muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/23099, Karar No: 2013/6492, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23099 E.  ,  2013/6492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında Resmi Belgede Sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında Dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın aracını satmak üzere İnegöl araba pazarına götürdüğü, sanığın alıcı olduğu, 3.600 TL bedel üzerinde anlaştıkları, sanığın katılana 4.400 TL meblağlı bir adet çeki düzenleyerek verdiği, katılanın çeki bankaya ibraz ettiğinde sahte olduğunu öğrendiği, suça konu çekin sahte çek olarak basıldığı anlaşılmakla, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde, adli para cezasının tayininde takdir olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız yararın iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan haksız elde edilen yararın iki katının esas alınması sonucunda fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümde yer alan gün adli para cezasına ilişkin kısımların tamamen çıkartılarak yerine ''sanığın, 4.400 TL olan haksız menfaat miktarı karşılığı 440 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62/1.maddesi gereğince cezasında 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 366 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilerek neticeten sanığın 7.320,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/752, Karar No: 2009/8888, Tarih: 22.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/752 E.  ,  2009/8888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayete konu taşınmaz ile ilgili olarak satış kararında 1.ihalenin 21.08.2007 günü saat: 15.00-15.10 arasında, 2.ihalenin de 31.08.2007 günü aynı saatler arasında yapılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Artırmanın yapılışı ve sonuçlanması hakkında icra müdürlüğünce bir tutanak düzenlenir. Bu tutanakta İİK. Yönetmeliğinin 45.maddesinde belirtildiği gibi artırmanın yapıldığı gün, başlama ve bitme saati… yazılır ve bu tutanak icra müdürü, tellal ve alacaklı tarafından imzalanır.

Somut olayda şikayet konusu ihalede taşınmazın 2.artırma sonucunda alacağa mahsuben alacaklıya ihale olunduğu görülmektedir. Bu ihaleye ilişkin 2.artırma tutanağında artırmanın yapıldığı yer, tarih ve bitiş saatinin gösterilmediği görülmektedir. Bu durumda ihale tarihi ve bitiş saati ihale zaptında gösterilmediğinden mahkemece bu hususun re’sen göz önünde tutularak ihalenin feshine karar vermek gerekirken yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Ayrıca; İİK’nun 106-144.maddelerinde paraya çevirme ile ilgili hükümler yer almış, aynı kanunun 129/2.maddesine göre, artırma bedelinin taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin 2.ihale gününde satış yapılması halinde en az %40’ını bulması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını karşılaması zorunlu kılınmıştır. Bu durumda satış bedelinin, tüm icra masraflarını değil, paraya çevirme ve paylaştırma giderlerini geçmesi gerektiğinin hüküm altına alındığı görülmekte, satış talebinden ihale tarihine kadar ki paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin hesaplamada dikkate alınması gerekmektedir. Satışı istenen taşınmazın kıymetinin takdiri hakkındaki İİK’nun 128.maddesi paraya çevirme başlığını taşıyan III.bölümde bulunmaktadır. Bu nedenle taşınmazın kıymetinin belirlenmesi için yapılan keşif ve bilirkişi masraflarının da tıpkı ilan giderleri gibi paraya çevirme masrafı olarak kabulü gerekir.

Somut olayda, taşınmazın 2.ihale günü satıldığı ve 15.000 YTL olan satış bedelinin; 35.000 YTL tahmini değerin %40’ı olan 14.000 YTL rakamına, gazete ilanı için sarf edilen gider olan 792,96 YTL’nin ve 350 YTL kıymet takdiri giderinin eklenmesi halinde oluşan miktarı dahi karşılamadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, paraya çevirme giderlerine satış yolluğu ve tebligat giderlerinin de ilavesi gerekir. O halde mahkemece, İİK’nun 129/2.maddesi gereğince bu husus re’sen gözetilerek ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/176, Karar No: 2006/114, Tarih: 11.04.2006

Ceza Genel Kurulu 2005/5-176 E., 2006/114 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/5-176 E., 2006/114 K.**

**- IRZA GEÇMEK SUÇU**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 414 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 417 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

Onbeş yaşından küçük kız kardeşinin ırzına geçmek suçundan sanık E... G....'in, 765 sayılı TCY.nın 414/1, 417, 59/2, 414/1, 80, 417, 59/2 ve 71. maddeleri uyarınca sonuç olarak 12 yıl 18 ay 15 gün ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında 31 ve 33. maddelerin uygulanmasına ilişkin Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesince 06.04.2004 gün ve 187-91 sayı ile verilen hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 11.11.2004 gün ve 5628-7295 sayı ile;

"Evden kaçmayı adet haline getiren mağdurenin karakola verdiği 17.10.2003 tarihli beyanında öz ağabeyi olan sanığın askerlik hizmetinden önce ve sonra ırzına geçtiğinden bahisle şikayetçi olmuş ise de, aşamalarda beyanından vazgeçmesi, iddiasına dayanak yaptığı annesi S....'nin, kızının geçirdiği beyin travması ile olumsuz kişiliğini izah ederek oğluna iftira ettiğini beyan etmesi, Adana Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünce düzenlenen 24.2.2004 tarihli raporda mağdurenin muayenesinde akut ya da kronik livatanın objektif bulgularının bulunmadığı, şahsın yaşı dikkate alındığında, fiziksel gelişim nedeniyle herhangi bir bulgunun tespit edilemeyebileceğinin açıklanması karşısında mağdurenin aşamalarda değişen iddiasının maddi bulgularla doğrulanamadığı, sanığın ırza geçme eylemlerini işlediğine dair kuşkudan uzak yeterli ve kesin deliller elde edilemediği gözetilmeden sanığın beraatı yerine yazılı gerekçe ile mahkûmiyetine hükmedilmesi" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 02.02.2005 gün ve 520-17 sayı ile;

"Soruşturma sırasında mağdurenin koruma altına alınarak Adana ilindeki kamuya ait yurda yerleştirildiği ve bilahare de Bursa'da bulunan S.R…

…. Kız Yetiştirme Yurduna nakledildiği, mağdurenin bu yurda yerleştirildikten 2 gün sonra 09.12.2003 tarihinde yurttan izinsiz olarak ayrıldığı,

Yerel Mahkeme ise, 02.02.2005 gün ve 520-17 sayı ile;

"Soruşturma sırasında mağdurenin koruma altına alınarak Adana ilindeki kamuya ait yurda yerleştirildiği ve bilahare de Bursa'da bulunan S.R…

…. Kız Yetiştirme Yurduna nakledildiği, mağdurenin bu yurda yerleştirildikten 2 gün sonra 09.12.2003 tarihinde yurttan izinsiz olarak ayrıldığı,

25.03.2004 tarihinde Adana ilinde Çarşı posta merkezinden Adana C.savcılığına gönderilen ve ilgisi nedeniyle dosyaya intikal eden mağdure tarafından yazılan mektupta (yazım hataları esasa etkili olmayacak şekilde kısmen düzeltilerek aktarılmıştır) "ben C.... G...., hiçbir etki ve baskı altında kalmadan kendi irademle bunu yazmaya karar verdim. 4. Ağır Cezada süren davanın (davadaki) Genez, abim beni dövdüğü için bende gittim öğretmene söyledim, öğretmende bana .... abine iftira atarsan o zaman 2-3 tokat vurup bırakırlar diye söyledi..., ben hiç böyle olacağını bilmiyor(d)um... öğretmen... abin tacizci dersen o zaman intikamını alırsın dedi, abim E... G.... suçsuz, günahsız yere yatıyor, bu dosyayı incelemenizi istiyorum, 03 yani 19 da mahkememiz oldu, .... eğer böyle olsaydı hiç kendimi riske atarmıydım, hiç eve dönmez idim, yurtta kalırım, olmadığı için eve döndüm, ben yurdu istemiyorum, eğer beni yurda gönderirseniz o yurdu yakarım, sanık sandalyesinde oturanın aslında A…

…. tetik olması gerekir, .... C…

….. G…

….. 03.25" cümlelerinin yer aldığı,

Mağdurenin 6 yaşında iken damdan düşmesi sonucu geçirdiği travma neticesinde akli dengesini yitirdiği öne sürülmesine karşın Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 09.01.2004 gün ve 577 sayılı raporuna göre "ruhsal muayenesinde; algı, bellek ve yönelimin doğal, çağrışımlarının düzenli, duygulanmanın hafif regresif (çekingen, içine kapanık) olarak değerlendirildiği, IQ nun 88 olarak ölçüldüğü",

Mağdurenin uzun süre öğretmenliğini yaparak onunla yüz yüze olan, görevleri nedeniyle de küçüklerin kişilikleri konusunda deneyimli olan öğretmenlerinin onun kişiliğinin olumsuzluğuna tesadüf etmedikleri, uzman hekimlerin bilimsel tahlillerinin de bunu doğruladığı,

Bu tespitlerin sonucuna göre, mağdurenin küçük yaşta iken geçirdiği kafa travmasının zihinsel hastalığa neden olmadığı, fiziksel nedenlere bağlı olarak zaman zaman baş ağrılarından şikayetçi olduğu, bu halinin tıbbi delillere nazaran beyanlarına itibar edilemeyeceği olarak yorumlanamayacağı,

Mağdurenin yargılama sırasında 02.12.2003 tarihindeki ilk oturumunda Bursa iline nakledildiğinin anlaşılması nedeniyle dinlenmediği, Bursa Ağır Ceza Mahkemesine yazılan talimatın ise yurttan izinsiz ayrılması nedeniyle iade edildiği, kayıtlara göre mağdurenin 09.12.2003 tarihinde yurttan ayrıldığı, 30.12.2003 tarihindeki ikinci oturuma ise kendiliğinden gelerek katıldığı, ifadesinde sanığa suç attığını bildirip öğretmen A…

…'yi suçlayarak, yurttan kaçtıktan sonra Bursa'da yaşlı bir kadına bakıcılık yaptığını, oturumun yapıldığı gün otobüsle Adana'ya geldiğini bildirdiği,

…'yi suçlayarak, yurttan kaçtıktan sonra Bursa'da yaşlı bir kadına bakıcılık yaptığını, oturumun yapıldığı gün otobüsle Adana'ya geldiğini bildirdiği,

Hazırlık soruşturmasında 17 Ekim 2003 tarihinde mağdurenin beyanının tespit edildiği, sanığın son eylemini Haziran 2003 tarihinde gerçekleştirdiğini anlattığı, aradan geçen zaman nazara alındığında tıbbi muayene ile maddi kanıtlara ulaşılamamasının da raporlarda açıklandığı,

Mağdurenin bulunduğu yaş, Bursa ilinde daha önce yaşamaması ve kaldığı sürenin 21 gün kadar olması, çevresini tanımaması nazara alındığında; Bursa ilindeki yurttan 09.12.2003 tarihinde ayrıldıktan sonra 30.12.2003 tarihine kadar "yaşlı bir kadına bakıcılık" yapmasının, ikinci oturum gününden haberdar olmamasına rağmen oturumdan önceki gün kalabalık ve geniş alana yayılmış il merkezinin dışında yer alan şehirlerarası otogara gidip (geliş zamanı ve mesafeye göre akşam vakti otobüse binmesi gerekmekte) otobüs bileti alarak Adana iline gelmesinin olanaksızlığı, seyahat firmasının yaşı küçük olan mağdurenin tek başına seyahatinin çekeceği dikkat nedeniyle buna izin vermeyecek olması ve yine tesadüfen 30.12.2003 tarihindeki oturum günü otobüsle Adana'ya gelerek ifade vermek için duruşma saatinde duruşma salonunda bulunmasının doğal olmadığı,

Mağdurenin bu hareket tarzı, hazırlık soruşturmasında aile bireylerinin cinsel saldırının tanığı olarak gösterilmesi, yargılamada sergilenen ve tutanaklar ile sabit olan bu davranış biçimlerinden ulaşılan sonuca göre; mağdure ve ailesinin Ş.Urfa ili Birecik ilçesi nüfusuna kayıtlı iken Adana iline göç ederek yerleştikleri, erkek egemenliğine dayalı sosyal yapıyı benimseyip sürdüren ilkel anlayışın sahip olduğu yapının içinde yer alan ailenin bu anlayışa göre üstün birey olan erkeğin ve buna bağlı olarak da erkeğin temsil ettiği ailenin toplumsal geleceğini, itibarını nazara alarak içgüdüsel korunma anlayışı ile mağdureyi anlatımından ve iddiasından vazgeçirip sanığın cezasızlığı ile birlikte bunun doğal neticesi olarak kendi kişisel ve ailesel çıkarlarını korumayı amaçladıkları, bu sonuç için de mağdurenin Bursa ilinden özgür iradesi ile ifade vermesinin önlendiği, koruma altında olmasına rağmen Bursa ilinden alınıp Adana'ya getirilerek yargılamanın ikinci oturumunda hazır edildiği, iddiasından vazgeçmesinin sağlanıp, vazgeçmeye kuvvet kazandırmak amacıyla da soruşturmayı başlatan ve yasayla verilen ihbar görevini yerine getiren öğretmenlerin kişisel bir nedenleri olmamasına karşın basit bir etkili eylem nedeniyle mağdureyi sanığı ırza geçmekle suçlaması için ikna ettiklerinin öne sürüldüğü,

Sanığın hazırlık soruşturmasındaki ikrarını yargılamada kabul etmeyip zora dayalı olduğunu savunmasına karşın; sanığın ikrarı ile mağdurenin iddiası karşılaştırıldığında;

Sanığın 17.10.2003 tarihinde saat 21.15 de yakalandığı,

Mağdurenin ifadesinin 17.10.2003 tarihinde saat 22.00'da tespit edildiği,

Sanığın savunmasının mağdureden sonra ve 18.10.2003 tarihinde saat 12.45'de alındığı,

Sanığın hazırlık soruşturmasındaki ikrarını yargılamada kabul etmeyip zora dayalı olduğunu savunmasına karşın; sanığın ikrarı ile mağdurenin iddiası karşılaştırıldığında;

Sanığın 17.10.2003 tarihinde saat 21.15 de yakalandığı,

Mağdurenin ifadesinin 17.10.2003 tarihinde saat 22.00'da tespit edildiği,

Sanığın savunmasının mağdureden sonra ve 18.10.2003 tarihinde saat 12.45'de alındığı,

Mağdurenin, ırza geçme eylemlerinin askerlik öncesi ve sonrasında Haziran 2003 tarihine kadar devam ettiğini bildirmesine karşın, savunması mağdurenin ifadesinden sonra alınan sanığın buna kısmen aykırı olacak şekilde askerden geldikten sonra ancak kesin hatırlamadığı bir tarihte mağdurenin bir kez ve anal yoldan ırzına geçtiğini, askere gitmeden önce ise bir kez ırza geçmek istediğini, olayı annesinin görüp kızdığını anlattığı,

Mağdurenin annenin gördüğü ve elle cinsel saldırı olarak tarif edilen olayı ifadesindeki sıra içinde "askerden geldikten sonra" cümlesinden sonra anlattığı,

Sanığın gözaltında bulunduğu sırada alınan 17.10.2003 ve 18.10.2003 tarihli raporlarında kötü muamele yapıldığına dair ize rastlanmadığı,

Kolluğun ikrarı iradeye aykırı tespit etmesi halinde, mağdurenin ifadesinin daha önce alınması nedeniyle sanığın anlatımının aynı kronolojik sırada iddiaya uygun olarak tutanağa aktarılmasının bekleneceği,

Bu itibarla, ikrarın özgür iradenin ürünü olduğunda kuşku bulunmadığı,

Mağdurenin muayenesi sonucunda düzenlenen raporlarda livata sonucu meydana gelebilecek bulgulara rastlandığı, suçun son işlendiği tarihten sonra geçen zaman, mağdurenin yaşı ve fiziksel gelişimi nazara alındığında bu izlerin belirgin özelliklerini yitirmesinin mutlak olduğu, bu nedenle de Adana Adli Tıp Kurumunun 24.02.2004 tarihli raporunda; "saptanan kronik zemindeki anal fissürün, muayene edildiği tarihten öncesine (birkaç günden daha eski) ait livata söz konusu olduğunda meydana gelebileceğinin, bu durumun livata dışında kabızlık gibi bir nedenle de meydana gelebileceğinin" bildirildiği,

