muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8185, Karar No: 2019/4196, Tarih: 16.04.2019

Somut olay yukarıdaki ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; davalının kadastro tespitinden önce taşınmaza yapı inşa ettiği, taşınmazın tapu kaydında yapının davalı ...'e ait olduğuna dair şerh bulunduğu ve davalının tapu tahsis belgesi alacağı inancı ile bedelini ödediği ve bu suretle davalının, yapılanmada iyiniyetli olduğu açıktır.

Hal böyle olunca; yapının kaim bedeli yönünden davalı ... lehine hapis hakkı tanınarak elatmasının önlenmesine ve yıkıma karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 16.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22539, Karar No: 2014/15915, Tarih: 26.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22539 E.  ,  2014/15915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası sonucu 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak eksik ceza tayini,

3-Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesi ile 50/1-a maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 50 ve 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen belirtilen hususların aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, "sanığın güttüğü amaç ve saik '' ibaresinin ve hükmün ilk bendinde yer alan 7 nolu paragrafın hükümden çıkarılmaları “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği,

sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/40191, Karar No: 2014/9961, Tarih: 31.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/40191 E.  ,  2014/9961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yasak silah taşıma, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçlarından; kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Yasak bıçak taşıma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen yasak bıçak taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14214, Karar No: 2016/2949, Tarih: 29.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/14214 E.  ,  2016/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve ancak usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen mazeret belirterek duruşmalara katılmayan şikayetçi kurum vekilinin, 5271 sayılı CMK’nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın atılı mühür bozma suçunu kendisinin işlemediğini,eşinin işlediğini savunması karşısında mahkemenin sanığın eşini dinlemeden sanık hakkında beraat kararı verip eşi ile ilgili suç duyurusunda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eşi hakkında herhangi bir dava açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış olması halinde dosyaların birleştirilmesi suretiyle birlikte değerlendirme yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kararına Uygundur.

Yz.İşl.Md.
Yargıtay — Esas No: 2011/6445, Karar No: 2011/6145, Tarih: 24.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/6445 E.  ,  2011/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/47279

MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2006

NUMARASI : 2006/414

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden, duruşmaya devamla toplanan delillere göre bir karar verilmesi gerekirken, kullanılan elektrik miktarının değerinin az olduğu şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6097, Karar No: 2021/11489, Tarih: 18.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6097 E.  ,  2021/11489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Niğde Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü/Mahallesi çalışma alanında bulunan 361 ada 2 parsel sayılı 606,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, altı katlı kargir ev ve arsası vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın arsa vasfıyla Hazine adına tesciline, taşınmazın üzerinde bulunan bir adet altı katlı kargir ev, 7-8 yaşlarındaki altı adet kayısı ağacı, 3 adet ceviz ağacı, 12 adet üzüm omcası ve 5 adet elma ağacının davalı ...'e ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf talebi reddedilmiş ve iş bu karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 3402 Sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 18.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/699, Karar No: 2005/785, Tarih: 28.12.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/21-699 E.  ,  2005/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Balıkesir İş Mahkemesi

**Günü** : 26.9.2005

**Sayısı** : 892-672

Taraflar arasındaki “*manevi tazminat”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Balıkesir İş Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 8.12.2004 gün ve 2004/394-806 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 2.5.2005 gün ve 2005/363-4552 sayılı ilamiyle;

*(...**Dava nitelikçe zararlandırıcı sigorta olayına uğrayan davacıda olay nedeni ile oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranına bağlı olarak uğranılan manevi zararların giderilmesine ilişkindir. Mahkemece 3 milyar manevi tazminat hüküm altına alınmış ise de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.*

Davacının iş hukuku ve Sosyal Sigortalar Kurumu mevzuatı açısından usulen belirlenmiş maluliyet oranını gösterir bilgi ve belgeler dosya içinde mevcut değildir. Ceza dosyasında mevcut 21.02.2003 tarihli ekli rapor ile bu dosyadaki mevcut 14.11.2002 tarihli rapor davacının meslekte kazanma güç kayıp oranını ortaya koyan raporlar olmadığından, davacının maluliyeti 506 Sayılı Yasa'nın 109. Maddesinde öngörülen prosedür doğrultusunda belirlenmelidir.

*Öte yandan dosya içerisinde mevcut ceza dosyasına sunulmuş kusur raporu iş güvenliği uzmanları tarafından hazırlanmış olmakla birlikte cezai sorumluluk durumunu belirleyen rapor niteliğindedir. Hukuk hakimi bu kusur raporu ile bağlı değildir. Bu nedenle özellikle işveren davalının (Akın Asansör Metal Plastik Doğ. San.Tic.Ltd.) sorumluluk durumunu belirleyen ve iş hukuku ilkelerine dayalı yeni bir kusur raporu alınmalıdır.*

*Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın ve özellikle işçiye yapılan ödemeyi içermeyen sözleşmenin ibraname olarak nitelendirmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.*

*O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır....)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, iş kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş,Özel Dairece hüküm, yukarıda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

**TEMYİZ EDEN** :Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, iş kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş,Özel Dairece hüküm, yukarıda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

İş kazası nedeniyle davacıda oluşan geçici iş göremezlik halinin, meslekte kazanma gücü kaybına yol açmaksızın sona ermesi, sağlık kurulu raporları uyarınca Sosyal Sigortalar Kurumunca verilen bu yöndeki karara karşı ilgili tarafların 506 sayılı Kanunun 109.maddesi uyarınca bir itirazının bulunulmaması, hükme esas alınan kusur raporunun 4857 sayılı İş Kanununun 77. maddesinde açıklandığı üzere işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümlerine uygun olması, ayrıca davacıya bu kapsamda bir ödemede bulunulmadığının belirlenmesi karşısında, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

**S O N U Ç :** Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle **ONANMASINA** ve aşağıda dökümü yazılı ( 121.50 YTL) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6581, Karar No: 2021/12974, Tarih: 23.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6581 E.  ,  2021/12974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Düşme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı maddenin 12. fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2009/13-12 sayılı kararına göre itiraza tabi kararlardan olduğu, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, o yer Cumhuriyet savcısının talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan düşme kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK' nın 67/2-(a) maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk ...’in sorgusunun yapıldığı 18/09/2015 tarihinde suça sürüklenen çocukların tümü yönünden zamanaşımı süresinin kesildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... ile 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’nın gece vakti mağdura ait iş yerinin camını kırmaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 31/2 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıl ve 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk ...’in sorgusunun yapıldığı 18/09/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 23/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2851, Karar No: 2012/2822, Tarih: 12.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/2851 E.  ,  2012/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Maktule ...'i bıçakla kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e,63 maddeleri uyarınca 25 yıl hc

2-Katılan ...'i bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e,63 maddeleri uyarınca 10 ay hc

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Yetkisi bulunmadığından, müdahiller vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme ve kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, vasfa, tahrikin varlığına vesaireye ilişen, müdahiller vekilinin suçların vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 12/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8565, Karar No: 2012/28523, Tarih: 26.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8565 E.  ,  2012/28523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 50/1, 52/4 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan, suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine ilişkin hüküm, müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin kusura, eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanmamasına, mahalli Cumhuriyet savcısının sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasında yaş küçüklüğü nedeniyle TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken netice cezanın 1 yıl 4 ay hapis olarak belirlenmesi gerekirken hata yapılıp 8 ay hapis olarak belirlenmesi ve yine TCK'nın 50/1, 52/2. maddeleri gereğince günlüğü 20 TL den olmak üzere neticede 9700 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 4800 TL'ye hükmedilerek sanık hakkında eksik ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan “SEKİZ AY” ibaresinin, “1 YIL 4 AY” şeklinde değiştirilmesine; hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine, “ Suça sürüklenen

çocuğa verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının suça sürüklenen çocuğun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 485 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 9.700 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.