muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4369, Karar No: 2015/5959, Tarih: 21.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4369 E.  ,  2015/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/374730

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/17 (E) ve 2013/482 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

F... Matbaacılık Kağıt Rek.Kırt.Amb.San.Ltd.Şti'nin yetkilileri ve ortakları olan sanıkların, 2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinin iddia ve kabul edilmesi, sanıklardan Fikret ve Ahmet'in şirketin gerçek sahibinin diğer sanık olduğunu savunmalarına karşın Yılmaz'ın şirkette yevmiye karşılığında mermer işçisi olarak çalıştığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi, dosya içinde bulunan 17.09.2010 tarihli vergi suçu raporunda, sanıklardan F.. A..'ün 30.05.2007-15.02.2008, Y.. D..'nin 15.02.2008-31.12.2009 tarihleri arasında müdür olarak yetkili oldukları, diğer sanık A.. Ç..'ın ise şirket ortağı olduğunun belirtilmesi, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içinde fatura asılları veya onaylı örneklerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanıklardan F.. A.. ile Y.. D..'nin şirketin kanuni temsilcileri diğer sanık A.. Ç..'ın da şirket ortağı olduğu da gözetilerek suç ve cezaların şahsiliği ve suç fiillerini işleyen gerçek sorumlu veya sorumluların tespiti bakımından gerektiğinde faturalar ile şirkete ait belgeler üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan firma yetkileri dinlenip suça konu faturaları kimden aldıkları sorulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3953, Karar No: 2021/208, Tarih: 13.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3953 E.  ,  2021/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, önce sorgusunda beyan ettiği adresine tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince MERNİS adresine yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine 06.02.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Sanık hakkında “2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında; "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçları yönünden, suçun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 ve 31.12.2007 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20415, Karar No: 2017/4425, Tarih: 10.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20415 E.  ,  2017/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık müdafiinin Tavas İcra Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2012 tarih ve 2012/31 esas 2012/157 Karar sayılı hükmünün bozulmasını talep etmesi nedeni ile verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;

1-İİK’nın 331. maddesi yönünden kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Şikayet dilekçesinde sanığın muhasebe kayıtları üzerinde hileli muhasebe işlemleri yaparak şirketin mevcudu eksilttiği, şirkete ait malvarlıkların bir kısmını gayri kanuni olarak kendi üzerine geçirdiği ve şirketin bilançosu ve defterlerinin incelenmesinin istendiği anlaşılmakla, borçlu şirkete ait bilanço, defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasifi belirlenerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-İİK’nın 333/a ve 345/a maddeleri yönünden kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanığa isnad edilen İİK’nın 333/a maddesindeki suçun oluşması için, takibin kesinleştiği tarihin suç tarihi olarak kabulü ile şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilerek, bu tarih itibariyle borçlu şirketin borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığı belirlenmek üzere borçlu şirket defter ve belgeleri ile banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılıp, sonucuna göre hukuki durumun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Sanığa isnat olunan İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nın 179 ve TTK’nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespiti gerekmekte olup, mahkemece borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları temin edilerek karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesine tabi tutulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a ve 345/a maddesinde düzenlenen suçlar yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1886, Karar No: 2023/6993, Tarih: 04.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1886 E.  ,  2023/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/894 Esas, 2022/2478 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/360 E., 2020/434 K.

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 ... maddesi kapsamında dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davacının ... yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararda zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi.

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarih, 2020/11 E. ve 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarih, 2020/11 E. ve 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13082, Karar No: 2013/15742, Tarih: 12.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13082 E.  ,  2013/15742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

VEK.AV. ...

Taraflar arasında görülen tüketi hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı tüketici ...'ün 20/12/2011 tarihinde şikayeti üzerine .... tarafından "Anayasa ve hukuka aykırı olarak tüketiciye ait elektrik faturalarından kayıp/kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli olarak alınan toplam 5,84 TL'nin yasal faiziyle birlikte tüketiciye ödenmesine tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içerisinde de söz konusu bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına" şeklinde 09/04/2012 tarih ve 2012/6 sayılı karar verildiğini, hakem heyeti'nin yasayla sınırları belirlenmiş yetkisini aşarak gerekçelendirdiği ve adeta bir mahkeme gibi hüküm verdiği kararına itiraz ederek .....'nin 09.04.2012 tarih ve 2012-6 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafça .... Başkanlığı'nın 09/04/2012 tarih ve .... sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine hükmolunmuş, temyiz talebinin reddine dair ek kararı davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Davada iptali istenen ....'nın 09.04.2012 tarih ve 2012/6 K. sayılı kararının incelenmesinde; ''...Anayasa ve hukuka aykırı olarak .....'a ait alınan elektrik faturalarından her birinde farklılık gösteren kayıp/kaçak bedeli olarak 2,31 TL dağıtım bedeli 2,59 TL, per. sat. hiz. bedeli 0,29 TL, sayaç okuma bedeli 0,08 TL, ilet. sis. kul. bedeli 0,57 TL olmak üzere toplam 5,84 TL'nin yasal faizi ile birlikte 15 gün içerisinde tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içerisinde de, yukarıda sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına'' şeklinde karar verildiği görülmüştür.

....

İptali istenen ....kararında, ileriki yıllara da yönelik hüküm kurulduğu, dolayısıyla yaratılan çekişme ve verilen hükmün bir yıla mahsus olmadığı anlaşıldığından, sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının; HUMK.nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427.maddesi uyarınca 1.690 TL'nin altında kaldığından bahisle ve 4077 sayılı yasanın 22/5 maddesi gereğince kesin olduğundan sözedilemeyecektir. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 Tarih ve .... sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla;....Mahkemesinin (....) 07.03.2013 tarih ve .... sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedeli ve benzeri bedellerin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

4628 sayılı ....'nun bir gereği olarak ....genelinde dağıtım şirketlerinin uygulayacağı .... tarafından belirlendiği, .... tarafından belirlenerek uygulanan tarifelerin uygulanmasının davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk olduğu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyeceği veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacağı, davacı dağıtım şirketinin tarifeleri uygulayıp uygulamama gibi bir inisiyatifinin mevcut olmadığı, tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak dava konusu edilen bedellerin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, dava konusu edilen bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının ....'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları açıktır. Buna göre; davacı tarafından 4628 sayılı kanun hükümlerine dayanılarak davalı tüketicinin elektrik tüketim bedeli faturalarına yansıltılan dava konusu bedellerin, mevcut yasal düzenlemelere aykırı bir yönü bulunmamaktadır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmanın her zaman mümkün olduğu, ancak tarifeye ilişkin kurul kararının iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruduğu anlaşılmakla, yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15454, Karar No: 2009/23235, Tarih: 23.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15454 E.  ,  2009/23235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Taraflar arasında cari hesap ilişkisi bulunmadığına göre alacaklının borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız icra takibine geçmesi mümkündür. O halde mahkemece, çoğun içinde azın da bulunduğu kuralı gözetilerek, icra emrinin iptaline karar verilmesi yerine takibin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38487, Karar No: 2013/1961, Tarih: 21.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/38487 E.  ,  2013/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren, işyerinde kapıcı olarak çalışan davacının işine gereken özeni göstermediği tutanaklarla belli olduğundan feshin haklı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece; feshin haklı olduğuna ilişkin İş Müfettişi raporu bulunduğu, bunun aksinin de kanıtlanmadığı gerekçesi ile feshin haklı olduğu kabul edilmiştir.

Dosyada bulunan, davacının görev yerinde olmadığına, yakıt bitmeden bildirmediği gerekçesi ile kaloriferlerin yanmadığına, maliklere saygısız davrandığına ilişkin tutanakların en yenisi 02.04.2008 tarihlidir. Apartman Kat Malikleri Kurulu 06.05.2008 tarihinde olağanüstü toplanarak aynı nedenlerle davacının iş sözleşmesinin yasanın 25/II-h maddesi gereğince feshine karar vermiştir. Noterden yapılan fesih tebliğinde ise görülen lüzum üzerine hizmet aktinin feshedildiği yazılıdır.

Savunmaya konu edilen tutanaklar nedeniyle 6 iş günü geçtiği gibi, davacıya yapmadığı görevinin hatırlatıldığına ilişkin bir tutanakta olmadığından davalı feshi haksızdır.

İş Müfettişi raporunda ise davacının iş veren vekiline tehdit ve sataşmada bulunduğundan feshin haklı olduğu yazılıdır. Fesih kararının 07.05.2008 tarihinde davacıya tebliği sırasında tutulan tutanakta, davacının iş veren vekiline hakaret ve tehditte bulunduğu yazılıdır. Bu tutanak fesih gerçekleşmesinden sonrasına ait olduğu gibi davalı dosyada tanık deliline dayanmadığından bu iddia kanıtlanmamıştır.

Mevcut delil durumu karşısında iş sözleşmesi haksız olarak feshedilen davacının kıdem, ihbar tazminatı isteklerinin kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacının ibraname içeriğinde yer almayan fazla çalışma isteğinin, apartmanın kapıcı dairesinde oturup iş ve çalışma hayatı içiçe geçtiği gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.