muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12096, Karar No: 2023/189, Tarih: 23.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12096 E.  ,  2023/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Kadastro sırasında, ... ilçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 118 ada 1 parsel sayılı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına tespit edilmiş olan taşınmaz itiraz üzerine komisyon kararıyla ağaçlık niteliği ile Hazine adına tapuya kaydedilmiştir.

2. Taşınmaza yönelik davacı tapu iptali ve tescil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.05.2014 tarihli ve 2013/43 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararıyla, çekişmeli taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğu ve taşınmaz üzerinde zilyetlikle iktisap koşullarının davacı lehine gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 08.05.2017 tarihli ve 2016/9880 Esas , 2017/4104 Karar sayılı kararı ile, “çekişmeli taşınmazın orman niteliği taşıyıp taşımadığı ve zilyetlik hususunun keşfen saptanması gerektiği” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 118 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olan özel mülkiyete tabi taşınmaz olduğu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi, çekişmeli taşınmazın tarım arazisi olmadığını ve orman niteliği taşıdığını, bu tür yerlerin devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerlerden olduğunu belirterek, Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi sebeplere dayalı tapu iptali ve tescil isteğinden ibarettir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi, çekişmeli taşınmazın tarım arazisi olmadığını ve orman niteliği taşıdığını, bu tür yerlerin devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerlerden olduğunu belirterek, Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi sebeplere dayalı tapu iptali ve tescil isteğinden ibarettir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi.

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemece çekişmeli taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu ve davacı lehine zilyetlik koşulları oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına uygun değildir. Şöyle ki; dosya arasında bulunan bilirkişi raporlarından çekişmeli taşınmazın % 3 eğimli olduğu ve taşınmazın üzerinde 5-25 yaşlarında kızılağaç bitkisinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

2.Hemen belirtmek gerekir ki; çam, ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, kavak, söğüt, kızılağaç, akasya, okalüptüs ağaçları, aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür. Bu gibi yerler 6831 sayılı Kanun'un 1/I maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır.

3.Bu haliyle taşınmaz üzerinde herhangi bir imar-ihyanın yapılmadığı ve taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunmadığı gibi, dosya arasında bulunan 14.04.2014 tarihli harita mühendisinin raporuna ekli 1969 yılına ait hava fotoğrafının tetkikinde taşınmazın kapalı gözüktüğü görülmüştür.

4. Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın orman vasfı taşıyan yerlerden olduğu ve aksi düşünülse dahi davacı lehine TMK'nin 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 inci maddelerine öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasa'nın Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.01.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11235, Karar No: 2019/10052, Tarih: 16.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11235 E.  ,  2019/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait şirkette satış sorumlusu olarak çalıştığı esnada, kayıp ve zayi ilanı verilen ... arası seri numaralı fatura yapraklarını kullanarak, şirket müşterilerinden tahsil ettiği paraları şirkete intikal ettirmeyip uhdesinde tuttuğu, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için öncelikle şirkete ait sevk irsaliyeleri, tahsilatlara ilişkin kayıt ve defterler üzerinde, dava konusu edilen iddialara ilişkin ayrıntılı ve denetime elverişli olacak şekilde bilirkişi raporu alınarak, sanığın uhdesinde para olup olmadığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra, hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8340, Karar No: 2017/5669, Tarih: 15.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/8340 E.  ,  2017/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (yedi kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (yedi kez) mahkumiyetine dair Dinar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2016 gün ve 2016/44 Esas, 2016/84 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27448, Karar No: 2012/26409, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27448 E.  ,  2012/26409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı ve fazla mesai alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin yetki yönünden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait iş yerinde 07.12.2006-30.04.2012 tarihleri arasında teknik ressam-teknisyen olarak kesintisiz çalıştığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin yerleşim yerinin ve işin fiilen yürütüldüğü yerin ... ilçesinde olduğunu ileri sürerek yapmış olduğu yetki itirazının yanısıra davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirket merkezinin mahkeme yargı alanı dışında bulunan ... ilçesinde olduğu, dava konusu olaya ilişkin mahkemeyi yetkili kılacak emredici bir düzenlemede bulunmadığı ve yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile, iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlenmiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz”

İş Mahkemelerinde yetki kuralı; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkilı kılmaktadır.

İş mahkemelerindeki yetki kuralı, işçiyi korumak amacıyla düzenlendiğine ve mahkemece bu husus kendiliğinden gözetilmek zorunda olduğuna göre, davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı (yerleşim yeri) mahkemesinde de açabilir.

İş Mahkemelerinde yetki kuralı; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkilı kılmaktadır.

İş mahkemelerindeki yetki kuralı, işçiyi korumak amacıyla düzenlendiğine ve mahkemece bu husus kendiliğinden gözetilmek zorunda olduğuna göre, davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı (yerleşim yeri) mahkemesinde de açabilir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 7. maddesine göre, Hukuk Mahkemelerinin yargı çevresi, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırlarıdır. Büyükşehir belediyesi bulunan illerde, büyükşehir belediyesi sınırları içindeki il ve ilçelerin adı ile anılan sulh veya asliye hukuk mahkemelerinin yargı çevresi, il ve ilçe sınırlarına bakılmaksızın Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenir. Coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak bir hukuk mahkemesinin kaldırılmasına veya yargı çevresinin değiştirilmesine, özel kanunlarında yargı çevresi belirtilmemiş olan hukuk mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine, Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verilir.

2992 sayılı Adalet Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun'un 2/b. maddesi ve 18.12.2010 tarihli, 27789 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6087 sayılı Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kanunu'nun 4/1-a maddesi uyarınca bir mahkemenin kaldırılması veya yargı çevresinin değiştirilmesi konularında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu yetkili kılınmıştır. 23.07.2004 tarihli 25531 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun geçici 2. maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte; büyükşehir belediye sınırları, İstanbul ve Kocaeli ilinde, il mülkî sınırıdır. Diğer büyükşehir belediyelerinde, mevcut valilik binası merkez kabul edilmek ve il mülkî sınırları içinde kalmak şartıyla, nüfusu birmilyona kadar olan büyükşehirlerde yarıçapı yirmi kilometre, nüfusu birmilyondan ikimilyona kadar olan büyükşehirlerde yarıçapı otuz kilometre, nüfusu ikimilyondan fazla olan büyükşehirlerde yarıçapı elli kilometre olan dairenin sınırı büyükşehir belediyesinin sınırını oluşturur.

Kural olarak, mahkemeler bulundukları ilçenin idari sınırları içinde yargı yetkisine sahiptirler. Ancak büyükşehir belediyesi bulunan ilçelerde o ilin adı ile anılan mahkemeler ile Büyükşehir belediyesi sınırları içindeki ilçelerin adı ile anılan mahkemelerin yargı çevrelerinde çakışma sözkonusu olduğunda bu konuda Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, 23.11.2002 gün, 24945 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.11.2002 tarih ve 520 sayılı kararı ile uygulamadaki tereddütleri ortadan kaldırmaya yönelik genel esasları belirlemiş olup, buna göre "Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisindeki merkez ilçe ile diğer ilçelerin adı ile kurulu ağır ceza merkezlerinde oluşturulan müstakil iş mahkemelerinin yargı çevresinin, yalnız büyükşehir belediyesi sınırları içerisinde kalan ilçeleri kapsamına alacak biçimde, ağır ceza mahkemesinin yargı çevresi olarak tespiti"ne karar vermiştir. Büyükşehir belediyesi sınırları içerisinde kalan merkez ilçenin adı ile kurulmuş müstakil iş mahkemelerinin yargı yetkisi, büyükşehir belediyesi sınırları ve ağır ceza mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlandırılmıştır.

Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü’nün 03.01.2005 tarih ve 212 sayılı yazısında da, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 27.12.2004 gün ve 636 sayılı karar ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunun yürürlüğe girmesiyle, Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde kalan ilçelerde görülmekte olan ve 5216 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihe kadar açılmış olan iş davalarının açıldığı mahkemelerde görülmeye devam olunmasına, bu tarihten sonra açılan iş davalarının ise Yüksek Kurul’un 14.11.2002 gün ve 520 sayılı kararı gereğince bağlı bulundukları Ağır Ceza Mahkemelerinde oluşturulan müstakil iş mahkemelerinde görülmesine karar verildiği” belirtilmiştir.

Somut olayda, dava ve karar tarihlerinde ... İlçesi, Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisindedir ve Ağır Ceza Mahkemesi bulunmamaktadır. Ankara İş Mahkemelerinin ... ilçesi ile ilgili yargı yetkisi, ... ilçesinin 5216 sayılı Kanunla Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içine alındığı tarihten itibaren başlamıştır. Bu durumda söz konusu davaya Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun yukarıda sözü edilen kararı uyarınca, dava yetkili mahkemede açıldığından verilen yetkisizlik kararında isabet bulunmamaktadır. İşin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedeni olmakla davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazının kabul edilmesi ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11274, Karar No: 2016/8624, Tarih: 30.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11274 E.  ,  2016/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğundan reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu 170 ada 186 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü 196,90 m² olup tamamı kamulaştırılmış ve üzerinde verim çağında 7 yaşında 1 erik, 6 yaşında 2 erik, 6 yaşında 3 elma ağacı ve 9 yaşında 1 asma olmak üzere toplam 7 ağacın bulunduğu anlaşıldığından; taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi kabul edilerek değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmiş olması,

2-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faizin bitiş tarihi gösterilmeyerek bu konuda hataya düşülmüş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4567, Karar No: 2019/5462, Tarih: 15.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4567 E.  ,  2019/5462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi sonucu 300 gün karşılığı 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 200 gün karşılığı 4.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması ve yargılamaya "Çocuk Mahkemesi sıfatıyla" bakılmasına rağmen 1. ve 4. celselere ilişkin duruşma tutanaklarının başlıklarında bu durumun belirtilmemesi, mahallinde giderilebilir eksiklikler olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kolluk tarafından düzenlenen 30/01/2014 tarih 04.00 saatli Olay, Yakalama, Üst Arama, Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı'na göre,suça sürüklenen çocuk ...'nin üzerinden suça konu sigaraların çıktığı, suça sürüklenen çocuğun kolluk görevlilerine suça konu sigaraları aldığı yeri söyleyerek soruşturma aşamasında katılana iadesini sağladığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/4 maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediğinin sorulmaması sonucu eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması ve yargılamaya "Çocuk Mahkemesi sıfatıyla" bakılmasına rağmen 1. ve 4. celselere ilişkin duruşma tutanaklarının başlıklarında bu durumun belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.