muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1296, Karar No: 2013/17035, Tarih: 07.11.2013

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18/02/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18/02/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5573, Karar No: 2022/10226, Tarih: 21.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/5573 E.  ,  2022/10226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının tespiti bakımından sanığın adına çıkarılan ve "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, gelmediği takdirde duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin." ihtarını da içeren meşruhatlı davetiyenin tebligat çıkarılarak tebliğ edilmesi gerekirken, sanığın bilinen adresine yapılan meşruhatlı davetiyede ''Mazeretiniz olmadığı halde duruşmaya gelmediğinizde CMK.nın 176/2. maddesi uyarınca zorla getirileceğiniz, CMK.nın 206/1. maddesi uyarınca delillerin ortaya konulmasına başlanacağı; CMK.nın 98/3. maddesi gereğince hakkınızda yakalama emri düzenlenebileceği ihtar olunur.'' şerhi düşülmek suretiyle, yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6416, Karar No: 2013/11592, Tarih: 09.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6416 E.  ,  2013/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'ya yüklenen sahte fatura düzenlemek suçuna yönelik, beraat eden ve temyize konu olmayan sanık ...'ın beyanları ve adına fatura düzenlenen Hasan Koltuk'un vergi denetmenine verdiği ifade de gözönüne alındığında toplanan delilleri karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK.nun 217. maddesine uygun olarak duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirip, sübuta yeter nitelik ve derecede olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinde 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ve 16.06.2009 tarihli 5904 sayılı Yasanın 23. maddesiyle yapılan değişikliklerin açıkça sanık ... aleyhine olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5748, Karar No: 2009/1465, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5748 E.  ,  2009/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde Davacı ... .... AŞ ve birleştirilen davanın davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının aracında hasar meydana geldiğini açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, 3.000 YTL hasar, 2.000 YTL değer kaybı ve 1.000 YTL yoksun kalınan kar bedelini, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile yoksun kalınan kar bedeli talebini atiye terk etmiş, yasal faiz talebini ticari faiz olarak değiştirmiştir.

Birleştirilen davanın davacısı ... Şti vekili dava dilekçesi ile, davalı ... .... AŞ’ye ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının aracında hasar meydana geldiğini açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 7.827 YTL'yi kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl davanın davalısı .... Şti. ve Bülent vekili cevap dilekçesiyle, kusur oranını ve hasar miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen davanın davalısı ... AŞ vekili cevap dilekçesiyle, Birleştirilen davanın davacısı ... ...'ya 18.12.2006 tarihinde 3.362 YTL hasar bedeli ödediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; asıl davanın kısmen kabulü ile, 1.055,20 YTL nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı .... Şti. ve ...'den müşterek ve müteselsilen tahsiline,mahrum kalınan kara ilişkin talebin atiye bırakılmasına, birleştirilen davanın kısmen kabulü ile, 2.632 YTL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı ... poliçe limit ve dava tarihinden işleyecek faizden sorumlu olarak) müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm Davacı ... .... AŞ. ve birleştirilen davanın davalısı İlhan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, Davacı ... .... AŞ. ve birleştirilen davanın davalısı İlhan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, Davacı ... .... AŞ. ve birleştirilen davanın davalısı İlhan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir.

