muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1359, Karar No: 2021/11210, Tarih: 10.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/1359 E.  ,  2021/11210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile katılan vekinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 10.06.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

5237 sayılı Yasa’nın 150/2. maddesi yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığını, cezayı azaltan bir hal olarak düzenlemiş ise de; yağma suçu ile korunan hukuksal değerin, münhasıran mal varlığı olmayıp, aynı zamanda kişi özgürlüğü ve vücut bütünlüğü olduğu için, bu düzenleme Hakime yağma suçunda, cebir ve tehdidin kişi üzerindeki etkisine bakılmaksızın “Sırf alınan malın değerine bakarak” cezayı indirme yetkisi vermemektedir.

5237 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girmesinin akabinde, Dairemiz verdiği kararlarını da geliştirerek, bugüne kadar süre gelen ve istikrar kazanan uygulamalarında, malın değerinin azlığı konusunda objektif ve sübjektif esasları birlikte değerlendirerek yeni bir kıstas getirmiştir.

Ceza Genel Kurulu’nca da kabul gören bu uygulamaya göre;

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramının 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “Hafif’ ve “Pek hafif’ ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, değer azlığının 5237 sayılı TCK’ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,

olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilip açıklanmak suretiyle uygulanabilecektir.

Yani değer azlığı, “Sadece daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca ihtiyacı kadarını almak şeklinde, sübjektif ölçüte göre değil, aynı zamanda alınan eşyanın değerinin objektif olarak da gerçekten az olup olmadığına ve sanığın özgülediği kastına göre belirlenecektir.

Olayımızda; suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suç arkadaşıyla mağdur ...’ı

bir ara sokağa çekip üzerini ve çantasını arayıp 12 lira parasının tamamını ve otobüs kartını tokat atacakmış gibi yaparak alıp eylemi tamamladıkları,

Olayımızda; suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suç arkadaşıyla mağdur ...’ı

bir ara sokağa çekip üzerini ve çantasını arayıp 12 lira parasının tamamını ve otobüs kartını tokat atacakmış gibi yaparak alıp eylemi tamamladıkları,

Bu duruma göre mağdurdan alınan paranın miktarı az ise de; suça sürüklenen çocuğun özgülenen kastının daha fazla para almak olduğu, bu nedenle mağdurun üzerindeki paranın tamamını ve otobüs kartını aldığı, daha fazlasını almak imkanının da bulunmadığı yani Dairemizin bugüne kadar uyguladığı ve Ceza Genel Kurulu’nca da kabul gören içtihadına göre 5237 sayılı Yasa’nın 150/2. maddesinde düzenlenen değer azlığının bu olayda uygulama koşulları oluşmadığı,

Bu nedenle yerel mahkemece yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğu ve bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuz için sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/1218, Karar No: 2021/15088, Tarih: 06.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1218 E.  ,  2021/15088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazı da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İşlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığını tesbite yönelik harcaması zorunlu kamu masrafı olan 100 TL Adli Tıp giderinin, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2-18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmesi için tahsis edilen 30 TL araç giderinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerden 100 TL Adli Tıp ücreti ve 30 TL sosyal inceleme raporu düzenlenmesi için araç ücreti yargılama giderlerinin çıkartılarak, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içeriğindeki mevcut CD görüntülerinde ve tutanaklarda marketin doğrudan caddeye açıldığı, soruşturma aşamasında ayrıntılı müştekinin beyanına göre evinden iş yerine ait kameraları izlerken bir kişiyi fark ettiği, eniştesi Burhan Ayaz'a haber verip beraberce aşağı indikleri, suça sürüklenen çocukları ellerinde demir makasla dururken içeri giremeden kilidi kurcalarken yakaladıkları ve olay yeri inceleme tutanağına göre işyerinin kapı kilidinin sağlam olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesindeki teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25120, Karar No: 2015/27279, Tarih: 05.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/25120 E.  ,  2015/27279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile kıdem tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete ait ve....'da bulunan özel ilköğretim okulunda öğretmen olarak görev yaptığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının sözleşmesinin süresi bitmeden başka bir okul ile sözleşme yaptığını, bu durumun başlı başına fesih sebebi olduğunu, davacının hak kaybı olmaması için ücret bordrosunda da belirtildiği gibi müvekkilinin 05/11/2014 tarihine kadar ücret ödemeye devam ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece iş akdinin davalı işveren tarafından sözleşme süresi sona ermeden tek taraflı feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatının tahsiline, sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi olması gerekçesiyle ihbar tazminatı talebinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre davacının 05/11/2014 tarihinde davalı işyerinden çıkışı verildikten sonra ertesi gün 06/11/2014 tarihinde bir başka işyerine girişinin yapıldığı ve 26/09/2014 tarihinde.... ile sözleşme imzaladığı, davalı işverenin iş sözleşmesinin feshedilmediğini, davacının çalıştığı okulun devredildiğini savunduğu ve devirle ilgili olarak da Milli Eğitim Müdürlüğü'ne yazılan yazıyı sunduğu anlaşılmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince işyerinin devri kural olarak taraflara fesih hakkı vermez. Mahkemece davalının bu savunması üzerinde durulmadan ve davacının aynı işyerinde çalışmaya devam edip etmediği, işyeri devri olup olmadığı araştırılmadan ve bu konudaki kayıtlar getirtilmeden davacının kıdem tazminatı isteminin kabulü eksik incelemeye dayanması nedeniyle hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13373, Karar No: 2015/29832, Tarih: 12.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/13373 E.  ,  2015/29832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

: K.. K..

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgâh TCK. anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat) ;konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların, merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz. Dış kapının konması; bu yerlerin dış âlemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. Merdivenler ve sahanlık, konuta giriş çıkış için zaruri, konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun, eklentileridir.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkânlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar. Sinema, tiyatro, otel, bar, hastane, örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Evlilik birliğinde aile bireylerinden birinin rızasının olması, hukuka uygunluk sebebidir. Konutun birden fazla kişinin ortak kullanması durumunda, bunlardan birinin rızasının olması hukuka uygunluk sebebidir. Konut, sahibinin rızasıyla bu yere girilmesi hâlinde suç oluşmayacaktır. Konuta veya eklentiye girmenin gizli veya hile ile olması, konut sahibinin rızası olmadığını göstermekte ve alenen girme hâlinde men edileceğinin delilini teşkil etmektedir. Rızanın varlığı veya yokluğu, failin davranışlarına; amacına, giriş nedenine göre tespit edilmelidir. Yerel ve olaysal koşullar, gelenekler nazara alınmalıdır. Sütçünün süt, gazetecinin gazete, postacının mektup bırakmak için eklentiye girmesinde örtülü rıza mevcuttur. Ancak aynı yere, ırza geçmek, söz atmak, tasaddide veya sarkıntılıkta bulunmak, röntgencilik yapmak için girilmesinde rızanın varlığı kabul edilemez. Çünkü eklenti sahibinin huzuru, güvenliği bozulmuş, kişisel özgürlüğü ihlâl edilmiştir. Bu itibarla; eklentiye girmede, burayı kullanma ve tasarruf etme hakkına sahip olanların rızalarının tespiti zımnında, sanığın davranışları değerlendirilmeli, giriş amacı araştırılmalı, olaysal olarak değerlendirme yapılmalıdır. Her iki halde de rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik olması zorunludur. Meşru amaç, hukuka aykırı olmayan, hukuk düzeni tarafından suç kabul edilmeyen, haksız sayılmayan, yani hukuk düzenini bozmayan amaçlardır. Eşlerden birinin, şehvet amacıyla bir başkasını konuta alması hâlinde, meşru bir amaca yönelik olmadığından, vaki rızası geçersizdir.

Suçun, cebir kullanmak suretiyle işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Cebirin konut içinde bulunan herhangi bir kişiye karşı kullanılmış olması yeterlidir. Konut için rıza beyan etmeye yetkili kişiye yapılması zorunlu değildir. Cebirin, kişilere karşı kullanılması maddenin konusudur. Eşyaya karşı kullanılan cebir hâlinde ağırlaştırıcı neden uygulanmaz. Burada söz konusu olan cebir, kasten yaralama suçunda tanımlanan ve kişide basit bir tıbbı müdahaleyle giderilebilecek olan fiziki güçtür. Bu ölçünün ötesinde bir etki meydana getirmiş ise hem bu suç oluşacak hem de kasten yaralama suçundan dolayı ayrı ayrı cezalara hükmedilecektir.

Suçun tehdit kullanılmak suretiyle işlenmesi ağırlaştırıcı nedendir. Failin konut sahibini kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirerek bu suçu işlemesi hâlinde, maddenin son fıkrası uyarınca ceza tayin edilecektir.

Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Gece vakti TCK. md. 6 da tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Suça sürüklenen çocuğun arkadaşları ile birlikte okul kantinine girmek için gece vakti Merkez İlköğretim Okulu’nun kantin penceresini kırdıkları ve demir korkulukları eğdikleri sırada kantin işletmecisi olan şikâyetçinin görüp uyarması üzerine kaçtıkları olayda, yerel Mahkeme'nin 15/09/2011 tarih 2010/658 E. 2011/501 sayılı kararıyla suça sürüklenen çocukların mahkumiyetine karar verildiği, Dairemizin 23/09/2013 tarih ve 2013/11555 esas, 2013/13823 sayılı kararıyla diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; suça sürüklenen çocuk Kenan’ın sosyal inceleme raporu alınmadan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki başka dosyada bulunan ve suç tarihinden önce 25/03/2010 tarihinde alınan rapor getirilmek suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hırsızlık eylemi yönünden rapor alınmasına karşın, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme eylemlerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman hekim raporu aldırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi, işyeri dokunulmazlığı suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçtan verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca bir kat yerine ½ oranında artırmak suretiyle eksik ceza tayini, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden eylemin teşebbüste kalması nedeniyle TCK’nın 35. maddesi uyarınca ¾ oranında indirim yapılması kabul edildiği halde hesaplamada hataya düşülüp ½ oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hakkın sonuç ceza miktarına ilişkin olduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca cezasının bir kat artırılması yerine ½ oranında artırılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmadan sonra yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10530, Karar No: 2015/13698, Tarih: 26.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/10530 E.  ,  2015/13698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yıkım ve ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, kayden maliki olduğu 894 parsel sayılı taşınmazı davalıların haksız kullandıklarını, açtığı dava sonucunda ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/362 esas, 2010/487 karar sayılı kararı ile elatmanın önlenmesine karar verildiğini, müdahale nedeniyle uzun yıllardır taşınmazın bir kısmını kullanamadığını ileri sürerek tecavüze konu alandaki ağaçların yıkımına ve 1.000,00 TL ecrimisilin tahsili isteğiyle eldeki davayı açmış, yargılama sırasında, dava konusu taşınmaza fiilen davalılar ... ve ... müdahale ettiklerini, diğer davalılar hakkındaki davasından feragat ettiğini bildirmiş, 01.11.2013 tarihinde ise ıslah suretiyle, bilirkişi raporu doğrultusunda 5.252,79 TL ecrimisil ile 750,00 TL yıkım bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalı ..., mirasbırakandan intikal eden taşınmazı rızai taksim doğrultusunda kullandıklarını, müdahalenin varlığının belirlenmesi halinde yeri teslime hazır olduğunu, çekişmeli alanda 20 yaş üzeri narenciye ağaçlarının bulunduğunu, davacının ağaçların bedelini ödemesini ya da kendisinin zemin bedelini ödemesine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalılar, ... ve ... ise, davanın reddini savunmuşlardır. Diğer davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalılar ..., ... ve ... ağaç dikmek ve kullanmak suretiyle müdahale ettiklerinin kesinleşen mahkeme kararı ile tespit edildiği, müdahale alanının 1.338,08 m2. olduğu, diğer davalılar ... hakkındaki davadan feragat edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 894 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı adına kayıtlı olduğu, davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı, komşu 884 parsel sayılı taşınmazda ise kayden davalıların paylı mülkiyet üzere malik oldukları anlaşılmaktadır.