muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10759, Karar No: 2023/8939, Tarih: 27.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10759 E.  ,  2023/8939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/32 E., 2015/576 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, katılan mağdureler vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduklerı, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/576 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında her iki katılan mağdureye karşı gerçekleştirdiği çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Şizofreni hastası olduğunu, bu hususta çeşitli hastanelerden verilen raporlarının mevcut olduğunu, ayrıca akıl sağlığının yerinde olmaması nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair verilmiş kararlar olduğunu, açıklanan nedenlerle hakkında ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirtmektedir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Süre tutum istemli dilekçe sunulmasından ibarettir.

C. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üst hadden cezalandırılması istekli süre tutum dilekçesi sunulmasından ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Süre tutum istemli dilekçe sunulmasından ibarettir.

C. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üst hadden cezalandırılması istekli süre tutum dilekçesi sunulmasından ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın halk otobüsüne binerek genellikle okul üniformalı kızlara tacizlerde bulunduğu, aynı şekilde katılan mağdureler ... ve ...’ye de otobüs içinde elle farklı zamanlarda birden fazla kez tacizde bulunduğu anlaşılmış olup; her ne kadar sanık savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, akıl sağlığının yerinde olmadığını ve ne yaptığını bilmediğini belki de yapmış olabileceğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemişse de, Mahkemece sanığın akıl sağlığı ve üzerine atılı suçun vasıflarını kavrayıp kavrayamadığı hususlarında Adli Tıp Kurumundan rapor aldırıldığı ve gelen rapora göre sanığın bu suç yönünden akıl sağlığının yerinde olduğunun bildirildiği bu nedenle sanığın beyanlarının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilmiş olup sanığın eylemine uyan çocuğun cinsel istismarı suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, halk otobüs içerisindeyken eliyle katılan mağdurelerin vücuduna dokunma şeklinde sübuta eren eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması ve katılan mağdurelerin Mahkemedeki ifadelerinde sanığın kendilerine yönelik tek eyleminin bulunduğuna yönelik beyanları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanık hakkında kurulan hükümlerin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile artırım yapılması neticesinde fazla ceza tayini ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince belirlenen 3 yıl hapis cezaları üzerinden, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanarak 1/4 oranında artırıldığında tespit edilen 3 yıl 9 ay hapis cezası ve aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uygulanarak 1/6 oranında indirim yapıldığında 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik hapis cezalarına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede hükümlerin onanmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/576 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafii ile katılan mağdureler vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26274, Karar No: 2024/7491, Tarih: 11.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/26274 E.  ,  2024/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/643 E., 2021/1539 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/169 E- 2020/392 K

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı borçlunun borcunu ödemediği gibi mal kaçırma gayesi ile adına kayıtlı tapu hissesini kardeşine devrettiğini beyan ederek davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2020 gün, 2020/169 E- 2020/392 K sayılı kararıyla; Tasarrufun iptali talep edilen taşınmazla ilgili ilk tasarrufun 22/06/2015 tarihinde yapıldığı ve davanın bu tasarruf tarihinden itibaren 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.09.2021 gün, 2021/643 E- 2021/1539 K sayılı kararı ile; "22.03.2020 tarihli 31076 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2279 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikayet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dahil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler, 13.03.2020 tarihinden, 30.04.2020 (bu tarih dahil) tarihine kadar durdurulmuştur. 30 Nisan 2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair" Cumhurbaşkanı Kararı ile de “Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde yayılmasını ve yargı alanında doğabilecek hak kayıplarını önlemek amacıyla; 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun geçici 1 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen durma süresi, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununda öngörülen zorunlu idari başvuru yoluna ilişkin süreler hariç, 01.05.2020 (bu tarih dahil) tarihinden 15.06.2020 (bu tarih dahil) tarihine kadar (salgın hastalığın yayılma tehlikesinin daha önce ortadan kalkması halinde yeniden değerlendirilmek üzere) uzatılmıştır.

