muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5057, Karar No: 2024/6126, Tarih: 28.03.2024

E. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı doğrultusunda, birleştirilen dosyanın asıl dosyadan tefriki ile Dairemizin 02.02.2021 tarihli bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; cevap dilekçesinde belirtilen hususlarla birlikte davacının ücretinin hatalı belirlendiğini, davacı ile menfaat biliği içinde olan tanık beyanlarının esas alınmasının hatalı olduğunu, hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarını hesap dönemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41, 44, 46 ve 47 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3840, Karar No: 2023/1900, Tarih: 03.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3840 E.  ,  2023/1900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, kasten yaralama, silahtan sayılan cisimle yaralamaya teşebbüs, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat- Mahkumiyet

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca; sanık ... hakkında ise 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi gereğince cezalandırılmaları amacıyla kamu davası açılmıştır.

2.Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.04.2016 tarihli kararıyla sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

3. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.04.2016 tarihli kararıyla sanık ... hakkında 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 1 ay 25 gün hapis, 151 inci maddenin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz istemi; üzerine atılı suçu işlemediğine, kendisini savunduğuna, beraat etmesi gerektiğine, aksi halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine, son duruşmada savunmasının alınmaması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, kararın hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz istemi; üzerine atılı suçu işlemediğine, kendisini savunduğuna, beraat etmesi gerektiğine, aksi halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine, son duruşmada savunmasının alınmaması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, kararın hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

B. Sanık ...'in temyiz istemi; üzerine atılı suçu işlemediğine, suçlamalarla ilgisinin olmadığına, beraat kararı alması gerektiğine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, kahvehane işletmeciliği yapan sanık ...'in kahvehanesine gelen sanık ... ile aralarında geçen tartışma sonucunda tarafların birbirlerini karşılıklı yaraladıkları, tehdit ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. Katılan sanık ...'in alınan doktor raporunda vücudunda hassasiyetin olduğunun belirtildiği ve yaralamaların BTM ile giderilebilecek ölçüde olduğunun ve ayrıca alkollü olduğunun belirtildiği tespit edilmiştir.

3. Katılan sanık ...'in alınan doktor raporunda vücudunda darp cebir izine rastlanılmadığının belirtildiği tespit edilmiştir.,

IV. GEREKÇE

A. Katılan Sanık ... Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

1. Olay tarihinde kahvehane işleten katılan sanık ... ile katılan sanık ... arasında bilardo masasının satılık olup olmadığı konusunda tartışma yaşandığı, alınan ifadelere göre her iki sanığında birbirine vurduğunun tespit edildiği; fakat ilk haksız eylemin kim tarafından geldiğini tespit edilememesi nedeniyle katılan sanık ...'in üzerine atılı yaralama suçunu işlediği sabit olup mahkemenin kararında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2. Mahkemece, hapis cezasının ertelenmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, seçenek yaptırıma çevirme ve takdiri indirim sebebi kurumlarının sanık aleyhine olarak uygulanmamasına ilişkin gerekçede bir isabetsizlik bulunmamakla katılan sanığın bu hususlara dair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin katılan sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Genel Güvenliğin Tehlikeye Sokulması, Katılan Sanık ... Hakkında Yaralama, Silahla Yaralamaya Teşebbüs, Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Genel Güvenliğin Tehlikeye Sokulması, Katılan Sanık ... Hakkında Yaralama, Silahla Yaralamaya Teşebbüs, Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden,

1. Katılan sanık ...'in kahvehane işlettiği, katılan sanık ...'ın kahvehaneye geldiği taraflar arasında bilardo masasının satılık olup olmadığı nedeniyle tartışma yaşandığı ve kahvehane dışında tarafların birbirlerine yumruk atmak sureti ile yaraladıktan sonra, sanık ...'ın belinden bıçak çıkarması üzerine sanık ...'in kahvehane içerisindeki tüfeğini alıp dışarı çıkarak havaya bir el ateş ettiği, bu sırada sanık ... ve yanındakilerin kahvehane camını kırdığı, akabinde sanık ...'ın bıçak ile kahvehaneye girdiği ve sanık ...'e bıçağı savurduğu fakat bıçağın sanığa değmediği belirlenmiştir.

2. Tüm dava dosyası kapsamı bir arada değerlendirildiğinde, sanık ...'ın bıçak çıkarması üzerine sanık ... tarafından havaya ateş etme eyleminde sanığın meşru müdafaa kastı ile hareket ettiği anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık ...'ın ise öncelikle sanık ...'e yumruk atmak sureti ile yaraladığı ve akabinde bıçak ile sanığı yaralamaya teşebbüs ettiği, benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.03.2017 tarihli ve 2016/7143 Esas, 2017/3141 sayılı ilamında yer alan “...Sanık Musa hakkında aynı suç işleme kararı altında ve birbirinin devamı olan olayda, mağdur Sezgin'e yönelik gerçekleşen birden fazla eylemin tek bir suça vücut vereceği ancak failin fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır eyleminden dolayı cezalandırılacağı gözetilmeden, somut olayda sanığın hem kasten yaralama hem de silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini hususunda mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği ..” hususları göz önüne alındığında, sanığın en ağır suç olan bıçaklama kasten yaralamaya teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, kasten yaralama ve bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık hakkında yaralama, bıçakla yaralamaya teşebbüs, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden, sanık hakkında uygulanan tekerrüre ilişkin ilamın suça sürüklenen çocuk sıfatıyla işlediği ilam olduğu anlaşıldığından bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik talebinin yeniden değerlendirilmesi gerekmekte olup anılan suçlardan kurulan hükümler bu nedenle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

V. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Asliye. Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararında katılan sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Genel Güvenliğin Tehlikeye Sokulması, Katılan Sanık ... Hakkında Yaralama, Silahla Yaralamaya Teşebbüs, Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Asliye. Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararında katılan sanıklar tarafından öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22856, Karar No: 2013/18550, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22856 E.  ,  2013/18550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27/02/2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27/02/2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23751, Karar No: 2017/26333, Tarih: 28.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/23751 E.  ,  2017/26333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılardan ... vd. ile davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacılardan ... vd. ile davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılardan ... vd. ile davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, ... Büyükşehir Beldiye Başkanlığından aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacılardan ... vd. peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17948, Karar No: 2008/2389, Tarih: 27.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/17948 E.  ,  2008/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 10 Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.5.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; kişisel ilişki tesisine ilişkin verilen kararların Yargıtay'da duruşmalı inceleneceğine ilişkin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde hüküm bulunmadığından davacıların duruşma isteğinin reddine karar verilmiştir.

Evrak üzerinde işin esasının incelenmesine gelince;

Olağanüstü haller mevcutsa, çocuğun menfaatine uygun düştüğü ölçüde çocuk ile kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkı diğer kişilere özellikle hısımlarına da tanınabilir.(TMK.md.325/1)

Davacılar, ölen kardeşlerinin çocukları ile uygun süre kişisel ilişki kurulmasını istemiştir.

Aile mahkemesi uzmanları tarafından düzenlenen 6.3.2007 günlü rapor ile çocukların davacı halaları ile kişisel ilişki kurulması gerektiği bildirilmiştir.

Toplanan delillere ve aile mahkemesi uzmanlarının raporu kapsamına göre mahkemece yapılacak iş çocuklar ile davacılar arasında uygun bir süre ile kişisel ilişki kurmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.27.02.2008 çar.
Yargıtay — Esas No: 2010/315, Karar No: 2011/2470, Tarih: 08.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/315 E.  ,  2011/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. Ltd. Şti. aleyhine 26/03/2008 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 20/10/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 08/03/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ... ve vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalı şirket adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, sahtecilik yolu ile alınan paranın ödetilmesi isteğine ilişkin olup yerel mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dava konusu olay nedeniyle davalı Şirket temsilcilerinin Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/352 Esas sayılı dava dosyasında sanık olarak yargılandıkları anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.