muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/322, Karar No: 2015/633, Tarih: 22.12.2015

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/322 E.  ,  2015/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 5. Ceza Daireleri

Mahkemesi : Ağır Ceza

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 158/1-e, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda aynı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 13.11.2013 gün ve 11590-17539 sayı ile; "Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; ‘Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir’ hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Kadıköy Sigorta Müdürlüğünün ödeme işlemlerinin yürütüldüğü muhasebe servisinde 2. imzaya yetkili memur olarak çalışan sanığın, isteğe bağlı sigortalılığı iptal edildiği için ödediği primlerin kendisine iade edilmesi gereken Halil Şakrak isimli sigortalı hakkında düzenlenen ödeme belgesindeki 3.302 TL tutarındaki miktarın 3 rakamını kalemle 8 olarak değiştirerek veznedara, ilgili kişinin arkadaşı olduğunu söyleyerek parayı tahsil etmek istediği, veznedar tanık K.. K..’ın, tediye fişinde düzeltme olduğunu söyleyerek 1. derecede imza yetkilisi muhasebeciye imzalatmasını istemesi üzerine, imza yetkilisi olan müdür yardımcısına götürerek iş yoğunluğu ve diğer imzalanması gereken evraklarla birlikte sunulmak suretiyle imzalattığı, belirtilen parayı 20.03.2006 tarihinde vezneden aldığı, rakam değişikliğinin çıplak gözle fark edilecek şekilde tükenmez kalemle yapılması nedeniyle iğfal kabiliyetinin olmadığı, bu durumun kurum içerisinde konuşulması üzerine Sigorta Müdürlüğü’nün istemi sonrası yapılan müfettiş incelemesinde, sanığın isteğe bağlı sigortalılığı iptal edilen ve ödenen primlerin iadesine karar verilen sigortalılardan; Reis Yılmaz adına ödenen 14.10.2005 tarihli 1.065,75 TL, 26.10.2005 tarihli 1.065 TL, 08.11.2006 tarihli 1.065,75 TL ile M. Coşkun Büyükayman adına ödenen 15.11.2005 tarihli 1.967,84 TL, 08.12.2005 tarihli 1.967,84 TL, 16.12.2005 tarihli 1.967,84 TL parayı sigortalıların tanıdıkları olduğunu söyleyerek kendilerine ödenmek üzere vezneden alıp ilgililere ödemeksizin uhdesinde tuttuğu, Cici Portakal ünvanlı Özel Eğitim Merkezi’ne yapılan daha önceki ödemelere ait tediye fişleri ile eklerindeki faturaların yerleri değiştirilerek, işlerinin yoğunluğu nedeniyle kuruma gelemeyen Eğitim Merkezi yetkililerine vereceği gerekçesi ile 25.01.2006 tarihli 8.235 TL, 16.02.2006 tarihli 2.960 TL, 20.02.2006 tarihli 7.356 TL, 03.03.2006 tarihli 4.941 TL'yi alarak menfaat temin ettiğinin iddia olunması karşısında;

İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, eylemin sanığın Sosyal Güvenlik Kurumu'nda memur sıfatıyla görev yaptığı sırada gerçekleşmesi eylemin zimmet suçunu oluşturması nedeniyle Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 5. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince de 22.10.2015 gün ve 16089-15457 sayı ile; “İddianame içeriğine, sevke, hükme, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, temyiz incelemesi yapma görevinin Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait bulunduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 5. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İddianamede sanık hakkındaki eylem; "Şüphelinin Kadıköy Sigorta Müdürlüğü’nde muhasebe servisinde 2. imza yetkili memuru olarak çalıştığı, bu servisin sigorta müdürlüğünün ödeme işlerini yürüttüğü, kurum çalışanlarının zaman zaman ödeme yapılacak sigortalıların yakınları ve tanıdıkları olması nedeniyle işlemlerini bizzat yaparak vezneden aldıkları parayı ilgili sigortalılara verdikleri, bu uygulamanın görevli tüm memurlarca bilindiği,

Şüphelinin isteğe bağlı sigortalılığı iptal edildiği için ödediği isteğe bağlı primleri kendisine iade edilmesi gereken Halil Şakrak isimli sigortalı hakkında düzenlenen ödeme belgesindeki 3.302,00.-YTL. Tutarındaki miktarın 3 rakamını kalemle 8 olarak değiştirerek veznedara, ilgili kişinin arkadaşı olduğunu söyleyerek parayı tahsil etmek istediği, veznedar tanık K.. K..’ın, tediye fişinde düzeltme olduğunu söyleyerek 1. derecede imza yetkilisi muhasebeciye imzalatmasını istemesi üzerine, imza yetkilisi olan müdür yardımcısına götürerek iş yoğunluğu ve diğer imzalanması gereken evraklarla birlikte sunulmak suretiyle imzalattığı, belirtilen parayı 20.03.2006 tarihinde vezneden aldığı, rakam değişikliğinin çıplak gözle fark edilecek şekilde tükenmez kalemle yapılması nedeniyle iğfal kabiliyetinin olmadığı, bu durumun kurum içerisinde konuşulması üzerine, Sigorta Müdürlüğü’nün istemi sonrası yapılan müfettiş incelemesinde şüphelinin isteğe bağlı sigortalılığı iptal edilen ve ödenen primlerin iadesine karar verilen sigortalılardan;

...adına ödenen

14/10/2005 tarihli 1.065,75.-YTL.,

26/10/2005 tarihli 1.065,75.-YTL.,

08.11.2006 tarihli 1.065,75.-YTL. ile

- M. Coşkun Büyükayman adına ödenen

15/11/2005 tarihli 1.967,84.-YTL.,

08/12/2005 tarihli 1.967,84.-YTL.,

16.12.2005 tarihli 1.967,84.-YTL. parayı sigortalıların tanıdıkları olduğunu söyleyerek kendilerine ödenmek üzere vezneden alıp, ilgililere ödemeksizin kendisinde tuttuğu,

...adına ödenen

14/10/2005 tarihli 1.065,75.-YTL.,

26/10/2005 tarihli 1.065,75.-YTL.,

08.11.2006 tarihli 1.065,75.-YTL. ile

- M. Coşkun Büyükayman adına ödenen

15/11/2005 tarihli 1.967,84.-YTL.,

08/12/2005 tarihli 1.967,84.-YTL.,

16.12.2005 tarihli 1.967,84.-YTL. parayı sigortalıların tanıdıkları olduğunu söyleyerek kendilerine ödenmek üzere vezneden alıp, ilgililere ödemeksizin kendisinde tuttuğu,

-Cici Portakal Özel Eğitim Merkezi’ne yapılan daha önceki ödemelere ait tediye fişleri ile eklerindeki faturaların yerleri değiştirilerek, işlerinin yoğunluğu nedeniyle kuruma gelemeyen Eğitim Merkezi yetkililerine vereceği nedeniyle,

25.01.2006 tarihli 8.235,00.-YTL.

16.02.2006 tarihli 2.960,00.-YTL.

20.02.2006 tarihli 7.356,80.-YTL.

03.03.2006 tarihli 4.941,00.-YTL. yi alıp ekonomik menfaat temin ettiği,

Şüphelinin kendisine görevi nedeniyle teslim edilmiş, uhdesinde bulunan bir para olmaması nedeniyle eyleminin zimmet suçunu oluşturmadığı, şüphelinin kurumda 2. imza yetkilisi memur olmasının getirdiği avantajları kullanarak, ilgili kişilere teslim edeceğini belirtip, hile kullanmak suretiyle kamu kurumu zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği, şüphelinin bir suç işleme kararıyla değişik zamanlarda aynı kuruma yönelik olarak işlediği suç nedeniyle eyleminin zincirleme hal aldığı..." şeklinde anlatılmıştır.

2797 sayılı Kanunun, 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan halinde yer alan; "Ceza dairelerinde; Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, iddianamedeki anlatım içeriğinden sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı kabul edilmelidir. İddianamede anlatılan eylemin gerçekte hangi suçu oluşturacağı ise temyiz incelemesi sonucu belirlenecektir.

2797 sayılı Kanunun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayalı olarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca işbölümüne ilişkin alınan ve 09.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 2012/1 sayılı kararı uyarınca nitelikli dolandırıcılık suçunu temyizen inceleme görevi Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay 5. Ceza Dairesi tarafından verilen görevsizlik kararı isabetli olup, yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 15. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 15. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 13.11.2013 gün ve 11590-17539 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7805, Karar No: 2010/9602, Tarih: 30.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7805 E.  ,  2010/9602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı hazine, davalı adına tapuda kayıtlı bulunan 2156 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptaline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne dair verilen karar Dairece “…anılan ilam ve eki krokisinin dava konusu taşınmaza uygulanması, dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığının uzman bilirkişi aracılığıyla saptanması ondan sonra değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken...” gerekçesiyle bozulmuş, davacı Hazine’nin karar düzeltme istemi üzerine; yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa düzenlemelerinin değerlendirilmesi gerekçesiyle Daire kararı kaldırılarak gerekçesi itibarıyla kararın bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozmaya uyularak davanın hak düşücü süre yönünden reddine karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Dairece bu kez “… davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesinin doğru olduğu ancak yapılan keşif sonucu dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, bu durumda davanın açıldığı tarihte hazinenin davasında haklı olduğu gözetilerek davalının yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerektiği belirtilerek, tekrar …”bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince  Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,30.09.2010   tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5549, Karar No: 2014/7889, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5549 E.  ,  2014/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22.08.2008 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde eski eşi ile birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2298, Karar No: 2017/130, Tarih: 25.01.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2298 E.  ,  2017/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “İşçilik Alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 10. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.02.2013 gün ve 2011/728 E., 2013/66 K. sayılı kararın incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22.Hukuk Dairesinin 28/05/2014 gün ve 2013/13018 E.,2014/14942 K. sayılı kararı ile;

(…Davacı vekili, müvekkilinin 30.09.2010-30.05.2011 tarihleri arasında davalı kurumun okuma yazma, ingilizce ve bilgisayar kurslarında mesai saatleri dışında çalıştığını, bu görevlendirmenin Şişli İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Halk eğitim merkezi müdürününün oluru ile okul müdürü ve diğer öğretmenlerin bilgisi dahilinde olduğunu, aylık 400,00 TL ücret ödeneceğinin söylendiğini, ücretinin ödenmediğini belirterek ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı bakanlık vekili, davacının İstanbul İlköğretim okulunda hizmetli olarak çalışmasına rağmen halk eğitim merkezi bünyesinde okulundan izin almaksızın çalıştığını, ücret olgusunun yazılı delille ispatlanması gerektiğini, istenen alacağa dair yapılan işin davacının işinin parçası olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının talep ettiği ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır. Davacı davalı kurumun kurslarında mesai saatleri dışında çalıştığını, bu görevlendirmenin Şişli İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Halk Eğitim Merkezi müdürününün oluru ve İstanbul İlköğretim okul müdürü'nün ve diğer öğretmenlerin bilgisi dahilinde olduğunu, aylık 400,00 TL ücret ödeneceğinin belirtildiğini ancak ödenmediğini belirtmiştir. Her ne kadar mahkemece davacının mesai saatleri dışında kurs için verdiği hizmet sebebi ile ücrete hak kazandığı kabul edilerek ücret alacağına hükmedilmiş ise de; dosyada davacının belirtilen kurslarda görevlendirildiğine dair resmi yazılı bir belge bulunmadığı gibi davacının bu kurslarla resmi bağlantısının bulunmadığına dair yazının bulunduğu, davacı şahit beyanları dışında davacıya ücret ödeneceğine ilişkin herhangi bir delilin bulunmadığı anlaşılmakta olup, tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde davacının talep ettiği ücret alacağını ispatlayamadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece davacının talep ettiği ücret alacağının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir,...)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hal böyle olunca mahkemece davacının talep ettiği ücret alacağının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir,...)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ücret alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin 30.09.2010-30.05.2011 tarihleri arasında ve hafta içi mesai saatleri dışında kalan 18:00-21:00 saatleri ile hafta sonu 08:00-17:00 saatleri arasında, davalı kurum tarafından düzenlenen kurslarda görev aldığını, bu görevlendirme için aylık 400,00 TL ücret ödeneceğinin taahhüt edilmesine karşın herhangi bir ödemenin yapılmadığını ileri sürerek toplam 3.200,00 TL ücret alacağının davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekili; davacı ile aralarında hizmet akdinin bulunmadığını, Halk Eğitim Merkezi bünyesinde açılan kursların Şişli Kaymakamlığı tarafından düzenlendiğini, dolayısıyla davanın husumetten reddinin doğru olacağını, ayrıca davacının yaptığı işe ilişkin ödenecek ücretin yazılı olarak belirlenmediğini, yani taraflar arasında bir sözleşmenin bulunmadığını, davacının yaptığı işin normal işinin bir parçası olduğunu ve açılan davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Davalı Şişli Halk Eğitim Merkezi temsilcisi; tüm ilkokullarda 2010-2011 eğitim-öğretim döneminde birçok okuma yazma kursu açıldığını, ancak sadece davacının çalıştığı okulda 7 ay olarak hafta içi 3 gün mesai bitiminden sonra 2 veya 3 saat, hafta sonu cumartesi günü 5 saat ve pazar günü 5 saat öğrencilere kurs verildiğini, belirtilen saatlerde okul müstahdemi olan davacının da okulda bulunduğunu ve davacının çalıştığı okulun, alacağı ödemesi gerektiğini ifade etmiştir.

Mahkemece davanın davacının ücret alacağının varlığının tespiti ve tahsili istemine ilişkin olduğu, davalı tarafından açılan kursun davacının çalıştığı okulda verildiği, kursu düzenleyen kurumun davacının çalıştığı okul olmayıp Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü olduğu, yine kurs faaliyetinin davacının okuldaki görevinden kaynaklanan normal eğitimden farklı olduğu, Halk Eğitim Merkez Müdürlüğü tarafından düzenlenen kurs için davacının çalıştığı okul binasının mesai saatleri dışında kullanıldığı, dolayısıyla davacının okul için verdiği hizmet ile kurs için verdiği hizmetin farklı olduğu, yani davacının normal mesaisi bittikten sonra kurs nedeniyle ayrıca çalıştığı, kaldı ki davacı tanıklarının beyanlarının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.