muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8912, Karar No: 2015/18686, Tarih: 20.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/8912 E.  ,  2015/18686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/503-2012/592

Hazine ile H.. F.. aralarındaki dava hakkında Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.11.2012 tarih ve 503/592 sayılı hükmün Daire'nin 22.01.2015 gün ve 2014/22469-2015/1439 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 436 parselin 98,39 m2'lik bölümünün 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu açıklayarak bu kısma ait tapu kaydının iptali ile bu kısımda bulunan beton döşemenin yıkımına karar verilmesini karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, mülkiyet hakkından bahsederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, .. köyü 436 parselin fen bilirkişisi T.. K..’ın 21.01.2009 tarihli raporunda "B" harfi ile gösterilen 70 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığından davalı adına olan tapu kaydının iptali ile, kıyı olarak terkinine, 436 parselin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve yukarıda tapusunun iptaline karar verilen bölümünde yer alan teras ve müştemilatın kal’ine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hükmün esasının davalı vekili, gerek esası gerek yıkıma ilişkin bölümle ilgili yargılama gideri ile vekalet ücreti yönünden davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 22.01.2015 tarih 2014/22469 Esas 2015/1439 Karar sayılı ilam ile tümüyle onanmıştır. Davacı Hazine vekili süresinde dilekçesinde bildirdiği gerekçelerle karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davacı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemi yerinde görülmemiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davacı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemi yerinde görülmemiştir.

2-19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre, kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz. Anılan madde kapsamı gözetildiğinde ortada kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali söz konusu olmadığına, özel mülkiyete konu teşkil edemeyecek devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer üzerinde meydana getirilmiş yapılarla ilgili kal'e ilişkin talepte de bulunulduğuna göre; kal'ine karar verilen taşınmaz bakımından davacı Hazine yararına yargılama giderlerine hükmedilmesi ve vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamıştır. Temyiz incelemesi sırasında kal kararı ile birlikte davada haksız çıkan taraf aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine de hükmetmek gerektiğinden bahisle bu hususta bozma sevkedilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçmış, hüküm tümüyle onanmıştır. Davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği bu yönden kabul edilerek, onama ilamının, kal (yıkım) kararı nedeniyle davacı Hazine yararına yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden kaldırılması ile hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı Hazine vekilinin esasa yönelen diğer karar düzeltme itirazlarının (1) numaralı bentte yazılı sebeplerle yerinde görülmediğinden REDDİNE, ancak Yerel mahkeme hükmünün (2) numaralı bentte yazılı nedenle bozulması gerekirken tümden onandığı anlaşılmakla, davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği kısmen yerinde olduğundan KABULÜ ile Dairenin maddi hataya dayalı 22.01.2015 tarih ve 2014/22469 Esas, 2015/1439 Karar sayılı onama kararının kal'e ilişkin bölümle ilgili yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden ortadan kaldırılmasına, Mahalli mahkeme hükmünün kal'e ilişkin bölümle ilgili davacı Hazine yararına yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken bu hususta bir karar verilmemiş olması sebebiyle 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yasa gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 20.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Davalı kesinleşmiş kadastro tespitinde revizyon gören eski tapu kaydına güvenerek taşınmaz üzerinde yapı meydana getirmiştir. Sonradan yürürlüğü giren 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca taşınmaz kıyıya tecavüzlü duruma girmiştir. Davalı yapıyı meydana getirmede iyi niyetlidir. Yıkım durumu sonradan yürürlüğe giren bir Kanun uygulaması sonucu oluştuğuna göre; yıkım kararı nedeniyle davalının yargılama gideri ve avukatlık ücretine mahkum edilmesi TMK'nun 2. maddesi anlamında hakkın kötüye kullanılması teşkil eder. Bu nedenle, davacı yararına yargılama gideri ve avukatlık ücreti verilemeyeceği düşüncesiyle; davacı Maliye Hazine'sinin karar düzeltme talebinin reddi gerektiğini düşünüyor; değerli çoğunluğun bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü kararına katılmıyorum.20.10.2015
Yargıtay — Esas No: 2016/4038, Karar No: 2018/1165, Tarih: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4038 E.  ,  2018/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın 2004 ve 2005 yılı defter ve belgelerini ibraz etmediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın ...'a vekalet verdiğini savunması, defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluşması; 2004 ve 2005 yılllarına ait defterlerin tasdiki ve belge basım formuna ilişkin bildirimlerin vergi inceleme raporunda bulunmaması, ayrıca 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesinde, incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken geçerli olmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, 2004 ve 2005 yıllarına ait defter ve belgelerin varlığına dair tespitlerin bulunup bulunmadığı ve sanığın işyerinin tebligat tarihinde faal olup olmadığı araştırılıp defterlerin dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediği vergi dairesinden sorulduktan ve sanık tarafından ...'a vekaletname verilip verilmediği araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; kayden 1939 doğumlu olup suç tarihinde 65 yaşını bitirdiği ve uygulamaya engel hükümlülüğü bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında, hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı bulunan tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1405, Karar No: 2014/10158, Tarih: 08.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1405 E.  ,  2014/10158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 07/11/2013

Numarası : 2013/154-2013/367

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işyerinde muhasebeci olarak çalıştığını, sözleşmenin haksız olarak işveren tarafından sonlandırıldığını belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı ve fesih uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (h) alt bendinde, işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmamakta ısrar etmesi durumunda işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (h) alt bendinde, işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmamakta ısrar etmesi durumunda işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu hükme bağlanmıştır.

İş görme edimi işçi tarafından işverenin verdiği talimatlara uygun olarak yerine getirilmelidir. İşverenin talimatlarının, bireysel ya da toplu iş sözleşmesi ile getirilebilecek sınırlamalar ile işçinin eğitimi, yeteneği ve takati gibi hususlara aykırılık oluşturmamalıdır.

1475 sayılı Yasada işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmaması haklı fesih nedeni olarak sayılmış ve işçinin bu anlık durumu yeterli görülmüşken, 4857 sayılı Yasa ile işçinin “görevi yapmamakta ısrar etmesi” kuralı getirilmiştir. Bu noktada işverenin hatırlatmasının ardından sadece bir kez görevi yapmama yeterli sayılmamalıdır. İşçinin görevi yapmama eylemi hatırlatmanın ardından devamlılık arz etmelidir.

İşveren tarafından fesih öncesinde, işçinin yapmakla yükümlü olduğu görevleri hatırlatılmalıdır. Bu hatırlatmanın sözlü ya da yazılı biçimde yapılması mümkündür. Bu konuda ispat yükü de işverendedir.

İşçinin görev tanımının, bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde açıkça öngörülmüş olması işverenin hatırlatma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.

İşçiye yapılacak hatırlatmada/uyarıda, işçiye yapması istenen görev açık biçimde bildirilmeli ve işin tamamlanmasına yetecek bir süre öngörülmelidir. Bildirimde, görevin hatırlatılması yeterlidir. Görevin gereklerinin yerine getirilmemesi durumunda iş sözleşmesinin feshedileceği hususunun ayrıca bildirilmesi gerekmez. Ancak, işveren tarafından işçiye bu yönde bir bildirim yapılmış ise, işçinin yeni bir eylemi gerçekleşmedikçe, önceki eylemlerine dayanılarak iş akdi feshedilemez.

İşçinin, verilen görevin bir kısmını yapmış olması halinde, bu davranışının nedenleri üzerinde durulmalı ve işverenin haklı fesih imkânının olup olmadığı, gerekirse uzman bilirkişilerce değerlendirilmelidir.

Çalışma koşullarında işçi aleyhine değişiklik niteliğinde olan görevlendirmelerin, 4857 sayılı Yasanın 22 nci maddesi uyarınca işçiyi bağlamayacağı açıktır. Bu kapsamda bir görevin yerine getirilmemiş olması işverene haklı fesih imkânı vermez.

İşçinin, verilen görevin bir kısmını yapmış olması halinde, bu davranışının nedenleri üzerinde durulmalı ve işverenin haklı fesih imkânının olup olmadığı, gerekirse uzman bilirkişilerce değerlendirilmelidir.

Çalışma koşullarında işçi aleyhine değişiklik niteliğinde olan görevlendirmelerin, 4857 sayılı Yasanın 22 nci maddesi uyarınca işçiyi bağlamayacağı açıktır. Bu kapsamda bir görevin yerine getirilmemiş olması işverene haklı fesih imkânı vermez.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi 18.01.2013 tarihli fesih bildirimi ile 4857 sayılı kanun 25/2-b,d,h uyarınca haklı nedenle feshedilmiştir. Davalı tarafından davacının yapmış olduğu eylemlerle ilgili olarak çeşitli tarihlerde düzenlenen tutanaklar dosyaya sunulmuştur. Mahkemece haklı nedenin ispatlanamaması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir. Yapılan yargılama esnasında, dinlenen ve ilgili tutanakların zabıt mümzii olan tanıklara bizzat imzaları olan tutanak da belirtilen olayların olup olmadığı ayrıntılı bir şekilde sorulmamış, beyanlar eksik alınmıştır. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken tanıkların tekrar dinlenilmesi suretiyle dosya da bulunan feshe konu tutanakların ayrıntılı bir şekilde sorulması suretiyle haklı fesih nedeninin olup olmadığının araştırılması ve çıkacak sonuca göre karar verilmesidir.

Mahkemece davacının 6 gün boyunca 08.00-19.00 arası çalıştığı kabul edilerek haftada 12 saat fazla mesai yaptığı belirtilmiştir. Ancak davacının tanık olarak dinlendiği ve tutanakları dosyaya sunulan dosyalarda davacı kışın 08.00-17.30 ve yazın ise 08.00-18.30 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Davacı bu beyanları ile kendi çalışma saatlerini belirtmiş ve kendini bağlamıştır. Mahkemece bu saatleri aşacak şekilde fazla mesai hesabı yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11756, Karar No: 2019/9572, Tarih: 25.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/11756 E.  ,  2019/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Sağlık Bakanlığı vekili ve ...tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının emekliliğini doldurarak iş sözleşmesinin feshedildiğini, fazla çalışma yaptığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, hafta sonları, ulusal bayram ve genel tatillerde de çalıştığını, işverence alacaklarının ve asgari gecim indirimi ücretinin ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı Sağlık Bakanlığı vekili, zamanaşımı def’i ve husumet itirazında bulunduğunu, davanın Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna yöneltilmesi gerektiğini, taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini, iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Diğer davalı davaya karşı beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalılardan Sağlık Bakanlığı vekili ve ...tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davalı şirkete yapılan tebligatın usulüne uygun olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2011/21-866 esas- 2011/752 karar sayılı kararında;" .... 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. ve 13. maddeleri ile Tebligat Tüzüğü’nün 17. ve 18. maddelerinde tüzel kişilere tebligatın yapılma usulü" açıklanmış; Hukuk Genel Kurulu’nun 04.04.2007 gün ve 2007/12-200 esas 2007/187 karar 30.12.2009 gün ve 2009/12-563 esas 2009/600 karar ile 13.05.2009 gün ve 2009/12-184 esas 2009/187 karar sayılı ilamlarında da aynı husus vurgulanmıştır.Somut olayda, davalı şirketin unvanı ... İnş. Nak. Tah. San. Tic. Ltd. Şti. olup, ticaret sicil gazetesindeki adresi ...Mahallesi... Sokak ... .../... olmasına rağmen, başka şirket ... İnşaat Yol Harita Muh. San. Tic.Ltd.Şti. adresine tebligat yapılmış; dolayısıyla davalıya yasada öngörülen usule uygun şekilde tebligat yapılmadığı anlaşılmıştır. Davalıya yasaya uygun tebligat yapılmadan, dolayısıyla taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılıp karar verilmesi usule aykırı olduğundan hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8607, Karar No: 2016/6896, Tarih: 31.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8607 E.  ,  2016/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/1, 52, 51 maddeleri gereğince 4 ay hapis ve 1.200 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde adres soran kimliği meçhul şahısla konuşmakta olan katılanın yanına gelen sanığın kendisini maliyeci olarak tanıttığı, katılana meçhul şahsın sattığı 24 ayar altın olan saatleri almasını söylediği, katılana güven duyması için önce 5 adet kol saati veren meçhul şahısla iştirak halinde olan sanığın katılandan satacakları saat karşılığında 1.250 TL para aldığı, kalan parayı ise katılanın oğlunun göndermesi hususunda anlaştıkları, sonrasında saatlerin kendilerinde durmasının daha güvenli olacağını söyleyerek verdikleri saatleri geri aldığı, sanığın katılanı otele yerleştirerek kendisine ait olduğunu söylediği cep telefonu numarasını verdiği, sanığın ayrılmasının ardından katılanın bu numarayı aradığında telefonu başkasının kullandığını, dolandırıldığını anladığı, ertesi gün sanıkla buluşmadan durumu polise bildirerek sanıkla buluştuğunda sanığı yakalattığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın polislerce yakalanması üzerine katılandan almış olduğu 1.250 TL parayı vermesi şeklindeki eyleminde bizzat pişmanlık göstererek katılanın zararını gidermediği anlaşıldığından TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,