muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5513, Karar No: 2018/12437, Tarih: 27.11.2018

Kabule göre de,

1-Borçlu şirketin ticari faaliyetinin olup olmadığının tespiti açısından dosya içerisinde yer alan vergi levhasında ve ticaret odası faaliyet belgesinde belirtilen “...”adresinde zabıta araştırması yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3947, Karar No: 2022/15050, Tarih: 27.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3947 E.  ,  2022/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Katılanın adına kayıtlı taşınmazı satması için komşusu olan sanığa 09.07.2010 tarihli vekaleti verdikten sonra, sanığın bu vekaletnameye dayanarak taşınmazı 13.07.2010 tarihinde üçüncü kişiye satıp bedelini katılana vermeyerek kayıplara karışması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK’nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan yargılamada sanığa yüklenen “Güveni kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 13.07.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ile katılanlar vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5085, Karar No: 2021/3587, Tarih: 15.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/5085 E.  ,  2021/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Araban Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Araban Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.07.2018 tarihli ve 2017/249 Esas, 2018/230 Karar sayılı kararıyla davacının ve asli müdahilin TMK'nin 713/2.maddesine dayalı tapu iptali ve tescil davasının reddine, davacının ve asli müdahilin tazminat davasının kısmen kabulü ile 5.610,00 TL tazminat (ağaç bedeli) davalıdan alınarak davacı ve asli müdahile verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı ve asli müdahil tarafından birlikte sunulan dilekçe ile istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince davacı ve asli müdahilin istinaf başvurusunun, HMK'nin 353/(1)-b.2 maddesi uyarınca kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine; davacı ve asli müdahilin tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı ve asli müdahilin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili fıstıklık vasfında 128 ada 11 parsel sayılı taşınmazın evvelce davalının babası Haco oğlu Vakıf Karakuş adına kayıtlı iken daha sonra 16.03.2015 tarihinde oğlu olan davalı ...’a devredildiğini, vekil edeninin 1993 yılından beri anılan taşınmazın 5.378,00 m2’lik kısmını malik sıfatıyla nizasız fasılasız zilyet ederek ve fıstık ağaçları yetiştirerek kullandığını açıklayarak dava konusu 128 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 5.378,00 m2’lik kısmının TMK’nin 713/2. maddesi gereğince olağanüstü zamanaşımı nedeniyle davalı adına olan tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tescilini, bunun mümkün olmaması halinde anılan taşınmazın 5.378,00 m2’lik kısmında vekil eden tarafından iyiniyetli olarak dikilip yetiştirilen ağaçların bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligatlara rağmen davaya cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalarda ise davanın reddini savunmuştur.

Dava dışı ..., keşif tarihinden sonra sunduğu, 15.03.2018 tarihli asli müdahale dilekçesinde dava konusu taşınmazın davacı ve kendisinin babası olan İbrahim Karakuş tarafından imar-ihya edildiğini ve taşınmaz üzerindeki üzüm, zeytin ve fıstık ağaçlarını davacı kardeşi ile kendisinin birlikte dikerek yetiştirdiklerini belirterek, bu nedenle davacı yanında asli müdahil olarak davaya katılma talebinde bulunmuş, Mahkemece 3. celse asli müdahale talebi kabul edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapu kaydının incelenmesinde malikinin kim olduğu anlaşılmakla davacının ve asli müdahilin tapu iptal ve tescil davasının şartları oluşmadığı kanaati ile tapu iptali ve tescil davasının reddine karar vermek gerektiği, TMK'nin 729/1. maddesinde; "Bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine ya da kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanır.", buna bağlı olarak aynı kanunun 722/1.maddesinde de; "Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur.", ayrıca TMK'nin 723.maddesinde; "Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran arazi maliki iyi niyetli değilse hakim, malzeme sahibinin uğradığı zararın tamamının tazmin edilmesine karar verebilir. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçemeyebilir." düzenlemeleri gereğince, kendi mülkiyetinde olmayan ve uzun süreli kiralama sözleşmesi yapmadan başkasının arazisine ağaç diken davacının ve asli müdahilin kötüniyetli olduğunun kabulü ile 28.06.2018 havale tarihli zirai bilirkişi tarafından hesaplanan 5.160,00 TL ağaç enkaz bedelinin davacı ve asli müdahile verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerektiği şeklindeki gerekçelerle davacının ve asli müdahilin TMK’nin 713/2. maddesine dayalı tapu iptal ve tescil davasının reddine, davacının ve asli müdahilin tazminat davasının kısmen kabulü ile; 5.610,00 TL tazminatın (ağaç enkaz bedeli) davalıdan alınarak davacı ve asli müdahile verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, hükme karşı, davacı ve asli müdahilin birlikte sundukları dilekçe ile istinaf talebinde bulunmaları üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 15. Hukuk Dairesince, davacı ve asli müdahilin istinaf başvurusunun, HMK’nin 353/(1)-b.2 maddesi uyarınca kabulüne, Araban Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 13.07.2018 tarihli ve 2017/249 Esas, 2018/230 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın aktif husumet yokluğundan reddine, davacı ve asli müdahilin tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş olup, karara karşı bu defa davacı ve asli müdahil birlikte sundukları dilekçe ile temyiz talebinde bulunmuşlardır.

Dava, TMK’nin 713/2. maddesine dayanan tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde ise ağaçların muhdesat olarak bedelinin tahsili isteğine dayanmaktadır.

Dava, TMK’nin 713/2. maddesine dayanan tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde ise ağaçların muhdesat olarak bedelinin tahsili isteğine dayanmaktadır.

Somut olayda, dava TMK’nin 713/2. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil, bunun mümkün olmaması halinde muhdesat bedelinin tahsili isteğine ilişkindir. Asıl talep TMK’nin 713/2. maddesi belirtilerek ileri sürülmüş ise de bu maddede üç farklı sebep olup, üç ayrı dava konusu olduğundan, öncelikle davacı ve asli müdahile bu maddede yazılı hangi hukuki sebebe dayalı olarak asıl talep konusu davayı açmış oldukları sorularak ve dava sebebi kesin olarak belirlendikten sonra, davacı taraf ve asli müdahil adlarına istekte bulunmuş olup yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre dava konusu taşınmaz bölümünün öncesinde davacı ile müdahilin muris babaları İbrahim ’e ait olduğu, İbrahim öldükten sonra beyanlara göre oğulları davacı ... ve asli müdahil Mustafa’ya kaldığı açıkça belirtildiğine göre, bu olgunun satış, bağış veya taksim gibi bir suretle davacı ve asli müdahile kalıp kalmadığı hususu üzerinde durularak nizalı taşınmazın zilyetliğinin muris İbrahim terekesinden çıkmak suretiyle elbirliği mülkiyetinin satış, bağış veya taksim gibi sebeplerle sona erip ermediği üzerinde durulup, kesin olarak bu husus belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre halen elbirliği mülkiyeti devam ediyor ise şimdiki gibi dava şartı yokluğundan davanın reddine, satış, bağış veya taksim gibi bir suretle muris İbrahim terekesinden davacı ve asli müdahil tarafa geçtiği, diğer mirasçıların herhangi bir hakkının bulunmadığı belirlenir ise esasa devamla somutlaştırılmış hukuki sebep ile iddia ve savunma çerçevesinde toplanmış ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve asli müdahilin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42853, Karar No: 2014/37507, Tarih: 26.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/42853 E.  ,  2014/37507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Foça Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2011/68-2014/97

Taraflar arasındaki borçtan kurtulma davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde Akbank avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, A.. F.. Şubesi'nde tüketici kredisi kullanan S.. K..nin borcun geri ödemesi bitmeden 14/05/2009 tarihinde vefat ettiğini, bunun üzerine Akbank'ın kalan borç için kefil olan davacılardan alacağını tahsile devam ettiğini, oysa tüketici kredisi verilirken müteveffa S.. K..'ye davalı A. Sigorta şirketi tarafından hayat sigortası yapıldığını ve ölüm halinde borç sigorta şirketi tarafından güvence altına alındığı halde ölümden sonra davalı sigorta şirketinin borcu kabul etmediğini,buna gerekçe olarak da kronik obstrüktif akciğer hastalığı olduğunun beyan edildiğini ileri sürerek söz konusu kredi sözleşmesi nedeniyle ödedikleri bedelin tespitini, Foça İcra Müdürlüğünün 2009/598 esas sayılı dosyasında yürütülen icra takibinin iptalini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı A.. yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu yönünden reddine, davalı Akbank yönünden açılan davada Foça İcra Müdürlüğü'nün 2009/598 esas sayılı dosyası kapsamında davacılar tarafından gerçekleştirilen 3250,00 TL'nin davalı Akbank'tan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında dava dışı üçüncü kişi ile davalı banka arasında imzalanan tüketici kredisi sözleşmesine kefillikten kaynaklanan sözleşme ilişkisinin olduğu, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken genel mahkeme sıfatıyla işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalı bankanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı bankanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı bankanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4642, Karar No: 2024/1924, Tarih: 28.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4642 E.  ,  2024/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/762 E., 2023/134 K.

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdureler ..., ... ve ...'a yönelik ayrı ayrı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kamu davası açılmıştır.

2-Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdureler ..., ... ve ...'a yönelik ayrı ayrı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararları verilmiştir.

3-Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 19.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen düşme kararlarının, mağdure ...'a yönelik eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu; mağdureler ... ile ...'a yönelik eyleminin ise ayrı ayrı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu, ayrıca basit yargılama usulü uygulanması gerektiği yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4- Bozma üzerine Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine; mağdureler ... ve ...'a yönelik ayrı ayrı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararlarına verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısı'nın temyiz istemi; sanık hakkında mağdureler ... ve ...'a yönelik ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi yerine, zamanaşımı nedeniyle düşme kararları verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, ilişkindir.

2.Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında mağdureler ... ve ...'a yönelik zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararlarının eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu verilmiş olduğuna, mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.

3.Sanık temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

2.Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında mağdureler ... ve ...'a yönelik zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararlarının eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu verilmiş olduğuna, mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.

3.Sanık temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; 15 yaşından küçük olan mağdure ...'ın ve 15 yaşını doldurmuş olan mağdureler ... ile ...'ın Edirne Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne bağlı çocuk sitesine ait bakım evinde koruma altında bulundukları, 02.06.2014 günü sabah saatlerinde okula gitmek üzere kurum yetkilisinin bilgisi dışında dışarı çıktıkları ve herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın sanık ile buluşarak sanığın evine gittikleri, kurum yetkilisi müşteki ...'un ihbarı üzerine yapılan soruşturma neticesinde üç gün sonra, Emniyet ekibi tarafından sanığın evinden alınarak kuruma tekrar yerleştirildikleri, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A-Sanık hakkında mağdureler ... ve ...'a yönelik ayrı ayrı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı'nın ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasının alındığı 18.03.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle, Mahkeme kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B-Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1.Mağdure ...'ın anlatımını doğrulayan müşteki ...'un beyanı, Olay Tutanağı ve sanığın ikrar içerikli savunması karşısında, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanığın temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Sanık hakkında mağdureler ... ve ...'a yönelik ayrı ayrı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı'nın ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz taleplerinin; mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle, Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2022/762 Esas, 2023/134 Karar ve 28.03.2023 tarihli kararında, Cumhuriyet savcısı, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısı'nın, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22507, Karar No: 2014/6182, Tarih: 01.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22507 E.  ,  2014/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; beraat,

2- Sanık ... hakkında; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 53 maddelerinin uygulanması ile 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına,

1-Sanık ... hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'nin dosya ekindeki vergi tekniği raporundan da anlaşılacağı üzere, şirketteki hisselerini noter hisse devri sözleşmesi ile 20/07/2004 tarihinde devrettiği ve bu devri 28/03/2005 tarihinde Ticaret Sicili’ne tescil ettirdiği anlaşılmakla sanık bakımından suç tarihinin 28/03/2005 olarak kabulü ile yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'ye yüklenen "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek", sanık ...'ya yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;