muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/998, Karar No: 2024/19348, Tarih: 28.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/998 E.  ,  2024/19348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1681 E., 2020/1730 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz

başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık müdafiinin 14.12.2020 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa meşruhatlı tebligatla, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16896, Karar No: 2014/39027, Tarih: 26.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16896 E.  ,  2014/39027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/312051

MAHKEMESİ : Develi(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2011/377 (E) ve 2012/296 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp Kurumunun uygulamalarında diş kaybının basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün olmaması karşısında; mağdur hakkında düzenlenen raporda sağ üst 11 numaralı dişte kayıp olduğu ve yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtilmesi nedeniyle yaralanmanın kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23497, Karar No: 2013/9489, Tarih: 25.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23497 E.  ,  2013/9489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli emanetin 16243 sırasında kayıtlı iki adet fişek ile bir adet boş kovanın akıbeti hakkında mahallinde her zaman karar verilebilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanığın taşıdığı tabancanın eşi ... adına bulundurma ruhsatlı olduğunun ve ruhsatın 31.12.2002 tarihine kadar geçerli olduğunun anlaşılması karşısında, ruhsat süresi geçen silahın Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince işlem yapılmak üzere idareye teslimi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden müsadere kısmının çıkarılarak yerine "Adli Emanetin 16243 sırasında kayıtlı tabancanın sanığın eşi ... adına bulundurma ruhsatlı olduğunun ve ruhsatın 31.12.2002 tarihine kadar geçerli olduğunun anlaşılması karşısında, ruhsat süresi geçen silahın Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince işlem yapılmak üzere idareye teslimine" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2322, Karar No: 2024/3220, Tarih: 05.06.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2322 E.  ,  2024/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2021/165 E., 2024/89 K.

DAVA TARİHİ: 29.08.2013

KARAR: Davanın kabulü

Taraflar arasında görülen geçit hakkı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; "davanın kabulüne, davacı ...'ye ait Niğde ili, ... ilçesi, ... Köyünde bulunan 157 ada 10 parsel sayılı taşınmaz lehine, davalılara ait Niğde ili, ... ilçesi, ... Köyünde bulunan 157 ada 6 parsel sayılı taşınmaz aleyhine, 3 metre genişliğinde ve 75,66 metre uzunluğunda ve 220,92 m2 yüzölçümünde geçit irtifakı olarak tesis ve tapuya tesciline, davalılardan ... ve ...'a karşı açılan davanın reddine" karar verilmiştir.

Mahkeme kararı dahili davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; maliki olduğu 157 ada 10 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığını ileri sürerek, 157 ada 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazlardan uygun bir güzergah belirlenerek bedeli karşılığında taşınmazı lehine geçit hakkı tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23/12/2014 tarihli ve 2014/69 Esas, 2014/218 Karar sayılı kararı ile "davanın kabulü ile; 157 ada 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazlardan, 14.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda sarı renkle (B1) gösterilen kısımdan davacıya ait 157 ada 10 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı tesisine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 23.12.2014 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemenin 23/12/2014 tarihli ve 2014/69 Esas, 2014/218 Karar sayılı kararı ile "davanın kabulü ile; 157 ada 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazlardan, 14.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda sarı renkle (B1) gösterilen kısımdan davacıya ait 157 ada 10 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı tesisine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 23.12.2014 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 07.11.2019 tarihli ve 2019/2862 Esas, 2019/7432 Karar sayılı kararıyla; "komşu taşınmazlardan 6 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 6.439,93 m2, aleyhine geçit kurulan 7 parsel sayılı taşınmazın 1.890,00 m2, 9 parsel sayılı taşınmazın 1.268,16 yüzölçümünde olduğu, 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde dört adet çalı ve bir adet kuşburnu ağacının bulunduğu belirtilmişse ise de 11.07.2014 tarihli ziraat bilirkişi raporuna göre taşınmaz üzerindeki çalıların ve kuşburnu ağacının bakımsız oldukları ve ekonomik değerlerinin bulunmadığının bildirildiği, diğer bir ifadeyle 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ekonomik değeri olan herhangi bir muhdesat bulunmadığının anlaşıldığı, bu tür davalarda uygulanan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereği öncelikle yüzölçümü daha büyük olan parseller üzerinden geçit kurulması tercih edilmesi gerektiğinden, fen bilirkişisinin hükme esas alınan krokili raporunda 6 parsel sayılı taşınmazda (A) harfi ile gösterilen yerden geçit hakkı kurulabileceği hususu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, davacı ...'ye ait Niğde ili, ... ilçesi, ... Köyünde bulunan 157 ada 10 parsel sayılı taşınmaz lehine, davalılara ait Niğde ili, ... ilçesi, ... Köyünde bulunan 157 ada 6 parsel sayılı taşınmaz aleyhine, harita kadastro teknisyeni bilirkişisinin 07/07/2014 tarihli raporuna ekli krokide mavi renkli (A) harfi ile gösterilen 3 metre genişliğinde ve 75,66 metre uzunluğunda ve 220,92 m2 yüzölçümünde geçit irtifakı olarak tesis ve tapuya tesciline, davalılardan ... ve ...'a karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Mahkemece bilirkişi raporundaki görüşün aksine karar verildiğini, daha uygun güzergahlar bulunduğunu, verilen geçit hakkı ile derede taşma olması durumunda mahsüllerinin zarar göreceğini, mevcut güzergahin kullanımına devam edilmesi gerektiğini, geçit hakkı bedelinin düşük olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, geçit hakkı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, geçit hakkı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 747. inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Dahili davalı ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13495, Karar No: 2012/12360, Tarih: 27.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/13495 E.  ,  2012/12360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira borcu nedeniyle başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; 1.12.2002 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parasının net 4.000,00 TL olup, aylık peşin ödeneceği ve özel şartlar 1.maddede ise sözleşmenin bitimine kadar müteakip her bir yılın kirasının geçmiş yılın kirasına...Ticaret Odası, Toptan Eşya Fiyat İndeksinin 12 aylık ortalama değişim oranı kadar artırılarak belirleneceği düzenlenmiştir. Tarafların özgür iradesi ile kararlaştırılan bu koşullar geçerli olup tarafları bağlar. Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 27.2.2009 tarih, 2007/945 – 2009/224 sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 9.7.2009 tarihli Düzelterek Onama kararı verilerek kesinleşen ilamı ile 1.12.2007 tarihi itibariyle aylık kira parasının 14.700,00 TL olarak tespitine karar verilmiş olup, davacı tarafından 29.4.2010 tarihinde başlatılan icra takibi ile 2007 yılının Aralık ayı ile 2010 yılının Şubat ayı arası kira parası farkları olarak 81.317,38 TL ve 15.890,00 TL faiz olmak üzere toplam 97.173,87 TL nin tahsili istenilmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı kiracı itiraz ve savunmasında takibe konu kira paralarının sözleşmeye uygun şekilde ödendiğini, kira tespit ilamında hükmedilen kira miktarının brüt kira olduğunu, kira borçları bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 24.652,17 TL kira farkı ile 1.434,90 TL işlemiş faize ilişkin itirazın kaldırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Karara esas alınan bilirkişi raporunda kira tespit ilamında belirlenen kira miktarının brüt olduğu ve takibin ilama bağlı takip olması nedeniyle kira artışlarının ve işlemiş faizlerin ayrı bir icra takibi ile talep edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Dosya içeriği ve Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin düzelterek onama ilamı birlikte değerlendirildiğinde Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 27.2.2009 tarih, 2007/945 – 2009/224 sayılı kararı ile 1.12.2007 tarihi itibariyle belirlenen aylık kira parasının net kira olduğunun kabulü gerekir. 1.12.2007 tarihinden itibaren aylık kira parasının net 14.700,00 TL olduğu, 1.12.2008 tarihinden itibaren de sözleşmedeki artış koşulu uygulanmak suretiyle 1.12.2008 tarihinden itibaren geçerli olacak aylık kira miktarı hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2190, Karar No: 2019/13062, Tarih: 01.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2190 E.  ,  2019/13062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, ... Belediyesinin yazısına ve taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre dava konusu ... mahallesi 427 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz tarım arazi olarak kabul edilerek değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro

parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30303, Karar No: 2016/9430, Tarih: 17.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/30303 E.  ,  2016/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ceza Genel Kurulunun 13.11.2007 gün ve 210-234 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; “daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” hallerinde ve “her somut olayda; olayın özelliği, mağdurun konumu, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli” değerlendirilerek meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;sanığın müştekinin işyerine müşteri gibi girip 15-18 TL değerinde takı,toka,boncuk ve süs eşyasını alıp işyerinden çıkarken yakalanması biçimindeki eyleminde, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1186, Karar No: 2014/16885, Tarih: 10.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1186 E.  ,  2014/16885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/380-2013/259

Davacı V.. M.. vekili Avukat F. A. V. tarafından, davalı M.. S.. aleyhine 26/11/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, döner sermaye ek ödemelerinden eksik vergi kesilmesi nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ödenen döner sermaye ek ödemelerinden kesilmesi gereken verginin eksik kesilmesi nedeniyle ilgili adına vergi sorumlusu olarak, vergi dairesine ödeme yapıldığını belirterek, ödenen bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, zamanaşımı savunmasında bulunarak istemin reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Dosya içeriğinden, dava dilekçesinin davalıya 25/12/2012 tarihinde tebliğ edildiği, davalının ise 03/01/2013 tarihinde mahkemeye sunduğu cevap dileçesinde zamanaşımı defiinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Zamanaşımı def’i, bir hakkın ileri sürülebilmesine engel olgulardandır. Bu nedenle de öncelikle ve hadise hükümleri uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir. Şu halde mahkemece davalının zamanaşımı defi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru görülmemiş,bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.