muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1395, Karar No: 2025/4877, Tarih: 22.04.2025

Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün daha önce Yargıtay denetiminden geçmiş olduğu anlaşıldığından, istinafa tabi olan hükümlerin istinaf incelemesi yapıldıktan sonra, bu hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dosyanın kül hâlinde, temyiz edilmemesi hâlinde ise, yalnızca sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hüküm yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya aslı ile istinafa tabi

hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara ilişkin dosyanın onaylı örneğinin Yargıtay 11. Ceza Dairesi Başkanlığına gönderilmesi için dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2195, Karar No: 2013/17955, Tarih: 18.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2195 E.  ,  2013/17955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd aleyhine 27/09/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece,istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar; davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haberin, .... Gazetesi'nin 08.09.2011 tarihli yayınında diğer davalı ... tarafından kaleme alınan yazının ''....'' başlığıyla yayınlandığı ve yazıda ''...Üst bağlantıları köstebek ele verdi. İddiaya göre savcılığın, ....'ye baskın isteyen yazısı ... Bakanı'nın Özel Kalem Müdürü (şimdiki ... valisi) tarafından ...'li ...Belediye Başkanı'na duyuruldu. Vali Bey yalanlıyor. Ama bu tüyonun kayda geçtiği anlaşılıyor. Haberi alan ... Belediye Başkanı gece yarısı Kanal 7 yöneticisini arıyor. O da önemli bir gelişme var uyarısıyla bir diğerini haberdar ediyor...'' ifadelerine yer verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı,.... Bakanlığı Özel Kalem Müdürü görevini yaptığı döneme ilişkin olarak küçük düşürmeye ve rencide etmeye yönelik hakkında yapılan gerçeğe aykırı yayın nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, basının görevinin ülkenin önemli birimlerinde meydana gelmiş veya varlığı iddia edilen yolsuzlukları kamuoyuna iletmek, böylece yetkilileri harekete geçirmek olduğunu, müvekkil şirkete ait gazetenin de sorumlu gazetecilik anlayışı ile ülke gündemini meşgul eden konu hakkında somut gelişmeleri hiçbir yorum yapılmaksızın haber konusu yapılarak kamuoyuyla paylaştığını, dava konusu köşe yazısında davacı yanın kişilik haklarını zedeleyecek ifadeye yer verilmediğini, yazının bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece;davacının görevde bulunduğu dönemde arama yapılacağı bilgisini, bir kısım şüphelilere ulaştırılması iddiasının gerçek olmadığı, davacı hakkında şüpheli sıfatıyla soruşturma yapılmadığı, haberin gerçek ve kamu yararı ölçülerine uygun olmadığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece;davacının görevde bulunduğu dönemde arama yapılacağı bilgisini, bir kısım şüphelilere ulaştırılması iddiasının gerçek olmadığı, davacı hakkında şüpheli sıfatıyla soruşturma yapılmadığı, haberin gerçek ve kamu yararı ölçülerine uygun olmadığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basının haber kaynağını açıklamak ve maddi gerçekliği kanıtlamak gibi bir yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu yönüyle basın özgürdür. Ancak haber yapmak basının görevidir ve bu bağlamda da evrensel insan hakları çerçevesinde Basın Yasasında belirlenen ilkelere uymak zorunluluğu bulunmaktadır. AİHS'nin 10. maddesi hükümleri kamu yararını ilgilendiren genel yarara ilişkin bir durumda ifade özgürlüğünün sınırlanmasına çok az yer

bırakmaktadır. Basına siyasal arenada ve kamunun ilgilendiği diğer alanlarda tartışma konusu olan bilgi ve görüşleri iletme görevi düşer. Basının bu görevi kamuoyunun da bu bilgi ve görüşleri alma hakkı ile tamamlanır. Yine Basın, kamuoyunun ilgisini çeken güncel konuları, bu konuların birbiri ile bağlantılarını ilgi çekici ve düşünmeye sevk edici biçimde haber yapabilir. Bu bağlamda basın soruşturma açılmasını sağlamak için tahrik edici yazılarda yazabilir.

Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinde; kamuoyunda .... soruşturması olarak bilinen ve bu davanın soruşturulması aşamasında Kanal 7 binasında adli makamlarca yapılacak olan baskın ve aramaların .... Belediye Başkanı.... tarafından...yöneticisine arama yapılmadan önce haber verildiği iddiasıyla ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/2811 soruşturma numaralı dosyasında soruşturma yürütüldüğü, bu soruşturma kapsamında başkan .....'ın ifadesinin alındığı, bu iddialarla ilgili olarak ....'ın...yöneticisini aradığına ilişkin olarak telefon kayıtlarının varlığından da bahsedildiği, soruşturma kapsamında yapılacak aramalar hakkında bilgi sızdırılmasına ilişkin olarak .... Genel Başkanı ....'nun da ..... Genel Kurul Toplantısında açıklamalarda bulunduğu,açıklamalarında....Bakanlığı'nın Özel Kaleminden Özel Koruma Müdürü'nün .... Belediye Başkanını aradığı ve Belediye Başkanının da ...... yöneticisi ....'i aradığını ileri sürdüğü, bu açıklamaların ve soruşturma dosyasında yer alan iddiaların yazılı ve görsel basında geniş yer tuttuğu, her ne kadar davacının soruşturma kapsamında ifadesine başvurulmadığı bilgisi dosyaya girilmiş ise de dava konusu haberde de gündemde geniş yer tutan ve kamuoyunu yakından ilgilendiren dava ile ilgili olarak yürütülen soruşturma ile ilgili yapılan açıklamalar ve ortada olan söylentiler dahilinde dava konusu yazının yazıldığı anlaşılmaktadır.

Şu halde yayın, güncelliğini koruyan soruşturma ve davalar ve bu soruşturmada adı geçen kişiler ile .... soruşturması arasındaki iddia olunan bağlantıların, yapılan açıklamaların ve söylenti dahilinde bir takım bilgilerin ilgi çekici biçimde kamuoyuna sunulmasından ibaret olup bu yönüyle hukuka aykırı bir yayından söz edilemez.

Şu halde yayın, güncelliğini koruyan soruşturma ve davalar ve bu soruşturmada adı geçen kişiler ile .... soruşturması arasındaki iddia olunan bağlantıların, yapılan açıklamaların ve söylenti dahilinde bir takım bilgilerin ilgi çekici biçimde kamuoyuna sunulmasından ibaret olup bu yönüyle hukuka aykırı bir yayından söz edilemez.

Bu nedenle istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru bulunmamış, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Basın özgürlüğü, basının kamuoyunu bilgilendirme görevi gibi ilkeler, basının hakikat hilafına ve insanların kişilik haklarına saldırı niteliği taşır mahiyette haber yapma hakkı olduğu anlamına gelmemelidir.

Davacı hakkında yapılan haberin gerçeğe aykırı ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması nedeniyle yerel mahkemenin kısmen kabul şeklindeki kararını doğru bulduğumdan dairemiz çoğunluğunun düşüncesine katılmıyorum. 18/11/2013
Yargıtay — Esas No: 2009/4172, Karar No: 2009/5714, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4172 E.  ,  2009/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, davalının kızına ait düğün organizasyonunu yaptığını ve iş bedelinin ödenmediğini ileri sürerek alacak isteminde bulunmuş, davalı akdî ilişkiyi inkâr etmiştir. Yanlar arasında yazılı sözleşme bulunmamakla birlikte davacı delil olarak fotoğraflar ve iki adet CD’ye dayanmış, ayrıca düğüne ait davetli listesini ibraz etmiştir. Alacağın miktarı itibariyle HUMK’nın 288. maddesi uyarınca akdî ilişkinin varlığının yazılı delille kanıtlanması gerekmekte ise de; orjinal olması halinde ibraz edilen fotoğraf ve CD’deki bir takım görüntü ve kayıtlarla da akdî ilişkinin varlığı kanıtlanabilir. Mahkemece davacı tarafından ibraz edilen CD’lerin çözümü yaptırılıp kanıt olabilecek görüntü ve kayıtların çıktıları alınıp, taraflar HUMK’nın 75 ve 230. maddeleri gereğince isticvap edilerek görüntü ve kayıtlar özellikle fotoğraflardan birisinde görünen ... Organizasyon tabelası konusunda ve fotoğraflar ile CD görüntülerinin davalının kızının düğününe ait olup olmadığı konusunda beyanlarının alınması ve dosya kapsamı değerlendirilmek suretiyle akdî ilişkinin kurulup kurulmadığının değerlendirilmesi ve akdî ilişkinin varlığının kabulü halinde bedelin kararlaştırıldığı yazılı sözleşme bulunmadığı ve taraflar miktar konusunda da anlaşamadıklarından bilirkişiden alınacak raporla Borçlar Kanunu 366. maddesi gereğince yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre davacının hakettiği iş bedeli tespit ettirilerek davanın sonuçlandırılması gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca davacının temyiz itirazLarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3464, Karar No: 2010/4288, Tarih: 14.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3464 E.  ,  2010/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kayden maliki olduğu 670 ada 9, 10, 17 parsel sayılı taşınmazların imar planına, Kıyı Kanunu ile ilgili yönetmeliklere uygun hale getirilmesi için davalı Belediyeye kiralandığını, davalı Belediyenin 17 parsel sayılı taşınmaza protokol hükümlerine ve Kıyı Kanununa aykırı olarak betonarme, 2 adet gazino binası yaptığını ileri sürerek, yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı ..., yapıların sabit tesis niteliğinde olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davanın genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "...davalının hükümle birlikte yatırdığı bir harç bulunmadığı, 14.859.07.-TL harcın temyiz aşamasında davalı tarafça yatırıldığının kabulünün doğru olmadığı, öte yandan, görevsizlikle neticelenen kararda davalı vekili için hükmedilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1-son hükmü gözetilerek takdiri gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama sonucunda, hakem sıfatıyla davacı tarafça yatırılan 14.859.07.-TL harcın talep halinde davacı tarafa iadesine, 575.00.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3203, Karar No: 2019/4757, Tarih: 24.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3203 E.  ,  2019/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/07/2017 tarih ve 2015/448 E. - 2017/310 K. sayılı kararın davacı vekili, davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12/04/2018 tarih ve 2017/1589-2018/418 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada; müvekkilinin 88283, 138637, 2008/43077 sayılı ve "DAMAK", "DAMAK", "DAMAK+şekil" ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin anılan markalarıyla karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer bulunan 2014/37360 sayılı "DAMAK ÇATLATAN LEZZETLER" ibareli ve 2014/37251 sayılı "DAMAK ZEVKİNİZİ ŞIMARTIN" ibarelerini 30. sınıflarda marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, müvekkilince anılan marka başvurularına yapılan itirazların nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, başvuruların müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, tüketicilerin başvuru konusu markaları müvekkilinin seri markalarından birisi olarak algılayacağını, "DAMAK" markalarının yüksek ayırt ediciliğinin karışıklık riskini arttıracağını, aynı malları kapsadığını, "DAMAK" markasının tanınmış olması nedeniyle başvurunun tescilinin önceki markaların itibarına zarar vereceğini ileri sürerek YİDK’nın 2015-M-6826 ve 2015-M-11404 sayılı YİDK kararlarının “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar.” malları yönünden iptalini, tescili halinde başvuru markalarının “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar.” yönünden hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; markaların bütün olarak incelenmesi gerektiğini, markaların benzer olmadığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; yetki itirazında bulunarak müvekkilinin “TUNA TAN” markası ile tanındığını, başvuru markalarındaki ibarelerin slogan ibareler olduğunu, anılan ibarelerle tanınmadığını, markaların farklı olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; yetki itirazında bulunarak müvekkilinin “TUNA TAN” markası ile tanındığını, başvuru markalarındaki ibarelerin slogan ibareler olduğunu, anılan ibarelerle tanınmadığını, markaların farklı olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı mülga KHK'nın 8/1-b maddesinin şartlarının somut olayda bulunmadığı, aynı KHK'nın 8/4. maddesinin şartlarının 30. sınıfın 10. alt sınıfındaki, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler malları açısından bulunduğu, YİDK’nın 2015-M-6826 ve 2015-M-11404 sayılı kararlarının iptal koşullarının, 30. sınıfın 10. alt sınıfındaki; "şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" malları açısından oluştuğu, başvuru markalarının hükümsüzlüğü koşullarının 30. sınıfın 10. alt sınıfındaki “şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler,” açısından gerçekleştiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK’nın 2015-M-6826 ve 2015-M-11404 sayılı kararlarının 30. sınıfın 10. alt grubunda yer alan "şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" malları yönünden kısmen iptaline, 2014/37251 sayılı “DAMAK ZEVKİNİZİ ŞIMARTIN” ibareli ve 2014/37360 “DAMAK ÇATLATAN LEZZETLER" ibareli markaların 30. sınıfın 10. alt grubunda yer alan "şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" malları yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili, davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili, davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin, "DAMAK ÇATLATAN LEZZETLER" ile "DAMAK ZEVKİNİZİ ŞIMARTIN" ibareleri ile davacı şirketin "DAMAK" asıl unsurlu markalarının kapsadığı malların benzer olduğu, davacıya ait "DAMAK" markasının davalının başvurularında aynen kullanıldığı, görsel olarak algılananın ilk olarak "DAMAK" ibaresi olacağı, karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, başvuru markası ile davacı markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca benzerliğin bulunduğu, davacının "DAMAK" ibareli markasının yüksek ayırt ediciliğe sahip olduğu, ilgili olduğu sektörünün dışında da tanındığı, dava konusu başvuruların tescili halinde davacı markalarının tanınmışlığından istifade edileceği, davacı markasının ayırt edici karakterini zedeleyeceği, mahkemece davanın kabulü ile dava dilekçesinde sayılan mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b ve 8/4. maddesinde düzenlenen koşulların gerçekleştiği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı, asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde tek vekalet ücretine hükmedilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle davalı kurum vekilinin ve davalı şirket vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, asıl ve birleşen davanın kabulüne, YİDK'nın 2015-M-6826 ve 2015-M-11404 sayılı kararlarının 30. sınıftaki "şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, dondurmalar, yenilebilir buzlar, sakızlar" mallar yönünden kısmen iptaline, başvuru markalarının 30. sınıftaki "şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, dondurmalar, yenilebilir buzlar, sakızlar" mallar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekili ve davalı şirket vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 52,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurum ve davalı şirketten ayrı ayrı alınmasına, 24/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17810, Karar No: 2011/22775, Tarih: 05.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/17810 E.  ,  2011/22775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, "varlığı noter tesdik kayıtları veya sair suretelerle sabit..." olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin yeterli olduğu sanıktan 2003-2004 yıllarına ait yasal defter ve belgelerin, 21.05.2007 tarihli usulüne uygun tebligatla ibrazının istenmesi üzerine, sanığın, vergi denetmenine belirli bir işyeri bulunmadığını, defter ve belgelerini eski işyerindeki depo içerisinde bir sandıkta muhafaza ettiğini, ancak ibrazının istenmesi üzerine gittiğinde sandığın boşaltılmış olduğunu gördüğünü bu nedenle defter ve belgeleri ibraz edemeyeceğini beyan etmesi karşısında, savunması, 213 sayılı VUK.nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadığından, defter ve belgelerin saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetimeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1323, Karar No: 2017/8504, Tarih: 03.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/1323 E.  ,  2017/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 21/05/2012 tarihinde davalı şirket sigortalısının sevk ve idaresinde bulunan araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen tek taraflı kaza sonucunda yaralandığını belirterek sürekli sakatlık nedeniyle şimdilik 10.000,00.TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 02.07.2014 tarihli raporundan davacının genel beden gücünde kayıp oluşmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiş,hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.