muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3007, Karar No: 2021/4799, Tarih: 03.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3007 E.  ,  2021/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında 2011 takvim yılında “sahte fatura kullanma” suçu yönünden, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi gereğince düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış ; 2011 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçu yönünden ise yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17030, Karar No: 2022/17452, Tarih: 21.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/17030 E.  ,  2022/17452 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 58. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni sıfatı ile alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla işyerinde uygulanmak üzere toplu ... sözleşmesi bağıtlandığını ancak toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ... sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, ... yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ (...) vekili ihale makamı konumunda bulunduğunu, ihbar olunan yüklenici firma ile muhtelif trafo merkezlerinin (bakım ve güvenlik koruma hizmetleri hariç) işletilmesi işi ile ilgili hizmet alımı yapıldığını, aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığını, yükleniciye bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, yüklenici firmanın fiyat farkı talebi olamayacağını ifade ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı alt işveren firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından ... alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma ... bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendine göre, istisna kapsamında trafo merkezlerinin işletilmesine yönelik hizmet alımı işleri için hizmet alımı yapıldığını, sözleşmenin anahtar teslim ... mahiyetinde olduğunu, müvekkilinin ihale makamı olup dava konusu alacaklardan sorumlu olmadığını, Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan toplu ... sözleşmelerinden kaynaklanan fiyat farkının müvekkili tarafından ödenmesinin mümkün olmadığını, sorumluluklarının bulunmadığını ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ile dava dışı şirketler arasında 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) dayanak olacak şekilde ... 20. Bölge Müdürlüğünün trafosunun bakım ve güvelik ile koruma dışındaki bütün işletme işlerinin verilmesine dair hizmet alım ilişkisi bulunduğu, davacının da bu kapsamda yüklenici firma işçisi olarak çalıştığı görülduğu, davacının iddiasının kapsamına göre davalı ve dava dışı şirketler arasında asıl ve alt işveren ilişkisinin tespitinde bir hata bulunmadığı, davacının sendika üyesi olduğu tarihte işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesi hükümleri gereğince talep edilen alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ... sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4857 sayılı Kanun 'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin yedinci fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde ... alan ve bu ... için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile ... aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, ... sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden ... yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11436, Karar No: 2021/15628, Tarih: 11.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11436 E.  ,  2021/15628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalıya ait ... isimli işyerinde 09.07.2009 tarihinden itibaren garson olarak çalıştığını, 06.07.2013 tarihinde davalı işverenin haklı nedene dayanmaksızın iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücreti alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacının işyerinde çalışan başka bazı garsonlarla birlikte hareket ederek, müşteri masasına bırakılan siparişleri hesap adisyonlarına yazmamak suretiyle kendilerine haksız menfaat temin ettiklerinin tespit edildiğini, iş sözleşmesinin bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/6539 esas, 2018/1864 karar sayılı ilamı ile aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarda, aynı dönemde, aynı işi yapan davacı işçilerin ücret ve çalışma saatleri hususunda birbirinden çok farklı tespitlerle hüküm kurulduğu anlaşılmakla, bu farklılıkların giderilmesinin sağlanması bakımından bozma kararı verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak devam edilen yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2019/5130 esas, 2019/21444 karar sayılı ilamı ile Mahkemece başka dosyada belirlenen tespitlerin, bu dosyada da incelenmeksizin kabul edilmesi doğru olmadığı, her iki dosya kapsamı incelenip değerlendirme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece son bozma ilamına da uyularak devam edilen yargılama neticesinde toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece son bozma ilamına da uyularak devam edilen yargılama neticesinde toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece gerekçeli kararda fazla çalışma ücreti yönünden 03.05.2021 tarihli bilirkişi ek raporunun esas alındığı ve davacının davalı iş yerinde haftalık 23 saat fazla çalışmasının olduğu belirtilmiştir. Mahkemece verilen kararın hüküm kısmından 03.05.2021 tarihli bilirkişi ek raporu doğrultusunda karar verildiği görülmüştür. Anılı bilirkişi ek raporunun incelenmesinde, ek raporda davacının aylık ücreti yeniden tespit edilerek tespit edilen bu aylık ücret doğrultusunda 14.12.2020 tarihli kök bilirkişi raporundaki kabuller dikkate alınarak fazla çalışma ücretinin hesaplandığı görülmüştür. 14.12.2020 tarihli bilirkişi kök raporunda davacının davalı iş yerinde yaz dönemi bir hafta 18 saat diğer hafta ise 24,5 saat fazla mesaisinin bulunduğunun tespit edildiği, kış döneminde ise bir hafta 15 saat diğer hafta 20,5 saat fazla mesainin bulunduğunun tespit edildiği görülmüştür. Bu halde mahkemece bu kabuller doğrultusunda hesap yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda davacının haftalık 23 saat fazla mesainin bulunduğunun belirtilmesi çelişkili olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda anılı bozma ilamları öncesinde 26.05.2014 tarihli bilirkişi ek raporunda dosya içerisinde fazla mesai takip çizelgelerinin ve bu çizelgelere göre düzenlenen imzalı ücret hesap pusulularının olduğu ancak kayıtlar arasında çelişki bulunması nedeni ile imzalı ücret bordrolarında görünen fazla mesai ödemelerinin ve ulusal bayram ve genel tatil günlerine ilişkin ödemelerin hesaplamalardan dışlanmayarak makbuz hükmünde kabul edildiği ve hesaplanan fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinden mahsup edildiği görülmüştür. Mahkemece yukarıda anılı son bozma ilamı sonrasında alınan 14.12.2020 tarihli kök bilirkişi raporu ile 03.05.2021 ek bilirkişi raporunda ise bu hususun gözetilmediği anlaşılmıştır. Bu halde mahkemece, 26.05.2014 tarihli ek bilirkişi raporunda ayrıntıları ile gösterilen fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine ilişkin ödemelerin 03.05.2021 ek bilirkişi raporu ile hesaplanan ve mahkemece hüküm altına alınan fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından mahsubu ile karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu husus gözetilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11/11/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2761, Karar No: 2021/10242, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2761 E.  ,  2021/10242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun geceleyin hırsızlık amacı ile müştekinin iş yerine girme şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 31/2. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli zamanaşımının, mahkumiyet hükmünün kurulduğu 14/06/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/700, Karar No: 2024/9165, Tarih: 18.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/700 E.  ,  2024/9165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1314 Esas, 2023/1363 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/319 E., 2021/223 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2012/41097, 2017/47013, 2019/30090 sayılı ve "... denge light diyeti sevdiren lezzet", "... denge tam buğdaylı ve çiya tohumlu", "... denge tam buğdaylı ve çiya tohumlu" ibareli tanınmış markalarının sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2019/59287 numaralı “... golden çiya tohumlu kekikli dengeli beslenmeye yardımcı” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, bu karara yapılan itirazın nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, oysa davalının marka müracaatı ile müvekkili firmanın itiraza gerekçe gösterdiği markaların tescil kapsamına giren mal ve hizmetlerin aynı ve aynı türden olduğunu, müvekkilinin T/01948 numarasıyla tescilli tanınmış ... seri markalarının ve yine bu markaları içeren tescilli birçok alt markanın sahibi olduğunu, dava konusu marka ile itiraza gerekçe gösterilen markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, markaların görsel olarak benzer olmasının yanında kelime unsurlarının da birebir aynı olduğunu, davalının kötüniyetli olduğunu, söz konusu markanın tescil edilmesi halinde haksız rekabet meydana geleceğini ileri sürerek YİDK'nın 2020-M-5567 sayılı kararın iptali ile dava konusu 2019/59287 başvuru numaralı “... golden çiya tohumlu kekikli dengeli beslenmeye yardımcı+şekil” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; dava konusu YİDK kararının yerinde olduğunu, dava konusu 2019/59287 sayılı ve “... golden çiya tohumlu kekikli dengeli beslenmeye yardımcı+şekil” ibareli marka olduğunu, markanın, kelime, şekil ve renk unsurlarından oluşan özgün bir yapıya sahip olduğunu, davalı markasında, davacı markasında olmayan kelime, şekil, renk ve kullanımlara esas unsur olarak yer verilmiş olduğunu, markada, “... golden çiya tohumlu kekikli dengeli beslenmeye yardımcı” ibaresine yer verilmiş olduğunu, ibarelerin bir kısmının yiyecek içecekler yönünden genel anlamda tasviri olduğunu, bir bütünün içerisinde gerçek anlamlarıyla kullanıldıklarını, logo ve ibarelerin tamamının, kullanılış şekli bir bütün olarak markaya ayırt edicilik kattığını, öte yandan markada yer alan “...” ibaresi ile davacı markasında yer alan “...” ibaresinin de farklı olduğunu, itiraza gerekçe olarak gösterilen markalar ile dava konusu marka arasında görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığını, kötüniyet bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacı markaları ile müvekkilinin markasının gerek emtia tasarım şekilleri, renkleri ve gerekse kullanılan ibareler yönünden birbirlerinden tümüyle farklı olduğunu, markalar arasında işitsel, görsel ve kavramsal bakımdan benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin “...” markasının sektörde oldukça tanınmış bir marka olduğunu, davacının “çiya tohumlu” ibaresinin markada öne çıkan unsur olduğu iddiasının kabul edilemeyeceğini, markada yer alan “Çiya tohumlu kekikli” ibaresinin ekmeğin özelliği olduğunu, bu ibarenin cins ve vasıf bildirdiğini ve tek başına marka olarak tescilinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; başvuru kapsamındaki “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez” mallarının davacının redde gerekçe markalarında aynı/aynı tür/benzer/ilişkili olarak yer aldığı, somut olayda çekişmeli başvuru standart karekterle yazılmış “... golden çiya tohumlu kekikli dengeli beslenmeye yardımcı+şekil” ibaresinden oluşurken, itiraza dayanak markanın standart karekterle yazılı "... denge light diyeti sevdiren lezzet", "... denge tam buğdaylı ve çiya tohumlu", "... denge tam buğdaylı ve çiya tohumlu" ibarelerinden oluştuğu, dava konusu markada yer alan “Çiya tohumlu Kekikli” ve “Dengeli Beslenmeye Yardımcı” ibarelerinin dava konusu mallar bakımından ayırt edici niteliğe haiz olmadığı, dava konusu markanın esas unsurunun “...” ibaresi olduğu davacıya ait redde gerekçe markalarda da “diyeti sevdiren lezzet” veya “tam buğdaylı ve çiya tohumlu” ibarelerinin dava konusu mallar bakımından ayırt edici niteliğe haiz olmadığı için davacı markalarının esas unsurunun “...” ibaresi olduğu, dava konusu marka ile davacının redde gerekçe markaları arasında marka işaretleri bakımından işitsel, görsel ve kavramsal bakımdan karıştırılma ihtimaline yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığı, dosya içeriği itibari ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasında yer alan koşullar oluşmadığı gibi taraf markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi anlamında karıştırılma tehlikesi olmadığı ve dolayısıyla tanınmışlığın bu duruma bir etkisinin olmayacağı, marka başvurusunun kötüniyetli olduğuna ilişkin somut verilerin dosya kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV.BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI