muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10786, Karar No: 2020/3648, Tarih: 02.03.2020

b-Acele el koyma bedeli davalı tarafa ödenmemişse tespit edilen bedelin tamamına; ödenmiş ise, tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubu ile fark bedele 28.03.2015 tarihinden karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verildiği,Bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,Davacı idare vekilinin bu yönlere ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29.03.2018 tarihli ve 2016/22491 Esas - 2018/5966 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü, 3597 ve 2461 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece dava konusu taşınmazlar için toplam 337.750,22 TL kamulaştırma bedeli tespitine karar verildiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde bedel tespitine ilişkin hüküm kurulması,

2-Haklı bir gerekçe gösterilmeden dava konusu taşınmazın tespit edilen kamulaştırma bedelinin nemalandırılmasına karar verilmesi,

3-Acele el koyma bedeli davalı tarafa ödenmemişse tespit edilen bedelin tamamına; ödenmiş ise, tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubu ile fark bedele 28.03.2015 tarihinden karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2.paragrafındaki (145.678,98) rakamının çıkartılmasına, yerine (213.884,41) rakamının yazılmasına, aynı paragraftaki (toplam 337.750,22 TL) ibaresinden önce gelmek üzere (123.865,81 TL olduğunun tespiti ile) ibaresinin yazılmasına,

b-3.paragrafındaki (Vakıflar Bankası T.A.O. ... Şubesine üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

c-5.fıkrasındaki (sonuçlandırılmadığından) kelimesinden sonra gelmek üzere (acele el koyma bedeli davalı tarafa ödenmemişse tespit edilen 337.750,22 TL bedele, ödenmiş ise, tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubu ile 30.494,22 TL fark bedele 28.03.2015 tarihinden karar tarihi olan 22.04.2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) kelimelerinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2311, Karar No: 2013/14369, Tarih: 09.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/2311 E.  ,  2013/14369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait yol ile plaj arasında kalan tescil harici taşın- mazda otopark işletmek suretiyle tecavüz etmekten dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp, bina vasfında yer olup olmadığı ve yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve bina varsa yapım tarihi de araştırılıp Belediye Başkanlığıda davadan haberdar edilerek, sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken be- raat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6562, Karar No: 2014/8095, Tarih: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6562 E.  ,  2014/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 01/02/2005 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/732, Karar No: 2023/1342, Tarih: 09.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/732 E.  ,  2023/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/9 E., 2022/11 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1b Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 206 ada 3 parsel sayılı 436,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1997 yılında idari yoldan tescil edilen tapu kaydı nedeniyle, su deposu ve bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve 05.08.1952 tarih ve 10 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.02.2020 tarih ve 2014/2 Esas, 2020/1 Karar sayılı önceki kararı ile, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 07.02.2020 tarih ve 2014/2 Esas, 2020/1 Karar sayılı önceki kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (8). Hukuk Dairesinin 21.06.2022 tarih ve 2021/4140 Esas, 2022/6003 Karar sayılı ilamıyla; "davacının dayandığı tapu kaydının hudutlarının dava konusu taşınmaza uymadığı, bununla birlikte davalı Hazine adına tapu kaydının oluştuğu tarihten geriye doğru davacı ya da maliki evvelleri adına zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığı, taşınmaz üzerinde baz istasyonlarının bulunduğu açıklanarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm kurulduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz üzerinde davalı Hazine adına tapu kaydının oluştuğu tarihten geriye doğru davacı veya maliki evvelleri lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesi, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun Kanun’un 14, 17 ve 20 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16270, Karar No: 2017/26591, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16270 E.  ,  2017/26591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6310, Karar No: 2017/11794, Tarih: 26.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/6310 E.  ,  2017/11794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslanması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak değer biçilmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli, Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın 6601 parsel numaralı emsalden değersiz, 6603 parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2858, Karar No: 2019/4974, Tarih: 04.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2858 E.  ,  2019/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Vakıflar Bankası vekili, davalı borçlu ...’in davadışı ... Ltd. Şti. ile akdedilen, 15.03.2004 tarihli genel kredi sözleşmesine kefil olduğunu, davacı bankanın asıl borçlu ve kefillere ihtarname çekerek kredi borcunu ödemelerini istediğini, ancak borcun ödenmemesi üzerine icra takibi başlatıldığını, davalı borçlunun haksız ve yersiz olarak takibe itiraz ettiğini, davalının özgür iradesiyle kredi sözleşmesini kefil olarak imzaladığını belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, % 40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, davalının Kdz. Ereğli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4706 E sayılı takip dosyasında yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 89.977,46 TL asıl alacak, 7.281,00 TL işlemiş faiz, 364,05 TL BSMV olmak üzere toplam 97.652,51 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ve davalı tarafların tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 2016/1917 E 2017/2442 K sayılı ve 27.03.2017 tarihli ilamıyla; “ hüküm ile gerekçe arasındaki çelişki nedeniyle HUMK’un 381. ve 388 (HMK’nın 294 ve 297) maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece usule yönelik bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne, davalının Kdz. Ereğli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4706 E sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 97.622,51 TL yönünden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ve davalının tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece usule yönelik bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne, davalının Kdz. Ereğli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4706 E sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 97.622,51 TL yönünden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ve davalının tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, takip talebinde borç dökümü yapılan senet karşılığı avans kredisi, kredili bankomat kredisi, araç kredisi, işletme ipotek kredisi ve jest kredisi olmak üzere beş adet krediden kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik icra takibindeki itirazın iptaline ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, araç kredisi, jest kredisi ve işletme ipotek kredisi ile ilgili kredilere ilişkin belgelerin sunulmadığı, sunulanların denetime elverişli olmadığı, banka kayıtlarının eksiksiz sunulması halinde yeniden değerlendirme yapılabileceği belirtilmiş, buna rağmen mahkemece yetersiz ve hükme elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Mahkemece bilirkişi kuruluna, banka kayıtları üzerinde inceleme yetkisi verilerek veya yeni bilirkişi kuruluna banka kayıtları yerinde incelettirilerek, bilirkişi kurulunun hesaplama yapmadığı araç kredisi, jest kredisi ve işletme ipotek kredisine ilişkin geri ödeme tabloları, ödeme ve ekstre gibi tüm belgeler banka kayıtlarından incelenerek, davacı vekilinin bilirkişi kurulu raporuna yapmış olduğu itirazlar da değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir iken, mahkemece eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.