muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2024, Karar No: 2024/4217, Tarih: 12.09.2024

IV.GEREKÇE VE KARAR

1-Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Açısından;

Bozma ilamına uyularak yapılan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın 04/10/2018 tarihinde öldüğü gerekçeleri gösterilerek, açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı yön bulunmadığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak, "Hakkında "kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma" suçundan kamu davası açılan sanık hakkında, kamu davasının ölüm nedeniyle düşürülmesine dair hüküm tesis edilirken, ilgili suçun "resmi belgede sahtecilik" olarak gösterilmesi " hususu Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) nolu bendindeki "Resmi Belgede Sahtecilik" ibaresinin çıkartılması ve yerine "kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Açısından;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13453, Karar No: 2014/25899, Tarih: 13.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13453 E.  ,  2014/25899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu...mahallesi, 123 ada, 86 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 04.12.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1981, Karar No: 2018/4306, Tarih: 11.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1981 E.  ,  2018/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Altı ayrı kişiye karşı beşer kez; nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sanık ...’un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b (5 kez), 116/1 (5 kez), 119/1-c (5 kez), 151/1 (5 kez) ve 62. (15 kez) maddeleri gereğince (5 kez) 2 yıl 6 ay hapis, (5 kez) 1 yıl 8 ay hapis ve (5 kez) 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2016 tarihli ve 2008/1572 esas, 2016/506 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13/01/2017 tarihli ve 2017/43 esas, 2017/116 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi sonucu kesinleşmesini müteakip, hükümlü müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 05/05/2017 tarihli ve 2008/1572 esas, 2016/506 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ve 2017/655 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26.02.2018 gün ve 13067-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2018 gün ve 2018/17547 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren hakim ...’ın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararı da verdiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılamanın yenilenmesi yolu, ancak sınırlı hallerde kabul edilmiş olağanüstü bir kanun yoludur. 5271 sayılı CMK’nın 311 ile 323. maddelerinde düzenlenmiştir. Yargılamanın yenilenmesi istemi, ilk hükmü veren mahkemeye sunulur (CMK’nın 318/1. maddesi). Bu mahkeme, öncelikle istemin kabul edilebilir olup olmadığını inceleyerek bir karar verir. Bu inceleme dosya üzerinden yapılır. CMK'nın 23/3. maddesine göre yargılamanın yenilenmesi halinde, yargılamada görevli hakim, aynı işte görev alamaz. Bu halde hakim, uyuşmazlık hakkında daha önceden görüşünü bildirmiştir. Yargılama süresince görüşünü bildirmiş olan bir hakimin, yargılamanın yenilenmesi aşamasında görev yapması, hakimin tarafsızlığı ilkesi ile bağdaşmaz. Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edilebilir olup olmadığına ilişkin kararın, aynı mahkemece, fakat asıl kararı veren hakim dışındaki hakim tarafından verilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2016 tarih ve 2008/1572 E., 2016/506 K. sayılı hükmünü veren hakimin ... olduğu, verilen hükmün İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.01.2017 tarih ve 2017/43 E., 2017/116 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle onanarak kesinleştiği; bilahare hükümlünün yargılamanın yenilenmesine ilişkin isteminin, aynı mahkemenin 05.05.2017 tarih ve 2008/1572 E., 2016/506 K. sayılı ek kararı ile CMK’nın 318/1. maddesi gereğince kabule değer olmadığından reddine karar verildiği, red kararı veren mahkeme hakiminin de ... (40198) olduğu, bu ek kararın cezaevinde bulunan hükümlüye tebliğ edilmesi üzerine hükümlü müdafiinin 22.05.2017 tarihli dilekçesi ile talebin reddine ilişkin ek karara yönelik itirazda bulunduğu, akabinde itiraz mercii olan Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2017 tarih ve 2017/655 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır ki, asıl kararı veren hakim ...’ın, yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine de karar vermesi CMK’nın 23/3. maddesine aykırılık oluşturmaktadır. Bu nedenle yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine dair kararın ortadan kaldırılmasına ve talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (BAKIRKÖY) 16. Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 06.06.2017 gün ve 2017/655 sayılı D. İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7626, Karar No: 2013/22795, Tarih: 18.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/7626 E.  ,  2013/22795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde gündüzleyin 15:15 sıralarında yakınan ile kızı .... evde oturdukları sırada kapı açılma sesi duydukları, ancak gelen kişinin hergün o saatlerde okuldan eve gelen evin oğlu olduğunu düşünerek kapıya bakmadıkları,15-20 dakika sonra yakınan ile tanık Rukiye'nin oturduğu odaya kimsenin gelmemesi üzerine, tanığın kardeşini kontrol amaçlı salona çıktığı, bu esnada sanık ...'yi yanında küçük bir çocukla salonun ortasında diğer sanık ...'ı ise evin giriş kapısının önünde gördüğü, yakınana “anne eve hırsızlar girmiş.” diyerek bağırdığı ve polise haber verdikleri, evde yaptıkları kontrolde herhangi bir şeylerinin çalınmadığını gördükleri, her iki sanığın müdafi huzurunda emniyette verdikleri ifadelerinde, "Bohçacılık yaptıklarını, olay günü ellerindekilerini satmak için bir evin kapısını çaldıklarını, kapıya çıkan bayanın kendilerini hırsız zannederek polise haber verdiğini, atılı suçlamaları kabul etmediklerini" beyan ettikleri, ancak sanık ...'nin talimat yoluyla alınan 26.01.2007 günlü ifadesinde, "Yakınanın evine birşeyler satmak için girdiklerini" kabul ettiği, bu şekilde aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, sanıkların bohçacılık yaptıkları, satış yapmak amacıyla Konya'dan Karapınar'a geldikleri, yakınan ile sanıkların birbirlerini tanımadıkları, aralarında bir husumet bulunmadığı, yakınanın sanıklara suç isnat etmesini gerektirecek bir durum olmadığı, sanıkların hırsızlık yapmak amacıyla yakınanın evine girdikleri, tanık Rukiye'nin kardeşini kontrol amacıyla odanın kapısını açmasıyla hırsızlık eylemini tamamlayamadıklarının anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığını ihlal suçunun tamamlandığı, hırsızlık suçunun ise teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından, sanıkların mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3520, Karar No: 2013/5844, Tarih: 01.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3520 E.  ,  2013/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu ... İlçesi ... Köyünde kain 9 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.05.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Dava konusu taşınmazla ilgisi olduğu anlaşılan...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/664 esas sayılı dosyasının mahkemesinden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/5631, Karar No: 2017/16000, Tarih: 16.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5631 E.  ,  2017/16000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 09/09/2011 tarihinde evlendiklerini, 11/04/2013 tarihinde para ve çocuk yüzünden tartışmaları üzerine davalının kendisini evden kovduğunu, o tarihten beri ailesi ile yaşadığını, tüm çeyizi ve özel eşyalarının davalının evinde kaldığını, ziynet eşyalarının davalı tarafından rızası dışında alındığını, bunların kayınvalidesi ve kayınpederinin evinde olduğunu belirterek boşanma istemiyle birlikte ziynet olarak takılan 17 adet 22 ayar ... burgusunun aynen iadesine ya da bedeli olan 28.800,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının kendisi işe gitmek üzere evden ayrıldıktan sonra evi terk edip giderken ziynet eşyalarının tamamını alıp gittiğini, ayrıca ziynet eşyalarının değerinin belirtilen miktarda olmasının mümkün olmadığını, 17 adet bileziğin her birinin 15 gram kadar olduğunu, bileziklerin yıpranma payının da nazara alınması gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davaya konu bileziklerin düğün fotoğraflarında da görüldüğü üzere davacıya düğünde takıldığı ve kim tarafından takılırsa takılsın bağış niteliğinde olduğu için davacıya ait olduğu, taraflar henüz birlikte yaşarlarken davacıya ait olan bu bileziklerin davalı tarafın anne ve babası tarafından davalının elinden alındığı, 3-4 ay kadar davalı tarafın anne ve babasında kaldığı, sonrasında davacıya iade edildiği iddiasının sübuta ermediği, davalının anne ve babasında kalan bu bileziklerin hayatın olağan akışına göre aslında davalının uhdesinde tutulduğu ve davacıya iadesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile, her biri 22 ayar, bir adedi 21'er gram ağırlığında ve dava tarihinde bir adedinin değeri 1.701,00 TL olan, ... altın burma bilezik diye tabir edilen 17 adet altın bileziğin davalıdan aynen alınarak davacıya iadesine, bunun mümkün olmaması halinde 17 adedinin toplam değeri olarak talep edilen 28.800,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) 6100 sayılı HMK'nın "Tahkikatın sona ermesi" başlıklı 184. maddesi "(1) Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. (2) Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder." hükmünü; "Sözlü yargılama" başlıklı 186. maddesi ise "(1) mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatle mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. (2) Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir." hükmünü amirdir.

Somut olayda, 25.06.2015 tarihli duruşmaya davalı vekili tarafından mazeret bildirilmiş, mahkemece davalı vekilinin mazereti kabul edilmiştir. Aynı celsede tahkikatın bittiği bildirilmiş ve davacı vekilinden sözlü yargılama için duruşma günü talep edilip edilmediği sorulmuş, hazır olan davacı vekilinin süre talebinin olmadığını belirtmesi üzerine, sözlü yargılamaya geçilmiş ve dava sonuçlandırılmıştır.

Mahkemece, 186/1. maddesi uyarınca sözlü yargılama için gün tayin edilmemiştir. Tahkikat aşaması sona erdiğine göre tarafların 6100 sayılı HMK'nın 186. maddesi uyarınca sözlü yargılama duruşmasına davet edilmesi zorunludur. 6100 sayılı HMK'nın 186/1. maddesine göre; mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Bu yasal zorunluluğun gereği yapılıp mazereti kabul edilen davalının sözlü yargılama duruşmasına katılması imkânı sağlanmadan davanın esası hakkında hüküm kurulması Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenilme hakkına aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, sair hususların bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle sair hususların incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3749, Karar No: 2013/7786, Tarih: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3749 E.  ,  2013/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,dava konusu taşınmaz ve somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan %88 daha değersiz olduğunu kabul eden inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, dava konusu taşınmaz ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de; Dava konusu taşınmaz ile değerlendirmede esas alınan taşınmaz imar parselidir. Bu nedenle emsal karşılaştırması sonucu belirlenen bedelden % 40 oranında DOP indirilmemesi gerektiği düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10878, Karar No: 2014/9924, Tarih: 24.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10878 E.  ,  2014/9924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ... şirketine Kasko sigorta poliçesi ile sigortalı müvekkili şirkete ait aracın 11/04/2012 tarihinde sevk ve idaresindeyken sürücünün kontrolü kaybetmesi sonucu yol kenarında bulunan park halindeki otomobile çarpması sonucu hasar gördüğünü, müvekkilinin aracında 9.500,00 TL'lik hasar meydana geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9.000,00 TL'nin 11/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,trafik polisleri tarafından hazırlanan tutanağa göre sigortalı aracın sürücüsü olduğunu beyan eden Serhat Mayadağ'ın kaza yerine sonradan geldiğini ve çelişkili beyanlarda bulunduğunu zabıt münzileri olan polislerin bu kişinin sürücü olmadığı kanaatine vardıklarını, kaza yerine intikal eden trafik polislerinin alkol testi yapmalarına engel olmak veya olayın gerçekleşmesinde müessir olan başka bir hususu gizlemek amacıyla sürücünün olay yerinden uzaklaştığının kabul edilmesi gerektiğini, aslında olay esnasında sürücü olmayan bir 3. kişinin sürücüymüş gibi gösterildiğini, bu nedenle kazanın sigorta kapsamı dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... şirketinin davacıya ait sigortalı aracın arafından kullanılmadığını ve davacının doğru ihbar yükümlülüğüne uymadığını iddia etmiş ve delil olarakta kaza tespit tutanağını düzenleyen polis memurlarının tanıklığına dayanmış ise de; polis memurlarınca düzenlenen tutanağın tahmine dayalı olarak tutulduğu, bu beyanların kaza yapan kişinin olmadığını kesin olarak göstermediği bu nedenle ispat yükü üzerinde olan davalının, kazanın sigorta kapsamı dışında kaldığını ispat edemediği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile 7.385,43 TL'nin dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 377,49 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.