muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8095, Karar No: 2021/9458, Tarih: 13.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8095 E.  ,  2021/9458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş ve hükme karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge adliye mahkemesince kadının istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine, hüküm davacı kadın tarafından temyiz etmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararında, davalının kusurunun kanıtlanamadığından bahisle, davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu belirtilmiştir.

Davacı kadın dava dilekçesinde, 8/11/2015 günü evden ayrılmak zorunda kaldığını, sonraki süreçte eve dönmek istediğinde kilidin değişmiş olduğunu gördüğünü belirterek erkeğin ortak konutun kilidini değiştirdiğine vakıa olarak dayanmıştır. Davalı erkek cevap dilekçesinde, kadının kilit değiştirme iddialarına karşı, kendisinin o dönemde anahtarını kaybettiği için evin kilidini değiştirmek zorunda kaldığını belirterek kilidi değiştirdiğini kabul etmiştir. Kadının tanığı Hüseyin evin kilidinin değiştirildiğini tarafların ortak çocuklarının konuşmaları nedeniyle bildiğini ve diğer tanık Serhat da kadından duyduğunu ifade etmiştir. Davalı erkek, kilidi anahtarı kaybetmesi nedeniyle değiştirdiğini ve bu durumdan eşini haberdar ettiğini kanıtlayamamıştır. Davalının ortak evin kilidini değiştirmek suretiyle kusurlu davrandığı sabittir. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçeyle davanın reddi yerinde görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 13.12.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8742, Karar No: 2014/5740, Tarih: 01.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8742 E.  ,  2014/5740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

1-Davaya konu kaçak sigaralar hakkında 18/01/2011 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sigaralar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükle bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının 8.bendinde yer alan “... kaçak eşya ambarının 2010/ 330 sırasında kayıtlı bulunan kaçak sigaraların 5237 Sayılı yasanın 54. maddesi gereğince MÜSADERESİNE” ibaresi çıkarılarak, yerine "Dava konusu kaçak sigaralar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine” ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkeme kararında, inceleme konusu bu dava dosyası yanında, sanığa ait benzer suçtan başka dava dosyalarının bulunduğu belirtilmektedir.

Dava dosyalarının esas numaraları birbirine yakın rakamları taşıdığı görülmektedir. Suç tarihlerininde yakın zamanları kapsaması muhtemeldir.

Öncelikle sözü edilen diğer dava dosyaları getirilip incelenerek, sanığın iddia edilen eylemleri arasındaki zaman aralığı, işleniş biçimi ve yakalanan kaçak eşyanın cinsi hep birlikte değerlendirilerek, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, aralarında hukuki kesinti bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/1230, Karar No: 2015/8842, Tarih: 18.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1230 E.  ,  2015/8842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı İdare vekili ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı İdare vekili, vergi mükellefi ... hakkında 6183 Sayılı Kanun uyarınca talep yapıldığını, borçlunun amme alacağının tahsilini engellemek amacıyla taşınmazlarını davalı oğluna ve diğer davalıya satarak devir ettiğini, satışların kötüniyetli olduğunu ileri sürerek tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu vekili, satışların gerçek olduğunu, henüz kesinleşmiş bir vergi alacağının bulunmadığını, Danıştay'da devam eden vergi davalarının bulunduğunu, bu davalar İdare lehine sonuçlanmadan tasarrufun iptali davası açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı 3.kişiler vekili, satışların gerçek olduğunu, bedelleri ödenmek suretiyle satın alındığını, satış tarihlerinn 2007/2009 yılları arasında olup, davacı İdare alacağının mahkeme safhasında olduğunu ve henüz kesinleşmediğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı ... hakkında 2007 yılında vergi incelemesi başlatıldığı, 2009 yılında incelemenin tamamlanarak vergi borcu ve cezaları nedeniyle işlem yapıldığı, borcun bir kısmının kesinleştiği, büyük bir kısmının henüz kesinleşmediği, kesinleşen miktar yönünden dava şartının gerçekleştiği, borçlunun davaya konu bir kısım taşınmazlardaki hissesini davalı ...'ye sattığı tarih itibariyle henüz vergi incelemesinin dahi başlamadığı, satış bedeli ve tanık anlatımları dikkate alındığında satışın gerçek bir satış olduğu, muvazaalı işlem olmadığı, dava konusu bir kısım parsellerin ise halen borçlu adına kayıtlı olduğu, bir parselinde dava dışı bir kişi adına kayıtlı

olduğu, gerekçesiyle bu parseller yönünden davanın reddine, davalı ...'a satılan taşınmaz yönünden ise baba-oğul olmaları nedeniyle bu parsele yönelik davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı İdare vekili ile davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı Hazine vekili ile davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı Hazine vekili ile davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bir kısım parseller yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Bununla birlikte 1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 168/2.maddesi uyarınca 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bu yön gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde nisbi avukatlık ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir. Ne varki, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı İdare vekili ile davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5.bendindeki "2.400,00 TL nisbi" ibaresi ile 6.bendindeki "...15.586,40 TL nisbi" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerlerine "...1.320,00 TL maktu" ibaresinin ayrı ayrı yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 18.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13374, Karar No: 2014/19045, Tarih: 25.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13374 E.  ,  2014/19045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Aynı kamulaştırma kapsamında daireye intikal eden dosyalarda farklı oranlarda düzenleme ortaklık payı düşüldüğü görülmekle, dava konusu Pınarbaşı Mahallesinde bulunan 115 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle içinde bulunduğu imar planına göre imar parseli olması durumunda uğrayacağı kayıp miktarının ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak müzekkere cevabının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21640, Karar No: 2015/6507, Tarih: 03.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21640 E.  ,  2015/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 03.04.2015 (Cuma)

