muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2568, Karar No: 2024/5474, Tarih: 11.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2568 E.  ,  2024/5474 K.**

**"İçtihat Metni"**

D İ R E N M E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/378 E., 2023/608 K.

MAKTULLER : ..., ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme

KARAR : Direnme

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan beraat hükmünün bozma ilamı öncesi kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından, anılan suçtan yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun kabul edilmiştir.

...3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/378 Esas, 2023/608 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.07.2023 tarihli ve 2023/154 Esas, 2023/4815 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4 maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak

ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2016/191 Esas, 2018/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktul ...'ya karşı nitelikli kasten öldürme, maktul ...'e karşı kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.11.2018 tarihli ve 2018/1281 Esas, 2018/2422 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar Tuncer ve Penbe vekili, katılan ... vekili, katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.11.2018 tarihli ve 2018/1281 Esas, 2018/2422 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar Tuncer ve Penbe vekili, katılan ... vekili, katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, katılanlar Tuncer ve Penbe vekili, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/7730 Esas, 2021/13229 Karar sayılı kararı ile "Cumhuriyet Başsavcılığınca 17.12.2015 tarihinde sanığın ikametinde suç ve suç unsurlarına el konulması amacıyla verilen arama kararına istinaden yapılan aramada ele geçirilen ve adlî emanetin 2016/543 sırasına kayıtlı kıyafetler ile dosya kapsamında mevcut olay anına ilişkin görüntülerden eylemi gerçekleştiren ve yüzü maskeli olduğu tespit edilen kişinin üzerindeki kıyafetlerin benzer olup olmadığı hususunda alanında uzman bilirkişiden rapor aldırılmadan yazılı şekilde sadece kişilerin benzer olup olmadığına ilişkin aldırılan rapor ile yetinilmesi suretiyle eksik inceleme sonucu hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ...3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/799 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktul ...'ya karşı nitelikli kasten öldürme, maktul ...'e karşı kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

5. ...3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, katılanlar Tuncer ve Penbe vekili, katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.07.2023 tarihli ve 2023/154 Esas, 2023/4815 Karar sayılı kararı ile özetle "sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. ...3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/378 Esas, 2023/608 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4 maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında maktul ...'ya karşı nitelikli kasten öldürme, maktul ...'e karşı kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz nedenleri, beraat kararının hatalı olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Katılan ... vekilinin temyiz nedenleri, beraat kararının hatalı olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

3. Katılanlar Tuncer ve Penbe vekilinin temyiz nedenleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, beraat kararının hatalı olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz nedenleri, beraat kararının hatalı olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Katılan ... vekilinin temyiz nedenleri, beraat kararının hatalı olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

3. Katılanlar Tuncer ve Penbe vekilinin temyiz nedenleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, beraat kararının hatalı olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

4. Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri, beraat kararının hatalı olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay yeri, sanığın iş yeri ve ikameti arasında yapılan mesafe ölçümleri ile maktulleri öldürdüğü tespit edilen şahıs ve sanığın görüntülerinin uyumlu olduğu, maktulleri öldürdüğü tespit edilen şahsın son görüntüsünün sanığın ikametinin köşesine kadar olduğu, sanığın ikametinden sonra 5 adet kamera bulunduğu ancak şahsın görüntüsünün bulunmadığı, sanık ile maktul ... arasında daire satımına dair bir anlaşmazlık bulunduğu,...nın borcuna mahsuben verdiği ilk senede ait borcu vadesinde ödemediği ve farklı ödeme araçları teklif ettiği, bunu kabul etmeyen sanığın...ya karşı husumet beslemeye başladığı, kamera görüntüleri ve husumet konusu birlikte değerlendirilerek sanığın ikamet ettiği sitede...nın husumetlisi tek şahsın sanık olduğu, maktullerin öldürücü bölgelerinin hedef alındığı, atışların uzak atış niteliğinde olduğu, öldürme eylemlerinin kısa bir sürede büyük bir plazada kimsenin duymayacağı bir şekilde 8 mermi atılarak gerçekleştirildiği, plaza içi kamera görüntülerine göre şahsın herhangi bir açık vermeyecek şekilde robot yürüyüş olarak tabir edilen şekilde yürüyor olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde öldürme eylemlerinin ancak profesyonel eğitimli bir kişi tarafından tabancayla susturucu takılması suretiyle gerçekleştirildiği ve sanığın da görevi itibariyle silahlar ve kullanımı konusunda uzman olduğu, kamera görüntülerine göre çıplak gözle dahi fark edilecek şekilde sanık ve maktulleri öldüren şahsın sağ ayağının dış kısmına yüklenerek yürüdükleri, Mahkemece verilen kararda sanığın olay öncesinde trafik kazası geçirdiği belirtilmiş ise de 17.12.2015 tarihli kaza tespit tutanağına göre sanığın olaydan üç gün sonra trafik kazası geçirdiği, karşılaştırılan görüntülerin sanığın trafik kazası geçirmeden önceki haline ilişkin olduğu, sanık ilk beyanında...nın iş yerini bilmediğini beyan etmiş ise de tanık ...'ın beyanlarında sanığın savunmasının aksine...ya ait iş yerinin adresini bildiğini beyan ettiği, yine tanık ...'ın beyanlarında sanığın, resmi kimliğini göstermek suretiyle maktul ... hakkında detaylı bilgi istediğini beyan ettiği, nitekim sanığın internet üzerinden maktul ...'nın iş yerine dair araştırmalar da yaptığı, sanığın ilk ifadesinin olaydan yalnızca 5 gün sonra alınmasına rağmen aşamalarda alınan beyanlarında olay gününe ait çelişkili beyanlar verip bu hususta ikna edici bir açıklama da getiremediği anlaşıldığı, bu suretle;

Sanığın sattığı taşınmaza ait alacağının ödenmemesi nedeniyle husumet duyduğu maktul ...'yı araştırarak öldürmeye karar verdiği, bu konuda yaptığı plan doğrultusunda verdiği suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçtiği, bu süre içerisinde sebat ve ısrar göstererek kararından dönmediği ve eylemini gerçekleştirdiği, o sırada olay yerinde bulunan diğer maktul ...'ü ise delilleri yok etmek ve yakalanmamak amacıyla öldürdüğü anlaşılmakla, sanık hakkında maktul ...'ya yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a maddesi, maktul ...'e yönelik ise 5237 sayılı Kanun'un 82/1.h maddesi uyarınca mahkûmiyet hükümleri kurulması yerine atılı suçlardan beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.07.2023 tarihli ve 2023/154 Esas, 2023/4815 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4 maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

11.09.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

İncelenen dosya kapsamına göre, maktuller ... ve ...'ın suç tarihinde ...Plaza adlı iş hanında faaliyet gösteren ... Emlak unvanlı iş yerinde yüzü maskeli ve kimliği belirsiz bir kişi tarafından ateşli silahla vurularak öldürülmeleri olayıyla ilgili yürütülen soruşturma sonucunda, maktulleri öldüren kişinin o tarihte MİT ...Bölge Başkanlığında koruma görevlisi olarak çalışmakta olan ... adlı şahıs olduğu ve atılı suçu emlakçılık yapan maktuller ile arasında inşaat yapımından kaynaklanan ihtilaf nedeniyle işlediği iddiasıyla her iki maktule yönelik öldürme eylemleri nedeniyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmışsa da, yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında verilen beraat hükmünün gerekçesinde de isabetle belirtildiği üzere yüklenen suçu kabul etmeyen sanığın MİT personeli olması, profesyonelliği, silah kullanma becerisinin bulunması, suçu işleyen failin olay yerine gidiş ve dönüşü sırasında takip ettiği güzergahın sanığın ikamet ettiği bölge ile örtüşmesi, sanıkla maktul ... arasındaki hukuki ihtilafın varlığı, maktul ...'nın iş yerinin adres bilgilerinin sanığın eşine ait cep telefonunun arama motorundan sorgulanmış olması ile sanık ve failin yürüme biçimlerinin birbirine benzemesi hususlarının atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair kesin ve yeterli kanıt niteliğinde olmadığı, olay yerine ve o bölgeye intikal sırasında kayıt yapan güvenlik kameralarına ait görüntülerden suç failine ilişkin kesin bir kanaate ulaşılamadığı, sanığın ikametinde yapılan aramada elde edilen eşyalar ve giysiler üzerinde olaya dair kanaat oluşturacak nitelikte bir bulguya, atış artığına, maktullere ait kan örneğine, DNA profiline rastlanmadığı, güvenlik kamera kayıtları ile birlikte sanığın teşhise esas olarak çekilen fotoğraflarından net bir sonuca ulaşılamadığı, suçun işlendiği kabul edilen saatten sanığın ikametine döndüğü ve ardından MİT Bölge Başkanlığındaki kontrol noktasına giriş yaptığı zaman dilimleri nazara alındığında muhtemel suç kanıtlarını gizlemeye, ortadan kaldırmaya ve yeniden hazırlanmaya yeterli derecede uzun bir süre bulunmadığının anlaşıldığı, sanığa ait olduğu anlaşılan toplam 6 adet tabancayla olay yerinden elde edilen boş kovanlar ve deforme mermi çekirdeklerinin karşılaştırılmasında da ilgili çekirdek ve kovanların sanığa ait silahlardan atılmadıklarının saptandığı, bu nedenlerle oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı nazara alındığında sanığın maktullere karşı yüklenen öldürme fiillerini işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, somut, kesin ve inandırıcı kanıta ulaşılamadığından bahisle yerel mahkemece verilen beraat ve buna yönelik istinaf istemini esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararında isabetsizlik görülmediğinden ilgili hükümlere yönelik temyiz isteminin esastan reddi görüşünde olmamız nedeniyle sayın çoğunluğun sanığın mahkumiyeti gerektiği görüşüne dayanan bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2020/854, Karar No: 2021/1925, Tarih: 31.03.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/854 E.  ,  2021/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalıların yaptıkları istinaf başvuruları ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesi tarafından miras bırakanın paylaştırma kastı ile hareket etmediği, mal varlığının büyük kısmını davalılara bedelsiz olarak devrettiği gerekçesiyle esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, miras bırakanı babası ...’ın mirastan mal kaçırma amacıyla 7 numaralı bağımsız bölümün kuru mülkiyetini davalı oğlu ...’e; 8 numaralı bağımsız bölümünün kuru mülkiyetini ise diğer davalı oğlu ...’e satış suretiyle devrettiğini, temlik tarihi itibarıyla miras bırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalılar, taşınmazların müteahhit tarafından zamanında bitirilmediğini, eksik kalan kısımların masraflarını karşıladıklarını, çekişmeli taşınmazlarla aynı apartmandaki miras bırakana ait bir dairenin de satılarak bedelinin davacıya verildiğini, miras bırakanın hastalığı döneminde tüm bakımını üstlendiklerini, temlikin mal kaçırma amaçlı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalıların yaptıkları istinaf başvuruları ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesi tarafından miras bırakanın paylaştırma kastı ile hareket etmediği, mal varlığının büyük kısmını davalılara bedelsiz olarak devrettiği gerekçesiyle esastan reddedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan ...’ın 13.01.2010 tarihinde bizzat 7 numaralı bağımsız bölümünü davalı oğlu ...’e; 8 numaralı bağımsız bölümünü ise diğer davalı oğlu ...’e intifa haklarını üzerinde bırakarak satış suretiyle devrettiği, miras bırakanın 12.03.2010 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı kızı ..., davalı oğulları ... ve ... ile dava dışı eşi ... ve kızı ...’yi bıraktığı, miras bırakan adına temlik harici 1998 model araç ile çekişmeli taşınmazla aynı apartmandaki 2 numaralı bağımsız bölümün ½ payının kaldığı anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nın 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nın 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nın 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nın 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince, her ne kadar temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, miras bırakanın paylaştırma kastı ile hareket etmediği, mal varlığının büyük kısmını davalılara bedelsiz olarak devrettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda miras bırakanın asıl amaç ve iradesinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılmasının önem arz ettiği, böylesi bir iddianın ileri sürülmesi halinde ispat külfetinin davacı tarafa ait olduğu kuşkusuzdur. Ne var ki, dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından miras bırakanın mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgunun ortaya konulamadığı, diğer yandan miras bırakanın geride mal varlığının kaldığı, mal kaçırma kastıyla hareket etseydi tüm mal varlığını ya da önemli miktarda bir kısmını devredebileceği, salt bedeller arasındaki farkın da muvazaanın ispatında yeterli olmadığı, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının davacı tarafça ispatlanamadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 Sayılı HMK’nin 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/83, Karar No: 2022/1032, Tarih: 15.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/83 E.  ,  2022/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13766, Karar No: 2022/8981, Tarih: 06.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13766 E.  ,  2022/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarih ve 2017/143 - 2018/468 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1. maddesi, TCK’nın 62, 53/1, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma istemi içermeyen temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın Zaman Gazetesi'ne aboneliğinin bulunmasının ve çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermiş olmasının örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.