muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11694, Karar No: 2012/15955, Tarih: 25.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/11694 E.  ,  2012/15955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 07/10/2003 öncesi için: 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinin uygulanması ile kamu davasının düşürülmesine dair

2-08/10/2003-31/12/2003 tarihleri arasında sahte fatura düzenlemek suçuna yönelik olarak: Mahkumiyet

3-2005 ve 2006 takvim yılları için: Sanığın beraatine dair

Hükmün konusu, iddianamede gösterilen eylemden ibaret olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Dairemizin yerleşik içtihatlarında açıklandığı üzere; “bir olayın açıklanması sırasında başka bir olaydan söz edilmesi, o olay hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği" cihetle, 07.10.2008 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 29.08.2008 tarihli vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında 2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki “sahte fatura kullanmak” suçları ile ilgili düşüncelere iştirak olunmamış, 2004 takvim yılında işlendiği iddia olunan “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davası ile ilgili her hangi bir karar verilmemiş ise de, mahkemesince her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I-)Katılan idare vekilinin, 07.10.2003 tarihine kadar işlenen sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair hükme yönelik temyizi ile sanık ve müdafiinin, 08.10.2003 tarihinden 31.12.2003 tarihine kadar işlenen sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizleri üzerine yapılan incelemede;

Aynı takvim yılının (somut olayda 2003 takvim yılının) değişik vergi dönemlerinde sahte fatura düzenlemek suçunun teselsül eden tek suçu oluşturacağı ve suç tarihinin teselsülün sona erdiği 31.12.2003 olduğu gözetilmeden, 07.10.2003 tarihine kadar işlenen sahte fatura düzenlemek eyleminden açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, 08.10.2003 tarihinden 31.12.2003 tarihine kadar işlenen sahte fatura düzenlemek eyleminden mahkumiyet kararı verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının,

suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan idare vekili ile sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-)Katılan idare vekilinin, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyizine gelince;

29.08.2008 tarihli Vergi Suçu Raporunun ekinde yer alan şirkete ait KDV beyannamelerinden 2005 yılının Ocak – Temmuz dönemlerinde KDV beyannamelerinin boş olarak verildiği, Ağustos – Aralık dönemleri ile 2006 yılının Ocak – Aralık dönemlerinde matrahlı olarak verilmiş olması nedeniyle, 2005 yılının Ağustos döneminden, 2006 yılının Aralık dönemine kadarki süre içerisinde, 29.08.2008 tarihli Vergi Tekniği Raporunda ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere her hangi bir ticari faaliyeti olmadığı tespit olunan şirkete ait faturaların sahte olarak düzenlendiğinin kabulü gerektiği;

Dosyada fotokopileri bulunan İzmir 9. Noterliğinde düzenlenen 18.08.2005 gün ve 10150 ve 10151 yevmiye numaralı limited şirket hisse devir sözleşmelerinden sanığın, hisselerini ... ve ...'ya devrettiğinin ve 18.08.2005 tarih, 2005/2 sayılı ortaklar kurulu kararı ile ...'nın 10 yıl süre ile münferiden şirket müdürü olarak seçildiğinin anlaşılmasına rağmen, 29.08.2008 tarihli Vergi Tekniği Raporunda, ...'ün, İzmir 12. Noterliğinde, 21.12.2001 tarih ve 50710 yevmiye ile düzenlenen şirket ana sözleşmesiyle 25 yıllığına şirket müdürlüğüne seçildiği, 21.08.2005 tarihinde şirketteki hisselerini devretmesine karşılık, yetkisini devretmediği belirtilerek, anılan raporda tespit edilen eylemlerden sanığın sorumlu tutulduğu, bilirkişinin 13.04.2009 havale tarihli raporunda, hisse devrinden sonra sanığın müdürlük yetkisinin iptal edilerek şirketin müdürlüğüne ...'nın seçildiği ve bu hususların 02.09.2005 tarihinde İzmir Ticaret Sicili Memurluğu'nca tescil edilip, tescile ilişkin ilanın Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde aynı tarihte ilan edildiğinin belirtilmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla, Eksen Şerit Bilgisayar ve Toptan Tüketim Malzemeleri Ticaret Limited Şirketinin kuruluşundan itibaren yetkilisinin kim ya da kimler olduğunun İzmir Ticaret Sicili Memurluğundan sorulmak suretiyle tespiti, gerekirse sanığın hisse devrinden sonra da şirket adına faaliyette bulunmaya devam edip etmediğinin belirlenmesi yönünden, sanıktan hisse devralan kişilerin tanık olarak dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9967, Karar No: 2023/9928, Tarih: 18.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9967 E.  ,  2023/9928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/43 E., 2022/433 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen fiilen çalışılmadığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılar ..., ..., ... ve ...'un sahibi olduğu Özel ... Dershanesi isimli işyerinde çalışmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde özetle; müvekkillerinin davaya konu sürelerde dava dışı ...’ya ait iş yerinde çalıştıklarını, davacıya ait iş yerinde çalışmalarının olmadığını, müvekkillerinin dava dilekçesinin kendilerine tebliğ edildiğinde asıl işverenleri ...’yı aradıklarını ve adı geçenden kayıtlarda hata oluştuğunu gerekli düzeltmelerin yapılacağı bilgisini aldıklarını, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı Kurum vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde; davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.03.2013 tarihli ve 2010/191 E. - 2013/170 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Daire kararında; eksik araştırma sonucu karar verildiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar Kurum ile ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, hükmün gerekçe içermediğini, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; ... bünyesinde çalıştıklarını, kendilerinin davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, kararın eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiğinden bahisle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, hükmün gerekçe içermediğini, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; ... bünyesinde çalıştıklarını, kendilerinin davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, kararın eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiğinden bahisle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili çalışmanın kimin bünyesinde gerçekleştiğinin tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davalılar tarafından dosya kapsamında dava dışı ... tarafından çalıştırıldıkları, davacı ... tarafından çalıştırılmadıkları iddia edildiğinden, çalışmanın davacı ... yerine dava dışı ... bünyeside geçip geçmediği hususunda irdeleme yapılmak üzere, iş bu husus dava dışı ...'nın hak alanını ilgilendirdiğinden, davaya dahili ile irdeleme yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13003, Karar No: 2014/17421, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13003 E.  ,  2014/17421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04/06/2010 tarihinde muvazaalı olarak eşi ...'den boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14829, Karar No: 2012/24751, Tarih: 16.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14829 E.  ,  2012/24751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.03.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velayet ve birleşen davanın reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.10.2012 günü temyiz eden davalı-davacı H..Y.. D.. vekili Av. A.. S.. ve karşı taraf davacı-davalı Z..D.. vekili Av. K..Ö.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yanındaki ortak çocuklar S..N...ve F..A..'nın ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin Z..'ten alınıp H..'a verilmesine,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.10.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/6891, Karar No: 2016/6353, Tarih: 25.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6891 E.  ,  2016/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I. Sanık ... hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik incelemede; Mahkemece, ..... Ceza Dairesinin .... Esas ve.... Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına,.....Denetim Kurulu’nun 10.06.2015 tarihli cevabi yazısı ile suça konu faturaları kullanan ... San. Tic. Ldt. Şti ile Gaziler Vergi Dairesi mükellefi .... hakkında ...Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu belirtilmesine rağmen, bozma ilamı doğrultusunda, sanığın, motorin aldığı.... Ltd. Şti, ... Ür. Ltd. Şti,.... Ürünleri Gıda Hay. İth.İhr. Tic. Ltd. Şti, ..... Nakliye Ltd. Şti, .... İnş.Tic.Ltd. Şti ve .... Ltd. Şti ile ..... Vergi Dairesi mükellefi ..... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme yönünden, sanık tarafından düzenlenen suça konu faturaları kullanan ....Gıda San. Tic. Ldt. Şti ile .... Vergi Dairesi mükellefi .... hakkında sahte fatura kullanma yönünden karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak, bozma nedenleri tam olarak yerine getirilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.