KARŞI OY YAZISI

Velayeti anneye verilen müşterek çocuk .... 06.10.2012 doğumlu olup, karar tarihinde 1,5 temyiz tarihinde ise 2,5 yaşındadır. Çocuğun yaşı ve anne bakımına ihtiyacı gözetildiğinde ayda iki kez ve her yıl Temmuz ayında 31 gün boyunca baba ile yatılı şekilde kişisel ilişki kurulması çocuğun bedeni ve fikri gelişimini olumsuz etkileyecek nitelikte ve çoktur. Bu nedenle değerli çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. Farklı düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/10684, Karar No: 2013/739, Tarih: 24.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/10684 E.  ,  2013/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar ve manevi tazminat, fazla mesai ile bayram çalışması ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava, davacının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davalı davacının devamsızlık yaptığını bu konuda kendisine ihtar çekildiği işe dönmesi ve mazeretini bildirmesi istendiği ancak bir sonuç alınmayınca iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, iş yerinde vardiya usulü çalışma olduğundan fazla mesai ve diğer alacaklarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur

Mahkemece tanık anlatımlarına göre iş sözleşmesinin davacının karıştığı iddia edilen hırsızlık olayı nedeniyle feshedildiğini ve bu olayında kanıtlanamaması nedeniyle feshin geçersiz olduğu kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacaklarının kabulüne diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,

Dosya içeriğinden gıda üzerine çalışan işyerlerinde siparişlerin yerine ulaştırılamsında kurye olarak çalışan davacının 25.10.2008 tarihinde işe girdiği ve 22.3.2010 tarihli fesih bildirimi ile davacının 20.3.2010, 21.3.2010, 22.3.2010 günlerinde işe gelmediği varsa meşru bir mazeretini bildirmesi yazının tebliğinden itibaren üç gün içerisinde işe gelemdiği takdirde iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilmiş sayılacağı bildirildi.

Somut olayda davacının siparişleri götürürken bir kısım gıda ürünlerini poşete koyduğu yönünde görgüye ve duyuma dayalı tanık beyanlarının bulunduğu mahkemece değerlendirilerek feshin hırszılık olayı nedeniyle işveren tarafından bu nedenle yapıldığının kabul edildiği, ancak işverenin feshinin mahkeme kabulü dışında devamsızlığa dayandığı ve davacının işe gelmediği günler için tutanak tutulduğu ve bu konuda yapılan fesih ihtarında

davacının üç gün içinde işe gelmesinin istendiği açıkça belirtilmesine ve davacının da bu günlerde işe geldiğini ispat edememesine göre iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25-II-g bendine göre haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile kıdem ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme bu taleplerin kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

davacının üç gün içinde işe gelmesinin istendiği açıkça belirtilmesine ve davacının da bu günlerde işe geldiğini ispat edememesine göre iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25-II-g bendine göre haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile kıdem ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme bu taleplerin kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-4857 sayılı Kanun’un 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Somut olayda taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 24. maddesinde fazla mesainin ücrete dahil olduğu belirtildiği halde mahkemece bu durumda yukarıda açıklanan sınırın üzerinde davacının fazla mesai çalışması olup olmadığı değerlendirilmeden karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/291, Karar No: 2020/784, Tarih: 26.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/291 E.  ,  2020/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen ve TCK'nin 81, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin yasal süre içindeki temyiz isteminin 5217 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1. maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği ve temyiz sebeplerini içeren dilekçesini de 7 günlük yasal süreden sonra verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Üye ... ile Üye ...’in, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz istemleri ile kararın incelenmesi gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’u kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, katılanlar vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 15/05/2019 gün ve 2019/549 esas, 2019/1287 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin; eksik araştırmaya, suç vasfına, olayda haksız tahrik sebeplerinin bulunmadığına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, 26.02.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerini içerir dilekçesini süresinden sonra verdiğinden bahisle temyiz isteminin reddine dair sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.

Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine göre herkes temel haklardan olan adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma, adalete erişim hakkı ve temyiz hakkını da içermektedir.

Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrasına göre, Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.

CMK.nin 232. maddesinin 6. fıkrasına göre, mahkemeler hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma yeri ve süresini tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça göstermek zorundadır. CMK.nin 294, 295 ve 298. maddelerinin hükümleri karşısında, kanun koyucunun taraflara temyiz sebeplerini bildirme süresini, bilinçli olarak ihmal ettiğinin kabulü mümkün değildir.

Ceza Muhakemeleri Kanununun hükümleri genel olarak nazara alındığında, yargılamanın başından sonuna kadar tarafların hak ve yükümlülüklerinin bildirilmesinin düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Ceza Muhakemeleri Kanununun hükümleri genel olarak nazara alındığında, yargılamanın başından sonuna kadar tarafların hak ve yükümlülüklerinin bildirilmesinin düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Belirtilen nedenlerle, 15 günlük temyiz süresinde ya da temyiz için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilecek ek dilekçede, temyiz sebeplerinin bildirilmesinin gerekli olduğunun ilgili tarafa bildirilmesi zorunlu olduğundan temyiz sebeplerinin 7 günlük süreden sonra verildiğinden bahisle, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin reddine dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin yasal süre içerisinde verdiği temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içermediğinden temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki; 5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK.nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK.nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. Şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.