muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4366, Karar No: 2013/5783, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4366 E.  ,  2013/5783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 10.02.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazların kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 110 ada 32 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 16 parsel numaralı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 110 ada 32 parsel sayılı taşınmazın 10.02.2011 olan değerlendirme tarihi ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7848, Karar No: 2010/1173, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7848 E.  ,  2010/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ile takibin devamı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, Nisan 2004-Temmuz 2006 dönemine ait ortak gider boçlarının ödenmemesi nedeniyle davalı hakkında apartman yönetimince başlatılan icra takibine itirazın iptali istenilmis, Mahkemece dava dışı Çengel Madencilik Ltd. Şti.nin apartman yönetim aleyhine başlattığı ve konuları tamamen farklı olan icra takip dosyasındaki (2004/4105 Esas) ödemeler dikkate alınıp hesaplama yapılarak karar verilmiştir.

Alacaklısı ve konusu farklı olan bir icra dosyasına yapılan ödemelerin kat irtifaklı bir anataşınmazın ortak giderlerine mahsubu ancak kat malikleri kurulunun bu yönde alınmış bir kararının varlığı halinde mümkün olacağı düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece icra takibine konu alacakların belirlendiği kat malikleri kurul kararlarının yer aldığı karar defterleri, varsa işletme projeleri ve defterleri getirtildikten sonra bilirkişiden davalının ne miktarda borçlu olduğunu belirleyen ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15634, Karar No: 2014/10317, Tarih: 22.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15634 E.  ,  2014/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının tayini gerektiğinin gözetilmemesi ve TCK. 62. maddesi uygulanırken hesap hatası da yapılarak adli para cezasının eksik belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...’in, adli para cezasının ertelenmemesine; sanık ...’in bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 22.04.2014 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19061, Karar No: 2015/26659, Tarih: 10.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/19061 E.  ,  2015/26659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen ya da rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgâh TCK anlamında bir konuttur. Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat) ;konuta bitişik ya da onun yakınında olan, konut veya benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların, merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz. Dış kapının konması; bu yerlerin dış âlemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. merdivenler ve sahanlık, konuta giriş çıkış için zaruri, konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun, eklentileridir.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkânlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Evlilik birliğinde aile bireylerinden birinin rızasının olması, hukuka uygunluk sebebidir. Konutun birden fazla kişinin ortak kullanması durumunda, bunlardan birinin rızasının olması hukuka uygunluk sebebidir. Konut, sahibinin rızasıyla bu yere girilmesi hâlinde suç oluşmayacaktır. Konuta veya eklentiye girmenin gizli veya hile ile olması, konut sahibinin rızası olmadığını göstermekte ve alenen girme hâlinde men edileceğinin delilini teşkil etmektedir. Rızanın varlığı veya yokluğu, failin davranışlarına; amacına, giriş nedenine göre tespit edilmelidir. Yerel ve olaysal koşullar, gelenekler nazara alınmalıdır. Sütçünün süt, gazetecinin gazete, postacının mektup bırakmak için eklentiye girmesinde örtülü rıza mevcuttur. Ancak aynı yere, ırza geçmek, söz atmak, tasaddide veya sarkıntılıkta bulunmak, röntgencilik yapmak için girilmesinde rızanın varlığı kabul edilemez. Çünkü eklenti sahibinin huzuru, güvenliği bozulmuş, kişisel özgürlüğü ihlâl edilmiştir.

Bu itibarla; eklentiye girmede, burayı kullanma ve tasarruf etme hakkına sahip olanların rızalarının tespiti zımnında, sanığın davranışları değerlendirilmeli, giriş amacı araştırılmalı, olaysal olarak değerlendirme yapılmalıdır. Her iki halde de rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik olması zorunludur. Meşru amaç, hukuka aykırı olmayan, hukuk düzeni tarafından suç kabul edilmeyen, haksız sayılmayan, yani hukuk düzenini bozmayan amaçlardır. Eşlerden birinin, şehvet amacıyla bir başkasını konuta alması hâlinde, meşru bir amaca yönelik olmadığından, vaki rızası geçersizdir.

Suçun, cebir kullanmak suretiyle işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Cebirin konut içinde bulunan herhangi bir kişiye karşı kullanılmış olması yeterlidir. Konut için rıza beyan etmeye yetkili kişiye yapılması zorunlu değildir. Cebirin, kişilere karşı kullanılması maddenin konusudur. Eşyaya karşı kullanılan cebir hâlinde ağırlaştırıcı neden uygulanmaz. Burada söz konusu olan cebir, kasten yaralama suçunda tanımlanan ve kişide basit bir tıbbı müdahaleyle giderilebilecek olan fiziki güçtür. Bu ölçünün ötesinde bir etki meydana getirmiş ise hem bu suç oluşacak hem de kasten yaralama suçundan dolayı ayrı ayrı cezalara hükmedilecektir.

Suçun tehdit kullanılmak suretiyle işlenmesi ağırlaştırıcı nedendir. Failin konut sahibini kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirerek bu suçu işlemesi hâlinde, maddenin son fıkrası uyarınca ceza tayin edilecektir.Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Geçe vakti TCK'nın 6. maddesinde tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece vakti Akçakoca İlkögretim Okulu bina giriş kapısının camını kırarak haklarında hüküm kurulmayan diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte bina içerisine girdikleri, bina içerisinde bulunan okulun kooparatifine ait büfe camından büfeye girilerek maddi değeri az olan yiyecek malzemelerini çaldıkları iddia edilen olayda,

Suça sürüklenen çocuğun samimi ikrarı, şikayetçi beyanları ve olay yeri görgü tesbit tutanağına göre, kamu malına zarar verme, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının işlendiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK 142/1.a maddesinin gösterilmemesi sonuca etkili olmadığından ve suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan belirlenen 6 ay hapis cezası üzerinden TCK’nın 116/4,119/1-c,31/3,62 maddelerinin uygulanması neticesinde sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün yerine, 13 ay 10 gün olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK 142/1.a maddesinin gösterilmemesi sonuca etkili olmadığından ve suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan belirlenen 6 ay hapis cezası üzerinden TCK’nın 116/4,119/1-c,31/3,62 maddelerinin uygulanması neticesinde sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün yerine, 13 ay 10 gün olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı CGİK'nin 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan "ve ödenmeyen Adli Para Cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7435, Karar No: 2022/1994, Tarih: 22.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7435 E.  ,  2022/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı tayin edilen 660 TL ve 2000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçuna yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/750, Karar No: 2019/4232, Tarih: 11.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/750 E.  ,  2019/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MÜDAHALENİN MEN'İ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 02.10.2018 gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen ... geldi. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirilip, süresinde yapılan inceleme sonucu verilen geri çevirme kararı ile istenilen belgeler de getirtilip dosyasına konulduktan sonra yeniden inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Sındıran Köyü çalışma alanında bulunan 127 ada 212 parsel sayılı 3.041,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ... adına, aynı ada 211 parsel sayılı 5.000,21 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise dava konusu olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalı ... ve ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmış; davacı ... ise tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda çekişmeli 127 ada 211 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.841,20 metrekare yüzölçümündeki bölümünün belirtilen paylar oranında ... ile... mirasçıları adına, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 2.461,15 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ... adına tapuya tesciline, krokide (A) harfi ile gösterilen evin ...'a, (B) harfi ile gösterilen evin ...'a ait olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesine şerhine, aynı raporda çekişmeli taşınmazın (F) harfi ile gösterilen 697,87 metrekare yüzölçümündeki bölümünün mera olarak sınırlandırılmasına, çekişmeli 127 ada 212 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen 697,86 metrekare yüzölçümündeki bölümünün belirtilen paylar oranında ... ile... mirasçıları adına, geriye kalan ve (D) harfi ile gösterilen 1.688,74 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tespit gibi tapuya tesciline, krokide (D) harfi ile gösterilen kısım üzerinde bulunan evin ...'a ait olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesine şerhine karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçısı ... ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm, davacı ... mirasçısı ...'nın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 127 ada 211 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile, aynı ada 212 parsel sayılı taşınmazın (C) harfi ile gösterilen bölümlerinde ... ve... mirasçılarına ait pay belirlenirken, miras bırakan ...'ye ait veraset ilamı alınmaksızın hüküm kurulması ve bu nedenle ... mirasçısı olmadığı halde mirasçı olduğu kabul edilerek İlve Özgür mirasçılarına da ...'nin payından pay verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de 212 parsel sayılı taşınmazın (C) harfi ile gösterilen bölümü hakkında hüküm kurulduktan sonra geriye kalan ve (D) harfi ile gösterilen bölümlerin tespit gibi tesciline karar verilmiş ise de, mahkemece “geriye kalan” şeklinde tarifi yapılan bölüm 05.12.2014 tarihli ek fen bilirkişi raporunda (G) harfi ile temsil edilmesine karşın hüküm fıkrasında açıkça yazılmadığı için geriye kalan bölümün sadece (D) harfi ile gösterilen bölüm olduğu anlamına sebebiyet verecek ve infazda kuşku yaratacak şekilde hüküm kurulması da isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18021, Karar No: 2014/1108, Tarih: 14.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18021 E.  ,  2014/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2008/448-2013/166

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafa faturalar karşılığı satmış olduğu malların bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek başlattıkları takibe davalının yaptığı itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cari hesap kayıtlarına göre davacıdan satın alınan tüm mal bedelleri karşılığında ödemelerin çekle veya nakit olarak yapıldığını, borç kalmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulüne, davalının icra takibine yapmış olduğu itirazın 14.054 TL asıl alacak kısmı için iptali ile bu kısım için takibin devamına, davalı borçlunun işlemiş faizi ilişkin tabelinin kabulüne, belirtilen asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava İİK'nun 67. maddesi gereğince açılan itirazın iptali davasıdır. Bu davalar, takibe sıkı sıkıya bağlı davalardandır. Davacı alacaklı, icra takibinde 20.03.2005 ila 11.03.2006 tarihleri arasındaki 15 adet faturalara dayanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ise; davalı defterinde kayıtlı mevcut 2005-2006 yıllarına ait tüm ticari ilişkiyi inceleyerek rapor düzenlenmiştir. Yapılması gereken iş, takip konusu edilen on beş (15) adet fatura ile ilgili olarak davalı tarafça yapılan ödemeler mahsup edilerek varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece açıklanan bu yön gözetilerek, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan sadece takip ve dava konusu uyuşmazlığa ilişkin faturalara yönelik rapor alınarak uygun sonuca göre hüküm tesis edilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.