muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8945, Karar No: 2025/4037, Tarih: 20.05.2025

B. Sanık Hakkında Maktul ...'a Yönelik Nitelikli Kasten Öldürme, Maktul ...'a Yönelik Kasten Öldürme, Katılanlar ... ve ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/2473 Esas, 2023/2037 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4220, Karar No: 2010/6269, Tarih: 31.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/4220 E.  ,  2010/6269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Hükmen Reddi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 9.11.2009 gün ve 13841-19246 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 31.03.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/497, Karar No: 2010/6604, Tarih: 08.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/497 E.  ,  2010/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Milas Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.09.2008 tarih ve 2004/462-2008/262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ...vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların yüklenici ve maliki oldukları inşaatta kullanılan vincin halatının yüksek gerilim hattına temas etmesi nedeniyle kısa devre sonucu müvekkili tarafından yangın rizikolarına karşı sigortalanan depoda yangın çıktığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 190.000 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen zararın 190.000 YTL olduğu, bu zarardan inşaat sahibi davalı ...’in inşaatta kullandığı elektriği fen ve tekniğe uygun tesis ettirmemesi nedeniyle %10 sorumlu olduğu, davalı şirketin çalışanlarının hatalı eylemi sonucu yangının meydana gelmesi nedeniyle bu davalının %50 sorumlu olduğu, sigortalının ve deponun malikinin ise depoda kullandıkları elektriği fen ve tekniğe uygun tesis ettirmediklerinden kusurlarının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 114.000 YTL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ...vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yangın sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, mahkemece, sigortalı depoda kullanılan elektriğin fen ve tekniğe uygun yapılıp yapılmadığının kontrol edilmeden poliçe düzenlendiği gerekçesiyle davacı ... şirketinin de meydana gelen zarardan %10 sorumluluğunun bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, davacı ... şirketinin TTK’nın 1301. maddesine göre davayı açmış olması karşısında davacıya kusur verilmesi doğru değildir.

Bu itibarla mahkemece, meydana gelen zararda davacının kusurunun bulunmadığı gözetilerek, bilirkişi heyetinden ek rapor alınmak suretiyle yeniden kusur dağılımının yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla mahkemece, meydana gelen zararda davacının kusurunun bulunmadığı gözetilerek, bilirkişi heyetinden ek rapor alınmak suretiyle yeniden kusur dağılımının yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının bozma neden ve şekline göre şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın, davacı yararına BOZULMASINA, 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16487, Karar No: 2018/378, Tarih: 17.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16487 E.  ,  2018/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığına “2002-2003” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin,en aleyhe kabulle sanığın vergi denetmenine bir kısım belgeleri ibraz edemeyeceğini beyan ettiği 15.12.2005 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “defter ve belge ibraz etmeme'' suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/377, Karar No: 2020/4974, Tarih: 12.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/377 E.  ,  2020/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Ankara 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 43. İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan davada İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurulmuş ve dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davacı asıl tarafından 09.03.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiği bildirilmiştir.

06.08.2015 tarihli ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 215. maddesinde “Hükmün kesinleşmesinden önce davadan feragat, davayı kabul veya sulh halinde, hakim dosya üzerinden bu konuda ek karar verir. Taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi sırf bu nedenlerle dosya istinaf veya temyiz incelemesine gönderilmez.” düzenlemesi yer almaktadır.

Anılan sebeple, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine usulen engel oluşturan davadan feragat beyanının İlk Derece Mahkemesince değerlendirilip karara bağlanması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8245, Karar No: 2016/187, Tarih: 13.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8245 E.  ,  2016/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/342993

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/671, 2013/315

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, tehdit

Nitelikli mala zarar verme ve tehdit suçlarından sanığın mahkumiyetine yönelik hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yanında arkadaşı H.. G.. de olduğu halde mağdurların oturduğu apartmana gittiği ve burada ayrıldığı kız arkadaşı olan mağdur N.. K..'i telefonla arayıp daire ziline bastığı, mağdurların kapıyı açmaması üzerine sanığın, mağdur N...... hitaben "aç yoksa seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiği sonrasında mağdurların ışıkları söndürdükleri, bu sırada sanık S..... N.... diye bağırmaya başladığı, cevap verilmemesi üzerine de tekrar daire kapısının önüne gelerek ele geçirilemeyen bıçak ile doğalgaz borusuna zarar verdiği somut olayda; sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı ile nitelikli mala zarar verme, tehdit suçlarının oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin mağdur beyanlarının çelişkili olduğu, sanık üzerinde bıçak ele geçmediği, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7085, Karar No: 2023/3308, Tarih: 15.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7085 E.  ,  2023/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, ortak mirasbırakan babaları ... kayden maliki bulunduğu 460 parsel sayılı taşınmazda yer alan 1 numaralı bağımsız bölümünün 3/5 payını davalı kızı ... satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, satışın gerçek olduğunu, nitekim kendisi ve eşi ...'a ait dava dışı taşınmazın mirasbırakan babası tarafından çekişmeli payın bedelinden mahsup edilerek satın alındığını, yine, murisin üçüncü kişilere olan borçlarını da eşi ile birlikte ödediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29/12/2015 tarihli ve 2014/119 Esas, 2015/1032 Karar sayılı kararıyla; temliki işlemin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, “Dosya kapsamındaki tüm olgu ve deliller, özellikle de tanık ifadeleri yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; mirasbırakan ..., satış yoluyla yaptığı temlike ilişkin gerçek iradesinin mirastan mal kaçırmak olmadığı, davacının iddiasını, 6100 sayılı HMK’nın 190. ve 4721 sayılı TMK’nın 6. maddeleri uyarınca kanıtlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle, davanın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararında yer verilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararında yer verilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazda 2 farklı bağımsız bölümün bulunduğunu, davaya konu işlemle bir tanesinin devredilmiş bulunduğunu, her olayın somut koşullarının değerlendirilmesi gerektiğini, davacı ile mirasbırakan arasında anlaşmazlık bulunduğunu, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını, davalının alım gücünün olmadığını, satış bedelinin düşük olduğunu, mirasbırakanın davacının 1 numaralı bağımsız bölümü kullanmasına da müsaade etmediğini, mirasbırakanın diğer oğlu Erkan’a da muvazaalı devir yaptığına dair tanık beyanının bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

2. Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile ... Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

3. Değerlendirme

3. Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile ... Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 99,20 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17636, Karar No: 2014/1449, Tarih: 03.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17636 E.  ,  2014/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliğinden kaynaklanan kayıp kaçak bedelinin iadesi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, 4822 Sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı yasanın 22.maddesi gereğince Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali isteğine ilişkindir. Anılan yasanın 22.maddesinin 5.fıkrasında; "Değeri beş yüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine Tüketici Mahkemeleri tarafından verilen kararların kesin olduğu" belirtilmiştir. Yasada öngörülen parasal sınır 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.191.52 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3108, Karar No: 2018/6496, Tarih: 29.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3108 E.  ,  2018/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bakaya kalmak eyleminden dolayı kabahatli ...'in, 1111 sayılı Askerlik Kanunu’nun 89. maddesi gereğince 356,00 Türk lirası idarî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Araç Kaymakamlığı İlçe Yazı İşleri Müdürlüğünün 19/01/2017 tarihli ve 355 esas, 17 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair Araç Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/04/2017 tarihli ve 2017/43 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/03/2018 gün ve 94660652-105-37-1513-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/04/2018 gün ve 2018/28421 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Araç Sulh Ceza Hakimliğince "kabahatlinin itirazında Cumhuriyet Savcısı olduğunu ve 2802 sayılı Hakim ve Savcılar Kanunu'nun 93. maddesi uyarınca bakaya kalmak eyleminin kişisel suç olduğu nedeniyle gıyabında idari para cezası verilemeyeceğini, yalnızca ilgili görevli tarafından bu hususta tespit tutanağı tanzim edilebileceğini ileri sürmüş ise de, söz konusu idari para cezasının 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında kalan bir eylem olmadığı ve 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 89. maddesi gereği düzenlendiği anlaşıldığından" şeklindeki gerekçe ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de;

Kabahatlinin Cumhuriyet Savcısı olması nedeniyle 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, muterizin savcı olduğunun anlaşılması sebebiyle, başvurunun kabul edilerek idari para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Araç Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/04/2017 tarihli ve 2017/43 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21210, Karar No: 2022/3505, Tarih: 02.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21210 E.  ,  2022/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.