muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/171, Karar No: 2020/75, Tarih: 04.02.2020

Şu duruma göre, sosyal güvenlik hukukunun temel ögeleri ve kabul ettiği ilkeler gereği, hak sahipleri yönünden, muris çalışmalarına ilişkin bir tespit davası ancak hakkın ortaya çıktığı ölüm tarihinden başlatılmalıdır. Kuşkusuz, bu ilke, murisin hayatında, tüketip bitirmediği, hak düşürücü sürelerin gerçekleşmediği durumlarda söz konusu olacaktır”.

6. Görülmekte olan davaya bu ilkeler açısından yaklaşıldığında, murisin ölümü ile mirasçılık sıfatından dolayı hak sahibinin tespit davasını; murisinin 01.08.2003-01.09.2003 dönem çalışmalarına hasrettiği, ölüm olayının 10.09.2008 tarihinde meydana geldiği bu tarihe göre muris açısından henüz hak düşürücü sürenin sona ermediği anlaşılmaktadır. Ölüm tarihine göre bu hakkı kullanan mirasçılar açısından ise dava, beş yıllık hak düşürücü süre içinde açılmıştır. Yerel mahkemenin bu yönde direnme kararı isabetlidir. Açıklanan bu gerekçelerle sayın çoğunluğun görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/5718, Karar No: 2016/16163, Tarih: 10.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5718 E.  ,  2016/16163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01/02/2012 tarihinde iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 01/02/2012 tarihinde sabah saatlerinde davacının da içinde bulunduğu dört işçinin işi bıraktıklarını, aynı gün işyerinde olaya tanık olan işçiler tarafından saat 17:30'da tutanak tutulduğunu, o saate kadar da işe gelmediklerinin tespit edildiğini, ayrıca 02/02/2012, 03/02/2012 ve 06/02/2012 tarihlerinde de işyerinden izin almaksızın ve mazeret bildirmeksizin işe gelmediklerinin tutulan tutanaklardan anlaşıldığını, kendilerine ihtarname keşide edildiğini, ihtara rağmen işe dönmeyen ve mazeret sunmayan davacının iş akdinin feshedildiğini, haklı nedene dayalı olarak iş akdi feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı, haftanın 5 günü saat 07:30-21:00 saatleri arasında Cumartesi günleri ise saat 07:30-17:00 saatleri arasında çalıştırılmasına rağmen fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise işyerinde kartlı giriş çıkış sistemi olduğunu, kayıtların incelenmesi halinde davacının fazla mesai yapmadığının anlaşılacağını savunmuştur. Mahkemece davalı işyerinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu doğrultusunda işyeri giriş çıkış kayıtlarına itibar edilemeyeceği tesbit olunmuştur. Mahkemece davacı tanıklarının beyanlarına dayanan denetime elverişli olmayan 26/12/2013 havale tarihli hesap bilirkişisi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur. Ancak davacı tanıklarından ...'ın davalıya karşı açmış olduğu davası bulunması nedeniyle beyanlarına ihtiyatla yaklaşması gerekeceği açıktır. Davalı ile husumetli olmayan diğer tanık ...'ın beyanları esas alınarak denetime elverişli bilirkişi raporu aldırılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1288, Karar No: 2010/10284, Tarih: 21.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1288 E.  ,  2010/10284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2001 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli ... Köyü 115 ada 408 parsel sayılı 2395.78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 115 ada 409 parsel sayılı 1435.77 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 115 ada 410 parsel sayılı 1828.49 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 115 ada 411 parsel sayılı 2247.53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına zeytinlik niteliğinde Nisan 1954 tarih, 246 numaralı tapu kaydına dayalı olarak tespit edilmiştir. Hazine dava dışı 407 sayılı parselin tespit dayanağı tapu kapsamında kalıp çekişmeli parsellerin bazı bölümlerinin kayıt miktar fazlası olduğu, 1954 yılında yapılan zeytincilik parseli haritası kapsamında kaldığı, zeytincilik parselasyon mazbatası incelendiğinde taşınmazın içerisinde % 60 delice zeytin, % 15 pırnal meşesi, % 15 ..., % 5 akçakesme, % 4 sakızlık, % 1 kocayemiş bulunduğunun anlaşıldığı, 1958- 1960 yıllarında çekilen ... fotoğraflarında delicelik, makilik olarak göründüğü, delice zeytinlerin doğal olarak yetişen orman ağaçları olduğu, 1983 yılında 2896 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle ıslah edilmiş bulunan zeytinlik sahaların orman tanımından çıkarıldığını, yasadan açıkça anlaşılacağı üzere bu tarihten önceki yabani zeytinliklerin yasal olarak orman olduğu, öncesi orman olan ve zeytincilik sahası olarak orman sınırları dışında bırakılan yabani zeytinliklerin usulüne uygun tahsisi yapılmadıkça orman niteliğini yitirmelerinin söz konusu olamayacağı, bu yerlerin zeytincilik parselleri içinde dağıtım dışı bırakılan alanda kaldığı, dağıtım dışında bırakılan zeytincilik parselleri içindeki zeytin ağaçlarının aşılanmasının yasa anlamında imar-ihya sayılmayacağı ve bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı; iddiası ile davalı adına yapılan tespitin iptali ile kayıt miktar fazlası bölümlerinin Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne,

1- Çekişmeli 115 ada 408 sayılı parselin 12/11/2008 tarihli ... bilirkişi krokisinde A2, A3, A4 harfleri ile gösterilen toplam 1779.14 m2'lik bölümünün Hazine adına tapuya tesciline, bu bölüm üzerinde bulunan 32 adet zeytin ağacının davalıya ait olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesinde şerh verilmesine, aynı krokide A1 harfi ile gösterilen 616.64 m2'lik bölümün tespit gibi davalı adına tesciline,

Mahkemece, davanın kabulüne,

1- Çekişmeli 115 ada 408 sayılı parselin 12/11/2008 tarihli ... bilirkişi krokisinde A2, A3, A4 harfleri ile gösterilen toplam 1779.14 m2'lik bölümünün Hazine adına tapuya tesciline, bu bölüm üzerinde bulunan 32 adet zeytin ağacının davalıya ait olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesinde şerh verilmesine, aynı krokide A1 harfi ile gösterilen 616.64 m2'lik bölümün tespit gibi davalı adına tesciline,

2- Çekişmeli 115 ada 409 sayılı parselin 12/11/2008 tarihli ... bilirkişi krokisinde B2, B3 harfleri ile gösterilen toplam 965.66 m2'lik bölümünün Hazine adına tapuya tesciline, bu bölüm üzerinde bulunan 17 adet zeytin ağacının davalıya ait olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesinde şerh verilmesine, aynı krokide B1 harfi ile gösterilen 470.11 m2'lik bölümün tespit gibi davalı adına tesciline,

3- Çekişmeli 115 ada 410 sayılı parselin 12/11/2008 tarihli ... bilirkişi krokisinde C2, C3 harfleri ile gösterilen toplam 1089.07 m2'lik bölümünün Hazine adına tapuya tesciline, bu bölüm üzerinde bulunan 20 adet zeytin ağacının davalıya ait olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesinde şerh verilmesine, aynı krokide C1 harfi ile gösterilen 739.42 m2'lik bölümün tespit gibi davalı adına tesciline,

4- Çekişmeli 115 ada 411 sayılı parselin 12/11/2008 tarihli ... bilirkişi krokisinde D2, D3 harfleri ile gösterilen toplam 1196.60 m2'lik bölümünün Hazine adına tapuya tesciline, bu bölüm üzerinde bulunan 22 adet zeytin ağacının davalıya ait olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesinde şerh verilmesine, aynı krokide D1 harfi ile gösterilen 1050.93 m2'lik bölümün tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1985 yılında orman kadastrosu ile 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamaları birlikte yapılmış 06/10/1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1985 yılında orman kadastrosu ile 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamaları birlikte yapılmış 06/10/1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu parsellerin hükme esas alınan ... bilirkişi krokisinde (A1-B1-C1-D1) harfleri ile işaretli bölümleri ile dava dışı 407 parselin davalıların dayandığı Nisan 1954 tarihli 246 numaralı tapu kaydının miktarı ile kapsamında kaldığı, 116 ve 117 nolu zeytincilik parsellerinin ... ...'ya verildiği ve bunların dayanağı zeytincilik tapularının 413 parsele uygulandığı, zeytincilik parselasyon haritasında dava konusu parseller yönünü ... zeytinliği olarak gösterdiği, parsellerin geriye kalan bölümlerinin tescil davasından sonra cebelden açıldığı belirlenerek kayıt kapsamında kalan bölümlerin davalılar, kayıt miktar fazlası olan bölümlerin Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/46, Karar No: 2011/8014, Tarih: 28.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/46 E.  ,  2011/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı şirket tarafından ilk açılan davada; 20.425,69 TL onarım giderleriyle haksız olarak davalıya ödendiği söylenen 1000 USD'nin tahsili, ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/513 E. ve 2005/604 K. Sayılı kararı ile birleştirilen davada da 10.000,00 TL onarım giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiş; mahkemece esas davanın kısmen kabulü ile 19.425,69 TL onarım bedeli ile 1.553,76 TL fazla ödenen beton bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte; birleşen davanın da kısmen kabulü ile 10.000,00 TL hasar bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve davalardaki fazla istemlerin reddine karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İlk açılan davada; dava dilekçesi ekinde davacı şirketi temsilen ... Teknik Müdür, ... ise İnşaat Mühendisi sıfatlarıyla davacının ticari ünvanını gösterir kaşe üzerine atmak suretiyle; davalı şirketi temsilen de yine şirketin ticari ünvanını gösterir kaşe üzerine atılmak suretiyle Hürmet Köse tarafından imzalanmıştır. Davacı vekili, davanın 23.02.2004 günlü oturumunda imzasıyla onayladığı açıklamasında; davacıyı temsilen imzalanan ve dava dilekçesi ekinde sunulan 06.05.2000 tarihli sözleşmeye onay verildiğini açıklamıştır. Bu sözleşmenin konusu, 2. maddede “Taraflardan yüklenici işverenin maliki olduğu ...Hotel'in kıyı şeridinde 3 metre ara ile 8/8 mm boruların çakılması, etrafına 80 cm genişliğinde + 0,30 kotuna kadar su içi betonu dökülmesi, üzerine

kronman betonun dökülmesi, geri dolgusu işveren tarafından yapıldıktan sonra hazırlı 10 cm kalınlıkta üzeri süpürge perdahlı anolu saha betonlarının dökülmesi işini iş bu sözleşmenin ayrılmaz parçası olan projeye uygun olarak yapımını üstlenmiştir.” şeklinde düzenlenmiştir. Sözleşmenin 3. maddesinde ise, yapılacak işler ve imalâtlar açıklanmıştır. Bu sözleşme, BK'nın 355. maddesi hükmünde tanımı yapılan niteliğince bir eser sözleşmesidir. Davacı eser sahibi; davalı şirket ise yüklenicidir.

Az yukarıda belirtilen ve sözleşmenin 2. maddesinde açıklanan sözleşme konusu iş değerlendirildiğinde; yapımı yüklenilen işin denizin kıyı şeridi içinde olduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamındaki sunulan belgeler incelendiğinde ise; davacı tarafın, onarım işi yapılması için izin verilmesi istemiyle yetkili makamlara başvuruda bulunduğu görülmüştür.

3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun 1. maddesi hükmünde Yasa'nın amacı açıklanmıştır:

Az yukarıda belirtilen ve sözleşmenin 2. maddesinde açıklanan sözleşme konusu iş değerlendirildiğinde; yapımı yüklenilen işin denizin kıyı şeridi içinde olduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamındaki sunulan belgeler incelendiğinde ise; davacı tarafın, onarım işi yapılması için izin verilmesi istemiyle yetkili makamlara başvuruda bulunduğu görülmüştür.

3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun 1. maddesi hükmünde Yasa'nın amacı açıklanmıştır:

Bu madde hükmü, “Bu Kanun, deniz, tabii ve suni göl ve akarsu kıyıları ile bu yerlerin etkisinde olan ve devamı niteliğinde bulunan sahil şeritlerinin doğal ve kültürel özelliklerini gözeterek koruma ve toplum yararlanmasına açık, kamu yararına kullanma esaslarını tespit amacıyla düzenlenmiştir.” şeklinde düzenlenmiştir. 3621 Sayılı Yasa'nın 6. maddesinde yapı yasağı ve kıyıda yapılacak yapılar açıklanmıştır. Aynı Yasa'nın 8. maddesinde ise, uygulama imâr planı bulunmayan alanlardaki sahil şeritlerinde, 4. maddede belirtilen mesafeler için de hiçbir yapı veya tesisin yapılamayacağı öngörülmüştür. 3621 Sayılı Yasa'nın 14. maddesi hükmü gereğince de bu Kanun kapsamında kalan alanlarda ruhsatsız yapılar ile ruhsat ve eklerine aykırı yapılar hakkında 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun ilgili hükümleri uygulanır. 3621 Sayılı Yasa'nın 15. maddesi hükmü ise, Yasa'ya ve 3194 Sayılı İmar Kanunu'na aykırılık halinde uygulanacak ceza yaptırımını düzenlemiştir.

3621 Sayılı Yasa'da öngörülen yapı yasaklarına ilişkin hükümler “emredici hukuk” kuralları olduğu gibi; 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun ilgili hükümleri de “emredici” niteliktedir. Emredici hukuk kurallarına aykırı olarak sözleşme ve hukuki işlemler yapılamaz ve yapılması halinde de yasal hale getirilemez ve kesin hükümsüz olur. Somut olayda da yapılan yapı, sözü edilen Yasa hükümlerine göre yasal hale getirelemeyen “kaçak” yapı niteliğinde ise, bu nitelikteki bir yapının ayıplı ve eksik işleri nedeniyle maddi tazminat ve bu kapsamda eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli talep edilemez. Çünkü “kaçak yapı” ekonomik değer ifade etmez. Mahkemece, bu hususlar araştırılmadan hüküm oluşturulmuştur.

Mahkemece, yetkili idarelerden başvuru ve izinlerle ilgili tüm belgeler getirtilmeli, sözleşme hükümleri ve 3621 Sayılı Yasa hükümleri ile 3194 Sayılı İmar Yasa'sının yasaklayıcı hükümleri gözetilmeli ve ayrıca kıyı kenar çizgisini belirleyen idarece alınan karar ve buna bağlı harita ve ekleri düzenlenmişse getirtilmeli, yerinde keşif yapılarak uygulanmalı ve sözleşme konusu işin yasak yapı kapsamında kalıp kalmadığı uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak belirlenmeli; sonrada yukarıda açıklanan Yasa kurallarına göre inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek bulunmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/675, Karar No: 2008/5442, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/675 E.  ,  2008/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2006 yılı (kuru-sulu ayrımı gözetilmeden) veri listesindeki dekar başına verim ve üretim gideri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması,

2- Tamamı 10348,11 m2 olan dava konusu taşınmazın 6155,78 m2'si kamulaştırılmış olup bilirkişi kurulunca kamulaştırmadan artan 4192,33 m2'ye %10 oranında değer kaybı verilmiş ise de bu kısmın büyüklüğü ve tarımsal bütünlüğünün bozulmaması gibi hususlar dikkate alındığında değer kaybı meydana gelmeyeceğinin dikkate alınmaması,

3- Dava konusu taşınmaz üzerinde fiilen mevcut kavak fidanlarının sayısı tespit edilip birim fiyatları da İl Tarım Müdürlüğü ya da bu işlerle uğraşan başka kurumlardan (Kavaçılık Enstitüsü Orman Genel Müdürlüğü vs.) sorularak ... değerlerine hükmedilmek gerekirken kavak tesis masraflarına hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

../..

-2-

2008/675-5442

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek kazanılmış haklar da dikkate alınarak ve diğer bozma nedenlerini de karşılar biçimde ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19821, Karar No: 2016/316, Tarih: 28.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/19821 E.  ,  2016/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: SİLVAN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2013/44-2013/42

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Kale Mahallesi çalışma alanında bulunan 178 ada 14 parsel sayılı 139 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve harici ifraz nedeniyle davalı K.. G.. adına tespit edilmiştir. İtirazı komisyonca reddedilen davacı Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gibi tespite esas tapu kayıtlarının da uymadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.