muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4517, Karar No: 2012/643, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4517 E.  ,  2012/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2007 gün ve 2004/64 Esas, 2007/59 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı ...nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 22.03.2004 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı ...nın 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 01.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/434, Karar No: 2006/4015, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/434 E.  ,  2006/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Odunpazarı Belediye Başkanlığının 08.09.2005 günlü ve 5364-7304 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın imar planında Organize Sanayi Bölgesi gelişme alanı içinde olduğu, aynı idarenin 14.10.2005 gün ve 6074.8427 sayılı yazısında ise taşınmazın içerisinde bulunduğu köyün belediye sınırı içinde ancak imar planının bulunmadığı bildirilmiştir. Belediye Başkanlığınca gönderilen yazılar arasındaki çelişki giderilerek taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama) belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26584, Karar No: 2023/7829, Tarih: 28.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/26584 E.  ,  2023/7829 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/13 E., 2023/434 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu ve dosya içeriğine göre suça konu hayvanların katılanlara ait ikametin eklentisinde bulunduğu anlaşılan barınaktan çalınması nedeniyle eylemin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, olay günü ... vakti, katılanlara ait ikametin eklentisinde bulunan barınaktan hayvan çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 19.02.2015 gününden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle, DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15050, Karar No: 2015/17930, Tarih: 29.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/15050 E.  ,  2015/17930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Köy muhtarı olan sanığın, köyde ikamet etmesine rağmen ikamet belgesi vermemesi sebebiyle çocuğunu okula kayıt ettiremeyen katılanın mağduriyetine neden olmak suretiyle görevi kötüye kullandığı kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmişse de; 23/11/2006 tarihli ve 2006/11320 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca 15/12/2006 gün ve 26377 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 15/08/2007 tarihinde yürürlüğe giren Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği'nin 13. maddesindeki yerleşim yeri ve diğer adreslerin tutulmasında kişilerin adres beyan formundaki yazılı beyanının esas alınacağına ve bildirimin nüfus müdürlükleri, kurumlar ve dış temsilciliklere şahsen yapılacağına ilişkin düzenleme ve 14. maddesindeki adres değişikliğine ilişkin bildirimin 20 gün içerisinde yapılmasına dair katılanın yükümlülüğü gözetildiğinde, 25/09/2008-24/11/2008 tarihleri arasında okula kayıt için adres kayıt sisteminde bulunan adresin yeterli olup olmadığı, ayrıca ikamet belgesinin gerekli olup olmadığı araştırılarak, sanığın ihmali davranışı sonucunda TCK'nın 257. maddesinde yer alan kişilerin mağduriyeti, kamunun zararı veya kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği denetime imkan verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın ikametgah belgesi vermeme şeklinde oluşu kabul edilen eyleminin, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu düzenleyen TCK’nın 257/2. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 257/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

Suç tarihi 24/11/2008 olmasına karşın, karar başlığında 25/09/2009 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c madde ve fıkra hükmüne aykırı davranılması,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/125 Esas, 2008/635 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 29/12/2008, incelenen dosyadaki suç tarihinin ise 24/11/2008 olup tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden TCK'nın 58. maddesinin uygulanması ve TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca gereğinin takdiri için mahkemesine ihbarda bulunulmasına hükmolunması,

Suç tarihinden sonra kesinleşen ilam dışında adli sicil kaydı ve duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki objektif ve subjektif şartlar tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, "Sanığın sabıkalı geçmişi...'' ve ''Sanığın kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunduğundan ..." biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle bu hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle suçu işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17373, Karar No: 2013/4198, Tarih: 20.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17373 E.  ,  2013/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk Mina için ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/6965, Karar No: 2019/9583, Tarih: 08.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6965 E.  ,  2019/9583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler O yer Cumhuriyet savcısı, katılan ve vekalet ücreti ile sınırlı olarak sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ekonomik sıkıntıları sebebiyle sanık ...'dan 1.000,00 TL kadar borç para aldığı, borcuna karşılık 1.000 TL olarak imzaladığı senedi verdiği, borçlu olarak kendi isminin yazdığı ancak alacaklı isminin ve diğer kısımların boş olarak sanığa verildiği, sanıkların senetteki bedel kısmını 10.000 TL ye dönüştürerek tahrifat yapıp icra takibine koyduğu, bu suretle üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanıkların aşamalardaki savunmalarında; suçlamayı inkar ederek ve senet üzerinde tahribat yapmadıklarına ilişkin beyanları ile Ankara Kriminal Polis Laborutuvarı Müdürlüğü 20/02/2013 tarihli raporunda "10000" rakamlarının birler basamağında yer alan "0" rakamının sonradan ilave yazım suretiyle eklenerek senedin değerinin "1000" TL den "10000" TL ye tahrifen dönüştürülmüş olması mümkün ve muhtemel olarak değerlendirilmiş ise de, başkaca kati bulguların tespit edilememiş olması sebebiyle kesin bir netice beyanında bulunulabilmesi mümkün olamadığının belirtildiği, Jandarma Genel K.lığı Kriminal Daire Başkanlığının 25/11/2013 Tarih ve 2013/130760-199238 sayılı raporunda inceleme konusu senedin "Türk Lirası" hanesinde bulunan "10,000" rakamının, birler basamağında bulunan "0" rakamı bir defada yazılmış olmasına rağmen, onlar, yüzler, binler ve onbinler hanelerinde bulunan "10.000" rakamların üzerlerinden "0" rakamının yazımında kullanılan aynı cins mürekkepli kalem ile defaten mükerrer geçişler yapıldığı, orjinalinde "YTL" ibaresinin üzerinden aynı cins mürekkepli kalem ile mükerrer geçişler yapılarak "TL" ibaresinin yazıldığı, yapılan mükerrer geçişlerin tahrifat amacıyla mı yoksa sehven yapılan bir işlemin düzeltilmesi amacıyla mı yapıldığı hususunda müspet ya da menfi bir kanaat bildirmek mümkün olmadığı bu nedenle söz konusu senedin aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığı hususunda bir kanaat bildirmenin uygun olmayacağı kanaatine varıldığının belirtildiği ve bu haliyle sanıklar tarafından ekleme yapılarak suça konu senet üzerindeki rakam ile yazılan senet meblağına ilişkin tahrifat yapıldığı, sanıkların baştan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket edip haksız menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle yazılı olduğu şekilde beraatine hükmedilmesi,

2-UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'nın hüküm tarihinden sonra 10.04.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve katılan ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7575, Karar No: 2020/8306, Tarih: 16.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7575 E.  ,  2020/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil, Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, 304 parsel sayılı taşınmazın tamamının maliki olduğunu, davalı Kurumun müvekkilinin müsaadesi olmadan taşınmazının altından kablo geçirdiğini ve bu durumun halen devam ettiğini, herhangi bir ücret ödenmediğini, öte yandan araziden geçirilen kablolar için yapılan kazılarda çok sayıda meyve ağacının kökünün kesildiğini, bu nedenle ağaçların zarar gördüğünü, bir kaç cm toprağın altında bulunan kablolar nedeniyle müvekkilin istediği şekilde tarlasından faydalanamadığını, çünkü biraz derin kazarsa veya sürerse davalı Kuruma ait kabloların zarar gördüğünü belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla ecrimisil-kullanma bedeli olarak 500 TL, ağaçların kesilmesi nedeniyle uğranılan zarar nedeniyle de 500 TL olmak üzere toplam 1000 TL tazminatın kabloların döşendiği tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; bahse konu taşınmaz altından haberleşme hizmetleri için arazinin kullanım amacı zedelenmeden 15 yıl önce hat çekildiğini, zaman aşımı itirazında bulunduklarını, bu işlem yapılırken 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu’nun 12 ve 14. maddelerinden kaynaklanan yetkiyi kullandıklarını, bu maddeler uyarınca; Türk Telekomun arazi ve yolların kullanımına engel olmayacak şekilde kablo geçirme hakkının mevcut olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın, 3083 sayılı Yasa uygulanarak 158 ada, 9 ve 11 nolu parsellere ayrıldığı, kabloların geçtiği hattın 158 ada 11 nolu parsel içinde kaldığı, keşifte dinlenen tanık beyanlarına göre; kabloların döşenmesi sırasında ağaçların zarar gördüğü belirlenmiş, ancak söz konusu kabloların 1996 veya 98 yıllarında geçirildiği bu haliyle Borçlar Kanunu’nun 72.maddesine göre haksız fiilden kaynaklanan, ağaçlarda meydana gelen zararın 10 yıllık zamanaşımı nedeniyle istenemeyeceği değerlendirilerek maddi zarar talebi reddedilmiş, öte yandan 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu’nun 12 ve 14. maddeleri uyarınca davalı şirketin, mülkiyet hakkını kısıtlamamak, istifadeyi engellememek ve zarar vermemek kaydıyla telefon ve telgraf nakillerine ilişkin kablo döşeyebilme yetkisi bulunduğu belirtilerek ecrimisil yönünden de ret kararı verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil ve maddi tazminat istemlerine ilişkindir.

Dava, ecrimisil ve maddi tazminat istemlerine ilişkindir.

Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; dava konusu ... ilçesi 304 parsel sayılı taşınmazın, 158 ada 9 parsel ve 158 ada 11 parsele ayrıldığı, dava konusu 158 ada 11 parsel sayılı kabloların geçtiği tarla niteliğindeki taşınmazda davacının tam malik olduğu, kabloların 1998-1999 yıllarında geçirildiği, kabloların geçirildiği sırada tarlada bulunan ceviz ağaçlarının kesildiği anlaşılmaktadır.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin ecrimisil yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Kablonun davalı Kurumca taşınmazdan geçirildiği tarihte yürürlükte bulunan 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun 12 ve 14. maddelerine göre davalı ... Telekomun arazi ve yolların kullanımına engel olmayacak şekilde kablo geçirme hakkı mevcuttur. Hal böyle olunca; davacının dava dilekçesinde toprağın altından geçen kablolar nedeniyle taşınmazından istediği gibi faydalanamadığını, süremediğini, kazamadığını belirtmesi karşısında bu hususun keşfen tespit edilmesi, davalı Kuruma ait kabloların dava konusu taşınmazın kullanımına engel teşkil ettiğinin belirlenmesi durumunda ise, davalının süresinde verdiği cevap dilekçesinde zamanaşımı def’inde bulunduğu da gözetilerek dava tarihinden geriye doğru beş yıllık dönem için ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda davacı vekilinin (2) numaralı bentte belirtilen temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18045, Karar No: 2017/6074, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18045 E.  ,  2017/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/427, Karar No: 2006/4012, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/427 E.  ,  2006/4012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Odunpazarı Belediye Başkanlığının 08.09.2005 günlü ve 5388-7330 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın imar planında Organize Sanayi Bölgesi gelişme alanı içinde olduğu, aynı idarenin 14.10.2005 gün ve 6088.8424 sayılı yazısında ise taşınmazın içerisinde bulunduğu köyün belediye sınırı içinde ancak imar planının bulunmadığı bildirilmiştir. Belediye Başkanlığınca gönderilen yazılar arasındaki çelişki giderilerek taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama) belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4808, Karar No: 2024/6057, Tarih: 26.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4808 E.  ,  2024/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 18.11.2024

SAYISI : 2024/3003 E., 2024/1895 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara Batı 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/303 E., 2024/414 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince miktar itibari ile istinaf sınırı altında kaldığından istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.11.2024 tarihli ek karar ile kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Somut olayda, davacı tarafından tapudaki satış bedeli üzerinden ön alım hakkı kullanılmak istendiğine göre dava ve kanun yolu başvurusuna konu edilen miktar 6.726,88TL'dir. 6100 sayılı Kanun'un 341/2 hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle 28.250,00 TL'yi geçmeyen hükümler aleyhine istinaf yoluna başvurulamaz. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 18.11.2024 tarihli ek kararı ile; temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.11.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar 6.726,88 TL olup; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,