muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3429, Karar No: 2009/4770, Tarih: 29.06.2009

Sanığın üzerine atılı bulunan gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçu İcra ve İflas Kanunu'nun 5358 sayılı Yasa'nın 9. maddesi ile değişik 338. maddesinin 1. Fıkrasında, "Bu kanuna göre istenen beyanı, hakikate aykırı surette yapan kimse, alacaklının şikayeti üzerine, üc aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır," şeklinde yaptırıma bağlanmıştır. Diğer taraftan Anayasa Mahkemesinin 28.02.2008 gün 2006/71 esas ve 2008/69 sayılı kararı ile İcra ve İflas Kanunu'nun 31.05.2005 günlü 5358 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7. maddesiyle değiştirilen 337. maddesinin birinci fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptdaline, iptal edilen fıkranın doğuracağı hukuksal boşluk kamu yararını ihlal edici nitelikte görüldüğünden, iptal hükmünün kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak bir yıl sonra yürürlüğe girmesine oybirliği ile karar vermiş, karar 16 Nisan 2008 tarih ve 26849 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış ve bir yıllık süre içinde yeni bir düzenleme yapılmadığından 16 Nisan 2009 tarihinden itibaren iptal hükmü yürürlüğe girmiştir. İptal edilen İcra ve İflas Kanunu'nun 5358 sayılı Yasa'nın 7. maddesiyle değişik 337. maddenin birinci fıkrası, "Müddeti içinde mal beyanında bulunmamak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlu, alacaklının şikayeti üzerine, on gün disiplin hapsi ile cezalandırılır. Alacaklının alacağını karşılayacak miktarda malın haczedilmesi veya borcun ödenmesi halinde, bu ceza düşer." hükmünü içermekte olup, bu madde ile müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeme veya yazılı beyanda bulunmama cezalandırılmakta idi. Borçlu söz konusu beyanını İcra ve İflas Kanunu'nun "Beyanın Muhteviyatı" başlıklı 74. maddesine göre icra müdürlüğüne beyanda bulunmakta olup, bu maddedeki "mal beyanı, borçlunun gerek kendisinde ve gerek üçünçü şahıslar yedinde bulunan mal ve alacak ve haklarında borcuna yetecek miktarın nevi ve mahiyet ve vasıflarını ve her türlü kazanç ve gelirlerini ve yaşayış tarzına göre geçim membalarını ve buna nazaran borcunu ne suretle ödeyebileceğini yazı ile veya şifahen icra dairesine bildirmesidir." ifadesi ile mal beyanının tarifi ve unsurları belirtilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile müddeti içinde mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı olarak mal beyanında bulunmama halini yaptırıma bağlayan İcra ve İflas Kanunu'nun 5358 sayılı Yasa'nın 7. maddesi ile değişik 337. maddesinin birinci fıkrası iptal edilmiştir. İcra ve İflas Kanunu'nun Haciz yoluyla takip I. Mal Beyanı başlıklı Dördüncü Bap'ta "beyanının muhteviyatı" başlıklı 74. maddesi yürürlükte olup, aynı Yasa'nın "ödeme emri" başlıklı 168. maddesinin 6. bendinde, "İtiraz edilmediği ve borç ödenmediği takdirde on gün içinde 74 üncü maddeye, itiraz edilip de reddedildiği takdirde ise üç gün içinde 75 inci maddeye göre mal beyanında bulunması ve bulunmazsa hapisle tazyik edileceği mal beyanında bulunmaz veya hakikate aykırı beyanda bulunursa ayrıca hapisle cezalandırılacağı ihtarı"nın ödeme emrinde bulunması amir hükmünü içermektedir. Hal böyle olunca borçlu İcra ve İflas Kanunu'nun 168. maddesi uyarınca düzenlenip tebliğ edilen ödeme emrine süresi içinde mal beyanında bulunduğu takdirde, bu beyanının gerçeğe aykırı olması halinde alacaklının şikayeti üzerine İcra ve İflas Kanunu'nun 5358 sayılı Yasa'nın 9. maddesi ile değişik 338. maddesinin 1. fıkrası ile cezalandırılabilecektir.

Ne varki somut olaya bakıldığında, borçlu tarafından Tuzla İcra Müdürlüğüne sunulan 01/Ağustos/2007 havale tarihli mal beyanı dilekçesinde geçimini ne suretle sağladığını belirtmemiştir. Bu durumda o mal beyanının geçerli olduğundan söz edilemeyeceğine göre, geçerli olmayan bu beyanının gerçeğe aykırı olduğu da söylenemeyecektir. Mahkemece bu gerekçe sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yanlış gerekçe ile beraatine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın farklı gerekçe ile isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6346, Karar No: 2006/10088, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6346 E.  ,  2006/10088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KATILAN DAVALI : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 113 ada 306 parsel sayılı 7.321,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, dava dışı 113 ada 228 ve 229 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan 1936 tarih 127 yazım numaralı vergi kaydının miktar fazlası olarak, 119 ada 152 parsel sayılı 13.254,53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ...’ın zilyetliğinde iken 20 yıl önce terk ettiğinden söz edilerek tarla niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmişlerdir. Davacı ...; ırsen intikal, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak çekişmeli taşınmazların adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin iptal edilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 119 ada 152 parsel sayılı taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davalı Hazinenin 113 ada 306 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bu yer hakkında verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; incelenen dosya kapsamından temyize konu taşınmazın 1936 tarih 127 yazım numaralı vergi kaydının miktar fazlası olduğu, vergi kaydının değişir sınırlı olduğu, kadastro sırasında dava dışı 113 ada 228 ve 229 parsel sayılı taşınmazlara miktarıyla revizyon gördükleri (uygulandıkları), çekişmeli taşınmazın ve vergi kaydının revizyon gördüğü parsellerin sınırlarında kesinleşmiş orman parseli bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 1936 tarih 127 yazım numaralı vergi kaydının 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/C maddesi uyarınca miktarlarıyla geçerli kapsamları belirlenmelidir. Vergi kaydı dava dışı taşınmazlara miktarlarıyla uygulanarak gerçek kişiler adlarına tesbit edildiklerinden, miktar fazlasının sınırda bulunan orman parselinden açma yapma yapmak suretiyle oluşturulduğu gözetilerek açılan davanın reddine, Orman Yönetiminin çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya harçlı katılımı halinde 113 ada 306 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile, Orman Yönetiminin davaya katılmaması halinde ise tespit gibi tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazinenin 119 ada152 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu parsele yönelik hükmün ONANMASINA,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazinenin 113 ada 306 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu parsele yönelik olarak BOZULMASINA 04.07.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14450, Karar No: 2011/16222, Tarih: 27.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14450 E.  ,  2011/16222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.06.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali, takibin devamı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinden kalan alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı ödetilmesi istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davacı ile perde imal ve montajı için sözlü bir anlaşma yapıldığını, 500,00 TL peşin ödendiğini, ancak davacının tüm eser bedelinin verilmesi konusunda ısrar ettiğini, bunun üzerine sözleşmenin bozulduğunu, eser teslim edilmediğinden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dayandığı faturanın davalıya tebliğ edildiğini kanıtlayamadığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-İddia ve savunmaya göre taraflar arasında perde imali ve montajı konusunda sözlü bir eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu tartışmalı değildir. Davacı eserin teslim edildiğini, davalı ise sözleşmenin bozulduğunu, eserin teslim edilmediğini bildirmektedir.

Kuşkusuz, eserin amacına, fen ve sanat kurallarına uygun imal edilerek iş sahibine teslim edildiğini kanıtlama yükü bunu iddia eden davacı yükleniciye düşer. Teslim maddi bir olguya ilişkin bulunduğundan, teslim yapıldığı tanık sözleriyle de kanıtlanabilir. Diğer taraftan davacı, açıkça yemin deliline de dayanmıştır.

Bu açıklamalardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, teslim konusunda davacının bildirdiği tanıklarını dinlemek, gerek duyulursa davacıya yemin deliline de dayandığından bu hakkını hatırlatmak, teslim olgusu kanıtlanırsa tarafların kararlaştırdıkları bir eser bedeli bulunmadığından Borçlar Kanununun 366.maddesi uyarınca eser bedelini yerinde keşif yaparak yapıldığı yıl mahalli rayiçlerine göre bilirkişiye hesaplatmak, bundan her iki tarafın kabulünde olan 500,00 TL ödeme tutarı düşülerek istemi bunun sonucuna göre karara bağlamak, aksi takdirde davayı şimdiki gibi reddetmek olmalıdır.

Değinilen bütün bu yönler bir yana bırakılarak eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18536, Karar No: 2011/1846, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/18536 E.  ,  2011/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ... Kale'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2009 gün ve 2008/1142 Esas, 2009/421 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmünden sonra 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6597, Karar No: 2020/4423, Tarih: 10.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6597 E.  ,  2020/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamı bulunsa da suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıka olmadığı ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerinde gösterilen nesnel (objektif) koşulların gerçekleştiği ve suça sürüklenen çocuk hakkında '' daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olmadığı ve yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluştuğu'' gözetilerek TCK'nın 51. maddesi uygulandığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “ suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında HAGB ilamının bulunması sebebi ile hakkında 6545 sayılı Yasa dikkate alınarak CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3602, Karar No: 2022/2136, Tarih: 09.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3602 E.  ,  2022/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili ve dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez dahili davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Köyü ... mevkiinde bulunan 126 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, ... kullanımında olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı asıl, kendi adına kullanıcı şerhi yazılan 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazın miktarının eksik olduğunu, kullanıcı olduğu taşınmazın bir kısmının davalı parselde kaldığını, bu durum askı ilan neticesinde öğrendiğini açıklayarak tesbite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 126 ada 3 parsel sayılı taşınmazın önceden orman sınırları içinde olduğu, 1993 yılında kesinleşen 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uygulaması ile 2/B arazisi niteliği ile orman sınırları dışına çıkarıldığı, eylemli orman olmadığı, bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen dava konusu kısmın davacının anne ve babasından kalan tapulu arazisinin bitişiğinde olduğu ve eskiden tapulu arazi ile birlikte bağ olarak kullandıkları, davacının anne ve babası ölünce mirasçıları kendi aralarında yaptıkları taksimle bu yerin davacıya verildiği, davacının bağı sökerek kiraz ağaçları diktiği ve bu kısmın 10-15 yıldır davacının fiili kullanımında olduğu, tespit tarihinde davacı tarafından kullanıldığı anlaşılmakla davanın davalı ... yönünden husumet yokluğundan reddine, dahili davalılar Hazine ve ... yönünden kabulüne, dava konusu 126 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı taşınmaza ait kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin iptaline, beyanlar hanesine "Bu taşınmazın 14/08/2018 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 1.033,41 m2 miktarındaki kısmı ... kızı ...'ün kullanımındadır ve üzerinde bulunan kiraz ağaçları ...'e aittir. Aynı krokide taşınmazın B harfi ile gösterilen 2.155,25 m2 miktarındaki kısmı Hamza oğlu ...'ün kullanımındadır ve üzerinde bulunan kiraz ağaçları ...'e aittir." şerhinin yazılmasına karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/38, Karar No: 2023/432, Tarih: 24.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/38 E.  ,  2023/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1268 (E) ve 2021/417 (K)

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulüne, davanın CMK'nın223/8. maddeleri gereğince düşmesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmediği, süre tutum dilekçesiyle kararın temyiz edildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Müştekinin 27.04.2018 havale tarihli dilekçesi ile; sanık hakkında ... 8. İcra Müdürlüğünün 2017/16877 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, borçlunun maliki bulunduğu ... İli, Torbalı İlçesi, Ertuğrul Mah. 85 Ada, 5 Parsel deki taşınmazı 24.10.2017 tarihinde sanık ... Akoluk'a devrettiği, borçlunun ve taşınmazı satın alanın alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla mevcudu eksiltmek suçunu işledikleri beyanla, sanıkların alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla mevcudu eksiltmek suçundan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun ( 2004 sayılı Kanun) 331 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmaları için dava açılmıştır.

2.... 3. İcra Ceza Mahkemesinin, 22.01.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla mevcudu eksiltmek suçundan, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, atılı eylemin unsurları oluşmadığından sanıkların ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

3.... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2019/1268 Esas, 2021/417 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik müşteki vekilinin istinaf başvurusunun CMK'nın 280 inci maddesinin ikinci maddesi gereğince kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine, karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Müşteki vekilinin temyiz istemi, süre tutum dilekçesiyle yapılmış olup, gerekçeli karar tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; borçlunun maliki bulunduğu ... İli, Torbalı İlçesi, Ertuğrul Mah. 85 ada, 5 parseldeki taşınmazın 24.10.2017 tarihinde sanık ... Akoluk'a devredilmesi suretiyle alacaklının zarara uğratıldığı iddiasına ilişkindir.