muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9279, Karar No: 2024/22, Tarih: 04.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/9279 E.  ,  2024/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26/09/2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmişken, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

HMK’nın 368. maddesinde; "Temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşılırsa Yargıtayca 329 uncu madde hükümleri uygulanır.” hükmüne, aynı Kanunun 329/2. maddesinde de; “ (2) Kötüniyet sahibi davalı veya hiçbir hakkı olmadığı hâlde dava açan taraf, bundan başka beşyüz Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar disiplin para cezası ile mahkûm edilebilir. Bu hâllere vekil sebebiyet vermiş ise disiplin para cezası vekil hakkında uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

HMK'nın 446/1. maddesinde ise “(1) Bu Kanun anlamında disiplin para cezasından maksat, yargılamanın düzenli bir biçimde işleyişini sağlamak ve kamu düzenini korumak amacıyla verilen, verildiği anda kesin olan ve derhâl infazı gereken para cezasıdır. Bu ceza, seçenek yaptırımlara çevrilemez ve adli sicil kayıtlarında yer almaz.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına ilişkin Dairemizin onama kararının tebliği üzerine davacılardan ... vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulduğu, Dairemizin 26.10.2023 tarih ve 2023/7599 E.- 2023/6787 K. sayılı ilamı ile karar düzeltme dilekçesinin reddedildiği ve HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan davacılardan ... vekili Av. ...'nın takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Av. ... tarafından disiplin para cezasına ilişkin itiraz dilekçesi sunulduğu anlaşılmaktadır.

Dairemizce, HMK'nın 368. maddesi yollaması ile aynı kanunun 329/2.maddesi uyarınca hükmedilen 5.000,00 TL disiplin para cezasına ilişkin verilen karar HMK'nın 446/1. maddesi uyarınca, verildiği anda kesin olduğundan, davacılar vekilinin itiraz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

Dairemizce, HMK'nın 368. maddesi yollaması ile aynı kanunun 329/2.maddesi uyarınca hükmedilen 5.000,00 TL disiplin para cezasına ilişkin verilen karar HMK'nın 446/1. maddesi uyarınca, verildiği anda kesin olduğundan, davacılar vekilinin itiraz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacılar vekilinin disiplin para cezasına ilişkin itiraz dilekçesinin REDDİNE, 04.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14989, Karar No: 2017/870, Tarih: 24.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/14989 E.  ,  2017/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a, 43/1, 52/2, 53 ve 207/1,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, dini kıyafetler giyip bu halde müştekinin iş yerine giderek kuran kursunda görevli olduğunu oraya yardım topladığını söyleyip sahte birde makbuz düzenleyerek 100 TL para aldığı, daha sonra aynı yere tekrar gittiğinde aynı şekilde ve aynı türde mazeretler gösterip para almak istediğinde müştekinin onu tanıdığı ve durumu kolluk ekiplerine bildirdiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4352, Karar No: 2017/2961, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4352 E.  ,  2017/2961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7447, Karar No: 2023/4500, Tarih: 13.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7447 E.  ,  2023/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/43 Esas, 2020/358 Karar

HÜKÜM : Asıl ve birleşen davanın reddine

..

Taraflar arasındaki asıl davada muvazaaya dayalı tapu tescilinin iptali olmadığı takdirde tazminatı davası ile birleşen tazminat davalarının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın asıl davada davacılar ile birleşen davada davacı vekili, asıl ve birleşen davada davalılar ..., ..., ... vekili, Birleşen davada davacılar Akranlar Gıda İnş. Hayv. San. ve Tic. A.Ş. ve ... vekili ve fer'i Müdahil ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Malatya Vergi Mahkemesi'nin 2007/459 E., 2009/32 K. sayılı dosya ile Malatya Vergi Mahkemesi'nin 2013/490 E., 2013/613 K. sayılı dosyasında muvazaa davasına konu taşınmaza ilişkin alınan bilirkişi raporlarının Mahkemece gerekçeli kararında hükme esas alınması ve Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden Malatya Vergi Mahkemesi'nin 2007/459 E., 2009/32 K. sayılı dosya ile Malatya Vergi Mahkemesinin 2013/490 E., 2013/613 K. sayılı dosyalarının aslının veya tamamının onanmış örneğinin temini amacıyla dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34244, Karar No: 2017/5237, Tarih: 08.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34244 E.  ,  2017/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının 05.04.2013 tarihli temyiz dilekçesiyle sadece sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, hakkında yaş küçüklüğü sebebiyle ayrı soruşturma yürütülen ... ile birlikte girdikleri müştekinin ikametinden suça konu kolyeyi aldıktan sonra ikametin bulunduğu binadan çıktıkları andan itibaren olay yeri civarında devriye görevi ifa eden polislerce takip edilerek kesintisiz takip sonucu yakalandığının ve...'ın yapılan üst aramasında suça konu kolyenin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerekirken atılı suçun tamamlandığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,,

