muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19069, Karar No: 2023/18950, Tarih: 06.12.2023

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli kararı ile bilirkişi raporundaki hesaplama dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı:

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.02.2023 tarihli 2023/739 Esas, 2023/1665 Karar sayılı kararı ile; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Yönetmelik kapsamında bulunduğu belirlenen davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağının, toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinde yer alan primlerin fazla çalışma süreleri için ödenemeyeceği yönündeki düzenleme dikkate alınmaksızın hesaplandığı, kısa çalışma priminin günlük 7,5 saat veya daha az çalışılan saatler için hesaplandığı belirtilmiş ise de puantaj kayıtları ile bilirkişi raporundaki hesaplamalar karşılaştırıldığında, davacının günlük fiili çalışmasının tamamı için kısa çalışma primi hesaplanarak 7,5 saati aşan çalışmalar için de kısa çalışma primi hesaplandığı ve günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmediği tespit edilmiş olup yapılan bu hatalı hesaplama nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

F. İlk Derece Mahkemesince Üçüncü Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak aldırılan ek bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; davacının Yönetmelik kapsamında bulunmadığını ve hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların hatalı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kısa çalışma primi ve fazla çalışma alacağının hesaplanması hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Yönetmelik hükümleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 33 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 39 uncu maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Yönetmelik hükümleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 33 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 39 uncu maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Davalı İçişleri Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3227, Karar No: 2021/3106, Tarih: 02.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/3227 E.  ,  2021/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.1997-08.11.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde muhasebe müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından ihbar öneli tanınarak haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin alacakları ile eksik yatırılan prim ve tazminat alacağının, müdürlük görevine ilişkin alacağının, iş tanımı dışında kalan işler için hak ettiği alacağının ve manevi tazminat alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin mali işler departmanını yeniden yapılandırması nedeniyle davacının iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini, kıdem tazminatının eksiksiz ödendiğini, aylık ücretinin bordrolar ile sabit olduğunu, ikramiye veya prim hususunda davalı şirket ile davacı arasında anlaşma olmadığını, böyle bir ödemenin de yapılmadığını, davacının çalışma süresinin fazla mesai yapmasını gerektirecek nitelikte olmadığını, müdür pozisyonunda olması sebebiyle yönetici konumunda olduğunu, bu nedenle mesai saatlerini kendisinin ayarladığını, ayrıca aylık ücretine fazla mesai ücretinin dahil olduğunu, 45 saati aşan çalışmasının olmadığını, beyaz yaka personelin resmi tatillerde ve hafta tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı yıllık izinleri karşılığı 7.250,00 TL ödendiğini, mobbing iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram-genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram-genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde gün içerisinde geç saatlere kadar çok yoğun çalıştığını beyanla fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram- genel tatil alacağı talebinde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince “Davacının işyerinde muhasebe müdürü olarak çalıştığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Davalı tanıkları davacının kendisine ait şirketleri bulunduğu ve gün içinde mesaisinin bir kısmını bu şirketlere harcamış olabileceği yönünde beyanda bulunmuş, davalı tarafça da bu şirketlere ilişkin ticaret sicil kayıtları dosyaya ibraz olunmuştur. Davacı tarafa çalışma saatleri ile ilgili emir ve talimat verildiğine yönelik ispata yarar hususlar dosyaya ibraz olunmamıştır. Davacının aldığı ücretin dönem asgari ücretinin yaklaşık 6-7 kat üzerindedir. Davacının pozisyonu ve aldığı ücret itibariyle çalışma saatlerini kendisinin tayin edebildiği” gerekçesiyle fazla çalışma, ulusal bayram-genel tatil ve hafta tatili talepleri reddolunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi de, “davacının, davalı işyerinde muhasebe müdürü olarak üst düzey yönetici konumunda çalıştığı, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin kendisine ödendiği, davacının kendisine ait bir şirketinin de olduğu ve kendisine ait olan şirketin işlerini de yürüttüğü dolayısıyla zamanının bir kısmını buraya ayırdığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamı ve anılan nedenler karşısında davacının fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamıştır.” gerekçesiyle davacının bu konuda ki istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalara da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalara da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşana çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda davacının davalı işyerinde muhasebe müdürü olarak çalıştığı ve görevi gereği talimat aldığı anlaşıldığından ve davacının mesai saatlerini kendisinin düzenlediği kabul edilemeyeceğinden fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram – genel tatil ücreti talebinin anılan gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

Dosya kapsamından davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmakla birlikte haftada kaç saat fazla mesai yaptığı konusunda hesaplamaya elverişli net beyanları yoktur. Fazla mesai saatlerinin belirlenmesi konusunda gerekirse tanıkların yeniden beyanları alınarak sonuca gidilmelidir.

Kabule göre de; işyerinde üst düzey yönetici konumunda çalışan işçinin, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretin ödenmesi durumunda ayrıca fazla mesai ücretine hak kazanamayacağı kuralı hafta tatili ve genel tatil alacaklarını kapsamamaktadır. Bilirkişi raporunda davacının hafta tatili alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle hesaplanmaması ve mahkemece sonuç itibariyle hafta tatili alacağının reddine karar verilmesi yerindedir. Ancak ispatlanan ulusal bayram -genel tatil ücret alacağının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu 50.000,00 TL’lik manevi tazminat talebi reddedilmesine rağmen yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden değerlendirilmemesi de hatalıdır.

SONUÇ:

3- Davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu 50.000,00 TL’lik manevi tazminat talebi reddedilmesine rağmen yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden değerlendirilmemesi de hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17804, Karar No: 2007/20607, Tarih: 08.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17804 E.  ,  2007/20607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalvaç İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Meskeniyet şikayetinin dinlenmesi için borçlunun sürekli o evde oturması da şart değildir. Yazlık olarak kullanılan ev için de meskeniyet iddiasında bulunulabilir. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda 18.06.2007 tarihili bilirkişi raporunda meskeniyet şikayetine konu taşınmazın değeri 125.596,00 YTL olar tespit edilmiştir.

Yukarıda belirtilen İİK.nun 82/12. maddesindeki kıstaslara aykırı şekilde mahkemece borçlunun haline münasip alabileceği evin bedeli tespit edilmeden şikayetin reddedilmesi isabetsiz olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23905, Karar No: 2016/10380, Tarih: 13.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/23905 E.  ,  2016/10380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.05.2014 gün ve 282/103 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapuda tarafların paydaş oldukları 245 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bir buçuk katlı bina, binaya yapılan eklentiler, su deposu, 1.160 metrelik su borusu ve muhtelif meyve ağaçlarının kendisine ait olduğunu açıklayarak bu hususların tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, taşınmaz üzerinde bulunan bir buçuk katlı binanın davacıya ait olduğunu, bu hususu ortaklığın giderilmesi davasında da kabul ettiklerini, ancak meyve ağaçlarının davacı tarafından dikilmediğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların ortaklığın giderilmesi davasında davacının muhdesat iddiasını kabul ettikleri gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; muhdesatın tespiti davaları kendine özgü davalardan olup, dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun sonucu olarak bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Ortaklığın giderilmesi davasının yargılaması sırasında muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin açıkça kabul edilmemesi halinde muhdesat iddiasında bulunan paydaşın muhdesat iddiasını açıkça kabul etmeyen paydaşlara karşı tespit davası açmasında hukuki yararı vardır. Davalılar ortaklığın giderilmesi davasında davacının binaya ilişkin muhdesat iddiasını kabul ettiklerinden bina yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak davacı bina dışında su deposu, su borusu, evin eklentisi ve ağaçlar yönünden de uyuşmazlık çıkarmıştır. Davalılar bu muhdesatlar yönünden davacının iddiasını kabul etmediklerini bildirdiklerine göre, davacının belirtilen muhdesat unsurları yönünden tespit davası açmasında hukuki yararı vardır. O halde davacının hukuki yararının mevcut olduğu belirtilen muhdesat unsurları olan su deposu, su borusu, evin eklentisi ve ağaçlar yönünden yargılamanın kaldığı yerden devamıyla usuli işlemlerin yürütülerek tahkikat aşamasına geçilmesi, taraflarca gösterilen delillerin usulünce toplanması ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu muhdesat unsurlarını da kapsar biçimde hukuki yarar yokluğu nedeniyle ret kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazları yukarıda 2. bentte açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5055, Karar No: 2025/378, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5055 E.  ,  2025/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/686 Esas, 2024/101 Karar

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 15.01.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/796 Esas, 2022/109 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ..., ... 959 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; idare tarafından biçilen bedelin oldukça düşük kaldığını, taşınmazın bulunduğu yer itibarıyla şehir merkezinde olduğu, bankalara, devlet kurumlarına, iş merkezlerine ve anayolara çok yakın mesafede olduğunu ve konumu itibarıyla çok değerli olduğunu, taşınmazın gerçek bedelinin tespit edilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve tespit edilen kamulaştırma bedelinin tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla işlemiş nemalarıyla birlikte derhal davalıya ödenmesine, işbu bedelin, kıymet takdir raporu ile belirlenen kısmına davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitiş tarihi olan 16.05.2018 tarihinden ilk karar tarihi olan 14.05.2019 tarihine kadar, ilk kararla hüküm altına alınıp üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen kısmına 16.05.2018 tarihinden ikinci karar tarihi olan 20.01.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, fazladan depo edilen bedelin nemalarıyla birlikte davacı idareye iadesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar