muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14394, Karar No: 2015/11479, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14394 E.  ,  2015/11479 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erciş Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2015

NUMARASI : 2015/140-2015/222

TALEP EDEN : G.. M..

HÜKÜMLÜ : A.. Y..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gaziantep 1. Sulh Hukuk ve Erciş Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Gaziantep 1.Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin "K.. Mah. 732. M.. K.. B.. Sok. No:.. E../V.." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Erciş Sulh Hukuk Mahkemesince ise; yapılan kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “Ö.. Mah. Ö.. Cad. No:../.. Ş../G.." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce alınan 22.07.2015 tarihli beyanından cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "K.. Mah. 732. M.. K.. B.. Sok. No:.. E../V.." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Erciş Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Erciş Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33867, Karar No: 2016/2632, Tarih: 10.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/33867 E.  ,  2016/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin İş Kanunu 17. Maddesine göre ihbar öneli verilerek, kış döneminde otelin kapanacak olması gerekçe gösterilerek feshedildiğini, davalı şirketin işlettiği otelin mevsimlik çalıştığını, kış döneminde otelin kapalı olduğunu, otelin kapalı olduğu dönemde iki işçiyle işe devam kararı alınıp davalının çalıştırılmasının ekonomik olarak ek bir külfet getireceğinin açık olduğunu, davalı ...yönetiminin 06/09/2014 tarihinde aldığı karar gereğince davacının çalıştığı pozisyon olan bulaşıkçı şefi kadrosunun 2014 yılı sezon sonunda kaldırıldığını, sezon başlangıcında da bu pozisyona işçi alımı yapılmayacağını, bu pozisyonun görevinin bir üst yönetici grubu olan aşçıbaşıya aktarıldığını, belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafça fesih nedeni olarak steward şefi görevinin kaldırılacak olması ve bu pozisyon için alım yapılmayacak olması gerekçesiyle fesih yapıldığı ileri sürülmüşse de davacının iş akdinin feshinden sonra formen adı altında aynı zamanda steward şefliği görevini de üstlenen ve bulaşık da yıkayan bir birim kurulduğu, davacı tanık beyanlarına göre de davacının iş akdinin feshinden sonra işe Hüseyin adında bir bulaşıkçı alındığı, bu durumun steward şefliği pozisyonunun kaldırılmasına ilişkin işletmesel kararın fiilen uygulanmadığını gösterdiği gibi davacının davalı işyerinde çalışma imkânının ortadan kalkmadığını da ortaya koymakta olduğu, dolayısıyla işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olduğunun davalı işveren tarafından ispat edilemediği, davacının, davalı işyerinin diğer departmanlarında çalıştırılıp çalıştırılamayacağı, hizmetine ihtiyaç olup olmadığı olgularının da davalı yanca objektif unsurları ile kanıtlanamadığı, iş akdinin feshinin en son çare olarak düşünülmesi gerekirken bunun somut olayda göz ardı edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikayet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır.

İş sözleşmesinin önel verilerek feshi halinde, dava açma süresi önelin sona ereceği tarihte değil, işverenin fesih bildirimini tebliğ ettiği tarihten başlar.

Somut uyuşmazlıkta davacıya hitaben hazırlanarak işçiye tebliğ edilen "ihbar öneli hakkında" başlıklı bila tarihli yazıda "iş sözleşmesinin 14/11/2014 tarihinde fesh edileceği, 03/10/2014 tarihinden itibaren 6 haftalık ihbar önelinin kullanılabileceği, günlük 2 saat iş arama izni verildiği ve toplu olarak da kullanılabileceğinin belirtildiği" yazı ile fesih kararı açıklanmış ve işverence davacının 03.10.2014-14.11.2014 tarihleri arasında günlük iki saat iş arama iznini kullandığına dair davacı taraf imzasını taşıyan belge sunulmuştur. Dosyada davacıya ihbar tazminatı ödenmediği de tespit edilmiştir. Bu belgedeki imzanın baskı altında alındığı davacı tarafça ispat edilmemiştir. Davacı vekili davayı 21/11/2014 tarihinde açmıştır.

Hal böyle olunca 21/11/2014 tarihinde açılan davanın yasal 1 aylık süre geçirildikten sonra açıldığı sonucuna varılmakla davanın hak düşürücü süre içinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gerekli karar ilam harcı olan 29,20 TL den davacı tarafından yatırılan 25,20 TL harcın mahsubu ile kalan 4,00 TL bakiye karar ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 50.10 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Kalan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 50.10 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Kalan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15041, Karar No: 2017/7849, Tarih: 18.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/15041 E.  ,  2017/7849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının maliki olduğu ve davalı ... şirketi tarafından sigortalı olan ... plakalı araç 16/05/2015 tarihinde sürücü ... 'nin direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu maddi hasarlı trafik kazası yaptığı, kaza sonucunda sigortalı bulunan davacının aracının hasar gördüğü, araçta meydana gelen maddi hasarın 10.000,00 TL'nin üzerinde olduğu halde davalı şirketin tahmini olarak 7.000,00 TL olarak hasar bedeli çıkardığı, davacının davalı şirket yetkililerine eksper tarafından pert araç klozu gereği çıkma parçalara ve parça tamiri doğrultusunda bedel belirlendiği, kasko sözleşmesi aşamasında davacıya bilgi verilmediği, pert araç klozunu riziko meydana geldikten sonra öğrendiği, kloz nedeniyle aracın çıkma parçalar ile 5.000,00 TL bedelle tamirine razı olduğu, zararın tazmin edilmesi istendiği halde davalı şirketin ödemeye yanaşmadığından araçta meydana gelen maddi hasar için davacı tarafından ödenen 5.000,00 TL'nin ödeme tarihi olan 18/06/2015 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsili, davacının 7 günlük ikame araç kiralamak için ödemek zorunda kaldığı 826,00 TL'nin ödeme tarihi olan 17/06/2015 tarihinden itibaren avans faizi ile, davacının hukuksal yardım almak için ödemek zorunda kaldığı 1.000,00 TL vekalet ücretinin kasko poliçesinde yer alan hukuksal koruma klozu doğrultusunda ödeme tarihi olan 24/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu olayda meydana gelen kaza sonucu araçta meydana gelen zarar miktarının gerçeğe aykırı, kaza ile uyumsuz ve fahiş olduğu, müvekkil şirket tarafından araç üzerinde yaptırılan ekspertiz sonucunda araçta oluşan gerçek zarar miktarının 5.000,00 TL olduğu, talep edilen tazminatın kanuna ve gerçeğe aykırı olduğu ve kabul edilemeyeceği, faiz başlangıç tarihinin ancak temerrüde düşüldüğü tarihin olması gerektiğinden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 5.826,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 10/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 5.826,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 10/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,kaza tarihi 16/05/2015 olup, davalı ... tarafından 26/05/2015 tarihinde eksper raporu talep edildiğinden, davacı sigortalının kazayı davalı sigortaya kazadan sonra ihbar ettiği anlaşılmış olup ikame araç bedeline hükmedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesi gereği hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili, poliçe ile onarılmış pert araç klozu kabul edildiğini, %25 oranında muafiyet uygulandığı takdirde ödenecek bir bedel bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. Taraflar arasındaki 20/04/2015-20/04/2016 vade tarihli poliçede; "onarılmış pert araç klozu" başlıklı maddesinde "Poliçe vadesinden önce tam hasara uğrayan ve sigortacıya bildirilmeyen aracın,sigorta süresi içinde tam veya kısmi hasara uğraması halinde rayiç değer üzerinden %25 muafiyet uygulanır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve eksper raporunda belirtildiği üzere; aracın poliçe tanziminden önce 21/12/2014 tarihinde kaza geçirdiği ve kazada 36.100 Tllik bir hasar meydana gelip tamir gördüğü ve dava dışı Ak Sigortadan 36.100 TL ödeme aldığı tespit edilmiştir. Ancak Davalı tarafın onarılmış pert araç klozu

savunması üzerinde yeterince durulmamış, aracın rayiç değeri belirlenirken önceki ağır hasarın da değerlendirilip değerlendirilmediği anlaşılamamıştır. Bilirkişi raporu, bu yönüyle denetime elverişli ve yeterli bulunmadığından hükme esas alınamaz. O halde; mahkemece, sigortalı aracın önceki tüm hasar dosyalarının bulunduğu yerden getirtilmesinden sonra, dosyanın 6100 sayılı HMK'nin 266. (1086 sayılı HUMK.nin 275.) maddesi uyarınca ...Teknik Üniversitesi ya da Karayolları Fen Heyeti gibi kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile tüm dosya kapsamına göre, davaya konu aracın önceki kazalarda pert olup olmadığı ve sonrasında tamir görüp görmediği belirlenip, daha önce pert oldu ise; bu ağır hasarlar da değerlendirilip aracın rayiç değeri buna göre tespit edilip, % 25 pert araç muafiyetine göre davacının varsa davalı ... şirketinden isteyebileceği tazminat tutarının olup olmadığının belirlenip, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8878, Karar No: 2015/10614, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8878 E.  ,  2015/10614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Foça (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2007

NUMARASI : 1984/14-2007/3

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede; 1947 ve 1993 yıllarında yapıldığı anlaşılan orman tahdidi, aplikasyon ve 2. madde çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma (çekişmeli taşınmazların bulunduğu 388, 389, 390, 391 ve 392 nolu orman sınır noktalarına ilişkin tüm tutanakların), işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneklerinin (her iki çalışmaya ilişkin ayrı ayrı tutanak ve haritalar istenerek), çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri yakın komşu parselleri ile birlikte gösteren en eski tarihli ve kadastro tespit tarihinden 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ve dayanakları hava fotoğraflarının bulunduğu yerden getirtildikten sonra;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

2) Dosya içerisine getirtilecek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, hava fotoğrafı, kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

3) Yine, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmazlar ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde müşterek imzalı açıklayıcı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/11/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/404, Karar No: 2021/311, Tarih: 24.06.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/404 E.  ,  2021/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sanık ...'ın 5607 sayılı Kanun'un 3/1-1. cümle, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4 ve 5607 sayılı Kanun'un 13. maddesi delaletiyle TCK’nın 54. maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 6.000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve müsadereye ilişkin Aralık Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08.07.2013 tarihli ve 285-475 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 06.05.2019 tarih ve 15755-31058 sayı ile;

"Gerekçeli kararın sanığa 05.09.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın hükmü CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 13.09.2013 tarihinde temyiz ettiği gözetilerek, sanık ...'ın temyiz inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.07.2019 tarihli, 63951 sayılı "Temyiz incelemesinin kapsamı" konulu ve

"Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2013 tarih ve 2012/285 Esas 2013/475 Karar numaralı sanıklardan ... hakkında mahkûmiyet ve sanık ... hakkında beraat içeren kararının sanık ... ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin talebi üzerine temyiz incelemesini yapan yüksek Yargıtay 7. Ceza Dairesi 06.05.2019 tarih ve 2015/15755 Esas, 2019/31058 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünü sanığın süresinden sonra temyiz talebinde bulunduğundan bahisle 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar vermiştir.

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi ise yalnızca beraat hükmüne yönelik olduğu değerlendirilerek beraat eden sanık ... yönünden incelenmiştir.

Halbuki katılan vekilinin temyiz dilekçesi incelendiğinde 'sanık ...'ın da adını içerdiği, sanık ...'ın suçta kullandığı nakil vasıtasının da müsaderesine karar verilmesi gerektiğini içerdiği ve ayrıca 'resen' gözönüne alınacak sair nedenlerle Yerel Mahkeme hükmünün bozulması' taleplerini içerdiği görülmektedir.

Bu tespitlerle temyize konu Yerel Mahkeme hükmünün sanık ... yönünden de katılan vekilinin talebi üzerine incelenmesi gerekirken, tebliğnamede yer almasına rağmen bu husus inceleme dışı bırakılmış ve tebliğname de karşılanmamıştır.

Değinilen hususun da katılan vekilinin temyiz talebine istinaden incelenmesi ve temyiz incelemesinin bu suretle tamamlanması arz ve talep olunur." içerikli yazı, eki dosya ile birlikte Yargıtay 7. Ceza Dairesi Başkanlığına sunulmuştur.

Yargıtay 7. Ceza Dairesince 24.09.2019 tarih ve 3843-35116 sayı ile;

Değinilen hususun da katılan vekilinin temyiz talebine istinaden incelenmesi ve temyiz incelemesinin bu suretle tamamlanması arz ve talep olunur." içerikli yazı, eki dosya ile birlikte Yargıtay 7. Ceza Dairesi Başkanlığına sunulmuştur.

Yargıtay 7. Ceza Dairesince 24.09.2019 tarih ve 3843-35116 sayı ile;

''Dairemizin 06.05.2019 tarih ve 2015/15755 Esas - 2019/31058 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.07.2019 tarihli ve 7-2014/63951 sayılı yazısı ile katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelemesi yapılmadığı ve bir karar verilmediği yönüyle itirazda bulunulduğu anlaşılmakla;

Yapılan yeniden incelemede, temyiz dilekçesinin kapsamından katılan Gümrük İdaresi vekilinin açıkça sanık ... hakkındaki beraat hükmü ile sanık ...’a ait olan aracın müsaderesi yönünden kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, Dairemiz kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmediğinden reddine,

Dosyanın 05.07.2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca itiraz incelemesinin yapılması için Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine,'' karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 18.06.2020 tarih ve 525-305 sayı ile;

''...Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.07.2019 tarihli ve 63951 sayılı yazısının konusu açıkça 'Temyiz incelemesinin kapsamı' olarak gösterilmiş, yazı içeriğinde katılan vekilinin, sanık ... yönünden de hükmü temyiz ettiği belirtilmiş, inceleme dışı bırakılan bu temyiz istemiyle ilgili Özel Dairece temyiz incelemesi yapılmak suretiyle eksikliğin tamamlanması talep edilmiştir. Bu yazıda CMK’nın 308. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulduğundan bahsedilmemiştir. Şu hâlde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.07.2019 tarihli, 63951 sayılı ve 'Temyiz incelemesinin kapsamı' konulu yazısının Ceza Genel Kurulunca incelenmesi gereken bir itiraz niteliğinde olmadığı kabul edilmelidir.

Öte yandan, Yargıtay 7. Ceza Dairesince 24.09.2019 tarihli ve 3843-35116 sayılı kararında, '...temyiz dilekçesinin kapsamından katılan Gümrük İdaresi vekilinin açıkça sanık ... hakkındaki beraat hükmü ile sanık ...’a ait olan aracın müsaderesi yönünden kararı temyiz ettiği anlaşılmakla...' denilmek suretiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Özel Dairece incelenmediğini öne sürdüğü hususta bir karar verilmiş olduğu gözetildiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 3843-35116 sayılı kararına karşı itiraz kanun yoluna başvurulması mümkün olup bu yönde bir başvurunun yapılması hâlinde itiraz incelemesi yapılabileceği değerlendirilmiştir.

Bu itibarla, 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca Ceza Genel Kurulunca incelenmesi gereken bir itiraz bulunmadığından dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,'' oy çokluğuyla karar verilmiştir.