muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1717, Karar No: 2015/33429, Tarih: 22.12.2015

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır " hükmüne yer verilmiştir. Sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligat yapılmış, sanık başvuruda bulunmamıştır. Sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerekir.

Somut olayda "ısrar koşulu" gerçekleşmemiştir. Bu durum CMK'nın 174. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kıyasen uygulanarak bir "kovuşturma şartı" olduğundan, iddianamenin iadesi ve bu karara yönelik itirazın reddi kararı doğrudur.

Açıklanan durumlara göre, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı aracılığıyla yerel Mahkemeye gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na iadesine, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3359, Karar No: 2008/6478, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3359 E.  ,  2008/6478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 126 ada 16 parsel sayılı 297.47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, kadastro paftasında "T" rumuzu ile gösterilen taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1993 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/15283, Karar No: 2013/18350, Tarih: 19.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15283 E.  ,  2013/18350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen tazminat-ecrimisil davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... İli, ..... .... Köyü, 526 parsel sayılı taşınmazın, davalının ise sınır komşusu olan 527 parsel sayılı taşınmaz maliki olduğunu, davalı tarafından müvekkili aleyhine açılan müdahalenin önlenmesi davasında müvekkilinin davalı ...'e ait 527 parselin ....696 m²'sini kullandığı ve bu alama tecavüzünün bulunduğunun tespiti ile taşınmaza vaki müdahalenin men'ine karar verildiğini, müvekkilinin müdahalenin men'i kararının infazından sonra davalıya ait taşınmazda kalan ağaç bedellerinin tespiti için mahkemeye başvurduğunu, yapılan tespitte müvekkilinin yetiştirdiği çeşitli cins ve yaşta 46 adet ağacın davalıya ait 527 parsel içerisinde kaldığı ve ağaç bedellerinin toplam ....053,00 TL olduğunun tespit edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkili tarafından yetiştirilen, ancak davalıya ait taşınmazda kalan ağaç bedellerinin ....503,00 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davaya konu 526 ve 527 parsellerin bir bütün halinde tarafına aitken kardeşi ...'e bir bölümünü ifraz ederek 526 parsel olarak sattığını, açmış olduğu müdahalenin meni davası sonucunda ...'in kendisine satmış olduğu bölümden fazlasını kullandığının belirlendiği için bu kısmı icra yoluyla geri aldığını; davaya konu yapılan ağaçların tarafınca dikildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen dava yönünden davacı (asıl davada davalı) vekili dava dilekçesinde; asıl davaya konu yapılan ağaçlardan elde ettiği haksız kazanç nedeniyle dava tarihinden geriye doğru ... yıllık (fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak) ....000TL ecrimisil bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava yönünden davalı (asıl davada davacı) vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, davacı ile aralarında yaptıkları paylaşmaya dayalı olarak dava konusu yeri kullandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

.

Birleşen dava yönünden davalı (asıl davada davacı) vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, davacı ile aralarında yaptıkları paylaşmaya dayalı olarak dava konusu yeri kullandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

.

Mahkemece; asıl davanın davacısının tapuda kayıtlı bir taşınmazı satın alırken sınırlarını bilmek durumunda olduğu, bilmese bile ölçtürüp doğru sınırı tespit ile yükümlü bulunduğu ve bu nedenle de kendisine ait olmadığını bildiği bir taşınmazda ağaç yetiştirmesinin iyi niyetli kabul edilemeyeceği ve bundan dolayı da TMK.'nun 722-729 maddeleri uyarınca asgari levazım bedelini talep edebileceği gerekçesi ile asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü ile asıl davada ....904,79 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'den tahsili ile davacı ...'e ödenmesine; birleşen davada ise ....152,56 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalı ...'ten tahsili ile davacı ...'e ödenmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı(birleşen davada davalı) vekilinin tüm, davalı (birleşen davada davacı)vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder.

Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Zamanaşımı, bir maddi ... kurumu değildir.

Diğer bir anlatımla zamanaşımı, bir borcu doğuran, değiştiren ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, salt doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu bakımdan zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Bunun sonucu olarak da, yargılamayı yapan yargıç tarafından yürüttüğü görevinin bir gereği olarak kendiliğinden gözönünde tutulamaz. Borçlunun böyle bir olgunun var olduğunu, yasada öngörülen süre ve usul içinde ileri sürmesi zorunludur.

Demek oluyor ki zamanaşımı, borcun doğumu ile ilgili olmayıp, istenmesini önleyen bir savunma olgusudur. Bu nedenle zamanaşımı savunması ileri sürülmedikçe, istemin konusu olan hakkın var olduğu ve kabulüne karar verilmesinde hukuksal ve yasal bir engel bulunmamaktadır.

Genel olarak savunma nedenlerinin ve bu arada zamanaşımı savunmasının esasa cevap süresi içinde bildirilmesi gereklidir.

Demek oluyor ki zamanaşımı, borcun doğumu ile ilgili olmayıp, istenmesini önleyen bir savunma olgusudur. Bu nedenle zamanaşımı savunması ileri sürülmedikçe, istemin konusu olan hakkın var olduğu ve kabulüne karar verilmesinde hukuksal ve yasal bir engel bulunmamaktadır.

Genel olarak savunma nedenlerinin ve bu arada zamanaşımı savunmasının esasa cevap süresi içinde bildirilmesi gereklidir.

Ancak, savunma nedenlerinin ve savunma nedenlerinden olan zamanaşımının yasanın öngördüğü cevap süresi geçtikten sonra ileri sürülmesi, diğer bir ifade ile (savunmanın genişletilmesi), bazı kayıt ve şartlarla mümkündür.

Bu tek şart, savunmanın genişletilmesine karşı tarafın (hasmın) muvafakatidir. Eğer karşı taraf savunmanın genişletilmesine muvafakat etmez ve dolayısıyla (savunmanın genişletildiği) yollu bir itirazda bulunursa, o takdirde ancak mahkemenin ileri sürülen savunma nedenlerini (bu arada zamanaşımı savunmasını) incelemesi olanağı yoktur. Bu durumda ise mahkeme hemen savunma nedenlerini reddetmelidir. Özetle belirtmek gerekirse, savunmanın genişletildiği itirazı ile karşılaşılmadığı sürece zamanaşımı savunmasının geç ileri sürülmesi, incelenmesine engel değildir.

.

Somut olayda, davalı (birleşen davanın davacısı) 25.02.2013 havale tarihli dilekçesinde, zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Söz konusu dilekçenin karşı tarafa tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece davalı (karşı davacı) vekilinin zamanaşımı itirazı hususunda bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/27824, Karar No: 2010/32621, Tarih: 06.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/27824 E.  ,  2010/32621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/280842

MAHKEMESİ : Urla Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2006

NUMARASI : 2006/282

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre,sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, kaçak olarak kullanılan elektrik tutarının değerinin azlığı gerekçe gösterilerek, 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9955, Karar No: 2006/17301, Tarih: 11.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9955 E.  ,  2006/17301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.( Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki birleştirilerek yapılan davanın muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tarafından 02.09.2005 tarihinde kaleme alınan ihtar dilekçesi davalıya 07.10.2005 tarihinde tebliğ edilmiştir. Terk nedeniyle boşanma davası ise iki aylık yasal süre beklenmeden 10.11.2005 tarihinde açılmıştır.

#Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, ihtarın Türk Medeni Kanununun 164. maddesi ile 27.3.1957 günlü 10/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bulunmamasına göre geçersiz ihtara dayanılarak açılan davanın reddi doğrudur. Bu sebeplerle temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı ilam harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna , işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.12.2006 ( Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/891, Karar No: 2018/2137, Tarih: 14.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/891 E.  ,  2018/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-c, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kartal 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/09/2010 tarihli ve 2007/1391 esas, 2010/975 sayılı kararını müteakip, deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-c, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ve 2017/86 esas, 2017/306 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 03.01.2018 tarih ve 2017/10296 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.01.2018 tarih ve 2018/1810 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamında göre, sanığın olay tarihinde müştekiye yumruk savurduğu ancak müştekinin çekilmesi üzerine isabet ettiremediğinden ibaret olan eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı cihetle, sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun’un 35. maddesi gereğince indirim yapılmamasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ve 2017/86 esas, 2017/306 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-c maddesi gereğince cezasında ½ artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 35. maddesi gereğince cezasında ¾ indirim yapılarak 45 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında 1/6 indirim yapılarak 37 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 740 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 14.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3360, Karar No: 2008/6477, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3360 E.  ,  2008/6477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 126 ada 17 parsel sayılı 589.93 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, memleket haritasında "U" rumuzu ile gösterilen taşınmazın memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1992 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/862, Karar No: 2017/5681, Tarih: 05.07.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/862 E.  ,  2017/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, sanık ... hakkında erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ...'in temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Sanığın, kamu zararını ödemediğinden bahisle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, talimat yoluyla alınan savunmasında, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, ancak kamu zararının bildirilmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel hali bulunmayan sanığa davaya konu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen cif değerine göre tespit edilen, eşyanın ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan kamu zararının sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK.nun 231/9. maddesi hükmü de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Sanık ...'in temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

13.08.1972 doğum tarihli ve savunması talimatla alınan sanığın doğru adli sicil kaydının Adli Sicil Bürosu'ndan getirtilerek, sabıkası olmaması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel hali bulunmaması halinde, davaya konu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen cif değerine göre, eşyanın ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan kamu zararının sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK.nun 231/9. maddesi hükmü de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.07.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15041, Karar No: 2015/23071, Tarih: 25.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15041 E.  ,  2015/23071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işverence ikale sözleşmesi imzalatıldığını, bu sözleşmenin geçerli olmadığını, zira bununla sendikal faaliyetin perdelenmeye çalışıldığını iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminat talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ...... vekili, davacının Şirketlerinin çalışanı olmadığını, yüklenici firma çalışanı olduğu, aralarında iş ilişkisi bulunmadığından davanın husumet yönünden reddinin gerektiği, ayrıca iş sözleşmesinin taraflar arasından mutabakat ile sona erdiğini, sendikal faaliyete ilişkin iddiaların ise gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...... vekili; davacının muvazaaya ve sendikal faaliyete ilişkin iddialarının gerçeği yansıtmadığını, tarafların özgür iradesi ile ikale sözleşmesi yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının iş akdini sona erdirmesi için her hangi bir somut sebebin bulunmadığı, işverence baskı yapılarak ikale sözleşmesinin imzalatıldığı kanaatine ulaşıldığı gibi davacıya makul bir yararında sağlanmadığı, dinlenen tanık beyanlarından işverenin sendikalaşmayı kabul etmediği, davacının sendikaya üye olma haricinde iş sözleşmesinin feshinin gerektirir bir durumla karşılaşılmadığı gerekçesiyle davanın ve sendikal tazminat talebinin kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre; dava dilekçesinde davalı olarak ...... ile .........nin gösterildiği ancak dava dilekçesi ve 15.01.2015 tarihli duruşma davetiyesinin dava dışı ..... ....ne tebliğ edilerek ön inceleme duruşmasının yapılıp aynı oturumda tahkikat aşamasına geçildiği görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 320 nci maddesi ile basit yargılama usulünde Mahkemeye gerekli hallerde duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verme yetkisi de verilmiş ise de, uyuşmazlık Mahkemece dosya üzerinden sonuçlandırılmayıp duruşma yapılarak feshin içerik yönünden değerlendirilerek hüküm kurulduğu görülmüştür.