muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3224, Karar No: 2018/17390, Tarih: 14.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3224 E.  ,  2018/17390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma sonrası, hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı itibarıyla, “Hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü 6723 sayılı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinde yapılan değişiklik gereğince, İstinaf Mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtay tarafından bozulan kararlarda, bu kararlar kesinleşinceye kadar eski CMUK’un 305 ila 326. maddelerinin halen yürürlükte olması dikkate alınarak, verilen adli para cezasının CMUK’un 305/1. maddesi gereğince de kesin olduğu belirlendiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince, yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 14.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28878, Karar No: 2020/9161, Tarih: 08.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28878 E.  ,  2020/9161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... Devlet Hastanesinde alt işverenler bünyesinde 06.07.2007-24.08.2011 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığını, emekliliğe hak kazanması ile birlikte iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Yemekçilik Temizlik Turizm İnşaat Tıbbi Görüntüleme Bilgisayar Otomasyon ve Yönetim Sistemleri San ve Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.Dosya içeriğine göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının 07.00-16.00 saatleri arasında bir saat ara dinlenme yaparak günlük otuz dakika fazla çalışma yaptığı sonucuna ulaşılmıştır. Ancak, davacı taraf dava dilekçesinde, çalıştığı süre boyunca kış dönemlerinde 08.00-18.00, yaz dönemlerinde ise 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştırıldığını ileri sürerken çalışma saati başlangıcını 08.00 olarak beyan etmiş olup yapılan hesaplamada çalışma saati başlangıcının 07.00 olarak kabulü ile talep aşılmıştır. Bu durumda, fazla çalışma alacağı yönünden dava dilekçesindeki davacı talebi dikkate alınarak talebi aşmamak suretiyle fazla çalışma alacağı hesabı yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, 08.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7742, Karar No: 2018/6784, Tarih: 08.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7742 E.  ,  2018/6784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 13/10/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı şirketin kamyonlarıyla ağır tonajlı yük nakli yapması nedeniyle müvekkilinin bakım ve onarım sorumluluğu altındaki yolda çökmeler meydana geldiği iddiasıyla maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; ruhsatlı olarak taş ocağı işlettiklerini, yolun belli bir kısmında mevzuatın izin vermiş olduğu tonajlarda mutad yük taşıması yaptıklarını, davaya konu yolu birçok firmanın kullandığını ve yoldaki bozuklukların iklim şartlarından da meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişinin vermiş olduğu raporda yolun bozulmasının yalnızca davalı şirketin araçlarından kaynaklanmadığı, hem keşif esnasında geçen araç sayıları, hem de davalı tanıklarının beyanlarıyla anlaşıldığı, dolayısıyla yolun bozulmasının sadece davalı şirketin araçlarından kaynaklanmadığı, davacı belediyenin asıl amacının kamu hizmeti görmek olup bozulan yolları yapmakta belediyenin esas görevlerinden olduğu, tonaj fazlalığı halinde zaten idari para cezaları kesildiği, davalı tarafın yol açmadığı bir eylemden dolayı bütün yol masrafını davalı tarafa yüklemenin hakkaniyete uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; dava konusu yolun yapım tarihinin çok eski olduğu, yolda meydana gelen bozulmaların araç trafiği için tehlike arz etmekte olduğu, meydana gelen bu bozulmaların ana sebebinin yolun ilk yapımında köy yolu standartlarına yakın yapılmış olması ve yüksek tonajlı araçlara cevap verecek nitelikte olmamasından kaynaklandığı, zaman, iklim, donma, standartlara uygun olmama gibi koşullarında yolun bozulmasında etkili olduğu, bunların yanı sıra söz konusu yolu kullanan yol üzerindeki maden ocaklarına ait 40-50 tonluk yüksek tonajlı araçların da bozulmayı hızlandırdığı tespit edilmiş ancak davalı şirketin zararın doğmasında hangi oranda kusurlu olduğuna ilişkin bir belirleme yapılmamıştır.

