muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6142, Karar No: 2021/10467, Tarih: 17.06.2021

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı bakanlık vekili, kendilerine husumet yöneltilmesinin yerinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının 06.06.2007 tarihinde radyoloji teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, 31.01.2011 tarihinde evlilik nedeniyle iş akdinin feshettiğini, ancak iki gün sonra ... Merkez Efendi Devlet Hastanesinde görüntüleme hizmeti veren ... A.Ş. nezdinde çalışmaya başladığınıı, bu nedenle ileri sürülen fesih gerekçesinin yerinde bulunmadığını, fesih hakkını kötüye kullandığını, fesih bildiriminde sadece kıdem taznminatı istediğini, bu dilekçesinde fazla mesai, yıllık ücretli izin ve şua izni taleplerinin mevcut bulunmadığını, Davacının çalışmasının 30 saati aşmadığını, Davacının şua iznini muntazam kullandığını, öte yandan şua izninin kesintisiz çalışma halinde hakedilen bir izin olduğunu, özellikle 21.01.2010 tarihinden sonraki çalışmanın yasal 35 saatlik çalışma süresinin altında gerçekleştiğini ve bu nedenle şua iznine hak kazanamayacağını, Davacının ücretinin asgari ücret olduğunu ve prim ve ikramiyeler ile şua izni alacağının telafi edildiğini savunup davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, icra inkar tazminatı şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

İtirazın iptali davasında borçlunun haksızlığına karar verilmesi halinde ve alacaklının talep etmiş olması şartıyla, borç miktarının Kanunda gösterilen orandan az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilir. İcra inkar tazminatına karar verilebilmesi için alacağın belirli ya da belirlenebilir olması gerekir. Ancak, hak tartışmalı ise icra inkar tazminatına hükmedilemez. Alacağın likit olması şartıyla itirazın iptali davası sonunda borçlunun itirazının kısmen kabulü halinde dahi, kabul edilen kısım bakımından icra inkar tazminatına hükmedilmelidir. İcra inkar tazminatı, asıl alacak bakımından söz konusu olur. İşlemiş faiz isteği yönünden icra inkar tazminatına hükmedilmesi mümkün değildir.

Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için, ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir.Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez.

Şayet alacak tartışmalı ve yargılamayı gerektiriyorsa likit olduğundan söz edilemez.

Şayet alacak tartışmalı ve yargılamayı gerektiriyorsa likit olduğundan söz edilemez.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, asıl alacağın yüzde yirmisi oranında belirlenen icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ne var ki, takip konusu alacağın varlığı noktasındaki uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden ve takip talebindeki miktarla Mahkemece kabul edilen miktarın farklı olduğu gözetildiğinde likit olmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, Mahkemece icra inkar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir

3- Davalı Bakanlığın Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu tartışmasız olup, Mahkemece harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yükletilmesi de bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

-Temyiz olunan kararın Hüküm fıkrasının icra inkar tazminatına yönelik "Asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalılardan alınıp davacıya ödenmesine”, cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine; "Koşulları oluşmadığından davacının icra inkar tazminatı isteminin reddine,"

-Temyiz olunan kararın Hüküm fıkrasının karar ilam harcına ilişkin”Alınması gereken 1.431,35 TL harçtan, peşin yatırılan 170,55 TL harcın mahsubu ile bakiye 1.260,80 TL 'nin davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına”, paragrafının tamamen çıkartılarak yerine;

“- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, bakanlık aleyhine karar-ilam harcına hükmedilmesine yer olmadığına,

Kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 1.431,35 karar-ilam harcından davacının yatırdığı 170,55 TL harcın mahsubu ile bakiye 1.260,80 TL karar-ilam harcının davalı şirketden tahsili ile hazineye irat kaydına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24476, Karar No: 2013/19327, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24476 E.  ,  2013/19327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06/03/2006 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12287, Karar No: 2014/29797, Tarih: 27.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12287 E.  ,  2014/29797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/210443

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/640 (E) ve 2013/287 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda müştekinin anneannesi ile birlikte ikamet ettikleri eve giderek kendisine ait olduğunu iddia ettiği bir kısım çeyiz eşyalarını aldığını ikrar etmesi, ayrıca tanık U.. Ö..’in aşamalardaki görgüye dayalı açık beyanları ile de bu hususun doğrulanması, müştekinin emniyet beyanlarında anneannesi ile birlikte kaldıkları eve sanığın anahtar yaptırarak girmiş olabileceğini beyan etmesi, sanığın aşamalardaki savunmalarında anneannesinin evine geldiğinde bir süre anneannesi ile konuştuğunu, ancak evden eşyaları aldığını annesine söyler diye anneannesine söylemediğini, aynı gece pazaryerine götürerek evden aldığı eşyaları sattığını, bu eşyaların annesinin kendisi adına alıp anneannesinin evine bıraktığı çeyiz eşyaları olduğunu savunmasına rağmen annesi ile birlikte ikamet ettikleri ev yerine annesinin neden kendisine aldığı çeyizlik eşyaları anneannesinin evine bıraktığı, kendisine ait olduğunu söylediği bu eşyaların nelerden ibaret olduğu ve müşteki de evde olmadığı bir saatte eve nasıl girip bu eşyaları da ne şekilde teşhis ederek aldığına dair hiçbir açıklayıcı savunmasının bulunmaması, müştekinin emniyete müraaatından sonra emniyet tarafından yapılan araştırma neticesinde sanığın suç saatinden sonra kendi evine de uğramadığı ve telefonunun kapalı olduğunun tespit edilmesine göre, sanığın savunmasının mevcut delil durumuna nazaran hayatın olağan akışı ile de uyumlu olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın annesi ile müştekinin anneannesi ve dosya kapsamından olayla ilgili olarak bilgileri bulunduğu anlaşılan anne ve babasının tanık sıfatıyla ifadelerinin alınarak sanığın savunmasında belirttiği hususların ayrıntılı olarak araştırılması, sanığın hukuki durumunun kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre taktir ve tayin edilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22291, Karar No: 2014/25279, Tarih: 01.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22291 E.  ,  2014/25279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 13. İş Mahkemesi

Tarihi : 13.02.2014

No : 2011/849-2014/129

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya ödenen ölüm aylıklarının kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Özgür Kılınçoğlu tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkındaki boşanma kararı 12.6.2007 tarihinde kesinleşen davacı A.. K..'a yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle 24.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerindensağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, dinlenen tanıklar dışında anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle boşanılan eşle fiilen birlikte yaşamanın gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8589, Karar No: 2010/12028, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8589 E.  ,  2010/12028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3228, Karar No: 2018/4035, Tarih: 30.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/3228 E.  ,  2018/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2018 tarih, 2018/63604 sayılı Kanun Yararına Bozma istemi ile; Terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03.03.2017 tarihli ve 2016/19265 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Aydın 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.10.2017 tarihli ve 2017/4868 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden suç duyurusunda bulunulması üzerine, şüpheli hakkında Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca 2017/19265 sayılı soruşturmanın bulunduğu ve evrakların birleştirilmesi gerektiğinden bahisle Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2017 tarihli ve 2017/5548 soruşturma, 2017/745 sayılı yetkisizlik kararından sonra yeniden yapılan soruşturma sonucunda, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2018 tarihli ve 2017/21841 soruşturma, 2018/1184 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Aydın 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2018 tarihli ve 2018/1441 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2017 tarihli ve 2016/19265 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında; ...’nın bu tarihten sonra örgütle ilişkisini kestiğini gösterir şekilde babasına ait taşınmazı ... isimli vakfa tahsis ettiği, örgüte ait dershaneye verilen taşınmazı geri aldığı, 17-25 Aralık 2013 sonrasında örgüt içerisinde yer aldıklarına ilişkin yeterli delil olmadığı şeklinde adı geçen dershaneye ilişkin genel ifadeler kullanıldığı, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2018 tarihli ve 2017/21841 soruşturma, 2018/1184 sayılı kararında Özel ... Dershanesinin bulunduğu binanın tam mülkiyetinin 10.05.2016 tarihinde ...’ya geçtiği, bu tarihten sonra binanın dershaneye kullandırılmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği, evvelce Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03.03.2017 tarihli ve 2016/19265 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın Aydın 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.10.2017 tarihli ve 2017/4868 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verilerek kesinleşmiş olması karşısında, aynı konu hakkında yeni delil elde edilmeden ve soruşturmanın genişletilmesine karar verilmeden yeniden soruşturma yapılamayacağı cihetle, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25.01.2018 tarihli ve 2017/21841 soruşturma, 2018/1184 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Aydın 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2018 tarihli ve 2018/1441 değişik iş sayılı kararının bozulmasının istenilmesi arz ve dosya birlikte tebliğ olunmuştur.

I- OLAY: