muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9905, Karar No: 2011/10241, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9905 E.  ,  2011/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın Yaşar Tarım yönünden reddine, diğer davalı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dairenin geri çevirme kararıyla kuru arazide buğday ürününün veri listesi istenildiği halde İlçe Tarım Müdürlüğünden gönderilen veri listesinin yine öncekiler gibi sulu taşınmaza ilişkin olduğu görülmektedir. Kuru araziye ait 2007 yılına ilişkin buğday ve samanın dekar başına ortalama verim miktarı ve üretim gideriyle kg. başına ortalama satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2- İlçe Tarım Müdürlüğünde 2007 yılına ilişkin tütün verisi bulunmadığı bildirildiğinden, tütün ürününün 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim gideriyle kg. başına ortalama satış fiyatını gösteren veri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4054, Karar No: 2021/5641, Tarih: 01.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4054 E.  ,  2021/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından maddi tazminat talebi ve manevi tazminat ile nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre; davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesinin ilk kararı ile her iki dava da kabul edilerek boşanmanın ferilerine hükmedilmiştir. Hükme karşı davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabülü ile boşanmanın ferileri, davalı-davacı kadın tarafından da sadece tazminatların miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesinin ilk kararında da tarfların istinaf taleplerine uygun istinaf sınırlaması yapılmıştır. İlk derece mahkemesinin ilk kararına karşı davalı-davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmamak suretiyle, erkeğin davasındaki boşanma hükmü kesinleşmiştir. Erkeğin davasındaki boşanma hükmü kesinleşmiş olduğundan, ilk derece mahkemesinin 17/07/2020 tarihli kararında erkeğin davası yönünden karar verilmesine yer olmadığına kararı verilecek yerde, yeniden boşanma hükmü kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA; bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi ile kararın (1.) bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 292.10 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'a geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/13388, Karar No: 2012/10095, Tarih: 30.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13388 E.  ,  2012/10095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin 11.11.2008 havale tarihli dilekçesine ekli Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği'nin 7.11.2008 gün ve 105491 sayılı oluruna dayanarak temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemine hasren inceleme yapılıp, sanığın sorgusunun istinabe yoluyla Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından alındığı, sorgusunda Erzurum adresini beyan edip gıyabi kararın Çankaya/ Ankara adresine çıkartıldığı, tebligatların sanığın bu adreste bulunmadığından bila tebliğ iadesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılarak hüküm kesinleştirilip daha sonra 14.07.2009 gün ve 2006/1026 esas, 2008/1085 sayılı ek karar ile infazın durdurulduğu ve öğrenme üzerinde temyizin yasal süresinde olduğu kabul edilip, yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

Mütalaaya uygun olarak 2001 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, 2002 takvim yıllında da sahte fatura kullanmak suçlarından 3 kez cezalandırılması talebi ile kamu davası açılan sanık hakkında hükmün gerekçesinde yüklenen suçlar sahte fatura kullanmak ve düzenlemek kabul olunduğu halde hüküm fıkrasının 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek kabul olunarak hükmün karıştırılması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu; olay tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği 03.12.2002-30.11.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9602, Karar No: 2010/10866, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9602 E.  ,  2010/10866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davalının mahkemece hükme esas alınan kusur raporuna yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe (maluliyete) maruz kalan sigortalının uğramış olduğu maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Sürekli iş göremezlik oranının % 10'nun üzerinde olması halinde sigortalıya SGK'ca gelir bağlanması gerekeceğinden sigortalıda oluşan beden güç kayıp oranının tespiti SGK Başkanlığınında hak alanını doğrudan ilgilendirmektedir.

Sürekli iş göremezlik oranının % 10'nun üzerinde olması halinde sigortalıya SGK'ca gelir bağlanması gerekeceğinden sigortalıda oluşan beden güç kayıp oranının tespiti SGK Başkanlığınında hak alanını doğrudan ilgilendirmektedir.

İş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadıkça Sosyal Güvenlik Kurumunca davacıya mahkemece belirlenen sürekli iş göremezlik oranı esas alınarak gelir bağlanmayacağından, bu gelirin peşin sermaye değeri maddi zarardan düşülmeden Kurumca karşılanmayan maddi zarar miktarını belirleme imkanı bulunmadığından, maddi tazminat istemli Sosyal Güvenlik Kurumunun taraf olmadığı bu davada sürekli iş göremezlik oranının tespitinin yapılamayacağı, yapılması halinde maddi tazminat istemli davanın sonuçlandırılmasının fiilen mümkün olmadığı ortadadır.HGK.’nun 07.02.2007 tarihli, 2007/21-69 Esas, 2007/55 karar sayılı kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, olayın, Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği ve yapılan müfettiş tahkikatı ile iş kazası sayıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık ve Maluliyet İşlemleri Dairesi Başkanlığı ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından davacı sigortalının maluliyet oranını %2.1 olarak belirlenmiş, oranın %10’un altında kalması nedeniyle SGK'ca sürekli iş göremezlik geliri bağlanmamıştır. Davacının anılan sürekli iş göremezlik oranına itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranını %16.0 olarak saptamış, davalının bu orana itirazı üzerine Adli Tıp Genel Kurulu davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %15.2 olduğunu bildirmiştir. Mahkemece, %15,20 maluliyet oranı esas alınarak davacı sigortalının maddi tazminat miktarı bilirkişiye hesaplattırılıp bilirkişi tarafından kusur tenzilinden sonra bulunan 9.373,58 TL'na aynen hükmedilmiştir. Ancak %15.2 sürekli iş göremezlik oranı esas alınarak SGK'ca davacıya gelir bağlanmadığından bağlanacak gelirin peşin sermaye değerinin maddi zarardan düşürülerek karşılanmayan zararın miktarı bulunmadan sonuca gidildiği ortadadır.

Yapılacak iş ; davacıya işvereni ve hak alanını ilgilendirdiği için SGK. Başkanlığını hasım göstererek sürekli iş göremezlik oranının tespiti davası açması için önel vermek, tespit davasını tazminat davası için bekletici mesele saymak, tespit davası sonucu verilecek hüküm kesinleştikten sonra davacıya kesinleşmiş mahkeme kararını Kuruma ibraz edip kendisine tespit edilen orana göre gelir bağlattırmak için önel verilerek hüküm tarihine en yakın tarihe göre hesap raporu alıp, hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerini Kurumdan sorduktan sonra çıkacak sonuca göre maddi tazminat istemi hakkında bir karar vermek ve sürekli iş göremezlik oranıda gözetilerek manevi tazminat miktarını tayin etmek ve bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazların kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının manevi tazminatın miktarına, maddi tazminatın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 4.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26784, Karar No: 2015/25599, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26784 E.  ,  2015/25599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi farkı, yabancı dil zammı farkı ile yabancı dil izin ücreti fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/635, Karar No: 2013/3712, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/635 E.  ,  2013/3712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (28.09.2011) itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve şehircilik müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Yeni ... Mahallesi 779 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 28.08.2006 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15872, Karar No: 2009/7843, Tarih: 09.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15872 E.  ,  2009/7843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... gelmiş davalılar adına gelen olmadığından onun yokluğunda olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, davalıların dava dışı şirketle imzaladıkları 5.2.2002 tarihli sözleşmeden kaynaklanan bedeli tahsil etmek için kendisini vekil tayin ettiklerini ve aralarında 14.7.2003 tarihli ücret sözleşmesinin aktedildiğini dava dışı şirketle olan sorunun sulh yoluyla çözülmesi için şirkete muhtelif yazılar yazdığını, ancak sorunun sulh yoluyla çözülmeyeceğinin anlaşılması üzerine davalılar vekili olarak dava dışı şirket aleyhine delil tespiti yaptırıp davalılarca teslim edilen balıklar üzerinde tedbir koydurduğunu, ancak davalıların dava dışı borçlu şirketle kendisin bilgisi dışında haricen sulh olduklarını, buna rağmen kendisine vekalet ücreti ödenmediğini, her bir tekne için 20.000.000.000 Tl. olmak üzere 260.000.000.000 Tl. vekalet ücreti alacağı bulunduğunu ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere şimdilik 40.000.000.000 Tl.nın 21.11.2003 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacının sözleşmesinin 2/B maddesine dayanarak ücret talep edemeyeceğini, davacının sorunun sulh yoluyla çözülmesi için gerekli girişimde bulunmadığını, 2008/15872-2009/7843

uzlaşmaya kendilerinin gayret ile varıldığını, delil tespiti yaptırılmasının dava aşaması olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının sözleşmenin 2/B maddesine göre ücret istemekle haklı olduğu gerekçe gösterilerek 40.000 YTL nın 6.12.2003 tarihinden itibaren işlemiş faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiş,Dairemizce bozulmuş,mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra bu kez 13.238.68 YTL nın 16.2.2003 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle avukat olan davacı asilin 23.9.2008 tarihli oturuma katılarak mahkemenin hükmüne esas aldığı 19.9.2008 tarihli ek bilirkişi raporuna bir diyeceğinin bulunmadığını ve ek raporla maddi hatanın düzeltildiğini beyan etmiş olmasına göre aşağıdaki ikinci ve üçüncü bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle avukat olan davacı asilin 23.9.2008 tarihli oturuma katılarak mahkemenin hükmüne esas aldığı 19.9.2008 tarihli ek bilirkişi raporuna bir diyeceğinin bulunmadığını ve ek raporla maddi hatanın düzeltildiğini beyan etmiş olmasına göre aşağıdaki ikinci ve üçüncü bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece verilen ilk kararda faiz başlangıcı 6.12.2003 tarihi olarak belirtilmiş olup, davalılar bu yönü temyiz sebebi yapmadıkları için faiz başlangıcı yönünden bu tarih itibarıyle davacı yararına usuli kazanılmış hak doğmuştur.Mahkemenin davacının müktesep hakkını göz ardı ederek bu kez faiz başlangıç tarihini 16.12.2003 olarak belirlemiş olması,usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

3-Yargılama giderlerinin hesaplaması yapılırken öncelikle her bir tarafın yaptığı masraf kalem kalem belirlenmeli,bundan sonra kabul ve reddedilen miktara göre taraflar arasında paylaştırılmalıdır.Mahkemenin açıklanan doğrultuda işlem yapmaksızın 739.50 YTL yargılama giderinden 260.54 YTL sının davalıdan tahsiline şeklinde hüküm kurmuş olması doğru bulunmamış olup,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine,ikinci ve üçüncü bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10630, Karar No: 2022/7281, Tarih: 31.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10630 E.  ,  2022/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarih ve 2017/334 - 2018/106 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık ve müdafiinin duruşma istemlerinin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriklerine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin, müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda

şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.