muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14065, Karar No: 2019/5763, Tarih: 25.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/14065 E.  ,  2019/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.03.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil olmaz ise tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı şirket ile yaptığı sözleşme ile 236 ada, 17 parsel sayılı taşınmazda inşa edilecek olan binada zemin kat 1 no'lu dairenin satımı konusunda anlaştıklarını, sözleşme gereği bu daireye karşılık ... Köyü'nde bulunan toplam 37.000,00 m2 yüzölçümlü tarla ile takas edileceğinin kararlaştırıldığını ve tarlanın davalıya devredildiğini, inşaatın bitmesine rağmen davalının sözleşme konusu daireyi devre yanaşmadığını belirterek tapu iptali ve tescil olmaz ise bedel olarak davalıya devrettiği tarlasının tapusunun iptali ile adına tesciline bu da olmaz ise tarlanın değerinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı ile davalı şirket arasında haricen düzenlenen 20.08.2013 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşme içeriğinden davalı yülenici şirket inşa ettiği yapıda 1 no'lu daireyi davacıya satışını yaptığı anlaşılmaktadır.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsamaktadır.

Konut satış sözleşmeleriyle devre tatil ve uzun süreli tatil hizmeti sözleşmeleri de kanun kapsamına alınmıştır. Söz konusu taşınmazın da bir konut satış sözleşmesiyle satın alındığı belirtilerek bu dava açılmıştır.

Anılan kanunun 3. maddesinin (k) bendindeki tanıma göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi,

(l) bendindeki tanıma göre de tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 73. maddesinin (1) bendi gereğince de bu kanun uygulaması ile ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılması gerekir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 73. maddesinin (1) bendi gereğince de bu kanun uygulaması ile ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılması gerekir.

Somut olayda da; davacı tüketici, yüklenicinin temlikine dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunduğundan o yerde ayrı bir tüketici mahkemesi varsa çekişmenin tüketici mahkemesinde görülmesi aksi halde davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yasadan kaynaklanan bir zorunluluktur. Mahkemece kamu düzeninden olan görev hususu re’sen gözetilerek yukarıda yazılı olduğu şekilde işlem yapılması gerekirken çekişmenin esasının incelenip hükme bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacı terditli talebinde öncelikle tapunun iptali ve tescil isteminde bulunmuş olduğundan ve taşınmazın aynına ilişkin davada husumetin tapu kayıt malikine yöneltilmesi gerektiği düşünülmeden, malik ...'e dava yöneltilmeden karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13304, Karar No: 2016/11949, Tarih: 26.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/13304 E.  ,  2016/11949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ..., ... ile davalılar ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... aralarındaki dava hakkında ...2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.01.2014 gün ve 2011/438-2014/59 sayılı hükmün Dairenin 05.05.2016 gün ve 2014/8435-2016/5536 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

1-Davalı ... Belediye Başkanlığı'nın davacı ...'e yönelik manevi tazminat ve İbrahim'e yönelik maddi tazminat talebine yönelik talepleri;

6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 13.416,00.-TL olarak belirlenmiştir. Mahkeme hükmü anılan tarihten sonra incelenmekle, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

2-Davalı ... Belediye Başkanlığı'nın davacılar Gülcan ve Burak yararına hükmedilen maddi tazminat istemi yönünden;

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 265,00 TL para cezasının davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 60,80 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 26/12/2016 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi gereğince uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 440/3.maddesi gereğince karar düzeltme kesinlik sınırı değerlendirmesinde tazminat miktarlarının toplamının gözönüne alınması gerektiği görüşünde olduğumdan ayrı ayrı değerlendirmek suretiyle istemin reddedilmesine ilişkin (1) nolu çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/41708, Karar No: 2017/20540, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41708 E.  ,  2017/20540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece davalı ... vekiline nispi harcın yatırılması için gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin belirtildiği ve temyiz eden davalının sorumlu tutulduğu harçtan daha fazlası üzerinden hesaplama yapılarak peşin ödenen maktu harcın da mahsup edilmediği; böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davalı ... vekiline nispi harcın yatırılması için gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin belirtildiği ve temyiz eden davalının sorumlu tutulduğu harçtan daha fazlası üzerinden hesaplama yapılarak peşin ödenen maktu harcın da mahsup edilmediği; böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı ... vekiline yukarıda açıklanan şekilde nispi temyiz karar harcını ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30296, Karar No: 2014/21840, Tarih: 16.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30296 E.  ,  2014/21840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddia edilen sanık hakkında, kullanılan faturaları düzenleyen şirketler yönünden yapılan karşıt incelemeler neticesinde vergi inceleme ve vergi suçu raporları düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; faturaları düzenleyen kişi veya şirket yetkilileri hakkındaki tüm vergi raporlarının getirtilmesi, raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyasının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak suça konu faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30412, Karar No: 2020/12907, Tarih: 16.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/30412 E.  ,  2020/12907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, “mahkemedeki tutum ve davranışı” lehine taktiri hafifletici neden kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca indirim yapılmasına karar verildiği halde, “savunması yakalama ile alınması, yargılama sürecindeki davranışları” gerekçe gösterilerek TCK'nın 62. maddesi gereğince indirilmesine yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26827, Karar No: 2015/25642, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26827 E.  ,  2015/25642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi farkı, yabancı dil zammı farkı ile yabancı dil izin ücreti fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33682, Karar No: 2013/21588, Tarih: 25.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/33682 E.  ,  2013/21588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Avukat ... ...’ın 18.01.2010 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi ile sadece müvekkilleri ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerini sanıklar müdafii sıfatıyla temyiz ettiği, sanıklar ... ve ...’ün yalnızca kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı işlediği kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanık ... hakkında katılan ...’e karşı işlediği kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ve sanık ... hakkında katılan ...’e karşı işlediği kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktarları ve türlerine göre söz konusu hükümlerin 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince, hüküm tarihine göre temyiz edilmeleri mümkün olmadığından, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’ün temyiz istemlerinin aynı Kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ...’ün katılan ...’e karşı işlemiş olduğu bıçakla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hükmün yargılama giderlerine ilişkin kısmından “müteselsilen” sözcüğü çıkartılarak yerine “ayrı ayrı” sözcüğünün eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı işlediği bıçakla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında ...’e karşı işlediği bıçakla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

III-Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı işlediği bıçakla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında ...’e karşı işlediği bıçakla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre kavga sırasında karşı tarafta yer ... kişilerin sanık ...’e hakaret ... sopalarla saldırmaları üzerine, sanık ...’in de bıçakla katılan ...’ı yaraladığının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 29.maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-)Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

3-)Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı ... yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan cezaların türleri ve sürelerine göre adı geçen sanıklarla ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve sanık ...’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4152, Karar No: 2020/6106, Tarih: 09.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/4152 E.  ,  2020/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2019 tarih ve 2019/120 - 2019/444 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1; 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel bir faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8319, Karar No: 2015/12396, Tarih: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8319 E.  ,  2015/12396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacının, yurt dışı çalışmalarını ve sigortalılık durumunu gösteren belgeler ile tercümeleri, davacının ev hanımı olarak geçen süreleri gösteren belgeler dahil olmak üzere yurt dışı ikamet belgesinin eksiksiz ve onaylı bir örneği, davacıya ait nüfus kayıt örneği ve davacı vekilinin vekaletnamesi eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.