26.3.2020 tarih ve 31080 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 1.maddesinin b bendine göre; Bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlar. Durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılır.

Somut uyuşmazlıkta hak düşürücü sürenin son günü 15.06.2020 gününden önceki tarihte olmayıp, durma süresinin başladığı tarihten sonrası olan 22.06.2020 tarihi olmakla bu yasa kapsamına girmediğinden davanın açıldığı 30.06.2020 tarihine de uzaması mümkün değildir. Bu nedenle bu hususa değinen istinaf talebi yerinde değildir.

Somut uyuşmazlıkta hak düşürücü sürenin son günü 15.06.2020 gününden önceki tarihte olmayıp, durma süresinin başladığı tarihten sonrası olan 22.06.2020 tarihi olmakla bu yasa kapsamına girmediğinden davanın açıldığı 30.06.2020 tarihine de uzaması mümkün değildir. Bu nedenle bu hususa değinen istinaf talebi yerinde değildir.

İİK'nın 284. maddesinde, tasarrufun iptali davasının, tasarrufun yapıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde açılması öngörülmüştür. Anılan dava açma süresi hak düşürücü süre niteliğinde olduğundan mahkemece davanın süresinde açılıp açılmadığının res'en incelenmesi gereklidir (Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2019/2086 Esas - 2020/4056 Karar, 2017/4737 Esas- 2019/11843 Karar, 2017/1992 Esas - 2019/10097 Karar sayılı kararları). Somut olayda 1/4 hisse satış tarihi 22.06.2015 olmakla davanın açıldığı 30.06.2020 tarihinde 5 yıllık sürenin dolduğu, hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşıldığından Mahkemece bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır" gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın 30.06.2020 tarihinde süresinde açıldığını, ancak yerel mahkeme tarafından durdurulan süreler gözardı edilerek davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini, İİK m. 330 hükmü ve Cumhurbaşkanı (2279 sayılı RG, 22.03.2020, 31076) Kararları neticesinde durdurulan sürelerde işlem yapılması mümkün olmadığından, durdurulan sürelerin süreli işlerin sonuna ilave edildiğini, tasarrufun iptali yönünden beş yıllık hak düşürücü süreye salgın sebebiyle durdurulan sürenin de ilave edilmesi gerekirken, 85 günlük süre eklenmeden, davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle yerel mahkeme tarafından ret kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

C. Değerlendirme ve Gerekçe

7226 sayılı Kanun'un Geçici 1 inci maddesi, "(1)Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla; a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler; 6.1.1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13.03.2020 (bu tarih dâhil) tarihinden itibaren, 30.4.2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durur. Bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlar. Durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılır. Salgının devam etmesi halinde Cumhurbaşkanı durma süresini altı ayı geçmemek üzere bir kez uzatabilir ve bu döneme ilişkin kapsamı daraltabilir. Bu kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır.” hükmünü haizdir.

2480 sayılı Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Karar ile 30 Nisan 2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olup; yayımı tarihinde yürürlüğe giren 7226 Sayılı Kanunun Geçici 1 inci maddesinin birinci fıkrasının a bendi kapsamında 13.03.2020 tarihinden itibaren duran sürelerin 15.06.2020 (bu tarih dahil) tarihine kadar durmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; dava konusu tasarruf 22.06.2015 tarihinde yapılmış, dava ise 30.06.2020 tarihinde açılmıştır. İİK'nın 284. maddesinde, tasarrufun iptali davasının, tasarrufun yapıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde açılması öngörülmüştür. İlk Derece Mahkemesince davanın beş yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafın istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Yukarıda açıklanan Kanun hükmü ile Cumhurbaşkanlığı Kararı uyarınca durma süresinin 15.06.2020 tarihine kadar uzatılmış olması karşısında, dava açma süresinin son günü 22.06.2020 tarihi olup durma süresi olan 95 günün bu tarihe eklenmesi gerektiği gözetildiğinde, davacı tarafından 30.06.2020 tarihinde açılmış olan davanın süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Buna göre eldeki dava süresinde açıldığından İlk Derece Mahkemesince işin esasına girilerek taraf delilleri toplanıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19307, Karar No: 2015/24966, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19307 E.  ,  2015/24966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/244-2013/125

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan biber, patlıcan ve taze fasulyenin dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme yılı olan 2012 yılı dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı ayrı gösterilerek) ve değerlendirme yılı hasat dönemindeki tarla başına ortalama kg. satış fiyatının da, ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2380, Karar No: 2025/3134, Tarih: 19.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2380 E.  ,  2025/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1496 E., 2024/130 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yığılca Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/125 E., 2021/46 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Düzce ili, Yığılca ilçesi, ... köyünde bulunan 139 ada 5 ve 9 parsel sayılı taşınmazların evvelinde kayınpederi ...’ya aitken 139 ada 5 parselin tahminen 2.000 metrekarelik kısmının 1994’de, 139 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 1998 yılında bizzat muris tarafından yapılan paylaşımla eşi ... ...’ya miras hissesi olarak verildiğini, ... ...’nun da taşınmazları kendisine devrettiğini, taşınmazların kendi zilyetliğinde bulunduğunu, 139 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ceviz, 139 ada 9 parsel sayılı taşınmaza ise fındık diktiğini, paylaşımla davalıya da yer verildiğini, davalının, çekişmeli taşınmazı kullanmasını engellediğini belirterek 139 ada 5 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının, 139 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tamamının tapu kaydının iptali ile adına tescilini ve tarafına ecrimisil ödenmesini talep etmiştir.

Yargılama sırasında, ... ... mirasçıları davaya muvafakat verdiklerini bildirmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin eksik olduğunu, dilekçede T.C. Kimlik numarasının yazmadığını, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazların miras malı olduğunu, davacıların kendisinden daha çok arazisi olduğunu, çekişmeli taşınmazların kendisine ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Yargılama sırasında davalının vefat etmesi üzerine, mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin eksik olduğunu, dilekçede T.C. Kimlik numarasının yazmadığını, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazların miras malı olduğunu, davacıların kendisinden daha çok arazisi olduğunu, çekişmeli taşınmazların kendisine ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Yargılama sırasında davalının vefat etmesi üzerine, mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından tarafların kök murisi ...'nun ölmeden önce miras paylaşımı yaptığı, keşif mahallinde gözlemlenen armut ağacından aşağıda kalan kısmının davacılar murisi ... ...'ya yukarısında kalan kısmının ise davalı ...'ya bıraktığı, aşağıda kalan kısmın davacı adına kayıtlı dava dışı 139 ada 7 parsele ve dava konusu 9 parsele denk geldiği, dava konusu 9 parselin 7 parselin uzantısında bulunduğu, dava konusu 5 parselin ise armut ağacının yukarısında davalıya verilen kısımda kaldığı, kök murisin 9 parseli davacının eşi ... ...'ya miras hissesi ve ev yeri olarak verdiği, deprem nedeniyle belirli bir süre 9 parsel üzerinde bulunan baraka yapıda muris ... ...'nun rızasıyla müteveffa davalı ve çocuklarının kaldığı, 5 parsel üzerinde ise müteveffa davalıya ait ev bulunduğu, bir kısmının fındıklık olduğu, bu fındıklığın taraflar arasında müştereken kullanıldığı, diğer kısmının ise dava konusu ceviz ağaçlarının ve fındıkların bulunduğu alan olduğu, dava konusu alandaki fındıkların davalı ve eşi tarafından; cevizlerin ise ölmeden önce davacının eşi ve murisi ... ... tarafından dikildiği, her ne kadar davacı dava dilekçesinde 5 parsele ilişkin paylaşımın 1994 yılında yapıldığını, taşınmazın 1999 yılından sonra kendisi tarafından kullanıldığını, ceviz ağaçlarının kendisi tarafından dikildiğini, eşinin rahatsızlığı sebebiyle eşiyle ilgilenmesini fırsat bilerek davalının, arazileri kullanmasına engel olduğunu beyan etmişse de ziraat bilirkişisinin raporunda da belirtildiği üzere ceviz ağaçlarının 30-45 yaş aralığında olduğu, davacının taksimin gerçekleştiğini iddia ettiği tarihlerden evvel ve eşi ... ... tarafından dikildiği, ayrıca tarımsal arazi üzerine kök muris ...'nun yaşadığı dönemde ve paylaşım yapılmadan evvel ceviz ağaçlarının davacının eşi ... ... tarafından dikilmesinin de tek başına bu taşınmazın miras hissesi olarak verildiği anlamına gelmeyeceği gerekçeleri ile davacının 139 ada 5 parselde iddia ettiği kısmın eşine miras hissesi olarak verildiği ispat edilemediğinden bu parsele yönelik tescil talebinin ve ecrimisil talebinin reddine; 9 parsel yönünden ise tescil talebinin kabulüne, arazi üzerinde zirai değeri haiz ürün bulunmadığından ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İDM tarafından verilen kararın yerinde bulunduğu gerekçesi ile davacı vekili ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf sebebi olarak bildirdikleri hususların irdelenmediğini, Mahkeme kararlarının hatalı olduğunu, kadastro bilirkişileri tarafından düzenlenen 14.01.2020 tarihli bilirkişi raporunun ekinde bulunan krokide, dava konusu 139 ada 5 parselde çekişme konusu edilip kırmızı renkle (A) harfiyle gösterilen kısmın davacı adına tapuya kayıtlı dava dışı 139 ada 7 parsel ve dava konusu 139 ada 9 parsel sayılı taşınmazların bir bütün oluşturduğunun, krokide sarı renkle (B) harfiyle gösterilen ve davalıya kalan kısma yakın büyüklükte olduğunun açıkça görüldüğünü, mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarının kök muris ...'nun sağlığında dava konusu 139 ada 5 parsel sayılı taşınmazı eşit olarak iki oğlu (... ve ...) arasında böldüğünü, davalıların murisi olan ...'in kendisine düşen kısma ev yaptığı ve fındık diktiğini, davacının murisi ...'in kendisine düşen ve evin alt tarafında kalan kısma ceviz diktiğini bildirdiğini, ziraat bilirkişisi ... ... tarafından düzenlenen 27.01.2020 tarihli bilirkişi raporunun 5. sayfasında, dava konusu edilen alan üzerinde 4 adet ceviz ağacı olduğu (3 adet 30-35 yaşlarında, 1 adet 40-45 yaşlarında), 18 adet fındık ocağının bulunduğu ve zirai değeri olmadığı, çürüme ve kuruma gözlemlendiği, 3 adet erik ağacı bulunduğu hususlarının bildirildiğini, raporun 4. sayfasında bulunan renkli fotoğraflarda aynı taşınmazın dava konusu edilmeyen ve krokide (B) harfi ile gösterilen sarı renkli kısmının kapama fındık bahçesi niteliğinde gayet bakımlı bir arazi olduğunun görüldüğünü, Mahkemenin kabulünün doğru olmadığını, bilirkişi raporlarında dava konusu 139 ada 5 parsel sayılı taşınmazın dava konusu edilmeyen kısmının düzenli olarak bakımı yapılan kapama fındık bahçesi iken, dava konusu edilen ve (A) harfi ile gösterilen kısmının üzerinde bulunan ceviz ve fındık ağaçlarının bakımsız, çürümeye ve kurumaya yüz tutmuş olmasının taşınmazın bir bütün olarak aynı şekil ve özende kullanılmadığını, davalının arazinin kendisine kalan kısmının bakımını güzelce yaparak kullandığını gösterdiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.