muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16951, Karar No: 2013/17578, Tarih: 02.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16951 E.  ,  2013/17578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin gerekçe ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin 2 nolu bendinde yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. ancak;

1) Suça konu evin değerinin uzman bir bilirkişi vasıtasıyla tespiti gerektiğinin gözetilmeden orman mühendisi bilirkişinin piyasa araştırması ile belirlediği değerin esas alınması suretiyle bu değer üzerinden nispi vekalet ücreti tayini,

2) Sahada dikili ağaç bulunmadığı halde infazı kabil olmayacak şekilde ağaçların müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2786, Karar No: 2012/11164, Tarih: 04.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2786 E.  ,  2012/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ağaçlık alan, güneşlenme terası, şezlong alanı, 8 adet kulübe ve iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2983, Karar No: 2021/1476, Tarih: 22.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/2983 E.  ,  2021/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ...,... Mahallesi çalışma alanında bulunan 171 ada 17, 180 ada 38, 184 ada 5 parsel sayılı 2.376,68, 22.916,39, 5.398,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, satınalma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, verilen kesin süre içerisinde davacı tarafça keşif avansının mahkeme veznesine depo edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesinde, taraflardan her birinin ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorunda olduğu, avans yükümlülüğünü yerine getirmediği takdirde delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılacağı ifade edilmiştir. Ancak, 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesinin uygulanabilmesi için; dosyanın keşfe hazır hale getirilmesi gerektiği gibi, verilecek keşif ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişiler, tanıklar ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle, vasıta ücretinin ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgili tarafa makul ve belirli bir süre tanınması, tanınacak bu süre ile keşif günü arasında da bilirkişi ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, taşınmaz başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunması gerekmektedir. Somut olayda, hükme esas alınan keşif ara kararında “davacıya keşif ücretini yatırması için 1 aylık kesin süre verilmiş ve verilen kesin süre içerisinde keşif giderini yatırmadığı taktirde keşif delilinden vazgeçilmiş sayılacağının ve davanın reddine karar verileceğinin ihtarına” denilerek kesin süre ve sonuçları belirtilmiş ise de, söz konusu ara kararda bilirkişiler için ödenmesi gereken ücret, mahkeme yasal yolluğu, mahalli bilirkişiler, vasıta ücreti ve yapılacak tebligatlarla ilgili giderler kalem kalem belirtilmemiştir. Bu haliyle, keşif ara kararının usulüne uygun ve kesin sürenin sonuçlarınının uygulanmasını gerektirecek nitelikte olduğundan söz edilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacı tarafa, 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesi uyarınca keşif giderlerini yatırması için yeniden yöntemine uygun şekilde, keşif gün ve saatinin de belirlendiği makul bir süre verilmeli ve ara kararı gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, usulüne uygun şekilde oluşturulmayan ara kararına sonuç bağlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12108, Karar No: 2013/15762, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12108 E.  ,  2013/15762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazla aynı bölgeden gelen ve aynı kamulaştırma kapsamında bulunan ve 2010 yılı itibariyle değerlendirilen bir başka taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti davasının Dairece yapılan temyiz incelemesinde (İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/577 E. 2011/756 K. Dairenin 2013/3063 E. 4277 K. sayılı) hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda sulu arazide her yıl bir ürün (buğday, biber, fasulye) ekilmek suretiyle değerlendirme yapıldığı halde, münavebe planı değiştirilerek dava konusu dosyada münavebe planında birinci yıl buğday ürününün yanında ikinci ürün olarak ıspanak ürününün alınması suretiyle daha yüksek bir kamulaştırma bedeli tespit edilmesi,

2-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Yasa'nın Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun Geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin 11. fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece, yasanın bu hükmü ve davacının terkin yönünde bir talebi de olduğu halde, kamulaştırılan dava konusu kısmın karayolları adına tescili yanında yol olarak terkinine karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12708, Karar No: 2010/1910, Tarih: 10.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/12708 E.  ,  2010/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- Mağdurda meydana gelen yaralanmanın organlardan birinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının araştırılmaması,

2- Mağdurda meydana gelen kırığın hayati fonksiyonlara etkisinin orta derecede olduğu belirtilmesi karşısında, rapor içeriğine, dosya kapsamına uygun düşmeyen ve yeterli gerekçe gösterilmeden cezanın en yüksek orandan artırılması,

3- Kemik kırığı nedeniyle yapılan artırımın maddesinin TCK’nın 87/3 yerine 87/2 olarak gösterilmesi,

4- TCK’nın 58. madde uygulamasında, 58/7. madde uyarınca mahkumiyet kararında, tekerrüre esas alınan hükümlülüğün ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nın 326. maddesi uyarınca kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA. 10.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24557, Karar No: 2015/4888, Tarih: 26.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24557 E.  ,  2015/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya trafik sigortalı davalının işleteni olduğu aracın istihap haddinin aşılarak kullanılması sonucu meydana gelen kazada yaralanan yolculara ödenen toplam 48.557,88 TL tazminat alacağının ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, birleşen dava dosyasında ise; aynı nedenle ödenen 2800 TL'nin ödeme tarihinden avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada 20.05.2014 tarihi itibari ile işlemden kaldırılan davanın 20.08.2014 tarihi itibari ile açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 150. maddesi" (1) usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. (2) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez. (3) Duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hâllerde gün tespit ettirilmemişse, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır. (4) Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır. (5) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır. (6) İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır. (7) Hangi sebeple olursa olsun açılmamış sayılan davadaki talep dahi vaki olmamış sayılır."hükmünü içermektedir.

Eldeki dava dosyasında 02.04.2014 tarihindeki celseye davacı tarafın katılmadığı, davalı vekilinin davayı takip etmek istediğini bildirmesi nedeni ile yargılamaya devam edildiği anlaşılmıştır. 20.08.2014 tarihli kararın verildiği celseye ise davalı vekili tarafından mazeret dilekçesi sunulduğu, mahkemece dilekçenin zapta geçmiş olmasına rağmen davayı takip etmek istediğini belirten vekilin mazeretinin kabulü konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4992, Karar No: 2011/2299, Tarih: 14.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/4992 E.  ,  2011/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (HAKKARİ) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/05/2007 - 74/173

SUÇ : kasten öldürmek

TEBLİĞNAME : 1-B/07/265610

Ö.. A..'ı kasten öldürmekten sanık U.. A..'ın yapılan yargılanması sonunda: 5237 sayılı TCK.nun 25/1 maddesi delaletiyle 27/2 ve CMK.nun 223/3-e maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (HAKKARİ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/05/2007 gün ve 74/173 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile katılanlar vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanlar vekilinin kendisine 18/06/2007 tarihinde tebliğ edilen kararı, yasal süre olan bir haftalık süre dolduktan sonra, 26/06/2007 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, katılanlar vekilinin yasal süresinden sonra olan temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK.nun 310 ve 317 maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Dosya kapsamına göre,

Sanık ve maktulün Şemdinli 1. İç Güvenlik Tabur Komutanlığında er olarak görev yaptıkları, maktulün, saat 21.00-21.30 sularında taburun 57 E mevziinde tanık er Uğur'la nöbet tuttuğu sırada, taburda görevli tanık uzman çavuş Tezcan'ın nöbet mevzilerini kontrol için devriyeye çıktığı, maktul Özgür'ü nöbet yerinde uyuduğu sırada yakaladığı, olayı nöbetçi subaya aktaracağını söyleyip olay yerinden ayrılırken, maktulün aniden görev silahıyla on beş metre mesafeden kendisine dört el ateş ettiği, ancak isabet sağlayamadığı, bunun üzerine tanık uzman çavuş Tezcan'ın olay yerinden hızla kaçarak uzaklaştığı, tanık Uğur'un ise maktule engel olmak istediği, ancak maktulün silahını boğazına dayayarak tanığın bu hamlesini bertaraf ettiği, akabinde, bu kez tabur binasına doğru seri şekilde ateş etmeye başladığı, mermisi tükenince silahın şarjörünü değiştirerek ateşine devam ettiği, bir yandan da garaj bölgesine doğru yürüyerek burada park halindeki askeri aracı, talimatlar gereği üzerinde bulunan anahtarla çalıştırarak hareket ettirdiği, bunu gören uzman çavuş Tezcan'ın aracı durdurmak için yaklaştığında, maktulün ateşi sonucu yaralandığı, maktulün araç içerisinde ilerlerken nöbet mevzilerinde bulunan askerlere de ateş etmeye başladığı sırada kendi mevziinde nöbet tutan sanık ve diğer nöbetçilerin mevzuattan kaynaklanan yetkilerini kullanmak suretiyle maktulün haksız saldırısını defetmek amacıyla aynı şekilde karşılık verdikleri, ancak maktulün tabur nizamiyesine doğru sanığın da bulunduğu mevziilere ateş etmek suretiyle aracını ilerletmeye devam ettiği sırada, sanığın silahından ateşlenen merminin isabet etmesi sonucunda maktulün araç içerisinde öldüğü olayda;

Sanığın, kendisine ve taburda görevli diğer askeri personele yönelik devam eden haksız silahlı saldırıyı defetmek amacıyla Kanunun kendisine verdiği yetkiye de dayanarak ve yasal savunma koşulları altında eylemi gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 24 ve 25. CMK.nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, mazur görülebilecek heyecan, korku ve telaştan dolayı yasal savunma sınırının aşılması gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, C.Savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11598, Karar No: 2012/189, Tarih: 17.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/11598 E.  ,  2012/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, borçlu ortağın alacaklısı tarafından İ.İ.K.'nun 121. maddesine göre açılan altı adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece üç adet taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İ.İ.K.nun 121.maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. Bunun için icra hakiminden yetki belgesi alması zorunludur. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan İcra Müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip, icra hakiminden yetki belgesi almak üzere önel verilmelidir.

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak dahil tüm ortakların davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davada birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek miktarda taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi, fazlaya ilişkin istemin reddedilmesi gerekir.

Olayımızda; davacı icra müdürlüğünden aldığı yetki belgesine dayanmıştır. 14.4.1943 gün ve 15/48 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre yetki belgesinin İcra Mahkemesinden alınması zorunludur. İcra Memurunun böyle bir yetki belgesi verme hakkı yoktur. İcra mahkemesinden yetki belgesi alınmadan doğrudan doğruya veya İcra Memurunun verdiği belgeye dayanılarak dava açılması doğru olmayıp mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda alacaklı vekiline süre verilerek icra mahkemesinden alacağı yetki belgesinin dosyaya ibrazından sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5501, Karar No: 2016/6333, Tarih: 01.11.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2016/5501 E.  ,  2016/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde temyiz eden davalı ... vekili gelmedi. Davacı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kira sözleşmesinin feshi nedeniyle kiralanana yapılan imalat bedellerinin ve kazanç kaybının kiraya verenden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kazanç kaybına yönelik istemin reddine, imalat bedeline yönelik istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında 05/05/2011 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, kiralananın mevcut hali ile ticari amaçla kullanılması mümkün olmadığından kapsamlı tadilat ve onarım yapılması gerektiğini, tadilatın davalının bilgisi ve rızası ile yapıldığını, müvekkilinin işletmeyi hazır hale getirerek 16/07/2012 tarihinde faaliyete başladığını, davalının 13/08/2013 tarihli yazı ile idare mahkemesi kararı gereğince sözleşmeyi feshettiğini, taşınmazın teslim edilmesini bildirdiğini, bu nedenle müvekkilinin faaliyetini sonlandırmak zorunda kaldığını, idare mahkemesi kararından anlaşıldığı üzere davalının başından beri taşınmazı ayıplı şekilde müvekkiline teslim ettiğini, davalının fesihte kusurlu olduğunu, yaptırılan delil tespitinde, imalat bedellerinin işçilik hariç 1.927.352 TL olarak belirlendiğini, işletmenin kuruluş dönemini geride bırakıp karlılık ve verimlilik aşamasına geçmek üzere iken sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle müvekkilinin kalan kira süresi içindeki muhtemel kazançtan mahrum kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL kazanç kaybı, 5.000 TL imalat bedeli, 5.000 TL işçilik giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin imalat bedellerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;