muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3889, Karar No: 2021/11148, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3889 E.  ,  2021/11148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

S. SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile sanığın temyiz istemlerinin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile sanığın temyiz istemlerinin incelemesinde;

Sanığın tutuklulukta ve göz altında geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesinin, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında kurulan hükümlerde uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2016/13523, Karar No: 2016/9670, Tarih: 06.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/13523 E.  ,  2016/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ve Hazine tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan kadastro sırasında Küner Köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 12 parsel sayılı 3.015,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan evin ...'a ait olduğu belirtilmek suretiyle içinde ev olan tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş; ...’ın itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca taşınmazda kullanıcı olarak ... adının yazılmasına karar verilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerhin iptali istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak karşı dava açmış, ... ve arkadaşları miras yoluyla gelen hakka dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazine, davacı ... ile katılan ... ve arkadaşlarının davalarının ayrı ayrı reddine; çekişmeli 107 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline dair verilen hüküm Dairemizce onanmış, davacı-karşı davalı ... ve davacı-karşı davalı Hazine vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan sair karar düzeltme istekleri yerinde değildir. Ancak, Kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde "üzerindeki evin ...'a ait olduğu" şeklinde muhdesat şerhi verildikten sonra; ...'ın itirazı üzerine yapılan inceleme sonucunda Kadastro Komisyonunca "kullanıcı olarak adı yazılan Abidin oğlu ...'ın adının sehven yazıldığı asıl kullanıcının ... olduğu gerekçesiyle parselin kullanıcısına ilişkin şerh iptal edilerek kullanıcı olarak ...'ın yazılmasına" karar verilmiştir. Mahkemece Kadastro Komsiyon tutanağı ile tespit tutanağında yazılı olan kullanıcı adının değiştirildiği ve davanın bu komisyon tutanağına karşı açıldığı göz ardı edilerek "çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline" karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi; davacı ...'ın, kendi adına tescil istemiyle açtığı davada zilyetlikle kazanım koşullarının lehine gerçekleşmediği yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporları doğrultusunda mahkemece de doğru olarak tespit edildiğine göre, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince; davanın muhdesatın beyanlar hanesinde gösterilmesi talebine de yönelik olması nedeniyle 3402 sayılı Kanun'un 19/2 maddesindeki yasal düzenleme çerçevesinde inceleme yapılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması da isabetsizdir. Bu açıklamalar karşısında; taraflar arasındaki uyuşmazlık çekişmeli taşınmaz üzerinde kadastro tespitinden önce dikili ağaç ve muhdesat niteliğinde başkaca yapı, tesis bulunup bulunmadığı; bulunuyor ise bunun kim

tarafından ne zaman yapıldığı; orman-fen-ziraat ve jeolog bilirkişilerin 9.10.2015 tarihli müştereken düzenledikleri raporda adet, yaş ve cinsleri gösterilen ağaçların kim tarafından ne zaman dikilip yetiştirildiği, davacı-karşı davalı ... lehine anılan Yasa'nın 19/2 maddesi uyarınca muhdesat şerhi verilip verilemeyeceği yahut davacı-karşı davalı Hazine lehine kadastro komisyon kararı ile verilen şerhin iptalinin gerekip gerekmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Anılan raporda bahsi geçen ağaçların ne zaman kim tarafından dikildiği hususunda alınan beyanlar yetersiz olduğu gibi, teknik bilirkişiler raporunda belirtilen ağaçların arz üzerindeki konumu da kroki üzerinde işaretlenmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde; doğru sonuca ulaşılabilmesi için, ziraat ve fen bilirkişi hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının kim veya kimler tarafından hangi tarihte meydana getirildiği hususlarında somut olgu ve olaylara dayalı olarak ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalıdır. Tespit tutanağı veya komisyon tutanağına aykırı sonuçlara ulaşılması halinde de bu tutanaklarda bilirkişi sıfatıyla imzası bulunan kişiler tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalıdır. Ziraatçı bilirkişiden çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir, çekişmeli taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların cins, yaş, bakımlılık ve nitelikleri hususlarında hüküm vermeye yeterli ve ayrıntılı değerlendirmeleri içerir rapor alınmalı; fen bilirkişisinden; yapılacak keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak verir, çekişmeli taşınmaz üzerindeki muhdesatların yerleri ile kadastro tespit günü itibariyle ağaçların bulunduğu bölümleri gösterir hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikle değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması nedeniyle hükmün bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 12.4.2016 tarih 2016/4579 Esas, 2016/4031 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA aşağıda yazılı karar düzeltme ve temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3150, Karar No: 2013/3714, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3150 E.  ,  2013/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu ...,... parsel sayılı 1.048,69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, ..., dava konusu taşınmaz içerisinde sınırlarını göstereceği bölümün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile adına tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, hükme dayanak yapılan fen bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen 134,86 metrekarelik bölümün davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davalı, yargılama aşamasında 02.10.1995 tarihli satış senedine dayanmış, davacı tarafça da bu senede karşı çıkılmamıştır. Ancak davacı taraf, davalı tarafın satılan yerin sınırlarını aşarak kendisine ait taşınmazı da kullandığını iddia etmiştir. Mahkemece, satış senedinde ... ... olarak gösterilen sınırın neresi olduğu sorulmamış, satış tarihi olan 1995 yılından tespit tarihine kadar temyize konu (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün kim tarafından kullanıldığı araştırılmamış, keşif sırasında mahalli bilirkişilerin eski duvar yeri olarak gösterdikleri yer teknik bilirkişi tarafından düzenlenen kroki üzerinde işaretlenmemiş ve bu duvarın kim tarafından hangi tarihte yapıldığı araştırılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar ve taraf tanıkları huzuru ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, 02.10.1995 tarihli satış senedinde ... ... olarak gösterilen sınırın neresi olduğu sorulmalı, satış tarihi olan 1995 yılından tespit tarihine kadar temyize konu (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün kim tarafından kullanıldığı, taşınmaz üzerinde bulunan eski duvarın kim tarafından yapıldığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, teknik bilirkişiye, satış senedinde ... ... olarak gösterilen sınır ile eski duvar yeri olarak gösterilen sınırı gösterir kroki düzenlettirilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2007/1914, Karar No: 2007/1912, Tarih: 22.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1914 E.  ,  2007/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 119 ada 7 parsel sayılı 10150,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfında olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro sırasında 119 ada 7 parsel sayılı 10150,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfında olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen süre içerisinde davacı tarafın keşif avansını yatırmadığı, bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36.maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, tanık, teknik bilirkişiye verilecek ücretler ile vasıta parasının, yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece masrafın yatırılması ve davacı vekili ile bilirkişi adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiyeler için ayrıca süre verilmediği görülmektedir. Bu ara kararına dayanılarak davacının keşif delilinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilemez. Süreler tayin edilirken Tebligat Tüzüğünün 12.maddesinin mutlaka göz önünde bulundurulması gerekir. Tüzüğün anılan maddesine göre "Tüzüğün 8.maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nevi tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyelerin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran mercii tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddet, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa üç günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa bir aydan az olamaz" hükmü yer almış bulunmaktadır. Mahkemece öncelikle dosya keşfe hazır hale getirilmeli, ondan sonra keşif için usulüne uygun ara kararı oluşturularak yargılama yürütülmelidir. Bu nedenlerle temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.5.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13559, Karar No: 2013/16318, Tarih: 20.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13559 E.  ,  2013/16318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen su abonelik sözleşmesinin kurulması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkilinin .... adresindeki ikamet ettiği konutuna su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, yüklenicinin inşaat sırasında ödenmemiş su tüketim bedeli olduğundan bahisle talebinin reddedildiğini belirterek, su aboneliğinin tesisini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; yasal mevzuatın aradığı koşulların gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

...

...

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 08.01.2010 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat ) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2815, Karar No: 2021/2575, Tarih: 15.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2815 E.  ,  2021/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 07/12/2020 tarih ve 2020/17718 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/01/2021 tarih ve KYB-2021/2681 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12/10/2020 tarihli ve 2020/65540 soruşturma, 2020/16537 esas, 2020/12087 sayılı iddianamenin iadesine dair Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/323 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/10/2020 tarihli ve 2020/848 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Kanun'un 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ve komisyon mütalaasının dosya arasında bulunduğu, mahkemenin gerek gördüğü takdirde bu hususta tekrar rapor alabileceği cihetle iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü: