muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4240, Karar No: 2023/112, Tarih: 12.01.2023

B. Sanık Hakkında 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin üç, dört, beş ve altıncı fıkraları uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde A. bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2019/2873 Esas, 2018/3959 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının a bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde B. bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2019/2873 Esas, 2018/3959 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/408, Karar No: 2020/2042, Tarih: 13.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/408 E.  ,  2020/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık...hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 11. fıkrasında, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemenin hükmü açıklayacağı, ancak mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği” hükmü ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığı, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle kurulan hükümler açısından, hükümlerin değiştirilmeden aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden TCK’nun 143. ve 116/4 maddelerinin hükümden çıkarılması ve hırsızlık suçundan TCK’nun 35. maddesinin tatbik edilmesi, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş batış saatinin 19.39 oluğu, 20.39 itibariyle gece sayılan zaman diliminin başladığı, tanık ...’nın beyanları ile kolluk tarafından tanzim edilen 07.04.2013 tarihli tutanak içeriğine göre ihbarın sanık müştekinin ikametindeyken saat 20.40’ta gerçekleştiği, sanık ...’ın kolluk tarafından alınan ifadesinde müştekinin ikametinde 10 dakika kadar kalıp ayrıldıktan sonra koşarak 2-3 sokak geçmişken yakalandığını belirttiği, yine yakalama tutanağında sanığın yakalandığı saatin 20.45 olarak tespit edildiği değerlendirildiğinde, eylemin gece sayılan zaman diliminde gerçekleştiği sabit olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nun 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ve 07/04/2013 tarihli tutanak içeriğine göre ihbar üzerine olay yerine intikal eden kolluk görevlilerinin bis şahsı koşarken görmesi üzerine yakaladıkları, sanığın suç konusu ikametten ayrılmasından itibaren devam eden kesintisiz bir takip bulunmadığı dikkate alınmaksızın hırsılık suçunun teşebüste kaldığından bahisle TCK’nun 35. maddesinin tatbik edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hükümden yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi, kararda belirtilen yargılama giderleri açısından sanıktan tahsili ile Hazineye irat kaydına, lehe bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10521, Karar No: 2009/6649, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10521 E.  ,  2009/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 02.07.2008

Nosu : 53-285

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin temsilcisi ile yaptığı 18.12.2006 tarihli sözleşme gereğince davalıya 16.000.00.-YTL.lik mal satıp karşılığında 10.06.2007 keşide tarihli 16.000.00.-YTL.bedelli çek aldığını, davalının bakiye 7.000.00.-YTL.borcunu ödememesi üzerine çekin bu miktar üzerinden icra takibine konulduğunu, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi davacıdan alınacak mallara karşılık 16.000.00.-YTL.bedelli çekin teminat olarak verildiğini, davacıya olan borcun 12.500.00.-YTL.lik kısmının ödendiğini, davacıya iade ettikleri mal bedeli ile davacının kendilerinden aldığı mal bedellerinin mahsubu sonucu 2.992.12.-YTL.alacaklı duruma geldiklerini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasındaki 18.12.2006 tarihli sözleşmeye göre davalıya teslim edilecek malzemeler karşılığı 16.000.00.-YTL.bedelli çekin davacıya verildiği, sözleşmedeki malzemelerin davalıya 18.017.07.-YTL.bedelli faturayla teslim edildiği, çek bedelini ödeyen davalının bu iddiasını yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının 8.101.21.-YTL.toplam alacağa itirazının iptaline, asıl alacak 7.000.00.-YTL.ye takip tarihinden itibaren yıllık % 29 oranından az olmamak üzere kısa vadeli kredilere uygulanan değişen oranlarda faiz uygulanmasına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı temsilcisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı temsilcisi cevap dilekçesine eklediği delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. O halde mahkemece davalı tarafın davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön düşünülmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı temsilcisinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9911, Karar No: 2020/643, Tarih: 13.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/9911 E.  ,  2020/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmekten vazgeçilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın müştekinin sorumlusu olduğu marketten toplam değeri 250,30 TL olan gömlek, gıda malzemesi ve kişisel bakım ürünü 11 kalem malzemeyi alışveriş arabası içine ayrı bir poşete koyarak, ödemesini yaptığı malzemelerle kamufle etmek suretiyle dışarı çıktığı ve güvenlik görevlilerince kesintisiz takip sonucu yakalandığı olayda; sanığın sevk maddeleri gereğince cezalandırılması yerine koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 145. maddesi gereğince ceza verilmekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nun 223/4-d bendi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, “5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince takdiren sanığa ceza verilmekten vazgeçilmesine” denilerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2366, Karar No: 2011/5898, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2366 E.  ,  2011/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, diğer atılı suçtan da açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşürülmesine dair Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2006 gün ve 2006/181 Esas, 2006/292 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarına ilişkin 765 sayılı TCK.nun 430/2 ve 416/3. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tâbi olduğu, zamanaşımını kesen son usûli işlem olan mahkûmiyet hükmünün verildiği 12.04.2005 tarihiyle inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5508, Karar No: 2011/9038, Tarih: 21.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5508 E.  ,  2011/9038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNOP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/07/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların murisi adına kayıtlı olan 903 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 2600 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, keşfen saptanan kıyı kenar çizgisine göre davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; özellikle 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 12.maddesinin üçüncü fıkrasına "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" cümlesi ve aynı Yasanın 3.maddesi ile de 3402 sayılı Yasa'ya "Bu kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10. madde eklenmiş olup, 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmesi gerekli ise de; anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Bilindiği üzere; 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez. Henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer ve kazanılmış hakkında ayrıcalığını oluşturur.

Öyle ise; mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birliştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davanın kabulüne karar  verilmiş olması doğrudur. Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde, reddine.

Ancak, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde; "... Avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği, 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu”hükmü öngörülmüştür.

O halde; 6099 sayılı yasa hükümleri gözetildiğinde, yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.

O halde; 6099 sayılı yasa hükümleri gözetildiğinde, yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  21.09.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5683, Karar No: 2017/6890, Tarih: 06.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5683 E.  ,  2017/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.06.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/23373, Karar No: 2017/5409, Tarih: 11.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23373 E.  ,  2017/5409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin annesi ve eşi olan müteveffa ...'ın ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı Mali Hizmetler Daire Başkanlığına ait olan ... plaka sayılı ambulans aracı ile ...'dan ... Devlet Hastanesine götürülürken 24/01/20121 tarihinde saat 05.20 sularında ... ili ... İlçesi, ... sınırları içerisinde araç sürücüsünün uyuması nedeniyle gerçekleşen trafik kazasında hayatını kaybettiğini, aracın sürücüsünün asli kusurlu olduğu; aracın işleteninin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Mali Hizmetler Dairesi Başkanlığı olduğunu, diğer davalı ... Sigortanın aracın sigortacısı olduğunu, 27/02/2012 tarihinde yapılan başvuru üzerine davalı ... şirketince müvekkillerinden ...'a 56.997,00-TL maddi tazminat ödendiğini, müteveffanın 25/01/1967 doğumlu ve ev kadını olduğunu, belirterek müteveffanın eşi ... için 70.000,00-TL, davacı oğlu ...'ın 30.000,00-TL maddi tazminatın tüm davalılardan; eş ..., çocuklar ... ve ... için ayrı ayrı 30.000,00-TL olmak üzere toplam 90.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (... dışındaki) davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, 02.04.2014 tarihli celsede maddi tazminat talebini taiye terk etmiştir.

Davalı ... ... AŞ vekili; davacı ile müvekkili arasında ibraname imzalandığını, bu ibranameye göre davacıya ödenen 56.977,00-TL dışında hiç bir alacak/borcun kalmadığının kabul edildiğini, davacıların destekten yoksun kaldıklarının beyan edildiğini fakat ne şekilde destekten yoksun kaldıklarının belirtilmediğini, müteveffanın ev hanımı olduğunu ve eve gelir getirmediğini, çocuk ...'ın 2009 ve 2012 yıllarında okul dönemlerinde ... kayıtlarına göre çalıştığının göründüğünü, bu durumun tespit edilmesi gerektiğini, ayrıca müteveffanın rahatsızlığının ne olduğunu ve rahatsızlığın derecesinin tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı Mali Hizmetler Daire Başkanlığı vekili; söz konusu ambulans aracının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Acil Yardım ve ... Kurtarma Müdürlüğüne ait olduğunu, gidilen yol mesafesine göre araca iki sürücü görevlendirildiğini, müvekkil idarenin kazada kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı Mali Hizmetler Daire Başkanlığı vekili; söz konusu ambulans aracının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Acil Yardım ve ... Kurtarma Müdürlüğüne ait olduğunu, gidilen yol mesafesine göre araca iki sürücü görevlendirildiğini, müvekkil idarenin kazada kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat talebi yönünden dava atiye terk edilmekle davalıların da atiye terke muvafakatlari bulunduğundan maddi tazminat talebine ilişkin atiye terk nedeniyle KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA; aracın lastiğinin patlaması mücbir sebep olmayıp teknik arızadır, davalıları sorumluktan kurtarmayacağı gerekçesiyle; manevi tazminat talebine ilişkin davanın KISMEN KABULÜ ile davacı eş ... için 20.000,00 TL, davacı çocuklar ... ve Zübeyr Kap için ayrı ayrı 15.000'er TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın 24.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.967,50 TL kalan onama

harcının temyiz eden davalı ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'ndan alınmasına 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.