muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4508, Karar No: 2024/8155, Tarih: 05.12.2024

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/1565 Esas, 2023/475 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesince katılan ...'nun toplam 7 bıçak darbesi aldığı, bu bıçak darbelerinden birinin sağ kaşında, birinin sol dirseğinde, birinin sol kürek kemiğinde olduğu, bu yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilir olduğu, ayrıca katılanın sol ön göğüs bölgesinde 4 adet bıçak darbesi bulunduğu, bunlardan birinin hayati tehlike oluşturarak hemopromotoraksa yol açtığı, diğer üçünün basit bir müdahale ile giderilemeyecek mahiyette olduğu gerekçesiyle sanıkların eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak vasıflandırılarak hüküm kurulduğu, yapılan istinaf başvurusu üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince katılan ...'ın beyanlarına göre sanık ...'in bıçağın keskin tarafını parmağıyla kapatacak şekilde çok fazla sert olmadan hamleler yaptığı, bu sebeple 1 adet hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralama oluştuğu, sanıkların katılana karşı eylemlerini devam ettirebilecekleri halde kendiliklerinden son verdikleri, aralarında öldürmeyi gerektirecek husumet bulunmadığı gerekçesiyle sanıkların eylemlerinin yaralama olarak vasıflandırılarak bu yönde hüküm kurulduğu, katılanda 7 ayrı bıçak kesisi bulunması, bunlardan 4 tanesinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez oluşu, bu 4 yaradan bir tanesinin hayati tehlike oluşturarak hemopromotoraksa yol açması, olay anını gösteren kamera görüntülerinin sanıkların öldürme kastıyla hareket etmediklerine dair veri barındırmaması ve yaralamaların ortaya çıkarttığı netice gözetildiğinde Şebinkarahisar ağır ceza mahkemesinin sanıkların eylemini kasten öldürmeye teşebbüs olarak vasıflandırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığından Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının onanmasına dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/830, Karar No: 2009/1181, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/830 E.  ,  2009/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri ve buğday veriminin üst sınırındaki ürün miktarı esas alınarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır.Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır.Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının Tarım Müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürününü dikkate alan üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde veri cetveli getirtilmeden üretim giderinin brüt gelirin %20'si olduğunu kabul eden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6469, Karar No: 2012/5800, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/6469 E.  ,  2012/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait park halindeki aracın plakalarını söken sanık hakkında 5237 sayılı TCK 142/1-e maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, 5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden TCY’nın 145. maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14118, Karar No: 2016/8866, Tarih: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14118 E.  ,  2016/8866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

İHBAR OLUNANLAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki istirdat (kayıp-kaçak bedelinin iadesi) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinden abonelik sözleşmesine ve hukuka aykırı olarak 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar geçen süreçte kayıp-kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 200 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan istirdaden tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 3.674,21 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 3.674,21 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 27.04.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken; alacağın 3.674,21 TL'lik kısmı yönünden dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 200 TL alacağın 05.01.2015 dava tarihinden itibaren, 3.474,21 TL alacağın ise 27.04.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

...

KARŞI OY YAZISI

(Muhalif)

...

KARŞI OY YAZISI

Dava, davalı şirket tarafından haksız yere tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş, kararın davalı tarafından temyizen incelenmesi istenilmiştir. Sayın çoğunluk, davacının dava dilekçesinde açıkça davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığına dair bir belirleme bulunmaması nedeniyle, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılan davayı kısmî dava olarak nitelendirmiş ve sonradan istenen kısım yönünden ıslah yapıldığını varsayarak bu kısma dava tarihinden değil, istem (ıslah) tarihinden faiz yürütülmesi gerektiğine karar vererek kararı düzelterek onamıştır.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş farklılığı davanın kısmî dava olarak mı, yoksa belirsiz alacak davası olarak mı açıldığı noktasındadır. Bu nedenle belirsiz alacak davası, kısmî dava ve ıslah kavramlarına değinmek gerekir: Davacının dava açarken alacağını belirlemesinin imkânsız olduğu veya alacağının belirlenmesinin kendisinden beklenmeyeceği hallerde davacının mağduriyetinin giderilebilmesi ve birtakım sakıncaları bertaraf etmek amacıyla Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile birlikte “belirsiz alacak davası” kurumu kabul edilmiştir (HMK.107). Davacının talep konusunun bölünebilir olduğu durumlarda, dava açarken, davaya ilişkin taleplerinin bir bölümünü dava konusu etmesi, diğer bölüme ilişkin dava hakkını saklı tutarak geleceği bırakması ise kısmî davadır. Kısmî dava ile belirsiz alacak davası arasındaki temel farklar ise; belirsiz alacak davasında zamanaşımı alacağın tümü için dava tarihinden itibaren kesildiği halde, kısmi davada sadece talep sonucunda belirtilen miktar için kesilmesi; belirsiz alacak davasında faizin, davalı eğer daha önceden temerrüde düşürülmemişse alacağın tümü için dava tarihinden itibaren işlemeye başlamasına rağmen, kısmi davada sadece talep sonucunda belirtilen miktar için dava tarihinden itibaren, bakiye kısım için ise ıslah ya da ek dava tarihinden itibaren işlemeye başlaması; belirsiz alacak davasında alacağın miktarı tam ve kesin olarak belirlendiği anda davacı ıslah veya karşı tarafın muvafakatine gerek olmaksızın iddianın genişletilmesi yasağına takılmaksızın talebini arttırabildiği halde, kısmi davada alacağın miktarı tam ve kesin olarak belirlendiği durumlarda davacı ya ıslah ya da karşı tarafın muvafakati ile talebini arttırabilecek olmasıdır. İddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnası olan ıslah, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 176. maddesinde, " taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi” olarak tanımlanmıştır. Islahın amacı, davada taraflardan birinin eksik bıraktığı veya yanlış bildirdiği vakıaları, dava konusunu veya talep sonucunu tahkikat bitinceye kadar düzeltmesidir.

Bir uyuşmazlığın çözümüne tarafların iddia ve savunmaları yön verir. Bilindiği üzere, hakim Türk hukukunu re'sen uygular (HMK.33). Dava dilekçesinde dayanılan vakıalara uygulanacak normatif düzenlemeleri uygulamak ve hukuki nitelendirmeyi yapmak hakimin yasal görevidir. Hakimce bu hukuki nitelendirmeyi yapılırken, tarafların yargılama sırasındaki istem ve savunmalarına yönelik tüm dilekçe, beyan ve delilleri bir bütün olup uyuşmazlığın çözümünde bunların tümünün dikkate alınarak bir sonuca varılması gerekir. Somut olayda sayın çoğunluk dava dilekçesinde davacı tarafın açıkça davanın belirsiz alacak davasına ilişkin olduğuna dair bir belirleme bulunmaması nedeniyle davayı kısmî dava olarak nitelendirmiştir. Oysa davacı taraf davayı açarken dava konusu bedeli belirleyememiş, bilirkişi incelemesi sonrasında belirlenen alacak bakımından dava değerini belirleme dilekçesi vermiş, talep artırım istemine ilişkin bu dilekçe de açıkça HMK. 107. maddesine ve belirsiz alacak davasına ilişkin hükümlere dayanmış

./..

-3-

ve belirsiz alacak davası hükümlerine göre talebini artırmıştır. Bu artırıma karşı taraf karşı da koymadığı gibi yerel mahkeme de davacı davasını belirsiz alacak davası olarak ele almış ve karara bağlamıştır. Dava konusunun belirsiz alacak ile istenebilir olduğu ve davacı tarafın tüm dilekçe ve beyanları dikkate alındığında davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığının kabulü ile tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olduğundan kararın onanması gerekir. Kaldı ki, davalı tarafça, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı ve faize yönelik açık bir temyiz olmadığı halde bu hususta düzeltme yapılması da usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenlerle yerel mahkeme kararının faiz yönünden de onanması gerektiğini düşündüğümüzden, sayın çoğunluğun yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanması yönündeki kararına katılamamaktayız.26.05.2016

...
Yargıtay — Esas No: 2024/1788, Karar No: 2024/3162, Tarih: 04.06.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1788 E.  ,  2024/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/109 E., 2024/16 K.

DAVA TARİHİ : 16.07.2013

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki muhdesatın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; ... Baraj'ı sınırları içerisinde kalan Hazineye ait bir kısım yerin 20 yıldır müvekkili tarafından kullanıldığını, ... İşleri (DSİ) tarafından 27/05/2013 tarihinde tespit yapıldığını belirterek; taşınmazlar üzerinde bulunan bağ, fıstık, zeytin ve bademden ibaret olan ağaç ve fidanların aidiyetinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilleri, aşamalardaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.10.2015 tarih ve 2013/84 Esas, 2015/960 sayılı Kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.05.2018 tarihli ve 2016/22 Esas, 2018/11994 Karar sayılı kararıyla; davaya konu muhdesatın üzerinde bulunduğu taşınmazların niteliği yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulması, mera olup olmadığının duraksama olmaksızın belirlenmesi, taşınmazın belirlenecek niteliğine göre davacının taşınmazlar üzerindeki muhdesat yönünden dava hakkının bulunup bulunmadığının düşünülmesi, dava hakkının bulunduğu kabul edildiği takdirde; kamulaştırmaya ilişkin evrak ve kroki de eklenerek, taşınmazların kamulaştırma sahasında kalıp kalmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir denetime elverişli rapor alınması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmaz üzerine bulunan ağaçların davacıya ait olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmaz üzerine bulunan ağaçların davacıya ait olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.01.2023 tarihli ve 2022/6096 Esas, 2023/411 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece davanın kabulüne karar verilerek, gerekçeli kararın 1inci fıkrasında belirtilen ağaçların davacı tarafından dikildiğine dair hüküm kurulmuş ise de, bu ağaçların hangi parselde kaldığı hükümde gösterilmek suretiyle açık ve infaza elverişli hüküm kurulmamış olduğu, Mahkemece öncelikle tespiti talep edilen ağaçların hangi parsel üzerinde kaldığının belirlenmesi, bu parsellere ait güncel tapu kayıtlarının getirtilmesi, getirtilen tapu kayıtları da göz önünde bulundurulmak sureti ile taraf teşkilinin denetlenmesi, eksiklik bulunduğunun tespiti halinde davacıya talebini açıklamak ve eksikliği tamamlamak üzere süre verilmesi, sonrasında toplanan tüm deliller ve önceki bozma ilamında belirtilen hususlar birlikte değerlendirilerek, dava konusu edilen edilen ağaçların hangilerinin hangi parsel üzerinde kaldığı da gösterilmek suretiyle infaza elverişli hüküm kurulması gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'u 19 uncu maddesi gereğince muhdesatın aidiyetini tespitini talep etme hakkı olduğunu, bu konuda verilen emsal kararlar olduğunu, usuli kazanılmış hakının gözetilerek eksik inceleme konusunda araştırma yapılması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılık HMK 106/2 nci maddesi,

2. 4721 sayılı TMK 684/1, 718, 722, 724, 729 uncu maddeleri,

3. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'u 19 uncu maddesi,

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2263, Karar No: 2011/402, Tarih: 20.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/2263 E.  ,  2011/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2008 tarih ve 2006/29 - 2008/625 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.01.2011 gününde davacı asil ... ile davalı avukatı .....gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan davacı asil ve davalı avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı limited şirketin muayyen süreli olup, Anasözleşmenin 6.maddesine göre sürenin 31.12.2005 tarihinde sona erdiğini, müvekkili ile davalı limited şirketin diğer ortakları arasındaki husumet nedeniyle açılan ceza davalarının derdest olduğunu, süresi dolan ve bu nedenle infisah eden şirketin ortakları arasındaki anlaşmazlık nedeniyle bir araya gelip tasfiye memuru tayin etmelerinin mümkün olmadığını ileri sürerek, süresi sona eren davalı şirkete tasfiye memuru tayin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 03.01.2006 tarihli ortaklar kurulu toplantısında hisseleri %90’ı bulan 5 ortağın şirket süresinin 31.12.2005 tarihinden itibaren 99 yıl uzatıldığını, bahsi geçen kararın iptali için de dava açılmadığını, şirketin faaliyetlerine devam ettiğini, şirket ortaklarından biri hakkında Eyüp 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nde 2002/288 Esas sayı ile açılan davada beraat kararı verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davacı iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 29.05.1986 tarih ve 2763-3319 sayılı kararında da belirtildiği gibi şirket süresinin bitmesinden sonra dahi alınabilecek bir karar ile şirket süresinin uzatılması mümkün ise de, davalı şirketin anasözleşmesinin 11.08.1989 tarihinde tadil edilmiş 6.maddesinde şirket süresinin uzatılması veya kısaltılması için şirket ortaklarının oybirliği ve Ticaret ve Sanayi Bakanlığı’nın olurlarının arandığı, TTK’nun 513 ve 514.maddeleri gereğince sözleşme değişikliklerinin bakanlık tasdiki ile tekemmül edeceği, bu tasdik hususunun re’sen araştırılması gerektiği, dava konusu olayda bakanlıktan alınmış bir tasdik olmadığı gibi