muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23421, Karar No: 2013/11477, Tarih: 20.05.2013

Somut olayda davacı dava dilekçesinde haftada yetmişbeş saat çalışma yaptığını, ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini belirtmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dinlenen tüm şahitlerin beyanlarının ağırlıklı ve ortalama yönü değerlendirildiğinde davacının 08:00-17:00 arasında çalıştığı, ortalama haftada bir gün 08:00-24:00 arasında çalıştığı, buna göre davacının haftanın dört günü 08:00-17:00 arasında dokuz saat, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile sekiz saat olmak üzere toplam otuziki saat çalıştığı, haftada bir gün ise 08:00-22:00 saatleri arasında ondört saat çalıştığı, birbuçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile onikibuçuk saat çalıştığı ve yine haftada ortalama bir düğün organizasyonu yapılması sebebi ile haftada bir gün 08:00-24:00 saatleri arasında onaltı saat çalışma yaptığı, bundan birbuçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile ondörtbuçuk saat çalıştığı ve haftada toplam ellidokuz saat çalıştığı ve ondört saat fazla çalışma yaptığı, kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davalı taraf 2009 yılı kış sezonunda otelde tadilat ve ek bina inşaatı yapıldığını, otele düğün ve toplantı salonu da yapıldığını, davalı şirkete ait otelde ilk düğün tarihinin 11.05.2009 olduğunu, belirtmiş, ayrıca dosya içerisine düğün salonu içerisindeki malzemelere ait faturaları ibraz etmiştir. Bu kapsamda mahkemece davalı tarafından ibraz edilen tüm bilgi ve belgeler ile dosyada mevcut diğer deliller bir bütün olarak değerlendirilmesi ve davacının fazla çalışma alacağı olup olmadığı yönünde bir karar verilmesi gerekir iken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasında, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı 21.09.2010 tarihli ihbarnamesinde, davalı işyerinde çalıştığı süre boyunca haftada 75 saat çalıştığını, ancak fazla mesai alacaklarının ödenmediğini belirterek iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini bildirmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/2-e maddesi işçiye işveren tarafından ücretinin kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilip ödenmemesi halinde haklı fesih imkanı tanımaktadır. Davacının fazla çalışma alacaklarının ödenmemesi davacı işçiye iş sözleşmesini haklı sebeple fesih imkanı vermektedir. Bu kapsamda mahkemece yapılacak yargılama neticesinde davacı işçinin fazla çalışma alacağının bulunduğu sonucuna varılır ise davacının fazla çalışma alacağının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği ve davacının kıdem tazminatı alacağını almaya hak kazandığının kabulü gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14327, Karar No: 2023/1690, Tarih: 23.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14327 E.  ,  2023/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret/Düzeltilerek Yeniden Esas Hakkında Verilen Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lapseki Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 142 ada 57 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dahilinde dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, bedelin fahiş belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, objektif değer artışının yüksek belirlenmesi gerektiğini, kapital faizin hatalı belirlendiğini, bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, bedelin fahiş belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, objektif değer artışının yüksek belirlenmesi gerektiğini, kapital faizin hatalı belirlendiğini, bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği; ancak objektif değer artış oranının %50 oranında olması gerektiği, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhal ödenmesi ve faiz hususları yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, objektif değer artışı verilmemesi gerektiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36045, Karar No: 2017/3425, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36045 E.  ,  2017/3425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18966, Karar No: 2012/3863, Tarih: 05.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18966 E.  ,  2012/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03.05.2011 gün ve 2011/419 Esas - 2011/7782 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasının kabulüne dair hüküm davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu bozma kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava konusu taşınmazlardan 38 parsel üzerinde izinsiz olarak yapılan binaların davalı idare tarafından 25.05.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6/1 ve 11/a maddelerine aykırılık teşkil ettiğinden bahisle 2560 sayılı Kanunun 20. maddesine istinaden yıktırıldığı, taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların ise yıkım işleminden sonra zarar görmeye başladıkları bu nedenle kamulaştırmasız el atmadan söz edilemeyeceği, davanın bu yönüyle idari yargının görevine girmesi sebebiyle yapılar ve ağaçlarla ilgili olarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair bozma yapılması gerekirken yazılı gerekçeyle kararın bozulduğu bu kez yapılan değerlendirme sonunda anlaşıldığından,