Bilirkişi raporundan davalı şirketin ağır tonajlı taşıma yapmasının da zarara katkısı bulunduğu anlaşılmaktadır. Kararın gerekçesinde belirtilen, davalı şirketin araçları dışında başka araçların da yoldan geçmesi ve yolun yapımı sırasındaki eksiklikler tazminattan indirim sebebi olabilir. Şu durumda; mahkemece, yolun bozulmasında davalı şirketin kusurunun hangi oranda olduğu belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8479, Karar No: 2019/10584, Tarih: 11.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/8479 E.  ,  2019/10584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...'ın aşamalarda üzerine atılı tehdit suçlamasını kabul etmemesi, sanık ...'ın babası temyiz dışı sanık ... ile sanık ...'ın annesi ve eşi olan temyiz dışı katılan sanıklar ... ve ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanlarında tehdit suçlamasını kabul etmemeleri, yargılama aşamasında da tehdit suçlamasını kabul etmedikleri ancak temyiz dışı katılan sanık ...'nın oğlu ...'in katılanlar ... ve ...'ye "...çıkın dışarıya, sizinle hesaplaşacağız, siz benim eşim ve babam hakkında nasıl böyle şeyler söylersiniz, anneme nasıl hakaret edersiniz, siz beni tanımıyorsunuz" şeklinde sözler söylediğini ifade etmesi, mahkemenin olayın oluşunu, sanık ...'ın eşi temyiz dışı katılan sanık ...'nın katılan ... ile aralarında geçen olayı anlatması üzerine katılanların ikametine doğru araç ile gittiğini, daha sonra sanık ...'in annesi, babası ve eşinin katılanların ikametinin önüne gittiği şeklinde kabul etmesi, olayın bir diğer tarafı olan temyiz dışı katılan sanık ... ... ve sanık ...'ın sanık ... ve ailesinin beyanlarını destekler nitelikte beyanda bulunarak, ... ve ailesinin katılanları tehdit ettiklerini duymadıklarını belirtmeleri karşısında, katılanların beyanlarının sanık ..., temyiz dışı sanık ... ve temyiz dışı katılan sanıklar ... ve ...'ın savunmalarına ve temyiz dışı katılan sanık ... ... ile sanık ...'ın beyanlarına ne şekilde üstün tutulduğunun ayrıntılı şekilde açıklanıp tartışılmadan, temyiz dışı katılan sanık ...'ın eşi sanık ...'a katılanlar ile aralarındaki geçen olayları anlatması üzerine ani gelişen bu durum karşısında sanık ...'ın tek başına katılanların ikametine doğru gitmesi ve daha sonra temyiz dışı eşi, annesi ve babasının katılanların ikametinin önüne gelmesi de göz önüne alınarak sanık ... ile temyiz dışı sanık ..., katılan ... ve ...'ın birlikte suç işleme iradesine ne şekilde sahip oldukları ve nasıl birlikte hareket ettikleri açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin ve eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2)Kabule göre;

a-Sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetine ilişkin ilamın katılan ...'nin adli sicil kaydındaki ilam olması ve sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunmaması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b-CMK'nın 231/8. maddesine değişiklik getiren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir kez karar verileceğine ilişkin düzenlemenin 28/06/2014'de yürürlüğe girmesi, sanığın adli sicil kaydında bir adet hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın yer alması ve suç tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, sanığın duruşmadaki tutum ve davranışlarıyla kişiliği değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında katılan ...'nin adli sicilindeki ilam alınarak ve bu ilam gözetilerek "sanığın daha önceden işlediği kasıtlı suçlardan dolayı sabıkalı olması" biçimindeki Kanuna uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, bozma kararının 1412 sayılı, CMUK'nın 325. maddesi gereğince haklarında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve hükmü temyiz etmeleri mümkün olmayan katılan sanıklar ..., ... ve sanık ...'a sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3316, Karar No: 2017/2958, Tarih: 21.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3316 E.  ,  2017/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde ... ... barajında güvenlik görevlisi olarak 10.12.2010 tarihinde işe başladığını ve işten çıkarıldığı tarih olan 30.09.2013 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, işe girdiği tarihten itibaren sürekli fazla mesai yaptığını, fazla çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, öyle ki iş verence belirlenen günlük mesai saatini doldurduktan sonra işveren tarafından bir mesai saati kadar (örneğin 8+8 gibi) tekrar çalıştırıldığını, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişlerince de yapılan fazla çalışmaların tespit edildiğini ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin güvenlik hizmetini üstlendiği ... barajı HES inşaatı şantiyesinde güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiğini ve baraj şantiyesinin kapatılması üzerine hizmet sözleşmesinin tazminatlı olarak sona erdirildiğini, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından fazla mesai ücretlerinin ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, müvekkil şirketin bu eksiklikleri giderildiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını, davacının 3'lü vardiya sistemine bağlı olarak 8 saat çalışıp 16 saat istirahat ettiğini, bu haliyle fazla mesainin istisnai durumlarda söz konusu olduğunu, yapılan bu istisnai fazla mesailerin karşılığının da kanuna uygun biçimde Haziran 2011 ayından itibaren personelin maaş bordrolarında tahakkuk ettirildiğini ve banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, Mahkemece davacının fazla mesai ücret alacakları imzalı ücret bordrolarına ve davacıya ait banka hesap ekstresine göre ödendiği gerekçesi ile reddedilmiş ise de bu tespit dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki, iş müfettişleri tarafından yapılan genel denetim sonucunda düzenlenen 29.04.2011 tarihli raporda, işyerinde yasal haftalık çalışma sürelerinin aşıldığı, 16.11.2009 tarihinden bu yana, hazır kıta olarak bekletilen tüm işçilere, her hazır kıta nöbeti için, günlük 7,5 saat üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretlerinin, aynı Kanun'un 41. maddesi gereğince, saat ücretlerin % 50 oranında arttırılması suretiyle hesaplanarak, aynı Kanun'un 32.maddesi gereğince ödenmesi gerektiği tespit edilmiştir. Kaldı ki, davalı işveren de savunmasında, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından aralarında fazla mesai ücretlerinin de ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, şirket tarafından bu eksikliklerin giderdiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını beyan etmiş ve bu ödemelere ilişkin banka dekontları sunmuştur. Davalı işveren ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen miktarların eksik olduğunu ve 2011 Haziran ayından sonra bu eksiklikleri ödediğini kabul etmektedir. Mahkemece yapılacak iş; davacının hazır kıta olarak bekletildiği çalışmalarının tespit edilerek karşılıklarının tam olarak ödenip ödenmediği hususunda bilirkişiden rapor alınmak suretiyle fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığını belirlemektir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2214, Karar No: 2016/8672, Tarih: 11.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2214 E.  ,  2016/8672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 25/03/2013 tarihinde borçluya ait olan malların, davalının zilyetliğindeyken haczedildiğini ve yediemin olarak kendisine bırakıldığını, taraflarına İİK. 99. maddesi uyarınca davalı aleyhine istihkak davası açmak üzere yedi günlük süre verildiğini, haciz uygulanan iş yerinin vergi kaydının davalı 3. kişi adına olduğunu, 2005 yılından beri süre gelen davaların bitmeye başlaması ile birlikte borçlu ....'nin içi boşaltılarak, tüm mal varlığının 3. kişi ...ünvanlı şirkete kaydırıldığını, ortaklarının aynı gerçek kişiler olduğunu, hem ...nin, hem de ....'nin avukatlarının aynı kişi olmasının dahi fikir birliği içerisinde olduklarını gösterdiğini belirterek davanın kabulü ile 3. kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, müvekkili şirkete ait haczedilen malların borçlu şirket ile hiç bir bağı olmayıp, müvekkil şirketin ticari faaliyeti kapsamında satın aldığı mallar olduğunu, müvekkili şirket ile borçlu .... arasında hiçbir organik, fiili ve hukuki bir bağ olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı 3. kişi şirket ile borçlu şirketin farklı tüzel kişilikler olduğu, iki şirket ortaklarının aynı olmasının muvazaa iddiasını ispat edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklı tarafından İİK’nun 99. vd. maddesi uyarınca istihkak iddiasının reddi talebiyle açılmıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmişse de, toplanan deliller, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklı tarafından İİK’nun 99. vd. maddesi uyarınca istihkak iddiasının reddi talebiyle açılmıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmişse de, toplanan deliller, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

29.03.2013 tarihli dava dilekçesinde, davacı alacaklı, delil olarak icra dosyası içeriği, ticaret sicil kayıtları, maliye kayıtları, SGK kayıtları ve ticari defter kayıtlarının yanı sıra, birçok hukuk dava dosyası içeriğine ve savcılık soruşturma dosyalarına dayanmıştır. Mahkemece tanzim edilen 03.04.2013 tarihli tensip tutanağı ile delil listesinde gösterilen hukuk dava dosyalarının ve savcılık soruşturma dosyalarının istenmesine karar verilmiş olmakla birlikte, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelere göre, bu dosyaların mahkemeye intikal edip etmediği anlaşılamamaktadır. Bu doğrultuda, delil olarak bildirilen bu dosya içeriklerinin dava konusu olayla ilgisi yargılamalar boyunca değerlendirilmemiş, karar yerinde de tartışılmamıştır. Bu nedenle; dava dilekçesinde belirtilen dava ve soruşturma dosyaları ilgili yerlerden istenerek ve istem sonuçları da takip edilmek suretiyle, dosya içeriklerinin, davacının talebini etkiler nitelikte olup olmadığı irdelenerek, bu inceleme ve araştırma sonucunda elde edilen bilgiler ile dosyadaki diğer bilgi ve belgeler de dikkate alınarak uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.