muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7093, Karar No: 2024/2052, Tarih: 26.03.2024

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2021/127 Esas, 2023/85 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanıklar müdafiince öne sürülen

temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.

26.03.2024 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafii, Avukat ... Mavioğlu'nun yokluğunda 04.04.2024 gününde usulen açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2006/13343, Karar No: 2006/15119, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/13343 E.  ,  2006/15119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı lehine Şekerbank’... teminat mektubu verdiğini, davalının borcunu ödememesi nedeniyle teminat mektubunun komisyonlarını ve ana parasını ödemek zorunda kaldığını, alacağının tahsili için başlattığı icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kendisi üzerine kayıtlı olan ... otobüsüne davacı ile ortak olduklarını, otobüs üzerindeki tedbirin kaldırılması için teminat mektubunun verildiğini, teminatın karşılığı olan parayı birlikte bankaya bloke ettiklerini, kendisinin ödemesi gereken bir borç olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kesin süreye rağmen bilirkişi ücretini yatırmayan davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının borcunu ödememesi nedeniyle davalı lehine vermiş olduğu teminat mektubunun komisyonlarını ve ana parasını ödemek zorunda kaldığını belirterek, ödediği miktarın rücuen tahsili için başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiş, davayı açarken de teminat mektubu kayıtlarına ve ödeme makbuzlarına dayanmıştır. Davalı ise trafik kaydı kendi üzerinde olan ... otobüsüne davacı ile birlikte ortak olduklarını, otobüs üzerindeki tedbirin kaldırılması için teminat mektubunun verildiğini savunmuştur. Bankadan gelen 24.10.2003 ve 8.1.2004 tarihli cevabi yazılar gereğince, davalı ... lehine verilen teminat mektuplarına davacı ...’ın mevduatının rehin alındığı ve bu mevduattan ödemenin yapıldığı anlaşılmakta olup, davacı, kefaleten yapmış olduğu ödemenin davalıdan rücuen tahsilini talep etmekte haklıdır. Davacının yaptığı ödemelerin tespiti HUMK. 275. maddesi gereğince ... ve teknik bir bilgiyi gerektirmediğinden bilirkişi incelemesinin yaptırılmasına gerek yoktur .Öte yandan davalı, ödemenin davacı ile aralarındaki adi ortaklık nedeniyle yapıldığını savunduğuna göre davacı tarafından teminat mektubunun nakde çevrilmesi ve komisyonların adi ortaklık için yapıldığını İspat yükü davalıya aittir. O halde davalıdan bu konudaki tüm delilleri sorularak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, mahkemece ispat yükü ters çevrilerek, bilirkişi incelemesi için gerekli olan ücretin verilen süre içinde davacı tarafından yatırılmadığı gerekçesiyle davanın kesin süreye riayetsizlikten reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12229, Karar No: 2011/4572, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12229 E.  ,  2011/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı şirket yetkilileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi şirket yetkilileri, İzmir 2. İcra Müdürlüğünün 2008/9591 Esas sayılı dosyasından 23.02.2009 ve 20.05.2009 tarihinde haczedilen mahcuzların şirketlerine ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını dava ve talep etmişlerdir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu şirket savunma yapmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, davanın 15.10.2009 ve 18.05.2010 tarihlerinde işlemden kaldırıldığı, 16.09.2010 tarihinde de davanın 3.kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle, dosyaya sunulan davacı şirket ticaret sicil kayıtlarına göre şirketin...nün müşterek imzasıyla temsil edildiği anlaşıldığından ve ...'nün de duruşmaya katılmadığı keza mazeret beyanında da bulunmadığı görüldüğünden işbu davanın HUMK'nun 409.maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve HUMK'nun 409/5.maddesi gereğince üç kez takipsiz bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş hüküm; davacı, şirket yetkilileri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin istihkak davasına ilişkindir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409.maddesinde; ”Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

Yukarıdaki fıkra hükmü gereğince dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurması üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi oturum, gün, saat ve yerini bildiren çağrı kağıdı ile birlikte taraflara tebliğ olunur.

Birinci ve ikinci fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde beşinci fıkra hükmü uygulanır” kuralına yer verilmiştir.

Birinci ve ikinci fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde beşinci fıkra hükmü uygulanır” kuralına yer verilmiştir.

Somut olayda, 21.07.2008 tarihli imza sirkülerinden davacı şirketin 10 yıl için müdür olarak seçilen ... ve ...'nün şirket ünvanı ve kaşesi altında müştereken atacağı imzası ile temsil edileceği anlaşılmaktadır. 15.10.2009 tarihli duruşmanın tarafların katılmaması, 18.05.2010 tarihli duruşmanın davacı şirket yetkilisi ...'nün katılmaması nedeniyle takipsiz bırakıldığı anlaşılmaktadır. 16.09.2010 tarihli duruşmaya da davacı şirket yetkilisi ... katılmadığı anlaşıldığından davanın 409/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken hem açılmamamış sayılmasına, hem de yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmesi bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı şirket temsilcilerinin temyiz itirazlarının kabülü ile hükmün 1.bendindeki “Dosyaya sunulan davacı şirket ticaret sicil kayıtlarına göre şirketin ... ve ...'nün müşterek imzasıyla temsil edildiği anlaşıldığından ve ...'nün de duruşmaya katılmadığı keza mazeret beyanında da bulunmadığı görüldüğünden işbu davanın HUMK'nun 409.maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılma-

sına ve ...” ibaresinin çıkarılarak hükmün HUMK'nun 438/7.maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 10.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3301, Karar No: 2021/5913, Tarih: 21.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/3301 E.  ,  2021/5913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil ve tenkis davaları sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davaların reddine dair verilen kararın asıl ve birleştirilen davalarda davacı tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak asıl ve birleştirilen 2006/139 E., 2006/140 E. ve 2006/141 E. sayılı davaların kabulüne, birleştirilen 2006/153 E. sayılı davanın reddine ilişkin olarak verilen karar asıl ve birleştirilen davalarda taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen 2006/139 Esas, 2006/140 Esas ve 2006/141 Esas sayılı dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis; birleştirilen 2006/153 Esas sayılı dava ise tenkis isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen 2006/139 Esas, 2006/140 Esas ve 2006/141 Esas sayılı davalarda davacı, mirasbırakan babası ...’ın asıl davada dava konusu ... parsel sayılı taşınmazının ½ payını damadı olan davalı ...’e satış suretiyle, birleştirilen 2006/139 E. sayılı davada dava konusu ... parseldeki kalan ½ payını davalı damadı Kadir’e satış suretiyle, birleştirilen 2006/140 E. sayılı davada dava konusu ... parsel sayılı taşınmazını ölünceye kadar bakma akdiyle davalı oğlu ...’e, birleştirilen 2006/141 E. sayılı davada dava konusu ... parsel sayılı taşınmazını da ölünceye kadar bakma akdiyle davalı oğlu ...’e temlik ettiğini, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazda daha sonra kat irtifakı tesis edilerek A Blok 1 nolu, C Blok 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin davalı ... adına, B Blok 1 nolu bağımsız bölümün de davalı ... adına tescil edildiğini, tüm işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiş; birleştirilen 2006/153 Esas sayılı davada ise, dava konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar mirasbırakana ait iken kadastro çalışmaları sırasında ½’şer eşit paylarla davalı oğulları ... ve ... adlarına tespit ve tescil ettirildiğini, saklı payının zedelendiğini ileri sürerek tenkise karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında davacının ölümü üzerine tüm mirasçıları tarafından davaya devam olunmuştur.

Asıl davada davalı ..., dava konusu ... parselin ½ payını bedelini ödeyerek satın aldığını, uzun yıllardır ilaç firmasında çalıştığını alım gücünün bulunduğunu, mirasbırakanın dava dışı üçüncü kişilere de taşınmazlarını sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Asıl davada davalı ..., dava konusu ... parselin ½ payını bedelini ödeyerek satın aldığını, uzun yıllardır ilaç firmasında çalıştığını alım gücünün bulunduğunu, mirasbırakanın dava dışı üçüncü kişilere de taşınmazlarını sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen 2006/139 E. sayılı davada davalı ..., dava konusu ... parselin ½ payını kadastrodan önce mirasbırakandan köy senedi ile bedelini ödeyerek satın aldığını ancak kadastro tespiti sırasında taşınmazın mirasbırakan adına yazılması nedeniyle daha sonra kendisine satış yoluyla devredildiğini, satışın gerçek olduğunu, temlikin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen 2006/140 E. sayılı davada davalı ... ve birleştirilen 2006/141 E. sayılı davada davalı ..., mirasbırakan babalarına ölünceye kadar en iyi şekilde baktıklarını, davacının ise mirasbırakanla ilgilenmediğini, ayrıca mirasbırakanın çok değerli taşınmazlarının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Birleştirilen 2006/153 E. sayılı davada davalılar ... ve ..., dava konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında adlarına tescil edildiğini, mirasbırakanın başka taşınmazlarının ve bankada parasının da olduğunu, tenkis isteğinin yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece Mahkemesince, asıl ve birleştirilen 2006/139 E., 2006/140 E. ve 2006/141 E. sayılı davalar yönünden, mirasbırakanın terekesinde bir çok taşınmazının bulunduğu, ölünceye kadar bakma akdi yönünden temliklerin makul sınırda kaldığı, mal kaçırma iddiasının kanıtlanamadığı, tenkis isteğine ilişkin birleştirilen 2006/153 E. sayılı davada ise davacının saklı payının ihlal edilmediği gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiş, asıl ve birleştirilen davalarda davacı mirasçılarının istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, tenkis isteğine ilişkin birleştirilen 2006/153 E. sayılı davada davacının saklı payına tecavüz edilmediği saptanarak davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu, ancak muris muvazaasına dayalı asıl ve birleştirilen davalar yönünden temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hüküm ortadan kaldırılarak, asıl ve birleştirilen 2006/139 E., 2006/140 E. ve 2006/141 E. sayılı davaların kabulüne, birleştirilen 2006/153 E. sayılı tenkis davasının ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1925 doğumlu mirasbırakan İbrahim Togay’ın 06.11.2005 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı oğlu ..., davalı oğulları ... ve ... ile dava dışı çocukları ...(davalı ...’in eşi), ...(davalı ...’in eşi), ... ve ...’nin kaldıkları, mirasbırakanın ... parsel sayılı taşınmazını ½’şer paylarla damatları olan davalılar ... ve ...’e 03.08.1992 tarihli aynı akitle satış suretiyle temlik ettiği, ... parselde daha sonra 05.07.2002 tarihinde kat irtifakı tesis edilerek A Blok 1 nolu, C Blok 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin davalı ... adına, B Blok 1 nolu bağımsız bölümün de davalı ... adına tescil edildiği; mirasbırakanın 03.08.1992 tarihli aynı akitle dava konusu ... parsel sayılı taşınmazının tamamını davalı oğlu ...’e ve ... parsel sayılı taşınmazının tamanını da davalı oğlu ...’e ölünceye kadar bakma akdiyle temlik ettiği; 23.02.1988 tarihli kadastro tespiti ile de dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın üçüncü kişilerin davalılara satışından bahisle 1/2’şer payla davalılar ... ve ... adına, dava konusu ... parselin de mirasbırakanın davalı oğullarına bağışladığından bahisle 1/2’şer payla davalılar ... ve ... adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, tenkis isteğine ilişkin birleştirilen 2006/153 E. sayılı dava yönünden, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından bedeli ödenerek davalılar ... ve ... adına tespit ve tescil edildiğinin ispatlanamadığı, çekişmeli ... parsel sayılı taşınmaz yönünden ise davacının saklı payının ihlal edilmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı ... mirasçılarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

Asıl ve birleştirilen 2006/139 E., 2006/140 E. ve 2006/141 E. sayılı davalarda davalıların temyiz itirazlarına gelince;

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (TBK) m. 611. maddesine göre ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi, taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen bir akittir. (818 s. Borçlar Kanununun (BK) m. 511). Başka bir anlatımla ivazlı sözleşme türlerindendir. Bu sözleşme ile bakım alacaklısı, sözleşme konusu malın mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme; bakım borçlusu da bakım alacaklısına yasanın öngördüğü anlamda ölünceye kadar bakıp gözetme yükümlülüğü altına girer. (TBK m. 614 (BK) m. 514)).

Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

Kural olarak, bu tür sözleşmeye dayalı bir temlikin de muvazaa ile illetli olduğunun ileri sürülmesi her zaman mümkündür. En sade anlatımla muvazaa, irade ile beyan arasında kasten yaratılan aykırılık olarak tanımlanabilir. Böyle bir iddia karşısında, asıl olan tarafların akitteki gerçek ve müşterek amaçlarının saptanmasıdır. (TBK m. 19 (BK m. 18)). Şayet bakım alacaklısının temliki işlemde bakıp gözetilme koşulunun değil de, bir başka amacı gerçekleştirme iradesini taşıdığı belirlenirse (örneğin mirasçılarından mal kaçırma düşüncesinde ise), bu takdirde akdin ivazlı (bedel karşılığı) olduğundan söz edilemez; akitte bağış amacının üstün tutulduğu sonucuna varılır. Bu halde de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1.4.1974 gün ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı olayda, uygulama yeri bulur.

Mirasbırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi içinde, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri, elinde bulunan mal varlığının miktarı, temlik edilen malın, tüm mamelekine oranı, bunun makul karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı gibi bilgi ve olguların göz önünde tutulması gerekir.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın terekesinde değerleri belirlenen beş parça taşınmazının dava tarihindeki değerleri toplamının 615.627,00 TL olduğu, murisin değeri tespit edilmeyen başkaca taşınmazlarının da bulunduğu, ölünceye kadar bakma akdi yönünden temlik edilen taşınmazların sayı ve değerlerinin tüm mamelekine oranı gözetildiğinde makul sınırın aşılmadığı, satış yoluyla devredilen ... parsel sayılı taşınmaz yönünden ise muvazaa iddiasının ispatlanamadığı, davacı ile mirasbırakanın beşeri ilişkilerindeki sorunların tek başına muvazaa olgusunu kanıtlamayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, asıl ve birleştirilen davaların tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Asıl ve birleştirilen davalarda davalıların yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 21.10.2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12566, Karar No: 2023/2630, Tarih: 11.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12566 E.  ,  2023/2630 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2015 tarihli ve 2015/205 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık ...'in şikâyetçi ...'in 33 ... plakalı Renault Kango marka aracın lastiklerini bıçakla kestiği, patlattığı, aracın kaportasına sert bir cisimle vurarak çökmeler oluşturduğu ve ...'i de bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı ve bu şekilde sanığın üzerine atılı kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarını işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3.e, 151/1, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/1260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 151/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 ay ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında yapılan suçlamaların asılsız olduğu ve suçlamaları kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'in sarhoş olduğu halde ele geçirilemeyen bıçak ile önceden aralarında husumet bulunan dayısı olan şikâyetçi ...'in evinin önüne gittiği, park halinde bulunan şikayetçi Halim'e ait 33 ... plakalı Renault Kango marka aracın lastiklerini bıçakla kestiği, patlattığı ve aracın kaportasına sert bir cisimle vurarak çökmeler oluşturduğu, dayısına seslenip görüşmek için aşağıya çağırdığı, o sırada şikâyetçi Halim'in evinde bulunan şikâyetçi Halim'in kardeşi şikâyetçi ...'in sanığın bulunduğu yere gittiği, burada tartıştıkları, sanığın ...'i bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Sanık suçlamaları inkâr etmiştir.

3.Adlî tıp raporu, zarar tespitine ilişkin tutanak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden