muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1423, Karar No: 2017/4778, Tarih: 28.09.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1423 E.  ,  2017/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YIKIM VE TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu dava konusu 700 parsel sayılı taşınmazın üzerine okul yapılmak suretiyle elatıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve okulun yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 20.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 27.01.2017 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13933, Karar No: 2017/9692, Tarih: 15.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/13933 E.  ,  2017/9692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

5846 sayılı Kanuna 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği ve buna ilişkin olarak ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ayrıca mahkemece şikayetin süresinde yapılmaması sebebiyle meslek birliğinin suçtan zarar görme ihtimali bulunmadığından katılma talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8377, Karar No: 2018/6690, Tarih: 13.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/8377 E.  ,  2018/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.06.2017 gün ve 2017/64 Esas, 2017/138 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8417, Karar No: 2021/12328, Tarih: 01.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8417 E.  ,  2021/12328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bonoya dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince, 5235 Sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un Ek 1. maddesinde, iki halde yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemeyeceği düzenlenmiş olup bunlar, ilk derece mahkemesi karar tarihi itibariyle yetkili olunması ile yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalarla ilgili olarak yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halleridir. Söz konusu düzenlemeden istinaf incelemesine konu edilen ilk derece mahkemesinin karar tarihi itibariyle yetkili olan Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucu her hangi bir eksiklik nedeni ile geri çevirme yapılmış olması, HMK’nın 353. maddesindeki kaldırma nedenlerinden birinin bulunması nedeni ile kararın kaldırılarak yeniden ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine ilk derece mahkemesince kaldırma kararı gereğince yargılama yaparak yeni karar vermesi, ya da düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi üzerine Yargıtay temyiz incelemesi sonucu kararın bozulması halinin anlaşılması gerekmektedir. Bu itibarla dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere karar tarihi itibariyle yetkili olan ... Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesi için mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerektiği gerekçesiyle Hakimler ve Savcılar Kurulu'nun 03.08.2017 tarih ve 703 sayılı kararı gereğince istinaf kanun yoluna başvuru incelemesini yapmakla ... Bölge Adliye Mahkemesi yetkili olduğundan Dairenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, dosyanın ihtiyati tedbir talepli olarak 21/06/2017 tarihinde açıldığı, ilk derece mahkemesince davacının tedbir talebinin 23/06/2017 tarihinde kabulüne karar verildiği, verilen karara 31/07/2017 tarihinde davalı tarafça itiraz edildiği, ilk derece mahkemesice 01/02/2018 tarihinde itirazın reddine karar verildiği, verilen karara karşı davalı tarafça 08/02/2018 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulduğu, dava dosyasının tedbire itirazın değerlendirilmesi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesine gönderildiği, dairece yapılan inceleme sonucunda; davalının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin 08/06/2018 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesi ile 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri hakkında Kanuna ek 1. maddenin 1. fıkrasında: "Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinin 25. madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğinin uygulanması durumunda Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelenmesinde, karar tarihi itibariyle yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır hükme gereğince dairenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22. maddesi uyarınca, yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına herhangi bir engel bulunduğu yahut iki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesinde tereddüt ortaya çıktığı takdirde, yetkili mahkemenin tayininde, ilk derece mahkemeleri için bölge adliye mahkemelerine, bölge adliye mahkemeleri için Yargıtaya başvurulur.

HMK'nın 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (ilk derece) mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise, HMK'nın 341/1. maddesinde; "ilk derece mahkemelerinden verilen ... ihtiyati tedbir ... taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmü ile açıkça belirtilmiştir.

HMK'nın 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (ilk derece) mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise, HMK'nın 341/1. maddesinde; "ilk derece mahkemelerinden verilen ... ihtiyati tedbir ... taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmü ile açıkça belirtilmiştir.

694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesi ile 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna ek 1. maddenin 1. Fıkrasında; "Bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinin 25'inci madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğin uygulanması için Resmi Gazete de belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelenmesinde, karar tarihi itibariyle yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır." hükmü düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 01/02/2018 tarih ve 2017/458 Esas sayılı dosyasından ihtiyati tedbire itiraz eden davalının tedbire itirazının reddine karar verildiği, bu ara karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu, istinaf incelemesinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince yapıldığı ve Dairece 08/06/2018 tarih, E: 2018/1005, K: 2018/931 sayılı karar ile “davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme tarafından verilen kararın kaldırılmasına, ihtiyati tedbir konusu alacağın %20 si oranında teminat yatırıldığı takdirde ihtiyati tedbirin devamına aksi halde ihtiyati tedbirin uygulanmasının talep süresi HMK'nın 393 üncü maddeye göre bir hafta olduğundan bir hafta içinde teminat yatırılmadığında, tedbirin kaldırılmasına karar vermek gerektiği" gerekçesiyle ihtiyati tedbire itiraz eden davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 2017/458 Esas sayılı 01.02.2018 tarihli kararının kaldırılmasına, teminat alınmak suretiyle bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3997, Karar No: 2014/11290, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3997 E.  ,  2014/11290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kulu Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 24/10/2013

Numarası : 2010/655-2013/527

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirketin ihalesini aldığı MEDAŞ Kulu Başmühendisliğine ait işyerinde elektrik arıza bakım ve onarım elemanı olarak çalıştığını, davalı şirketin 01/06/2010 tarihinde hiçbir gerekçe göstermeden ve ihbar koşullarına uymadan haksız ve kötü niyetli olarak işine son verdiğini sözlü olarak bildirdiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin üst işveren Meram EDAŞ Genel Müdürlüğü tarafından ihale edilen ve işletmesi kendisi tarafından yapılan işyerinde çalıştığını, söz konusu iş yerinin özelleştirilmesi neticesi MEDAŞ Genel Müdürlüğünden işyerini devralan ALARKO Holdingin söz konusu işyerini işletmeye başladığını, davalı şirketin işletmesini yapmakta olduğu işyerini terk etmek zorunda kaldığını, ancak şirketin davacının iş akdini sona erdirmeyerek davacı işçiye işletmesini yine kendisinin yapmakta olduğu, bir başka işyerinde görevlendirdiğini, davacıya görevlendirme yapılırken taraflar arasında akdedilmiş olan iş sözleşmesinde yer alan ve davacı işçinin müvekkil şirkete vermiş olduğu, taahhüde göre işlem yapıldığını, davacı işçiyi görevlendirme yazısı gönderilmiş olmasına rağmen davacının yeni iş yerindeki görevine gelmediğini, ve iş yerini devralan ALARKO Holding bünyesinde çalışmaya başlaması üzerine, davalı şirketin davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin davacıya usulüne uygun bir şekilde görevlendirme yazısı göndermiş olmasına rağmen davacının söz konusu yerde çalışmaya başlamayarak işine 01.06.2010 tarihi itibariyle ALARKO Holding bünyesinde çalışmaya devam ettiği, dolayısıyla davacının davalı şirket ile yaptığı iş sözleşmesinde farklı yerlerdeki görevlendirmeleri açık bir şekilde kabul edeceğini taahhüt etmesine rağmen ilgili iş değişikliğini, kabul etmediğini, bu suretle iş sözleşmesine aykırı davrandığını, dolayısıyla davalı şirket tarafından yapılan feshin haklı fesih olduğu ve diğer alacak taleplerini ispat edemediği gerekçesiyle her iki davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

İş akdinin işçi tarafından feshinin haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş akdinin işçi tarafından feshinin haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ile davalı S. Mühendislik San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan iş sözleşmesinin 9. maddesinde “...işçi, işverenin Türkiye'de yerleşik bulunan diğer işyerlerinde .. çalışmayı kabul etmiştir” hükmü yer almaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesinde, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21'inci madde hükümlerine göre dava açabilir” hükmü yer almaktadır.

İş Kanunu’nun 22.maddesinin birinci fıkrasının asıl konuluş amacı işverenin tek taraflı değişiklik işlemlerine karşı işçiyi korumak; işçinin isteği dışında işini, işyerini ve diğer çalışma koşullarını değiştirecek işveren davranışlarına engel olmak ve bazı hallerde işçinin sözleşmesinin feshedilmesi yerine çalışma koşullarında belirli değişiklikler yapılması yoluyla iş sözleşmesinin sürdürülmesini sağlamaktır. Anılan hüküm, işçinin korunması esasına da uygun olarak, esas ve şekil bakımından mutlak emredici bir nitelik taşımaktadır. Bu açıdan aksinin kararlaştırılması mümkün değildir (Narmanlıoğlu, Ünal, İşverenin Çalışma Koşullarında Değişiklik Yapma Hakkını Saklı Tutan Sözleşme Hükümleri Bağlayıcı mıdır?, MESS, Sicil İş Hukuku Dergisi, Eylül 2006, Sayı:3 s, 12).

İş Kanunu’nda sözleşmesinin devamı sırasında işverenin çalışma koşullarında değişiklik yapmasının yolu kapanmış değildir. Kanun koyucu böyle bir ihtiyacın doğması halinde 22.maddenin birinci fıkrası hükmünü öngörmüştür. İşveren, geçerli bir değişiklik nedeninin bulunması halinde maddede belirtilen yönteme uymak suretiyle çalışma koşullarını esaslı tarzda değiştirebilecektir.

İş Kanunu’nda sözleşmesinin devamı sırasında işverenin çalışma koşullarında değişiklik yapmasının yolu kapanmış değildir. Kanun koyucu böyle bir ihtiyacın doğması halinde 22.maddenin birinci fıkrası hükmünü öngörmüştür. İşveren, geçerli bir değişiklik nedeninin bulunması halinde maddede belirtilen yönteme uymak suretiyle çalışma koşullarını esaslı tarzda değiştirebilecektir.

Somut olayda, davacı, dava dilekçesinde 1.6.2010 tarihine kadar davalılar nezdinde geçen süre yönünden kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarını talep etmiştir. Davacı Medaş A.Ş.'ye ait bakım ve onarım işlerini üstlenen davalı S. Mühendislik San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin işçisi olarak elektrik teknisyeni unvanı ile çalışmakta iken, davalı S. Mühendislik San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından, Cihanbeyli, Kulu ve A.Elektrik Arıza Onarım ve Bakım Hizmet Alım Sözleşmesinin 31.05.2010 tarihinde sona ereceği, bu nedenle Gaziantep ili Nizip ilçesindeki işyerinde arıza ve bakım işinde görevlendirildiğinin bildirildiği; davacının da davalının iş önerisini kabul etmeyerek yeni işveren nezdinde işe devam etmek suretiyle iş akdini eylemli olarak feshettiği de sabittir. Bu durumda araştırılması gereken husus, bu feshin haklı olup olmadığıdır. Bu durumun belirlenmesi için, davalı işverenin, Konya ili hudutlarında başka işyerlerinin bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. İşyerinin varlığı halinde, işverenin başka bir ilde iş önerisi yapmasının, iş şartlarında değişiklik yapma yetkisinin dürüstlük kurallarına aykırı kullanımı olduğu, bu nedenle, davacının eylemli feshinin haklı nedene dayandığı kabul edilerek, davacının sadece kıdem tazminatı isteğinin hüküm altına alınması; iş akdini, davacının kendisinin feshetmesi nedeniyle ihbar tazminatı talep edemeyeceği ayrıca asıl işveren olan MEDAŞ'ın alt işveren olan S. Müh.Ltd.Şirketinin davacıya olan borcundan alt işverenle birlikte sorumlu olduğu da göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi, davalı S. Mühendislik Ltd.Şirketinin Konya ili hudutları içinde iş yeri yoksa kıdem tazminatı talebinin de reddine karar verilmesi gerekmektedir.

3-Mahkemece, davacının yıllık izin talebi, iş akdinin sona ermemesi nedeniyle talep hakkının bulunmadığından bahisle reddedilmiş ise de, davacının kullanılmamış olan yıllık izin süresi belirlenerek çıkacak sonuca göre yıllık izin alacağı hakkında bir karar verilmesi gerekir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11624, Karar No: 2012/33298, Tarih: 08.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/11624 E.  ,  2012/33298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Hükme esas alınan ... Yüksek İhtisas Hastanesinin 18.03.2009 tarihli adli raporda, yüzde sabit iz olduğu belirtilen yaranın özelliklerinin denetime imkan verecek şekilde belirtilmemiş bulunması karşısında, mağdurun en yakın adli tıp kurumuna sevkinin yapılarak usulüne uygun raporu aldırdıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13965, Karar No: 2011/13894, Tarih: 17.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/13965 E.  ,  2011/13894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali istemine ilişkin olup, hüküm asliye hukuk mahkemesince verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 17.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9340, Karar No: 2016/9723, Tarih: 16.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/9340 E.  ,  2016/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Köyü 271 ada 51 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ... merkezine 3 km, ... yoluna 1,5 km mesafede, ... yoluna cepheli vadi içinde yer almakta olup, ....den gelen ve vadi tabanından geçen .... çayının yaz-kış akması, suyun temiz ve ulaşımın kolay olması sebebiyle bağ evi ve bahçe tesis etmek isteyenler tarafından talep gören mevkide olması, mevcut kamulaştırmanın yanında İstanbul-... karayolu kamulaştırması, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kamulaştırması, Gördes içme suyu isale hattı kamulaştırması gibi kamulaştırmalar sebebiyle tarım arazilerinin azalmış olması gibi özellikler dikkate alındığında açık tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza %100 oranda objektif artış etkisi yapacağı dikkate alınmadan %10 objektif artış veren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Kabule göre;

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan ürünlerden buğdayın ilçe sulu verisinin bulunmadığı bu nedenle il verisinin değerlendirmeye alındığı belirtilmekle birlikte buğday samanının 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verim miktarını, ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek gösteren) ve kg. başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin ..., ... il müdürlüğünden getirtilip denetlenmemesi,

3-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin dolduğu tarihi takip eden 29.07.2013 tarihinden karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faiz başlangıç tarihinin hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.