muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11917, Karar No: 2021/11522, Tarih: 16.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11917 E.  ,  2021/11522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun usulden reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; bölge adliye mahkemesi tarafından 03/11/2020 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu kez ek karar davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle, duruşma günü olarak belirlenen 16/11/2021 davalı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kardeşi ...'ın 05.09.2011 tarihinde vefat ettiğini ve geriye mirasçı olarak ... Mahallesi, 6558 ada, 89, 90, 91, 92 numaralı parselleri yarı yarıya meyve ağaçları dikmek suretiyle kiraladıklarını, araziden kendi hesaplarına gelir elde ettiklerini, 01.01.2012 tarihinde kira sözleşmesinin yenilenmediğini, 20.03.2012 ve 18.04.2012 tarihlerinde taşınmazların 3. kişiye satıldığını, ... mirasçılarının Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin

2013/434 esas sayılı dosyasından miras hisseleri oranında alacak davası açtıklarını, bu davada davacı olarak görünen kişilerle aynı hukuki durumda bulunduğunu, davalı tarafından satılan ağaçların 1/2'lik kısmının tarafına ait olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, ağaçların bedellerine karşılık şimdilik 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; kira sözleşmesinden kaynaklanan dava söz konusu olduğundan Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunu, kiralanan arazinin 2011 yılı sonu itibariyle tahliye edildiğini, tahliye anından dava tarihine kadar beş yıllık süre aşıldığından zamanaşımının gerçekleştiğini, taşınmazın davacıya kiralandığını ancak kiralananın davacı tarafından kullanılması gerekirken kardeşine kullandırılmış olduğunu, Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/434 esas sayılı dosyasında davalı sıfatıyla yer aldığını ve bu dosyada davacı yönünden davanın reddedildiğini, sözleşme gereğince taşınmazdaki ağaçların sökülüp tarla olarak teslim edilmesi gerekirken davacının yükümlülüklerini yerine getirmediğini, 2011 yılında içindeki ağaçlar ile birlikte terk ederek teslim ettiğini, içindeki ağaçların yaşı itibariyle ekonomik ömrünü yitirdiğini, kereste değerinin de bulunmadığını, davacının satışlara aracılık ettiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; taraflar arasında kiracılık ilişkisi bulunduğu konusunda uyuşmazlık olmadığından ihtilafın kira sözleşmesine göre çözümlenmesi gerekli olduğu, bu nedenle sulh hukuk mahkemesine verilen görevsizlik kararının bölge adliye mahkemesi tarafından kaldırıldığı, bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararının bağlayıcı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, karar verilmiş; karara karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesi kararının verildiği tarih itibariyle dava konusu asıl alacağın değerinin 1.000 TL olması itibariyle HMK 341/2 maddesi gereğince kesin olduğu belirtilerek HMK 352. maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiş, iş bu kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, 03/11/2020 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş; karar ve ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı tarafın ek karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Her ne kadar İstanbul bölge adliye mahkemesince; istinaf incelemesi sonunda verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle; HMK 346/1 maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; ilk derece mahkemesi hükmünde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu, yargılama sırasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen değere göre kararın kesin olduğu kabul edilemeyeceğinden usul ve kanuna uygun bulunmayan 03/11/2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına, davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

2- Yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere, ilk derece mahkemesince verilen kararın kesinlik sınırı içinde bulunmadığı anlaşıldığından, bölge adliye mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi için, istinaf başvurusunun usulden reddine dair kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin reddine dair 03/11/2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10054, Karar No: 2014/16552, Tarih: 31.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10054 E.  ,  2014/16552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2014 tarih ve 2013/173-2014/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ..., ... ve ... markaları ile sıvılaştırılmış petrol gazı dolum ve tevzi faaliyetinde bulunduğunu, anılan ürünlerin mevzuat gereği sadece yetkili bayiler tarafından satılabileceğini ve boş tüplerin toplanacağını, davalının müvekkilinin eski bayisi olduğunu, .... Noterliği'nin 11.02.2013/2109 tarih/sayılı ihtarnameyle tebliğ günü olan 12.02.2013 tarihi itibariyle sözleşme ilişkisinin son bulduğunu, buna karşın davalının iş yerinde müvekkiline ait boş ve dolu tüpleri bulundurup satışa ve takasa arz ettiğini, boş tüpleri topladığını, eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu, bu hususun ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/43 değişik iş sayılı dosyasında 10.04.2013 tarihinde yapılan delil tespiti ve sonucunda düzenlenen bilirkişi raporuyla da sabit olduğunu ileri sürerek, davalı fiillerinin müvekkilinin tescilli markalarından doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet yarattığının tespitine, tecavüzünün durdurulmasına, tüplerin toplanmasına, imhasına, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin men’ine, hükmün ilânına ve 10.000,00 TL manevî tazminatın 10.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasındaki bayiilik ilişkisinin son bulduğunu, ticari ilişkinin bitmesinden sonra müvekkilinin davacıya ait tüplerin ticaret ve takasını yapmadığını, delil tespiti esnasında depolarda bulunan tüplerin kendisine ait olmayıp davacının yetkili bayiisi olan ...'e ait olduğunu, aracındaki tüpün ise kişisel ihtiyacı için satın alınmış olduğunu, davacının son tespit tarihinden evvel iki defa daha müvekkili iş yerinde delil tespiti yaptırdığını, ancak iş yerlerinde herhangi bir ürün bulunmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını, istenen tazminatın da fahiş olduğunu ve istemlerin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacının eski bir bayiisi olduğu, bu konudaki sözleşmenin 12.02.2013 tarihinde son bulduğu, buna karşın davalının davacıya ait ürünlerin satış ve takas işlemlerini gerçekleştirmeyi sürdürdüğü, bu hususun mahkeme kanalı ile gerçekleştirilen delil tespiti ve sonucunda düzenlenen bilirkişi raporuyla da sabit olduğu, ürünlerin şahsî kullanım amacıyla bulundurulduğu savunmasının inandırıcı olmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davalının yetkisi olmadığı halde, davacıya ait ..., ... ve ... markalı tüpleri iş yeri ve eklentilerinde, nakil vasıtalarında ve sair ticari mahallerde bulundurması, ticaretini ve takasını yapmasının, davacının marka tescilinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet yarattığının tespitine, bu suretle yaratılan haksız rekabet ve marka hakkına tecavüzün durdurulması ve men'ine, tecavüz konusu ürünlerin toplanmasına, bu ürünlerin tecavüzün önlenmesi için kaçınılmaz ise imhasına, 3.000,00 TL manevi tazminatın 12.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, masrafı davalıya ait olmak üzere kararın kesinleşmesini müteakip özetinin tüm Türkiye'de yayımlanan gazetelerden birinde bir defa ilanına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temsil etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 179.75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11047, Karar No: 2024/1418, Tarih: 12.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11047 E.  ,  2024/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/370 Esas, 2023/584 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 23.03.2023 Tarihli ve 2022/1245 Esas, 2023/331 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, davacı vekilince müvekkilinin yolculuk yaptığı ve davalı ... nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigortası yaptırılan ... plakalı aracın 15.03.2022 tarihli tek taraflı meydana gelen trafik kazası neticesinde müvekkilinin yaralandığını belirterek kazaya karışan aracın zorunlu mali mesuliyet sigortasını yaptıran davalıdan iş göremezlik tazminatı ve tedavi gideri için şimdilik 300 TL maddi tazminatın alınarak müvekkiline verilmesini talep ettiği, davalı ... vekilinin ise süresinde sunmuş oldukları cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunduğu ve dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesini talep ettiği, davaya konu trafik kazasının Gevaş ilçesinde meydana geldiği, davalının yerleşim yeri adresinin Kadıköy/İstanbul olduğu, davacının ise adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin olmadığı, sigorta şirketinin merkezinin ise İstanbul olduğu anlaşıldığı ve davalının süresinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 07.07.2023 Tarihli ve 2023/370 Esas, 2023/584 Karar Sayılı Kararı

Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davaların sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabileceği, bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacının bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahip olduğu, davacının, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, seçim hakkının davalıya geçeceği, dosya kapsamına göre kazanın Van'da meydana geldiği, davacının seçimlik hakkını kazanın meydana geldiği yer mahkemesinden yana kullandığı, bu itibarla davanın ilk açıldığı yer olan Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin davada yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin davada yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

5. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “Görevli ve yetkili mahkeme” başlıklı 110 uncu maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir.”

6. Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın “Sigortacıya Başvuru ve Yetkili Mahkeme” başlıklı C.7. maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Sigortacının başvuru tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde başvuruyu yazılı olarak cevaplamaması veya verilen cevabın talebi kısmen veya tamamen karşılamadığına ilişkin uyuşmazlık olması hâlinde ya da tazminat tutarında anlaşma sağlanamadığı hallerde sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinde, kazanın meydana geldiği yer mahkemesinde ya da zarar görenin ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesinde dava açılabileceği gibi uyuşmazlığın çözümü için Sigorta Tahkim Komisyonuna da başvurulabilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

1. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

2. Dosya kapsamından dava konusu uyuşmazlıkta kesin yetki halinin bulunmadığı, haksız fiilin işlendiği kazanın Gevaş ilçesinde meydana geldiği, davalı şirketin merkezinin Kadıköy/İstanbul olduğu, sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yerin İpekyolu/Van olduğu, zarar gören davacının ise adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, 2918 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesindeki seçimlik hakkını, sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinde dava açarak kullanmasının genel yetki kurallarına uygun olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5887, Karar No: 2017/1407, Tarih: 15.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5887 E.  ,  2017/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... ilçesi, ... köyünde kurulu bulunan 28431 abone numaralı tarımsal sulama trafosunun sahibi olduğunu, 17.05.2005 tarihinde sahibi olduğu trafo için davalı kurum tarafından kaçak tespit tutanağı düzenlendiğini ve 24.417,29.-YTL kaçak cezası tahakkuk ettirildiğini müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı kuruma 24.417,29.-YTL borcu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 28.01.2009 tarih ve 2005/582 E. 2009/17 K. sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 12.12.2013 günlü ve 2013/14621-17875 E.K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, elektrik mühendisi bilirkişiden bozma ilamı doğrultusunda ek rapor alınmış ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi neticesinde; mahkemece verilen ikinci hüküm; Dairemizin 25/03/2015 tarih 2015/1755 esas 2015/4928 karar sayılı ilamıyla; sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek; “ kaçak elektrik kullanan tüketiciden de, kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip, hesaplanan kaçak enerji bedeli içinde yukarıda anılan bedellerin ilave edilip edilmediği, ilave edilmiş ise ne kadar ilave edildiği hususunda bilirkişiden yeniden ek rapor düzenlemesinin sağlanması ve oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Söz konusu bozma ilamına uyulması üzerine de mahkemece bilirkişi raporu alındığı, rapor kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile; 24.417,29 TL bedelli kaçak elektrik fatura bildiriminin 4.102,02 TL lik kısmının iptali ile işbu kaçak elektrik fatura bildirim bedelinin 20.315,27 TL olarak tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın tüm, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın tüm, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmüne yer verilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.