muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/39877, Karar No: 2016/591, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/39877 E.  ,  2016/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... Başkanlığı aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06/05/2014 tarih ve 2013/533-2014/178 sayılı hükmün Dairenin 02/09/2014 tarih ve 2014/27354-2014/25025 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 146 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 15.049 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 12.120,30 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 12.120,30 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş kararın onanması üzerine davalı karar düzeltme ismeminde bulunmuştur.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 146 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 15.049 TL yapı bedeli ile 2.928,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davalının bu yöne ait karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının değinilen yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile, dairemizin 02.09.2014 gün ve 2014/27354-2014/25025 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının gösterilen nedenle bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, aşağıda dökümü yapılan 259,40 TL harcın istek halinde iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25344, Karar No: 2018/4785, Tarih: 19.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25344 E.  ,  2018/4785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Köprübaşı mahallesi, 160 ada 13-15-20-21-24-25 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olmakla birlikte alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; Aynı bölgede yakınında bulunan 160 ada 9 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açılan mahkemenin ... 2.Asliye Mahkemesinin 2014/204 esas sayılı dosyasında taşınmazın m2 birim fiyatının 12.03.2014 değerlendirme tarihi itibariyle 104,25-TL olarak tespit edildiği ve Dairemiz denetiminden geçerek m2 bedeli uygun bulunduğundan, dava konusu 160 ada 13-15-20-21-24-25-28 parsel sayılı taşınmazlara 24.06.2013 değerlendirme tarihi itibariyle 136,92-TL/m2 değer biçildiğinden alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekillinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18924, Karar No: 2018/15033, Tarih: 06.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/18924 E.  ,  2018/15033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık; katılan ... ve müşteki ...'na yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan ...'ün ikametine 25/09/2008 günü saat 10.00 ile 26/09/2008 günü saat 03.00 arasında hırsızlık eylemine teşebbüs edildiği, katılan ...'ın ikametine 25/09/2008 günü 13.00-22.30 saatleri arasında, müşteki ...'nun ikametine 25/09/2008 günü 18.30-20.30 saatleri arasında girilerek hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, 25/09/2018 tarihinde gece vaktinin 20.00'de başlayıp, saat 05.50'de bittiği, 26/09/2018 tarihinde gece vaktinin 19.58'de başlayıp, saat 05.51'de bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık; katılan ... ve müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının sanıklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve katılan ...'e yönelik hırsızlık; katılan ... ve müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara verilen cezaların 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4996, Karar No: 2014/23082, Tarih: 18.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4996 E.  ,  2014/23082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından; davacı-karşı davalı kocanın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarları ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.11.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı ... ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davacı vekili Av. ...'ın yokluğunda karar verilmesi isteğini içerir mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.11.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/6942, Karar No: 2022/7650, Tarih: 22.06.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/6942 E.  ,  2022/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairenin 12.05.2022 tarihli Uyap sistemi üzerinden gönderilen eksiklik talep yazısı ile; vergi dairesi kayıtları ve dayanak takip dosyasının gönderilmesi istenmesine rağmen Mahkemece bu hususlar eksik ikmal edilmiştir.

İncelenmesi gerekli bulunduğundan, başkaca geri çevirmeye ve dosyanın sürüncemede kalmasına yol açılmaması bakımından;

1-Davalı borçlu ...’in faaliyet gösterdiği adreslere ilişkin tüm vergi kayıtlarının ilgili Vergi Dairesi'nden sorularak buna ilişkin yazı cevabının,

2- ... 1. İcra Müdürlüğünün 2020/2611 sayılı takip dosyasının eksiksiz (özellikle borçlu adına çıkartılan ödeme emri tebligat parçasının) ve sıralı olarak fiziken gönderilmesi;

3-Borçlu ... ile 3.kişi ...’ın yanında çalışanları gösterir ... kayıtlarının istenmesi, temin edilen belgelerin ikmalinin bizzat hakim tarafından denetlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/433, Karar No: 2012/2300, Tarih: 29.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/433 E.  ,  2012/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/330334

