muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/797, Karar No: 2020/16600, Tarih: 24.11.2020

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Belirtmek gerekir ki, fazla çalışma ile prim uygulaması arasında çalışma süreleri ile doğru orantılı olması sebebiyle bir bağ olsa da, esasen fazla çalışma ile prim ödemesi birbirinden bağımsızdır. Haftalık 45 saati aşmayan dönem içindeki çalışmalar için de prim elde edilebilmesi mümkün olup, sözü edilen primlerin fazla çalışma ücretinden mahsubu doğru olmaz. Kaldı ki prim, ücretin eki hatta bazen kendisi olabildiği halde, fazla çalışma ücreti genel anlamda ücretten farklıdır. Bu iki ödemenin farklı nitelikte olduğu göz önüne alınmadan, işçiye ödenen prim miktarının fazla çalışma ücreti ile karşılaştırılması suretiyle sonuca gidilmesi yerinde değildir. Diğer taraftan işçiye yapılan prim ödemesinin niteliği, fazla çalışma ücretinin hesabında önem taşımaktadır.

İşçiye, garanti ücrete ilaveten, bahşiş, parça başına, satışa, sefer başına ya da kilometreye bağlı olarak prim ödemesi usulünün öngörüldüğü çalışma biçimlerinde, fazla çalışma ücretinin hesaplamasında, temel ücretin, garanti ücret kısmı ile prim kısmı birbirinden ayrılarak; prim üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretinde sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla); garanti ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Hedefe veya belli bir kotanın aşılmasına bağlı prim ödemesi uygulamalarında ise işçinin fazla çalışma ücreti sabit ücret üzerinden saat ücretinin % 150 fazlasıyla ödeneceği başka bir anlatımla bu tür prim ödemelerinin fazla çalışma ücreti hesabına bir etkisi bulunmadığı kabul edilmektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Davacı, davalı işyerinde satış temsilcisi olarak çalıştığını fazla mesai alacağı olduğunu iddia ederken, davalı işveren, işçiye prim ödemesi yapıldığını, kendi mesaisini kendisinin ayarladığını, daha fazla prime hak kazanmak için fala çalışmasının fazla mesai olarak değerlendirilemeyeceğini davacının fazla çalışma ücretine hak kazanmadığını savunmuştur.

Somut olayda, dosya kapsamından, davacının sabit ücret+ kotaya bağlı prim usulü ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla çalışma yaptığının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle talep reddedilmişse de davacının fazla çalışmalarının daha fazla prim elde etmeye yönelik olarak yapıldığı davalının zımnen kabulündedir. Davacıyla yapılan iş sözleşmesi 8. maddesinde çalışma sürelerini işverenin belirleyeceği, 12. maddesinde ise işçinin ziyaret planlarını işverene sunmak ve buna uymak zorunda olduğu düzenlemesi mevcuttur. Davacı delil olarak telefon GPRS kayıtları, işverene sunduğu raporlar ve tanık beyanlarına dayanmış, telefon GPRS kayıtları ie raporlamalar birarada değerlendirildiğinde fazla çalışma alacağının ispat edeceğini belirtmiştir. Davacı tanıkları davacıyı programında belirttiği gün ve saatte görmüş kişiler olup davacı işi gereği pek çok doktor ve eczacı ile gün içinde kısa süreli tanıtım ve satış amaçlı görüşmektedir. Telefon GPRS kayıtları celbedilmediği gibi davacı tanıklarının davacıyı kısa süre görmüş olduğundan beyanlarına itibar edilemeyeceği ve davalı tanık beyanlarında davacının çalışma süresinin 44 saat olup yasal süreyi aşmadığı dolayısıyla fazla çalışmanın ispat edilemediği gerekçeleriyle reddi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece davacıya ait delil kısmında bildirilen telefon GPRS kayıtları, araç kayıtları, işverene haftalık sunulan raporlar celbedilerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek fazla çalışma alacağı hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı gerekçeyle talebin reddi isabtesiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/153, Karar No: 2016/11990, Tarih: 08.11.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/153 E.  ,  2016/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 11.09.2012 tarihli genel kurul toplantısının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi ve incelemenin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 08.11.2016 gününde temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı derneğin ... Şubesinin 11.09.2012 tarihli genel kurulunda alınan kararlar ile yönetim ve denetim kurulu seçimlerinin iptaline karar verilmesini istemiş; iptal sebebi olarak da, hazırun listesinde ismi olmayanların oy kullanması, genel kurulda seçimlerin bitmesine yarım saat kala sözü edilen listede ismi olmayan, aidat ödemeyen sonuçlara etki edecek 70-80 kişinin oy kullanması, hazirun listesinde 2178 kişinin bulunmasına rağmen seçimlerde toplam 481 üyenin oy kullanması, tüzüğün 24. maddesi gereği genel kurulların son bir yılın aidatını ödeyen üyelerden oluşacağı düzenlemesine aykırı olarak son bir yıllık aidatını ödemeyenlerin genel kurulda oy kullandıkları, davacının isminin hazirun listesinde olmadığı ve aidatlarını ödemediği gerekçesi ile oy kullandırılmadığı, ancak davacı ile aynı konumda olanların oy kullandığı, hazirun listesinde 1395 üyenin isminin olmadığı, bu kişilerin oy kullanma haklarının gasp edildiği, divan kurulu seçiminin usulsüz olarak yapıldığı, tüzüğe göre divana oy kullanma hakkına sahip dernek üyelerinin seçileceği ancak divan başkanlığına derneğe üye olmayan kişilerin seçilmesinin ayrı bir iptal sebebi olduğu ayrıca oy pusulalarının mühürsüz olması hallerini saymış; mahkemece, sadece son bir yılda üye olup oy kullananlar hazirun cetvelinden tespit edilerek bu şekilde oy kullananların tamamının oylarının iptal edilmesi halinde dahi yapılan yönetim kurulu seçim sonucunun değişmeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı tarafın 11.09.2012 tarihli genel kurulda alınan kararların ve yapılan seçimlerin iptali için ileri sürdüğü iddialar mahkemece değerlendirilmeden sadece bir yılını doldurmayan üyelerden oy kullananların oylarının iptal edilmesi durumunda yönetim kurulu seçim sonuçlarının değişmeyeceği yönünde inceleme yapılarak dava reddedilmiştir. Mahkemece,

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı tarafın 11.09.2012 tarihli genel kurulda alınan kararların ve yapılan seçimlerin iptali için ileri sürdüğü iddialar mahkemece değerlendirilmeden sadece bir yılını doldurmayan üyelerden oy kullananların oylarının iptal edilmesi durumunda yönetim kurulu seçim sonuçlarının değişmeyeceği yönünde inceleme yapılarak dava reddedilmiştir. Mahkemece,

derneğin ... Şubesine ait üye kayıt defteri, yönetim kurulu karar defteri ile İl Dernekler Müdürlüğünden dernek dosyası getirtilip, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü usulsüzlüklere yönelik tarafların delilleri toplanıp usulsüzlük olup olmadığı tek tek incelenerek gerekirse bu konularda uzman bilirkişiden rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik incelemeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9410, Karar No: 2021/8639, Tarih: 18.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9410 E.  ,  2021/8639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve sanık ... ile müdafisinin; sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisinin ve sanık ... müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanık ...’a yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçu ile sanık ...’a ve sanık ...’e yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 28.02.2013 ve 18.04.2013 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklar ...’a ve sanık ...’e yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu ile sanıklar ... ve ...’a yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 30.09.2009 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin, sanık ...’ın, sanık ... ile müdafisinin, sanık ... müdafisinin ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 18.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4885, Karar No: 2015/18306, Tarih: 26.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/4885 E.  ,  2015/18306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 175 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4364, Karar No: 2008/8910, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/4364 E.  ,  2008/8910 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Tavukçuluk ve Gıda ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.6.2006 gün ve 81-250 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılması için gerekli görülen, dava konusu ... plaka sayılı 2000 model ... cinsi araca ait trafik tescil kaydı ile ruhsat örneğinin ilgili trafik tescil denetleme şube müdürlüğünden celbi ile dosyaya eklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7175, Karar No: 2024/5042, Tarih: 27.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7175 E.  ,  2024/5042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/846 E., 2023/1180 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/519 E., 2022/1021 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, üzerine düşen vazifeleri de yerine getirmediğini, kadına hakaret ettiğini, aşağıladığını tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarınına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; aldatma iddiasının gerçek dışı olduğunu, tüm iddiaların, maddî-manevî tazminat taleplerine gerekçe oluşturmak için olduğunu, tarafların severek evlendiklerini, ancak evliliğin başından beri istenen ve beklenen huzurlu aile ortamı oluşturulamadığını, karakter uyumsuzluğu, örf-adet farklılığı vesaire etkenlerle taraflar tam uyumu yakalayamadığını, kadının müvekkilin ailesine karşı olan saygısız tutumu birlikteliği iyice sarstığını, müvekkilinin, evliliğin ilk başından beri boşanmayı istediğini, ancak kadının kabul etmediğini, sürekli kendini düzelteceğini iddia ettiğini, ortak çocuğun doğması sürecin bu güne kadar uzamasına sebep olduğunu, birlikteliğin artık çekilmez hale gelmesi nedeniyle boşanma kararı verilmesini, evliliğin bitmesinin asıl müsebbibinin kadın olduğunu, kadının üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini, memnuniyetsiz ve somurtkan tavırlarıyla sürekli huzursuzluk çıkaran kişi olduğunu, tutarsız, uyumsuz ve agresif davranışları ile müvekkilini yıldırdığını, tazminat taleplerinin yersiz ve haksız olduğunu, davacının müvekkile ve ailesine ağır hakaretler ettiğini, nafaka taleplerinin fahiş olduğunu, velayetin davacı anneye verilmesini kabul ettiklerini, müşterek hayatın bittiğini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, evliliğin fiilen sona erdiğini, tarafların boşanmalarına, davacının nafaka ve maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 24.09.2021 tarihli ilk kararı ile tarafları eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiş, kararın kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların protokol gereği anlaşmalı olarak boşanacaklarını beyan etmeleri karşısında kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 04.04.2022 taihli ikinci kararı ile protokol gereği tarafların anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiş, kararın davacı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, BölgeAdliye Mahkemesince protokole uyulmadan karar verildiği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 04.04.2022 taihli ikinci kararı ile protokol gereği tarafların anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiş, kararın davacı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, BölgeAdliye Mahkemesince protokole uyulmadan karar verildiği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

3.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen son kararı ile; taraflar arasında evliliklerinde anlaşmazlık ve sorunların bulunduğu, tarafların ayrı yaşadıkları, geçimsizliklerinin devam ettiği, yeniden bir araya gelme durumlarının olmadığı ve evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, sadakat yükümlülüğüne aykırı davranan erkeğin tam kusurlu olduğu, erkek karşı vakıa bildirilmediğinden kadına kusur verilmediği, SİR dikkate alınarak çocuğun üstün yararı göz önüne alınarak velâyetin anneye verilmesine ve baba ile kişisel ilişki tesisine karar verildiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında şahsi ilişki kurulmasına, ortak çocuk için aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, kadın için aylık 800,00 TL yoksulluk nafakası ile 7.000,00 TL maddî ve 7.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminat miktarlarının çok düşük olduğunu, sömestr ve yaz tatilinde kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması gerektiğini bildirerek nafakaların ve tazminatların miktarı ile kişisel ilişki yönlerin den istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğe yüklenen kusurların kesinleştiği, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönlerinden istinaf başvurusunun kabulü ile kadın için aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 40.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminatı karar verilmiş, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; tazminatların miktarı ile kişisel ilişki yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminatların miktarı ile kişisel ilişki süresi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; tazminatların miktarı ile kişisel ilişki yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminatların miktarı ile kişisel ilişki süresi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 323 üncü, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 3 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü maddesi, 4 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 6 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.