muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9586, Karar No: 2021/3833, Tarih: 19.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9586 E.  ,  2021/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

1- Sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık ...’in yokluğunda verilen ve 28.05.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, sanık müdafi tarafından 05.06.2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında 2010 takvim yılı sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemenin kabulünün de aynı yönde olduğu halde hüküm fıkrasında eylemin “sahte belge düzenlemek ve kullanmak” şeklinde ifade edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “kullanmak” ibaresi çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

3-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18.04.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

4- Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yılları sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2011 tarihli ve 2011/18646 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak sahte fatura düzenleme suçunun yanında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından da kamu davaları açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,19.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10405, Karar No: 2017/2292, Tarih: 16.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10405 E.  ,  2017/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta artışı bildirmemek suçundan sanık ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339/1-2. cümle gereğince 1 aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair Korkuteli İcra Ceza Mahkemesinin 28/06/2013 tarihli ve 2013/149 esas, 2013/238 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/05/2016 gün ve 94660652- 105- 07- 5609- 2014-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/06/2016 gün ve KYB.2016-217154 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- Sanığın iddia olunan malvarlığında meydana gelen artışı elden çıkarma eyleminin sübutuna ilişkin mahkemece bir araştırma ve tespit yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 339/1. maddesine göre, “Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır”. hükmüne göre, mal veya kazancını asıl veya bedeli itibariyle makbul bir sebep olmaksızın sanık tarafından elden çıkartıldığı tespit edilmeksizin sanık hakkında yazılı şekilde 1 aya kadar disiplin hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde,

3- Sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 339. maddesinde düzenlenen eyleminin şikayete bağlı olduğu, eylem tarihinde yürürlükte bulunan 2004 sayılı Kanun'un 347. maddesinde yer alan “Bu Bapta yer alan fiillerden dolayı şikayet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer.” hükmü uyarınca fiilin öğrenilmesinden itibaren üç ay içinde şikayetçi olunmasının gerektiği, şikayetçi vekilinin 24/04/2013 hakim havale tarihli şikayet dilekçesinde kabahatlinin eylemini 14/01/2013 tarihinde öğrendiğini belirttiği cihetle, şikayetçi vekilinin fiili öğrendiğini beyan ettiği tarih ile şikayet tarihi arasında üç aylık sürenin geçmiş bulunduğundan düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma isteminin (3) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma isteminin (3) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Korkuteli İcra Ceza Mahkemesi’nin 28/06/2013 tarihli ve 2013/149 Esas, 2013/238 Karar sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli (sanık) hakkında verilen tazyik hapsinin kaldırılmasına, bozma sebebine göre kanun yararına bozma isteminin (1) ve (2) no’lu nedenleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4737, Karar No: 2024/9484, Tarih: 06.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/4737 E.  ,  2024/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/240 E., 2022/310 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece 10.06.2015 tarihinde iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat; hırsızlık suçu yönünden mahkûmiyet kararı verildiği, verilen beraat kararı temyize konu edilmediği için kesinleştiği, hırsızlık suçundan verilen hükmün ise suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan)13. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli kararı ile bozulduğu, ancak bozma ilâmı üzerine sehven iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden de tekrar karar verildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararının hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2225, Karar No: 2008/9347, Tarih: 10.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2225 E.  ,  2008/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı ... Otom. Tic. AŞ. vek.Av. ... gelmiş, ihbar olunan ... Otosan San. AŞ. tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketten satın alınan aracın içine yazın toz, kışın aşırı derecede rüzgar ve soğuk aldığını, serviste şikayetlerin giderilemediğini, aracın ayıplı imal edildiğini iddia ederek, aracın aynısı ile değiştirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davanın 2 yıllık ... süresi içinde açılmadığını, davacının şikayetlerinin serviste giderilecek nitelikte olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, aracın imalatında hata bulunmadığını, ancak mevcut şikayetlerin giderilmesinin lazım olduğu, bunun da 500 YTL’ lik bir masrafı gerektirdiği gerekçesiyle 500 YTL tamir bakım masrafının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı imal edilen aracın aynen değişimi olmadığı takdirde ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Dava konusu aracın 31.05.2004 tarihli fatura ile davacıya satılarak 04.....2004 tarihinde trafiğe tescil edildiği, ilk olarak 20.....2005 tarihinde “rüzgar ve toz” şikayeti ile servise alındığı, son olarak da yine aynı şikayetler ile 04.08.2005 tarihinde servise alınıp onarım ve bakımının yapılarak iade edildiği, davanın ise 05.....2006 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece davalının, davanın süresinde (... süresi) açılmadığı yolundaki savunması üzerinde durulup irdelenmeden yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7149, Karar No: 2013/10062, Tarih: 07.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/7149 E.  ,  2013/10062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR

OLUNANLAR :

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin değişen alt işverenler işçisi olarak, davalı asıl işveren .... işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesini emekliliği nedeniyle feshettiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ihale makamı konumunda olup, asıl işveren sayılamayacağını, davacının yüklenici firma işçisi olduğunu, işçilik hak ve alacaklarından yüklenici firmaların sorumlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin yıllık izin ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, Mahkemece, davalı işverenin ispat yükünü yerine getirmediği gerekçesiyle, davacı işçinin tüm çalışma süresi boyunca yıllık izin hakkını kullanmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, davalı vekili, yemin deliline de dayanmış olup, Mahkemece davalıya, yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmamıştır. Anılan nedenle, yıllık izin alacağı bakımından ispat yükü üzerinde olan davalıya, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonuca göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225. ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12926, Karar No: 2018/3156, Tarih: 28.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12926 E.  ,  2018/3156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

1-) Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 7719 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında; emsalin rayiç değeri 3,68-TL/m², dava konusu taşınmazın rayiç değeri 11,56-TL/m² olduğu halde, yetersiz gerekçe ile eşdeğerde kabul edilmeleri ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmaz aynı nitelikte olduğu halde düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini

etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Faiz başlangıç tarihinin hükümde açıkça gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2-) Faiz başlangıç tarihinin hükümde açıkça gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20624, Karar No: 2013/21165, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/20624 E.  ,  2013/21165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin sürekli olarak geç gelmeyi ve belirli aralıklarla işe gelmemeyi alışkanlık haline getirdiğini, en son 09.08.2006 tarihinde viziteye çıktığını ve herhangi bir mazeret beyan etmeksizin 11.09.2006 tarihine kadar işe gelmediğini, bu durumun 04.09.2006 tarihli tutanakla tespit edildiğini, davacıyla yapılan telefon görüşmelerinde davacının istirahatlı olduğunu beyan etmesi üzerine durumun kesinlik kazanılması için beklenildiğini, davacının alınan 14.09.2006 tarihli savunmasında ise mazeretine ilişkin sağlık raporu veya herhangi bir belge sunmadığını, davacının iş sözleşmesinin devamsızlığı haklı sebebiyle 19.09.2006 tarihi itibariyle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince, "Dosya içeriğinden, davacının daha önce Bursa 4. İş Mahkemesinde görülen 2007/428 esas sayılı dosyada aynı konuda dava açtığı ve davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen, söz konusu dosya getirtilip değerlendirilmemiştir. Davacı, dava dilekçesinde devamsızlık yapmadığını belirtmesine rağmen işverene verdiği 14.09.2006 tarihli yazılı savunmasında, viziteye çıktığı 09.08.2006 tarihinden 18.09.2006 tarihine kadar ücretsiz izinli sayılmasını istemesi karşısında, bu beyanın ne anlama geldiği davacıya açıklattırılmadan sonuca gidilmesi isabetli değildir. Mahkemece, yukarıda değinilen hususlarla ilgili araştırma yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma ilamına uyan Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Somut olayda, davalı işverence, davacının 09.08.2006 tarihinde viziteye çıktığı ve herhangi bir mazeret beyan etmeksizin 11.09.2006 tarihine kadar işe gelmediği, davacıyla yapılan telefon görüşmelerinde davacının istirahatlı olduğunu beyan etmesi üzerine durumun kesinlik kazanılması için beklenildiği ve fakat davacının işe dönüşte mazeretini belgelendirici herhangi bir belge sunmadığı iddia edilerek iş sözleşmesinin feshinin işçinin devamsızlığı haklı sebepine dayandığı savunulmaktadır.

Dosyaya sunulan, "1075" nolu ağustos 2006 ayına ilişkin davacıya ait işe giriş-çıkış kart kaydının incelenmesinden, davacının 09.08.2006 tarihinde, işyerine girdiği, sonraki tarihlerde ise işe gelmediği bilgisi kayıtlıdır.

İşveren yetkililerince düzenlenen 04.09.2006 tarihli tutanak içeriğinde, davacının 09.08.2006 tarihinde vizite kağıdı aldığı, bu tarihten sonra kendisinden belge istenilmesine rağmen halen tedavi gördüğünü beyan ettiğine dair tespit bulunmaktadır.

İşverenin 13.09.2006 tarihli savunma talep yazısı üzerine davacı işçi verdiği yazılı savunmasında, 09.08.2006 tarihinde rahatsızlığı sebebiyle kurumdan vizite kağıdı alarak tedavisini yaptırmak için hastaneye başvurduğunu, kurumdan şahsına çeşitli defalar telefon edilerek iş başı kağıdı ve belgelerin istenildiğini, rahatsızlığıyla ilgili herhangi bir belgeyi kuruma vermeyeceğini, viziteye çıktığı tarihten itibaren 18.09.2006 tarihine kadar ücretsiz izinli sayılmasını talep ettiğini bildirmiştir.

Davacı asil, bozma kararı öncesi yapılan yargılamanın 10.12.2009 tarihli celsesinde alınan beyanında, işyerine giriş ve çıkışlarda kullanılan kartın kendisinden başka bir işçi tarafından daha kullanılması sebebiyle sorunlar yaşandığını, birçok kez bunu işveren yetkilisine bildirerek düzeltilmesini istediğini, iddia edilen tarihlerin tamamında işyerinde çalıştığını bildirmiştir. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamanın 24.04.2013 tarihli celsesinde ise bu kez, 09.08.2006 tarihinde muayene olarak işine devam ettiğini, herhangi bir rapor almadığını, ancak işyerine giriş ve çıkışlarda kullanılan kartının saklandığını, bu sebeple anılan tarihlerde işyerinde olmasına rağmen işe giriş ve çıkışlarda kart kullanamadığını, mağduriyet yaşamamak ve baskı altına girmemek için anılan tarihlerde ücretsiz izinli sayılmasını talep ettiğini, çünkü işyerinde can güvenliğinin olmadığını, darp edildiğini beyan etmiştir.

Dinlenen davacı tanığı, işe giriş ve çıkışlarda kullanılan kartların arkalı ve önlü olmak üzere iki işçi tarafından kullanıldığını, kartların işyerinde cihazın yanında muhafaza edildiğini, kartlı giriş ve çıkışlarda yaşanan sıkıntıların giderilmesi için kendisinin de müracaat ettiğini, ancak çözüm bulunmadığını, davacının iddia edilen tarihlerde devamsızlığı olmadığını beyan etmiştir.