muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15100, Karar No: 2009/5359, Tarih: 16.04.2009

Mahkemece, davalı bankanın ATM cihazında gerekli ve yeterli güvenlik tedbirini almak ve müşterilerinin güvenliğini sağlamak zorunda olduğu, davalının olaydan sorumlu olduğu, davacının olayda kasıt ve ağır kusurunun olmadığı, davacının, hesabından çekilen ve ödemek zorunda kaldığı bedeller ile masraf ve faizlerini istemekte haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı bankadan aldığı banka kartını ATM 2008/15100-2009/5359

cihazında kullanırken kartın sıkıştığını, kartının ve bilgilerinin kötüniyetli kişiler tarafından elde edilerek kullanıldığını, olayda davalı bankanın kusurlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı, kusurun kart bilgilerini üçüncü kişilere veren davacıda olduğunu savunmuştur. Mahkemece kusur yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış, bilirkişiye hesaplama yaptırılarak davanın rapor doğrultusunda kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamına göre davacının davalı bankadan aldığı banka kartı ile 15.11.2003 tarihinde davalıya ait ATM cihazında işlem yaparken kartın makinada kaldığı, davacının kayıp bildirimini davalı bankaya 17.11.2003 tarihinde yaptığı anlaşılmaktadır. Şu hale göre, ATM cihazlarındaki kart yuvalarını kötüniyetli üçüncü kişilerin kolayca müdahalelerine imkan tanıyacak şekilde bırakan, müşterilerinin bu tür dolandırıcılık işlemlerine maruz kalmasını engelleyecek ve bu konuda yeterli güvenlik ve denetim tedbirlerini almayan davalı bankanın olayda asli kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Ne var ki, kart sahibi olan davacı da, gerek davalı banka ile imzaladığı sözleşmenin 52. ve 76.maddesi kendisine tevdi edilen kartı ve bilgilerini özenle ve güvenli bir şekilde korumak ve iradesi dışında kartın veya bilgilerin kaybolması veya çalınması durumunda kart çıkaran bankayı derhal haberdar etmek zorundadır. Kartı ATM cihazına sıkışan davacı daha güvenli yollardan ve en kısa sürede kart çıkaran bankayı haberdar etmeden kötüniyetli kişilerin kart ve kart bilgilerini ele geçirmesine sebebiyet verdiğine göre, olayda davacının da müterafık kusurlu olduğunun kabulü zorunludur. Öyle olunca mahkemece, tarafların olaydaki kusur ve sorumluluklarının gerektiğinde uzman bilirkişiden taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli rapor da almak suretiyle yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına, 14,00 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 233,00 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12481, Karar No: 2013/1843, Tarih: 05.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/12481 E.  ,  2013/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl işveren olan davalı Prefabrik Yapı El Sanatları Ticaret A. Ş. işyerinde, diğer davalı ... Taahhüt Limited Şirketi işçisi olarak 04.07.2007-27.02.2011 tarihleri arasında çalıştığını, 01.05.2010 tarihinde emekli olduğunu ancak bu tarihten sonra ara vermeksizin çalışmaya devam ettiğini, emeklilik nedeni ile hak kazandığı kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücret alacaklarını talep etmesi üzerine ... sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... Taahhüt Limited Şirketi vekili davacının ........2007-30.04.2010 tarihleri arasında gerçekleşen ilk çalışma döneminin istifa ile sonlandığını, davacının ....08.2010 tarihinde başlayan ikinci çalışma döneminin ise devamsızlık nedeni ile haklı sebebe dayalı feshedildiğini, davacının fazla mesai yapmadığını ve hafta tatillerinde çalışmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

DavalıA. Ş. vekili, müvekkili şirket ile diğer davalı şirket arasındaki ilişkinin eser sözleşmesine dayandığını, bu nedenle müvekkiline husumetin yöneltilemeyeceğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi bulunması nedeni ile her iki davalının işçilik alacaklarından müteselsilen sorumlu oldukları, davacının hak kazandığı fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmemesi nedeni ile ... sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

...- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Taraflar arasındaki, davacının haftalık fazla çalışma süresinin belirlenmesi, fazla çalışma ve hafta tatili çalışma karşılığı ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanununun 41. maddesine göre haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır

...- Taraflar arasındaki, davacının haftalık fazla çalışma süresinin belirlenmesi, fazla çalışma ve hafta tatili çalışma karşılığı ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanununun 41. maddesine göre haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır

4857 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan ... günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmi dört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin .... fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla mesai ve hafta tatilinde gerçekleşen çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu iddianın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, taraf tanıklarının beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı, hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kış döneminde haftada yedi gün, günde onbuçuk saat, yaz döneminde ise haftada yedi gün günde onüçbuçuk saat çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak, davacı tanıklarından ... Kayhan, davacının hafta da bir gün izin kullandığını beyan etmiştir. Diğer davacı tanığı ise ayda bir-iki defa hafta tatillerini kullandıklarını bildirmiştir. Bu durumda, davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığına ilişkin hatalı değerlendirme dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, davacının haftalık fazla çalışma süresi haftada yedi gün gerçekleştirilen çalışma süresi üzerinden belirlenmiş olmasına rağmen, ayrıca yedinci gün gerçekleşen çalışma süresi için hafta tatil ücret alacağının hesaplanmış olması da hatalıdır. Bir başka şekilde ifade etmek gerekirse, hafta tatilinde gerçekleşen çalışma süresinin tamamı fazla çalışma süresine dahil edilmiş ise ayrıca hafta tatili ücret alacağına hükmedilemeyeceği de dikkate alınmamıştır. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6330, Karar No: 2024/5875, Tarih: 04.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/6330 E.  ,  2024/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/3616 D.İş

SUÇ : Kasten yaralama, zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şikayetçi vekilinin şikayeti üzerine şüpheliler hakkında kasten yaralama ve zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçlarından yürütülen soruşturma neticesinde Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2021 tarihli kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu karara karşı şikayetçi vekilinin itirazı üzerine Bodrum 1. Sulh Ceza Hakimliğinin kararı ile mağdurun şikayetinden vazgeçtiği, vekilinin de itiraz hakkının bulunmadığı gerekçesi ile itirazın usulden reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.08.2022 tarihli ve 2022/9766 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112694 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112694 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Her ne kadar merci Bodrum 1. Sulh Ceza Hâkimliğince "mağdur ...'ın şikayetinden vazgeçtiği, bu nedenle vekilinin de bir itiraz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla müşteki ... vekili Av. ...'ın itirazın usulden reddine yönelik aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir." şeklindeki gerekçe ile itirazın reddine karar verilmiş ise de,

Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazı düzenleyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesinde yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki hüküm gereğince kovuşturmaya yer olmadığı kararına itiraz edebilmek için suçtan zarar gören olmak gerektiği, somut olayda Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2021 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının mağdur ...'a tebliğ edilmediğinin anlaşıldığı, dolayısıyla mağdur vekilince verilen 02.11.2021 tarihli itiraz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verilen itiraz dilekçesi olarak kabul edilmek suretiyle esastan inceleme yapılması yerine, itirazın usulden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

1. a. Şikayetçi ... vekili aracılığıyla Milas Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu 17.03.2021 tarihli dilekçesinde, 27.02.2021 tarihinde aile içinde yaşanan bir tartışmadan dolayı hakkında şikayet olması üzerine baskı üzerine Boğaziçi Jandarma Karakol Komutanlığına çağrıldığını, gittiğinde orada bulunan astsubay ...'ın talimatı ile diğer kolluk görevlileri tarafından darp edildiğini belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.

b. Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma kapsamında şikayetçinin beyanında, şikayetinin olmadığını ifade ettiği belirlenmiştir.

c. Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2021 tarihli kararı ile şüpheli ... ve Milas Boğaziçi Jandarma Karakol Komutanlığı personeli hakkında, görevlerini yapmalarını engellemek için direnen şikayetçiye karşı görevlerinin gerektirdiği ölçünün dışında kuvvet kullanmadıkları belirtilerek kasten yaralama ve zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği belirlenmiştir.

d, Kovuşturmaya yer olmadığı kararının şikayetçi vekiline 20.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi vekilinin bu karara karşı 02.11.2021 tarihinde itirazda bulunduğu, Bodrum 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.11.2021 tarihli kararı ile şikayetçi ...'ın şikayetten vazgeçtiği, bu nedenle vekilinin de bir itiraz hakkı bulunmadığı belirtilerek şikayetçi vekilinin itirazının usulden reddine dair karar verildiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar" başlıklı 172 nci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve ikinci fıkraları;

"(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz."

Aynı Kanun'un "Cumhuriyet savcısının kararına itiraz" başlıklı 173 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un "Cumhuriyet savcısının kararına itiraz" başlıklı 173 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; şikayetçinin soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığından bahisle şikayetçi vekilinin kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı itiraz hakkı bulunmadığından itirazın reddine karar verilmiş ise de, takibi şikayete bağlı olmayan suçlarda soruşturma aşamasında şikayetten vazgeçilse de kovuşturma aşamasında katılma isteminde bulunulmasına 5271 sayılı Kanun'un 234 vd. maddeleri gereği yasal engel bulunmadığı dikkate alınarak şikayetçi vekili tarafından süresinde yapılan itiraza ilişkin esastan inceleme yapılması yerine, itirazın usulden reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bodrum 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30.11.2021 tarihli ve 2021/3616 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3434, Karar No: 2019/4841, Tarih: 17.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3434 E.  ,  2019/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada.....Sulh Hukuk Mahkemesi ile.....Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi arasında görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin tespiti istemine ilişkindir.

..... Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince, her ne kadar TMK'nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de, miras bırakan ...'in ....Hukuk Mahkemesinin 2012/1385 Esas sayılı dosyası ile kısıtlanmasına karar verildiği ve miras bırakanın ikamet adresinin .... olduğunun kabul edildiği, davacının 15/02/2018 tarihli oturumda da, miras bırakanın kısıtlandıktan sonra ..... ilinde vefat ettiğini belirttiği, bu durumda miras bırakanın yerleşmek amacıyla bakımevinde bulunduğu ve....Hukuk Mahkemesince bu adresin ikamet adresi olarak kabul edildiği birlikte değerlendirildiğinde uyuşmazlığın ..... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince....Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

....Hukuk Mahkemesince, ayrıca usul ekonomisi yargılamanın sürümcemede kalmaması toplanacak delillerin ve tüm tarafların Düzce ilinde olması gözetilerek karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda,....Mahkemesi ile......Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi arasında gerçek anlamda karşılıklı olarak verilmiş bir görevsizlik kararı bulunmamakta olup, dosya hakkında karar verilmesine yer olmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 17/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1133, Karar No: 2022/19979, Tarih: 30.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1133 E.  ,  2022/19979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

...

I- Sanıklar hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma ve sanık ... hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine dair istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyiz incelemesinde:

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla; sanıklar müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz incelemesinde:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y. ...
Yargıtay — Esas No: 2021/6651, Karar No: 2022/2189, Tarih: 23.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6651 E.  ,  2022/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın evinin yakacağını karşılamak amacıyla köy tüzel kişiliğine ait olan palamutlu tarladan ağaçları kesip aracına yükleyeceği sırada, köy muhtarı ve jandarma görevlileri tarafından yakalandığı olayda; suça konu ağaçlar kamuya ait olmakla birlikte kamu yararına veya hizmetine tahsis edilmediğinden, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesine uyduğu halde, aynı Kanun’un 142/1-a-e maddesi ile hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10802, Karar No: 2013/13821, Tarih: 08.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/10802 E.  ,  2013/13821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ... davalılardan ... İnşaat Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, daha önce hiç yıllık izin kullanmadığını, 25-26-27 Ağustos'ta memleketinde düğün yapacağı için evlilik izini ile bu yılın ücretli yıllık izninin de verilmesini istediğini, davalı şirketin önce kendisini oyaladığını ve düğüne 1 gün kala davalı şirketin en fazla iki gün izin verebileceğini söylediğini, bunun üzerine iş akdini haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını, bu oyalama nedeniyle düğün hazırlığı yapamadığı için düğün gününü 1 hafta sonraya ertelemek zorunda kaldığını tüm hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığını, yazın 18.00-08.00 saatleri arasında, kışın ise 11. aydan itibaren 5 ay boyunca 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını ancak alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, davalı şirketin inşaat işinin taşeronu değil, yüklenicisi olduğunu, işin ihale edildiğini, davacının ... Fizik Tedavi Merkezi'nin inşaatında bekçi olarak çalışırken kendi arzusu ile iş akdini feshettiğini, işyerini kendisinin terk ettiğini, davacının tüm hak ve alacaklarının zamanında ve tamamen ödenmiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Bakanlığı vekili; davacının ... Fizik ve Tedavi Merkezi inşaatında ... İnşaat ve Tic. Ltd. Şti'nde bekçi olarak çalıştığını, ödenmeyen yasal alacaklarını talep etmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının çalıştığı iş ve işyerinin müteahhit şirkete ait olduğunu, Bakanlığın ise işveren değil ihale makamı olduğunu, davacı ile ihale makamı arasında 4857 sayılı iş kanununun ve 506 sayılı SSK anlamında akde dayalı işçi-işveren ilişkisi bulunmadığından talep edilen alacakların da sorumlusu ve yükümlüsü olmadığını savunarak davanın esastan ve husumet yokluğundan reddine karar verilmesini

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti: