edicilik vasfı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili davanını reddini istemiştir

Diğer davalı vekili davanını reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kataloğun replikasyon ürün olduğu ve kendisinden daha önce dünya ülkelerinde mevcut ürünlerle oluşturulduğu, bu sebeple orijinal sayılamayacağı, yenilik unsuru taşımadığından dolayı korunamayacağı bu sebeplerle, davalıların kullanımının TTK 56 ve 57 maddeleri anlamında haksız rekabet oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve ret sebebinin ortak olmasına göre, davacı ve davalı ... vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı ... vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı ...' dan ayrı ayrı alınmasına, 02/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.