muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/465, Karar No: 2019/209, Tarih: 14.03.2019

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire kararından düzeltilerek onamaya ilişkin ibarenin çıkarılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 22.12.2014 tarihli ve 10367-26251 sayılı kararından "Katılanın tarafı olduğu haberleşme içeriklerini, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, boşanma davasındaki iddiasını ispatlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmadığı anlaşılmakla, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir." şeklindeki paragraf ile düzeltilerek onamaya ilişkin "; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1 numaralı paragrafının, 'Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine,' şeklinde değiştirilmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına," ibaresinin ÇIKARILMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 14.03.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43791, Karar No: 2015/3473, Tarih: 10.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/43791 E.  ,  2015/3473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan aldığı konut kredisi nedeniyle kendisinden masraf ve komisyon adı altında haksız olarak alınan 3.021,87 TL masrafın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının 21.03.2014 günlü celseye mazeretsiz gelmediği ve daha önce de davanın takipsiz bırakılması nedeniyle yenilendiği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, davacı vekili tarafından ibraz edilen 21.03.2014 tarihli mazeret dilekçesi ve eki sağlık raporunun 21.03.2014 tarih ve 09.31 saatli faks çıktısı ile süresinde mahkemeye gönderilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 10.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7526, Karar No: 2020/4743, Tarih: 22.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/7526 E.  ,  2020/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Ret

2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkemece Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/164 E. sayılı dosyasında da sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan yargılama yapıldığı belirtilerek mükerrer yargılama nedeniyle red kararı verilmiş ise de; UYAP ortamında yapılan araştırmada Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2016 ve 2013/164-2016/508 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği, anılan kararın istinaf kararı ile 28/11/2016 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; sanığın aynı takvim yılında farklı beyanname döneminde düzenlenen farklı faturaları kullandığı takdirde, sahte faturalara ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği dikkate alınarak; sübutu hâlinde yüklenen fiillerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/164 Esas ve 2016/508 Karar sayılı dosyasının duruşmaya getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınıp mükerrer yargılama yapılıp yapılmadığı denetime olanak verecek şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/639, Karar No: 2022/15330, Tarih: 23.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/639 E.  ,  2022/15330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacılar vekili, davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile davalı ... vekilinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine dair verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili, davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; 03.04.2012 tarihinde, elektrik arızası onarımı yapmak üzere binilen deniz bisikletinin alabora olması sonucu müvekkillerinin destekleri ... ile ...'ın vefat ettiğini, ...'ın elektrik teknikeri, ...'ın ise elektrik teknisyeni olduğunu, ölüm olayı nedeniyle müvekkillerinin desteklerinden yoksun kaldıklarını ayrıca cenaze gideri yaptıklarını, direklerin deplasesini yapması gereken davalı ... Enerji A.Ş. ile proje müdürü davalı ... 'nün kazanın meydana gelmesinde kusurlu olup müvekkillerinin zararlarından sorumlu olduklarını belirterek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir müvekkili için 100,00 TL maddi tazminatın ticari avans temerrüt faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25.06.2019 tarihli ıslah dilekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini ... için 79.804,36 TL, ... için 85.299,12 TL, ... için 47.552,90 TL, ... için 113.055,32 TL'ye yükseltmiş, ayrıca her bir müvekkili için 150,00 TL cenaze ve defin giderinden kaynaklanan maddi tazminatın tahsili talebinde bulunmuştur.

Davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili; husumet ve zamanaşımı itirazında bulunulduğunu, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun ve sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Duran Kürkçü vekili; husumet ve zamanaşımı itirazlarının olduğunu, iki kişilik deniz bisikletine beş kişi binilmesi nedeniyle olayın meydana geldiğini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili; husumet ve zamanaşımı itirazında bulunulduğunu, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun ve sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Duran Kürkçü vekili; husumet ve zamanaşımı itirazlarının olduğunu, iki kişilik deniz bisikletine beş kişi binilmesi nedeniyle olayın meydana geldiğini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne, davacılardan ... için 47.597,90 TL, ... için 113.130,32 TL, ... için 79.879,30 TL, ... için 85.347,12 TL maddi (destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze gideri) tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacılar vekili, davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş; Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı; davacılar vekili, davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalıların tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrasında "İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

SGK Başkanlığı tarafından davacılara ödeme yapılıp yapılmadığına ilişkin araştırmaya verilen yazı cevabında; ...'ın iş kazası sonucu ölümü nedeniyle annesi ...'a iş kazası kolundan gelir bağlandığı, bağlanan ilk peşin sermaye değerli tutarının 53.982,69 TL olduğu, ...'ın iş kazası sonucu ölümü nedeniyle annesi ...'a iş kazası kolundan gelir bağlandığı, bağlanan ilk peşin sermaye değerli tutarının 47.341,71 TL olduğu bildirilmiş, hükme esas alınan aktüer raporunda hesaplanan tazminattan, bağlanan peşin sermaye değerli gelirin ölenin kusuru oranında %5 düşülerek %95’i maddi tazminattan mahsup edilmiş; bu rapor Bölge Adliye Mahkemesi'nce de benimsenmiştir.

Bu durumda yukarıdaki düzenleme ve somut olaya göre İlk Derece Mahkemesince, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerlerinin yarısının hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve hesaplanan tazminattan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerlerinin tamamının mahsubu ile hesaplama yapan rapora göre karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 11.132,51 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ve ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13135, Karar No: 2013/1971, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/13135 E.  ,  2013/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 153 ada 3 parsel sayılı 1005,84 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden meşelik niteliği ile davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı, dava konusu parselin zilyetliğinde bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece; davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın kadastro tesbit tutanağının iptali ile tarla niteliğiyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1967 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile 1982’de yapılarak kesinleşen 2. madde uygulamaları bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, ekonomik amacına uygun olup olmadığı araştırılmadığı gibi üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi yönünden ziraatçı bilirkişiden rapor alınmamış, komşu parsel tutanakları, varsa dayanak tapu veya vergi kayıtları getirtilerek taşınmaz yönünü ne okuduğu denetlenmemiştir.

Bu nedenle; mahkemece, komşu parsellere ilişkin kadastro tesbit tutanak örnekleri ile dayanakları ilgili yerlerden getirtilip, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmaz hâkim tarafından gözlemlenmeli, üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, taşınmazın dört bir yandan fotoğrafları çektirilmeli, mahallî bilirkişilerden taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmış ise hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü sorulmalı, gerekiyorsa tesbit bilirkişilerinin beyanı alındıktan sonra ziraatçı bilirkişiden taşınmazın konumu, eğimi, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı ve zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığını açıklayan rapor alınmalı, önceki orman bilirkişi raporundaki bulgularda değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre; mahkemece “tesbitin iptaline” karar verilmesi gerekirken “kadastro tesbit tutanağının iptaline” karar verilmesi de doğru değildir.

Kabule göre; mahkemece “tesbitin iptaline” karar verilmesi gerekirken “kadastro tesbit tutanağının iptaline” karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 28.02.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42080, Karar No: 2017/17311, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42080 E.  ,  2017/17311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5041, Karar No: 2024/8438, Tarih: 09.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/5041 E.  ,  2024/8438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/386 E., 2024/572 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili,

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılama sonucunda Nizip Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle olayın sübut bulmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin bir-iki dakikalık zaman zarfında gerçekleştiğine ve sadece sanığın elinin mağdurun omuzuna atıp onun başından öpmesinden ibaret olduğuna, suç vasfının yanlış tayin edildiğine, sanığın cinsel saikli bir davranışının olmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da unsurlarınında oluşmadığına, cebir unsurlarının da bulunmadığına, tek delilin mağdurun çelişkili beyanları olduğuna, gerekçenin yerinde olmadığına, sanık hakkında oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanarak atılı suçlardan beraat kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Özetle sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; olay günü sanığın, mağdura babasının akrabası olduğunu söyleyip tanıştıktan sonra elini mağdurun omuzuna atıp konuşmak için okulun bahçesine götürerek saçından öpmesi, Atatürk heykelinin önünde dizine oturtup kıyafeti üzerinden özel bölgesine ve kalçasına dokunması şeklindeki eylemlerinin ani kısa süreli ve kesintili gerçekleştiği nazara alındığında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde hataya düşülerek çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması ve sanığın her iki suça ilişkin eylemlerini cebir, tehdit veya hile ile gerçekleştirdiğine dair mağdurun herhangi bir anlatımı bulunmadığı gözetildiğinde, İlk Derece Mahkemesince atılı suçlardan hüküm kurulurken şartları oluşmamasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 103/4 ve 109/2. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edildiğinin de anlaşılması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine, yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan farklı gerekçeyle bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçelerle kısmen oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17385, Karar No: 2018/4565, Tarih: 26.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/17385 E.  ,  2018/4565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların desteği olan ...'ün, yolcu olarak bulunduğu traktörün tek taraflı kazası neticesinde vefat ettiğini, zorunlu trafik sigorta poliçesi kapsamında davalı şirkete başvuru sonucu davacılara yapılan 23.248,00 TL ödemenin yetersiz olduğunu belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada, fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla davacılar için ayrı ayrı 1.000,00 TL tazminatın davalıya başvuru tarihi olan 30/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsili ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 27/01/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini davacı anne ... için 22.577,04 TL'ye; davacı baba ... için 21.932,94 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; ... Yönetmeliği'nin 15. maddesi gereği davacılara 23.248,00 TL ödeme yapıldığından müvekkilinin sorumluluğunun kalmadığını, sorumluluk bedelinin teminat limitleri ile sınırlı olduğunu, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 131. maddesine aykırı olarak binilmesi nedeniyle müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile davacı ... için 21.932,94 TL, davacı ... için 22.577,04 TL olmak üzere toplam 44.509,98 TL destekten yoksunluk tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve trafik mevzuatı uyarınca sürücü ve yolcuların araçların kullanılması sırasında koruyucu tertibatları kullanması zorunludur.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4. maddesinde sigorta şirketinin sigortalısına rücu edebileceği haller sayılmıştır. B.4.e maddesinde ise “Tazminatı gerektiren olay, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya yetkili makamlarca tespit edilmiş olan istiap haddinden fazla yolcu veya yük taşınması veya patlayıcı, parlayıcı ve tehlikeli maddeleri taşıma ruhsatı bulunmayan araçlarda, bu maddelerin parlama, tutuşma ve infilakı yüzünden meydana gelmiş ise” sigorta şirketinin sigortalısına rücu edebileceği düzenlenmiştir.