muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1903, Karar No: 2013/18763, Tarih: 24.10.2013

Davaya konu olayda, mahkemece verilen ilk kararda taraflar arasındaki sözleşmenin 4/b. maddesinde davalının bu sözleşmeyi kendisi ile dava dışı Inter-Cal Corp. arasında yeni sözleşmenin yapılması koşulu ile kabul ettiği, dava dosyasındaki belgelerden bu koşulun gerçekleştiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 13.06.2013 tarihli kararı ile “Mahkemece, içinde ilaç sanayicisi, eczacı bulunan bir bilirkişi heyetinden yeni bir rapor alınmak suretiyle öncelikle davalının taahhüt ettiği faaliyetin imalata mı, yoksa ithalata mı yönelik olduğu tartışmasız biçimde ortaya konulduktan sonra, ürünün niteliği üzerinde durularak ruhsat verecek makamın ve olağan ruhsat süresinin belirlenmesi ve bundan sonra dava tarihi itibarıyla davacının komisyon ücreti alacağı bulunup,bulunmadığının ve miktarının tespiti ve bu hususta dosyada mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler ve hatalı tespitlerin giderilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, dava tarihi itibarıyla muaccel olamayacağı anlaşılan 1999-2000-2001 yıllarına ait komisyon ücreti alacağına hükmedilmesi hatalı olduğu gerekçesiyle kararın açıklanan nedenlerle taraflar yararına bozulmasına” karar verilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak bu kez taraflar arasındaki 06.01.1995 tarihli sözleşmenin 4/b maddesinde adı geçen şart gerçekleşmediğinden ve ilacın satış yetkisi de bir 3'üncü kişiye verildiğinden davacının komisyon alacağının doğmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan nedenlerle bu durumda mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin 4/b. maddesindeki koşulun gerçekleştiği kabul edilerek Dairemiz bozma kararında belirtilen biçimde inceleme yapmak üzere uzman bilirkişilerden oluşturulacak bir kuruldan denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, usulü kazanılmış hakları bertaraf edici bu yönü ile yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6364, Karar No: 2019/1799, Tarih: 13.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6364 E.  ,  2019/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonunda yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan anneanneleri ...’nın, maliki olduğu 3669 ada 29 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 7 no’lu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini, müteveffa anneleri ...’den mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak davalı çocukları ... ve ...’ya ½ ‘şer paylarla satış yolu ile temlik ettiğini, mirasbırakanın 2006 yılında tarla satışından elde ettiği 300.000 TL ile dava konusu bağımsız bölümü satın aldığını, bu satıştan elde ettiği kalan parayı davalıların tükettiklerini, mirasbırakanın, kızı ...’ye herhangi bir yardımı olmadığını ileri sürerek davalılar tarafından 19.07.2012 tarihinde dava dışı kişiye satılan 7 no’lu bağımsız bölümün dava tarihi itibariyle değerinin tespiti ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere miras payları oranında şimdilik 30.000 TL tazminatın ödenmesini istemişlerdir.

Davalılar, mirasbırakan anneleri ...’nin, başka bir taşınmazın satışından elde ettiği para ile dava konusu bağımsız bölümü satın alıp kalan parasını uhdesinde tuttuğunu, mirasbırakanın paylaştırma amacıyla hareket edip davacıların annesine nakten 30.000 TL verdiğini, kendilerine de bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini yarı yarıya temlik ettiğini, mirasbırakanın ölümünden sonra taşınmazı 78.000 TL bedelle sattıklarını, davacıların annesi ...’ye paylaştırma amacıyla verilen paranın ...’nin ya da davacı kızı ...’in banka hesabına yatırıldığını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından davalılara yapılan temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından davalılara yapılan temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1927 doğumlu mirasbırakan ...’nın 06.02.2012 tarihinde ölümü üzerine müteveffa kızı ...’den olma davacı torunları ..., ... ile davalı çocukları ... ve ...’nın mirasçı kaldıkları, davacıların annesi ... ile davalıların anne bir-baba ayrı kardeş oldukları, mirasbırakanın, dava konusu 3669 ada 29 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 7 no’lu bağımsız bölümün intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini 08.08.2005 tarihinde 1/2’şer paylarla davalılar ... ve ...’e satış yolu ile temlik ettiği, davalıların da taşınmazın tamamını 19.07.2012 tarihli satış işlemiyle dava dışı Sibel Adem’e temlik ettikleri, mirasbırakan ...’nin adına kayıtlı dava dışı 425 ada 1 parsel sayılı taşınmazını 29.07.2005 tarihinde 308.000 TL bedelle dava dışı bir şirkete sattığı, davacılardan ...’in banka hesabına 08.08.2005 tarihinde yani dava konusu taşınmazın davalılara temlik edildiği tarihte 29.000 TL yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince; davacı tarafın tanık dinletmediği, davalıların ise mirasbırakanın paylaştırma amacıyla davacıların annesi ...’ye nakten 30.000 TL verdiğini, bu paranın ...’nin ya da davacı kızı ...’in banka hesabına yatırıldığını savundukları, gerçekten de dava konusu taşınmazın davalılara temlik edildiği 08.08.2005 tarihinde davacılardan ...’in banka hesabına 29.000 TL’nin yatırıldığı ve davalı tanıklarının beyanlarıyla da savunmanın desteklendiği nazara alındığında muvazaa olgusunun kanıtlanamadığı açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13444, Karar No: 2010/27290, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/13444 E.  ,  2010/27290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçluya ödeme emrinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uygulanmak suretiyle tebliğ edilmek istenildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkânsızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü yer almaktadır. Madde bu haliyle iki hali birlikte düzenlemiştir. Bunlardan ilki “adreste bulunmama”, diğeri ise “tebellüğden imtina”dır. Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin birinci fıkrasında; “Muhatap veya adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak kendisinin imzalaması gerekir.” hükmü öngörülmüştür.

Burada Tüzüğün 28. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı, hâkim tarafından denetlenebilir.

Muhatabın tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak; maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, (2) numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir.Tahkikatta muhatabın adresten kesin olarak ayrıldığının ya da öldüğünün tespiti halinde ise Tüzüğün 28. maddesinin 2., 3., 4. fıkraları gereğince işlem yapılacaktır.

Bu itibarla; Tüzüğün 28. maddesinde öngörülen şekilde ve maddede belirtilen kişilere sorularak imzaları da alınmak suretiyle, şayet imzadan çekinmeleri halinde bu husus da belirtilerek; muhatabın adreste geçici olarak bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği “tevsik edilmeden”, Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılan tebligat işlemi geçersizdir. Zira bu belgeleme işlemi, devamı işlemleri belirlemesi yanında muamelenin doğru olup olmadığına karar verilmesi yönünden yardımcı olacak ve tebliği isteyen makam ve hakimin denetimini sağlayacaktır.

21. maddeye göre yapılan tebligatlarda tebliğ tarihi, maddenin son cümlesinde açıkça belirtildiği üzere, (2) numaralı fişin yani ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihtir. Tebliğ tarihinin bu şekilde belirlenmesi ve geçerli sayılabilmesi, tebliğ memurunun yukarıda açıklanan araştırmayı mutlaka yapmasına ve belgelemesine bağlıdır. ( HGK. nun 25.01.2006 tarih ve 2005/2–772/17 sayılı kararı)

Somut olayda, tebliğ işleminin, "adreste tebliğe haciz kimse bulunmadığından muhatabın yazlığa gittiği görevli H. E.. tarafından beyan edilmesi üzerine evrak . Mahalle Muhtarına bırakıldı. Muhatabın kapısına 2 nolu haber kağıdının yapıştırılarak muhtara haber verilmesi için görevliye heber verilmiştir" şerhi H. E.. tarafından imzalanarak 19.6.2009'da gerçekleştirildiği görülmektedir.

Görüldüğü gibi tebliğ memuru, muhatabın tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığını, tevziat saatlerinden sonra geleceğini tespit etmediği gibi, tebligat parçasına göre de muhatabın tevziat saatleri sonrasında adrese gelmeyeceği bellidir. Öte yandan borçluya ödeme emrinin tebliğ tarihinde borçlunun tebliğ adresi dışında başka bir adreste ikamet ettiği 3.7.2007 tarihli .. Mahallesi Muhtarlığının ikamet ilmuhaberinden anlaşılmaktadır. Bu hali ile tebliğ işlemi, 7201 Sayılı Kanunun 21. maddesi ile Tebligat Tüzüğü’nün 28. maddesi hükümlerine uygun olarak yapılmadığından  usulsüzdür.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile 7201 Sayılı Kanunun 32. maddesi gereğince muttali olunan 5.1.2010 tarihinin tebliğ tarihi olarak kabulü ile diğer itirazların incelenmesi yerine yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5269, Karar No: 2010/5530, Tarih: 11.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/5269 E.  ,  2010/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, tapu iptali ve orman cinsi ile Hazine adına tescil isteğine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 11.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32391, Karar No: 2014/21873, Tarih: 24.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32391 E.  ,  2014/21873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/216931

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2012

NUMARASI : 2011/221 (E) ve 2012/484 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Öncelikle sanığın kayıp nedeniyle bankamatik kartının iptal edilmesi talebinin bulunup bulunmadığının, bulunuyor ise başvuru tarihinin ING Bank'tan sorulması, ayrıca sanığın o tarihte bildirdiği cep telefonuna ait HTS kayıtları getirtilerek hesabına yatan paranın 1000 TL'lik kısmının çekildiği tarih ve saatte Şirinyer baz istasyonunun kullanılıp kullanılmadığı, hakkında aynı suça ilişkin olarak ayrı dava açılan M.. G.. ile irtibatının bulunup bulunmadığının tesbiti, M.. G..'e ait dosya karara bağlanmamış ise birleştirilme hususunun değerlendirilmesi, son olarak ise somut olayda bankamatik kartının klonlanma ve bu şekilde kötü niyetli 3. şahıslar tarafından kullanılma, banka ATM'sinden klonlu kart ile para çekme ihtimalinin hangi şartlar altında ve ne ölçüde mümkün olduğuna dair bu konuda uzman bir bilirkişiden ayrıntılı rapor alınması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6745, Karar No: 2012/14335, Tarih: 01.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/6745 E.  ,  2012/14335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın almış olduğu dairenin bedelini eksiksiz ödediğini, satın aldıktan sonra dairenin dış cephe duvarından gelen su sızıntısı ile ilgili olarak ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/3 D.... sayılı dosyası ile tespit ettirdiğini, perde duvarın su geçirimsizlik izolasyonunun projesine ve tekniğine aykırı olarak yapılmasından dolayı ayıbın ve zararın giderilmesi için masraf gerektiğinin tespit edildiğini, zararın giderilmesi için davalıya yaptıkları başvurunun sonuçsuz kaldığını belirterek, su basması nedeniyle oluşan zararın ve taşınmazda meydana gelen değer kaybının giderilmesi amacıyla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 19.000 TL'nin tahsilini istemiş, bilahare verdiği ıslah dilekesi ile talebini 24.987,50 Tl'ye çıkarmıştır.

Davalı, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş, ayrıca meydana gelen zararlardan dolayı kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 24.987,50 TL. tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı taşınmazdaki ayıplar nedeniyle uğradığı zararlar ile taşınmazın değer kaybı bedelinin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı,

2012/6745-14335

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı taşınmazdaki ayıplar nedeniyle uğradığı zararlar ile taşınmazın değer kaybı bedelinin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı,

2012/6745-14335

davanın reddini dilemiş, mahkemece "davacının satın almış olduğu taşınmazda perde duvarına yapılması gereken yalıtım uygulamasının projedeki detaylara uygun olmaması nedeniyle meydana gelen su sızmalarından dolayı mevcut durumun oluştuğu ve sorunun derhal giderilmesi gerektiği, bunun için toplam 4.987,50 TL.’lik masraf gerektiği, binadaki zarar ziyandan dolayı taşınmaza isabet eden miktarın 600,00 TL.’ye tekabül ettiği ve taşınmazdaki değer kaybının 20.000 TL. olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne" karar verilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda değer kaybı hesaplanırken taşınmazın hasarsız bedeli ile meydana gelen olayın verdiği hasar arasındaki fark esas alınarak hüküm tesis edilmiştir. Ne varki mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki azalan değerin belirlenmesi yöntemi dairemizin öteden beri değişmeyen içtihatlarına ve yasaya uygun değildir. Dairemizce öteden beri uygulanan nisbi metod yöntemine uygun olarak öncelikle taşınmazın ayıpsız, değeri ile ayıplı değerinin belirlenmeli, belirlenen bu miktarların birbirlerine oranlamalı ve bulunan rakam kararlaştırılan bedele uygulanmalıdır. Buna göre, orantının

ayıpsız değer = kararlaştırılan bedel şeklinde kurulması

ayıplı değer indirimli bedel

ve bu orantıya göre de indirimin,

kararlaştırılan bedel x ayıplı değer = ödenecek miktar olarak ayıpsız değer

hesaplanması gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan hükmün (2) numaralı bent uyarınca davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 396.95 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1551, Karar No: 2017/6766, Tarih: 25.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1551 E.  ,  2017/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, yörede 2008 yılında yapılan genel arazi kadastrosu çalışmalarında mera olarak tesbit edilen 104 ada 62 sayılı parselin, miras ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle tapu kaydının iptaliyle adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle bulunan ve bilirkişi raporunda 104 ada 62 sayılı parselin ifrazından meydana geldiği bildirilen; 104 ada 1 sayılı parselin içinde kaldığı belirtilen ve krokide dış sınırları kırmızı kalemle boyalı (A) harfi ile gösterilen 2999.70 m2'lik, 104 ada 326 sayılı parselin içinde kaldığı belirtilen ve krokide dış sınırları sarı kalemle boyalı (B) harfi ile gösterilen 5185.30 m2'lik ve 104 ada 329 sayılı parselin içinde kalan ve krokide dış sınırları mavi kalemle boyalı (C) harfi ile gösterilen 946,80 m2'lik taşınmazların Hazine adına olan tapusunun iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13/06/2013 gün 2013/2577 E. - 2013/6698 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında; “104 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, tapuda orman niteliği ile adına kayıtlıdır. 104 ada 329 parsel sayılı taşınmaz ise 104 ada 62 sayılı mera parselinden ifraz edilen mera parselidir. Bu nedenle öncelikle, Orman Yönetimi ve çekişmeli taşınmazların bulunduğu köy tüzel kişiliği davaya dahil ettirilerek taraf teşkili sağlanmalı, ondan sonra işin esası hakkında tarafların delilleri toplanıp araştırma yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Kabule göre de, çekişmeli taşınmazlar mera ve orman niteliğinde tespit ve tescil gördüklerinden usûlünce orman ve mera araştırması yapılmayarak, taşınmazların orman ya da mera niteliğinde olup olmadığının belirlenmemiş olması da doğru değildir” denilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulması sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile teknik bilirkişisi 02/06/2014 tarihli ek raporunda (A) harfi ile gösterilen 104 ada 329 parsel sayılı taşınmaz sınırları içerisinde kalan 1741,18 m2'lik kısmı yönünden Hazine adına yapılan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılmıştır.