muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2180, Karar No: 2015/3020, Tarih: 18.02.2015

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

b-Suça sürüklenen çocuk hakkında şikayetçiler T.. E.. ve Y.. Ü..'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve

Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla hırsızlık suçu yönünden kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “hüküm kesinleştikten sonra yapılacak tebligata rağmen seçenek tedbirinin gereklerini yerine getirmemesi ya da başlanıp da devam edilmemesi halinde cezanın kısmen ya da tamamen infaz edileceğinin TCK'nın 50/6. fıkrası gereğince ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25962, Karar No: 2013/15509, Tarih: 11.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/25962 E.  ,  2013/15509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2007/29220

MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2006

NUMARASI : 2005/466 (E) ve 2006/527 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden "suça konu değerin azlığı" gerekçesiyle yazılı şekilde, sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer C.Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26906, Karar No: 2020/12045, Tarih: 15.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/26906 E.  ,  2020/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilin davalı tarafla son olarak 09.08.2012 tarihinde yaptığı iş sözleşmesi ile Özel ... Koleji Bahçeşehir Okulları adlı şirkette ingilizce öğretmeni olarak çalıştığını, 2 yıl boyunca kesintisiz çalışan müvekkilin iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediğini, sözleşme gereğince müvekkile ödenmesi gereken 2011-2012 eğitim öğretim yılı için toplam 450 saat, 2012-2013 eğitim öğretim yılı için toplam 666 saat ek ders ücretinin, 4 dönem için ödenmesi gereken eğitim öğretim tazminatının, fazla mesainin ve maaş farklarının ödenmesi için davalı tarafa ihtarname gönderildiğini, bu alacaklarının ödenmemesi üzerine iş akdini Burhaniye 2. Noterliğinin 31.07.2013 tarih ve 5852 yevmiye nolu ihtarnamesi ile haklı nedenle feshettiğini, iddia ederek; kıdem tazminatı, eksik yatırılmış maaş farkı, fazla mesai ücreti, dört dönem için eğitim öğretim tazminatı, 2011-2012 eğitim öğretim yılı ek ders ücreti, 2012-2013 eğitim öğretim yılı ek ders ücreti ve eksik yatırılan SGK primlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin yasa gereği belirli süreli iş sözleşmesi olduğunu, belirli süreli iş sözleşmesinin süre sonunda yenilenmemesinin kıdem tazminatı doğuran bir sona erme biçimi olmadığını, yerleşik yargıtay kararlarına göre kıdem tazminatına hükmedilmesinin olanaklı olmadığını, davalı müvekkilin davacıdan hiçbir zaman fazla mesai yapmasını istemediğini, dava dilekçesinde fazla mesai yapıldığı iddia edilse de bu iddianın delillendirilmediğini, davacının kaymakamlığa verdiği dilekçesinde iş sözleşmesinin kendisi tarafından yenilenmediğini ikrar ettiğini, davalı okulda hiçbir zaman eğitim öğretim tazminatı adı altında bir ödeme olmadığını böyle bir ödeme yapılmasını gerektirir bir mevzuat hükmü bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Kararında genel bilgi ders öğretmenlerinin haftada 15 saat ders okutmakla yükümlü oldukları, bu öğretmenlere haftada 15 saate kadar ek ders konulabileceğinin düzenlendiği, sunulan hizmet sözleşmesinde de haftalık ders saatinin 15+15 olarak, 15 asıl, 15 ek ders olarak kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacıya ek ders ücreti ödenip ödenmediği araştırılıp, davalı tarafından dosyaya sunulan ders çizelgesindeki ders saatleri de dikkate alınıp ek ders ücreti belirlenmelidir.

3-Davacı eğitim öğretim tazminatı ödenmediğini iddia etmiştir. Davacıya eğitim-öğretim tazminatı ödenip ödenmediği araştırılarak varsa ödenmeyenler tesbit edilerek sonuca gidilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile eğitim-öğretim ödeneği esas alınarak yapılan hesaba itibarla karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18943, Karar No: 2017/10938, Tarih: 09.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/18943 E.  ,  2017/10938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, 19.01.2014 günü sanıktan elde edilip adli emanetin 2014/64 sırasına kaydedilen, sap kısmı 11,5 cm, kesici kısmı 8,5 cm uzunluğunda olan, sap kısmında kaplan resmi, kesici kısmının bir yüzünde “Chuang Xin” ibaresi bulunan bıçak hakkında, 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olduğuna dair Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı'nın 09.04.2014 tarih ve 2014/2402 sayılı uzmanlık raporunun düzenlendiği, bu raporun “ilgi yazı” bölümündeki soruşturma numarası ile “incelemeye verilen eşya” bölümündeki adli emanet numarasının ise sehven yanlış yazıldığı, UYAP ortamında taranan aynı tarih ve 2014/2401 uzmanlık numaralı raporun ise başka bir bıçağa ilişkin olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, suçun unsurlarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4201, Karar No: 2022/13871, Tarih: 04.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4201 E.  ,  2022/13871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A) Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarındaki eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Mahkemenin 24.12.2014 tarih ve 2014/402 Esas, 2014/945 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yılında işlediği 213 sayılı Yasaya Muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin Dairemizin 30.06.2020 tarih ve 2017/353 Esas, 2020/3738 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiğinden sanık hakkında bu suçlardan yeniden kurulan mahkumiyet hükümlerinin hukuki değerden yoksun olduğu ve temyiz davasına konu edilemeyeceği anlaşılmakla, bu hükümler yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık hakkında 2012 takvim yılındaki eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13085, Karar No: 2011/14791, Tarih: 06.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/13085 E.  ,  2011/14791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında kurulan hükümlere ilişkin temyizlerin incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Sanıklar ..., ..., ... haklarında temel hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırda belirlenmesine karşın, aynı gerekçeyle temel gün adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşarak tayini,

b- Sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında adli para cezası taksitlendirilirken, uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanıklar ..., ..., ... haklarında 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde yollamasıyla 154/1, 62/1, 52/2. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen 3000 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısımlar çıkarılarak, yerine mahkemenin cezayı alt sınırda takdiri doğrultusunda sanıklar ..., ..., ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde yollamasıyla 154/1. madde ve fıkrası uyarınca 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 62/1. madde ve fıkrası uyarınca 4 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası gereğince adli gün para cezasının bir gün karşılığı takdiren 20 TL üzerinden hesap olunarak 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına denilmek ve sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlere adli gün para cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca taksitlendirildiği ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanığın, suça konu yeri eşi adına satın aldığını ve buna ilişkin makbuzu bulunduğunu savunması ve suça konu Doğanhisar ilçesi Kemer köyü 143 ada 94 nolu parselin kargir ev ve bahçesi olarak mahkeme kararı ile 29.1.2007 tarihinde sanık adına tescil edildiğinin anlaşılması karşısında, suç kastı bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine hükmolunması,

3- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

İddianame okunmadan sanığın sorgusunun yapılması suretiyle CMK.nun 191/3-b. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

3- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

İddianame okunmadan sanığın sorgusunun yapılması suretiyle CMK.nun 191/3-b. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 3 nolu bozma yönünden sair yönleri incelen- meksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29445, Karar No: 2014/22065, Tarih: 25.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29445 E.  ,  2014/22065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Başkasına Ait Kimlik Bilgilerini Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği ve somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı gözetilerek, mahkemenin bu yöndeki kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4509, Karar No: 2022/16393, Tarih: 10.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4509 E.  ,  2022/16393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 116/2, 151/1, 31/3 (3 kez), 62 (3 kez) ve 52/2.(2 kez) maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis, 2.000,00 Türk lirası adli para ve 1.320,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 1. Çocuk Mahkemesinin 28/12/2020 tarihli ve 2020/319 esas, 2020/402 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/03/2022 gün ve 21759-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2022 gün ve 2022/49380 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11/06/2020 tarihli ve 2019/12823 soruşturma, 2020/16441 esas, 2020/1223 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine ... 1. Çocuk Mahkemesince 28/12/2020 tarihinde mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2019 tarihli ve 2019/5399 esas, 2019/102 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, ... 4. Çocuk Mahkemesinin 02/04/2019 tarihli ve 2019/164 esas, 2019/115 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun nitelikli hırsızlık suçundan 3 yıl 5 ay 20 gün hapis ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan ise 2.500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilerek işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, aynı eylemden dolayı mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 11/06/2020 tarihli iddianamesi ile müşteki ...’a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açıldığı, açılan bu davanın yapılan yargılaması sonucunda ... 1. Çocuk Mahkemesinin 28/12/2020 tarihli ve 2020/319 Esas – 2020/402 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararları verildiği ve anılan bu hükümlerin kesinleştiği anlaşılmakta ise de; aynı olay nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2019 tarihli iddianamesi ile daha önce dava açıldığı ve açılan bu davanın yapılan yargılaması sonucunda ... 4. Çocuk Mahkemesinin 02/04/2019 tarihli ve 2019/164 Esas – 2019/115 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan mahkumiyet, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verildiği, bu kararların da kesinleştiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nın “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince mükerrer davanın reddine kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (...) 1. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 28/12/2020 tarihli ve 2020/319 Esas – 2020/402 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 11/06/2020 tarihli iddianame ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan cezaların ÇEKTİRİLMEMESİNE, 10/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21544, Karar No: 2019/8746, Tarih: 16.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21544 E.  ,  2019/8746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 14.06.2012 tarihinden itibaren davalı ... Limited Şirketinde elektrik teknisyeni olarak çalışması sürdürmekte iken rızası ve bilgisi dışında bu firmadan çıkışı yapılarak, diğer davalı ... Limited Şirketi nezdinde sigortalı işe giriş kaydının yapıldığını, durumun davacı tarafından öğrenilmesinin ardından 22.08.2014 tarihinde noterden gönderilen ihtarname ile haklı nedenlere dayanılarak iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının şirketler arası geçiş yapıldığından haberdar olduğunu, 04.08.2014 tarihinde kişisel sebepleri ileri sürerek istifa ettiğini, kıdem tazminatına hak kazanmayacağını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla çalışma ücret alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.