muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1850, Karar No: 2019/4363, Tarih: 14.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/1850 E.  ,  2019/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasında mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, yerel mahkemece verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununa eklenen Geçici 4. maddenin ikinci fıkrası uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı ve davalının 2374 ada 8 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduklarını, taşınmazın davalının kullanımında olduğunu belirterek, taşınmazdaki ortaklığın mümkünse aynen taksim değilse satılarak giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine, Dairemizin 20.02.2017 tarihli, 2015/8642 Esas, 2017/1206 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, Dairemizin bozma ilamına direnilerek “Mahkememizin 20/01/2015 tarihli 2014/383 Esas 2015/22 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiş olup, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 24/02/2016 tarihli 2015/22667 Esas, 2016/3162 Karar sayılı ilamı ile; davacının davadan önce kiracı olduğu iş yerindeki mobilya ile cihazlardan toplam 27 kalemden oluşan zararın tespitini istediği, 28/08/2012 tarihli bilirkişi raporunda toplam 50 kalem malzeme ve cihazdaki hasarın tespitinin yapıldığı, mahkemece bu rapor esas alınarak hazırlanan bilirkişi incelemesine göre karar verildiği, davacının 27 kalem eşyadaki zararının tespitini istediğine göre talep dışına çıkılarak mahallinde zarar tespiti yapılamayan eşyalarında rapora dahil edilip bu doğrultuda davanın kabulüne karar verilmesini bozmayı gerektirdiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkememizce usul ve yasaya uygun görülmekle Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olup, önceki bilirkişiden talep doğrultusunda ek rapor alınarak davacının meydana gelen zararını 38.896,00 TL olduğu tespit edildiği…" gerekçesiyle, mahkemenin 20.01.2015 tarihli 2014/383 Esas, 2015/22 Karar sayılı kararında direnilmesine, davanın kabulüne, davaya konu İstanbul İli, Üsküdar İlçesi, Bulgurlu Mah. 2374 ada, 8 parsel sayılı tapuda arsa vasfında zeminde üzerinde bodrum + zemin katlı yapı bulunan taşınmazın aynen taksimi mümkün bulunmadığından ortaklığının İİK hükümlerine üzerindeki tüm takyidatlarla birlikte umum arasında satış suretiyle giderilmesine, satış bedelinin %37,92 oranında davalıya %62,08 oranında davacıya ödenmesine, satış memuru olarak İstanbul Anadolu 10. İcra müdürlüğünün tayinine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Direnme kararı incelenmek üzere, Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiş ise de 24/11/2016 tarihinde kabul edilen 6763 tarihli Kanunla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununa eklenen Geçici 4. maddenin ikinci fıkrası uyarınca, incelenmek üzere Dairemize gönderilmiştir.

Mahkemece her ne kadar hükümde dirnme kararı verildiği yazılmış ise de, eldeki dava ortaklığın giderilmesine ilişkin olduğu, Dairemizin 20.02.2017 tarihli, 2015/8642 Esas, 2017/1206 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verildiği, direnme kararının gerekçesinde ise mahkemece verilen kararın Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 24/02/2016 tarihli 2015/22667 Esas, 2016/3162 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma ilamına uyuduğu, önceki bilirkişiden talep doğrultusunda ek rapor alınarak davacının meydana gelen zararını 38.896,00TL olduğu tespit edildiğinden davanın kısmen kabulüne karar verildiği yazmaktadır.

6100 sayılı HMK’nin “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı yasanın  “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Temyiz edilen gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla gerekçeli karar ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 14.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2788, Karar No: 2018/2417, Tarih: 02.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/2788 E.  ,  2018/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2017 tarihli ve 2017/1860 soruşturma, 2017/283 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından evrakın Eğirdir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 27/04/2017 tarihli ve 2017/6713 soruşturma, 2017/771 sayılı yetkisizlik kararını takiben, suç yeri itibarıyla evrakın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine yönelik Eğirdir Cumhuriyet Başsavcılığının 30/10/2017 tarihli ve 2017/532 soruşturma, 2017/157 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın gönderildiği merciince yapılan değerlendirme sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olarak belirlenmesine ilişkin Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli ve 2017/909 değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan “Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararını müteakip dosyanın en yakın ağır ceza mahkemesi olan İzmir Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla, dosyanın kendisine gönderildiği Burdur Ağır Ceza Mahkemesince yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilerek dosyanın yetkili ve görevli mercii olan İzmir Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetki uyuşmazlığının esastan çözülerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 06/03/2018 gün ve 94660652-105-35-13224-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Burdur Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08/11/2017 tarihli ve 2017/909 değişik iş sayılı kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3434, Karar No: 2015/16532, Tarih: 16.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3434 E.  ,  2015/16532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2014

NUMARASI : 2013/395-2014/390

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Bursa İli .... Köyü 7359 ve 7361 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, hıyar ve taze fasulyenin 2009-2013 yılları itibarıyla (5 yıllık) sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, 2013 yılı itibariyle kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin ve ilçede ekilmesi mutad münavebe ürünlerinin ne olduğunun Osmangazi ve Orhangazi Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüklerinden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, hıyar ve taze fasulyenin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin ve ilde ekilmesi mutad münavebe ürünlerinin ne olduğunun Bursa Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden,

Sorulup, alınan cevapların dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9027, Karar No: 2009/8500, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9027 E.  ,  2009/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalılar ... ve ... arasındaki dava hakkında İnegöl Asliye 1.Hukuk Mahkemesinden verilen 08.10.2008 gün ve 2007/181-2008/418 sayılı hükmün davacı vekilince temyizi üzerine,Dairemizin 09.7.2009 gün ve 2009/2257-5135 sayılı kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HUMK.nun 432.maddesi uyarınca süre yönünden reddine karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla,dosya incelendi,gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde,davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta hasara neden olduğunu ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini ileri sürerek,15.204,00.TL.nın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davalı tarafın olayda kusuru bulunmadığından, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairenin 09.7.2009 gün ve 2009/2257-5135 sayılı kararı ile “davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HUMK.nun 432.maddesi uyarınca süre yönünden reddine” karar verilmiş ve davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Her ne kadar, Dairece temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş ise de; temyiz süresinin son gününün Kurban Bayramı olan resmi tatil gününe geldiği, bu nedenle HUMK.nun 162.maddesi uyarınca,temyiz dilekçesinin yasal süre içerisinde mahkeme kalemine verildiği, harcının yatırıldığı ve temyiz defterine kaydedildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin karar düzeltme isteği yerinde görülerek, Dairenin 09.7.2009 gün ve 2009/2257-5135 sayılı sayılı ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilerek,dosyanın esasının incelenmesinde ;

Dava, TTK.nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumunun 01.7.2008 tarihli raporu benimsenerek olayda davalı tarafın kusurlu olmadığı,dava dışı ... plakalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumunun 01.7.2008 tarihli raporu benimsenerek olayda davalı tarafın kusurlu olmadığı,dava dışı ... plakalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak; ... plakalı araç maliki olan (davalı) ...'ın dava dışı ... plakalı araç malikine karşı Eyüp Asliye 1.Hukuk Mahkemesinin 2004/359 Esas ve 2005/446 Karar sayılı dosyasından açmış olduğu tazminat davasında alınan 13.5.2005 tarihli uzman bilirkişi raporunda; ... plakalı araç sürücüsünün 6/8 oranında,... plakalı araç sürücüsünün de (davalı ...) 2/8 oranında kusurlu oldukları belirlenmiş ve adı geçen dosyadan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar kesinleşmiştir.Ayrıca,olaya ilişkin olarak düzenlenen Trafik Kazası Tespit Tutanağında da, davalı tarafa şerit tecavüzü nedeniyle tam kusur izafe edilmiştir. Bu durumda,kaza tutanağı ile yargılama sırasında Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ve yukarıda sözü edilen dava dosyasından alınan bilirkişi raporlarında belirlenen kusur oranları yönünden çelişki meydana gelmiştir.

O halde mahkemece, dosyanın İstanbul Teknik Üniversitesi ya da Karayolları Fen Heyeti gibi kuruluşlardan oluşturulacak yeni bir uzman bilirkişi kuruluna tevdii edilerek, kaza tespit tutanağı, olayın oluş şekli, Eyüp Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/359 Esas sayılı dosyasındaki kusur raporu, tanık beyanları, resimler, yol durumu, araçların çarpışma noktaları, dosyada mevcut Adli Tıp raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte irdelenmesi, bilirkişi raporları arasında kusur oranları yönünden meydana gelmiş olan çelişkilerin giderilmesi için ayrıntılı, gerekçeli kusur ve hasarın tespiti için rapor alınarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken,eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, karar düzeltme harcı ile temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine 17.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11167, Karar No: 2014/12800, Tarih: 26.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11167 E.  ,  2014/12800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/266464

Mahkemesi : Bilecik Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/08/2012

Numarası : 2007/376 - 2012/285

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca sanık tarafından denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, duruşma açılmasını müteakip sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının sabit olması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği, verilecek kararda hükmün açıklanma gerekçelerinin de bulunması gerektiği gözetilmeksizin, duruşma açılmadan ve sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10532, Karar No: 2008/333, Tarih: 16.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10532 E.  ,  2008/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalı belediyeye ait çay bahçesini işletmek üzere davalı ile 6.5.1987 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi yaptığını,davalının çevre düzenlemesi yapacağını ,... bitiminde işyerinin tekrar sözleşmedeki şartlar uyarınca tarafına teslim edileceğine ilişkin 27.9.2000 tarihli Belediye Encümen kararı alındığını,işyerini boşalttığını,çevre düzenlemesi işi bitmesine rağmen tarafına işyerinin teslim edilmediğini,davalının işyerini 3.bir kişiye kiralaması üzerine İdare mahkemesinde açtığı dava sonucunda davalının 3.kişi ile yaptığı ihale sözleşmesinin iptaline karar verildiği,yine davalı aleyhine açtığı işyerinin teslimine ilişkin dava sonucunda Datça Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/95 esas,2003/22 karar sayılı 17.3.2002 tarihli ilamı ile davanın kabulüne karar verildiği,kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği,icra kanalı ile 24.5.2004 tarihinde işyerini teslim alabildiğini,bu kez davalının işyerini haksız bir şekilde mühürleyerek işyerindeki eşyalarına da el koyduğunu,mühürlenen işyerinin İdare mahkemesinin 2.7.2004 tarihli yürütmenin durdurulması kararı ile tekrar açabildiğini,kiraladığı işyerinin kendisine teslimi için başvurduğu halde işyerini kendisine kullandırmayan ,teslim ile ilgili idari ve adli yargı kararlarına uymayarak davalının çalışma haklarını 2007/10532-2008/333

engellediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ,Mahrum kaldığı kazanç kaybı olarak 30.000 YTL ve manevi tazminat olarak 5000 YTL olmak üzere toplam 35000 YTL nini faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, idare mahkemesinin gorevli oldugunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan dava dilekcesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hükum, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

engellediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ,Mahrum kaldığı kazanç kaybı olarak 30.000 YTL ve manevi tazminat olarak 5000 YTL olmak üzere toplam 35000 YTL nini faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, idare mahkemesinin gorevli oldugunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan dava dilekcesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hükum, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,davalı ... ile aralarında mevcut bulunan kira sözleşmesine davalının aykırı davranması nedeniyle açtığı hukuk davası sonucu taşınmazın kendisine teslimine karar verilip, taşınmazı icraen teslim almasına rağmen de kullanmasına mani olduğunu ileri sürerek eldeki tazminat davasını açmıştır.Taraflar arasındaki ilişki özel hukuk ilişkisinden doğmaktadır.Davacının dava konusu taşınmazın 3. kişiye davalı tarafından kiraya verilmesi ile ilgili ihalenin iptali davasının,idari yargıda iptal edilmesi, bir idari işlemin iptali olup taraflar arasındaki özel hukuk ilişkisinden ... ilişkinin niteliğini değiştirmez. Bu durumda,davanın çözüm yeri adli yargıdır.Mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, olayı yanlış nitelendirerek yazılı şekilde davanın görev yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4236, Karar No: 2013/5483, Tarih: 01.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4236 E.  ,  2013/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde eşinin kendisini dövdüğünü, babasının evine sığındığını, maddi manevi zor durumda olduğunu belirterek 350 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının eşyaları evden götürdüğünü, davalının eve çilingir yardımı ile girebildiğini, kayınbabasının davalıya saldırdığını, davacının ayrı yaşamaya hakkı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının davasının ispat edecek delillerini sunmadığı ve haklılığını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacı ayrı yaşamakta olduğu eşinden tedbir nafakası talep etmekte olup; dava dilekçesinde de tanık deliline dayanmıştır.

6100 sayılı HMK 316/... maddesinde; her çeşit nafaka davasının basit yargılama usulüne tabi olduğu belirtildiği gibi; aynı yasanın 318.maddesinde; “taraflar dilekçeleri ile birlikte tüm delillerini açıkça ve hangi vakıanın delili olduğunu da belirterek bildirmek ellerinde bulunan delillerini dilekçelerine eklemek ve başka yerlerden getirilecek belge ve dosyalar içinde bunların bulunabilmesini sağlayan bilgilere dilekçelerinde yer vermek zorundadır,” düzenlemesi bulunmaktadır.

6100 sayılı HMK 27/... maddesinde; “davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler” düzenlemesi bulunmaktadır. Taraflar, yargılamayla ilgili açıklamada bulunma, bu çerçevede iddia ve savunmalarını ileri sürme ve ispat etme hakkına sahiptirler.

Mahkemece; dava dilekçesinde tanık deliline dayanan ve 26.09.2012 tarihli duruşmada; şahitlerini dinletmek istediğini belirten davacının davasının yasal olmayan gerekçeler ile reddedilmiş olması 6100 sayılı HMK 27.maddesine aykırı bulunduğundan esasa girilip iddianın araştırılması gerektiğinden bozulması gerekmiştir.

.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6463, Karar No: 2013/7825, Tarih: 04.07.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/6463 E.  ,  2013/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "temyize konu taşınmaz bölümlerinin onaylanan kıyı kenar çizgisinin dışında ancak sahil şeridi içerisinde kaldığının belirlenmesine ve bu tür yerlerin kıyı kenar çizgisinin devamı niteliğinde olmasına bu nedenle kamunun yararlanmasın öncelik tanınmasına göre davacılar ... ve paydaşlarının açtığı davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu, Hazinenin açtığı el atmanın önlenmesi ve kal davasının kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davacıların davasının reddine, fen bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlere yönelik davalıların el atmalarının önlenmesine, (B) harfi ile gösterilen 4237.65 metrekarelik bölümün Hazine adına tesciline, (C) harfi ile gösterilen bölüme yönelik Hazinenin tescil isteğinin reddine, kal talebi konusunda feragat edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kesin bozma ilamına uymakla Hazine lehine oluşan müktesep hak ihlal edilemeyeceğine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.