muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16140, Karar No: 2016/8515, Tarih: 31.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16140 E.  ,  2016/8515 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI :

DAVACI :

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı Ö.. G.. hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalılar hakkındaki kararın kesinleşmiş olması nedeniyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı Ö.. G.. vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 31.05.2016 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı Ö.. G.. vekili Av. ile karşı taraf davacı vekili Av. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldügünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; Bursa İli Osmangazi İlçesi Ada parselde bulunan taşınmazın toplam hissesinin 12.11.1997 tarihinde dava dışı paydaşları tarafından davalı Ö.. G..'e satıldığını, ancak işlemi yapan davalı tapu memurlarının bilgisayar kayıtlarında satışı zuhulen tam hisse olarak göstermeleri nedeniyle davacının kayyım olarak atandığı kızı 104/216 hissesinin de davalı adına tescil edildiğini, bu nedenle davalı Ömer'in sebepsiz zenginleştiğini, kısa süre sonra da (16.01.1998 tarihinde) taşınmazın davalı Ö. tarafından dava dışı Taner İncekara'ya satıldığını, bu yanlışlığın düzeltilmesi için açılan davanın reddedildiğini, tapuda hisse fazlalığının belirtildiği şerhin de açılan dava sonucu kaldırıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere, 104/216 hisse bedeli olan 35.500 TL'nin davalı Ö. ve tapu çalışanları olan diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 12.10.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 134.815 TL ye yükselterek, bu tutarın faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı Ö.. G.. vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise tapu sicilinin tutulmasından doğan zarardan devletin sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın tamamının halen T. İncekara adına kayıtlı olduğu, davacının temsilci olarak yönettiği maldaki azalmaya dava dışı T. İncekara'nın malvarlığındaki çoğalmanın sebep olduğu, bu nedenle davanın Taner'e yöneltilmesi gerektiği, tapu memurları olan diğer davalılar hakkındaki davanın ise idare aleyhine açılması gerektiğinden bahisle davanın husumet yönünden reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 12.09.2013 günlü ve 2013/ E. 2013/ K.sayılı ilamı ile;

(...Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; davada davalı Ö..'in sebepsiz zenginleştiği ileri sürülerek, talepte bulunulmuştur. Sebepsiz zenginleşme BK.nun 61-66.maddeleri (TBK.nun 72-82.maddeleri) gereğince, bir kimsenin malvarlığının geçerli (haklı) bir sebep olmaksızın diğer bir kimsenin malvarlığı aleyhine çoğalması (zenginleşmesi) demektir. Sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak talep edilebilmesi için borçlunun malvarlığından bir başkasının aleyhine olarak zenginleşme meydana gelmeli, zenginleşme ve zenginleştirici olay arasında illiyet bağı bulunmalı ve zenginleşme haklı bir sebebe dayanmamalıdır. Sebepsiz zenginleşme kurumunun en temel özelliği şahsilik prensibi gereğince kime karşı zenginleşme olduysa ona karşı talepte bulunulması gerekir.

Somut olayda; davalı Ö.. G.., Mehmet kızı Huriye'nin hissesine bedel ödemeden sahip olmak suretiyle sebepsiz zenginleşmiştir. Sebepsiz zenginleştiği hisse aynen mülkiyetinde bulunmadığından nakten tazmini istendiğine göre, mahkemece, sebepsiz zenginleşenin taşınmazı Ömer'den satınalan ve halen adına kayıtlı bulunan dava dışı Taner İncekara değil davalı Ömer olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, Ö... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir...)

Gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davalı Ö.. G.. hakkındaki davanın kabulüne, 134.815 TL alacağın 99.315 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, bozma ilamı kapsamı dışında kalan diğer hususlar kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı Ö.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; eldeki dava açılırken davacı tarafça ödenmesi gereken maktu başvuru harcı ile peşin nispi karar ve ilam harcının (ve ıslah yolu ile artırılan tutara ilişkin noksan harcın) mahkeme veznesine yatırılmadığı anlaşılmıştır.

Dosyada delil olarak yer alan Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 15.02.2008 gün ve 2007/ E. 2008/ K. sayılı kararı ile, eldeki davaya konu ada parsel (yeni ada parsel) sayılı taşınmazın 104/216 hissesi oranında maliki olan gaip “.......” adındaki kişinin hak ve menfaatlerini korumak üzere, 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun uyarınca, Bursa Defterdarı kayyım olarak atanmış; yazılı olarak verdiği yetki ile de hazine avukatı sıfatını taşıyan vekili aracılığıyla, kayyım sıfatıyla temsil ettiği gaip kişinin hak ve menfaatini korumak için, eldeki davayı açmıştır.

Önemle vurgulamakta yarar vardır ki, mahkeme kararıyla kayyım olarak atanan ve gaip kişi adına yaptığı bu iş ve işlemler nedeniyle, 3561 Sayılı Kanun kapsamında bir yönetim kayyımı olan Defterdar; burada hazineyi temsilen hareket etmemekte; aksine kayyımlık görevi gereği gaip kişinin anılan taşınmazdaki hak ve menfaatlerini korumak için işlem yapmaktadır. Hazine avukatını vekil tayin etmiş olması da, hazine adına hareket ettiğini kabul için yeterli değildir.

Öte yandan, Defterdarın taşıdığı kayyımlık sıfatı ile açtığı eldeki dava yönünden 492 sayılı Harçlar Kanunu kapsamında harçtan muafiyeti olmadığı gibi, işlemi de harçtan müstesna kılınmamıştır.

Diğer taraftan, Bursa Defterdarının kayyım olarak atanmasına dayanak teşkil eden 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanunun 2/son maddesinde de “Kayyımlıkla ilgili işlemler, her türlü vergi, resim, harç, katkı payı gibi mali yükümlülüklerden müstesnadır.” hükmüne yer verilmiş ise de burada yargı harçlarından bağışıklığa ilişkin özel bir düzenleme bulunmamaktadır(HGK. nun 12.10.2011 gün ve 2011/3–629 E. 2011/613 K. sayılı ilamıda aynı yöndedir).

492 sayılı Harçlar Kanunun “Harcı Ödenmeyen İşlemler” başlığını taşıyan 32. maddesinde ise, “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen madde hükmünden de anlaşılacağı üzere, karar ve ilam harcının peşin olarak yatırılması gereken miktarı (ve ıslah yolu ile artırılan tutara ilişkin noksan harç) ile maktu başvuru harcı ödenmedikçe, davaya devam edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ortaya konulan ilkeler göz ardı edilerek, yargılamaya devamla hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Buna göre mahkemece yapılacak iş; davacı kayyım’a anılan yargı harçlarını ödemesi konusunda usulünce önel verilerek, sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Bozma nedenine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınıp davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3351, Karar No: 2008/6482, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3351 E.  ,  2008/6482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 126 ada 15 parsel sayılı 606.63 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında "Ş" rumuzu ile gösterilen taşınmazın memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1992 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6894, Karar No: 2022/555, Tarih: 18.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/6894 E.  ,  2022/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05/03/2013 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 15/09/2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 05/11/2018 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, bu ek kararın davalı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında, bir kısım davalılar vekili istinaf kanun yoluna başvurmuş, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, eksik yatırılan nispi harcın tamamlanması için davalıların MERNİS adresine tebligat yapılmış, tanınmıyor olmaları nedeniyle tebligatın iade edilmesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat yapılmış ve muhtıra 05.10.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak süresi içinde harç yatırılmamıştır. Bunun üzerine bölge adliye mahkemesince, 05.11.2018 tarihli ek karar ile, 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi yollaması ile aynı yasanın 344 ve 346. maddeleri uyarınca, temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı ... ve davalı ... vekili ek kararı süresinde temyiz etmiştir.

Somut olayda; davalılar, muhtıra tebliğ edildiğinde MERNİS adreslerinin değiştiğini belirterek, tebligatın usulüne uygun yapılmadığını iddia etmişler ise de, tebligatın oluşturulduğu tarih olan 20.09.2018 tarihi itibariyle davalı ... ve davalı ...’nün MERNİS adresi, ...,... olduğundan, bu adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat usulüne uygun olup, bölge adliye mahkemesinin 05.11.2018 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bölge adliye mahkemesinin 05.11.2018 tarihli ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 18.01.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/15971, Karar No: 2018/5686, Tarih: 11.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/15971 E.  ,  2018/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .../... (...) Köyü çalışma alanında bulunan 1009 parsel sayılı 36500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla davalıların murisleri ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanarak çekişmeli taşınmazın kayıp ve yitik şahıslardan Hazineye kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın payları oranında ... mirasçıları ve ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10175, Karar No: 2021/4295, Tarih: 17.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10175 E.  ,  2021/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın tür ve süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK'nun 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/132 Esas, 2020/242 Karar sayılı ilamı ile yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 22.10.2020 gün, 2020/2632 Esas, 2020/2308 Karar sayılı "esastan red" kararına karşı, sanıklar müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; 10.04.2020 günü gece saat 00:30 sularında, müştekinin kaldığı otele doğru yürüdüğü esnada önceden tanımadığı sanıkların, yanına yaklaşıp, bıçak göstermek suretiyle para istedikleri, müştekinin olumsuz cevap vermesi üzerine kendisini bıçakla darp edip, basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladıkları, daha sonra huawei marka cep telefonu, 140 TL para ve pasaportunu alıp kaçtıkları esnada devriye gezen polis ekiplerini görüp, sanıklardan şikayetçi olması üzerine peşlerine düşen polis ekiplerinin sanıkları kesintisiz takip sonucunda yakaladıkları, kaçış güzergahında suçta kullanılan bıçak ile müştekiye ait eşyaların ele geçirildiği dikkate alındığında tebliğnamede eksik inceleme nedeniyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1.maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesi'nin 22.10.2020 gün, 2020/2632 Esas, 2020/2308 Karar sayılı "İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi” hükmünün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, CMK‘nin 7165 Sayılı Kanun ile değişik 304.maddesi gereğince, dosyanın İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 17.02.2021 tarihinde üye ... ve ...'nin muhalefeti ile oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Yargıtay CGK yerleşik içtihatlarında bir sanığa ceza verilmesi için şüpheye yer vermeyecek şekilde eylemi gerçekleştirdiğinin ispatı gerekecektir.

Bu ispat için öncelikle suçun işlenip işlenmediği sonra bir olayın kanuni unsurlarının belirlendiği şekilde işlenip işlenmediği ve son olarak da sabit olan bu suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tartışması ve kesin olarak ispatı gerekir. Tüm aşamalarda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekir.

YCG 2017/6-1147 Esas 2018/519 Karar sayılı ilamlarında "... Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir..." şeklinde içtihatta bulunarak bu husus işaret etmişlerdir.

Yine YCGK nın 2018/6-110 E. 465 K. , 2016/6-1157 E. 2017/239 K sayılı ilamlarında da aynı hususlar teyit edilmektedir.

Yani olayın oluşuna ilişkin şüpheli durum varsa burda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekecektir.

Hırsızlık, yağma, cinsel istismar gibi çoğu zaman ani gelişen veya suç işlemek için sanıkların önceden plan yaptıkları ve sonrasında yakalanmama adına delil bırakmamaya yönelik tedbirler almalarına göre bu tür suçlarda yan delil bulmada sıkıntılar olduğu açıktır. Çoğu zaman bu tür suçlarda elimizdeki tek delil sadece müştekilerin beyanından ibaret kalmaktadır.

Yani olayın oluşuna ilişkin şüpheli durum varsa burda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekecektir.

Hırsızlık, yağma, cinsel istismar gibi çoğu zaman ani gelişen veya suç işlemek için sanıkların önceden plan yaptıkları ve sonrasında yakalanmama adına delil bırakmamaya yönelik tedbirler almalarına göre bu tür suçlarda yan delil bulmada sıkıntılar olduğu açıktır. Çoğu zaman bu tür suçlarda elimizdeki tek delil sadece müştekilerin beyanından ibaret kalmaktadır.

Bu zorlayıcı nedenlerden dolayı aralarında husumet olmayan, çoğu zaman hiç tanımadğı ve iftira atması için neden bulunmayan müşteki beyanı sübutun ve sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin kabulünde yeterli kabul edilmektedir.

Ceza yargısına hakim olan en temel ilke olan masumiyet ve şüpheden sanık yararlanır kuralları ceza adaleti bakımından başkaca hiçbir delil olmayan ve bulunma ihtimali olmayan hususlarda sanık aleyhine, müşteki lehine esnetilebilmektedir. Bu belli zorluklar nedeniyle bir nebze kabul edilebilir. Ancak başka türlü delil toplama imkanı olan olaylarda veya akla, mantığa veya olaya uymayan, kendi içerisinde tutarsız veya sürekli değişen ya da itilaflı başka bir konuda müdafii ya da yakınlarına açıkça yarar sağladığı, müştekiyi gerçekten sanık olmaktan çıkarıp müşteki haline sokabilecek, yani haksız durum yaratacağı aşikar olan soyut beyanların tek doğru kabul edilerek cezalandırma yoluna gidilmesi, masumiyet, silahların eşitliği ve şüpheden sanık yararlanır kurallarına açıkça aykırılık teşkil edeceği açıktır.

Bu nedenle ispatı zor olan olaylarda akla, mantığa ve dosyadaki olaylara uyumlu denetlenebilir müşteki beyanına itibar olabilir ise de akla, mantığa, fenne ve dosyadaki olaylara uymayan helede başka türlü ispat imkanı varken sadece müşteki beyanıyla yetinilmesi halinde bu beyanın suçun aydınlatılmasına yönelik değil başka bir olayı örtme, iftira atma veya intikam alma gibi bir amaca yönelik olduğu şüphesi doğuranlara bu şüphe giderilmeden itibar edilmesi büyük haksızlık oluşturacak ve yargılama konusunda tüm yetkiyi hakkı olmadığı halde sadece taraf olması gereken görünüşteki müştekiye devredecektir.

Somut olayda;

Müşteki; iki kişi geldi, bıçak çekti, para istedi, 140 TL paramı, cep telefonumu ve pasaportumu aldılar. Beni yaraladılar diye beyanda bulunuyor. Beyanı alınmadan önce devriye gezen ekibine yanlarına geldiğini söylüyor. Olaydan 4-5 saat sonra ifadesi alınıyor.

Polis tutanağına göre iki kişi kaçmaya çalışırken yakalanıyor, yerde cep telefonu bulunuyor (müştekiye ait) ve sanıklara ait olduğu tahmin edilen bıçak bulunuyor.