muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12002, Karar No: 2015/11313, Tarih: 05.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12002 E.  ,  2015/11313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÖRTYOL SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2013/614-2015/282

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ................'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapuda cins (vasıf) değişikliği isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, çekişme konusu 371 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında cinsinin tarla olarak yazıldığını taşınmazın halihazırda kapama narenciye bahçesi olduğunu ileri sürerek taşınmazın tapu kaydındaki cinsinin bahçe olarak düzeltilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere, 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicili Tüzüğü'nün 81 ve 85.) Tapu Sicili Tüzüğünün 72 ve 74. maddelerine göre tapu kütüğündeki kaydın değiştirilmesi ve kütük üzerindeki düzeltmelerin, bir başka ifade ile tapuda cins (vasıf) düzeltilmesi işlemlerinin tapu idaresince yapılacağı ve idari bir görev olduğu tartışmasızdır.

Hâl böyle olunca, davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2156, Karar No: 2010/2524, Tarih: 08.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2156 E.  ,  2010/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/07/2009

Taraflar arasında birleştirilerek  görülen davada;Davacı  Hazine, tapuda davalılar adına kayıtlı 144 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptal isteğinde bulunmuştur.

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesi hükmü gereğince çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, mahkemece, 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur. Davacı Hazinenin sair temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece, iddia çerçevesinde  yapılan araştırma ve inceleme sonunda, 28.11.1997 tarih, 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davacı hazinenin davasında dava tarihi itibariyle haklı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, yargılama giderinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması gerekirken, bu giderlerin davacı hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4113, Karar No: 2013/5782, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4113 E.  ,  2013/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 10.02.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 747 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 938 ada 16 parsel numaralı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 747 ada 4 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 10.02.2011 itibariyle ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihleri itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4837, Karar No: 2024/2962, Tarih: 10.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4837 E.  ,  2024/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/205 E., 2022/637 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sözleşme imzalanması talebinin reddi işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 2013 yılında ... Eczanesi ile eczacılık faaliyetine başladığını, 26.08.2016 tarihinde eczanesini kapattığını, yeniden mesleğini icra etmek için eczanesini açtığını ve sözleşme imzalamak için 15.05.2018 tarihinde gerekli belgelerle birlikte başvurduğu davalı Kurum tarafından talebinin uygun görülmediğinin bildirildiğini, ret cevabında hiçbir gerekçe gösterilmediğini, Kurum ile mensubu olduğu Türk Eczacılar Birliği arasındaki protokol gereği başvuru yapılması ve ilgili belgelerin sunulması halinde davalı Kurumun eczanelerle sözleşme yapma mecburiyeti olduğunu, tüm belgelerin özellikle de eczacı odasından alınan "Sözleşmeye engel yoktur" belgesinin sunulmuş olmasına rağmen davalı Kurumca talebinin haksız ve hukuka aykırı olarak reddedildiğini ileri sürerek, davalı Kurumun 27.06.2018 tarihli ve 6640055 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı hakkında yapılan soruşturma nedeniyle sözleşme yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.09.2020 tarihli ve 2018/526 E., 2020/246 K. sayılı kararıyla; işin sözleşmeye bağlanmasından önce geçen süreçte ortaya çıkacak ihtilafların kamu gücüne dayalı, re'sen ve tek yanlı olması nedeniyle idari işlem niteliğini taşıması karşısında idari yargıda, sözleşmenin imzalanmasından sonra ortaya çıkacak ihtilafların ise sözleşme ve protokol hükümleri ile özel hukuk kuralları uyarınca adli yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.03.2021 tarihli ve2021/269 E., 2021/336 K. sayılı kararıyla; davalı işleminin idari işlem niteliğini taşıması karşısında, yargısal denetimin idare hukuku ilkelerine göre idari yargı yerlerince yapılacağı, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 22.03.2022 tarihli ve 2021/5611 E., 2022/2547 K. sayılı ilamla; davacının talebinin, davalı tarafından sözleşme imzalanması talebinin reddine yönelik olarak çıkarılan çekişmenin giderilmesine yönelik olduğu bu durumda uyuşmazlıkta adli yargı görevli olduğundan, İlk Derece Mahkemesince işin esasının incelenmesi ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mersin Valiliği İl Olağanüstü Hal Bürosunun davalı Kuruma hitaben yazdığı yazı içeriğine göre, davacının FETÖ/PDY terör örgütü soruşturması kapsamında tutuklandığı, Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/503 E. sayılı dosyası ile yargılamasının devam ettiği, Bylock kullanıcı listesinde adının bulunduğu, 667 sayılı KHK ile kapatılan “... Sağlık Çalışanları Derneği ile ... Sanayici ve İşadamları Derneğine” üye olduğu ve bu derneklerin yönetim kurullarında görev aldığı, Pol-Net şahıs sorgulamasında “FETÖ/PDY Terör Örgütü Şüphelisi/Mersin KOM 1” açıklamasının bulunduğunun tespit edildiği, Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/503 E. sayılı dosyasının karara çıktığı, davacının Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak suçu nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiği dosyanın halen istinaf incelemesinde olduğu, ... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol’ün "Sözleşmenin Feshi ve Cezai Şartlar" başlıklı (5.1.) maddesi gereğince davalının bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman tek taraflı olarak fesih hakkının bulunması karşısında sözleşmenin devam etmesini istemenin sözleşme özgürlüğü ile bağdaşmayacağı gibi tarafların her zaman yeniden sözleşme yapma imkanına sahip oldukları gözetildiğinde, davalı Kurum işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı, davalı Kurumun başvuruyu reddetmesinin keyfi bir tutumdan kaynaklanmadığı, davacının devlete karşı işlediği iddia olunan suçlarla ilgili davalı devlet kurumunu sözleşme yapmamaya iten somut delil ve emarelerin de bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin mesleğini icra etmesinde hukuki engel bulunmadığını, gerekçe gösterilmeksizin talebinin reddedildiğini, davalı Kurumun protokol hükümlerine uymayarak sözleşme imzalamamasının hukuka aykırı olduğunu, sözleşmeye aykırı hukuki ve cezai durumu olmadığını, sözleşmeye engel yoktur belgesinin ibraz edildiğini, ceza davasının temyiz aşamasında olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 26 ncı maddesi.

2. 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un (6197 sayılı Kanun)4 üncü maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına ve 6197 sayılı Eczacılar ve Eczacılar Hakkında Kanun'un 4 üncü maddesine göre devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlardan hapis cezasına mahkum olmanın eczacılık yapmaya mani olmakla davalı kurumun sözleşme yapmamasına yönelik tasarrufunun yerinde olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/1759, Karar No: 2008/5863, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1759 E.  ,  2008/5863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1) 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2006 yılı (kuru-sulu ayrımı gözetilmeden) veri listesindeki dekar başına üretim gideri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının alınması, buğdayın dekar başına verimi 320 kg., fasulyenin dekar başına verimi 1500 kg. olarak bildirildiği halde sırasıyla 600 ve 1350 kg. olarak kabulü,

2- Davalılardan ...'ye velayeten annesi ...'nin Av....'ya vekaletname verip vermediği araştırılıp varsa getirtilmeden davaya bakılması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden (kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere) 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan 2 nolu bozma nedenini de karşılar biçimde ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

../..

2007/1759-5863 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4917, Karar No: 2014/3152, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4917 E.  ,  2014/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın mağdureye yönelik fuhuşa aracılık suçunu farklı zamanlarda birden fazla kez işlediğinin anlaşılmasına karşın, TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması ve sanık hakkında uygulama yapılırken hapis cezasının yanında verilen gün adli para cezasında TCK.nın 62. maddesi ile indirim yapılırken 833 gün adli para cezası yerine, 823 gün adli para cezasına, bu cezanın paraya çevrilmesi sırasında da 16.660 TL yerine, 16.460 TL adli para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8998, Karar No: 2023/2528, Tarih: 09.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8998 E.  ,  2023/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.05.2015 tarihli ve 2015/1032 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın şikâyetçinin ikametine ... ile girdikten sonra çıkarken ikametin avlusunda bulunan aracın camlarını kırdığı esnada varsayılan rızanın ortadan kalkmış olması sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/609 Esas, 2015/1286 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında kişilik özellikleri gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildikten sonra aynı gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle çelişkiye sebebiyet verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde saat 22.00 sıralarında sanık ...'in şikâyetçiye ait ikamete alacağını almak için geldiği, şikâyetçinin evde olmamasına öfkelenerek evden çıktığı ve çıkarken evin eklentisi niteliğindeki avlusunda bulunan şikâyetçi ...'ye ait aracın camlarını kırdığı, bu esnada rızanın ortadan kalkmış olduğu ve sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği kabulüyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suçun Sübutu Yönünden Yapılan Değerlendirme

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde saat 22.00 sıralarında sanık ...'in şikâyetçiye ait ikamete alacağını almak için geldiği, şikâyetçinin evde olmamasına öfkelenerek evden çıktığı ve çıkarken evin eklentisi niteliğindeki avlusunda bulunan şikâyetçi ...'ye ait aracın camlarını kırdığı, bu esnada rızanın ortadan kalkmış olduğu ve sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği kabulüyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suçun Sübutu Yönünden Yapılan Değerlendirme

Sanığın, şikâyetçinin ikametine aralarındaki borç-alacak ilişkisi nedeniyle görüşmek için geldiği, şikâyetçinin gelini olan ve o esnada evde bulunan tanık S.B.'nin sanığa kapıyı açtığı, sanığın içeri girmesine karşı çıkmayarak zımni bir ... gösterdiği, sanığın bir süre ikametin içerisinde kaldıktan sonra şikâyetçi ile görüşememesinin verdiği öfke ile dışarı çıkarken avluda bulunan araca zarar verdiği kabul edilen olayda; meşru amaca yönelik olarak girdiği konuttan, rızanın sona erdiği bildirilmeden ayrılmakta iken ani olarak gelişen mala zarar verme eylemi sırasında konut dokunulmazlığını ihlâl etme kastı bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında yasal unsurları oluşmayan suç nedeniyle beraat kararı verilmesi yerine yanılgılı değerlendirme ile mahkûmiyetine karar verilmesi, isabetli görülmemiştir.

Kabule göre de;

2.Sair Nedenler Yönünden Yapılan Değerlendirme

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 151/1. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, mahkemenin temyiz kapsamı dışında bulunan mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyet hükmü kurduğu, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 253/3. fıkrasında yer alan “Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden usûlüne uygun uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/609 Esas, 2015/1286 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.