muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5154, Karar No: 2024/5807, Tarih: 12.09.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili; hükmün tamamı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların serbest iradeleri ile belirlenen ve hakim tarafından onaylanan protokol doğrultusunda kesinleşen anlaşmalı boşanma davasından 5 yıl sonra açılan eldeki davada, boşanma kararı sonrasında, öncesine nazaran davacının ekonomik durumunda, anlaşmalı boşanma protokolü ile kabul edilmiş olan ortak çocukların aylık 600'er Euro olan eğitim giderlerini yerine getirmesini engelleyecek şekilde öngörülemez veya katlanılamaz nitelikte olağanüstü bir değişiklik meydana geldiği ve edimler arasındaki dengenin umulmadık gelişmeler yüzünden sonradan bozulduğunun kabulünü gerektirecek gelişmeler yaşandığının davacı tarafından ispat edilemediği, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırı bir yön görülmediği gerekçesi ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili; hükmün tamamı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, anlaşmalı boşanma protokolünde çocuklar için öngörülen ayrı ayrı aylık 600 Euro ödenmesine ilişkin maddenin kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14067, Karar No: 2020/6611, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/14067 E.  ,  2020/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, iş yeri

dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, basit

yaralama, korku kaygı ve panik yaratacak tarzda

silahla ateş etmek

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki...’ya yönelik mala zarar verme, müşteki ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mağdur ... ...’a yönelik basit yaralama, Müşteki ...’na yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve müşteki ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, basit yaralama suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL, 2.000,00 TL, 2.400,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeninin REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçlarından verilen hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ...’a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...’ya yönelik hırsızlık, müşteki...’ya yönelik korku kaygı ve panik yaratacak tarzda silahla ateş etmek suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki...’ya yönelik korku kaygı ve panik yaratacak tarzda silahla ateş etmek suçunu işlerken, 17.03.2014 tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunduğu anlaşılmakla, 170/1-c, 31/2. maddesinde tanımlanan hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, korku kaygı ve panik yaratacak tarzda silahla ateş etmek suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 22/12/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve korku kaygı ve panik yaratacak tarzda silahla ateş etmek suçlarından dolayı açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

C-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’a yönelik hırsızlık suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve uzlaşma kapsamı dışına çıkacağı gözetilip yüklenen suçları gece vakti işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

D-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki ...’e yönelik eylemin binadan sayılan soyunma odası içinde işlenmiş olması karşısında suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde yürürlükte olan TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5867, Karar No: 2017/4958, Tarih: 22.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5867 E.  ,  2017/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında; düşme

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

İddianamede 2007 yılının da suç tarihi olarak gösterilmiş olduğu halde 2007 yılında işlendiği iddia edilen suç nedeniyle mahkemece hüküm kurulmamış olduğu anlaşıldığından; zamanaşımı süresince mahallinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1) Sanıklar ... ve Saliha Aktaş haklarında verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklardan ... ve ...'a isnad olunan 213 sayılı yasanın 359/b-1 maddesi kapsamında kalan "sahte fatura düzenlemek" suçunun kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı, suç tarihi olan 29/03/2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davalarının olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2) Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın "...'ın kayınbiraderi olduğunu ve Ahmet'in bir şirket kurarak kendisini de şirketin ortağı olarak gösterdiğini, şirkete bir sermaye koymadığını, sadece kağıt üzerinde isminin gözüktüğünü, herhangi bir şirketin faaliyetine katılmadığını" beyan eden savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; mükellef şirket tarafından düzenlenen 2005, 2006 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi suça konu faturaların, bizzat sanık tarafından, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı, şirketin 2005 ve 2006 takvim yılları içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve tüm yıllara ait sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında her takvim yılında işlenen suçun kendi içinde zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3796, Karar No: 2015/200, Tarih: 15.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3796 E.  ,  2015/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Dosyada davalı vekili olarak gerekçeli kararı tebliğ alan Av. ...'e davalı kooperatif tarafından verilen bir vekaletnameye rastlanmamıştır.

Davalı tarafından adı geçen avukata verilmiş vekâletname varsa dosyaya sunulmasının temini, bunun mümkün olmaması halinde gerekçeli kararın ve işbu geri çevirme kararının davalı kooperatif tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılması, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleriyle Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20 ve 21. maddeleri hükümleri uyarınca münferiden ya da müştereken temsile yetkili kişilerden ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine kooperatif adına tebliği ile işlemeye başlayan temyiz süresinin beklenmesi, müştereken temsile yetkili olanların tamamı veya münferiden yetkili olanların biri tarafından kaleme alınması gereken dilekçe ile hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi, temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği ile temyize cevap süresinin beklenmesi, için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10924, Karar No: 2022/111, Tarih: 11.01.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/10924 E.  ,  2022/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta artışı bildirmemek suçundan sanık ... (Kula) Yılmaz'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 339. maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 07/10/2020 tarihli ve 2020/384 esas, 2020/686 sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 12/07/2021 gün ve 94660652-105-38-11179-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2021 gün ve KYB - 2021/92773 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/11/2006 tarihli ve 2006/16.HD-220 esas, 2006/231 karar sayılı ilâmında yer alan, “Hapsen tazyik yaptırımında amaç, bir yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlamak olduğundan, alt sınırdan belli bir ceza belirlenmesi gerekmemekte, yükümlülük yerine getirilene kadar ve en çok 3 ay süreyle kişinin yükümlülüğüne uygun davranması için zorlanması söz konusu olmaktadır. Bu nedenle kararda belli bir sürenin öngörülmesi, yaptırımın bu niteliğine aykırı olacaktır.” şeklindeki açıklama ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339. maddesinde yer alan "Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır. Bu cezalara alacaklının şikâyeti üzerine karar verilir. Kişi, icra takibine konu olan borcu tamamen ödediği takdirde, bu ceza düşer." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, disiplin ve tazyik hapsinin kısmî bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde serbest kalacağı cihetle, sanığın 10 güne kadar hapsen tazyikine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 10 gün hapsen tazyikine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine konu dosya kapsamında, ... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 08/07/2021 tarihli ve 2020/384 esas, 2020/686 sayılı ek kararıyla şikayetçi vekilinin feragatı nedeniyle İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesi uyarınca, sanık hakkındaki cezanın bütün neticeleri ile düşürülmesine karar verildiği cihetle; incelenen dosyada yasaya aykırılığı ve hükmün infazını engelleyen düşme kararının bulunması nedeniyle kanun yararına bozma isteği konusuz kaldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21703, Karar No: 2022/1772, Tarih: 09.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21703 E.  ,  2022/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1-a, 168/1, 31/3, 62/1, 50/3 ve 50/1-c maddeleri uyarınca 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna 2 yıl süre devam etme şeklinde seçenek tedbire çevrilmesine dair Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2014 tarihli ve 2014/676 esas, 2014/1278 sayılı kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 17/03/2020 tarihli ve 2020/3774 esas, 2020/4227 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetimli serbestlik tedbirine aykırı davranması nedeni ile hapis cezasının aynen infazına ilişkin İnegöl İnfaz Hakimliğinin 12/11/2020 tarihli ve 2020/147 esas, 2020/146sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29/06/2021 gün ve 988-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/09/2021 gün ve 2021/94419 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanun’un 50/6-7. maddesindeki "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi hâlinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhâl infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz... Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, hükmü veren mahkemece tedbir değiştirilir." hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, seçenek tedbiri yerine getirmeyen ve suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerinden birine çevrilmesinin gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen 15/12/2014 tarihli ve 2014/676 E.- 2014/1278 K. sayılı mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından temyiz edilmesi sonucu Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesince, 17.03.2020 tarihli ve 2020/3774 E. - 2020/4227 K. sayılı ilamı ile mala zarar verme suçunun onanmasına karar verildiği ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.11.2020 tarihli ve 245 sayılı kararıyla 13. Ceza Dairesinin kapatılarak dosyalarının Yüksek 6. Ceza Dairesine devredilmesi nedeniyle kanun yararına bozma yasa yoluna gelen kararı inceleme görevi 6. Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12973, Karar No: 2019/15757, Tarih: 25.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/12973 E.  ,  2019/15757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın telefonunu kaybettiğine ve aradan bir süre geçtikten sonra aynı telefon hattını tekrar çıkardığına dair savunması karşısında, ihbarın yapıldığı .... numaralı telefon hattının takılı olduğu telefonların IMEI numaralarının Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan sorulması, suç tarihi ve sonrasında, suçta kulanılan telefonun, sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı tespit edildikten ve bu telefon hattının bağlı olduğu GSM şirketinden sanık adına kayıtlı hattın kayıp ve/veya çalıntı iddiası ile tekrar çıkarılıp çıkarılmadığı araştırıldıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a- Yapılan ihbar ile iki mağdura karşı iftira suçunu işlenmekle sanık hakkında TCK.nun 43/2. maddesinin uygulanmaması,

b- Sanığın asılsız ihbarı üzerine mağdur ... 'ın evinde arama yapılması nedeniyle sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK.nın 267/3. madde ve fıkrası gereği artırım yapılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.