muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1969, Karar No: 2020/2504, Tarih: 04.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/1969 E.  ,  2020/2504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN (Kapatılan) 19. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Aynı yargı çevresinde bulunan cezaevinde başka suçtan hükümlü olması nedeniyle kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla CMK.nun 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi uyarınca, sanığa gelmese dahi yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye gönderilmek suretiyle, sanığın yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma ve somutlaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3- Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma ve somutlaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

4-Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3820, Karar No: 2007/3953, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3820 E.  ,  2007/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın yerinde yaptırılan incelemesi sonucu bilirkişi kurulunca taşınmaz malın kısmen sulu kısmen de kuru tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1- Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı, bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözetilerek dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan Ülkemizin değişik yörelerindeki tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış farklı ve özel bir etken bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faizi suluda %5, kuruda %6 oranında alınmaktadır.

Bilirkişi raporunda belirtildiği üzere dava konusu taşınmazın sulu kabul edilen %15'lik bölümü için kapital faiz oranının%5 ve kuru olan %85'lik kısmında ise %6 alınması gerektiği düşünülmeden mahkemece taşınmazın tamamının değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranının %6 olarak alan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas alınması gerekir. Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği güne göre 2006 yılı verilerinin getirtilip buna göre bedel tespiti yapılması gerektiğinde kuşku yoktur. Her ne kadar taşınmazın yerinde yapılan inceleme ve bilirkişi kurulunun raporunu düzenlediği tarihte 2006 verilerinin henüz belli olmadığı gerekçesiyle bir önceki yılın verileri üzerinden hesaplama yapılmış ise de hüküm tarihinde 2006 yılı verilerinin saptanmış bulunması olasılığı göz önünde tutularak bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlere ilişkin 2006 yılı resmi verilerinin getirtilip raporların denetlenmesi ve bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Kıymet takdir komisyonu raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde muhtelif cins ve yaşta 11 adet meyve ağacı bulunduğu açıklanmış, bilirkişi kurulu raporunda cinsi, yaşı ve sayısı belirtilmiş bulunan bu ağaçların (badem, asma) değerlendirme tarihi (2006 yılı) itibariyle maktu rayiç (geçer) değerlerinin ... İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup saptandıktan sonra, bedel tespitinde sözü edilen ağaçların bu maktu rayiç (geçer) değerlerinin esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca kıymet takdir komisyonunun belirlediği ağaç değerlerinin aynen, alınarak hesaplama yapılması ve dolayısıyla bu konuda denetime elverişli olmayan raporda yazılı ağaç bedellerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

4- Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatları esas alınır. Somut olayda buğday ve saman ile nohut ürünlerinin dekar başına ortalama verimi yerine buğday ve nohutta bu ortalamanın üstünde buğday samanında ise altında bir verim miktarının alınmış bulunması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 07.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8542, Karar No: 2010/7377, Tarih: 11.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/8542 E.  ,  2010/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoymak, reşit olmayan mağdureyi hile ile alıkoymak ve reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; alıkoyma suçlarından beraetine, reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunmak suçundan açılan kamu davasının ise şikayet yokluğundan düşürülmesine dair, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2008 gün ve 2003/196 Esas, 2008/22 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurelerin suç tarihinde SHÇEK'na bağlı Kız Yetiştirme Yurdunda kalması nedeniyle, SHÇEK vekilinin müdahale talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; dosyada mevcut nüfus kayıtlarına göre mağdurelerden ...’nin 06.10.2007 tarihinde, diğer mağdurenin ise 19.06.2004 tarihinde reşit oldukları, 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının sayılan istisnalar hariç çocuk reşit olana kadar devam edeceğinden, koruma kararının devam edip etmediği araştırılıp, buna ilişkin belgelerin eklenmesi, koruma kararı devam etmiyor ise; kararın mağdurelere tebliği ile verdikleri takdirde temyiz dilekçeleri eklendikten sonra iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23301, Karar No: 2015/11872, Tarih: 08.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23301 E.  ,  2015/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, davalı-karşı davacı kadının kabul edilen davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.06.2015 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ile vekili gelmediler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre 26.04.2009 doğumlu müşterek çocuk ...'nin ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin ...'dan alınıp, ...'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/2879, Karar No: 2007/9202, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2879 E.  ,  2007/9202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit-çek iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 2004-2005 kış sezonu için davalıdan 55 ton kömür alımı hususunda davalı ile anlaşmaya varıp, mal bedeli karşılığında davalıya çekler keşide ettiğini, ancak davalının müvekkiline sadece 16.260 kg tutarında mal teslim ettiğini davalının ne geri kalan malları nede bedelsiz kalan çekleri müvekkiline teslim etmediğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin dava konusu çekler nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermeyip, yargılamaya da katılmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda taraflar arasında (55) ton kömür alımı hususunda anlaşma yapıldığı ve davacının teslim edilecek mal bedeli olarak davalı lehine çekler keşide ettiği, davalının (16) ton kömürü davacıya teslim edip bedelini de tahsil ettiği, davalının geri kalan malları davacıya teslim etmediği gibi çekleri de iade etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermediği için dava konusu kömür satım sözleşmesini ve davayı inkar etmiş sayılır. Hal böyle olunca mahkemece satım sözleşmesindeki ve davalının bir kısım kömürü teslim ettiğine ilişkin olarak düzenlenen belgedeki imzanın kime ait olduğu üzerinde durulup ve gerekirse ticari defterleri üzerinde inceleme yapılarak tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9779, Karar No: 2011/12153, Tarih: 01.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9779 E.  ,  2011/12153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 12 parça taşınmazının davalı çocukları tarafından kandırılarak elinden bedelsiz ve muvazaalı olarak alındığını," taşınmazlarının sağlığında kendisinin ölümünden sonra çocuklarının olacağı " şeklindeki beyanlarıyla 6'şar parça olarak davalılara temlikinin gerçekleştirildiğini, bu işlemden 10 ay sonra işlemin satış olarak yapıldığını öğrenince kandırıldığını, anladığını ileri sürüp tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazların davacının istek ve iradesi doğrultusunda kendilerine devredildiğini,ancak taşınmazlar karşılığında davacıya para vermediklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, muvazaa iddiasanın yazılı delille kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, taraf muvazaası ve hile hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının kayden maliki olduğu 12 parça taşınmazını 24.04.2009 tarihinde ve satış suretiyle altışar adet olmak üzere davalı iki çocuğuna temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, iddianın ileri sürülüş biçimi ve içeriği itibariyle davada hile ve taraf muvazaası hukuksal nedenlerine dayanıldığı açıktır. Mahkemece, hile hukuksal nedeni yönünden araştırma ve değerlendirme yapılmamış ise de, önem derecesine göre somut olayda öncelikle taraf muvazaası iddiasının değerlendirilmesi gerektiği ve kabulü halinde hilenin araştırılmasına gerek olmayacağı kuşkusuzdur.

Mahkemece de, taraf muvazaası iddiasının 05.02.1947 tarih ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı delille ispat edilmesi gerektiğinden söz edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, davacı tapuda işlemin satış gösterilmesine karşın herhangi bir bedel ödenmediğini iddia etmiş, davalılar da 04.11.2010 tarihli oturumda imzalı beyanlarıyla “taraflar arasında bir alışverişin söz konusu olmadığını, davacıya dava konusu taşınmazlar karşılığında herhangi bir satış bedeli ödemediklerini” ifade etmişlerdir. Her ne kadar iddia yazılı belge ile kanıtlanamamışsa da , davalıların yukarıda değinilen beyanları davacının iddiasını duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıkça doğrular nitelikte olup, hukuken gözardı edilemez. Bu beyanın davalıları bağlayacağında kuşku yoktur. Öyleyse muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı söylenemez. O halde, davalılar adına tescilin yolsuz olduğu, başka ifadeyle illetten yoksun bulunduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere aksi yönde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere aksi yönde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1130, Karar No: 2017/4931, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1130 E.  ,  2017/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1)O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik yapılan incelenmede,

O Yer Cumhuriyet Savcısının, 17.12.2015 gününde verilen hükme yönelik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 19.01.2016 tarihli temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2)Sanık müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelenmede,

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları temin edilip, üzerlerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi olan 16.06.2011 tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, şikayet tarihi itibariyle mevcut durumu tespit etmeyen ve sadece 2010-2011 yıllarına ait kurumlar vergisi beyannamelerine göre hazırlanan raporlar dayanak yapılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile

mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının miktarı itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4907, Karar No: 2018/16224, Tarih: 13.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4907 E.  ,  2018/16224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2487, Karar No: 2021/568, Tarih: 25.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2487 E.  ,  2021/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada sanığa yüklenen 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 25.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.