muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17250, Karar No: 2015/16193, Tarih: 10.11.2015

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısımlarının konumu, niteliği, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kullanıma elverişsiz hale geleceğinden, tamamının bedeline hükmedilmesi gerekirken %30 oranında değer kaybı belirlenmesi,

./..

-2-

3-Kamulaştırılan taşınmazın üzerinde yapı bulunması halinde bu yapının değeri, değerlendirme tarihi itibarıyla Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nca yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Fiyat Listesine göre ve 02.12.1982 gün ve 17866 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan “Yıpranma Paylarına İlişkin Oranları Gösteren Cetvel” esas alınarak yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra belirlenir. Dava konusu taşınmazın üzerindeki kamulaştırılan bina ve yapıların açıklanan biçimde bedelinin tespit edilmesi gerekirken nitelikleri ve özellikleri açıklanarak yapı sınıfları tespit edilmeden, yaşları belirtilerek yıpranma oranları gösterilmeden “yapı bedelleri kıymet takdir raporundan alınmıştır ve dava tarihine uyarlanmıştır” şeklinde açıklama yapılarak denetime elverişli olmayacak şekilde yapılar hakkında hazırlanan ek raporun hükme esas alınması,

4-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle değerlendirme tarihi olan 2013 yılı rayiç fiyatlar üzerinden bedel tespit edilmesi ve rayiç fiyatları gösteren veri listesi gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek raporun denetlenmesi gerekirken bilirkişi kurulunca bu yönde hiçbir inceleme yapılmadan ve açıklamada bulunulmadan idarece hazırlanan kıymet takdir raporu sonuç bölümünde yer alan 4.961,56 TL’nin ağaç bedeli olarak kabul edilmesi ve bu raporun hükme esas alınması,

5-Kamulaştırılan taşınmazda bulunan enkazın alınması mal sahibinden istenemez. Başka bir ifade ile taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece enkazın akıbetinin araştırılması, kim tarafından alındığının saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda hiçbir inceleme yapılmadan yapı ve ağaçlar yönünden enkaz bedeli hesaplanması ayrıca enkaz bedellerinin çıkarılacağı belirtilmesine rağmen aksine maddi hata sonucu toplama yapılmak suretiyle fazla bedel tespit edilmesi,

6-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapılar ve ağaçlar hakkında muhdesatın aidiyetinin tespiti hakkında dava açıldığı, Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/392 Esas -2012/231 Karar sayılı hükmü ile 395 parsel üzerinde bulunan bir kısım yapılar ile muhtelif cins ve sayıdaki ağaçların C.. T.. ve H.. T..’e ait olduğuna karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşıldığından bu hüküm doğrultusunda belirlenen yapılar ve ağaçların bedelinin davalılar C.. T.. ve H.. T..’e ödenmesine ilişkin hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılardan H.. K..'ya iadesine, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2016/5964, Karar No: 2019/3153, Tarih: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5964 E.  ,  2019/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan: Beraat

Sahte fatura kullanma suçundan: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan: Beraat

1- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 24.05.2014 tarihinde vefat ettiği belirtiliğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Sanık müdafinin ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları ile katılan vekilinin sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

a) 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olarak Vergi Dairesi tarafından 03.11.2011 tarihli yazı ekinde “suç duyurusu raporu” gönderilerek doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda bahsedildiği üzere mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, durma kararı verilerek 213 sayılı V.U.K'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.12.2011 tarihli 2011/3459 esas sayılı iddianamesi ile “...’in kendisine verdiği vekaletnameye dayanarak söz konusu sahte faturaları iş yerinin defter ve belgelerinde bilerek kullandığı ve üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği” belirtilerek resmi belgede sahtecilik suçundan dava açıldığı, daha sonra Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.02.2012 tarihi 2012/449 esas sayılı iddianamesi ile aynı eylemle ilgili olarak “...’in verdiği vekaletname ile sahte fatura kullanma suçuna iştirak ettiği” belirtilerek sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp asıl dosya ile birleştirildiği, sanık hakkındaki her iki iddianamede anlatılan eylemin tek bir “sahte fatura kullanma” suçu olmasına karşın eylemin bölünerek resmi belgede sahtecilik suçundan beraat, sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet hükmü verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi ,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6195, Karar No: 2013/32323, Tarih: 23.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6195 E.  ,  2013/32323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2004-2005 ve 2006 yıllarının muhtelif tarihlerinde davalı şirkete mısır ve buğday mahsulü sattığını, ancak bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 20.000,00 TL ürün bedelinin teslim tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının mahsülün bedelini peşin aldığını, ürün bedelinin peşin ödenmesi nedeniyle de müstahsil makbuzları düzenlediklerini, davacının bu mühtahsil makbuzları ile destekleme primi aldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından ve davalının savunmasından dava konusu edilen ve karşılığında müstahsil makbuzu düzenlendiği iddia olunan ürünlerin davalı tarafça teslim alındığı anlaşılmakta olup, esasen bu husus mahkemenin ve tarafların kabulündedir. Çözülmesi gereken ihtilaf, davalının ürün bedellerini ödeyip ödenmediği hususudur. Hemen belirtmek gerekir ki, davacının müstahsil makbuzlarına dayalı olarak destekleme primi almış olması ürünlerin bedelinin davalı tarafından ödendiğini gösterir nitelikte değildir. Ürün bedelinin davalıca ödendiğinin ayrıca yazılı delille ispatlanması gerekir. Davalı taraf ürün bedellerini ödediğini ispat için müstahsil

makbuzlarına dayanmış ise de davacı müstahsil makbuzları altındaki imzaların kendisine ait olmadığı iddiası ile C.Savcılığına müracaat etmiş olup, C.Savcılığı tarafından davalı şirket yetkilisi hakkında evrakta sahtecilik suçundan dava açılmıştır. Ceza mahkemesinde bu hususta verilecek karar eldeki davayı da doğrudan etkileyecek nitelikte olup bu itibarla mahkemece ceza mahkemesindeki davanın sonucunun beklenmesi gerekir. Kaldı ki ceza dosya içerisindeki Adli Tıp Kurulundan alınan raporda da imzanın davacı eli ürünü olmadığı belirtilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, ceza mahkemesinin dava sonucunun beklenmesi gerekirken değinilen bu yönü göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10383, Karar No: 2015/23192, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10383 E.  ,  2015/23192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 16.09.2008 tarihinde eşi diğer sanık ...'ten anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ... maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14630, Karar No: 2023/678, Tarih: 27.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14630 E.  ,  2023/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2019 tarihli ve 2018/465 Esas, 2019/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2019 tarihli ve 2018/465 Esas, 2019/26 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2020/4894 Esas, 2021/8161 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanunun 82 nci maddesinin birinci fıkrası (e) bendi gereğince cezalandırılması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2021/296 Esas, 2021/451 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrası (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın öldürme kastı bulunmadığından suç vasfının yanlış belirlendiğine, katılanın yaşı konusunda araştırma yapılmadan ve katılanın yaralandığı anı gören tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

B. Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği; haksız tahrik ve takdiri indirim maddeleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın öldürme kastı bulunmadığından suç vasfının yanlış belirlendiğine, katılanın yaşı konusunda araştırma yapılmadan ve katılanın yaralandığı anı gören tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

B. Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği; haksız tahrik ve takdiri indirim maddeleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılan ile sanığın aileleri arasında kira ödemesi konusunda çıkan ihtilafın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında katılanın elinde bulunan bir bıçakla sanığa saldırdığı, sanığın da tanık anlatımlarına göre katılanın elindeki bıçağı tekme atarak yere düşürdüğü ve düşen bıçağı yerden alarak katılanı göğüs kısmından hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. Katılanın her aşamada sanığın kendisini bıçakla yaraladığını belirtmiştir.

4. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanık anlatımlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Olay anını gösteren kamera görüntüsü çözümüne ilişkin 29.03.2013 tarihli Bilirkişi Raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

6. Katılandaki yaralanmanın yaşamını tehlikeye soktuğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte olmadığına ilişkin Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.07.2013 tarihli raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

7. Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2020/4894 Esas, 2021/8161 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Kurum Vekilinin Eksik Cezaya Yönelen Temyiz İstemi

1. Haksız tahrik

Olay günü sanığın ailesi ile katılanın ailesi arasında başlayan kavgada dosyada bulunan tanık anlatımlarına göre katılanın elindeki bıçakla sanığa saldırdığı, sanığın katılanın eline tekme atarak bıçağı yere düşürdüğü hususları dikkate alındığında, sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluştuğu ve katılandan kaynaklanan haksız eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik derecesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdiri indirim

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece, sabıkasız sanık lehine, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri şeklindeki gerekçeyle takdiri indirim sebebi uygulandığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık müdafiinin temyiz istemi

1. Suç vasfına