muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26076, Karar No: 2014/27949, Tarih: 24.09.2014

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içince cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).

Somut olayda, davalı M.. şirketi vekilinin ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı itirazının değerlendirilmemesi hatalıdır.

4- Hükmedilen alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5087, Karar No: 2022/6419, Tarih: 29.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5087 E.  ,  2022/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çarşamba Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Çarşamba Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 208 ada 100 parsel sayılı 34,157,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldığı ve ... kullanımında olup üzerindeki ev, kargir ahır ve fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğu; 208 ada 107 parsel sayılı 4256,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldığı ve yine ...’ın kullanımında olup üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğu; 208 ada 106 parsel sayılı 1291,69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldığı ve (davalı-asli müdahil) ...’ın kullanımında olup üzerindeki fındık ağaçlarının kendisine ait olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Maliye Hazinesi adına tespit edilmişlerdir.

Davacı ...; çekişmeli taşınmazların zeminde fiilen ayrı ayrı kullanılmasına rağmen; davalı ... ile kendisine ait yerlerin tek parsel altında bir bütün olarak tespit edildiği iddiasına dayanarak, herkesin kendi yerine ayrı parsel numarası verilerek zilyetlik şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında; davalı ..., davacı ile aynı nedene dayanarak davaya asli müdahil olmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda Kadastro Müdürlüğüne karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle, Maliye Hazinesi ve ...'a yönelik açılan davanın ise esastan reddine; asli müdahil ...'ın davasının ise kabulüne; çekişmeli ... Mahallesi 208 ada 106 ve 107 parsel sayılı taşınmazların kullanım kadastrosu tespiti gibi tespit ve tesciline, çekişmeli 208 ada 100 parsel sayılı taşınmazın kullanım kadastrosu tespitinin ise iptali ile 19.08.2019 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda B harfi ile belirtilen 16.112,27 m2'lik kısmın 208 ada 100 parselden ifrazı ile aynı ada son parsel numarası verilmek sureti ile tarla vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline; tutanağın beyanlar hanesine; "1- 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. 2-1981'den beri ... kızı ...'ın kullanımındadır ve üzerindeki fındık ağaçları adı geçene aittir." şerhlerinin yazılmasına, 208 ada 100 parsel sayılı taşınmazın 18.045,51m2 yüzölçümü ile tarla vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline tutanağın beyanlar hanesine; "1- 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. 2- 1981'den beri ... oğlu ...'ın kullanımındadır ve üzerindeki 2 katlı kargir ev, kargir ahır ve fındık ağaçları adı geçene aittir." şerhlerinin yazılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davalı Hazine vekilinin istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü istinaf nedenleri yerinde değil ise de; 6100 sayılı HMK'nin 355. maddesinin 1-son cümlesi uyarınca kamu düzenine ilişkin kurallar gözetilerek ve yukarıda ki gerekçe ile sınırlı olarak davalı Hazine vekilinin istinaf isteminin kabulüne; Çarşamba Kadastro Mahkemesinin 04.11.2019 tarihli ve 2018/34 Esas, 2019/59 Karar sayılı kararının kaldırılmasına; 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-b.2 maddesi gereğince yeniden esas hakkinda karar verilmesine, bu cümleden olarak; davalı Kadastro Müdürlüğüne karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine; davalılar Hazine ve ...'a yönelik açılan davanın esastan reddine; katılan davacı ...'ın davasının kabulüne; çekişmeli 208 ada 106 ve 107 parsel sayılı taşınmazların kullanım kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline; çekişmeli 208 ada 100 parsel sayılı taşınmazın kullanım kadastro tespitinin iptali ile 19.08.2019 havale tarihli teknik fen bilirkişiler rapor ve eki krokide B harfi ile gösterilen 16112,27 m2 yüzölçümündeki bölümünün aynı adanın son parsel numarası verilmek sureti ile ve tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesine; "1- 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. 2-1981'den beri ... kızı ...'ın kullanımındadır ve üzerindeki fındık ağaçları adı geçene aittir." şerhlerinin yazılmasına, 19.08

.08.2019 havale tarihli teknik fen bilirkişiler rapor ve eki krokide B harfi ile gösterilen 16112,27 m2 yüzölçümündeki bölümünün aynı adanın son parsel numarası verilmek sureti ile ve tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesine; "1- 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. 2-1981'den beri ... kızı ...'ın kullanımındadır ve üzerindeki fındık ağaçları adı geçene aittir." şerhlerinin yazılmasına, 19.08.2019 havale tarihli teknik fen bilirkişiler rapor ve eki krokide A harfi ile gösterilen 11874,59 m2 yüzölçümündeki bölümünün aynı ada ve parsel numarasıyla ve tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline "1- 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. 2-1981'den beri ... oğlu ...'ın kullanımındadır ve üzerindeki 2 katlı kargir ev, kargir ahır ve fındık ağaçları adı geçene aittir." şerhlerinin yazılmasına, 19.08.2019 havale tarihli teknik fen bilirkişiler rapor ve eki krokide C harfi ile gösterilen 6170,92 m2 yüzölçümündeki bölümünün aynı adanın son parsel numarası verilmek suretiyle ve tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, "1- 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. 2-1981'den beri ... oğlu ...'ın kullanımındadır ve üzerindeki fındık ağaçları adı geçene aittir." şerhlerinin yazılmasına karar verilmiştir. Bu kez davalı Hazine vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiş; davacı ve asli müdahil vekili ise katılma yoluyla temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21700, Karar No: 2013/21969, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21700 E.  ,  2013/21969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat....... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalıya ait yurtdışındaki inşaat işyerlerinde çalıştığını haksız olarak sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir

Davalı vekili cevabında, davacının yurtdışı işyerinde bir süre çalıştığını ancak alacak istemlerinin şartları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi hesaplamaları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Dosya içeriğinden davacının davalının yurtdışındaki inşaat işyerlerinde çalışması konusunda taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesi bulunduğu anlaşılmıştır. Sınırlı sayıdaki puantajlar dosyaya sunulmuş ise de puantajlarda işyerine giriş çıkış saatlerinin bulunmadığı, mahkemece fazla mesai hafta tatili ve genel tatil alacakları şahit anlatımları ile belirlenmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Somut olayda, aynı mahiyette olduklarından seri nitelikte görülen davalarda mahkemece dinlenen davacı şahitlerin bir dosya üzerinden tüm davacılar için tek beyanda bulundukları, davcıların işyerinde yaptıkları işlerin demirci, kalıpçı, çelik kapı montajcısı gibi bir birinden farklı işler olduğu ve davası olan çalışanların işlerinde farklı olduğu halde bir ayrım yapılmadan normal günlük mesai saati dışında tüm işçiler için aynı sürelerde fazla mesai yaptıklarını beyan ettikleri görülmüştür. Davalı vekili de temyizde bazı işçilerin şahitlerin çalıştıkları projeden farklı yerde çalıştıklarını ve Kazakistan'da kışın aşırı soğuk olduğunu bu mevsimde çok soğuk günlerde çalışmanın sözkonusu olamayacağını iddia etmiştir. Bu durumda mahkemece davacının şahitlerle aynı projede yer alıp almadıkları, yaptığı işin niteliğine göre hangi saatlerde çalıştığı normal günlük mesai saatlerinin dışında varsa çalışmasının her ay, her mevsim veya yılın tüm günlerinde nasıl gerçekleştiği konusunda şahitlere açıklattırılarak fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının belirlenmesi gerekir. Sunulan bir kısım puantajlarda bazı genel tatil günlerinde çalışma olmadığı görülmekle bunlarında değerlendirmeye alınması gerekir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kullanılan ve ödenen yıllık izin ücretleri konusunda yapılan değerlendirme sonucunda; davacının yıllık izin alacağı bulunmadığı tespiti yapıldığı halde raporun sonuç kısımında nasıl belirlendiği anlaşılmayan izin alacağının tutarının yazılı olduğu görülmektedir. Mahkemece bu çelişkili, durum giderilmeden raporun sonuç kısmındaki tutarlar üzerinden yıllık izin ücreti konusunda hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8156, Karar No: 2023/9766, Tarih: 11.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/8156 E.  ,  2023/9766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/399 E., 2019/702 K.

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : 1) Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2016 tarihli ve 2016/347 Esas, 2016/434 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkumiyet

2) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 03.05.2017 tarihli ve 2017/399 Esas, 2017/702 sayılı Kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak, sanık hakkında zincirleme biçimde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.05.2017 tarihli ve 2017/399 Esas, 2017/702 sayılı Kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Sanık müdafiine, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için esası incelenmeyen dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1174, Karar No: 2020/3265, Tarih: 18.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1174 E.  ,  2020/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; UYAP üzerinde yapılan kontrolde, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/1020 Esas ve 2020/9 Karar sayılı dava dosyası ile yargılamasının yapılarak mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, sanığın aynı mükellefiyeti ile aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle; 2010 yılına ilişkin mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, söz konusu dosya ile varsa aynı mükellefiyeti ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek faturalardaki malları gerçekten aldıklarını ve ödemeleri tahsilat makbuzu ile elden yaptıklarını belirtmesi, dosyada mevcut vergi raporlarından suça konu faturaları düzenleyen kişi ve şirketler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan vergi tekniği raporlarının düzenlendiğinin anlaşılması ancak bu raporların dosya arasına alınmamış olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Faturaları düzenleyen mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,