Maddi kanıtlardaki bu halin yargılamada ortaya konan diğer kanıtlarla birlikte değerlendirilmesi gerektiği,

Mağdurenin hazırlıktaki anlatımı, sanığın ikrarı ve yargılama sırasında sergilenen davranışların raporların bu özelliği ile birlikte değerlendirilmesinde başlangıçtaki iddianın suç atma olmadığının anlaşıldığı,

Bu nedenlerle de baskıya dayalı olarak değiştiğinde kuşku bulunmayan mağdurenin yargılamadaki anlatımını, sanığı sosyal nedenlerle koruyan annenin beyanını nazara alan ve suçtan sonra geçen zaman nedeniyle kaybolmasından dolayı ulaşılamayan maddi kanıtların yetersizliğine işaret eden bozma ilamının yerinde olmadığı sonucuna varılmakla" gerekçesiyle ve oyçokluğuyla önceki hükümde direnmiş, mahkeme üyelerinden Hakim A.M. Altıparmak ise, Özel Daire bozma gerekçeleri doğrultusunda karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Bu kararın da sanık müdafii ve o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli 08.12.2005 günlü tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın, onbeş yaşından küçük kız kardeşinin ırzına geçmek suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, dosyadaki kanıtların sanığın cezalandırılmasına yeterli olup, olmadığının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

17.10.2003 tarihinde düzenlenen yakalama tutanağında; saat 18.00 sıralarında telefonla yapılan ihbarda 1989 doğumlu C.... G....'e öz ağabeyi E... G.... tarafından yaklaşık 8 yıldır tecavüz edildiğinin bildirilmesi üzerine, mağdure C.... G...., babası Hasan Genez ve annesi S.... Genez'in emniyete getirildikleri, mağdurenin ihbarı doğruladığı, sanık E... G....'in çalıştığı yer tespit edilerek, saat 21.15'de yakalanıp gözaltına alındığı belirtilmiştir.

Mağdure C.... G...., kolluk tarafından alınan ifadesinde; öz ağabeyi olan E... G....'in, 6-7 yaşından beri kendisine elle sarkıntılık ettiğini, küçük olduğu için önceleri bunun farkında olmadığından kimseye söylemediğini, zamanla daha çok yakınlaşmaya başladığını, geceleri ablasıyla beraber aynı odada kaldıkları zamanlar yanına gelip yattığını ve cinsel organını çıkartıp, üzerine çıkarak cinsel organını kendi cinsel organına sürttüğünü ve "senin göğüslerini yiyecem" dediğini, neden böyle dediğini sorduğunda ise kendisini susturduğunu, daha sonraları ağabeyinin askere gitmeden önce evde kimsenin bulunmadığı bir sırada, "C.... benim taşaklarım kaşınıyor, bunu senin götüne sokarsam iyi gelir" diyerek pantolonunu çıkarttığını, kendisini yere yatırıp cinsel organını arkasına sürttüğünü, bir süre sonra üzerinden kalktığında ağabeyinin cinsel organından beyaz bir sıvı aktığını, daha sonraları yine evde kendisini yalnız bulduğunda kendisiyle ters ilişkiye girdiğini, askerden döndükten sonraları da kendisiyle evde kimsenin bulunmadığı sıralarda ters ilişkiye girdiğini, ama kendisini kimseye söylememesi için tehdit etmediğini, ağabeyinin elle arkasını taciz ettiği sırada annesinin görmüş olduğunu ve kendisine kızıp ağabeyinden uzak durmasını söylediğini, ağabeyinin kendisine tacizde bulunduğundan ablası F…

….'nin de 3 aydır haberi olduğunu ve onun da kendisine kızdığını, yaşadığı bu olayları ailesine anlatamadığını, ağabeyinin son olarak Haziran ayında gündüz vakti evde kimsenin bulunmadığı bir sırada kendisiyle ters ilişkiye girdiğini, bu son olaydan beri yanına yaklaşmadığını ve tacizde bulunmadığını, evde kimseye anlatamadığı için konuyu okulda sınıf öğretmenine anlattığını beyan etmiştir.

Duruşmada 30.12.2003 günlü oturumda; olaydan önce ağabeyinin kendisini dövdüğünü, Ş…

…… İlköğretim Okulunda öğretmen olan A…

…. T…

Duruşmada 30.12.2003 günlü oturumda; olaydan önce ağabeyinin kendisini dövdüğünü, Ş…

…… İlköğretim Okulunda öğretmen olan A…

…. T…

….'e bunu söylediğini, onun da ağabeyi hakkında böyle bir iddiada bulunmasını, hatta daha etkili olması için bir de yazı yazmasını söylediğini, bunun üzerine bir yazı hazırladığını ve öğretmenine verdiğini, ağabeyinin kendisine tecavüz etmediğini, Bursa'da bir yurda yerleştirildiğini, tahminen 9 Aralıkta yurttan kaçtığını, Bursa'da yaşlı bir kadına evinde bakıcılık yaptığını, duruşma günü sabahı otobüsle Adana'ya geldiğini, ailesinin evinde kalacağını, önceki ifadelerinin doğru olmadığını, öğretmeninin intikam alması için söylediğini, bu şekilde ifadede bulunduğunu söylemiştir.

Mağdure tarafından postayla C.savcılığına gönderilen ve 30.03.2004 tarihinde havale edilen mektubunda ise yazım hataları olanak verdiği ölçüde düzeltilmek suretiyle aynen; "Adana Büyük Cumhuriyet başsavcılığı ben C.... G.... hiçbir etki ve baskı altında kalmadan kendi irademlen bunu yazmaya karar verdim. 4 Ağır Cezada görülen davanın C.... G..... Abim beni dövdüğü için ben de gittim öğretmene söyledim. Öğretmenim de bana dedi ki eğer abine iftira atarsan o zaman 2-3 tokat vurup da bırakırlar diye söyledi. Ben hiç böyle olacağını bilmiyorum.Öğretmen abim beni dövdüğü için eğer polislere söylersen abin tacizci eğer söylersen o zaman intikamını alırsın dedi. Abim E... G.... suçsuz günahsız yere yatıyor. Bu dosyayı incelemenizi istiyorum. 3 yani 19 da mahkememiz oldu, bu davanın avukat H…

…. B…

….. eğer böyle olsaydı hiç kendim rızamla otururmuydum, hiç eve dönmezdim yurtta kalırım. Olmadığı için eve döndüm, ben yurdu istemiyorum. Eğer beni yurda gönderirseniz o yurdu yakarım, sanık sandalyesinde oturan abim, olması gereken aslında sanık sandalyesinde A.... T....olması gerek. Bu davayı gören hakimler, savcıların görüp incelemesi gerek, eğer böyle olmuş olsaydım ben abimi öldürürdüm. Böyle olmadığı için her şey iftiraydı, hepsini de öğretmen bana bunu yap dedi ben de yaptım. Böyle olacağını hiç bilmiyordum. 4: 6 da görülecek mahkememizi lütfen bunu iyice inceleyin, elinizi vicdanınıza koyun ona göre karar verin. Saygılarımla C.... G...." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Sanık E... G.... kolluktaki ifadesinde; C.... G....'in, küçük kız kardeşi olduğunu, dilinin menenjit hastalığı geçirdiği için peltek olduğunu, bir sene kadar önce askerden geldiğini, tarihini tam olarak hatırlamadığını, evde C.... ile birlikte oldukları sırada onu bulunduğu odaya çağırdığını, üzerini soyduğunu, kendi pantolonunu da çıkarttığını, somyanın üzerine C…

….'yu yatırıp arkadan ters ilişkiye girdiğini ancak boşalmadığını, bu olayı kimsenin görmediğini, askere gitmeden önce de 13-14 yaşlarında C.... ile ters ilişkiye girmek istediğinde annesinin kendilerini görerek kendisine kızdığını ve hatta dövdüğünü, son olaydan ise ailenin haberi olmadığını beyan etmiş ve ifadesini parmak basarak tasdik etmiştir.