muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5018, Karar No: 2021/15178, Tarih: 27.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5018 E.  ,  2021/15178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk, Üst Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun saati belirlenemeyen bir vakitte müştekinin işyerinin kapı kilidi kırılıp içerden eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 151, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 ay olağanüstü zamanaşımının 10/07/2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin kollukta alınan beyanında saat 03.00'da iş yerini kilitleyerek ayrıldığını, saat 11.00'da iş yerine geldiğinde hırsızlık olayını farkettiğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk lehine olarak hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 143/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-18/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''Üçte birine kadar'' yerine ''Yarı oranında'' şeklinde değiştirildiği, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında; suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nın 143. maddesine göre en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yarı oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 3 yıl yerine 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

4-Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

5-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5264, Karar No: 2011/8173, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5264 E.  ,  2011/8173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair .... İcra Ceza Mahkemesinin 14/09/2010 tarihli ve 2010/612-1388 sayılı kararına karşı yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2011 tarihli ve 2011/91 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine, Adalet Bakanlığından verilen 22.04.2011 gün ve 2011/21383 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 07/06/2011 gün ve K.Y.B.2011/188578 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği hâlde, ..... İcra Ceza Mahkemesince verilen kararın sanığın vekili yerine şartları da oluşmamasına karşın aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca sanığa tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanık tarafından öğrenme üzerine verilen 10/01/2010 tarihli itiraz dilekçesinin süresinde verildiğinin kabulü ile esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde süre yönünden ret kararı verilmesi isabetsiz olduğundan anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. Maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

.... İcra Ceza Mahkemesince verilen kararın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 27/12/2010 tarihinde sanığın bizzat kendisine tebliğ edilmiş olup, sanık tarafından 10/01/2011 havale tarihli dilekçe ile yapılan itirazın, yedi günlük itiraz süresi geçirildikten sonra yapıldığı gerekçesiyle mercii tarafından reddine karar verilmiş ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11/1. maddesinde yer alan "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır." şeklindeki düzenleme ile Hukuk Genel Kurulunun 02/07/2003 tarih ve 12/442-445 sayılı Kararındaki "Takip dayanağı ilam kapsamında davacı/borçlunun kendini vekille temsil ettirdiği belirginken, vekil yerine asile yapılan tebligat hükümsüzdür. İcra dosyasında borçlu vekilinin vekaletnamesinin bulunup bulunmaması da sonuca etkili değildir." şeklindeki değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, kararın borçluya değil, vekiline tebliğinin zorunlu olması karşısında, ... İcra Ceza Mahkemesince verilen kararın talimat mahkemesine vekaletnamesini ibraz ederek 03.06.2010 havale tarihli dilekçe ile mesleki mazereti sebebiyle duruşmaya katılamayacağını beyan eden ve talimat mahkemesince de 03.06.2010 tarihli duruşmada mazeretinin kabulüne karar verilen sanık vekiline tebliğ edilmesi gerektiği halde sanığın kendisine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olmadığı, bu sebeple sanık tarafından verilen itiraz dilekçesinin süresinde olduğunun kabul edilerek itiraz hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname yerinde görülmekle, .... Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2011 tarihli ve 2011/91 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21190, Karar No: 2013/16012, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21190 E.  ,  2013/16012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne

başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Gümüş'ün, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 13/11/2008 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...’ten boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Gümüş'ün, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 13/11/2008 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...’ten boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları

iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 28/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1888, Karar No: 2023/6818, Tarih: 27.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1888 E.  ,  2023/6818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/629 E., 2021/204 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... ve müşterekleri vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun gerekçe yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 113 ada 174, 175, 176, 177, 178, 309 ada 2, 3, 4, 5, 7 ve 8 parsel ... muhtelif yüzölçümdeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıkları ve 113 ada 174 parsel ... taşınmazın, 2007 yılından beridir ... ..., ... ve ...'in kullanımında olup, üzerindeki zeytin ağaçlarının da bu kişilere ait olduğu; 113 ada 175 parsel ... taşınmazın, 2007 yılından beridir ..., ... ve ...'in kullanımında olup, üzerindeki zeytin ağaçlarının da bu kişilere ait olduğu; 113 ada 176 parsel ... taşınmazın, 2007 yılından beridir ..., ... ve ...'in kullanımında olup, üzerindeki zeytin ağaçlarının da bu kişilere ait olduğu; 113 ada 177 parsel ... taşınmazın, 2007 yılından beridir ..., ... ve ...'in kullanımında olup, üzerindeki zeytin ağaçlarının da bu kişilere ait olduğu; 113 ada 178 parsel ... taşınmazın, 2007 yılından beridir ..., ... ve ...'in kullanımında olup, üzerindeki zeytin ağaçlarının da bu kişilere ait olduğu; 309 ada 2 parsel ... taşınmazın, 2007 yılından beridir ..., ... ve ...'in kullanımında olup, üzerindeki zeytin ağaçlarının da bu kişilere ait olduğu; 309 ada 3 parsel ... taşınmazın, 2007 yılından beridir ..., ... ve ...'in kullanımında olup, üzerindeki zeytin ağaçlarının da bu kişilere ait olduğu; 309 ada 4 parsel ... taşınmazın, 2007 yılından beridir ... ..., ... ve ...'in kullanımında olup, üzerindeki zeytin ağaçlarının da bu kişilere ait olduğu; 309 ada 5 parsel ... taşınmazın, 2007 yılından beridir ..., ... ve ...'in kullanımında olup, üzerindeki zeytin ağaçlarının da bu kişilere ait olduğu; 309 ada 7 ve 8 parsel ... taşınmazların, 2007 yılından beridir ..., ... ve ...'in kullanımında olup, üzerindeki zeytin ağaçlarının da bu kişilere ait olduğu şerhi yazılarak Hazine adına tespit ve hükmen 08.12.2015 tarihinde tescil edildikten sonra 113 ada 176 parsel ... taşınmazın, 43197/129592 payı 07.12.2018 tarihinde ...'e, 43197/129592 payı 12.04.2019 tarihinde ...'a; 113 ada 177 parsel ... taşınmazın, 38677/116032 payı 07.12.2018 tarihinde ...'e, 77355/232064 payı 18.04.2019 tarihinde ...'a; 113 ada 178 parsel ... taşınmazın, 73321/219965 payı 07.12.2018 tarihinde ...'e, 73322/219965 payı 18.04.2019 tarihinde ...'a; 309 ada 2 parsel ... taşınmazın, 24065/72196 payı 21.11.2018 tarihinde ...'e, 24065/72196 payı 20.11.2018 tarihinde ...'a; 309 ada 3 parsel ... taşınmazın 23158/69475 payı 21.11.2018 tarihinde ...'e, 23158/69475 payı 20.11.2018 tarihinde ...'a; 309 ada 4 parsel ... taşınmazın, 11559/34678 payı 21.11.2018 tarihinde ...'e, 11559/34678 payı 20.11.2018 tarihinde ...'a; 309 ada 5 parsel ... taşınmazın, 22138/66415 payı 21.11.2018 tarihinde ...'e, 22138/66415 payı 20.11.2018 tarihinde ...'a; 309 ada 7 parsel ... taşınmazın, 21660/64981 payı 27.07.2021 tarihinde ...'e, 21661/64981 payı ise 27.07.2021 tarihinde ...'a 6292 ..

... taşınmazın 23158/69475 payı 21.11.2018 tarihinde ...'e, 23158/69475 payı 20.11.2018 tarihinde ...'a; 309 ada 4 parsel ... taşınmazın, 11559/34678 payı 21.11.2018 tarihinde ...'e, 11559/34678 payı 20.11.2018 tarihinde ...'a; 309 ada 5 parsel ... taşınmazın, 22138/66415 payı 21.11.2018 tarihinde ...'e, 22138/66415 payı 20.11.2018 tarihinde ...'a; 309 ada 7 parsel ... taşınmazın, 21660/64981 payı 27.07.2021 tarihinde ...'e, 21661/64981 payı ise 27.07.2021 tarihinde ...'a 6292 ... Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 ... Kanun) uyarınca satılarak bu kişiler adına kayden intikal ettirilmiştir.

2. Davacı ... ve müşterekleri vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 113 ada 174, 175, 176, 177, 178, 309 ada 2, 3, 4, 5, 7 ve 8 parsel ... taşınmazların kullanım hakkının tarafların müşterek miras bırakanı ...'ten intikal ettiğini ve muris mirasçıları arasında yapılan taksim ve satış neticesinde taşınmazların davacı ve davalılara kaldığını, buna karşın kullanım kadastrosu sırasında kadastro tutanağının beyanlar hanesine taşınmazlardaki 2/3 nispetindeki kullanımın davalılara ait olduğunun şerh edildiğini ve bilahare de bu payların davalılar tarafından satın alındığını ileri sürerek taşınmazların beyanlar hanesindeki şerhlerin ve tapu kayıtlarının iptal edilerek taşınmazların müştereken kullanımlarında olduğunun tespiti ile bu şekilde tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ve ... cevap dilekçelerinde, çekişmeli taşınmazlara yönelik olarak daha önce ... Kadastro Mahkemesi'nin 2010/173 Esas, 2015/102 Karar dava dosyasında davacıların davasının reddine karar verildiğini ve ... bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...taraflar arasında görülüp, keisnleşen ... Kadastro Mahkemesi'nin 2010/173 Esas, 2015/102 Karar ... dava dosyasının kesin hüküm niteliğinde olduğu..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... ve müşterekleri vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... ve müşterekleri vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kesin hüküm niteliğinde olduğu belirtilen dava dosyasının tarafları ile eldeki dosyanın taraflarının aynı olmadığını ve tapu iptali ve tescil davalarında keşif yapılmaksızın karar verilmesinin mümkün bulunmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ".... Kadastro Mahkemesi'nin 2010/173 Esas, 2015/102 Karar ... kararının taraflar arasında kesin hüküm oluşturduğundan Hazine uhdesindeki paylara yönelik zilyetlik şerhine ilişkin talebin bu nedenle, tapu iptali ve tescil isteği yönünden ise taşınmazlardaki bir kısım paylar 6292 ... Kanun uyarınca satıldığından, bu yolla oluşan tescilin yolsuz olduğunun iddia edilemeyeceği gerekçesi ile reddine karar verilmesi gerektiği halde, başka gerekçe ile ret kararı verilmesinin isabetsiz olduğu ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediği..." gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun gerekçe yönünden kabulüne, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 23.03.2021 tarihli ve 2019/629 Esas, 2021/204 Karar ... kararının 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı ... ve müşterekleri vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... ve müşterekleri vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6292 ... Kanun uyarınca satılarak şerh sahibi adına tescil edilen taşınmaza yönelik tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin davanın görülme olanağının bulunup bulunmadığı ve taraflar arasında görülüp sonuçlanan önceki tarihli dava dosyasının eldeki dava dosyası yönü ile kesin hüküm oluşturup oluşturmayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 ... Kanun'un 2/B maddesi, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun Ek 4 üncü maddesi, 6292 ... Kanun'un 6 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve müşterekleri vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 89,95 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.