muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7255, Karar No: 2013/11854, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7255 E.  ,  2013/11854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, DSİ Lojmanları olarak anılan site içerisinde müşterek alanda dikili bulunan 4 adet erik, elma, kayısı ve vişne ağacını motorlu testereyle kestiği sabit olmakla nitelikli mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 152/1.c maddesinde bağımsız bir suç olarak düzenlenen "dikili ağaç kesmek suretiyle nitelikli mala zarar verme" suçu 157.madde de düzenlenen mala zarar verme suçunun artırım nedeni olmadığı gibi, bu suç için sadece hapis cezası öngörüldüğü halde, temel ceza belirlenirken aynı yasanın 151. maddesi uyarınca para cezası tercih edildikten sonra, eylemin dikili ağaç hakkında işlenmesi nedeniyle 1/6 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/365, Karar No: 2024/8535, Tarih: 02.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/365 E.  ,  2024/8535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1909 Esas, 2023/1884 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/102 E., 2022/345 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Merkez Bankasının son dönemlerde sıklıkla faiz oranlarının düşürülmesine dair kararlar aldığı, bu kararların tüm bankalar açısından bağlayıcı nitelikte olmasına rağmen ilgili davalı bankanın faiz oranlarındaki düşüşleri, müvekkil şirketçe o dönem kullanılan mevcut borçlu cari hesap kredisine (BCH) oldukça geç yansıtarak, kredi üzerinden yüksek oranda faiz işletmeye devam ettiği, bu durumun hesap kapatıldıktan sonra alınan hesap ekstresi ile öğrenildiği, akabinde ise müvekkil şirketçe, borçlu cari hesap kredisi üzerinden fazla tahsil edilen faiz meblağının geri ödenmesi için davalı bankaya Trabzon 1. Noterliğinin 00392 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 12.01.2021 tarihinde ihtarname çekildiği, ilgili banka şubesince, yine Trabzon 1. Noterliğinin 00569 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 15.01.2021 tarihinde cevaben faiz hesaplamalarında hata bulunmadığı belirtildiği, arabuluculuk dava şartının yerine getirildiği, ancak uzlaşı sağlanamadığı, hesaplamanın bilirkişi tarafından yapılması gerektiğini bu nedenle belirsiz alacak davası açtığını belirterek şimdilik 1.000,00 TL alacağın tahakkuk tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizle birlikte davalıdan tahsiline, vekalet ücreti ve diğer yargılama giderlerinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 5 yıllık zaman aşımının dolduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, müvekkilinin taraflar arasındaki kredi sözleşmesine uygun şekilde hareket ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 5 yıllık zaman aşımının dolduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, müvekkilinin taraflar arasındaki kredi sözleşmesine uygun şekilde hareket ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu uyuşmazlığın taraflar arasında akdedilen genel kredi sözleşmesine ilişkin davacı tarafından fazla ödendiği iddia olunan faiz alacağının tazmini talebine ilişkin olduğu, alınan bilirkişi asıl ve ek raporuna göre davacı firmanın yaklaşık 5 yıldır davalı bankadan kredi kullandığı, bu süreç içerisinde herhangi bir devre sonunda faiz tutarının fazla olduğunu düşünüyorsa o aşamada itiraz edip ya faiz oranı düşürmeyi sağlaması ya da banka ile kredi ilişkisini sonlandırması gerektiği, tarafların iradeleri ile imzalanmış olan Genel Kredi Sözleşmelerinin hukuki olarak geçerli olup olmadıkları hukuki bir durum olup, sözleşmenin “2.6.2 Müşteri ile ayrıca mutabakata varılmamış ise, faiz oranı bankanın fiili kullandırım/işlem tarihinde aynı tür krediler ve hesaplar için cari olan en yüksek oranlan geçmemek kaydı İle Banka'ca belirlenecektir.” maddesi gereği davalı bankaca uygulanan faiz oranlarında bu hükme aykırılık tespit edilmediği yönünde görüş bildirdiği, davacının dava konusu genel kredi sözleşmesine ilişkin faiz alacağına ilişkin talebinin usulen ve hukuken yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, bilirkişi raporunda açıkça belirtildiği üzere TCMB faiz oranlarının referans niteliğinde sayılmasına, davalının taraflar arasındaki kredi sözleşmesine aykırı davranışının tespit edilememesine, borçlu cari hesap (BCH) şeklinde kullandırılan kredilerin üçer aylık devreler halinde tahsil edilmesine, davacının kredi ilişkisinin devamı süresince devre sonlarında uygulanan faiz oranlarına herhangi bir itirazda bulunmamasına göre; kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru tanımlandığı, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bankacılık işlemlerinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bankacılık işlemlerinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6770, Karar No: 2024/2819, Tarih: 29.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/6770 E.  ,  2024/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1394 E., 2016/315 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit ve kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

1. Sanık hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin olarak hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde oldukları, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2012 tarihli ve 2011/829 Esas, 2012/128 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir. Karar 01.03.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2014/280 Esas, 2014/177 Karar sayılı ilamı ile 29.04.2014 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendinde yer alan kasten yaralama suçunu işlediği ve neticeten 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 30.09.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan ihbar üzerine, Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2015/1394 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret-onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Suçsuz olduğundan dolayı dosyanın yeniden incelenmesi gerektiğine,

2.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde mağdurlar kağıt topladıkları sırada mağdurların önceden tanıdığı aynı işi yapan sanığın yanında yaşı küçük ... ile birlikte yanlarına gelerek üzerinde taşıdığı bıçağı çekerek "Neden buralarda kağıt topluyorsunuz ananızı avradınızı sinkaf ederiz bir daha kağıt toplarsanız, sizi keser öldürürüm." demek suretiyle tehdit ettiği ve elindeki bıçakla üzerilerine hücum ettiği, mağdur ... ve ...'in olay yerinden kaçtıkları, mağdur ...'ın ise çocuklarına zarar gelmesini engellemek için öne çıktığı, sanığın elindeki bıçakla katılan ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, iddiasıyla açılan kamu davasında, mağdurlar ifadeleri, sanık savunması ve adli rapor içerikleri ile tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği kabul edilerek, mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, olay yerinde mağdurlar ..., ... ve ...'e doğru elindeki bıçakla üzerlerine doğru gelerek ölümle tehdit ettiği, mağdurlar ... ve ...'in olay yerinden kaçmaları sebebiyle anılan mağdurlar bakımından eylemlerine devam edemediği ancak; mağdur ...'ın çocuklarına zarar gelmesini engellemek amacıyla öne çıktığı sırada sanığın elindeki bıçakla mağdur ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaraladığı olayda; sanığın mağdurlar ... ve ...'in elindeki bıçakla hamle yapmak suretiyle ölümle tehdit eyleminin silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarını, mağdur ...'ı elindeki bıçakla kasten yaralama ve ölümle tehdit eyleminin ise kasten yaralama suçunu oluşturduğu, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen 1.000,00 TL adli para cezasının kesin nitelikte bulunduğu, tüm mağdurlara yönelik tehdit içeren sözlerin de yaralama ve yaralamaya teşebbüs eylemlerinin irade açıklaması niteliğinde olduğu, sanığın mağdur ...'e yönelik 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3-e, 35 mağdur ...'e karşı da aynı Kanun'un 86/2-3-e, 35 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mağdurlara yönelik tehdit suçundan yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

Yerel Mahkemece sanığın, temyiz dışı yaşı küçük ... ile birlikte mağdurları tehdit ettikleri şeklinde kabul olunan olayda, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 106/2-c. maddesi kapsamındaki birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 106/2-a. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

2. Kabule göre de;

Yerel Mahkemece sanığın, temyiz dışı yaşı küçük ... ile birlikte mağdurları tehdit ettikleri şeklinde kabul olunan olayda, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 106/2-c. maddesi kapsamındaki birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 106/2-a. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2015/1394 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5245, Karar No: 2021/214, Tarih: 14.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5245 E.  ,  2021/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 05/03/2002 - 20/05/2003 ve ocak 2005 - 19/08/2005 tarihleri arasında davalı işverenlere ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile meslek hastalığı sebebiyle davacının çalışma gücü kayıp oranının tespiti ve maluliyet sebebiyle meslek hastalığı sigortası kolundan ilk rapor tarihi olan 04/07/2008 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 14/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3868, Karar No: 2013/20877, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3868 E.  ,  2013/20877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.10.2011 tarih ve 2007/804-2011/554 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı davalı ....Nak. Antrepoculuk Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.11.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalı ...Beynelminel Nak. Antrepoculuk Tic. A.Ş. vekili Av. ... Bora dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...Uluslararası Nakliyat AŞ. arasında her iki tarafın kendi bölgelerinden yapılan sevkıyatları ve yüklemeleri birlikte yürütme konusunda anlaşma bulunduğunu, 29.08.2005 tarihinde hiçbir makul gerekçe göstermeksizin işbirliği sözleşmesinin tek taraflı olarak davalı ...Beynelminel Nakliyat AŞ. tarafından feshedildiğini, oysa taraflar arasındaki sözleşmeye göre feshin ancak 2 ay öncesinden bildirilmesi gerektiği, feshin haksız olduğunu, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 61.349,48 EURO’nun temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Uluslararası Nakliyat A.Ş. vekili, müvekkili tarafından sözleşmenin feshedilmediğini, sözleşmenin halen ayakta olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, taraflar arasında yazılı bir anlaşmanın bulunmadığını, bu nedenle fesih için önel gerekmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yazılı sözleşmenin davalılardan ...Uluslararası Nakliyat A.Ş. ile yapıldığı, davacı ile diğer davalı arasında yazılı bir sözleşmenin bulunmadığı, diğer davalı ile davacı arasında sözlü akit kurulduğu, bu davalının sözleşmeyi feshinin herhangi bir şekle bağlı olmadığı, ancak davalı ...Beynelminel Nakliyat A.Ş.’nin taraflar arasında bulunan sözlü akdi haklı nedenle feshettiğini ispat edemediği, bu nedenle davacının uğradığı 47.449,26 TL zararı tazmin etmekle yükümlü olduğu, davalı ...Uluslararası Nakliyat A.Ş.’nin ise taraflar arasındaki yazılı sözleşmeyi feshetmediği gerekçesiyle, davalı ...Uluslararası Nakliyat A.Ş. yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine, diğer davalı yönünden davanın kısmen kabulü ile 47.449,26 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ...Beynelminel Nakliyat A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ...Beynelminel Nakliyat A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasındaki sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğinin kanıtlanamamış olmasına göre davacı vekilinin tüm, mümeyyiz davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taşıma işbirliği sözleşmesinin haksız feshine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanununun 106. maddesi, sözleşmelerde borçlunun temerrüdü sonucu borç yerine getirilmemişse alacaklıya üç yetki tanımıştır. Alacaklı her zaman için ifa gecikme tazminatı isteğinde bulunabilir; derhal ifadan vazgeçip müspet zararının tazminini isteyebilir veya ifadan vazgeçip akdi fesheder ve menfi zararını isteyebilir.

Müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarar olup, kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır. Müspet zarar, alacaklının ifadan vazgeçerek zararının tazminini istemesi halinde söz konusu olur, sözleşme ortadan kalkmamaktadır, yalnız alacaklının ifaya ilişkin talep hakkının yerini müspet zararının tazminine dair talep hakkı alır. Burada sözleşmenin feshedilmesinden değil borcun ifa edilmemesinden doğan zararın söz konusu olduğu gözardı edilmemelidir.

Menfi zarar ise, uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Başka bir anlatımla sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır. Menfi zarar borçlunun sözleşmeye aykırı hareket etmesi yüzünden sözleşme hüküm ifade etmemesi dolayısıyla ortaya çıkar (Tandoğan, age., s. 427). Bu husus Borçlar Kanunu'nun 108. maddesindeki düzenlemeden kaynaklanmıştır: burada alacaklının sözleşmenin hükümsüzlüğünden kaynaklanan zararının tazmini söz konusudur. Çünkü sözleşme fesih edilerek hükümsüz olduktan sonra tekrar sözleşmeye dayanarak borcun ifa edilmemesinden doğan zarardan söz edilemez; istenilecek zarar menfi zarardır.

Menfi zarar kavramına şunların gireceği kabul edilmektedir (Tandoğan, age., s. 427-428): Sözleşmenin yapılmasına ilişkin giderler: Harçlar, posta giderleri, noter ücreti gibi; Sözleşmenin yerine getirilmesi ve karşılık edanın kabulü için yapılan masraflar; Sözleşmenin yerine getirilmesi dolayısıyla uğranılan zarar: gönderilen şeyin yolda kaybolması gibi; sözleşmenin geçerliğine inanılarak başka bir sözleşme fırsatının kaçırılması dolayısıyla uğranılan zarar; hükümsüz sayılan sözleşmeyle satın alınan şey, örneğin o zaman başkasından 100 liraya alınabilirken şimdi 120 liraya alınabilmesi; başka bir sözleşmenin yerine getirilmemesi dolayısıyla uğranılan zarar; dava masrafları.