muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10268, Karar No: 2008/14463, Tarih: 04.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10268 E.  ,  2008/14463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali (vasıf tayini) ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 14.09.2006 günlü dilekçede Akçay Tozluca mevkiindeki kanal vasıflı 3306 parsel sayılı taşınmazın cinsinin orman olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 3306 parselin tapu kaydında kanal yazılı olan cinsinin orman olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından yargılama giderine yönelik olarak ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1948 yılında yapılıp kesinleşen ilk orman kadastrosu ile 18.03.2004 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İptali istenilen 3306 parselin 1426 parsel sayılı taşınmazın ifrazından oluştuğu ve kanal niteliği ile Hazine adına kayıtlı olduğu, 1426 parselin ise çalılık ve ham ... niteliği ile Hazine adına yapılan kadastro tespitine karşı açılan dava sonucu kadastro mahkemesinin 1979/1008 E. 1992/125 sayılı kararı ile orman sınırı içinde kaldığı belirtilip, 3402 Sayılı Yasanın 22/son maddesine göre tapu kütüğüne aktarılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 04/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25289, Karar No: 2015/1217, Tarih: 26.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25289 E.  ,  2015/1217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 15.9.2009 tarihinde kesinleşen davalı ... yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle 17.4.2010-16.11.2012 tarihleri arası yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, bedelin ödenmemesi sebebiyle İcra Müdürlüğünün 2013/3815 Esasında davalı hakkında takip yapıldığı, ödeme emrinin 3.10.2013 tarihinde tebliğ edildiği, davalı borçlu tarafından 4.10.2013 tarihinde süresi içerisinde itiraz edilmesi sebebiyle takibin durdurulduğu, süresi içerisinde itirazın iptali davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, Kurum denetim raporu celp edildiği, adres kayıtlarının getirilip,elektrik, su ve telefon aboneliklerinin kime ait olduğunun araştırıldığı, davacı tanıklarının dinlenildiği, kurum raporunda tanık olmadığı, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre yeniden evlendikleri tarihe kadar birlikte yaşamadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece, bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu

tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, dinlenen tanıklar dışında rapora dayanak yapılan tanıkların beyanı ile anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, müşterek çocukların okul kayıtları, veli ve adres bilgileri celp edilmeli, davalı tanıklarının çelişkili beyanlarıda dikkate alınarak boşanılan eşle fiilen birlikte yaşamanın gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5466, Karar No: 2016/9666, Tarih: 21.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5466 E.  ,  2016/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak- yoksulluk nafakası artırım davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2009 yılında boşandıklarını, boşanma neticesinde müşterek çocuk ...'nın velayetinin davacı anneye verildiğini ve davacı için aylık 500 TL yoksulluk, müşterek çocuk için ise aylık 300 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, davalını....e müdür olarak çalıştığını, maddi durumunun çok iyi olduğunu, müşterek çocuğun ise rahatsızlıkları olduğunu, halihazırda 16 yaşında olup lisede eğitimine devam ettiğini, aradan geçen süre de gözetildiğinde masraflarının arttığını belirterek, müşterek çocuk ve davacı için takdir edilen iştirak ve yoksulluk nafakalarının dava tarihinden itibaren aylık 2.000'er TL'ye yükseltilerek yasal faizi ile davalıdan tahsilini ve hükmedilecek nafakalara her yıl ... oranında artış uygulanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ....mezunu olduğunu, yine ingilizce öğretmenliği sertifikası da bulunduğunu, kendisine ait evde ikamet ettiğini, halihazırda internette kurduğu site ile pasta satışı yaparak gelir elde ettiğini, bu nedenle yoksulluk nafakası artırım talebinin yerinde olmadığını, müşterek çocuk yönünden ise davalının çocuğun tüm ihtiyaçları ile ilgilendiğini, davalının borçları olduğunu, eline geçen net maaşının 6.787,03 TL olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden itibaren davacı için aylık 500,00 TL olan yoksulluk nafakasının aylık 900,00 TL'ye yükseltilmesine, fazlaya ilişkin talep ve yasal faiz talebinin reddine; müşterek çocuk için aylık 300,00 TL olan iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL'ye yükseltilmesine, fazlaya ilişkin talep ve yasal faiz talebinin reddine; nafakalara ... artışı uygulanması talebinin ise ülkedeki değişken enflasyon nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./..

-2-

Dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında bulunan sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak, TMK'nın 331. maddesi gereğince; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler. Yasada nafakanın yeniden belirlenebilmesi için belli bir zamanın geçmesi aranmamıştır. Buna göre, mahkemece; iradın arttırılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi ya da hakkaniyetin artırımı zorunlu kılması gerekmektedir.

./..

-2-

Dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında bulunan sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak, TMK'nın 331. maddesi gereğince; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler. Yasada nafakanın yeniden belirlenebilmesi için belli bir zamanın geçmesi aranmamıştır. Buna göre, mahkemece; iradın arttırılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi ya da hakkaniyetin artırımı zorunlu kılması gerekmektedir.

Artırım davasında; tarafların ekonomik ve sosyal durumlarındaki değişikliğin, önce kurulan dengeyi bozup bozmadığı gözönünde bulundurulmalıdır. Bu nedenle mahkeme, nafaka alacaklısının ihtiyaçlarını karşılayacak, nafaka yükümlüsünün gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyet ölçüsünde nafakayı artırmalıdır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamasına göre; nafaka alacaklısı kadının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir ve giderinde, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası ...in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; taraflar .....Aile Mahkemesi'nin.... sayılı ve 29.12.2009 tarihli kararı ile boşanmışlar, boşanma ilamı 01.03.2010 tarihinde kesinleşmiş, boşanma ilamı ile davacı için aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, eldeki artırım davası ise 20.10.2015 tarihinde açılmıştır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçlarına göre, davacının ev hanımı olup geliri bulunmadığı, kendisine ait evde kızı ile ikamet ettiği; davalının is...de çalıştığı, aylık 6.780,00 TL geliri olduğu, kendisine ait evde eşi ile ikamet ettiği, aylık 6.168 TL kredi ödemesi olduğu, eşinin de aylık 3.500,00 TL geliri bulunduğu, ikamet ettiği ev dışında bir evi daha bulunduğu ve 2011 model aracı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ekonomik göstergelerdeki değişiklikler ve ...'in yayımladığı... artış oranları dikkate alındığında davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarı fazla olup, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar dikkate alınmak suretiyle davacı kadının yoksulluk nafakası artırım talebi yönünden ...’in yayımladığı ÜFE artış oranı dikkate alınmak suretiyle davacı lehine hükmedilecek yoksulluk nafakasının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/31574, Karar No: 2013/19903, Tarih: 07.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/31574 E.  ,  2013/19903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ye muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu taklit ürünler ile ilgili olarak mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezalarının toplanmasının mümkün bulunmadığının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca adli para cezalarının toplanmasına ilişkin bendin hüküm fıkrasından çıkarılması, yerine "Sanığa verilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/10/2013 günü oybirliğiyle karar

Ş. Ç.
Yargıtay — Esas No: 2018/400, Karar No: 2020/2752, Tarih: 15.09.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/400 E.  ,  2020/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sakız satıp gece vakti evlerine doğru gitmekte olan mağdurlar ... ve ...'ın yanına sanıklar ... ve ...'nın geldikleri, sanık ...'in mağdur ...'ten üzerindeki paraları istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine kırık şişe parçasını doğrultarak üstünü arayıp cebindeki 28 TL kadar bozuk para ve sakızı aldığı, ardından mağdur ...'a yönelip cebindeki mağdur ...'in saklaması için kendisine verdiği 70 TL parayı alıp sanıkların ayrıldıkları, daha sonra mağdurların kolluk görevlilerine sanıkları göstermeleri üzerine yakalanan sanıklardan Yunus'un üst aramasında mağdurdan alınan sakızın ele geçirildiği olayda, sanıklar ... ve ...'nın üzerlerine atılı yağma suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük bulunan sanıklar ... ve ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporlarının aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4171, Karar No: 2021/8759, Tarih: 21.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4171 E.  ,  2021/8759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun 24/02/2014 tarihli yazısı ile 2009 yılı Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (6.3.3.) ve (6.3.24.) maddeleri dayanak gösterilip, hakkında toplam 329,60 TL cezai şart uygulanarak uyarıldığını ve sözleşmesinin 1 (bir) yıl süreyle feshedileceğinin, kurum zararı olarak da aynı protokolün (4.3.6.) maddesi uyarınca 19.978,94 TL nin tahsil edileceğinin bildirildiğini; kurum işleminin soyut iddialara dayandığını, kaldı ki hastalara ilacı teslim ederken kimlik kontrol yükümlülüğünün de bulunmadığını ileri sürerek; kurum işleminin iptali ile cezai şart ve reçete bedeli kesintisi toplamı olan 20.308,54 TL den davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı; davaya konu kurum işleminin yasal mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 17/11/2014 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak; sözleşmenin feshine yönelik kurum işlemin iptalinin istenemeyeceği, ancak reçeteye konu ilaçların kurum sigortalısı hastalar tarafından kullanılması nedeniyle kurum zararın oluşmadığı, bu nedenle 329,60 TL cezai şart ve 19.839,97 TL tutarındaki reçete bedeli kesintisinden davacının davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya 19.978,74 TL’den borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar, davalı tarafın temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 19/10/2016 tarihli ve 2015/29293 E. 2016/18805 K. sayılı kararıyla;

“ Somut olayda; mahkemece kararın gerekçe kısmında davalının uygulamış olduğu 329,60TL’lik miktardan dolayı davacının borçlu olmadığının kabul edildiği ifade edilirken, hüküm kurulurken “davanın kısmen kabulü ile, davacının feshin iptaline dair talebinin reddine, davacının kuruma 19.978,74 TL borçlu olmadığının tespitine, davacının 329,60 TL cezai şarta ilişkin borçlu olunmadığına dair talebinin reddine,” denilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırıdır...”gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; davanın kısmen kabulüne, sözleşmenin feshine dair kurum işleminin iptali isteminin reddine, davacının davalıya 329,60 TL cezai şart ve 19.978,74 TL reçete bedeli kesintisi toplamı olan 20.308,34 TL’den borçlu olmadığının tespitine dair verilen 28/03/2017 tarihli hüküm, davalı tarafın temyizi üzerine; Dairece verilen 05/03/2020 tarihli ve 2020/687 E. 2020/2057 K. sayılı kararla; 2012 yılı Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (5.3.14.) maddesinin davacı tarafından ihlal edilmesi nedeniyle uygulanması gereken aynı protokolün (4.3.6.) maddesinde; “ Protokolün (5.3.) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir.” şeklinde düzenleme yapıldığı, bu nedenle yönlendirmeye konu reçete bedelleri toplamı olan 19.978,74 TL’nin davacıdan tahsilinin gerektiği, iptaline karar verilmesinin sözleşme hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle, bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Mahkemece, her ne kadar bozmaya uyma kararı verilmiş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması üzerine, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Hukuk Genel Kurulunun 20/12/2013 tarihli ve 2013/23-131 E. 2013/1681 K. sayılı kararı).

Somut olayda; mahkemece verilen 28/03/2017 tarihli kararda; davanın kısmen kabulüne, sözleşmenin feshine dair kurum işleminin iptaline yönelik talebin reddine, davacının 329,60 TL cezai şart ve 19.978,74 TL reçete bedeli kesintisinden davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, anılan kararın davalı tarafından temyizi üzerine; Dairece verilen bozma kararında, taraflar arasında imzalanan 2009 yılı Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (6.3.3.) maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan 329,60 TL cezai şart hakkında verilen kararın bozma konusu yapılmadığı, eş söyleyişle davacının 329,60 TL cezai şarttan davalıya borçlu olmadığının tespitine dair verilen hükmün, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği; buna rağmen mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın tümden reddine yönelik hüküm tesis edilerek davacının usuli kazanılmış hakkının ihlal edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; 2009 yılı protokolünün (6.3.3.) maddesi dayanak gösterilerek davalı tarafından davacı hakkında uygulanan 329,60 TL cezai şart yönünden tesis edilen hükmün, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği, davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınarak, bozma sonrası bu hususta yeniden inceleme yapılmaksızın,

yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.