muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4135, Karar No: 2017/8003, Tarih: 13.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4135 E.  ,  2017/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatmaya dayalı olarak ev yolunun zarar görmesi nedeniyle yeniden ihdası masrafının, toprak kayması nedeniyle yapılması gereken duvar bedelinin, kesilen ağaçların ve moloz dökülerek verilen zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız elatmaya dayalı olarak ev yolunun zarar görmesi nedeniyle yeniden ihdası masrafı ile, toprak kayması nedeniyle yapılması gereken duvar bedelinin, kesilen ağaçların ve moloz dökülerek verilen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede;

Dava konusu edilen 249 ve 252 parsellere yol olarak el atıldığından bahisle aynı mahkemenin 2014/849 Esas, 2015/1007 Karar sayılı kararı ile tazminata hükmedilmiş ve işbu karar Dairemizin 2016/8065 Esas, 2017/8018 sayılı kararı ile denetimden geçerek onanmıştır.

Bu itibarla aynı taşınmazlara yönelik olarak yukarıda belirtilen dava dosyasından tefrik edilmiş olan işbu davada, duvar bedeli ve moloz dökülmek suretiyle verilen zarar karşılığı ile kesilen ağaçlarla, yeni açılacak yol bedeli istendiğine göre, 16.05.1956 gün ve 1/16 sayılı içtihadı birleştirme kararı uyarınca davaya bakmanın adli yargının görevi dahilinde bulunduğu gözetilip işin esasına girilerek, gerekli inceleme ve araştırma yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26814, Karar No: 2015/25629, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26814 E.  ,  2015/25629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi farkı, yabancı dil zammı farkı ile yabancı dil izin ücreti fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25679, Karar No: 2012/33750, Tarih: 10.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/25679 E.  ,  2012/33750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Red

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ilk temyiz başvurusunun, miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddine ilişkin 10.06.2010 günlü 1. ek karar aleyhine vaki temyiz talebini değerlendirme yetkisi Yüksek Yargıtay'a ait olduğundan, bu husustaki talebin reddine dair 05.07.2010 günlü 2. ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 10.06.2010 tarihli ek kararın istem gibi ONANMASINA, 10.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3617, Karar No: 2007/8527, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3617 E.  ,  2007/8527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının Belediye İmar Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınarak incelenen Muttalip mahallesi 13674 parsel sayılı taşınmazın 21.10.2005 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın dava tarihi, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların ise emsal alındığı satış tarihi itibariyle İmar Yasası gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan 2005 yılına ait buğday, şekerpancarı, ayçiçeği ve domates ürünlerine ait dekar başına üretim miktarı, toptan satış fiyatı ve üretim masrafını gösterir veri listesinin Tarım İl Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12678, Karar No: 2013/10533, Tarih: 25.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12678 E.  ,  2013/10533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/04/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve pay oranında tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.06.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı G.. R..ve vekili Avukat M..K.ile  temyiz edilen davalı İsmail H..G..ve vekili Avukat M..Ş.Y P.geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz edilen davalı E.. G. vekili Avukat gelmedi yokluklarına duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan M..G.n kat mülkiyeti kurulu 2729 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu meskenini 18.07.2008 tarihinde kardeşi olan davalıya satış suretiyle devrettiği, 1927 doğumlu olan miras bırakanın 24.12.2008 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak 1981 yılında evlendiği davalı eşi ile ilk evliliğinden olma davacı kızının kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu  ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı İsmail ise, kanser hastalığına yakalanan miras bırakanın hastane masrafları ve acil ihtiyaçları sebebi ile yeri satmaya karar verdiğini, yabancıya mal satmayı sevmemesi sebebi ile kendisine teklifte bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, aşamalarda ise, hastalığı döneminde İstanbul'a giderek murisin yanında aylarca kaldığını, hastanede refakat ettiğini, tüm tedavi ve bakım masrafları ile taksi masraflarını karşıladığını, daha önceden de kendisinden borç para aldığını, eski borçlar ve 27.000.-TL ödeme karşılığında taşınmazın kendisine satıldığını bildirmiştir.

Mahkemece, taşınmazın davalı İ..e temlikinin muvazaalı olduğunun ispatlanamadığı, davalı E.'nin ise pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar  verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, davacının miras payı oranında iptal ve tescil istediği, çekişme konusu taşınmazın davalı E..ile ilgisinin bulunmadığı gözetilerek davalı E..yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtmek gerekir ki, davacının miras payı oranında iptal ve tescil istediği, çekişme konusu taşınmazın davalı E..ile ilgisinin bulunmadığı gözetilerek davalı E..yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213.(6098 sayılı T.B.K. 237) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır.

Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Öte yandan miras bırakan, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, davalı İ..'in de kabulünde olduğu gibi, miras bırakanın temlike konu taşınmaz dışında kira geliri de getiren çok sayıda gayrimenkulünün bulunduğu, Vakıfbank'ta bulunan iki ayrı hesabından birinde 18.03.2008 tarihi itibariyle 29.400.-TL'sinin  olduğu, SSK'lı olan murisin evrak arasına alınan özel hastane tedavi evraklarından mal satmasını gerektirecek bir ödemenin sözkonusu olmadığı, bu olgular karşısında miras bırakanın davalı İ..'den borç almasını veya ona taşınmaz satmasını gerektiren bir nedeninin  bulunmadığı, kaldı ki davalı İsmail'inde herhangi bir bedel ödediğini ispat edemediği görülmektedir.

Anılan bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; miras bırakanın çekişmeli taşınmazı davalı kardeşine  temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,   25.06.2013  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13682, Karar No: 2010/9844, Tarih: 07.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13682 E.  ,  2010/9844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/11/2004 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ...'nun açtığı davanın HUMK'nun 409.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, davacı ...'un davasının kabulüne dair verilen 22/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davacılardan ...'nun açtığı davanın Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 409. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; diğer davacı ...'un istemi kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olaydan dolayı ... 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/691 Esas sayılı dava dosyasında sanık olarak yargılanan davalının cezalandırılmasına ilişkin kararın temyiz edilmesi nedeniyle henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve sonuçlandıktan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11057, Karar No: 2018/16030, Tarih: 28.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/11057 E.  ,  2018/16030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kolluk görevlilerince düzenlenen 21/08/2011 tarihli tutanak ile bu tutanak içeriğiyle uyumlu polis memurlarının ifadelerinden, olay günü tuttuğu takımın maçını izlemeye Turgutlu’ya gelen sanığın, takımının seyircilerini taşıyan otobüsleri rakip takımın tesisleri önünde durdurarak kendi takımının taraftarlarını, rakip takım seyircilerine karşı kışkırtması nedeniyle kolluk görevlilerince uyarılması üzerine polis memurlarına söylediği sözlerinin bir bütün halinde hakaret suçunu oluşturduğu anlaşılmasına karşın yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12967, Karar No: 2024/105, Tarih: 09.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12967 E.  ,  2024/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık müdafiinin yüzüne karşı 04.02.2022 tarihinde verilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 ... maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 18.02.2022 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, temyiz sebebi bildirilmesine ilişkin şerhli gerekçeli kararın sanık müdafiine 28.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak aynı Kanun’un 295 ... maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süreden sonra 10.03.2022 tarihinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunduğu tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; ilk derece mahkemesince sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın

mahkûmiyetine karar verildigi, sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiginde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüge giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkûmiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2018/441 Esas, 2020/1546 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2018/441 Esas, 2020/1546 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/1358 Esas, 2022/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin, o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2018 tarihli ve 2018/22102 sayılı iddianamesi ile mağdur ... Türk'ün sanık ...'ün öz kızı olduğu, olay tarihinde mağdurun okula gitmediğini öğrenen sanığın mağdurun bacaklarına kemerle vurmak suretiyle aldırılan doktor raporunda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralanmasına sebebiyet verdiği, böylelikle sanığın üzerine atılı basit yaralama suçunu işlediğinden bahisle sanığın cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de mağdurun bizzat duruşmada gözlemlenen pedegog huzurundaki ifadesi ve bizzat yazarak verdiği beyanı ile sanık lehine şüphe oluştuğu, babanın suçlamaya konu yaralanmanın başka kişilerce parkta darp olayından kaynaklandığına dair savunmasını çürütür nitelikte delil bulunmadığı, mevcut hali ile adlî rapordaki yaralanmanın sanık babanın hangi nedene dayalı hangi eylemleri ile gerçekleştiğine dair mağdurun eksik usûlle alınan ilk ifadesinde yeterli detay bulunmayıp