muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11951, Karar No: 2022/5178, Tarih: 17.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11951 E.  ,  2022/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun reddine dair karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 17/10/2020 tarih 2020/İHK-14478 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu aracın 09/09/2018 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda yaralandığını ve malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup şimdilik 5.001,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvuru sahibinin zararının karşılandığı bakiye alacağı olmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin yaptığı itirazın reddine karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile tazminat istemine ilişkindir.

Hak sahiplerinin bakiye ömür süreleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF 1931" cetvellerine göre saptanmakta ise de Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Somut olayda; 27/02/2020 tarihli aktüerya raporunda, davacı için muhtemel bakiye ömür süresinin, TRH 2010 Yaşam Tablosu, 1,8 teknik faiz uygulamasına göre belirlenmek suretiyle bakiye tazminat hesabı yapıldığı ve başvuranın bakiye alacağı kalmadığının rapor edildiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince talebin reddine karar verildiği İtiraz Hakem Heyeti tarafından da 100 yaşa kadar yapılan hesaplamaların uygun olmayacağı, raporda bir isabetsizlik bulunmadığına karar verildiği görülmektedir.

Yukarıda açıklandığı üzere, Dairemizin içtihat değişikliği nedeniyle, tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve her yıl için gelirin % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi esasına dayanan pregresif rant yönteminin kullanılması gerektiğinden, itiraz Hakem Heyeti’nin kabulü yerinde değildir. Ancak; Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih- 2019/40 E.- 2020/40 K. sayılı kararı gereği, destek tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması yine % 1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, uygulanmasının mümkün olmadığı Dairemizce kabul edilmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle; davacının bakiye ömür süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve işleyecek (bilinmeyen) devre hesaplamasında her yıl için gelirin % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi esasına dayanan progresif rant yönteminin kullanılmasıyla hesaplamanın yapıldığı bilirkişiden ek rapor alınıp, KTK 111. maddesi gereği, öncelikle davalı tarafından ödeme yapılan 15/10/2019 tarihindeki asgari ücret dikkate alınarak yapılacak hesaplama sonucu bulunacak tutar ile ödeme miktarının karşılaştırılarak (arada fahiş fark bulunup bulunmadığı değerlendirilerek), ödemenin yeterli bulunması halinde davacının bakiye zararı kalmadığından davanın reddine karar verilmesi; şayet ödemenin yetersiz olduğu anlaşılırsa bu kez karar tarihine en yakın veriler dikkate alınarak tazminat hesaplaması yapılarak, zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince davalı tarafından yapılan ödemeye hesaplama yapıldığı tarihe kadar geçen süre için yasal faiz uygulanarak, hesaplanan tutardan mahsup edilerek karar verilmesi gerektiğinden,İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4018, Karar No: 2015/7390, Tarih: 01.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4018 E.  ,  2015/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/55571

MAHKEMESİ : Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/363 (E) ve 2011/519 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 01/03/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ahır yapmak için ağaca ihtiyacı olduğunu temyiz dışı sanık vasıtasıyla öğrenen sanığın yine temyiz dışı sanık vasıtasıyla katılanla buluştuğu, katılanı kendisine ait olduğunu söylediği bir arazinin yanına götürerek; arazinin kendisine dedesinden kaldığını, araziyi düzelteceğini, üzerindeki bütün ağaçlarını kesebileceğini söylediği ve katılanla arazideki ağaçların satışı konusunda 9.000 TL'ye anlaştıkları, sanığın katılandan peşinen 500 TL para aldığı, ertesi gün acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek 1.000 TL daha aldığı, katılanın arazinin başkasına ait olduğunu öğrenmesi üzerine ağaçları kesemediği, böylelikle sanığın haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan"

şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi ve TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2497, Karar No: 2016/6615, Tarih: 06.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/2497 E.  ,  2016/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, karar verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın, elindeki bıçakla "seni yaşatmayacağım" diyerek katılanın üzerine yürümesi üzerine, araya giren kişilerce bıçağın alınmasından sonra yumrukla katılanın göğsüne vurmasından ibaret eylemlerinden dolayı, silahla tehdit ve basit yaralama suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre;

a)Katılandaki yaralanmanın silahla oluşturulduğuna dair harhangi bir rapor veya delil elde edilememesi karşısında, TCK'nın 86/3- e maddesinin uygulanamayacağının ve mağdurun göğsüne yumrukla vurmasından dolayı tamamlanmış basit yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Silahla yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulduğunun gerekçede belirtilmesine karşın, TCK'nın 35. maddesi uygulanmayarak hükümle gerekçe arasında çelişkiye yol açılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/822, Karar No: 2018/5834, Tarih: 09.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/822 E.  ,  2018/5834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : İdari Para Cezası

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre suça konu emvalin 2008 yılı Ekim-Kasım aylarında kesilmiş olduğu halde gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01/10/2008 yerine 12/03/2009 olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan aksi ispatlanıncaya kadar geçerli suç tutanağında sanığın ahırının çatısında sarf ettiği suça konu emvali kış kırıklarından elde ettiğinin yazılı bulunması, sanığın soruşturma aşamasında 2008 yılı Kasım ayında izinli olarak odun kestiğini beyan etmesi, Orman İdaresi'nden alınan cevabi yazıda belirtilen tarihte sanığa kesim izni verilmediğinin bildirilmesi, bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda suça konu emvalin dikiliden 2008 yılı Ekim-Kasım aylarında kesildiğinin bildirilmesi karşısında sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinden hüküm kurulması gerektiği halde yerinde görülmeyen gerekçeyle aynı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında idari para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, suç oluşturan eylem hakkında zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 03/07/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması nedeniyle CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8718, Karar No: 2021/230, Tarih: 20.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/8718 E.  ,  2021/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 25.11.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2607, Karar No: 2011/5424, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2607 E.  ,  2011/5424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından resen yapılan işyeri kaydı ile işyeri kaydı nedeniyle tahakkuk ettirilen prim ve idari para cezalarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalı Kurumca resen yapılan işlemle oluşturulan SS ... Kent Konut Yapı Kooperatifi Site Yönetimi unvanlı .... sicil numaralı işyeri kaydının iptali ile bu işyeri kaydı nedeniyle tahakkuk ettirilen prim ve idari para cezalarının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, Site yönetimi adı altında kurumca tescil edilen 2.8592.09.09.1079525.34.20 sicil sayılı işyerinin işverenlik durumu bulunmaması sebebi ile iptaline,bu sebeple işveren aleyhine takip ettirilen primlerin iptaline,idari para cezasının iptaline ilişkin davaya bakmaya Sulh Ceza Mahkemesi görevli olduğundan mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Kurum Müfettişi tarafından hazırlanan 18.10.2006 tarihli raporda, Sitede 80 dairenin oturulur durumda olduğu ve üç kapıcının çalıştırıldığının tesbit edildiği, SS ... Kent Konut Yapı Kooperatifi Site Yönetimi adına 8592 işkolu kodunda işyeri dosyasının tescilinin yapılması ve işverene idari para cezası uygulanması gerektiğinin, çalıştığı tesbit edilen ... için 01.07.2006, ... için 12.09.2006 ve ... için 12.09.2006 tarihli işe giriş bildirgelerinin talep edilmesi gerektiğinin ve işe giriş bildirgeleri yönündende idari para cezası uygulanmasının bildirildiği, davalı Kurumca Müfettiş raporuna dayanılarak prim borcu tahakkuk ettirilerek idari para cezaları uygulandığı, idari para cezalarına dair takip belgelerinin dosyada bulunduğu ancak prim tahakkukuna ilişkin belgelerin dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır.

a) İşyeri tescil kaydının ve davalı Kurumca tahakkuk ettirilen prim borcunun iptaline ilişkin dava yönünden;

Dava, sonucu itibariyle dava dışı ... , ... ve ... isimli kişilerin davacıya ait işyerinde hizmet akti ile 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca, verilecek kararın ... , ... ve ... ’ın da hak alanını doğrudan etkilediği açıktır. Bu bakımdan, ... , ... ve ...'a davanın yöntemince yöneltilmesi gerektiği ortadadır. Mahkemece yargılamanın ... , ... ve ...'ın katılımı sağlanarak sürdürülmesi gerekirken yazılı şekilde sonuçlandırılması isabetsizdir.

Dava, sonucu itibariyle dava dışı ... , ... ve ... isimli kişilerin davacıya ait işyerinde hizmet akti ile 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca, verilecek kararın ... , ... ve ... ’ın da hak alanını doğrudan etkilediği açıktır. Bu bakımdan, ... , ... ve ...'a davanın yöntemince yöneltilmesi gerektiği ortadadır. Mahkemece yargılamanın ... , ... ve ...'ın katılımı sağlanarak sürdürülmesi gerekirken yazılı şekilde sonuçlandırılması isabetsizdir.

Mahkemenin kabul şekli bakımından da SS ... Kent Konut Yapı Kooperatifi Site Yönetimi unvanlı ....... sicil numaralı işyeri bulunup bulunmadığı, site yönetiminin ne zaman faaliyete geçtiği, hangi tarihten itibaren işçi çalıştırmaya başladığı konularında geniş bir araştırma yapılarak, malik olmayan komşu işyeri tanıkları tesbit edilerek , beyanlarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca varılması hatalı olmuştur.

b) İdari para cezasının iptaline ilişkin dava yönünden; Anayasa Mahkemesi’nin 04.10.2006 tarih 2006/75 E 2006/99 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 5454 sayılı Yasa ile değişik 140 maddesinin 4 fıkrasında yer alan “Kurumca itirazı red edilen kararların tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde yetkili Sulh Ceza Mahkemesine başvurulabilir” ibaresinin Anayasaya aykırı olduğu kabul edilerek iptal edilmiş ve bu karar 07.04.2007 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Anayasa Mahkemesi iptal gerekçesinde işlemin idari bir işlem olması nedeni ile idari yargının görevli olması gerektiğini belirtmiş yasa koyucu tarafındanda bu gerekçeye uygun şekilde çıkarılan 5655 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 506 sayılı Yasa'nın 140. maddesi değiştirilmiştir.

09.05.2007 tarihli 5655 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değişik 506 sayılı Yasanın 140. maddesinin son fıkrasınca ;İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idarî para cezası kesinleşir. Mahkemeye başvurulması cezanın takip ve tahsilini durdurmaz. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenmeyen idarî para cezaları, bu Kanunun 80 inci maddesi hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir. İdarî para cezalarının, Kuruma itiraz ve yargı yoluna başvurulmaksızın tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde ödenmesi halinde, bunun dörtte üçü tahsil edilir. Peşin ödeme, idarî para cezalarına karşı Kuruma itiraz etme veya yargı yoluna başvurma hakkını etkilemez. Ancak, Kurumca itirazın reddedilmesi veya mahkemece Kurum lehine karar verilmesi halinde, daha önce tahsil edilmemiş olan dörtte birlik ceza tutarı, 80 inci madde hükmü de dikkate alınarak tahsil edilir.

Hal böyle olunca, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 140. Maddesinin 4 fıkrasında yer alan Sulh Ceza Mahkemesine 15 gün içinde başvurulabileceğine ilişkin hükmün iptal edilmiş olmasına ve yapılan yeni yasal düzenleme ile idari para cezalarına karşı yapılan itirazın reddi halinde yetkili idare mahkemelerine 30 gün içinde başvuru yapılabileceği belitilmesine karşın mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacı adına davalı Kurumca dava konusu işlemlerle tahakkuk ettirilen primlere ilişkin tüm belgeleri istemek, davayı yöntemince ... , ... ve ...’ a yöneltmek ve bu kişileren ileri süreceği delilleri toplamak, SS ... Kent Konut Yapı Kooperatifi Site Yönetimi unvanlı .... sicil numaralı işyeri bulunup bulunmadığı, site yönetiminin ne zaman faaliyete geçtiği, hangi tarihten itibaren işçi çalıştırmaya başladığı konularında zabıta araştırması yapmak, belediye kayıtarını getirtmek, araştırmayı genişleterek, site de malik olmayan kiracılar veya komşu işyeri tanıkları tesbit edilerek , bunların beyanlarına başvurmak ve idari para cezasının iptaline ilişkin dava yönünden ise davaya bakmaya adli yargı yeri değil idari yargı yeri görevli olduğundan, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerektiğini de gözeterek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.