muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7268, Karar No: 2016/5794, Tarih: 22.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7268 E.  ,  2016/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek Karar: 06/11/2015

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığın yokluğunda verilen ve 16.11.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen ek kararı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 01.12.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17973, Karar No: 2019/5321, Tarih: 30.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17973 E.  ,  2019/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 6183 sayılı yasaya dayalı olarak açılan menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ....'ın vergi borcu nedeni ile haciz bildirisi tebliğ edildiğini, ancak süresinde itiraz edilemediğini belirterek müvekkilinin borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, süresinde itiraz edilmediğinden borcun davacı uhtasinde sayılması gerektiğini belirterek haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haciz ihbarnamesi, tebliğ belgesi, davacı tarafça yapılan ödemeleri içerir banka dekontları, Ziraat Bankası A.Ş. yazı cevabı, kamera kaydı, denetim ve hüküm vermeye elverişli bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde; davalı kurum tarafından vergi borçlusu olan Hamit Büyükarslan'ın borcundan kaynaklı davacıya haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle davacının davalı kurum vergi borçlusu Hamit Büyükarslan'a borcunun bulunmadığı, her ne kadar davalı vekili haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi ile ödeme tarihlerinin aynı güne denk geldiğini, davacı ile vergi borçlusunun kurumdan borç kaçırma kastı ile hareket ederek ödeme yapıldığını iddia etmiş ise de, bu iddiasını destekler mahiyette herhangi bir delil ibraz edilmediği, davalı vekilinin bu hususa yönelik iddiası kabul edilmediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 30/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1765, Karar No: 2023/6775, Tarih: 08.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1765 E.  ,  2023/6775 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/1845 D. İş,

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ :

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın süre yönünden reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.10.2022 tarihli ve KYB-2022/111719 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 25/02/2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2019 tarihli ve 2019/1845 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması halinde, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına ve mahkûmiyetine ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 06/04/2021 tarihli ve 2020/111 esas, 2021/51 sayılı kararının hukuki değerden yoksun olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesince 25/02/2016 tarihinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması dair karara yönelik, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 25/02/2016 tarihinde süre tutum dilekçesinin gönderildiği, 01/03/2016 tarihinde hakimin havale ettiği ve sonrasında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 02/05/2016 tarihli gerekçeli itiraz dilekçesinin sunulduğu, bu halde mahkemeye suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan itirazın süresinde olduğu gözetilmeden, itirazın esastan incelenmesi yerine, yazılı şekilde süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 25.02.2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin itiraz mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2019/1845 Değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması hâlinde, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına ve mahkûmiyetine ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 06.04.2021 tarihli ve 2020/111 Esas, 2021/51 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesince, 25.02.2016 tarihinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 25.02.2016 tarihinde süre tutum dilekçesinin gönderildiği, bu süre tutum dilekçesini 01.03.2016 tarihinde hâkimin havale ettiği ve sonrasında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 02.05.2016 tarihli gerekçeli itiraz dilekçesinin dosyaya sunulduğu, bu hâlde suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan itirazın süresinde olduğu gözetilmeden, itirazın esastan incelenmesi yerine, yazılı şekilde süre yönünden reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2019/1845 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12991, Karar No: 2014/848, Tarih: 27.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/12991 E.  ,  2014/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/240799

MAHKEMESİ : Ünye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2010

NUMARASI : 2009/135 Esas, 2010/295 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan Refik'in H.. B..nde tahsildar, Saliye'nin emlak müdürlüğünde görevli memur, Selahittin, İsa ve Abdullah'ın şoför, Birol'un ise 2006 yılından itibaren teknisyen kadrosuna geçmesine karşın fiilen şoför olarak görev yaptıkları, sanıkların kendilerine teslim edildikten sonra satmış oldukları yüzlük koçan halindeki otobüs bilet bedellerini hiç ya da zamanında idarenin hesabına yatırmayarak atılı zimmet suçunu işledikleri, bu kapsamda sanık Abdullah'ın kendisine tevdi edilen biletlerin satışını yaparak toplamda 7950 lira tahsil ettiği halde, bu paraları 4-20 ay gibi bir süre zimmetinde tutup, daha sonra şikayet ve soruşturma olmadan teslim ettiği, sanık Selahittin'in, kendisine tevdi edilen biletlerin satışını yaparak toplamda 1400 lira tahsil ettiği halde, 600 lirasını 9 ay zimmetinde tutup geç teslim ettiği, 800 lirasını ise Kurumda soruşturma başlayınca 10/09/2007 tarihinde ödediği, sanık İsa'nın kendisine tevdi edilen biletlerin satışını yaparak toplamda 550 lira tahsil ettiği halde, 150 lirayı 10 ay gibi bir süre sonra bakiye kısmı ise idari soruşturma başladıktan sonra 10/09/2007 tarihinde 600 lira olarak yatırdığı, sanık Birol'un da kendisine tevdi edilen biletlerin satışını yaparak toplamda 700 lira tahsil ettiği ve bu paraları Belediyede tahsildarlık yapan şüpheli Refik’e hiç teslim etmediği halde bu paranın yatırılmış gibi gösterildiği, sanık Refik’in de görevinin kapsamı dikkate alındığında diğer sanıklar Selahittin, Birol, Abdullah ve İsa ile birlikte eylem ve irade birliği içinde hareket edip bilerek zimmet suçunu gizlemek amacıyla defter ve kayıtlarda oynama yaparak paraların süresinde yatırıldığı intibaını oluşturacak biçimde hileli davranışlarda bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,

Sanıklar Refik, Selahittin, Birol ve İsa hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kamu görevlisi olan sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede resmi belgede sahtecilik suçundan açılmış bir dava olmadığı gibi, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca bu suç nedeniyle yetkili merciden alınan bir soruşturma izni de bulunmadığı gözetilmeden, CMK'nın 225 ve 223/8. maddelerine aykırı olarak yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık Saliye hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık Saliye hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın fiilen de olsa bilet satışı yaptığı ya da satılan biletlerin bedellerini tahsil edip bunları kuruma intikal ettirmediğine ilişkin somut delil bulunmadığı gibi, katılan Belediye tarafından düzenlenen 30/06/2008 tarihli yazı içeriğine göre de zimmet eylemini gerçekleştirdiği iddia olunan sanıklar üzerinde kontrol ve denetim yetkisi olmadığı da gözetilmeden beraeti yerine yazılı şekilde yanılgılı değerlendirmeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık Refik hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın diğer sanıklar Birol, İsa, Selahittin ve Abdullah ile birlikte dayanışma içerisinde hareket ederek nitelikli zimmet suçunu işlediği anlaşılmakla, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın cezasında TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılırken 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kullanma zimmeti şeklindeki eylemlerde nema miktarı hesaplattırılarak iştirak ettiği bu miktarlar ile temellük zimmetlerindeki mal edinilen miktarların toplamının suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alınarak değerinin az olup olmadığı dikkate alınıp sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Zimmete konu miktar ödenip etkin pişmanlık söz konusu olduğu halde sanık hakkında TCK'nın 248. maddesinin uygulanmaması,

Sanıklar Birol ve İsa hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların cezasında TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılırken 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Sanıklardan Birol'un 700 lira temellük zimmeti yanında kullanma zimmetine bağlı nema miktarı, İsa'nın ise 400 lira temellük zimmeti ve kullanma zimmetine bağlı nema tutarı üzerinden suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında bu değerlerin az olup olmadığı ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Sanık Abdullah hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık Abdullah hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın kullanma zimmetine konu nema miktarı belirlenip suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az olup olmadığı ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Zimmete konu miktar ödendiği halde sanık hakkında etkin pişmanlığa ilişkin TCK'nın 248. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1998, Karar No: 2024/2468, Tarih: 04.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1998 E.  ,  2024/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/183 E., 2024/170 K.

DAVA TARİHİ : 05.04.2024

- K A R A R -

Davacı vekilince HMK'nın 47. maddesi dayanak gösterilerek, İlk Derece Mahkemesi hakimin sorumluluğu kapsamında ilk derece mahkemesi sıfatıyla Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne hitaben dilekçe verildiği, mahkemesince davanın göreve ilişkin dava şartı yokluğu sebebi ile HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri gereğince usulden reddine karar verildiği, davacı tarafın mahkeme kararı gereğince dosyanın Yargıtay'a gönderilmesini talep ettiği ve bu şekilde dosyanın Dairemize gelmiş olduğu anlaşılmıştır.

Tazminata konu edilen işlemin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle eldeki davaya ilk derece mahkemesi olarak Dairemizce bakılması gerekmektedir. Bu kapsamda talep doğrultusunda dosyanın ilk derece mahkemesi sıfatıyla Dairemiz esasına kaydı gerekirken, sehven normal esasa kaydedilmesi doğru görülmediğinden esasın kapatılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesi sıfatıyla kaydedilmesine, 04.07.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6248, Karar No: 2014/13936, Tarih: 20.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6248 E.  ,  2014/13936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 19/02/2014

Numarası : 2013/329-2014/166

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre taraflaran aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili,davacının hak etmiş olduğu fazla mesai ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alımasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla mesai ücreti alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatlamalıdır.İşçinin imzasını taşıyan bordroların sahteliği ortaya konmadıkça bu bordrolardaki fazla çalışma karşılığının ödendiği kabul edilir.İşyerine giriş çıkış kayıtları vb. belgeler fazla çalışmayı ispat vasıtasıdır.Yazılı belge bulunmaması halinde ise tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması gerekir.

Bordrolardaki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde ilgili bordronun kapsadığı ay ile ilgili davacının fazla çalışma ücretini aldığı kabul edilmelidir.Eğer bordrolar ihtirazi kayıt konulmak suretiyle imzalanmışsa bordroda belirtilenden daha fazla süre ile çalıştığını davacı taraf her türlü delil ile ispatlayabilir.

Dairemizce benzer talepler içeren Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesince karara bağlanan toplam on dosya aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulmuştur. Genel olarak dosya kapsamları nazara alındığında; davacı tarafın ispat vasıtası olarak dayandığı Bölge Çalışma Müdürlüğünün işyerinin teftişi sonrası düzenlenen raporunun yine davalı tarafın savunma amacıyla dayandığı bir başka Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunun işyerinde yapılan tespitler bakımından birbiri ile tam olarak örtüşmediği görülmüş,dosyalar hakkında farklı bilirkişilerden raporlar alındığı ve bilirkişilerin alacak hesabında farklı metodlardan hareket ettiği,benzer ya da yakın nitelikte iş yapan davacıların alacaklarının hesap sonuçlarında oransızlıkların göze çarptığı tespit edilmiş,işyerinde gerek genel olarak uygulanan çalışma şekli gerekse çalışılan birime göre bölüm bölüm çalışma şekil ve zamanları hakkında tam bir kanaate ulaşılamamış, keza kış-yaz ya da başka bir anlatımla sezon kabul edilen dönemle bu dönem dışında kalan zamanlarda işyerinde farklı çalışma düzenleri olup olmadığı anlaşılamamıştır.

Yukarıda yapılan tespitler karşısında öncelikle talep konusu dönemleri kapsayan zamanlarda işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğünce yapılan tüm teftişlere ait raporlar,işyeri çalışma düzenine dair yönetmelik talimat vb işyeri belgeleri celbedilmeli, bu belge kapsamları ve taraflarca dosyaya sunulan sair belgeler de nazara alınarak genel olarak işyerinde ve ayrıca özellikle davacı işçinin çalıştığı bölüm itibariyle çalışma düzeni hakkında taraf tanıklarının tekrar ifadesine başvurulmalı, benzer mahiyetteki dosyalardaki tanık ifadeleri arasında eğer uyuşmazlık oluşursa bu çelişki giderilmeli ve akabinde dosyalar arasındaki birliğin sağlanması bakımından; davalı işverenin yer aldığı sektörde çalışmış ya da halen çalışan yeterli mesleki kıdeme sahip bir insan kaynakları uzmanı, aynı davalı işverenin yer aldığı sektörde çalışmış ya da halen çalışan yeterli mesleki kıdeme sahip bir yöneticilik yapmış bilirkişi,bir de İş Hukuku konusunda uzman ve tercihen bu dalda akademik kariyeri bulunan hukukçu bilirkişi aracılığı ile bilirkişi incelemesi yaptırılmalıdır.

Davalı işveren fazla çalışma yapıldığı takdirde bunun karşılığı işçiye izin kullandırıldığını savunmuş ve dosyaya fazla mesai takip formları ve fazla mesai karşılığı izin kullanıldığını gösteren belgeler sunmuştur. Söz konusu belgeler kendi içerisinde çelişmediği müddetçe belgelerin isabet ettiği dönemde yapılan fazla çalışma süresi belirlenmeli ve kullandırılan izin süresi bu süreden mahsup edilmelidir.

Davalı işverence dosyaya sunulmuş bordrolar bakımından sadece imzalı olanlar ve imzasız olsa da banka ödemesi vs. içeriği ispat edilen bordrolara itibar edilmeli ve bu bordrolarda fazla mesai ödemesi yapılmış olan aylarda davacının fazla mesai ücretini aldığı kabul edilmeli ve hesaplamada dışlanmalıdır.

Davalı işverence dosyaya sunulmuş ibraname varsa ibranamede fazla çalışma alacağı bakımından ayrı bir bölüm yok ise ya da ayrı bölüm var ancak ödenen tutar belirtilmemiş veyahut "yok" vb kelimeler yazılmışsa ibranameye itibar edilmemeli eğer tutar zikredilmişse ibraname ödeme belgesi olarak kabul edilmeli ve ibranamede belirtilen tutar hesaplanan tutardan mahsup edilmelidir.

Fazla mesai ücretinin hesabında, çalışılan dönemin ücretinin esas alınması gerekeceği ve dönem ücretinden kastın da brüt-çıplak ücret olduğu gözden kaçırılmamalıdır.Keza net fazla mesai ücreti hesap edilirken net tutarın bulunması için gerekli olan gelir vergisi,damga vergisi ve SGK prim kesintilerinin yapılıp yapılmadığı denetlenmeli ve hüküm fıkrasında açıkça hüküm altına alınan tutarın net ya da brüt tutar olduğu belirtilmelidir.

Tüm bu tespitler karşısında eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 20.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11955, Karar No: 2015/29384, Tarih: 05.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11955 E.  ,  2015/29384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/186637

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık E.. P..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 ve 375,00 yeni Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Alanya (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/03/2007 tarihli ve 2006/333 esas, 2007/369 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12.05.2015 gün ve 2014/9679/30535 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2015 gün ve 2015/186637 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/06/2012 tarihli ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın kullandıktan sonra iade etmek üzere aldığı cep telefonunu geri vermemekten ibaret eyleminin hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulmasında,

2-Sanığın güveni kötüye kullanma olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun’un 155/1. maddesi gereğince hükmedilen adli para cezasının, doğrudan 450,00 yeni Türk lirası olarak belirlenmesi suretiyle hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade bulunmaması karşısında, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 52. maddesi uyarınca 5 tam gün sayısı üzerinden aynı Kanun’un 61/8. maddesi gereğince indirim yapılması ve belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: