muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9886, Karar No: 2018/3074, Tarih: 10.05.2018

../..

S.2.

Ahlak ve adaba aykırılığın tayin ve tespiti için, işin değeri cezai şartın kabul edildiği tarihteki borçlunun iktisadi durumu araştırılıp, davalıların varsa ticaret sicil dosyaları celp edilip toplam sermaye miktarı tespit edilerek söz konusu cezai şartın tahsili yoluna gidilmesi halinde borçlunun eskisi gibi ticari hayatını sürdürmesinin mümkün olup olmayacağı, mümkün olmayacak ise bu durumun onun iktisaden mahvına neden olup olmayacağı hususlarında uzman bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılması gerekir. Yerel mahkemece cezanın fahiş olduğuna yönelik savunma üzerinde durulmamış ve bu konuda bir araştırma yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen biçimde deliller toplanıp konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle mahallinde gerekirse bilirkişi incelemesi de yapmak suretiyle açıklanan şekilde bu seviyedeki bir cezai şartın Borçlar Kanununun 27. maddesine göre ahlak ve adaba aykırı sayılıp sayılmayacağı konusunda rapor alınıp, tamamen veya kısmen indirime tabi tutulup tutulamayacağı tartışılarak, oluşacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere üzere, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12253, Karar No: 2021/10810, Tarih: 31.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12253 E.  ,  2021/10810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.12.2015 yerine 24.12.2015 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- ... İnceleme ...'nda ve Bilirkişi tarafından yapılan ... Çözüm İncelemesinde 25.12.2015 tarihinde kamera saatine göre saat 06.15.12 'de sanığın katılana ait ikametin deposunun bulunduğu yere geçtiği ve yaklaşık 22 dakika deponun bulunduğu kısımda kaldıktan sonra 06.37.16 'da elinde malzemelerle çıktığının görüldüğünün belirtildiği ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05.55'de bittiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b- Sanığın katılanın ikametinin deposundan ... marka matkap ve iki adet spiralin çalındığı olayda; katılanın soruşturma aşamasında kollukta alınan 25.12.2015 tarihli ifadesinde zararının 100 TL olduğunu, yine katılanın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise zararının 200 TL olduğunu belirtmesi karşısında; çelişki giderilip çalınan miktar belirlenerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3810, Karar No: 2023/310, Tarih: 18.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3810 E.  ,  2023/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen muhdesatın aidiyetinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince bozulmasına karar verilmiştir.

...Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

...Asliye Hukuk Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacı ile davalıların, ortak muris ...'den kalan 313 ada, 4 parsel ile 384 ada, 10 parselin hissedarları olduğunu, taşınmazların paylaşımı konusunda Eğirdir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/227 Esas sayılı dosyasında izale-i şüyu davası açıldığını, ... Mahallesinde bulunan taşınmazda davacı tarafından dikilen 18 adet anjeliko cinsi erik ağacı, 3 adet 6 yaşında armut ağacı, 18 adet şeftali ağacı, 5 adet yarıbodur kiraz ağacı, 3 adet cennet elması ağacı, 1 adet zeytin, 1 adet hünnap, 2 adet kivi, 2 adet nar, 1 adet ceviz, 1 adet vişne, 2 adet kayısı, 1 adet dut ağacı, davacı tarafından yaptırılan bahçede bulunan damlama sulama sistemi tesisatları, bir katlı ev bulunduğunu, Ağa Mahallesinde bulunan taşınmazda bulunan muristen kalan dubleks evde her iki kat için yapılan inşaat ve iyileştirmeler olduğunu, evin içindeki oda bölmelerin duvar ile örüldüğünü, sıva ve boyasının yapıldığını, evin kapı ve pencerelerinin, tüm taban ve tavanının, mutfak dolaplarının, elektrik tesisat döşeme işlerinin davacı tarafından yapıldığını ileri sürerek, muhdesatların ve iyileştirmelerin müvekkili tarafından yapıldığının değeriyle birlikte tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ..., ..., ... vekili, davacı yanın dava dilekçesinde belirttiği hususları kabul etmediklerini, miras bırakanın 2001 yılında vefat ettiğini, davacı yanın bu taşınmazları 14 yıldır kullandığını, taşınmazda bulunan evde oturduğunu, bahçede bulunan malları kendisinin toplayıp hasat ettiğini ve değerini aldığını, davalılara ne kira ne de mahsul geliri hiç birşey vermediğini, davalıların bu duruma rızalarının olmadığını, davacı tarafın iddia ettiği muhdesatların tespiti halinde murisin ölüm tarihinden itibaren davacının bu taşınmazlarda oturmasının, işgal etmesinin, hasat ettiği ürünlerden ayrı ayrı gelir elde etmesinin tespiti ile muhdesattan davacıya düşecek fazla miktardan elde ettiği zenginleşmenin hesaplanması ve tenziline karar verilmesini gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince, davanın kabulü ile 08/06/2015 hakim havale tarihli bilirkişi raporunda belirtilen Bağlar Mahallesi 384 ada, 10 parsel No.lu taşınmazın toplam 9.950,00 TL'lik meyve ağaçları ve 22.200,00 TL taşınmaz bedeli ile Ağa Mahallesi 313 ada, 4 No.lu parseldeki evde yapılan 3.512,07 TL'lik iyileştirmelerin davacı tarafça yaptığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince: “...davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; iyileştirme bedelleri yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır, ayrıca Bağlar Mahallesi 384 ada, 10 parsel üzerindeki muhtesatlar yönünden hüküm fıkrasında kabul edilen muhdesatların ayrı ayrı nicelik ve nitelikleri açıklanmak suretiyle gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde bedelleri belirtilmek suretiyle hüküm tesisi de usul veya yasaya aykırıdır…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davaya esas olan izale-i şuyu davasında 17/05/2017 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği ve kararın 09/06/2017 tarihinde kesinleştiği, mahkemede görülen davanın dava tarihinin 21/01/2015 tarihi olduğu ve Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen ortaklığın giderilmesi davası ile parsellerinin aynı olduğu, davaya konu talebin söz konusu parsellerdeki davacıya ait muhtesatların davacıya ait olduğunun tespitine ilişkin dava olduğu, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre muhtesatın aidiyetinin tespitinin davasının görülebilmesi için davaya sebep ve dayanak olan ortaklığın giderilmesi davasının olması ve bu davanın görülüyor olması, derdest olmasının zorunlu olduğu, aksi takdirde açılan davada hukuki yararın olmadığı ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği, derdest olan bir ortaklığın giderilmesi davası olmadığından davanın hukuki olarak görülmesinde yarar bulunmadığı, davalıların davanın açılmasına sebebiyet verdiklerinden yargılama gideri ve ücret-i vekaletten sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davada taraf teşkilinin sağlanmamış olduğunu, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmalarının da hatalı olduğunu savunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davada taraf teşkilinin sağlanmamış olduğunu, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmalarının da hatalı olduğunu savunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi eşya hukukunda, muhdesattan, birarazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklindedikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

2. Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespitdavası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.)

3. Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

3. Değerlendirme

3. Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk derece mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, paydaşlar arasında görülen muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında yargılama yapılarak dosya esasında karar verilebilmesi için derdest ortaklığın giderilmesi davasının bulunması gerektiği; davalıların, dava açıldığı tarihte görülmekte olan izale-i şuyu davasında muhdesatın aidiyeti talebini kabul etmemiş olmaları hasebiyle eldeki davanın açılmasına sebebiyet vermeleri karşısında yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu olmalarının doğru olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29837, Karar No: 2014/38329, Tarih: 20.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29837 E.  ,  2014/38329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/93779

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/155 (E) ve 2012/578 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Köy muhtarı İ.. D... beyanında orman işletmesinin 494 bölmeyi köye kesim izni vererek tahsis ettiğini ihale 2011 yılı Şubat ayında verildiğini ancak bölgede ihalenin sona erdiği tarihin yazılmadığını ileri sürmüş olup saha teslim tutanağı incelendiğinde bitiş tarihinin yazılı olmadığı sanık ve zabıt mümziinin yer göstermesiyle dava konusu yerde 16.11.2012 tarihinde yapılan keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda ağaçların keşif tarihinden 1- 1,5 yıl önce dikiliden aynı zamanlı kesilmiş olduklarının belirtilmesi karşısında orman işletmesinden kesimin bitiş tarihinin bildirilip bildirilmediği hususunun sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile beraat hükmü tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12947, Karar No: 2010/8639, Tarih: 14.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12947 E.  ,  2010/8639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/02/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Alaplı Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/175- 2008/299 sayılı kararı ile davalının, davacıya yönelik dava konusu cinsel taciz eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Yasası’nın 105/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin olarak verilen kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilerek, davacı yararına olayın özelliğine uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17059, Karar No: 2019/347, Tarih: 16.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/17059 E.  ,  2019/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu ...... İlçesi ...... Mahallesi 158 ada 59/A parsel sayılı taşınmazın arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uymadan piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ......... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

DS
Yargıtay — Esas No: 2024/9164, Karar No: 2024/14780, Tarih: 07.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9164 E.  ,  2024/14780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 55. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ortadan kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi dava tarihinden önce sona eren davacının dava ve ıslah dilekçesindeki toplam talebine göre reddedilen ve temyize konu edilen miktar (karar tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden TL'ye çevrilmekle hesaplanan) 277.580,46 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.