muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1239, Karar No: 2017/2999, Tarih: 14.09.2017

Mahkemece daha önce verilen 18.04.2013 tarih, 2013/145 Esas, 2013/125 Karar sayılı davanın kabulüne dair kararı davalı vekilinin temyizi üzerine

Dairemizin 13.10.2014 tarih, 2013/6556 Esas ve 2014/5688 Karar sayılı ilâmıyla; fatura konusu malzemelerin sözleşme kapsamında üretilen ürünlerden olup olmadığı teknik bilgiyi gerektirmesine rağmen hukukçu ve mali müşavirden alınan rapor ile yetinilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ve teknik bilirkişi incelemesi yapılması gereğine işaret edilerek bozulmuş ve mahkemece yapılan yargılamanın 25.05.2015 tarihli oturumunda bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı uyarınca işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak doğmuştur. Bozma ilâmına uyan mahkeme bozma doğrultusunda yeni bilirkişi heyetinden rapor almış ve bu rapor hükme dayanak alınarak karar verilmiş ise de; alınan teknik bilirkişi raporunun yeterli olduğundan ve bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma sonrası alınan 13.05.2016 tarihli teknik bilirkişi ek raporunda "...Tarafların elinde numune olarak bulunmasa dahi zamanında seri üretimi yapılarak piyasada satılıp kullanıldığı anlaşılan Vestel marka VS 6500-T ve VS 7000-T tipindeki yazarkasalardan birer adet numunenin Vestel firmasından, yetkili Vestel servislerinden veya piyasadan temininin mümkün olabilmesi ihtimali bulunduğundan temini halinde üzerinde uygun görülmesi halinde re'sen atanacak uzman bir teknisyen ile elektronik mühendisinin dahil edileceği bilirkişi heyeti gözetiminde sökülerek elektronik ağırlıklı komponentlerin detaylı incelemesinin gerçekleştirilmesi, fatura muhteviyatının sözleşme konusu yazar kasalarda kullanılıp kullanılmadığı hususunda net tespitler yapılabilmesi mümkün görünmektedir..." denilmek suretiyle kesin bir kanıya varılamadığı açıklanmış bulunmaktadır. Bu açıklamaya göre yeni bir inceleme yapılması gerekir iken bu rapor esas alınarak esas hakkında hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; bilirkişi ek raporunda açıklanan olgular gözetilerek ispat külfetinin davacı tarafta olduğu hususuna da dikkat edilerek gerektiğinde davacı tarafa uygun süre verilerek numune temini yoluna gidilmesi ve temin edildiğinde 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı madde hükümlerine uygun seçilecek uzman bilirkişiler kurulu aracılığıyla bilirkişi heyetinden mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli rapor alınarak faturalardaki malzemelerin sözleşme kapsamında üretimi kararlaştırılan ürün ile ilgili olup olmadığı belirlenmeli ve sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1343, Karar No: 2024/11630, Tarih: 04.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/1343 E.  ,  2024/11630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1166 E., 2022/2413 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜMlLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I.Sanık ...'in Temyiz Talebe Yönelik Yapılan İncelemede;

Sanık ... müdafiine gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294. ve 295/1. maddeleri uyarınca herhangi bir temyiz dilekçesi sunmadığı, sanığın ise "...Temyiz başvurusunda temyiz nedenlerinin gösterilmemesi halinde ise CMK'nun 295/1 maddesi gereğince Temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren ek dilekçe vererek temyiz talebinde bulunulabileceği, aksi takdirde kararın/kararların kesinleşeceği.." ihtarat içerikli gerekçeli kararın kendisine tebliği üzerine 17.10.2022 tarihli temyiz dilekçesi sunduğu ancak bu dilekçede temyiz sebebi gösterilmediği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

I.Sanıklar ... ve ... Müdafiilerinin Temyiz Taleplerine Yönelik Yapılan İncelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiilerinin bu kapsamda olan temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Yasa'nın 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Yasa'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Yasa'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19547, Karar No: 2013/10399, Tarih: 08.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/19547 E.  ,  2013/10399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, mükerrirlere özgü infaz rejimine, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bir karar verilmemiş ise de, kasten islenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu durumun infaz aşamasında dikkate alınabileceği kabul edilerek yapılan incelemede ;

Suç tarihine göre, sanığın eylemi 5607 sayılı yasanın 3/5.maddesinde öngörülen kaçakçılık ve sigaraların bandrolsüz olmaları nedeniyle aynı zamanda 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, fikri içtima nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 44.maddesi uyarınca sanığın daha ağır ceza öngören 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği, üye Dr. ...'ın karşı oyu ve oyçokluğu ile kabul edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın tekerrüre esas alınan Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2009 gün, 2007/276 Esas, 2009/20 karar sayılı ilamı ile mahkum olduğu önceki hükümlülüğünün tazmini nitelikte para cezası olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gibi suçtan zarar görmeyen ve dayaya katılma hakkı olmayan gümrük müdürlüğünün davaya katılma hakkı olmadığı halde, katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden "Sanık, Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2009 gün, 2007/276 Esas, 2009/20 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğundan, sanığa verilen cezanın TCK.nun 58/6.maddesi gereğince MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA ve karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca 575,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine," ibarelerinin hüküm fırkasından çıkartılması, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2314, Karar No: 2021/4570, Tarih: 26.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2314 E.  ,  2021/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9058, Karar No: 2014/2046, Tarih: 29.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9058 E.  ,  2014/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23/08/2008 günü gündüz saat 10:40 sıralarında meskun mahalde, refüjle bölünmüş yol iken diğer yol bölümünün asfaltlama çalışmasından dolayı taşıt trafiğine kapatılması nedeniyle çift yönlü yol haline getirilmiş, cadde vasıflı, 10 metre genişliğindeki, düz ve görüşü açık yolda yönetimindeki kamyon ile seyir halinde olan sanığın, seyir yönüne göre sağ tarafından, yer işaretlemesi ile belirtilmemiş ancak sanığın seyir yönünden görülemeyen trafik levhası ile belirlenmiş orta refüj boşluğu şeklindeki okul yaya geçidinden yola giren katılan yaya ... ve kucağındaki çocuğuna hiçbir uyarıda bulunmaksızın önlemsizce sağ yan kısmıyla çarpması neticesinde 2 yaşındaki mağdure ...'in hayati tehlike geçirecek ve 4. derece kemik kırığı oluşturacak, annesi olan müşteki ...'in ise 4. derece kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmalarına neden olan sanık olayda tali kusurlu ise de, TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tesbiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın olayda kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10439, Karar No: 2013/13708, Tarih: 30.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10439 E.  ,  2013/13708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili ile davacılar ..., ... ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, muris ...in davalı eşi... dışındaki mirasçıları... ve ...'a başkaca taşınmazlar temlik ettiği, ayrıca ...'a traktör verdiği, diğer mirasçıları ... ve ...'ya bir şey bırakmadığı, muristen taşınmaz temlik alan davacıların ayrıca davalı ...'ya bırakılan taşınmazlardan da pay istemelerinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, ancak diğer davacılar ... ve ... bakımından ise murisin mirastan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı işlem yaptığı, davalı ...'unda bu durumu bilmesi karşısında iyi niyetli sayılamayacağı gerekçesi ile ... ... ve ... bakımından davanın kabulüne, diğer davacılar...ve ... yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle tanık anlatımlarına göre davalı ...'ın devrin bedelsiz olduğunu, ...'ın alım gücünün olmadığını ve murisin mal satmaya ihtiyacı bulunmadığını bildiği anlaşıldığına göre; muvazaanın varlığının kabulünde bir isabetsizlik yoktur. Davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmediğinden,Reddine.

Davacılar.... ve ...e'nin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; murisin davacılar ve davalı dışında mirasçısının bulunmadığı, dava konusu 196 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tamamı ve 145 ada 48 parsel sayılı taşınmazın ½ payının 11/11/2004 tarihinde muris tarafından davalı ...n'a (...) satış suretiyle temlik edildiği, adı geçenin de ...'a devrettiği, muris tarafından ... plaka sayılı traktörü ile 116 ada 14 parsel, 236 ada 32 parsel, 196 ada 15 parsel, 115 ada 47 parsel sayılı taşınmazların satış suretiyle ...'a, 222 ada 9 parsel sayılı taşınmazın satış suretiyle ...'a, 145 ada 48 parsel sayılı taşınmazın ½ payının dasatış suretiyle ...'a temlik edildiği, diğer mirasçılar ... ve...'ye yönelik bir temlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçılarını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesinde Medeni Kanunun 706., Borçlar Kanunun 213. ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesinde büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince,incelenen dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davalı ...'a yapılan temlikin bedelsiz olduğu, davalı ...'nın alım gücünün bulunmadığı, ayrıca murisin mal satma ihtiyacının da mevcut olmadığı, öte yandan murisin tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma da yapmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, muvazaanın varlığının kabulü ve bütün mirasçıları kapsar bir şekilde paylaştırmanın bulunmaması karşısında davacılar... ve... yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, muvazaanın varlığının kabulü ve bütün mirasçıları kapsar bir şekilde paylaştırmanın bulunmaması karşısında davacılar... ve... yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar,. ve ...'nin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7776, Karar No: 2013/5804, Tarih: 25.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7776 E.  ,  2013/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22...2001 tarih ve 2010/253-2011/436 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkillerinin Portakal Takıntı Gıda Turz. Rek. ve Tan. Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne şirketin mali konumunu düzeltmek için 04/06/2008 tarihinde 100.000,00 TL 06/06/2008 tarihinde de 20.000,00 TL'yi şirketin hesabına yatırdıklarını, daha sonra ...'nın .../06/2008 tarihinde davalının da ortak olduğu Portakal Takıntı Ltd. Şti.'ne davalının hisselerinden 5.000,00 TL değerindeki hisseleri alarak ortak olduğunu, şirket defterlerindeki inceleme sonucunda hesaba yatırılan paranın ... tarafından çekildiğini ve şirket işlerine harcanmadığını tespit ettiğini, fazlaya ilişkin hakları ile diğer yatırdığı 100.000,00 TL'lik miktar saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu edilen 120.000,00 TL'lik ödemenin davacılardan ...'nın Portakal Takıntı Ltd. Şti.'ne ortak olması için bu şirketin hesabına yatırılmış bulunan hisse devir bedeli olduğunu, davacının hissesini satarak ortaklıktan çıkarken icra takibine konu yaptığı 120.000,00 TL'lik alacak iddiasından feragat ettiğini, 120.000,00 TL'nin şirketin mali durumunu düzeltmek için yatırıldığı kabul edilse bile bu itibarla husumetin ... 'ye değil Portakal Takıntı Ltd. Şti.'ye yöneltilmesi gerektiğini, paranın yatırıldığı hesabın Portakal Takıntı Ltd. Şti.'ne ait olduğunu, paranın haksız olarak çekilip ... tarafından kullanılmış olması halinde de davacı olma sıfatının şirkete ait olması gerektiğini, ayrıca haksız iktisap nedeni ile davanın bir yıllık zaman aşımına tabi olduğunu, paranın yatırıldığı 04.06.2008 tarihine göre de zaman aşımının dolduğunu, davacılardan ...'nın yaptığı icra takibi nedeniyle de hissesini .... kişi olan ...l'a devrederken icra takibinden ve ferilerinden feragat ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosyaya celp edilen Türkiye İş Bankası ... Şubesi'ndeki davalı şirkete ait hesap ekstrelerinden ... ve ... tarafından 04/06/2008 tarihinde ve 05/06/2008 tarihinde toplam 120.000,00 TL 'lik miktarın yatırıldığı, davacıların bu miktarları şirket hesabına yatırmış olması nedeni ile davanın Portakal Takıntı Ltd. Şti. aleyhine açılması gerektiği, davacılar vekilinin de şirketin mali durumunu düzeltmek için şirket hesabına para yatırdıklarını dilekçesinde açıkça bildirdiği, şirket hesabına yatırılan

paranın ise haksız olarak şirketin ortağı ... tarafından kullanılmış olması halinde de şirketin ... aleyhine dava açması gerektiği,davacıların söz konusu bedeli şirketin mali konumunu düzeltmek için gönderdiklerini bildirmeleri karşısında iddia ile bağlılık ilkesi dikkate alındığında davacıların husumeti Portakal Takıntı Ltd. Şti'ne yöneltmeleri gerektiği, davalı ...'nin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.