muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4894, Karar No: 2024/6477, Tarih: 03.04.2024

Davacı vekili; müvekkili işçiye zorla imzalatılan istifa dilekçesinde itibar edilmemesi gerektiğini, hizmet süresinin eksik ve hatalı hesaplandığını, davalı tarafından dosyaya sunulan hiçbir belgeye itibar edilmemesi gerektiğini, müvekkiline bir şekilde baskıyla imzalatılan yıllık izin formlarının izin kullanıldığına dair karine olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 53 ve 59 uncu maddeleri ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun hâlen yürürlükte bulunan 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/542, Karar No: 2024/2594, Tarih: 04.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/542 E.  ,  2024/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMELERİ : İstanbul Anadolu 5. ve 7. Sulh Ceza Hakimlikleri

TARİHLERİ : 22.10.2019, 20.07.2020

SAYILARI : 2018/6896 ve 2020/4284 Değişik iş

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ve reddi kararları

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararların kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 22.10.2019 tarihli ve 2018/6896 Değişik İş sayılı kararı ile İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.07.2020 tarihli ve 2020/4284 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olmaları sebebiyle karar tarihleri olan 22.10.2019 ve 20.07.2020’de kesinleştikleri belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31.05.2022 tarihli ve 2021/565 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/82221 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/82221 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/10/2019 tarihli ve 2018/6896 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hâkimliğince, şüphelilerin ifadelerinin alınması ve tanık Kadir Yavuz'un dinlenerek sonucuna göre değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2-İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/07/2020 tarihli ve 2020/4284 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2-İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/07/2020 tarihli ve 2020/4284 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/10/2019 tarihli ve 2018/6896 değişik iş sayılı kararının yukarıda anılan gerekçe dikkate alındığında soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği cihetle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden yapılan soruşturma sonunda 16/06/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Cumhuriyet savcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, kesin nitelikteki İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/10/2019 tarihli ve 2018/6896 değişik iş kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, anılan gerekçe ile itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.“ şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

4. 5271 sayılı Kanun’un, 172 nci maddesinin ikinci fıkrasında; "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." denilmektedir.

5. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2018 tarihli ve 2018/194601 Soruşturma, 2018/126985 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz üzerine, mercii İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 22.10.2019 tarihli ve 2018/6896 Değişik İş sayılı kararı ile eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ve dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesini müteakip, yeniden yapılan soruşturma neticesinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2020 tarihli ve 2019/183020 Soruşturma, 2020/42564 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz üzerine, İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.07.2020 tarihli ve 2020/4284 Değişik İş sayılı kararı ile; "...şikayet dilekçesinde ileri sürülen hususlar, soruşturma evrakı, Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelinin lehine ve aleyhine toplanan bilgi, belgeler ve ekleri incelendiğinde, müştekinin şikayetleri üzerine aynı nitelikteki suçlar yönünden şüpheliler hakkında Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/161318 soruşturma ve 2016/97556 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının verildiği, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yapılan itirazın İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/18 D. İş sayılı kararı ile reddedildiği, şüphelinin dosya içerisine sunmuş olduğu İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/484 esas sayılı davasına ait 11/10/2018 tarihli duruşma zaptının, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/161318 soruşturma sayılı dosyası kapsamında CMK'nın 172/2 hükümleri doğrultusunda değerlendirilmesinin gerektiği..." denilmek suretiyle mükerrer soruşturma nedeniyle itirazın reddine karar verildiği, Dairemizin 22.05.2023 tarihli ve 2022/5799 Esas, 2023/4224 Karar sayılı tevdi kararı sonrası getirtilen İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/161318 Soruşturma, 2016/97556 Karar sayılı dosyasının yapılan incelemesinde; 22.11.2016 tarihli şikâyetin aynı eylem ve şüphelilere ilişkin olduğu ve bu dosyada yeniden soruşturma konusu yapılamayacağı anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemindeki düşünce yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiş, bununla birlikte; İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/161318 Soruşturma, 2016/97556 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz üzerine, mercii İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.02.2017 tarihli ve 2017/18 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmesi sonrası, şikâyetçi vekilinin 02.06.2017 ve 13.08

. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.02.2017 tarihli ve 2017/18 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmesi sonrası, şikâyetçi vekilinin 02.06.2017 ve 13.08.2018 tarihli dilekçeleri ile yeni delil elde edildiğini beyan ederek talepte bulunduğu, ancak bu dilekçeler hatalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz mahiyetinde değerlendirilerek herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinden sonra yeni delil varlığı nedeni ile şüpheliler hakkında kamu davası açılabilmesinin itirazın reddine karar veren merciin bu hususta karar vermesi şartına bağlı olduğu ve ilgili Sulh Ceza Hakimliği tarafından talepte gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konusunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1967, Karar No: 2013/2285, Tarih: 22.03.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/1967 E.  ,  2013/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yakınca Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 27 parsel sayılı 11310,66 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zilyetlik, satın alma ve hibe nedeniyle ..., ..., ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik şartlarının oluşmadığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2724, Karar No: 2010/6329, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2724 E.  ,  2010/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 75.554,96 Amerikan Doları ile 57.605,11 YTL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yükümlü ...’a dil ve master eğitimi boyunca yapılan masraflar 5535 sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil Ve Terkinine İlişkin Yasa’nın 1.maddesiyle 1416 sayılı Ecnebi Memleketlere Gönderilecek Talebe Hakkında Yasa’ya eklenen Geçici 1.madde hükümleri uyarınca yeniden hesaplanması sonucu 7.756,741 TL olarak belirlenmiştir. Davalı tarafından dava açılmadan önce taksitler halinde toplam 10.041,26 TL ödeme yapıldığı da çekişmesizdir. Bu toplam ödeme miktarı olan 10.041,26 TL.den, ödenmesi gereken 7.756,741 TL düşülerek 2.284,85 TL fazla ödeme yapıldığı da tespit edilmiştir. Son ödeme tarihi olan 12.05.2005 tarihine kadar hesaplanan 5.530,06 TL işlemiş faizden yapılan bu fazla ödeme (2.284,85 TL) düşülerek sonuçda davalının master eğitimi dönemine ait 3.245,21 TL daha faiz borcunun kaldığı belirlenmiş, ancak, yapılan bu fazla ödemenin (2.284,85 TL), ödemenin yapıldığı 12.05.2005 tarihindeki Amerikan Doları karşılığı belirlenerek ikinci kez davalıya yapılan doktora masraflarından da düşülmek suretiyle davalıya doktora eğitimi sırasında yapılan döviz cinsi masrafların eksik hesap edilmesi,

2-Davalıların borcu yargılama sırasında yürürlüğe giren 5535 sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil Ve Terkinine İlişkin Yasa’nın yürürlüğe girdiği 08.07.2006 tarihi itibarıyla belirlendiğine göre, hüküm altına alınan döviz cinsi alacak için bu yasanın yürürlüğe girdiği tarihten tahsili tarihine kadar işleyecek faizine hükmedilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1410, Karar No: 2017/2587, Tarih: 28.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1410 E.  ,  2017/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, askeri okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim (okutma) giderlerinin tahsiline ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: .../8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24562, Karar No: 2021/3502, Tarih: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/24562 E.  ,  2021/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun, TCK’nın 86/3-e maddesi kapsamındaki silahla kasten yaralama suçunun, uzlaşma kapsamında bulunması nedeniyle tehdit eylemi açısından da uzlaşma hükümlerinden yararlanabileceği değerlendirilerek dosya görüşüldü;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, suçtan sonra ele geçirilen ve silahtan sayılan bıçakla mağdura "seni keseceğim, seni öldürürüm" diyerek bıçağı fırlattığı, sonrasında da yine suçtan sonra ele geçirilen tahta sopa ile mağdurun koluna vurduğu ve mağdurun omzundan ve kolundan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı iddia ve kabul edilen olayda; suça sürüklenen çocuğun "seni keseceğim, seni öldürürüm" şeklindeki sözlerle yaralamaya yönelik kastını açıkladığı ve mağduru elindeki bıçak ve sopa ile yaralama eyleminin bütün olarak silahla kasten yaralama suçunu oluşturması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hem tehdit, hem de silahla kasten yaralama suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Kabule göre; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suça sürüklenen çocuğa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.