muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21961, Karar No: 2013/18743, Tarih: 28.11.2013

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaaşını alabilmek için 17/12/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 28/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/193, Karar No: 2018/27438, Tarih: 17.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/193 E.  ,  2018/27438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin mirasçısı oldukları işçinin davalı şirketin ... şantiyesinde 2007 - 2012 yılları arasınsa çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatı , ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti, alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını, davacanın dava dışı yabancı şirket işçisi olduğunu, bu şirketle hizmet akdi ilişkisinin bulunmadığını, fesih sonrasında davacının bahsi geçen alacaklardan feragat ettiğine dair ibranameyi imzaladığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Davalı temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve süresinde verilmeyen gerekçeli temyiz dilekçesinde belirtilen hususlar değerlendirilmeksizin sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddine karar verilmiştir.

2-Davacı temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı işçinin imzasını taşıyan, yabancı dilde hazırlanmış makbuzlara itibar edilerek, belgelerde yazılı ödeme tutarları, dava konusu alacaklardan mahsup edilmiştir. İşçi tarafından söz konusu ödeme belgelerinin düzenlendiği dil olan İngilizce'yi bilip bilmediği , yabancı dilde düzenlenen belgelerin işçi tarafından anlaşılabildiği ve değerlendirilebildiğinin mümkün olup olmadığı araştırılmadan bu belgelere tek başına itibar edilemeyeceği açıktır. Belgelerde yazılı miktarların banka aracılığıyla ödendiği de kanıtlanmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; Hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacıdan ödemelerin yapılıp yapılmadığı; davacının ödeme belgelerinin düzenlendiği dil olan İngilizce'yi bilip bilmediği sorularak , sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13852, Karar No: 2022/2422, Tarih: 16.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/13852 E.  ,  2022/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve bizzat kendisine kalemde 08.03.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 16/03/2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın suça konu cep telefonunu Kayseri Tren Garı yakınındaki pasajda tanıştığı İranlı ... isimli şahıstan satın aldığını ve satın alır almaz kendi hattını takarak kullandığını beyan etmesi karşısında, sanığın kullandığı hattın, olay tarihi itibariyle hizmet aldığı baz istasyonlarının tespiti, suçun sübutu ve failin belirlenmesi bakımından zorunlu olduğu halde bu bilgiler getirtilmeden ve savunmasında ismini belirttiği ... isimli şahıs dinlenmeden, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9445, Karar No: 2023/9720, Tarih: 07.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/9445 E.  ,  2023/9720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/360 E., 2015/656 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükmün sanığın yokluğunda tefhim edildiği, gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmadığı, bu itibarla 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2014/360 Esas, 2015/656 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde özetle; mahkemenin kendisini çağırmadığını, hükmün yüzüne okunmadığını, hak ihlali olduğunu, heyetçe incelenmesini, 35 inci maddenin uygulanmasını talep ederek, sözlü ve yazılı olarak tekrar mahkemeye çıkmak istediğini, infazının durdurulmasını talep etmiştir.

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde özetle; sanığın, kardeşinin kimliği üzerine kendi fotoğrafını yapıştırarak nüfus müdürlüğünden kendi adına yeni bir nüfus cüzdanı çıkardığını, suçun bu işlemle gerçekleştiğini, sanığın havaalanında bu belgeyi ibraz etmesinin resmi belgede sahtecilik olmadığını, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağını, takdiri indirimlerin de herhangi bir sebep olmaksızın uygulanmamasının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğunu savunarak kararın bozulmasını istemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. İddianamede özetle; havaalanında bilet kontrolü esnasında sanığın sahte nüfus cüzdanı kullanmak suçundan yakalandığı, sanığın ifadesinde kimliğini kaybettiğini, mahalle muhtarından kendisine kayıp kağıdı verdikleri ve şüphelinin kayıp kağıdına abisi Rıdvan'ın fotoğrafını yapıştırdığını ve bilgileri kendisine ait ancak resminin abisine ait olan bir kimlik kartı çıkarttırdığı, mahalle muhtarına yalan beyanda bulunarak, abisi adına düzenlenen kayıp belgesini çıkarttırmasının Nüfus Hizmetleri Kanunu md 67/1'de düzenlenen suçu oluşturacaksa da sanığın saikinin resmi belgede sahtecilik suçunu işlemek olduğu ve Nüfus Hizmetleri Kanununa muhalefet suçunun geçitli suç kabul edilmesiyle sadece resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle sanığın cezalandırılması istenmiştir.

2. İddianamede, “nüfus cüzdanındaki fotoğrafın sanığa, kimlik bilgilerinin abisine ait” olduğunun belirtilmesi gerekirken, tam tersi şekilde yazılarak maddi hata yapıldığı anlaşılmaktadır.

3. Sanık özetle; annesinin hastalığı nedeni ile askere gitmek istemediğinden, kendi kimliğini de kaybettiğinden muhtardan aldığı belge ile nüfus dairesine abisinin kimlik bilgilerini ve kendisine ait fotoğrafı görevliye vererek kimlik çıkarttığını, havaalanında sahte nüfus cüzdanı kullandığının tespit edildiğini savunmuştur.

4. Mahkemece, sanığa 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanması bakımından ek savunma hakkı verilmiş ve yukarıda açıklanan şekilde mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yakalama emri sonucu savunmasının alındığı, alt sınır uygulanmak sureti ile tespit edilen hapis cezası süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının ve cezanın ertelenmesinin yasal koşullarının oluşmadığı, takdiri indirim uygulanmamasının gerekçelendirildiği, sanığın muhtarlıktan sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ve bu belgeye göre sahte nüfus cüzdanı düzenlettirmesi nedeni ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak;

Mahkemece, suça konu sahte nüfus cüzdanı talep belgesi hakkında bir karar verilmemesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi zorunluluğu nedenleri ile karar hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

2. Ancak;

Mahkemece, suça konu sahte nüfus cüzdanı talep belgesi hakkında bir karar verilmemesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi zorunluluğu nedenleri ile karar hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2014/360 Esas, 2015/656 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin tüm alt bendleri ile birlikte çıkartılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da infaz aşamasında gözetilmek sureti ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına" şeklindeki paragrafın eklenmesi, ayrıca hüküm fıkrasında "03.04.2008 düzenleme tarihli muhtarlıktan düzenlenen sahte nüfus cüzdanı talep belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına" şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4409, Karar No: 2017/9732, Tarih: 20.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4409 E.  ,  2017/9732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın lehine verilen verilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.09.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4479, Karar No: 2011/1250, Tarih: 07.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4479 E.  ,  2011/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Sızan Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Bozova Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.06.2010 gün ve 105/147 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı taşınmazların esasen dedesi Ali Yücel’den kaldığını, paylaşım sonucu babası ...’e intikal ettiğini, ölümünden sonra ise kendisine kalan yerler olduğunu, yaklaşık 90 - 100 dönümlük fıstıklık tarlaların 70 – 80 yıldan beri malik sıfatıyla zilyet ve tasarrufları altında bulunduğunu, 30 yıldır bu yerde fıstık, bağ ve badem ağaçları diktiğini belirterek dava konusu taşınmaz bölümlerinin adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davacının tescilini istediği taşınmazların imar ve ihya edilmediğini, zilyetliğinin de olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Tüzel Kişiliği temsilcisi, taşınmazların davacının babasının zamanından beri kullanıla geldiğini, köy tüzel kişiliğiyle ilgisinin bulunmadığını ve davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, teknik bilirkişiler... ile ...’nin 15.1.2010 tarihli rapor ve krokilerinde A, B ve C harfleriyle gösterilen sırasıyla 58476.06, 7179.82 ve 14824.22 m2 yüzölçümlü taşınmaz bölümlerinin tarla niteliğiyle davacı Mehmet Güli oğlu 1960 doğumlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, paylaşım, eklemeli zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, paylaşım, eklemeli zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle tescili istenen taşınmaz bölümleri hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Daire 27.11.2008 gün ve 2008/5855 Esas, 2008/6029 Karar sayılı bozma ilamında; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar ve ihya koşullarının araştırılması, dava tarihinden geriye doğru en az 20 – 25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları getirtilerek uyuşmazlığın çözümünde gözönünde bulundurulması, miktar araştırmasının yapılması ve infaza elverişli kroki düzenlenmesi gerektiğine işaret edilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Özellikle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi uyarınca taşınmazın imar ve ihyasına hangi tarihte başlandığı, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususları her iki keşifte de tam olarak açıklığa kavuşturulmamıştır. Bozma ilamına uyulmakla taraf yararına (davalı taraf) usulü kazanılmış hak doğar. Bu nedenle bozma ilamı çerçevesinde gerekli araştırma ve incelemenin yapılması zorunluluğu doğar. Dava konusu taşınmaz bölümlerinin bulunduğu alan 1976 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında 766 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince tapulama harici bırakılan yerde kalmaktadırlar. Orijinal paftada tescili istenen taşınmaz bölümlerinin yer aldığı kısımlar, taşlık olarak gösterildiği gibi, teknik bilirkişi Adem Şekerli ve arkadaşının sunduğu krokilerde de tapulama harici taşlık olarak gösterilmiştir. Böyle bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilmesi için diğer kazanma koşulları ve 20 yıllık sürenin dolması yanında imar ve ihyanın da tamamlanmış olması zorunludur. Kazanmayı sağlayan 20 yıllık süre imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten başlar.

Bu nedenle dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgeye ait topoğrafik harita bulunduğu yerden getirtilerek uzman bilirkişi üç harita mühendisi aracılığıyla zemine uygulanması, topografik haritaya göre taşınmazın imar ve ihya edilip edilmediği, yaklaşık hangi tarihte imar ve ihyanın tamamlandığı hususlarında tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli raporun bilirkişilerden alınması, daha önce götürülmeyen ziraat yüksek mühendisi veya bu konuda uzman bir akademisyen aracılığıyla taşınmaz üzerinde bulunan ve yaşları 24 – 25 arasında olan 1500 adet fıstık ağacının daha önce var olan yabani ağaçların aşılanması sonucu korunan ağaçlar ise hangi tarihte aşılandıklarının belirlenmesi, yabani ağaçların aşılanması sonucu değilde dikilen ağaçlar ise buna göre dikim tarihlerinin saptanması, bundan ayrı, davacı ve babasının ya da dedesinin hangi tarihte taşınmaz bölümlerinin imar ve ihyasına başladıkları, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdükleri, ne biçimde emek ve para sarfı yaptıkları, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarının keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde imar ve ihya için öngörülen tüm olumlu ve olumsuz koşulların saptanıp belirlenmesi, yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK. nun 258. maddesi gereğince davetiyeyle çağırılmaları, aynı kanunun 259. maddesi uyarınca keşifte dinlenmeleri, davetiyeye uymadıkları taktirde HUMK. nun 253. maddesinin gözönünde tutulması, beyanlar arasındaki çelişkinin HUMK. nun 265. maddesi gereğince yüzleştirmek suretiyle giderilmesi, TMK. nun 713/1 maddesi gereğince açılan tescil davaları kamu düzeni ağırlıklı davalar olup, resen araştırma ve inceleme yöntemine tabi olduğunun gözetilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.