muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5479, Karar No: 2013/7167, Tarih: 02.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5479 E.  ,  2013/7167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı kurum tarafından Nisan 2011 tarihinden bu yana kayıp kaçak bedeli adı altında, haksız ve hukuka aykırı şekilde 3.005,37 TL tahsil edildiğini iddia ederek, bu paranın davalı kurumdan istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı kurumun kayıp kaçak bedelini EPDK tarifelerine göre tahsil ettiği ve etmekle de yükümlü olduğu, Elektrik Piyasası Kanunun 12.maddesi gereğince kurul kararlarına karşı açılacak davaların Danıştay'da görüleceği, karar iptal edilmediği müddetçe davaya konu alacakla ilgili, idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun “Amaç” başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra “Kapsam” başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir. Somut uyuşmazlıkta ise, davacı ile davalı arasında mesleki amaçlı tarımsal sulama aboneliği sözleşmesi bulunduğundan davacı tüketici tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu duruma göre uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Hal böyle olunca; mahkemece, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken, yazılı şekilde Tüketici Mahkemesi sıfatıyla hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2571, Karar No: 2019/10545, Tarih: 24.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2571 E.  ,  2019/10545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davacıların murisi ... ile davalıların murisi ... arasında yapılan sözlü kira sözleşmesi ile mülkiyeti davalılara ait olan 11 adet tarla vasfındaki taşınmazların 40 yıl önce kiralandığını, taşınmazlara şeftali, ceviz ağaçları dikerek faydalı masraflar yaptıklarını belirterek fazlaya dair hakları saklı olmak üzere 6.500 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini istemişler, bilirkişi raporu sonrası taleplerini 965.949,21 TL olarak ıslah etmişlerdir.

Davalılar, taşınmazların tahliye edilmediğini, taşınmazların bakımsız bırakıldığını, taşınmazların bir kısmının kiralandığı tarihte şeftali bahçesi olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Davalılar, taşınmazların tahliye edilmediğini, taşınmazların bakımsız bırakıldığını, taşınmazların bir kısmının kiralandığı tarihte şeftali bahçesi olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 642.286,85 TL faydalı masraf giderinin temerrüt tarihi olan 20.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2015/13042 Esas – 2016/3597 Karar sayılı ve 03.05.2016 tarihli kararı ile; "...Davalı tarafından taşınmazların bir kısmının ilk kiralandığı zamanda şeftali bahçesi olduğu savunulduğuna göre, taşınmazda bulunan şeftali ağaçlarının yenilenmesinin dava tarihinde yürürlükte olan 818 Sayılı BK'nun 292. maddesi hükmü kapsamında kiracının özenle işletme yükümlülüğünden doğan iyileştirici işlemler olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda taşınmazların ilk kiralandığı durumları araştırılmadan, tüm taşınmazlar yönünden faydalı masraf hesabı yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir... Hükme esas alınan bilirkişi raporunda şeftali ağaçlarının ekonomik ömrünün 15 ile 18 yıl olduğu belirtilmesine rağmen, 18-19 yıllık şeftali ağaçları içinde faydalı masraf hesaplandığı görülmektedir. Bu ağaçların sökülerek yerine yenilerinin dikilmesi gerekeceğinden bu ağaçlar yönünden faydalı masraf hesabı yapılması doğru olmadığı gibi ekonomik ömrünü tamamlamak üzere olan ağaçlar yönünden de kalan süreleri ile orantılı bir tazminat hesabı yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır... Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1. yıl için biber, 2. yıl için patlıcan, 3. yıl için ise mısır üretimi yapılması durumundaki taşınmazların tarla olarak değeri gelir metodu ile hesaplanmış ise de; davalılar vekili tarafından taşınmazların bulunduğu bölgede, başka ürünlerin daha çok gelir getirdiğinden, kereviz domates gibi ürünlerin yetiştirildiği hesaplama bu ürünlerin dikkate alınmasına ilişkin itirazlarının karşılanmadığı görülmektedir. Bu durumda ilçe tarım müdürlüğünden bölgede daha çok hangi ürünlerin yetiştirildiği sorularak ürün demetinin buna göre belirlenmesi ve bu hususta ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir..." gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozma kararına uyulmuş ve bozma sonrası alınan bilirkişi raporuna göre; 5.522,82TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Mahkemece her ne kadar bozmaya uyma kararı verilmiş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilememiştir. Şöyle ki, kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep (kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz. Bozulan bir hükmün, bozma sebepleri dışında kalan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle; kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Zira, kesinleşmiş olan kısımlar, lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak teşkil eder.

Somut olayda; bozmadan önce alınan ve hükme dayanak teşkil edilen bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazların kapama meyve bahçesi olduğu belirtilerek hesaplamalar yapılmış, davalıların ilk hükmü temyiz etmesi üzerine yukarıda belirtilen bozma ilamındaki gerekçelerle hüküm bozulmuş ancak, hesaplamaların kapama meyve bahçesi olarak yapılması konusunda bozma yapılmamıştır. İlk karara karşı verilen bozma ilamında taşınmazlar yönünden kapama meyve bahçesi olarak hesap yapılmaması gerektiğine ilişkin bir bozma yapılmadığına göre, bu durum davacı taraf için usuli müktesep hak oluşmuştur. Yargıtay 6. Hukuk Dairesince verilen bu bozma kararında belirtilmeyen hususlar yönünden, davalılar lehine sonuç doğurması düşünülemez. Bu nedenle, Mahkemece önceki karara dayanak teşkil eden bilirkişi raporundaki belirlenen taşınmazların kapama meyve bahçesi olduğu şeklindeki bilirkişi raporundaki tespite göre hesaplama yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün davacılar lehine BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20410, Karar No: 2023/8235, Tarih: 20.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/20410 E.  ,  2023/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1513 E., 2021/521 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul/Kısmen kabul, kısmen red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eruh Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/200 E., 2020/119 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı istinaf başvurusunun reddine, davalı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 12.03.2015 tarihinde davacının kullanmakta olduğu motosiklete davalı ...' in sevk ve idaresindeki, diğer davalının da Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu yaralandığını, davalı sürücünün olayda tam kusurlu olduğunu, kaza sebebiyle maluliyetinin oluştuğunu, maddi ve manevi olarak zarar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı olarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalı ...' den olay tarihinden itibaren, davalı ... şirketinden dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen, 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...' den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Maddi tazminata ilişkin talep miktarını 78.838,82 TL' ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; yapılacak yargılamada kusur durumlarının, maluliyet oranının ve tazminat miktarının belirlenmesini, davacının SGK' dan ödeme alıp almadığının tespitinin gerektiğini, sorumluluklarının sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve limitle sınırlı olduğunu, davacının kask ve koruyucu ekipman kullanmadığının tespiti halinde müterafık kusurlu olduğunun dikkate alınması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; davacının motosiklet ehliyeti olmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, davacının tazminat talep hakkı olmadığını, taleplerin zamanaşıma uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... cevap dilekçesinde; davacının motosiklet ehliyeti olmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, davacının tazminat talep hakkı olmadığını, taleplerin zamanaşıma uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...dava konusu kazada davacının %8,2 oranında sürekli maluliyetinin oluştuğu, olayın meydana gelmesinde davalı ...'in %100 kusurlu olduğu, davacının kusurunun bulunmadığı, davacının iş göremezlik zararının hesaplandığı, davacının geçirdiği kaza nedeniyle yaralandığı, büyük bir korku ve panik yaşadığı, manevi olarak büyük bir üzüntü ve elem içerisinde kaldığı, davacının yaşı ve tarafların ekonomik-sosyal durumu ve kusur durumları dikkate alınarak 10.000,00 TL manevi tazminat miktarının uygun görüldüğü gerekçesi ile maddi tazminat isteminin kabulüne, geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı olarak 78.838,82 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ...' den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının çok düşük olduğunu, reddedilen manevi tazminat miktarı yönünden davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; müterafik kusur indirimi yapılmasına ilişkin taleplerinin değerlendirilmeden hüküm kurulduğunu, davacının maluliyetinin kafa kısmında oluştuğu, davacının dava konusu kaza esnasında kask ve koruyucu teçhizat kullanmaması nedeniyle zararın artmasında müterafik kusurlu olduğunu, mahkemece hükmedilen faiz tarihinin hatalı olduğunu, temerrüdün, dava tarihinden değil; delillerin tümünün toplanmış halde kendilerine tebliği tarihinden itibaren 8 iş günü geçmesi ile başlayacağını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davacı lehine takdir edilen manevi tazminat miktarının, olayın oluşu, tarafların ekonomik sosyal durumları, paranın olay tarihindeki satın alma gücü, hakkaniyet ve nesafet kuralları gözetildiğinde yerinde olduğu, manevi tazminat isteminin kısmen reddi nedeniyle mahkemece HMK.'nın 323 ve 326. maddeleri ile, hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gözetilerek kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine uygun miktarda vekalet ücreti takdirinde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığından davacının bu hususlara ilişkin istinafının yerinde görülmediği, davalı ... şirketine başvuru yapıldığına ilişkin belge bulunmamasına göre, davalı ...’nin dava tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü gerektiğinden mahkemece ... yönünden hükmedilen tazminatın tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 03.04.2019 tarihli raporda davacının maluliyetinin mandibula, nazal kemik kırıkları üst ve alt çene diş kaybı nedeniyle oluştuğu anlaşıldığından, mahkemece davacının belirlenen maluliyet durumu açısından kask takıp takmamış olmasının önem arz edip etmediği, maluliyetin kask takılması halinde de oluşup oluşmayacağı ve kask takılmayışı ile oluşan maluliyet arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı konusunda uzman doktor bilirkişi heyetinden rapor alınması, sonucuna göre TBK.'nın 52. maddesi uyarınca maddi tazminattan makul oranda ve hakkaniyete uygun bir indirim yapılması gerekip gerekmediği hususunda bilirkişiden ek rapor alınarak irdelenip tartışılması, kask takılmamasının "zararın meydana gelmesinde" müterafık kusur oluşturduğunun kabul edilmesi halinde tazminattan hakkaniyete uygun indirim yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş olup sonuç itibariyle; 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kısmen kabul kısmen reddine, mahkeme kararının maddi tazminata ilişkin olarak kaldırılmasına, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde yeniden esas hakkında değerlendirme yapılması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği nedenleri tekrar ederek kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 12.03.2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralanması nedeniyle talep edilen sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği nedenleri tekrar ederek kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 12.03.2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralanması nedeniyle talep edilen sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü ve 56 ıncı maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemesinin dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair verdiği kararla ilgili usul hükümleri gözden geçirilmelidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendi gereği, 6 alt bent halinde sayılan usule ilişkin ilk derece mahkemesi kararları bölge adliye mahkemesince, mahkeme kararının esasını incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir. Maddede sayılan durumlar çok temel usûl hataları olarak karşımıza çıkmaktadır. İlgili maddede 6 bent olarak sayılan bu hususların tümünün ortak özelliği, bu hatalar sonucunda gerçek bir ilk derece yargılamasının yapılmamasıdır. Bu hallerde Bölge Adliye Mahkemesi ise bir yargılama yapmamakta, sadece denetim görevi yapmaktadır. Zira esastan inceleme yapılması demek yargılama yapılması demek olup, Bölge Adliye Mahkemesinin duruşmasız ve esasa girmeksizin usule ilişkin olarak verdiği bu yöndeki kararları ise kesindir.

6100 sayılı Kanunun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendinin (6) numaralı alt bendinde ifade edilen “Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması” hali de önemli bir usul eksikliği niteliği taşıdığından, Bölge Adliye Mahkemesine dosyanın esasını incelemeden kararı kesin olarak kaldırma yetkisi tanınmıştır. 28.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun’un 35. maddesiyle (6) numaralı alt bent “mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması” şeklinde değiştirilmiştir. Delillerin hiçbirinin toplanmadığı veya gösterilen delillerin hiç değerlendirilmediği gerekçesi ile verilen kaldırma kararlarına kesinlik tanınmasının sebebi; davanın esasına ilişkin olmayan, yargılama usulüne ilişkin açık ve ağır nitelikteki böyle bir ihlalin tespitine rağmen söz konusu ihlal giderilmeksizin ilk derece mahkemesinin kararında ısrar etmesinin önüne geçmek suretiyle davaların uzamasını ve mahkemelerin iş yükünün çoğalmasını engellemektir.

Şu halde; davalının istinaf başvurusu kabul edilmiş olmakla HMK 353/1-b.2 maddesi uyarınca işin esasının Bölge Adliye Mahkemesince incelenip karara bağlanması gerekirken, Kanun’da bulunmayan bir gerekçe ile dosyanın İlk Derece Mahkemesine geri gönderilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir. Bu nedenle kararın re' sen bozulması gerekmiştir.

2. Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bentdinde açıklanan sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda gösterilen sebeple HMK 371. maddesi gereğince re'sen BOZULMASINA,

2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.6.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.