muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3868, Karar No: 2013/20877, Tarih: 19.11.2013

Bu tür bir zarar ayrımı, sözleşme sorumluluğunda söz konusu olmaktadır. Genel olarak menfi zarar: sözleşmenin kurulmamasından veya geçerli olmamasından; müspet zarar ise, ifa edilmemesinden doğan zararı ifade eder (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 8. Baskı, s.482).

Kâr kaybı ise kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde

sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kardan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Somut olayda, taraflar arasında sözlü olarak kurulan taşıma işbirliği sözleşmesinin her hangi bir mehil verilmeden mümeyyiz davalı tarafından 01.09.2005 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere feshedildiği uyuşmazlık konusu değildir. Mümeyyiz davalı tarafından sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği de ispat edilememiştir.

İki taraflı sözleşmelerin karşı tarafça haksız feshedildiği hallerde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106. ve 108. maddeleri hükümleri gereğince kâr kaybı zararına uğrayan tarafın isteyebileceği zararın saptanmasında kıyasen anılan Yasa'nın 325. maddesi hükmünde gösterilen kesinti yönteminin uygulanması gerekir. Bu yönteme göre, hesaplanan kâr kaybı; sözleşme ifa ile bitseydi zarar görenin elde etmesi muhtemel bütün gelirlerden, yapması gereken tüm zorunlu harcamalar ile sözleşme feshedildiğinden dolayı varsa sağladığı yani tasarruf ettiği haklar indirilerek bulunur. Bu şekilde elde edilecek fark miktara ise net kâr denilir.

Somut olayda, davacı taraf sözleşmenin feshi için 2 ay öncesinden bildirimde bulunulmadığından bu süre için elde edeceği kazanç kaybı ile bu süre içinde çalıştırmak zorunda kaldığı işçilerin masraflarını tazminat olarak talep etmiş olup, mahkemece kazanç kaybı ile birlikte işçiler için yapılan masraflar da tazminat olarak belirlenmiştir.

Oysa, yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda 2 aylık dönem içinde meydana gelen kâr kaybı zararı hesaplanırken davacının ödeyeceği işçi giderleri yapması zorunlu giderler arasında bulunduğundan, mahkemece, 2 işçiye ödenen ücrete yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Oysa, yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda 2 aylık dönem içinde meydana gelen kâr kaybı zararı hesaplanırken davacının ödeyeceği işçi giderleri yapması zorunlu giderler arasında bulunduğundan, mahkemece, 2 işçiye ödenen ücrete yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, mümeyyiz davalı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın adı geçen davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Beynelminel Nak. Antrepoculuk Tic. A.Ş'ye verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 680,70 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...Beynelminel Nak. Antrepoculuk Tic. A.Ş'ye iadesine, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9619, Karar No: 2021/2471, Tarih: 02.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/9619 E.  ,  2021/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan gecekondu,müştemilat ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idareye aidiyet kararı verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekili ve davalının istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/256 E. - 2018/268 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan gecekondu,müştemilat ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idareye aidiyet kararı verilmesi istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili ve davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tapu tahsisli gecekondu ve müştemilatına resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payıda düşülerek, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde ve ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4305, Karar No: 2024/242, Tarih: 10.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4305 E.  ,  2024/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2566E., 2020/1330 K

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli ve 2018/6 Esas, 2019/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d-h, 168/3, 62, 53/1-2-3, 63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.06.2020 tarihli ve 2019/2566 Esas, 2020/1330 Karar sayılı karar ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Beraat etmesi gerektiğine,

3. Şüpheden uzak delil olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde gece sayılan zaman dilimi olan 19.05'te, sanığın, şikâyetçi ...'ın kasiyer olarak çalıştığı UCZ Market isimli iş yerine girip, kasiyer Elif'in yanına yaklaştığı, şikâyetçinin, sanığın durumdan şüphelenerek yardım istemek için dışarı çıkmak istediği, sanığın bunun üzerine şikâyetçinin kolundan tutarak ve kasanın iç kısmına doğru itekleyerek kasanın iç kısmına doğru soktuğu, kasayı açmaya çalıştığı, kasayı açamayınca şikâyetçiyi zorlayarak kasayı açtırdığı, şikâyetçinin kasa içerisinde bulunan 290,00 TL para ve iki paket sigarayı sanığa teslim ettiği, sanığın olay yerinden ayrıldığı yapılan ihbar üzerine polis memurlarının sanığı yürüdüğü esnada gördüğü ve sanığın kaçmaya başlaması üzerine yapılan takip sonucu sanığın yakalandığı v haliyle sanığın "geceleyin, iş yerinde yağma" suçunu işlediğinin sabit olduğu kanaatine varıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık Muhammad Nazarı mahkemedeki savunmasında: "İddianamedeki bıçak dışındaki olayı kabul ediyorum. Kasiyeri kolundan tutup kasanın bulunduğu yere götürüp para vermesini istedim. Kasayı kasiyer açtı bende ordaki paranın hepsini ve iki paket sigarayı aldım. Hiçbir şekilde tehdit etmedim. Bıçak kullanacağımı söylemedim. Hazırlık ifadem doğrudur, tekrar ederim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Müşteki ... mahkemedeki beyanında: "Sanıktan şikayetçi değilim. Ben Ucz markette kasiyer olarak çalışırım. Markete giren sanığın bir suç işleme düşüncesiyle girdiğini anladım. Üzerime doğru gelmesi sebebiyle kapıdan dışarıya yardım istemek maksadıyla çıkmak istedim. Birşey söylemeden üzerime doğru geliyordu. Korkup kaçmak istediğim sırada kolumdan tuttu. Benim çalıştığım alanda yaklaşık 2 metre geride bulunan kasaya doğru götürdü. Kasayı aç bıçaklarım seni dedi, kasayı açtım üst kısımdaki gördüğü paranın hepsini aldı. Alt kısımda göremeyeceği paralarda vardı onları görmediği için almadı. Yine kolumdan tutarak sigara istedi. Sigarayı verdim. O sigarayı beğenmedi bir daha istedi. Kapıdan çıkarken de sesini kes yoksa seni bıçaklarım diyip gitti bana bıçak göstermedi. Olayın tam saat 19:05'de olduğunu kamera kayıtlarından kontrol etmemiz sebebiyle tespit ettik. Önceki beyanlarım da doğrudur" demiştir.

4. 26.12.2017 tarihli olay tutanağına göre sanığın üzerinde 22 cm uzunluğunda bıçak bulunduğu ve yakalandığı anlaşılmıştır.

5. Olay yerini gösterir CD izleme tutanağına göre, sanığın olay sırasında bıçağı hiç çıkarmadan para ve sigarayı aldığının görüldüğü anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, mağdurun beyanları, sanığın ikrar içeren savunması, dosya arasında mevcut olan tutanaklar bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, mağdurun beyanları, sanığın ikrar içeren savunması, dosya arasında mevcut olan tutanaklar bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

eylemin sabit olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin 25.06.2020 tarihli ve 2019/2566 Esas, 2020/1330 Karar kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11326, Karar No: 2015/10673, Tarih: 04.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11326 E.  ,  2015/10673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2015

NUMARASI : 2014/237-2015/626

Taraflar arasındaki davada Silvan Sulh Hukuk ve Batman Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kendisinden uzun süredir haber alınamayan kişinin gaipliğine karar verilmesi isteminden kaynaklanmaktadır.

Silvan Sulh Hukuk Mahkemesince; gaipliğine karar verilmesi istenilen A.. B..'nin dava dilekçesi ve dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğinden de anlaşılacağı üzere gaibin son yerleşim yerinin "Pazaryeri Mahallesi, . Sokak, Kapı No: ... Merkez/BATMAN" adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Batman Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, Silvan İlçe Jandarma Komutanlığı aracılığıyla yaptırılan araştırma sonucu; gaipliği istenilen şahsın en son olarak "Silvan İlçesi Yuva köyünde" ikamet ettiği ve buradan kaçırıldığı tespit edildiğinden Silvan Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili, olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 32/2. maddesinde” Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri, eğer Türkiye‘de hiç yerleşmemiş ise nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer, böyle bir kayıt da yok ise anasının ya da babasının kayıtlı olduğu yer mahkemesidir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, tüm dosya kapsamından hakkında gaiplik kararı verilmesi istenen A.. B..'nin kolluk araştırması neticesi en son olarak "Silvan İlçesi, Yuva köyünde" ikamet ettiği ve buradan kaçırıldığı tespit edildiğinden uyuşmazlığın, Silvan Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Silvan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16419, Karar No: 2023/3841, Tarih: 13.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16419 E.  ,  2023/3841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun ( 2942 Sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 129 ada 313 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ve yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; acele kamulaştırma dosyasında belirlenen kısmının mahsubu ile geri kalan miktarın karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ve yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesinin doğru olmadığını, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesinin doğru olmadığını, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın emlak m² rayiç değerlerinin doğru orantılı olduğu, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu; ancak Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrası kısmen iptal edildiğinden hükmedilen kamulaştırma bedelinin tamamının mülkiyet hakkı kaybına sebebiyet vermemesi için bugüne kadar işlemiş yasal faizi ve nemalarıyla birlikte ödenmesine karar verilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 129 ada 313 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 129 ada 313 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.