muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4198, Karar No: 2012/25551, Tarih: 28.11.2012

2-Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin ve adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK' nın 232/6, TCK'nın 52/2-3-4. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mağdur ... ile ilgili olarak 24.10.2008 günlü oturumda verilen katılma kararının kaldırılmasına, hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 5. paragrafında yer alan “birer ay ara ile” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2219, Karar No: 2006/4727, Tarih: 10.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2219 E.  ,  2006/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 116 ada 4 parsel sayılı 1161.04 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada 2, 3 ve 5 parsellerle bir bütün olarak Eylül 1949 tarih 40 numarılı tapu kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Tarım Uzmanı ... bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde muhtelif ileri yaşlarda meyve ağaçları bulunduğu saptandığı halde, orman bilirkişi, raporunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu bildirmiştir.

Ayrıca, dairece farklı günlerde incelemesi yapılan ve emsal teşkil eden komşu 136 ada 1, 2, 4, 6 ve 9 parseller ile yine 124 ada 5, 6, 8, 9 ve 10 parsellere ilişkin sırasıyla, 2005/11324- 11404- 11405- 11407- 11377- 11351- 11413- 11385- 11411 ve 11380 esas sayılı dosyalarda görüşüne başvurulan ... yüksek mühendisi raporunda taşınmazlar üzerinde genel olarak; (45-50), (70-80) yaşlarında ceviz, (20-25) yaş ..., (25- 30- 35) yaş kiraz, erik, armut vs. ağaçları bulunduğu, taşınmazların eğiminin % (2- 3), (7-8) olduğu, çekişmeli taşınmazın eğiminin % 2-3 olduğu, üzerinde 40-50 yaşlarında ceviz ağaçları ile 45/50 yaşlarında kiraz ağacı bulunduğu ve 60-65 yıldır buğday- arpa- yulaf- meyve – sebze- fasulye- mısır- yonca tarımı yapıldığı, kuzeyde Tosunlar Köyü yolu ile güneyde Çağşak Deresi arasında ve yerleşim yeri güneyinde kalan bu taşınmazların ormandan ayırıcı unsurla ayrıldığı, orman bütünlüğünü bozmadığı, açma olmadığı ve meyvelik olduğu açıklanmıştır. Uzman orman bilirkişi raporunda ise; taşınmazların 1957 tarihinde bütünlemesi yapılan memleket haritasında ve ... fotoğrafında orman bitki örtüsüyle kaplı yeşile ... orman alanı içerisinde kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğu söylenmiştir. Bu durumda; taşınmazların yüzölçümlerinin küçüklüğü üzerindeki meyve ağaçlarının yaşı ve memleket haritasının tarihi dikkate alındığında taşınmazların yeşile ... alanda gözükmesi olası olup, ... raporu ile orman raporu bu nedenle çekişmektedir. Raporlar arasındaki bu çelişki üzerinde durulup giderilmemiştir.

Bu nedenle; mahkemece, aynı tapu kaydı ile bir bütünü teşkil eden 116 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel numaralı taşınmazlara ait dava dosyaları öncelikle H.Y.U.Y.'nın 45. maddesine göre birleştirilmeli, dayanak tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileriile revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler

dışında bu konuda uzman ... orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte ... fotoğraflarının çekimi tarihinde, tüm parseller üzerinde, streoskop cihazı ile yapılacak incelemede ne tür ağaçların bulunduğu (geniş yapraklı meyve yada dikenli yapraklı orman ağaçları vs.) ve memleket haritasına ... olarak aktarılma nedeni ve hangi rumuzlarla aktarıldığı ve işaretlendiği saptandıktan sonra bu husus rapora tereddüte meydan verilmeyecek biçimde ayrıntılı şekilde yansıtılmalı ve ... bilirkişi raporu ile olan çelişki giderilmeli, haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli; tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 10.04.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1881, Karar No: 2012/7070, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1881 E.  ,  2012/7070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Konya 14.İcra Müdürlüğü'nün 2009/4544 sayılı takip dosyasından 27.6.2011 tarihinde haczedilen buğday ürününün müvekkiline ait olduğunu, haczin yapıldığı tarlanın borçludan 5.4.2010 tarihli noterde yapılan arazi kira sözleşmesi ile kiralandığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlu adına kayıtlı olan tarla üzerinde yapıldığını mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olduğunu, kira sözleşmesinin muvazaalı olarak borcun doğum tarihinden, hatta ihbarnamenin tebliğ edildiği tarihten ve talep tarihinden sonra düzenlendiğini, kira sözleşmesinin karine aksini ispata yeterli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava konusu haczin yapıldığı taşınmazın davacıya noterde düzenlenen arazi kira sözleşmesi ile kiraya verildiği, haczedilen buğday ürününün davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK.nun 96.vd.maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Haciz 27.6.2011 tarihinde, tapuda borçlu adına kayıtlı olan 110 ada, 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde, köy muhtarının borçluya ait taşınmazı göstermesi üzerine yapılmıştır. İİK.nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet kari-

nesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve inandırıcı delillerle ispat edilmesi gerekir. Davacı noterde düzenlenmiş 5.4.2010 tarihli arazi kira sözleşmesine dayanmış ise de sözleşmenin takibin dayanağı olan 2005 tarihli kredi sözleşmesinden sonra düzenlendiği dosya kapsamı ile sabittir. Hatta alacaklı bankanın borçluya hesap katına ilişin noterden çektiği ihtarname 28.1.2009 tarihinde borçluya tebliğ edilmiş, arazi kira sözleşmesi ise bu tarihten sonra düzenlenmiş olup istihkak davasının alacaklıdan mal kaçırma kastını içerdiği açıktır. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 31.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9542, Karar No: 2024/13634, Tarih: 16.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9542 E.  ,  2024/13634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ıncı alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar ile reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2216, Karar No: 2024/397, Tarih: 25.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2216 E.  ,  2024/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1287 E., 2023/368 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/1087 E., 2021/369 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı görülen alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı/karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı/karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı/karşı davalı vekili; müvekkilinin tecrübeli reklamcı olarak davalı şirkette 2007-2015 yılları arasında genel müdür olarak çalıştığını, istifa ettikten sonra davalı şirketin sahibi tarafından ortaklık teklif edildiğini, taraflar arasında düzenlenen 01.04.2015 ve 01.10.2015 tarihli sözleşmelerle davalı şirketin brüt kazancı (ciro) üzerinden % 30'luk kısmının davacıya ödenmesi, buna mukabil şirketin reklam ve ticari faaliyetlerinin pazarlanmasının ve işlerin yürütülmesi hususunun müvekkili tarafından gerçekleştirilmesi hususunda anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin adi ortaklık sözleşmesindeki yükümlülüklerini yerine getirdiğini, buna rağmen davalı tarafça keşide edilen Beyoğlu 7. Noterliğinin 12 Ağustos 2016 tarih 14829 yevmiye nolu ihtarnamesi ile müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini gereği gibi yerine getirmediğinden bahisle sözleşmenin feshedildiğini, davalının paravan şirketler kurarak söz konusu reklam faaliyetlerinden elde edilen geliri başka şirketler üzerinde gösterdiğini, sırf davacının payını vermemek amacıyla sözleşmeyi haksız ve kötü niyetli şekilde fesih ettiğini, bu feshin hukuki dayanaktan da yoksun olduğunu, sözleşme fesih tarihine kadar ödemeler de yapıldığını, taraflar arasında imzalanan adi ortaklık sözleşmesinin 2023 yılına kadar geçerli olduğunu, davalının haksız feshi sebebiyle müvekkilinin 2023 yılına kadar elde edeceği kazançtan mahrum bırakıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla, ortaklıktan doğan kazanç kaybından kaynaklanan imdilik 300.000,00 TL + KDV alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

Davalı/karşı davacı vekili; davacıya ortaklık teklif edildiği yönündeki iddianın asılsız olduğunu, davacının müvekkili şirketten istifa edip ayrıldıktan sonra kendisine dışarıdan danışmanlık, satış ve pazarlama hizmeti vermesi hususunda teklifte bulunduklarını, teklifi kabul etmesi üzerine taraflar arasında 01.04.2015 tarihli sözleşmenin imzalandığını, davacının da dava dilekçesinde satış ve pazarlama hizmeti verdiğini, 2016 yılına kadar danışmanlık hizmeti ödemesi aldığını kabul ettiğini, bu sözleşmenin tipik bir "hizmet sözleşmesi" olduğunu, adi ortaklık sözleşmelerinin hiçbir özelliğini taşımadığını, sözleşmenin 2.4.1 ve 2.4.2. maddelerinde %70-%30 şeklinde yer alan oranının 2016 tarihinde %75- %25 olarak değiştirildiğini, bu değişikliğin 2015 yılındaki bir satış hariç tüm satışları kapsadığını, davacının dilekçesinde bu değişikliğe yer vermediğini, davacının sözleşmenin amaç ve niteliğinden kaynaklanan yükümlülüklerini tam, zamanında ve gereği gibi yerine getirmediğini, artış bir yana satış bile yapmadığı zamanlar nedeniyle müvekkili şirketin batma aşamasına geldiğini, sözleşme gereğince satış gelirinden ödenmesi gereken mecburi ödemeler yapıldığını, sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini savunarak, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada; müvekkili şirketin satış ve pazarlama gelirlerinin önemli ölçüde düştüğünü ve zarara uğradığını ileri sürerek; şimdilik 50.000,00 TL'nin taraflar arasındaki akdin feshedildiği tarihten itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında davalı tarafa ait reklam alanlarının satış ve pazarlanmasına dair sözleşme bulunduğu, bu sözleşme uyarınca taraflar arasında ortak bir amacın olmadığı, davacı tarafın ediminin, kiraladığı reklam panolarının satış, pazarlama ve organizasyonun yapılması olduğundan bu sayede gelir elde etme amacı taşıdığı, davalının ise kendisine bu yönde yüklenmiş edimin gereğini yerine getirerek sözleşmede kararlaştırlan bedelin elde edileceği, tüm işlemlerin davalı adına ve hesabına davacı tarafından yapılacağı, davalının işinin davacı tarafından görüleceği anlaşılmakla, taraflar arasındaki sözleşmenin vekâlet sözleşmesi niteliği bulunduğu, tarafların sözleşmenin

süresini belirleme yolunda bir iradesinin olmadığı ve belirsiz süreli bir sözleşme olduğu, bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yönünden pazarlama ve

satış çalışmalarının etkili bir şekilde yapılmadığı, potansiyel müşterilerin bulunması, raporlama,

satış görüşmelerinin, sunum ve ziyaretlerin yapılması noktasında bir ekip kurulması gerekirken

kurulmadığı, yapılan reklam sözleşmelerinin bir bölümünün daha önceden mevcut ve

süresini belirleme yolunda bir iradesinin olmadığı ve belirsiz süreli bir sözleşme olduğu, bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yönünden pazarlama ve

satış çalışmalarının etkili bir şekilde yapılmadığı, potansiyel müşterilerin bulunması, raporlama,

satış görüşmelerinin, sunum ve ziyaretlerin yapılması noktasında bir ekip kurulması gerekirken

kurulmadığı, yapılan reklam sözleşmelerinin bir bölümünün daha önceden mevcut ve

devam niteliği taşıdığı, reklam alınması açısından yeni katılımların yetersiz kaldığı, sözleşme kapsamında gerekli özeni göstermediği, bu kapsamda davalı tarafın sözleşmeyi feshinin haklı sayılacağından asıl davanın reddi gerektiği, karşı davada, yapılan mali incelemeyle davalı şirketin 2015 ve 2016 yılları mali tabloları

karşılaştırıldığında; 2015 yılına göre 2016 yılında satışlarında 285.977,00 TL, kârında ise 380.852,37 TL tutarlı

azalış gerçekleştiği gerekçesiyle; asıl davanın reddine, karşı davadaki talep miktarı ile bağlılık gereği 50.000,00 TL'nin karşı dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı/karşı davalı vekili; taraflar arasında imzalanan sözleşme kapsamında müvekkilinin ofis açma yükümlülüğünün bulunmadığını, davalının ihtar vs. yollarla müvekkiline böyle bir talep iletmediğini, kaldı ki müvekkilinin yaptığı iş meslekte tecrübeli bir kişi olduğunu,dava dilekçesinin eklerindeki mail yazışmalarında da görüleceği üzere; davalı tarafından müvekkiline sürekli olarak taktir ve teşekkür mailleri gönderildiğini, performans düşüklüğünden söz edilemeyeceğini ve bu nedenle feshedilemeyeceğini, haftalık raporlama işlerinin düzenli bir şekilde yapıldığını, işini layıkıyla yaptığını, davalı şirkete yüklü miktarlı kazanç sağladığını, sunulan satış cirolarından da görüleceği üzere davalı/karşı davacının zarara uğramadığını, ölü dönem olarak tabir edilen dönemlerdeki düşük kazançların müvekkilinin başarısızlığıymış gibi gösterilemeyeceğini, taraflar arasındaki 01.04.2015 tarihli sözleşmenin açık bir biçimde adi ortaklık sözleşmesi olduğunu, akdi ilişkinin vekalet sözleşmesi olarak tanımlanamayacağını, kabul anlamına gelmemekle birlikte bir an için işbu sözleşmenin vekalet sözleşmesi olduğu varsayıldığında bile bu sözleşmenin haksız bir biçimde feshedildiğini ve müvekkilinin 2023 yılına kadar elde edeceği kazançtan mahrum bırakıldığını, sektör bilirkişinin tespitlerinin bu dava dosyasına uymadığını, ayrıca bilirkişinin hukuki yorumda bulunarak görevinin dışına çıktığını, hükme esas alınan raporun objektiflik ve bilimsellikten uzak olduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç