muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4503, Karar No: 2024/2188, Tarih: 26.02.2024

2.Sanıkların üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri belirlenmiştir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu çek ve bonoların örnekleri, Bursa Kriminal Polis Laboratuvarının uzmanlık raporları, bilirkişi raporu, kurumların cevabi yazıları, mağdur, müşteki, katılan ve tanıkların beyanları, sanıkların nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcut olup suça konu belge asıllarının adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

4.Suça konu belgelerin Mahkemece incelenerek aldatma kabiliyetleri bulunduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Katılanlara yönelik banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle ve banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

2.Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümler yönünden; suça konu bono ve çeklere ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "dosyasına iadesine" ibarelerinin çıkarılarak yerlerine "dosyada delil olarak saklanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Banka Veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Ve Banka Veya Diğer Kredi Kurumlarınca Tahsis Edilmemesi Gereken Bir Kredinin Açılmasını Sağlamak Maksadıyla Dolandırıcılık İle Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Mahkûmiyet hükümlerinin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... Müdafiinin Vekâlet Ücreti Talebine İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle ve banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulan sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suçlar açısından lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle ve banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulan sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suçlar açısından lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Banka Veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Ve Banka Veya Diğer Kredi Kurumlarınca Tahsis Edilmemesi Gereken Bir Kredinin Açılmasını Sağlamak Maksadıyla Dolandırıcılık İle Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) kısmında açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2021/1768 Esas, 2022/1891 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanık ... Müdafiinin Vekâlet Ücreti Talebine İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2021/1768 Esas, 2022/1891 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından vekâlet ücretine hasren öne sürülen temyiz sebepleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3603, Karar No: 2019/5239, Tarih: 27.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3603 E.  ,  2019/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : Eşi ...'yi öldürmek suçundan TCK'nin 82/1-d, 62, 53, 63, CMUK'un 326/son maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’ya karşı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, sanığın eşini öldürme kastı bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 27/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14218, Karar No: 2019/6110, Tarih: 02.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/14218 E.  ,  2019/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23/06/2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, davalının maliki olduğu 753 ve 754 parselde kayıtlı taşınmazına giden ve arsasına sınır olan köy alanı ve yolu olarak kullanılan alanın girişine çit çekerek evine girişini engellediğini, yine taşınmazına inşaat yaparak elattığını ve davalıya ait armut ağacının dalları ve ağacın gövdesi ve köklerinin evine ve müştemilatına zarar verdiğini belirterek elatmanın önlenmesi ve kal isteminde bulunmuştur.

Davalı müdahalesinin olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davalının 754 ve 753 No'lu parsellere vaki müdahalesinin menine, yapıların kal'ine, yola vaki müdahale yönünden davacının tek başına talep hakkı bulunmadığından bu husustaki talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına ve yola elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince; Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

Somut olaya gelince; davacı 753 ve 754 parsel sayılı taşınmazlarına komşu 755 parsel maliki davalının elattığını belirterek önlenmesini ve yaptığı inşaatların kalini, armut ağacının kalini ve yola elatmasının önlenmesini talep etmiştir. Mahkemece her ne kadar elatmanın önlenmesine karar verilmiş ise de kurulan hüküm infaza elverişli değildir. Bu tür davalarda elatmanın ne şekilde ve kaç metrekare yere yapıldığı, kal edilen yapıların ve ağaçların niteliği ve yeri mahallinde tespit edilmeli ve keşfi izlemeye uygun kroki düzenletilmelidir. Gerekirse, kararın hüküm kısmında da bilirkişi raporuna ve krokisine yollama yapılarak davalının davacıya ait parselde yaptığı haksız ve mülkiyet hakkını ihlal edecek tüm müdahaleleri tek tek belirtilerek men kararı verilmelidir.

Diğer taraftan davacı, davalının yola çıkışını engelleyecek şekilde çit çektiğini belirterek yola elatmanın önlenmesi istemiştir. Davacı gerçek kişi olarak yoldan yararlanma hakkına dayalı olarak bu istemde bulunmuştur. Davacının çekişme konusu yoldan yararlanma hakkı bulunduğundan davalının yola elatmasının önlenmesini istemede hukuki yararı bulunup aktif dava ehliyeti vardır. Bu nedenle mahkemece davanın esasına girilerek, iddia ve savunmalar doğrultusunda tüm deliller toplanarak, mahallinde keşif yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1432, Karar No: 2018/9303, Tarih: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1432 E.  ,  2018/9303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Ticaret Sicili Müdürlüğünden sanığın şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığı ve şirketin İİK’nın 44. maddesine uygun bir beyanda bulunup bulunmadığı ile borçlu şirketin ticaret siciline kayıtlı adresi sorularak belirtilen adreste zabıta araştırması yapılıp delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanığın 04.03.2016 tarihindeki karar duruşmasında dükkan sahibinin mallarını gasp etmesi nedeniyle işlerini devam ettiremediği yönündeki savunması içeriğine göre Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/85340 soruşturma sayılı dosyasının akıbeti sorularak bu yönde bir kamu davası açılıp açılmadığı hususu incelenip değerlendirilmeksizin karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın 04.03.2016 tarihindeki karar duruşmasında dükkan sahibinin mallarını gasp etmesi nedeniyle işlerini devam ettiremediği yönündeki savunması içeriğine göre Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/85340 soruşturma sayılı dosyasının akıbeti sorularak bu yönde bir kamu davası açılıp açılmadığı hususu incelenip değerlendirilmeksizin karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında şikayetten vazgeçilmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın tamamının düşeceğinin ihtarı yapılması sırasında 2004 sayılı 354. maddesinin kararda belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4068, Karar No: 2021/3757, Tarih: 16.09.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/4068 E.  ,  2021/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Cumhurbaşkanına hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Maçka Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 28/05/2019 tarihli ve 2018/16274 soruşturma, 2019/1012 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Maçka Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/01/2020 tarihli ve 2019/329 soruşturma, 2020/7 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Maçka Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 11/06/2020 tarihli ve 2020/248 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 13. maddesindeki "(1) Suçun işlendiği yer belli değilse, şüpheli veya sanığın yakalandığı yer, yakalanmamışsa yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

(2) Şüpheli veya sanığın Türkiye'de yerleşim yeri yoksa Türkiye'de en son adresinin bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.

(3) Mahkemenin bu suretle de belirlenmesi olanağı yoksa, ilk usul işleminin yapıldığı yer mahkemesi yetkilidir." şeklindeki düzenleme karşısında,

Dosya kapsamına göre, Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 28/05/2019 tarihli kararı ile şüphelinin son adresinin Trabzon ili Maçka ilçesi ...olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilerek dosya Maçka Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş ise de, 14/11/2018 tarihli kolluk tutanağında şüphelinin yerleşim yerinin ... Fransa adresi olduğu, 12/02/2019 tarihli kolluk araştırma tutanağına göre şüphelinin kış mevsiminde İstanbul ili ... ilçesinde ikamet edip tam adresinin bilinmediği, şüphelinin Türkiye'de yerleşim adresinin bulunmaması ve son yerleşim adresinin de tespit edilememesi nedeniyle ilk usuli işlemi yapan Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16/02/2021 gün ve 94660652-105-61-12741-2020- Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Rize Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11/06/2020 tarihli ve 2020/248 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/21415, Karar No: 2014/21166, Tarih: 15.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21415 E.  ,  2014/21166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20.12.2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.