muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/766, Karar No: 2010/2674, Tarih: 05.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/766 E.  ,  2010/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma, zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve bu suçlara iştirak, fuhuş yaptırmak, sarkıntılık ve tehdit suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’nun yapılan yargılanmaları sonunda, sanık ... hakkında zorla ırza geçme ve zorla kaçırıp alıkoymaya iştirakten açılan kamu davasının reddine, sanık ...’in reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma, sanık ...’in fuhuş yaptırmak ve tehdit, sanık ...’nın sarkıntılık, sanık ...’in tehdit ve sanık ...'in zorla ırza geçme ile zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından beraetlerine, sanık ...'in reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan ise mahkümiyetine dair, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.06.2008 gün ve 2005/8 Esas, 2008/158 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’e yüklenen 765 sayılı TCK.nun 430/2. maddesinde düzenlenen alıkoyma, ...’e isnat olunan aynı yasanın 188/2. maddesindeki tehdit ve ...’ya yüklenen 421/2. maddedeki sarkıntılık suçlarına öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, sanıkların sorgularının yapıldığı 15.02.2005’ten itibaren inceleme tarihi arasında beş yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleştiği, bu arada zamanaşımını kesen veya durduran bir sebebin bulunmadığı gözetilerek, davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

.../...

-2-

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fıilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... hakkındaki reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan mahkümiyet hükmü ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında zorla ırza geçme ve kaçırıp alıkoyma ve sanık ... hakkındaki tehdit suçlarından verilen beraet hükümleri ile sanık ... hakkındaki zorla ırza geçmeye ve kaçırıp alıkoymaya iştirak suçundan açılan kamu davasının reddine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık ... müdafii katılan ... vekili ve katılan ...'nin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında fuhuş yaptırmak suçundan kurulan beraet hükmünün temyizen incelenmesinde ise;

Sanık ... hakkında fuhuş yaptırmak suçundan kurulan beraet hükmünün temyizen incelenmesinde ise;

Dosya kapsamına ve mevcut delillere nazaran sanık ...’in mağdureyi başka erkeklere fuhuş amacıyla pazarladığı ve bu şahıslarla ilişki kurması karşılığında para aldığı anlaşılmasına rağmen oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ve katılan ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/6318, Karar No: 2019/1351, Tarih: 28.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6318 E.  ,  2019/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : .....2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 tarih ve 2017/353 - 2017/289 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "07.08.2016" yerine "19.10.2016" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın .....2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için..... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6145, Karar No: 2023/536, Tarih: 23.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/6145 E.  ,  2023/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... (Kapatılan) 74. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2014/527 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.... (Kapatılan) 74. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2014/527 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararının hakkında mahkumiyet kararı verilen temyiz dışı sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.12.2019 tarihli ve 2019/3805 Esas, 2019/11797 Karar sayılı kararı ile "...somut olayda meydana gelen zararın sorumlularının belirlenmesi amacıyla, konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak neticesine göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak, Mahkeme tarafından gerekleri yerine getirilmiş ve ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2020/79 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 05.08.2022 tarihinde tanzim olunan ve sanıkların cezalandırılması gerektiği gerekçesi ile bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin Temyiz sebepleri,

1.Sanıkların "Club Sporium" adlı spor salonunu işleten şirketin yönetim kurulu üyesi olup, ruhsatsız spor salonu işletmeleri nedeni ile meydana gelen olayda sorumlulukları olduğuna,

2.Bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna, spor salonunda tırmanma duvarı yanında uyarıcı levhaların ve antrönörün bulunmadığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin Temyiz sebepleri,

1.Sanıkların "Club Sporium" adlı spor salonunu işleten şirketin yönetim kurulu üyesi olup, ruhsatsız spor salonu işletmeleri nedeni ile meydana gelen olayda sorumlulukları olduğuna,

2.Bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna, spor salonunda tırmanma duvarı yanında uyarıcı levhaların ve antrönörün bulunmadığına,

3.Spor salonunundaki tırmanma duvarının standarda uygun olmadığına, Dünya Spor Tırmanış Federasyonu'nun belirlediği standartları taşımadığına, üyelerin kendi insiyatifi ile ekip ve ekipman olmadan güvenliksiz şekilde spor yaptıklarına, nitekim olaydan 1 ay sonra spor salonunun kapatıldığına

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Olay tarihinde, saat 20:18 sıralarında . Spor Faaliyetleri İşletmeciliği A.Ş ünvanlı işyerine spor yapmak için giden katılan ...'nın tesis içerisinde bulunan tırmanma duvarının en tepesine tırmandığı sırada elinin kayması sonucu sırt üstü yere düşerek, kemik kırıklarının hayat fonksiyonları üzerine etkisi ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı olayda, şirket yönetim kurulu üyesi ve sorumlu müdür ... hakkında taksirle yaralama suçundan 02.04.2012 tarihinde dava açılmıştır.

2.Katılan vekilinin . Spor Faaliyetleri İşletmeciliği A.Ş yönetim kurulu üyesi sanıklar ... ve ... hakkında da suç duyurusunda bulunması üzerine, bu sanıklar hakkında 26.07.2013 tarihinde, taksirle yaralama suçundan dava açılmış, konusu aynı sanıkları farklı olan her iki dava birleştirilmiştir.

3.... 74. Asliye Ceza Mahkemesi 14.04.2016 tarih, 2014/527 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararı ile bilirkişi (inşaat mühendisi, baş ... müfettişi, A sınıfı ... güvenliği uzmanı) Kadir Töreli'den alınan 22.04.2013 ve 07.06.2015 tarihli raporları doğrultusunda, sanıklar ... ve ...'un kusursuz olmaları nedeni ile beraatine, sanık ... hakkında ise mahkumiyet kararı verilmiştir.

4.... 74. Asliye Ceza Mahkemesi 14.04.2016 tarih, 2014/527 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararının mahkumiyet kararı verilen temyiz dışı sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemiz 16.12.2019 tarihli kararı konu ile ilgili bilirkişi heyetinden rapor alındıktan sonra, sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekçesi ile bozulmasına karar vermiştir.

5.Dairemizin bozma ilamına uyularak, İTÜ Elektrik Fak. Öğr. Üyesi ... güvenliği uzmanı Prof. Dr.., Petrokimya yüksek mühendisi ... güvenliği uzmanı . ve Türkiye Dağcılık Federasyonu 3. Kademe Antrenörü ... güvenliği uzmanı .'dan alınan 31.05.2021 tarihli Bilirkişi Heyet raporu ve 23.06.2021 tarihli ek raporda; kazalı müşteki ...'nın asli kusurlu, sanık ...'nin tali kusurlu olduğu, sanıklar ... ve ...'nın sözkonusu spor kulübünün yönetim kurulu üyesi oldukları ve kulüpdeki idari işleri, sorumlulukları yönetim kurulu üyesi sanık ...'ye devretmiş olmaları nedeni ile kusursuz oldukları, olayın meydana gelmesinde illiyet bağlarının olmadığı görüşü verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki temyiz istemi yönünden;

Sanık ... ve ...'un . Spor Faaliyetleri İşletmeciliği A.Ş nin yönetim kurulu üyesi oldukları, sözkonusu şirketin spor kulübüne üye olan 17 yaşındaki katılanın spor salonunda bulunan tırmanma duvarının en tepesine tırmandığı sırada elinin kayması sonucu sırt üstü yere düşmesi sonucu, kemik kırıklarının hayat fonksiyonları üzerine etkisi ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı olayda; şirket yönetim kurulu üyesi olan sanığın, olayın meydana geldiği spor salonu dışında başka işletmelerinin de bulunduğu, katılanın yaralandığı işletmenin, sorumlu müdürünün hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... olduğu, İTÜ Elektrik Fak. Öğr. Üyesi ... güvenliği uzmanı Prof. Dr.., Petrokimya yüksek mühendisi ... güvenliği uzmanı .ve Türkiye Dağcılık Federasyonu 3. Kademe Antrenörü ... güvenliği uzmanı İbrahim ...'dan alınan 31.05.2021 tarihli bilirkişi heyet raporu ve 23.06.2021 tarihli ek raporunun, oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun oluğu görülmekle; Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki temyiz istemi yönünden;

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 89/1 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem 19.01.2015 tarihli duruşmada alınan savunması olup, bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A.Sanık ... Yalçıncaya hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2020/79 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2020/79 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22830, Karar No: 2018/9702, Tarih: 20.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22830 E.  ,  2018/9702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.09.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/972, Karar No: 2013/14938, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/972 E.  ,  2013/14938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen mahkumiyet kararının 7201 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği tarihte sanığın cezaevinde bulunduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde yapıldığı kabul edilerek, ... 16. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12/08/2011 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan temyiz incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, şikayetçiye ait şirketten taşıma amacı ile aldığı sakızı ... ve ... illeri ile ... ilinde bulunan iki bayiye teslim etmesi gerektiği halde, ... ilinde bulunan ikinci bayiye 1259 koli yerine 916 koli olmak üzere eksik mal teslim ettiği, bu hususun firma tarafından şikayetçiye ait şirketine bildirildiği olayda, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 gün" ve "2400 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3336, Karar No: 2011/5472, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3336 E.  ,  2011/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 05.10.2009 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu 119 ada 45 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.10.2009 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden,

3-Davaya konu 119 ada 45 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 15 ve 16 parsel numaralı taşınmazların, bulundukları cadde veya sokak bazında 2009 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin Belediye Başkanlığından,

Sorularak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3049, Karar No: 2019/3445, Tarih: 03.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3049 E.  ,  2019/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Vergi incelemesine esas olmak üzere istenilen 2006 takvim yılına ait defter ve belgelerini bulamadığından dolayı incelemeye ibraz edemediğini savunan sanığın işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğu bulunmadığı, 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği, defter ve belgelerin bulunamadığı, kaybolduğu ileri sürülerek ibrazından kaçınılması durumunda, Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında açıklandığı üzere mükellefe usulüne uygun tebligat yapılmasının aranmayacağı, aynı Kanun'un 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin anılan Kanun'un 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep kapsamında düşünülmesi mümkün olmayan nedenlerden dolayı ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı ...... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.