muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8391, Karar No: 2013/18433, Tarih: 26.12.2013

3-Dahili davalı ... ...'ün temyiz itirazına gelince; Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçe Genel Şartlarının B.4/2 maddesinde “Ödemede bulunan sigortacı, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebilir” hükmü mevcuttur. Şu halde, davacı sigortacı söz konusu davayı ancak kendisiyle sözleşme yapan akidine karşı açabilecektir. Husumet kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece res'en gözetilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında 3.kişiye ödediği tazminatı sigorta ettiren davalı ... ile sigortalıya ait aracın sürücüsü olan davalı ...'den tazminini talep etmiş olup davalı (sürücü) ... sigorta sözleşmenin tarafı değildir. Bu durumda; mahkemece, bu davalı yargılama sırasında vefat ettiğinden davaya dahil edilen mirasçısı ... ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacı vekili ve dahili davalı ... ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı

bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı ... ...'ün temyiz itirazının kabulü ile hükmün adı geçen davalı yararına BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 875,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ... ...'e geri verilmesine 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6900, Karar No: 2016/3275, Tarih: 25.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6900 E.  ,  2016/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının yasal mazereti olmadan devam etmediği kurs ücretinin tahsili için yapılan takibe itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptalini istediğinden buna göre karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt meydana getirecek şekilde davanın alacak davası olarak değerlendirilmesi suretiyle alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18781, Karar No: 2014/23416, Tarih: 09.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18781 E.  ,  2014/23416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2011/946-2013/436

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde aralıklı iki dönem halinde çalıştığını, ilk çalışma döneminin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, 01.05.2011-31.12.2011 tarihleri arasında geçen ikinci çalışma dönemin ise işveren tarafından haklı sebep olmadan sonlandırıldığını, müvekkilinin çalışma süresi boyunca hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, müvekkiliyle aynı koşullarda çalışan bir kısım işçilerin şikayeti üzerine düzenlenen iş müfettişi raporunda da, anılan çalışmalar karşılığı ücretlerin ödenmediğinin tespit edildiğini ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile iş sözleşmesinin süresinden önce haksız feshedilmesi nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararın işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu alacak taleplerinde haksız olduğunu, davaya dayanak olarak gösterilen iş müfettişi raporunun aksi yönde tespitler içeren bir başka iş müfettişi raporunun daha olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

Davacı tarafça delil olarak gösterilen, aynı işyerinde çalışan başka bir işçinin şikayeti üzerine düzenlenmiş 01.12.2010 tarih ve 86 sayılı iş müfettişi raporunda, işyerinde çalışan işçilere kış aylarında haftalık yirmidört buçuk saat, yaz aylarında haftalık otuzbirbuçuk saat fazla çalışma yaptırıldığı, hafta tatili izninin kullandırılmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldıkları halde anılan çalışmalar karşılığı ücretlerin gereği gibi ödenmediği belirtilmiştir. Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosyaya giren, yine bir başka işçinin şikayeti üzerine düzenlenen 25.05.2010 tarih ve HGG-35 sayılı iş müfettişi raporunda ise, fazla çalışma yapılması halinde karşılığı ücretin bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiği, hafta tatili izninin kullandırıldığı, kullandırılmadığı haftalarda ise ücretin bordroda tahakkuk ettirilerek ödendiği, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılması halinde ücretin bordrolarda gösterilerek ödendiği tespit edilmiştir. İşyerinde, kısa süre aralıkla yapılan incelemeler sonucu düzenlenen iki ayrı iş müfettişi raporundaki tespitlerin ve değerlendirmelerin birbiriyle çeliştiği ortadadır. Bu haliyle, salt iş müfettişi raporu tespitlerine itibar edilerek sonuca gidilmesi mümkün değildir.

Apartman görevlisi olarak çalışan davacının, sorumlu olduğu bağımsız bölüm sayısı ve ortak yerleri, işyerinde kömürle çalışan ısınma sisteminin bulunmaması, kış aylarında bahçe ile ilgili işlerinin azalması, yaz döneminde ise gün içindeki ara dinlenme sürelerinin daha fazla olması nazara alınarak dosya kapsamındaki deliller bir arada değerlendirildiğinde, davacının sürekli fazla çalışma yapmayı gerektirir bir iş yükü bulunmadığı anlaşılmaktadır. Ücret bordrolarında, bir kısım aylarda fazla çalışma ücreti tahakkukunun bulunması da, fazla çalışma yapılması halinde, karşılığı ücretlerin ödendiğini göstermektedir. Keza, aynı işyerinde çalışan bir kısım işçilerin fazla çalışma ücretlerinin tahsili istemiyle açtıkları davalarda, mahkemece, bu yöndeki benzer gerekçeyle fazla çalışma ücreti talepleri reddedilmiş ve söz konusu kararlar Dairemizce onanmıştır ( Dairemizin 30.01.2014 tarihli 2014/1033 esas ve 2014/1126 karar sayılı; 09.04.2014 tarih 2014/6973 esas 2014/7490 karar sayılı kararları). Anılan sebeplerle, fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olmuştur.

Ulusal bayram ve genel tatili ücreti talebi yönünden de, dinlenen bir kısım şahitlerce, söz konusu tatil günlerinde nöbetleşe çalışıldığı, bu günlerde çalışmak isteyenlere ücretlerinin ödendiği beyan edilmiş olup, yine bir kısım ücret bordrolarında ulusal bayram ve genel tatil ücreti tahakkukları bulunduğu görülmektedir. Bu halde, anılan günlerde çalışma olduğunda işverence karşılığının ödendiği sonuca ulaşılmaktadır. Dairemizce, temyiz incelemesi yapılan emsal davalarda, mahkemelerce ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının belirtilen gerekçeyle reddedilmesine yönelik kararlar isabetli görülmüştür ( Dairemizin 30.01.2014 tarihli 2014/1033 esas ve 2014/1126 karar sayılı; 09.04.2014 tarih 2014/6973 esas 2014/7490 karar sayılı kararları). Anılan sebeple, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olmuştur.

3-Kabule göre de, davalı tarafça yapılan yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmaması hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden, hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7512, Karar No: 2014/22002, Tarih: 13.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/7512 E.  ,  2014/22002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 20.11.2012 gün ve 2011/18374 esas, 2012/35047 sayılı bozma kararındaki, sanık hakkında “hazineye ait taşınmaza şezlong koymak, bar, duş yeri, Wc, ve su sporları ünitesi yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanununun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği”ne dair bozma nedenine yerel mahkemece direnildiği anlaşılmakla; Yargıtay Kanununun 15. maddesi hükmüne göre direnme nedeni ile dosyayı inceleme görevi Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kuruluna ait olup Dairemezin görevsizliğine, dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11966, Karar No: 2010/2991, Tarih: 18.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11966 E.  ,  2010/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tokat 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.05.2008 tarih ve 2007/97 - 2008/165 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların işletenleri ve sürücüsü oldukları otobüste yolculuk ettiği sırada meydana gelen trafik kazası sonucu yaralandığını, İstanbul’a özel ambulansla götürüldüğünü, müvekkilinin göğüs kafesinde ve kalça kemiklerinde kırıklar meydana geldiğini, kazanın üzerinden uzun zaman geçmiş olmasına rağmen halen günlük işlerini kendi başına yapamadığını, yakınlarının yardımına muhtaç olduğunu ileri sürerek, 1.064,00 YTL maddi, 20.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Tekeli Petrol Ürünleri Tic.San.A.Ş.ve Tokat Seyahat Turizm A.Ş. vekili, hastane ve tedavi masraflarının aracın sigortalı olması nedeniyle sigorta poliçeleri kapsamında bulunduğunu, talep edilen manevi tazminatın fahiş miktarda olduğunu, kazanın tamamen irade dışında meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., kazayı kabul ettiğini, davacının kendisinin kullandığı araçta yolcu iken meydana gelen kaza sonucu yaralandığını, tazminat ödeyecek gücünün olmadığını bildirmiştir.

İhbar olunan sigorta şirketi vekili, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limiti ve sigortalısının kusuru ile sınırlı bulunduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 YTL tazminatın faiziyle birlikte davalılar ve Anadolu Sigorta A.Ş.’den, 4.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İhbar olunan sigorta şirketi vekili, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limiti ve sigortalısının kusuru ile sınırlı bulunduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 YTL tazminatın faiziyle birlikte davalılar ve Anadolu Sigorta A.Ş.’den, 4.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, haksız eylem sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemlerine ilişkindir. Davacının davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları araçta yolculuk ettiği sırada meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu yaralandığı, ambulansla İstanbul’a götürülmüş olduğu ve tedavisine orada devam edildiği anlaşılmıştır.Davacının maddi tazminat isteminin ambulansla taşınması nedeniyle yaptığı 1.064,00 YTL gidere ilişkin olduğu, mahkemece bu gidere ilişkin 1.000,00 YTL’nın tahsiline karar verildiği, ancak 64,00 YTL’lık KDV’ye ilişkin istemin reddine karar verilerek, maddi tazminat istemine ilişkin davanın bu nedenle kısmen kabul edilmiş olduğu anlaşılmıştır.Oysaki davacının davaya konu kaza sonucu yaralanması nedeniyle yaptığı ambulans ile taşınmasına ilişkin giderin faturalandırılmış olduğu ve ibraz edilen faturada ambulansla taşıma hizmetine ilişkin KDV tutarının da gösterilerek, bu tutarın da davacı tarafından ödenmiş olduğu, mal ve hizmet alımlarında hesaplanan KDV’nin de mal ve hizmet bedeline eklenip, faturalandırılarak bu bedelin de mal ve hizmetten faydalanan tarafından ödenmesine göre davacının davaya konu kaza nedeniyle almak zorunda kaldığı bir hizmet nedeniyle ödediği KDV tutarının da uğradığı zarar kapsamında olması nedeniyle tazminine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde KDV tutarının hüküm altına alınmayarak maddi tazminata ilişkin davanın kısmen reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Davacının manevi tazminata yönelik yaptığı temyiz itirazlarına gelince; davacının davaya konu kaza nedeniyle yaralandığı, tedavi gördüğü, kaza nedeniyle pelvis kırığı oluştuğu dosya içeriğinden anlaşılmış ise de mahkemece davacının bu kaza nedeniyle meydana gelen yaralanmasının niteliği, bu yaralanma nedeniyle kaç gün iş ve gücünden kaldığı, yaralanmasının kalıcı maluliyete yol açıp açmadığı hususlarında gerek davacıya ait tüm tedavi ve hastane kayıtları, gerekse doğrudan davacı muayene edilerek alınmış bir rapor olmadığı gibi dosyada davacının yaralanması nedeniyle alınmış kesin bir rapora dahi rastlanmamıştır. Bu durumda mahkemece davacının yaralanması nedeniyle uğradığı manevi zararın takdir edilebilmesi için davacının bu kaza sonucu oluşan yaralanmasının niteliği, tedavi süresi, yaralanmasının iş ve güç kaybına yol açıp açmadığı hususlarının da tespit ettirilerek sonucuna göre olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, somut olayın özelikleri de nazara alınarak davacının olay nedeniyle duyduğu elem ve ıstırabı kısmen dahi olsa telafi etmeye elverişli, makul ve adalete uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken mahkemece davacının yaralanmasının niteliği üzerinde durulmadan yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle de davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Öte yandan, davacının istemde bulunmuş olmasına rağmen hüküm altına alınan manevi tazminat yönünden faize karar verilmemiş olması da doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davacı yararına bozulması gerekmiştir.

4-Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin mahkemece hüküm altına alınmayan KDV bedeli için davalılar yararına vekalet ücretine karar verilmesine ilişkin temyiz itirazının ise incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43450, Karar No: 2017/24522, Tarih: 09.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43450 E.  ,  2017/24522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, davalı bakanlığa ait işyerinde çalıştığını, Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğunu, üyeliğinin işverene ve ilgili mercilere bildirildiğini, fiilen teknik personel olarak çalıştırılmasına rağmen işverence hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13 olarak eksik ödendiğini, toplu iş sözleşmesinin 55/1. maddeye göre ödenmesi gereken hizmet zammı ile toplu iş sözleşmesinin 55/2. maddesine göre ödenen hizmet zammı arasındaki hizmet zammı farkının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, hizmet zammı alacağının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 53. maddesi gereğince her bir aya ait olan alacağın ayrı ayrı belirlenecek sonraki ayın 2. günü olan temerrüt tarihlerinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu 30.04.2015 tarihli bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Dosya içeriğinden, davacının sendika üyesi olduğu, üyeliğinin işverene bildirildiği, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin I. ve II. fıkralarında, “Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” hükümlerinin düzenlendiği, davacıya toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin II. fıkrasınca ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddeye göre; Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerini fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidro-jeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okulların-dan mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder.(1)(2) ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğüne 27.02.2013 tarih ve 1868 sayılı cevap yazısında davacının genel işçi olduğu, Endüstri Meslek Lisesi mezunu olduğu, Valilik oluru ile şoförlük yapmakla birlikte gerekli olduğu durumlarda hizmet veren ambulans bakım-onarımlarının takibi de dahil olmak üzere amirlerinin verdiği görevleri yaptığı bildirilmiştir. Dosya içeriğindeki belgelerden davacının tamirhane işçisi servis hizmetlerinde işe başladığı görülmüştür.

Somut olayda, 30.04.2015 tarihli bozma ilamında teknik elemanların iş tanımı getirtilerek, işyerinde kadrolu teknik elemanların ne iş yaptıkları, davacının yaptığı iş ile teknik elemanların yaptıkları işin aynı olup olmadığı, davacının ağırlıklı olarak ve çoğunlukla teknik elemanların yaptığı işlerde çalıştırılıp çalıştırılmadığı araştırılarak, kısmi ve arızı olarak yapılan teknik işler hariç olmak üzere, alacak talep edilen sürenin tümünde teknik elemanlar ile aynı işleri yapıp yapmadığı belirlendikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek yerel Mahkeme kararı bozulmuştur. Bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece bilirkişi raporu alınmış bilirkişi raporunda dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının yaptığı teknik işleri kısmi ve arızi nitelikte değil süreklilik arz edecek şekilde yaptığı ve kadrolu teknik elemanlarla aynı işi yapıp yapmadığı hususunun tespit edilemediği sonucuna varılmıştır. Bu halde davacının fiilen yaptığı iş ve bu işin madde kapsamında kalıp kalmadığı hususu açıklığa kavuşmamıştır.Davacının fiilen yaptığı iş, uzman bilirkişinin bulunduğu bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak belirlenmeli, yapılan işin Toplu iş sözleşmesi 55. madde birinci fıkrada yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olup olmadığı, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı yasanın ilgili maddesi de göz önünde bulundurularak belirlenmeli, teknik iş kapsamında olduğu belirlendiği taktirde bu işin tüm hesaplama döneminde yapıp yapmadığı tespit edilmeli, yapmadığı dönemler var ise bu dönemler ayrıca değerlendirilmelidir. Hesaplamaya esas emsal ücreti de doğaldır ki her somut dosya davacısının emsali işçi ücretine göre belirlenmelidir. Bu doğrultuda eksik bilirkişi raporu ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 09/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.