muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3774, Karar No: 2018/8333, Tarih: 09.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3774 E.  ,  2018/8333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin; ticaret sicilinde kayıtlı olduğu adresinde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, 2012 ve 2013 yıllarına ait tüm vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste de zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, esasa yönelik bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...’ye CMUK’nın 325. maddesi uyarınca SİRAYETİNE, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/206, Karar No: 2013/1177, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/206 E.  ,  2013/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin kurulan hükme karşı sanık müdafiin vâki temyiz talebinin reddine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.10.2012 gün ve 2010/252 Esas, 2012/72 Karar sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5580, Karar No: 2013/9332, Tarih: 22.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/5580 E.  ,  2013/9332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/08/2012 gününde verilen dilekçe ile hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişim biçimi, kullanılan ifade ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15817, Karar No: 2014/921, Tarih: 23.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15817 E.  ,  2014/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 391 ada, 13 parsel sayılı taşınmazda yer alan 6 nolu bağımsız bölümde paydaş iken payını 16/03/2007 tarihinde kardeşi olan davalıya satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek 15/03/2004 ila 15/03/2007 tarihleri arası için 10,263, 91 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, konut niteliğindeki taşınmazda paydaş olduklarını, davacının rızasına dayalı olarak taşınmazda ikamet ettiğini, 17/04/2009 tarihli ihtarname dışında intifadan men edilmediğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının da eşyalarının bulunduğunu kendisinin de ikamet ettiğini, annesine bakımı karşılığında kira ödenmemesi konusunda anlaştıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar 3.Hukuk Dairesi tarafından "paydaşların intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemeyecekleri, intifadan men tarihinin saptanması gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulup soruşturma tamamlandıktan sonra "paylı mülkiyete tabi taşınmazlarda paydaşların kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemeyecekleri, taraflar arasında görülmekte olan izale-i şuyuu ve elatmanın önlenmesi davalarının bulunmadığı, davacı tarafından ihtarnamenin 17/04/2009 tarihinde keşide edildiği, talep edilen dönemlerle ilgili olarak intifadan men koşulunun gerçekleşmediği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi İlknur Acar'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28316, Karar No: 2018/7215, Tarih: 20.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/28316 E.  ,  2018/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde üst düzey yönetici ve satış koordinatörü olarak çalıştığını, aylık net ücreti 1.700,00 TL olarak belirlenmesine ve dilekçede ekli prim tablosuna göre taraflarca gerek kendisine bağlı elemanların satışlarından gerekse şahsi satışlarından ötürü prim ödeneceği kararlaştırılmasına rağmen ücretinin eksik ödendiğini, primlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin işverence performansından memnun olunmadığı ifade edilerek feshedildiğini, bu sebebin doğru olmadığını, davacının üst düzel performans göstererek çalıştığını beyanla, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret ve prim alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirket satış temsilcilerini kontrol etme ve takip etme işi ile görevli olmasına rağmen, bu görevini gereği gibi yerine getirmeyerek şirketi zarara uğrattığını, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, kaldı ki davacının kıdeminin bir yıldan az olması sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanmadığını, prim ile ilgili olarak ise, dava dilekçesinde metnin tamamına yer vermiş olsaydı, satış primlerine hak kazanma anının yapılan satışın