muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2868, Karar No: 2025/4877, Tarih: 18.06.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eylemin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ve katılanların akraba oldukları, katılan ...'un sanığa bayramın birinci günü ödemek üzere 50 TL borç para verdiği olay günü bu alacak için katılan ...'un sanığı aradığı ancak olumsuz cevap alması üzerine sanığın ikametgahına gittiği, bu esnada duşta olan sanığın katılanların geldiğini görmediği, katılanların geldiğini gören ve sanığın kardeşi olan ...'in katılanlara sanığın borcunu ödediği, sanıkların geldiği esnada duşta olan sanığın duştan çıktıktan sonra borcun kardeşi tarafından ödendiğini öğrenmesi üzerine katılan ...'u arayarak bu konu ile alakalı küfür ve tehdit içeren sözler söyleyerek katılanı ikametgahına çağırdığı, telefon konuşması üzerine katılanların yeniden sanığın ikametgahına geldiği ve ...'un arabayı park ettiği sırada araçtan ...'ın indiği sanığın ise masanın üzerinde bulunan bıçağı alarak ...'un üzerine doğru gittiği, tam hamle yapacağı sırada katılan ...'ın araya girdiği ve bıçakla ...'ı 30.09.2020 tarihli adli tıp kurumu raporuna göre karın alt ve göğüs üst kısımdan ... tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, ...'ı yaralayan sanığın bu kez aynı bıçakla katılan ...'a doğru hamle yaptığı ve katılan ...'u 30.09.2020 tarihli adli tıp kurumu raporuna göre sol kolundan ... tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, ...'un bu yaralanma sebebi ile 5 gün yoğun bakımda kaldığı, yaralandığını anlayan ...'un olay yerinden kaçtığı ve sanığın bu katılanı bir süre kovaladığı ancak yakalayamadığı, sanığın bunun üzerine yeniden dönerek ...'ın yanına geldiği ve araya giren sanığın babası ... ve kardeşi ...'in sanığı uzaklaştırmaya çalıştığı, sanığın bu kez de elindeki bıçakla katılanların arabasına yöneldiği ve bıçakla arabaya vurduğu anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmamasının isabetli olduğu, meşru savunma ve sınırın aşılması yasal şartlarının oluşmadığı, Adli Tıp Kurumu raporlarına göre, sanığın katılan ...'ı karın alt ve göğüs üst kısımdan 2 defa ve yaralardan biri ... olacak şekilde, katılan ...'u ise sol

kolunun üst ve alt taraftan olmak üzere 2 kez ve yaralardan biri ... olacak şekilde yaraladığı, ...'un bu yaralanma sebebi ile 5 gün yoğun bakımda kaldığı, ...'un kaçarak kurtulduğu, sanığın ...'a karşı eylemlerini devam ettirmeye çalıştığı sırada babası ve kardeşinin müdahale etmesiyle eylemini tamamlayamadığı, katılanların hastaneye kaldırılıp müdahale edilmesiyle kurtarıldığı, olayda kullanılan bıçağın özellikleri ve elverişliliği, darbe sayıları ve şiddeti, darbelerin katılanların ... bölgelerine isabet ettiği dikkate alındığında ortaya çıkan kast öldürmeye yönelik olup suçların vasıflarının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Katılanlar hakkında alınan Adli Tıp Kurumu raporlarına göre, sanığın katılan ...'ı karın alt ve göğüs üst kısımdan 2 defa ve yaralardan biri ... olacak şekilde, katılan ...'u ise sol kolunun üst ve alt taraftan olmak üzere 2 kez ve yaralardan biri ... olacak şekilde yaraladığı, ...'un bu yaralanma sebebi ile 5 gün yoğun bakımda kaldığının anlaşılması nedeni ile; sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı eylemleri nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun' un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre makul (orta) oranda bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde ayrı ayrı 10'ar yıl hapis cezalarına hükmolunarak eksik cezalar tayin edilmesi yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin temyiz sebepleri "eksik ceza tayini" yönünden yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.01.2024 tarihli ve 2024/74 Esas, 2024/213 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8535, Karar No: 2019/595, Tarih: 14.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/8535 E.  ,  2019/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/6-1232-2013/106 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı üçüncü bir kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanıkların artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan suç konusu malları sattığı kişiyi bildirmesi sonucu satın alan kişiden alınmasının 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi anlamında sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmadığı, ancak sanıkların çaldığı malı satması nedeniyle haksız biçimde sağladıkları kazancı iade etmeleri halinde 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi anlamında bir iade ve tazminden bahsetmenin mümkün olacağı, çaldığı malları sattığı kişiyi bildirmekle yetinen ancak satıştan elde ettiği kazancı iade etmeyen sanıklar hakkında etkin pişmanlık nedeniyle anılan madde uyarınca indirim yapılamayacaksa da; somut olayda müştekinin suç tarihi itibariyle müdür yardımcılığını yaptığı okula camların kırılarak girilmesinden sonra 24 adet musluk yanında 14 adet pisuvar bataryasının da çalındığı dikkate alındığında sadece 22 adet musluğu satarak karşılığında 30 TL alan sanık açısından, müştekinin 21.04.2008 tarihli kolluk ifadesinde, iade edilen 22 adet musluk dışında 2 adet musluk ve 14 adet pisuvar bataryasının kendilerine iade edilmediğini ve toplam zararın yaklaşık 600 TL olduğunu bildirmesi, ancak bununla birlikte dosya içerisindeki 20/06/2008 havale tarihli tutanağa göre, okula verilen zarar olan 300 TL’nin giderildiğinin belirtilmesi karşısında; hırsızlık suçundan kısmi bir iade söz konusu olduğu anlaşılmakla birlikte kamu malına zarar verme suçundan zararın kısmen mi yoksa tam olarak mı giderildiği anlaşılamadığından, müşteki temin edilerek kamu malına zarar verme suçu bakımından zararın tam olarak karşılanıp karşılanmadığı araştırılıp belirlendikten sonra kamu malına zarar verme suçu bakımından zararın tam olarak karşılandığının belirlenmesi durumunda hırsızlık suçu açısından müştekiden kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak ve kamu malına zarar verme suçu bakımından zararın tam olarak karşılanmadığının tespiti durumunda ise her iki suç açısından müştekiden kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden sadece hırsızlık suçu bakımından zarar giderimi olduğundan bahisle yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Sanığın, suç tarihinde temyiz dışı sanık .... ile birlikte... İlköğretim okuluna, okulun girişinde bulunan 2 adet pencere camını kırmak sureti ile girip okulun içinde bulunan tuvaletlerden 24 adet musluk ve 14 adet pisuvar bataryası çalması biçimindeki eyleminin, hırsızlık suçunun yanında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve anılan maddede öngörülen hapis cezasının alt sınırının 1 yıl olduğu gözetilmeden, sanık hakkında temel cezanın aynı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince 4 ay olarak belirlenmesinden sonra atılı suçun kamu malına yönelik olarak işlendiğinden ve TCK 152/1 olarak kabul edildiğinden bahisle 2 kat arttırım yapıldığı belirtilerek 8 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 62/1. maddesi uygulanmak suretiyle sonuç olarak 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 14/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10447, Karar No: 2024/3809, Tarih: 10.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10447 E.  ,  2024/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/112 E., 2016/91 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, sanık ...'un taksirle öldürme suçunu işlediğini bahisle suç duyurusunda bulunması üzerine sanık ... hakkında 01.06.2015 tarihli iddianame ile kamu davası açılarak mahkumiyetine kararı verildiği ancak dosya içerisinde sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan Çınar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.07.2014 ve 2014/138 soruşturma nolu ek kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve kararın kesinleşip kesinleşmediğine dair dosyada tebliğat parçasının bulunmadığı olayda ,CMK'nın madde 172/1 Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. CMK'nın madde 172/2'de ise kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz, şeklindeki düzenlemeleri dikkate alınarak bahse konu kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin dosya celp edilip, tarafların ve olayın aynı olup olmadığı, aynı ise dava açılması için yeni delil elde edilip edilmediği ayrıca söz konusu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşip kesinleşmediği hususları tespit edilip bu karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenle Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8276, Karar No: 2019/5603, Tarih: 07.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8276 E.  ,  2019/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 17.04.2019 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... ile davalı ... ve vekili Av. ... geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili ve davalı ... ve vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, müvekkilinin borçlu davalı Şura Müh. Elk. Elektronik Telekominikasyon İnş.Taah.San. ve Tic.Ltd.Şti.'den inşaat aşamasında olan yerden bağımsız bölüm satın alarak bedelini ödemesine rağmen, dairenin tesliminin yapılmadığından hakkında takip başlatıldığını, borçlunun alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığını, dava konusu taşınmazını 28.07.2011 tarihinde davalı Mehmet'e sattığını, satışın gerçek olmadığını inşaata borçlu şirketin devam ettiğini belirterek, bu tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, satışın gerçek olduğunu, müvekkilinin taşınmazı raiç bedelden aldığını ve mal kaçırma amacı olmadığından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu şirket temsilcisi, yaptığı sitenin kaba inşaatı bitmeden borçlarını ödeme güçlüğü içine düştüğünü, bu sırada dava dışı Doğu Petrol şirketine olan borçlarını da ödeyemeyince taşınmazı mevcut hali ile anılan şirketin sahibi

Memet'e devrettiğini, satışın alacaklıları zarara uğratmak amacı ile yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu şirket temsilcisi, yaptığı sitenin kaba inşaatı bitmeden borçlarını ödeme güçlüğü içine düştüğünü, bu sırada dava dışı Doğu Petrol şirketine olan borçlarını da ödeyemeyince taşınmazı mevcut hali ile anılan şirketin sahibi

Memet'e devrettiğini, satışın alacaklıları zarara uğratmak amacı ile yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapuda 350.000,00 TL bedel ile satışının yapılmasına rağmen tasarruf tarihi (28/07/2011) itibariyle toplam değerinin 1.008.918,78 TL olduğu satış bedeli ile gerçek değerler arasında bariz fark bulunduğu, tapuda yazılı bedeller dışında başka bedel ödendiği de geçerli bir belge ile ispat edilmediği, bedel farkı nedeniyle İİK'nun 278. maddesi uyarınca tasarrufların iptale tabi olduğu, ayrıca davalı şirket ile diğer davalı arasında süregelen iş ilişkisi bulunduğu, daha önce yapılan inşaat işlerinde de satış görüşmelerinin davalı şirket temsilcisi Mehmet Abi ile yapılmasına rağmen tapuların benzer şekilde diğer davalı tarafından alıcılara devredildiği, yine davaya konu taşınmazın devrinden sonra da inşaat faaliyetlerinin davalı şirket tarafından sürdürüldüğü tanık anlatımlarıyla da sabit olduğu, diğer davalı ...'in davalı şirketin içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastını bildiği veya bilmesi gerektiği, borçlularından mal kaçırma ve hakkında yapılmakta olan icra takibinden kurtulma amaçlı hareket ettiğini bilmemesinin mümkün görünmediğinden yapılan tasarrufun İİK'nun 280. maddesi gereğince de iptali gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve dava konusu taşınmaz üzerindeki 700.000,00 TL ipotek bedeli dikkate alındığında ivazlar arasında bedel farkı olmadığından mahkemenin bu yönde yaptığı tesbit yerinde olmamakla birlikte, davalılar arasında iptali istenilen satıştan önce devam eden ticari ilişkilerinin bulunduğu taraflarında kabulünde olup üçüncü kişinin borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve alacaklılarını ızrar kastını bilebilecek şahıslardan olduğu, buna göre İİK'nnu 280. maddesine gerğince yapılan değerlendirme yerinde olduğu gibi, davalıların bu satışın alacağa mahsuben yapıldığı yönündeki kabulleri dikkate alındığında, İİK'nun 279/2-2. maddesine göre ödemenin mutad ödeme aracı ile yapılmadığından satışın batıl olması nedeni ile tasarrufun bu gerekçe ile de iptali gerektiğinden, karar sonuç itibari ile doğru olup davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak duruşmada

vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ve aşağıda dökümü yazılı 4.354,77 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 07/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2712, Karar No: 2021/7625, Tarih: 20.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2712 E.  ,  2021/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; sanığa atılı ikametin bahçesinde bulunan park halindeki motosikleti çalma şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu olayda; sanığın eyleminin uzlaşma kapsamı dışında kaldığı gözetilip, sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında birbiriyle çelişen savunmaları, müşteki beyanı ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın müştekinin ikametinin eklentisi niteliğindeki bahçesinde, park halinde bulunan motosikletini çaldığı anlaşılan olayda; hakkında eylemine uyan TCK'nın 142/2-h maddesinden uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 20/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13779, Karar No: 2016/14205, Tarih: 30.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/13779 E.  ,  2016/14205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6222 sayılı Kanun'un 18/9. maddesinde tanımlanan suçun manevi unsuru genel kast olup, fail, maç günü kolluğa iki kez başvurma yükümlülüğünün olduğunu bilerek bu yükümlülüğünü yerine getirmediği takdirde bu suçtan cezalandırılır. Dosya kapsamına göre, sanığın savunmasında ileri sürdüğü nedenlerin haklı ve kabul edilebilir bir mazeret olmaması karşısında; 07/05/2011 tarihinde ... futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası öncesinde stadyum dışarısında 6222 sayılı Kanun'un 18/2. maddesi delaletiyle kasten yaralama ve mala zarar verme eylemleri sonrası başlatılan soruşturma gereğince derhal uygulamaya konulan spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin gereklerine uymayan sanığın eyleminin isnat olunan suçu oluşturduğu gözetilmeden; sanığın mahkumiyeti yerine yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12015, Karar No: 2012/45061, Tarih: 20.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/12015 E.  ,  2012/45061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tutanağında sanığın evin etrafındaki otları temizleyip bir köşesinde yaktığını eve gittiğini yakmış olduğu otların tekrar tutuşması sonucu yandığını beyan etmesi, keşifte tutanak tanzimcilerinin hazır edilmemesi karşısında tutanak tanzimcileri tanık sıfatıyla dinlenip keşifte en az bir tutanak tanzimlerinin hazır edilerek dava konusu yerin tesbiti gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/492, Karar No: 2023/3077, Tarih: 13.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/492 E.  ,  2023/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1636 E., 2022/2204 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 22. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/502 E., 2022/530 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak yeniden bu yönlerden hüküm kurulmasına, taraf vekillerinin diğer istinaf taleplerinin ise ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1994 yılında evlendiklerini, bu evliliklerinden biri ..., iki çocuklarının bulunduğunu, erkek tarafın müvekkiline fiziksel, ekonomik ve duygusal şiddet uyguladığını, bu nedenlere dayalı daha önce boşanma davası açılmış ise de düzeleceği umuduyla davadan vazgeçildiğini, bu vazgeçmeden sonra erkeğin aynı davranışlarına devam ettiğini, 01.02.2017 tarihinde müvekkilini darp edip, bıçakla saldırıp evden kovduğunu, dava açıldıktan sonra evin elektrik ve su aboneliklerini kapatarak müvekkilini mağdur etmeye devam ettiğini belirterek; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuk Edanur'un velâyetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuk yararına aylık 1.250,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaların her yıl Üretici Fiyat Endeksi (ÜFE) oranında artırılmasına, müvekkili yararına yasal faizi ile birlikte 300.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesine özetle; kadının kendisini eve almadığını, kusuru olmadığını, tarafların boşanmalarını gerektirecek bir neden olmadığını, eşini ve çocuklarını çok sevdiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI