muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13382, Karar No: 2009/17772, Tarih: 19.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/13382 E.  ,  2009/17772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Yargılamanın Yenilenmesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 20.04.2009 gün ve 5323 - 7679 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine oybirliğiyle karar verildi.19.10.2009
Yargıtay — Esas No: 2016/5686, Karar No: 2017/7146, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5686 E.  ,  2017/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25727, Karar No: 2022/6331, Tarih: 25.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25727 E.  ,  2022/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 01/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7070 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanunun 5. maddesi ile değişik 188/1. maddesine eklenen ''Müdafiinin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebilir'' şeklindeki cümle de gözetilerek, sanık müdafiinin bir önceki 26.05.2021 tarihli celsede hazır olup duruşma gününden haberdar olmasına rağmen 30/09/2021 tarihli karar oturumuna gerekçesiz şekilde mazeret bildirerek katılmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8239, Karar No: 2014/16282, Tarih: 17.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8239 E.  ,  2014/16282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/533-2013/686

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.A..Ö.. ve davalılar vek.Av.M..A..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı banka tarafından davalılar aleyhine müteselsil kefalet sözleşmesine dayanılarak açılan itirazın iptali davası sonucunda sözleşmedeki kefalet limiti bölümünün sonradan doldurulduğu, sözleşmenin imzalandığı tarihte kefalet limiti bölümü boş olduğundan kefaletin geçerli olmadığı ve böylece davalıların kefalet sorumluluğundan söz edilemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, davalı banka vekilinin temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu kez hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararında özetle;"Davalıların sözleşmedeki kefalet limiti bölümünün imza sırasında boş bırakılıp bankaca sonradan doldurulduğu yönündeki iddialarını usulüne uygun delillerle kanıtlayamamaları nedeniyle davalıların sorumluluğunu doğuran kefalet sözleşmesinin geçerli olduğu kredi sözleşmesine konu borcun bir tarihte kapatılmış olmasının aynı sözleşmeden dolayı yeniden kredi kullandırılmasına engel teşkil etmeyeceği, yeni bir sözleşme ile yeni bir kredi kullandırılmadığı sürece kefillerin önceki sözleşmeden dolayı sorumluluklarının devam edeceği, mahkemece bu yönler gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı" belirtilmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma kararına uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Dosyada birden fazla genel kredi sözleşmesi ve bu sözleşmelerin limit artışlarına ilişkin sözleşmeler bulunmaktadır. Davalıların 04.03.2005 tarihli genel kredi sözleşmesi ile bu sözleşmenin kredi ve kefalet limitlerini arttıran 16.03.2005 tarihli sözleşmede müteselsil kefil sıfatı ile imzaları bulunmakta olup, bunlar dışındaki sözleşmelerde, kefalet imzaları bulunmamaktadır. Önceki bozma ilamımızda da belirtildiği üzere dava konusu kredi, davalıların imzalarının bulunduğu sözleşmeler kapsamında kullandırılmış ise davalıların kefalet limiti ve kendi temerrütlerinin hukuki sonuçlarından sorumlu olduklarının kabulü gerekir, ancak dava konusu kredinin davalıların kefaletlerinin bulunmadığı, başka bir anlatımla davalıların imzalarının yer almadığı diğer genel kredi sözleşmeleri kapsamında kullandırılmış olduğunun saptanması halinde ise davalıların sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Bozmadan önce alınan ve hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda dava konusu kredinin hangi sözleşme kapsamında kullandırıldığı saptanmamış sadece davalıların imzalarını taşıyan sözleşmeden dolayı riskin devam ettiği yolunda görüş bildirilmiştir. Aynı bilirkişi raporunda kredilerin davalıların imzalarını taşıyan sözleşme tarihlerinden sonra açıldığı yolundaki ifadelerde dava konusu borcun hangi sözleşmeden kaynaklandığının saptanması bakımından yeterli görülemez.

O halde mahkemece konusunda uzman bir bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan banka kayıtları üzerinde yaptırılacak inceleme sonucunda borcun hangi sözleşmeden kaynaklandığının açıkça belirlenmesi ve sonucuna göre davalıların kefalet sorumluluğunun bulunup bulunmadığının saptanmasına olanak sağlayacak biçimde ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir edilen 1.100.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12190, Karar No: 2017/14005, Tarih: 21.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/12190 E.  ,  2017/14005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal ... ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalı T.C. ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan T.C. ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı okulda 1994 yılından itibaren çalıştığını, 13.09.2010 tarihinde okul müdürü tarafından haklı neden olmaksızın iş akdine son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ücret, ulusal ... genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, zamanaşımı definde bulunduklarını, davacı ile bakanlık arasında hizmet akdi bulunmadığını, okul koruma derneği tarafından çalıştırılması nedeniyle husumet yönünden itirazlarının olduğunu, okullarının Eylül-Haziran arasında açık olduğunu, davacının çalışmasının devamlılık arz etmediğini, 17.11.2006 tarihinde belirli süreli iş akdi ile çalışmaya başladığını, 18.06.2010 tarihinde yine belirli süreli iş akdi gereği ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Kutlu Kalkancı İ.Ö.O. Okul Koruma Demeği, davaya bir cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ispat yükümlülüğü kendisinde olan işverenin iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle, T.C. ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ücret alacağı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava dilekçesinde davacı, sömestr tatillerinde yarım maaş verildiğini iddia ederek ücret alacağı talebinde bulunulmuş, Mahkemece bu alacak hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamına göre, Mahkemece dinlenen davacı tanıkları ... ... ile davalı tanık beyanlarından davacının sömestr tatilinde davalı işyerinde fiilen çalışmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre, davacının ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile bu talebin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dava dilekçesinde davacı, sömestr tatillerinde yarım maaş verildiğini iddia ederek ücret alacağı talebinde bulunulmuş, Mahkemece bu alacak hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamına göre, Mahkemece dinlenen davacı tanıkları ... ... ile davalı tanık beyanlarından davacının sömestr tatilinde davalı işyerinde fiilen çalışmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre, davacının ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile bu talebin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işyeri olan okulun yaz tatillerinde kapalı olması nedeniyle davacının bu dönemlerde çalışmadığı anlaşıldığından ilgili sürelerin hizmet süresinden dışlanması yerinde ise de, çalışılmayan dönemlere ilişkin ücretlerin ödendiğine yönelik davalılar tarafından bir savunma ve ispat olmaması karşısında, davacının hak ettiği yıllık ücretli izinlerin yaz tatillerinde kullanıldığı kabul edilemez.

Mahkemece yapılacak iş, dosya içeriğine göre kabul edilen hizmet süresi esas alınarak kullandırılmayan yıllık ücretli izin sürelerini belirlemek ve bu sürelere ait ücretleri davacının son ücreti üzerinden yeniden hesaplatarak hüküm altına almaktır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4973, Karar No: 2013/17163, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4973 E.  ,  2013/17163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. Maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24.06.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.