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 03.05.2011 gün ve 2011/419-7782 sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve zemin bedellerinin tahsiline, davacı paylarının iptali ile davalı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan 38 parsel üzerinde izinsiz olarak yapılan binaların davalı idare tarafından 25.05.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6/1 ve 11/a maddelerine aykırılık teşkil ettiğinden bahisle 2560 sayılı İSKİ Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 20. maddesine istinaden alınan yıkım kararı uyarınca yıktırıldıkları, taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların ise yıkım işleminden sonra bakımsızlıktan zarar görmeye başladığı, bu nedenle kamulaştırmasız el atmadan söz edilemeyeceği anlaşılmıştır.

Davanın bu yönüyle idari yargının görevine girdiği dikkate alınarak, yapılar ve ağaçlar yönünden dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davanın bu yönüyle idari yargının görevine girdiği dikkate alınarak, yapılar ve ağaçlar yönünden dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davalıya iadesine temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve davacının karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24872, Karar No: 2014/9120, Tarih: 01.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24872 E.  ,  2014/9120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2010/251-2013/78

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacı adına kayıtlı olan taşınmazın, orman sınırları içerisinde kalması nedeniyle Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan davada, Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/135-505 sayılı kararı ile taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline hükmedildiği, kararın 28.07.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğinde olup, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihi olan dava tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması ve değerlendirme tarihinde dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmaza genel deyimlerle ve piyasa rayicinden söz ederek değer biçen geçersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3641, Karar No: 2020/7564, Tarih: 24.09.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3641 E.  ,  2020/7564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince ihalenin feshi talebinin esastan reddi ile borçlu aleyhine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedildiği, borçlu tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 134. maddesinin 2. fıkrasına göre; “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder....” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesi kararında, her ne kadar ihale bedeli üzerinden para cezasına hükmedildiği belirtilmiş ise de, muhammen bedel üzerinden para cezasına hükmedildiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece, ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine ihale bedeli olan 130.000,00 TL yerine muhammen bedel olan 246.345,50 TL üzerinden para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince; HMK’nın 353/1-b-2 ve 356. maddeleri gereğince, ilk derece mahkemesi kararının, para cezası yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, bu hususta karar verilmediği anlaşılmış olmakla, ilk derece mahkemesince yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 08.01.2020 tarih ve 2020/1942 E.- 2020/47 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), Lapseki İcra Hukuk Mahkemesinin 02.04.2019 tarih ve 2019/4 E. - 2019/11 K. sayılı kararının, hüküm bölümünün para cezasına ilişkin (2) nolu bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, yerine “ İİK'nun 134/2 maddesi gereğince ihale bedeli olan 130.000,00 TL'nin %10'u oranında hesap olunan 13.000,00 TL para cezasının davacıdan tahsiline,” sözcüklerinin

yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzeltilerek onandığından peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9380, Karar No: 2009/11861, Tarih: 15.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9380 E.  ,  2009/11861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil, elatmanın önlenmesi ve tapu kaydındaki ipotek ve haciz şerhlerinin kaldırılması davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ile davalı ... San. Tic. A.Ş. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili tarafından davalılar aleyhine açılan davada ... Köyü 1054 parsel sayılı 8230 m2 yüzölçümündeki davalı ... adına tapuda kayıtlı olan ve üzerindeki diğer davalılar lehine haciz ve ipotek şerhleri bulunan taşınmazın bir bölümünün yörede yapılarak kesinleşen orman kadastro çalışmasında kısmen orman sınırları içinde kaldığını belirterek tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, davalıların elatmasının önlenmesine, tapu kaydı üzerindeki ipotek şerhlerinin terkinine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın (A) harfli 2470.65 m2'lik bölümünün tapu kaydının iptaline, bu bölümün orman niteliği ile Hazine adına tesciline, bu bölüm üzerindeki haciz ve ipotek şerhlerinin terkinine karar verilmiştir. Hüküm davacı Orman Yönetimi ile davalı ... San. Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali tescil, elatmanın önlenmesi ve tapu kaydındaki ipotek ve haciz şerhlerinin kaldırılmasına ilişkindir.

Yörede 1949 ve 1975 yıllarında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava, tapu iptali tescil, elatmanın önlenmesi ve tapu kaydındaki ipotek ve haciz şerhlerinin kaldırılmasına ilişkindir.

Yörede 1949 ve 1975 yıllarında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki, Orman Yönetiminin kesinleşen orman kadastro çalışmasında orman sınırları içinde kaldığı iddiası ile açmış olduğu davada davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulmuştur. Ancak, Dairemizde daha önce temyiz incelemesi yapılan aynı nitelikteki dosyalarda uzman orman yüksek mühendisi ... ..., ... ..., ... ... ile fenni bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda dosyada mevcut olan harita, kroki, pafta, açı ve mesafe değerlerinin esas alınarak 1949 yılına ilişkin orman tahdit hattını yeşil renkli çizgi ile, 1975 yılında yapılan çalışmayı kırmızı renkli çizgi ile, arazi kadastro komisyonu tarafından geçirilen 1949 tahdit hattını ... çizgi ile gösterdiklerini, yeşil renkli 1949 tahdit hattının aynen açı ve mesafelere uyulmak sureti ile oluşturulduğunu, ancak bu hatta göre resmi belgelerde ormanlık alanda gözüken taşınmazların orman tahdidi dışında kaldığı, yine resmi belgelerde açıklık alanda gözüken alanların ise orman tahdidi içinde kaldığının belirlendiğini, 1975 yılında yapılan aplikasyon tutanaklarında ise 1949 yılına ilişkin açı ve mesafelerin araziye uymadığının açıklanarak memleket haritası ve arazi yapısı bitki örtüsü, meyil, ... muhafaza özeliği, kullanım durumları gözönüne alınarak çalışmanın yapıldığının açıklandığı,bozma ilamında belirtilen 5135 ila 5139 nolu orman tahdit noktalarının bozma öncesindeki raporlarda farklı yerlerde gösterilmelerinin sebebi ise orman tahdit haritasına sonradan işlenen arazi kadastro paftasının biraz kaydırılması nedeni ile olduğu, 5148-5149-5150 nolu orman tahdit noktalarının (1975 yılına ilişkin orman tahdit haritasında düze yakın bir hat olmasına rağmen) önceki bilirkişilerce kırık bir hat olarak çizilmesinin ise 1949 yılına ilişkin orman tahdit çalışma tutanağında

“çiftliğin mezru ve gayri mezru arazileri ile meraların tahdit harici bırakılmasına” denildiği, buradaki mera ifadesinin 5149 nolu orman tahdit noktasında gözüken yıkık ahır yeri ile Doğusundaki çitler ile çevrili hayvan ağıllarının bulunması nedeni ile 5149 nolu orman tahdit noktasının Doğusu ve Kuzeydoğusu ile Kuzey, Kuzeybatı bölümünün tanımlandığı, resmi belgelerde bu bölümün açıklık alanda kaldığı, bu bölgede mera olarak tanımlanabilecek başka bir alanın bulunmadığı, 5149 nolu orman tahdit noktasının tutanakta tarif edildiği gibi ahır kalıntılarının ... fotoğrafı ve memleket haritasında kesin olarak belirlendiği, açıklanarak bu uygulamaları gösteren krokiler sunmuşlardır.