muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21184, Karar No: 2024/1348, Tarih: 25.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21184 E.  ,  2024/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken, 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde; asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesinin gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair açık düzenleme olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 30.03.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde ücretin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak ödeneceğinin belirtildiği, bu hükmün sözleşme değiştirilmediği sürece taraflar açısından geçerli olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 30.03.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde ücretin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak ödeneceğinin belirtildiği, bu hükmün sözleşme değiştirilmediği sürece taraflar açısından geçerli olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.09.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, arabuluculuk tarihi itibarıyla 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin imzlanmadığı bu sebeple somut uyuşmazlıkta uygulanmasının mümkün olmadığı ve hüküm altına alınan fark ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda hesaplama yapan bilirkişi raporu dikkate alınarak taleple bağlı kalınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 2021 yılı ücretinin tespiti ile alacakların hesaplanmasına ve fark ikramiye alacağına yürütülen faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21160, Karar No: 2016/2516, Tarih: 16.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/21160 E.  ,  2016/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunun ödenmemesi nedeni ile başlatılan takibe yapılan itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatı ile disiplin cezası verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ait 11/12/2011 tarihli 2011 yılı 2.dönem toplantısında kış döneminde dairelerin ısınma ihtiyaçlarının karşılanabilmesi yönünden normal dairelerden 2 ton, dubleks dairelerden 3 ton katı yakıt (kömür) alınması kararlaştırıldığı halde, davalının maliki olduğu 11 numaralı dubleks mesken için öngörülen 3 ton kömür karşılığı 1.956,15 TL ödenmeyen yakıt borcunun tahsili için başlatılan takibe davalının yaptığı haksız ve kötü niyetli itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına ve 5000 TL tutarındaki disiplin para cezasına hükmedilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu alacak kat malikleri kurulu kararı ile belirlenen ortak gider alacağı olup belirli, hesap edilebilir ve likit nitelikte olduğundan, her ne kadar 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 05.07.2012 tarihinde 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 11. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67. maddesine göre, davalı borçlu aleyhine % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedileceği düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin 02.07.2012 tarihinden sonra yürürlüğe girmesi ve davaya konu takip tarihinin ise belirtilen Kanunun yürürlüğünden önce olduğu hususu dikkate alınarak, mahkemece asıl alacak üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatı yerine %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3312, Karar No: 2017/2954, Tarih: 21.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3312 E.  ,  2017/2954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde ... ... barajında güvenlik görevlisi olarak 10.12.2010 tarihinde işe başladığını ve işten çıkarıldığı tarih olan 30.09.2013 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, işe girdiği tarihten itibaren sürekli fazla mesai yaptığını, fazla çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, öyle ki iş verence belirlenen günlük mesai saatini doldurduktan sonra işveren tarafından bir mesai saati kadar (örneğin 8+8 gibi) tekrar çalıştırıldığını, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişlerince de yapılan fazla çalışmaların tespit edildiğini ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin güvenlik hizmetini üstlendiği ... barajı HES inşaatı şantiyesinde güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiğini ve baraj şantiyesinin kapatılması üzerine hizmet sözleşmesinin tazminatlı olarak sona erdirildiğini, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından fazla mesai ücretlerinin ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, müvekkil şirketin bu eksiklikleri giderildiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını, davacının 3'lü vardiya sistemine bağlı olarak 8 saat çalışıp 16 saat istirahat ettiğini, bu haliyle fazla mesainin istisnai durumlarda söz konusu olduğunu, yapılan bu istisnai fazla mesailerin karşılığının da kanuna uygun biçimde Haziran 2011 ayından itibaren personelin maaş bordrolarında tahakkuk ettirildiğini ve banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, Mahkemece davacının fazla mesai ücret alacakları imzalı ücret bordrolarına ve davacıya ait banka hesap ekstresine göre ödendiği gerekçesi ile reddedilmiş ise de bu tespit dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki, iş müfettişleri tarafından yapılan genel denetim sonucunda düzenlenen 29.04.2011 tarihli raporda, işyerinde yasal haftalık çalışma sürelerinin aşıldığı, 16.11.2009 tarihinden bu yana, hazır kıta olarak bekletilen tüm işçilere, her hazır kıta nöbeti için, günlük 7,5 saat üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretlerinin, aynı Kanun'un 41. maddesi gereğince, saat ücretlerin % 50 oranında arttırılması suretiyle hesaplanarak, aynı Kanun'un 32.maddesi gereğince ödenmesi gerektiği tespit edilmiştir. Kaldı ki, davalı işveren de savunmasında, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından aralarında fazla mesai ücretlerinin de ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, şirket tarafından bu eksikliklerin giderdiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını beyan etmiş ve bu ödemelere ilişkin banka dekontları sunmuştur. Davalı işveren ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen miktarların eksik olduğunu ve 2011 Haziran ayından sonra bu eksiklikleri ödediğini kabul etmektedir. Mahkemece yapılacak iş; davacının hazır kıta olarak bekletildiği çalışmalarının tespit edilerek karşılıklarının tam olarak ödenip ödenmediği hususunda bilirkişiden rapor alınmak suretiyle fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığını belirlemektir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10190, Karar No: 2012/14511, Tarih: 27.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10190 E.  ,  2012/14511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2009 tarih ve 2007/93-2009/110 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/09/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan 18.04.2005 tarihli "Sözleşme" başlıklı anlaşma uyarınca davalının müvekkilinin 16.07.2002-16.07.2005 başlangıç ve bitim tarihli ocak işletme ruhsatının yenilenmesi ile maliki olduğu taşınmazların haritalarının çizilip ocak işletme ruhsatlarının alınması işini üstlendiğini, müvekkilinin sözleşmenin kendisine yüklediği edimleri yerine getirdiği halde davalının ocak işletme ruhsatını zamanında yenilemediğini, sözkonusu işin müvekkili tarafından yerine getirilerek 14.06.2006 tarihinde kum ocağı işletme ruhsatının alınabildiğini, müvekkilinin davalının edimini yerine getirmemesi nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminat ile davalıya hizmet bedeli karşılığı olarak ödenen 2.380,60 TL olmak üzere toplam 23.380,00 TL’nın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını, davacının ruhsat alması için müvekkilinin her türlü girişimde bulunduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin sözleşme gereğince üstlendiği ruhsat yenilemesi için eski ruhsatın süresi bitmeden 13.07.2005 tarihinde Sakarya İl Özel İdaresine başvuruda bulunduğu, böylece edimini yerine getirdiği, ruhsat yenilemesinin süresi içinde yapılamamasının ve 14.06.2006 tarihine kadar yeni ruhsat alınamamasının Sakarya İl Özel İdaresinin Maden Kanunu’nun 7.maddesinin uygulanması yöntemi hususunda tereddüde düşerek diğer kamu kurumlarından görüş alma çabasına girmiş olmasından kaynaklandığı, bu noktada davalı şirkete atfı kabil bir kusur bulunmadığı, dolayısıyla davacı şirketin 16.07.2005-14.06.2006 tarihleri arasında çalışamaması nedeniyle oluşan iş ve kazanç kaybından davalı şirketin sorumlu tutulamayacağı, ruhsatın geç alınmış olmasından dolayı davacı şirketin başka zararının da bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davacının kum-çakıl ocağı işletme ruhsatı alabilmek için ödediği harçların dayanağını teşkil eden yasal düzenlemelerin taraflar arasında akdedilen davaya konu 18.04.2005 tarihli sözleşmeden önce yürürlüğe girmiş olmasına ve davalının sözleşmeye aykırılık nedeniyle sebebiyet verdiği bir zararın bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14882, Karar No: 2013/12416, Tarih: 08.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/14882 E.  ,  2013/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalının üretip sattığı 100 ml.'lik flakon ambalajlı 0504220 ve 0404201 seri nolu enjektabl vitamin çözeltisini, ürünün prospektüsündeki şartlara uyarak uygulaması sonucu hayvanlar üzerinde ortaya çıkan bulguların 13.05.2005 tarihli müvekkili şirketin veteriner heyet raporunda belirtildiğini, davalı firmanın ürettiği ilaçlar nedeniyle müvekkiline ait 15 hayvanda kayıplar meydana geldiğini, bu kayıplar sonucunda; 500 TL suni tohumlama bedeli, 675 TL 15 hayvan senkronize bedeli, 300 TL suni tohumlama işçilik olmak üzere toplam 1475 TL işlem ve işçilik kaybı, 14.625 TL laktasyon süresi kaybının süt zararı, 4500 TL geç buzağı elde etme değer kaybı olmak üzere, toplam 20600 TL müvekkil şirketin zarara uğratıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydı ile şimdilik 14000 TL maddi zararın zarar tarihi 21.04.2005 tarihinden itibaren işletilecek faiziyle davalıdan tahsili ile müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ürünün ithal ürün olup pazarlanmadan önce Tarım Bakanlığı'nca test edilerek alerji veya benzeri herhangi bir yan etkisinin bulunmadığı tespit edilerek müvekkiline ruhsat verildiğini, müvekkili firma tarafından belirlenen veteriner hekimler ile davacı firmanın belirlediği veteriner hekimden oluşan heyetin gerekli incelemeleri ve araştırmayı yapmak üzere yine davacının belirlediği hayvanlar üzerinde davacının en çok etkilendiğini belirttiği hayvanlara üstelik onların yaptıklarını belirttikleri dozun iki katı dozda ilaç enjekte edilmesi sonunda hayvanlarda herhangi bir olumsuzluk görülmediğini, söz konusu ürünün müvekkil firma tarafından Türkiyenin her tarafında uzun süredir pazarlandığını, şimdiye kadar davacı dışında hiç bir kurumun veya kuruluşun herhangi bir şikayette bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen 29.12.2011 tarihli ek bilirkişi heyet raporuna göre; davacının iddia ettiği ilacın uygulanan 15 hayvanda alerjik reaksiyonlar ve düşük görülmesi ile ilgili kayıtların mahkemece ikinci kez istenmesi üzerine davacının sadece 9 inekle ilgili kayıtları mahkemeye sunduğu, bunlardan bir ineğin iddia edildiği gibi tohumlama kaydının olmadığı, ve diğer ineklerle ilgili tutulan kayıtların da tutarsız olduğu belirlendiğinden daha önce yapılan bilirkişi değerlendirilmelerinin davacı şirketin ücretli çalışanlarının beyanlarına göre yapılmasından dolayı davacının iddialarının bir dayanağı olmadığının görüldüğü, dolayısıyla tazminata konu olabilecek hiç bir zararın olamayacağı sonucuna varıldığının belirtildiği, bu durumda davacının iddialarını ispat edemediği, meydana gelen zararın davalı şirketten alınan ilaçtan kaynaklandığına ilişkin kesin verilere dayalı ve inandırıcı bulgulara rastlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 990,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.