muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5978, Karar No: 2019/1007, Tarih: 31.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/5978 E.  ,  2019/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece verilen 15.01.2018 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun olduğundan davalının bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle ek kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.536,95 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1865, Karar No: 2010/3613, Tarih: 30.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/1865 E.  ,  2010/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yayıncılık Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 10/05/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/07/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı gazetede yayınlanan “sahte profesör” ve “sahte profesör iddiası” başlıklı asılsız haberde aşırma (intihal) yolu ile unvan aldığı, hırsızlık yaptığı, “hırsız prof atandığını duymanın çok üzüntü verici olduğu” ileri sürülerek kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, aşırma iddiasının meslek başarısına zarar vereceğini iddia ederek manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkemece, dava konusu yazıların saldırı oluşturduğu kabul edilerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre; davacı hakkında aşırma iddiası ile ilgili olarak ... Üniversitesi tarafından idari soruşturma yapıldığı ve dava konusu yayın nedeni ile de davalılardan ... hakkında Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli, sonuçlanan ceza dosyası ile ... Üniversitesi'nde yapılan aşırma iddiası ile ilgili soruşturma dosyası getirilerek ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazları ile davacının tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5630, Karar No: 2011/7301, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5630 E.  ,  2011/7301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/07/2010

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı Hazine asıl ve birleşen davada; davalı belediyenin kayden malik olduğu çekişmeli 2 ada, 8 ve 6 parsel sayılı taşınmazların bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişe konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi esas alınarak kadastro tespitinin yapıldığını, taşınmazlar üzerinde kamu hizmetine ayrılmış park, bahçe gibi tesisler bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Asıl ve birleşen davanın 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü süre yönünden reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; “… yargılama giderleri ve avukatlık ücreti bakımından davalı tarafın sorumlu tutulması” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama soncunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, hazine harçtan muaf olduğundan harç konusunda karar vermeye yer olmadığına, yargılama giderlerinden davalı tarafın sorumlu tutulmasına, davalı yararına avukatlık ücreti taktirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Mahkemece; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca işlem yapılarak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükmü gereğince hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiş olması karar tarihi itibariyle doğru ise de, anılan Yasanın Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih, 2009/31 Esas, 2011/77 Esas sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün Resmi Gazetede yayımlanmasına kadar da aynı tarih ve esas numaralı ve 2011/27 sayılı kararla eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usulü kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı nedeniyle 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usulü kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı nedeniyle 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Diğer taraftan, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve eldeki davalara da uygulanması gereken 3402 Sayılı Yasanın 36. maddesi ve bazı ilave düzenlemeler getiren 6099 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağının gözetilmesi gerekeceği de kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; işin esasının incelenmesi bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazine vekilinin, temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9161, Karar No: 2016/16852, Tarih: 01.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/9161 E.  ,  2016/16852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazın ve emsal taşınmazın aynı mahallede bulundukları, emsal taşınmaz kesinti yapılmamış imar parseli olduğu halde, dava konusu taşınmazın değeri belirlenirken metrekare değerinden gerekçesi açıklanmadan %40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülerek hesaplama yapan ve aynı kamulaştırma kapsamında kalan taşınmazlar için Dairemiz denetiminden geçen dava dosyalarında metrekare birim fiyatının 145-165 TL civarında olduğu gözetildiğinde dava konusu taşınmazı daha değersiz kabul eden bilirkişi raporu inandırıcı ve yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği" belirtildiği halde aynı emsali esas alan rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerininin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1168, Karar No: 2012/14097, Tarih: 05.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1168 E.  ,  2012/14097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda dava konusu yerin kesinleşmiş orman tahdit haritasına göre orman olduğu 2 yıl önce etrafı çalı ve taş duvarla çevirdiği bu yerden 2 yıl önce 6 adet karaçam ağacının kesildiği belirtilmiş olmasına göre suç tarihinde yürürlükte olan 6831 sayılı Yasa gereği sanığın eylemi açma suçunu oluşturduğu ağaç kesmenin açma suçunun unsuru olduğu eylemin tek olduğu gözetilmeden yazılı şekilde iki ayrı mahkumiyet hükmü tesisi,

Kabule göre;

2-Emval kesme suçundan verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilmesine rağmen verilen ... adli para cezasının 150 ... olarak bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11740, Karar No: 2015/17716, Tarih: 16.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11740 E.  ,  2015/17716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların ve Gümrük idaresinin sanıklar yönüyle Temyizine göre;

Sanık ...'in "yakalanan cep telefonlarından 1 tanesinin kendisine ait, yine araçta yakalanan 2 adet telefonu ise sanık ...'tan satın aldığını" ve sanık ...'ın da ifadesinde "telefon ve hilti makinasını ayrım yapmaksızın sanık ...'e satması için verdiğini" ifade etmesi karşısında 2 adet telefonun ... tarafından ...'a ne amaçla verildiğinin ayrıca; ...'in bu telefonları ...'dan satın aldığını belirtmesine göre, ... dinlenilerek ...'e telefon satıp- satmadığı ve yasal ithalatının bulunup-bulunmadığının araştırılması ve yine ...te ele geçen 1 adet cep telefonunun kişisel kullanılan telefon mu yoksa satılmak üzere bulundurulan telefon olup olmadığının da araştırılması, diğer yönden sanık ...' da ele geçen 4 adet hilti makinası ve ...te ele geçen 1 adet hilti makinasının ise soruşturma aşamasında sanık ...'e teslim edilmesi nedeniyle bu eşyaların kaçak eşya niteliğinde olup-olmadıklarının bilirkişi marifetiyle belirlenmesinin mümkün olmaması karşısında bu eşyalardan dolayı mahkumiyet verilemeyeceğinden yukarıda açıklandığı üzere telefonlar yönüyle araştırmanın yapılarak sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinin gerekmesi,

Kabule göre de;

Dosyada mevcut KEMT varakası talimat evrakına eklenmeksizin talimat yoluyla alınan savunmasında; sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, davaya konu eşyanın cif değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğu sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK.nun 231/9 maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken zarar giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanığın Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel adli sicil kayıtlarının bulunması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK 58.madde hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK 58.madde hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Adli sicil kaydında CMK 231.madde uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel kaydı bulunmayan sanık ...'ın dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakası talimat evrakına eklenmeksizin talimat yoluyla alınan savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel halin bulunmaması hususları nazara alınarak davaya konu eşyanın cif değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK.nun 231/9 maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan 5237 sayılı TCK.nun 54/1. maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3358, Karar No: 2013/8527, Tarih: 09.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3358 E.  ,  2013/8527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde metal üretim müdürlüğünde toplama montaj departmanında iç montaj işçisi olarak 4 yıldır çalışırken davalı tarafından ahşap bölümünde paketleme işçisi olarak görevlendirildiğini, ustalık ve deneyim gerektiren bir işte çalışmakta iken daha ağır ve vasıfsız işçilerin çalıştırıldığı bir bölümde çalışmaya zorlanmasının iş koşullarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğunu, davalı tarafından iş akdinin yapmakla ödevli olduğu görevlerini yerine getirmediği gerekçesiyle feshedilmesinin haksız olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yakacak yardımı ve eğitim yardımı alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının son montaj bölümünde düz işçi olarak çalıştığını, davacının çalıştığı süre boyunca verilen görevleri gereği gibi ifa etmediğini, gerekli özen ve disiplini göstermeyerek bir çok kere uyarılmasına rağmen olumsuz tutumunu değiştirmediğini ve ilerleyen dönemlerde bu olumsuz tutumunun artarak devam ettiğini, paketleme bölümünde yaşanan geçici iş yoğunluğu sebebiyle 21/12/2011 tarihli yazı ile paketleme bölümüne geçişinin bildirildiğini ve aynı koşullarda çalışmasının istendiğini ancak davacının bu bölüm değişikliğini hiçbir mazeret göstermeden kabul etmediğini, davacının son montaj bölümünde yaptığı iş ile paketleme bölümünde yapılan işin aynı ağırlıkta olduğunu, işverenin kanundan doğan yönetim, sevk ve idare hakkına dayanarak talep edilen bölüm değişikliğini yaptığını ve davacının mazeret bildirmeden verilen görevi kabul etmemesinin kanuna aykırı olduğunu, sürekli olumsuz ve disiplinsiz davranışları ile iş yerinde huzursuzluğa sebebiyet veren davacının iş akdinin İş Kanununun 25/II. maddesi gereğince 27/12/2011 tarihinde feshedildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin işyerinde görev yaptığı metal montaj toplama bölümünde işçi iken ve kendisine görev verildiği halde çalışmayı kabul etmediği paketleme bölümlerinde çalışma koşulları açısından belirgin bir farkın bulunmadığı ve çalışma koşullarının ağırlaşmadığı, her iki bölümde de yapılan çalışmalarda bedensel güç sarfiyatı açısından belirgin bir farkın bulunmadığı, işin zorlaşmadığı ve ayrı bir yetenek gerektirmek için çaba göstermeye gerek olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde yılda bir kez Eylül veya Ekim aylarında net 140,00 TL yakacak yardımı ile eğitim gören çocukları için çocuk başına 80,00 TL olmak üzere toplam 160,00 TL eğitim yardımı aldığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 140,00 TL yakacak yardımı ile 160,00 TL eğitim yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının önceki yıllara ilişkin eğitim ve yakacak yardımı alacaklarının ödendiğini, 2011 yılı için bir yıl çalışma şartını yerine getirmediğinden eğitim ve yakacak yardımı alacaklarına hak kazanmadığından ödeme yapılmadığını savunarak davacıya ait bordroları dosyaya sunmuştur.

Davacı tanıkları, davalı işyerinde yılda bir kez 140,00 TL yakacak yardımı ile ilköğretim çocukları için 80,00 TL, ortaöğretim ve lise çocukları için 130,00 TL eğitim yardımı ödendiğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davaya konu yakacak ve eğitim yardımı talepleri hakkında tarafların delilleri toplanıp değerlendirilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8630, Karar No: 2010/12082, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8630 E.  ,  2010/12082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5426, Karar No: 2018/1037, Tarih: 07.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5426 E.  ,  2018/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1)İİK’nın 339. maddesinden kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Sanıkların üzerine atılı bulunan mal ve kazançtaki artışı bildirmemek eylemi, 2004 sayılı İİK’nun 339. maddesi uyarınca tazyik hapsi cezası ile yaptırım altına alınmış olup, aynı Kanun'un 353. maddesinin birinci fıkrasına göre disiplin veya tazyik hapsi olan suçlardan dolayı verilen kararların itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan 20.01.2015 havale tarihli temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİ ile şikayetçi vekilinin dilekçesi hakkında itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2)Sanık ... hakkında İİK’nın 331, 332, 333/a ve İİK’nın 337/a maddelerine aykırılıktan kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında;

a)İİK’nın 331, 332. maddelerine aykırılıktan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı İİK'nın 331 ve 332. maddelerinde tanımlanan suçlarda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, icra takip dosyasında borçlu şirkete "örnek 7" ödeme emrinin 01/02/2013 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetin ise henüz takip kesinleşmeden 08/02/2013 tarihinde yapıldığı, bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında; sonuç itibariyle doğru olan beraat kararına yönelik şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b)İİK’nın 333/a ve 337/a maddelerine aykırılıktan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı İİK'nın 333/a ve 337/a. maddelerinde tanımlanan suçlarda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, icra takip dosyasında borçlu şirkete "örnek 7" ödeme emrinin 01/02/2013 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetin ise henüz takip kesinleşmeden 08/02/2013 tarihinde yapıldığının anlaşılması karşısında; atılı suçların yasal unsurları oluşmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;