muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2378, Karar No: 2024/3092, Tarih: 30.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2378 E.  ,  2024/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/365 E., 2024/259 K.

DAVA TARİHİ : 06.12.2016

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/405 E., 2021/97 K.

Taraflar arasındaki mirasçılar arasında denkleştirme terdiden tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Almanya’da ikamet ettiğini, davalının müvekkilinin kardeşi olduğunu, tarafların anne ve babasının vefat ettiğini, davalının muris vefat etmeden murise ait taşınmazı sattığını ancak murisin taşınmaz bedelini almadığını belirterek karşılıksız kazandırmalar nedeniyle davacı lehine denkleştirmeye, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; gerekçeli kararın davalı tarafa 13.06.2021 tarihinde pazar günü tebliğ edilmiş olup, istinaf süresi tebliğ tarihinden 2 hafta sonra olan 27.06.2021 tarihi pazar günü tatil olması nedeniyle 28.06.2021 pazartesi günü sona erdiğini, davalı vekili tarafından sürenin sona erdiği 28.06.2021 gününden sonra 29.06.2021 günü istinaf başvurusunda bulunulmakla istinaf başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.'nun 352-(1)-c maddesi uyarınca süre yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf harcını 28.06.2021 tarihinde yatırdıkları gibi istinaf dilekçesini de aynı tarihte gönderdiklerini, ancak zuhulen "İtiraz Başvuru Dilekçesi" başlıklı olarak sisteme girdiklerini, bu başlıkla 28.06.2021 tarihinde sisteme yüklenen dilekçenin istinaf dilekçesi olduğunu ve süresinde sunulduğunu belirterek ayrıca esasa ilişkin itirazlarıyla birlikte hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf harcını 28.06.2021 tarihinde yatırdıkları gibi istinaf dilekçesini de aynı tarihte gönderdiklerini, ancak zuhulen "İtiraz Başvuru Dilekçesi" başlıklı olarak sisteme girdiklerini, bu başlıkla 28.06.2021 tarihinde sisteme yüklenen dilekçenin istinaf dilekçesi olduğunu ve süresinde sunulduğunu belirterek ayrıca esasa ilişkin itirazlarıyla birlikte hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılar arasında denkleştirme terdiden tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanununun 343 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası, 118 inci maddesi, 352 nci maddesinin 1 inci fıkrasının c bendi ile 361 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekilince istinaf edildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemesince gerekçeli kararının tebliğinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde istinaf dilekçesinin sunulmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği "İtiraz Başvuru Dilekçesi" başlıklı belge Dairemizce UYAP sistemi üzerinden kontrol edilmiş, içerik itibariyle davalı vekilince sunulan istinaf dilekçesi olduğu ve 28.06.2021 tarihinde sisteme kaydedildiği tespit edilmiştir. Bu durumda gerekçeli kararı 13.06.2021 tarihinde tebliğ alan davalı vekilinin hükmü süresinde istinaf ettiği açıktır. Bölge Adliye Mahkemesince süresinde yapılan istinaf başvurusunun esas yönünden incelenerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2272, Karar No: 2019/8156, Tarih: 21.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2272 E.  ,  2019/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; taraf vekillerinin esasa yönelik istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderine dair istinaf talebinin kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum tarafından düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp- kaçak, dağıtım, iletim, psh bedeli adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 4.621,00 TL nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; dava sırasında yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanunla değişik 6446 sayılı Kanunun 17. ve 20. maddesi hükümleri dikkate alındığında, davanın açılmasından sonra yapılan kanun değişikliği ile davaya konu davalı kurum tarafından tahakkuk ve tahsil edilen bedellerin istenemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine, taraflarca yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına, taraflar yararına vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine; davacının ise esas yönünden istinaf başvurusunun HMK 352/1-b-1 maddesi gereğince reddine, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince bu yönlerden düzeltilerek yeniden esas hakkında; davanın reddine, davacı lehine maktu vekalet ücreti takdiri ile davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2017 tarihinden itibaren 41.530.TL'ye çıkarılmıştır.

İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, temyiz edilen miktar yönünden, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin reddine,

2-) Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, temyiz edilen miktar yönünden, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin reddine,

2-) Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-b) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı ilamı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi ödevi" başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve geçmişe de etkili 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nın kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun ya da Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Hal böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesince; davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi ve davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmakla birlikte, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken; davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin REDDİNE, 2-a) bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2-b) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 2017/1274 E. - 2017/1410 K. Sayılı ilamının C-1. fıkrasında yer alan "Davanın reddine" ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine "Dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına" ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2113, Karar No: 2024/10192, Tarih: 19.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2113 E.  ,  2024/10192 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1499 E., 2024/134 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/178 E., 2023/157 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin kötü niyetli istinaf başvurusunda bulunduğu gerekçesi ile işlem yapılmaması ve erkeğin karşı davasında erkek lehine hükmedilen vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı erkek tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, 18.01.2024 tarihli dilekçesi ile istinaf başvurusundan feragat etmiştir. Erkeğin istinaf başvurusu da feragat sebebiyle reddedilmiştir. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan kadının, erkeğin istinaf başvurusunun feragat sebebiyle reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı-davalı kadın vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı-davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2877, Karar No: 2016/2377, Tarih: 10.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2877 E.  ,  2016/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ve kanuni temsilcisi olan babası ...'un sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, mağdureye yaşı gereği görevlendirilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7418, Karar No: 2018/1158, Tarih: 19.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/7418 E.  ,  2018/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2009 yılında yapılan kadastro çalışmalarında ... ili, ... ilçesi, ... köyü 153 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, meşelik niteliğiyle ... adına tespit görmüştür.

Davacı ..., taşınmazın kendisine miras yolu ile intikal etmiş olup, eklemeli zilyetlikle beraber kadimden beri nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla tarım arazisi olarak tasarruf ettiğini, tespitin iptalini ve kendi adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne,... ili, ...ilçesi, ... köyü 153 ada 3 parsel için tanzim edilen kadastro tespit tutanağının iptali ile taşınmazın tarla olarak ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17/01/2012 tarih ve 2012/13135 Esas 2013/1971 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: "Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, ekonomik amacına uygun olup olmadığı araştırılmadığı gibi üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi yönünden ziraatçı bilirkişiden alınmamış, komşu parsel tutanakları, varsa dayanak tapu veya vergi kayıtları getirtilerek taşınmaz yönünü ne okuduğu denetlenmemiştir.

Bu nedenle; mahkemece, komşu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile dayanakları ilgili yerlerden getirtilip, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmaz hakim tarafından gözlemlenmeli, üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, taşınmazın dört bir yandan fotoğrafları çektirilmeli, mahalli bilirkişilerden taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmış ise hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü sorulmalı, gerekiyorsa tespit bilirkişilerinin beyanı alındıktan sonra ziraatçı bilirkişiden taşınmazın konumu, eğimi, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı ve zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığını açıklayan rapor alınmalı, önceki orman bilirkişi raporundaki bulgular da değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır." gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davanın kabulüne,... ili, ... ilçesi, ... köyü 153 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin iptaline, davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 24/03/1966 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 1989 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Ayrıca yörede 09.02.2010 - 10.03.2010 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 19/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.