muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12116, Karar No: 2020/3623, Tarih: 02.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12116 E.  ,  2020/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalı ... yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünde ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan ...Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12775, Karar No: 2010/406, Tarih: 21.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12775 E.  ,  2010/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KURŞUNLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tespit edilen çekişme konusu taşınmazın davalı adına yazıldığını ileri sürerek, 13 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan kaydının iptali ile kadastrodaki niteliği ve miktarıyla Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı, taşınmazın Hazine ile ilgisinin olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .......raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 13 parsel sayılı taşınmazın tarla cinsi ile davalı adına kadastro çalışmaları sırasında 29.8.2007 tarihinde tespit edilip,19.10.2007 yılında kesinleştiği ve davalı adına sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacı, dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tespit edildiği halde, her nasılsa askı ilanı sırasında davalı adına yazıldığını belirtip, kaydın iptali ile kadastro çalışmaları sırasındaki vasıf ve miktar ile adlarına tescilini istemiştir.

Çekişmeli taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına yazıldığı ancak listenin askıya çıkartıldığı sırada davalı adına yazıldığı , taşınmazın davalı tarafından kullanılmadığı, keşif sonrası adına bilirkişi raporları ile de, taşınmazın bir bölümünün ham toprak özelliğini taşıdığı, bir kısmının ise tarım arazisi olduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Bu durumda taşınmazın niteliği itibari ile tescile tabi olduğu gözetildiğinde kadastro tespitinde olduğu gibi tek parça olarak Hazine adına tescil edilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, taşınmazın tek parça olarak tesciline karar verilmesi gerekirken bir bölümünün tarla niteliğiyle bir bölümünün ise ham toprak cinsiyle tesciline karar verilmesi doğru değildir. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15850, Karar No: 2014/355, Tarih: 16.01.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15850 E.  ,  2014/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2011/399-2012/255

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, araç kira sözleşmesinden kaynaklanan fatura bedellerinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkiline ait aracın 24.07.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile davalıya kiralandığını, sözleşmede aracın tüm sorumluluğunun davalı şirkete ait olduğunun kararlaştırıldığını, kira bedeli, mazot gideri, vergi vs. alacak kalemlerini kapsayan müvekkili şirket tarafından düzenlenen fatura bedellerinin tahsili için yapılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatı verilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, takibe konu fatura bedellerinin ödendiğini, davalı şirket ticari defter ve belgeleri incelendiğinde bu hususun ortaya çıkacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının ticari defter ve belgelerine göre fatura bedellerinin davacıya ödendiği, davalının sözleşmedeki edimini yerine getirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Usulüne uygun tutulmuş ticari defterler sahibi lehine delil teşkil eder. Ancak, bunun için ticari defterlerdeki kayıtların dayanak belgelerle doğrulanması gerekir.Davalı ticari defterlerindeki ödeme kaydı davacıyı bağlamaz. Davalı, ticari defterlerindeki ödeme kaydını doğrulayan deliller ve dayanak belgeler sunamadığına göre cevap dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan mahkemece ödeme konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3923, Karar No: 2018/8616, Tarih: 31.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3923 E.  ,  2018/8616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da dava açıldığı halde, bu suç yönünden herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla mahkemece zamanaşımı süresince bu suç yönünden hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak uygulanması zorunlu TCK'nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek sıuçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Ostim Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi ... Temizlik ..Ltd. Şti'nin farklı dönemlerde ortağı ve yetkilisi olan sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, kendisinin mükellef şirketin ortağı veya yetkilisi olmadığını, bu firmada bir dönem işçi olarak çalıştığını savunduğu anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın suç tarihi ve öncesindeki resmi kurumlarda bulunan samimi imza örnekleri celp edilerek, hisse devrine dair belgelerdeki ve yetkili olduğu dönemdeki fatura asılları üzerinde yazı ve imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi raporu alınması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11555, Karar No: 2014/21498, Tarih: 31.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11555 E.  ,  2014/21498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca verilen 1500 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin hükmün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine ilişkin Çankırı Sulh Ceza Mahkemesi'nin 30.12.2013 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1849, Karar No: 2010/3206, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1849 E.  ,  2010/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde irtifak hakkı tesisi ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 01.12.2009 tarihli geri çevirme kararında dava konusu Karaköse 351 numaralı taşınmazın imar planında olup olmadığı, belediye hizmetlerinden faydalanıp faydalanmadığı sorulmuş ise de, Karaköse Belediye Başkanlığının 13.01.2010 tarihinde vermiş olduğu cevapta dava konusu taşınmazın belediye imar planı içerisinde bulunduğu ve tarihinin de 1995 yılı olduğu bildirilmiş, ancak imar planının niteliği ve ölçeği bildirilmemiştir. Buna göre, dava konusu taşınmazın imar planı ölçeği (1/1000,1/5000) tespit edilerek hangi tarihte bu plana alındığının Belediye Başkanlığından sorulup tespit edilerek bir suretinin de dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5178, Karar No: 2024/6446, Tarih: 26.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5178 E.  ,  2024/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/582 E., 2024/100 K.

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm tesisi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının tazminatlar ve nafakalar yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına 60.000.00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, aylık 2.500,00 TL yoksulluk nafakasına, çocuk yararına aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın (asıl) dava dilekçesinde; davalının fiziksel şiddet uyguladığını ve ilgisiz davrandığını, karı koca ilişkilerinin olmadığını, davalının bir çok kişi ile kendisini aldattığını, kendisini ve ortak çocuğu ailesi olarak sahiplenmediğini, hakaret ve tehdit ettiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, çocuk yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına, faizi ile 300.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı kadın vekili 02.12.2020 tarihli dilekçe ile kadın yararına aylık 5000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddiaların asılsız olduğunu, davacı kadının müvekkilinin evli ve dört çocuklu olduğunu bildiğini ve kendisine "seni bu şekilde kabul ediyorum" dediğini ve evlilik dışı müvekkili ile yaşadığını ve nikah kıymaya zorladığını, davacının evin geçimine fiili ve maddî katkıda bulunmadığını, müvekkiline küfür ve hakaretler ettiğini, müvekkilini kendi evine almadığını, aşırı kıskançlıkları ve tutarsızlıkları olduğunu belirterek davanın boşanma yönünden kabulüne, kadının maddî taleplerinin reddine, 350.000.00 TL maddî, 350.000.00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli, 2020/767 E, 2022/519 K. sayılı kararı ile davalı erkeğin eşine birden fazla kez fiziksel şiddet uyguladığı, genel olarak kötü davrandığı, hakaret ettiği ve telefonuna şifre koymak suretiyle güven sarsıcı davranışlar içine girdiği, davacı kadının ise eşini müşterek haneye almadığı, birden fazla kez hakaret ettiği, eşya atarak yaraladığı, eşini iş yerinde çalışan kadınla ilişkisi olmakla suçlayıp hakaret ettiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı erkeğin ağır, davacı kadının az kusurlu olduğu, tarafların velâyete tabi ortak çocuğunun fiilen anne yanında kalıyor olması ve anne yanında kalmaya devam etmesinin gelişimlerini olumsuz etkileyeceğine dair bir delil bulunmaması nazara alınarak velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata (karar kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte) karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/1555 Esas, 2022/1911 Karar sayılı kararıyla; karar usul ve kanuna uygun olduğundan tarafların istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili tarafından "tazminatlar ve nafakalar", davalı erkek vekili "kusur ve tazminatlar" yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili tarafından "tazminatlar ve nafakalar", davalı erkek vekili "kusur ve tazminatlar" yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 06.06.2023 tarihli kararı ile; davacı kadının dava dilekçesinde yer alan "2.700,00 TL ile geçinmem mümkün değil" beyanı ile davalı erkeğin cevap dilekçesi davacı kadına tebliğ edilmeden önce davacı kadın vekilinin müvekkili yararına aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası talep ettiği 02.12.2020 havale tarihli dilekçe birlikte değerlendirildiğinde davacı kadın tarafından süresi içinde ve usulüne uygun şekilde yoksulluk nafakası talebinin bulunduğunun kabulü gerektiği, bu sebeple kadının yoksulluk nafakası talebinin de olduğu gözetilerek bir karar verilmesi gerektiği; çocuk yararına takdir edilen iştirak nafakasının ve davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının yoksulluk nafakası, iştirak nafakası ve tazminatlar yönünden kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bu yönlerden bozulmasına, erkek vekilinin tüm, kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesi Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; boşanma ile yoksulluğa düşecek kadın yararına aylık 2.500,00 TL yoksulluk nafakasına, faiziyle 60.000.00 TL maddî, 50.000.00 TL manevî tazminata, çocuk yararına aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; tazminat ve nafaka miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının SGK'lı olarak bir okulda çalıştığını belirterek kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozma ilamının gereğinin yerine getirilip getirilmediği, kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenip incelenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 330 uncu, 331 inci maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 330 uncu, 331 inci maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat bozma ilamında belirtilen ilkelere ve bozmanın amacına uygun olmayıp azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle aylık 2.500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Davacı kadın dava dilekçesinde özel okulda öğretmen olarak çalıştığını daha sonraki aşamalarda ise işten ayrıldığını beyan etmiştir. Ssoyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında da kadının çalışmalarının mevcut olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle, davacı kadının ekonomik ve sosyal durumunun araştırılarak, sigortalı olarak çalışıp çalışmadığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunup bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin, işten ayrılmış ise işten ayrılış nedeninin belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken: bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA,

2.Tarafların diğer temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18869, Karar No: 2011/19633, Tarih: 24.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/18869 E.  ,  2011/19633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.06.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.11.2011 (Prş.)