muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8081, Karar No: 2023/1139, Tarih: 13.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/8081 E.  ,  2023/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/190 E., 2022/128 K.

vekili Avukat ...

İHBAR OLUNAN : ...

DAVA TARİHİ : 28.11.2011

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; davalı şirket çalışanı ... numaralı ...'nın 16.04.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %17.2 oranında maluliyeti nedeniyle Kurumları tarafından 36.359,39TL peşin sermaye değerli sürekli işgörmezlik geliri bağlandığı, istirahatli kaldığı sürede 1.181,70TL geçici işgörmezlik ödenediği ödendiğini, bu itibar ile kurumun 37.541,09TL zarara uğradığını, iş kazası tahkikatını yapan iş Müfettişinin hazırladığı 27.10.2010 tarih ve 96 sayılı raporda ...'nın işyerinde şoför olarak çalıştığı, kullandığı aracın bomunun dişlilerini gres yağıyla yağladığı, yağın bir kısmının yere döküldüğü ve sigortalının aşağıya indikten sonra yağlı zeminde kayarak sol kolunun kırıldığı, işverenini iş disiplini ve güvenli çalışma için gerekli ortamı sağlamıdığı, olayın meydana gelmesinde %30 kusurlu olduğu neticesine varıldığı, bu itibar ile kurum zararı olan 37.541,09TLnin %30 kusur karşılığı olan 11.262,32TLnin onay ve ödeme tarihinden itibaren yasal faizleri ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle; iş kazası olayının yolda giderken meydana geldiğini, aracın yolda bakımının yapılmasının hayatın olağan akışına ters olduğunu, sigortalı işçinin olaya ilişkin yanıltıcı beyanı neticesinde kendilerine kusur atfedildiğini, iş kazası geçiren ... nın bu hususta ayrıca olay hakkında yeminli beyanının alınmasını talep ettiklerini, işyerinde alınması gereken tüm önlemleri almış olduklarını, kazada sigortalı işçinin kusuru ile iş kazasının meydana geldiğini, yasal dayanaktan yoksun açılan davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini cevap ve savunma etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2014 tarihli ve 2011/836 E. 2014/586 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2014 tarihli ve 2011/836 E. 2014/586 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 21.03.2016 tarihli ve 2014/23832 E. 2016/3624 K. sayılı ilamında; iş göremezlik oranına yapılan itirazın değerlendirilmesi ve gerçek zarar hesabı yönünden bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 07.03.2018 tarihli ve 2016/288 E. 2018/122 K. sayılı kararda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 27.12.2018 tarihli ve 2018/3139 E. 2018/11307 K. sayılı ilamında; sigortalı ve Kuruma karşı işgöremezlik derecesinin belirlenmesi için dava açmak üzere davalı işverene süre verilmesi ve 16.01.2017 tarihine kadar olan fiili ödemelerin belirlenerek, ilk peşin değerli geliri aşmamak üzere karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kusur oranın hatalı olduğunu, fiili ödemenin kusur karşılığının verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; bilirkişi raporunca itirazların nazara alınmadığını, maluliyetin olmadığını ve kusursuz olduklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2.Fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, fiili ödeme ile ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi, aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerekecektir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/8035, Karar No: 2024/4709, Tarih: 10.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/8035 E.  ,  2024/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, Tokat ili, Merkez ilçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 185 ada 13 parsel sayılı 2.040,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, Tokat ili Merkez ilçesi ... Köyünde yapılan kadastro tespit çalışmalarında orman olduğu gerekçesiyle orman sınırları dışına çıkarılan ve tescil harici bırakılan yerlerin Hazine adına tespit edilmeyip kişi adına tespit edilmesinin hukuka uygun olmadığını, taşınmazın niteliğinin orman olduğunu, taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında bırakılmış olmakla orman niteliğini yitirse de, tahdidin kesinleştiği tarihe kadar orman niteliğini koruduğundan bu tarihe kadar olan zilyetliğe değer verilemeyeceğini, ayrıca taşınmazın evveliyatının orman veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu nedenle zamanaşımı ile iktisap edilemeyeceğini öne sürerek, 185 ada 13 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/70 Esas, 2020/29 Karar sayılı kararıyla, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2020/1308 Esas, 2020/1254 Karar sayılı kararı ile "Mahkemece hüküm esas alınan orman bilirkişisi raporunda taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirtilmişse de, raporun ekinde bulunan hava fotoğraflarında ayırca hükme esas alınan harita mühendisinin raporunda çekişmeli taşınmazın üzerinde ağaçlar bulunduğunun belirtilmesine rağmen, bu ağaçların nitelikleri, orman ağacı olup olmadığı, orman ağacı iseler kapalılık durumunun değerlendirilmediği, bu mana da orman bilirkişi raporunun yetersiz olup, yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulamayacağı, öte yandan mahallinde dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanları ile duruşma sırasında dinlenen tespit bilirkişi beyanları zilyetlik süresi açısından birbiriyle çeliştikleri halde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkinin giderilmediği, davalı yönüyle 40-100 dönüm belgesiz taşınmaz araştırması yapılmadığı" gerekçesiyle, istinaf talebinin kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-a-6 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin iade kararı sonrası İlk Derece Mahkemesin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "davalının dava konusu taşınmazı sulama kanalının yapılması ile meyve bahçesi olarak kullanmaya başladığı, taşınmazın öncesinde çalılık, taşlık, boş arazi olduğu, taşınmazda meyve bahçesi öncesinde tarım faaliyetinde bulunulmadığına dair tutanak tanıkları ve mahalli bilirkişi beyanları olduğu, sulama kanalının 2001 yılında faaliyete geçtiği, dava konusu taşınmazdaki ağaçların 2001 yılı sonrasında dikildiği, kadastro çalışmalarının 2015 yılında yapıldığı, keşif tarihi itibariyle ağaçların yaşının onbeş-yirmi olması karşısında 2015 yılı itibariyle ağaçların dokuz-on yaşlarında olduğunun kabulü gerektiği, ağaçlar dikilmeden önce tarla olarak kullanıldığına dair beyanları destekleyen hava fotoğrafı bulunmadığı, taşınmazda imar ihya çalışmaları yapıldığını bildiren ziraat mühendisi raporunu destekleyen beyan, hava fotoğrafı, delil bulunmadığından ziraat mühendisi bilirkişi raporuna itibar edilmeyerek davalı lehine, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 üncü maddesindeki şartların oluşmadığı" gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu 185 ada 13 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olan tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "Mahkemece her ne kadar çekişmeli 185 ada 13 parsel açısından edinme koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de; mahkemenin verdiği kararın dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı, dosya kapsamındaki uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, yine orman ve jeodezi bilirkişiler vasıtasıyla incelenen 1972 tarihli hava fotoğrafına göre taşınmazın 1972 tarihli hava fotoğrafında tarımsal manada kısmen kullanıldığının, 2006-2015 tarihli hava fotoğraflarında ise taşınmazın tarımsal manada tamamen kullanıldığının anlaşıldığı, yine alınan iki ayrı ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğu 20 yıldan daha fazla süredir tarımsal manada kullanıldığının belirlendiği, ayrıca dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının büyük çoğunluğunun tespit tarihi öncesinde davalının taşınmazı ekonomik amaca uygun 20 yıldan fazla bir süre önce tarla ve sonrasında da bahçe şeklinde kullanıldığını beyan ettikleri, çekişmeli taşınmazda adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği" gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 nci maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesine,bu cümleden olarak; davanın reddine karar verilmiş, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/992, Karar No: 2021/5126, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/992 E.  ,  2021/5126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı Bakanlığa ait iş yerinde toplu iş sözleşmesi imzalamaya yetkili ... Sendikası üyesi olarak İşletme Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmak suretiyle çalıştığını, çalıştığı ortamın Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında kaldığını, zira davacının çalıştığı sırada kurşun, solvent, arsenik içeren boya kullanarak ve Gürültülü Ortam Yönetmeliğine aykırı olarak çalıştığını, çalışmalarının 8,5 saat sürdüğünü, on beşer dakikadan yarım saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğunu ve bunun zamlı ücretinin ödenmediğini, ayrıca davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Bakanlık arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesinin 25 ve 33. maddelerinde fazla çalışmaların %80 zamlı ödeneceği düzenlendiği gibi 52. maddesine göre de Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma süreleri için %14 kısa çalışma primi ödenmesi gerektiğinin düzenlendiğini belirterek, fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; istemlerin zamanaşımına uğradığını, davacının 1900 metrekarelik ve tavan yüksekliği 9 metre olan iyi havalandırmalı sisteme sahip bir tesiste çalıştığını, işyerinde iş sağlığı ve iş güvenliğine önem verildiğini, merkezi tazyikli kompresör sisteminin çalışılan bina dışına konuşlandırılmasının mekanda oluşacak gürültünün önüne geçtiğini, makinelerin ihtiyaç duyduğu tazyikli havanın merkezi kompresörden sağlandığını, düzenli olarak gürültü muafiyet ölçümlerinin yapıldığını, baskı malzemelerinin seçiminde hassas davranıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının çalıştığı iş yerinde keşif yapılarak alınan rapor neticesinde çalışmaların Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunduğu ve tüm dosya kapsamına göre davacının günde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay Bozma Kararının Özeti :

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi tarafından davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, 7,5 saatin üzerindeki çalışmalar için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma primi belirlenerek fazla çalışma ücretinden mahsubu gerektiği, ayrıca kısa çalışma primine dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi ve fazla çalışma için temerrüt tarihlerinin infaza elverişli şekilde gösterilmesi gerektiğine yönelik gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince, aldırılan ek bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına göre, davalı temyizi ile incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür

2-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarih 197/2-520 esas, 1988/89 karar sayılı kararında, yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata nedeni olarak açıklanmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kökleşmiş içtihatları maddi hataya dayanan bozma ya da onama ilamının usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı yönündedir (Yargıtay HGK17.012007gün 2007/9-13 esas 2007/17 karar ve Yargıtay HGK. 25.06.2008 gün 2008/11-448 esas, 2008/454 karar).

Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957 /13 esas, 1959 karar ve 09.05.1960 gün 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay'ca maddi hata sonucunda verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25 ve 26. maddeleri uyarınca hakim, dava veya cevap dilekçesinde bildirilen vakıalarla bağlı olup, tarafların bildirmediği vakıaları kendiliğinden inceleyemez ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka şeye karar veremez.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25 ve 26. maddeleri uyarınca hakim, dava veya cevap dilekçesinde bildirilen vakıalarla bağlı olup, tarafların bildirmediği vakıaları kendiliğinden inceleyemez ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka şeye karar veremez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili dava dilekçesinde 7,5 saat kapsamına geçirildiği 15.05.2016 tarihinden önceki dönem için fazla çalışma alacağı talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise fazla çalışma alacağı, dava tarihi dikkate alınarak14.02.2017 tarihine kadar olan dönem için hesaplanmıştır. Fazla çalışma alacağı yönünden 15.05.2016 tarihinden sonraki dönem için yapılan hesap taleple bağlılık kuralına açıkça aykırı olup, daha önce yapılan temyiz incelemesinde bu husus maddi hataya dayalı olarak bozma sebebi yapılmamıştır. Yukarıda açıklandığı üzere maddi hataya dayalı bozma kararı taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağından; dava konusu fazla çalışma alacağı, taleple bağlı kalınarak 15.05.2016 tarihinde kadar olan dönem için hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Sonuç :

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14260, Karar No: 2015/11706, Tarih: 19.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14260 E.  ,  2015/11706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/09/2013 gününde verilen dilekçe ile yayın yolu ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından ... adlı internet sitesinde yazılan yazıların içeriğinde yer alan sözler ile şahsiyet haklarının ihlal edildiğini belirterek uğramış olduğu manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, yazıda kullanılan sözlerin eleştiri sınırları içinde olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yazı içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde eleştiri sınırlarının aşıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.