muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1361, Karar No: 2015/2810, Tarih: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1361 E.  ,  2015/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 1481 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilmesi istenilmiş, dosyada mevcut ... Belediye Başkanlığı'nın 16.01.2015 tarihli yazısında "dava konusu taşınmazın emlak beyan kaydına rastlanılamamıştır" şeklinde cevap verdiği görülmüş ise de; talep Dairemizce talep edilen emlak beyannamesi olmayıp taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri istendiğinden ve bu değerin ilgili belediyece belirlenmemiş olmasının mümkün olmadığı değerlendirildiğinden dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin ilgili belediyeden yeniden sorulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın 17.10.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu

verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulmasından,

3-Mahkemenin gerekçeli kararı ile idarenin temyiz dilekçesinin tapu maliki ... veya varsa vekiline tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesinden,

Sonra temyiz incelenmesi yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6681, Karar No: 2021/5488, Tarih: 26.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6681 E.  ,  2021/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ayıbın giderilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; müteahhit olan davalılardan farklı tarihlerde satın almış oldukları dairelerinin bulunduğu sitenin inşa edildiği zeminin yapısı gereği bu inşaatın yapılması için çeşitli yerlere davalılarca istinat duvarları yapılmış olduğunu, bu istinat duvarlarının birçok bölümünde çatlak ve bozulmalar olması nedeniyle site sakinlerinin can güvenliğinin risk altında bulunduğunu, dava konusu yapının ayıplı olduğuna dair tespit yaptırdıklarını ve davalılara bu hususta ihtarda bulunduklarını ancak davalılarca herhangi bir yanıt verilmediğini ileri sürerek, mahkeme tarafından istinat duvarındaki gizli ayıp niteliğinde olan bu yapısal sorunların ve giderilme maliyetlerinin belirlenerek davalılar tarafından giderilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 17/04/2018 tarih 2015/41906 esas 2018/4635 karar sayılı ilamı ile "...mahkemece, gerekirse bilirkişiden rapor alınarak dava konusu edilen istinat duvarının, davacılar taşınmazı satın aldıklarında mevcut olup olmadığının, söz konusu sitenin inşası için inşaat tekniği gereği bu istinat duvarının öncelikli olarak imalinin elzem olup olmadığının belirlenerek, bu belirlemeden çıkacak sonuca göre ve yargılama sırasında alınan bilirkişi raporları ile bu istinat duvarında bulunan ayıpların “gizli ayıp” olduğunun tespit edilmiş olduğu ve davacıların davalılara göndermiş olduğu ihtar ile yasanın aradığı “gizli ayıp” hallerindeki ihbar şartını yerine getirdikleri kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. " gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, daire sahibi olan davacıların ortak alanda bulunan istinat duvarındaki ayıplı imalatın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, daire sahibi olan davacıların ortak alanda bulunan istinat duvarındaki ayıplı imalatın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinde "(1) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

(2) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.

(3) Duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hâllerde gün tespit ettirilmemişse, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır.

(4) Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte 0 taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.

(5) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır." düzenlemeleri mevcuttur.

(5) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır." düzenlemeleri mevcuttur.

Somut olayda, davacılar ... ve ... vekili Av. ...'ın 10/07/2019 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi gönderdiği; mahkemece, davacı vekilinin mazereti kabul edilerek, duruşmanın 14/10/2019 tarihine bırakılmasına, yeni duruşma gününü ve saatini uyap sisteminden öğrenilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı vekilinin mazereti mahkemece kabul edildiğine göre, bir sonraki duruşma gününün usulüne uygun bir tebligatla bildirilmesi gerekir. Duruşma gün ve saatinin kalemden ya da UYAP sisteminden öğrenilmesine karar verilemez. Ne var ki, bilirkişi raporunu içeren tebliğ belgesinde aynı zamanda duruşma günü de belirtilmiş olmakla vekilin duruşma gününden haberdar olduğu, buna rağmen duruşmaya gelmediği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davacılardan ... yönünden HMK 150/2 maddesi gözetilerek işlem tesis edilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacılardan ... yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1973, Karar No: 2019/9748, Tarih: 05.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1973 E.  ,  2019/9748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, şirketleri hakkında davalı şirket tarafından 26/01/2006 tarih ve 02/523 sayılı, 29/02/2008 tarih ve 02/1458 sayılı 10/04/2008 tarih ve 02/2448 sayılı kaçak elektrik ödeme bildirimleriyle toplam 20.553,56 TL anapara ve faizleriyle tahsilat yapıldığını, Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/04/2007 gün ve 2006/284 esas, 2007/110 sayılı kararı ile kendileri hakkında kaçak elektrik kullanma suçundan beraat kararı verildiğini ileri sürerek, haksız tahsil edilen kaçak elektrik bedellerinin ve cezaların bilirkişi tarafından belirlenecek rakamlara göre fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 20.553,56 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,şirketlerinin ... Genel Müdürlüğü’ne bağlı dağıtım şirketi iken Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 22/04/2010 tarih ve 2010/25 esas sayılı kararı uyarınca 31/05/2010 tarihinde imzalanan hisse satış sözleşmesi ile özelleştirildiğini, özelleştirme öncesi kamu dönemindeyken tahakkuk etmiş alacaklarla ilgili iade taleplerinde husumetin ... Genel Müdürlüğü’ne düştüğünü, Borçlar Kanunu 82. maddesi uyarınca sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre açılan davanın zamanaşımına uğradığını, davacının usulsüz şekilde elektrik kullandığını,Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13. maddesi gereğince davacının kullandığı elektrik tüketimi şeklinin kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmesi gerektiğini,bu bedel ödenirken davacı şirketçe herhangi bir ihtirazi kayıt sunulmadığını,bu şekilde yapılan bir ödemenin istirdadının istenemeyeceği savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 7.627,30 TL alacağın 05/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2016/14941 esas 2018/2953 karar sayılı 26/03/2018 tarihli ilamıyla;

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 7.627,30 TL alacağın 05/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2016/14941 esas 2018/2953 karar sayılı 26/03/2018 tarihli ilamıyla;

“ 1-..... Yukarıdaki açıklamalar ışığında,eldeki davada karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak,sayaç okuma,dağıtım,perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra bu defa; dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle davanın reddine, dava tarihinde davasında haklı bulunan davacının, sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle haksız duruma düşmesi söz konusu olmadığından, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kaçak elektrik kullanımı tahakkukları nedeniyle istirdat istemine ilişkindir.

Bir mahkeme hükmünde, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yer alan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde; davacının kaçak elektrik kullanımı nedeniyle yapılan tahakkuklara ilişkin bozma öncesi alınan bilirkişi raporunda, tahakkuklarda yer alan kayıp kaçak, iletim dağıtım ve psh ve sayaç okuma bedellerinin belirlendiği, söz konusu bedeller yönünden kısmen kabul kararı verildiği, davalı tarafın temyizi üzerine sair temyiz itirazları incelenmeden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının araştırılması yönünde bozma gerekçesi oluşturulduğu, ardından mahkemece verilen ikinci hükümde davanın kaçak elektrik kullanımından kaynaklanan istirdat davası niteliğinde olmasına rağmen sadece kayıp kaçak ve diğer bedellerin iadesine yönelik gerekçe oluşturularak davanın reddine ve davacı yararına vekalet ücretine hükmedildiği görülmektedir.

Mahkemece, davacının kaçak elektrik kullanımından kaynaklı tahakkuklarına ilişkin değerlendirme yapılarak gerekçe oluşturması gerekirken, sadece kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsil edilip edilmeyeceğine ilişkin değerlendirme yapılması doğru değil ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu durum bozma nedeni yapılmamıştır.

O halde mahkemece; kaçak elektrik tahakkukundan kaynaklı davanın reddine karar verilmekle davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacı yararına vekalet ücreti takdir doğru görülmemişi bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, yukarıda belirtilen yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. maddesinin çıkarılarak yerine “3- Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 2.464,02 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” maddesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14394, Karar No: 2013/16994, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14394 E.  ,  2013/16994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyayla ilgili bulunan Kadirli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/4 esas sayılı sayılı dava dosyasının kesinleşip kesinleşmediğinin sorulması, kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli kararın onaylı suretinin mahkemesinden getirtilip dosyaya konulmasından,

2-Dosyada mevcut Kadirli Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 11/06/2010 tarihli yazısında dava konsu 314 ada 15 nolu parselin mücavir alan sınırları içinde ve imar planı dışında olup, belediye hizmetlerinden (yol-su-kanalizasyon vb.) faydalanmakta olduğu belirtilmesine rağmen yine aynı kurum tarafından dosyaya gönderilen 19/09/2012 tarihli yazıda ise dava konusu taşınmazın mücavir alan sınırları içinde kalmakta olup, belediye yol, su çöp ve kanalizasyon gibi alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı ve meskun alan dışında kaldığı belirtildiğinden, iki yazı arasındaki çelişkinin giderilerek, değerlendirme tarihi olan 13/05/2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7114, Karar No: 2019/8420, Tarih: 09.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7114 E.  ,  2019/8420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetne ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre olay günü saat 13.55 sıralarında sanık sürücü İbrahim'in yönetimindeki 64 NF 074 plaka sayılı çekici ile Suşehri ilçesi istikametinden Sivas ili istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, tali yoldan ana yola kontrolsüz bir şekilde çıkış yapan müteveffa sürücü Muhlis'in yönetimindeki 58 ZC 460 plaka sayılı araç ile çarpışması şeklinde meydana gelen ve dört kişinin ölmesi, dört işinin de nitelikli şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tali kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu dört kişinin ölümüne ve dört kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur durumuna, sürücü belgesinin geri alınma süresinin fazla olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.