2- Sanığın savunması ve dosya içeriğine göre gece vakti saat 21.00 sıralarında işlenen hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın ek savunma hakkı da verilerek 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11533, Karar No: 2015/12559, Tarih: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/11533 E.  ,  2015/12559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2013/601-2015/45

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında C. Mahallesi çalışma alanında bulunan 11316 ada 2 parsel sayılı 3.698,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının İhsan ait olduğu belirtilmek suretiyle davalı Hazine adına tespit edilmiş, Hazine'nin itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca ifraz edilerek 3339,3 metrekare yüzölçümü ile arsa vasfıyla Hazine adına tespitine karar verilmiştir. Davacı Hazine, tutanağın beyanlar hanesinde yazılı kullanıcı şerhinin iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 11316 ada 2 parsel sayılı taşınmazın (3339,3 metrekare yüzölçümü ile) tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının davalı tarafından yetiştirilip halen davalının kullanımında olduğu kabul edilerek karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır.Taraflar arasındaki uyuşmazlık; çekişmeli taşınmazın üzerinde muhdesat olarak nitelendirilebilecek ağaçların olup olmadığı ve davalının kullanımında bulunup bulunmadığı hususlarındadır. Uyuşmazlık konusu olan bu hususlarda, mahkemece yöntemince ve yeterli şekilde araştırma, inceleme ve uygulama yapılmadan; tek tespit tutanağı bilirkişisi dinlenerek ve yerel bilirkişi dinlenilmeden, ziraatçı bilirkişi raporu alınmadan karar verildiği gibi dosya içerisindeki dava konusu taşınmaza ait olduğu anlaşılan fotoğraflardan da taşınmaz içerisinde zeytin ağaçlarının olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; ziraat ve fen bilirkişi hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi ile çekişmeli taşınmaz üzerindeki muhdesatların kim veya kimler tarafından meydana getirildiği hususlarında olaylara dayalı olarak ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalıdır. Tespit tutanağına aykırı sonuçlara ulaşılması halinde de; bu tutanaklarda bilirkişi sıfatıyla imzası bulunan kişiler tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalıdır. Ziraatçı bilirkişisinden; çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir, çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların cins, yaş, bakımlılık ve nitelikleri hususlarında hüküm vermeye yeterli ve ayrıntılı değerlendirmeleri içerir; çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları ile desteklenmiş rapor alınmalıdır. Fen bilirkişisinden; yapılacak keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak verir, yerel bilirkişiler ve tanıklarca gösterilen, ziraatçı bilirkişi tarafından bildirilecek muhdesatların yerlerini gösterir; ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek, ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/305, Karar No: 2011/275, Tarih: 20.12.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/7-305 E.  ,  2011/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2007/276478

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına aykırılık suçundan sanık H Ç’in, 5101 sayılı Yasa ile değişik 5846 sayılı Yasanın 81/9-1-a ve 5237 sayılı TCY’nın 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.07.2007 gün ve 345-624 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 02.06.2011 gün ve 10548-7666 sayı ile;

“5728 sayılı Yasa ile 5846 sayılı Yasada yapılan değişikliklerin lehe olup olmadığının tartışılmasının gerekmesi ve 5271 sayılı CMK'nun 5560, 5728 ve 6008 sayılı Yasalar ile değişik 231. maddesinin 5, 6. ve 14. fıkralarında değişiklikler uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK’nın 7. maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 06.09.2011 gün ve 276478 sayı ile;

“…İtirazlarımız Özel Dairenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının şartlarının bulunup bulunmadığının saptanması ile 5846 sayılı Yasada yer alan değişikliklerin sanık lehine bulunup bulunmadığının tesbiti yönünden bozulan hükmün kaldırılmasına ve sair yönlerden incelenmesine yöneliktir.

Yasal mevzuatımız incelendiğinde;

5271 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5-6-14. maddelerinde,

A) 1) 5) (Ek fıkra: 06/1212006-5560 s.K./23. md.) Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder.

6) (Ek fıkra: 06/12/2006-5560 s.K./23. md.) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir.

(Ek cümle: 22/07/2010-6008 s. K./7. md.) Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez

14) (Değişik fıkra: 23/01/2008-5728 s.K./562. md.) Bu maddenin hükmün açıklan¬masının geri bırakılmasına ilişkin hükümleri, Anayasanın 174 üncü maddesinde koruma altına alınan inkılap kanunlarında yer alan suçlarla ilgili olarak uygulanmaz’ şeklindedir.

(Ek cümle: 22/07/2010-6008 s. K./7. md.) Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez

14) (Değişik fıkra: 23/01/2008-5728 s.K./562. md.) Bu maddenin hükmün açıklan¬masının geri bırakılmasına ilişkin hükümleri, Anayasanın 174 üncü maddesinde koruma altına alınan inkılap kanunlarında yer alan suçlarla ilgili olarak uygulanmaz’ şeklindedir.

Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilecektir.

2)Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunun 81/7. maddesi şöyledir;

‘Bu Kanun kapsamında korunan, yasal olarak çoğaltılmış, bandrollü nüshaların da yol, meydan, pazar, kaldırım, iskele, köprü ve benzeri yerlerde satışı yasaktır. Bu nüshalara da genel kolluk veya zabıta gördüğü yerde el koymak ve topladığı nüsha ve yayınları yetkili mercilere göndermek zorundadır. Bu şekilde toplanan nüsha ve yayınların, satış veya diğer yollarla değerlendirilme şekli ilgili alan meslek birliklerinin de görüşlerini almak suretiyle Bakanlıkça belirlenir’

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunun 81/9/1-a ve b maddesi ise şöyledir;

‘... Bu madde hükümlerine aykırı olarak kasten,

1. Bu Kanuna göre bandrol alınması gereken eser, icra ve yapımların tespit edildiği kaset, CD, VCD ve DVD gibi taşıyıcı materyaller ile süreli olmayan yayınları;

a) Bu maddenin yedinci fıkrasında sayılan yerlerde, bandrol almaksızın satanlar hakkında, üç aydan iki yıla kadar hapis veya beşmilyar liradan ellimilyar liraya kadar adli para cezasına veya zararın ağırlığı dikkate alınarak her ikisine birden,

b) Bandrol almaksızın çoğaltan ve yayan veya eser sahibinin ve bağlantılı hak sahibinin haklarını ihlal edecek şekilde bedelsiz yayan, bu Kanuna ve ilgili mevzuata uygun alınmış bandrolleri mevzuatta belirlenen şekilde yapıştırmadan bedelli ve bedelsiz yayan kişiler hakkında, iki yıldan dört yıla kadar hapis veya ellimilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar adli para cezasına veya zararın ağırlığı dikkate alınarak her ikisine birden, hükmolunur’ denilmektedir.

Hükümden sonra, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasa ile 5846 sayılı Yasanın 143. maddesi ile değişik ve anılan 81/9/1-a ve b maddelerinin karşılığı olarak düzenlendiği anlaşılan 81/4. madde ise ‘Bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır’ hükmünü getirmiştir.

Öte yandan;

B)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2008 gün ve 2008/11-250 E; 2009/13 K sayılı yine 06.04.2010 gün ve 2010/4-71 E. ve 2010/76 K. sayılı hükümlerinde de belirtildiği gibi,

Öte yandan;

B)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2008 gün ve 2008/11-250 E; 2009/13 K sayılı yine 06.04.2010 gün ve 2010/4-71 E. ve 2010/76 K. sayılı hükümlerinde de belirtildiği gibi,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşulları suça ve sanığa ilişkin olmak üzere iki grupta değerlendirilecek olursa;

Suça ilişkin koşullar;

1- Yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edilmeli ve hükmolunan ceza ise iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasından ibaret olmalıdır.

2- Suç, Anayasanın 174. maddesinde güvence altına alınan İnkılap Yasalarında yer alan suçlardan bulunmamalıdır.

3- 01.03.2008 tarihinden itibaren işlenen suçlarda ise, suçun ayrıca 3713 sayılı Yasa ile 1632 sayılı Yasa kapsamında yer alan suçlardan olmaması gerekmektedir.

Sanığa ilişkin koşullar;

1- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış olması,

2- Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi,

3- Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate ulaşılması, gerekmektedir… şeklinde sınıflandırılabilecektir.

C)Diğer yandan anılan Genel Kurul kararlarında bir kasıtlı suçtan ne anlaşılması gerektiği hususu ile ilgili olarak da ‘5237 sayılı Yasa döneminden önce 765 sayılı TCK döneminde işlenip, 3682 sayılı Yasanın 8 ve 5352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi uyarınca adli sicilden silinme koşulları oluşmuş olan mahkumiyetler ile ertelenmiş ve esasen vaki olmamış sayılmasına karar verilen mahkumiyetlerin kasıtlı bir suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel oluşturmayacağı, 01.06.2005 sonrası yeni dönemde işlenen suçlar açısından ise infazdan sonra 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde belirtilen tekerrür sürelerinin geçirilmesinden sonra bu hükümlerin kasıtlı bir suç olarak kabul edilmemesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağı’ hususu vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde,

1-Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasının Koşullarının Bulunup Bulunmadığı Yönünden Yapılan inceleme;

Sanığın birçok sabıkası olup dosyada bulunan en son sabıka kaydına göre Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesince 05.10.2005 tarihinde 5846 s.K.'nun 81/9,1-a 5237 s.K.'nun 62, 51/1-4. maddelerinden verilip, 28.11.2005 tarihinde kesinleşen 5000.000.000 TL adli para cezası bulunmakta olup cezası ertelenerek 3 yıl denetim süresi öngörülmüştür.