muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6813, Karar No: 2024/2489, Tarih: 15.04.2024

4. Adlî Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığının, 20.03.2017 tarihli kati raporuna göre mağdur ...'nin yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek düzeyde olduğu ve yaşamının tehlikeye girmediği belirtilmiştir.

5. Olay yeri inceleme raporu, bilirkişi raporları, uzmanlık raporları, kriminal raporlar, adlî tıp raporları ve tedavi evrekları, kolluk tutanakları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mağdur ...'nin sanık ...'in kardeşi ...'ün oğlu olan ... ile evli olduğu, ...'ın olay tarihinden önce başka bir nedenle cezaevine girdiği, sanıkların gelinleri olan mağdur ...'nin başka bir erkekle görüştüğünü öğrenmeleri üzerine mağdur ...'yi İnegöl'de ailesiyle yaşadığı eve giderek kendilerinin ve ... ile ...'nin çocuklarının yaşadığı Yenişehir ilçesine gelmesini istedikleri, çocukların kendisini özlediğini söyledikleri, bunun üzerine ...'nin kısmen çekindiği için annesi mağdur ... ve kardeşi tanık ... ile söz konusu eve gittiği, diğerleri dışardayken sanık ... ile mağdur ...'nin içeriye girdikleri, sanık ...'in daha önce de ikaz etmesine rağmen bir erkek ile konuştuğunu söyleyerek silah ile ...'ye ateş ettiği, göğüs bölgesinden hayatî tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, bu sırada ...'nin koşarak evden dışarı çıktığı, annesi ... in görmesi üzerine o tarafa yöneldiği, bu defa ...'nin ona da tabanca ile bir kez ateş ederek sağ lomber bölgeden hayatî tehlike geçirmeyecek, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı ve tekrar koşmakta olan ...'ye doğru bir çok kez ateş ettiği, isabet ettiremediği, tabancadaki mermilerin bitmesi ile eylemine son verdiği, Dairemizce açıklanan şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda sanık ...'in ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs, ...'e karşı kasten yaralama suçunu işlediği, Yerel Mahkemece sanık ...'in ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak ...'nin bir erkekle konuştuğu söylenmesine rağmen bu hususun hangi amaçla kiminle konuştuğu tam olarak tespit edilememesi, esasen ...'nin görümcesi olan ...'e karşı herhangi bir sadakat yükümlülüğünün bulunmaması nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi gereğince haksız tahrik nedeniyle asgarî oranda indirim yapılması gerektiği halde dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde 1/2 oranda indirim yapılmasının isabetsiz bulunduğu, yine dosya kapsamında özellikle soruşturma ifadalerinde mağdur ...'e karşı silahla yaralama eylemini de ...'in gerçekleştirdiği halde bu suçtan sanık ... hakkında beraat kararı verilmesinin isabetsiz olduğu vicdani kanaatine varılmış, bu suçlar bakımından Yerel Mahkeme kararı kaldırılarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına, bozma sonrası yapılan ilk derece ve istinaf yargılamaları sırasında usulüne uygun şekilde duruşma gününün bildirildiği, Bakanlık vekilinin 27.04.2018 tarihli müdahale talep dilekçesi ile yöntemince katılan sıfatını aldığı anlaşılmakla Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin hükmü temyiz hakkı bulunduğu ve kazanılmış hakkın söz konusu olmadığı tespit edilerek tebliğnamenin red ve bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2 İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfı ve yaptırımların isabetli şekilde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanık ...'ün üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeter nitelikte her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından sanık ... müdafileri ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2019/1388 Esas, 2020/1124 Karar sayılı kararında katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14525, Karar No: 2013/13036, Tarih: 23.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14525 E.  ,  2013/13036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen sebepsiz zenginleşme davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, mülkiyeti davalı Hazineye ait olan ... mevkii 26080 ada 4,6,24,25 ve 27 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde 15.05.1991 tarih ve 49 yıl süreli irtifak hakkı tesis edildiği, sözleşme hükümleri gereğince 2006-2007 dönemi irtifak bedeli üzerinde tarafların anlaşamaması üzerine talep edilen 1.866.234,58 TL irtifak hakkı bedelinin ihtirazi kayıt ile ödendiği, ayrıca irtifak bedelinin tespiti istemli dava açıldığı bu dava sonucunda irtifak bedelinin 781.970,53 TL olarak belirlendiği ve fazla ödenen 1.084.264,58 TL'nin iadesine karar verildiği, ancak fazla ödenen miktarın ödeme tarihi ile irtifak bedelinin tespitine ilişkin karar tarihi arasındaki süre için faiz ödenmediği ileri sürülerek 1.140.000,00 TL (ıslah ile 1345 248,23 TL'nin) faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir.

Davalı, irtifak bedelinin tespiti istemli davanın kesinleşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, irtifak bedelinin ihtirazi kayıt ile fazla ödendiğinin 06.06.2012 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile sabit olduğu, davalı yedinde kalan para için ihtirazi kayıt ile ödeme tarihi olan 20.11.2006 ile karar tarihi olan 20.07.2011 arası için B.K.'nun 63. madde hükmü gereğince ve bilirkişi raporu ile belirlenen 6183 sayılı yasa 51/1. maddesi hükmü gereğince 1.345.248,23 TL istenebileceği gerekçesi ile davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, irtifak bedeli olarak ihtirazi kayıt ile yapılan fazla ödemenin davalı yedinde kaldığı süre için işlemiş faiz alacağı isteminden ibarettir.

Taraflar arasında, ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/376 sayılı dosyasında görülen "irtifak bedelinin tespiti ve fazla ödenenin iadesi davasında" davacı irtifak hakkı sahibi tarafından faiz talebinde bulunulmamıştır. Mahkeme kararının kesinleşmesi üzerine bu dava sırasında fazla ödenen irtifak bedelinin davacıya iade edildiği dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, fazla ödenen irtifak bedelinin iadesi sırasında bu meblağa faiz istenilip istenilemeyeceği, istenilebilecekse, uygulanacak faizin niteliği ve başlangıcı noktasında toplanmaktadır.

Haksız iktisapta ana kural; sebepsiz zenginleşen kimsenin geri verme anındaki zenginleşmesinin iadesidir. Başka bir ifade ile sorumluluğun çerçevesini belirlemede, ilk zenginleşme anındaki durum değil, ondan sonra iade anına kadar meydana gelen azalma ve çoğalma da mutlaka göz önünde tutulur (Tunçomağ sf. 637-638).

Haksız iktisapta ana kural; sebepsiz zenginleşen kimsenin geri verme anındaki zenginleşmesinin iadesidir. Başka bir ifade ile sorumluluğun çerçevesini belirlemede, ilk zenginleşme anındaki durum değil, ondan sonra iade anına kadar meydana gelen azalma ve çoğalma da mutlaka göz önünde tutulur (Tunçomağ sf. 637-638).

Somut olayda, davalı, irtifak hakkı tesisi sözleşmesi hükümlerine göre 2006-2007 dönemi için belirlenen irtifak bedelinin tahsilini talep etmiş olup, açıklanan niteliği gereği davalının iyiniyetli olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda iade borcunun kapsamının belirlenmesinde Borçlar Kanununun 63/1(6098 sayılı Borçlar Kanunu 79/1) maddesindeki düzenleme esas alınmalıdır.

Hüsnüniyetli olan davalı iade anında elinde kalan veya olan değerleri geri verecektir. Bu değerler sebepsiz zenginleşme ile bağlantılı olarak oluşan ve para ile ölçülebilen yararlar olarak anlaşılmalıdır. Bu durum tabii semereler (doğal verimler) veya örneğin kira ve faiz gibi medeni semereleri de kapsar. Faiz getirecek şekilde işletilmemiş olsa bile, bir paranın sebepsiz zenginleşenin mal varlığında bulunduğu süre içinde, onun malvarlığına ekonomik bakımdan başka türlü katkılar sağlayabileceği kuşkudan uzaktır. Ancak, sağladığı katkının türü ve miktarı her somut olayda farklı olacağından, her hangi bir açıklığın bulunmadığı hallerde, ekonomik katkının belirlenmesinde hukuksal bir ölçü olarak, faiz kavramı esas alınmalıdır. Sebepsiz zenginleşenin, sebepsiz zenginleşmeye konu para için daha yüksek veya daha düşük oranda faiz almış olduğu ispat edilmediği sürede; zenginleşmenin gerçekleştiği tarih ile geri vermenin talep edildiği tarih arasındaki süre için, paranın kullanma değerinin karşılığı olarak, temerrüt faizi kadar faizle yükümlü tutulmalıdır...., sebepsiz iktisap,... 1998,sf.561 vd.).

Sonuç olarak, sebepsiz zenginleşmede geri verme borcunun kapsamına ilişkin yukarıda değinilen ilke ve kurallar, iyiniyetli müktesip durumunda bulunduğu çekişmesiz olan davalının, davacıdan aldığı parayla birlikte, sebepsiz zenginleşmeye konu parayı elinde bulundurduğu süre içerisinde ondan elde ettiği medeni semereleri ile geri iade ile yükümlüdür. İhtirazi kayıt ile yapılan ödeme nedeniyle geri verme borcu bakımından ayrıca bir ihtara gerek bulunmamaktadır. Zaten mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Ancak, mahkemece; sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştiği ilama bağlı iade alacağına, ödeme tarihi olan (20.11.2006) ile karar tarihi olan (20.07.2011) arası için geçen sürede temerrüd faizi oranları üzerinden tahakkuk eden faiz miktarıyla sınırlı olarak iadeye karar verilmesi gerekirken itibar edilmeyen gerekçeler ile aynı süre için 6183 sayılı yasa 51/1. madde hükmüne göre belirlenen tutarın iadesi cihetine gidilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Ancak, mahkemece; sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştiği ilama bağlı iade alacağına, ödeme tarihi olan (20.11.2006) ile karar tarihi olan (20.07.2011) arası için geçen sürede temerrüd faizi oranları üzerinden tahakkuk eden faiz miktarıyla sınırlı olarak iadeye karar verilmesi gerekirken itibar edilmeyen gerekçeler ile aynı süre için 6183 sayılı yasa 51/1. madde hükmüne göre belirlenen tutarın iadesi cihetine gidilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 990 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davacı tarafa verilmesine,

23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13417, Karar No: 2016/2468, Tarih: 16.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13417 E.  ,  2016/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 29/01/2015

NUMARASI : 2012/714-2015/20

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılardan ............vd. ile davalı idare vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 13.11.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Dava konusu taşınmazın meskun sahaya ve çevredeki yapılaşmaya olan mesafelerinin fen bilirkişi krokisine işaretlettirilerek,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22366, Karar No: 2014/6871, Tarih: 25.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22366 E.  ,  2014/6871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.10.2013

No : 2013/131-2013/399

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan yetim aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 30.06.2011 tarihinde kesinleşen davacıya, 1994 yılında yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan yetim aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 01.07.2011 tarihi itibarıyla kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin banka hesaplarında yer alan adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; öncelikle borç tahakkuku yapılan dönem davalı Kurumdan sorulmalı ve buna ilişkin belgeler celbedilmeli, boşanan eşlerin Nüfus Müdürlüğünden gelen adres kayıtlarının aynı olması ve davacının muayene kayıtlarında yer alan adres bilgileri değerlendirilmeli, seçmen bilgi kayıtları istenilmeli, boşanılan eşle yeniden evlenmeye ilişkin olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3250, Karar No: 2008/4706, Tarih: 20.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3250 E.  ,  2008/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigortası ve ihtiyari mali sorumluluk teminatı da veren kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olan müvekkiline ait aracın, karıştığı trafik kazasında hasara uğradığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın müvekkiline ait araçtaki ve diğer araçtaki hasar bedelini ödemediğini belirterek, müvekkilince diğer araç kasko sigortasına ödenen 5.000.00 YTL tazminat ile davacı aracında meydana gelen 2.100.00 YTL hasar bedeli toplamı olan 7.100.00 YTL’nin ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza ve hasarın alkolün etkisi altında meydana geldiğini, davacının hasar talebinden feragat ettiğini, hasar miktarının da fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davacı sürücünün %75 oranında kusurlu olduğu ve aldığı alkolün kazaya münhasıran etkili olmadığı, tazminat talebinden feragat belgesindeki imzanın davacıya ait olmadığının Adli Tıp Kurumu Raporu ile anlaşıldığı, ödenmesi gereken tazminat miktarının trafik ve kasko-ihtiyari mali sorumluluk sigorta poliçeleri limiti dahilinde bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 7.100.00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına alkolün kazada münhasıran etkili olmadığı gibi dava dışı sürücününde %25 oranında kusurlu olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 383.40.-YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9181, Karar No: 2019/2808, Tarih: 18.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9181 E.  ,  2019/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’nın maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki payını o dönem aynı evde birlikte yaşadığı davalı damadına satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın temlik tarihinde mal satmayı gerektirecek bir ihtiyacı bulunmadığını, emekli maaşı aldığını, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, mirasbırakan ile ölümüne kadar aynı evde ikamet ettiklerini, yatalak olan mirasbırakana baktıklarını, her türlü ihtiyacı ile ilgilendiklerini, öte yandan mirasbırakanın sahibi olduğu ... ada ... sayılı parseli davacının eşi adına kadastro geçerken tescil ettirdiğini, davacıya para yardımı da yaptığını, bu şekilde paylaştırma amacı ile hareket ettiğini, mal kaçırma amacı bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

1930 doğumlu mirasbırakan ...’ın 12.02.2013 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı kızı ... ile dava dışı kızı ...’ı bıraktığı, davalının ise ...’nın eşi olduğu, mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ( 845,84 m2’lik arsa ) ½ payını 08.07.2003 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.