muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8186, Karar No: 2016/1296, Tarih: 08.02.2016

Yargıtay CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararına göre "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Arama ve/veya el koyma işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması

hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen denetleme/arama/elkoyma işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CMK'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Bilirkişi raporu, aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

3- Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine rağmen mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlar hiç tartışılmamıştır. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması/yeterli gerekçeyi içermemesi başlı başına hukuka kesin aykırılık nedeni (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g) ve adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının öncelikle bu gerekçeyle bozulması gerektiğini, uygulamaya yönelik hususlara ise ancak kabule göre işaret edilebileceğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/2910, Karar No: 2015/7816, Tarih: 25.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2910 E.  ,  2015/7816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/79410

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2010

NUMARASI : 2009/1200 (E) ve 2010/950 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine gore yapılan incelemede;

1-Sanığın 2005-2006-2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının iddia edildiği olayda sanığın faturaları gerçek alımlara dayalı olarak aldığını ve sahte olduğunu bilmediğini savunması karşısında; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ve isimleri tespit edilen şirket ve şahıslar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden sanığın ve faturaları düzenleyen şirket ve şahısların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak, dosya içerisinde bulunan fatura suretleri, defter, belgeler ve raporlar üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a- 06.09.2009 tarihli iddianame ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak "2005-2006-2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemler ayrı suçları oluşturduğu gibi, aynı yılda birden fazla fatura kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

b- 2008 takvim yılına ilişkin sahte fatura kullanmak eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2008 takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak suçunun temel cezasının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden eksik ceza tayini,c- Temel ceza belirlenirken, uygulama maddesinin 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi yerine, aynı sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6 fıkrasına aykırı davranılması kanuna aykırı,

d-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2495, Karar No: 2015/4758, Tarih: 23.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2495 E.  ,  2015/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali davasının kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 10.06.2014 gün ve 52/91 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 198 ve 199 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığını ileri sürerek, bu kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 198 parsel sayılı taşınmazın 13 m2'lik kısmının, 199 parsel sayılı taşınmazın ise 25 m2'lik kısmının, kıyı kenar çizgisinin içinde (deniz tarafında) kaldığı gerekçesiyle bu kısımların tapu kayıtlarının iptaline, 399 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına, 1.500 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davalı tarafından yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasanın 16.maddesiyle 3402 sayılı yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden (6100 sayılı HMK'nın 323/1-a maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sayılan celse, karar ve ilam harçlarından da) ve vekalet ücretinden davalı taraf sorumlu tutulamaz. Anılan yasal düzenleme karşısında davalının yargılama giderlerinden sayılan harçtan ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Ancak bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmediği gözetilerek hüküm fıkrasının sırasıyla 6 ve 7 nolu bentlerindeki ''Davayı kabul ilk celsede vuku bulduğundan harçlar kanunu gereğince alınması gereken 399 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden kabul nedeniyle AAÜT gereğince 1500 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine '' ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, bunun yerine ''Hazine harçtan muaf olduğundan eksik harcın alınmasına yer olmadığına, tüm yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına, 3402 sayılı yasanın 36/A maddesi uyarınca davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına'' tümcelerinin yazılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi -//-

yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11869, Karar No: 2010/4118, Tarih: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11869 E.  ,  2010/4118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin ırzına geçme suçundan sanıklar ... ve ...’in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetlerine dair, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2005 gün ve 2005/204 Esas, 2005/483 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanıkların eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kaldığı, bu suç şikayete tabi olup, zarar gören gerçek kişi şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda lehe yasanın belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/15560, Karar No: 2015/13841, Tarih: 07.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/15560 E.  ,  2015/13841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak .... İli ... İlçesi .... Mahallesi 6362 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmaz ile emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2013 yılında dava konusu 6362 ada 1 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 185,16 TL, emsal alınan 5087 ada 1 parselin değeri ise 370,71 TL'dir. Emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, buna göre en fazla eş değer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsalden 2,3 kat daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harç tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5984, Karar No: 2019/7649, Tarih: 20.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5984 E.  ,  2019/7649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarını da temyize konu etmiş ise de; temyiz incelemesindeki talep itiraza tabi olmakla; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın, incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanun'unun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

IV-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ve sanık ..., sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

IV-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ve sanık ..., sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun kovuşturma aşamasında; olay günü olan 16.10.2014 tarihinden 2-3 hafta sonra zararının tamamının karşılandığını beyan etmesi, sanıklar hakkındaki 04.11.2014 tarihli iddianamenin kabulü kararı ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki 10.11.2014 tarihli iddianamenin kabulü kararı ile kovuşturma evresinin başladığı, bu haliyle iadenin soruşturma aşamasında da olabileceğinden dolayı iadenin gerçekleştiği tarih tam olarak tespit edilip sonucuna göre TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanma koşulları değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı sanık ... tarafından, mağdur ...’nün iş yerine girerek hırsızlık konusu sigara ve cep telefonunun çalındığının ve sanık ...’ın aracıyla sanıkları ve suça sürüklenen çocuğu olay yerine getirip, götürdüğü ama olayın işlendiği sırada olay yerinde olmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında; T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2858, Karar No: 2018/2434, Tarih: 02.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2858 E.  ,  2018/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... ili ... ilçesi ... mahallesi 6844 ada 4 parsel D blok bodrum kat 3 ve 4 nolu dükkanların sahibi olduğu, davalı tarafından sitenin etrafı duvarlar ve demir çitler ile çevrili olduğundan davacının işyerlerinin önü kapalı olması nedeniyle kullanamadığı ve dükkanlarını kullanabilmesi için site yönetimi tarafından çevrilen duvarların kaldırılması gerektiği sebebiyle davalının davacıya ait 3 ve 4 nolu dükkanların önüne duvar ve demir çit örerek yapmış olduğu müdahalesinin men'i ve kal'i istenilmiş, mahkemece; dava konusu ... ili ... ilçesi ... mahallesi 6844 ada 4 parsel üzerinde 4 bloktan oluşan sitenin bulunduğu, sitenin yaya ve araç trafik yoğunluğunun azaldığı... caddesinin kuzey bölümünde yer aldığı, sitenin tamamının duvar ve tel çit ile çevrili olduğu, dava konusu D blok 3 ve 4 nolu dükkanların yola sıfır cephesinin bulunmadığı, parselin yola bakan kısmının gerisinde yer aldığı, dükkanların yol cephesine bakan kısmında duvar yüksekliğinin site cephesinden 65 cm, yol cephesinden 106 cm olduğu, duvar üzerinde 140 cm yüksekliğinde tel çitin bulunduğu, mevcut duvarın ve çitin dükkanların yol kısmından görülmesine engel olmadığı, ancak dava konusu sitenin mimari projesinin vaziyet planında bahçe duvarının olmadığı, dava konusu D blok 3 ve 4 nolu dükkanların yola bakan cephelerine mimari proje vaziyet planından olmayan bahçe duvarı ve çitinin yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu edilen ... ili ... ilçesi ... mahallesi 6844 ada 4 nolu parsel üzerinde bulunan sitenin D blok 3 ve 4 nolu dükkanların yola bakan cephelerine yapılan ve 17/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda gösterilen bahçe duvarı ve çitinin kal'i suretiyle men'ine, davalı site yönetimine kararın kesinleşmesinden itibaren dava konusu edilen ve mahkemece yıkımına karar verilen bahçe duvarı ve çit kısmının onaylı mimari projeye uygun şekle getirmesi için 20 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin men'i ve kal'i istemine ilişkindir.

Dava konusu duvarlar ve demir çitler ile ilgili alınan kat malikleri kurul kararı olup olmadığı, varsa bu konuya ilişkin muvafakat verilip verilmediği ve duvarların anataşınmazın inşaatının bitme aşamasında mı yoksa sonradan mı yapıldığı ve kim ya da kimler tarafından yapıldığı, yapan kişi yada kişilerin kat maliki ya da yönetimden birisi olup olmadığı konularının araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.