muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2891, Karar No: 2022/8308, Tarih: 24.11.2022

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.024,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.11.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1. Dava, davalı menkul değerler şirketi nezdinde bulunan hisse senetlerinin iadesi istemine ilişkindir.

2. Davalı şirket bir banka olmadığı halde, Mahkeme kararının gerekçesinde bankadan bahsedilmesi ve bankacıların göstermesi gereken özen yükümünden hareketle hüküm oluşturulmasını isabetli bulmuyorum.

3. Dosyadaki bilgilerden, davacının 30.01.2013 tarihli şikayet dilekçesinde; iş emirlerini davalı menkul kıymetler şirketin aramaların kayıt altına alındığı kurumsal hatları yerine, bilinçli olarak kurumda çalışan diğer davalı ...’ın şahsi cep telefonundan verdiğine ilişkin açık ikrarı, keza davacının istemesine rağmen Beytullah’ın seans raporlarını kendisine vermediği halde durumdan davalı şirketi haberdar etmemesi, başkaca C. Savcılığına şikayet veya hak arama yollarına müracaat etmemesi, davaya konu itiraz edilen işlemlerden sonra davacının 36 defa nakit çekme ve yatırma işleminde bulunmasının davaya konu işlemlere icazet vermesi / sessiz kalması, hesap akışıyla ilgili sonuncusu 28.01.2011 tarihli olan hesap mutabakatı ve sonrasında da yeni alımlar için nakit girişinin bulunduğunun davacı yanca ispat edilememesi gibi hususlar gözetilmeksizin davalı şirkete kusur izafesi, en azından müterafık kusur değerlendirmesinde bulunulmaması, keza bu yöndeki Ağır Ceza Mahkemesince alınan bilirkişi raporu ile bu mahkemece alınan raporlar arasındaki çelişki giderilmeden davanın tam kabulüne karar verilmesini isabetli bulmadığımdan, yerel mahkeme kararını onayan Daire çoğunluğunun görüşlerine katılmıyorum.

KARŞI OY
Yargıtay — Esas No: 2014/1991, Karar No: 2015/830, Tarih: 21.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/1991 E.  ,  2015/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/937-2013/547

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaş bulunduğu 1,2 ve 6 parsel sayılı taşınmazlara davalının haksız olarak inşaat malzemeleri depolamak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların yerinde olmadığını, işgalci konumunda bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1,2 ve 6 parsel sayılı taşınmazlarda davacının pay sahibi olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkınının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; Türk Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" şeklinde mülkiyet hakkının içeriği belirlenmiştir. Öte yandan, elatma bir haksız fiil olup, taşınmaza fiilen müdahale eden aleyhine elatmanın önlenmesi davası açılabileceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davalı yargılama sırasında sadece 2 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan N..S.. rızası ile o taşınmazın 500 m2 lik bölümünü 2011 yılı Kasım ve Aralık ayları ile 2012 yılı Ocak ayı olmak üzere toplam 3 ay süre ile kullandığını, kış şartalarında taşınmaz kullanıma müsait olmadığından tahliye ettiğini ve bir daha kullanmadığını, diğer taşınmazlara ise hiç bir şekilde müdahalesinin bulunmadığını savunmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü, molozların davalı tarafından dökülüp dökülmediğinin saptanmasına ve davalının hangi taşımazı hangi tarihlerde inşaat malzemesi depolamak suretiyle kullandığının belirlenmesine bağlıdır. Anılan hususların tanık dahil her türlü delille kanıtlanabileceği de kuşkusuzdur.

Hemen belirtilmelidir ki, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü, molozların davalı tarafından dökülüp dökülmediğinin saptanmasına ve davalının hangi taşımazı hangi tarihlerde inşaat malzemesi depolamak suretiyle kullandığının belirlenmesine bağlıdır. Anılan hususların tanık dahil her türlü delille kanıtlanabileceği de kuşkusuzdur.

Nitekim, keşif sırasında dinlenen davalı tanıkları, davalı şirketin inşaat malzemesi koymak suretiyle depo olarak kısa süreliğine kullandığını, molozların davalı tarafından değil başkaları tarafından döküldüğünü, davalının çok önceden taşınmazdan ayrıldığını açıklamışlar, bilirkişiler ise krokide gösterilen molozların yapısı itibariyle eski tarihlerde dökülmüş olabileceğini, inşaat malzemelerinin ise keşif tarihi itibariyle taşınmazlarda bulunmadığını belirtmişlerdir.

Öte yandan; daha önce davacının aynı taşınmazlara yönelik aynı konuda üçüncü kişi aleyhine açtığı İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/409 esas sayılı davanın 20.01.2012 tarihinde yapılan keşfinde dinlenen davalı tanıklarıda taşınmazlar üzerinde bulunan inşaat malzemelerinin bir kısmının davalı şirkete ait, bir kısmının ise dava dışı üçüncü kişilere ait olduğu yönünde beyanda bulunmuşlardır.

Bu durumda; davalının savunmasının aksini kanıtlayacak her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil ileri sürüldüğünü söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; davalının savunmasının aksi kanıtlanamadığından dava tarihi itibariyle bir müdahale olmadığına göre elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın reddine, ecrimisil isteği bakımından ise 2011 yılı Kasım ve Aralık ile 2012 yılı Ocak olmak üzere toplam 3 aylık süre için hesaplanacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8033, Karar No: 2024/12116, Tarih: 22.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/8033 E.  ,  2024/12116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2019 tarihli ve 2019/170 Esas, 2019/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 205. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/2101 Esas, 2021/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde: sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın mahkumiyetine yeterli, kesin inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı tarafından, mevcut delil durumuna göre sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hüküm temyiz edilmiştir.

III. GEREKÇE

İlk derece Mahkemesince ; resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1/a maddeleri uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup ilk derece mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-e maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve tarafları da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 2. fıkrası gereği yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9390, Karar No: 2014/14704, Tarih: 07.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/9390 E.  ,  2014/14704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 9. İŞ MAHKEMESİ ( KADIKÖY 3. İŞ )

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2010/730-2011/1155

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.04.1999 - 28.04.2010 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde aşçıbaşı olarak aylık 708,00 TL ücret ile çalıştığını, haksız olarak iş akdine son verildiğini, çalışanların önünde küçük düşürücü hareketlere maruz kaldığını, son ay ücretinin ve 13 aylık asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğini, yılda bir defa Ramazan yardımının verildiğini, yol ve yemeğin davalıya ait olduğunu, haftanın 6 günü 08:00-18:00 saatleri arasında bayram ve genel tatil günleri de dahil olmak üzere çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 1999 - 2010 tarihleri arasında çalıştığını, 21.04.2010 tarihinde mazeretsiz olarak işe gelmediğini, davacıya ihtarname çekildiğini ve mazeretini bildirmesinin istendiğini, davacının cevabi ihtarnamede sağlık nedenleriyle işten ayrıldığını bildirdiğini, hastalığına ilişkin belge ve rapor sunmadığını, sağlık nedenlerine dayanamayacağını, bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı Kadıköy 24. Noterliği'nden keşide ettiği ihtarname ile davacının mazeretsiz ve izinsiz işe gelmediğini, mazeretini bildirmediği takdirde iş sözleşmesinin feshedileceğinin bildirildiği, davacının da Beykoz 1. Noterliği'nden keşide ettiği cevabi ihtarname ile 21.04.2010 tarihinde işinin başında olduğunu, 28.04.2010 tarihinde rahatsızlığı nedeniyle hastaneye gittiğini telefonla işyerine bildirdiğini, doktor raporu üzerine işyerinin izin verdiğini, davalıdan izin alarak ve bilgisi dahilinde işe gitmediğini belirttiği, davalı her ne kadar devamsızlık gerekçesine dayanmış ise de söz konusu devamsızlığa ilişkin tutanak veya herhangi bir belge sunmadığı gibi bir an için aksi düşünülse dahi devamsızlığın haklı bir mazerete dayandığı, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacak şekilde feshedildiğinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece 24.11.2010 tarihli ilk celsede davalı tarafa verilen mehiller yasada belirlenen usule uygun değildir. Bu nedenle davalı tanıkları dinlenmeden hukuki dinlenilme hakkını ihlal eder nitelikte karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8134, Karar No: 2016/5538, Tarih: 04.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8134 E.  ,  2016/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi, eski hale getirme, 6500 TL maddi 5000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin ... 4 pafta 1424 parsel nolu taşınmazda 1 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, karşı tarafın ise aynı parselde 16 nolu bağımsız bölümün maliki olup, yaptırılan tesbit sonucu davalıların müvekkiline ait taşınmaza zarar verdiği ve yapılan hafriyat neticesinde müvekkiline ait binanın temelinin dahi etkilenebileceği, istinat duvarının yeterli mukavemete sahip olmadığı, güvenlik gereği çevre korumasının da verilen zarar ile ortadan kaldırıldığı, ayrıca 13 adet selvi ağacının zarar görüp bahçenin 60 m3'lük toprak kısmının çöktüğü ve perde duvarının yeniden yapılması gerektiğinin tespit edildiğini, tüm bu verilen hasar ile ilgili olarak yapılan görüşmelerin semeresiz kaldığını ve müvekkilinin konutunun çok büyük bir zarara uğradığını, davanın açılması ile birlikte halen devam eden hafriyat ve tadilat çalışmaları nedeniyle müvekkilinin bahçe ve konutuna verilen zararın büyümekte olduğunu, bu nedenle ivedilikle ihtiyati tedbir kararı verilerek davalı tarafın yapmış olduğu tadilatın müvekkiline ait tapulu araziye geçmemesi yönünden davalıların yapmış olduğu inşaatların durdurulmasının talep olunduğunu, tespit raporunda açıklandığı üzere 13 adet selvi ağacının değeri 2.600 TL, tel çit 1.500 TL zarar oluştuğu, ayrıca bu ağaçların yeniden satın alınıp hafriyat yapılarak bahçenin eski hale getirilmesi için 2.000 TL maddi tazminat ve mahalinde uzman bilirkişiler marifeti ile keşif yapılarak müvekkiline ait binanın temeline ilişkin oluşan zararın hesaplanması, ıslah haklarının saklı tutulması, ayrıca 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalılardan müştereken ve mütesellilen tahsilini talip etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerindeki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde davaya konu anataşınmazda kat irtifakının kurulu olduğu ve dublex meskenlerden oluşan 16 adet bağımsız bölümün bulunduğu, davacının1 nolu bağımsız bölümün, davalı ...ın 16 nolu bağımsız bölüm maliki olduğu, diğer davalının ise 16 nolu bağımsız bölümün kiracısı olduğu anlaşılmıştır.Dosya arasında bulunan bilirkişi raporunda davacıya ait bağımsız bölümün üst kotta, davalıya ait bağımsız bölümün ise alt kotta bulunduğu ve davalı kiracı tarafından kullanmış olduğu bağımsız bölümün bahçesinde proje ve tekniğine uygun olarak yapılmayan hafriyat çalışmaları sonucunda davacıya ait bağımsız bölümün bahçesinde bulunan tel çit ve ağaçlarının zarar gördüğü anlaşılmıştır.

Mahkemece her nekadar davalı kiracı yönünden pasif husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiş ise de dosya arasında bulunan tüm bilgi ve belgelerle davalı beyanları dikkate alındığında bahçede yapılan ve davacının ağaç ve tel çitinin zarar görmesine neden olan hafriyat işlemini kiracının gerçekleştirdiği anlaşıldığından zarardan kiracının da sorumlu tutulması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davalı kiracı ... yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6567, Karar No: 2018/1093, Tarih: 12.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6567 E.  ,  2018/1093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 15.07.2009 tarihli iddianame ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, kararın gerekçesinde sanığın sahte fatura düzenlediği kabul edildiği halde, iddianame dışına çıkılıp dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan yazılı şekilde hükümler kurulmak suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

2) Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içinde 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan suça konu faturaların bulunmadığı görülmekle, kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

b)Sanık hakkında TCK’nın 51. maddesi uyarınca erteleme hükümleri uygulanmadığı halde, “TCK’nın 53/3 madde ve fıkrası gereğince sanığın cezası ertelendiğinden kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarda belirtilen yoksunluk hükümlerinin uygulanmamasına ve birinci fıkranın e bendinde sözkonusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına” karar verilerek hükümler arasında çelişkiye düşülmesi,

c)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10683, Karar No: 2015/723, Tarih: 05.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/10683 E.  ,  2015/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi

23.01.2013 tarihli birinci ek karar ile uyarlama talebinin reddine karar verip dosyadan el çektikten sonra mahkemece aynı gün ikinci ek karar ile uyarlamanın yeniden yapılarak karar verildiğinin anlaşılması karşısında; ikinci ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; hükümlünün suçlarının sübutu kabul, suç vasfı tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca “resmi belgede sahtecilik” suçundan kesinleşen hükümdeki “ağır hapis” cezasının “hapis” cezasına dönüştürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile değişik 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2. maddesine eklenen 3. fıkrası gereğince para cezalarında bir Türk Lirasının küsurunun atılması gerektiği gözetilmeden “dolandırıcılık” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı ise de;

Yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, “resmi belgede sahtecilik” suçu ile ilgili hüküm fıkrasının 1 ve 2. bentlerinden "ağır hapis" ifadesi çıkartılarak, sonuç cezanın "1 yıl 8 ay hapis cezası" şeklinde “dolandırıcılık” suçu ile ilgili hüküm fıkrasının tümden çıkarılarak yerlerine "sanığın 765 sayılı TCK'nun 503/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 522. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, TCK'nun 523. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 4 ay hapis ve 133 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 59/2 maddesi uyarınca sanığa verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 3 ay 10 gün hapis ve 110 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca hapis cezası günlüğü 3 TL'den adli para cezasına çevrilerek 300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın TCK'nun 75.maddesi uyarınca neticeten 410 TL adli para cezası ile mahkumiyetine" ifadesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.