muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9737, Karar No: 2014/15422, Tarih: 20.11.2014

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm, davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; asıl dava; iştirak nafakası ve yoksulluk nafakasının artırılması, karşılık dava ise; yoksulluk nafakasının kaldırılmasına ilişkindir.

Türk Medeni Kanunun 176/3 maddesi gereğince; irat biçiminde ödenmesine karar verilen nafaka, yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkeme kararıyla kaldırılabilir.

Anılan maddede, yoksulluğun hukuksal kavramı tanımlanmamış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 07.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında; yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilebileceği belirtilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun, 28.02.2007 tarih ve 2007/3-84 E.- 95 K. sayılı ilamında ise; “Asgari ücret seviyesinde gelirin bulunması” yoksulluğu ortadan kaldıracak bir olgu olarak kabul edilmemiştir.

Diğer taraftan; Türk Medeni Kanunun 176/4.maddesinde; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyet gerektirdiği hallerde iradın azaltılmasına karar verilebileceği düzenlenmiştir.

Kanunun bu hükmü gözetildiğinde; nafaka miktarının değiştirilmesi ya da kaldırılması isteklerinin, gelişip değişen şartlar ve hakkaniyet çerçevesinde değerlendirilmesi icap eder.

Buna göre; nafaka anlaşmalı boşanma sonucu belirlense dahi; nafaka borçlusunun gelir ve mal varlığında sonraki zamanlarda elinde olmayan çeşitli sebeplerle gerçek ve önemli ölçüde azalma olup, nafakanın ödenmesinin çekilmez bir hal aldığı durumlarda; nafaka, hakkaniyete uygun bir miktarda indirilebilir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, karşı davada, davalı-karşı davacının gelirinde bir azalma olmadığı gibi, davacı-karşı davalı kadının asgari ücretle çalıştığı anlaşılmıştır. Kendisine, aylık 200,00 TL yoksulluk nafakası bağlanan davalının geçinmesi günümüz ekonomik koşullarında mümkün olmadığına göre, işe girip çalışması zorunludur. Yukarıda da açıklandığı üzere; Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, asgari ücretin yoksulluğu ortadan kaldırmadığı ilke olarak kabul edilmiştir. ( HGK'nun 01.05.2002 gün 2-397 E. 339 K. sayılı kararında olduğu gibi ).

Öte yandan; davalının çalışmaya başladığı iş, her an için sona erdirilebilecek bir iş olup, sabit ve güvenceli bir iş değildir. Geçici işlerde çalışmak, yoksulluk nafakasının kaldırılmasını gerektirmez. Bu nedenle, davacı-karşı davalı kadının çalışarak elde ettiği geliri ve aldığı nafaka miktarı toplamı, onu, yoksulluktan kurtaracak miktarda değildir.

Öte yandan; davalının çalışmaya başladığı iş, her an için sona erdirilebilecek bir iş olup, sabit ve güvenceli bir iş değildir. Geçici işlerde çalışmak, yoksulluk nafakasının kaldırılmasını gerektirmez. Bu nedenle, davacı-karşı davalı kadının çalışarak elde ettiği geliri ve aldığı nafaka miktarı toplamı, onu, yoksulluktan kurtaracak miktarda değildir.

Mahkemece; davacı- karşı davalı (nafaka alacaklısı) kadının, asgari ücretle çalışıyor olmasının, yoksulluğunu ortadan kaldırmadığı değerlendirilmesi ile artırım talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmüş ise de; günün ekonomik koşulları, davacı- karşı davalı (nafaka alacaklısı) kadının, aldığı asgari ücret dışında gelir getiren bir mal varlığının bulunmaması, ve ele geçen nafaka miktarı gözetildiğinde; nafaka miktarında indirim yapılması isabetsiz olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7673, Karar No: 2010/7931, Tarih: 05.07.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/7673 E.  ,  2010/7931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüviyet cüzdanı , pasaport gibi belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : TCK 350/1-3, 59/2 maddeleri gereğince; 1 yıl 3 ay hapis cezası ve belgelerin delil olarak dosyada saklanmasına.

Oluşa uygun kabule göre, önce sahte nüfus cüzdanı kayıp ilmuhaberi düzenlettiren ve bununla nüfus idaresinden sahte nüfus cüzdanı alan sanık hakkında 765 Sayılı TCK.nun 80.maddesinin ve koşulları oluştuğu halde aynı kanunun 81/1.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılamamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen “sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmayacağı anlaşılmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5955, Karar No: 2019/490, Tarih: 21.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5955 E.  ,  2019/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Yapı Alü. İnşaat Dekorasyon San. Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Şikayetçi vekilinin 23/01/2015 havale tarihli dilekçesinde Özcan Dumral hakkında da şikayette bulunulmasına karşın bu sanık hakkında hüküm kurulmamışsa da her zaman kurulabileceği düşünülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...’nun borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicilin memurluğuna bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

a- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

b- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

c- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

d- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden 2014 ve 2015 yıllarına ait tüm vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği tespit edilerek delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

./..

Kabule göre de;

./..

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3355, Karar No: 2014/486, Tarih: 14.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/3355 E.  ,  2014/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2010/316 - 2012/568

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 31.10.2003 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, A.. K.. Köy İçi Mevkiindeki üzerinde zeytin ağaçları bulunan 3000 m² taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, murisi tarafından imar ve ihya edildiği, 50 yıldan fazla süredir tarım alanı olarak zilyet edildiği iddiasıyla eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyedliğine dayanarak, taşınmazın adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile (A)=2754 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline ilişkin verilen karar, davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.05.2009 gün ve 2009/2490 - 8247 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tesbit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları, dava tarihinden 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları getirtilmeli, taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyedliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı ve topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumu, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyedliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak belirlenmeli...” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 02.04.2012 tarihli rapor ve eki krokisinde (A)=2754 m² olarak gösterilen taşınmazın davacı adına son parsel sayısı altında tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapusuz olan taşınmazın Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince tapuya tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi ile daha sonra 1985 yılında yapılıp 22.05.1986 tarihinde ilân edilip, dava tarihinden önce kesinleşen, aplikasyon, sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulaması mevcuttur. Kadastro çalışmaları da 1963 yılında yapılmış, 18.03.1967 - 17.04.1967 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi ile daha sonra 1985 yılında yapılıp 22.05.1986 tarihinde ilân edilip, dava tarihinden önce kesinleşen, aplikasyon, sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulaması mevcuttur. Kadastro çalışmaları da 1963 yılında yapılmış, 18.03.1967 - 17.04.1967 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen, bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyedliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmeli, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyedliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarının aşılı olup olmadığı ve aşı yaşı ile kök yaşının incelenmesi, hakim ağaç türü ve ağaçların cinsine göre zilyetlik şekli ve zilyetliğin ekonomik amacına uygun olup olmadığının belirlenmesi, usûlünce 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının yapılması gereğine değinilmesine rağmen, mahkemece bu hususlarda inceleme ve araştırma yapılmamıştır.

Bu nedenle, mahkemece, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tesbit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile Medenî Kanunun 713. maddesine dayanılarak açılan davalarda dava tarihinden 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir jeolog bilirkişi, bir harita-kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisi ile üç orman yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyedliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemişse dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, taşınmazda bulunan ağaçların cinsleri, dağılımları, kapalılık durumları ile zeytin ağaçlarının aşılı olup olmadığı ve aşılı iseler aşı yaşları ile kök yaşları, taşınmazdaki hakim ağaç türü ve ağaçların cinsine göre zilyedlik şekli ve zilyedliğin ekonomik amacına uygun olup olmadığı hususlarında ziraat bilirkişiden rapor alınmalı, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyedliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, 3402 sayılı Kanunun 14/1

. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümleri dikkate alınarak yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içinde belgesizden zilyedliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 14/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6897, Karar No: 2021/12500, Tarih: 21.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6897 E.  ,  2021/12500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/11/2020 tarih ve 2020/2171 Esas, 2020/2156 Karar sayılı kararının sanık müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile

değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 26/11/2020 tarih ve 2020/2171 Esas, 2020/2156 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin; delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığından beraatine aksi halde kasten yaralamadan cezalandırılarak lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

Ancak;

Sanığın adli sicil kadında yer alan birden fazla ilamının mahkemece tekerrüre esas olduğu kabul edildiği, en ağır ilamın tekerrüre esas alınması yeterli iken birden fazla ilamın tekerrüre alınması yanında kesinleşme tarihi davaya konu suç tarihinden sonra olan ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2016 tarihli ve 2016/325 Esas, 2016/901 Karar sayılı ilamın da tekerrüre esas alınan ilamlar arasında gösterilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 58 ve 5275 sayılı Kanunun 108. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/11/2020 tarih ve 2020/2171 Esas, 2020/2156 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkrasından “ile ... 8. ASCM'nin 2016/325- 901 E-K sayılı ilamındaki 10 Ay hapis cezası” kısmının çıkartılması suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında sanık müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren

7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3257, Karar No: 2008/5352, Tarih: 30.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3257 E.  ,  2008/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/1999

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan 196 ada 18 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalı Bülent, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu 18 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı B. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkin olup, davanın kabulü yönündeki nihai kararın, davada vekil ile temsil edilen davalı B. G.'a tebliğ edildiği, Tebligat Kanununun 11.maddesi ve Tebligat Tüzüğünün 15.maddesi hükmü gereğince; davada vekil ile temsil edilen işlerde asile yapılan tebligatın usulsüz olduğu gerekçesiyle, kararın kesinleştirilmesine dair şerhin kaldırılmasına ilişkin olarak verilen mahkemenin 12.2.2008 gün 1999/300 esas, 2001/278 karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Davalı B.in temyizine gelince;

Dava, 3621 Sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının  terkini  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden göre, çekişme konusu 196 ada 18 parsel sayılı taşınmazın elbirliği (iştirak halinde) mülkiyeti hükümlerine tabi olduğu, davalılar dışında taşınmazda başkaca ortakların bulunduğu buna göre  tüm kayıt malikleri davada yer olmadığına göre, davada taraf teşkilinin sağlanmadığı anlaşılmaktadır.