muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2020, Karar No: 2011/2154, Tarih: 29.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2020 E.  ,  2011/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de mahiyeti itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi iken mali yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle üyelikten çıkartıldığını, çıkarma kararının haksız olduğunu, yapılmayan imalatların sanki yapılmış gibi yüklenicinin hakedişlerine yansıtıldığını, ihtarlarda borcun açık olarak kalem kalem gösterilmediğini, aynı durumdaki başka üyeler hakkında işlem yapılmadığını, yönetim kurulunun mali konularda kooperatifi çıkmaza sokmaya çalıştığını ve bu nedenle yargılanıp ceza aldıklarını ileri sürerek, müvekkilinin ihracına ilişkin 12.07.2008 tarih ve 451 sayılı yönetim kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borç miktarının ihtarnamelerde açık olarak gösterildiğini, borcun genel kurul kararlarına dayandığını ve davacının ödemesi gereken borcunu bildiğini savunarak, ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ihtarnamelerde gösterildiği gibi kooperatife borçlu olduğu ve borcunu ödemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, parasal yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle 12.7.2008 tarihli yönetim kurulu kararı ile kooperatiften ihraç edilmiştir. Davacıya çıkartılan ihtarlarda borcun hangi dönemi kapsadığı belirtilmeden aidat, ara ödeme ve şerefiye bedelinden oluşan 17.545,00TL ana para, 8.289,14TL gecikme zammı olmak üzere toplam 25.834,14TL olduğu bildirilmiştir. Mali müşavir Ferruh Vardar'dan alınan 09.11.2009 havale tarihli bilirkişi raporunda da borcun ayrıntılı hesabı yapılmamış, davacının borçlarının kaynağı hangi kalemlerden oluştuğu ve miktarları da ayrı ayrı gösterilmemiştir. Anılan raporda, "borcun görünümü aşağıdaki gibidir" denilerek ihtarnamelerde bildirilen borcun tekrarıyla yetinilmiştir. Bu yönü itibarıyla bilirkişi raporu açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli değildir. Davacı vekili, bilirkişi raporuna anılan yönlerden itiraz etmiş ise de, mahkemece ek rapor alınmamıştır. İlk ihtarnamenin, borcun Anasözleşmenin 14/2.maddesinde öngörülen 30 günlük bekleme süresinin geçmesi ile muaccel hale gelmesinden önce keşide edilmesi halinde ya da ihtarnamelerde ödenmesi istenilen borcun gerçek borcu yansıtmaması halinde bu ihtarnamelere dayalı ihraç kararının iptali gerekir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişiden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde borç miktarını, ve hangi dönemi kapsadığı, hangi tarihte ödenmesi gerektiği hususlarını hiçbir tereddüte yer vermeyecek derecede gösteren, açıklamalı ve denetime elverişli ek rapor alınarak uygun sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27021, Karar No: 2015/25681, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27021 E.  ,  2015/25681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2130, Karar No: 2011/3074, Tarih: 25.05.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/2130 E.  ,  2011/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 168/2, 59/2, 31, 33, 40, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği, herhangi bir mazeret de bildirmediğinden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına, mevcut delillere ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın mensubu olduğu örgütün amacı doğrultusunda vahamet arz eden yağma eylemine katıldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 765 sayılı TCK'nın 125. maddesindeki suçu oluşturduğu, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, yargılamanın seyri ve süresi de nazara alındığında aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12918, Karar No: 2014/14530, Tarih: 27.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12918 E.  ,  2014/14530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkiline baskı ile kendi isteğiyle işten ayrıldığına dair dilekçe imzalatıldığını, ayrıca süre ve prim ödeme gün sayısı bakımından emekliliği hakettiğini belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda tüm dosya içeriğinden, iş sözleşmesinin davacı tarafından emekliliğe hak kazanması sebebiyle feshedildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, davacı iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanmakta ise de, iş sözleşmesini haklı da olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığından, ihbar tazminatı isteğinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6058, Karar No: 2017/11733, Tarih: 26.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6058 E.  ,  2017/11733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Para Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümünün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.10.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/26990, Karar No: 2015/25650, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26990 E.  ,  2015/25650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3069, Karar No: 2019/3678, Tarih: 12.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/3069 E.  ,  2019/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalılar vekillinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, duruşma isteği değerden reddedildi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.Davacılar, mirasbırakanları ...'nun 676 ve 3190 parsel sayılı taşınmazlarını 24.12.2003 tarihinde mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak davalılara devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.Davalılar, mirasbırakanın uzun yıllar siroz hastalığı nedeniyle tedavi gördüğünü, sosyal güvencesi olmadığı için tedavi giderlerinin taraflarından karşılandığını, 676 parsel üzerindeki binayı yenilediklerini, 3190 parseldeki binanın 2. katını yaptırdıklarını, bu nedenlerle satış bedelinin düşük olduğu yönündeki iddiaların doğru olmadığını ve mirasbırakanın ihtiyacı nedeniyle taşınmazları temlik ettiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalılar vekillinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddedilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 10.04.2005 tarihinde öldüğü, geride 11.05.2014 tarihinde ölen kızı ...’den olma torunları davacılar ... ve ... ile davalı çocukları ... ve ...’in mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın maliki olduğu 676 ve 3190 parsel sayılı taşınmazlarını 24.12.2003 tarihinde davalılara eşit paylarla satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır

. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile 24.12.2003 tarihli temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olduğu iddiasını ispat yükünün davacılara yüklendiği tartışmasızdır.Somut olaya gelince, mirasbırakana ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 30.04.1993 tarihinde hepatik prekoma teşhisi koyulduğu, mirasbırakanın 01.06.2003 tarihinde acil serviste ücretli hasta olarak tedavi gördüğü, 06.06.2003 tarihinde gastroentoloji bölümüne 2600-TL tedavi masrafı ödendiği, 18.08.2003 tarihinde de aynı serviste 209 tl daha ödeme yapıldığı, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 26.04.2004 tarihinde gastroentoloji servisinde 1 ay yattığı, 1415TL tedavi masrafı ödendiği, 22.02.2017 tarihli SGK yazısında mirasbırakanın kendisi ve çocukları üzerinden sağlık yardımı almadığının belirtildiği anlaşılmakta olup dinlenen tanık beyanlarından mirasbırakan ... ile davacılar arasında husumet bulunmadığı, onlardan mal kaçırmak için bir nedeninin olmadığı, kaldı ki davacıların annesi ...’nin de mirasbırakanın ölümünden sonraki 9 yıllık sürede dava açmadığı anlaşılmaktadır. Temlikin muvazaalı olduğundan söz edilebilmesi ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla yapıldığının kanıtlanması zorunludur.

Eldeki davada, mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgu ortaya konulamamış olup mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacının olmaması tek başına temlikin muvazaalı olduğunu göstermediği gibi satışın dinlenen tanıklar tarafından duyulmamış olması da muris muvazaası iddiasını kanıtlamaya yeterli değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de, sadece davacıların miras payı oranında tapu iptal ve tescil hükmü kurularak kalan payın davalılar uhdesinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken davalılar yönünden de tapu iptal-tescil hükmü kurulması da doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13542, Karar No: 2010/14557, Tarih: 23.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13542 E.  ,  2010/14557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.09.2010 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni, kal, ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 15.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davacının paylı malik olduğu 110 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümüne davalının elatmasının önlenmesine, ıslah yoluyla talep edilen 1.895,90 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline, davacının fazla isteğinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yapılan uygulama sonucuna göre, davalının paylı malik olduğu 110 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen bölümüne ağaç dikerek elattığı sabittir. Davacı, Türk Medeni Kanununun 683.maddesine dayanarak haksız elatmanın önlenmesini mahkemeden talep edebilir. Diğer taraftan, 08.03.1950 tarihli ve 1945/22-1950/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere, başkasının gayrimenkulünü haksız olarak zaptederek kullanan kötüniyetli kimsenin, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmuş olmasından doğan zararlar ve elde edilen veya elde edilmesi ihmal edilen semerelerin tahsili de davalıdan istenebilir.

Mahkemece, bu ilkeler doğrultusunda çapa dayalı taşınmaza haksız elatmanın önlenmesine ve davalıdan ecrimisil tahsiline yönelik olarak kurulan hükümde bir yanılgı yoktur. Ancak;Hesaplanan ecrimisil miktarı dışında, istenebilecek ecrimisile ilave olarak 540,00 TL meyve ağaçlarının bedeli de dahil edilmiştir. Meyve ağaçlarının bedelinin, ecrimisil miktarı ile bir ilişiği bulunmadığından, 4.437,51 TL’den davacının taşınmazdaki payı oranında davalıyı sorumlu tutmak yerine, daha fazlanın ecrimisil olarak tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13484, Karar No: 2017/11018, Tarih: 18.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13484 E.  ,  2017/11018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında ...’ı yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/1-c-son maddesinin uygulanması,

b) Sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında ...’ı yaralama ve ...’a yönelik tehdit eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Müşteki ... ve tanıklar ..., ..., ..., ..., ...'nın soruşturma aşamasındaki ifadelerinde sanık ...'nın elinde tabanca gördüklerini, müşteki ...'i araçtan indirdiğini, müşteki ..., tanıklar ... ve ...'un da ifadelerinde tabancanın kabzası ile vurduğunu beyan ettikleri, kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde ise, tanık ...'ın tabanca gördüğünü, tabancanın kabzası ile vurulduğunu görmediğini, tanık ...'ın sanıklardan birinin tabancanın kabzası ile ...'e vurduğunu, tanık ...'nın bıçak görmediğini, tanık ...'un kimsede silah ve bıçak görmediğini, tanık ... ... kimsenin elinde silah ve bıçak görmediğini beyan ettikleri anlaşılmakla, tanıkların soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemiyorsa hangi ifadeye üstünlük tanındığının açıklanmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.