muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2896, Karar No: 2018/4978, Tarih: 28.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2896 E.  ,  2018/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... ... ... Sok. .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “İzzet ... Cad. No:... İç Kapı No:... Şişli/...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “......Cad. No:... İç ... No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE .../06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3415, Karar No: 2012/8079, Tarih: 27.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/3415 E.  ,  2012/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 3.230 TL tazminatın yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, davalının orman alanından açma yapma suretiyle orman alanına zarar verdiğini beyan ederek 3.230 TL ağaçlandırma giderinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece mahallinde keşif icra edilerek bilirkişiden rapor alınmış olup bilirkişi davaya konu yerin orman vasfında olduğunu, burada halen kapalılık teşkil eden ağaçların bulunduğunu, gerek suç tutanağı tarihinde, gerekse suç tutanağına yakın tarihte her hangi bir orman, ağaç, ağaççığı ve örtüsü kesilip temizlendiğine dair hiçbir bulgunun tespit edilemediği, toprağın sürülüp işlenmediği, sadece dava konusu yerde mevcut deliceler ile aşılanan zeytinlerin bakımlarının yapılarak işgal ve faydalanma eyleminin yapıldığı, bu nedenle de, Orman İdaresi lehine Orman Kanunu’nun 112, 113 ve 114.maddesine göre bir tazminat hesabının yapılmasına gerek olmadığını rapor etmiştir.Mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiş davacı vekili kararı temyiz etmiştir.Dosya içine bir örneği alınan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/76 esas 2011/99 karar sayılı ve 08.04.2011 tarihli kararına göre, sanık hakkında orman içinde açma yapmak suçlaması ile kamu davası açılmış, mahkemece sanığın Orman Kanunu’nun 93/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.6831 sayılı Orman Yasası’nın 114.maddesinde “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” denilmektedir. Davaya konu orman vasfında olduğu tespit edilen yere zeytin ağaçlarının dikildiği ve davalı tarafça bakımının yapıldığı işgal ve faydalanmanın sürdüğü bu şekilde doğal orman örtüsünün oluşumunu engellediği sabittir.Dosya içeriğine ve yerel mahkemenin kabulüne göre ormanda işgal ve faydalanma yapmış olan davalının eylemi 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93.maddesine uyan orman suçunu oluşturduğu ve bu halde orman alanının olağan halinin bozulduğu ve bu halde her türlü orman suçunda tahrip edilen sahanın ağaçlandırma giderine hükmedileceğini açıklayan Orman Kanunun 114.maddesine göre ağaçlandırma giderine hükmedilmesi gerektiği halde yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3189, Karar No: 2019/8511, Tarih: 18.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/3189 E.  ,  2019/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut nüfus kaydına göre, suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın, suça sürüklenen çocuk ... ile anlaşarak evden kaçtığı, mağdurun ailesinin çocuklarının kayıp olduğuna dair kolluğa ihbarı ile suça sürüklenen çocuğun kullandığı aracın Sivrihisar-Ankara karayolu üzerinde kaza yapması üzerine mağdurenin bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mağdurenin suç tarihinde henüz on beş yaşını tamamlamamış olması nedeniyle rızası hukuken geçerli sayılmadığından, mevcut haliyle eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 18.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9386, Karar No: 2010/4800, Tarih: 23.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/9386 E.  ,  2010/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şerefini kurtarmak saikiyle yeni doğmuş çocuğunu öldürmekten sanık ..., ... olmayan adıgeçen ...'le cinsi münasebette bulunmaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ADIYAMAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.03.2007 gün ve 1/95 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi mağdur-müşteki-sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Yeni ... çocuğu şerefini kurtarmak saikiyle öldürme suçu yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdide vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında ... olmayan kişiyle cinsi münasebette bulunma suçu yönünden;

Sanıktan şikayetçi olduğunu beyan eden mağdur ...’ye davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan hüküm kurulmak suretiyle CMK.nun 237-238. Maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı ve mağdur-müşteki müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükmün (BOZULMASINA), 23.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5958, Karar No: 2014/5226, Tarih: 07.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5958 E.  ,  2014/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/216-2013/629

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline trafik sigortalı, davalıya ait aracın dava dışı üçüncü . kişiye ait araca çarpması sonucu anılan aracın hak sahiplerine hasar bedelini ödediğini belirtip, sigortalı araç sürücüsü olan davalının kaza sırasında alkollü ve tam kusurlu olması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava dışı aracın hasarı için ödenen 7.021,00 TL’nin ödeme tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusuru olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 6.293,79 TL’nin 09.02.2012 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa, sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK.'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.'nun 1281. maddesi (6102 sayılı TTK 1409. md) hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilâmları)

Somut olayda; kaza tespit tutanağında, kavşaklarda geçiş önceliğine uymayan davalı sigortalı araç sürücüsü asli kusurlu, kavşağa yaklaşırken hızını azaltmayan diğer araç sürücüsü de tali kusurlu olarak belirlenmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda da, davacıya sigortalı aracın malik ve sürücüsü olan davalı %70 oranında, dava dışı diğer araç sürücüsüne ise %30 oranında kusur verilerek, alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiği bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, kazanın oluşumunda her iki araç sürücüsünün de kusurlu olduğu ve kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğinin anlaşılmasına göre, davacının, davalı sigortalısından rücu hakkının bulunmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, kazanın oluşumunda her iki araç sürücüsünün de kusurlu olduğu ve kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğinin anlaşılmasına göre, davacının, davalı sigortalısından rücu hakkının bulunmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 7.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18946, Karar No: 2012/25637, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18946 E.  ,  2012/25637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; taraflar arasında düzenlenen ... hizmeti satın alma sözleşmesi gereğince davalı kurum mensuplarına ... hizmeti sunduklarını, sözleşmenin 5.1.7 ve ... Uygulama Tebliği'nin 25.2.1.maddelerinde dayanılarak Adli Mercilere bildirmekle yükümlü bulunulan faturaların kuruma ayrı fatura edilmediği gerekçesiyle 10.000,00 TL cezai şart uygulandığını, 14.02.2009 tarihinde gelen hasta .... trafik kazası nedeniyle hastaneye başvurduğunu, hastanın başvurusu genelge kapsamında değerlendirilerek ilgili sigorta şirketine fatura edildiğini, 15 gün sonra hastanın tekrar hastaneye başvurduğunu, baş ağrısı şikayetinin bulunduğunu, acil hasta girişinden giriş yapılmadığını, şikayetinin trafik kazasından kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespit edilemediğini, bu nedenle davalı kuruma fatura edildiğini, sözleşme ve ilgili tebliğ hükümlerine göre davalı kuruma ayrıca fatura düzenlenmesini gerektirir yasal şartların oluşmadığını, yapılan cezai işlemin sözleşme ve mevzuata aykırı olduğunu ileri sürerek davalı kurumca yapılan işlemden dolayı 10.000,00 TL borçlu olmadıklarının tespitine, 10.000,00 TL'nin ödeme tarihi olan 18/11/2009 tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, uygulanan işlemin prosedüre uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki ... hizmeti alımı sözleşmesi çerçevesinde adli tıbbi vakıalar yönünden tedavi

masrafının kuruma yükletilmesi nedeniyle uygulanan cezai yaptırımın iptali ve ödenen paranın istirdatına ilişkindir.

Davalı, uygulanan işlemin prosedüre uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki ... hizmeti alımı sözleşmesi çerçevesinde adli tıbbi vakıalar yönünden tedavi

masrafının kuruma yükletilmesi nedeniyle uygulanan cezai yaptırımın iptali ve ödenen paranın istirdatına ilişkindir.

... Uygulama Tebliğinin 25.2.1.a maddesinde "trafik kazası,... ve adli vakıa durumlarında her hasta için ayrı fatura düzenlenmesi gerekmektedir" hükmü düzenlenmiştir. Taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin 5.1.7. maddesinde ise " ...'ta ayrı fatura edilmesi gerektiği belirtilen adli merciilere bildirmekle yükümlü oldukları faturaları kuruma fatura etmediğinin kurumca tespit edilmesi halinde bu hizmet bedelinin, 10.000,00 TL'den az olmamak üzere 3 katı tutarında ceza uygulanacağı" belirlenmiştir. SGK ya bağlı hastanın, 14.02.2009 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonrasında başına aldığı darbe ile ilgili olarak davacı hastanede tedavi gördüğü ve hastanenin tedavi giderlerini ...a göre ayrı faturalandırdığı ihtilafsızdır. İhtilaf, hastanın, davacı hastaneye kazadan 15 gün sonra tekrar başvurması olayının ilk kaza ile ilişkili olup olmadığı hususunda toplanmaktadır. Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, 63 yaşındaki hastanın ikinci başvurusunun 15 gün önceki kaza ile ilişkilendirilemeyeceği mütalaa edilmiş ise de, raporu tanzim eden bilirkişi emekli Sayıştay denetçisi olup tıbbi ve teknik konularda görüş beyan etme yeterliliğine sahip olmadığı gibi, ikinci başvuru sırasında muayeneyi yapan hekimce kaleme alınan epikrizde hasta yakınmasının açıkça 15 gün önce geçirilen trafik kazasından sonra başlayan ve gittikçe artan başağrısı şikayetine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, mahkemece aralarında nöroşirurji uzmanı hekimin ve sözleşme ile mevzuatı değerlendirebilecek yeterlilikte konusunda uzman bilirkişilerin de bulunduğu heyetten, tüm tıbbi evrak incelenerek hastanın ikinci şikayeti ile geçirdiği trafik kazası arasında bağlantı bulunup bulunmadığı, bu doğrultuda uygulanan cezai yaptırımın yerinde olup olmadığı hususlarında görüş alındıktan sonra neticesine göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9858, Karar No: 2012/11518, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9858 E.  ,  2012/11518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 161 ada 7 parsel sayılı 3008,94 m² yüzölçümündeki taşınmaz kargir okul binası, lojmanı ve uygulama bahçesi niteliğiyle davalı ... köy tüze kişiliği adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine 07.07.2008 tarihli dilekçesiyle, çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan okul binasında eğitim ve öğretim faaliyeti yapılmadığını ve 10 yıldan fazladır kapalı bir durumda olduğunu belirterek, taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16/A maddesine göre Hazine adına tespitinin yapılması gerektiği iddiasıyla, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tesbit ve tescili istemleriyle dava açmıştır.

Mahkemece, taşınmazın köy okulu olarak kullanıldığı ve Kadastro Ysasının 16. maddesi uyarınca köy okullarının köy tüzel kişiliği adına tespitinin yapılması gerektiği gerekçesiyle, davacı Hazinenin davasının reddine ve dava konusu ... köyü, 161 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılıp 22.03.1995 ilâ 21.04.1995 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 06.01.1998 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulama çalışması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli 161 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında olduğu gibi, 1959 tarihli memleket haritasına göre de orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı köy tüzel kişiliğinin dayandığı Mayıs 1973 tarih ve 46 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı anlaşıldığına göre, davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına

15/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17102, Karar No: 2021/11417, Tarih: 09.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/17102 E.  ,  2021/11417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, sanık ... müdafiinin isteği üzerine duruşmalı, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve mazeret de bildirmemesi nedeniyle bu sanık yönünden duruşmasız, olarak yapıldı.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddiyle, resende temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 09.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 09.11.2021 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ...'ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'in yokluğunda, 18.11.2021 tarihinde, açık olarak okundu.