muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5395, Karar No: 2013/4744, Tarih: 12.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5395 E.  ,  2013/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.12.2010 tarih ve 2008/137-2010/410 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı bulunan işyerinde davalıya ait ana su borusunun patlaması sonucu hasar meydana geldiğini, hasar tutarının ödendiğini, davalının kusurlu bulunduğunu ileri sürerek, 11.062.00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 09.09.2007 tarihinde içme suyu borusunun patladığını, patlamanın olduğu adrese müvekkili ekibin gönderilerek arızanın giderildiğini, ancak hasarın meydana geldiği işyerinin kapalı olması nedeniyle acil müdahale yapılamadığını, iskanı olmayan ve tasdikli mimari projeye aykırı olarak kullanım sonucu meydana gelen hasarda davacının da kusurunun bulunacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tüm kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna göre, su kaçağının olduğu kısımdaki malzemelerin temini ve montajının binanın yapımcısına ait olup, ...'nin yetki ve sorumluluk alanının yoldan geçen ana hat isale borusu ve ayrım vanasıyla sınırlı olduğu, ayrım vanasından itibaren binaya suyun nakli ve katlara dağılımının inşaat sahibine ait bulunduğu, davalı ...'nin hasarın oluşmasında kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4896, Karar No: 2011/3406, Tarih: 24.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4896 E.  ,  2011/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin kanuni süresinde olduğu anlaşılmış ise de hüküm tarihinde taşınmazın değeri kanunda mürafaa için öngörülen 14.510 TL'yi geçmediği anlaşıldığından duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında 115 ada 14 parsel sayılı 8005,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak mirasçılarının belirlenemediğinden bahisle ölü ... ... adına tespit edilmiştir. Kadastro tespitinden önce davacı ...’ün, davalı ... aleyhine açtığı el atmanın önlenmesi davası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Yargılama sırasında davacı ... tapu kaydı ve satın almaya dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmaza davalı ...’ın müdahalesinin menine, dava konusu taşınmazın tespitinin iptaliyle davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 115 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ... ... adına tespit gördüğü dosya içeriği ile belirlenmiştir. ... ... davalı ...’ın miras bırakanıdır. Dava Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Ne var ki adı geçen tespit maliki ... ... mirasçıları davaya çağırılarak yöntemine uygun şekilde taraf koşulu oluşturulmamıştır. Her ne kadar tespit sırasında genel mahkemede görülmekte olan dava nedeniyle malik hanesi açık bırakılması gerekirken yanılgıya dayalı tespit malikinin yazılmış olması aktarılması gereken dava olması sonucuna etkili değil ise de; yanılgıya dayalı olarak da olsa gösterilen tespit maliki ya da mirasçılarının davada taraf olması zorunludur. Taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir.

O halde ... ...'ın verasete esas nüfus aile kayıt tablosu Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek mirasçıları ile, mirasçıların tebliğe elverişli adresleri belirlenmeli, mirasçılara dava dilekçesi ve duruşma günü 7201 sayılı Tebligat Kanununu ve Nizamnamesi uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmeli, husumet yaygınlaştırılarak bu yolla taraf koşulu

oluşturulmalı, davaya karşı diyecekleri delilleri sorulup saptanmalı, gösterecekleri deliller toplanmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece taraf koşulu oluşturulmaksızın işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 91.05 TL harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/146, Karar No: 2010/184, Tarih: 31.03.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/3-146 E., 2010/184 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/3-146 E., 2010/184 K.**

**- ECRİMİSİL DAVASI

- YERİN KAMULAŞTIRMAKSIZIN FİİLEN ELKOYMAK**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Ecrimisil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 26.06.2008 gün ve 2007/64 E., 2008/273 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 26.03.2009 gün ve 2906-5182 sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili dilekçesinde; davacıya ait 275 parselde kayıtlı 500 m2 büyüklüğündeki arsa vasfındaki taşınmazın tamamının , davalı Kandıra Belediyesince kamulaştırmaksızın fiilen el koymak suretiyle yol olarak kullanılmakta olduğunu belirterek, dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisil bedelinin (şimdilik 6.000 YTL) davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili beyanlarında; yol yapım işlerinin Kocaeli Büyükşehir Belediyesince yapıldığını, kendi belediyelerin bir ilgisi olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve inşaat bilirkişisinin raporu dikkate alındığında, taşınmazın mevcut haliyle boş arsa olması sebebiyle malikine gelir getirici bir özelliğinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

TMK 995.md. göre 08.03.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kabul edildiği gibi, başkasının taşınmazını haksız olarak kullanmış olan kötü niyetli kimse, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmasından doğan zararı ve elde ettiği veya etmeyi ihmal eylediği semereleri tazmin ile yükümlüdür. Zira işgal zararı, gelir getirebilecek bir yerin haksız işgali nedeni ile malikin o yerden olağan biçimde yararlanmaması yüzünden mal varlığındaki artışa engel olmaktır. Bu engel olmanın sağladığı mal varlığına girmeyen çoğalma en az kira, en çok da tam gelir yoksunluğu olarak değişebilir. Tazminatın amacı, el atma olmasaydı malikin mal varlığı ne durumda olacak idiyse o durumun sağlanmasıdır.

Davalı taşınmazı işgal ettiğine ve fayda sağladığına göre, ecrimisil ile sorumlu tutulması gerekir. Yol olarak kullanılan taşınmaz ekonomik bakımdan fayda sağlayan bir taşınmazdır. Davalı tarafından kira ödemeden kullanıldığına göre, davacının zararı sözkonusudur. Bu durumda, davacı daha fazla bir zarara uğradığını kanıtlayamadığı takdirde, taşınmazın asgari getirisi belirlenerek bu miktara hükmedilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar gözardı edilerek, eksik inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Mahkemece, bu hususlar gözardı edilerek, eksik inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, 275 parselde kayıtlı taşınmazının davalı tarafından kamulaştırma yapılmaksızın yol yapılmak suretiyle fiilen işgal edildiğini ileri sürerek beş yıllık ecrimisil bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yol yapım çalışmalarının kendileri ile ilgisi olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece dava konusu taşınmazın boş arsa olması nedeniyle ve mevcut haliyle malikine gelir getirici özelliği olmadığı gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmuş, yerel mahkeme aynı gerekçe ile kararında direnmiştir.

Dosya içerisinde bulunan Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/335 E.,2007/207 K. sayılı ilamından ve tüm dosya kapsamından dava konusu taşınmazın davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılmak suretiyle yol olarak kullanıldığı anlaşılmış olup bu husus uyuşmazlık konusu değildir.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık , taşınmazın boş arsa olması halinde ecrimisile hükmedilip hükmedilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu taşınmazın üzerinde gelir getirici herhangi bir yapı olmamakla birlikte, çevresinde villaların bulunduğu ve davalının bu yeri yol olarak kullanmak suretiyle ekonomik bakımdan fayda sağladığı açıktır.Taşınmaz davalı tarafından kira ödenmeden kullanıldığına ve ekonomik yarar sağlandığına göre ecrimisilin belirlenmesinde davacının sağlayabileceği değil, davalının sağladığı yararın esas alınması gerekir .

O halde somut olayın özelliği dikkate alınarak Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 31.03.2010 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38202, Karar No: 2017/16610, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38202 E.  ,  2017/16610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5279, Karar No: 2016/3450, Tarih: 16.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5279 E.  ,  2016/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı... aleyhine 02/07/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazin iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, idari para cezasının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya 4817 sayılı Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkındaki Kanun'un 21/3. maddesine aykırı davranması nedeniyle idari para cezası verildiğini, davalının anılan cezayı ödememesi nedeniyle icra takibi başlattıklarını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, takibe konu 4817 sayılı yasa uyarınca verilen idari para cezasının Kabahatler Kanunu uyarınca iptali isteminin reddedilerek kesinleştiği, idari para cezasının tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde ödenmesi gerekeceğinden bahisle, icra takibine yapılan itirazın, 12.326,00 TL asıl alacak ve re'sen hesaplanan 1.310,80 TL işlemiş yasal faizi yönünden iptaline karar verilmiştir.

Davacı tarafından yapılan icra takibinde, 2.671,53 TL işlemiş faiz talep edilmiş ise de, idari para cezasının tebliğ tarihi olan 25/06/2011 tarihinden takip tarihi olan 04/11/2014 tarihine kadar, 2.622,00TL işlemiş yasal faiz hesaplanması gerekirken, yasal faizin eksik hesaplanması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dosya kapsamından; davacının idari para cezasını kesinleşmeden takibe koyduğu, takip devam ederken idari para cezasına karşı yapılan itirazın reddedilmesi sonucu kesinleştiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, takibin konusunu teşkil eden idari para cezasının, icra takibine itirazdan sonra kesinleştiği, bu anlamda takibe konu alacağın kapsamının yargılama sonucu belirlendiği anlaşılmakla davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davacı yararına, (3) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2085, Karar No: 2019/14254, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2085 E.  ,  2019/14254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14697, Karar No: 2016/2055, Tarih: 29.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14697 E.  ,  2016/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve katılanın daha önce evli oldukları ve boşanma esnasında sanığın katılana...110 ada 12 parselde bulunan taşınmazı devir ettiği, bu şekilde katılana ait olan taşınmazda bulunan dikili ceviz ağaçlarının ve muhtelif meyve ağaçlarının olay tarihinde sanık tarafından kesilmek suretiyle sanığın mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, savunma, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/950, Karar No: 2024/3479, Tarih: 16.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/950 E.  ,  2024/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/158 E., 2024/152 K.

BİRLEŞEN KAYSERİ 3. İCRA HUKUK MAHKEMESİ'NİN 2023/97 E. 2023/294 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/97 E., 2023/490 K.

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2- Mahkemece, asıl şikayette şikayetçinin takibe konu mahkeme ilamının dava tarihinin 02.03.2017 tarihi olup, ilk haciz sahibi alacaklının haciz tarihinden önce olduğu, İİK'nın 100/2. maddesi uyarınca şikayet olunanların haczine iştirak edeceği ve paylaşımın garameten yapılması gerektiği gerekçesiyle, asıl dosyada şikayetin kabulüne; birleşen dosyada şikayetçinin alacağının Kat Mülkiyeti Kanunu'nda belirtilen ve bu kapsama giren öncelikli alacaklardan olmadığı, ayrıca şikayetçinin dilekçesinde belirttiği bir kısım şikayet olunanlara ise pay ayrılmadığı, bu nedenle bu şahısların pasif husumet ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle, birleşen dosyada şikayet olunanlar ..., Melikgazi Sosyal Güvenlik Kurumu, ... Ve İhtisas Vergi Dairesi yönünden şikayetin reddine, diğer şikayet olunanlar yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

3- İlk derece mahkemesi kararına karşı asıl dosyada şikayet olunanlar Kayseri Vergi Dairesi Başkanlığı vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4- Bu karara karşı asıl şikayette şikayet olunanlar Kayseri Vergi Dairesi Başkanlığı vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

a)Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, 11 no.lu bağımsız bölüm için düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıradaki alacaklının ... olduğu, şikayetçinin takibe konu mahkeme ilamının dava tarihinin 02.03.2017 tarihi olup, ilk haciz sahibi alacaklının haciz tarihinden önce olduğu, İİK'nın 100/2. maddesi uyarınca şikayet olunanların haczine iştirak edeceği ve paylaşımın garameten yapılması gerektiği anlaşılmakla şikayet olunanlar Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin tüm, Kayseri Vergi Dairesi Başkanlığı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Şikayete konu 20 no.lu bağımsız bölüm için düzenlenen sıra cetvelinde ise birinci sıradaki alacaklının şikayet olunan Kayseri Vergi Dairesi Başkanlığı, ikinci sıra alacaklısının ise ... olduğunun anlaşıldığı, mahkemece şikayetçinin takibe konu mahkeme ilamının dava tarihinin 02.03.2017 tarihi olup, ilk haciz sahibi alacaklısı ...’in haciz tarihinden önce olduğu, İİK'nın 100/2. maddesi uyarınca şikayet olunan ...’in haczine iştirak edeceği ve paylaşımın ... ile garameten yapılması gerektiği şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiş ise de HMK'nın 370/4. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (4-a) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle şikayet olunanlar Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin tüm, Kayseri Vergi Dairesi Başkanlığı vekilinin diğer temyiz istemlerinin REDDİNE, (4-b) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle şikayet olunan Kayseri Vergi Dairesi Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, sonucu itibarıyla doğru olan İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.10.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.