muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20213, Karar No: 2015/37733, Tarih: 12.11.2015

5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde “Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur” biçiminde tehdit suçu düzenlenmiştir.

Somut olayda; sanığın, “bu evi de seni de yakarım” diyerek katılanı tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde yer alan katılanın hayatına ve vücut dokunulmazlığına yönelik olduğu gözetilmeden, TCK'nın 106/1-2. cümlesi gereğince sair tehdit suçundan hüküm kurulduğu ve mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmekle, aleyhe temyiz bulunmadığı görülmektedir.

Bu açıklamalar ışığında itiraz konusu değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin niteliği değişmediği, yine tehdit suçunu oluşturmakla birlikte aynı maddenin cezai yaptırım olarak daha ağır haline temas ettiği ve ayrıca aleyhe de temyiz bulunmadığından, uygulama hatası hususunda yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla kararın eleştiri yapılarak onandığının anlaşılması karşısında,

Dairemizin 18.05.2015 gün ve 2013/15803 Esas, 2015/29265 Karar sayılı kararı usul ve Yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2348, Karar No: 2015/10109, Tarih: 07.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/2348 E.  ,  2015/10109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, murisinin geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri ve ihbar olunanlardan Belediye Başkanlığı ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 13.01.1996 tarihinde .... 4 Nolu maden ocağında meydana gelen ve ........................'un ölümü ile sonuçlanan göçük olayının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davasının kabulü ile 13/01/1996 tarihinde ... 4 nolu maden ocağında çalışan ........... ve ....'un hayatlarını kaybetmesi sonucunu doğuran olayın, kaza tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı kanunun 11. Maddesi hükmü uyarınca iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

1-İhbar olunanların temyizi bakımından;

Dava devam ederken ... Belediye Başkanlığına, ....na ve .... Genel Müdürlüğüne ihbarda bulunulmuş olup karar ihbar olunan ... Belediye Başkanlığı ve .... tarafından temyiz edilmiştir.

... Belediye Başkanlığı ve .... ihbar olunandır ve ihbar olunanın davada taraf sıfatı olmadığından temyiz hakkı bulunmamaktadır.

O halde, ihbar olunan ... Belediye Başkanlığı ve ....nın davada taraf sıfatı bulunmadığından temyiz dilekçelerinin REDDİNE,

2-Davalılar .... Başkanlığı, ...ne izafeten ... ve ...'un temyizi bakımından;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ihbar olunan Belediye Başkanlığı ve ...'na iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ...ne ve ...'a yükletilmesine, 07/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17129, Karar No: 2012/3460, Tarih: 13.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17129 E.  ,  2012/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2007/7013, Karar No: 2008/6925, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7013 E.  ,  2008/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptâli istemine ilişkin olup, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu İstanbul 13. İcra Müdürlüğü’nün 2005/59 sayılı takibinde davacının 01.12.2004 tarihli faturaya ve sözleşmeye dayalı olarak 17.702 USD asıl alacak ve 238 USD işlemiş faiz talep ettiği, davalının borcu bulunmadığını belirterek itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı ile davalı şirketle birleşen ... Holding A.Ş. arasında düzenlenen 14.03.2002 tarihli sözleşme uyarınca davacı SAP AG yazılımın bakım ve güncelleştirme işini üstlenmiş olup, sözleşme 4.1 maddesi uyarınca bakım ve güncelleştirme işi uzaktan destek hizmeti olarak verilecektir. Bir yıl olan sözleşme süresi, sözleşme süresinin bitmesine 30 gün kalıncaya kadar taraflardan birisinin sözleşmenin yenilenmeyeceğini karşı tarafa bildirmemesi halinde birer yıllık periyotlarla yenilenecektir (Söz. 8.1.md). Sözleşme 6.2. maddede ücretin fatura tarihini takip eden 7 gün içinde ödeneceği kararlaştırılmış olup, sözleşme eki “Ek 1” başlıklı belgenin 2. maddesinde yıllık bakım ve güncelleştirme bedelinin 15.000 USD + KDV olduğu ve 3. maddede ise “2. maddede belirtilen yıllık bakım ve güncelleştirme ücreti 18 Mart 2002 tarihinde düzenlenecek fatura ile bu sözleşmenin 6. maddesine bağlı kalınarak defaten ödenecektir. 1 Aralık 2002 tarihinde 1.12.2002-01.12.2003 dönemi ile ilgili fatura kesilecektir. Takip eden yıllarda bakım ve güncelleştirme ödemeleri aynı maddeye bağlı kalınarak defaten her yılın 1 Aralık tarihinde düzenlenecek faturaya istinaden yapılacaktır.” düzenlemesi bulunmaktadır.

Davalı şirket birleşmesi sonucu ....Holding tarafından kullanılan SAP lisans ile ilgili faturaların kendilerine gönderilmesini 07.07.2003 tarihli yazı ile talep etmiş, sonrasında sözleşmenin yenilenmeyeceğine dair bir bildirimde bulunmamıştır. Sözleşme ücret talep edilen fatura dönemi için yenilenmiş olduğundan davacı ücrete hak kazanmıştır. Mahkemenin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar vermesi doğru olmamıştır.

