muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15718, Karar No: 2018/14085, Tarih: 06.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/15718 E.  ,  2018/14085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 06.11.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat...ile temyiz edilen davacı ... ve vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası...’ın maliki olduğu 511 parsel sayılı taşınmazını tek oğlu olan davalıların mirasbırakanı ...’e satış suretiyle devrettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, mirasbırakan ...’in kök mirasbırakan ...’in bakımıyla ilgilendiğini, kök mirasbırakanın davacı ve dava dışı kızlarına da taşınmaz verdiğini, kök murisin ölümünden 22 yıl sonra eldeki davanın haksız ve kötüniyetli açıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, kök mirasbırakan ... ...’ın maliki olduğu 511 parsel sayılı taşınmazın ½ payını 27.03.1973 tarihinde bağış, kalan ½ payını ise 09.01.1978 tarihinde davalıların mirasbırakanı oğlu...’e satış suretiyle devrettiği, 1914 doğumlu kök mirasbırakan ...’in 22.08.1990 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kızı ..., dava dışı kızları ... ve .... ile 2009 tarihinde ölen oğlu...’den olma torunları davalılar ..., ... ve ... ile gelini ...’nın kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan mirasbırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda, kök mirasbırakanın çocukları ile ilişkilerinin iyi olduğu, aralarında herhangi bir husumetin bulunmadığı, dosya kapsamında dinlenen tanıkların temlikin muvazaalı olduğu yönünde yeterli beyanda bulunmadıkları, aksine mahkemeninde kabulünde olduğu üzere davalıların mirasbırakanı oğlu.... dışında diğer mirasçı çocuklarına da taşınmazlar temlik ettiği yönünde beyanda bulundukları, salt bedeller arasındaki farkın tek

başına muvazaanın kanıtı olamayacağı, buna göre kök mirasbırakanın tüm mirasçılarına az ya da çok mal bıraktığı, belirlenen bu olgular yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde temlikin mal kaçırma amacı ile yapılmadığı, kök mirasbırakanın paylaştırma amacı ile hareket ettiği sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

başına muvazaanın kanıtı olamayacağı, buna göre kök mirasbırakanın tüm mirasçılarına az ya da çok mal bıraktığı, belirlenen bu olgular yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde temlikin mal kaçırma amacı ile yapılmadığı, kök mirasbırakanın paylaştırma amacı ile hareket ettiği sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; dava konusu taşınmazın ½ payı bağış suretiyle devredilmiş iken anılan pay yönünden 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri olmadığı gözetilmeksizin iptal tescile konu edilmesi doğru olmadığı gibi, taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti tesis edildiği halde infazı kabil olmayacak şekilde bağımsız bölümler yerine ana parsel üzerinden kabul kararı verilmesi de isabetsizdir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3272, Karar No: 2024/22662, Tarih: 19.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/3272 E.  ,  2024/22662 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarı yerine, "adli para cezasının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin sanığa ihtarına" biçimde karar verilmesi hukuka aykırı olarak,Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinden "adli para cezasının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin çıkartılarak yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi,

Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinden "adli para cezasının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin çıkartılarak yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5623, Karar No: 2022/6911, Tarih: 22.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5623 E.  ,  2022/6911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01/01/2022 tarihinden itibaren 107.090 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1998, Karar No: 2021/5589, Tarih: 25.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/1998 E.  ,  2021/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, aynı davada beraber yargılanarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Mustafa Öztürk'ün aşamalarda verdiği beyanlarında, suça konu yerde zeytin ağaçlarının kendisi tarafından dikilmesi eyleminden dolayı 2001 yılında yargılanarak ceza aldığını, sanığı da arkadaşı olması nedeniyle tanıdığını, kendisine suça konu yerdeki çalıları kestiğini söylediğini, sanığın da bu beyanı doğrular nitelikte suça konu yerdeki çalıları kendisinin kestiğini fakat orman ağacı kesmediğini fark etmesi, karşısında ; açma yapılan yerin suç tarihinde kimin tarafından kullanıldığının tespiti bakımından eyleme konu yerdeki çam ağaçlarını kesenin şüpheye mahal bırakmayacak şekilde kesin olarak belirlenmesi için konu hakkında bilgisi olması muhtemel köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve komşu taşınmaz sahiplerinin dinlenilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de,

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede; 6831 sayılı Kanun’un 93. madde birinci fıkrasının uygulanmasının talep edilmesi,aynı kanunun ikinci fıkrasına yer verilmemesi karşısında, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan ikinci fıkrası uyarınca cezanın artırılması suretiyle CMK’nin 226.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4179, Karar No: 2017/640, Tarih: 02.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2015/4179 E.  ,  2017/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : ..., ... hakkında; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası

... hakkında; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası

TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası

..., ... hakkında; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası

..., ..., ... hakkında; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası

... hakkında; TCK'nun 81/1, 35, 29, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası

... hakkında;

TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde sanık ... hakkında ...’e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan beraat hükmünün temyiz edildiği yazılı ise de, bu hususta verilen bir hüküm olmadığından temyiz talebinin,

b-) Sanık ... müdafii yasal süresi içinde verdiği süre tutum dilekçesinde, hükmü yalnızca “sanık” sıfatıyla temyiz ettiğinden, yasal süresinden sonra “katılan” sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin,

c-) Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen hüküm CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 13.06.2015 tarihinde sanık müdafii tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz edildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin süresinden sonraki temyiz talebinin,

CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDLERİNE karar verilmiştir.

2-) Sanık ... hakkında; ...’i bıçakla kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında ise katılan ...’i silahtan sayılan bıçakla kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde bu hususlarda hüküm kurulmamış ise de; bu davalarla ilgili mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

3-) Sanıklar ..., ..., ...’ın, mağdurlar ..., ... ve ...’ı silahla yaralama eyleminde; Cumhuriyet savcısı ve sanık ...’ın, mağdur ...’i yaralama; sanık ...’ın, mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'ın katılanlar..., ... ve ...'i silahla yaralama, sanık ...’ın, ...’i silahla yaralama eylemlerinin subutu kabul; sanık ...’ın, katılan ...'i öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş; incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının, sanık ...’in, mağdur ...’i yaralama suçunda sübut bulunmadığına, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ...'in kararın gerekçesine, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Katılan sanıklar ..., ..., ..., ... ve sanık ..., sanık ... ve sanık ... ...'nin içerisinde yer aldığı arkadaş grubu ile katılan sanıklardan ..., katılan sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ... ve sanık ...'ın içerisinde yer aldığı iki grup arasında önceye dayalı anlaşmazlık bulunduğu, olaydan bir gün önce ...’in ...’ı telefonla aradığı telefonu ... yerine ...’in açtığı, telefonda ...’in,...’a küfrettiği, olay günü de yine...’in,...’a telefon açarak, kendisini ve yanında bulunan arkadaşlarını kendisine ait çiftliğe çağırdığı,...’ın da kardeşi... ve arkadaşları..., ..., ...,... ve ... ile birlikte, tanık ...’a ait ticari taksi ile...'e ait çiftliğe gittikleri, çiftlikte ...,..., ... ve ...’ın bulunduğu, bu iki gurup arasında önce sözlü bir tartışmanın olduğu, daha sonra karşılıklı olarak birbirlerine saldırdıkları, bu saldırı sırasında ... ve ...’in yanlarında bulunan bıçakları kullandıkları gibi karşı gurupta yer alan sanıklarında tabanca kullandıkları kavga nedeniyle,...’in sağ kaş dış kısmında ve sağ femoral üst dış bölgeden bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde; ...’in ise kafa ve göğüs bölgesinden bıçakla yaşamsal tehlike geçirecek ve hayat fonksiyonlarına 2. derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına neden olacak biçimde yaralandığı gibi ...'ın kafa ve her iki bacak bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde; ...'in sağ pelvis ve sağ ayak bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayat fonksiyonlarını orta 3 derecede etkileyecek parçalı kemik kırığına neden olacak şekilde; Ahmet’in ise sağ kruris orta literal bölgeden ve sağ diz altından ve alın sol üst taraftan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, olay yerinde 4 ayrı tabancadan atılan toplam 13 kovan bulunduğu olayda;

a-) Sanıklar, ...,... ve...'ın, eylem ve irade birliği içerisinde hareket edip tabancayla, karşı gurupta bulunan katılan ..., ...ve ...’i öldürme kastıyla etkili mesafeden hedef gözeterek ateş ettikleri ve fiil üzerinde hakimiyet kurdukları anlaşılmakla, her bir sanığın katılanları kasten öldürmeye teşebbüs suçundan müşterek fail olarak cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde silahla yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-) Olay sırasında, katılan sanıklar ... ve ...’in bıçakla yaralandıkları, karşı gurupta bulunan, katılan sanıklar ..., ... ve...’in de ateşli silahla yaralandıkları sabit ise de, olay sırasında ilk silahlı saldırının kim ya da kimler tarafından yapıldığı kesin olarak tespit edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek, her iki gurupta yer alan sanıklar lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması ve cezalarından TCK.nun 29. madde uyarınca makul oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet savcısının, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıklar, ..., ... ve ...’ın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.