muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7902, Karar No: 2015/25344, Tarih: 13.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7902 E.  ,  2015/25344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların birlikte bir plan dahilinde hareket ederek, sanık ...'in şikayetçiye yaklaşarak kendisinin kamyon şoförü olduğunu söyleyip buralarda çok bayan var bakmak ister misin diyerek bir apartmana götürdüğü, sanığın içeri gireceği sırada diğer sanığın gelerek hızlıca bir kimlik gösterip sivil polis olduğunu söyledikten sonra "kadınlara mı geldiniz, sizi gazeteye verip rezil edeceğim" diyerek şikayetçi ve diğer sanığın kimliklerini aldığı, sahte olup olmadığını kontrol edeceğini söyleyerek sanığın cebindeki parayı çıkarttığı, bu para az, çok para olmazsa ailelerinize söylerim deyip cep telefonu ile karakoldaki bir amir ile görüşüyormuş gibi konuşmalar yaparak ceplerindeki para az kredi kartından çekip camiye yardım yapacağım dediği, şikayetçiyi tutar şekilde şikayetçinin kredi kartının ait olduğu banka atm'sine doğru yürürken bu tür olaylar nedeniyle araştırma yapmakta olan polisler tarafından yakalandıkları somut olayda, dolandırıcılığa teşebbüs suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca 5 gün olarak belirlenen adli para cezasının, aynı kanunun 35.maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 3 gün yerine 4 gün olarak belirlenmesi ve aynı kanunun 52/2. maddesi uyarınca günlük 20 TL den paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,

TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca 5 gün olarak belirlenen adli para cezasının, aynı kanunun 35.maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 3 gün yerine 4 gün olarak belirlenmesi ve aynı kanunun 52/2. maddesi uyarınca günlük 20 TL den paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “4 gün”, ve “80 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “3 gün”, ve “60 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6022, Karar No: 2018/10970, Tarih: 25.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6022 E.  ,  2018/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında 2006-2007 takvim yılılarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olarak katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5234, Karar No: 2022/6002, Tarih: 19.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5234 E.  ,  2022/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.09.2021 tarih ve 2021/467 D.iş -2021/461 D.İş karar sayılı ihtiyati hacze itirazın reddine ilişkin ek kararın ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.03.2022 tarih ve 2022/447 E. - 2022/310 K. sayılı kararın temyiz edildiği, temyiz edilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 20.06.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından temyize konu edilen karar geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati haciz istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK’nın “Temyiz Edilemeyen Kararlar” başlığını taşıyan 362/1-f maddesiyle, İİK'nın 265/son maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerince geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin reddi gerekecektir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine ilişkin olarak verilen ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararına yönelik temyiz isteminin reddi ek kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 329/2. maddesi uyarınca temyiz eden Kayalar Çelik San. A.Ş. vekili ...'ın takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, HMK 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1621, Karar No: 2018/4492, Tarih: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1621 E.  ,  2018/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... adresinin “... Mah. .../... Sk. No:... İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:13 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:13 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8442, Karar No: 2011/1392, Tarih: 29.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/8442 E.  ,  2011/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

Davacı vekili, davacının...bünyesinde ....işyerinde ilaç ve kozmetik ürünleri tıbbı satış temsilciliği  departmanı kapsamında çalışmaya başladığını, 24/10/2009 tarihli toplantıda sözlü olarak herkesin kovulduğunun söylendiğini, davalı şirket ve bağlantılı şirket patronu E.P.tarafından ortağı M.T. malını çalmakla suçlandığını, müvekkiline ve diğer çalışanlara önce istifa baskısı yapıldığını sonra hiçbir gerekçe göstermeden "kapattık kardeşim kovdum sizi çekin gidin" denildiğini davalı şirketlerin yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, nakliye, güvenlik, ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığını, çalışanların tüm firmalara hizmet verdiğini, toplam çalışan sayısının 500 kişinin üzerinde olduğunu,  davalının sözlü fesih şeklinin yasaya uygun ve geçerli olmadığını,feshin son çare olduğu ilkesine uyulmadığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının ...Ltd. Şti bünyesinde çalışmaya başladığını, işten ayrılmış olduğu tarihe kadar müvekkil firmaya hizmet verdiğini, davanın... Ltd. Şti adına açılmış olduğunu, davacının ...Ltd. Şti bünyesinde çalıştığını, dava dilekçesindeki bayanları kabul etmediklerini , keyfi bir işten çıkarma durumunun olmadığını, müvekkili şirketin çalışanların mağdur olmaması için davacıya ve diğer çalışanlara ödemeler yaptığını, ibranamenin tamamen özgür iradesiyle imzalandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketlerin grup şirketler olduğu, birlikte istihdam şeklinde bir çalışma düzenlerinin bulunduğu, davacının davalı ....işçisi olarak sigorta kaydının bulunmasına rağmen her iki şirketin aynı işkolunda faaliyet gösterdiği, yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, güvenlik,ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığı ve çalışanların tüm firmalara hizmet verdiği,bu nedenle işyerinde her iki şirkete

Mahkemece, davalı şirketlerin grup şirketler olduğu, birlikte istihdam şeklinde bir çalışma düzenlerinin bulunduğu, davacının davalı ....işçisi olarak sigorta kaydının bulunmasına rağmen her iki şirketin aynı işkolunda faaliyet gösterdiği, yönetim, muhasebe, finans, sekreterya, güvenlik,ulaşım ve diğer hizmetler bakımından birlikte çalıştığı ve çalışanların tüm firmalara hizmet verdiği,bu nedenle işyerinde her iki şirkete

birlikte hizmet verenlerin toplamına bakılarak  fesih tarihinde toplam 30 dan fazla işçinin çalıştığı, işverenin feshinin yazılı olmadığı, yetersizlik ve ekonomik nedenlerle feshin yazılı yapılmasının ve savunma alınmasının geçerlilik şartı olduğu, davacının savunmasının alınmadığı, ayrıca ilaç mümessili olan davacının Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan eski şirket yöneticisi M.T. eylemlerine katıldığının ispatlanamadığı, bu dosyada davacının sanık da olmadığı, M.T.yönetici olduğu dönemde birlikte çalışmalarının davacının  M.T.ile hareket ettiğini göstermeyeceği, şirkete haciz gelmesi döneminin ve o dönemdeki ekonomik sorunların kısa bir süre ve geçici dönem olduğu, bu itibarla feshin haklı nedenle yapıldığının ispat yükü üzerinde olan davalı işveren tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle, feshin geçersizliğine, davcının .. işyerinde işe iadesine, haklardan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir. Hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalışması işyeri belgeleri dikkate alındığında davalılardan ...bünyesinde geçmiştir. Davacı ....bünyesinde ....işyerinde ürün tanıtımı işiyle uğraştığını iddia ederken, davalı taraf işçinin ...işçisi olduğunu ve fesih tarihinde çalışan sayısının 30’un altında bulunduğunu savunmuştur. Davalılar arasındaki hukuki ilişki delil durumuna göre net olarak anlaşılamamaktadır. Asıl işveren-alt işveren, birlikte istihdam gibi durumlar davalıların ticaret sicili kayıtları, SGK evrakları, faaliyet konularını gösterir belgeler ile birlikte ve gerek duyulursa konusunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulmalıdır. Bu şekilde işyerinde çalışan işçi sayısı da tartışılmalı, diğer delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/09/2011 gününde oybirliği ile karar  verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/8555, Karar No: 2010/16882, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8555 E.  ,  2010/16882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının öğrenim gördüğü Bilgi Üniversitesine, davalıya kefaleten 3.9.2007-13.6.2008 tarihleri arasında 10 eşit taksitle toplam 9.260,00 TL ödeme yaptığını, kefaleten ... olduğu miktarın rücuen tahsili için başlattığı icra takibine ise davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında herhangi bir kefalet sözleşmesi bulunmadığını, davacının, araç alım satımı nedeniyle dava dışı annesine olan borcuna karşılık, üniversite eğitim taksitlerini ödediğini, davacıya borçlu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının, davalının okul taksitlerini ... olması nedeniyle davanın kabulüne, takibe itirazın iptaline, asıl alacağın %40’ı oranında inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının devam ettiği Üniversiteye, davalıya kefaleten öğrenim taksitlerini ödediğini ileri sürerek, söz konusu ödemelerin rücuen tahsili istemiyle eldeki davayı açmış, davalı ise, davacının, öğrenim taksitlerini ödediğini kabul etmekle birlikte, bu ödemelerin kendisine kefaleten değil, davacının annesine olan araç alım satımımdan kaynaklanan borcuna mahsuben yapıldığını savunarak, gerekçeli inkarda bulunmuştur. Bu durumda ödemelerin, davalının nam ve hesabına ve daha sonra iade edilmek kaydıyla kefaleten yapıldığını ispat etme yükümlülüğü, onu iddia eden davacıya aittir. Davacı ise iddiasını yasal delillerle ispat 2010/8555-16882

Edememiştir. Davcının, dava dışı Üniversiteye yapılacak ödemeler için, Bankaya vermiş olduğu ödeme talimatında, “...garantörü bulunduğum ...’ın 2007-2008 öğrenim dönemi öğrenim ücretinden dolayı” ifadelerinin kullanılması da, bu yöndeki iddianın ispat edildiğini göstermez. HUMK’nun 288. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık da dinlenemez. Ne var ki davacı dava dilekçesinde açıkca ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece davacının, davalıya ait okul taksitlerini ödediğinden bahisle, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10643, Karar No: 2020/4227, Tarih: 08.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10643 E.  ,  2020/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Defter ve belge gizleme suçunda, ceza alt sınırının suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesi uyarınca "18 ay hapis" olduğu gözetilmeyerek, sanık hakkında temel cezanın "1 yıl hapis" olarak hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, 11.10.2013 tarihinde, eşi ... ... imzasına ikamet adresinde tebliğ edilmesi; incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenler tespit edilmediği için, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, suç tarihinde mükellefin hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması; iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği olmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Defter belge ibraz etme istem yazısının sanığa 11.10.2013 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini takip eden 27.10.2013 tarihi pazar gününe denk geldiğinden, suç tarihinin 28.10.2013 tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin 27.10.2013 olarak yanlış gösterilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14381, Karar No: 2014/13419, Tarih: 02.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14381 E.  ,  2014/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 22/02/2012

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir 1. numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20.03.1997 tarih ve 6736 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı kapsamına alınan ... ili, ... ilçesi, ... Antik Kenti sınırları içerisinde kalan yerde, ... Belediyesinde garaj amiri olarak görev yapan sanık ... tarafından, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen iş makinesi operatörü ...'a, ... yol başlangıcından itibaren 850 metre kadar stabilize yolda zemin temizliğinin yaptırıldığı, olay hakkında Müze Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen rapor üzerine sanık hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanığın ifadelerinde, yolun stabilize olması nedeni ile yolda otların yeşerdiğini, mahalde oturan ailelerin, çocuklarının okula giderlerken zorlandıklarına dair şikayetlerde bulunmaları üzerine yol temizliği yaptırdığını ve bunun suç olduğunu bilmediğini beyan ettiği, dosya kapsamında bulunan olay yeri resimlerinin incelenmesi ile, davaya konu uygulamanın, yüzeysel temizlikten ibaret olduğunun ve zeminde bir kazının yapılmamış olduğunun kolayca görülebildiği, mahallinde yapılan 05.12.2011 tarihli keşfe iştirak eden arkeologdan alınan bilirkişi raporunda da, alanda kazının yapılmadığının, sit alanına verilmiş bir zararın olmadığının ve yapılan yüzeysel temizliğin fiziki müdahale sayılamayacağının belirtildiği, bu nedenlerle yapılan yargılama sonunda mahkemece, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.