muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4532, Karar No: 2010/2672, Tarih: 05.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/4532 E.  ,  2010/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma, rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suçlara iştirak ile evlenme akti olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapmak suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda, sanıklar ..., ... ve ...’nın reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından beraetlerine, sanıklar ..., ... ve ...’in evlenme akti olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapmak suçlarından ise mahkümiyetlerine dair, Besni Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2005 gün ve 2004/26 Esas, 2005/350 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi Üst C.Savcısı ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ...’ya isnat olunan ve 765 sayılı TCK.nun 430/2 ve 416/son maddelerinde düzenlenen reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma ile bunlara iştirak suçlarına öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, sanıkların sorgularının yapıldığı 20.04.2004, 14.07.2004 ve 29.11.2004 tarihleri ile inceleme günü arasında beş yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleştiği, bu arada zamanaşımını kesen veya durduran bir sebebin bulunmadığı gözetilerek, davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında evlenme akti olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

.../...

-2-

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde "zaman bakımından uygulama", 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlülük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, "lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanıkların hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in ve Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/607, Karar No: 2024/1628, Tarih: 11.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/607 E.  ,  2024/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/699 E., 2023/1755 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akyurt Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/271 E., 2023/11 K.

Taraflar arasındaki çocuğun velâyet sahibi annenin bekarlık soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını ve ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini, ortak çocuğun soyadı farklılığı nedeniyle okul hayatında ve sosyal hayatında pek çok sorun yaşadığını, en son havalimanında soyadlarının farklı olması nedeniyle alıkonulduklarını, boşanma ilamının gösterilmesi ile yolculuğa devam edebildiklerini, buna benzer birçok üzücü olay yaşadıklarını davalı babanın ortak çocuğun ihtiyaçları ile ilgilenmediğini ve arayıp sormadığını, boşanma kararından sonra davalı babaya ulaşılamadığını ve çocuk lehine hükmedilen nafakaların ödenmediğini belirterek ortak çocuk Ecrin Nas'ın "Korkmaz" olan soyadının "Gökmen" olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; velâyet hakkının soyadı değişikliğini kapsamadığını, davacının duyduğu husumet nedeniyle bu davayı açtığını, çocuğun soyadının değiştirilmesi ile çocuğun evlilik birlikteliği içinde doğmadığı izlenimi verilebileceğini, küçüğün bu durumdan zarar göreceğini, çocuğun yaranın üstün tutulması gerektiğini, davalının çocuğu ile ilgilenmediği ve nafakaları ödemediği hususundaki iddiaların asılsız olduğunu, davalı çocuğu ile görüşme girişiminde bulunduğunda davacının bahaneler ileri sürdüğünü, davacı tarafından engellenmeyen tüm günlerde davalının çocuğu ile vakit geçirdiğini, çocuğun ihtiyaçlarını haricen davalı tarafından karşılandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Akyurt Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin 23.06.2020 tarih 2019/329 Esas, 2020/110 Karar sayılı kararın ile davanın kabulüne karar verilmiş olup, davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 30.06.2022 tarih, 2020/946 Esas, 2022/1456 Karar sayılı kararı ile Nüfus Müdürlüğünün de hasım olarak gösterilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile velâyet hakkı tevdi edilen annenin çocuğun soyadını kendi soyadı ile değiştirilmesi yönündeki talebinin velâyet hakkı kapsamındaki yetkilerin kullanımı ile ilgili olduğu, velâyet hakkı kapsamında çocuğun soyadını da belirleme hakkının da yer aldığı,kendisine velâyet hakkı tevdi edilen annenin kendi soyadı ile değiştirmesini engelleyici yasal bir düzenlemenin bulunmadığı ve çocuğun soyadı değişmekle kişisel durumun değişmeyeceği, dosyadaki mevcut bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere çocuğun annesi ile aynı soyadı taşımaması nedeniyle arkadaş ve sosyal çevresinde sorgulandığı, bu durumun çocuğun psikolojisini olumsuz yönde etkilediği, ayrıca havalimanı, otel girişleri, çocuk adına banka hesabı açılması burs işlemlerinin yapılması ve para çekilmesi gibi hususlarda soyadı farklılığının her defasında sıkıntı yarattığı, daha önce yaşanılan olaylar nedeniyle gezi alanlarında dahi kimlik gösterilmesi istendiğinde çocuğun bu duruma aşırı tepki gösterdiği, çocukla baba arasında çok fazla iletişiminin bulunmadığı,yaşanılan bu olayların çocuğun psikolojisini etkilediğinin çocukla sosyal hizmet uzmanı arasında yapılan görüşme neticesinde sunulan rapordan da anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, Ecrin Nas Korkmaz'ın "Korkmaz" olan soyadının "Gökmen" olarak nüfus kayıtlarında düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; soyadı değişikliğinin velâyet hakkı kapsamında olmadığını, soyadının soybağı esasına dayandığını, haklı nedenlerin bulunması durumunda soyadı değişikliğine gidilebileceğini, çocuk ile baba arasındaki bağın tamamen koptuğu hallerin varlığında haklı nedenlerin değerlendirilmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmekle birlikte babanın sorumluluklarını ihmal etmesinin haklı neden olarak kabul edilemeyeceğini, davacının davalıya olan husumeti nedeniyle davanın açıldığını, baba ile kızının soyadlarının farklı olmasının daha büyük sorun yaratacağını, davanın kabulünün kamu düzenine aykırı olduğunu belirterek davanın kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl olanın çocuğun üstün yararı olduğunu, davacının davasını ispat için gösterdiği örnek olaylara da bakıldığında, her boşanma sonrası olabilecek olaylar olup resmi kayıtların ibrazı ile çözümlenebildiği,çocuğun sosyal çevresinde yaşadığı sıkıntıların aşılması yada yaşanmaması adına, boşanma olayı ve sonuçları hakkında ebeveynleri tarafından uygun yollarla aydınlatılmasının önem taşıdığı, davanın kabulü için gerekli olan çocuğun üstün yararının ispatlanamadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına, yerine yeniden hüküm kurulmasına, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanma davasından yıllar sonra çocuğun farklı soyadında olmasından kaynaklı pek çok aşılamaz problem yaşaması bu durumun özellikle çocuğun psikolojik durumunu telafisi imkansız şekilde olumsuz etkilemesi nedeniyle bu davanın açıldığını, tanık beyanları ile babanın çocuk ile ilgilenmediğin, yeni eşinden dehi çocuğu gizlediğinin ve çocuğu dışarıda gören davalının onu görmezlikten gelerek yoluna devam ettiğinin ispatlanmış olduğunu, sosyal inceleme raporunda da lehe görüşün bildirildiğini, davalı babanın çocuğa tek kuruş nafaka ödemediğini, davalı tanığı olan davalının babasının beyanından da anlaşıldığı üzere çocuğun baba tarafıyla olan bağlarının kopmaması için davalının çocuğu almadığını bile bile davalının babasına ve babaannesine çocuğu teslim ettiğini, çocuğun üstün yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddinin hatalı olduğunu belirterek davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuğun velâyet sahibi annesinin bekarlık soyadının kullanılmasının çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 10 uncu, 20 nci, 41 inci ve 90 ıncı maddeleri. 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi. Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 Esas, 2011/165 Karar sayılı iptal kararı. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 339 uncu vd. maddeleri.

