muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25827, Karar No: 2025/3751, Tarih: 12.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/25827 E.  ,  2025/3751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1760 E., 2020/3186 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, düzeltilerek esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2019 tarihli ve 2019/1760 Esas, 2020/3186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/1-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50, 52, 62. maddeleri uyarınca 6000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suçta kullanılan aracın müsaderesine, 6831 sayılı Kanun'un 91/1, 5237 sayılı Kanun'un 50, 52, 62. maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 1500,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B.İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2019/1760 Esas, 2020/3186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile işgal ve faydalanma suçundan kurulan hükümde suçta kullanılan aracın iadesine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek esastan reddine, ağaç kesme suçundan kurulan hükme yönelik ise sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın suç tutanağında ağaç kestiğini belirttiğine, sanığın ağaç kesme suçundan cezalandırılması gerektiğine, suçta kullanılan aracın müsaderesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.İşgal ve Faydalanma Suçu Yönünden

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Ağaç Kesme Suçu Yönünden

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.İşgal ve Faydalanma Suçu Yönünden

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Ağaç Kesme Suçu Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davanın dayanağını oluşturan suç tutanakları, bilirkişi raporu, sanık savunması, tüm dosya kapsamına göre eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

1.İşgal ve Faydalanma Suçu Yönünden

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

2.Ağaç Kesme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21946, Karar No: 2018/5665, Tarih: 19.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/21946 E.  ,  2018/5665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ret kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olmakla, işin mahiyeti gereği duruşma isteminin reddine karar verilerek, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- İlk Derece Mahkemesince vekili olmayan davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 4 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;

“ 4- Davalı vekil ile temsil edilmediğinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, " bendinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25894, Karar No: 2015/6957, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25894 E.  ,  2015/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/290-2014/478

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10864, Karar No: 2019/6261, Tarih: 16.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/10864 E.  ,  2019/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya Muhalefet

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Yasanın 74/1- 2. cümle, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 54, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Yasanın 74/1- 2. cümle, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık ... ve sanık ...’in mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Sanık ...’in temyiz talebinin incelenmesinde;

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’in 04/10/2018 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA;

B- Sanık ...’nın temyiz talebinin incelenmesinde ise ;

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile 74/1-2. cümleye ilişkin uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suç işleme kastının bulunmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suç işleme kastının bulunmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1014 Esas, 2013/159 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri ilgili mahkemece yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında bahsedilen ilam esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1- Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilirken, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıklardan (sanık ... hariç) eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanıklardan (sanık ... hariç) tahsiline dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13992, Karar No: 2010/6082, Tarih: 11.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/13992 E.  ,  2010/6082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaylarda koşulları bulunmadığı halde, anılan maddenin 2. fıkrasının düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5272, Karar No: 2018/4329, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5272 E.  ,  2018/4329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine dair Zile Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2017 gün ve 2016/78 Esas, 2017/31 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23023, Karar No: 2019/8527, Tarih: 16.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/23023 E.  ,  2019/8527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluşa suç tutanağına, bilirkişi raporuna, tutanak tanıklarının beyanlarına göre, ormanda motorlu testere sesi duyulması üzerine olay yerine gidildiğinde, sanığın yeni kestiği 12 adet yapacak nitelikli çam ağaçlarını doğramakta olduğunun görülmesi, emvalin reçinelerinin ve sakızının halen akmakta ve yaş olması nedeniyle sanığın kestiğinin sabit olması karşısında, 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülmesi suretiyle, aynı kanunun 108/1. maddesi ile ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2738, Karar No: 2010/2070, Tarih: 16.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/2738 E.  ,  2010/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazlarm reddine; ancak,

Suç tarihi itibariyle hükmolunan temel adli para cezasının, 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 Türk Lira adli para cezasından fazla olmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 765 sayılı TCK.nun 59, 647 sayılı Yasanın 4, 765 sayılı TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç adli para cezasının 3975 Türk Lira adli para cezasına indirilme-

si suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5683, Karar No: 2017/7167, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5683 E.  ,  2017/7167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın 6601 parsel numaralı emsalden değersiz, 6603 parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle

imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1276, Karar No: 2018/4342, Tarih: 24.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1276 E.  ,  2018/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

S.S. ÇOCUK : ...

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Nitelikli öldürme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

Asli iştirak halinde annesi ...'yü öldürmek suçundan; TCK.nun 82/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 63/1, 54/1. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

Asli iştirak halinde annesi ...'yü öldürmek suçundan; TCK.nun 82/1-d, 29/1, 31/3-son, 62/1, 63/1, 54/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ...’nın, cezaevinden gönderdiği 06.10.2017 tarihli dilekçesi ile dosyasının onanmasını istediği, sanık müdafiinin ise 09.10.2017 tarihinde hükmü temyiz ettiği, söz konusu dilekçe tarihinde yasal temyiz süresi henüz geçmemiş olup suça sürüklenen çocuğun onama talebinin değerlendirilmeyerek, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ... .../...

müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz talepleri üzerine dosya ele alınmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...’nın, maktul ...’i kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak üzere tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin; meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılması nedeniyle ceza verilmemesi gerektiğine, eksik incelemeye, katılan Bakanlık vekilinin; sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik indirimi ve lehe olan indirimlerin yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;