muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8931, Karar No: 2019/5335, Tarih: 12.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8931 E.  ,  2019/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; Silifke İlçesi, ... Köyü ... Mevkiinde 453 parselde 33.000,00 metrekare arazinin 1/2 hissesinin murisleri ...' a ait olduğunu, diğer 1/2 hissenin davalı ve murisine ait olduğunu, her birinin kullandığı alanın belli olduğunu, kendilerine ait olan ve hissedarların rızası ile taksim edilen araziyi davalının isteği üzerine davalıya kiraya verdiklerini, aralarında 01/06/2006 tarihinde bir yıl için kira sözleşmesi yapılmış olup her yıl kiranın uzatıldığını, kira müddetinin uzatıldığı 01/06/2007 tarihinden sonra davalının kiraladığı araziye nar bitkisi, arazinin kenarlarına zeytin ağacı diktiğini, davalının ağaç diktiğini 2008 yılında öğrendiklerini, davalının sökeceğini ve kendi arazisine dikeceğini belirttiğini, ancak bugüne kadar ağaçları sökmediğini, araziye ağaç dikmek suretiyle tecavüz ettiğini beyan ederek Silifke İlçesi, ... Köyü ... Mevkiinde kain 453 parsel hissedarlar arasında rıza ile taksim edilen 40 yıldan bu yana kullanılan 1/2 hissesi 16.500 m2 kısmına davalının nar ve zeytin fidanları dikmek suretiyle yapmış olduğu tecavüzün önlenmesine ve ağaçların kal'ine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı; dava konusu taşınmazın iddia edildiği gibi kullanım konusunda taksim edilmediğini, taraflar arasında yapılan resmi bir taksime dayanan bölüşme olmadığını, zira taşınmazın 5-6 dönümlük kısmı eski ırmak yatağı olduğu için ziraat yapılmasının mümkün olmadığını, taşınmazın 1/2 hissesinin babası ...'a ait olduğunu, diğer 1/2 hissesinin de 2006-2008 yılları öncesi ve sonrasında babası tarafından kiracı olarak kullanıldığını, yapılan bir taksim olmadığı için de davacıların iddiasının aksine 2008 yılında değil 2005 yılında nar ve zeytin ekildiğini, davanın muhatabının kendisi olmadığını, babası ... olduğunu, onun da vefat ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; dava el atmanın önlenmesi ve kal davası olarak nitelendirilerek taraflar arasında tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının yapıldığı ve bu plana göre taraflar arasında taşınmazın fiili taksimin yapıldığı ve bu fiili taksime göre taşınmazın A harfi belirtilen nar ekili kısmının davacılara ait olduğu ve davalıya kiraya verildiği, taraflar arsında yapılan kira sözleşmesi henüz taraflarca feshedilemediğinden TBK madde 327/2’ye göre belirsiz süreli sözleşmeye dönüştüğü, dolayısı ile davalının kira sözleşmesine dayalı üstün hakkı olduğu ve davacıların meni müdahale davası açma hakkı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekilinin davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki hukuki ihtilafın niteliğine göre mahkemece, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına 1 yıllık kira bedeli üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 4 nolu bendinden “...23.471,56 TL...” ifadesi çıkartılarak yerine “...1.320,00 TL...” ifadesi yazılarak hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,12.06.2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3272, Karar No: 2007/8522, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3272 E.  ,  2007/8522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının Belediye İmar Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınarak incelenen Muttalip mahallesi 13674 parsel sayılı taşınmazın 21.10.2005 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın dava tarihi, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların ise emsal alındığı satış tarihi itibariyle İmar Yasası gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan 2005 yılına ait buğday, şekerpancarı, ayçiçeği ve domates ürünlerine ait dekar başına üretim miktarı, toptan satış fiyatı ve üretim masrafını gösterir veri listesinin Tarım İl Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2447, Karar No: 2023/165, Tarih: 24.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/2447 E.  ,  2023/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2014 tarihli ve 2014/26510 Soruşturma nolu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 53 ve 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

2. ... Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2014/577 Esas, 2014/358 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. ... Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2014/577 Esas, 2014/358 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)13. Ceza Dairesinin 28.11.2017 tarihli ve 2016/8203 Esas, 2017/13587 Karar sayılı kararı ile;

"Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hırsızlık olaylarıyla ilgili yapılan çalışmalar sonucu sanıklara ulaşıldığı, sanık ... ile yapılan ön mülakatta, herhangi bir müracaatı bulumayan katılanın müdürü olduğu işyerinden de hırsızlık yaptıklarını beyan ettiği, diğer sanıklar Yakup ve Sinan'ın evinde yapılan aramada ise çok sayıda sakızın ele geçirilerek katılana teslim edildiği, sanıkların suçlamayı kabul ederek pişman olduklarını ve müştekinin zararını gidermeyi istediklerini beyan ettikleri anlaşılmakla, katılanın giderilmesi gereken bir zararının da bulunmadığı gözetilerek sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde birinci fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2018 tarihli ve 2018/53 Esas, 2018/555 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının, (h) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası geregi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 21.06.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 22.10.2019 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinde yer alan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğine ilişkin ... Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/111 Esas, 2021/303 Karar sayılı kararı ile neticeten 3 ay 22 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 16.06.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca ... Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/516 Esas, 2021/676 Karar sayılı kararı hükmün açıklanması ile nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının, (h) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

1. Karara itiraz ettiğine,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Son dönemde artan hırsızlık olaylarıyla ilgili yapılan çalışmalar sonucu sanık ... ve haklarındaki mahkûmiyet kararı kesinleşen dava dışı sanıklar Yakup ve Sinan'a ulaşıldığı, sanık ... ile yapılan ön mülakatta, herhangi bir müracaatı bulunmayan katılanın müdürü olduğu işyerinden diğer sanıklarla birlikte hırsızlık yaptıklarını beyan ettiği, katılanın da işyerinden hırsızlık yapıldığını ve sakız çalındığını beyan etmesi üzerine Yakup ve Sinan'ın evinde 27.09.2014 tarihinde yapılan aramada ele geçirilen sakızların katılana teslim edildiği, bu itibarla tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, Yakup ve Sinan'la birlikte katılana ait gündüz vakti marketten sakız çalarak işyerinden hırsızlık suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Dosya içerisinde 27.09.2014 tarihli ev arama tutanağı mevcuttur.

2. Dosya içerisinde 27.09.2014 tarihli ev arama tutanağı mevcuttur.

3. Katılanın sakızları teslim aldığına ilişkin beyanı ve teslime ilişkin tutanak dosyada mevcuttur.

4. Sanık suçlamayı kabul etmiştir.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2018 tarihli ve 2018/53 Esas, 2018/555 Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1528, Karar No: 2020/7309, Tarih: 15.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1528 E.  ,  2020/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B)2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Dairemizin 26.04.2017 tarih ve 2016/5013 Esas sayılı bozma ilamına konu mahkemenin 18.09.2012 tarih ve 2009/222 Esas, 2012/253 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı bulunduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin hüküm fıkrasının 2. bendinin sonuna “5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca, kazanılmış hak gözetilerek, hükmolunan sonuç cezanın 10 ay hapis cezasına indirilmesine ve TCK'nin 51. maddesi uyarınca ertelenmesine” şeklinde bir paragraf eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12705, Karar No: 2016/937, Tarih: 25.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/12705 E.  ,  2016/937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/251624

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2010

NUMARASI : 2010/336 (E) ve 2010/572 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle durduğu süre de hesap edilerek suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7552, Karar No: 2018/2635, Tarih: 12.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7552 E.  ,  2018/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, şikayet tarihi itibarıyle en son verilen vergi beyannameleri getirtilip beyanname içeriğine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği hususuyla delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.