3.Değerlendirme

3.Değerlendirme

Dava, çocuğun, velâyet sahibi annesinin bekarlık soyadını kullanmasına izin davasıdır. Boşanma sonrası velâyet hakkına sahip davacı anne çocuğun üstün yararı varsa çocuğa kendi bekarlık soyadının verilmesini isteyebilir. Sadece velâyet hakkına sahip olmak, velâyet hakkına sahip davacı anneye bekarlık soyadını çocuğuna kendiliğinden verme hakkını kazandırmaz. Burada çocuğun üstün yararı göz önünde tutulur. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Somut olayda, velâyet hakkına sahip davacı anne kendi soyadı ile çocuğun soyadının farklı olmasının çocuğu olumsuz şekilde etkilediğini ileri sürmüş ve çocuğun soyadının bekarlık soyadı olan Gökmen ile değiştirilmesini talep etmiştir. Yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar Bölge Adliye Mahkemesince, çocuğun üstün yararının ispatlanamadığı gerekçesi ile kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş ise de; İlk Derece Mahkemesi kararında belirtildiği üzere velâyet hakkına sahip annenin çocuğun soyadının kendi soyadı ile değiştirilmesi yönündeki talebinin velâyet hakkı kapsamındaki yetkilerin kullanımı ile ilgili olduğu, velâyet hakkı kapsamında çocuğun soyadını belirleme hakkının da yer aldığı, dosyadaki tanık anlatımları ve sosyal uzman raporu değerlendirildiğinde, çocuğun annesi ile aynı soyadını taşımaması nedeniyle psikolojisinin olumsuz yönde etkilendiği, sosyal yaşamında sıkıntılara yol açtığı, çocuk ile baba arasında fazla iletişimin bulunmadığı, haklı sebebin ispat edildiği, bu haliyle çocuğun velâyet hakkı sahibi annenin bekarlık soyadını almasının üstün yararına uygun olduğu anlaşılmış olup Bölge Adliye Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3429, Karar No: 2011/4285, Tarih: 14.07.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3429 E.  ,  2011/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 131 ada 4, 132 ada 2, 3, 4, 135 ada 17, 38 ve 39 parsel sayılı 10.310,98 m2, 1.137,25 m2, 58,27 m2, 7,96 m2, 10.623, 17 m2 , 5.044,71 m2 ve 8.003,81 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 132 ada 2 sayılı parsel kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve satın alma nedeniyle davalı ... adına, 131 ada 4, 135 ada 17 ve 39 sayılı parseller irsen intikal, taksim satın alma, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar... çocukları ... ve arkadaşları adına, 132 ada 3 sayılı parsel kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ..., 132 ada 4 sayılı parsel irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı murisi ... mirasçıları adına, 135 ada 38 sayılı parsel ise irsen intikal, ifraz, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Salih ve Havva ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yolu ile gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine, çekişmeli 135 ada 17, 38 ve 39 parsel sayılı taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ağaçlık, çalılık yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ve müdahil Hazinenin davalarının reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile müdahil Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ...'ın;

A) 131 ada 4, 132 ada 2, 3, 4 sayılı parsellere yönelik yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere ilişkin hükmün ONANMASINA,

B) 135 ada 17, 38 ve 39 sayılı parsellere yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine ,

2- Müdahil Hazine vekilinin 135 ada 17, 38 ve 39 sayılı parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, çekişmeli parsellerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı, tarım arazisi olduğu, davalı taraf yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hazine ile davalı taraf arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı yönündedir. Mahkemece taşınmazlar üzerinde yapılan 15.05.2003 tarihli keşifte; çekişmeli taşınmazların ağaçlarla kaplı olduğu, zeminde fındık tarımı yapıldığına dair herhangi bir belirti olmadığı, üzerlerinde meşe ve orman güllerinin bulunduğu mahkeme gözlemi olarak yazılmış, keşfe ziraai bilirkişi götürülmemiştir. Mahkeme, bu gözlemi nedeniyle Hazine'ye davayı ihbar etmiş ve Hazine 135 ada 17, 38 ve 39 sayılı parseller yönünden davaya katılmıştır. Mahallinde yapılan ikinci keşif sonucu düzenlenen ziraai bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazların fındık bahçesi niteliğinde olduğu, üzerinde tarımsal nitelik kazanmış meşe, ıstırıç, kızılağaç ve ladin ağaçları bulunduğu belirtilmiştir. Orman mühendisi bilirkişi, çekişmeli taşınmazların 6831 sayılı Yasa'nın 2/B uygulamasına göre orman sınırı dışına çıkarılan, orman sayılmayan yerlerden olduğunu, % 65 eğimde bir yamaç üzerinde yer aldığını ifade etmiştir. Taşınmazların niteliği husunda 1. keşifte tutanağa geçirilen mahkeme gözlemi ile 2. keşif sonucu alınan ziraai bilirkişi raporu arasında çelişki bulunmakta olup mahkemece bu çelişki giderilmeden karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle taraflardan iddia ve savunmaları ile ilgili tüm delilleri sorulup tespit edilmeli; 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca yapılan uygulamaya ilişkin tutanak ile haritası, memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları getirtilerek üç kişiden oluşan yerel bilirkişi kurulu yardımı ve üçer kişiden oluşacak ziraatçı ve ormancı bilirkişi kurulunun katılımı ile mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında, yerel bilirkişiler yardımı ve uzman bilirkişiler aracılığı ile 2/B uygulama tutanağı ve haritası, amenajman planı, memleket haritası ve hava fotoğrafları zemine uygulanarak, uzman bilirkişi kurullarından taşınmazların niteliği, orman içi açıklık olup olmadığı yönünde ayrıntılı rapor alınmalı, yan görünüş krokisi çizdirilmeli, yöntemince orman araştırma ve incelemesi yapılmalıdır

