muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5446, Karar No: 2019/2120, Tarih: 13.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5446 E.  ,  2019/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/12/2016 tarih ve 2015/439 E. - 2016/592 K. sayılı kararın davalı şirket ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 26/10/2017 tarih ve 2017/941-2017/946 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ‘‘STAR’’,‘‘STARS’’,‘‘ÜLKER STAR’’ vb. uzantılı 40 kadar esas ve münhasır unsurlu markasının olduğunu, davalı Venüs Bisküvi ve Tic. A.Ş'nin diğer davalı TPMK nezdinde yaptığı ‘‘DAYSTAR’’ markasının tescil başvurusunun Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığı yapmış oldukları itirazların reddedilmesi üzerine ...’na başvurduklarını, itirazlarının ... tarafından da reddedildiğini, davalının başvurusunun iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu, tüketicilerin başvuruyu müvekkil şirketin seri markalarından birisi olarak algılayabileceğini, davalı markanın yegane unsurunun ‘‘STAR’’ olduğunu ve vurgunun bu kelimeye yönelik yapıldığını, tek farkın ‘‘DAY’’ kelimesinin olduğunu 556 sayılı KHK m.7/1-c hükmü gereğince bu kelimenin tek başına tescili mümkün olmayan ve ayırt ediciliği de bulunmayan bir sözcük olduğunu, ayırt edicilik özelliği bulunmayan kelimelerin kapsam dışında tutulması gerektiğini ileri sürerek ... kararının iptaline, markanın tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, itiraza gerekçe olarak gösterilen markaların bir bütün olarak yarattıkları izlenimde renk, şekil görsel, işitsel, veya anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimalide dahil olmak üzere karıştırmaya sebep olacak düzeyde benzer olmadığını, ... kararının doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, ‘‘DAYSTAR’’ unsurunu ihtiva eden markada esas unsurun “DAYSTAR” unsuru olduğunu, markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi gereğince benzerlik ve/veya karışıklık, iltibas yaratmanın mümkün olmadığını, davalı tarafın markasın esas unsurunun ‘‘STAR’’ kelimesi olması nedeniyle benzerlik oluşacağı iddiasının mesnetsiz olduğunu, davacın markasının esas unsurunun “ÜLKER” ve şekil unsurları olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, ‘‘DAYSTAR’’ unsurunu ihtiva eden markada esas unsurun “DAYSTAR” unsuru olduğunu, markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi gereğince benzerlik ve/veya karışıklık, iltibas yaratmanın mümkün olmadığını, davalı tarafın markasın esas unsurunun ‘‘STAR’’ kelimesi olması nedeniyle benzerlik oluşacağı iddiasının mesnetsiz olduğunu, davacın markasının esas unsurunun “ÜLKER” ve şekil unsurları olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre;davalı markası kapsamında bulunan, 30. sınıfta tescil edilmek istenen “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez.” emtiaları bakımından taraf markaları arasında 556 sayılı KHK m.8/1-b anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu, ... kararının belirtilen bu mallar açısından iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu, tanınmışlık hususunun taraf markalarının aynı emtiaları kapsaması nedeniyle değerlendirilmesine gerek olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile TPMK ...’nın 2015-M-8259 sayılı kararının iptaline, 2014/32262 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı kurum ve şirket vekili istinaf isteminde bulunmuşlardır.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin verdiği kararda, usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurumdan alınmasına, 13/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14861, Karar No: 2023/12255, Tarih: 18.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14861 E.  ,  2023/12255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/162 E., 2023/349 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 23.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.12.2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, fark alacakların hesabına esas ücret belirlenirken dosya içerisindeki ücret bordrolarında davacıya “4 ... ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4” adı altında yapılan ödemelerin dikkate alınmadığı, sadece olması gereken yevmiyesi ile ödenen yevmiye üzerinden fark ücret alacağının hesaplandığı, ücret bordrolarındaki “% 4 ... ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4” adı altında yapılan ödemeler yeniden değerlendirilerek denetime uygun rapor alınması gerektiği, davacının temel ücreti hatalı belirlendiğinden fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının da hesaplandığı, davacıya ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapılan dönemde toplam ne kadar ödeme yapıldığı tespit edilerek sonuca gidilmesi gerektiği ve varsa fark alacakların hüküm altına alınması gerektiği, ikramiye alacağına davacının talebi de dikkate alınarak en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yerine, en yüksek banka mevduat faizini geçmemek üzere en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da hatalı olduğu gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek davacıya “% 4 ... "ÜCRET FARKI 2. AY VE İLK ALTI AY % 4" adı altında yapılan ödemelerin dikkate alındığı bilirkişi ek raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi uygulanmıştır.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını, arabuluculuk başvuru tarihinden sonraki talepler yönünden dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının temel ücretinin belirlenmesi ile davacıya bordrolarda yapılan ödemelerin dikkate alınıp alınmadığı ve ikramiye alacağına uygulanan faiz türü hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5970, Karar No: 2011/8810, Tarih: 27.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/5970 E.  ,  2011/8810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5919, Karar No: 2019/7614, Tarih: 20.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5919 E.  ,  2019/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, .....Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

.... Mahkemesince; küçüklerin adreslerinin "...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.....Mahkemesi ise kayyım tayini talep edilen küçüklerin MERNİS adreslerinin "" olduğu gibi mahkememizce yetkisizlik ilamına dayanak olan adres üzerinde yapılan ..... Emniyet Müdürlüğünce tutulan tahkikat tutanağında belirtildiği üzere küçüklerin sürekli olarak anneleri ile birlikte "" adresinde ikamet ettiklerinin tespit edilmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında ..... yapılan kolluk araştırması sonucun da kayyım tayini istenilen küçüklerin sürekli olarak anneleri ile birlikte ".....İ" bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın..... çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12119, Karar No: 2011/13883, Tarih: 21.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/12119 E.  ,  2011/13883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisinde kaynaklanmış bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 21/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11709, Karar No: 2016/5642, Tarih: 24.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11709 E.  ,  2016/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/12/2014

NUMARASI : 2014/1165-2014/251

Taraflar arasında görülen davada ... ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.12.2014 tarih ve 2014/1165-2014/251 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24.05.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. .. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan sözleşme ile müvekkilinin, davalının .... ve İstanbul .... Şubesini kurup acentalığına başladığını, başlangıçta davalının pazarlama tahhütlerinin yerine getirilmesi için davalıya ihtar çekilmesini rağmen durumun düzeltilmediğini, bunun üzerine karşılıklı anlaşma ile sözleşmeye son verildiğini ileri sürerek müvekkilinin müşterilerden 13.911 TL alacağının davalı tarafça tahsil edildiği halde ödenmediğini ve müvekkilinin başlangıçta ödediği 35.690 TL depozito parası ile müvekkilinin kar mahrumiyetine uğradığı gibi, işletme giderleri ve tasfiyenin bedeli olan en azından 20.000 TL olmak üzere toplam 69.600 TL’nın 10.04.2006 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 08.10.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam talebini 119.647 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının yükümlülüklerini aksattığını, bu hususun tutanak ile tespit edildiğini, aynı hususların acente denetim raporlarında da saptandığını, 13.911 TL hak edişin müvekkili tarafından ödendiğini, müvekkilinin davalı acentelerinden demirbaş ve araç bedeli aldığını, sözleşmenin 37. ve cari hesap sözleşmesinin 7. maddesi gereği davacının isim hakkı bedelini ödemediğini, kaldı ki araçların leasing sözleşmelerinin bitmesini takiben mülkiyetin müvekkiline geçmesinden sonra araçların mülkiyetinin davacıya devredileceğini, bu nedenle davacıya bir bedel ödeme yükümlülüklerinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin tarafların müşterek kusuru ile sona erdiği, bu nedenle tespit edilen davacı alacaklarından %50 oranında indirim yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, tarafların fesih protokolü ile acentelik sözleşmesini sonlandırdıkları, dolayısıyla işbu sözleşmenin feshinden önce doğan alacaklarını talep edebilecekleri, davacının tespit edilen hak ediş alacağı, depozito alacağı ve fazladan çalıştırılan personel için yapılan ödemelerden doğan alacağına hükmedilmesi gerekirken tarafların kusurlarına dayalı olarak alacaktan indirim yapılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle davacı yararına bozulmuş, bozmaya uyan mahkemece de davanın kabulü ile 119.647 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.129,59 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.