muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22986, Karar No: 2015/1383, Tarih: 28.01.2015

7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanun'un uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

Dosya içeriğine göre, davacı tarafından daha önce açılan ve takipsiz bırakılan dosyada davalı şirket yetkilisinin adresinin bildirildiği ve tebligatların bu adrese yapılmasını talep ettiği, bu dosyada da dava dilekçesi dahil tüm tebliği gereken belgelerin davalı şirket yetkilisinin adresine tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Davalı şirketin adresi ile ilgili dosyada herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Ancak davacının iş yeri dosyasının celbi için yazılan müzekkere davacının beyanı doğrultusunda davalı şirketin “... Mah. ... Sok. ... Dershanesi Üstü ... Apt. No:...” adresine yazılmış ve davacıya ait iş yeri dosyası dosya arasına alınmıştır. Yine dosya içindeki sosyal güvenlik kurumu kayıtlarından davalı şirketin adresinin davacı tarafından şirket adresi olarak bildirilen adres ile aynı olduğu görülmüştür. Ayrıca davalı şirkete ait iş yeri kayıtlarında da belirtilen adres yazılıdır. Hal böyle olunca davalı şirket adresi yerine davalı şirket yetkilisinin adresi esas alınarak yapılan tüm tebligatlar usulsüz olup usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girilmesi hatalıdır. Davalı tarafa usulüne uygun tebligat yapılarak savunma ve delillerini bildirme hakkı tanındıktan sonra yargılamaya devam edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerekmiştir.

Belirtilmesi gereken diğer bir hususta davalı şirketin ünvanının sigorta kayıtlarına uygun olarak yazılması gerekirken buna uyulmaması da hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5006, Karar No: 2019/1214, Tarih: 27.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5006 E.  ,  2019/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : 1- Nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK.nin 82/1-e, 35/1-2, 29/1, 62/1, 63/1, 53/1.maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

2- 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nin 62/1, 52/2, 53/1, 54/14. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 400.- TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; bir nedene dayanmayan, katılan kurum vekilinin; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

a) Sanık ...'ın bıçakla, mağdur ...'i pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nin 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak makul düzeyde ceza tayini yerine, yazılı şekilde alt sınıra yakın uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b) Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ...'in, sanığın yanında...'nin saçlarını çektiği, sanığı ise tekme ve tokat vurmak suretiyle darp ettiği gerekçesiyle, sanığın mağdur ...'e karşı eylemini haksız tahrik altında işlediği kabul edilerek TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari orana yakın bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde fazla indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılan Kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, CMUK’un 326. maddesi uyarınca sanığın usul bozması öncesi kazanılmış hakkı olan 7 yıl 6 aylık kazanılmış hakkı gözetilmek kaydıyla BOZULMASINA, 27/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17075, Karar No: 2014/14259, Tarih: 16.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/17075 E.  ,  2014/14259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2012/475-2013/472

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı M.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu 94 ada 6 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 48.09 TL, emsal alınan 4632 ada 1 parselin değeri ise 143.13 TL'dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmaz daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9748, Karar No: 2024/3857, Tarih: 28.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9748 E.  ,  2024/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/741 Esas, 2023/2056 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Muğla ili, Fethiye ilçesi, ... 1 ada 24 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, açılan tazminat davasının 1 ve 10 yıllık zamanaşımı süresinde açılmadığını, ayrıca taşınmaz ile ilgili olarak Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/887 Esas sayılı dosyası ile tapu iptal tescil davası açıldığını, dava konusu taşınmazın kayıtlarında tedbir kararı ve davalıdır şerhi bulunduğunu, davacının dava konusu taşınmazın davalı olduğuna ve kıyı kenar çizgisinde kaldığına vakıf olduğunu, bu nedenle davacının tazminat talep etme hak ve ehliyetlerinin bulunmadığını, yine dava konusu taşınmaz ile ilgili tedbir kayıtlarının tapuda şerh edildiği tarihten itibaren bir yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açılmayan davanın süre aşımı nedeni ile de reddinin gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; süresinde açılmayan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca kıyı çizgisi içinde kalan yerler özel mülkiyete konu edilemeyeceğinden açılan tazminat davasının reddedilmesi gerektiğini, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi şartlarının oluşmadığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/887 Esas sayılı dosyasında açılan tapu iptal ve tescil davası esnasında 1988 yılında tapu kaydına ihtiyati tedbir şerhi konulduğunu, davacılar murisinin taşınmazı şerh tarihinden sonra satın aldığını ve iyiniyetli olmadıklarını, aynı taşınmaza ilişkin başka paydaşlarca açılan ayni mahiyetteki davalarda bu gerekçeyle davanın reddine karar verildiğini, yine aynı taşınmaza ilişkin diğer paydaşlarca açılan davalarda aynı emsal kullanılarak bedel tespiti yapıldığını, ancak Bölge Adliye Mahkemesince emsalin pay satışı olması nedeniyle özel amaç taşıdığını ve uygun nitelikte olmadığı yönünde kararlar verildiğini, dava konusu taşınmaz arazi niteliğinde olduğu halde arsa kabul edilmesinin doğru olmadığını, emsal karşılaştırmasının kanunun aradığı şartlara uygun olarak yapılmadığını, mukayese sonucunda yapılan değer tespitinde şerefiye payı hesaplanmasının hatalı olduğunu, taşınmazın belirlenen bedelinden düzenleme ortaklık payı oranının düşürülmediğini, dosyaya sundukları emsallerin bedellerinin düşük gösterildiği gerekçesiyle değerlendirilmediğini, taşınmazın kıyı çizgisi içinde kalması nedeniyle oluşan değer düşüklüğünün bedele yansıtılması gerektiğini, ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaz 154.240 m² iken 2012 yılında yapılan imar uygulaması sonucunda fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 5.447,09 m² kısmının yol ve park alanı olarak ayrıldığı ve taşınmazın yüzölçümünün 148.792,91 m² kaldığı, davacı ... murisi ...'nın ve diğer davacıların tapu iptal ve tescil davasının tarafı bulunduğu, ihtiyati tedbir kararının tapuya şerh verilmesinden önce hak sahibi olduklarının belirlendiği, mahallinde yapılan keşif sonucunda, taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen toplam 6.875,94 m²lik kısmının kıyı çizgisi dışında kaldığı ve maliklerin kullanımında olduğu belirlenmiş, kıyı çizgisi içinde kaldığından tapu kaydı iptal edilen 143.340.00 m²lik kısmın imar uygulaması sonrasında 141.916,97 m² kaldığı anlaşıldığından, davacıların bu kısma isabet eden payları karşılığının hesaplanmasının doğru olduğu, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümü kararı uyarınca görevli Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi içtihatları doğrultusunda İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaline ilişkin kararın kesinleştiği tarih itibarıyla değerinin belirlendiği, Yargıtay 5. Hukuk Dairesi içtihatları ile değerlendirme tarihinin dava tarihi olarak kabul edildiği görülmüş ise de istinafa gelen tarafın sıfatı gözetildiğinde bu hususun aleyhe değerlendirilmediği, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirme yapılan emsal taşınmazın satışına dair dosya içinde bulunan akit tablosunun denetlendiği, arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği 24.04.2017 tarihi itibarıyla değer biçilmesi ve bu tarihten itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesinin istinafa gelen tarafın sıfatı da gözetilerek uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Muğla ili, Fethiye ilçesi, ... l ada 24 parsel sayılı taşınmaza ilişkin ... tarafından Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/887 Esas, 1999/292 Karar sayılı dosyasında açılan tapu iptali ve tescil istemli davada taşınmazın 143.340.00 m²lik kısmının kıyı kenar çizgisinde kaldığından tapu kaydının iptaline karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek hükmün tescil yönünden düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve kararın 24.04.2017 tarihinde kesinleştiği, tapu kaydı iptal edilen 143.340.00 m²lik kısmın imar uygulaması sonrasında 141.916,97 m² kaldığı, eldeki davanın 18.04.2019 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı, tapu kaydında Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/887 Esas sayılı dosyasından 16.06.1988 tarihli ve 2130 yevmiye sayılı işlem ile ihtiyati tedbir şerhi, yine aynı Mahkemenin 07.10.2015 tarihli ve 14041 yevmiye numarası ile kesinleşmemiş Mahkeme kararı şerhi konulduğu, davacıların dava konusu taşınmazdaki payının ihtiyati tedbir şerhinden önce taşınmazı edinen murisinden intikalen geldiği anlaşılmaktadır.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre, arsa niteliği ile emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

4. Tespit edilen değer Dairemiz denetiminden geçen aynı değerlendirme tarihli paydaş dosyaları ile uyumludur.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27658, Karar No: 2014/16708, Tarih: 12.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/27658 E.  ,  2014/16708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/180048

MAHKEMESİ : Ömerli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2010/39 (E) ve 2012/61 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri göz önünde bulundurularak ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2665, Karar No: 2016/1906, Tarih: 16.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2665 E.  ,  2016/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; davacı abonenin elektrik faturasına yansıyan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli ve dağıtım bedelinin iadesine ilişkin alacak davasıdır.

Davacı tarafın abonelik durumunu-abonelik tarifesini(mesken mi?, ticari mi?, hayır kurumu mu?, resmi daire mi?, tarımsal sulama mı?) gösterir, sözleşme, fatura vs. belge dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenle, dosya arasında bulunması gereken; davacı tarafın abonelik durumunu-abonelik tarifesini gösterir, sözleşme, fatura vs. belgenin onaylı suretinin taraflardan sorulması suretiyle celbedilerek dava dosyasına konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.