bedelinin ilgili kurumlar tarafından ödenme tarihi olduğunun görüleceğini, zira davalı şirketin kurumlar ile iş ilişkisi içinde bulunması sebebiyle, satış bedellerinin ihale şartnameleri gereği yaklaşık on ila on beş ay sonra ödendiğini, açıklanan sebeplerle davacının şirket nezdinde hiçbir alacağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının prim alacağı bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşçi kanuni çalışma saatleri dışında çalışsa da çalışmasa da koşulları oluştuğunda söz konusu ek ücrete hak kazanacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, işyerinde satış koordinatörü olarak çalışan davacı, gerek şahsen yaptığı satışlar gerekse kendisine bağlı satış temsilcilerinin satışları dolayısıyla prime hak kazandığını ileri sürmekte, davalı ise davacının prim alacağı bulunmadığını savunmaktadır. Mahkemece, bilirkişi raporu ve ek bilirkişi raporu doğrultusunda ispatlanamayan prim alacağının reddine karar verilmiş ise de, davacının prim talebi konusunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına göre, davalı, işyerinde prim uygulaması bulunduğunu inkar etmemektedir. Aksine davalı, “çalışanların yalnız satış ile görevli olanlarının yaptıkları satış miktarının üçyüzbini geçmesi halinde yapılan satış miktarının %1’i kadarına, satış bedelinin şirkete ödenmesi kaydıyla hak kazandıklarını, davacının çalıştığı süre boyunca bu bedeli geçemediği gibi, çalışma süresi sebebiyle de prime hak kazanmadığını, yaptığı satışlara ilişkin delil bulunmadığını, çünkü satış yapamadığını” ileri sürmüştür. Dinlenen davacı tanıkları da, davacının prim usulü çalışmasının bulunduğunu ifade ederek, prim sisteminin uygulanma şekli konusunda beyanda bulunmuştur. Bu tanıklardan Ercan Çokgeçen’in aynı konuda işveren aleyhine dava açması, ...’ın da başka taleplerle işveren aleyhine açtığı davasının bulunması karşısında, salt husumetli tanıkların anlatımlarına göre sonuca gidilmesi mümkün değil ise de, gerek diğer davacı tanığı gerekse davalının dosya kapsamındaki savunmalarına göre, davacının da işyerinde uygulanan prim sistemine dahil olduğunun kabulü gerekir. Ancak, prim uygulamasının genel bir uygulama olması zorunluluğu bulunmadığından, davacı veya husumetli davacı tanıkları tarafından bildirilen satış primi oranlarına itibar edilemeyeceği gibi, başka çalışanlara ait iş sözleşmelerinin de davacının hak kazanacağı satış primi konusunda delil olarak kabulü mümkün bulunmamaktadır. Davacı, kendisine şahsen uygulanacak prim oranını ispata yarar bilgi veye belge sunamamıştır. Bu itibarla, davacının prim alacağına hak kazandığı sonucuna varıldığı takdirde, bu prim alacağının hesabında, davalının 21.04.2015 tarihli dilekçesinde bildirdiği oran ile bağlı kalınarak, 300.000 TL’yi geçen şahsen yapılan satışlarda satış bedelinin %1’i, oranında prim alacağına hak kazandığı kabul edilmelidir. Davacının prime hak kazanıp kazanmadığı yönündeki uyuşmazlık ile ilgili olarak ise, davacı, dosyaya birtakım belgeler sunarak, işyeri kayıtlarına, Teamwork Crm programı üzerinden tespit edilecek bilgisayar kayıtlarına delil olarak dayanmış olup, yaptığı satışların tespiti için işyerinde keşif yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece davacının talepleri konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Şüphesiz, prim alacağına hak kazandığı konusunda ispat yükü davacıya aittir. Ancak, davacı ispat yükünün gereği olarak bazı delillere dayanmış olup, bu delillerin mahkemece toplanarak, değerlendirilmemesi hatalı olmuştur

. Mahkemece davacının talepleri konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Şüphesiz, prim alacağına hak kazandığı konusunda ispat yükü davacıya aittir. Ancak, davacı ispat yükünün gereği olarak bazı delillere dayanmış olup, bu delillerin mahkemece toplanarak, değerlendirilmemesi hatalı olmuştur. Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar dairesinde, davacının koşullar oluştuğu takdirde prim uygulamasından yararlandığı kabul edilerek, davacının ŞAHSEN yaptığı satış bulunup bulunmadığı, bu satışların miktarının tespiti, belirlenen satış miktarına göre davacının prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusunda, alanında uzman bilirkişi marifetiyle işyeri kayıtları üzerinde inceleme yapılmak suretiyle, toplanan tüm delillere göre bir sonuca varılması gerekirken, prim alacağı konusunda eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12459, Karar No: 2010/5642, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12459 E.  ,  2010/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan Akpınar Mahallesi 6200 ada 31 parsel sayılı taşınmazların İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz (..... Mah. .... ada 5 parsel) ile emsal alınarak incelenen taşınmazın bulundukları sokak, cadde ve mahalle itibariyle vergiye esas 2008 yılı asgari vergi oranlarını gösterir listelerin Belediye Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1792, Karar No: 2015/5509, Tarih: 17.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/1792 E.  ,  2015/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yoklukta verilen karar, ibrahim oğlu sanık...'a 28/08/2008 ve 23/10/2009 tarihlerinde tebliğ edilmiş ise de, her iki tebliğ işleminin geçersiz olduğu, zira, 28/08/2008 tarihli tebliğ işleminde, sanığın adreste bulunmama sebebi ve kardeşi ile aynı konutta oturup oturmadığının belirtilmediği, 23/10/2009 tarihli tebliğ işleminde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesine aykırı olarak tebliğ, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üst yerine birlikte görev yaptığı başka bir şahsa yapıldığı, buna göre sanığın yokluğunda verilen kararı öğrenmekle süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2587, Karar No: 2015/4269, Tarih: 02.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2587 E.  ,  2015/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından şüpheliler ..., ..., ..., ..., .. oğlu .., ... oğlu ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında yapılan soruşturma sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2013 gün ve 2011/ 4543 soruşturma, 2013/19469 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yapılan itiraz sonucu, itirazın kabulü ile şüpheliler ..., ..., ..., ..., ... oğlu ... dışındaki şüpheliler yönünden kaldırılmasına ilişkin Sulh Ceza Hakimliğinin 16.02.2015 tarih ve 2015/778 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; ... isimli şahsın 20.08.2005 tarihinde kaybolması sonrası başlatılan soruşturma sonucunda, şüpheliler ..., ..., ..., ..., ... oğlu ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2011 tarih ve 2008/55595 soruşturma, 2011/288 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, diğer şüpheliler ... oğlu..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında ise 15.03.2011 tarihli karar ile kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği, Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2011 tarihli 2011/275 sayılı iddianame değerlendirme kararı ile CMK.nun 170 ve 174. maddelerine uygun olmayan iddianemenin iade edildiği, iddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddedilmesi üzerine soruşturmaya devam edildiği ve soruşturma sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2013 gün ve 2011/14543 soruşturma, 2013/19469 sayılı kararı ile şüpheliler ..., ..., ..., ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, şikayetçi ... vekilinin bu karara yapmış olduğu itirazının ise ... Sulh Ceza Hakimliğinin 16.02.2015 tarih ve 2015/778 değişik iş sayılı kararı ile şüpheliler ..., ..., ..., ..., ... oğlu ... yönünden reddine, diğer şüpheliler yönünden ise kabulüne karar verildiği, anılan kararın şüpheliler ..., ..., ..., ..., ... oğlu ... yönünden dosya kapsamına uygun düşmemesi, diğer şüpheliler yönünden ise hangi gerekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırıldığının anlaşılamaması, mahkemelerce verilen kararlarda gerekçe gösterilmemiş ise bu durumun Kanun yararına bozma konusu yapılacağından bahsedilerek, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.04.2015 gün ve 94660652-105-27-3471- 2015/7775/24841 sayılı istemlerine dayanılarak Sulh Ceza Hakimliğinin 16.02.2015 gün ve 2015/778 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca Kanun yararına bozulmasına ilişkin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2015 gün ve 2015/129355 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle, okundu, gereği konuşulup, tartışıldı.

I ) OLAY:

Dosya kapsamına göre;