muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9846, Karar No: 2024/1921, Tarih: 19.03.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrasında taleplerinin göz ardı edildiği, tarafların güncel ekonomik durumunun tespit edilmediği, kadının emekli maaşı aldığını, müvekkilinin yatırdığı primler neticesinde emekliliğe hak kazandığını, halen müvekkilinin kredisini ödediği evde oturmaya devam ettiğini, bu hususlar göz ardı edilerek kadın yararına maddî ve manevî tazminata artış uygulanarak hüküm kurulduğunu, müvekkilinin kadının soyadını kullanmasını istemediğini, yetersiz ve eksik inceleme neticesinde müvekkilinin davasının reddedildiğini, kadının davasının kabul edildiğini belirterek, hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin birliğin temelinden sarsılmasında tamamıyla kusurlu olduğunu, erkeğin yaşattığı sıkıntılar nedeni ile kanser hastalığına yakalandığını, evliliğin 20 yıl sürdüğünü, nafaka ve tazminatların son derece düşük olduğunu, erkeğin evi 3 üncü kişiye devrettiğini, ortak çocuğun özel okulda okuduğunu, tedbir ve iştirak nafakasının çok düşük olduğunu, kanser hastası olan müvekkili yararına takdir edilen nafakanın da düşük olduğunu, müvekkilinin harcını ikmal ettiği soy adını kullanmaya izin davasının kabul edilmesine rağmen vekâlet ücretine hükmedilmediğini belirterek, nafaka ve tazminatların miktarı ile vekâlet ücreti yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 30.05.2023 tarihli ve 2022/1337 Esas, 2023/2744 Karar sayıl kararı ile; kadın vekilinin soyadı kullanımına izin davasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda; müvekkili tarafından soyadı kullanımına izin davasında ayrı harcın ikmal edildiği ve İlk Derece Mahkemesince bu dava yönünden de kabul kararı verildiği, buna karşın lehlerine vekâlet ücreti takdir edilmediği belirtilerek soyadı kullanımını izin davası kapsamında vekâlet ücreti yönünden istinaf yoluna başvurulduğu halde, Bölge Adliye Mahkemesince hatalı istinaf sınırlaması ile bu yöne ilişkin istinaf başvurusu incelenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle kararın kadının, eşinin soyadını kullanmaya izin davası yönünden bozulmasına karar verilmiş, boşanma davası ve fer'îleri yönünden taraf vekillerinin tüm temyiz tirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı kapsamında kadının soyadı kullanmasına izin davası yönünden hatalı istinaf sınırlaması yapılması sebebi ile bu yöne ilişkin temyiz itirazları incelenmeksizin "Soyadı kullanılmasına izin davası" yönünden hükmün bozulduğu bu hal ile kadın tarafından açılan "Soyadı kullanılmasına izin davası" yönünden istinaf aşamasına geri dönülmesi gerektiği bu kapsamda; İlk derece mahkemesince "Soyadı kullanılmasına izin davası" kapsamında verilen hüküm erkek tarafından hükmün tamamına yönelik kadın tarafından ise yararına vekâlet ücreti takdir edilmemesi sebepleriyle istinaf edildiği, yapılan yargılama ve toplanan delillerden; İlk Derece Mahkemesince verilen 27.11.2018 tarihli ilk kararda kadının erkeğin soyadının kullanmasına izin verilmesine yönelik davasının kabulüne karar verildiği ancak kadın yararına bu dava nedeniyle ayrıca bir vekâlet ücreti takdir edilmediği, bu hükmün erkek tarafından istinaf edildiği, kadın tarafından bu dava ile ilgili herhangi bir istinaf itirazında bulunulmadığı, istinafının boşanma davasında verilen tazminat ve nafaka miktarına münhasır olduğu, yapılan istinaf incelemesi sonrasında hükmün usulü sebeplerle ve soyadı kullanılmasına izin davası yönünden harç alınmadan yargılama yapılmasının doğru olmadığı gerekçeleriyle kaldırılarak dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince verilen 22.03.2022 tarihli ikinci hükümde de kadının erkeğin soyadının kullanmasın izin davasının kabulüne karar verildiği ve yine kadın yararına bu dava nedeniyle ayrıca bir vekâlet ücreti takdir edilmediği, İlk Derece Mahkemesince verilen ilk hükümde soyadının kullanmasın izin davası yönünden kadın yararına vekâlet ücreti verilmediği ve kadın tarafından ilk hükmün bu yönden istinafa edilmediği gözönüne alındığında bu durum erkek yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu, bu sebeple yapılan yargılama sonucunda soyadının kullanmasın izin davasının kabulüne rağmen kadın yararınına vekâlet ücreti takdir edilmemesinde erkek yararına bu yönde oluşan usulü kazanılmış hak sebebiyle herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, sonuç itibariyle; İlk Derece Mahkemesince; kadının soyadı kullanımına izin davasının esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla davanın kabulüne karar verilmesinde ve kadın yararına ayrı bir vekâlet ücreti takdir edilmemesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle erkeğin, kadının "soyadı kullanılmasına izne" ilişkin davasına yönelik istinaf talepleri ile kadının soyadı kullanılmasına izne ilişkin davasında lehe vekâlet ücretine hükmedilmemesine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; vekâlet ücreti yönünden yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozmaya uygun karar verilip verilmediği ve kadının soyadını kullanmaya izin davası kapsamında vekâlet ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü, 326 ncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13523, Karar No: 2013/17968, Tarih: 10.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/13523 E.  ,  2013/17968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddianamede, sanığın müştekiler ... ve ...'e bıçak doğrultarak “sizi öldüreceğim, sizi keseceğim” şeklinde tehditte bulunduğu, ayrıca ...'ın ikametinin bahçesine girerek elinde bıçak olduğu halde “... çık dışarıya senin Allah'ını, avradını, kızını sinkaf ederim, seni öldürürüm, bana 5000 TL para vereceksin” dediğinin iddia edilmesi karşısında; kanıtlanması halinde eylemlerinin ... ve ...’e karşı 106/2-a, 43, ...’a karşı ise TCK’nın 149/1-a-h-d, 125/3-c-4, maddelerinde tanımlanan suçları oluşturabileceği, yargılama yapma ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmalara devamla hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp, aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/3108, Karar No: 2007/4435, Tarih: 19.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3108 E.  ,  2007/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ..ada ..parsel sayılı taşınmazda mevcut 60/400 payının iptali ile davalı belediye adına tesciline dair verilen 25.5.1989 tarih ve 724-729 sayılı encümen kararının idari yargı yerinde iptal edilerek, hükmün kesinleştiğini, böylece anılan payan davalı adına tescilinin hukuki dayanağının kalmadığını ileri sürüp, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, idari yargıda verilen iptal kararı gereğince 19.12.1996 tarih ve 2314-2313 sayılı encümen kararı alınarak, tapu kaydına " dava konusu parsel üzerinde davacıya ait bina bulunduğuna" dair şerh verildiğini ve bu idari kararın kesinleştiğini, davacının iptal kararı üzerine yapması gereken idari işlemleri yerine getirmediğinden, tapu talep hakkının doğmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Müdahil, çekişme konusu parsel üzerinde davacının binasının bulunmadığını, davacı adına tescile dayanak gecekondunun, kendine ait olduğunun, davacı aleyhine açmış olduğu elatmanın önlenmesi ve tahliye davaları sonucunda sabit hale geldiğini, ayrıca belediyenin çekişmeli payı bilahare 3.kişiye tahsis edip, idari yargı iptal kararından sonra da 19.12.1996 tarih ve 2314-2313 sayılı encümen kararıyla kendisinin 41/400 payını ve 3.kişinin de 7/400 payını iptal ederek belediye adına 48/600 payın oluşturulduğunu bu nedenle açmış olduğu tapi iptal ve tescil davasının da derdest bulunduğunu bildirerek, davalı yanında davaya katılma istemiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazdaki davacı payının iptaline ilişkin idari işlemin idari yargı yerinde iptal edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı belediye vekili ile müdahil vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil nedenine  dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştirDosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu ..ada  ..parsel sayılı taşınmazın 60/400 payının davacı adına kayıtlı iken, 25.3.1989 tarih 724-729 sayılı belediye encümeni kararına istinaden 12.9.1989 tarihinde tashih ile davalı belediye adına tescil edildiği, ancak davacının açtığı dava sonucu belediye adına tescil edildiği, ancak davacının açtığı dava sonucu anılan encümen kararının İstanbul 1.İdare Mahkemesinin 16.4.1993 tarih ve 1989/1533 esas, 1993/608 sayılı ilamıyla iptal edilerek, hükmün kesinleştiği, bunun üzerine davalı belediye tarafından değinilen iptal kararı belirtilmek suretiyle "çekişmeli taşınmazın 48/400 payının Gaziosmanpaşa Belediyesi adına tescil edilmesi ve beyanlar hanesine davacı lehine muhdesat şerhi işlenmesine" dair 19.12.1996 tarih ve 2314-2313 sayılı yeni bir encümen kararı alındığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, davacı E...tarafından, idare mahkemesinin iptal kararının kesinleşmesi sonucu davalı adına tescilin yolsuz hale geldiği ileri sürülmek suretiyle, eldeki dava açılmış ise de, davalı belediye, idare mahkemesinin iptal kararından sonra alınan yeni encümen kararının iptali konusunda idari yargı yerinde başvurmadığı görülmektedir. O halde, 19.12.1996 gün 2314-2313 Sayılı Belediye Encümen Kararının ayakta olduğu ve geçerliliğini koruduğu açıktır. Başka bir ifadeyle, sicilin yolsuz hale dönüştüğü söylenemez.

Hal böyle olunca, yukarıda değinildiği şekilde iptal edilmeyen ve geçerliliğini koruyan sonraki belediye encümen kararı gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere aksi yönde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalı ve müdahilin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14850, Karar No: 2010/18754, Tarih: 09.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/14850 E.  ,  2010/18754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 9.11.2010 gününde temyiz eden davacı-karşı davalı ...ile vekili Av. ... gelmediler. Davacı ... vekili Av. ...'ın duruşmaya gelemeyeceğine dair mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ...ile vekili Av. ... geldiler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin...'ten alınıp ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.11.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/27147, Karar No: 2013/18843, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27147 E.  ,  2013/18843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26/03/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26/03/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.