muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1086, Karar No: 2013/40, Tarih: 05.02.2013

Ceza ve hukuk mahkemelerinde, sübuta ilişkin bir sorunun çözümünde farklı usul kurallarının uygulanması farklı hukuki sonuçları ortaya çıkarabilecektir. Senede bağlı bir borcun ödendiği iddiasının ceza mahkemesinde serbest delil usulü,  hukuk mahkemesinde ise, istisnalar dışında sınırlı delil usulüne göre çözümünün ve bundan dolayı farklı sonuçların ortaya çıkmasının kabulü, adalet ve hakkaniyete aykırı düşecektir. Bu nedenle, senede bağlı borcun ödenip ödenmediğine ilişkin sorunun çözümünde, ceza ve hukuk mahkemelerinden verilen farklı kararların uygulamada doğuracağı sakıncalarının önlenmesi bakımından, tanıkla ispat konusunda ceza mahkemesinin hukuk mahkemesinin bağlı olduğu usul kurallarını uygulaması gerekmektedir.

Diğer bir anlatımla, farklı usul hükümlerinin uygulanması nedeniyle senetten kaynaklanan borcun ödendiği iddiasının ceza mahkemesinde sabit görülerek mahkûmiyet kararı verilmesi, buna karşılık hukuk mahkemesinde ödeme iddiasının yerinde olmadığının kabulü ile alacağın geçerli görülmesi durumunda, ceza mahkemesi kararı sonucu bedelsiz senedi kullanma suçundan hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan alacaklı, hukuk mahkemesi kararına göre alacağını icrada tahsil edebilecektir. Bu tür sakıncalara ve böylesine çelişkili bir durumun ortaya çıkmasına hukuk mantığının cevaz vermeyeceği açıktır. Aksinin kabulü halinde senet borçlusu hiç bir zaman ilgili hukuk mahkemesine başvurma yoluna gitmeyecek, tanık temin ederek Cumhuriyet Savcılığına başvurmak suretiyle kamu davası açılmasını ve açılan kamu davasına katılmak suretiyle şahsi hakkının hüküm altına alınmasını sağlayabilecektir. Hal böyle olunca Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleriyle getirilen sınırlamaların uygulanma imkanı da eylemli olarak ortadan kalkacaktır.

Üstelik bu kabul, elinde gerçeğe ve hukuka uygun olarak düzenlenmiş senet bulunan alacaklının senede konu alacağını tahsil edememe tehlikesinin yanında, TCK'nun 156. maddesinde düzenlenen ceza tehdidi altında bulundurulmasına neden olacak, hatta Hukuk Muhakemeleri Kanunu, İcra İflas Kanunu ve Ticaret Kanunu hükümlerine güvenerek alacağını hukuki yönden güvende gördüğü için, işlemlerin yapılması sırasında tanık temini yoluna gitmeyen alacaklının kolayca mahkûm edilmesi sonucunu ortaya çıkaracak ve ekonomik hayatta güvensizliğe neden olacaktır.

Nitekim, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun yürürlükte olduğu dönemde benzer uyuşmazlık konularının değerlendirildiği 12.04.1933 gün ve 31-7 sayılı, 02.04.1941 gün ve 19-12 sayılı, 24.03.1989 gün ve 1-2 sayılı İçtihat Birleştirme Kararlarında ve Ceza Genel Kurulunun 17.03.1986 gün ve 464-126 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmış olup, 1412 sayılı CMUK'nun 254 ve 255. maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 217 ve 218. maddelerinin uyuşmazlık konusunu ilgilendiren bölümleri itibariyle paralel hükümler içermeleri nedeniyle değişen ceza mevzuatı karşısında dahi sözkonusu İçtihadı Birleştirme Kararları halen geçerliliklerini korumaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Katılan İbrahim ile sanık Bahri arasında 60.000 EURO bedelindeki bono ile ortaya konan bir borç ilişkisinin bulunduğu ve katılanın senetten kaynaklanan borcu ödediğine ilişkin hukuka uygun olarak yalnızca tanık deliline dayandığı olayda; ceza muhakemesinde hakimin delilleri serbestçe takdir edeceği açıklanmış ve ispat vasıtaları yönünden bir sınırlama getirilmemiş ise de, hukuki bir ilişkinin sonucu olup, aynı zamanda cezai sorumluluğu da gerektiren işlemlerde hukuk mahkemelerinde aranılan ispat şeklinin ceza mahkemelerinde de aranması gerektiği, ceza mahkemelerinden verilen mahkûmiyet hükümlerinin hukuk mahkemelerini de bağlayacağı, bedelsiz senedi kullanma suçunun işlendiğinin tanıkla ispatı kabul olunduğu takdirde katılanın ceza ilamına dayanarak 60.000 EURO bedelindeki borcu ödediğini herhangi bir yazılı delile ihtiyaç olmadan ispat edebileceği, bunun da miktar itibarıyla tanıkla ispat edilemeyecek bir iddianın HUMK'na aykırı olarak tanıkla ispatı sonucunu doğuracağı açık olup, katılanın senedin ödenmesine rağmen kullanıldığı yönündeki iddiasının tanık anlatımlarına göre sabit kabul edilmesi ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla, senetten kaynaklanan borcun ödendiği hususu Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri uyarınca ispatlanamadığı ve elde edilen delillerin sanığın hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı anlaşıldığından, bedelsiz senedi kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Yerel mahkeme direnme hükmünün bozulması gerektiği yönünde oy kullanan Genel Kurul Üyesi G. Yalvaç; "Bedelsiz kalmış senedi kullanmak suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararı, Özel Dairece, 24.03.1989 tarih ve 1/2 sayılı İ.B.K. uyarınca sanığa yüklenen eylemin 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun cevaz verdiği ayrık durumlar dışında tanıkla ispat olunamayacağı, gerekçesiyle bozulmuş, yerel mahkemece de, anılan İ.B.K.'nın ceza hukukundaki serbest delil ilkesine aykırı olduğu, dayandığı yasanın yürürlükten kalktığı hukuk usulündeki biçimsel gerçeğin ceza hukukunda kabul edilemeyeceği gerekçesiyle önceki hükümde direnilmiştir.

Yüksek Dairece, 765 sayılı TCK'nın 509. maddesinin uygulanması ile ilgili İ.B.K.'nın yeni yasa döneminde de bağlayıcılığını sürdürdüğü kabul edilerek bozma yapılmıştır. Bu nedenle öncelikle bu sorun çözümlenmeli ve bilahare varılan sonuca göre dosyadaki deliller değerlendirilmeliydi, bu konu çözümlenmeden, dosyadaki diğer delillerin değerlendirilmesi kanaatimizce mümkün değildir. Verilen kararın somut olaya özgü olduğu ileri sürülebilir ise de, öncelikle ilkelerin belirlenmesi ve daha sonra somut olayın değerlendirilmesi gerekmektedir.

İçtihadı Birleştirme Kararı halen varlığını sürdürmekte midir?

Yüksek Kurul;

Özel Dairece bu suç açısından kabul edilen bağlı delil ilkesini benimsemiş midir, yoksa CMK’daki serbest delil sistemini mi kabul etmiştir?

İçtihadı Birleştirme Kararı halen varlığını sürdürmekte midir?

Yüksek Kurul;

Özel Dairece bu suç açısından kabul edilen bağlı delil ilkesini benimsemiş midir, yoksa CMK’daki serbest delil sistemini mi kabul etmiştir?

Kurula katılan üyeler tarafından, bu dosya açısından yukarıdaki her iki soruya da farklı cevaplar verilmesini haklı kılan bir çok neden bulunmaktadır.

Şöyle ki; madem ki Özel Daire bozması kabul edildi, o halde Ceza Genel Kurulu’nca da, yürürlükten kalkmış yasa ile ilgili verilmiş olsa da, İ.B.K.'nın bağlayıcılığı kabul edildi şeklinde düşünülebileceği gibi, dosyadaki tüm deliller sunulup, uyuşmazlıkla ilgili oylama yapıldığına  göre, Ceza Genel Kurulu’nca, bağlı delil ilkesinin kabul edilmediği dolayısıyla yürürlükten kalkmış bulunan bir yasa hükmü ile ilgili verilen İ.B.K.'nın bağlayıcılığını sürdürmediği de ileri sürülebilir.

Kişisel olarak 765 sayılı TCK'nın 509. maddesine dayalı olarak verilen İ.B.K., ilgili yasa hükmü yürürlükten kalktığından artık bağlayıcılığını kaybetmiştir. Ne Ceza Muhakemesinde ne de ilgili suç tanımında yasa koyucunun bu suçla ilgili olarak ispat yöntemini belirleyen İ.B.K.’nın varlığını sürdürdüğü yönünde bir hüküm ve yasa koyucunun iradesinin de bu yönde olduğuna ilişkin bir açıklama bulunmamaktadır. Ceza muhakemesinde delil serbestisi bulunmakta olup, hukuka uygun olmak kaydıyla her türlü delil hangi aşamada sunulmuş olursa olsun değerlendirilebilir, dolayısıyla somut olayda da, dosyadaki mevcut delillerin hükümlülüğe yetmediği kanaatiyle, direnme hükmünün isabetsiz olduğu, ancak, yapılan oylamanın mevcut sorunu çözmeyip, aksine müphem bıraktığı" şeklindeki değişik gerekçe ile görüş bildirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Turhal Sulh Ceza Mahkemesinin  20.09.2011 gün ve 342-634 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9326, Karar No: 2015/11070, Tarih: 15.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/9326 E.  ,  2015/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2015

NUMARASI : 2014/1422-2015/734

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde daavacı vekili Av. E.. Ç.. ve davalı vekili Av. G. K. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma tazminatı, eski hale getirme süresi kira kaybı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan 15.09.2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlarının 9/2 maddesinde: “Kiralanan iç mekanına ilişkin döşeme, dekorasyon, standart olarak bulunması gereken tesisatına ek olarak kiracının yaptırabileceği elektrik, havalandırma ve sıhhi tesisat vb. inşaat işleri kiracı tarafından gerçekleştirebilecektir. Kiracı kiralananda yerleşimi için gerekli olan her türlü tadilatı yapmaya yetkilidir. Bu tadilatlarla ilgili olarak kiralayandan herhangi bir bedel talep etmeyecektir. Kiracı söz konusu tadilatı yaparken binanın taşıyıcı sistemlerine zarar vermeyecek imar yönetmeliğine aykırı ve ruhsatsız herhangi bir tadilat yapmayacaktır. Aksi takdirde resmi merciilerden gelebilecek olan her türlü cezalardan birinci derecede kiracı sorumludur.” 9/3 maddesinde: “Kiracı kiralanan da yerleşimi için yapması halinde asma tavan camlı bölme alüminyum, doğrama, lambri, brülör, kalorifer kazanı, kalorifer tesisatı vb. demirbaş niteliğindeki malzemelerin taşınır olmayan/orjinali korunarak sökülemeyenlerini tahliye sonrası bila bedel kiralayana bırakacak her ne nam altında olursa olsun bedel talep etmeyecektir. İş bu sözleşme kapsamında kiralananının kullanımından ileri gelen her türlü bakım ve tamirat kiracıya ve sair nedenlerle ileri gelecek her türlü teknik tamirat kiralayana aittir.” 9/4 maddesinde kiracı kiralananda kanunların izin verdiği ölçü ve şekilde kendi insiyalini belirten ışıklı-ışıksız yazısını amblem veya reklam panosunu koymaya yetkilidir. Bunun için kiralayanın iznini almaya gerek yoktur. Kiralayan bu işler için ayrıca bedeli isteyemeyecektir. Ancak bunların bakım, yıllık vergisi, rüsumları ve enerji giderleri gibi tüm giderler kıracı tarafından karşılanacaktır. Kiracı mağazayı tahliye etmesi durumunda yukarıda belirtilen ışıklı-ışıksız yazı, amblem veya reklam panolarını sökerek kiralananın dış görüntüsünü teslim aldığı hale getirmekle yükümlüdür.” 9/14 maddesinde “Kiracı kiralanana halı hazırda mevcut bulunan ve dış dekoru teşkil etmekte olan paslanmaz çelik doğramalar, ile 5+5 mm lamine camlar ve zeminindeki 33+33 cm ebadındaki fayans döşemelerini tamamen sağlam ve temiz teslim almış olup sözleşme bitiminde veya tahliye anında yine aynı şekilde tamamen sağlam eksiksiz ve temiz olarak teslim etmekle yükümlüdür.”şartlarına yer verilmiştir. Kiralananın tahliye edilip Anahtarların davacıya Ankara 37. Noterliğinin 14.07.2014 tarih ve 19.010 yevmiye nolu emanet teslim tutanağı ile teslim edilmiştir. Davacı vekili kiralanan tahliye edildikten sonra sözleşme hükümlerine göre Ankara 6. S.H.M. 2014/118 D. İşler dosyasında 16.07.2014 tarihinde tespit yaptırmış tespit bilirkişisi İnşaat mühendisi M. Ö. 05.09.2014 tarihli raporunda kiralananda yapılan hasarlar ve zararları kalem kalem belirtmek suretiyle eski hale getirilmesi için toplam KDV hariç 44

. Noterliğinin 14.07.2014 tarih ve 19.010 yevmiye nolu emanet teslim tutanağı ile teslim edilmiştir. Davacı vekili kiralanan tahliye edildikten sonra sözleşme hükümlerine göre Ankara 6. S.H.M. 2014/118 D. İşler dosyasında 16.07.2014 tarihinde tespit yaptırmış tespit bilirkişisi İnşaat mühendisi M. Ö. 05.09.2014 tarihli raporunda kiralananda yapılan hasarlar ve zararları kalem kalem belirtmek suretiyle eski hale getirilmesi için toplam KDV hariç 44.576 TL gerektiğini ve bu kusur, eksiklik iş ve ayıplı/gizli ayıplı iş ve imalatların tamamlanması ve mevcut yerin yeniden kiraya verilebilmesi için 45 günlük süreye ihtiyaç olduğunu belirtmiştir. Davacı vekili 16.10.2014 tarihli dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik mecurun hor kullanılması,kiracı tarafından yaratılan hasar,ayıp ve eksiklik kalemlerinin tadili yenilenmesi ve tahliyeye uygun hale getirilmesi için yapılması gereken işlemler karşılığında şimdilik 44.576 TL+ KDV bedelinin,ve mecurun tahliyeye uygun hale getirmesi için ihtiyaç duyulan süre karşılığında şimdilik 39.577.87 TL kira bedelinin 10.07.2014 Tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı vekili ise cevap dilekçesinde; kiralananın sözleşmeye uygun olarak tahliye edilip teslim edildiğini, taşınmazda var olduğu iddia edilen hasarların oluşumunda müvekkil şirketin bir kusurunun olmadığını, Ankara 6. S.H.M. 2014/118 D. İşler dosyasının delil niteliği bulunmadığını, yoksun kalınan kira bedelinin talep edilebilmesi için haksız ve mesnetsiz olduğu gibi davacı kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece Ankara 6. S.H.M. 2014/118 D. İşler dosyası refakate alınarak mahallinde keşif yapılmış ,bilirkişiler kurulu 24.03.2015 tarihli raporlarında tespit raporu irdelenmiş ancak taşınmazda her hangi bir tadilat ve tamirat yapılmadığı belirtilerek tespit raporuna itibar etmediklerini ve keşfen yapılan tesbitte sözleşmenin 9/2 maddesine göre davalı kiracıya her türlü tadilat yetkisi verildiğinden bazı kalemlerin bedellerinin istenemeyeceğini belirtmiş ve sonuç olarak taşınmazda davalı kiracının kullanımı sonucu oluşan hasarların 5.785.40 Tl + KDV bedelle giderilebileceği,tüm tamiratların 7 günlük çalışma süresinin yeterli olacağı, bu sürede davacının son kira bedeli dikkate alınarak 6.157 TL kira kaybı talep edebileceği belirtilmiştir. Her ne kadar mahkemece keşif yapılmış ve tesbit raporu dikkate alınmadan rapor tanzim edilmiş ise de tesbit raporunda belirtilen kalemlerin aynen keşif raporunda da tesbit edildiği davalı tarafından verilen hasarların belirtildiği,bazı kalemlerde nesafet kesilmesinin yeterli olduğu belirtiler hesaplama yapıldığı görülmektedir

.157 TL kira kaybı talep edebileceği belirtilmiştir. Her ne kadar mahkemece keşif yapılmış ve tesbit raporu dikkate alınmadan rapor tanzim edilmiş ise de tesbit raporunda belirtilen kalemlerin aynen keşif raporunda da tesbit edildiği davalı tarafından verilen hasarların belirtildiği,bazı kalemlerde nesafet kesilmesinin yeterli olduğu belirtiler hesaplama yapıldığı görülmektedir. Tesbit raporu ile yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu arasında içerik ve belirlenen bedel yönünden çelişki bulunduğundan ve bu çelişki giderilmeden hüküm kurulması doğru değildir:Bu nedenle dosyanın tesbit bilirkişisi ve yargılamada alınan rapor bilirkişileri haricinde başka bir bilirkişiden rapor alınmak suretiyle tesbit raporu ile yargılamada alınan bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmesi ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek eksik araştırma ile karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de yargılama sırasında alınan bilirkişi kurul raporunda taşınmazda davalı kiracının kullanımı sonucu oluşan hasarların 5.785.40 TL+ KDV bedelle giderilebileceği,tüm tamiratların 7 günlük çalışma süresinin yeterli olacağı,bu sürede davacının son kira bedeli dikkate alınarak 6.157 TL kira kaybı talep edebileceği belirtildiği halde sadece onarım süresi olan 6.157 TL kira kaybının 10.07.2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi ve hor kullanma tazminatı yönünden olumlu yada olumsuz bir bir hüküm kurulmaması da doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz isteminin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25418, Karar No: 2015/5707, Tarih: 24.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25418 E.  ,  2015/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 24.03.2015 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 31.08.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15889, Karar No: 2013/9055, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/15889 E.  ,  2013/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin .../... Esas Sayılı Dosyasında

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava ve birleşen dava, kira alacağının tahsili istemiyle yapılan takibe vaki itirazın iptali ve inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, asıl davada davalı şirketin müvekkilinin 01.07.2008 tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracısı olduğunu, diğer davalı ... ise kira sözleşmesinin kefili olduğunu, kira parasının üçer aylık dönemler halinde peşin ödendiğini, davalının 2009 yılı 4, 5 ve 6. aylar kirasını yatırmaması nedeniyle ... İcra Müdürlüğünün 2009/11443 E. sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını davalıların itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu, davalının itirazında kira sözleşmesini feshettiğini belirttiğini, ancak kira sözleşmesinin tek taraflı feshedilemiyeceğini, sözleşme sonuna kadar kira parasından sorumlu olacağını, kiralananın anahtarlarını da tevdi edilen noterden yasal haklarını saklı tutarak aldığını, bu nedenle itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davacı birleşen davada ise davalı şirket hakkında 2009 yılı 7, 8 ve 9. aylar kirasını yatırmaması nedeniyle ... İcra Müdürlüğünün 2009/35694 E. sayılı icra dosyası ile icra takibi yaptığını, davalının itiraz ettiğini belirterek, asıl davadaki gerekçelerle itirazın iptalini talep etmiş, kiralananın anahtarlarını 22.04.2009 tarihinde teslim aldığına dair tutanağı dosyaya ibraz etmiştir.

Davalı kira sözleşmesini ekonomik sebeplerle feshettiğini sözleşmenin feshinden sonra kira parası talep edilmeyeceğinden her iki davanın da reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kiralanan akde aykırı olarak erken tahliye edildiğinden, davalının bilirkişi tarafından tespit edilen 4 aylık makul süre ile kira parasından sorumlu olacağından bahisle 3 aylık kira alacağına ilişkin asıl davaya yönelik itirazın iptaline ve inkar tazminatına, birleşen davada ise, davalının sadece temmuz ayı kirasından sorumlu olacağından 10.810,00 TL üzerinden itirazın iptaline, yasal faize ve inkar tazminatına hükmetmiş, hüküm davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin ve davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin ve davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacı vekilinin asıl davada ve birleşen davadaki tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davalının taşınmazda 01.07.2008 tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı tarafından kira sözleşmesinin akde aykırı olarak feshedildiği yargılama neticesinde belirlenmiştir. Davalı tarafından notere tevdi edilen anahtarların davacıya 22.04.2009 tarihinde teslim edildiği, davacının kabulündedir. Davacı bu durumda kiralananın teslim tarihine kadar kira parasından, teslim tarihinden itibaren ise mahrum kalınan makul süre kira bedeli kadar tazminattan sorumludur. Bu durumda, mahkemece kiralananın teslim tarihine kadar kira alacağına, bu tarihten sonrada her iki takip dosyasındaki dönemleri aşmamak üzere makul süre kira bedeli kadar tazminata hükmedilmesi gerekirken, kira sözleşmesinin feshedildiği 22.04.2009 tarihi nazara alınmaksızın, Nisan ayı başından itibaren makul süre tazminatına hükmedilmesi ve ödenmeyen 22 günlük kira parasının nazara alınmaması isabetli değildir.

3-) Asıl dava davalısı ... vekilinin kefilin sorumlu olmayacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasındaki kira sözleşmesi gereğince kiracının sorumluluğu kira parası ile sınırlıdır. Kira sözleşmesinde kiracının belirlenen limitlerle tazminatlardan da sorumlu olacağına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle kefil olan davalının kira sözleşmesinin feshinden kaynaklanan tazminattan sorumlu tutulması mümkün değildir. Asıl davada Kefil olan davalı yönünden, kiralananın teslim tarihi olan 22.04.2009 tarihine kadar kira parasından ve inkar tazminatından sorumluluğuna, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

4-) Davalı kiracı şirketin asıl ve birleşen davadaki, inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Kira sözleşmesinin feshi ile anahtarın tesliminden sonra ki dönem için öngörülen makul süre kira bedeli nitelik olarak tazminat olup, mahkemece belirlendiğinden likit ve belirlenebilir değildir. Bu nedenle makul süreye göre belirlenen tazminat miktarı üzerinden inkar tazminatına hükmedilemez. Mahkemece kiralananın teslim tarihine kadar olan kira parası tespit edilerek, kiralananın teslimine kadar ödenmeyen kira parası ile sınırlı olarak inkar tazminatına hükmedilerek, tazminata yönelik inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, birleşen her iki dosyada da hükmedilen tüm alacak üzerinden inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.