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2011, 2004/145 (E) ve 2011/175 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık K.. K..'ın mağdur Murat Tezol'u yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanığın, bıçakla vurarak mağdur Murat'ı sağ göğüs ve sol bacak bölgesinden sol V.femoris kesisi ve sağ pnömotoraksa neden olacak ve her bir yaralanma yönünden ayrı ayrı hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; sanığın eylemi ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği düşünülmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde bıçakla yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanık aleyhine temyiz olmadığından hükümolunan ceza miktarı bakımından CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 29.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5273, Karar No: 2016/4670, Tarih: 14.11.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5273 E.  ,  2016/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 04/06/2015 gün ve 2014/1009-2015/495 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından duruşma istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiş bulunmaktadır. Davalılara gerekçeli karar tebliği vekilleri aracılığıyla 20.08.2015 tarihinde kalemde yapılmıştır. Temyiz dilekçesi 07.09.2015 tarihinde verilmiş, mahkemece düzenlenen dosya gönderme formunda davalılara tebligatın 28.08.2015 tarihinde yapıldığı kabul edilerek dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmiştir. Davalılar vekiline yapılan tebligat tarihi 20.08.2015 olduğu halde dosya gönderme formunda bu tarihin 28.08.2015 olarak gösterilmesi sebebi anlaşılmamış olup, kayıtlar incelenerek gerekçeli kararın davalılar vekiline tebliği tarihinin tespit edilerek gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4619, Karar No: 2023/5098, Tarih: 10.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4619 E.  ,  2023/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/115 E., 2022/120 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle:...’ın 09.09.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda vefat ettiğini, hak sahiplerine 71.460,47 TL ilk peşin değerli gelir bağlandığını, 44,38 TL tedavi gideri ödendiğini, davalının iş kazasının meydan gelmesinde kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kayıt ve şartıyla şimdilik 19.795,75 TL’nin gelir onay ve sarf tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelişinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını, çalışanlara iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verildiğini, gözetim ve denetim yükümlülüğünün yerine getirildiğini, teftiş raporunun eksik ve yanlış değerlendirilmeler içerdiğini, yük asansörünün teknik şartlara uygun olup düzenli olarak bakımının yapıldığını belirterek ; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2015/64-2016/196 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2015/64-2016/196 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece; ".... Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda Yargıtay incelemesinden geçmek suretiyle kesinleşen ceza davasında mahkum olan davalı işveren şirket ortağı ...'a kusuru irdelenmeksizin karar verildiği anlaşılmıştır. Bu bağlamda ceza dosyasında alınan kusur raporu ile eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki ortaya çıkmakla, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda ceza davasında mahkum olan ...'a kusuru da irdelenmek suretiyle ve çelişkiyi giderecek şekilde yeniden rapor alınmalı, 07.12.2015 hesap raporunda, kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesine göre kurumun rücu alacağı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olduğundan mahkemece gerçek zarar hesabı yaptırılmıştır. Hesap bilirkişi raporunda sigortalının hak sahiplerine mukayeseye elverişli, her biri için ayrı ayrı yapılmalı çocuk yönünden gelirden çıkış tarihi belirlenip en azından 20 yaşına kadar destek verilerek gerçek zararının tespit edilmediği anlaşılmak isabetsiz bulunmuştur.... " gerekçeleri ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların %90 kusur oranına göre, "Davanın kısmen kabulü ile 61.438,44 TL ilk peşin değerli gelirin onay tarihi olan 24.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,12,29 TL tedavi giderinin sarf tarihi olan 09.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı kuruma verilmesine, 2-fazlaya yönelik istemin reddine, " şeklinde davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; usule ve hukuka aykırı şekilde denetime elverişli olmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınmak suretiyle İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalılar temyiz dilekçesinde, bilirkişi raporlarına itiraz ettiklerini , kendilerine atfedilen kusurun yerinde olmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası kaynaklı kurum zararının kusurları oranında davalılardan rücuan tazminine yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

2.Davalılar temyiz dilekçesinde, bilirkişi raporlarına itiraz ettiklerini , kendilerine atfedilen kusurun yerinde olmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası kaynaklı kurum zararının kusurları oranında davalılardan rücuan tazminine yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ve davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.