muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12599, Karar No: 2019/6227, Tarih: 16.05.2019

Yine 818 SY BK. 142. ve TBK 61. maddesinde de birden çok kişi aynı zarardan aynı sebeple yada çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu olabileceği vurgulanmıştır. Bu durum iki veya daha çok kişinin şahsında sorumluluğun ya da herhangi bir tazminat yükümlülüğün şartlarının gerçekleşmesi halinde söz konusu olur. İşte bu tür durumlarda sorumlular hakkında müteselsil sorumluluk hükümleri uygulanacaktır.

Somut olayda mahkemece aldırılan kusur raporunda kazanın fren boşalması sebebi ile gerçekleştiği, kazanın meydana gelmesinde araç maliki davalı ... Başkanlığının, kamyonun fren arızasının kısa bir süre önce yine meydana geldiği, Trafik Tescil Belgesi bulunmayan, bu nedenle de, trafiğe çıkmasının uygun olduğunun göstergesi olan trafik muayenesinin yapılıp yapılmadığı da belli olmayan söz konusu kamyonun kaza tarihinde 33 yaşında olduğu da dikkate alındığında, rutin bakımlarını, olması gerektiği şekilde yaptırmamaktaki ihmaliyle, kazanın meydana gelmesine zemin hazırlamış olup, bu tedbirsizliği ile %70 oranında kusurlu olduğu, fren boşalması teknik bir arızasının kazanın meydana gelişi üzerinde %20 oranında etkili olduğu, araç sürücüsünün kazanın oluşu ile ilgili sevk ve idare hatası ya da herhangi bir kural ihlali görülmediğinden kusursuz olduğu, dava dışı yolcu ...'ün, kamyonun freni boşaldığında, sürücünün de söylemesi üzerine araçtan atlamaya çalıştığı sırada, aracın kapısını, camı indirerek dışarıdan açmaya çalışırken sağ kolunun, telefon direğini sabitlemeye yarayan çelik gergi teline takılması sonucu yaralanmasıyla neticelenen olayda, yeterli korunma tedbiri almamış olmakla %10 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Bilirkişi tarafından hesaplanan tazminatlardan mahkemece davalı sürücünün meydana gelen kazada % 70 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile tazminattan %30 oranında kusur indirimi yapılarak karar verilmiştir. Anılan indirim şekli hatalıdır. Tazminat miktarı belirlenirken, tazminattan davalının kusuru oranında değil, zarar görenin kusuru oranında indirim yapılması gerekmektedir.

Kaldı ki davacının tazminat ödemesi yaptığı, dava dışı... gerçekleşen kazada yolcu olup kusursuzdur. Dava dışı mağdur yolcunun nizamlara aykırı ve kendi can emniyetini tehlikeye atacak şekilde seyretmesi sürüş ve trafik akışı kusurlarından olmayıp, hakim tarafından tazminattan indirim sebebi olarak kabul edilecek hususlardandır. Dava dışı yolcunun eylemi bilirkişi tarafından kusur oranı belirlenirken dikkate alınamayacak hususlardan ise de tazminat miktarı belirlenirken bulunacak gerçek zarar miktarından indirim yapılırken müteselsil sorumluluk gereğince davalının, fren boşalmasına ilişkin kusur oranından da sorumlu olduğu gözetilerek tazminattan mağdurun zararın meydana gelmesindeki müterafik kusurunun indirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3-Davalılardan araç sürücüsü ... aleyhine açılan dava, davalının kusuru bulunmadığından red edilmiş olup davalı ... yararına red edilen miktar üzerinden nisbi vekalet ücreti takdiri gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Başkanlığının tüm temyiz itirazlarının reddine 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.993,86 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'ye geri verilmesine 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19349, Karar No: 2013/29450, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19349 E.  ,  2013/29450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalılardan ... Temizlik ve Öz. Güv. Hiz. Tur. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, işçilik haklarını ortadan kaldıracak bir kısım belgeleri imzalamaması üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davacının, ihale ile üniversitenin temizlik işlerini alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve ... ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ... şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerini, iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından feshedilmediğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, diğer alacakların ise zamanında ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren ... Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan ... alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi ... ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan ... işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı şahitler işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım şahitler vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa şahitlerin anlatımlarından vardiyaların dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak, davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediğinin belirlenmesi ve buna göre fazla çalışma yapılıp yapılmadığının tesbiti gerekir.

Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildiklerinin kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayısı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal ... genel tatil günlerinde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4- Dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek açılmış ise de, dosya içeriğinden, taraflar arasında ücret, çalışma süresi ve yapılan iş konularında uyuşmazlık bulunmadığı, buna göre dava konusu alacakların belirlenebilir olduğu, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açıldığı, davanın da kısmi dava olarak görüldüğü ve sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunması dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13744, Karar No: 2012/37564, Tarih: 10.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13744 E.  ,  2012/37564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin sanık hakkında 20.01.2009 tarihinde verdiği hükmün açık- lanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK.nun 154/1. maddesinde yapılan değişiklik üzerine duruşma açılarak , yasada yapılan değişiklik değerlendirilerek, eylemin 5841 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 154/1. maddesine göre suç oluşturmaması halinde, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanu- nu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gere- ğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12384, Karar No: 2012/31296, Tarih: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12384 E.  ,  2012/31296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yerin belediye sınırları ya da belediye mücavir alanı içinde kalıp kalmadığı, özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı hususları ilgili belediyeden sorulup gerekirse yeniden keşif yapılıp kesin olarak saptandıktan sonra, 5237 sayılı TCK.nun 184/1. madde ve fıkrasında yazılı suçun, belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerler hakkında işlenmesinin olanaklı olduğu, belediye mücavir alanının madde kapsamında bulunmadığı gözetilerek anılan yasa maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisi ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7718, Karar No: 2017/16105, Tarih: 15.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7718 E.  ,  2017/16105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

...mahallesi 1030 ada 13 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirme tarihi itibariyle kıyasi emsal kabul edilen taşınmazlarla dava konusu taşınmazın değerleri arasında fahiş fark (yaklaşık 10-15 kat) bulunduğundan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18898, Karar No: 2024/9829, Tarih: 06.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18898 E.  ,  2024/9829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/143 E., 2016/437 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, olay tarihinde suça konu yerde olmadığına, çekilen fotoğraflarda kendisinin yer almamasına rağmen sadece tanık beyanı ile cezalandırılmasının kabul edilemeyeceğine, olay yerinde olduğunun ispat edilemediğine, para cezasının ağır olduğuna, seçenek yaptırımların, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının ve erteleme hükümlerinin uygulanabileceğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrol sırasında hızar sesi duyulması üzerine sese doğru gidildiğinde iki şahsın orman emvali keserken görüldüğü, fotoğrafları çekilen şahısların kaçmaya

başladıkları ancak kaçan şahıslardan birinin sanık olduğu belirtilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suçlamayı kabul etmediğini, suç tarihinde ormana gitmediğini, ağaç kesmediğini, fotoğraflardaki kişinin kendisi olmadığını, olay günü böyle bir kişiyle ormanda bulunmadığını beyan etmiştir.

Tutanak tanığı ...., tutanak içeriğinin doğru olduğunu, olay günü hızar sesi duymaları üzerine gittiklerinde sanık ve tanımadıkları bir şahsı ormanda ağaç keserken gördüklerini, ....'ın şahısların fotoğraflarını çekmeye çalıştığını, sanığı bizzat tanıdığı için olay yerinde teşhis ettiğini, hatta sanığa seslendiğini ancak sanığın kaçtığını beyan etmiştir.

11.12.2014 tarihli uzmanlık raporu, 12.01.2015, 16.02.2015 ve 27.02.2015 tarihli kolluk tutanakları dosyada mevcuttur.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, beş farklı dikili ağaçtan elde edilen emvallerin yapacak nitelikte olduğu ve olayda motorlu testere kullanıldığı tespit edilmiştir.

11.12.2014 tarihli uzmanlık raporu, 12.01.2015, 16.02.2015 ve 27.02.2015 tarihli kolluk tutanakları dosyada mevcuttur.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, beş farklı dikili ağaçtan elde edilen emvallerin yapacak nitelikte olduğu ve olayda motorlu testere kullanıldığı tespit edilmiştir.

Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddederek suç tarihinde orman alanına gitmediğini savunması, suç tutanağında belirtilen ve kimliği tespit edilemeyen diğer şahıs hakkında soruşturmanın ayrı yürütülmesine karar verilmesi, tutanak tanıklarından birinin sanığı olay yerinde teşhis ettiğini beyan etmesi, dosyada mevcut fotoğrafların incelenmesine ilişkin uzmanlık raporu ve kolluk tutanaklarına göre, tutanak tanığı ..... tanık olarak dinlenip olay günü ağaç kesen şahıslardan birinin sanık ... olup olmadığı sorularak ve suç tutanağında belirtilen ve kimliği tespit edilemeyen diğer şahıs hakkındaki soruşturmanın akıbeti araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1256, Karar No: 2008/2875, Tarih: 29.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1256 E.  ,  2008/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durması nedeniyle, itirazın iptali, icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatı istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili icra dosyasına verdiği itiraz dilekçesinde ve dosyaya verdiği cevap dilekçesinde müvekkilinin davacıya iş yaptırmadığını beyan ederek akdi ilişkiyi inkâr etmiştir. HUMK’nın 288. maddesi uyarınca, miktarda dikkate alındığında, akdi ilişkinin yazılı delil ile kanıtlanması zorunludur. Davalının muvafakatı olmamasına rağmen mahkemece tanıklar dinlenmiştir. Bu durum HUMK’nın 289 ve 290’ıncı maddelerine aykırıdır. Ancak dinlenen tanıklar dahi taraflar arasındaki akdi ilişkinin kurulduğunu gösterir nitelikte beyanda bulunmamışlardır. Mahkemece tüm bu hususlar gözönünde bulundurulmaksızın, taraflar arasında akdi ilişkinin varlığı kabul edilerek karar oluşturulması doğru olmamıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde “her türlü hukuki deliller” kelimelerini kullanmak suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, mahkemece davacı tarafa akdi ilişkinin varlığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekir.

Taraflar arasında yazılı bir sözleşme, kararlaştırılmış bir iş bedeli olmadığı, faturanın da davalı tarafça iade edildiği dikkate alınmaksızın, yapıldığı iddia edilen tarih itibariyle serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre işin bedeli uzman bilirkişiye hesaplattırılmadan, faize faiz yürütülmesi sonucunu doğuracak şekilde karar oluşturulması ve uyuşmazlığın çözümünün yargılama yapılmasını gerektirmesi nedeniyle icra inkâr tazminatı şartlarının oluşmadığı dikkate alınmaksızın, icra inkâr tazminatının karar altına alınması da kabul şekline göre bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, davalı Yargıtay’daki duruşmada vekille temsil olunmadığından vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 29.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10689, Karar No: 2015/20957, Tarih: 17.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10689 E.  ,  2015/20957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/357-2013/719

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 29.07.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının Ortahisar Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.