muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6854, Karar No: 2016/8472, Tarih: 20.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/6854 E.  ,  2016/8472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, suçu TCK’nın 53/1-a maddesinde belirtilen hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... İlköğretim Okulu müdür yardımcısı ve mutemedi olarak görev yapan sanığın, okul personelinin maaş ve ek dersleri ile ilgili maaş bordrolarını gerçeğe uygun olarak düzenleyip okul müdürüne onaylattıktan sonra tahakkuk eden ücretlerin ilgili banka listelerini müdürün imzasını taklit ederek değiştirdiği ve bu suretle 12.091,16 TL’ yi kendisinin veya başkalarının hesabına aktardığı şeklinde sübut bulan ve

okul müdürünün maaş bordroları ile banka listelerini karşılaştırması sonucu ortaya çıkartılan eylemlerin sanığın mutemet olarak bordro ve liste düzenlemeye yetkili olması, suça konu paranın görevi gereği zilyetliğinin kendisine devredilmiş bulunması karşısında kül halinde zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Gerekçeli kararda elde edilen haksız menfaatin 12.091,16 TL olduğu kabul edilmesine rağmen, hükümde 158/1-e maddesi gereğince ceza verilirken menfaatin 16.000 TL olarak uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2402, Karar No: 2011/3436, Tarih: 17.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2402 E.  ,  2011/3436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, ödeme emrinin borçluya 18.01.2008 tarihinde tebliğ edildiğini, ödeme emrine konu meblağın ise tebliğden sonra 22.01.2008 tarihinde müvekkilinin hesabına gönderildiğini, ödeme emrinin tebliğinden sonra borcun ifası halinde borçlunun icra giderlerinden, işleyen faizden ve avukatlık ücretinden sorumlu olduğunu, asıl alacağın ifası ile borcun sona ermeyeceğini, yapılan itirazın bakiye alacağın icra yoluyla tahsilini ortadan kaldırdığı için haksız olduğunu iddia ederek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davanın 1 senelik hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacının müvekkili banka nezdindeki hesabının, davacının oğlu’nun kredi kartı borcunun teminatı olarak rehnedildiği ve blokeye alındığından, bloke çözülmesi talimatı gelmeden müvekkili bankanın ödeme yapamadığını, takip tarihinde muaccel borç bulunmadığını, müvekkili bankanın davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamın dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkeme gerekçesinde de belirtildiği gibi davalı tarafından takip konusu borca ilişkin olarak icra takip tarihinden sonra ancak dava tarihinden önce ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Mahkemece dava tarihinden önce yapılan ödeme yönünden dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.03.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Bu durumda, Mahkemece dava tarihinden önce yapılan ödeme yönünden dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.03.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemece bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/726, Karar No: 2007/2065, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/726 E.  ,  2007/2065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.3.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil, birleşen dosya ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 4.4.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılardan ...’in kayden maliki olduğu taşınmazı eşi olan dahili davalı ...’e verdiği 45 bin mark ile aldığını, verilen paranın 8 bin markının ödendiğini, 37 bin mark borçlu kaldığını, borçlu kalınan tutar ödenmediğinden ... adına olan kaydın iptali ile adına tescilini istemiştir.

Birleştirilen davada ise, karı koca olan davalıların halen oturdukları tapu kaydının iptal ve tescili dava edilen taşınmazdaki iyileştirme giderleri ile alınan eşyalar için 30 bin mark harcama yaptığını, yapılan harcamalara karşılık 30 bin markın davalılardan tahsilini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleştirilen dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davacının gerek asıl gerekse birleştirilen davasında ileri sürdüğü vakıalara bakılırsa inanç ilişkisine dayanmadığı görülmektedir. Zira, inanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı işlemin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın inanılan tarafından kullanılma, yönetilme ve inanana iade şartlarını içeren borçlandırıcı bir işlemdir.

Davacı gerek asıl ve gerek birleştirilen davasında davalılar ile olan ilişkisini karz akti olarak mahkeme önüne getirmiştir. Gerçekten Borçlar Kanununun 306.maddesi uyarınca karz bir miktar paranın yahut diğer bir misli şeyin mülkiyetini ödünç alan kimseye nakil ve bunun ileride geri verilmesi borcundan kaynaklanır. Ancak taraflar arasında yazılı bir karz sözleşmesi bulunmamaktadır. Gerek asıl ve gerekse birleştirilen davalardaki müddeabih ise HUMK.nun 288.maddesinde tanıkla ispatı mümkün olan sınırın çok üstündedir. Bu nedenle davacının hukuki işlemin varlığını senetle ispat etmesi gerekir.

Ne var ki, davacı gerek dava dilekçesinde gerekse sonradan verdiği delil dilekçesinde (vs.delil) diyerek yemin deliline de dayanmış sayılacağından davacıya bu hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken davanın eksik inceleme ile reddi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 1.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/13424, Karar No: 2009/13303, Tarih: 20.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13424 E.  ,  2009/13303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi için kalan yerin tapusunun iptali ile tescili istemine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 20.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3275, Karar No: 2013/20291, Tarih: 12.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3275 E.  ,  2013/20291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/09/2012 tarih ve 2008/985-2012/548 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Zeliha Çubuk tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altına alınan emtianın Türkiye'den Almanya'ya davalılar tarafından tırlarla taşındığını, emtianın taşıma sırasında hasar gördüğünü ve dava dışı sigortalısına 11.745,00 TL tazminat ödendiğini, bu tazminatın zararın meydana gelmesinde kusuru bulunan davalı taşıyanlardan rücuen tahsili için ... 4. İcra Müdürlüğünün 2008/10884 Esas sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını ancak takibe borçlu davalılar tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı DHL Worlwide Express Taş. ve Tic A.Ş. vekili; taşımayı gerçekleştiren araçlardan 14 BK 933 plakalı araçtaki hasar bedelinin dava dışı Çuhadaroğlu şirketi tarafından fatura edilmesi üzerine, bu şirkete ödendiği, diğer plakalı araçlar ile taşınan malların ise hasarsız teslim edildiğini ve CMR 30/1 gereğince kendilerine hasar ihbarı yapılmadığından sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnş Nak Tur Tic A.Ş. vekili, araç plakalarının kendilerine ait olmadığını, pasif ehliyetlerinin bulunmadığı ,CMR 32 maddesi gereğince zaman aşımının 1 yıl olduğu ve dolduğunu, kendilerinden talep edilen zarar bedelinin belli olmadığını ve zararların meydana geldiği taşıma işlemine kendilerinin alt taşıyıcı olarak katıldıklarını, ancak kendi araçlarının taşıdığı mallar ile her hangi bir zarar meydana gelmediğini, CMR 30/1 gereğince kendilerine hasar ihbarı yapılmadığından sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; emtiada meydana gelen zararın taşıma esnasında oluştuğunun ekspertiz raporu ile sabit olduğu, davada davalı DHL Worldwide Express Taş ve Tic A.Ş.'nin asıl taşıyan, diğer davalı ... İnş Nak Tur Tic A.Ş.'nin ise alt taşıyan alarak sorumluluklarının bulunduğu ve CMR hükümleri uyarınca birlikte sorumlu olacakları, yurt dışı ekspertiz

raporunda hasarın belirlenmesi ve 09/10/2007 tarihinde ilgili bütün hasarın bildirildiğinin belirli olması sebebiyle davalıların ihbara ilişkin savunmasına itibar edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... 4.İcra Müdürlüğünün 2008/10884 sayılı dosyasındaki takibin 11.210,84TL aslı alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

raporunda hasarın belirlenmesi ve 09/10/2007 tarihinde ilgili bütün hasarın bildirildiğinin belirli olması sebebiyle davalıların ihbara ilişkin savunmasına itibar edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... 4.İcra Müdürlüğünün 2008/10884 sayılı dosyasındaki takibin 11.210,84TL aslı alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 598,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1153, Karar No: 2022/2655, Tarih: 14.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/1153 E.  ,  2022/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268. maddesinde düzenlenen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda, sanığın olay günü hırsızlık şüphesi üzerine yakalandığı sırada kendisini mağdur ...’nın kimlik bilgisi ile tanıttığı ve soruşturma sırasında düzenlenen evrakların mağdur ... ismi ile düzenlendiği, sanığın gerçek kimliğinin parmak izi incelemesi ile ortaya çıktığı, hırsızlık suçundan yapılan soruşturma sonucunda Milas Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 27.10.2014 tarihinde mağdur ... hakkında yeterli kanıt bulunamadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla; söz konusu 27.10.2014 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşip kesinleşmediği ve sanık hakkında hırsızlık suçundan soruşturma veya kovuşturmanın akıbeti araştırılıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra mağdur hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının kesinleştiğinin ve sanık hakkında hırsızlık suçundan soruşturma ve kovuşturma

yapılmadığının tespiti halinde sanık hakkında ''işlenen bir suçtan'' söz edilemeyeceğinden, mağdur kimlik bilgileri ile belgeler düzenlendiği de gözetildiğinde eylemin TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne tabi olan "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturduğu gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 14.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8309, Karar No: 2017/5668, Tarih: 15.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/8309 E.  ,  2017/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2016 gün ve 2013/357 Esas, 2016/647 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/19474, Karar No: 2013/18213, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19474 E.  ,  2013/18213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20.07.1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.