muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7929, Karar No: 2021/7186, Tarih: 24.11.2021

Somut olayda, mirasbırakanın ölümünden 45 gün önce taşınmazını temlik ettiği, tek taşınmazını temlik etmesi için somut bir olgunun varlığının ortaya konulmadığı, davalı vekilinin 19.03.2019 tarihli celsedeki; devrin yapılmasındaki sebebin, mirasbırakanın hasta olması ve taşınmaz ile ilgilenememesi olduğu, yörede adet gereği taşınmazların erkek evlada verildiği şeklindeki beyanı da dikkate alındığında temlikin bedelsiz, mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371/1-a maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4356, Karar No: 2025/4133, Tarih: 26.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/4356 E.  ,  2025/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1381 Esas, 2024/3484 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/721 Esas, 2023/65 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın, davalı vekilince yasal süre içinde istinaf harçlarının yatırılmaması sebebiyle istinaf edilmediği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında İlk Derece Mahkemesi kararına göre davalı aleyhine bir durum oluşmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı vekilinin temyiz hakkı bulunmadığının kabulü ile temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5169, Karar No: 2015/40562, Tarih: 21.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/5169 E.  ,  2015/40562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/161103

MAHKEMESİ : Ömerli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2011

NUMARASI : 2010/3 (E) ve 2011/22 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Yağma suçu, TCK'nın 148. maddesinde düzenlenmiştir. Aynı Kanunun 149.maddesinde bu suçun nitelikli, 150. maddesinde de daha az cezayı gerektiren haline yer verilmiştir.

İddianamede, “Olay günü sanığın adli emanette kayıtlı ekmek bıçağı ile mağdurun yanına giderek mağdurdan onun adına yaptığı alış veriş işlemlerinden dolayı borçlandığı parayı istediği, mağdurun para vermeyeceğini söylemesi üzerine, sanığın mağdura hitaben 'B.. Amca aldığın eşyaların parasını ver, bana paramı ver, paramı vermezsen ya seni, ya da kendimi öldürürüm' dedikten sonra bıçağı kendi bacağına saplaması" şeklinde olayın ifade edildiği, bu husus dikkate alındığında;

Kamu davasına bakma yetki ve görevi Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu olduğu bilindiği üzere görev konusunun da kamu düzenine ilişkin olup öncelikle görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14878, Karar No: 2018/7441, Tarih: 31.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/14878 E.  ,  2018/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler ile sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ve açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... başkalarına ait arsa üzerinde kat karşılığı inşaat yapmak üzere sanık ...'ın verdiği borç karşılığında, ''Teminat senedidir kullanılamaz'' yazılı ve diğer katılan ...'in kefil olduğu suça konu 100.000 Euro ve 40.000 Euro bedelli senetleri düzenleyerek verdikleri, ancak inşaat işlerinin bitmesini müteakip taşınmazların paylaşılmasına ve senet bedellerinin ödenmesine rağmen, sanık ... kendisine teminat olarak teslim edilen senetleri diğer sanık ...'a ciro ederek ... 6. İcra Müdürlüğünün 2009/37608 Esas sayılı dosyası üzerinden katılanlar aleyhine takibe koyarak ihtiyati haciz kararı aldırdıkları; icra takibi başlatılırken senetlerin alt kısmında bulunan ''Teminat içindir kullanılamaz.'' yazan kısımları kestikleri, ödeme ve tanzim tarihini de tahrifatla ilave ettikleri; bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçları işlediğine ve suç kastı ile hareket ettiğine dair savunmalarının aksine mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı her türlü şüpheden uzak nitelikte delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ve açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanığın kendisine katılan tarafından teminat olarak verilen suça konu senetlerin alt kısmında bulunan "teminat içindir kullanılamaz" ve "teminat senedidir kullanılamaz" ibarelerini kestiği ve senetlerin ödeme ve tanzim tarihlerini ve 'İstanbul' ibaresini sonradan ilave ettiğinin 07/02/2010 havale tarihli bilirkişi raporuyla tespit edildiği, sanığın bu şekilde resmi belge haline getirdiği senetleri ciro etmek suretiyle eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden açığa atılan imzanın kötüye kullanıllması suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi;

Sanığın senetleri borcu karşılığında hakkında beraat hükmü verilen ...'a verdiği anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/03/1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için sonradan hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından, unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ve sanık ... müdafiinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3712, Karar No: 2024/6425, Tarih: 27.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3712 E.  ,  2024/6425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1668 Esas, 2023/1469 Karar

KISITLI : ...

VASİ : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.10.2020 Tarihli ve 2020/416 Esas, 2020/955 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ... , 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 04.07.2023 tarihli dilekçesi ile vasisi olduğu annesinin Aile Çalışma Sosyal Hizmetler Bakanlığı İzmir Narlıdere Huzurevi geriatri bölümünde kaldığını bu nedenle dosyanın görevli İzmir Sulh Hukuk Mahkemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 07.07.2023 tarihli ek karar ile kısıtlının ikamet değişikliği talebinin kabulüne, ikamet değişikliğine izin verilmesine, kısıtlının ikamet adresinin, Aile Çalışma Sosyal Hizmetler Bakanlığı İzmir Narlıdere Huzurevi olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.09.2023 Tarihli ve 2023/1668 Esas, 2023/1469 Karar Sayılı Kararı

4721 sayılı Kanunu’nun 22 nci maddesindeki bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmaz hükmü gereğince yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vasinin talebi ile ilgili karar vermekte İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2854, Karar No: 2020/7793, Tarih: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2854 E.  ,  2020/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacılar lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacılar lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacılar lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Arsa niteliğindeki ...ili, ... ilçesi, ... mahallesi 297 parsel sayılı taşınmaza 6745 sayılı Kanununun 35. Maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçiçi 12. maddesi uyarınca uygulamanın tapuda tescil edildiği tarih değerlendirme tarihi olarak esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;Dava konusu taşınmaza dava tarihi itibariyle değer biçen 22.07.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın m2 birim fiyatının 1.300,00 TL/m2 olarak belirlendiği, bozma sonrası hükme esas alınan ve taşınmaza uygulamanın tapuya tescil edildiği tarih itibariyle değer belirleyen 13.08 .2019 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise taşınmaza 0.013 TL/m2 birim fiyat takdir edildiği gözetildiğinde alınan bilirkişi kurulu raporunda belirlenen m2 birim fiyatı inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır. Bu itibarla; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8945, Karar No: 2025/4037, Tarih: 20.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8945 E.  ,  2025/4037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2473 E., 2023/2037 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen hükme yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden; hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan ... vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/277 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-e, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

a) Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-e, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d) Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

e) Katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 64, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/2473 Esas, 2023/2037 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının varlığına, maktul ... ve katılan ... yönünden de haksız tahrikin varlığına ve tüm hükümler yönünden haksız tahrik indirim oranına, katılanlar ... ve .... yönünden suç vasfına, cezaların alt hadden belirlenmesi gerektiği’ne ilişkindir.

2. Kaıtlanlar vekilinin temyiz istemi, suç vasfına, eksik cezaya, haksız tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiği'ne, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Silahla Tehdit Suçu Yönünden

Dosya kapsamına göre; sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının tehdit olduğu, suç vasfının silahla tehdit olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme, Kasten Öldürme ve Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçları Yönünden

III. GEREKÇE

1. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Silahla Tehdit Suçu Yönünden

Dosya kapsamına göre; sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının tehdit olduğu, suç vasfının silahla tehdit olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme, Kasten Öldürme ve Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçları Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının bulunmadığı, maktul ... ve katılan ...'a yönelik eylemler nedeniyle belirlenen haksız tahrik indiriminin yerinde olduğu, maktul ... ve katılan ... tarafından sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı gerekçesiyle haksız tahrik indirimi yapılmamasının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Silahla Tehdit Suçu Yönünden Sanık Müdafiinin ve Suç Vasfına Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz istemi ve sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Maktul ...'a Yönelik Nitelikli Kasten Öldürme, Maktul ...'a Yönelik Kasten Öldürme, Katılanlar ... ve ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçları Yönünden