muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15243, Karar No: 2011/2581, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15243 E.  ,  2011/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26/12/2008 gün ve 2008/15707- 18667 sayılı kararında özetle; " Aynı Gün Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı ... olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları ... olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüyle 101 ada 38 sayılı parselin (B) ile gösterilen 733.38 m2 ve (C) ile gösterilen 961.84 m2'lik bölümlerinin orman vasfı ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 12837.30 m2'lik bölümün tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1990 yılında yapılan ve 14/12/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9400, Karar No: 2010/5733, Tarih: 11.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9400 E.  ,  2010/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (Hastanesi) ve Mehmet Haberal vekili Avukat ... tarafından, davalı ... . A.Ş ve diğerleri aleyhine 19/08/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 09/02/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/05/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ile karşı taraftan davalılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, Zaman gazetesinin 12/08/2008 günlü sayısında “... ’a Ödemiş” başlığıyla yayınlanan haberin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılar ise, haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu, Başkent Üniversitesi'ne kullandırılan kredilerle ilgili Hazine Müsteşarlığı tarafından yapılan inceleme sonucunun kamuoyu ile paylaşıldığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, haberin görünür gerçeğe uygun olduğu gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Davacılar, davalılardan ...'nın dava konusu yayın nedeniyle Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/670 Esas sayılı dava dosyasında sanık olarak yargılandığını belirtmişlerdir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/508, Karar No: 2018/14908, Tarih: 26.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/508 E.  ,  2018/14908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MURİS MUVAZAASI, TERDİTLİ OLARAK TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Moğollar müzik grubunda sanatçı olan muris ...'nun tek mirasçısı olduğunu, ikamet ettiği taşınmazlar üzerinde davalı lehine ayni haklar tesis ettirdiği gibi tüm birikimlerini davalıya bağışladığını, bu bağışlamalar murisin sağlığında yapılsa dahi saklı paylarının zedelendiğini, adet üzere verilen hediye kapsamında olmadığını, henüz terekenin tüm değerinin bilinmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla saklı paylarını ihlal eden tasarrufların tenkisini istemiştir.

Birleştirilen davada davacı, muris ....'nun 624 ve 625 parsel sayılı taşınmaz mallar üzerinde davalıya ayni haklar tahsis ettiğini öğrendiğini, muvazalı şekilde intifa hakkı tanınmasının saklı payını zedelediğini, murisin paralarının ölümü ile ortaya çıkmadığını, davalıya 120.000 TL bağışlandığını duyduklarını, tenkis için murisin tam varlığının tespiti gerektiğini ileri sürüp fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 624 ve 625 parsel sayılı taşınmazların muris muvazaası sebebiyle tapularının iptali ile terekeye iadesini, murisin ölüme bağlı ve sağlararası tasarruflarının ve bağışlamalarının tenkisini istemiştir.

Davalı, murise 4 yılı aşkın süre kızı .... ile birlikte baktıklarını, hastalık nedeniyle murisin maddi bakımdan tükendiğini, arkadaşlarına, kendisine ve kızı ....'na borçlandığını, murisin 625 ve 624 parsel taşınmazlarının intifa hakkını satış yolu ile temlik ettiğini, ev eşyaları ile müzik aletlerinin müzeye konulduğunu,... plakalı aracın davacı ...'na verildiğini, Murisin ölümünden 15 gün ya da 45 gün önce iyileşemeyeceğini anladığını, bu nedenle borçlarının ödenmesini istediğini ve yakından takip ettiğini, ölümüne yakın hastaneye ve belediyeye bağışlarda bulunulduğunu, davacının TMK 565'in hangi maddesine dayandığının açık olmadığını, davacının, kardeşini ketmettiğini, kendisini tek mirasçı gösterdiğini, gerçeğe uygun olarak yeniden veraset ilamı çıkarılması gerektiğini, davanın bir yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını, bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, murisin mirasçılarından mal kaçırma kastı olsa idi, davalıya mülkiyet hakkını devredebileceği; oysa murisin davalının kendisine bakımı karşılığında bu işlemi yaptığı, davacılar tarafından, murisin saklı payları zedeleme ve mal kaçırma kastıyla hareket ettiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacılar vekilince süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Duruşma isteği değerden reddedildi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar davacılar vekilince süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Duruşma isteği değerden reddedildi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 26.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44853, Karar No: 2016/18638, Tarih: 05.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/44853 E.  ,  2016/18638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyize konu edilen temyiz talebinin reddine ilişkin 09/10/2015 günlü ek karara yönelik olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2015 tarih ve 2015/384752 sayılı tebliğnamesinde görüş bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA ve temyiz talebinin reddine ilişkin 09.10.2015 günlü ek karara yönelik ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8611, Karar No: 2010/12467, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8611 E.  ,  2010/12467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7340, Karar No: 2018/4181, Tarih: 09.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7340 E.  ,  2018/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, 6217 sayılı Kanun ile Değişik Harçlar Kanununun "Yargıtay Ceza Daireleri’ne yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağı"na ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiği cihetle; mahkemece temyiz masraflarının yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 20.01.2015 günlü ek kararı yok hükmünde olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, somut olayımızda; şikayete konu takip dosyasının ilamsız takip olmasına karşın, borcun sebebi olarak ... Noterliği'nin 13.03.2012 tarih, 6863 yevmiye numaralı rehin sözleşmesinde belirtilen alacak olduğu belirtilip, tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile icra takibine başlandığı anlaşılmakla;

a) Borcun konusunu oluşturan rehinli alacak bakımından; rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılıp yapılmadığı ve yapılmışsa borcun tahsil edilip edilmediği araştırılıp,

b) Şikayete konu 10 adet araç üzerinde, hangi tarihte ve kimin lehine rehin tesis edildiği ile rehin tesis tarihinde üzerlerinde haciz bulunup bulunmadığı, alacaklıyı zarara uğratmak kastı ile hareket edilip edilmediği ve rehin işlemlerinin tesis edildiği tarihler dikkate alınmak sureti ile şikayetin İİK'nın 347. maddesinde belirtilen yasal sürede yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Şikayete konu 10 adet araç üzerinde, hangi tarihte ve kimin lehine rehin tesis edildiği ile rehin tesis tarihinde üzerlerinde haciz bulunup bulunmadığı, alacaklıyı zarara uğratmak kastı ile hareket edilip edilmediği ve rehin işlemlerinin tesis edildiği tarihler dikkate alınmak sureti ile şikayetin İİK'nın 347. maddesinde belirtilen yasal sürede yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiğinin belirtilmesine karşın, adli para cezasın tayininde alt sınırdan uzaklaşılmak sureti ile çelişki meydana getirilmesi,

3-Sanık hakkında neticeten 3.600,00 TL adli para cezası yerine, 3.600,00 TL ağır para cezasına hükmedilmesi,

4-Sanığın ödemekle yükümlü olduğu mahkeme masraflarının karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2024, Karar No: 2015/13081, Tarih: 09.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2024 E.  ,  2015/13081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/996-2014/304

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava konusu taşınmaz üzerinde hangi meyve ağaçlarının bulunduğu, bulunan meyve ağaçlarının yaşlarına göre ayrı ayrı olmak üzere; dekar başına ortalama üretim miktarlarının ve değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama üretim masraflarının İl, Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6173, Karar No: 2012/12357, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6173 E.  ,  2012/12357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalıya ait olan ve müvekkili şirkete trafik sigortalı aracın alkollü sürücü idaresinde iken sebebiyet verilen trafik kazasında, karşı araçta oluşan hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ve davalıya rücu hakkının doğduğunu, davalı aleyhine ...İcra Müdürlüğünün 2009/3550 sayılı dosyasından yapılan icra takibine itiraz nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, 9.700,00 TL. asıl alacak üzerinden yapılan takibe vaki itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davalının takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptaline ve takibin 9.700,00 TL. asıl alacak, 1.349,92 TL. işlemiş faiz olmak üzere toplam 11.049,92 TL. üzerinden devamına, asıl alacağa takipten itibaren ticari faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı tarafından zarar gören 3. kişiye ödenen tazminatın, sigortalıdan rücuan tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde,yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına zararın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda zararın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. Maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağı ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)