muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17447, Karar No: 2016/10047, Tarih: 05.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17447 E.  ,  2016/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, harici sözleşmeye dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa ödenen bedelin güncel değerinin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın tazminat yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Dava konusu somut olayda, taraflar arasında yapılan "devir ve temlik senedi" başlıklı, adi yazılı, 18.08.1995 tarihli belge ile davacının davalıdan dava konusu taşınmazı 50 milyon lira bedel karşılığı aldığı ve bedelin tamamını ödediği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık güncel bedelin ne olduğu konusunda toplanmaktadır.

Tapuda kayıtlı bulunan bir taşınmazın haricen satışı Türk Medeni Kanunu'nun 706, Borçlar Kanunu'nun 213 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddesi hükümleri karşısında geçersizdir. Böyle bir satış haricen satın ve devralan kişiye herhangi bir mülkiyet hakkı bahşetmez. Kural olarak, 10.07.1940 tarih ve 2/77 sayılı ve 07.06.1939 tarih, 1936/31 Esas, 1939/47 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarına göre, harici satışın hüküm ifade etmemesi durumunda taraflar verdiklerini geri alabilirler. Bilindiği üzere; geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir kişinin mal varlığından diğerinin mal varlığına kayan değerlerin eksiksiz iadesi denkleştirici adalet düşüncesine dayanır. Denkleştirici adalet ilkesi ise, haklı bir sebep olmaksızın başkasının mal varlığından istifade ederek kendi mal varlığını artıran kişinin elde ettiği bu kazanımı geri vermek zorunda olduğunu ve eski hale getirmede mal varlığında artış olan tarafın yükümlülüğünün bulunduğunu ifade eder. Ülkemizde yaşanan ve uzun yıllar boyu yüksek oranlarda seyreden enflasyon nedeni ile belli bir miktar paranın verildiği tarihteki alım gücü ile aynı miktar paranın aradan geçen zamana bağlı olarak iade günündeki alım gücünün farklı ve çok daha az olduğu bir gerçektir. Hukuken geçersiz sözleşmeler tasfiye edilirken, denkleştirici adalet kuralı göz ardı edilmemelidir.

Davacının harici satış nedeniyle davalı yana bedel ödediğinin kanıtlanması halinde harici satış bedelinin denkleştirici adalet ilkesine göre tazmini gerekir. Bugüne kadarki Yargıtay uygulaması gözetildiğinde, sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren sözleşmede yer alan bedelin TEFE – ÜFE endekslerindeki artışlar ile altın, döviz fiyat ve kurlarındaki artışlar, işçi ve memur aylıklarındaki artışlar dikkate alınıp denkleştirici adalet kuralları uyarınca, dava tarihine kadar uyarlaması yapılarak, dava tarihinde harici satış senedindeki miktarın ulaştığı değerin (miktarın) hüküm altına alınması esası benimsenmiştir.

Somut olayda; davacının davalıya Türk Lirası olarak ödemede bulunduğu davacının beyanıyla sabittir.

O halde mahkemece yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda, dosyada mevcut 23.06.2014 tarihli, bilirkişi Özgür Cengiz tarafından düzenlenen güncel değerin hesaplanmasına ilişkin raporun hükme esas alınması gerekirken Türk Lirası dışında kısmen yabancı para cinsinden ödeme yapılmış gibi hesaplama yapılan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 1. bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadeseni, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2393, Karar No: 2014/13275, Tarih: 12.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2393 E.  ,  2014/13275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.10.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/777 Karar no:2013/706

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.06.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/15820, Karar No: 2017/27940, Tarih: 07.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15820 E.  ,  2017/27940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/12/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, .... Mahallesi 123 ada 11 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43355, Karar No: 2022/3710, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43355 E.  ,  2022/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa yokluğundan düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1695, Karar No: 2010/8630, Tarih: 07.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/1695 E.  ,  2010/8630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :8.12.2009

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracı ... İnş.ve Yapı Malz.San.ve Tic.Ltd.Şti. ve müteselsil kefil ... hakkında aylık 1.165.-TL'den 2009 Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs ayları kira parası toplamı 4.660.-TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçluların itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece Şubat 2009 kira parasının 12.2.2009 tarihinde ödendiğinden 3.495.-TL kira parası ve 764.11.-TL faiz miktarı üzerinden itirazın kaldırılmasına, davalı şirketin %40 icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına, tahliyeye ve kefil yönünden davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacının alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince;davacı alacaklı 9.6.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.1.2008 başlangıç tarihli 20.6.2008 tarihine kadar süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu kira sözleşmesinde aylık kira parasnın 1.000.-TL olduğu ve her ayın 20-25 tarihleri arasında peşin ödeneceği hüküm altına alınmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlular süresinde icra müdürlüğüne yapmış oldukları itirazlarında borçlarını ödediklerini, kalan borçlarının 1.073.65.-TL olduğunu savunmuşlardır. Dosyada mevcut Yapı Kredi Bankası hesap ekstresinde 12.2.2009 tarihinde 1.165.-TL'din ödendiği, ancak bu ödemenin hangi kira dönemine ait olduğunun belirtilmediği, hiçbir açıklamanın yapılmadığı görülmüştür. Davacı alacaklı bu ödemenin başka döneme ait olduğunu beyan etmiş olup, yapılan ödeme açıklamasız olduğundan, davacının seçimlik hakkı bulunduğundan davacının beyanına itibar etmek gerekir. 12.2.2009 tarihinde yapılan ödemenin Şubat 2009 kira parası ödemesi olduğu kabul edilemeyeceğinden mahkemece bu ay kira parası da dahil edilerek itirazın kaldırılmasına, takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16336, Karar No: 2023/2584, Tarih: 23.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16336 E.  ,  2023/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ... hakkında yapılan yargılamaya konu Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/116 Esas, 2021/82 Karar sayılı kararı ile Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/131 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/131 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/131 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/981 Esas, 2021/993 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık eleştirilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin yerinde görülmemesi nedeniyle esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin yerinde görülmemesi nedeniyle esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin ihbar alınması üzerine, kolluk görevlileri tarafından ikamet önünde beklenildiği sırada ikametten çıkan ...'in üzerinden 1,71 gram ağırlığında toz esrar maddesinin ele geçirildiği, ...'in müdafii huzurunda alınan ifadesinde, uyuşturucu maddeyi sanıktan 100 TL karşılığında satın aldığını belirterek sanığı teşhis ettiği, ...'in belirttiği GSM hattının yapılan sorgusunda sanığın annesi adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı, sanığın ikametinde yapılan aramada içerisinde uyuşturucu madde bulundurulduğu değerlendirilen boş kavanozun, 2 ayrı beyaz kağıda sarılı toplam daralı ağırlığı 1,90 gram toz esrar maddesi olduğu değerlendirilen maddenin, 2 adet yeşil reçeteye tabi Lyrica hapın, 1 adet defterin, defterden kesildiği değerlendirilen uyuşturucu maddeleri parçalar halinde satışa arz etmek üzere ayrılan kağıt parçalarının ve sanığın üzerinden 340 TL paranın ele geçirildiğinin, rapora göre sanığın ikametinde ele geçirilen maddenin sentetik kannabionid sınıfında yer alan 5F-MDMB-PICA; hapların ise Pregabalin aktif maddesini içerdiğinin anlaşıldığı olayda; dosya kapsamında önceden tanık sıfatı bulunan ancak sonradan sanık sıfatına sahip ...'in 100 TL karşılığında sanıktan uyuşturucu maddeyi aldığını ifade edip müdafii huzurunda teşhis etmesi, yapılanfiziki takip neticesinde sanığa ulaşılması, sanığın soruşturma aşamasında ...'i tanımadığını söylemesine rağmen yargılama sırasında söz konusu uyuşturucu maddeyi ...'in kendisine getirdiğini, kızının defter yaprağından koparıp bir kısmını kendisine bırakıp kalanını yine defter yaprağına sararak götürdüğünü, atılı suçu işlemediğini savunduğu halde ...'in dokunduğunu iddia ettiği uyuşturucu maddenin sarılı olduğu materyaller üzerinde parmak izinin çıkmaması, uyuşturucuyu getirdiği iddia edilen ...'in Ramazan'ın evinden ayrılırken uyuşturucu maddeleri ayrı ayrı paketler halinde götürmesinin hayatın olağan akışına aykırı görülmesi karşısında; sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan söz konusu eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın ikametinde yapılan arama sırasında 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesi gereğince o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması sebebiyle evde yapılan aramanın hukuka aykırı olması ve ikamette ele geçirilen uyuşturucu maddelerin hukuka aykırı şekilde ele geçirilmesi nedeniyle delil olarak kabul edilemeyeceği, diğer yandan hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat kararı verilen diğer sanık ...'de ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddeyi sanığın verdiğine ilişkin ...'in soyut beyanı dışında mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/981 Esas, 2021/993 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21926, Karar No: 2013/2241, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21926 E.  ,  2013/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şartlı tehdit, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs, sarkıntılık, ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; şartlı tehdit, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs, sarkıntılık ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından beraatine, ırza geçme eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek mahkûmiyetine dair İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2007 gün ve 2005/10 Esas, 2007/447 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs, şartlı tehdit ve sarkıntılık suçlarına ilişkin olduğu, bu suçların 765 sayılı TCK.nın 416/3, 430/2 (iki defa), 188/1 ve 421/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre beş yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu bakımından karar tarihi olan 28.12.2007 ile inceleme günü arasında, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs, şartlı tehdit ve sarkıntılık suçları yönünden ise sanığın sorgusunun yapıldığı tarih olan 18.10.2007 ile inceleme günü arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/11002, Karar No: 2024/4254, Tarih: 04.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11002 E.  ,  2024/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/726 Esas, 2023/1237 Karar

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/63 Esas, 2021/421 Karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

...Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü Kıyı Kenar Tespit Komisyonu üyeleri Harita Mühendisi ... Jeoloji Mühendisi ... ...İnşaat Mühendisi ..... Şehir plancısı... ve Orman Mühendisi ... tarafından tanzim edilen onaylı kıyı kenar çizgisine ait pafta, harita ve dayanak tüm belge asıllarının dosya içerisinde yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren ...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.