Her ne kadar mahkeme kararının 2. sayfasında 2. paragraf olarak yer alan 8 satırlık açıklamaların bu dava dosyası ile ilgisi yok ise de, bu paragrafın karara yanlışlıkla girmiş olduğu anlaşıldığından tarafların talebi ile bu paragraf karardan mahkemesince çıkarılabileceğinden kararın yukarıdaki sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18628, Karar No: 2014/1246, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18628 E.  ,  2014/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1249-2013/328

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre, birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8866, Karar No: 2016/5423, Tarih: 31.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8866 E.  ,  2016/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 340 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaz ve emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 341 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokaklar itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.07.2013, emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 341 ada 3 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 01.08.2012 tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

Temini ile dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4588, Karar No: 2023/842, Tarih: 14.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4588 E.  ,  2023/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma kararı sonrasında yapılan yargılamada; bozma kararına karşı direnme kararı verilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılan temyiz incelemesi sonucunda direnme kararının bozulmasına hükmedilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca direnme kararının bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.02.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ... ve karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkiline ait taşınmazın komşu parsel maliki tarafından düzleme, asfalt atma, otopark olarak kullanmak suretiyle işgal edildiğini belirterek elatmanın önlenmesini ve ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın yol kenarında herkesin park edebileceği açık bir alanda bulunduğunu, asfaltın belediye tarafından atıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2016 tarih ve 2014/462 Esas, 2016/157 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 02.11.2017 tarih ve 2016/12566 Esas, 2017/6121 Karar sayılı ilâmı ile elatmanın önlenmesi talebi yönünden harç tamamlandıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

3. Eksik harç tamamlanarak İlk Derece Mahkemesinin 16.07.2019 tarih ve 2018/7 Esas, 2019/370 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 02.11.2017 tarih ve 2016/12566 Esas, 2017/6121 Karar sayılı ilâmı ile elatmanın önlenmesi talebi yönünden harç tamamlandıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

3. Eksik harç tamamlanarak İlk Derece Mahkemesinin 16.07.2019 tarih ve 2018/7 Esas, 2019/370 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.11.2019 tarih ve 2019/5633 Esas, 2019/9799 Karar sayılı ilâmıyla, dosya içerisindeki belgeler ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davalının müdahalesi kanıtlanamadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmeyerek hüküm bozulmuş, davacı vekilinin karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

6. İlk Derece Mahkemesinin 07.07.2020 tarih ve 2020/203 Esas, 2020/204 Karar sayılı kararı ile önceki kararda direnililerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

7. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Hukuk Genel Kurulu Kararı

1. Hukuk Genel Kurulunun 22.06.2021 tarih ve 2020/8-720 Esas, 2021/802 Karar sayılı ilâmı ile dosya kapsamından iddia edilen asfaltlama ve düzleme işleminin davalı tarafından gerçekleştirildiğinin ispatlanamadığını, bu işleminin Yalıkavak Belediyesi tarafından yapıldığına dair resmî belge bulunduğunu, dava konusu alanda araçların park etmesinin davalının olumlu veya olumsuz davranışından kaynaklandığının kabul etmeye olanak bulunmadığını belirterek, Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna karar verilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunun yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekilinin karar düzeltmeye ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2022 tarih ve 2022/47 Esas, 2022/115 Karar sayılı ilâmı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili duruşmalı olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya içerisinde bulunan resmî evraka göre Belediyenin yalnızca asfalt dökme işlemini yaptığını belirtilmesine rağmen, Mahkemece davalı tanığı olan eski fen işleri müdürü beyanına dayanılarak karar verilmesinin doğru olmadığını, davalının kötü niyetli olup dava konusu taşınmazı şifahen yapılan tüm uyarılara rağmen otopark olarak kullandığını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi ve “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi ve “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

8.400,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4419, Karar No: 2008/6465, Tarih: 02.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4419 E.  ,  2008/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde doğum tarihinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

...'nun 07.10.1990 olan doğum tarihi 07.10.1992 olarak düzeltilmiş ise de, adı geçen nüfusa 06.11.1990 tarihinde tescil edilmiştir. Bir şahsın doğmadan nüfusa tescili söz konusu olamayacağından, bu şekilde düzeltme, nüfus kayıtlarında çelişki meydana getirmektedir.

Hakim, nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken, bu kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemek ve hayatın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek zorundadır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 2.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20561, Karar No: 2011/9347, Tarih: 13.09.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/20561 E.  ,  2011/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın silinme koşulları oluşmayan kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- İddianame okunmadan sanığın sorgusunun yapılması suretiyle CMK.nun 191/3-b madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince sonuçta istem gibi (BOZULMASINA), 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7698, Karar No: 2014/12254, Tarih: 08.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7698 E.  ,  2014/12254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2013

NUMARASI : 2010/481-2013/42

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri ve asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Ecrimisil bedelinin hesaplanması yönünden; dava konusu taşınmazın bulunduğu mevkiideki diğer arsaların dava tarihinden geriye doğru ecrimisil istenen süre içinde kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor ise nasıl ve ne şekilde kiralandıklarının taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilerek, dava tarihinden geriye doğru 5 yıl öncesi olan ecrimisilin talep edildiği 2005 tarihindeki ve önceki tarihli ve dava konusu taşınmaza yakın çevredeki emsal kira sözleşmeleri dosyaya getirtilerek bunlar esas alınıp ecrimisil değerinin belirlenmesi gerekirken, yakın çevrede bulunmayan, hangi amaçla kiraya verildiği anlaşılmayan, 2008 tarihli olup denetime elverişli olacak şekilde sözleşme örneği de getirtilip dosyaya konulmadan ecrimisil hesaplayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davacı ecrimisil talep ettiği ve mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre dava tarihine kadar 12.496,32 TL asıl ve 2.692,22 TL faiz olmak üzere toplam 15.188,54 TL'ye hükmedildiğine göre, mahkemece hüküm fıkrasında ecrimisil alacağının asıl miktarı olan 12.496,32 TL için faiz işletilmesi gerekirken asıl alacak ve faiz toplamı üzerinden faize hükmedilmesi,

3-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve karar ve ilam harcının maktu olarak alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlerden davacı ve davalıya iadesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.