muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3779, Karar No: 2020/1796, Tarih: 20.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3779 E.  ,  2020/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 15/10/2009 tarihinde meydana gelen maddi hasarlı trafik kazasında müvekkili şirket tarafından sigortalanan aracın, kurallara uygun biçimde park halinde bulunan araca çarptığını, hasarın meydana gelmesinde % 100 kusurlu bulunan sigortalı araç sürücüsü davalının ehliyetsiz olduğunu, olay neticesinde müvekkili şirket tarafından diğer aracın saptanan 9.312,00 TL hasarının ödendiğini, TTK 1301. maddesinde düzenlenen halefiyet ilkesi gereğince sigortalı aracın sebebiyet verdiği hasarın ödenmesi için davalı aleyhine ... 2 İcra Müdürlüğünün 2009/5419 sayılı dosyası ile başlattıkları takibe davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini, davalının araç maliki ve sürücüsü olarak meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu belirterek davalının itirazının iptali ile takibin devamına, davalının %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafça dava dilekçesinde davalının kaza esnasında ehliyetinin bulunmadığı iddiasının ileri sürüldüğü, ancak kaza tarihi itibari ile davalının ehliyetinin bulunduğu dolayısıyla bu sebebe dayalı olarak açılan davada davacının davalı yana, dava dışı araç sahibine ödediği tutarı rücu etme imkanının bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, kaza sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağında, davalının seyir halinde iken park halinde bulunan araca çarptığı, çarpmanın etkisi ile yaya yoluna savrularak aracın sağ yan kısmına devrilmesi sonucunda maddi hasarlı kazanın meydana geldiği, davalının ehliyetinin bulunmadığı,belirtilmiştir. Daire'nin 20.11.2014 tarihli ilamı ile 15.10.2009 kaza tarihi itibariyle davalı ...'in hangi sınıf ehliyeti olduğu hususunun ilgili Trafik Şube Müdürlüğünden sorularak dosya içerisine alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, ... İlçe Nüfus Müdürlüğü 16.05.2019 tarihli yazısında, sigortalının E sınıfı ehliyet belgesi için 06.08.2011 tarihli sertifikaya istinaden 13.09.2011 tarihinde müracaatta bulunduğunu, 13.09.2011 tarih ve 171928 tescil numarası ile E sınıfı sürücü belgesi düzenlendiğini, 15.10.2009 kaza tarihi itibariyle müracaatı olmadığını, bildirmiştir.

Buna göre davalı sigortalının, ... İlçe Nüfus Müdürlüğü'nün 16.05.2019 tarihli yazısına göre, kaza tarihi olan 15.10.2009 tarihi itibariyle ehliyetinin olmadığı anlaşılmakla, davanın esasına girilerek yapılacak yargılama sonucunda karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2060, Karar No: 2006/9839, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2060 E.  ,  2006/9839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin bir iş dolayısıyla davalıların murisi ... ya 3.11.2003 tarihli 4.000.000.000.TL. bedelli çeki verdiğini, muris ...'e yapılan ödemelerden sonra 1.000.000.000.TL. borç kaldığına dair imzalı belge alındığını, buna rağmen çekin tamamı üzerinden icra takibine girişildiğini, ödemeler neticesinde borç tamamen bitmesine rağmen takipte ısrar edildiğini ileri sürmüş ve müvekkilinin çekten dolayı borçlu olmadığının tesbiti ile fazladan yapılan ödemelerin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında ise manevi tazminat talep edilmiştir.

Davalılar duruşmalara istirak etmediği gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece icra takibine konu edilen çek nedeniyle davacının dava tarihi itibariyle 1.000.00 YTL borcunun kaldığı, 2.423.50 YTL fazla ödeme yapıldığı gerekçeleri ile davacının davalı ... ya çekten dolayı 1.000.00 YTL ve ferileri kadar borçlu olduğunun, fazlası kadar borçlu olmadığının tesbitine fazla ödemenin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalı ...'dan tahsiline manevi tazminat isteğinin ve diğer davalılara yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1- Davalılardan ... ve ... aleyhindeki dava reddedildiğine göre anılan davalıların hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Davalı ...'ın temyizine gelince; anılan davalı dava konusu çekin yetkili hamil durumunda olup, davacı aleyhine bu çeke dayanarak icra takibine girişmiştir. Davacı dava konusu çekin 3.000.000.000.TL.'lik bölümünün kısmen başka bir çekle, kısmen de elden ödendiğini ve uyuşmazlık konusu çekten dolayı 1.000.000.000.TL. borcu kaldığını, bunun dışında borcu buulnmadığını iddia etmiştir.

Kural olarak çek bir ödeme vasıtası olup mevcut bir bcrcun tasfiyesine yönelik olarak verildiğinin kabulü gerekir. Çek bedelinin ödendiği yolundaki iddianın da HUMK.'nun 290.maddesi uyarınca yazılı delille kanıtlanması gerekmektedir. Davacının delil olarak dayandığı "Not" başlıklı ... imzalı tarihsiz belgenin dava konusu çeke yönelik ödemenin kanıtı olarak kabulü doğru değildir. Zira, belgeyi imzalayan muris ...'nın dava konusu çekde herhangi bir sıfatı bulunmadığı gibi anılan belge altında çek hamili ...'ın imzası da yer almamaktadır. Öte yandan kanıt olarak sunulan 15.11.2003 keşide tarihli 1.900.000.000.TL. miktarlı çekle ödemenin de dava konusu çeke ilişkin bir ödeme olduğu hususunda yazılı delil sunulamamıştır.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile davalı ... yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle ... dışındaki davalıların temyiz istemlerinin reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14181, Karar No: 2014/14608, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14181 E.  ,  2014/14608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasi tayini istemine ilişkin davada Akçadağ Sulh Hukuk Mahkemesi ve Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, aklen malül olduğunu idda ettiği abisine vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının on yıldan beri kayıp olduğu, arandığı, davacı kız kardeşi ... ’nin yerleşim yeri olan ... ‘da hiç ikamet etmediği, en son 2004 yılında ... köyünden ayrılarak bir daha geri dönmediği ve kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresinin de ... olduğu anlaşılmakla, davanın Akçadağ Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Akçadağ Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6996, Karar No: 2010/11371, Tarih: 02.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6996 E.  ,  2010/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 643 parsel sayılı taşınmazı satış suretiyle oğlu davalıya temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.11.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ş..Y..geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vd. vekili avukat gelmedi, yokluğundan duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan M..’in çekişme konusu 643 parsel sayılı taşınmazı 09.12.1994 tarihli akitle oğlu davalıya satış suretiyle temlik ettiği, murisin 27.06.2009 tarihinde ölümü ile eşi davacı D.. A.. ile oğulları davacı A.. ve davalı M..’in mirasçı kaldığı, öte yandan, çekişmeli 643 parselin imar uygulamasına tabi tutularak yeni imar parsellerinin oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, davalı ise, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını savunup, 12.12.1994 tarihinde murisin hesabına 5.550 DM para yatırdığına dair banka dekontu ibraz etmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular ışığında somut olaya bakıldığında, davalının, babası davacı D.. A.. aleyhine dava dışı diğer taşınmazlar bakımından açtığı tapu iptali ve tescil istekli davanın Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/385 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamasında, davalı D.. A..’nin eldeki davaya konu 643 parsel sayılı taşınmazın alım bedelini ödemesi için davalıya borç para verdiğini beyan edip taşınmazın bedeli karşılığı satın aldığını o davada kabul ettiği, ayrıca, davalının murisin hesabına satış işleminden 3 gün sonra 5.500 mark para yatırdığının sabit olduğu görülmektedir.

Öyle ise, dava konusu taşınmazın bedeli karşılığı davalıya temlik edildiği, alım gücü bulunan davalının satış bedelini ödediği; bu nedenle temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Kabule göre de, dava konusu taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulup imar parselleri oluştuğu bildirildiğine göre, anılan imar parsellerine ilişkin tapu kayıtlarının getirtilerek imar parselleri yerine kadastral parsel üzerinden hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Kabule göre de, dava konusu taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulup imar parselleri oluştuğu bildirildiğine göre, anılan imar parsellerine ilişkin tapu kayıtlarının getirtilerek imar parselleri yerine kadastral parsel üzerinden hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları sonuca etkili olmayacağından Reddine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 02.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9205, Karar No: 2007/10231, Tarih: 26.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9205 E.  ,  2007/10231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2006 yılı (kuru-sulu ayrımı gözetilmeden) veri listesindeki dekar başına üretim gideri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının alınması, buğdayın dekar başına verimi 320 kg. taze fasülyenin ise 1500 kg olarak bildirildiği halde sırasıyla 600 ve 1350 kg. olarak kabulü doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden (kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere) 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 26.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12746, Karar No: 2019/19249, Tarih: 11.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12746 E.  ,  2019/19249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

23.09.2012 tarihli tutanağa göre sabah saat 06:00 sıralarında suça sürüklenen çocukların yakalandıklarının anlaşılması karşısında; UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 05:10'da bittiğinin, bu suretle atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının suça sürüklenen çocuklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1552, Karar No: 2015/14832, Tarih: 16.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1552 E.  ,  2015/14832 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/07/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırının önlenmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarının ihlalinin önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının sahibi olduğu yerel gazetede yer alan haberler nedeni ile kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile uğramış olduğu saldırının önlenmesi amacı ile yayının durdurulmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin kesinleşmiş yargı kararına dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

....

Somut olayda, davalının sorumlu müdürü olduğu ... ...dem Gazetesi'nde 21/07/2012 tarihinde ilk duyurusu yapılan, 23-24-25-26 Temmuz 2012 tarihli diğer sayılarda da yayınlanan "..... Dolandırıcılık" ve "Ocak Söndüren Tezgahlar" başlıklı yazı içeriklerinde davacının adının ve soyadının baş harfleri olan "...." harflerinin kullanılarak bir takım iddialarda bulunulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı hakkında .... Cumhuriyet Savcılığınca tefecilik suçundan dolayı 2013/1066 soruşturma numaralı hazırlık evrakı, dava açılmış ise mahkeme dosyası getirtilerek, yapılan yayın ile ilgili olup olmadığı ve yayının görünür gerçeğe uygun olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.