muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2333, Karar No: 2021/3346, Tarih: 21.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/2333 E.  ,  2021/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait aracın dava dışı şahsa kiralandığını, ancak kaçakçılık suçunda kullanıldığı gerekçesi ile aracına el konularak muhafaza altına alındığını ve ceza yargılaması sonucunda davacıya iadesine karar verildiğini, müvekkilinin muhafaza süresince araçtan elde edebileceği kira gelirinden mahrum kaldığını, ayrıca aracın kendisine iade edilmediğini belirterek, uğranılan maddi ve manevi zararının davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; ortada işlenilmiş bir suç var olduğundan aracın müsaderesinin hukuka uygun olduğunu, tazminat talebine konu işlemlere davacının kendi ihmal ve kusurlu hareketlerinin sebep olduğunu belirterek, davanın zamanaşımı ve esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, aracın zaptedilmesi ve iadesinin gecikmiş olmasında, davalının bir kusur ve ihmalinden söz etmenin mümkün olmadığı, yasal prosedür gereğince işlemlerin gerçekleştirildiği, davacının aracın iadesi için erken başvuruda bulunmadığı ve hiçbir bilgi ve belgeyi de ibraz etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle manevi tazminat isteminin malvarlığında meydana geldiği belirtilen eksilmeye yönelik olmasına göre, davacı vekilinin manevi tazminat istemine yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı vekilinin maddi tazminat istemine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıya ait araca kaçakçılık suçunda kullanıldığı gerekçesiyle 03/11/2004 tarihinde el konulduğu, Cizre Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/507 esas ve 2005/254 karar sayılı ilamıyla, sanıkların cezalandırılmasına ve suçta kullanılan ... plakalı aracın zoralımına karar verildiği, kararın temyiz edilmesiyle CMK’ nun hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının irdelenmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada Cizre Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/305 esas ve 2009/576 karar sayılı ilamıyla sanıkların cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suçta kullanılan aracın değeri ve kaçak mahsulün değeri karşılaştırılarak aracın sahibine iadesine karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesi 21/05/2012 gün, 2011/10854 esas ve 2012/16695 karar sayılı ilamıyla sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, kaçak akaryakıtın müsaderesine ve araç üzerindeki şerhin kaldırılarak sahibine iadesine karar verildiği anlaşılmakta.

Zarar verici haksız fiile maruz kalan şahsın mal varlığında haksız fiil sonucu meydana gelen durum ile bu eylemden önce mevcut olan durum arasındaki fark davacının zararını oluşturacaktır. Zarara uğrayan kişinin iradesi dışında, haksız fiil neticesinde, mal varlığının aktifinde azalma ya da mal varlığının pasifinde çoğalma meydana getiren zararlar gerçek zararlardır. Burada zarar verici olay neticesinde kişinin mal varlığının mevcut miktarı ve değeri fiili olarak azalmış olmalıdır. Kaynağına, sebebine, zarar veren ile zarar gören arasındaki hukuki ilişkiye ve her somut olayda farklı şekillerde gündeme gelebilecek benzeri ölçütlere göre, zararın niteliği, kapsamı ve miktarı, her olayın kendine özgü yapısı içerisinde, değişen bir özellik gösterecektir. Açıktır ki, hükmedilecek tazminat, hiçbir şekilde zarar miktarından fazla olamaz. Zarar miktarı tazminatın azami sınırını teşkil eder (Turgut Uyar, Açıklamalı-İçtihatlı Borçlar Kanunu Genel Hükümler, Birinci Cilt, 1990 bası, s.549). Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşamayacağından tazminat miktarının belirlenmesinde, zarar görenin gerçek zararının esas alınması zorunlu olup; burada ilke, zarar doğurucu eylem, zarar görenin mal varlığında gerçekten ne miktarda bir azalmaya neden olmuş ise, zarar verenin tazminat borcu da, o miktarda olmalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıya ait araca kaçakçılık suçunda kullanıldığı için el konulduğu ve kesinleşen ceza mahkemesi ilamıyla sahibine iadesine karar verildiği, iade kararının kesinleşmesi üzerine mahkemece 22/03/2013 tarihinde Habur Gümrük Müdürlüğü’ne muhazafa altına alınan araç ellerindeyse malikine teslimi için yazı yazıldığı anlaşılmakta ise de, aracın davacıya teslim edilip edilmediği ceza dosyası kapsamından anlaşılamamaktadır. Şu halde mahkemece, öncelikle araç malikine iadenin gerçekleşip gerçekleşmediği, şayet iade edilmişse, uzun süre muhafaza altında kalması nedeniyle araçta hasar oluşup oluşmadığı tespit edilerek, davacının maddi tazminat talepleri yönünden yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda varsa gerçek zararı belirlenmelidir.

Hukukumuzda hakkaniyet, Borçlar Kanunu’nun 43 (TBK.51) maddesinde düzenlenmiş, bazı şartların ve çözümlerin önceden saptanmasının doğuracağı düşünülen sakıncaları ortadan kaldırmak için hukuk kurallarının esnek veya eksik bırakıldığı hallerde etkisini gösteren ve belli somut olayların özelliklerine uygun karar verilmesini emreden kurallar bütünü olarak tanımlanmaktadır. Buna göre hakimin, tazminatı belirlerken durumun gereğini ve belirtilen maddede örnek olarak sayılan özel indirim sebeplerini göz önünde tutması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen yasa maddesi karşısında mahkemece, davanın reddine gerekçe olarak gösterilen sebeplerin ancak tazminattan indirim için gerekçe oluşturabileceğinden bu husus gözetilmeksizin maddi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa maddesi karşısında mahkemece, davanın reddine gerekçe olarak gösterilen sebeplerin ancak tazminattan indirim için gerekçe oluşturabileceğinden bu husus gözetilmeksizin maddi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2780, Karar No: 2012/11177, Tarih: 04.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2780 E.  ,  2012/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şemsiye-şezlong alanı, yeşil alan ve iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı ,yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10851, Karar No: 2014/15819, Tarih: 14.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/10851 E.  ,  2014/15819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/568-2011/978

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinihaklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretleri ve çocuk yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalışmasının kesintili olduğunu, önceki çalışmasından istifa ederek ayrıldığını, İstanbul'da başka bir işyerinde çalışıp memnun kalmayınca yeniden müvekkilinin yanında 08.04.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, bu nedenle önceki çalışmalarından kaynaklanan alacaklarından feshe bağlı sonuçlarını kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin 01.06.2010 tarihinde alacaklarının ödenmemesi sebebeyle davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretleri ve asgari geçim indirimi alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin 01.06.2010 tarihinde alacaklarının ödenmemesi sebebeyle davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretleri ve asgari geçim indirimi alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyanın incelenmesinden, davalı vekilinin 09.11.2010 tarihinde iki tanıktan oluşan tanık listesini sunduğu, takip eden 03.02.2011 tarihli celsede yerel Mahkemece “davacı ve davalı tanıklarının davetiye ile çağrılmasına masraf ve 50,00 TL tanık ücretinin gösteren tarafça karşılanmasına” karar verildiği, ancak masraf yatırılmadığından davalı tanıklarının çağrılmadığı ve bir sonraki 19.04.2011 tarihli celsede davalı vekilinin mazeret bildirdiği, o celsede davacı tanıklarının dinlenerek dosyanın bilirkişiye tevdiine ve bilirkişi ücretinin davacı tarafça karşılanmasına karar verildiği, 31.05.2011 tarihli celse için de davalı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu ve o celsede, (Bilirkişi hususunda) masraf verilmediği için ara kararı yerine getirilmediğinden 19.04.2011 tarihli ara karar gereklerinin yerine getirilmesine karar verildiği, işbu ara kararın gereği yerine getirilince de dosyanın celse arasında bilirkişiye tevdi edildiği ve bilirkişinin de raporunu sunduğu, bunu takip eden 17.08.2011 tarihli celsede taraf vekillerine bilirkişi raporunu inceleyip beyanda bulunmak üzere süre verildiği, celse arasında ıslah dilekçesi de sunulduğu ve davalı vekiline tebliğ edildiği, 27.12.2011 tarihli celsede ise yargılamanın bitirilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, davalı tanıklarının dinlenilebilmesi bakımından tanıklık ücreti ve tebligat masraflarını ibrazı için davalı tarafa kesin süre verilmeden, davalının delilleri toplanılmadan dosyanın bilirkişiye tevdii suretiyle hüküm tesisi hatalı olup, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı, sair yönleri incelenmeksizin, BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4271, Karar No: 2022/5338, Tarih: 20.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4271 E.  ,  2022/5338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/05/2021 tarih ve 2020/31 (E) - 2021/235 (K) sayılı kararı ile,

1)Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-d-son, 62, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

2)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 25 ve CMK'nin 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine dair karar

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan ise sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek beraatine hükmedilmiş, bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, sübuta, suç vasfına, meşru savunmanın varlığına, TCK'nin 27. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, bozma öncesi sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı bulunduğuna; Cumhuriyet savcısının, sanık ... yönünden, eylemin haksız tahrik altında işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; ... ... (...)'in ... ...'ın kızı, ... ...'ın ...'ın oğlu, sanık ...'ün ise ... ...'ın yeğeni olduğu, ... ... (...) ile katılan ...'nın suç tarihinde evli ancak boşanma aşamasında oldukları, katılan ... ile ...'nın da kardeş oldukları,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; ... ... (...)'in ... ...'ın kızı, ... ...'ın ...'ın oğlu, sanık ...'ün ise ... ...'ın yeğeni olduğu, ... ... (...) ile katılan ...'nın suç tarihinde evli ancak boşanma aşamasında oldukları, katılan ... ile ...'nın da kardeş oldukları,

Olay tarihi öncesinde katılan ...'nın ... ailesinin sosyal medya hesaplarına kızları ... ...'ın arkadaşlarıyla konuşurken çekilen fotoğraflarını attığı, fotoğrafların üzerine de "namus işte belli ... ailesi hep aynı" şeklinde not düştüğü, bu iletinin ... ailesi bireylerince görülmesi üzerine, ... ...'ın, ...'yı aradığı, görüşme talebine olumlu yanıt alamayınca ... ..., ... ..., ... ... ve sanık ...'ün, katılan ...'nın yaşadığı evin önüne geldikleri ve katılan ...'yı dışarı çağırdıkları, katılan ... ve ...'nın balkona çıktıkları, bir süre sonra karşılıklı şekilde birbirlerine hakaret ettikleri, ardından ...'nın tek başına dışarı çıktığı, ... ..., ... ..., ... ... ve sanık ...'ün, ...'yı aralarına alarak vurmaya başladıkları, sanık ...'ün ve ... ...'nın ellerinde bıçak bulunduğu, sanık ...'ün katılan ...'nın sırtına 2 kez bıçak darbesi, ... ...'ın da katılan ...'nın bacağına tek bıçak darbesi vurduğu, yaralamalar nedeniyle katılanın hayati tehlike arz edecek şekilde yaralandığı, bu sırada ...'nın elinde sopayla aşağı inerek kardeşi ...'yı kurtarmak amacıyla ... ailesi fertlerine vurmaya başladığı, darbeler nedeniyle ... ailesi fertlerinin ...'ya dönmesi üzerine, katılan ...'nın kaçarak hastaneye doğru koştuğu olayda;

a)Katılan ...'nın sosyal medya hesabı üzerinden ... ailesi fertlerine gönderdiği iletinin içeriği gözetildiğinde, sanık ...'e verilen cezada TCK’nin 29. maddesi uyarınca katılandan kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği dikkate alınıp asgari oranda indirim yapılması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanık ... ve ... ...'ın bıçak darbeleri nedeniyle katılan ...'nın sol subkostal bölgesinden 2 kez, sol bacağından 1 kez yaralandığı, sırt bölgesine gelen bıçak darbelerinden birinin göğüs boşluğunu geçerek pnömotoraksa ve sonucunda hayati tehlikeye neden olduğu, ...'nın sopayla ... ailesi fertlerine vurması sonucu katılan ...'nın kaçma fırsatı bularak olay yerini terk ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ün öldürme kastının açığa çıktığı, eylemini elinde olmayan nedenlerle tamamlayamadığı anlaşıldığından, sanık ...'ün kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmekle hükmün 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3647, Karar No: 2020/6057, Tarih: 22.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/3647 E.  ,  2020/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf kanun yoluna müracaat etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olduğu davalı şirket tarafından düzenlenen elektrik faturalarında, herhangi bir tüketim karşılığı olmayan, kayıp kaçak bedeli gibi birtakım adlar altında tahakkuk ettirilen bedellerin haksız olarak tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; 6719 Sayılı Kanun ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda yapılan değişiklikler nedeniyle davaya konu bedellerin iadesinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine (davacı tarafça yapılan yargılama giderleri ile maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine) karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre,davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre,davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “...Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.