muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/243, Karar No: 2013/6800, Tarih: 17.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/243 E.  ,  2013/6800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Orman Yönetimi ve Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....Mahallesi 1127 ada 15 ve 16 parsel sayılı sırasıyla, 2469.90 m2 ve 1162.26 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, fındık bahçesi niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 15 sayılı parsel ..., 16 sayılı parsel ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazların kök muris ... mirasçıları adına; davacı ... Yönetimi, orman niteliğiyle Hazine adına; davacı Hazine ise, zilyetlikle kazanma koşullarının davalılar lehine oluşmadığını ileri sürerek Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, Hazine ve Orman Yönetiminin davasının reddine, davacı ...'in davasının kabulüne, dava konusu Kışla Mahallesi 1127 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazların ...'in mirasçıları adına, veraset ilâmındaki hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar Orman Yönetimi ve Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38685, Karar No: 2011/6453, Tarih: 29.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/38685 E.  ,  2011/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı sebebiyle cezasında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığı için bozma sebebi yapılmamış, 03.05.2006 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 13.07.2006 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18682, Karar No: 2013/2590, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18682 E.  ,  2013/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 15.01.2008 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 23.01.2008 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK' un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Adana SSK İl Müdürlüğü hastalık servisinde memur olan sanığın, arkadaşı olan ...' ın SSK güvencesinde çalışması nedeniyle, bu şahıs adına hastanede tedavi görmüş gibi bilgisayar ortamında işlemler yapıp makbuzlar düzenleyerek 22.02.2007-23.08.2007 tarihleri arasında toplam 8 adet işlem ile 15.582,30 TL' nin ...' ın banka hesabına havale edilmesini sağladığı, bu bedelleri arkadaşı vasıtasıyla bankadan çektiği şeklindeki eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK' nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK' nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK' nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-Cezası ertelenen sanık hakkında TCK’ nın 51/3 maddesi uyarınca 1 yıldan az olamayacak şekilde denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 Sayılı TCK' nın 53. maddesi uygulamasında a,b,d,e bentlerinde gösterilen hakları mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı; vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunma haklarını koşulu salıverme tarihine kadar kullanamayacağının hükümde gösterilmemesi,

4-Hükümden sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre “hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı” hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesine, 13.02.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12032, Karar No: 2023/11024, Tarih: 09.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12032 E.  ,  2023/11024 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece MahkemeSİ : Edirne 1. İş İlk Derece Mahkemesi

SAYISI : 2022/273 E., 2023/214 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen davalı ...’in hizmet akdi kapsamında davacı yanında çalışmadığının tespiti ve aksine Kurum işleminin iptali istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı işçinin davacıya ait iş yerinde 27.08.2016 tarihinde işe başladığını, 30.05.2016-27.08.2016 tarihleri arasında çalışmasının bulunmadığını, buna yönelik davalı Kurum tarafından davacıya prim borcu bildirildiğini, prim borcuna itiraz neticesinde İtiraz Komisyon'u tarafından itirazın reddine karar verildiğini belirterek bu kararın iptaline, davacının borçlu olmadığının ve davalı işçinin davacıya ait işyerinde söz konusu tarihlerde çalışmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili, Kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.06.2019 tarihli ve 2017/148 E., 2019/377 K. sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince, müfettiş tutanaklarının, aksi sabit oluncaya kadar doğruluğu kabul edilmesi gereken belgelerden olması ve dinlenen bordro tanık beyanlarının müfettiş raporları ile uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında yargılamada bu tutanağın aksi davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.12.2021 tarihli ve 2019/2032 E., 2021/2083 K., sayılı kararıyla; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.12.2021 tarihli ve 2019/2032 E., 2021/2083 K., sayılı kararıyla; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 20.05.2022 tarihli ve 2022/3276 E., 2022/7441K. sayılı kararıyla; "... İlk Derece Mahkemece dinlenilmesine karar verilen davacı ve bordro tanıklarının davacının Ağustos- Eylül ayı gibi işe başladığı yönündeki beyanları da dikkate alınmak suretiyle, tespiti yapılan davacıya ait işyerinde varsa başka bordrolu çalışanlar, ayrıca komşu ve yakın iş yerlerindeki işveren ve bordrolu çalışanlardan davalı sigortalının çalışmalarını ... durumda olanları kolluk vasıtası ile resen tespit edilmeli, bu tür davalarda geçerli olan resen araştırma ilkesi de göz önünde tutularak, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir." gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ihtilaflı döneme ilişkin tüm bordro tanıklarının İlk Derece Mahkememizce dinlendiği, bordro tanıkları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın beyanlarında, davacının Ağustos-Eylül ayı gibi işe başladığını ifade ettikleri, dinlenen komşu işyeri tanıklarının ise, davalı ...'i tanımadıklarını, davacı işyerinde çalışma olgusuna dair görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığını beyan ettikleri, davalının 30.05.2016 - 27.08.2016 tarihleri arasında davacı işyerinde çalıştığına dair herhangi bir delile ulaşılamadığı, kayıtlı tanıkların davalı ...'in Ağustos-Eylül ayı gibi işe başladığına dair açık beyanları ve davalı ...'in 30.05.2016 - 27.08.2016 tarihleri arasında davacı işyerinde çalıştığına dair herhangi bir somut delil bulunmadığı gözetildiğinde davalı ...'in davacı işyerinde anılan tarihlerde çalışma olgusunun bulunmadığı kanaatine varılarak davalı ...'in davacı işveren yanında 30.05.2016-27.08.2016 tarihleri arasında hizmeti olmadığının tespiti ile Edirne SGM tarafından 31.01.2017 tarihli davacı yana tahakkuk ettirilen 2.300,00-TL'lık prim borcuna dair Kurum işlemi ile bu işleme itiraz neticesinde İtriaz Komisyonunca itirazın reddine dair verilen 09.02.2017 tarih, 2017/06 E., 2017/10 K. sayılı Kurum işleminin ayrı ayrı iptaline ve davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum işleminde hata olmadığını belirterek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...’in hizmet akdi kapsamında davacı yanında çalışmadığının tespiti ve aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19640, Karar No: 2013/9828, Tarih: 02.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/19640 E.  ,  2013/9828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 53/1, 63, 54. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası, müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve kabule göre; olay gecesi elinde bıçak ile katılandan içki parası isteyen sanığın, katılanın parasının olmadığını söylemesi üzerine katılanı bıçakla adli raporda belirtildiği üzere yaralaması eyleminin yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gösterilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle teblignameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 02/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/17199, Karar No: 2014/23507, Tarih: 15.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/17199 E.  ,  2014/23507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yerel mahkemenin 16.04.2013 gün ve 2013/65, 2013/247 sayılı hükmüne yönelik sanıklardan ... ve ...'nin temyiz istemleri nedeniyle dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildikten sonra, aynı davada yargılanıp mahkumiyetine karar verilen ve yerel mahkemenin 17.07.2013 günlü ek kararı ile temyiz istemi reddedilen diğer sanık ...'nin, red kararına karşı temyiz istemi niteliğindeki 24.10.2013 günlü dilekçesi ve ekleri de gönderildiği halde, bu sanık yönünden tebliğname düzenlenmediği belirlenmekle, sanık ... yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3838, Karar No: 2018/11221, Tarih: 01.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3838 E.  ,  2018/11221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verilmesine rağmen, kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm tarihindeki avukatlık asgari ücret tarifesine göre, hüküm fıkrasına “Avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 500,00 TL vekalet ücretinin şikayetçiden tahsiliyle sanık ...’e verilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Sanığın üzerine atılı İİK'nun 331/1. maddesinde tanımlanan “alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltme” suçunda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, Konya 12. İcra Müdürlüğünün 23.02.2018 tarihli yazısına göre borçlu şirkete ödeme emrinin tebliğ edilmediği ve şikayetin icra takibi kesinleşmeden 11/01/2013 tarihinde yapıldığının anlaşılması karşısında; atılı suçun yasal unsurları oluşmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;