. Keşif sırasında, yerel bilirkişiler yardımı ve uzman bilirkişiler aracılığı ile 2/B uygulama tutanağı ve haritası, amenajman planı, memleket haritası ve hava fotoğrafları zemine uygulanarak, uzman bilirkişi kurullarından taşınmazların niteliği, orman içi açıklık olup olmadığı yönünde ayrıntılı rapor alınmalı, yan görünüş krokisi çizdirilmeli, yöntemince orman araştırma ve incelemesi yapılmalıdır. Taşınmazların öncesinin orman olmadığı saptandığı takdirde, arazi başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, taşlık, çalılık gibi devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı, imar ve ihya yapılmış ise kim tarafından, hangi tarihte başlandığı, tamamlanmışsa hangi tarihte tamamlandığı, kim tarafından ne kadar süreden beri ve ne şekilde tasarruf edildiği, üzerindeki ağaçların kim tarafından ve hangi tarihte dikildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, tespit bilirkişilerinin tamamı tanık sıfatıyla dinlenilmeli, taşınmazların özelliklerini gösterir farklı yön ve açılardan fotoğrafları çekilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20696, Karar No: 2015/1947, Tarih: 11.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20696 E.  ,  2015/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ......... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1882 ada 62 parsel sayılı 3.922,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1962 yılından beri davacı ...'nun kullanımında olduğu, 2.364,63 metrekare yüzölçümündeki bölümünün Orman idaresinin 02.07.2010 tarih ve 189 sayılı yazısına istinaden eylemli orman olduğu belirtilerek bahçe niteliği ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... taşınmazda orman örtüsünün bulunmadığını tamamının kendi kullanımında bulunduğunu öne sürerek eylemli orman şerhinin kaldırılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın eylemli orman olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir. Dava, kullanım kadastrosundan kaynaklanmaktadır. Dava konusu taşınmazın tespiti 2010 yılında yapılmış, mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde ise 2012 yılında keşif yapılmıştır. Keşifte refakate zirai bilirkişi alınmamış, keşifte dinlenen orman bilirkişisi de raporunda eylemli orman olarak ayrılan kısım üzerinde genellikle fındık ağaçlarının yer aldığını, birkaç tane kestane ve ıhlamur ağacının bulunduğunu ayrıca elma, erik gibi meyve ağaçlarının da görüldüğünü söylemiş ancak sonuç itibariyle taşınmazın tespit tarihi itibariyle orman vasfının taşıyıp taşımadığı konusunda görüş bildirmemiştir. Davayı çözümlemekten uzak, yetersiz kendi içinde çelişkili bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmez. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın tespitinin yapıldığı 2010 yılına ait ortofoto getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, orman ve ziraat mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın tespit tarihi itibariyle kimler tarafından neye istinaden kullanıldığına ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, orman ve ziraat mühendisinden bilirkişi kurulundan taşınmazın 2010 yılındaki ortofotosunu da uygulayarak tespit tarihi itibariyle taşınmazın niteliğiyle, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cinsi ve yaşı ile ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.