muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7441, Karar No: 2018/2246, Tarih: 22.03.2018

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nın 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz.

Somut olaya gelince; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan 17.02.2014 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda, davacıya ait 8 no'lu parselde bulunan zeytin ağaçlarının gelişmelerinin yaşlarına göre normal olduğu, her türlü bakımının yapılması nedeniyle verimlerinde herhangi bir düşüş olmadığı, dava konusu her iki taşınmaz arasındaki kot farkı yüksek olduğundan su sızıntısı olmayacağı, her türlü sızıntı ve akıntının kot farkı boyunca akıp gideceğinden yanlara doğru herhangi bir akıntının da oluşmayacağı, kuyulardan çıkan suyun plastik ve demir borularla çıkıp herhangi bir sızıntı yapmadan kullanıldığı, ayrıca toprak havuzlarda da herhangi bir sızıntının bulunmadığı bildirilmiş ise de davacı tarafından dosyaya sunulan .... İlçe Tarım Müdürlüğünün 05.05.2014 tarihli ziraat bilirkişisi tespit raporunda, davalı şirkete ait balık üretim tesisinin doğusunda bulunan davacıya ait bahçeyle arasındaki sınır boyunca döşenen ve havuzlara su taşıyan borularda bazen su kaçağı oluştuğu, bu kaçakların önlenememesi nedeniyle zeytin bahçesinin kaçak suya maruz kalan bölgelerinde toprağın çoraklaştığı, bu nedenle ağaç kurumalarının görülebileceği, su borularındaki kaçakların önlenmesi için alınacak tedbirlerle oluşabilecek zararların da engellenebileceği bildirilmiştir.

Görüldüğü üzere, mahkemece aldırılan bilirkişi raporu ile .... İlçe Tarım Müdürlüğünden alınan bilirkişi raporu arasında açık bir çelişki bulunmaktadır.

Bu durumda mahkemece, konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyeti eşliğinde yeniden keşif yapılmak suretiyle bahsi geçen bilirkişi raporları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi, davalının üretim faaliyetleri nedeniyle davacıya ait zeytin bahçesinin zarar görüp görmediği, görmüş ise miktarı ve zararın önlenmesi için ne tür tedbirler alınması gerektiği hususunda denetime elverişli rapor düzenlettirilmesi ve daha sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15436, Karar No: 2012/14774, Tarih: 10.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15436 E.  ,  2012/14774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Es-Ay Nak. Taah. Tur. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 23/01/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı şirket temsilcisi ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazasında desteğin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı huku­kuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edimemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun ama­cına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19823, Karar No: 2023/9653, Tarih: 21.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/19823 E.  ,  2023/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2018/4 E. 2018/4 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.10.2018 tarihli ve 2018/4 Esas, 2018/4 Karar sayılı kararının ve 11.10.2018 tarihli 2018/4 Esas, 2018/4 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer ...; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2018/4 Esas, 2018/4 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II-Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, sanığın 03.05.2018 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebini bildirmediği, ancak tebligatta ve gerekçeli kararda "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmaması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih, 2019/42687 nolu bireysel başvuru kararı da dikkate alınarak, sanığın 15.10.2018 tarihinde ek karara ilişkin temyiz dilekçesinin süresinde ve gerekçeli olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının müdafi huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6241, Karar No: 2019/5909, Tarih: 08.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6241 E.  ,  2019/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

A)Davacı İstemi:

Davacı, vergi kaydına göre 30/01/1988 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı:

Davanın reddine kararı verilmesi istenilmiştir.

C)İlk Derece Mahkeme Kararı; İlk derece mahkemesi tarafından;

"Davanın KISMEN KABULÜ ile ;

0862 244 202 Bağ-Numaralı davacı ...‘in, vergi kaydının başladığı 30.01.1988 tarihi ile esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğu ve bu sigortalılığının vergi kaydının sona erdiği 02.08.1988 tarihine kadar devam ettiğinin tespitine, fazla isteğin reddine," karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;Davalı vekili; davacının geriye dönük olarak sigortalılık tespitinin mümkün olmadığını belirterek, yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın bozularak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :

... Bölge Adliye Mahkemesince, " ... 9.İş Mahkemesi'nden verilen 02.11.2017 tarih, 2016/461 Esas ve 2017/392 Karar sayılı kararına yönelik davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan REDDİNE, " karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı kurum vekili; Davacının 04.10.2000 tarihli tescili yapılmış olup, tescilinin geri çekilmesinin mümkün olmadığını, kurum işleminni yerinde olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava, davacının 30/01/1988 - 04/10/2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının, vergi kaydının başladığı 30/01/1988 tarihi ile esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğu ve bu sigortalılığının vergi kaydının sona erdiği 02/08/1988 tarihine kadar devam ettiğinin tespitine, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkmesince de karar usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

Davacının vergi kaydına istinaden 30/01/1988- 02/08/1988 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalılığının devam ettiğine dair mahkemenin kabulü yerindedir. Ancak sigortalılığın başlangıcında hataya düşülmüştür. Davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı yasanın 24/II-a bendine göre 18 yaşının doldurmayanlar bu kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmazlar. Öte yandan davacının 20/03/1970 doğumlu olduğu sabittir. Hal böyle olunca da davacının Bağ-Kur sigortalılığının başlatıldığı 30/01/1988 tarihinde henüz 18 yaşını doldurmadığı ortadadır.

Somut olayda, davacının Bağ-Kur sigortalılığının 18 yaşını doldurduğu 20/03/1988 tarihinden başlatılması gerekirken 30/01/1988 tarihinden başlatılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Somut olayda, davacının Bağ-Kur sigortalılığının 18 yaşını doldurduğu 20/03/1988 tarihinden başlatılması gerekirken 30/01/1988 tarihinden başlatılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

G) SONUÇ : Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA) İlk derece mahkemesi kararının ;

1- Hüküm fıkrasının 1.bendi tümüyle silinerek yerine,

“Davanın KISMEN KABULÜNE, davacının 20/03/1988-02/08/1988 tarihleri arasında 1479 sayılı yasa kapsamında bağkur sigortalısı olduğunun tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 08/10/2019 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12737, Karar No: 2014/7523, Tarih: 25.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/12737 E.  ,  2014/7523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/410226

MAHKEMESİ : Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2011

NUMARASI : 2011/332 (E) ve 2011/571 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1.maddesine göre temel cezanın belirlenmesinden sonra sırasıyla 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a ve 87/3.maddelerinden ceza artırımına gidilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

2)Katılan hakkında düzenlenen adli raporda, meydana gele yaralanma neticesi kemik kırığı meydana geldiğinin belirtilmesine karşın kırığın hayati fonksiyonlara etkisinin gösterilmemesi nedeni ile adli tıp kriterlerine uymayan rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/36258, Karar No: 2021/6768, Tarih: 08.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36258 E.  ,  2021/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

2-Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

3-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nın 204/1,43,62/1 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar, resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ile .... hakkında verilen beraat hükümleri katılan ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından; resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü katılan tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 10/10/2011 olarak yazılmış olan suç tarihinin, çeklerin bankaya ibraz edildiği 04/10/2011, 20/10/2011 tarihleri olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Katılanın, suç tarihi itibari ile Salihli ilçesinde yediemin deposu işletmeciliği yaptığı, 24/03/2011 tarihinde sanık ...'ye ait olan iki kamyon boyanın İzmir'de olan alıcısının teslim almaması üzerine nakliyesini yapan tanık ....ve şoför arkadaşı ... tarafından katılanın deposuna yediemin olarak bırakıldığı, bu nedenle katılanın ödediği nakliye ve yedieminlik ücretinden dolayı sanık ...'den alacaklı olduğu, sanık ...'nin borcunu ödememesi üzerine katılana deposunda bulunan boyaları 11.000.TL karşılığında sattığı, daha sonra sattığı boyaları ele geçirmeyi plandığı, bu plan kapsamında katılanı telefonla arayarak komisyon karşılığında boyaları satabileceğini, karşılığında da çek verileceğini söylediği, katılanın bu teklifi kabul etmesi üzerine beraberine diğer sanıklar ... ve ... ile meçhul Haluk adlı şahsı da alarak 25/08/2011 tarihinde ....'ye geldikleri ve önceden hazırlanmış suça konu Halkbankası İnegöl/Bursa Şubesine ait 05/10/2011 keşide tarihli, 26.500.TL bedelli çalıntı çeki meçhul Haluk adlı şahsın katılana verdiği, katılan tarafından 04/10/2011 tarihinde tahsil için bankaya ibrazında çek üzerindeki imza keşideciye ait olmadığından işleme alınmadığına dair şerh düşüldüğü,

Bu olayın akabinde katılanın sanıklar ... ve ... ile yeniden irtibata geçtiği, bu kez sanık ...'ın 17/10/2011 tarihinde katılanı telefonla aradığı, sanık ...'nin.... Belediyesi Ekmek Fabrikasına ait 19.000.TL bedelli bir çek aldığını, 15.000.TL'ye kırdırmak için bir tefeciye verdiğini, tefecinin 800.TL nakit vermesine rağmen geri kalan kısmı vermediğini, bu yüzden 800.TL + yol masrafını göndermesi halinde çeki kendisine verebileceğini söylemesi üzerine katılanın aynı gün sanık ...'ın hesabına 900.TL para gönderdiği, bunun üzerine sanık ...'ın katılanı arayarak çeki aldığını söylediği, yanına gelmek istememesi üzerine katılanın beraberine dünürünü alarak sanık ...'ın Manisa'daki adresine gittiği, burada sanık ...'dan suça konu Halkbankası ....Şubesine ait 10/10/2011 keşide tarihli, 19.000.TL bedelli çalıntı çeki aldığı, katılan tarafından 20/10/2011 tarihinde tahsil için bankaya ibrazında çek üzerindeki imza keşideciye ait olmadığından işleme alınmadığına dair şerh düşüldüğü ve çeklerin keşideci şirketten 25/12/2010 tarihinde boş vaziyette çalınan çekler olduğunu öğrendiği, katılanın yeniden sanık ... ile irtibata geçtiği, zararını karşılayacağını Ankara'daki bir evi satabileceğini söylemesine rağmen katılanın yaptığı araştırmada bahse konu yerde bina olmadığını öğrendiği, bu surette sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan olayda,

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Sanık ...'ın üzerine atılı "resmi belgede sahtecilik" suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/2-a maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son sebep olan sorgu tarihi olan 30/04/2013 ile inceleme tarihleri arasında 30/04/2021 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanık ...'ın, diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin delil bulunmaması nedeniyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanının ve O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanının ve O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a-)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen hükümler yönünden; sanık ...'nin tespit edilemeyen şekilde boş vaziyette ele geçirdiği suça konu çalıntı çekleri sanık ...'a doldurtarak, farklı tarihlerde katılana verip karşılığında ilk olarak boya daha sonra 900.TL haksız menfaat elde ettikleri anlaşılmakla, sanığın zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık ve zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde hataya düşülerek, yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

b-)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen hükümler yönünden; Sanık ...'nin hüküm tarihinden sonra 13/10/2017 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 08/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14338, Karar No: 2016/324, Tarih: 14.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14338 E.  ,  2016/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/323409

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Suluova Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2015 (Asıl Karar) 21/07/2015 (Ek Karar)

NUMARASI : 2015/228, 2015/278

SANIK : K.. B..

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin "süre yönünden" reddine dair mahkemenin 21.07.2015 tarih ve 2015/228 E, 278 K. Sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık K.. B..'ın 11/08/2015 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan "ek kararın" ONANMASINA, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.