muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9881, Karar No: 2024/5521, Tarih: 07.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın metrekare değerinin yüksek hesaplandığını, münavebe ürünlerinin gerçeği yansıtmadığını, kapitalizasyon faiz oranının % 5 olması gerektiğini, ürün verimlerinin yüksek hesaplandığını, masrafların brüt gelirin 1/3'ünü geçemez kuralının uygulanmaması gerektiğini, objektif değer artış oranının yüksek uygulandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebe ürün seçiminin hatalı olduğunu, objektif değer artış oranının ve kamulaştırma bedelinin düşük olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta taraf vekillerinin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece Mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu Yalova ili, Çiftlikköy ilçesi, Gacık köyü 271 ada 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Yalova İmes Makine İhtisas Organize Sanayi Bölgesi adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu Yalova ili, Çiftlikköy ilçesi, Gacık köyü 271 ada 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Yalova İmes Makine İhtisas Organize Sanayi Bölgesi adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile derhâl ödenmesine karar verilen 923.544,09 TL bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 27.04.2020 tarihinden İlk Derece Mahkemesinin ilk karar tarihi 17.07.2020 tarihine kadar, İlk Derece Mahkemesinin ikinci kararı ile ödenmesine karar verilen 354.171,90 TL bedele ise ikinci karar tarihi olan 27.09.2022 tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 3 üncü bendinden “Dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından kıymet takdirinde belirlenen bedele 27/04/2020 tarihine kadar, ödeme yapılmamış ise ikinci karar tarihi olan 27/09/2022 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına, Ayrıca talep olması halinde” ibaresinin tümüyle çıkartılmasına, yerine “Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile derhâl ödenmesine karar verilen 923.544,09 TL bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 27.04.2020 tarihinden İlk Derece Mahkemesinin ilk karar tarihi olan 17.07.2020 tarihine kadar, İlk Derece Mahkemesinin ikinci kararı ile ödenmesine karar verilen 354.171,90 TL bedele ise 27.04.2020 tarihinden ikinci karar tarihi olan 27.09.2022 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,” ibaresi yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, 21.09.2023 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye ödenmesine,

Davacı idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, 21.09.2023 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye ödenmesine,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13221, Karar No: 2011/14404, Tarih: 25.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13221 E.  ,  2011/14404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2008 tarih ve 2008/94-2008/559 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25/10/2011 gününde davalı avukatı ....geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisinin davalı nezdinde ferdi kaza sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, sulama birliğinde su teknisyeni olarak görev yaptığını, 25.07.2006 tarihinde motorsiklet kullandığı sırada meydana gelen kaza sonucu yaşamını yitirdiğini, genel şartlarda motorsiklet ve takma motorlu bisiklet kullanmak ve bunlara binmenin aksine sözleşme yoksa teminat kapsamı dışında olduğu yönünde düzenleme gerekçe gösterilerek tazminat talebinin reddine karar verildiğini, motorsiklet kullanmanın işinin doğasında olduğunu, bu yönde birliğin kararı bulunduğunu, kendisine tazminat ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, şimdilik 2.000 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, motorsiklet kazasının teminat dışında tutulduğunu, aksine düzenleme olsaydı daha yüksek prim tahsil edileceğini, böyle bir aracın sigorta ettiren tarafından işi gereği kullanılmasının zorunlu olmasının teminat kapsamına alınmasını gerektirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, motorsiklet kazasının teminat dışında tutulduğunu, aksine düzenleme olsaydı daha yüksek prim tahsil edileceğini, böyle bir aracın sigorta ettiren tarafından işi gereği kullanılmasının zorunlu olmasının teminat kapsamına alınmasını gerektirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı tarafından davacı murisinin ferdi kaza sigorta poliçesiyle sigortalandığı, kazanın sigortalının motorsiklet kullanımı sırasında meydana geldiği, motorsiklet kullanımının teminat dışında tutulduğu, davalı ... şirketinin teminat kapsamı konusunda sigorta ettireni bilgilendirme ile yükümlü olduğu, bunun ihlalinden sonra durumun teminat içinde olmadığının savunulmasının MK.nun 2 nci maddesi ile bağdaşmayacağı, esasen sonradan yürürlüğe giren Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik’te bilgi verme yükümlülüğünü ihlal eden sigortacıdan tazminat istenebileceğinin düzenlendiği, sigorta ettiren murisin işinin mahiyeti ve tahsil durumu dikkate alındığında davalının motorsiklet kullanımının teminat dışında olduğunu bildirmesi gerektiği, 4077 sayılı Kanunun 4/a maddesi uyarınca da davalının ayıplı hizmetten dolayı sorumluluğunun bulunduğu, genel şartların uygulamada sigorta şirketi tarafından poliçeye eklendiği, davalının talep gelmese bile günümüz gelişmeleri karşısında motorsiklet kullanımını teminat kapsamına alınmasının gerektiği, belki hiç karşılaşmayacağı yanardağ patlamasının riziko altına alındığı, ayıplı hizmet sunumu olduğu, davalının zarardan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

Dava, ferdi kaza sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacının murisinin 22.10.2005-2006 dönemini kapsar şekilde ferdi kaza sigorta poliçesiyle davalı tarafından sigortalandığı ve sigortalı murisin motorsiklet kullanımı sırasında 25.07.2006 tarihinde karıştığı kaza sonrası öldüğü hususları uyuşmazlık konusu değildir. Ayrıca, Ferdi Kaza Sigortaları Genel Şartları’nın 6-a maddesinde aksine sözleşme olmadığı takdirde motorsiklet ve takma motorlu bisiklet kullanmanın veya bunlara binme hallerinin teminat dışında olacağı yönünde hüküm olduğu ve poliçede aksine düzenleme yapılmadığı hususu da dosya kapsamıyla sabittir. Taraflar arasındaki çekişme, sigortalının motorsiklet kullanımı sırasında meydana gelen kaza sonucu ölümü nedeniyle davalı sigortacının tazminat ödeyip ödemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davalı sigortacı ile davacının murisi arasında düzenlenen ferdi kaza sigorta sözleşmesinin zorunlu unsuru olan Ferdi Kaza Sigortaları Genel Şartları’nda bu durum, açıkça teminat dışında tutulmuştur. Aksine sözleşme olmadığı da tarafların kabulündedir. Sigorta sözleşmeleri genel şartları, sigorta şirketlerince değil, mevzuata uygun olarak kamu otoritesince belirlenmektedir. Dolayısıyla, genel şartlar davalı ... şirketince tayin edilmemiştir. Sigorta sözleşmeleri, iyiniyet sözleşmelerindendir. Taraflar sözleşmenin başında ve devamı boyunca birbirlerine doğru bilgiler vermekle yükümlüdür. Ancak, dava dilekçesinde motorsiklet kullanımının teminat dışı tutulması hali bakımından davacı murisinin kandırıldığı veya bu yönüyle aydınlatılmadığı iddiası da ileri sürülmemiştir. Öte yandan, sigorta sözleşmeleri, TTK ve özel yasada düzenlenmiş, ticari nitelikte işlerden olup, mahkemenin kabulünün aksine, somut uyuşmazlıkta 4077 sayılı Kanunun hükümlerinin uygulama yeri bulunmamaktadır. Ayrıca, bu sözleşmenin sona ermesinden sonra yürürlüğe giren Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmeliğin somut olayda uygulanması da söz konusu değildir.

Bu durum karşısında, davacının murisinin motorsiklet kullanımı sırasında karıştığı kaza sonucu öldüğü, bu halin taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru olan genel şartlarda teminat dışında tutulduğu, aksine bir kararlaştırmanın olmadığı da dikkate alınıp, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/9, Karar No: 2005/41, Tarih: 09.02.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/4-9 E.  ,  2005/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Şişli 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 4.5.2004

**Sayısı** : 101-348

Taraflar arasındaki “*Manevi Tazminat*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şişli 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın görevsizlik nedeniyle Reddine dair verilen 29.4.2003 gün ve 2002/819 E, 2003/597 K. sayılı kararın incelenmesi Davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 6.11.2003 gün ve 2003/13154 E, 12891 K. sayılı ilamı ile;

(..*.**Dava, tazminat istemine ilişkindir. Davacı, davalı şirketteki iş akdi sona erdikten sonra şirketin bilgisayar sisteminden şirkette insan kaynakları direktörü olan diğer davalı E. A. A. kullanıcı adıyla ve şirket yollayıcı gösterilerek bir çok şirkete gönderilen mesajda kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuş, yerel mahkemece dava iş akdinden kaynaklandığından ve İş Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.*

*Dosyada mevcut bilgi ve belgelerden davacının B. In.A.Ş.’de finans sorumlusu olarak çalışırken 9/4/2002 tarihinde iş akdi feshedilerek yasal haklarının ödenmesinden sonra 11.4.2002 tarihinde şirketin bilgisayar sisteminden, diğer davalı kullanıcı şirket ise yollayıcı gösterilerek bir çok şirkete gönderilen mesajın davacının geleceğe yönelik haklarına saldırı niteliğinde olduğu görülmektedir. Davacı davalıların kişisel kusuruna dayanmış olup, mesaj iş akdinin sona ermesinden sonra yayınlandığından davaya genel hükümlere göre bakılması gerekirken görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** :Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 9.2.2005 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4287, Karar No: 2011/16099, Tarih: 03.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4287 E.  ,  2011/16099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1- Sanığa iddaname okunmadan savunmasının alınması suretiyle CMK 191/3-b maddesine muhalefet edilmesi,

2- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda işgal ve faydalanma alanındaki tesis nitelikli ağaçlarında müsaderesine karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ağaçların müsaderesi hakkında bir karar verilmemekle hükmün karışıklığa uğratılması,

3- Yasal dayanağı bulunmadığı halde müsaderesine karar verilen tesislerin değeri üzerinden nisbi harç tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12323, Karar No: 2017/25903, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12323 E.  ,  2017/25903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17952, Karar No: 2014/10976, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17952 E.  ,  2014/10976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın Antalya'da bir ilköğretim okulunda müzik öğretmeni olarak görev yaptığı ve bir arkadaşı vasıtasıyla sanık ile tanıştığı, sanığın katılana TRT'de müzikle ilgili bölüme açıktan atama yoluyla bir eleman alınacağını, kendisinin, milletvekili ve bakan danışmanlarının işlerini yaptığını söylemesi üzerine katılanda güven telkin ettiği, bu sebeple katılanın sanığa bu işi çok istediğini, kendisine yardımcı olmasını talep ettiği, sanığın "sana jest yapacağız, seni TRT'ye aldıracağız, ancak müdürün olacak kişilere kıyafet vs. almamız lazım, uçak bileti parası göndermemiz lazım" şeklinde beyanlarda bulunduğu ve katılandan kendisine bu iş karşılığında para vermesini ikna ederek farklı zamanlarda tanık Aylin'e ait bankamatik hesabına toplam 19.300,00TL para gönderdiği, sanığın bu parayı hesaptan çekerek aldığı, ancak katılanı uzun zaman geçmesine rağmen işe sokmayarak ortadan kaybolduğu, bu şekilde katılanı dolandırdığı; sanık savunması, katılan ve tanık beyanı, makbuzlar ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın birden fazla defa katılandan para gösndermesini istemesi ve katılanın buna uyarak farklı zamanlarda farklı miktarlarda toplam 19.300TL para göndermiş olması karşısında, TCK'nın .../1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un ...maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak "... gün", "1200TL" adli para cezası teriminin tamamen çıkartılarak yerine, "...gün", "100TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.