muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12890, Karar No: 2023/1436, Tarih: 29.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanık ve mağdur arasında olay günü ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemeyen şekilde çıkan kavga sırasında, sanığın birden fazla bıçak darbesi ile mağdura saldırıp yaşamını tehlikeye sokacak bir duruma neden olacak şekilde yaralayıp eylemine kendiliğinden son vererek kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. İstanbul Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen, 18.03.2020 tarihli adlî muayene raporuna göre; "Mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğunun" tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gereğinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20.03.2015 yerine 25.03.2015 olarak hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2022/65 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.

(M)

K A R Ş I O Y

1. Mağdur ... ve tanık ... tarafından doğrulanan sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında çıkan tartışmada, mağdur ...'ın bıçakla sanığın üzerine yürüyüp bıçağı savurduğu, ancak isabet ettiremediği, bunun üzerine sanığın bıçak çekerek mağduru beş yerinden bıçakladığı, mağdurun silahtan sayılan bahçıvan bıçağı ile sanığa saldırması, mağdur ... hakkında silahla yaralamaya teşebbüs suçundan dava açılmış olması karşısında, sanık lehine haksız tahrik nedeniyle makul oranda cezai indirim yapılması yerine, yerleşmiş uygulamalara aykırı şekilde asgari oranda indirim yapılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2. Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu raporunda, mağdur ...'ın vücudunda, sol arka aksiller hatta iki adet, sol ön aksiller hatta bir adet, sol meme altında bir adet, sol arka yüzde bir adet olmak üzere toplam beş adet kesici delici alet yaralanması bulunduğu, sol göğüs ön ve yan duvarında tanımlanan üç adet kesici delici alet yaralanmasından en az birinin toraksa nafiz olup pnömotoraksa neden olduğundan şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğunun bildirildiği, tanık ...'in; "Ben ve mahalleli araya girerek, tarafları ayırdık." şeklinde beyanda bulunduğu,

Bu itibarla sanık ...'nin elverişli vasıta olan bıçakla, mağdur ...'ı dördü göğüs sol kısmına beşincisi de yine göğüs kısmına savurma nedeniyle sol kol üst kısmına vurduğu, göğüs kısmında meydana gelen yaralanmalardan en az birinin mağdurun yaşamını tehlikeye soktuğu, olay yerinde bulunanların aralaması nedeniyle engel hâl bulunduğundan, sanığın eyleminin insan öldürmeye teşebbüs yerine yaralama olarak kabulüne ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/18181, Karar No: 2013/956, Tarih: 17.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18181 E.  ,  2013/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.12.2010 tarih ve 2008/107-2010/485 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen 28.09.2001 tarihli sözleşme ile müvekkiline ait alçak gerilim abonelerinin endeksörle endeks okuma işininin davalı tarafından üstlenildiğini, edimlerini yerine getirmemesi nedeni ile sözleşmenin müvekkili tarafından 29.03.2002 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, fesih protokolünün düzenlendiğini, 532.347.515.000 TL alacağın belirlendiğini, davalının ise 8.572.002.695 TL alacağı belirlendiğini, ihtara rağmen bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek 523.775.512.305 TL alacağın fesih tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeyi tek taraflı olarak haksız yere feshettiğini, müvekkilinin edimlerini yerine getirdiğini, fesih tarihi itibariyle okunmak için verilmeyen abonelerden müvekkilinin sorumlu olmayacağını, 17.04.2002 tarihli fesih protokolü ile sözleşmenin ortadan kaldırıldığını, protokolün 5/g maddesinde tasfiyenin ne şekilde yapılacağının belirtildiğini, buna göre davacı tarafından fesih tarihine kadar okunması için verilen abone sayısının 1.225.768 olduğunu, bunun 878.392 adedinin okunduğunu, 347.376 adet abone okunmadığı için bu okunmayan abone ana hizmet bedeli üzerinden ceza kesilecek ve bu cezanın %50 fazlası ile hesaplanacağını, fesih tarihinden önce ödenen hakedişlerde okunmayan aboneler için ceza uygulandığından uygulanan bu cezaların da düşülmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, taraflar arasındaki ihtilafın çözülmesinde gözönünde bulundurulacak hükümlerin sözleşme ve fesih protokolü hükümleri olduğu, tarafların her ikisinin de kabulüne göre okunması için verilen abonelerden süresi içersinde okunmayan abonelerin olduğu, bu durumun da sözleşmeye aykırılık teşkil ettiği, buna göre davacının sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu, yine 20. maddedeki "sözleşmenin feshedilmesi halinde fesih tarihine kadar tamamlanan hizmetlerin bedelleri sözleşme birim fiyatları üzerinden tahakkuk ettirilerek alacağa verilir, tamamlanmayan hizmet varsa yukarıdaki şekilde bedeli hesaplanıp %50 fazlasıyla yükleninin borcuna yazılır" hükmü çok açık olduğu, buradaki iradenin fesih tarihine kadar verilip bitirilmeyen hizmetler olduğunu tereddütsüz olarak ortaya koyduğu, burada tarafların beyanları, kendi aleyhlerine olarak farklı rakamlar olduğu, ancak talepten fazlasına hükmedilemeyeceği kuralı gereğince davalının belirttiği gibi 225501 abonenin okunmasından sorumlu olduğu, ancak davalının okumadığı abone sayısının 225501 adet değil 347376 adet olduğu, okunmayan 347376 abone ile birim fiyatı olan 68,25 çarpıldığında (347376 x 68,25=23.708,41 TL) sözleşme gereği bu bedele % 50 ceza işletildiğinde (23.708,41 x % 50= 11.854.23 TL ) olmak üzere alacak tutarının 35.562,70 TL olduğu, yapılan işin ticari iş olması nedeniyle % 18 KDV uygulandığında 6401,28 TL KDV ile birlikte davacının okunmayan aboneden dolayı toplam alacağının 41.963,99 TL olduğu, fesih protokolünün 5/g maddesinde tamamlanamayan hizmet için kesilen cezaların firmanın alacağından düşülmesi hükmü mevcut olduğuna ve davacının bu fesih protokolü çerçevesinde davalı firmaya belli bir borcu olduğu kabul edip ödeme yapmış olmasına göre her iki tarafında hukuki haklarına korumakta ehil kişiler tarafından temsil edildikleri ve hayatın olağan akışı gözönünde bulundurulduğunda meskur cezalarının kabul edilmesi gerektiği ancak Yargıtay bozma ilamında öngörülen bütün hakedişler ve iş prorgramlarının davacı vekilince ibraz edilmediği, davacı tarafından abonman sözleşmesinin ibraz edilmediği, söz konusu ticarethanenin elektrik bedelinin ödenmemesinin ticarethane ile bunu kirayalan arasında bir ihtilaf olduğu, davalının hatalı endeks okumadan dolayı davacının dava dilekçesinde başka bir bilgi ve belgenin olmadığı ispatı için delil sunamadığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabülü ile 41.963,99 TL'nın 29.03.2002 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Mahkemece verilen ilk karar dairemizin 03.07.2007 günlü kararın 1. bendinde belirtilen " Taraflar arasındaki “Sözleşmenin Feshi” başlıklı 20 maddesinde “Fesih tarihine kadar tamamlanan hizmetlerin bedelleri sözleşme birim fiyatları üzerinden tahakkuk ettirilerek alacağına verilir. Tamamlanmayan hizmet varsa yukarıdaki şekilde bedeli hesaplanıp % 50 fazlası ile yüklenicinin borcuna yazılır. Varsa gecikme cezaları da hesaplamada dikkate alınır.”; aynı sözleşmenin 10/3. maddesinde ise “Firmaya yapılacak ödemeler her ay düzenlenecek ara hak ediş raporları ile fatura karşılığı ödenir” şeklinde kararlaştırma yapılmıştır. Fesih protokolünün 5/g maddesinde ise “Tamamlanamayan hizmet için düzenlenmiş olan en son hak edişe kadar ana hizmet bedeli üzerinden kesilen cezanın % 50 fazlası ile yeni düzenlenecek hak edişlerde de ana hizmet bedeli üzerinden kesilen ceza ve bunun % 50 fazlasının firma alacağından düşülmesi” taraflarca kabul edilmiştir. Mahkemece, iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup alınan raporlar birbirleriyle çeliştiği gibi yukarıda belirtilen hükümlerde değerlendirilmeksizin sonuca gidilmiştir. Bu durumda protokolün 5/g maddesinde firma alacağından düşülmesi kararlaştırılan cezanın % 50 fazlasının hesaplanmasında,”düzenlenmiş olan en son hak edişe kadar” ve “düzenlenecek hakedişlerin” esas alındığı gözetilerek gerek protokolden önce gerekse sonra sözleşmenin 10/3 maddesine göre düzenlenen tüm hak edişler ve ekleri, önceki iş programları getirtilerek hakedişlerdeki iş bedeli ve mahsup edilen cezaların hesaplama biçimi, önceki uygulama şekli değerlendirilmek, protokolün 5/g maddesinde belirtilen "düzenlenen hakedişlerle, düzenlenecek hakedişlerden" ne anlaşılması gerektiği belirlenip, buna göre davacının alacağı bulunup bulunmadığı, varsa tutarının hesaplanması yönünden konusunda uzman bir bilirkişi veya bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yapmak ve sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir. "gerekçesi ile bozulmuştur ve bu bozma kararına uyulmuş olmasına rağmen bozma gereğinin yerine getirilecek şekilde araştırma ve bu bentte açıklanan şekilde değerlendirme yapılmayan ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmaksızın bilirkişi raporu dışında mahkemece yukarıdaki özette açıklanan şekilde değerlendirme yapılarak eksik araştırma ve değerlendirmeye dayalı olarak bu kalem alacak bakımından davanın kısmen kabülüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu kalem alacak yönünden kararın taraf vekilleri yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma kararının 2. bendinde delil olarak ibraz edilen ... abone numaralı 10.07.2002 tarihli kaçak elektrik tutanağında "sayaç camı ile kasa arasının aralık” olduğu belirtildiğinden, abonman sözleşmesi getirtilip, tarafının kiracı mı yoksa kiralayan mı olduğu ve sözleşme hükümleri ile Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği’ne göre kimin sorumlu olacağı, ayrıca kaçak elektrik tutanağında belirlenen sayaç camı ile kasa arasının aralık olmasının ne anlama geldiğinin belirlenmesi gerektiği, yönünde hüküm bozulmuş ise de bozma sonrası alınan bilirkişi raporlarında, sayaç camı ile kasa arasının aralık olduğunun tespiti kaçak elektrik tanımına girdiği belirtilmesine rağmen, tutanakta kullanıcının imzasının ya da imzadan imtina sebebinin olmaması gerekçesi ile bozma gereğince değerlendirme yapılmaksızın bu kalem alacağın reddi yerinde görülmemiştir.

3- Yine bozma kararının 3. bendinde hatalı okuma nedeniyle tahsil edilemeyen elektrik bedeli alacağı bakımından, davacı tarafın yeterli delil ibraz etmediği ve kanıtlanamadığı gerekçesi ile reddedilmiştir. Uyulan bozma kararı uyarınca davacı vekili yargılama sırasında hatalı okuma nedeniyle tahsil edilemeyen elektrik bedeline ilişkin delil listesinde daha sonra sunulan hakedişlerde sunulduğu beyanına rağmen bu belgeler değerlendirilmeksizin bu kalem alacağın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kablü ile kararın taraf vekillerinin yararına, ( 2) ve ( 3 ) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabülü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1635, Karar No: 2013/6001, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1635 E.  ,  2013/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde çekişmeli taşınmazın sınırında ve yakın çevresinde mahkemece verilen tescil ilamları sonucunda oluşan parsellerin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

bu hususun mahkemece araştırılarak varsa bu taşınmazlarla ilgili tescil dosyalarının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5548, Karar No: 2014/7883, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5548 E.  ,  2014/7883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 30.10.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/396, Karar No: 2010/924, Tarih: 22.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/396 E.  ,  2010/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücret alacağının

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece davacının duruşmaya katılmadığı celsede başka mahalde aynı saatte yargılaması yapılan dava duruşmalarının olduğu belirtilmiş ve buna ilişkin belgeler iletilmiştir. Bu konuda mahkemece bir araştırma yapılmamıştır. Başka mahalde duruşmalar olduğuna dair belgeler temyiz dilekçesinde eklidir. Bu nedenle davacının duruşmaya katılmama nedeni haklı gerekçeye dayanmaktadır. Kaldı ki davalı vekilinin de aynı celsede davanın takipsiz bırakılmasına dair açıkça beyanı da bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle 14.05.2009 tarihli celsede davacının mazereti geçerli kabul edilerek neticesine göre işlem yapılması gerekirken davanın işlemden kaldırılıp açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasalara aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22. 01. 2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18510, Karar No: 2016/20033, Tarih: 21.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18510 E.  ,  2016/20033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma kararı üzerine toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar süresinde temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında yabancı dilde düzenlenen ödeme belgelerinin dikkate alınıp alınmayacağı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı tarafından ödeme yapıldığı belirtilerek yabancı dilde düzenlenen bir kısım belgeler dosyaya sunulmuş ise de düzenlenme anında yabancı dilde hazırlandığı anlaşılan ve davacı vekilinin işçinin içeriğini anlayamayacağı belgenin işçi açısından bağlayıcı olamayacağının savunulması karşısında davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının varsa davacının banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.