muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2748, Karar No: 2023/1921, Tarih: 11.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/2748 E.  ,  2023/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2198E., 2020/217K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.01.2020 tarihli ve 2019/2198 Esas, 2020/217 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

I. Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında, Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2019/6 Esas, 2019/412 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1. maddesi uyarınca kurulan “1 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

5271 sayılı Kanun'un 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', aynı Kanun’un 295/1. maddesindeki “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanığın 01.02.2020 tarihinde temyiz nedenlerini içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; dilekçenin süre tutumu niteliğinde olmayıp gerekçeli karar tebliğinin talep edilmediği sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği ve 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2083, Karar No: 2022/2686, Tarih: 01.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2083 E.  ,  2022/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 26. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde Etib Teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ... Sendikasına üye olduğunu, ancak sendika ile kurum arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girmesinden sonra 30,00 TL civarında olan yevmiyesinin 24,00 TL’ye düşürüldüğünü, sendikalı olduktan sonra yevmiyesinin düşürülmesi nedeni ile hak kazandığı tüm alacakların kendisine eksik ödendiğini iddia ederek ücret farkı alacağı ile birlikte bir kısım fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının talep ettiği alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, dava dışı ... ile sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklardan davalının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi ile işçilere farklı menfaat ve yararların sağlandığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafın katılma yoluyla istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine, davacının istinaf başvurusunun ise, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından (katılma yolu ile) temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalının karar tarihi itibariyle kesin nitelikteki karara karşı katılma yoluyla istinaf ve temyiz yoluna başvurma hakkı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Katılma yolu ile başvurma” başlığını taşıyan 348 inci maddesinde; “(1) İstinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir. İstinaf yoluna asıl başvuran taraf, buna karşı iki hafta içinde cevap verebilir. (2) İstinaf yoluna başvuran, bu talebinden feragat eder veya talebi bölge adliye mahkemesi tarafından esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile başvuranın talebi de reddedilir.” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir.

Kanunun açık hükmüne göre, normal hal ve şartlar altında istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmayan bir taraf, karşı tarafın istinaf başvurusuna karşı süresi içinde vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir (M. Atalı/İ. Ermenek/E. Erdoğan, Medeni Usul Hukuku, ... 2021, 620).

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı yönünden miktar itibariyle kesin olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Bu halde, kural olarak davalının istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır. Bir hak mevcut olmadığı halde istinaf yoluna başvurulması halinde, başvurunun esasına ilişkin inceleme yapılmadan istinaf başvurusunun reddi gerekir (HMK m. 341). Diğer taraftan, davalının kesin nitelikteki karara karşı doğrudan istinaf yoluna başvurma hakkı yok ise de, Kanunun 348 inci maddesi gereğince, karşı tarafın istinaf başvurusuna karşı katılma yolu ile istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davalının, davacının istinaf başvurusuna karşı katılma yolu ile istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince davalının katılma yolu ile istinaf başvurusunun kabulü ile başvurunun esastan incelenmesi gerekirken, istinaf başvurusunun miktar itibariyle reddine dair kesin olmak üzere karar verilmesi hatalıdır.

Belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı Kanununun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır (HMK. m. 366). Dosya kapsamına göre, davalı bakımından dava değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf karar tarihi itibariyle kesinlik sınırının altındadır. Kural olarak davalının, istinaf başvurusunun “kesinlik sebebiyle reddine dair” kesin nitelikteki kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır. Ancak davalının, davacı tarafın temyiz dilekçesine karşı iki haftalık yasal süre içinde cevap vermek suretiyle katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir. Bu halde, Kanunun 366 ve 348 inci maddeleri gereğince davalı tarafın katılma yoluyla temyiz hakkı mevcuttur. Davalının katılma yolu ile temyiz talebi yerinde görülerek temyiz incelemesi yapılmış; Mahkemece, davalının katılma yoluyla istinaf başvurusu hakkında hatalı karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Sonuç olarak, Bölge Adliye Mahkemesince davalının katılma yolu ile istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, her iki tarafın istinaf başvurularının esastan incelenmesi gerekirken, hatalı hukuki değerlendirme yapılmak suretiyle davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15840, Karar No: 2018/1766, Tarih: 27.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/15840 E.  ,  2018/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında 2008 ve 2011 takvim yıllarında işlenen suçtan; Beraat,

2006 ve 2007 takvim yıllarında işlenen suçtan; mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında 2006 ve 2011 takvim yıllarında işlenen suçtan; beraat

2007 ve 2008 takvim yıllarında işlenen suçtan; mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında, 2008 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından; sanık ... hakkında 2006 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları ile defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi kurum ile vekiline duruşma gününü bildirir davetiye çıkarılmasına karar verilmesine rağmen, bu konuda çıkarılmış bir davetiyeye rastlanmadığı anlaşıldığından; iddianame örneği ile duruşma tarihi ve ve saati şikayetçi kurum vekiline tebliğ edilmeden, buna bağlı olarak CMK'nın 233. maddesi ile 234. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca şikayet ve delillerini bildirme ve kamu davasına katılma olanağı sağlanmadan, yazılı şekilde hükümler kurulmak suretiyle iddia hakkının kısıtlanması

