muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13381, Karar No: 2020/6813, Tarih: 09.07.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/13381 E.  ,  2020/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-) Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-) Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, haciz konulan ... ili,...ilçesi,... Mahallesi ... Kışla mevkii, 132 ada 27 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissesine yönelik olarak İİK'nun 82/1-4. maddesi gereğince zaruri tarım arazisine yönelik haczedilmezlik şikayeti ile 132 ada 37 parsel sayılı taşınmazına yönelik olarak da meskeniyet şikayetinde bulunarak hacizlerin kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince; şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği, alacaklının istinaf başvurusu üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince; alacaklının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, 132 Ada, 37 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında ipotek olduğu ve ipoteğin zorunlu ipoteklerden olmadığı gerekçesiyle 132 Ada, 37 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki şikayetinin reddine, 132 Ada, 27 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki şikayetinin kabulüne, borçluya ait 1/2 hisseye konulan hacizlerin kaldırılmasına, karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun daha önce ipotek ettiği taşınmazı hakkında sonradan haczedilmezlik şikayetinde bulunabilmesi için ipoteğin mesken kredisi, esnaf kredisi, zirai kredi gibi zorunlu olarak kurulmuş ipoteklerden olması gerekir. Zira zorunlu olarak kurulan ipoteğin meskeniyet şikayetine engel teşkil etmeyeceği ilkesi, bu ipoteğin sosyal amaçlı olarak verilen kredinin teminatını oluşturmasından kaynaklanmaktadır. Bunun dışında, borçlunun serbest iradesi ile kurduğu ipotekler, adı geçenin daha sonra bu yerle ilgili olarak meskeniyet iddiasında bulunmasını engeller. Ancak, haciz tarihi itibariyle ipotek konusu borcun ödenmiş olması halinde, ipotekle yükümlü bulunmayan taşınmaz hakkında meskeniyet şikayetinde bulunulabilir.

Somut olayda, 132 Ada, 37 parsel sayılı taşınmazda...T.A.Ş. lehine 1. dereceden 195.000 TL bedelle, 02/10/2009 tarih ve 4933 yevmiye nolu ipotek kurulduğu,...Tapu Müdürlüğünün 26/09/2019 tarihli yazısı ekinde gönderilen, şikayete konu taşınmaz üzerindeki ipoteğe ilişkin resmi senette yer alan " ...ciheti ne olursa olsun doğmuş ve doğacak tüm borçlarından 195.000,00 TL'sine kadar olan miktarın teminatını teşkil etmek üzere......bankaya teminat olarak 1. derecede ve fekki bankadan bildirilinceye kadar ipotek etmeyi kabul ediyorum" şeklinde kayıtlar olduğu görülmekte ise de; borçlunun, ipoteğin haciz tarihinden önce fekkedilidiği iddiasında bulunduğu, nitekim borçlu vekilinin icra mahkemesine gönderilmek üzere verdiği ve icra dosyasında mevcut 01.02.2015 tarihli yazı ekinde ipoteğin fekkedilmesine yönelik 04.03.2011 tarihli banka yazısının fotokopisinin bulunduğu görülmektedir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince, haciz tarihinden önce ipoteğe konu borcun ödenip ödenmediği tespit edilerek, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 08.10.2019 tarihli, 2019/741 E.- 2501 K. sayılı kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/781, Karar No: 2011/4478, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/781 E.  ,  2011/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2005 gün ve 2005/164 Esas, 2005/306 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelererek gereği düşünüldü:

Sanığın işlediği oluşa uygun kabule göre, suç tarihi itibariyle lehe olan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanununda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesi gereğince 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu ve mahkûmiyet kararı tarihi olan 14.12.2005'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7123, Karar No: 2019/1671, Tarih: 13.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/7123 E.  ,  2019/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 62, 63 maddeleri gereğince hapis cezası ile mahkumiyetine dair istinaf başvusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç adının "silahlı terör örgütüne üye olma" yerine, "silahlı terör örgütü kurma veya yönetme" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilme suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3419, Karar No: 2020/6137, Tarih: 08.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3419 E.  ,  2020/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, kendi tazminat taleplerinin reddi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/20141, Karar No: 2024/11991, Tarih: 17.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/20141 E.  ,  2024/11991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2595 E., 2019/725 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine, İlk Derece Mahkemesinin düşme kararı kaldırılarak mahkumiyet hükmü kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararı nazara alınarak sanığın yüzüne karşı, sanık müdafiinin yokluğunda verilen 20.03.2019 tarihli kararın sanık müdafiine yapılan tebliğden sonra, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1.maddesinde öngörülen 15 günlük süre içerisinde yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A. Sanık ... Müdafiinin Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Müdafiilerinin Sanıklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafinin temyiz isteminin sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar müdafiileri tarafından son oturum öncesinde, aynı gün olan diğer duruşması nedeniyle, oturuma katılamayacağına ilişkin mesleki mazeret dilekçesi sunulduğu hâlde mahkemece, mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, istem gibi BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6345, Karar No: 2024/8053, Tarih: 09.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6345 E.  ,  2024/8053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/501 E., 2024/23 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı uyarınca uygulanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.03.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği ve bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, fark ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesinin hatalı olduğu ve davalının daha önce temerrüde düşürüldüğü ispat edilemediğinden hüküm altına alınan alacaklara arabuluculuk son tutanak tarihinden faiz yürütülmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2023 tarihli kararı ile; bozma kararı doğrultusunda hesaplama yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.09.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra muaccel olan fark ilave tediye alacağı yönünden dava şartı yokluğu sebebiyle usulden ret kararı verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeksizin hüküm kurulmasının ve davalının harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fark ilave tediye alacağının hesabına ve harca ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7306, Karar No: 2018/1027, Tarih: 15.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/7306 E.  ,  2018/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) Ek-4. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında ... ilçesi, ... köyü, 223 ada 1 parsel sayılı 634,65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan alanda kaldığı ve davalı ...’ın 1997 yılından beri fındık bahçesi olarak kullanıldığı ve üzerindeki fındık ağaçlarının ...ait olduğu, beyanlar hanesine yazılarak, Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın halen bir kısmının eylemli orman olduğunu, tespit edilecek bu kısmın tefriki ile bu kısım yönünden beyanlar hanesindeki kullanıcı olarak görünen davalı isminin silinmesi ve tarla vasfının iptali ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın tamamının orman niteliği ile Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm dahili davalı ...’ın temyizi üzerine Dairenin 24/10/2013 gün ve 2013/6785 E. 2013/9396 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “ 3402 sayılı Kanunun Ek-4. maddesi gereğince yapılan kadastro sonrası 2/B parseli olarak ayrılan bir taşınmaza ilişkin Orman Yönetimi, ancak taşınmazın eylemli orman olduğu iddiasıyla dava açabilir, aksi takdirde dava açma hakkı yoktur.

Mahkemece yapılan keşif sonrası hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda; dava konusu parselin öncesi ve hali hazır durumu itibariyle orman menşei ağaçlarla kaplı olduğu, aynı zamanda parsel üzerine 30-40 yaşlarında meyve ağaçları bulunduğu ve münferit halde kestane kayın, çınar, ıhlamur ağaçları bulunduğu ve bu ağaçlara ait çok yaşlı dip kuturların bulunduğu belirtilmiştir. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu taşınmazın tamamının nitelik olarak bütünlük arz etmediği görülmüş ise de bu husus yeterince araştırılmamış, hükme esas yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece, farklı bilirkişiler marifetiyle dava konusu parsel üzerinde yeniden keşif yapılmalı, fen, orman ve zirai bilirkişi raporlarındaki çelişki giderilmeli, parselin farklı nitelikteki bölümleri krokide ayrı ayrı gösterilmeli, hangi kısımların eylemli orman hangi kısımların fındık bahçesi olduğu şüpheye mahal vermeyecek şekilde tam olarak tespit edilmelidir. “ hususlarına değinilmiştir.