muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13840, Karar No: 2018/13031, Tarih: 02.10.2018

Somut olaya gelince; temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu ileri sürülerek eldeki dava açılmış ise de, davacı tanıklarının temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı değil alacaklılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığı yönünde beyanları bulunmakta olup bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9774, Karar No: 2016/9764, Tarih: 05.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/9774 E.  ,  2016/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve kararın tefhim edildiği duruşmaya sanığın ve sanığın vekaletname ibraz eden müdafiin katılmadığı, sanığın duruşmaya katılan barodan atanan müdafiinin ise görevinin sona erdiğine ilişkin beyanda bulunduğu, sanığın kendisinin sonradan müdafii seçmesi nedeniyle, Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafiinin görevinin sona erdiği, sanığın vekaletnemesini ibraz eden müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabulüyle, tebliğnamedeki temyiz isteminin süre yönünden reddi yönündeki düşünceye iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık müdafiinin 06.06.2012 tarihli mazeret dilekçesine ilişkin bir karar verilmeden duruşmaya devam edilip hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15206, Karar No: 2023/5435, Tarih: 21.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15206 E.  ,  2023/5435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/138 E., 2022/212 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, belirlenen tarihte müdafiinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen, Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/51 Esas, 2021/112 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/51 Esas, 2021/112 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/24374 Esas, 2022/1614 Karar sayılı kararı ile "...Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında bozma öncesi kurulan ilk hükümde yargılama sürecindeki davranışları dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin tatbik edilmesi karşısında, mahkemece lehe kanun değerlendirmesi yapılırken, bozmadan sonra yapılan yargılama neticesinde ilk hükümdeki uygulama gerekçesiyle çelişecek şekilde anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi, Kabule göre de; Sanık hakkında bozmadan önce belirlenen 12 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün sadece sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi nedeniyle bu ceza miktarının kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden bozma sonrası kurulan ikinci hükümde sanık aleyhine 12 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/138 Esas, 2022/212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle

Dosyanın esastan incelenerek bozulmasına, dosya Yargıtay incelemesinde iken mağdur sanık ...'nin 23.11.2018 tarihinde "... ... Suçsuzdur" başlıklı dilekçesini dosyaya sunarak ifade değişikliğinde bulunduğuna, akabinde de 15.05.2019 tarihinde mağdurenin şikâyetinden feragat ederek sanığın suçsuz olduğunu beyanla ifadesini değiştirdiğine, mağdure ...'nin bu ifadesi ile dosyaya sunulan mağdure ...'ye ait sağlık raporları birlikte değerlendirildiğinde müvekkilinin üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine karar verilmesi gerektiğine, iddia edilen olaydan dolayı Adlî Tıp kurumunca her ne kadar mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu yönünde rapor hazırlanmış ise de, dosyaya sunulan sağlık raporlarıyla mağdure ...'nin 2015 - 2016 yıllarında ortaya çıkan ancak doktorlar tarafından doğuştan geldiği söylenen hastalığı nedeniyle psikolojisinin zaten bozuk olduğunun anlaşıldığına, mağdure ... ve mağdure ...'nin yazılı beyanlarının dikkate alınarak, ifade değiştirmiş olmaları nedeniyle dosyada delil olarak yer alan adlî tıp raporlarının hukuki delil değerini kaybetmiş olduğuna, tanık ...'un tüm beyanları doğru kabul edilerek hatalı hüküm kurulduğuna ve dosya kapsamında tanığın beyanlarının doğrulanmadığına, mağdure ...'nin ablası olan tanık ...'un tarafsız beyanda bulunamayacağına, beyanların birbirinden farklı ve çelişkili olduğuna, müvekkilinin bir iftira ile karşı karşıya kaldığına, mağdurenin ifadelerinde müvekkilinin kendisini birden fazla kez evin önünden alıp, okula bıraktığını ve okuldan alıp eve bıraktığı beyanlarına rağmen dosyaya hiçbir tanık bildirilmediğine, mağdurenin kendi anlatımları dışında müvekkiliyle mağdure arasında yapılan görüşmelerin gerçekleştiğine dair dosyada hiç bir delil bulunmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine, olayın asıl mağdurunun müvekkili olduğuna, kararın bozulmasına ve müvekkilinin beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamına göre 17.09.2012 tarihinde sanığın, mağdureyi arabasıyla Çorum Barajı'nın olduğu tenha yere götürüp orada mağdureyi öpmeye başladığı, önce yanaklarından ardından dudağından öptüğü ve ardından eve bıraktığı, bu olaydan iki gün sonra sanığın isteği üzerine mağdurenin sanığı aradığı ve konuştukları, 19.09.2012 tarihinde mağdurenin sanıkla kaldıkları eve gittiği, burada sanığın mağdureye "Arkadan bir kere ver" dediği, ardından mağdureyi öptüğü ve devamında eve bıraktığı, 26.09.2012 tarihinde sanık ile mağdurenin telefonda tekrar görüştükleri, 27.09.2012 tarihinde mağdurenin tekrar konuşmak için sanığın arabasına bindiği, boş bir arazide durdukları, sanığın mağdurenin yanına gelerek "Arkadan ver" dediği, ardından sanığın pantolonunu indirerek cinsel organını çıkardığı, mağdurenin de gömleğini çıkardığı, bu esnada mağdurenin gömleğinin düğmelerinin koptuğu, ardından mağdurenin kilotlu çorabını indirdiği, cinsel organını mağdurenin bacaklarına belli bir süre sürttüğü, aynı gün sanığın akşam tekrar buluşmak için mesaj attığı, söz konusu mesajı mağdurenin annesinin görmesi üzerine mağdurenin olayları annesine anlatmasıyla intikalin gerçekleştiği olayda, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. "27.09.2012" olan suç tarihinin karar başlığında 17.01.2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/138 Esas, 2022/212 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebepleri ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3054, Karar No: 2015/21707, Tarih: 02.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3054 E.  ,  2015/21707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sakızların içine bir takım kağıtlar koyup çekiliş yaptırmak suretiyle niyetçilik yapan sanığın, saat yazılı olan sakız kağıtlarının bulunması karşısında para ya da cep telefonu kazanıldığını vaat ettiği, bir önceki kişinin gösterdiği sakızdan bir şey çıkmaması üzerine bu defa mağdurun gösterdiği sakızdan saat çıktığını söyleyip para veya cep telefonundan hangisini istediğini sorduğu, mağduru yaptığı çekiliş karşılığında cep telefonu alacağına inandırarak 20 TL parasını aldığı ve bu paranın bundan sonraki yapacağı çekilişe dair olduğunu söylediği ve cep telefonunu vermediği gibi sonradan yapılan tespite göre de çekilişe konu ettiği 5 adet telefondan 2 adetinin maket, 3 tanesinin de bozuk olduğu, sanığın bu şekilde dolandırıcılık

suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; yerel Mahkeme'nin 03.10.2007 tarih ve 2005/260 esas, 2007/527 sayılı kararıyla sanığın kumar oynatmak suçundan mahkumiyetine karar verildiği, Dairemizin 04.12.2012 tarih ve 2011/17529 esas, 2012/44804 sayılı kararıyla eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23856, Karar No: 2021/10366, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23856 E.  ,  2021/10366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Mala zarar verme, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

...’in kardeş oldukları ve katılanlar ile komşu oldukları, sanıkların ikametinin arka duvarının katılanların bahçesi ile sınır olduğu, sanıkların su gider borusunun ikametlerinin arka duvarının üzerine monteli olduğu, su gider borusunun tıkanması üzerine, sanıkların haber vermeksizin, katılanların ikametine ait bahçeye girerek, su borusunu tamir etmek istedikleri, sanıkları gören katılan ...’in elindeki demir sopa ile suça sürüklenen çocuk ...’e vurduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralanmasına sebep olduğu, daha sonrada sanık ...’a yumruk atmak suretiyle iki dişinin kırılmasına ve konuşmasında sürekli zorluğa sebebiyet verecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu, sanık ve suça sürüklenen çocuğun, katılan ... ile karşılıklı birbirlerine küfür ettikleri ve sanık ile suça sürüklenen çocuğun katılan ...’e küfürler söyleyerek hakarette bulundukları, suça sürüklenen çocuk ...’in yerden aldığı taşı katılanın ikamet camına atmak suretiyle kırılmasına sebep olduğu ve sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...’in katılanın bahçe duvarının bir kısmını yıkmalarına yönelik, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasına göre, eylemine uyan TCK’nun 151/1, 116/1, 119/1-c, 125/1-4, 31/3. maddesinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst

sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 30/12/2014 olan karar tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafi ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,

B-Sanık ... hakkında mala zarar verme, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

B-Sanık ... hakkında mala zarar verme, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesindeki "Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ... Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d'de yer alan "Kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin, bilahare 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ... Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı iptal kararı ile de yukarıda anılan geçici madde 5/1-d’de yer alan “Hükme bağlanmış” ibaresinin aynı bentte yer alan, “Basit yargılama usulü” yönünden ...’nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 125/1-4 ve 116/1. maddesinde düzenlenen hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/860, Karar No: 2011/4995, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/860 E.  ,  2011/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ... ve ...'nın fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, ..., ... ve ...'ın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve sanıklar ..., ... ve ...'ın reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından mahkûmiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2005/236 Esas, 2005/500 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Tayin edilen cezanın miktarına göre sanık ... müdafiin duruşma isteğinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına ve oluşa uygun kabule göre sanıkların eylemlerinin fuhuş için başkasına kadın tedarik etme ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarına ilişkin olup bu suçların tâbi olduğu Kanun maddelerinde öngörülen cezaların miktarlarına nazaran 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet hükümlerinin verildiği 29.12.2005 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19477, Karar No: 2011/5391, Tarih: 28.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19477 E.  ,  2011/5391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Davalılardan Ömer oğlu ...'ın vekiline verdiği vekaletnameye dosya içindeki belgeler arasında rastlanmamıştır.

Varsa eklendikten, yoksa mahkemenin gerekçeli kararının adı geçen davalıya tebliği ile temyiz süresi de beklendikten,

2-Davacı idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların bedeli de hesaplanarak zemin bedeline ilave edilmiş olduğundan, ağaçların yaş, cins ve sayısına ilişkin olarak tutulmuş tutanak var ise davacı idareden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.