Yasaya aykırı, şikâyetçi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; her takvim yılına ilişkin faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre;

a) Kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi kuruma usulüne uygun olarak davetiye çıkarılmadığı ve herhangi bir katılma talebi bulunmayıp katılma kararı da verilmediği halde şikayetçi kurumun katılan olarak gösterilmesi ve lehine avukatlık ücretine hükmolunması,

2- Kabule göre;

a) Kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi kuruma usulüne uygun olarak davetiye çıkarılmadığı ve herhangi bir katılma talebi bulunmayıp katılma kararı da verilmediği halde şikayetçi kurumun katılan olarak gösterilmesi ve lehine avukatlık ücretine hükmolunması,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; her takvim yılına ilişkin faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sanığın İstanbul Vergi Denetim Kurulu Başkanlığına yazmış olduğu 26.10.2011 tarihli dilekçesinde özetle, okuma yazmasının olmadığını, Bursa 10. Noterliğinde düzenlenen 13.06.2007 tarihli 022744 sayılı vekaletname ile şirket kurulduğunu ve kendisinin de bu şirkete müdür yapıldığını yeni öğrendiğini, şirketin adresini dahi bilmediğini, vekaletname ve azilname dışında herhangi bir resmi evraka imza atmadığını, elinde hiçbir defter ve belge olmadığını beyan etmesi; mahkeme huzurunda da atılı suçlamayı kabul etmediğini, Bursa 10. Noterliğinde arkadaşı olan Aşkın Badem isimli kişi ile birlikte manav dükkanı açmak amacıyla bu kişiye vekaletname ve 4000 TL para verdiğini, İstanbul'a hiç gitmediğini, şirketin kuruluşuna ilişkin herhangi bir imza atmadığını beyan ederek benzer şekilde savunma yapması; 31.03.2014 tarihli Grafoloji ve Sahtecilik Uzmanı ...'ın hazırlamış olduğu bilirkişi raporunda, Bursa 8. Noterliğince düzenlenmiş olan 06.06.2007 tarih ve 6806 yevmiye numaralı şirket hisse devri sözleşmesinde ve Bura 8. Noterliğinde onaylanmış 06.06.2007 tarih ve 6790 yevmiye numaralı karar metni fotokopisinde atılı bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğunun tespit edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından, sanığın savunmasında adı geçen...'in tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığın söz konusu şirketi devralıp idare edip etmediği konusunda bilgisinin sorulması; ayrıca suç konusu faturalardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığına ilişkin imza ve yazı incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre;

2- Kabule göre;

a) a) Kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi kuruma usulüne uygun olarak davetiye çıkarılmadığı ve herhangi bir katılma talebi bulunmayıp katılma kararı da verilmediği halde şikayetçi kurumun katılan olarak gösterilmesi ve lehine avukatlık ücretine hükmolunması,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23718, Karar No: 2013/14115, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23718 E.  ,  2013/14115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 04.03.2010-17.11.2011 tarihleri arasında kaptan şoför olarak çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin 17.11.2011 tarihinde kış sezonuna girildiği ve işlerin azaldığı gerekçesi ile işverence feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının çalışma koşullarına uymadığı ve ödevli bulunduğu görevlerin kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi nedeni ile iş sözleşmesinin tazminatlı olarak sona erdirilmek istendiği halde, davacının tazminat ödemesi için müvekkili şirkete gelmeyerek dava açtığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda mütalaasına başvurulan bilirkişi raporuna itibarla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ödeme hakkı ortadan kaldıran itiraz niteliğinde olup, yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Davalı vekili temyiz aşamasında “protokol ve ibranamedir” başlıklı taraflar vekillerince imzalanan 08.08.2012 tarihli belgeyi ibraz etmiştir. Söz konusu belgeye karşı davacıdan diyecekleri sorularak sonucuna göre karar verilmelidir. Bu sebeple sair yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2599, Karar No: 2018/1820, Tarih: 28.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2599 E.  ,  2018/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Konak vergi dairesi mükellefi olan sanığın 2007 takvim yılında komisyon karşılığı almış olduğu sahte faturaları KDV indiriminde kullanarak atılı suçu işlediği iddia edilen kamu davasında; Sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen ... Destek Ltd.Şti'nin yetkilisi hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiasıyla Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/643 E.2011/902 K.sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda verilen mahkumiyet hükmünün dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda 19/10/2017 tarihinde onanmasına karar verildiği, sanığın savunmalarında fatura içeriğindeki malları gerçekten teslim aldığını, bu nedenle sahte olmadıklarını iddia etmesine karşın yaptığı ödemelere ilişkin usule uygun delil ibraz edemediği, fatura bedelleri 8000 TL üzerinde olmasına karşın 332 sayılı V.U.K tebliğine aykırı olarak elden ve senetle ödeme yapıldığını beyan ettiği, malların nakliyesine ilişkinde belge bulunmadığı, dosyada mevcut 24/12/2010 havale tarihli bilirkişi raporunda sanık tarafından kullanılan faturaların komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğuna dair kanaatin bildirildiği anlaşılmakla ; sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, alım-satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların, Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin de dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi sonucuna göre toplanan tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-21.11.2007 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "2007" olarak eksik yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.