muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7199, Karar No: 2021/8211, Tarih: 27.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/7199 E.  ,  2021/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Her ne kadar, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, yargılama konusu olayda suç tarihinin 24/05/2013 olması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında lehe olan kanunun uygulanması gerektiği ve buna göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki düzenlemenin uygulanamayacağı, yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat edinilerek cezası ertelenen suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmaması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi ve suç nedeni ile oluşmuş bir zarar da bulunmaması karşısında, erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin koşulları oluştuğu halde yalnızca "Suça sürüklenen çocuğun daha önce hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması" gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-) Kabule göre de; suç tarihinde hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, TCK'nın 50/1 maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2-) Kabule göre de; suç tarihinde hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, TCK'nın 50/1 maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10344, Karar No: 2010/12282, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10344 E.  ,  2010/12282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.12.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 01.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise ödenen satış bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı ..., davada dayanılan belgenin sahte olarak düzenlendiğini, bu konuda ceza mahkemesinde dava açıldığını, açılan dava sonucunun beklenilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davacının isteminin dayanağını 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Kanun ile eklenen ek 13. madde teşkil etmektedir. Bu hüküm uyarınca, köy tüzel kişiliği adına köy yerleşme planına göre en çok 2000 m2 olmak üzere tescil edilen parsellerin köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup, evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine ihtiyar meclisi kararı ve rayiç bedel üzerinden satılması mümkündür. Elde edilecek satış bedelleri o köy imar işlerinde kullanılmak üzere köy sandığına yatırılır. Somut uyuşmazlıkta, davacının taşınmazın bulunduğu köyde ikamet etmediği dosya kapsamı ile saptandığından mülkiyet aktarımı istemine ilişkin istemin reddi doğrudur. Ancak;

Davacı, ödemeye ilişkin iki ayrı makbuzu dosyaya sunmuştur. Ne var ki, bunların köye hangi nedenle ödendiği açık değildir. Davada ikinci kademede yapılan ödemelerin iadesi de talep edildiğinden, bu husus açıklığa kavuşturulmalı, davacının ikinci kademedeki istemi bunun sonucuna göre bir karara bağlanmalıdır. Değinilen yön bir yana bırakılarak eksik araştırma ve incelemeyle isteğin tümümün reddi doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4552, Karar No: 2019/7388, Tarih: 21.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4552 E.  ,  2019/7388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 02/09/2015 tarih ve 2014/96-2015/385 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete 201924220 sayılı Elektronik Cihaz Sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan Diper Kimya End. San. ve Tic AŞ ye ait iş yerinde bulunan cihazların voltaj dalgalanması sebebi ile 12/08/2013 tarihinde hasara uğradığını, ibraz edilen zabıt varakasına göre olayın meydana gelişinde davalı idarenin %100 kusuru bulunduğunun tespit edildiğini, olay nedeni ile müvekkili şirkete sigortalı cihazlarda 6.333,00 TL hasar meydana geldiğini, tespit edilen hasar bedelinin sigorta sahibine 03/09/2013 tarihinde ödendiğini belirterek TTK’nın 1472. maddesine göre sigortalısının haklarına halef olarak kusur nispetine göre fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 6.333,00 TL'nin 03/09/2013 tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda müvekkilinin kusurunun olmadığını, hasarın meydana gelmesinde voltaj dalgalanmasının neden olduğunun belirtildiği ancak bu iddianın doğruluğunun bulunmadığını, olay nedeni ile müvekkiline yapılan müracaat neticesinde sigortali firmanın bağlı bulunduğu fider rölesi incelendiğinide arıza bulunamadığını, ayrıca aynı tarihte diğer firmalardan da her hangi bir başvuru veya şikayet gelmediğini, cihazlardaki arızanın başka nedenlerden kaynaklandığının aşikar olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, yapılan yargılanma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sigortalamış olduğu dava dışı şirkete ait cihazın 09.08.2013 tarihindeki elektrik kesintisi nedeni ile arızalandığına dair sigortalı şirket tarafından tutanak tutulduğu, 12.08.2013 tarihli servis kontrol arıza raporunda hasarın ''şebeke voltajındaki elektrik kesintisi sonucu ani ve aşırı yükselme nedeni ile '' olduğunun belirtildiği, Sigorta Ekspertiz raporunda ise cihazdaki arızanın 09.08.2013 tarihindeki elektrik dalgalanması neticesinde meydana geldiğinin belirtildiği, bilirkişi raporunda da cihazdaki hasarın elektrik dalgalanmalarından gerçekleşebileceğinin belirtildiği ayrıca ekspertiz raporundaki hasar tutarının piyasa rayiçleri ile örtüştüğünün belirlendiği, hasara ilişkin tutanak tutulduğu tarihte KOSBİ bölgesinde elektrik kesintilerinin yaşandığının gelen evraklardan anlaşıldığı, sonuç olarak cihazlardaki arızadan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 324,46 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13698, Karar No: 2013/12798, Tarih: 03.07.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13698 E.  ,  2013/12798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ..... Müdürlüğüne İzafeten Orman İşletme Şefliği vekili Avukat .....tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 02/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olay nedeniyle davalılar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/68 esas sayılı dosyası ile yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de, ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza yargılaması sonucu belirlenecek maddi olgular davayı etkileyecek nitelikte bulunduğundan ceza soruşturmasının sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10201, Karar No: 2024/10888, Tarih: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10201 E.  ,  2024/10888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1396 E., 2024/1486 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 26. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/337 E., 2024/156 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ve 2023/2452 Esas, 2023/2803 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi 05.03.2015 tarihinde sona eren davacı ıslah dilekçesi ile dava değerini 675,37 USD'ye yükseltmiş, kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama neticesinde alınan ek raporda davacının 1.386,00 USD alacağının bulunduğu tespit edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 1.386,00 USD olup bu miktar (Merkez Bankası efektif satış kuruna göre TL'ye çevrilmesi ile hesaplanan 44.666,76 TL), Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12212, Karar No: 2015/13246, Tarih: 03.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12212 E.  ,  2015/13246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının sevk ve idaresindeki araç ile davalının sevk ve idaresindeki aracın çarpışması sonucu yaşanan kazada davacının yaralanarak malul kaldığını,kazanın davalı tarafın kusurundan kaynaklandığını, yeşil kartlı olmasına rağmen bazı ilaçların karşılanmadığını ve ulaşım konaklama gibi masraflarının da oluştuğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; 140,07 mutad iştigalden kalma, 4.550,00 TL güç kaybından doğan zarar 263,47 TL ulaşım ve tedavi gideri ile 2700,00TL manevi tazminatın kaza tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin temyize cevap dilekçesi ile yapmış olduğu itirazlarının incelenmesinde; davacı asılın temyiz başvuru dilekçesinin davalı vekiline 27.06.2013 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 17.09.2013 tarihinde bizzat kalemden davalı vekilince tebliğ alındığı, 30.10.2013 tarihinde de mahkeme kararının yine bizzat kalemden tebliğ alındığı, davalı vekilinin temyize cevap dilekçesinin dosyasına ibaresi ile 01.10.2013 tarihinde havale edildiği ve geri çevirme kararı sonucu temyiz harcının 29.07.2015 tarihinde yatırıldığı tespit edilmiştir.

Bu durumda davalı vekilinin temyiz dilekçesi 10 günlük yasal süre (1086 sayılı HMUK 433/2) geçirildiği anlaşılmıştır.

Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra verilen davalı vekilinin katılma yolu ile temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. (TBK56)maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin katılma yolu ile temyiz dilekçesinin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile verilen hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 103,00 TL fazla alınan temyiz peşin harcının davacılara iadesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28681, Karar No: 2019/1709, Tarih: 21.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28681 E.  ,  2019/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı T.C. Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ... İlköğretim Okulunda 01/05/1996-14/06/2013 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli olarak hizmetli olarak çalıştığını, iş akdinin okul müdürü tarafından haksız olarak feshedildiğini, 01/08/2007 tarihinde emekli olmasına rağmen herhangi bir tazminat almadan çalışmasına devam ettiğini, müvekkilinin almaya hak kazandığı tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin, asgari geçim indirimi alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının eşi ... ile birlikte, eşinden dolayı okul müştemilatında ikamet ettiğini, davalı Bakanlık veya okul aile birliği tarafından çalıştırılmamış olup, çeşitli tarihlerde İl Özel İdaresi tarafından yapılan hizmet alımı ihaleleri bünyesinde çeşitli şirketler için çalıştığını, diğer tarihlerde ise sadece okul müştemilatında ikamet ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin geçerli ve haklı olarak sona erdirildiğinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde hükmedilecek alacak kalemlerine dava tarihinden itibaren yasal faizden az olmamak üzere İş Kanunu’nda belirtilen türde faiz işletilmesi talep edilmiş, ıslah dilekçesinde de talep yinelenmiştir. Mahkemece hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde “1- Kıdem tazminatına yönelik davanın kabulü ile, 23.767,68 TL net kıdem tazminatı alacağının taleple bağlı kalınarak 10.000,00 TL’sinin ıslah tarihinden bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte,” şeklinde dava ile istenen miktara dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi yerine ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendi hükümden çıkartılarak yerine;

“1- Kıdem tazminatına yönelik davanın kabulü ile, 23.767,68 TL net kıdem tazminatı alacağının taleple bağlı kalınarak 10.000 TL’sinin dava tarihi olan 19.06.2013 tarihinden, geriye kalan 13.767,68 TL’sinin ise ıslah tarihi olan 16.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. - 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/390, Karar No: 2013/1568, Tarih: 08.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/390 E.  ,  2013/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFŞİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, muris M. oğlu A.R.E.'ın, sağlığında:

1) 30.07.1993 tarihli resmi akitle 1, 2 ve 61 nolu parsellerinin tamamını kızı A.'ye,

2) 04.08.1993 tarihli resmi akitle 537, 1424, 872 nolu parsellerinin tamamı ile 604 nolu parselinin 1/3'ünü oğlu A.R.'ya; 779, 840, 844 nolu parsellerinin tamamını ile 604 nolu parselinin 1/3'ünü oğlu A.A.'a; 480, 492, 1442, 554 nolu parsellerinin tamamı ile 604 ve 1267 nolu parsellerinin 1/3'ünü kızı A.'e,

3) 29.07.1994 tarihli resmi akitle 552, 579, 1258, 1259 ve 1440 nolu parsellerinin tamamını kızı G.'e,

4) 13.08.1996 tarihli resmi akitle 768, 830 ve 854 nolu parsellerinin tamamını oğlu H.'e satışlar yoluyla devrettiği; geride 8 parça taşınmazının daha kaldığı; 01.07.1998 tarihinde ölünce, mirasçısı olarak kızları A. A. G. ile oğulları A.R. A.A.ve kendisinden önce 04.11.1993 tarihinde ölen oğlu M.K.dan olma 5 torununu bıraktığı görülmektedir.

Murisin kızı A. kardeşi A. aleyhine eldeki davayı açarak tapu iptali-tescil isteğinde bulunmuş; davalı A. ise, taşınmazları bedellerini ödeyerek satın aldığını, ayrıca murisin davacı A.ye de taşınmazlar verdiğini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazların bedellerinin ödendiği, bedeller arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı sayılamıyacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, davacı A.nin aynı hukuksal nedene dayanarak diğer kardeşleri G.A. R.A.A.ve H. aleyhine de ayrı ayrı davalar açtığı anlaşılmaktadır. Murisin gerçek iradesinin belirlenebilmesi bakımından aralarında bağlantı bulunan bu davaların HUMK'nun 45. (HMK'nun 166.) maddesi uyarınca birleştirilmelerinde hukuki yarar olduğu açıktır.

Bunun yanında, davanın esasına yönelik yapılan araştırma ve değerlendirmenin hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada muris gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.