muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8250, Karar No: 2012/7954, Tarih: 25.09.2012

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3562, Karar No: 2020/3541, Tarih: 16.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/3562 E.  ,  2020/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili ve davalı ... şirketi vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'ın 01/03/2005 tarihinde davalılardan ... kullandığı ... plaka sayılı minibüsten düşmesi neticesinde beyin kanaması geçirdiğini, davalı ... hakkında K. Çekmece 7 Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/265 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davacıların maddi ve manevi kayıplarının olduğunu beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ... için destekten yoksun kalma tazminatı, tedavi ve defin masrafları olarak 1.000,00 TL, Duygu ve ...'ın her biri için ise 500,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminat ile davacıların her biri için 30.000,00'er TL olmak üzere toplam 90.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen, diğer davalı ...'den ise poliçedeki teminat tutarının 01/03/2005 kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, yargılama gideri ile vekalet ücretinin de davalılara yükletilmesine karar

verilmesini taleple dava etmiştir. 2.2.2010 tarihinde 352.580,00 TL davacı vekili dava değerini artırmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, ... için 5.890,00 TL, ... için 6.437,00 TL, ... için 27.526,00 TL maddi tazminatın davalılardan 01/03/2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, Davalı ... şirketinin sorumluluğunun ise sigorta limiti poliçesi ile sorumlu tutulmasına, faiz başlangıcının dava tarihi olarak (31/05/2005) hesaplanmasına, ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL toplamı 15.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan 01/03/2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ile davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ile davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Dairemizce kabul görmüş pay esasına göre; çocuksuz durumda destek, desteğin gelirini eşi ile paylaşacağı varsayımına dayalı olarak, gelirden desteğin %50 ve eşin %50 pay alacağı kabul edilmektedir. Çocukların eş ile birlikte destek payı alacağı durumda ise desteğin gelirden eşi ile birlikte ikişer pay alırken çocuklara birer pay verileceği yine eş, çocuklar ile ana babanın pay alacağı durumlarda desteğe 2 pay eşe 2 pay çocukların her birine 1 pay ana ve babaya birer pay ayrılarak böylece gelirin tamamının dağıtılacağı esasına dayalıdır. Çocukların sayısı arttıkça hem desteğe ayrılan pay hem de eş ve çocuklar ile ana ve babaya ayrılacak paylar düşecektir. Çocukların destekten çıkması ile birlikte destekten çıkan çocuğun payları destek, eş ve diğer çocuklara dağıtılacak anne ve babaya verilmeyecektir. Böylece geriye kalan eş ve çocukların payları

ile desteğin payı artacaktır. Bu pay esası Türk aile sistemine uygun düşmektedir. Çünkü Türk aile sisteminde desteğin geliri aile bireyleri tarafından birlikte paylaşılmakta, aile bireyleri arttıkça gelirden alınacak pay düşmekte, aile bireyi azaldıkça da gelirden alınacak pay yükselmektedir. Ana ve babadan birinin destekten çıkması ile payı diğerine aktarılacak, ana ve baba ile çocukların tamamının destekten çıkması durumunda ise yine çocuksuz eş gibi desteğe 2 pay eşe 2 pay esasına göre %50 desteğe %50 eşe pay verilerek varsayımsal olarak gelir paylaştırılarak tazminat bu ilkelere göre hesaplanmalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda,desteğin eşinin 23.07.2009 tarihinde evlenmesi sonrası destek 2, desteğin kızları 1'er pay alacaktır. Davacı ...'nun destekten çıkması sonucu destek 2 ve diğer davalı ... bir pay alacaktır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı ... için destek ile kaldığında %33 pay verilmesi gerekirken %30 destek payı belirlenmiş ise de bu hesaplama doğru olmamıştır.

3-Destekten yoksun kalınacak sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü gerekmektedir.

3-Destekten yoksun kalınacak sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü gerekmektedir.

Somut olayda;Davacı ... için destek süresi bilirkişi raporunda 22 yaş olarak alınmış ise de davacı vekili tarafından 7.11.2017 tarihinde dosyaya, davacının ... Üniversitesi Rus dili ve edebiyatı 1.sınıf öğrencisi- olarak eğitim gördüğüne ilişkin belgeyi birlikişi raporua itirazda dosyaya sunmuştur. Bu durumda, mahkemece, davacı ...'ın öğrenimine devam edip etmediğinin araştırılarak üniversite eğitimi aldıkları takdirde öğrenim süresi 25 yaşına kadar devam edeceğinden 25 yaşına kadar annesinden destek göreceğinin kabul edilmesi, üniversiteye gitmediğinin tespiti halinde ise 22 yaşına kadar annelerinden destek göreceklerinin kabul edilmesi gerekmektedir. Tüm bu hususlar araştırılarak anılan davacı ... için destekliğin sona erme yaşı belirlenerek usulü kazanılmış haklara da riayet edilerek sonucuna göre

karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Temyize konu kararda, davacıların her biri için 5.000,00 TL'er TL manevi tazminatın davalılardan(sigorta şirketi dışındaki) tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş olup, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 2. Fıkrası; “Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmünü haiz olup, davacılar lehine hükmedilen ücreti vekaletleri aşmayacak miktarda bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde davalılar lehine 8.600,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi, doğru olmamıştır.

5-Davalı vekilince, harç ve yargılama giderleri yönünden Mahkemece hükmolunan manevi tazminat ve maddi tazminat için ayrıma gidilmediği belirtilerek karar bu yönüyle temyiz edilmiştir. Sigorta şirketi sigorta genel şartları düzenlemesine göre yargılama giderleri ile avukatlık ücretini sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde ödemekle yükümlüdür. Davalı ... şirketinin maddi ve manevi tazminat arasında oran kurulmaksızın hükmedilen yargılama giderlerinin tamamından diğer davalılar ile birlikte sorumluluğuna ve aleyhine manevi tazminat hükmedilmemesine rağmen harçtan sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2, (3), (4) ve (5) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ...Ş.'ye geri verilmesine 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14674, Karar No: 2012/6711, Tarih: 23.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/14674 E.  ,  2012/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kesinleşen Orman Kadastro sınırları dahilinde işgal eylemi 6831 sayılı Kanunun 93/1-2 maddeleri kapsamında kalacağı gözetilmeden karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-05.07.2001 tarihli karar ile ev ile bahçedeki iki erik, bir şeftali ağacın müsaderelerine karar verildiği halde mükerrer müsadere kararı verilmesi,

2-Nisbi vekalet ücretinin fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ev, 2 erik, 1 şeftali ağacının müsaderesi ibaresi karardan kaldırılarak, nispi vekalet ücretin 310.00 TL: ye indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4421, Karar No: 2014/11176, Tarih: 08.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4421 E.  ,  2014/11176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ...(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ... Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletişim bedelinin alınmaması gerektiğine dair ... Heyetince verilen kararın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; kayıp/kaçak bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletişim bedelinin elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin ...'nın kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği ve bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının ...'nın bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, Enerji Piyasası Kanununun .... maddesinde Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olması çerçevesinde ......... Hakem Heyetinin kendi görevine girmediği bir konuda karar verdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile ... Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun ....maddesinde, kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı ....maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun ....maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun .../d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Somut olayda; davacı elektrik dağıtım şirketinin (satıcı), davalı şirkete (abone) ait işyerine ücret karşılığında elektrik kullanım hizmeti sunduğu, davalı şirketin kanunda tanımı verilen tüketici tanımına uymadığı, dolayısıyla taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı kanun kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, davacı ile davalı arasındaki ilişki işyeri abonelik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, yukarıda vurgulandığı üzere davada 4077 sayılı kanun değil genel hükümler uygulanacaktır. Bu durumda, ihtilafa ... heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun .../... maddesi uyarınca, ... heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Bu nedenle, mahkemece; 4077 sayılı kanun kapsamı içerisinde yer almayan davalı abonenin başvurusu üzerine, yetkili ve görevli bulunmayan ... heyeti tarafından verilen kararın iptaline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değil ise de; sonucu itibariyle davanın kabulü doğru olup hükmün gerekçesinin açıklandığı şekliyle değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 0,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12141, Karar No: 2024/6834, Tarih: 27.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12141 E.  ,  2024/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/8 E., 2016/148 K.

SUÇ : Taksirle öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu bakımından ise 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 54/1. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL hapisten çevrili adli para cezası ve doğrudan tayin olunan gün para cezası karşılığı 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın eylemi ile gerçekleşen netice arasında illiyet bağı bulunmadığına, tayin olunan cezada alt sınırdan uzaklaşılması için neden bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, hükmü açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin hatalı şekilde değerlendirildiğine; katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ise; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, olayın seyrinin hatalı değerlendirildiğine, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın olay günü üzerinde taşıdığı ruhsatsız toplu tabancayı ölene verdiği, ölenin silahla oynamaya başladığı, silahın mermilerini çıkarıp taktığı, elinde çevirmeye başladığı, daha sonra sanığın odadan çıktığı, bir süre sonra odaya geri döndüğünde ölen ... ve tanık ...'nın alkol almaya başladıklarını gördüğü, daha önce alkol almamaları için öleni ve tanığı uyardığı, şaka amaçlı orada bulunan biber gazını odaya sıktığı, bu sırada gazdan korunmak amacıyla odadakilerin kaçışmaya başladığı, bu sırada ...'ın elindeki silahın ateş aldığı ve ...'in öldüğü, ruhsatsız ,herhangi emniyeti bulunmayan toplu tabancasını dolu olarak içki masasında oturan birden fazla kişinin bulunduğu bir ortamda ölen ...'a veren ve daha sonra ölen silahla oynarken ortama biber gazı sıkarak panik ortamı oluşmasına ve kaçışma sırasında da silahın patlaması ile kendisini vuran ...'ın ölümüne sebebiyet veren sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi nedeniyle taksirle ölüme sebep olma suçunu işlediği ayrıca sanığın 6136 sayılı yasa kapsamında yasak niteliği haiz tabanca ve fişekleri olay günü ruhsatsız olarak taşımak suretiyle de 6136 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın eylemlerine uyan TCK'nın 85/1. maddesi ve Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

1.Taksirle öldürme suçu bakımından kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçu bakımından kurulan hükmün incelenmesine gelince ise;

2. 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçu bakımından kurulan hükmün incelenmesine gelince ise;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 31.05.2016 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce 31.05.2024 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.