muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8, Karar No: 2024/13, Tarih: 17.01.2024

Fiilin sanık tarafından işlenip işlenmediği maddi sorunu oluştururken sanık tarafından gerçekleştirilmiş fiilin suç oluşturup oluşturmadığı, suç oluşturduğu kabul edilen fiile hangi cezanın verilmesi gerektiği, delillerin nasıl değerlendirildiği, nasıl yargılama yapıldığı, gerekçenin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, hükmün doğru oluşturulup oluşturulmadığı gibi hususlar ise hukuki soruna ilişkindir. Sübut da denilen maddi mesele, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin sözlülük ve doğrudan doğruyalık ilkelerini uygulayarak eylemi öğrenmesidir. Hukuki mesele ise olayın hukuk karşısındaki durumunu tespit etmek anlamına gelir.

Temyiz nedeni olan hukuka aykırılık, hâkimin olaya en uygun normu bulamaması veya bulsa da yanlış değerlendirip uygulama yapmasıdır. Hukuka aykırılığa yol açan norm muhakeme hukukuna ilişkin olabileceği gibi (Örneğin, tanıklıktan çekinme hakkı bulunan tanığa bu hakkının hatırlatılmaması, karar oturumunda hazır olan sanığa son söz hakkı verildikten sonra katılana da diyeceklerinin sorulması) maddi hukuk kapsamında da kalabilir. (Örneğin, sanığın eylemi suç teşkil etmediği hâlde mahkûmiyet hükmü kurulması, suçun niteliğinin hatalı belirlenmesi, eksik araştırmaya dayalı olarak karar verilmesi) Maddi hukuk normunun ihlali hâlinde temyiz edenin sıfatı da dikkate alınarak kararın bozulması gerekmekte ise de muhakeme hukukuna ilişkin ihlâllerde, ihlâlin hükmü etkileyip etkilemediği gözetilmelidir.

Bu kapsamda muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz nedeni olarak açıkça ileri sürülmesi gerekmektedir. Muhakeme hukukuna aykırılık iddiasına dayanan temyiz taleplerinde Yargıtay hem muhakeme normunun doğru uygulanıp uygulanmadığını hem de ilk derece veya bölge adliye mahkemelerince muhakeme normunun uygulandığı olayın doğru tespit edilip edilmediğini denetleyecektir. Temyiz dilekçesinde muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece CMK'nın 289. maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayacak, bu aykırılıklara kararda işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezaî yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezaî yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

Nitekim, CMK'nın 301. maddesinin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde; "Yargıtay, yalnız temyiz dilekçesi veya beyanında maddi hukuk kurallarına aykırılık nedeniyle ileri sürülen hususlarla, temyiz istemi yargılama hukukuna ilişkin kuralların uygulanmaması veya eksik veya yanlış uygulanmasından dolayı yapılmışsa bu olgular hakkında inceleme yapar." açıklamalarına yer verilerek temyiz sebebinin hangi hukuka aykırılık iddiasına dayandırıldığının gösterilmesi; muhakeme hukukuna aykırılık iddiasına ilişkin temyiz taleplerinde hiç uygulanmayan, eksik veya yanlış uygulanan usul kuralları ile buna dayanan maddi olguların ileri sürülmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Temyiz kanun yoluna başvuranın, hükmün hangi noktalardan incelenmesini istediğini bildirmesi, diğer bir anlatımla hükmün hangi noktalardan hukuka aykırı olduğunu göstermesi zorunluluğu ile Yargıtayın temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile sınırlı olarak inceleme yapmasına ilişkin hükümler, temyiz incelemesinin sınırlandırılması/temyiz incelemesinin kapsamının belirlenmesi amacına yöneliktir.

Temyiz başvurusunda yer verilen ibarelerin bir temyiz nedeni kabul edilip edilmeyeceği bir yorum meselesidir. Anayasa'nın 13. maddesi uyarınca temel hak ve hürriyetlerin kanunla sınırlanması mümkün ise de kanunlarla getirilen düzenlemelerin bir temel hak ve özgürlük olan mahkemeye erişim hakkını daraltıcı şekilde yorumlanamayacağı, kanuni düzenlemeler yorumlanırken Anayasa ve uluslararası sözleşmeler gibi üst normların da gözetilmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır. Aksinin kabulü, Anayasa'mızın temel hak ve hürriyetler arasında yer verdiği "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkı ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde yer bulan adil yargılanma hakkının ihlaline yol açabilecektir. Ceza muhakemesine hâkim olan resen araştırma ilkesi uyarınca istisnaları dar yorumlayıp temel hak ve özgürlükleri yorum yoluyla daraltmamak sistematik ve amaçsal yorum tarzına da uygundur. Bununla birlikte, yukarıda da ifade edildiği üzere, temyiz incelemesinin kapsamının belirlenmesi bakımından dilekçede, kararın bozulması için hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir biçimde gösterilmesi gerektiği hususu gözden uzak tutulmamalıdır.

Öğretide de muhakeme hukukuna ve maddi hukuka ilişkin temyiz sebeplerinin ileri sürülmesi bakımından;

Öğretide de muhakeme hukukuna ve maddi hukuka ilişkin temyiz sebeplerinin ileri sürülmesi bakımından;

"Maddi hukuk normlarına ilişkin temyiz başvurularında sebep gösterilmesi zorunluluğunun Yargıtay incelemesinde önemli bir sınırlama içermediği, muhakeme hukukuna aykırılık nedeniyle hüküm temyiz ediliyorsa hükmü temyiz edenin, bu aykırılığa temel oluşturan maddi olguları göstermek zorunda iken maddi hukuka aykırılıkta, maddi hukuka aykırılıktan dolayı hükmün temyiz edildiğinin belirtilmesinin yeterli olduğu, Yargıtay'ın maddi hukuk normlarının tümünü göz önünde tutup inceleme yapması gerektiği" (Serap Keskin Kiziroğlu, Türk Ceza Muhakemesi Hukukunda Temyiz Yasa Yoluna İlişkin Değişikliklere Bakış, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Kasım-Aralık, 2017, s. 182 vd.), "5271 sayılı CMK'nın 288. maddesi uyarınca temyiz sebebi olarak belirtilenler dışında kalan muhakeme hukukuna ilişkin diğer hukuka aykırılıklar bakımından Yargıtayın karar vermesine olanak bulunmadığı, buna karşılık, kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği yönünde bir irade ortaya konulduğu sürece incelemenin maddi hukuka ilişkin tüm hukuka aykırılıklar yönünden yapılabileceği, bu bağlamda, Yargıtayın olayda meşru savunma koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yapılan bir temyiz istemi karşısında bu istemi yerinde bulmasa bile haksız tahrikin koşullarının gerçekleştiği ve bu nedenle de cezanın indirilmesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozabileceği" (Mustafa Ruhan Erdem, Cihan Kavlak, Ceza Muhakemesinde Temyiz İncelemesinin Kapsamı ve Sınırları, Yargıtay Dergisi, Ekim, 2018, Sayı; 4, s. 1434 ve 1472.), "Muhakeme hukukuna ilişkin aykırılıklardan farklı olarak, maddi hukuka ilişkin denetimin, hükmün tüm yönleriyle incelenmesini gerektirdiği, maddi hukukun yanlış uygulandığına ilişkin genel bir ifade içeren temyiz dilekçesinde açıkça ileri sürülmemiş olsa dahi, dosyaya yansıyan delillere göre suçun unsurlarının oluşmaması, sanığın suçu işlediğinin sabit olmaması, suçun vasfının yanlış belirlenmesi, suçun nitelikli hâllerinde yapılan hata sonucu cezanın yanlış belirlenmesi veya teşebbüs, iştirak, içtima, haksız tahrik ve şahsi cezasızlık sebepleri gibi maddi hukuka ilişkin hükümlerin yanlış uygulanması sonucu sanığın ceza alması veya almaması ya da hak ettiğinden az veya çok ceza alması durumlarında Yargıtay'ın bu hukuka aykırılığı bozma nedeni yapabileceği" (Ekrem Çetintürk, Ceza Muhakemesinde Temyiz Kanun Yolunda Maddi (Fiili) Sorunun İncelenmesi, Terazi Hukuk Dergisi, Mart 2019, s. 466-489).

