muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4881, Karar No: 2016/2781, Tarih: 07.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/4881 E.  ,  2016/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; 29/06/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü gece saat 03:30 sıralarında yakınanın parası ve kalacak yeri olmadığı için Muratpaşa Cami bahçesindeki bankın üzerinde uyuduğu sırada, sanığın bıçak ile yakınanın cebini kesip cüzdanını ve cep telefonunu aldığı, yakınan uyandığında, kendisine bıçak doğrulttuğu, içerisinde para bulunmayan cüzdanı yere attığı, yakınanın korktuğu için cüzdanını yerden alıp koşarak olay yerinden uzaklaştığının anlaşılması karşısında; sanığın sübut bulan yağma suçundan cezalandırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de, sanığın yakalandığı sırada kolluk görevlileri tarafından yapılan üst aramasında suça konu cep telefonunun zaptedilerek yakınana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi uygulanarak cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2288, Karar No: 2014/2648, Tarih: 27.02.2014

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2014/2288 E.  ,  2014/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davaca vekili, davalı tarafa ait aracın, müvekkiline ait araca çarpması sonucu aracın hasarlandığını, hasar bedelinin davalı aracının trafik sigortasınca giderildiğini ancak araçta değer kaybınında oluştuğunu, davalı sürücünün olayda tamamen kusurlu olduğunu belirterek şimdilik 5.000,00 TL.'nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın süresinde açılmadığını, hizmet kusuru olduğunu, idari yargının görevli bulunduğunu, müvekkiline ait aracın karla mücadele aracı olduğunu, hizmet sırasında zararın meydana geldiğini, değer kaybı oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davalı belediyede çalıştığını olay tarihinde görevde iken karla mücadele çalışmasında yönetimindeki aracın kayması sonucu kazanın meydana geldiğini, değer kaybı zararınında sigortacının sorumluluğunda bulunduğunu, Belediye ile sendika arasında imzalanan TİS'in 83/2 maddesinde kış aylarında karla mücadelede çalışan araçların, çalışma esnasındaki oluşabilecek her türlü hasarların kusur oranı onarmaksızın işveren tarafından karşılanacağının düzenlendiğini, hasardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın reddine, ... hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 4.000,00 TL.'nin olay tarihinden işleyecek faizi ile bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına davanın hizmet hususuna dayanmamasına, davalı belediyenin araç işleteni sıfatıyla zarardan sorumlu olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 273,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2271, Karar No: 2021/4551, Tarih: 19.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/2271 E.  ,  2021/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 36/1-f maddesine aykırı davranmaktan kabahatli ... hakkında Bağlar İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün 01/07/2019 tarihli ve 257 sayılı kararı ile uygulanan 227.541,00 Türk lirası idarî para cezası karar tunağına karşı yapılan başvurunun reddine dair Diyarbakır 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/11/2019 tarihli ve 2019/2413 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Diyarbakır 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/12/2019 tarihli ve 2019/4192 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/03/2020 gün ve 94660652-105-21-981-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/05/2020 gün ve KYB-2020/42333 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, anılan idari yaptırım kararına karşı kabahatli vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, Diyarbakır 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/11/2019 tarihli kararında yer alan, "İtiraz edene ait işletmede gerçekleştirilen denetimler sonucu 3117 adet küçükbaş hayvanın işletmeye tanımsız olarak sevkinin gerçekleştirildiği tespitini içeren Tarım ve Orman Bakanlığı'nın 04/04/2019 tarih ve 120-2019/3 sayılı İnceleme Raporu içeriği, Tarım ve Orman Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı'na ait 25/04/2019 tarihli resmi yazı içeriği, aksi veya sahteliği ispat edilemeyen resmi belge mahiyetindeki idari yaptırım karar tutanağı, tüm dosya kapsamı ve başvuran vekilinin beyanları birlikte değerlendirildiğinde tanımsız hayvan sevki fiiliyle işlenen müsnet kabahate yönelik 5996 sayılı kanunun 36. Maddesi gereği uygulanan idari yaptırım kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı ve itirazın haksız olduğu kanaatine varıldığından Kabahatler Kanununun 28/8-a maddesi uyarınca başvurunun REDDİNE..." şeklindeki açıklamalar ile başvurunun reddine karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun'un 36/1-f maddesinde yer alan, "8 inci madde gereği canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmayan canlı hayvan ve hayvansal ürün sahiplerine sığır cinsi hayvanlar için hayvan başına üçyüz Türk Lirası, koyun ve keçi türü hayvanlar için hayvan başına elli Türk Lirası, diğer hayvan türleri ve hayvansal ürünler için araç başına bin Türk Lirası, ayrıca nakil vasıtası sahiplerine bin Türk Lirası, Bakanlıkça izin verilen yerler dışında hayvan satışı yapanlara bin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Tanımlattırılmamış sığır cinsi hayvanlar ile koyun ve keçilerin nakil sırasında yakalanması hâlinde tüm masrafları sahibi tarafından karşılanarak en yakın kesimhanede kestirilir ve sahibine teslim edilir. " şeklindeki,

Aynı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "Canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerine ilişkin hususlar ile canlı hayvan ticareti yapanlar, nakliyeciler ve nakil ile ilgili şartlar ve bunlara ilişkin işlemler Bakanlıkça belirlenir. Bu hususlarla ilgili Bakanlıkça belirlenen şartlara uyulması zorunludur.", yine anılan maddenin 4. fıkrasına yer alan, "Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir." şeklindeki,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan, "İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta; a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi, b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili, c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller, d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği, Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." şeklindeki düzenlemeler ile benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 10/07/2019 tarihli ve 2018/6852 esas, 2019/10768 karar sayılı ilamında yer alan, ".... 21/11/2017 tarihli idari para cezası yaptırım kararı tutanağında; idari yaptırım nedeni gösterilmediği gibi, yasal dayanak olarak 5996 sayılı Kanunun 8. maddesine muhalefet nedeniyle anılan Kanun'un 36/1-f maddesinin ifade edildiği, yasal dayanak olarak belirtilen her iki maddede de idari para cezasına konu kabahat eylemlerinin neler olacağı konusunda açık bir düzenleme bulunmadığı, Kanun'un 8/4. maddesinde; madde uygulamasına ilişkin çıkartılacak yönetmelikten bahsedilmekle birlikte idari para cezası tutanağında yönetmelik hükümleri konusunda da bir atıf ve açıklamada bulunmadığından itiraza konu idari para cezası tutanağının, idari para cezasını gerektirecek kabahat fiilini açıkça içermemesi nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 25/1-b maddesine aykırı olarak düzenlendiği anlaşılmakla; ..." şeklindeki açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde,

Somut olaya ilişkin idari yaptırım kararında da anılan Yargıtay ilamında belirtildiği şekilde, 5996 sayılı Kanun'un 8. maddesine muhalefet nedeniyle anılan Kanun'un 36/1-f maddesinin ifade edildiği, yasal dayanak olarak belirtilen her iki maddede de idari para cezasına konu kabahat eylemlerinin neler olacağı konusunda açık bir düzenleme bulunmadığı, Kanun'un 8/4. maddesinde; madde uygulamasına ilişkin çıkartılacak yönetmelikten bahsedilmekle birlikte idari para cezası tutanağında yönetmelik hükümleri konusunda da bir atıf ve açıklamada bulunmadığından itiraza konu idari para cezası tutanağının, idari para cezasını gerektirecek kabahat fiilini açıkça içermemesi nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 25/1-b maddesine aykırı olarak düzenlendiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

İdari para cezası karar tutanağında yer alması gereken hususlar 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 25. maddesinde gösterilmiş olup, kabahatliye Bağlar Kaymakamlığı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü tarafından uygulanan 01/07/019 tarih, 257 sayılı idari para cezası tutanağında idari para cezasının, bakanlıkça belirlenen belgeler olmaksızın hayvan nakli nedeniyle kesildiğinin belirtildiği, delil olarak da bakanlık müfettişi tarafından düzenlenen inceleme raporunun gösterildiği, bu haliyle idari para cezası karar tutanağının 5326 sayılı Kanunun 25. maddesinde sayılan unsurları havi olduğu anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 19/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17013, Karar No: 2014/14680, Tarih: 23.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/17013 E.  ,  2014/14680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2010/427-2013/121

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmaz ile emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya geri çevirme kararıyla getirtilen kayıtlara göre 2010 yılında dava konusu 2442 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 50,00 TL emsal alınan .... parselin değeri ise 200,00 TL'dir. Emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu buna göre en fazla eş değer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36033, Karar No: 2014/26025, Tarih: 06.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36033 E.  ,  2014/26025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/260272

MAHKEMESİ : İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

NUMARASI : 2012/81 (E) ve 2012/533 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda sanığın teşebbüs aşamasında kalan eylemi hakkında, koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12446, Karar No: 2022/9, Tarih: 10.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12446 E.  ,  2022/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

Sanıklardan ...’e yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden dava zamanaşımının gerçekleşmesi; sanıklar ... ve ...’a yüklenen “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden ise kovuşturma şartının bulunmaması nedeniyle, sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 10.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2199, Karar No: 2024/5172, Tarih: 20.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2199 E.  ,  2024/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/5 E., 2023/583 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, davalı Bakanlık bünyesine geçtiği tarihten sonra müvekkilinin ücretinin asgari ücretin %30 fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı Kurum tarafından geçiş sonrası müvekkilinin ücretinin 01.01.2019 tarihinden 01.11.2020 tarihine kadar toplam 22 ay asgari ücretin %30 fazlası olarak ödenmediğini, davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını iddia ederek ücret farkı alacağının dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının asgari ücretin fazlasını almasını gerektirir ... sözleşmesinin bulunmadığını, kadroya geçen işçilerin ücretinde kadroya geçmeden önce alt işveren tarafından veya başka bir şekilde ücret artışı yapılması hâlinde toplu ... sözleşmesinde yer alan %4 oranında ücret zammından mahsup edilmesi ve ayrıca davacının sendika üyesi olup olmadığının belirlenmesi gerektiğini, faiz oran ve başlangıç tarihlerine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 15.....2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.11.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının dava dilekçesinde, 01.01.2019 tarihinden 01.11.2020 tarihine kadar toplam 22 ay süre ile ücretine asgari ücretin %30 fazlası yansıtılmadığından ve eksik ödeme yapıldığından dolayı ücret farkı alacağı olduğunu iddia ettiği, İlk Derece Mahkemesince davacının talebine rağmen dava konusu fark ücret alacağının 01.01.2019 tarihinden 14.01.2021 tarihine kadar olan dönem için hesaplandığı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmasının talep aşımı mahiyetinde olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak yapılan hesaplama ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin uygulandığını, davacının ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı uygulandığını, oran içeren bir sözleşme bulunmadığını, fark taleplerinin yerinde olmadığını, ücreti düşürülmediğinden dava dilekçesindeki taleplere hak kazanılamayacağını, hükmedilen faiz başlangıcı ile faiz oranına da itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; talep edilen fark alacakların hesaplanmasında talep aşımı yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; talep edilen fark alacakların hesaplanmasında talep aşımı yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemizin 09.11.2022 tarihli kararı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazları reddedilerek hükmün hesaplama dönemi bakımından bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyulmasına rağmen, usuli kazanılmış haklar ihlal edilerek ücret farkı alacağına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine; "Brüt 12.540,04 TL fark ücret alacağının 100,00 TL'sinin dava tarihi olan 14.03.2021 tarihinden, kalan kısmının ıslah tarihi olan 14.07.2021 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.