muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12856, Karar No: 2023/1757, Tarih: 29.03.2023

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.06.2021 tarihli ve KYB-2021/50678 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Somut olayda, İzmir ili ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan taşınmazda ... işi yapıldığı sırada yangın meydana geldiği, meydana gelen yangının müştekiye ait bahçeye sıçradığı ve bahçede bulunan sulama hortumlarına, ağaç ve asmalara zarar verdiği, olay nedeniyle müştekinin ... işi yapan ve onlara yardım eden şüphelilerden şikayetçi olduğunu beyan etmesi üzerine şüpheliler hakkında mala zarar verme ve taksirle yangına neden olma suçlarından soruşturmaya başlanıldığı, yangının şüpheliler ... ve ...'nun eylemleri neticesinde meydana geldiğinin tespit edildiği, diğer şüpheliler hakkında taksirle yangına neden olma ve mala zarar verme suçlarından, şüpheliler ... ve ... haklarında ise mala zarar verme suçu yönünden 08/05/2020 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, taksirle yangına neden olma suçunun ön ödemeye tabi olduğu, ön ödeme teklifi gereğinin şüpheli ... tarafından 23/11/2020 tarihinde yerine getirilmesi nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2020 tarihli ve 2019/3016 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının verildiği, ... Sünetçioğlu hakkında ise ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01/12/2020 tarihli ve 2019/3016 soruşturma, 2020/1668 esas, 2020/1640 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla,

... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/05/2020 tarihli ve 2019/3016 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda, şüpheli hakkında taksirle yangına neden olma suçundan kovuşturmaya yer olmadığı dair bir karar verilmediği gibi Mahkemesince ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2020 tarihli ve 2019/3016 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına dönük inceleme yapılamayacağı gözetilmeksizin, itirazın anılan nedenlerle reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Suç tarihinde, şüphelinin Görece mahallesinde bulunan bir taşınmazda ... işi yaptığı sırada meydana gelen yangının, müştekiye ait bahçeye sıçraması sonucu bahçede bulunan hortumların ve ağaçların zarar görmesi üzerine müştekinin şikayetçi olmasıyla mala zarar verme ve taksirle yangına neden olma suçları kapsamında başlayan soruşturmada, şüpheli hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151 ... maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun taksirle işlenemeyeceğinden bahisle bu suç yönünden ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.05.2020 tarihli kararıyla ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 171 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinden düzenlenen suç yönünden ise, ön ödeme emri gönderildiği tespit edilmiştir. Şüpheli tarafından ön ödemede bulunulması üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.11.2020 tarihli kararıyla genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan (kararda yazdığı şekliyle taksirle yangına neden olma) ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Müşteki tarafından 08.05.2020 tarihinde verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik Sulh Ceza Hakimliği'ne itirazda bulunulmuştur. İzmir 7. Sulh Ceza Hakimliği'nin 16.02.2021 tarihli ve 2020/1995 D.İş kararıyla genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması (taksirle yangına neden olma)

suçu yönünden şüpheli hakkında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

4. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; müşteki tarafından 08.05.2020 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itiraz üzerine, İzmir 7. Sulh Ceza Hakimliğince, itirazın kabulü ile 08.05.2020 tarihli kararda yer almamasına rağmen, sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan 08.05.2020 tarihli kararla verildiği kabul edilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, kaldırılması ile itirazın kabulüne karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 7. Sulh Ceza Hakimliği'nin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/1995 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5582, Karar No: 2013/7867, Tarih: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5582 E.  ,  2013/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....Köyü, 136 ada 1 ve 134 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 5531,52 m² ve 34440,15 m² yüzölçümündeki taşınmazlar belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tesbit edilmişlerdir.

Davacı ... Yönetimi, asıl ve birleşen davasıyla dava konusu parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mehmet Gedik birleşen davasıyla, 134 ada 3 nolu parselin adına tescilini istemiş, 02.02.2010 günlü dilekçesiyle davadan vazgeçmiştir. Mahkemece; davacı ... Yönetiminin davasının reddine ve dava konusu taşınmazların tesbit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 06.03.1980’de kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde çalışmaları bulunmaktadır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davacı ... Yönetimi taşınmazların orman olduğu iddiası ile dava açtığına göre, çekişmeli taşınmazların öncesinin ne olduğu, üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi yönünden ziraatçı bilirkişiden rapor alınarak eylemli durumları belirlenmemiş, uzman orman bilirkişi raporlarında, ekli memleket haritalarının tarihi belirtilmediği gibi herhangi bir açıklama da yapılmamış, taşınmazların eğimleri belirlenmemiş, 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7. maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış orman olup olmadıkları tartışılmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle eski tarihli ve yine kadastro tesbit tarihinden 15-20 yıl öncesine ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, komşu parsellere ilişkin kadastro tesbit tutanak örnekleri ile dayanakları ilgili yerlerden getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe

giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastro haritası ile yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, komşu taşınmazların durumu araştırılarak 6831 sayılı Kanunun 17. maddesine göre orman içi açıklığı olup olmadığı belirlenmeli, eğimi % 12'den fazla olan funda ve maki cinsi ağaçcıklarla kaplı alanların orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyacağından bu tür yerler kesinleşen orman sınırı dışında kalsa bile orman vasfı ortadan kalkmayacağından, orman sınırı içine alınması gerektiği gözetilmeli, çekişmeli taşınmaz hâkim tarafından gözlemlenmeli, üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, taşınmazın dört bir yandan fotoğrafları çektirilmeli, ziraatçı bilirkişiden taşınmazın konumu, eğimi, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı ve zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığını açıklayan rapor alınmalı, eylemli orman niteliğinde olduğu anlaşılırsa 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a ve (j) maddesi ve aynı maddenin 2. fıkrası gereğince komisyonlarca sınırlandırma dışı bırakılmış olmasının orman niteliğini ortadan kaldırmayacağı ve kesinleşen orman kadastro sınırları dışında bırakılsa da 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7/1. maddesi gereğince “herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olması nedeniyle” her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşünülmeli, toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilip hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de; birleşen dosya davacısı Mehmet Gedik’in karar başlığında gösterilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12.09.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15223, Karar No: 2015/9661, Tarih: 30.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/15223 E.  ,  2015/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/24490

MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

NUMARASI : 2009/505 (E) ve 2011/773 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık S.. Z.. hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin 23.12.2011 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 03.01.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık M.. Ü.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın yetkilisi olduğu kabul edilen şirketin 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin kabul edildiği olayda; sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan A... Ltd Şirketi hakkında inceleme yapıldığı ve vergi suçu raporu ile vergi tekniği raporlarının dosyaya eklendiği görülmekle şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde mümkünse birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullanan şirketin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak kullanan şirket ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu

belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/231, Karar No: 2020/1442, Tarih: 03.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/231 E.  ,  2020/1442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalı işverenler nezdinde 17/11/2012 - 20/07/2013 tarihleri arasında kablo döşeme işçisi olarak çalıştığını, ... Elektrik İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile aylık 2.000,00 TL net ücret üzerinden anlaşmalarına rağmen ücretinin ödenmediğini, her gün saat 06:00-19:00, çoğunlukla saat 19:30-20:00'ye kadar işin uzadığını, iş akdine haksız son verildiğini beyanla ücret alacakları ile ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti: Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak ihale makamı olmaları nedeniyle ücret alacağı dışında sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.Davalı ...Elektrik İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının 09/04/2013 tarihine kadar asgari ücretle çalıştığını, hiç ücret ödenmediğine dair iddiasının evli ve çocuklu olması nedeniyle hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, işyerinde çalışmanın kışın 08:00-17:00, cumartesi 08:00-13:00 saatleri arası, yazın 09:00-18:00, cumartesi 09:00-14:00 saatleri arası olup 1,5 saat yemek ve çay molası olduğunu, pazar günleri çalışılmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, kısmi dava ve belirsiz alacak davası açılamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen ilk karar, Dairemizin 04.05.2018 tarih ve 2017/12455 esas - 2018/10731 karar sayılı ilamı ile, davacının fiilen yaptığı iş, tanık beyanları ve işyerinin özellikleri birlikte değerlendirildiğinde yukarıda açıklanan şekilde emsal ücret araştırması yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, işverence davacının istifa ederek ayrıldığına dair kayıt ve belge ibraz edilemediğinden davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken bu talebin reddinin hatalı olduğu ve davacı tarafça dava konusu alacakların 14.01.2014 tarihli celsede arttırıldığı beyan edilmiş ise de arttırıldığı beyan edilen miktara ilişkin harç yatırılmadığı gibi arttırım beyanında da bulunulmadığının anlaşılmasına göre dava konusu tüm alacaklar için dava dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olduğu gerekçeleri ile bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek devam edilen yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçiye ödenen ücretin miktarı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmeden ve taraflar arasında işçiye ödenen ücret hususunda uyuşmalık bulunmasına rağmen emsal ücret araştırması yapılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtayın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel Mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Bozma ilamına uyulduğunda, bozma kararı lehine olan taraf için usuli kazanılmış hak oluşturduğundan, Mahkemece bozma gereklerinin yerine getirilerek karar verilmesi zorunludur. Dairemizin bozma ilamının iki numaralı bendi gereğince; davacının meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, tarafların bildirdikleri emsal işyerlerinden ve Türkiye İstatistik Kurumu'ndan emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. Bozma gerekleri yerine getirilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarih, 2012/13-747 esas, 2012/84 karar sayılı ilamında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtayca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirir. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesine uygun olmalıdır.Mahkemece, yukarıdaki kanuni düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmaksızın, bozma sebebi yapılmayan ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği gerekçesi ile hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir. Ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacakları bakımından, bozma ilamına uyulmasından sonra oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilmeyerek taleplerin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Dairemizin bozma ilamının üç numaralı bendinde işverence davacının istifa ederek ayrıldığına dair kayıt ve belge ibraz edilemediğinden davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken bu talebin reddinin hatalı olduğu belirtilmesine karşın yukarıda 4 numaralı bentte açıklandığı üzere Dairemizce belirsiz alacak davası açılıp açılamayacağı konusunda bir bozma nedeni bulunmamasına karşın ihbar tazminatı alacağının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği gerekçesi ile hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5- Dairemizin bozma ilamının dört numaralı bendinde, davacı tarafça dava konusu alacakların 14.01.2014 tarihli celsede arttırıldığı beyan edilmiş ise de arttırıldığı beyan edilen miktara ilişkin harç yatırılmadığı gibi arttırım beyanında da bulunulmadığının anlaşılmasına göre dava konusu tüm alacaklar için dava dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olduğu belirtilmiştir. Ancak Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın bozma konusu yapılmamış olduğu halde davalılardan ... yönünden davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

6- ...17. Asliye Ticaret Mahkemesinin 21.03.2016 tarih, 2013/255 esas ve 2016/350 karar sayılı ilamı ile davalılardan ...Elektrik İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin iflasına karar verilmesi üzerine Mahkemece alacak davası olarak açılan davanın davalılardan ... Elektrik İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kayıt ve kabulü davası devam olunması yerinde ise de karar başlığında ilgili davalı şirketin ünvanının “tasfiye halinde ... Elektrik İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.” olarak gösterilmesi gerekmektedir. Ayrıca karar başlığında ... 21. İcra Müdürülüğü’nün davalı olarak gösterilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23439, Karar No: 2017/20102, Tarih: 11.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/23439 E.  ,  2017/20102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyizin süreden reddi

Dolandırıcılık suçundan sanığın temyizinin süreden reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 20/10/2015 tarihli kararın sanığa 12/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 25/11/2015 günlü temyiz isteminin reddine dair Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/11/2015 ve 2015/271, 2015/530 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.