Şeklinde görüşler ileri sürülmüştür.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Şeklinde görüşler ileri sürülmüştür.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanığın 25.05.2017 tarihinde tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik 29.05.2017 tarihli temyiz dilekçesindeki; "Efendim 09.01.2017 tarihinde Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinde bulunan duruşmama katıldım. Bu konu ile ilgili olarak daha önceden savunmamı yapmıştım ve aynen tekrar ederim. Duruşma sonucu aldığım cezayı hak etmediğimi düşünüyorum ve temyiz hakkımı kullanmak istiyorum." şeklindeki ifadelerle temyiz talebinde bulunduğu, dilekçesinde önceki savunmalarını tekrar ettiğini belirttiği, aşamalarda da "Olay yerinin oturduğu yere 100 metre mesafede bulunduğunu, görüntülerdeki kişinin kendisi olduğunu fakat o sırada sadece oradan geçmekte olduğunu, teşhis tutanağını kabul etmediğini, mağdurun ifadelerinin tutarlı olmadığını, katılanın telefonunu almadığını, olayın kamera açısından yaklaşık 500 metre ileride gerçekleştiğini, kendisinin de kamera görüntüsünden 150-200 metre ileride bulunan Taraftar Kahvehanesine giderek oturduğunu, buranın sürekli kullandığı işlek bir cadde olduğunu ve atılı suçlamayı kabul etmediği, beraatini istediğini," şeklinde savunmada bulunduğu, ayrıca dilekçesinde de duruşma sonunda aldığı cezayı hak etmediğini yazdığı hususları gözetildiğinde, sanığın temyiz dilekçesindeki açıklamaların maddi hukuka aykırılık iddiasının varlığı bakımından yeterli bir temyiz nedeni olarak değerlendirilmesi gerektiği ve açıklanan sebeplerle sanığın temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeninin bulunduğu ve bu doğrultuda bir temyiz incelemesi yapılması gerektiği kabul edilmelidir.

Öte yandan, CGK'nın 22.02.2023 tarihli ve 2-99 sayılı kararı da dikkate alındığında, herhangi bir temyiz nedeni içermeyen temyiz dilekçesine dayanılarak CMK'nın 289. maddesi kapsamında temyiz incelemesi yapılamayacağı, en az bir temyiz nedeninin varlığı hâlinde mutlak hukuka aykırılık hâlleri kapsamında temyiz incelemesi yapılabileceği hususu gözden kaçırılmamalıdır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz nedeninin bulunmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 19130-14623 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, sanık tarafından yapılan temyiz başvurusu da gözetilmek suretiyle temyiz incelenmesi yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16892, Karar No: 2012/482, Tarih: 11.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/16892 E.  ,  2012/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı şirket, davalı ile aralarındaki ticari iş nedeniyle fatura kesip gönderdiğini, davalının karşılığında çek verdiğini, çek bedelinin ödenmediğini, tahsili için girişilen icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve davalının %40 dan az olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesini istemiştir.Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, takibe konu çekin zamanaşımına uğradığı, davacının ancak sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davası açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.Davacı, davalıya verdiği mal bedeline karşılık davalı tarafından verilen çekin ödenmediğini ileri sürüp, davalı hakkında ilamsız icra takibinde bulunmak suretiyle, temel borç ilişkisine dayanmıştır. Davada delil olarak dayanılan çek, ibraz tarihinden itibaren 6 aylık zamanaşımı süresi içerisinde işlem görmediği için çek niteliğini yitirdiğinden artık bu belgeye Türk Ticaret Kanunundaki çeke ilişkin hükümlerin uygulanması mümkün değildir. Ancak, davalının imzasını taşıyan bu belge HUMK'nun 292.maddesi hükmü uyarınca yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Bu nedenle davacı davalı ile aralarındaki temel ilişkiyi ve alacaklı olduğunu tanık beyanı ile kanıtlayabilir. Nitekim, somut olayda davacı iddiasını tanık dinletmek suretiyle ispat etmek istemiştir. Hal böyle olunca mahkemece dinlenilen tanıkların ifadeleri değerlendirilmeli, gerektiğinde davacıya re'sen tamamlayıcı yemin verilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir.Davacı, davalı ile aralarındaki temel hukuki ilişkiye dayandığına göre; mahkemece hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9718, Karar No: 2011/964, Tarih: 17.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2009/9718 E.  ,  2011/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine, alıkoyma suçundan beraetine dair, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2008 gün ve 2006/356 Esas, 2008/161 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdurenin aşamalarda sanığın kendisini zorla kaçırıp alıkoyduğunu ve zorla ırzına geçtiğini beyan etmesi karşısında sanığın eylemlerinin 765 sayılı Yasanın 430/1 ve 416/1. maddelerindeki suçları ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 109/2 ve 103/2. maddelerine uyan suçları oluşturabileceği, ırza geçme ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçları için öngörülen cezaların tür ve miktarı ile 5235 sayılı Yasanın 12. maddesi hükmüne nazaran bu suçlarla ilgili delillerin takdiri ve suç niteliğini belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12427, Karar No: 2014/25546, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12427 E.  ,  2014/25546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/905-2013/1651

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın sulu tarım arazisi olan bölümüne net ürün gelirine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, kapama meyve bahçesi niteliğindeki kısmına net meyve geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde de yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 Sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme aynı kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihi itibarıyla yapılır

Bu nedenle dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2013 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği halde 2012 yılı resmi verileri esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Taşınmazın tamamının sulanabilir nitelikte olması nedeniyle arazi olarak değerlendirilen kısmında olduğu gibi kapitalizasyon faizinin % 4 oranında alınması gerekirken, kapama meyve bahçesi bakımından bu oranın % 5 alınması suretiyle az bedel tespiti,

3) Taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki kısmı üzerindeki tüm ağaçların, 2013 yılı ağaç verim listesi TMMOB Ziraat Mühendisleri Odasından temin edilerek bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan ağaçların yaş ve cinsleri de belirtilmek suretiyle, her bir ağacın cins ve yaşına göre değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibariyle rayiç değerlerinin İlçe Tarım Müdürlüğü ve kurumlardan araştırıldıktan sonra değer biçilmesi gerekirken yazılı şekilde hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

4) Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, tespit edilen kamulaştırma bedeline , dört aydan sonrası için faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiğinden,

4) Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, tespit edilen kamulaştırma bedeline , dört aydan sonrası için faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekilerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31569, Karar No: 2015/16607, Tarih: 27.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31569 E.  ,  2015/16607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocukların yargılamasının 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi hükmü gereğince kapalı yapılıp hükmün de kapalı duruşmada tefhimi gerekirken, hükmün açıklandığı son celse hariç olmak üzere duruşmaların açık yapılması telafisi mümkün görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Aşamalarda yüklenen suçu kabul etmeyen suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'nun savunmalarının aksine, yüklenen suçları işlediklerini gösterir, diğer suça sürüklenen çocuk ...’ın soyut iddiası ve yargılama aşamasında değiştirdiği beyanı dışında, suça sürüklenen çocukların hükümlülüklerine yeterli, yasal ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından beraatleri yerine yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17583, Karar No: 2015/12852, Tarih: 09.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17583 E.  ,  2015/12852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık...'nin mahkumiyetine, sanık...'in ise beraatine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: