muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1174, Karar No: 2010/13322, Tarih: 05.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2006/1174 E.  ,  2010/13322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden reddine, diğer davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece dava konusu taşınmaza hangi tarihte fiilen el atıldığı saptanamamıştır.

Bu nedenle el atıldığı tarih saptanılarak; 09.10.1956 -04.11.1983 tarihleri arasında el konulduğunun tesbiti halinde;

30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde ile;

“Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlar; bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi isteyip istemediklerini bu maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içinde idareye ve mahkemeye verecekleri dilekçeler ile bildirebilirler. Uzlaşma talebi üzerine, uzlaşma görüşmelerinin neticesine kadar dava bekletilir; uzlaşılmaması halinde, uzlaşmazlık tutanağının mahkemeye sunulmasından sonra davaya devam edilir.” hükmü getirilmiş olduğundan, bu düzenleme doğrultusunda işlem yapılarak sonucuna göre;

Karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15573, Karar No: 2014/1251, Tarih: 30.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15573 E.  ,  2014/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2011/306-2013/315

Taraflar arasında görülen adi ortaklığın tasfiyesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; "K.. Ekmek Fabrikası Unlu Mamülleri" ünvanı ile çalışan işyerini tarafların beraberce işlettiklerini, aralarında yazılı bir ortaklık sözleşmesi bulunmadığını, tarafların kardeş çocukları olup, bu işyerini dedeleri ve amcalarının maddi yatırımları ile işler hale getirdiklerini, ortak işveren olarak gözükmelerine rağmen aslında bu işyerinde çalışan kişiler olduklarını, davalının 21.05.2011 tarihinde çalışmayacağını ve işyerine gelmeyeceğini ifade ederek işyerinin belgelerini alıp ayrıldığını, bunun üzerine davacının ihtarname gönderdiğini, ancak davalının cevap vermediğini, işyerinden kötüniyetle ayrılan davalının fiilen adi ortaklıkta hiçbir alacağı olmaması nedeniyle ortaklıktan çıkartılmasını talep etmiştir.

Davacı vekili yargılamada 19.02.2013 tarihli celsede "taleplerinin H.. K..-A.. A.. ortaklığının fesih ve tasfiyesine ilişkin olduğunu ve ortaklığın sadece 2 ortağı bulunduğunu" bildirmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi vermemiş, bilahare, bilirkişi raporu ve davaya beyan dilekçesinde; kendilerinin de adi ortaklığın tasfiyesi için dava açtıklarını, birleştirme talep edeceklerini, adi ortaklığın dağılma sebebinin; davacının hesap vermemesi, tüm birikimleri kendi adına yapması olduğunu, azalan ortaklığa ait olduğa halde dikkate alınmadığını ile sürmüştür.

Mahkemece; ihtarname tebliğinden sonra tarafların tekrar biraraya gelmedikleri, ortaklığı devam ettirmedikleri, dosyadaki delillere göre de biraraya gelemeyecekleri gerekçe gösterilerek, "Adi ortaklığın feshine" karar verilmiştir. Adi ortaklığın tasfiyesinin ise 6098 sayılı TBK hükümlerine tabi olduğu, tasfiyenin bu aşamada mahkemece yapılmasına yer olmadığına, tasfiye görevlisi atanmasına, tasfiye görevlisine ücret takdirine, ücretin ortaklık malvarlığından karşılanmasına, buna imkan olmadığında ortaklıktan müteselsilen karşılanmasına ve "tasfiye sonunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin mahkemeye mürücaat etmekte muhtariyetlerine" karar verilmiştir.

Hükmü taraf vekilleri temyiz etmektedirler.

Mahkemece, taraflar arasında adi ortaklık bulunduğu ve tasfiyeye ilişkin 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanacağının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hükmü taraf vekilleri temyiz etmektedirler.

Mahkemece, taraflar arasında adi ortaklık bulunduğu ve tasfiyeye ilişkin 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanacağının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Tasfiye usulünü düzenleyen TBK'nun 644.maddesine göre; "Ortaklığın sona ermesi halinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklarda dahil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları halinde, ortaklardan herbiri, tasfiye görevlisinin hakim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliği ile verilmiş bir karar yoksa, tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri gözönünde tutularak hakim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır."

Tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nun 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse, değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Somut olayda; mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmaksızın, yanılgılı değerlendirme sonucu tasfiye işleminin mahkemece belirtilen aşamalar çerçevesinde sonlandırılması gerektiği gözardı edilerek, tasfiye memuru atandıktan sonra, "tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin uyuşmazlıklara ilişkin mahkemeye müracaat etmekte muhtariyetlerine" karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13234, Karar No: 2011/859, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13234 E.  ,  2011/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 21.2.2008 tarihli muhtıradan temyiz posta giderlerinin de yatırılması gerektiğinin belirtilmesine rağmen ödenmemiş olduğu ve davacı yanca ödenmek istenip mahkeme kalem personelince alınmaktan imtina edildiğinin kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 14.4.2008 tarihli hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4931, Karar No: 2024/4456, Tarih: 10.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/4931 E.  ,  2024/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/483 E., 2023/752 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVALILAR : Kültür ve Turizm Bakanlığına İzafeten Kültür ve Turizm İl Müdürlüğü-Isparta vd. vekili Avukat ... vd.

FER'Î MÜDAHİL : ... vekilleri Avukat ... vd.

DAVA TARİHİ : 21.06.2013

KARAR : Esastan ret

TEMYİZ EDENLER : Davacılar vekili ve davalılardan ... ile Kültür ve Turizm Bakanlığı vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/14 E., 2022/636 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve dava konusu taşınmazın köy orta malı olarak mera siciline kaydı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalılardan ... ile ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalılardan ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilleri olan köylerin hayvancılık ile uğraştığını, bu köylere ilişkin mera sicilinde yazılı Kozağacı Yaylası ile... Yaylasının bulunduğunu, son bir yıl içinde davalı ... müdürlüğü yetkilileri ve Orman Bölge Müdürlüğü yetkilileri tarafından davacı köy halkının bu yaylalardan faydalanmasına engel olunduğunu, dava konusu... Yaylasının kadimden beri davacı köy sınırları içinde kalan ve köy halkının hayvanlarını otlatmak amacıyla mera olarak kullandığı alan olduğunu, bu yerin davacı köy halkına ait olduğu hususunda Isparta Valiliğinde bulunan hudutname defterinin 30.06.1936 tarihli 170 No.lu karar ile Büyük ve Küçük Hacılar Köyleri ile ... Köyü arasındaki sınırın belirtildiğini, Isparta Askeri Hukuk Mahkemesinin 1949/429 Esas, 1949/548 Karar sayılı ilamında Davraz Dağı eteğindeki... Yaylası ve Kozağacı Yaylası ile ilgili bu yerin davacı köy halkının ortak malı olduğunun, yayla olarak kullanıldığının kadim ve hakiki zilyetliğinin müvekkili köy halkına ait olduğunun tespit edildiğini, 1994 yılında Davraz Dağı Kayak Merkezi nedeniyle davaya konu yaylanın bir kısmının Turizm Bakanlığına tahsis edildiğini, köylülerin yaylayı kullanmalarının engellendiğini, Büyük ve Küçük Hacılar Köyü sınırları içinde olan ve kadimden beri yayla olarak kullanılan... Yaylasından her iki köy halkının faydalanma hakkını engelleyen müdahalenin menine,... Yaylasının davacı köy halkı ortak malı olarak mera siciline kaydının yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalılardan ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu yaylanın Davraz Dağı bölgesinde bulunduğunu, 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 3. maddesi ile 37 nci maddesi hükümlerine göre turizm merkezi olarak tespit edildiğini, 17.02.1995 tarihli ve 22205 sayılı resmi gazetede yayımlanan 94/6345 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Turizm Merkezi Sınırının ekli kroki ile belirlenerek, "Isparta-Davraz Dağı Kış Sporları Turizm Merkezi" olarak ilan edildiğini,... Yaylasının bulunduğu alanın 2399 parsel sayısı ile 1.078.563,69 m² yüzölçümlü olarak ... adına tescil edildiğini, ... Köyü Davraz Dağı Mevkii 2399 parsel sayılı taşınmaz 42 parçaya ifraz edilerek ilgili kurum ve kuruluşlara tahsisi ve irtifak hakkı tesisi yapıldığını, dava konusu taşınmazın turizm merkezi olarak tahsis edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazında bulunduklarını, açılan davayı kabul etmediklerini belirtmiş davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Eğirdir ... çalışma alanında kalan davaya konu edilen yaylanın bir kısmının kesinleşmiş orman tahdit sınırları içinde yer aldığını, 17.02.1995 tarihli ve 22205 sayılı resmi gazetede yayınlanan 92/6345 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Turizm merkezi olarak ilan edilen alan içinde kalan 39550000 m²'lik orman saha davraz dağı kış sporları turizm merkezi yapımı amacıyla bakanlığı 31.12.2003 tarihli ve 1076 sayılı oluru ile Turizm Bakanlığı adına 49 yıl süreyle tahsis edildiğini, dava konusu yer için 2004-2015 yılları arasında erozyon kontrolü uygulama projesi yapıldığını, 2013 yılında yapılan otlatma planında çalışma yapılan sahalar doğrultusunda dava konusu yerde otlatmaya yasak alanlar olarak karar verildiğini, belirtmiş davanın reddini istemiştir.

4. Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde özetle; alanın mera vasfı taşımadığını, öncesinde ham toprak vasfı ile ... adına kayıtlı olduğunu, dava sonra turizm alanı ilan edilerek imar uygulamasına tabi tutulduğunu, davacıların askı ilanlarına itiraz etmediklerini, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

4. Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde özetle; alanın mera vasfı taşımadığını, öncesinde ham toprak vasfı ile ... adına kayıtlı olduğunu, dava sonra turizm alanı ilan edilerek imar uygulamasına tabi tutulduğunu, davacıların askı ilanlarına itiraz etmediklerini, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; yapılan imar planı Kulova Yaylasının büyük bir kısmını kaplasa da 28.10.2022 tarihli bilirkişi raporunda tescil harici olarak bırakılan yerleri kapsamadığı, bu yerlerin söz konusu bilirkişi raporu ile ölçeklendirilip koordinatlarının belirli hale getirildiği, 3194 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik ile imar planı içerisinde kalan yerlerin mera vasfını yitireceği belirtilmiş ise de, bu hususun imar planı dışında kalan ve 28.10.2022 tarihli bilirkişi raporunda tescil harici olarak bırakılan yerleri kapsamadığı burası ile ilgili olarak dosyamızda dinlenen tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarına göre bu alanı da kapsayan kısmın köylüler tarafından hayvan otlatmak amacıyla kadimden beri kullanılan yayla olduğu, gerek 08.07.2014 tarihli kadastro bilirkişi raporunda gerekse de 25.02.2014 tarihli ziraat bilirkişi raporuna göre; doğal yapısının halen mera yaylak otlak özelliği taşıdığı, büyük ve küçükbaş hayvan otlatmasına elverişli olduğunun belirtilmesi karşısında, imar planı içerisinde kalan bölge bakımından yukarıda belirtilen gerekçelerle imar planındaki amaca uygun olarak kullanılabileceğinden bu bölüm yönünden davacının talebinin reddine karar vermek gerekmiş ise de imar planı dışında kalan yerler yönünden davanın kabulüne karar verilerek; davacının ... ile ... aleyhine açtığı davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılara yönelik olarak açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 28.10.2022 tarihli fen bilirkişileri Ramazan Karagöz, Şener Aydoğmuş, Mehmet Fikret Yıldız ek raporuna ekli krokide Tescil harici A (55439,30 m²) ve Tescil harici B (181958,38 m²) olarak belirtilen alana davalıların müdahalesinin men'ine, fen bilirkişisi raporunda belirtilen alanların 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/B maddesi gereğince mera olarak özel siciline kaydına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalılardan Hazine ile ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalılardan Hazine ile ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 4 üncü maddesine göre mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçilemeyeceğini ve amacı dışında kullanılamayacağını, Isparta Asliye Hukuk Mahkemesinin 1949/548 Karar sayılı kararında davacı köyler lehine diğer köyler tarafından meraya yapılan müdahalenin menine karar verildiğini, Mera Kanunu kapsamında meraların tahsisinin kullanılmasının engel teşkil edilmesi halinde mera yönetmeliğine göre alternatif yer tahsisi ve 20 yıllık ot bedelinin ödenmesi gerektiğini, dava devam ederken taşınmazda İmar Kanunu'na göre parselasyon işlemi yapıldığını, Isparta İdare Mahkemesinin 2018/1665 Esas sayılı dosyası ile bu işlemin de iptali için dava açıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı ... vekili ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mera Kanunu'nun kabulünden önceki halinde hazırlanan imar planı sınırları içindeki kadastral yollar, meydanlar ile meraların, imar planının onayı ile bu vasıflarını kendiliğinden kaybederek onaylanmış imar planı kararları ile getirilen kullanma amacına konu ve tabi olduğu hükmüne yer verildiğini, davaya konu... Yaylasının 28.02.1998 tarihinden önce yapılan 15.12.1994 tarihli ve 94/6345 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ve eki 1/100.000 ölçekli planı ile Isparta Davraz Dağı Kış Sporları Turizm Merkezi olarak ilan edilerek 17.02.1995 tarihli ve 22205 sayılı Resmi Gazete yayınlanarak mera vasfını kaybettiğini, tespit tutanağında taşınmazın orta mallarından olmadığı tespit edilerek ... Köyü muhtarı tarafından tutanağın imza altına alındığını, taşınmazın tesis kadastrosunda tescil harici bırakıldığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; bilirkişi kurulunun 28.10.2022 tarihli ek raporunda ve ekindeki krokide A harfiyle gösterilen 55.439,30 m²'lik ve B harfiyle gösterilen 181.958,38 m²'lik alanlar dışındaki kısımların, Davraz Dağı Kayak Merkezinin 17.02.1995 tarihinde turizm merkezi ilan edilmesi sonucu Kulova Yaylasında Turizm Bakanlığınca 06.12.1996 tarihinde onaylanan uygulama imar planı ile çevre düzenleme projesi içerisinde kaldığı, aynı alanda Isparta Valiliği İl İdare Kurulunun 29.01.2003 tarihli 04/2003-190 sayılı Kararı doğrultusunda 2399 parselde onaylı imar planına uygun olarak 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 16 ncı maddesine göre uygulama yapıldığı, dolayısıyla taşınmazın mera niteliğini yitirdiği ancak A ve B harfleriyle gösterilen alanların ise imar planı dışında tescil harici alanda kaldıkları ve halen davacı köylerin yaylası oldukları belirlenerek karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.