muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16684, Karar No: 2023/1672, Tarih: 13.02.2023

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla uygulanmasına devam edilen 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd. maddeleri,818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45 inci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemizin ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre çocukların destek olma süresinin başlangıcı kural olarak 18 yaşının ikmal edildiği tarihtir. Dosyadaki bilirkişi raporunda desteğin 22 yaşında üretime geçeceği (destek olmaya başlayacağı) kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de bu durum yerleşik içtihatlara uygun değildir.

3. Dairemizce kabul görmüş pay esasına göre; çocuksuz durumda desteğin gelirini eşi ile ortak paylaşacağı varsayımına dayalı olarak, gelirden desteğin %50 ve eşin %50 pay alacağı kabul edilmektedir. Çocukların eş ile birlikte destek payı alacağı durumda ise destek gelirden eşi ile birlikte 2’şer pay alırken çocuklara birer pay verileceği, yine eş, çocuklar ile ana babanın pay alacağı durumlarda desteğe 2 pay, eşe 2 pay, çocukların her birine 1’er pay, ana ve babaya 1’er pay ayrılarak böylece gelirin tamamının dağıtılacağı esasına dayalıdır. Çocukların sayısı arttıkça hem desteğe ayrılan pay, hem de eş ve çocuklar ile ana ve babaya ayrılacak paylar düşecektir. Çocukların destekten çıkması ile birlikte destekten çıkan çocuğun payları destek, eş ve diğer çocuklara dağıtılacak, anne ve babaya verilmeyecektir. Böylece geriye kalan eş ve çocukların payları ile desteğin payı artacaktır. Ana ve babadan birinin destekten çıkması ile payı diğerine aktarılacak, ana ve baba ile çocukların tamamının destekten çıkması durumunda ise yine çocuksuz eş gibi desteğe 2 pay, eşe 2 pay esasına göre %50 pay desteğe, %50 pay eşe verilerek varsayımsal olarak gelir paylaştırılarak tazminat bu ilkelere göre hesaplanmalıdır.

Tazminat hesaplamasının yukarıda açıklanan pay esasına ve denetime elverişli olacak şekilde yapılması gerekirken denetime elverişli olmayan pay hesabının hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde asıl ve birleşen davanın davacılarına iadesine,

V. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde asıl ve birleşen davanın davacılarına iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1680, Karar No: 2021/5972, Tarih: 20.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1680 E.  ,  2021/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının 15.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 3.813,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine Dairemizce yapılan incelemede, 5271 sayılı CMK'nın "Tazminat isteyemeyecek kişiler" başlıklı 144. maddesinin 1-e bendinde; "Adlî makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını bildirerek gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olanlar" hükmüne yer verildiği ve konuya ilişkin olarak Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.05.2015 tarih 2013/531 esas 2015/157 sayılı kararında da, bir suç isnadıyla hakkında soruşturma yapılan kişi adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını beyan ederek şahsi kusuru ile gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olmuşsa artık bu kişinin tazminat talebinde bulunamayacağının kabul edilmesi gerektiğinin belirtildiği, yine aynı maddenin 1-b bendinde "Tazminata hak kazanmadığı hâlde, sonradan yürürlüğe giren ve lehte düzenlemeler getiren kanun gereği, durumları tazminat istemeye uygun hâle dönüşen" kişilerin de tazminat isteyemeyeceğinin hüküm altına alındığı, bu kapsamda dava konusu somut olay değerlendirildiğinde; tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyasında davacının rüşvet ve emre itaatsizlikte ısrar suçlarından tutuklandığı, davacının soruşturma aşamasında sorguda alınan ifadesinde üzerine atılı suçları işlediğini kabul ederek tutuklanmasına neden olduğu, ancak yapılan yargılama sonunda üzerine atılı rüşvet suçunun unsurları itibariyle oluşmaması, emre itaatsizlikte ısrar suçu açısından ise kışla içerisinde cep telefonu bulundurma eyleminin suç olmaktan çıkarılması nedeniyle beraat kararı verildiği dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 144. maddesinin 1-b ve e bentleri gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacı lehine tazminata hükmolunması, gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, davanın 5271 sayılı CMK'nın 144. maddesinin 1. fıkrasının (b) ve (e) bentleri gereğince reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13553, Karar No: 2013/16317, Tarih: 20.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13553 E.  ,  2013/16317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik abonelik sözleşmesinin kurulması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde, ....üzerinde bulunan binanın 15 nolu dairesinin maliki olduğunu, müteahhit tarafından binanın iskan raporunun alınmamış olması nedeniyle davalı kurumca elektrik aboneliği talebinin reddedildiğini belirterek, elektrik aboneliğinin tesisini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; yasal mevzuatın aradığı koşulların gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

....

....

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan ) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 15.05.2009 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat ) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3834, Karar No: 2006/7942, Tarih: 15.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/3834 E.  ,  2006/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılara ait taşınmazı sözlü kira akdi ile üç yıllığına kiraladığını, taşınmaza sondaj kuyusu ve sera yapıp sebze ektiğini, ancak taşınmazı kullanmasının engellendiğini, delil tespiti yaptırdığını ileri sürerek 14.827.000.000 Tl. tesisden ve 43.475.000.000 Tl.da üründen olmak üzere toplam 58.302.250.000 Tl. zararının faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davaya müştereken verdikleri cevap dilekçesi ile, davalı ...’in davacı ile kira akdi yapılması hususunda öngörüşme yaptığını, ...nin taşınmazın öteki hissedarı olan diğer davalı ile görüştükten sonra görüşmeyi önerdiğini, görüşme sonrasında davacının gelerek kendiliğinden ekim yapıp bir takım tesisatlar yaptığını, kurulmuş bir kira sözleşmesi bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Davanın reddine dair 21.11.2003 tarihli mahkeme kararının davacı tarafından temyiz edilmesi sonucu dairemizce bozulması sonrasında mahkemece yapılan yargılama sonunda sera ve kuyu yapımı için harcanan 14.827.000.000 Tl. ile salatalık ekimi için yapılan hazırlık ve Ekim giderleri toplamı ı15.970.500.000 Tl.nın davalı ... ’den tahsiline, diğer davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hükme esas alınan ziraatçı bilirkişi raporunda sondaj kuyusu ve sera için 14.827.000.000 Tl. ve kornison salatalık ekimi için yapılan masraflar 15.970.000.000 TL. olarak

belirlenmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki bilirkişi bu rakamları belirlerken hangi tarihteki değerleri esas aldığını belirtmediği gibi, salatalık ekimi için yapılması gereken masrafların hangi kalem masraflar olduğunu da belirtmemiştir. Keşifte dinlenen davacı tanıkları 2002 yılı şubat ayında sera inşa ettiklerini bildirmişlerdir.

belirlenmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki bilirkişi bu rakamları belirlerken hangi tarihteki değerleri esas aldığını belirtmediği gibi, salatalık ekimi için yapılması gereken masrafların hangi kalem masraflar olduğunu da belirtmemiştir. Keşifte dinlenen davacı tanıkları 2002 yılı şubat ayında sera inşa ettiklerini bildirmişlerdir.

Bilirkişi ise hangi tarihteki değerleri esas aldığını bildirmemiş ise de, tespit bilirkişisi tarafından belirlenen rakamları esas alıp tespit bilirkişisi raporuna atıfta bulunduğu, tespit bilirkişisi de tespit tarihi olan 2002 yılı 10. ayındaki değerleri esas aldığı için raporu hükme dayanak alınan zirai bilirkişinin de 2002 yılı 10. aydaki değerleri esas aldığı anlaşılmaktadır. oysaki davacı sondaj kuyusu ve sera için yaptığı masrafların yapıldığı tarihteki değerlerinin isteme hakkına sahiptir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek sondaj kuyusu ve sera için davacının bunları yaptığı tarihteki değerlerinin saptanması ve ayrıca salatalık ekimi için yapılan hazırlık ve ekim giderlerinin taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde ayrıntılı olarak belirlenmesi için bilirkişiden ayrıntılı rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

3-Davacı taraf yargılama aşamasında sunduğu 28.1.2.2005 tarihli dilekçe ekinde yer ... listede yapmış olduğu masrafları kalemler halinde bildirmiş olup, bu listede yer ... bazı gider kalemlerinin bilirkişi raporunda belirlenen gider kalemlerinden daha düşük değerler içerdiği anlaşılmaktadır. Davacı taraf daha düşük olarak bildirdiği değerlerle bağlı olduğu için hesaplama yapılırken bu düşük değerlerin esas alınması zorunludur. Mahkemenin değinilen bu hususu gözardı ederek yazılı şekilde hüküm tesis etmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Davacı tarafından aleyhinde dava açılan ... hakkındaki dava reddedildiğine göre kendisini vekille temsil ettiren davalı Hakan yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta her hangi bir karar verilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olup ayrıca bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2,3, ve 4 numaralı bentler uyarınca temyiz olunan hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12728, Karar No: 2013/5675, Tarih: 07.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12728 E.  ,  2013/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Her iki sanık için 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tebliğnamedeki düşünc : Bozma-Düzeltilerek Onama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ..., sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur Abdurrahman Suna olaydan sonra alınan ilk beyanında olay nedeniyle Sanık ...'dan şikayetçi olduğunu belirtip, her iki sanık hakkında 10.12.2007 tarihli iddianame ile dava açıldıktan sonra şikayetçinin her iki sanıktan şikayetçi olduğunu açıkça beyan etmesi ve artık kovuşturma aşamasına geçildiğinden, 5271 sayılı CMK’nın 158/6. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasına geçildikten sonra suçun şikayete tabi olduğunun anlaşılması halinde mağdur açıkça şikayetten vazgeçmediği taktirde yargılamaya devam olunması gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezalardan aynı kanunun 89/2-b maddesi gereğince ½ oranında artırım yapılmasına karşın, ''bir kat artırım yapılarak'' ibaresinin yazılmış olması uygulamanın doğru olması nedeniyle muhalefette düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ..., sanık ... müdafinin kusur durumana ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak sanık ... hakkında oybirliği ile sanık ... hakkında oyçokluğu ile ONANMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Karşı Oy:

Sanık ... hakkında mahal mahkemenin vermiş olduğu mahkumiyet hükmünün onanmasına katılmakla birlikte;

Sanık ...'ın cezalandırılması yönündeki hükmün incelenmesinde:

Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi kapsamında takibinin şikayete bağlı olması ve katılanın 30.08.2007 tarihli kolluk ifadesinde "Çalışmış olduğum ... (... ) dan şikayetçiyim" şeklinde beyanda bulunması karşısında;

...'ın taksirli eylemi nedeniyle suç tarihinde sanıktan ve olaydan bilgisi olduğu halde yaralanma kapsamıda nazara alınarak açık açık şikayeti olmadığı, sadece sanık ... dan şikayetçi olduğu,

Kovuşturma aşamasında katılan 14.04.2008 tarihinde "Sanıklardan şikayetçiyim" şeklindeki beyanı karşısında ... hakkındaki şikayetinin TCK'nın 73/1. maddesi uyarınca yasal 6 aylık şikayet süresi geçtikten sonra yapılmış olduğundan CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık ... hakkındaki davanın düşürülmesi gerektiği halde,

CMK'nın 158/6. maddesinde belirtilen "Yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturma evresine geçildikten sonra suçun şikayete bağlı olduğu anlaşılması" halinden bahsedildiği,

Kovuşturma aşamasında katılan 14.04.2008 tarihinde "Sanıklardan şikayetçiyim" şeklindeki beyanı karşısında ... hakkındaki şikayetinin TCK'nın 73/1. maddesi uyarınca yasal 6 aylık şikayet süresi geçtikten sonra yapılmış olduğundan CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık ... hakkındaki davanın düşürülmesi gerektiği halde,

CMK'nın 158/6. maddesinde belirtilen "Yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturma evresine geçildikten sonra suçun şikayete bağlı olduğu anlaşılması" halinden bahsedildiği,

Olayımızda sanık ... hakkında gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında suç şikayete bağlı olduğu açıkca anlaşıldığı, suçun niteliği kovuşturma aşamasında değişerek şikayete bağlı suç haline dönüşmediği, 6 aylık şikayet süresi geçmiş olduğundan sanık ... hakkındaki davanın düşürülmesi gerekirken sanığın cezalandırılmasına dair hükmün Bozulması yerine Onanmasına dair çoğunluk görüşüne Mahalifim.
Yargıtay — Esas No: 2015/13845, Karar No: 2015/16136, Tarih: 28.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/13845 E.  ,  2015/16136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/304245

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2014/196 (E) ve 2014/430 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında yakın tarihlerde kaçak su kullandığına ilişkin üç ayrı tutanak tutulmuş olması karşısında, sanığın eylemlerinin zincirleme suç oluşturacağı ve sanık hakkında hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında tayin edilen hapis cezası adli para cezasına çevrildiğinden tebliğnamedeki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik eleştiriye katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11943, Karar No: 2008/10976, Tarih: 21.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/11943 E.  ,  2008/10976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2023/9975, Karar No: 2023/10705, Tarih: 02.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9975 E.  ,  2023/10705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/144 E., 2023/284 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyizi neticesinde ilk kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ikinci kez davanın kabulüne karar verilmiş; bu kararın da bozulması üzerine Mahkemesince yeniden davanın kabulüne karar verilmiştir. Davanın kabulüne dair üçüncü kez verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; bu kez davanın reddine dair karar verilmiş, bu kararın da bozulması üzerine Mahkemesince yeniden davanın kabulüne karar verilmiş, Dairece beşinci kez karar bozulmuş olup Mahkemece yapılan yargılamada davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ...'dan İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 03.10.1994 tarih, 1994/706 esas, 1994-581 karar sayılı ilamı ile boşandığını, kararın 06.11.1994 tarihinde kesinleştiğini, boşandıktan sonra ailesi ile birlikte İnegöl'de yaşamaya başlayan müvekkiline babası ...'ın 13.11.2001 tarihinde vefatı nedeniyle ölüm aylığı bağlandığını, ancak davalı kurumca bağlanan ölüm aylığının 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı yasanın 56/son maddesi gereğince boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle 24.10.2008 tarihi itibariyle iptal edildiğini ve bu tarihten sonra ödemiş olduğu ölüm aylıklarını kendisinden istediğini, davalı Kurumca yapılan işlemlerin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek ölüm aylığı almakta olan müvekkilinin ölüm aylığını 24.10.2008 tarihi itibariyle iptal eden davalı Kurum işleminin iptali ile kesildiği tarihten ödenmesinin sürdürülmesine ve 24.10.2008 tarihinden itibaren ödenen aylıkların geri istenmesine yer olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, ölüm aylığı alınabilmesi için dul olmakla birlikte herhangi bir gelirinin olmaması gerektiğini, davacının boşanma kararı olmasına rağmen boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiğini, bu nedenle almış olduğu ölüm aylığının kesildiğini savunarak haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI