muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7026, Karar No: 2017/2059, Tarih: 13.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7026 E.  ,  2017/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, nitelikli yağma

HÜKÜM : Nitelikli yağma eylemi tehdit kabul edilerek bu suç ile kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, hakaret suçundan verilen cezanın tür ve miktarı itibariyle kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine göre denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan önceki hükmün aynen açıklanmasıyla yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu sırada kemik kırığına bağlı olarak yapılan arttırım oranının değiştirilip, sonuç hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümden sonra 5237 sayılı

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Sanık ...'in, haklarında verilen hükümler daha önce kesinleşen diğer sanıklarla birlikte, araba içerisinde hürriyetini kısıtladıkları sırada mağdura yönelik gerçekleştirdikleri tehdit içeren eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tehdit unsurunu oluşturması karşısında ayrıca tehdit suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2017 tarihinde üyeler ... ile ...'ın karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 13.04.2017 gün ve 2014/7026 Esas, 2017/2059 Karar sayılı ilamında sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş farklılığı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma yanında ayrıca tehdit suçunun oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Dosya içeriğine göre, sanık ...’in olay günü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıklar....k ile birlikte araçla ...’dan Konya İli istikametine seyir halinde iken ... mevkiine

geldiklerinde tehdit suçunun mağduru ...’dan akaryakıt istasyonunun yerini sordukları, ...’nın araca binerek istenilen yeri gösterdiği, sanıkların mağduru indirip yollarına devam ettikleri sırada sanık ...’in torpido gözünde olan cep telefonunun yerinde olmadığını fark edip, mağdurun çaldığını düşündükleri, geri dönen tüm sanıkların cep telefonunu almak için mağduru zorla araca bindirerek köyün dışına çıkarttıkları, bu sırada hakaret edip kemik kırığı oluşacak düzeyde darp ettikleri ve cep telefonunu alabilmek için birden fazla kişi halinde silahla tehdit ettikleri, mağdurun cebinde bulunan para ve kendisine ait cep telefonunu aldıkları sabittir. Diğer suçlar yanında sanıkların tehdit ve zorla mağdurun cep telefonun almaları nedeniyle haklarında yağma suçundan kamu davası açılmıştır. Eşyayı almak için sanıklarca söylenen bu tehdit sözleri yerel mahkemece TCK.nun 150.maddesi yollamasıyla tehdit suçu olarak kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.

Sayın çoğunluk tarafından bu tehdit sözlerinin TCK.nun 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle ayrıca tehdit suçundan ceza verilemeyeceği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Kanaatimizce bu bozma kararı hatalıdır. Şöyle ki;

Sayın çoğunluk tarafından bu tehdit sözlerinin TCK.nun 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle ayrıca tehdit suçundan ceza verilemeyeceği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Kanaatimizce bu bozma kararı hatalıdır. Şöyle ki;

TCK.nun 109. maddesine göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasıyla oluşmaktadır. Bu suçla korunan hukuki yarar kişinin hareket özgürlüğüdür. Hareket özgürlüğü aynı zamanda hareket etmeme özgürlüğünü de kapsamaktadır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu mütemadi (kesintisiz) bir suçtur. Bu sebeple suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır, ancak sona ermez, mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an suçun bitme zamanıdır. Bu suç, kesintisiz olma vasfı nedeniyle tamamlandıktan sonra kısa sürede bitirilebileceği gibi, günlerce de sürdürülebilir. Fail, hürriyetini kısıtladığı kişiye karşı, hürriyetinin kısıtlandığı dönemde işleyeceği cinsel saldırı, cinsel taciz, öldürme, yağma, tehdit veya benzer suçlardan dolayı da ayrıca cezalandırılmaktadır. Mütemadi vasıftaki hürriyeti tahdit sırasında müstakil kast ve hareketle işlenen diğer suçların bu suç içerisinde eritilmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

TCK.nun 109/2. maddesi “ Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” hükmünü içermektedir. Bu düzenlemede açıkça görüleceği üzere bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılması veya bu eylemin sürdürülmesi amacıyla kullanılan cebir veya tehdit anılan suçun unsurudur, ayrıca suç oluşturmaz. Kısacası kişiyi özgürlüğünden mahrum etmek veya temin edilen mahrumiyeti sürdürmek için kullanılan cebir ve tehdit TCK.nun 109/2.maddesindeki suçun unsurudur.

Somut olayımızda sanıkların tehdit eylemlerini mağdurun hürriyetini kısıtlamak, bir diğer deyişle bir yere gitmesini engellemek veya bir yerde kalmaya zorlamak için değil, hürriyeti tahdit eylemi gerçekleştikten sonra yeni bir kastla, ayrı ve bağımsız bir amaçla, eşyasını teslime zorlamak için gerçekleştirdikleri açıkça anlaşılmaktadır. Bu nedenle yerel mahkemenin kabul ve uygulamasında yasaya aykırılık bulunmadığı düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun hükmün bozulmasına dair görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/13131, Karar No: 2014/17419, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13131 E.  ,  2014/17419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 08.04.1992 tarihinde muvazaalı olarak eşi Abdurrahman Karabulut'tan boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23867, Karar No: 2020/9163, Tarih: 23.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/23867 E.  ,  2020/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde 28.03.2012 tarihinde teknisyen olarak çalışmaya başladığını, işverence ... sözleşmesinin feshedildiği 05.03.2013 tarihine kadar çalıştığını, haksız fesih nedeniyle açılan işe iade davası sonrasında müvekkilinin davalı nezdinde işe iadesine karar verildiğini, kararın tebliğinden sonra yasal süresi içerisinde işe iade için müracatta bulunulduğunu, ancak işe iade sonrasında müvekkilinin çalışma koşullarının ağırlaştırıldığını, çalışma saatlerinin sürekli olarak arttırıldığını, işverenin işe başlatma iradesinin samimi olmadığını, bu süre içerisindeki fazla çalışma çalışma ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı, işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve diğer haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, davacının işe iadesine ilişkin yargılama sonrasında 23.08.2014 tarihinde işe başladığını, ancak ... sözleşmesinin 4857 sayılı ... Kanunu’nun 25/2-g maddesi uyarınca devamsızlık sebebiyle 25.10.2014 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, işyerinde denkleştirme uygulandığını ve bu sebeple davacının fazla çalışma ücretine hak kazanamadığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- -Davalı işverenin işe davette ve davacı işçinin de işe başlama talebinde samimi olup olmadığı taraflar arasındaki uyuşmazlık konusudur.

Davalı işveren davacının işe iade kararı sonrası işe başladıktan kısa bir süre sonra sebepsiz olarak işyerini terk ettiğini, bu sebeple feshin geçerli hale geldiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmaktadır.

2- -Davalı işverenin işe davette ve davacı işçinin de işe başlama talebinde samimi olup olmadığı taraflar arasındaki uyuşmazlık konusudur.

Davalı işveren davacının işe iade kararı sonrası işe başladıktan kısa bir süre sonra sebepsiz olarak işyerini terk ettiğini, bu sebeple feshin geçerli hale geldiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 5. fıkrasına göre, işçi kesinleşen mahkeme kararının kendisine tebliğinden itibaren on ... günü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır. Aksi halde işverence yapılan fesih geçerli bir feshin sonuçlarını doğurur. İşçinin işe iade yönündeki başvurusu ciddi ve samimi olmalıdır. İşçinin gerçekte işe başlamak niyeti olmadığı halde, işe iade davasının sonuçlarından yararlanmak için yapmış olduğu başvuru geçerli bir işe iade başvurusu olarak değerlendirilemez.

4857 sayılı Kanun'un 21.maddesine göre işveren işe iade için başvuran işçiyi bir ay içinde işe başlatmak zorundadır. Aksi halde feshin geçersizliği davasında belirlenen ... güvencesi tazminatı ile çalıştırılmadığı en çok dört aylık süre ücret ve diğer hakları ödenmelidir.

İşe iade davası neticesinde işe iade edilen işçinin işe başlamak için başvurusunun samimi olması gerektiği gibi işverenin de işe davetinin samimi olması gereklidir. Sırf ... güvencesi tazminatı ile boşta geçen süre ücretini elde etmek amacıyla yapılan bir başvuru samimi olmadığı gibi işçiye ... güvencesi tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ödememek için görünüşte yapılan bir davet de samimi değildir.

Somut olayda, davacı işçi kesinleşen işe iade kararı sonrasında, yasal süresi içerisinde başvurusu üzerine işveren tarafından eski koşullarda işine başlatılmadığını ileri sürerek, işe başlatmama tazminatı talebinde bulunmuş; davalı işveren davacının eski işinde işine başlatıldığını daha sonrasında davacının haklı sebep olmaksızın işten ayrıldığını savunmuştur.

Mahkemece, işçinin başvurusu üzerine yasal süresi içerisinde işverence işe başlatıldığı; ancak boşta geçen süre ücreti ve diğer haklarının ödenmediği gerekçesiyle ... sözleşmesinin davacı işçi tarafından 4857 sayılı ... Kanunu’nun 24/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile kıdem tazminatı isteminin kabulüne, işe başlatmama tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Davacı kesinleşen işe iade kararı sonrasında 23.08.2013 tarihinde işe başlamış ise de; işveren tarafından önceki işyeri uygulamalarına aykırı şekilde davacının daha önce görevlendirilmediği bazı illerde geçici olarak görevlendirildiği, bu arada davacı hakkında çeşitli ihtarnamelerin keşide edildiği, hatta bu ihtarnamelerde yapılan görevlendirme kapsamında şehir dışında çalıştığı dönem ve yıllık izinde bulunduğu dönem için dahi davacının devamsızlık yaptığı olgusuna dayanıldığı, davalı işverenin ihtarnamelerinin kendi içerisinde çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının işe iade kararı sonrasında önceki çalışma koşullarında işe başlatılmadığı, sürekli olarak farklı yerlerde şehir dışı görevleri verildiği, bu sırada tutarsız şekilde devamsızlık olgusuna dayanıldığı anlaşılmakla, işveren tarafından davacının gerçek anlamda işe başlatıldığından söz edilemez. Yargı kararı gereği önceki çalışma koşullarının uygulanması gerekirken, kesinleşen işe iade kararının sonuçlarını ortadan kaldırmak üzere, işçinin yeniden işe başlatılması öte yandan çalışma koşullarının değiştirilmesi halinde işçinin önceki işine başlatılmadığı kabul edilmeli ve işe başlatmama tazminatı koşullarının oluştuğu sonucuna varılmalıdır. Mahkemece adı geçen tazminatın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18510, Karar No: 2013/3695, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18510 E.  ,  2013/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda; sanık hakkında katılanın ağacını kesip dallarını evine götürdüğü iddiası ile mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kamu davası açıldığı, soruşturma aşamasında alınan 19.01.2010 tarihli bilirkişi raporunda,suça konu ağacın müştekiye ait arazi içerisinde kaldığı belirtilmesine rağmen, kovuşturma sırasında düzenlenen 10.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda ise,suça konu ağacın katılana ait arazinin dışında yer aldığının bildirilmesine göre;her iki bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmeden ve sonradan tanzim edilen bilirkişi raporuna hangi gerekçe

ile üstünlük tanındığı tartışılmadan eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.