muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3848, Karar No: 2024/6355, Tarih: 12.09.2024

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, dava ile kayyım atanması talepli davanın birbiri ile ilgisinin bulunmadığını, davacının müvekkili şirketteki payının binde iki olduğunu, toplantıda davacının iddia ettiği gibi bir karar alınmadığını, katılımın müvekkili tarafından engellenmediğini, davacı vekillerinin vekâletname ibraz edemediklerinden toplantıya katılamadığını, alınan genel kurul kararlarının şirket ortaklarını ve alacaklılarını zarara sokacağı iddiasının doğru olmadığını, davacının davaya dayanak gösterdiği tahliye talepli dosyasında davacının tahiliye talebinin kabulüne karar verildiğini, kararın taraflarınca temyiz edildiğini, davacı yanın hastanenin ruhsatı ile birlikte 3. kişiye devrinin hastane binası üzerindeki tüm haklarının arsa sahibi vakfa hibe edilmesi anlamına geldiği iddiasının doğru olmadığını, zaten arazinin bina ile birlikte kiralandığını, davacı yanın tek amacının şirketin kötü yönetiliyormuş gibi bir intiba bırakmaktan ibaret olduğunu, ayrıca her ne kadar müvekkili şirket tarafından, dava dilekçesinde iddia edildiği şekilde alınmış bir karar mevcut değil ise de hastane ruhsat devrinin davacı yanın iddialarının aksine şirketin ve alacaklılarının menfaatini korumak amaçlı bir karar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın süresinde açıldığı, davacı vekillerinin toplantıya katılımlarının engellenmesinin kötü niyetli olduğu zira aynı vekillerin önceki toplantılara katıldığının tespit edildiği, alınan kararın kanun yahut dürüstlük kuralına aykırı olmadığı, davacının oylamaya etki edecek oranda pay sahibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; genel kurulda diğer hissedarları temsile ilişkin verilen vekâletnamenin usul ve yasaya uygun olmadığının aynı mahiyetteki başka bir dosyada tespit edildiğini, bu nedenle işbu davaya konu genel kurulun da toplantı nisabının sağlanmadığını, davaya sebep olan arazinin ruhsat sahibi grup şirket adına açılan tescil davasının davalı tarafından doğrulanmasının bu davanın haklılığını kanıtladığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin davalı şirket adına oy kullanan vekilin vekâletnamesinin usul ve yasaya uygun olmadığı itirazının istinaf aşamasında ileri sürüldüğü, geçersiz vekâletname tespitinin yapıldığı davaya konu genel kurulun işbu dava konusu genel kurul tarihinden sonra olduğu gibi tespitin de işbu karar tarihinden sonra yapıldığı ve bu nedenle değerlendirilemeyeceği, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki beyanlarına ek olarak mahkemenin diğer ortakları temsil için kullanılan vekaletnamenin geçerliliğini re'sen değerlendirmesi gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı tarafından hakkındaki dava tefrik edilen davalı şirketin 11.04.2016 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararların iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 662 nci maddesinin göndermesi ile 445 ve devam hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11226, Karar No: 2023/1668, Tarih: 23.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11226 E.  ,  2023/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR :Esastan Ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 164 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilinin cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin kıymet takdir komisyonu raporunda düşük hesaplandığını, yapılacak bilirkişi incelemesi sonucunda arazinin gerçek bedelinin çok daha doğru bir şekilde tespit edilebileceğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranından fazla olmayacağı esas alınarak hesaplama yapılmasının doğru olmadığını, kapitalizasyon faiz oranının sulu arazilerde % 5, kuru arazilerde % 6 oranında uygulanması gerekirken, dava konusu taşınmazda daha yüksek bir oranın belirlendiğini, taşınmazın üzerinde buğday ekili olduğu halde münavebeye getirisi yüksek olan kuru fasulye ürününün alındığını ve müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı tarım arazisi vasfındaki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'da öngörülen zirai net gelir yöntemine uygun şekilde değer biçen bilirkişi kurul raporuna dayanılarak hüküm kurulmasında, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer azalışı bulunmamasına, uygulanan kapitalizasyon faiz oranının Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına uygun oluşuna, taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabulünde bilirkişi kurulu raporundaki değerlendirmelerin denetime elverişli ve yeterli bulunuşuna göre ilk derece mahkeme kararının hukuka uygun olduğu; ancak 7139 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle üçer aylık vadeli hesaba yatırılan bedelin nema ve faizleriyle birlikte derhal ödenmesi yönünden hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19286, Karar No: 2014/17398, Tarih: 15.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19286 E.  ,  2014/17398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/384-2013/320

Davacı, Tarım Bağ-Kur sigortalılığını sona erdiren Kurum işleminin iptaline, 08/08/2005 tarihinden iptal tarihine kadar sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali ile sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Somut olayda, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle muhtar onaylı işe giriş bildirgesine istinaden 5.8.2005 tarihi itibariyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, İlçe Tarım Müdürlüğü'ce düzenlenmiş 21.8.2006 tarihli sigortalılık belgesinde "ilçemiz çiftçilerindendir" şerhi yazıldığı, ziraat odası ve kooperatif kaydının ilgili yerlerden sorulmadığı, çiftçi kayıt sisteminde kaydının bulunmadığı, doğrudan gelir desteği veya zirai kredi kullanmadığı, 7.7.2009 tarihine kadar her ay düzenli prim ödediği, şikayet üzerine kurum kontrol memuru tarafından 2009 yılında yapılan soruşturmada köy muhtarı ile davacının babasının beyanlarının alındığı, davacının babası H.. Ş..'ın davacının 2009 yılı 8. ayında İstanbul'a gittiğini, orada oturduğunu, aynı zamanda köyde arıcılık yaptığını, 15 adet hayvanı olduğunu, yılın bir kısmını İstanbul'da bir kısmını köyde geçirdiğini, genellikle yaz aylarını köyde geçirdiğini beyan ettiği, köy muhtarı Y.. G..'nin de benzer şekilde ifadelerde bulunduğu, Sosyal Güvenlik Kontrol Memurunun 6.8.2009 tarihli raporuna istinaden davacının tarım bağkur sigoralılığının başlangıçtan itibaren iptal edildiği, Nüfus Müdürlüğü yazısında davacının 23.3.2007 tarihine kadar nerede ikamet ettiğinin tespit edilemediği, 2007 yılından sonra adresinin İstanbul olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesine göre "sigortalıların kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye ve muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin, pancar ekicileri istihsal kooperatifleri birliği ile Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi kayıtları esas alınır."

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesine göre "sigortalıların kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye ve muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin, pancar ekicileri istihsal kooperatifleri birliği ile Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi kayıtları esas alınır."

Yapılacak iş, iptal edilen dönem yönünden; muhtarlık ve adrese dayalı kayıt sisteminde yer alan bilgilerden yararlanarak davacının davaya konu dönemde nerede ve hangi tarihler arasında ikamet ettiğini, hangi tarihte İstanbul'da ikamet etmeye başladığını belirleyerek bu tarihe kadar davacıyı zorunlu sigortalı kabul etmek bu tarihten sonraki dönem yönünden ise Kuruma prim ödemeye devam ederek sigortalı olma iradesinin ortaya koyduğundan bu dönemin steğe bağlı sigortalılık süresi olarak değerlendirimesi gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12097, Karar No: 2019/3929, Tarih: 19.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12097 E.  ,  2019/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, eksik incelemeyle karar verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Yapılan üst aramasında ruhsatsız tabanca ve bıçak ile ele geçirilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca, en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de, sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayini gerektiği gözetilmeden, ayrıca aynı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5819, Karar No: 2012/14884, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5819 E.  ,  2012/14884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu ... 3156 parsel sayılı taşınmaz, 1996 yılında kadastro müdürlüğünce hazırlanan ifraz beyannamesinde teknik hata sonucu 1088 numaralı orman parselinden ifraz edilmiş gibi gösterilerek, idari yoldan tapu kaydı oluşturulup, beyanlar hanesine 2/B madde şerhi de verilerek Hazine adına tescil edilmiştir.

Davacı vekili, 19.07.2000 havale tarihli dilekçesiyle, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava dilekçesine ekli krokide (A, B, C ve D) ile gösterilen bölümlerin müvekkilleri adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında, ayrıca Mayıs 1307 tarih, 40 sıra nolu tapu kaydına da dayanmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza uygulanan Mayıs 1307 tarih ve 40 sıra nolu tapu kaydının miktar itibariyle fazlası ile hak sahipleri adına tescil edildiği hususunun Ümraniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/9 – 2006/378 sayılı kararının bozma ilâmında vurgulandığını ve bu sebeple, davacıların tapu kaydına dayanamayacağı, 3156 parselin 1946 tarihli ... fotoğrafında ve 1957 tarihli memleket haritasında orman niteliği taşıdığı, görüntüler çok net olmasa bile taşınmazın tamamının orman yönünden bütünlük arz ettiği ve 3 tarafının ormanla çevrili olduğu ve dolaysıyla dava konusu yerin orman içi açıklık alan olduğu, orman içi açıklık alanların orman bütünlüğü nazara alındığında tarım arazisi olarak kabul edilemeyeceği ve orman toprağının kazandırıcı zamanaşımı süresi ile mülkiyetinin kazanılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davacıların davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1990 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 24/12/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5581, Karar No: 2023/8318, Tarih: 31.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5581 E.  ,  2023/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece hükmün ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... sözleşmesinin davalı işverenlerce haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının çalıştığını iddia ettiği döneme ilişkin olarak davalı Şirket kayıtlarında herhangi bir kayda rastlanmadığını, davacının davalı işveren bünyesinde bir çalışmasının bulunmadığını, davacının aldığını iddia ettiği ücretin davalı Şirket tarafından kabul edilmediğini, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli kararı ile; toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.12.2019 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.12.2019 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 15...2020 tarihli ilâmı ile; somut olmayan gerekçelerle yemek ve barınma bedelinin tespit edilmiş olmasının hatalı olduğu, Dairece temyiz incelemesi yapılan davalılara ait yurt dışı şantiyelerinde çalışan işçi dosyalarında (Örneğin; 2019/2186, 2019/2187, 2019/2188 Esas sayılı dosyalar) genel olarak 150,00 USD yemek ve barınma gideri kabul edildiği görüldüğünden ilgili kuruluşlardan, işyerinin niteliği ve davacının çalışma dönemi de belirtilerek fesih tarihindeki barınma ve yemek bedelinin ne kadar olduğu araştırılmaksızın bilirkişi tarafından dayanağının ne olduğu belirtilmeyen varsayıma dayalı tutar üzerinden giydirilmiş brüt ücretin tespitinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli kararı ile; davacının yemek ve barınma giderinin 150,00 USD olduğu, davacının ... sözleşmesinin işverenler tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.04.2022 tarihli ilâmı ile; somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince hükmüne uyulan bozma kararı sonrasında kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmakla birlikte “Diğer alacak kalemleri Yargıtay ilamı ile kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm oluşturulduğu, bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında bu şekilde hüküm oluşturulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ... sözleşmesinin işverenler tarafından haksız olarak feshedildiği, tanık beyanlarıyla fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil çalışmalarının ispatlandığı, yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri