muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13386, Karar No: 2017/8088, Tarih: 19.12.2017

Birleşen davada davacılar vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/70-69 D.İş sayılı dosyası ile müvekkili hakkında ihtiyati haciz kararı verildiğini, ihtiyati haciz talebine dayanak yapılan çekin zorla alındığından ve iş ortaklığının çift imza ile temsil edilmesine rağmen tek imza ile imzalanmış bulunması nedenleriyle geçersiz olduğunu ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, talebin reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu çekin mutahap bankasının Vakıfbank ... Çiftlik Şubesi olması ve HMK'nın 16. maddesine göre zarara uğrayanın ikametgahı mahkemesi ... olması nedeniyle davalının yetki itirazının reddine karar verilerek, esasa yönelik yapılan inceleme sonucu davacıların çekin zorla imzalattırıldığı iddiasına yönelik olarak davalı şirket yetkilisi hakkında yapmış oldukları başvuru sonucu davalı şirket yetkilisinin dava konusu çekin zorla imzalattırılması eylemi nedeniyle ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/39-333 sayılı ilamı ile birden fazla kişi ile silahla yağma suçundan 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğini, hükmün Yargıtay 6. Ceza Dairesince onanarak kesinleştiğini, kesinleşen Ağır Ceza Mahkemesinin maddi eylemi tespit eden ve bağlayıcı nitelikteki bu kararı ile davaya konu çeklerin zorla imzalattırıldığı ve bu nedenle davacı tarafı bağlamayacağı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davaya konu çekler nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline, birleşen davada ihtiyati haciz talebinin şeklen geçerli bir çeke dayalı olarak verildiği ve menfi tespit davasına konu olabilecek hususların ihtiyati hacze karar veren mahkemece incelenmesinin mümkün bulunmadığı, ihtiyati haciz kararı verildiği tarih itibariyle ihtiyati haczin kaldırılmasını gerektirecek yasal koşulların oluşmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz kararına itirazın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12883, Karar No: 2009/13870, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12883 E.  ,  2009/13870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.10.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sözlü taşınmaz satış sözleşmesine dayalı tapu iptali tescil, ikinci kademedeki istek ise fazla haklar saklı kalarak 10.000.00 TL maddi 10.000.00 TL manevi tazminat tahsili taleplerine ilişkindir.

Davalı şirket, davacı ile konut satışı hususunda sözleşmeleri olmadığını, şirket adına davacıdan para alınmadığını, davada dayanılan makbuzlarda imzası bulunan ... ...’in şirket yetkilisi olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istek reddedilmiştir.

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

Davalı şirket yüklenicidir. Yüklenicinin bir üçüncü kişiye şahsi hakkının temliki B.K.nun 163.maddesi gereğince yazılı şekil koşuluna bağlıdır. Davada yazılı bir temlik sözleşmesine dayanılmadığından mülkiyet aktarımı istenemez.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davadaki diğer bölüm istek ise davalı şirkete nedensiz yapılan ödemeleri istirdadına ilişkindir. Davacı yapılan ödemelere ait bazı makbuzlara dayanmıştır. Bu makbuzlarda şirketin kaşesi bulunmaktadır. Ödemeleri tahsil

eden ise şirket kaşesindeki imzaya göre ... ...’dir. Böyle olunca, mahkemece şirket kaşesi adı altında yapılan ödemelerin davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarına intikali yapılıp yapılmadığı, bu kişinin emsali işlemlerde de şirket adına hareket ederek tahsilat yapıp yapmadığı araştırıp incelenmeli, ... ... adlı kişinin tahsil ettiği ödemeler şirket tarafından benimsenmiş ise sebepsiz kalacağından davacıya iadesine karar verilmelidir.

Mahkemece değinilen husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla dava reddolunduğundan karar bozulmalıdır.

3-Yukarıdaki bozma nedenine göre davalı şirketin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine hükmün 2. bent uyarınca BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 9.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7636, Karar No: 2019/21020, Tarih: 13.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/7636 E.  ,  2019/21020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının davalıya ait yurtdışı şantiyelerinde 16.03.2004-01.11.2004 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, davacının başka şantiyeye gönderilmeyi istemediği için işten ayrıldığını, bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, diğer talep konusu alacaklarının ise banka hesabına yatırıldığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma öncesi yapılan ilk yargılamada toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine mahkeme ilamı, Dairemizin 2015/30431 Esas ve 2018/7731 Karar sayılı ilamı ile, dosya kapsamında yer alan davacıya ait Vakıfbank hesap hareketlerinde, davacıya maaş ödemesinin yanısıra farklı tarihlerde maaş ve mesai açıklaması ile ödemeler yapıldığı, söz konusu hesap haraketleri doğrultusunda, davalı işveren tarafından yapılan ödemelerinin ne kadarının maaş ne kadarının fazla mesai alacağına ilişkin olduğunun ayrıntılı sorularak, getirtilecek belgelerin de fazla mesai alacağı hesabında dikkate alınması ve hükmolunan miktardan mahsubu gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.Mahkemece bozmaya uyulmuş olup, bozma sonrası yapılan yargılamada ilgili kayıtlar kapsama alınıp deliller toplandıktan sonra, davacının davasının kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai ücreti alacağının miktarı noktasındadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 08:00-19:00 saatleri arasında 60 saat, haftada 4 gün de üçer saatten 12 saat olmak üzere toplamda 72 saat çalışıldığı, bunun 27 saatinin fazla mesai olduğu kabul edilmek suretiyle davacının talep ettiği fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır. Dairemizin 2015/30431 esas ve 2018/7731 karar sayılı ilamı ile, dosya kapsamında yer alan davacıya ait Vakıfbank hesap hareketlerinde, davacıya maaş ödemesinin yanısıra farklı tarihlerde maaş ve mesai açıklaması ile ödemeler yapıldığı, söz konusu hesap haraketleri doğrultusunda, davalı işveren tarafından yapılan ödemelerinin ne kadarının maaş ne kadarının fazla mesai alacağına ilişkin olduğunun ayrıntılı sorularak, getirtilecek belgelerin de fazla mesai alacağı hesabında dikkate alınması ve hükmolunan miktardan mahsubu gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur

. Bozma sonrası yapılan yargılamada, davalı vekili tarafından fazla çalışma ücreti tahakkukunu içerir imzasız ücret bordroları ibraz edilmiş olup; bahse konu kayıtlar bilirkişi tarafından banka hesap hareketleriyle mukayese edilmek suretiyle incelenmiştir. Ancak Mahkemece, davacının ücretinin 1.200,00 USD olduğu hususu da dikkate alınarak, bankaya yatan ödemelerin çoğu zaman net 1.200,00 USD’yi bulmadığı, bankaya yatan tutarların ücret avansı ve fazla çalışma olarak denkleştirme yoluna gidildiği, ücretin az gösterilerek fazla çalışma miktarlarının fazlalaştırıldığı, bu sebeple kayıtlara itibar etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle fazla çalışma tahakkukları fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilmemiş, bozma öncesi gibi karar verilmiştir. Lakin davacı dava dilekçesinde, ücretin 200,00 USD olan avans kısmının elden ödendiğini beyan ettiğinden, banka ödemelerindeki net 1.000,00 USD’yi aşan ödemelerin, taraf iddiaları ve kayıtlar dikkate alınarak fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin olduğu kabul edilmek suretiyle fazla çalışma ücretinden mahsubu gerekirken, bu hususun dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7730, Karar No: 2014/5232, Tarih: 27.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7730 E.  ,  2014/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/284-2013/85

Davacı Ş.. Ö.. vekili Avukat B..K.. tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 30/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; haberin yapıldığı gazetenin yerel düzeyde yayın yapması ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1726, Karar No: 2017/1375, Tarih: 15.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1726 E.  ,  2017/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.03.2014 gün ve 2013/1057 E., 2014/262 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 15.10.2015 gün ve 2015/4858 E., 2015/17413 K. sayılı kararı ile;

"…Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ..., ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu’nun 25/2 maddesi uyarınca mahkemece verilen tescil kararı ile mülkiyetin idareye geçeceği, keşif tarihi ve gözlemine göre de bu ağaçların 6495 sayılı kanunun yürürlük tarihinden önce dikildikleri sabit olup, söz konusu yasa maddesindeki muhtesat bedelinin dikkate alınmayacağına ilişkin hükmün de uygulama yeri olmadığından, taşınmazdaki ağaçların değerinin ödenmesi gerekir. Bu itibarla;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir..."

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil istemine ilişkindir.

Doğru görülmemiştir..."

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı idare vekili dava konusu taşımazın Ilısu Barajı ve HES Baraj Gölü alanında kalması nedeniyle kamulaştırmasına karar verildiğini, ancak taşınmazın mülkiyetinin kime ait olduğunun tapu kaydından anlaşılamadığını, bu konuda hak sahibi olduğunu iddia eden davalılar tarafından Siirt Kadastro Mahkemesinde dava açıldığını, mülkiyeti ihtilaflı olan taşınmazın değerinin belirlenmesi için kıymet takdir komisyonun kurulduğunu ve bedelin komisyon tarafından takdir edildiğini, taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olması nedeniyle kamulaştırmaya konu taşınmazın pazarlıkla satılması usulünün gerçekleştirilemediğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan rapordaki değerin taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını savunmuş, davalı ... vekili ise taşınmazın değerlerin çok düşük olduğunu ifade etmiştir.

Diğer davalılara ayrı ayrı duruşma gününü bildirir tebligat çıkartılmış olup, davalılar duruşmaya gelmemişler, esas hakkında bir beyanda da bulunmamışlardır.

Mahkemece dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti amacıyla eldeki davanın açıldığı ve taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesi amacıyla keşif yapıldığı, yapılan keşif neticesinde bilirkişi kurulundan aldırılan raporda taşınmazın bedelinin tespit edildiği, bilirkişi raporunun ayrıntılı ve denetime açık, bilimsel verilere uygun olduğu, kamulaştırma kriterlerine uyduğu, bu yönüyle hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, bununla birlikte her ne kadar keşif tarihinde dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan tüm yapı ve bitkilerin değeri ayrı ayrı hesaplanmış ise de, yakın tarihlerde yapıldığı anlaşılan yapıların ve dikilen fidanların değerlerinin kamulaştırma bedelinin tespitinde dikkate alınmasının doğru olmayacağı, zira 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 25. maddesinde 6495 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle birlikte kamu yararı kararının ilan süresinin bitiminden itibaren kamulaştırılacak taşınmazların üzerine yapılan sabit tesislerin ve dikilen ağaçların değerinin kamulaştırma bedelinin tespitinde dikkate alınmayacağının ve taşınmazlardaki bu sınırlamanın ilan tarihinin bitiminden itibaren beş yılı geçemeyeceğinin hüküm altına alındığı, değişiklikte belirtilen “ilan tarihinden sonraki ilk 5 yıllık süre”ye isabet etmeyen tasarruflarla ilgili olarak hâkimin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca başta Kanunun genel hükümleri olmak üzere anılan Kanunun 4. maddesiyle birlikte değerlendirme yapma görevinin bulunduğu, mahkeme tarafından da bu doğrultuda inceleme yapıldığı, mülkiyet hakkının hak sahibine, bu hak elinden çıkana kadar her türlü tasarruf imkanını sunduğu düşünülse dahi, Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı dahil olmak üzere herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeninin korumayacağı kamulaştırma davaları devam eden köylerde “kolektif kötü niyet” durumunun söz konusu olduğu ve toplumun genel örf ve adetleri ile kültürel yapısına aykırı bir şekilde haksız kazanç elde etme fikrinin geliştiği, Türkiye İstatistik Kurumunun resmî verilerine göre 31.12

. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı dahil olmak üzere herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeninin korumayacağı kamulaştırma davaları devam eden köylerde “kolektif kötü niyet” durumunun söz konusu olduğu ve toplumun genel örf ve adetleri ile kültürel yapısına aykırı bir şekilde haksız kazanç elde etme fikrinin geliştiği, Türkiye İstatistik Kurumunun resmî verilerine göre 31.12.2013 tarihi itibariyle Yazlıca Köyünün nüfusunun 24, Yokuşbağlar Köyünün nüfusunun ise 267 olduğu, ancak yapılan yeni yapılara ve yapıların büyüklüğüne bakıldığında köylerde mevcut nüfusun bir kaç kat fazlasının yaşamasının gerektiği izleniminin oluştuğu, bu durumun bile başlı başına iyi niyetli olunmadığı kanaatini desteklediği, öyle ki bazı yeni evlerde üst kata çıkmak için merdiven bulunmadığının, bazı evlerde musluklar olduğu halde su tesisatının olmadığının, evlerin iç cephe boyalarının yapılmadığının, tarlaların ortasına içi duvarsız ve sütunsuz çok geniş yapıların inşa edildiğinin, yine tarlalarda poşeti dahi çıkarılmadan dikilmiş fidanların bulunduğunun gözlemlendiği, dolayısıyla gerek keşif esnasındaki mahkeme gözlemi ve çekilen fotoğraflar gerekse de bilirkişi raporlarındaki nitelendirmeler dikkate alındığında çok yeni nitelikteki (5 yıl ve altı yaşlardaki) yapı ve fidanların değerinin kamulaştırma bedelinin hesabında dikkate alınmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle bu kısımlar çıkarıldıktan sonra belirlenen bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.