muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11991, Karar No: 2013/13714, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/11991 E.  ,  2013/13714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, minibüs hattı sözleşmesi gereği ödenmeyen kira bedellerinin tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, minibüs hattı sözleşmesi gereği ödenmeyen kira bedellerinin tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, ...- ... arasında çalışacak belediye denetimli dolmuşların faaliyetine dair şartnamenin taraflar arasında imzalanmak suretiyle karşılıklı olarak kabul edildiğini, şartname kapsamında icra takibine dayanak teşkil eden kira bedeli hususunun açıkça ifade edildiğini, 27.8.2009 tarihli dilekçe ile de davalının kira süresinin bir yıl uzatılması ve kira bedelinin şartnamenin 26. maddesine göre belirlenmesi talebinin belediye encümenince görüşülerek karara bağlandığını, belediye encümeninin 3.6.2004 tarihli kararı ile ihaleye çıkarılan ve 11.6.2004 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiralanan minibüs hattının kira süresinin bir yıl süreyle uzatıldığını ve aylık kira parasının da KDV dahil 365 TL olmasına 27.8.2009 tarihinde karar verildiğini, ancak davalının belediye aleyhine idare mahkemesinde belediye encümeninin 27.8.2009 tarihli kararının yürütmesinin durdurulması ve iptali istemli dava açtığını, idare mahkemesinin yürütmeyi durdurma talebini ret etmesi üzerine davalı hakkında kira paralarının tahsili için icra takibi yapıldığını, davalının bu takibe kötü niyetle itiraz ettiğini, zira davalının kira süresinin uzatılmasını ve yeni kira bedelinin belirlenmesini kendisinin talep ettiğini, ancak kira parasını ödemekten kurtulmak ve ödeme sürelerini geciktirmek için idari yargıda dava açtığını ve aynı gerekçe ile de icra takibine itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptalini, takibin devamını ve davalının % 40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın haksız ve yersiz açıldığını, taraflar arasındaki hukuki ilişkiye dayalı olarak davalı tarafından idare mahkemesinde minibüs taşımacılığına dair ihale yapılması, kiralama ve kira bedeli belirlenmesi işlemlerinin hukuka aykırı olması nedeniyle yürütmenin durdurulması istemli olarak 27.8.2009 gün ve 39 sayılı ve bu karara dayanak 3.6.2004 gün ve 18 sayılı belediye encümeni kararlarının iptali için dava açıldığını, davacının ise yapmış olduğu icra takibi ve açtığı işbu dava ile haksız ve yersiz uygulamasında ısrarcı olduğunu, takip konusu alacağın tamamen haksız, yersiz ve yargılamaya muhtaç olduğunu, borcu kabul etmediklerini, idari yargıda görülen dava henüz sonuçlanmadığından borca itirazlarının haklı ve usulüne uygun olduğunu, minibüs hattı kiralama ve kira parasını belirleme yetkisinin belediyeye değil, Karayolları Trafik Kanunu'nun 10-12 maddelerine göre il ve ilçe trafik

komisyonlarına ait olduğunu, davacı belediyenin hukuka aykırı bu işlemleri ile yetkisi olmadan gelir elde etmeyi amaçladığını belirterek, davanın reddini ve davacının % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini savunmuştur.

komisyonlarına ait olduğunu, davacı belediyenin hukuka aykırı bu işlemleri ile yetkisi olmadan gelir elde etmeyi amaçladığını belirterek, davanın reddini ve davacının % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini savunmuştur.

Mahkemece, ... İdare Mahkemesi'nin 11.06.2010 gün ve 2009/1213 esas, 2010/630 karar sayılı kararı ile dava konusu işlemlerden ... Belediye Encümeni'nin 03.06.2004 gün ve 18 sayılı kararı yönünden davanın süre aşımından reddine, 27.8.2009 gün ve 39 sayılı ... Belediye Encümeni kararının, farklı idari birimler arasında taşımacılık faaliyeti yapılan ...- ... hattında, güzergahla ilgili düzenleme yapma yetkisinin tamamen ... İl Trafik Komisyonu'na ait bulunması ve Irgılanlı Belediyesi'nin ... Belediyesi'nin mücavir alan dışında kalması nedeniyle belediyenin aylık kira bedeli talep etmesinde hukuka uyarlılık görülmediğinden iptaline karar verilmesi ve bu kararın Danıştay'ca onanması gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İcra takibinde dayanılan ve hükme esas alınan 03.06.2004 tarihli belediye encümen kararına istinaden hazırlanan şartname konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Şartnameye göre yıllık kira bedeli her yıl belediye encümeni tarafından belirlenecektir. Bu şart gereği ... Belediye Encümeni 27.08.2009 gün ve 39 sayılı kararı ile 2009 yılı kira parasının KDV dahil 365 TL olarak belirlenmesine karar vermiştir. Ancak aylık kira bedelinin belirlenmesine yönelik söz konusu belediye encümen kararı yukarıda belirtilen idare mahkemesi kararı ile iptal edilmiş,karar Danıştay tarafından onanarak kesinleşmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 03.06.2004 tarihli minibüs hattına ilişkin sözleşme geçerli olup tarafları bağlar. 2009 yılı kira parası belirlenmesine ilişkin encümen kararı iptal edildiği için bir önceki dönem üzerinden ödenen kira bedeli olarak 2010 yılı dönemini kapsayan talep konusu aylar için de geçerli olduğunun kabulü gerekir. Davalı kiracının bir önceki dönemde ödediği aylık kira miktarı üzerinden takip konusu edilen ayların kira parasının ödenmesi gerektiğinden mahkemece, davalı kiracı tarafından bir önceki dönemde ödenen aylık kira miktarı belirlenerek, bu belirlenen aylık kira miktarı üzerinden icra takibi ile talep edilen Ocak- Temmuz 2010 arası aylar kirası için kira parasının tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24034, Karar No: 2011/4011, Tarih: 28.03.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/24034 E.  ,  2011/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yargıç üzerinde nüfuz kullanmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre duruşma isteğinin reddiyle yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıkların, yargı görevini yapanı etkileme suçunun hareket öğesini oluşturan, emir verme veya baskı yapma veya nüfuz icrası veya iltimas etme biçimindeki davranışları gerçekleştirdiklerine yönelik kanıtlar açıklanmadan “ 30 yıllık hukuk-ticaret hakimliği deneyimi olan hakimi bir şekilde etkiledikleri hususunda mahkememize tam bir vicdani kanaat gelmiştir.” biçimindeki yasal olmayan yetersiz gerekçe ile hükümlülük kararı verilmesi,

2)Kabule göre: Sanıkların; Mersin 1.Sulh Hukuk Mahkemesi Yargıcı ...’ın, mahkemenin 2005/683 ve 2005/ 742 esas sayılı dava dosyalarında, esasen idari yargıda dava konusu edilmiş bulunan anlaşmazlığa ilişkin, görev ve yetkisi olmaksızın Anayasa ve Yasa hükümlerine aykırı olarak ve gerektirici yasal koşulları oluşmadan teminat alınmaksızın ihtiyati tedbir kararları vererek, yasayla düzenlenen Türkiye Şeker Rejimine müdahalede bulunarak ... ve ... şeker fabrikalarının haksız kazanç elde etmelerine, diğer şeker fabrikalarının haksız rekabet sonucu zarara uğramalarına sebebiyet vermek suretiyle görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan mahkumiyeti sonucunu doğuran eylemine konu, tazminat ve ihtiyati tedbir kararı verilmesi talebini içeren davaların davacısı konumunda bulunmaları karşısında, sanıkların eylemlerinin görevde yetkiyi kötüye kullanma suçuna iştirak niteliğinde bulunup bulunmadığının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43640, Karar No: 2017/31342, Tarih: 28.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43640 E.  ,  2017/31342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, 17/02/2015 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin 17/02/2015 tarihli kararı, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi'nin 16.12.2015 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden bozulmuştur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarih, 2012/13-747 esas, 2012/84 karar sayılı ilamında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirir bu nedenle bozmadan sonraki kararların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine uygun olması, Mahkemece, tüm alacak kalemlerini içerir hüküm kurulması gerekli ise de Bozma kararına uymuş olan mahkeme bozma kararının kapsamı dışında kalan kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (4.2.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK). Bu doğrultuda fazla çalışma alacağı dışındaki diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.

Mahkemece, bozma sonrasında davacının 708,25 TL brüt fazla çalışma alacağının bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı temyizi yönünden;

Mahkemece, bozma sonrasında davacının 708,25 TL brüt fazla çalışma alacağının bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı temyizi yönünden;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2015/7-2570 esas 2017/443 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere bozmadan sonra tesis edilen mahkeme kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde, dosya içeriğine göre, 16.12.2015 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma alacağı bakımından hüküm altına alınan toplam miktarın karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 2.270,00 TL kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı temyizi yönünden;

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının fazla mesai ücreti tanık beyanlarına göre hesaplanmıştır. Bozma gereği üniversiteye yazılan müzekkereye verilen cevapta bir bilgiye ulaşılamadığı, davacı tanıklarının ise beyanlarında yaz-kış ayrımı olmadan çalıştıklarını ifade etmişlerdir. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi tarafından somut davadaki gerekçe ile bozulan emsal Şanlıurfa 3. İş Mahkemesi yeniden yaptığı yargılama neticesinde davacıların haftada 13 saat fazla çalışma yaptığı kabulü ile yapılan hesap doğrultusunda karar verilmiş ve ilgili karar Dairemizin (2017/4837 esas, 2017/13186 karar. sayılı) kararı ile onanmıştır. Emsal dosya ve dosya içeriği dikkate dikkate alınarak somut dosya dava işçisinin fazla çalışma ücretinin de haftalık emsal dosya gibi belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın BOZULMASINA, davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının taraflara iadesine, 28.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15651, Karar No: 2020/2075, Tarih: 13.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/15651 E.  ,  2020/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamında, 7201 sayılı Tebligat Kanunun 11. maddesine göre, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği halde, duruşma gününün bildirilmesine ilişkin tebligatın müşteki şirketin vekâletname ile yetkili kıldığı avukatlardan birisine tebliğ edilmesi yerine bizzat müşteki şirkete yapılmış ise de; kovuşturma aşamasında müşteki şirket vekilinin 08/07/2014 tarihinde duruşmaya katıldığı, yine 14/05/2015 tarihinde yapılan duruşmaya, katılma talebinde bulunmaksızın mazeret dilekçesi göndererek kamu davasından haberdar olduğunun anlaşılmasına karşın, CMK'nın 238. maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan müşteki Axa Sigorta A.Ş.’nin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, müşteki Axa Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 13/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23389, Karar No: 2018/10788, Tarih: 09.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23389 E.  ,  2018/10788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına verilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.10.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/2435, Karar No: 2011/2467, Tarih: 25.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2435 E.  ,  2011/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile ... Belediye Başkanlığı aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.12.2008 gün ve 102/748 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile ...Belediye Başkanlığı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı taşınmazın ölen eşi Mustafa Demir tarafından 31.08.1959 tarihinde 304.000.000 TL bedelle davalı belediyeden satın aldığını, bedelini ...İş Bankasına yatırdığını, daha sonra üzerine iki katlı ahşap ev yaptığını, eşinin 20.03.1962 tarihinde öldüğünü, 1966 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazın belediye adına tescil edildiğini açıklayarak mülkiyetin tespiti ile kendi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Belediye Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesi gereğince hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, esası davacı ... vekili, vekalet ücreti yönünden ise davalı belediye vekili taraflarından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 766 sayılı Tapulama Kanununun 33 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 766 sayılı Tapulama Kanununun 33 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Uyuşmazlık konusu taşınmaz üzerinde yapılan keşifte teknik bilirkişi ...tarafından dosyaya sunulan 12.03.2008 tarihli rapor ve krokide; dava konusu taşınmaz, 91,97 m2 yüzölçümlü olup, 218 ada 37 sayılı parsel ile belediye adına tapuda kayıtlı olduğu, üzerinde bulunan binanın açık sundurma olan kısmının 218 ada 7 ve diğer uç çıkıntısının ise aynı ada 36 sayılı parsele tecavüzlü bulunduğu açıklanmıştır. 218 ada 7 ve 36 sayılı parsellerin belediyeyle ilgisinin bulunmadığı, özel şahıslara ait olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır. Dava konusu 218 ada 37 sayılı parsel ...Tapu Sicil Müdürlüğünün 16.12.2008 gün ve 123/3406 sayılı karşılık yazılarına göre; aynı ada 6 sayılı parselin ifrazı sonucu oluşmuştur. 2613 sayılı Kanun hükümleri uyarınca 1964 yılında yapılan şehir kadastrosunda; 218 ada 6 sayılı parsel 26.07.1966 -26.09.1966 tarihleri arasında askıya çıkartılmış olup, itiraz edilmeksizin 27.09.1966 tarihinde kesinleşmiştir. Yüksek Yargıtay uygulaması uyarınca 766 sayılı Tapulama Kanununun 31/2 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.fıkralarında yer alan on yıllık hak düşürücü süre 2613 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılan kadastro çalışmaları bakımından da uygulanmaktadır. Dava; 28.02.2007 tarihinde açılmıştır. Kadastro tutanağının kesinleştiği 27.09.1966 tarihinden davanın açıldığı 28.02.2007 tarihine kadar 766 sayılı Tapulama Kanununun 31/2 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.fıkrasında öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş bulunması nedeniyle yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından davacı vekilinin işin esasına yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,

Davalı belediye vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince: Davalı belediye davada kendisini vekille temsil ettirmiştir. Davacı HUMK.nun 465 ve devamı maddeleri gereğince adli yardım isteğinde bulunmuştur. Mahkemece gerekli araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra 23.11.2007 tarihli yargılama oturumu ara kararıyla davacının adli yardımdan yararlandırılmasına karar verilmiştir. HUMK.nun 465 ve devamı maddeleri gereğince, kural olarak verilen adli yardım kararlarının hüküm kesinleşinceye kadar varlıklarını sürdürdüklerinin kabulü gerekir. Bu kabul, hak arama özgürlüğünün (Anayasa m.36) ve adil yargılama hakkını öngören Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 6. maddesinin bir gereği olarak kabul edilmelidir. Adli yardım kararı verilen kişiler bakımından her türlü yargılama giderleri, harç ve masraflar, tanık ve bilirkişi ücretleriyle, tebligat masrafları v.s. Devlet tarafından karşılanır. Adli yardımdan yararlanan kişi geçici olarak açıklanan giderlerden bağışık sayılır ve davayı kaybettiği takdirde vekalet ücreti dahil yapılan tüm giderlerin kendisinden tahsiline karar verilir (HUMK m. 471,472). Somut olayda; davacı hak düşürücü süre nedeniyle davayı kaybettiğine göre gerek davalı tarafın yapmış olduğu ve gerekse kendisinden adli yardım nedeniyle alınmamış olan harç ve masrafları ödemeye mahkum edilir. Somut olayda davacı, davayı kaybetmiştir. O halde vekalet ücreti ödemeye de mahkum edilmesi gerekir. Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında davalı belediye yargılama oturumlarında kendisini vekille temsil ettirdiğine göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca davalı belediye yararına avukatlık ücreti takdir ve tayini gerekirken davacının adli yardımdan yararlandığı gerekçesiyle davalı belediye yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı ...Belediyesi vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL’nın temyiz eden davacıdan alınmasına ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Belediye Başkanlığına iadesine 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.