muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7146, Karar No: 2018/647, Tarih: 25.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7146 E.  ,  2018/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/02/2016 tarih ve 2015/74-2016/49 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 23/01/2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ... İthalat ve Tic. A.Ş. isimli şirketten çeşitli saat ürünleri aldığını, bu saatlerden adı geçen şirkete iade olunacak 39.509,65 TL değerindeki saatlerin davalı şirketin ...şubesine ...’a gönderilmek üzere teslim edildiğini, bunun üzerine davalı tarafından fatura düzenlendiğini, söz konusu kargonun kaybedildiğini, davalının davacıya kargo bedelini ödemediğini, davalı aleyhine başlatılan takibe davalı şirketin itirazı üzerine takibin durduğunu, davalı şirketin itirazının haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek icra takibine itirazın iptali ile davalının alacağın %20'si oranında tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eşyanın niteliği ve değerinin teslim anında taşıyana bildirilmediğini, olayda tam tazminata hükmedilmesi koşullarının oluşmadığını, davalının sınırlı sorumluluk kuralları gereği yükümlü tutulabileceğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı tarafından dosyaya sunulan kargo evrakı ve faturadan davacının 13/09/2014 tarihinde dava dışı ... İthalat ve Ticaret A.Ş.'ye gönderilmek üzere kargonun teslim edildiğinin ve içerik olarak "saat" ibaresine yer verildiğinin, 17/09/2014 tarihinde kargonun kayıp olduğunun anlaşıldığı, bu sebeple, davalı şirketin eşyanın niteliği ve değerinin teslim anında taşıyana bildirilmediği savunmasına itibar edilemeyeceği, dava konusu emtianın taşıma sırasında kayboldukları ve bu kayıptan davalının sorumlu olduğu, ibraz edilen dava dışı ... İthalat ve Ticaret A.Ş. tarafından düzenlenen fatura içeriğine göre taşımaya konu saatlerin değerinin 39.509,65 TL olduğu, alacağın likit olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, icra takibine davalı tarafça yapılan itirazın 39.509,65 TL asıl alacak ve 243,55 TL faiz alacağı yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacağın likit olmaması nedeniyle icra inkar tazminatının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kargo evraklarından davacı tarafından teslim sırasında kargo içeriğinin saat olarak bildirilmesine rağmen değerinin bildirilmediği anlaşıldığından mahkemenin davalı şirketin eşyanın değerinin teslim anında taşıyana bildirilmediği savunmasına itibar edilemeyeceği gerekçesi yerinde değilse de, 6102 sayılı ...'nin 886. maddesinde “Zarara, kasten veya pervasızca bir davranışla ve böyle bir zararın meydana gelmesi ihtimalinin bilinciyle işlenmiş bir fiilinin veya ihmalinin sebebiyet verdiği ispat edilen taşıyıcı veya 879. maddede belirtilen kişiler, bu Kısımda öngörülen sorumluluktan kurtulma hâllerinden ve sorumluluk sınırlamalarından yararlanamaz.” hükmünün düzenlenmiş bulunmasına, davalının dava konusu kargonun kaybına ilişkin bir açıklama getirememesinin 6102 sayılı ...'nin 886. maddesi gereğince taşıyıcının sınırlı sorumluluğunun istisnasını oluşturmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.036,54 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 25/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4022, Karar No: 2019/5641, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4022 E.  ,  2019/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ....ve ...Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanmasına ilişkindir.

...Mahkemesince UYAP sisteminden alınan adres araştırmasında; kısıtlı adayının MERNİS adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Mahkemesince ise....Müdürlüğünden gelen 26/02/2019 tarihli yazı cevabında kısıtlı adayının ....ilçesinde yaşadığı tespit olunmuştur. Kısıtlı adayının .... ilinde ikamet ettiği aynı zamanda MERNİS adresinin de "...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamında kolluk araştırmaları sonucunda; kısıtlı adayının .... ilçesinde yaşadığı tespit olunmuştur. Kısıtlı adayının .... ilinde ikamet ettiği aynı zamanda MERNİS adresinin de "...." olduğu bildirildiği ayrıca kısıtlı adayının nüfus kaydında MERNİS adresinin "...." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın .... Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...k Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3860, Karar No: 2010/3772, Tarih: 06.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3860 E.  ,  2010/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yer iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 06.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11298, Karar No: 2016/11930, Tarih: 03.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/11298 E.  ,  2016/11930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956- 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu Köprübaşı mahallesi 124 ada 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazların 10.11.2010 olan değerlendirme (dava) tarihi, somut emsal olarak incelenen....134 ada 22 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 01.12.2006 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu Köprübaşı mahallesi 124 ada 16 ve 17 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen Köprübaşı 134 ada 22 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen Köprübaşı 134 ada 22 parsel sayılı taşınmazın 01.12.2006 tarihli (alıcısı, satıcısı, satış bedeli ve miktarını gösteren) tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu Köprübaşı mahallesi 124 ada 16 ve 17 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan Köprübaşı 134 ada 22 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6123, Karar No: 2022/4337, Tarih: 14.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6123 E.  ,  2022/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanları destekleyen tanıklar ..., ..., ... ve ...'ın anlatımları karşısında, katılanın sanığın kendisine yönelik gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle okuldan ayrılıp evine gitmek istediği halde sanığın, katılanın elinden tutup "ben izin vermeden bir yere gidemezsin, hadi git bakalım gidebiliyorsan" şeklindeki sözlerle tehdit ederek okuldan ayrılmasına engel olduğu ve katılanı elleriyle kucaklayıp iterek zorla sınıfa soktuğu olayda, sanığın katılanı bir yere gitmek hürriyetinden yoksun kıldığı gözetilmeden eylemine uyan TCK’nın 109/2, 109/3-f maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6941, Karar No: 2024/6332, Tarih: 24.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6941 E.  ,  2024/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/499 E., 2024/360 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Küçükçekmece 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/524 E., 2023/115 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuş İlk Derece Mahkemesi ek karar ile istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararının davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 20.11.2023 tarihli ek kararı ile verilen kesin süreye rağmen istinaf harçları tamamlanmadığından istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde .davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, istinaf başvuru harcının, istinaf karar harcını da karşıladığını, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi ek kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili; istinaf dilekçesini tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi ek kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili; istinaf dilekçesini tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi ek kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 342 nci maddesi, 344 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11239, Karar No: 2015/20805, Tarih: 16.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11239 E.  ,  2015/20805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının ....'ye ait olan spor merkezi işyerinde diğer davalı ...'nin işçisi olarak 04.03.2007 tarihinde işe başladığını, haklı bir neden yokken 29.10.2010 tarihinde işten çıkartıldığını beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, bayram tatili ücreti ve ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 29-30-31 Ekim ve 01-02 Kasım günlerinde izinsiz ve mazeretsiz işe gelmeyen davacıya 03.11.2010 tarihinde telgraf gönderilip devamsızlığının geçerli bir mazerete dayanması halinde işyerine bildirimde bulunmasının, aksi halde iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II- g. maddesi uyarınca feshedileceğinin ihtar edilip 5 gün beklenildiği halde mazeret bildirmediğinden 08.11.2010 günlü telgrafla iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini ihbar edildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının Aktürk Şirketinin işçisi olmayıp diğer davalının işçisi olduğunu ve müvekkili şirkete husumet edilemeyeceğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, 08.11.2010 tarihli fesih bildirimi ile 29.10.2010-03.11.2010 tarihleri arasında 6 gün devamsızlık yaptığı gerekçesiyle feshedilmiştir. Her ne kadar mahkemece iş sözleşmesinin işverence haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı, bu haliyle kıdem tazminatı almaya hak kazandığı sonucuna ulaşılmışsa da, dosya kapsamından davacının devamsızlık yaptığının sabit olduğu, davacının devamsızlığın haklı mazeretini ispatlayamadığı nazara alındığında işveren feshi haklı sebebe dayandığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 177/2. maddesinde ıslah talebinin karşı tarafa bildirileceği düzenlenmiştir. Mahkemece davacı vekilinin ıslah dilekçesinin davalı Aktürk A.Ş. vekiline usulünce tebliğinin sağlanması ve ıslaha karşı beyanda bulunmalarına olanak sağlanması gerekirken ıslah dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20215, Karar No: 2015/11106, Tarih: 04.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/20215 E.  ,  2015/11106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 10/03/2015

Numarası : 2014/313-2015/84

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini beyanla davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, çalışma şartları, iş düzenlemesi ve üretim ihtiyaçları sebebiyle sözleşmenin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının işe iade kapsamında olmadığı, fesih hususunda sendikal nedenin varlığının da davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildirimin yapıldığı tarihte aynı işverene ait işyeri veya işyerlerinde fasılalı da olsa iş ilişkisine dayalı kıdeminin en az altı ay olması gerekir.

Mahkemece davacının, “davalı işyerinde 11.11.2013-28.03.2014 tarihleri arası” çalışması ve dolayısıyla 6 aylık kıdeme sahip olmadığı ve iş güvencesi hükümlerinden faydalanamayacağı sonucuna varılmıştır. Dosya içerisinde yer alan SGK hizmet cetveline göre davacının davalı işveren üzerinden 27.2.2013 girişinin yapıldığı ve 10.11.2013 çıkış bildirimi verildiği, 11.11.2013 tekrar giriş bildirimi yapıldığı ve 28.3.2014 tarihinde ise çıkış yapılarak sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Bu tespite göre davacının davalıya ait işyerinde ara vermeksizin çalışmasının 6 aylık süreyi aşan şekilde devam ettiği belirlenmekle; davacının iş güvencesi kapsamında kalmadığına dair mahkeme tespiti hatalıdır.

Mahkemece, davacının kıdemi itibariyle iş güvencesi hükümlerinden faydalanamayacağının belirtilmesi yanında aynı zamanda fesihte sendikal nedenin varlığına ilişkin maddi ve hukuksal olguların bulunmadığı gerekçesine de yer verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.