muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6619, Karar No: 2018/3809, Tarih: 24.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6619 E.  ,  2018/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun, sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; sanık ... hakkında ise 2007 takvim yılında sahte fatura kulanmak suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

Hükmün gerekçe bölümünde sanık ...'ın "sahte fatura düzenlediği", sanık ...'ın ise "sahte fatura kullandığı" kabul edilerek, sanıkların suçlarının niteliğinin belirlendiği ve hüküm fıkrasında uygulanan kanun maddesinin de bu belirlemeye uygun olduğu; ayrıca bilirkişi incelemesinin yeterli olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar ... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6547, Karar No: 2025/1440, Tarih: 24.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2022/6547 E.  ,  2025/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/355 E., 2022/617 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/129 E., 2022/22 K.

Taraflar arasında tapusuz taşınmazın tescili ve muhdesatın aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu, Samsun ili Ondokuzmayıs ilçesi Yörükler Mahallesinde 766 sayılı Kanuna göre 1966 yılında yapılan tapulama çalışmalarda dava konusu taşınmaz tespit harici bırakılmış, 3116 sayılı Kanuna göre 1951 yılında orman sınır tespit çalışması yapılmış, 1951 yılındaki sınırlara uyularak 6831 sayılı Kanuna göre, orman kadasrosu ve 2/B madde uygulama çalışmaları 01.04.1994 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı vekili; Samsun ili Ondokuzmayıs ilçesi Yörükler Mahallesinde ekli krokide gösterilen 306,30 m² taşınmazın zilyetliğini, dava dışı ... 'den 2008 yılında üzerindeki 3 katlı ev ile birlikte satın aldığını, davacının halen bu yerin ve binanın zilyedi olduğunu, vergilerini ödeyip elektrik ve su aboneliklerinin bulunduğunu, çekişmeli taşınmazın 3. sınıf sit alanı içinde kaldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinmeye elverişli bir yer olduğunu, kıyı kenar çizgisinde olmadığını, orman, mera, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan bir yerde olmadığını, taşınmazın tespit dışı bırakılan yerlerden olduğunu, imar çalışmalarına başlanılması nedeniyle, davalı ...'nin binaları yıkmak için çalışma yaptığını, taşınmazın uzun zamandır malik sıfatıyla zilyedi olduğunu, zilyetliğinin halen devam ettiğini ve çekişmeli taşınmazın tespit dışı bırakılmasından itibaren 50-60 yıldan fazla bir zaman geçtiğini belirterek çekişmeli taşınmazın davacı adına tesciline ve üzerinde bulunan iki katlı kargir binanın davacı tarafından yaptırıldığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 18.01.2018 tarihli ve 2016/44 Esas, 2018/19 Karar sayılı hükmünde, dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu alanın doğal sit alanı ilan edildiği, davacıya ait binanın bulunduğu alanda koruma amaçlı herhangi bir imar planlarının bulunmadığı, davaya konu alanın Mahkeme kararına göre kıyı kenar çizgisi ve bu kıyı kenar çizgisine göre sahil şeridinin ikinci 50 metrelik bölümü içinde kaldığı, davacıya ait yapının çevre düzeni planı ve plan hükümlerine, sit kararlarına, ... alanların, imar mevzuatına ve kıyı mevzuatına uygun olmadığı gerekçesiyle, muhdesatın aidiyeti talebi yönünden, hukuki yararın varlığının gerektiği taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesi ya da kamulaştırma işlemi olmadığı, davacının mülkiyetinin tespiti istemede hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu, davalı ... ile Hazinenin zorunlu dava arkadaşı olduğu ve ayrı ayrı vekalet ücreti hükmedilmesinin usul ve kanuna uygun olmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 19.04.2018 tarihli ve 2018/513 Esas, 2018/491 Karar sayılı ilamıyla Samsun Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davaya dahil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulüne karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince ... davaya dahil etmiş ve 25.09.2018 tarihli ve 2018/205 Esas, 2018/446 Karar sayılı hükümle ilk karardaki gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili ilk istinaf iddialarıyla kararı istinaf etmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2019 tarihli ve 2018/1915 Esas, 2019/420 Karar sayılı ilamında, İlk Derece Mahkemesince kıyı kenar çizgisine ilişkin harita ile ilan ve tebliğine ilişkin belgelerin getirtilmesi, taşınmazın yörede yapılan tesis kadastrosunda neden tescil harici bırakıldığının belirlenmesi, taşınmazın sınırında orman niteliği belirlenen 77 parsel bulunduğu ve yörede orman tahdidi yapıldığı anlaşılmasına rağmen taşınmazın öncesi itibarıyla orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman bilirkişisinden rapor alınması, orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği, hava fotoğrafları getirtilerek mahalli bilirkişiler, taraf tanıkları, önceki keşifte görev almamış bir orman, bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi, bir fen bilirkişi, bir jeoloji bilirkişi ve üç ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yapılacak keşifle imar, ihya ve zilyetlik hususunun ve komşu parsel dayanağı kayıt ve belgeler yerel bilirkişi ve tanıklar eliyle uygulanarak çekişmeli taşınmaz yönünü ne ve kimin yeri olarak okuduğunun belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın orman olmadığı, kıyı kenar çizgisi dışında olduğu, harita ve jeodezi mühendisi bilirkişisi raporunda davaya konu edilen taşınmaz üzerinde tarımsal kullanım görülmediği, ziraat bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde ekonomik tarım yapılamayacağına yönelik tespit dikkate alındığında imar ihyanın gerçekleşmediği, taşınmaz üzerindeki ev, ahır, samanlık vb yapıların imar ihya faaliyeti sayılmayacağı, muhdesatın tespitine yönelik talepte ise, hukuki yararın dava koşulu olduğu, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat yönünden derdest ortaklığın giderilmesi davası ya da kamulaştırma işlemi bulunmadığı, bu nedenle bu davada görülemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili, dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılma tarihinden sonra 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolduğu, dava konusu taşınmazın orman ve kumluk alanda olmadığı, kıyı kenar çizgisinin içinde kalmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 534,70 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5020, Karar No: 2008/2407, Tarih: 27.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5020 E.  ,  2008/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Edirne Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmn yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2008 Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2013/19336, Karar No: 2013/29463, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19336 E.  ,  2013/29463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılardan ... Temizlik ve Öz. Güv. Hiz. Tur. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, işçilik haklarını ortadan kaldıracak bir kısım belgeleri imzalamaması üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davacının, ihale ile üniversitenin temizlik işlerini alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve ... ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ... şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerini, iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından feshedilmediğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, diğer alacakların ise zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren ... Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan ... alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi ... ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan ... işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı şahitler işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım şahitler vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa şahitlerin anlatımlarından vardiyaların dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak, davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediğinin belirlenmesi ve buna göre fazla çalışma yapılıp yapılmadığının tesbiti gerekir.

Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildiklerinin kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayısı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal ... genel tatil günlerinde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4- Dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek açılmış ise de, dosya içeriğinden, taraflar arasında ücret, çalışma süresi ve yapılan iş konularında uyuşmazlık bulunmadığı, buna göre dava konusu alacakların belirlenebilir olduğu, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açıldığı, davanın da kısmi dava olarak görüldüğü ve sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunması dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18906, Karar No: 2016/5970, Tarih: 16.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18906 E.  ,  2016/5970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davacının maliki olduğu araca davalıların maliki, sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı oldukları aracın arkadan çarpması sonucu araçta maddi hasar ile birlikte değer kaybı meydana geldiğini, meydana gelen hasarın davalılardan sigorta şirketinin tamir ettirmek suretiyle kısmen giderildiğini ancak aracın hasara uğramadan önceki rayiç bedel ile hasara uğradıktan sonraki rayiç bedeli arasında önemli ölçüde değer kaybı meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL değer kaybı tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikten davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 09/06/2014 tarihli ıslah dilkeçesi ile dava değerini 8.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı .... vekili; davalı şirketin 27/02/2013 tarihinde 5.500,00 TL tutarında hasar ödemesi yaptığını ve sorumluluklarının kalmadığını, trafiğe çıktığından bu güne kadar yedi adet trafik kazasına karıştığı tespit edilen davacıya ait araçta meydana gelen trafik kazası nedeniyle değer kaybı oluşmayacağını, talebin fahiş olduğunu ve dava tarihinden itibaren faiz istenebileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; duruşmada trafik sigortasının aracın tüm masraflarını ödediğini, davacının aracını ikinci el çıkma parçalarla tamir ettirdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .....Hizm.... Ltd. Şti. Temsilcisi; duruşmada aracı haricen sattıklarını ve kazanın resmi işlemler yapılmadan meydana geldiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

.

Mahkemece, davanın kabulü ile 8.000,00 TL değer kaybı tazminatının 14/09/2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan değer kaybı istemine ilişkindir.

Mahkemece, tarafların kazadaki kusur durumuna ilişkin konusunda uzman bilirkişiden rapor aldırılmadan, davalı ...'in tamamen kusurlu olduğunun belirtildiği 14/09/2012 tarihli kaza tespit tutanağına itibar edilerek, davalı ... şirketinin dava konusu araca ait olduğunu iddia ettiği 7 adet kazanın hasar dosyaları getirtilmeden, 3 kişilik galericiden oluşan denetime elverişli olmayan 05/03/2014 tarihli kök rapor ve 08/12/2014 tarihli ek hesap raporuna göre davacının talep edebileceği tazminat miktarının 8.000,00 TL olduğunun anlaşılmasına göre davacının talebinin tamamının kabulüne karar verilmiştir.

6100 Sayılı HMK 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece tarafların kusuru bakımından alanında uzman bir bilirkişiden hiç rapor aldırılmadan kaza tespit tutanağına göre davanın kabulüne hükmedilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Değer kaybı miktarı konusunda hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise araçtaki değer kaybının tespiti, Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2.el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2.el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyulmaksızın sağlanmıştır. Değer kaybı konusunda bahsedilen yönteme uygun düzenlenmeyen bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece aracın daha önceden kazası olup olmadığı araştırılıp, davacının iddia ettiği 7 adet hasar dosyası getirtilerek aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalının savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek aracın kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farka göre değer kaybının yeniden hesaplanması ve tarafların kusuru hususunda konusunda uzman makine mühendisi bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hükme elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

.

2-Davalı ... şirketi davalı aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısıdır. 2918 sayılı KTK.'nun 99/1. maddeleri ile ZMSS poliçesi Genel Şartlarının B.2. maddesi uyarınca rizikonun belge ve bilgileri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Bu sebeple usulüne uygun bir başvuru yapılıp, yasada belirlenen süre dolmadan trafik sigortacısı bakımından alacağın muacceliyetinden ve dolayısıyla temerrütünden söz edilemez. Eğer başvuru yoksa dava tarihinden itibaren faiz işletilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının davadan önce davalı ... şirketine başvurusu olup olmadığı araştırılarak tespit edilecek temerrüt tarihinden itibaren davalının faizle sorumlu tutulması gerekirken olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ....'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ....'ye geri verilmesine 16/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/674, Karar No: 2006/3804, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/674 E.  ,  2006/3804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tesbite itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin Marmara Ereğlisi Kadastro Mahkemesinden verilen 22.7.2005 gün ve 1/2 sayılı hükmün davacılardan ... Beşer varisleri vekili,... taraflarından temyiz edilmiş, davacı ... ... vekili taraflarından duruşma yapılması istenilmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 18.4.2006 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davacı ... ve müşterekleri vekili Av.... geldi Duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Öncelikle taşınmazların bulunduğu yer ve yöreyle ilgili olarak idari makamlarca daha önce kıyı kenar çizgisinin tespiti ile ilgili yapılmış ve kesinleşmiş bir işlem bulunup bulunmadığının merciinden sorularak olduğunda getirtilmesi,

../...

-2-

2006/674

2006/3804