muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2422, Karar No: 2023/3750, Tarih: 08.11.2023

Dava, eser sözleşmesinin ayıplı ve eksik ifasıyla taşınmaz üzerinde bulunan ceviz fidanlarına verilen zararın tazmini ile sözleşmeye aykırı dökülen hafriyatın kaldırılması bedelinin tahsiline ilişkindir.

Davalı tarafından taşınmaz üzerine hafriyat döküldüğü hususunda sayın çoğunluk ile aramızda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık yapılan bu işlemin taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olup olmadığı, davacının bir zararının doğduğunu ispat edip edemediği noktasında toplanmaktadır

Hukuk yargılamasında ispat kurallarının en önemli özelliklerinden biri de olumlu eylemi iddia edene ispat yükü düşer. Kural “sen bu işi yapmadığını ispat et” değil “bu işin yapıldığını ispat et” şeklindedir. O nedenle dinlenen tanıklardan olumlu eylemi bildiğini belirten tanıkların beyanlarına itibar edilir, bir eylemin olmadığını veya görmediğini söyleyen tanık beyanları ikinci derecede değerlendirilir.

Somut olayda, davacının taşınmazına hafriyat döküldüğü gerek tanık beyanları gerekse fiili durum ile sabittir. Davacının dikmiş olduğu ceviz fidanlarının zarar gördüğü de sabittir. Yine alınan bilirkişi raporu ile taşınmaza dökülen bir kısım hafriyatın arazi yapısına uygun olmadığı, arazinin kullanımına engel olduğu ve kaldırılması gerektiği belirtilmiştir.

Sonuç itibariyle bilirkişi tarafından belirlenen davacı zararının tazmini gerekirken iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle kararın onanması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/6274, Karar No: 2011/8364, Tarih: 15.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6274 E.  ,  2011/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı Karasu  Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 08.04.2010 gün ve 2010/33-2010/142 sayılı  hükmün Onanmasına ilişkin olan 9455-10918- gün ve  25.10.2010 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteklerine ilişkin olup mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak kurulan hükmün, davalının temyizi üzerine Dairece, 15.10.2009 tarih 2009/8959 Es. 10255 Kr. Sayılı ilam ile 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere bozulduğu,  mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen ikinci kararın da Dairenin 25.10.2010 tarih 2010/9455 Es. 10918 Kr sayılı ilam ile onandığı görülmüştür.

Gerçekten de işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan karar nedeniyle  karar düzeltme tarihi itibarı ile doğru olduğu söylenemez.

Bu durum karşısında işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Hal böyle olunca anılan içtihadı birleştirme kararı doğrultusunda çekişmeli taşınmazın belirlenecek kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının saptanması, sonucuna göre karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının karar düzeltme isteğinin H.U.M.K.'nun 440. maddesi hükmü uyarınca kabulü ile Dairenin 25.10.2010 tarih 2010/9455 Es. 10918 Kr sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına, Mahkemenin 08.04.2010  tarih 2010/33 esas-2010/142 karar sayılı kararının açıklanan gerekçelerle H.U.M.K.'nun 428. hükmü uyarınca BOZULMASINA,15.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4691, Karar No: 2018/10620, Tarih: 19.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4691 E.  ,  2018/10620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ..., ... haklarında: Beraat

2-Sanık ... hakkında: Davanın reddi

Dosya arasına sureti alınan ve mükerrer kabul edilen, sanık ... hakkındaki Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi 26.05.2009 tarihli 2007/812 Esas ve 2009/613 Karar sayılı dava dosyasının 2003 takvim yılından itibaren düzenlenen sahte faturalarla ilgili olduğu, işbu kamu davasının ise aynı vergi mükellefiyetine ilişkin olmakla birlikte 2005 takvim yılı Aralık ayında düzenlenen faturaları kapsadığı, davanın mükerrer bulunmadığı gözetilmeden sanık ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi,

Sanıklar ..., ... ve ...'a yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1293, Karar No: 2012/1858, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1293 E.  ,  2012/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetine dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.11.2005 gün ve 2005/314 Esas, 2005/215 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2 maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 17.05.2002’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/47903, Karar No: 2013/32717, Tarih: 11.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/47903 E.  ,  2013/32717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, asgari ücret farkından doğan alacak, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, ücret alacağı dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu kalem yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer taleplerin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42620, Karar No: 2017/17386, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42620 E.  ,  2017/17386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30424, Karar No: 2015/39669, Tarih: 10.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/30424 E.  ,  2015/39669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/400862

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2011

NUMARASI : 2010/367 (E) ve 2011/420 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

a-)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

b-)TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık E.. D..'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükümde

Bozmayı gerektirmiş ve sanık E.. D..'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükümde

TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresi çıkartılmak ve “sanık hakkında TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresi eklenmek, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7721, Karar No: 2012/7465, Tarih: 18.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7721 E.  ,  2012/7465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım  davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, elatmanın önlenmesine, muhdesatın yıkımına  ilişkin olarak verilen karar davalı  tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalı tarafından yapılan 42 m2'lik iskele, 50.2 m2'lik beton dolgu, 44.66 m2'lik bahçe ve duvarından ibaret muhdesatların yıkımı suretiyle elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davalının, M.ili, B.İlçesi, Y. Beldesi, K.mevkiinde, 960 ve 961 parsellerin güneybatısında yer alan, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bilirkişi heyetinin, 03/11/2010 tarihli,  krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 45.86 m2'lik ahşap istkele,  (B) harfi ile gösterilen 17,92 m2'lik kayrak kaplı zemin,  (C1 ) ile gösterilen 28.70 m2 'lik taş-duvar merdiven ve kayrak zemin,  (D\_1)  harfi ile gösterilen 89.09 m2'lik istinat duvarı, yeşil alan, bahçe, (E) harfi ile gösterilen 15 metre uzunluğunda yığma- taş duvar inşaa etmek suretiyle yapılan elatmanın önlenmesine, muhdesatın yıkımına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden;  devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza davalının iskele, beton dolgu ve bahçe duvarı yapmak suretiyle müdahale ettiği keşfen belirlenmek ve benimsenmek suretiyle elatmanın önlenmesi ve yıkıma öte yandan davacı Hazinenin 492 sayılı Harçlar Yasasının  13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu gözetilerek keşfen belirlenen değer üzerinden davacı yararına nispi avukatlık ücretine  hükmedilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki;  42 m2'lik iskele, 50.2 m2'lik  beton dolgu, 44.66 m2'lik  bahçe ve duvarı olarak gösterilen  toplam 136,86 m2'lik alanı kaplayan muhdesat dışında, dava konusu edilmeyen ve kıyı kenar çizgisinin deniz tarafından kalan diğer muhdesatlar  bakımından  da kabul kararı verilerek HUMK'nun 74.  ve 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak talepten fazlaya hükmedilmiş olması doğru değildir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.6.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11211, Karar No: 2011/13122, Tarih: 07.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11211 E.  ,  2011/13122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/07/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 28/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ve davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ile davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar,dava dilekçesinde davalı idare yönünden davaya konu olayda hizmet kusuru olduğu iddiasına dayanmışlardır.

Davalı ..., davanın idarenin hizmet kusuruna dayanılarak açıldığı ve idari yargıda görülmesi gerektiğini savunmuş ve öncelikle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Dosya kapsamından, davacıların desteğinin er olarak askerlik hizmetini yaptığı sırada şoför intibak eğitimine tabi tutulduğu ve ihale usulü kiralanan sivil otobüsle eğitim görecekleri yere sevk edildikleri esnada meydana gelen trafik kazası sonucu öldüğü anlaşılmaktadır.

Davalı idarenin askerlik hizmetinin yürütülmesine ilişkin eylem ve işlemleri idari niteliktedir.Bu bağlamda, askeri personelin intibak eğitimi verilecek olan birliğe nakli için kiralanan sivil bir araçla sevklerinin sağlandığı sırada meydana gelen zararlandırıcı olayla ilgili, dava dilekçesindeki açıklamalar ve ileri sürülen zararın gerçekleşme biçimi gözetildiğinde davalı ...'na yöneltilen davanın, idarenin işlem ve eylemlerinden kaynaklanan 'hizmet kusuru'na dayandığı anlaşılmaktadır.Olayda kamu hizmetinin yöntemine ve hukuka uygun olarak yürütülüp yürütülmediğinin, idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığının idare hukuku ilkelerine göre saptanması gerektiğinden 2577 sayılı Yasası'nın 2. maddesi gereğince bu tür davalara bakmaya idari yargı yeri görevlidir.Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalı idare yönünden mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı ... yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların tüm,davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 07/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2604, Karar No: 2023/8746, Tarih: 11.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2604 E.  ,  2023/8746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3 Esas, 2022/3800 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/538 Esas, 2020/433 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1676 ada 284 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile tapu kaydının iptali ile davacı idare lehine yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafın davaya cevap vermediği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytin ürününün net geliri hesaplanırken genel idare gideri ve sermayenin dikkate alınmadığını, bu sebeple üretim masraflarının düşük ve net gelirinde yüksek çıktığını, üretim giderlerinin brüt gelirin 1/3'ü oranında fazla olmasından dolayı masrafların olması gereken değil, brüt gelirin 1/3'ünün alınmasının hatalı olduğunu, taşınmazda resmi olarak belirlenen masraf ne ise bilimsel olarak onun alınması gerektiğini, bunun dışında heyetin yaptığı yöntemle bulunan m² değerinin olması gerekenden yüksek çıkacağını ve bunun da taşınmazın gerçek değerini yansıtmayacağını, bilirkişi heyetinin yapmış olduğu kapama hesabının da hatalı olduğunu, yüksek oranda objektif değer artışı uygulandığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, objektif değer artışı uygulanmasının uygun bulunduğu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğunu, bu hususta davacı idarenin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediği; ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine karar verilmesine ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürmüş olduğu beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci ve 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.