muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7916, Karar No: 2021/9744, Tarih: 25.10.2021

Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 gün içinde bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı Ağır Ceza Mahkemesinin bulunduğu yerdeki Sulh Ceza Hakimliğine itiraz edebilir (CMK. 173/1 m.). İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirecek olaylar ve deliller belirtilir (CMK. 173/2 m.).

Sulh Ceza Hakimliği, istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir (CMK. 173/4 m.). Sulh Ceza Hakimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek üzere, o yer Cumhuriyet savcılığına talepte bulunabilir. Kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa istemi gerekçeli olarak reddeder. İtiraz edeni giderlere mahkum eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir (CMK. 173/2 m.). Dava zaman aşımı süresi içinde kamu davası açılabilmesi için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmesi ve bu hususta merciince yeniden soruşturmaya başlanılması hususunda bir karar verilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacaktır. Bu halde Sulh Ceza Hakiminin kararına karşı yasada itiraz yolu öngörülmediği için CMK'nın 267/2 maddesinin uygulanma olanağı yoktur. Dolayısıyla Sulh Ceza Hakiminin artık kararını değiştirme imkanı bulunmamaktadır. Bu kararlardaki hukuka aykırılıklar koşulları uygunsa kanun yararına bozma yoluyla giderilebilecektir.

Bu yeni düzenleme neticesinde, Cumhuriyet savcısı kovuşturmaya yer olmadığına dair bir karar verdikten sonra yeni delil, iz, eser ve emare bulunmadıkça artık Adalet Bakanı da Cumhuriyet savcısından kamu davası açmasını isteyemeyecektir. Maddenin son fıkrasında yeni delil, iz, eser ve emarenin ne olduğu tanımlanarak uygulama açısından açıklık getirilmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, kamu davasının, aynı eylem ve aynı kişi hakkında açılabilmesi için şüphe nedenlerinin takdirinde ağır hata olması haline de dikkat çekilmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; atılı suçtan şüpheli hakkında kovuşturma yapıldığından mükerrer soruşturma yapılamayacağı gerekçesi ile sehven verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, açık bir maddi hataya dayandığının anlaşılması karşısında bu durumun tespitine ilişkin belge ve kayıtların 5271 sayılı CMK'nın 172/2 maddesi kapsamında değerlendirilmesinde özellikle etkin soruşturma ilkesi de nazara alındığında zorunluluk bulunduğundan talebin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

V-SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

V-SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2021 tarih ve 2021/43538 sayılı tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, mercii Osmaniye 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 04.11.2020 tarih ve 2020/3843 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK`nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3709, Karar No: 2019/5978, Tarih: 30.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/3709 E.  ,  2019/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/07/2017 tarih ve 2015/421 E. - 2017/251 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 23/03/2018 tarih ve 2017/1469 E. - 2018/312 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "DİVAN" esas unsurlu, 30 ve 43. sınıf mal ve hizmetleri de içeren, tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı tarafça yapılan 2013 /57402 sayılı, 30 ve 43. sınıf mal ve hizmetleri içeren "KAHVE DİVANI" ibareli marka tescil başvurusuna karşı müvekkilince yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, TPMK YİDK'nın 2015/M-8149 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davacının eldeki davayı açmasında hukuki bir menfaatinin bulunmadığını, davaya konu marka başvurusunun, markanın yayın kararına karşı dava dışı İşlekler Çekirdek Kahve ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. tarafından "kahve diyarı" markaları gerekçe gösterilerek yapılan itirazın kabulü üzerine reddedilerek müddet olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, dava konusu başvurunun müddet olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davacının eldeki davayı açmasında hukuki bir menfaatinin bulunmadığını, davaya konu marka başvurusunun, markanın yayın kararına karşı dava dışı İşlekler Çekirdek Kahve ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. tarafından "kahve diyarı" markaları gerekçe gösterilerek yapılan itirazın kabulü üzerine reddedilerek müddet olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, dava konusu başvurunun müddet olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre dava konusu marka başvurusunun yayınına davacı ve dava dışı İşlekler Çekirdek Kahve ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. tarafından itiraz edilmesi üzerine Markalar Dairesi Başkanlığınca davacının itirazının reddine, dava dışı şirketin itirazının ise kabulü ile dava konusu başvurunun tüm mal ve hizmetler bakımından reddine karar verildiği, karara karşı davacı ve davalı başvurucu tarafından yapılan itirazların ise dava konusu YİDK kararı ile reddedildiği, dava konusu markanın mal ve hizmet listesinde yer alan tüm mal ve hizmetlerin, redde dayanak gösterilen davacı markalarının emtia listesinde yer alan 30. sınıf: "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez" ve 43. sınıf: "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvan bakım evleri hizmetleri.)" açısından 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin olduğu, "DİVAN" esas unsurlu davacı markaları ile "KAHVE DİVANI" ibareli davalı başvurusunun benzer olduğu, aynı/aynı tür veya benzer mal ve hizmetler üzerinde kullanılması halinde karıştırma ihtimalinin kaçınılmaz olduğu, davacı şirkete ait “DİVAN” markasının “otel ve pastanecilik” hizmetlerinde ve 30. sınıfta yer alan "çikolata ve çikolata ürünleri lokum vb., pastacılık" ürünleri yönü ile tanınmışlığa haiz olduğu, ancak huzurdaki davada 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinin uygulanmasına yer olmadığı, davalı başvurusunun kötüniyetli bir başvuru olmadığı, dava konusu TPMK YİDK kararının kısmen iptali koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile TPMK YİDK'nın 2015-M-8149 sayılı kararının davacının itirazının reddi ile ilgili kısım yönünden iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı TPMK vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 30/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7183, Karar No: 2008/6498, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7183 E.  ,  2008/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 110 ada 95, 125 ada 32 ve 33 parsel 8.826,93, 6.169,29 ve 23.247,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 1964 yılında yapılan toprak tevzi çalışmaları sırasında Hazine adın abelirtildiklerinden bahisle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olmadığı, Hazine adına tapulu bulunmadıkları, tespit gününde taşınmazlar üzerinde adına tescile karar verilen zilyedi yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Getirilen tapu kayıtlarına göre 1965 yılında dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca "Toprak Komisyonunca" yapılan çalışma ile taşınmazların belirtmelik tutanaklarının düzenlenerek haritaya bağlandığı ve bir kısım taşınmazlar hakkında 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca 26.11.1965 tarihinde Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2004 yılında bölgede 4342 sayılı Yasa uyarınca mera komisyonunca Toprak Komisyonu çalışmaları esas alınarak mera tesbit ve tahsisi yapılıp, mera tahsis haritası ve eki belgelerin düzenlendiği, sonuçlarının kadastro tespit tarihinden önce (18.3.2005 ile 17.04.2005 tarihleri arasında) ilan edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, mera tahsis çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği ve taşınmazların 1965 yılında Hazine adına oluşturulan tapu kayıtlarının ve mera haritasının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmediği gibi, Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalmaları halinde 3402 sayılı Yasa'nın 46/1 ve 46/2. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden de araştırma yapılmamıştır. Taşınmazların Hazinenin tapu kaydının kapsamı dışında kalmaları halinde ise kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadıkları, kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadıkları ve davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusundaki araştırma da yeterli değildir. Böylesine eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, taşınmazlar hakkında Hazine adına oluşturulan 26.11.1965 tarihli tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleri, düzenlenen belirtmelik tutanakları ve haritaları, varsa dağıtım cetvelleri, 4342 sayılı Yasa uyarınca bölgede yapılan mera tahsisine ilişkin harita ve eki belgeler, taşınmazları dıştan çereleyen komşu parsellerin onaylı kadastro tespit tutanağı suretleri ile varsa dayanağı kayıtlar, kütükler devredilmiş ise tapu sicil kaytıları ile dava konusu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da gösterecek biçimde geniş kapsamlı kadastro paftası, belirtmelik tutanağında adı geçen bilirkişilerin onaylı ve vukuatlı nüfus kayıt

./...

2008/7183-7498 SH:2

örnekleri ilgili mercilerinden getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, taşınmazlar başında yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava sonucunda yararı olmayan komşu belde ya da köyler halkından seçilecek yerel bilirkişiler ile aynı yöntemle belirlenecek tanıklar, uzman bilirkişi fen memuru ya da kadastro teknisyeni ve uzman ziraat bilirkişisi, sağ olan belirtmelik tutanağı bilirkişileri ile kadastro tespit bilirkişileri huzuruyla taşınmazlar başında keşif yapılmalı, öncelikle geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile mera tahsis haritasının ölçeği ve Hazineye ait tapu kaydının dayanağı olan toprak tevzii haritalarının ölçekleri eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi tarafından haritalar çakıştırılarak yerine uygulanmalı, Hazine tapularının ya da tahsisli meraların kapsamları kesin olarak belirlenmeli, 4342 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi hükmü de gözetilerek mera haritası içinde veya dışında kalan taşınmaz bölümleri hakkında yerel bilirkişi, sağ olan belirtmelik bilirkişileri ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, arazinin davacıya ne zaman intikal ettiği, taşınmazların kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan taşınmazlardan olup olmadığı, taşınmazların Hazine tapusunun kapsamında kalması halinde, Hazine tapusunun ihdasından önceki zilyetliğin ne kadar süreye ulaştığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalıdır

. Keşif sırasında bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsellerin tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, tespite aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, uzman ziraat bilirkişi ve mahkeme heyeti hazır olduğu halde taşınmazlar hep birlikte gezilip görülmeli, gözlem keşif tutanağına aynen geçirilmeli, gözlem yapılırken taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, dava konusu taşınmazlarda toprak ya da varsa taş unsurundan hangisinin üstün geldiği belirlenmeli, bu olgular ve komşu taşınmazlar ile toprak yapısı yönünden yapılan mukayese keşif tutanağına aynen geçirilmeli, uzman ziraatçi bilirkişiden gözlemi yansıtacak biçimde ayrıntılı, gerekçeli, taşınmazların öncesinin kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı ya da kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir ayrıntılı ve krokili rapor düzenlettirilmeli, dıştan komşu taşınmazların tespitlerinde uygulanan kayıt varsa sözü edilen kayıt ve belgelerde çekişmeli taşınmazlar yönünün ne olarak sınır gösterildiği belirlenmeli, taşınmazların Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalması halinde sonradan şahıslara dağıtılıp dağıtılmadığı da araştırılmalı, 3402 sayılı Yasa'nın 14/son maddesi uyarınca aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden davacı taraf ile ortak miras bırakanı varsa dava dışı mirasçıları ya da (bayileri) satıcıları adına başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Tapu Sicil, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, öte yandan meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16492, Karar No: 2010/18692, Tarih: 11.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/16492 E.  ,  2010/18692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Ancak, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davacının ödeme gücü ve davalının geliri nazara alındığında yoksulluk nafakasının kaldırılması talebinin reddi TMK’nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ve çoğun içinde azıda vardır ilkesine uygun bulunmamış ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1. fıkrasındaki “Davacının davasının reddine” sözlerinin çıkartılarak yerine “...davacının davasının kısmen kabulü ile davalıya ödenen aylık 200 TL yoksulluk nafaksının, dava tarihinden itibaren aylık 100 TL'ye indirilmesine” sözleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 11.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16787, Karar No: 2014/39, Tarih: 10.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16787 E.  ,  2014/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Tarihi : 30/01/2013

Numarası : 2012/311-2013/51

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde uluslararası tır şoförü olarak 18.09.2010-18.03.2011 tarihleri arasında çalıştığını belirterek, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğinden bahisle ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacıyla sefer başı anlaşma yapıldığını, seferler süresince sigortasının yapıldığını, davacının başka şirketlerde çalıştığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin iş sözleşmesinin haklı olarak fesih edildiğine dair herhangi bir belge ve kanı oluşturacak delil sunamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3.bendinde “3-Davacının toplam brüt 1.784,92 TL fazla çalışma ücreti kabulü ile bu miktarın 500,00 TL'sine dava tarihi olan 28.03.2011 tarihinden itibaren, kalan  kısma ıslah tarihi olan 08.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile  birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE,” karar verildiği görülmektedir. Gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise “10-Dinlenen tanıklar ve dosya kapsamına göre davacının, sefer başı ücret aldığı anlaşılmış olmakla fazla çalışma ücretine hak kazanmadığı kanısına varıldığı” belirtilmiştir.

Yapılacak iş; gerekçe ile hüküm fıkrasındaki bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş; gerekçe ile hüküm fıkrasındaki bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.