muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2152, Karar No: 2018/9986, Tarih: 22.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/2152 E.  ,  2018/9986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Dava konusu taşınmaza emsal olarak incelenen, ... Mahallesi 299 ada 74 parsel sayılı taşınmaz ve dava konusu taşınmazın kadastro parseli olduğu bildirildiği halde, emsal satışın belediyece yapılmasını gerekçe göstererek ... kesintisinin yapılmış sayan bilirkişi kurulu raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların değerlendirme tarihi ititbariyle resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8304, Karar No: 2023/3183, Tarih: 25.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/8304 E.  ,  2023/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2013/935 Esas, 2015/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun ) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, yeterli delil bulunmadan çelişkili yazı incelemelerine dayanarak karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan Duriye'nin arkadaşının nişanlısı olan sanıktan peyder pey borç para aldığı, 2011 yılı Ağustos ayında karşılaştıklarında sanığın katılana 30.000,00 TL borcu olduğunu söyleyerek para istemesi üzerine katılanın sanığa 30.000,00 TL bedelli bono imzalayarak verdiği, sanığın bononun rakamla yazılı kısmında "30.000,00" rakamının başına "2" ekleyerek "230.000,00 TL" haline getirdiği ve Samsun 2. İcra Müdürlüğünün 2011/6476 sayılı dosyası üzerinden katılan aleyhine 14.09.2011 tarihinde takibe koyduğu, bu suretle sanığın unsurları tam olan bonoya ekleme yapmak suretiyle tahrifatta bulunarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 02.04.2012 tarihli ekspertiz raporunda; yazı ile yazılan bedel kısmında farklılık tespit edilememiş, ancak rakam kısmında 2 rakamının farklılık arz ettiği, bononun değer hanelerinde farklı bir kalem mürekkebi kullanıldığını gösterir nitelikte müsnet bir bulgu tespit edilemediği, rakam kısmında ekleme yapılıp yapılamadığı hususunda kesin bir sonuca ulaşmanın mümkün olmadığı belirtilmiştir.

2. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 02.04.2012 tarihli ekspertiz raporunda; yazı ile yazılan bedel kısmında farklılık tespit edilememiş, ancak rakam kısmında 2 rakamının farklılık arz ettiği, bononun değer hanelerinde farklı bir kalem mürekkebi kullanıldığını gösterir nitelikte müsnet bir bulgu tespit edilemediği, rakam kısmında ekleme yapılıp yapılamadığı hususunda kesin bir sonuca ulaşmanın mümkün olmadığı belirtilmiştir.

3. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesince düzenlenen 27.09.2012 tarihli raporda; bonoda miktarın rakam ile belirtildiği bölümde "230.000,00" rakamlarının baş tarafındaki "2" rakamının kendisinden sonra gelen rakamlardan ebat, konum ve kalem baskı derecesi bakımından farklılık gösterdiği saptandığından "2" rakamının sonradan ilave edildiği, inceleme konusu bonoda miktarın yazı ile belirtildiği bölümdeki "ikiyüzotuzbintürklirası" yazılarının bir kerede sırası dahilinde yazıldığı tüm yazı ve rakamların aynı kalemle yazıldığı, keşide yazılarının sanık ...'a ait olduğu tespit olunmuştur.

4. Sanık savunmasında üzerine atılı suçu inkar etmiştir.

5. Mahkeme suça konu bonoyu duruşmada incelemiş ve özelliklerini zapta geçirmiştir.

6. Mahkemece sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilirken uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dayanak gösterilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2013/935 Esas, 2015/493 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13502, Karar No: 2013/14170, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13502 E.  ,  2013/14170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait olup davalı ... şirketine kasko sigortalı aracın, 12/03/2008 tarihinde davalı ...’e ait aracın çarpması nedeniyle hasarlandığını, aracın tamiri için müvekkilinin 7.010 TL ödediğini, araç mahrumiyeti nedeniyle de 2.800 TL zararının bulunduğunu, davalı kasko sigortacısının bir kısım ödeme yaptığını ileri sürerek 9.810,00 TL’nin ihbar tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...., kamyonunun halat bağlama çengelinin davacıya ait kamyonun ön kısmına çarptığını, davacının talep ettiği miktarda hasar olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davacı ve davalı sürücülerinin %50 oranında kusurlu oldukları, davacının aracında mazot deposunun da delindiği kabul edilerek 7.000 TL bedelinde hasar bulunduğu, 2.000,00 TL kazanç kaybının olduğu, davalı ... şirketinin yaptığı ödemenin mahsubuyla davacının 6.426,00 TL zararı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı ... şirketinden 6.426,00 TL’nin, bu miktardan davalı ...’in kusur oranına göre 3.213,00 TL

kısmından sorumlu olmak üzere müştereken ve müteselsilen dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2) Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminatın kasko sigortacısından ve karşı araç malikinden tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, davacının gerçek zararından davalı ...’in kusuru oranında ödemekle yükümlü olduğu tazminat miktarı tespit edilerek, daha sonra sigorta tarafından yapılan ödemenin düşülmesi suretiyle bulunacak tazminat miktarına hükmolunması gerekirken, yapılan yanlış hesaplama ile davalı ... hakkında fazla tazminata karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1610, Karar No: 2018/9115, Tarih: 19.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1610 E.  ,  2018/9115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa isnat edilen İİK'nın 332. maddesinde düzenlenen “aczine kendi fiiliyle sebebiyet veren vaziyetinin fenalığını bilerek ağırlaştırma” suçunun oluşabilmesi için, haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl için borçlu, adet üzere kabul edilemeyecek bir hafiflikte hareket ederek veya haddinden ziyade masraflar yaparak yahut cüretli talih oyunlarına veya basiretsizce spekülasyonlara girişerek, yahut vaziyetinin fenalığını bildiği halde o gibi hareketlerle bu fenalığı ağırlaştırıyorsa, aleyhine aciz belgesi alınması veya alacaklı alacağını alamadığını ispat etmesinin gerekmesi karşısında, sanık hakkında başka icra takip dosyaları olup olmadığı araştırılıp, sanığın sosyal yaşantısına göre harcamalarının geliri ile orantılı olup olmadığı, bu çerçevede bu duruma düşmesinde kendi fiilinin etkisinin bulunup bulunmadığı, sanığın işinde ağır ihmallerde bulunarak aczine kendi fiiliyle sebebiyet verip vermediği, yahut vaziyetin fenalığına rağmen durumu daha da ağırlaştırıp ağırlaştırmadığı, ağırlaştırmışsa ne şekilde ağırlaştırdığı, talih oyunlarına girişip girişmediği konusunda usulüne uygun olarak araştırma yapılarak ve hükme esas alınan deliller CMK'nın 230/1-b maddesine uygun olarak karar yerinde gerekçeleriyle birlikte gösterilerek hüküm kurulması gerektiği muhakkaktır.

Bu bağlamda, Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak İİK'nın 332. maddesine aykırılık suçunun ne şekilde sübut bulduğu açıklanıp tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 332. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Vekalet ücretinin sanıktan alınıp şikayetçiye verilmesine karar verilmesi gerekirken, şikayetçi vekili lehine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/473, Karar No: 2009/408, Tarih: 07.10.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/9-473 E.  ,  2009/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2009

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 18.İş  Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.10.2007 gün ve 2006/768-2007/698 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 28.04.2009 gün ve 2007/38841-2009/12114 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:  Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı; davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece “5283 sayılı yasa ile SSK’na bağlı hastaneler Sağlık Bakanlığına devredildiğinden davanın Bakanlığa yöneltilmesi gerekecektir. Davanın davalı kuruma karşı açılması temsilcide yanılma kabul edilerek husumetin Sağlık Bakanlığına yöneltilmesi gerekir..” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılamada davacı vekilinin 15.06.2009 tarihli dilekçesinde davacının halen SSK Ankara Sağlık İşleri İl Müdürlüğünde fatura kontrol bölümünde çalıştığı, devredilmeyen personel olduğunu, bu hususun SGK dan sorulmasını veya davalı vekilinin beyanı alınmasını istemiş; 06.07.2009 tarihli dilekçesi ekinde de SGK İnsan Hakları Daire Başkanlığının 02.07.2009 tarihli “Davacının SSK Ankara Sağlık İşleri İl Müdürlüğünde hemşire kadrosunda görev yaptığı, 5283 sayılı Kanun kapsamında Sağlık Bakanlığına devredilen personelden olmadığı” na ilişkin cevabi yazısını ve belgeleri ibraz etmiştir.

23.07.2009 tarihli ilk celsede davacı vekili önceki kararda direnilmesini, davalı vekili de bozmaya uyulmasını istemekle mahkemece direnme kararı verilmiştir.

Mahkeme, direnmeye ilişkin kararının gerekçesinde; daha önce daire incelemesi aşamasında dosyada bulunmayan, bozma sonrası dosyaya alınan bu belgeye dayanmıştır.

Şu durumda ortada direnme kararı mevcut olmayıp; bozmadan esinlenilerek tespit edilen duruma ve yeni belgeye dayalı yeni bir hüküm bulunmaktadır.

Kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi ise, Hukuk Genel Kurulu’na değil, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ: Davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9071, Karar No: 2007/8511, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9071 E.  ,  2007/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 2007/7493 Esas sayılı dosyasına geri çevirme kararı üzerine getirtilen İl Tarım Müdürlüğünün 26.6.2007 günlü yazısı ekindeki 2005 yılına ait veri cetvelinde buğdayın dekar başına verimi 525 kg, üretim gideri 85 YTL, şeker pancarının dekar başına verimi 6800 kg, üretim gideri 300 YTL, ayçiçeğinin kg başına toptan satış fiyatı 0,44 Ykrş, üretim gideri 130 YTL, domatesin dekar başına verimi 5500 kg, üretim gideri 737,5 YTL, kg başına ortalama satış fiyatı 0,59 Ykrş olarak bildirildiği halde eldeki dosyada 10.9.2007.günlü yazı ile sırasıyla ortalama 430 kg, 86 YTL, 5000 kg, 276 YTL, 0,50 Ykrş, 120,37 YTL, 4837 kg, 761 YTL, 0,25 Ykrş biçiminde gösterilmiştir.

İl Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılarak mevcut bu çelişki açıklanmak suretiyle münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim, üretim gideri ile toptan kg satış fiyatı saptanıp dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10486, Karar No: 2011/21436, Tarih: 08.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/10486 E.  ,  2011/21436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2014/18085, Karar No: 2015/462, Tarih: 19.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/18085 E.  ,  2015/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Güvence Hesabı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalılardan ... A.Ş. tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalanan ... ... ... plakalı araç ile plakası tespit edilemeyen okul servis aracının sebebiyet verdiği 11/04/2008 tarihli kazada müvekkillerinin kızı yaya ...'ın sakatlandığını ileri sürerek tüm zararın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsili için dava değeri 1.000 TL gösterilerek belirsiz alacak davası açmış, 19.07.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 99.014,77 TL’ye yükseltmiş, 15.08.2013 tarihli dilekçeyle davalı ... A.Ş. hakkındaki davadan feragat etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı Güvence Hesabı vekili, davacılara 05.07.2011 tarihinde 11.402,87 TL ödeme yapıldığını, tespit edilmesi mümkün olan okul servis aracının plakasının araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, ATK raporuna göre kazada ... ... ... plakalı araç sürücüsü İlhan'ın %40 oranında, plakası tespit edilemeyen servis aracı sürücüsünün %60 oranında kusurlu olduğu, küçük ...’ın kaza nedeniyle %70 oranında kalıcı beden gücü kaybına uğradığı gerekçesiyle davalı ... A.Ş. hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, 86.963,67 TL maddi tazminatın 19/04/2011 tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte davalı Güvence Hesabından tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Güvence Hesabı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Motorlu araçların neden olduğu kazalarda, zarar gören üçüncü kişilerin hangi durumlarda Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabı’na başvurabilecekleri ve hangi zararlardan sorumlu olduğu Sigortacılık Kanunu'nun 14. ve Güvence Hesabı Yönetmeliği’nin 9. maddelerinde hüküm altına alınmıştır. Anılan düzenlemelere göre, sigortalının tespit edilememesi durumunda kişiye gelen bedensel zararlar nedeniyle trafik sigortası kapsamında ödenecek tazminattan Garanti Fonu sorumlu bulunmaktadır.

Somut olayda, kazaya sebebiyet veren araçlardan plakası tespit edilemeyen okul servisi nedeniyle davalı Güvence Hesabına husumet yöneltilmiş ise de, davalı Güvence Hesabı vekilinin tirazlarına rağmen okul servisinin plakası ilgili yerlerden araştırılmamıştır. Trafik kazasında yaralanan ...’ın olay tarihi itibarıyla kullandığı servis aracının, davacılardan, okuldan, okul aile birliğinden ve diğer bilgi sahiplerinden araştırılması ve tespit edilmesi mümkün iken araştırma yapılmadan davalı Güvence Hesabının sorumlu tutulması doğru bulunmamıştır.