muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11669, Karar No: 2014/13120, Tarih: 27.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11669 E.  ,  2014/13120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/812-2014/547

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, oğlu Mustafa'nın askerden geldiğinden ve işyeri ihtiyacının varlığından bahisle, ayakkabı çanta satış yeri olarak kullanılmak üzere kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı ihtiyacın samimi olmadığını, davanın reddini savunmuş, mahkemece ihtiyaç iddiasının samimi olduğundan bahisle kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK.’nun 350/1. maddesi hükmüne göre ihtiyaç iddiasına dayalı olarak açılacak tahliye davalarının belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda, belirsiz süreli sözleşmelerde bu kanunun 328. maddesinde fesih bildirimi için öngörülen sürelere uyularak belirlenecek tarihten başlayarak bir ay içinde açılması gerekir. TBK.’nun 353. maddesi uyarınca kiraya veren, daha önce veya en geç davanın açılması için öngörülen sürede dava açacağını kiracıya yazılı olarak bildirmişse dava, bildirimi takip eden uzayan bir kira yılı sonuna kadar açılabilir. Dava açma süresi kamu düzenine ilişkin olup, davalı ileri sürmese bile mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenebilmesi için öncelikle kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ve süresinin bilinmesi zorunludur. Davacının bildirdiği bu tarihlere davalı karşı çıkarsa uyuşmazlığın tarafların gösterecekleri tanık dahil bütün deliller toplanarak bir hadise olarak çözüme kavuşturulması gerekir.

Olayımıza gelince; Davaya dayanak ve taraflar arasında düzenlenen yazılı kira sözleşmesi 01/11/1997 başlangıç tarihli ve beş yıl sürelidir. Taraflar arasındaki sözleşme, sözleşme bitiminden sonra yürürlükten kaldırılan 6570 sayılı Yasanın 11.maddesi ile yeni Türk Borçlar Kanunu'nun 347.maddesi gereğince birer yıllık dönemler halinde yenilenerek son kira dönemi olan 01/11/2012-31/10/2013 dönemine kadar uzamıştır. Yukarıda açıklanan hususlara göre davanın, dönem sonundan itibaren bir ay içinde açılması gerekirken dava dönem bitiminden önce 30/10/2013 tarihinde açılmıştır. Ayrıca davacı tarafından gönderilen 13/08/2013 keşide, 16/08/2013 tarihli aktin feshine ilişkin ihtar, dönem sona ermeden gönderilmiş ise de, davacının dava hakkını koruyan bu ihtar ancak 01/11/2013 dönemi ile başlıyan yeni dönem kira yılı için süre kesici niteliktedir.

Bu durumda, yenilenen kira dönemi bitmeden önce 30/10/2013 tarihinde açılan dava, süresinde açılmadığından mahkemece davanın süreden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38269, Karar No: 2013/15708, Tarih: 23.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/38269 E.  ,  2013/15708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin lojistik hizmeti yapan firmada 06/02/2000 tarihine işe başladığını, akabinde 25/04/2001 tarihinde davalı şirkette işe başladığını, görevinin fırına giren çıkan ekmekleri kontrol ve ekmeğin tadına bakma olduğunu, 17/02/2012 tarihinde tebliğ edilmeyen bir gerekçe ile iş akdinin sonlandırıldığını, sendikalı olmasına rağmen, toplu sözleşmede ön görülen koşulların dikkate alınmadığından feshin geçersizliğine, işe iadesine, işe başlatılmaması halinde 8 aylık ücreti tutarında tazminat ödenmesine, çalıştırılmadığı süreler için 4 aylık ücret ve diğer hakların davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 25/04/2001 tarihinde fırın oparötörü olarak işe başladığını, 17/02/2012 tarihinde ahlak, iyi niyet, doğruluk, bağlılık kurallarına aykırı davranışları nedeniyle iş akdine son verildiğini, davacının fesih yazısını tebliğden imtina ettiğini, 12/02/2012 tarihinde ...'in tost ekmeği üzerinde sakız tespit ettiğini, ürünü Özkan Bektaş'a verdiğini, onunda vardiya yetkilisi ...'a teslim ettiğini, bu sakızın davacı tarafından ekmeğe yapıştırıldığını, kamera kayıtlarıyla tespit edildiğini, soruşturmaya başlandığını, savunmalarının istendiğini, disiplin kurulunun toplu sözleşme uyarınca davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır.

İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar(Dairemizin 28.04.2008 gün ve 2007/34009 Esas, 2008/10347 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacının iş sözleşmesi işyerinde üretilmiş bir ekmeğe sakız yapıştırdığı gerekçesi ile feshedilmiştir. Davacının fesih öncesi savunması alınmış, savunmasında suçlamayı kabul etmemiştir. Davalı işverenlik yargılama sırasında kamera kayıtlarını sunmuştur. Kamera kayıtları incelenmiş, kayıtların çözünürlüğünün düşük olması nedeniyle tespit yapılamadığı anlaşılmıştır. Tanık anlatımlarına göre de davacının ekmeğe sakız yapıştırdığı tam kanıtlanmamışsa da, davalı tarafça aynı işyerinde çalışan ... isimli çalışanın iş sözleşmesinin feshi öncesi alınan savunması değerlendirildiğinde, işverenlikte eylemin davacı tarafından yapıldığı konusunda bir şüphe uyandırdığı, işyerinde çalışma düzeninin bozulmasına yol açan bu durum karşısında, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı olmamakla birlikte geçerli nedene dayandığı, davalının davacı işçi ile çalışma ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceği açıktır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 324.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 23.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35003, Karar No: 2015/15616, Tarih: 02.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/35003 E.  ,  2015/15616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, İmar kirliliğine neden olma ve Kıyı Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan Hazine temsilcisinin, suçların sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5489, Karar No: 2016/8076, Tarih: 16.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/5489 E.  ,  2016/8076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın, bir nedene dayanmayan; sanıklar ... ve ...'in ise, suçun sabit olmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan temyize gelince;

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, sanığın diğer sanıklarla birlikte parada sahtecilik suçunu işlediğine dair, savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA),

16.06.2016 gününde sanıklar ... ve ... hakkındaki 1 no'lu onama kararı yönünden oyçokluğuyla, 2 no'lu bozma kararı yönünden ise oybirliğiyle karar verildi.

KISMEN KARŞI OY DÜŞÜNCESİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı, sanıklar ..., ... ve ... yönünden;

1- Usulüne uygun olarak verilmiş bir karar bulunmadan (hakim kararı veya gecikmesinde sakınca varsa Cumhuriyet Savcısının yazılı emri olmadan), arama yapılması ve suç eşyasına elkonulması nedeniyle arama ve elkoyma işlemlerinin hukuka aykırı olup olmadığı, ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınıp alınamayacağı,

2- Sanıkların ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrara itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığı,

2- Sanıkların ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrara itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığı,

3- Anayasa ve CMK'ndaki amir hükümlere göre, hâkim ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılması, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilerek, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesinin gerekmesi (Any. m. 141, CMK m. 34/1 ve 230) karşısında; bu yönden gerekçe içermeyen yerel mahkeme kararının usul ve Kanuna uygun bulunup bulunmadığına ilişkindir.

1- Adli Aramanın Niteliği ve Şartları:

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. CMK'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 116. maddesine göre, “Yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa; şüphelinin veya sanığın üstü, eşyası, ... aranabilir.” Makul şüphe adli arama yapılabilmesinin şartıdır. Arama kararı verme yetkisi ise CMK'nun 119/1. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler.”

Gecikmesinde sakınca olduğu kabul edilse bile CGK'nun 25.11.2014 gün ve 2013/610, 2014/512 sayılı Kararında belirtildiği gibi arama yazılı bir karara veya emre dayanmak zorundadır. Sonradan yazıya çevrilmiş olsa bile sözlü emir ile arama yapılması mümkün olmayıp yazılılık şartı Anayasa'nın 20, 21 ve CMK'nun 116. maddelerinin amir hükmü gereğidir. ... Dolayısıyla, arama konusundaki kanuni şartlar oluşmadan gerçekleştirilen arama işleminin hukuka aykırı olduğu ve arama sonucu elde edilen suça konu tabanca ve eklerinin de hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş delil olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.”

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında (07.03.2015 tarih ve 29288 sayılı R. Gz.), Kanunda gösterilen usul ve şartlara uyulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınmasının adil yargılanma hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir. Anılan Kararda (özetle);

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında (07.03.2015 tarih ve 29288 sayılı R. Gz.), Kanunda gösterilen usul ve şartlara uyulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınmasının adil yargılanma hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir. Anılan Kararda (özetle);

“Yargılamanın, arama ve arama esnasında elde edilen eşyalar üzerine bina edildiği, yargılamanın esaslı ve belirleyici delilinin, aramada ele geçen eşya olduğu, dayanılan diğer delillerin ise, aramada elde edilen eşyaların değer ve niteliğini tespite ilişkin “bilirkişi raporları” ile kollukça tanzim edilmiş “tespit tutanağı” olduğu, hükmün esas ve belirleyici unsurunun, gerçekleştirilen hukuka aykırı arama işlemi sonucunda elde edilen deliller olduğu, Bilirkişi raporlarının, aramada ele geçen delillerin değerlendirilmesine yönelik bir araç olduğu, belirli bir davaya ilişkin olarak delilleri değerlendirme yetkisinin kural olarak yargılamayı yürüten mahkemeye ait olmakla birlikte somut olayda, koruma tedbiri niteliğindeki arama kararının icrasının hukuka aykırı şekilde gerçekleştirilmesi ile elde edilen delillerin tek ve belirleyici delil olarak kullanılmasının bir bütün olarak yargılamanın hakkaniyetini zedelediği ve aramanın icrasındaki “kanuna aykırılığın” yargılamanın bütünü yönünden adil yargılanma hakkını ihlal eder nitelikte olup, başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına adil yargılanma hakkını ihlal edildiğine” karar verilmiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Somut olayda, dosyada mevcut 27.11.20011 tarihli tutanağa göre (özetle),

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Somut olayda, dosyada mevcut 27.11.20011 tarihli tutanağa göre (özetle),

“27.11.20011 günü saat 15:00 sıralarında ring görevimizi ifa ederken... sokak üzerinde durumundan şüphelenmiş olduğumuz ... plaka sayılı araç içerisinde bulunan ..., ... ve ... isimli şahıslar araçtan indirilmiş, şahısların yapılan üst aramasında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmamış, şahıslara nerden geldikleri sorulduğunda ...'dan geldikleri söylemeleri ve şahısların şüpheli hareketlerde bulunması üzerine araç içerisinde yapılan detaylı aramalarda aracın önkonsol kısmının altına gizlenmiş beyaz peçeteye sarılı halde toplamda sekiz adet 100 TL para bulunmuş ve sahte olduğu anlaşılan paralar muhafaza altına alınmış, şahısların binmiş oldukları ... plaka sayılı aracın ruhsatı istendiğinde biz görevlilere ... plaka sayılı Hyundai marka araca ait bir ruhsat göstermeleri doğrultusunda araçların farklı olması dolayısıyla ... marka aracın kime ait olduğu sorulduğunda aracı ...'da kiraladıklarını beyan etmiş, şahıslar inceleme yapılmak için asayiş büro amirliğine getirilmiş, araç içerisinde farklı marketlerden alınmış gıda maddesi olduğu görülmüş, şahısların sahte paralarla alışveriş yaptıkları düşünülerek araç içerisindeki "....." mağazasına ait poşet bulunmuş poşet üzerinde bulunan adresin idaremiz ...sokak no:65'de bulunan " ..." markete ait olduğunun anlaşılması üzerine bölge ekiplerimiz bahse konu markete gidip market sorumlusu...ile yapılan görüşmede gün içerisinde yapılan alışverişler esnasında ... seri numaralı sahte bir adet 100 TL para yapılan kontrollerde bir numaralı kasada olduğu görülmüş, kasa görüntülerinin olduğunu beyan etmiş, müracaatı polis merkezinde alınmış, ayrıca ... plaka sayılı aracın plakalarının "kayıp plaka" olduğu anlaşılmış, otonun sahibine telefonla ulaşılmış şahıs yukarıda açık kimlikleri yazılı olan üç şahıstan herhangi birine kiralamadığını, başkasına kiraladığını beyan etmiş ayrıca aracında GPRS takip sisteminin olduğunu ve aracının gün içerisinde nerelere uğradığını aracının takip edilebildiğini beyan etmiş olup, şahısların yasal hakları yüzlerine karşı okunduktan sonra bahse konu sahte paralarla narkotik madde olabileceğini düşündüğümüz madde ... plaka sayılı araca ait ruhsat, ... plaka sayılı araç gerekli yasal işlemlerinin yapılabilmesi için ... Asayiş Büro Amirliğine teslim edilmiştir.”