muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3816, Karar No: 2024/5192, Tarih: 20.03.2024

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin ....10.2022 tarihli ilâmı ile; sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı bakımından ... Sağlık-... Sendikası ve ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinden en erken 01.11.2020 tarihinde mümkün olabileceği gözetilmeksizin hüküm kurulmasının hatalı olduğu, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönem yönünden toplu ... sözleşmesinden yararlanmanın sendika üyeliği, aidat ödeme gibi belirli şartlara tâbi olduğunun da gözden kaçırılmaması ve varsa işverence yapılan ödemelerin dikkate alınması gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda alınan bilirkişi ek raporu hükme esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.07.2023 tarihli ... ilâmı ile; davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve davacının sendika üyesi olmadığından hareketle 01.11.2020 tarihi sonrasına ilişkin hesaplama yapılmamasının, 2020 yılının Ekim ayı ücret bordrosundan itibaren sendika aidatı kesintisi bulunması karşısında hatalı olduğu belirtilerek ayrıca 31.10.2020 tarihindeki ücret miktarı korunarak ve yapılan ödemeler de değerlendirilerek hesaplama yapılması gerektiği yönündeki gerekçe ile Mahkeme kararı ikinci kez bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulmasına karar verildikten sonra alınan bilirkişi ek raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulmasına karar verildikten sonra alınan bilirkişi ek raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı ... Bakanlığının savunduğu ve İlk Derece Mahkemesinin de kabul ettiği toplu ... sözleşmesinin davalı ... Bakanlığına ait olan toplu ... sözleşmesi olmadığını, her iki Bakanlığın ayrı toplu ... sözleşmesi yaptığını, davalının kendi imzaladığı toplu ... sözleşmesini kabul etmeyip başka Bakanlığın toplu ... sözleşmesi ve duyurusunu emsal göstermesinin hukuka aykırı olduğunu, toplu ... sözleşmesi normlar hiyerarşisinde Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı duyurusundan ve 375 ... KHK'dan önce geldiğinden bertaraf edilemeyeceğini, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına ait toplu ... sözleşmesinin genel nitelikte olup sonradan imzalanan toplu ... sözleşmesinin daha özel nitelikte bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararında takdir hatası bulunduğunu, sendikal haklarının ihlal edildiğini, yürürlük tarihi ve şartlarının birbirinden farklı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının ... Sağlık-... Sendikası ile ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinden hangi tarihten itibaren yararlanabileceği, yararlanmanın kapsamı, dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 ... Kanun'un 36 ve 39 uncu maddesi, 696 ... KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 ... KHK’ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20700, Karar No: 2018/3164, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/20700 E.  ,  2018/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı “ yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27538, Karar No: 2020/12033, Tarih: 15.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27538 E.  ,  2020/12033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Ocak 2000- Mayıs 2012 tarihleri arası beyaz eşya teknik servis görevlisi olarak çalıştığını, aylık 1.100,00 TL net ücret aldığını, asgari kısmın bankaya yatırıldığını kalan bölümün elden ödendiğini, bunun yanında prim aldığını, ortalama 1.500,00 TL olduğunu, işin yoğunluğuna göre prim miktarının yaz aylarında 1.900,00 TL'yi bulduğunu, iki yıla yakın sigortası yapılmadığını, hizmet tespit davası açma hakkı saklı kalmak kaydı ile haftanın 6 günü 07.30-22.00 saatleri arası çalıştığını, yaz aylarında çalışmanın 23.00-24.00'e kadar devam ettiğini, pazar günleri de çalıştığını, davalı işyerinde ayda bir hafta sonu, (ayda bir pazar günü) çalıştığını, Ramazan ve Kurban Bayramlarından birer gün çalıştığını, sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden eksik yatırıldığını, fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmediğini, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili ise davacının beyaz eşya teknisyeni olduğunu, işyerinde randevu sistemi bulunduğunu, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil günleri ve hafta tatil günlerinde çalışma olmadığını, davacının eşinden boşanarak Amerikaya yerleşeceğini beyan ettiğini, 18.06.2012 tarihinden itibaren işe gelmediğini, 22.06.2012 tarihli ihtarnameye ilişkin mazeret bildirmediğini, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g bendi gereği haklı nedenle feshedildiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücret alacağı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir. Söz konusu maddeye göre, hakimin tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu, talep edilenden fazla veya başka bir şeye hükmedemeyeceği açıkça belirtilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir. Söz konusu maddeye göre, hakimin tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu, talep edilenden fazla veya başka bir şeye hükmedemeyeceği açıkça belirtilmiştir.

Somut olayda; dava dilekçesinde davacının davalı işyerinde ayda bir hafta sonu, (ayda bir pazar günü) çalıştığı iddia edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının dava dilekçesinde ayda bir pazar dinlenme ile çalıştığını belirterek tanık beyanı doğrultusunda yaz ayları ayda üç pazar günü çalıştığı kabulü ile yapılan hesaplama mahkemece hüküm altına alınmıştır. Oysa davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin ayda bir pazar günü çalıştığını açık ve net bir şekilde ifade ettiği halde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesine göre davacının talebi aşılarak yaz ayları ayda üç pazar günü hafta tatilinde çalışma ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağı konusu taraflar arasında uyuşmazlık sebebidir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma, hafta tatili çalışması veya ulusal bayram genel tatil çalışması tahakkukları varsa ve bordro ücretinin gerçeği yansıtmadığı yargılama ile belirlendiğinde, dönem dışlaması yerine mahsup işlemi uygulanır. Hesaplama imzalı bordrodan anlaşılan çalışma saatleri veya gün sayısına göre ve gerçek ücretten yapılır, bordroda yer alan ödeme tutarları mahsup edilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma, hafta tatili çalışması veya ulusal bayram genel tatil çalışması tahakkukları varsa ve bordro ücretinin gerçeği yansıtmadığı yargılama ile belirlendiğinde, dönem dışlaması yerine mahsup işlemi uygulanır. Hesaplama imzalı bordrodan anlaşılan çalışma saatleri veya gün sayısına göre ve gerçek ücretten yapılır, bordroda yer alan ödeme tutarları mahsup edilir.

Somut olayda; davacının fazla çalışma iddiasını tanık anlatımları ile ispat ettiği kabul edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kış ayları 07.30-19.00 saatleri arası 1.5 saat ara dinlenme düşülerek haftalık 15 saat çalıştığı belirlenmiş, yaz ayları ise 15 saat fazla çalışmaya ek olarak haftada üç gün 21.30'a kadar çalışma sebebi (2.5 saat x3 gün=7.5 saat) ve pazar günleri 7.5 saati aşan 2.5 saat eklenmek sureti ile (15+7.5+2.5=) haftalık 25 saat fazla çalışma üzerinden yapılan hesaplama mahkemece kabul edilmiştir. Fazla çalışma ücreti hesabında hafta tatili gününde çalışılan 7.5 saatin üzeri eklenmek sureti ile hesaplamaya gidilmiş ise de; yukarıda yapılan açıklamalara göre davacı talebi ile bağlı kalınarak hafta tatili çalışma günleri belirlenmeli buna göre fazla çalışma süresine eklenecek hafta tatili çalışmasındaki 7.5 saati aşan süre tespit olunmalıdır. Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4810, Karar No: 2021/10437, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4810 E.  ,  2021/10437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ :Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu saat 09:50 ve saat 12:30 sıralarında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında,hırsızlık suçunun gündüz sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-16/07/2015 tarihinde saat 09:50 sıralarında suça sürüklenen çocuğun suça konu iş yerinden 60 TL para çaldıktan sonra, 23/07/2015 tarihinde saat 12:30 sıralarında yine aynı iş yerinde kasaya yönelerek hırsızlık suçuna teşebbüs ettiği sırada yakalanması karşısında, koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezasının arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7532, Karar No: 2012/27058, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7532 E.  ,  2012/27058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle, dosya içeriğinden davacının ... yerinde görevi sebebiyle kullandığı bilgisayarından pornografik sitelere ve sohbet sitelerine girdiği, bu davranışın ise ahlak ve iyiniyet kurallarına uymadığı anlaşılmakta ise de, bu olgunun fesih sebebi yapılmadığı, davalı tarafın devamsızlık sebebiyle fesih bildirimde bulunduğu, davalı işveren fesih sebebiyle bağlı olup davalı tanığı ... Parlar'ın anlatımına göre davacının yukarıda anılan olay sebebiyle işten çıkartılmasından sonra devamsızlığa dayanılarak sözleşmenin feshedilmesinin mümkün olmadığı gözetilerek davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile, sonucu itibariyle doğru olan kararın, bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.12.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı, 01.05.2004 ila 07.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde imalat formeni olarak çalıştığını, herhangi bir gerekçe gösterilmeden işten çıkarıldığını, net ücretinin 1500 TL olduğunu, 57 TL asgari geçim indirimi aldığını, davalı işyerinde dini bayramlarda yarım maaş tutarında ikramiye uygulaması olduğunu, son kurban bayramında bir ödeme yapılmadığını, yine her yılsonunda idari personele 4 maaş tutarında prim ödendiğini, kendisine bu prim ile toplam 21 gün izin ücretinin ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin taleplerini saklı tutmuş, 2000 TL kıdem tazminatı, 1000 TL ihbar tazminatı ve 1000 TL prim alacağı ile diğer işçilik haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,

Davalı, davacı işçinin 01.09.2007 tarihinde işe başladığını, 15.10.2008 tarihinde 8 gün boyunca bir sebep göstermeden işe gelmediğini, bu nedenle için işten çıkarıldığını, ayrıca 13.10.2008 tarihinde şirket bilgisayarından çeşitli sohbet (chat) odalarına ve pornografik sitelere girdiğinin tespit edildiğini, son net ücretinin 640,81 TL olduğunu, davacının yıllık izin hakkının kullandığını, davalı şirketin prim ve ikramiye adı altında işçilerine ödediği bir hakkın olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş,