muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10256, Karar No: 2012/8952, Tarih: 03.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/10256 E.  ,  2012/8952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1- Sanık ...: a- Müdahil mağdur ...'ı iştirak halinde öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 37/1 maddesi delaleti ile 81/1, 35/2, 62. maddeleri uyarınca neticeten sanığın 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b- Müdahil mağdur ...'u kasten yaralama suçundan TCK 86/2, 86/3-e, 62 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Sanık ...: Müdahil mağdur ...'ı iştirak halinde öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 37/1 maddesi delaleti ile 81/1, 35/2, 62 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ...'ın, mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, sanık ... yönünden tahrikin varlığına, katılan ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamdeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, kardeşi sanık ... ile aralarında husumet bulunan mağdur ...'i gören sanık ...'in, hiçbir şey söylemeden bıçağın kabzasıyla mağdurun kafasına vurduktan sonra bıçağı iki kez göğüs bölgesine sapladığı, sanık ...'ın da bıçakla sağ skapula altına bir kez vurduğu, sanıkların, mağduru oksipital bölgede skalp kesisi, biri toraksa nafiz toplam üç adet toraksta kesi olacak şekilde yaralayarak pnömotoraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verdikleri olayda; 9-15 yıl arasında ceza indirimi öngören TCK'nun 35.maddesinin uygulanması sırsında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul bir ceza tayini yerine, hiç isabet olmamış gibi 9 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 03/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3274, Karar No: 2024/4827, Tarih: 14.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3274 E.  ,  2024/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/236 E., 2023/647 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmaktayken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, yine ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 01.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 01.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.04.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek; 08.09.2021 imza, 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin arabuluculuğa başvurunun yapıldığı Mart 2021 tarihi itibarıyla henüz imzalanmadığı, buna rağmen somut uyuşmazlıkta uygulanmak suretiyle 2021 yılı ücretinin hatalı tespit edilmiş olduğu, hatalı bilirkişi raporu esas alınarak verilen İlk Derece Mahkemesi kararının isabetsiz bulunduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararına uyularak bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 2021 yılı ücretinin tespiti ile buna göre dava konusu fark alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 ve 32 nci maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 ve 32 nci maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27459, Karar No: 2014/12049, Tarih: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27459 E.  ,  2014/12049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan elma ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle değerlendirme tarihi olan 2013 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık verimleri, hasat döneminde elmanın taşınmaz başında toptan ortalama kg. satış fiyatı ve üretim masrafları ... İl ve İlçe Tarım Müdürlükleri ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2)Kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmazda dava tarihi olan 2013 yılı itibariyle ürün maliyetleri bildirilirken ilaçlama masrafları belirtilmediğinden bu husus ... İl Tarım Müdürlüğünden araştırıldıktan,

3)Kamulaştırma güzergahının net olarak değerlendirilmesi amacıyla kamulaştırma alanlarının gösterildiği paftalar ilgili idareden getirtildikten,

4)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

5)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmazın ilçenin merkezi yerleri (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) ile şehrin önemli ticari merkezlerine, ana cadde ve bulvarlara olan mesafeleri fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20339, Karar No: 2013/10639, Tarih: 09.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/20339 E.  ,  2013/10639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/8914, Karar No: 2022/11557, Tarih: 05.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8914 E.  ,  2022/11557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... 28/06/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 05/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27460, Karar No: 2014/12051, Tarih: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27460 E.  ,  2014/12051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan elma ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle değerlendirme tarihi olan 2013 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık verimleri, hasat döneminde elmanın taşınmaz başında toptan ortalama kg. satış fiyatı ve üretim masrafları Bayburt, Trabzon, Giresun, Rize İl ve İlçe Tarım Müdürlükleri ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2)Kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmazda dava tarihi olan 2013 yılı itibariyle ürün maliyetleri bildirilirken ilaçlama masrafları belirtilmediğinden bu husus Gümüşhane İl Tarım Müdürlüğünden araştırıldıktan,

3)Kamulaştırma güzergahının net olarak değerlendirilmesi amacıyla kamulaştırma alanlarının gösterildiği paftalar ilgili idareden getirtildikten,

4)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

5)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmazın ilçenin merkezi yerleri (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) ile şehrin önemli ticari merkezlerine, ana cadde ve bulvarlara olan mesafeleri fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4117, Karar No: 2017/14665, Tarih: 11.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/4117 E.  ,  2017/14665 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/06/2016 tarihli ve 2016/19512 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın kabulü ile ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına, şüpheli ... hakkında hakaret suçu yönünden değerlendirme yapılmak üzere kamu davası açılmasına dair Eskişehir 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/10/2016 tarihli ve 2016/3217 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, soruşturma aşamasında takibi şikayete bağlı olan hakaret suçundan şikayetçi olmayan müşteki Burcu Erçek'in vekili aracılığıyla ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yaptığı itirazda şikayetinin bulunduğunu belirtmesinin, yerleşik Yargıtay içtihatları da dikkate alındığında şikayetten vazgeçmeden vazgeçme olmayacağından sonuca etkili bulunmadığı gözetilmeden, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeni ile merciince yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Denilmektedir.

I- Olay:

I- Olay:

Şüpheliler hakkında Eskişehir Cumhuriyet başsavcılığınca müştekilerle aralarında olan tartışma sonucunda hakaret ettikleri iddiasıyla her iki taraf için de soruşturma yürütüldüğü, şüpheliler ... ve ... hakkında, müştekiler ... ve ...'e hakaret ettikleri iddiası nedeni ile soruşturma dosyası kapsamında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar (ek-kyok) verildiği, kararın gerekçesinde özetle; müşteki ...'e yönelik hakaret eylemi nedeni ile kamu davası açılmasına yeterli ve elverişli delil ve emare elde edilemediği, müşteki ...'e yönelik hakaret eylemi nedeniyle de ...'in şikayetçi olmadığı, hakaret suçunun da takibinin şikayete bağlı olduğu belirtilmiştir. Müştekiler vekili tarafından bu ek kyok kararına karşı Eskişehir 2. Sulh Ceza Hakimliğine itiraz edilmiştir. İtiraz gerekçesinde; müşteki İsmail'e yönelik hakaret yönünden delillerin toplanmadığı, müşteki Burcu'ya yönelik hakaret yönünden de müşteki Burcu'nun iradesinin fesada uğratıldığı, geçerli bir şikayetten vazgeçme olmadığı belirtilmiştir. Eskişehir 2. Sulh Ceza Hakimliği, 12/08/2016 tarihinde, CMK'nın 173/3. maddesine göre soruşturmanın genişletilmesine dair karar vererek Cumhuriyet başsavcılığından tanıklar ...,.... dinlenmesini istemiştir. Bu karar nedeni ile her iki tanık dinlenmiş ve şüpheli Esin'in müşteki Burcu'ya hakaret ettiğini duyduklarına yönelik beyanda bulunmuşlardır. Eksikliğin giderilmesinden sonra dosyayı ele alan Eskişehir 2. Sulh Ceza Hakimliği Şüpheli ... hakkında hakaret suçu ile ilgili olarak kyok'a yapılan itirazı kabul ederek kyok'u kaldırıp ... hakkında hakaret suçu yönünden değerlendirme yapılmak üzere kamu davası açılmasına kesin olarak karar vermiştir. Eskişehir Cumhuriyet başsavcılığı bu karar üzerine de tekrar şüpheliler ... ve ... hakkında kyok vermiştir. Kararın gerekçesinde; soruşturmanın genişletilmesi kararına istinaden dinlenen tanıkların müşteki İsmail'e yönelik hakaret eylemi nedeni ile bilgilerinin olmadığı, müşteki Burcu'nun ise şikayetçi olmadığı, şikayetten vazgeçmeden rücu edilemeyeceği beliriltilmiştir. Bu kyok'a da müştekiler vekili kamu davasının açılmasının artık zorunlu olduğu gerekçesi ile itiraz etmiştir. İtiraz üzerine dosya Eskişehir 2. Sulh Ceza Hakimliği 14/12/2016 tarihli kararı ile “Eskişehir 2. Sulh Ceza Hakimliğinin kamu davasının açılmasına ilişkin kararı kesin olarak verilmekle bu karara ilişkin kanun yararına bozma yoluna gidildikten sonra kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilebileceği veya kamu davası açılması halinde ancak mahkemesince bu yönde değerlendirme yapılabileceği, Eskişehir 2. Sulh Ceza Hakimliğinin kamu davası açılmasına ilişkin kararından sonra kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilemeyeceği kanaatine varılmakla itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.” gerekçesi ile itirazı kabul edip kyok'u kaldırmıştır. Bu karar nedeniyle kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Soruşturma dosyası kapsamında, verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın CMK'nın 173. maddesi kapsamında kaldırılması üzerine Cumhuriyet başsavcılığınca tekrar kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip verilemeyeceği sorunudur.

III- Hukuksal Değerlendirme:

A. Şikayet Müessesesi Açısından:

5237 sayılı TCK'nın 131/1. maddesinde, “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73. maddesinin 1. fıkrasında ise, “Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 172. maddesinin 1. fıkrasında da, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir." hükmü yer almaktadır.

B. Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karara Yapılan İtiraz Bakımından:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 1’nci maddesinde, kanun koyucu, kanunun kapsamını; ceza muhakemesinin nasıl yapılacağı hususundaki kurallar ile bu sürece katılan kişilerin hak, yetki ve yükümlülüklerini düzenlemek şeklinde belirtmiştir. Ceza yargılaması içerisinde iddia faaliyetini yürüten savcılık makamını ülkemizde Cumhuriyet başsavcılıkları temsil etmektedir. Cumhuriyet savcısının soruşturma aşamasındaki bazı görev ve yetkileri de CMK'nın 160 vd maddelerinde düzenlenmiştir. Yürüttüğü soruşturmadan bir sonuç çıkartmak görevi olan savcı, CMK'nın 170/2. maddesine göre “soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı bir iddianame düzenler” şeklindeki düzenlemeden Cumhuriyet savcısının yaptığı soruşturma neticesinde çıkardığı sonuçlardan birinin İddianame düzenlemek olduğu anlaşılmaktadır. Soruşturma sonucunda toplanan delillerden yeterli şüpheye ulaşılamaması veya şikayet yokluğu gibi bir kovuşturma şartının olmaması durumunda ise Cumhuriyet savcısı CMK'nın 172/1. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar vereceğinden, soruşturma sonucunda çıkardığı sonuçlardan bir diğerinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karar olduğu anlaşılmaktadır.

CMK'nın 173. maddesinde Cumhuriyet savcısının kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına itiraz düzenlenmektedir. Buna göre:

Madde 173 – (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.