muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6611, Karar No: 2023/3928, Tarih: 20.06.2023

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 31.05.2022 tarih, 2020/7576 E. ve 2022/4267 K. sayılı kararıyla araçtaki yangının araçta mevcut ayıptan kaynaklı olarak başladığı ve fakat yangının çiftliğe sirayet etmesinde şöförün kusurunun bulunduğu, bu hali ile araç yangını ile çiftlik yangını arasında illiyet bağının kesildiği gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1.Asıl davada davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; yangının araçtaki ayıptan kaynaklandığını, yapılan her türlü müdahaleye rağmen yangının söndürülemediğini ve çiftliğe sıçradığını, oluşan zarar ile araç yangını arasında bağ bulunduğunu ileri sürerek Daire bozma kararının ortadan kaldırılmasını ve temyiz dilekçesi gibi karar verilmesini istemiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; müvekkilinin yaptıkları ödemenin sigorta poliçeleri kapsamında olduğunu, rücu hakkının bulunduğunu ileri sürerek Daire bozma kararının ortadan kaldırılmasını ve temyiz dilekçesi gibi karar verilmesini istemiştir.

3.Asıl ve birleşen davada davalılar vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; araçta meydana gelen yangının araç arızasından kaynaklanmadığını ileri sürerek Daire bozma kararının ortadan kaldırılmasını ve temyiz dilekçesi gibi karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl davada, davacı kendisine ait ve davalılardan satın aldığı araçta ayıp nedeniyle çıkan yangın sebebiyle yine kendisine ait bitki yetiştiriciliği yaptığı çiftliğe verdiği zararı talep etmiş, birleşen davada davacı aynı olay nedeniyle sigorta poliçelerine bağlı olarak yapılan ödemelerin rücuen tahsilini istemiştir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre ve yangın poliçesi kapsamında yapılan ödemenin rücusu mümkün ise de, araçta tehlike meydana geldikten sonra şöförün davranışları ile illiyet bağı da kesildiğinden taraf vekillerinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 413,60 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 3.162,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen asıl davada davacı ile birleşen davada davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 413,60 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 3.162,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen asıl davada davacı ile birleşen davada davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye 581,90 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 3.162,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen asıl ve birleşen davada davalı Volvo Otomobil Tic. Ltd. Şti.'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye 581,90 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 3.162,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen asıl ve birleşen davada davalı Volcar Otomobil ve Yedek Parça San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10519, Karar No: 2022/19860, Tarih: 29.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/10519 E.  ,  2022/19860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10134, Karar No: 2016/16967, Tarih: 26.12.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/10134 E.  ,  2016/16967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, ... tarihinde temyiz ettiği, yapılan temyiz isteminin mahkemesince ... tarihli ek kararla reddedildiği, ek kararın tebliği üzerine yasal süresi içinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair ... tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden CMK'nın 296. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 26.12.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8265, Karar No: 2020/4466, Tarih: 15.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8265 E.  ,  2020/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

1- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafilerinin temyiz talebinin incelenmesinde;

KDV indiriminde kullanılan en son faturanın 09.06.2008 olduğu dikkate alınarak, suç tarihi 25.07.2008 şeklinde belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının hüküm tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 15.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9144, Karar No: 2023/3687, Tarih: 12.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/9144 E.  ,  2023/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2396 Esas, 2021/1575 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2016/201 E., 2019/129 K.

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "Cenk" ana unsurlu 27 adet markanın sahibi olduğunu, bu markalarla 1982'den bu yana eşarp ve yazma ürettiğini, markalarını taşıyan eşarp ve yazmalar sektöründe lider konumunda olduğunu, davalının ise bu sektörde kendi yaptığı ya da fason olarak ürettirdiği ürünlerin toptan ve perakende satışını yaptığını, davalının müvekkiline ait markalar adı altında piyasada uzun yıllardır eşarp ve yazma ürettiğini, ürettirdiğini, ve toptan /perakende olarak ticaretini yaptığını, bu hususun kendileri ve bu sektördeki birçok işletme tarafından bilindiğini, en son olarak bu hususun yapılan soruşturmalarda da tespit edildiğini, Gaziantep 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/1127 D.İş sayılı arama kararıyla Öz İpek Tektsil isimli işyerinde yapılan aramada müvekkiline ait markaların taklit olarak kullanıldığını, satışa hazır 752 adet ürün bulunduğunu, Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/698 D.İş sayılı arama kararıyla Şık Apre Boya Teks. San Tic. A.Ş.'ye ait fabrikada yapılan aramada müvekkiline ait markalar adı altında üretilmiş onbinlerce metre yazma, baskı kalıbı ve kartela dahil toplam 56.893 adet bulunduğunu, İnegöl Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/445 D.İş sayılı arama kararıyla Üç Hilal Tekstil isimli işyerinde yapılan aramada müvekkiline ait markalar adı altında satışa hazır 29.212 adet ürün bulunduğunu, davalı ...'ın müvekkiline ait markaları taklit ederek üretip sattığını, müvekkilinin tecavüz nedeniyle uğradığı zararının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 66 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine göre " marka hakkına tecavüz edenin rekabeti olmasaydı, marka sahibinin markanını kullanılması ile elde edebileceği muhtemel gelire göre" hesaplanmasını talep ettiğini belirterek davacının marka haklarına tecavüzünün tespitini, durdurulmasına ve tekrarının önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi 100.000,00 TL manevi zararının en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17.01.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 38.784,72 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı adına kayıtlı markaların tamamının ana unsurunun cenk kelimesi olmadığını, asıl markası olan "cenk dilekci" markasının dışında kalan markalarını ise fiilen kullanmadığını, davacı tarafça 20 adet marka ile üretim yapılıyormuş gibi iddia ile tazminat talep edilmesinin kötüniyetli olduğunu, somut olaydaki uyuşmazlığın davacı tarafın "cenk dilekci" markası ile müvekkiline ait "İncecik Orijinal" markası arasındaki uyuşmazlık olduğunu, dava dilekçesinde belirtilen savcılık dosyalarının davacı tarafın iddiasının ispata elverişsiz olduğunu, soruşturma dosyalarında ele geçirilen ürünlerin, müvekkiline ait "İncecik Orijinal" markası ile üretilen ürünler olduğunu, müvekkilinin bu marka ile ürün üretmesinde usul ve hukuka aykırı olan hiçbir durumun olmadığını, dava dilekçesinde ele geçirilen ürünlerin sanki "cenk dilekçi" markalı ürünlermiş gibi iddiada bulunduğunu ve kötüniyeti devam ettiğini, davalı markası olan İncecik Orijinal markası ile davacının esas markası olan "cenk dilekci" markası arasında iltibasa neden olacak bir durum olup olmadığı ve müvekkili markasının iptal edilip edilmeyeceği hususunun mahkemenin 2016/82 sayılı dosyası ile tahkik edildiğini, bu davanın halen derdest olduğunu iş bu davanın karara bağlanabilmesi için de mutlaka Mahkemenin 2016/82 E. sayılı dosyasının neticesinin beklenilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket adına 2007/16906 sicil numaralı 25. sınıf - "cenk dilekci", 2010/02904 tescil numarası ile 23 ve 24. sınıfta "cenk dilekci şekil", 2010/07740 tescil numarası ile "cenk dilekci life şekil", 2010/83890 - "cenk şekil" 2010/83897 - "cenklife" 2011/22057- " "cenk dilekci" adına tescilli olduğu, davalının davacının tescilli markalarına tecavüzü nedeniyle hakkında soruşturma yapıldığı, Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/293 E. 2016/452 E. ve Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/367 E. sırasında kayıtlı ceza davalarının açıldığı, 07.04.2017 havale tarihli bilirkişi raporunda davalının davacının tescilli markalarını aynen taklit ederek piyasaya sunduğu, davalının ürettiği ürünlerinde davacının tescilli markasına benzer olduğu, benzerlik koşulunun gerçekleştiği, davalının eylemlerinin 556 sayılı KHK'nın 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 61 inci maddesinin (a) bendine aykırılık teşkil ettiğinin belirtildiği, somut olayda davalının ceza davalarına konu olan davacı şirketin tescilli markalarının izinsiz kullanması ve piyasaya sürmesi eyleminin davacının markadan doğan haklarına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacıya ait " 2012/112038 tescil numaralı Cenk Dilekçi, 2010/83890 Cenk +Şekil " markalarının iltibas yaratan ürünlerin davalı tarafından satışı ve üretiminin davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüzün önlenmesine ve durdurulmasına, 30.807,65 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece hükmedilen maddi tazminatın yanlış ve eksik hesaplandığını, mahkeme kararına esas alınan 16.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda sadece dosyadaki yakalanan ve sunulan faturadaki ürün adedi hesaplanmak suretiyle davalının elde edeceği muhtemel gelirin hesaplandığını, ancak bunun hatalı olduğunu, hesaplanması gerekenin tecavüz olmasaydı davacının elde edeceği muhtemel gelir olacağını, bilirkişi raporunda belirtilen 86857 adet yakalan sahte ürün ve sunulan faturada belirtilen 22.490 metre gibi çok büyük miktarlarda tecavüzün bulunduğunu gösterir somut delillerle, davacının muhtemel gelir kaybının hesaplanması gerektiğini, bu kadar çok sayıda yakalan ürünlerin ve sunulan örnek faturanın, tecavüzün ne denli büyük miktarlarda gerçekleştiğini gösterdiğini, bu tecavüzlerin sadece yapılan aramalarda yakalanan ürünlerle ya da sunulan faturayla sınırlı olamayacağını, yıllardır ve daha fazla miktarlarda devam ettiğinin varsayılması gerektiğini, yapılacak hesaplamanın 86857 ürün tahdidiyle değil, bu sayı ve fatura baz alınmak suretiyle muhtemel gelir kaybının hesaplanması şeklinde olması gerektiğini, yakalanan ve sunulan faturadaki ürün miktarı düşünüldüğünde, bu tecavüzün de sadece aramalarda yakalananlarla sınırlı olamayacağı da hesaba katıldığında, müvekkil şirketin elde edebileceği muhtemel gelirin çok çok daha fazla olacağını, bu nedenlerle hesaplanan rakamların kabulünün mümkün olmadığını, hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğunu, davalının tecavüz eylemlerini meslek haline getirmiş olması ve büyük oranda haksız kazanç elde ediyor olması, davacı markalarında oluşturduğu telafisi olmayan güven kaybı, tüketicilere sahte ürünleri orijinal diyerek sattığı, davacı markalarının uzun yıllarda oluşturduğu tüketici memnuniyetini yüksek oranda sarstığı ve yok ettiği göz önüne alınarak, talep ettikleri manevi tazminat miktarının kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemece yeterli inceleme yapılmadan ve itirazları dikkate alınmadan müvekkili aleyhine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili İncicenk Orijinal markasının adına kayıt ve tescil edildiğini, hukuka uygun tescil işlemini yargılama aşamasında belirttiklerini, mahkemece bu durum değerlendirilmeden hüküm kurulduğunu, üstelik müvekkilinin markasının İncicenk Orijinal iken, mahkemece ele geçirilen ürünlerin sanki cenk dilekçi markalı ürünlermiş gibi hüküm kurulduğunu, davacı tarafça, kendi adına tescilli markaların tamamının ana unsurunun "cenk" olmadığını, davacı tarafın asıl markası olan "cenk dilekci" markasının dışında kalan diğer markaların ise fiilen kullanılmayan markalar olduğunu, bizzat davacı tarafın Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/82 E. sayılı dosyasında da belirttiği üzere gerçek ve asıl markası olan "cenk dilekci" markasını koruyabilmek için alınmış marka olduğunu, yargılama sırasında alınan bilirkişi heyeti raporunda Cumhuriyet Başsavcılıklarınca el konulan ürünler için de zarar hesap edildiğini, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda müvekkiline ait ticari kayıtlarda yapılan incelemeye göre davacının zararı 7.977,07 TL olarak hesap edildiğini, eğer savcılık dosyası ile yakalanan ürünler yakalanmamış olsaydı zararın 38.784,72 TL olacağı belirtildiğini, zira Gaziantep, Bursa ve İnegöl Cumhuriyet Başsavcılıklarının yürüttüğü soruşturma kapsamında toplam 86.857 adet ürün ele geçirildiğini, öncelikle bu ürünlere el konulmuş olduğunu, müvekkili tarafından kesinlikle satışa arz edilmediğini, piyasaya sürülmeyen mallar nedeniyle davacının zarara uğradığının kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın somut olayın özelliklerine uygun olarak belirlendiği, taraflarca gösterilen hükme etki edecek delillerin usulüne uygun olarak toplandığı, toplanan delillere ve özellikle Dairece de usul ve yasaya uygun görülen bilirkişi kurulu raporuna göre davalının kendi adına tescilli markası olmakla birlikte dava konusu ürünlerde kendi markasını tescil edildiği şekilde kullanmayıp davacı adına tescilli markayı taklit ederek kullanmak suretiyle davacının marka hakkına tecavüz ettiğinin sabit olduğu, bu nedenle davacının markaya tecavüzün önlenmesini, markaya tecavüzden kaynaklanan maddi ve manevi zararların tazminini talep edebileceği, buna göre mahkemece delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, takdir edilen manevi tazminatın somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olduğu, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece taraflarınca belirtilen hususlarda inceleme yapılmadığını ileri sürerek istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi, durdurulması, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 61 inci maddesinin (a) bendi, 9 uncu maddesi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.