Davalı ... kazaya karışan aracın işleteni ve sürücüsü olmadığı halde tazminattan sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Davacı ... .... AŞ. ve birleştirilen davanın davalısı İlhan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Davacı ... .... AŞ. ve birleştirilen davanın davalısı İlhan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün birleştirilen davanın davalısı ... yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... .... A.Ş ve birleşen dosyanın davalısı ...'ye geri verilmesine, 60.00.TL temyiz başvuru harcının davacı ... .... A.Ş'den alınmasına 16.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3474, Karar No: 2013/3329, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3474 E.  ,  2013/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/.../2011 tarih ve 2008/221-2011/427 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait 16. ve 41.sınıflarda tescilli "ÇÖZÜM+şekil" esas unsurlu markanın aynı sektörde faaliyet gösteren davalı tarafından haksız olarak kullandığını ileri sürerek davalının marka kullanımının engellenmesine ve şimdilik 1.000.TL maddi ve ....000.TL manevi tazminatın tecavüz tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün tirajı yüksek bir gazetede ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan önceki tarihte 2005/11797 sayı ile "Akdeniz Çözüm AÇO Dershaneleri" ibareli markayı tescil ettirdiğini, davacı ile müvekkili arasında 2000-2005 yılları arasında dershanecilik sektörüne ait çeşitli konularda ticari işbirliği ve alışveriş faaliyetleri yürütüldüğünü, uzun süre sessiz kalan davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının delil tespit tarihindeki kullanımının sözleşmeye dayandığı, dava tarihinde ise marka kullanımının halen sürdüğünün kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı taraf, davalının tescilli markasını izinsiz olarak kullandığını ve bu hususta tespit yaptırdığını, tespitte marka ve logonun kullanıldığının saptandığını ileri sürerek iş bu davayı açmış ve delil olarak da tespit dosyasına dayanmıştır. Dosya içerisinde bulunan tespit bilirkişi raporunun incelenmesinde, gerçekten de davalının davacıya ait marka ve logoyu kullandığı anlaşılmaktadır. Davalı kanıt yükü kendisinde bulunduğu halde bu tarih itibari ile sözleşmesel bir hakkın varlığını kanıtlayamamış ve markayı hizmet markası olarak kullandığı da sabit olmuştur. Dava tarihi itibari ile, kullanımın olmaması davadaki taleplerin tamamen reddine gerekçe teşkil etmez. Bu itibarla, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4394, Karar No: 2017/6938, Tarih: 30.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4394 E.  ,  2017/6938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 147 parsel sayılı taşınmazının bir kısmına davalılar tarafından ev yapmak ve zeytin ağacı dikmek suretiyle müdahalede bulunulduğunu ileri sürerek davalıların müdahalesinin önlenmesine, taşkın yapının ve ağaçların yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, müdahale olgusunun keşfen saptandığı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 432.30 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25495, Karar No: 2018/16069, Tarih: 02.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/25495 E.  ,  2018/16069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...'nun aşamalardaki savunmasında temyiz dışı diğer sanık ...'ın, müştekiye bıçak çektiğini belirtmesi ve sanık ...'ın da bu durumu doğrulaması karşısında, müşteki ve sanıkların duruşmaya çağrılarak bıçak çeken şahsın belirlenmesi açısından teşhis işlemi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın aşamalarda, mağdurun, motosiklet ile ters istikamette seyretmesi nedeni ile kaza tehlikesi atlattığını belirtmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre tehdit ve yaralama suçları yönünden sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/478, Karar No: 2021/802, Tarih: 10.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/478 E.  ,  2021/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Demre Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2011 tarih ve 2010/124 Esas – 2011/115 Karar sayılı dosyasının bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyanın tamamının aslının veya onaylı bir suretinin eksiksiz olarak mahallinden temini ile, yine sanığın güncel adli sicil kaydında yer alan temyize konu suç tarihi ile aynı tarihte işlenildiği anlaşılan ... Kale Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2017 tarih ve 2017/22 Esas - 2017/154 Karar sayılı ilamının kesinleşme şerhli onaylı bir örneğinin mahkemesinden temin edilmesi, eksikliğin ikmalinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın yeniden dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4091, Karar No: 2022/10489, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/4091 E.  ,  2022/10489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının tespiti bakımından sanığın adına çıkarılan ve "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, gelmediği takdirde duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin" ihtarını da içeren meşruhatlı davetiyenin tebligat çıkarılarak tebliğ edilmesi gerekirken, sanığın bilinen adresine yapılan meşruhatlı davetiyede ''Mazeretiniz olmadığı halde duruşmaya gelmediğinizde CMK'nın 176/2. maddesi uyarınca zorla getirileceğiniz, CMK'nın 206/1. maddesi uyarınca delillerin ortaya konulmasına başlanacağı; CMK'nın 98/3. maddesi gereğince hakkınızda yakalama emri düzenlenebileceği ihtar olunur.'' şerhi düşülerek, yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8419, Karar No: 2019/1966, Tarih: 26.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8419 E.  ,  2019/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Konut Yapı Koop.'nin yönetim kurulu üyeleri olan sanıkların 2011 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek suretiyle defter ve belge gizleme suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, 16/09/2011 tarihli defter ve belge isteme yazısının ve sanıklara yapılan tebligat parçalarının dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; vergi inceleme raporunda detayları belirtilen kurum yazısının ve tebligat parçalarının veya onaylı suretlerinin ilgili vergi dairesinden celp edilerek dosya arasına alınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile sanıkların mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13425, Karar No: 2011/1943, Tarih: 11.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/13425 E.  ,  2011/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırma, ırza geçme, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, aile efradına sui muamele ve çocuk düşürtme suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’in aile efradına sui muamele ve çocuk düşürtme suçlarını işlediğine ve sanık ...’ın ırza geçme suçuna iştirak ettiğine dair delil yokluğundan, sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin 15 yaşından büyük mağdureyi alıkoyma niteliğinde görülerek rıza nedeniyle suçun oluşmadığından bahisle beraetlerine, sanık ...’in eyleminin kül halinde reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile lehe kabul edilen 765 sayılı Yasa hükümlerine göre mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2007 gün ve 2003/160 Esas, 2007/31 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafiileri, sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Katılan vekilinin mahkemeye vermiş olduğu 19.02.2007 havale tarihli süre tutum dilekçesinde sanık ... hakkında temyiz isteminde bulunmayıp, 02.04.2007 havale tarihli temyiz dilekçesinde bu sanık yönünden de temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış olup temyiz istemi bu sanık yönünden süresinde olmadığı gibi mağdurenin 15.01.2004 günlü celsede alınan beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ifade etmesi, yine 09.11.2006 günlü celsede sanıklar ... ve ... hakkında şikayetçi olduğunu ancak kamu davasına katılma talebi olmadığını beyan etmesi karşısında katılmanın hükümsüz kaldığı, asil adına vekilin bu nedenle temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı, sanık ... müdafiin bu sanık yönünden verilen beraet hükümlerinin gerekçesine yönelik temyiz talebi olmadığından temyizde hukuki yararının bulunmaması nedeniyle temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: