muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1026, Karar No: 2020/10983, Tarih: 06.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/1026 E.  ,  2020/10983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- 5271 sayılı CMK'nun 260/1.maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek anılan kurum vekilinin temyizine göre yapılan incelemede,

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, bir alış veriş merkezinin otopark girişinde kaçak akaryakıt ikmali yapıldığı yönündeki ihbar üzerine güvenlik güçlerince olay yerine gidildiğinde, sanığın sürücülüğünü yaptığı park halindeki araç içerisinde bulunan su tankında 250 kg madeni yağ ile bir adet motor, sayaca bağlı hortum üzerinde pompa tabancası ve tanktan çekiş yapan bir adet hortum şeklindeki düzeneğin ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu madeni yağın satışını yaptığını beyan etmesi, TÜBİTAK MAM'dan alınan 24.11.2011 tarihli raporda ise, analiz sonuçlarının akaryakıt tanımına uymadığı, el konulan eşyanın mineral yağ ve toluen-white spirit karışımlı olduğu, dizel motorlarda akaryakıt olarak kullanılabileceğinin belirtilmesi karşısında davaya konu madeni yağın ticari amaçla bulundurulduğunun kabulü gerekirken, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine oluşa uygun olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

İddianamede kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesinin talep edilmediği, müsadere davasının mahallinde her zaman açılmasının mümkün görüldüğü ve bu nedenle talep dışına çıkılmak suretiyle kaçak eşyanın müsaderesine kararı verilmesi ile yine hüküm kısmında kaçak eşyaların müsaderesine karar verilirken, kaçak akaryakıt yerine suçla ilgisi bulunmayan "kaçak sigaraların" müsaderesine dair hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, müşteki EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4670, Karar No: 2010/1001, Tarih: 02.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4670 E.  ,  2010/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosunun iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar Çankaya İlçesi, ... Mahallesindeki 26293 ada 17 sayılı 329 m2 yüzölçümündeki parselin adlarına tapuda kayıtlı olduğunu, orman sayılmayan yerlerden olduğu halde, yörede ilk defa yapılarak 27.04.2001 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunda Çankaya Devlet Ormanı olarak orman sınırları içine alındığını ileri sürerek,devlet ormanı olarak belirlenen orman kadastro işleminin iptali ile devlet ormanı olarak yapılan sınırlandırmanın iptali istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece Orman Bakanlığı ve Hazineye yönelik davanın husumetten reddine, Orman Yönetimine yönelik davanın kabulüne, dava konusu Çankaya ilçesi, ... mahallesindeki 26293 ada 17 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle orman kadastro işleminin iptali ile orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca tapu kaydına dayanılarak 10 yıllık süre içinde açılan Orman kadastrosunun iptaline ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 27/04/2001 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava konusu Çankaya İlçesi, ... Mahallesindeki 26293 ada 17 parsel sayılı taşınmazın öncesinde, yörede yapılan genel arazi kadastrosunda 3497 ada 19 parsel numarası, 5948 m2 yüzölçümü ve harap bağ niteliği ile 02/06/1987 tarihinde Hazine adına tescil edildikten sonra, 13/02/1960 tarihinde mülkiyetinin Ankara Belediyesine devredildiği, 02/06/1987 tarihinde ise mülkiyetinin Çankaya Belediyesine geçtiği, daha sonra yapılan imar uygulaması ile İmrahor- III. Etap parselasyon planı uyarınca, davaya konu 26293 ada 17 parsel ile birlikte 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21 ve 9 sayılı imar parsellerinin oluşturulduğu,davaya konu parselin 13/6/1991 tarihinde davacı gerçek kişilere satıldığı ve tapu kaydında halen davacıların ½ şer paya malik oldukları anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı Yasanın beşinci faslında, ağaçlandırma ve imar işleri başlıklı bölümde yer alan 57. maddesinde “Orman sahasını artırmak maksadıyla ... Devlete ait olup orman yetişme muhiti şartları bakımından elverişli olan yerlerde; köy tüzelkişilikleri ve diğer gerçek ve tüzelkişiler tarafından Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülecek planlara göre ağaçlandırma yapılabilir.

Köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzelkişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde bu kuruluşlarca tesis edilmek ve bakılmak şartıyla orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir.

Köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzelkişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde bu kuruluşlarca tesis edilmek ve bakılmak şartıyla orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir.

Bu yerler için lüzumlu fidan ile ağaçlandırma planları ve ağaçlandırma ile ilgili yardımlar bedelsiz sağlanabilir. Ağaçlandırılan sahayı orman halinde koruyup idame ettirmeyenlerden izin hakları geri alınır. İmar ihya çalışması yapılacak bozuk koru ve bozuk

2009/4670-1001

baltalık ormanlarda da bu fıkra hükümleri uygulanır. Mülkiyeti Hazinede kalmak üzere bu ağaçlandırma sonucu meydana gelecek ormandan faydalanma usulü, bu yasada yer alan hususi ormanlara ait hükümlere göre yürütülür. ... uygulama usul ve esasları Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikte gösterilir.” Yasanın 59. maddesinin birinci fıkrasında “57’nci maddenin ikinci fıkrasında yazılı yerlerdeki ağaçlandırılmış sahalar, ilgili kamu kuruluşuna teslim edilir ve bunlar hakkında bu yasanın hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlara ilişkin hükümleri uygulanır.

Kendi arazilerinde ağaçlandırma yapmak isteyen gerçek kişilerle özel hukuk tüzelkişilere, sahipleri tarafından talep edildiği takdirde; plan ve proje yapımında ve bunların uygulamalarında, orman idaresince teknik yardım yapılabilir, plan ve projeleri Orman Genel Müdürlüğünce tasdik edilmiş sahaların fidan ihtiyaçları parasız karşılanır. Bunlar hakkında hususi ormanlara ilişkin hükümler uygulanır.”

Aynı Yasanın 63. maddesinin 3. fıkrasında da “...Ağaçlandırma planları ve ağaçlama bilgisine ait türlü yardımlar, orman idaresince parasız yapılır. Plana göre ve müddeti içinde ağaçlandırılan sahalar ağaçlamaya başlanan yıldan itibaren beş yıl sonunda bu ağaçlamayı yapana parasız temlik olunur.” hükümleri bulunmaktadır.

Tüm bu yasa hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucu gerek özel mülkiyete ait gerekse kamuya ait taşınmazlarda ağaçlandırma faaliyetinin, yalnızca Orman Yönetimi tarafından yapılması gerekmediği gibi, özel ve tüzel kişilikler tarafından da yasada belirlenmiş koşullar çerçevesinde (11.03.1989 tarih ve 20105 nolu Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ağaçlandırma yönetmeliğinde düzenlenen kurallara göre) ağaçlandırma yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Tüm bu yasa hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucu gerek özel mülkiyete ait gerekse kamuya ait taşınmazlarda ağaçlandırma faaliyetinin, yalnızca Orman Yönetimi tarafından yapılması gerekmediği gibi, özel ve tüzel kişilikler tarafından da yasada belirlenmiş koşullar çerçevesinde (11.03.1989 tarih ve 20105 nolu Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ağaçlandırma yönetmeliğinde düzenlenen kurallara göre) ağaçlandırma yapılabileceği anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı ORMAN YASASININ 1. maddesinin (G) istisna bendinde, orman sınırları dışında olup, yüzölçümü üç hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklarla örtülü yerlerin orman sayılmayacağı belirtilmiş,yine , 15.07.2004 tarihli ve 25523 (asıl) sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6831 sayılı orman kanununa göre orman kadastrosunun uygulanması hakkında yönetmeliğin 23. maddesinde, 6831 Sayılı Kanunun 1 inci maddesinin; (G) bendi kapsamına giren ağaç ve ağaçcıklarla kaplı yerlerde; sahipli arazi üzerinde bulunan, birbirinin devamı niteliğinde ve gerçek bir bütünlük teşkil eden, yüz ölçümü bir bütün olarak üç hektarı geçen ağaç ve ağaçcık topluluklarının bulunduğu yerlerin özel orman sayıldığı,tapu ile sahipli ve emekle yetiştirilen ormanlarda devamlılığın ve bütünlük unsurunun tapunun kapsadığı sınırlar ile değerlendirileceği,tapunun kapsadığı alan üç hektarı geçiyor ise bu yerlerin özel orman sayılacağı,sahipli arazi üzerinde olup da birbirine bitişik olmayan ve yüzölçümü üç hektardan küçük olan ağaç ve ağaçcık toplulukları orman sayılmayacağı,bu durumda her ağaç ve topluluğu ayrı ayrı değerlendirileceği hükme bağlanmıştır.

Bu düzenlemelerdeki amaç, kişi veya kurum adına tapuda kayıtlı olup da bir bütün halinde 3 hektarlık yüzölçümünden daha büyük ağaç ve ağaççık topluluklarının orman rejimine tabi olmasıdır. Yasal düzenlemenin, amaca uygun olarak yorumlanması halinde ise, ağaç ve ağaçcık topluluklarının orman rejimine tabi olmasını sağlayacak 3 hektarlık yüzölçümünden daha büyük olma durumunun, bir parselin yüzölçümü bazında değil, kişi veya kuruma ait birbirine bitişik parsellerin yüzölçümlerinin toplamının 3 hektardan büyük olması şeklinde kabul edilmelidir.

Somut olayda, dosya kapsamı ve uzman bilirkişiler, orman yüksek mühendisi ..., ..., ..., Harita Mühendisi ..., Hukukçu ... tarafından düzenlenen 30/04/2008 tarihli rapor ve eki harita ve krokilerine göre,dava konusu ve davacılar adına tapuda kayıtlı taşınmazın, orman kadastrosunda 611, 615 numaralı orman sınır noktalarını birleştiren hatta göre krokide (A) ile işaretli 302 m2 yüzölçümündeki bölümünün Çankaya Devlet Ormanı içinde, (B) ile işaretli 27 m2 yüzölçümündeki bölümünün de orman sınırı dışında olduğu halen üzerinde orman ağaç ve ağaçcıkları bulunmayan boş arsa görünümünde olduğu, eski tarihli resmi belgelerde de orman

2009/4670-2010/1001

2009/4670-2010/1001

sayılmayan yerlerden olduğu, davacı tapu maliklerinin istemi yahut izni olmaksızın ağaçlandırma çalışmasına konu edildiği ve zaman içinde de üzerindeki bitki örtüsünün kaldırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3859, Karar No: 2018/4552, Tarih: 15.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3859 E.  ,  2018/4552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik VUK'nun 359/a-2 maddesindeki suçun cezasının alt sınırının 1 yıl olduğunun gözetilmemesi sonucu eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen karara karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Adana Vergi Dairesi Başkanlığının 27.07.2009 tarihli mütalaası ve dayanağı olan 06.06.2009 tarih, VDENR-2009-978/92 sayılı vergi suçu raporunun “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2009 tarih, 2009/11354 sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporuna atıf yapıldığından, sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığının kabulü ile yapılan incelemede;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, suça konu faturaların dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,

2- Kabule göre de;

a-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 30 ay olarak tespiti suretiyle eksi ceza tayini,

c-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 15.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3932, Karar No: 2024/1476, Tarih: 05.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3932 E.  ,  2024/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2014/99 E., 2014/199 K.

DAVA TARİHİ : 07.02.2014

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı asil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde davalı ile 1993 yılında evlendiklerini, aralarında şiddetli geçimsizlik olduğunu belirtere 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafa dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen davalı cevap dilekçesi sunmamış, duruşmada anlaşmalı boşanma istediğini beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların bizzat duruşmaya katılarak anlaşma beyanlarını tutanağa geçirdiklerini, ortak beyanlarında geçimsizlik içerisinde olduklarını, kendi özgür iradeleriyle boşanmaya karar verilmesini istediklerini, boşanmanın fer'î ve ekonomik sonuçları konusundaki anlaşmalarının da uygun bulunduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince boşanmalarına, tarafların karşılıklı olarak birbirlerinden tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat ve mal paylaşımı konusunda istekleri olmadığından bu konularda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili boşanma davasının açılış tarihi olan 2014 yılından buyana tarafların evliliklerini devam ettirdiklerini, aradan geçen 9 yıllık sürede kadının boşanma iradesinin değiştiğini, boşanmayı istemediğini, davanın açılışını dahi unuttuğunu, evliliğin devam ettiğini belirterek hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan anlaşmalı boşanma davasının kabulü sonrası tarafların bir araya gelip gelmedikleri, davacının temyizinin boşanma iradesinden vazgeçme niteliğinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Taraflar arasında boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda 18.03.2014 tarihinde davanın kabulü ile tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiştir. Verilen Mahkeme hükmü davalı erkek tarafından yaklaşık 9 yıl sonra tebliğe çıkartılmıştır. Hükmün verildiği tarihten uzun süre sonra tebliğe çıkartılması davalı tarafın kötüniyeti olarak değerlendirilmekle birlikte davacı kadının temyiz dilekçesinde boşanmak istemediğini de bildirdiği anlaşıldığından kadının beyanlarının davadan feragat niteliğinde olup olmadığının da değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

İşbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8737, Karar No: 2010/4486, Tarih: 15.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8737 E.  ,  2010/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş ve diğeri aleyhine 06/12/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile ihbar olunan sigorta şirketi vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı şirket tarafından ayıplı üretilen iklimleme aygıtından (klimadan) çıkan yangın nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ile ihbar olunan Koç Allianz Sigorta AŞ tarafından temyiz olunmuştur.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Yasa'da, tüketiciler ile üreticiler arasındaki mal alım satımından kaynaklanan anlaşmazlıkların çözümü ile ilgili yeni kurallar getirilmiş ve bunlardan kaynaklanan davalara bakma görevi de aynı Yasa’nın 23/1. maddesi gereğince özel bir yargılama usulü ile tüketici mahkemelerine verilmiştir.

Somut olayda davacı, satın aldığı davalının ürettiği iklimleme aygıtından çıkan yangın nedeniyle zarara uğradığını ileri sürdüğüne göre davaya özel yetkili tüketici mahkemesinde bakılması gerekir. Mahkemenin görevi kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında yargıç tarafından kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz edenlerden peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8250, Karar No: 2011/9616, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8250 E.  ,  2011/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar daha önce, kapama kavaklık, kayısı, elma, armut ve ayva bahçesinin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesi için geri çevrilmişse de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu sebeple; 2006 yılı itibarıyla sulu şartlarda kapama elma ve kayısı bahçesinin dekar başına üretim gideri ile; armut ve ayva bahçesinin dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından, bu eksikliğin giderilip giderilmediğinin hakimlikçe de denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.