muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7148, Karar No: 2024/11184, Tarih: 07.10.2024

gerekecektir. Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, adli-idari nitelikte bir işlem olup, başka bir anlatımla karma nitelikte bir karardır. Bu nedenle, beraat kararında olduğu gibi kişi hakkında verildiği fiile ilişkin olarak kesin hüküm sonuçlarını doğurmamaktadır. Ancak kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesin hüküm sonuçlarını doğurmaması, soruşturma makamının bu karardan her zaman keyfi biçimde dönebileceği ve kamu davası açabileceği anlamına da gelmemektedir. Kanun Koyucunun, 680 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 10. maddesi ile yapılan değişiklik sonrası, 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesi uyarınca getirdiği düzenlemeden de açıkça anlaşıldığı üzere, fail hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra aynı fiile ilişkin olarak kamu davası açılabilmesi için, "yeni delilin meydana çıkması" ile "bu hususta Sulh Ceza Hâkimliğince bir karar verilmesi" şartlarına bağlanmış ve bu hususlar kovuşturma şartı olarak belirlenmiştir. Bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 160/1. maddesi uyarınca Cumhuriyet Savcısının, yeni elde edildiğinden bahisle soruşturma işlemlerine başlaması için, Sulh Ceza Hakimliğinden bu yönde bir izin almasına gerek bulunmamaktadır. Bununla birlikte, Cumhuriyet Savcısı tarafından kamu davası açılmasına yeterli şüphe oluşturacak delil elde edildiği hususunda gerekli inceleme ve değerlendirme yapıldıktan sonra talepte bulunulması halinde Sulh Ceza Hakimliği tarafından verilecek karar, önceki kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddinden bağımsız yeni bir karar niteliğindedir. 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesinde, bu husustaki incelemenin Sulh Ceza Hakimliği tarafından yapılacağına işaret edilmesiyle yetinilmesi ve talebin aynı Sulh Ceza Hakimliği tarafından incelenmesinin gerektiğine yönelik herhangi bir yasal düzenlemenin bulunmadığının anlaşılması karşısında, bu incelemenin Sulh Ceza Hakimliği tarafından yapılması yeterlidir. Keza 5271 sayılı Kanun'da Sulh Ceza Hakimliğinin itiraz üzerine verdiği kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin kararlara karşı herhangi bir kanun yolu öngörülmemesi nedeniyle, bu kararlar kesin niteliktedir. Aynı şekilde, Sulh Ceza Hakimliği tarafından itirazın kabulüne karar verilmesi halinde de, şüpheli veya Cumhuriyet Savcısına tanınmış bir kanun yolu bulunmamaktadır. Bu hususta Sulh Ceza Hakimliğince verilen ve kesin olan kararlara karşı olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna başvurulacağı öğretide ve uygulamada kabul edilmektedir. Aynı Kanun'un 172/2. maddesindeki; "kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." hükmü ise, itiraz dışında Cumhuriyet Savcısının taleplerini de kapsayan farklı bir kurumdur

. Aynı Kanun'un 172/2. maddesindeki; "kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." hükmü ise, itiraz dışında Cumhuriyet Savcısının taleplerini de kapsayan farklı bir kurumdur. Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddedilmesi halinde, aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 5271 sayılı Kanun'un 173/6. maddesindeki atıf nedeniyle, Kanun'un 172/2. maddesinin uygulanacağına dair düzenleme de, bu kararların kural olarak talep üzerine verilen hakimlik kararları olduğuna işaret etmektedir. Bu halde, şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, yeni delil elde edildiğinden bahisle kaldırılmasına yönelik talebin reddine dair verilen kararın, 5271 sayılı Kanun'un 173/1. maddesine istinaden itiraz üzerine verilmiş bir karar değil ve fakat 172/2. maddesi kapsamında "talep üzerine tesis edilmiş yeni bir hakimlik kararı" olması nedeniyle, anılan Kanun'un 267. maddesindeki açık hüküm nedeniyle itiraz kanun yoluna tabi olduğunun kabulü gerekir.

5. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüpheli ... hakkında atılı suçtan yürütülen soruşturma kapsamında, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.06.2022 tarihli ve 2022/2011 Soruşturma, 2022/5645 Karar sayılı kararı ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik şikâyetçi vekilinin itirazının, merci Fethiye Sulh Ceza Hakimliğinin, 28.07.2022 tarihli ve 2022/3846 Değişik İş sayılı kararıyla reddine karar verildiği; bu karar sonrası şikâyetçi vekili tarafından 24.04.2023 tarihli dilekçe ile soruşturma kapsamında "yeni delil" elde edildiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması hususunda talepte bulunulması üzerine, merci Fethiye Sulh Ceza Hakimliğinin, 10.05.2023 tarihli ve 2023/2290 Değişik İş sayılı kararında yer alan, "...Hakimliğimizce bu konuda 28/07/2022 Tarih ve 2022/3846 D.iş sayılı kararı ile karar verildiği, bu kararın kesin olduğu, CMK 173/6 maddesi (İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır.) yollaması uyarınca CMK 172/2 maddesinde ''Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.'' denildiği, itiraz dilekçesinin takipsizlik kararının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte olmadığı..." şeklindeki gerekçe ile talebin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

6. İncelenen dosya içeriğine göre; şikâyetçi vekilinin, 24.04.2023 tarihli dilekçesinde belirtilen hususların yeni delil mahiyetinde olup olmadığı hususundaki değerlendirmenin öncelikle Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılması gerektiği, bununla birlikte talebin reddine dair Fethiye Sulh Ceza Hakimliğinin, 10.05.2023 tarihli ve 2023/2290 Değişik İş sayılı kararının itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle henüz kesinleşmediği, şikâyetçi vekilinin bu karar sonrasında verdiği 12.06.2023 tarihli dilekçenin itiraz dilekçesi mahiyetinde olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan; "(1) Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz. (2) Bu hâlde başvurunun yapıldığı merci, başvuruyu derhâl görevli ve yetkili olan mercie gönderir." şeklindeki düzenleme ve kanun yolu bildiriminde kararın kesin nitelikte olduğuna yönelik hatalı yönlendirme nedeniyle şikâyetçi vekilinin yanıltıldığı hususu da gözetilerek, anılan karara karşı şikâyetçi vekilinin itirazının incelenmesi için dosyanın itiraz merciine gönderilmesi gerektiği belirlenmiştir. Ayrıntıları, 14.11.1977 tarihli ve 3-2 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen istikrar kazanmış birçok kararında açıklandığı üzere; 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebileceği, henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu kararın, 5271 sayılı 268. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu, bu haliyle olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,İtiraz hususunda gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1130, Karar No: 2016/1152, Tarih: 11.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1130 E.  ,  2016/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ..... İli .... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 166 ada 18 parsel sayılı 10.779,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğinde ..., ... adlarına, 166 ada 19 parsel sayılı 120.915,36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz çayır vasfı ile ..., ... adlarına, 166 ada 24 parsel sayılı taşınmaz tarla niteliğinde ..., ... adlarına, 166 ada 25 parsel sayılı 245.452,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz çayır niteliğinde, ..., ..., ... adlarına, 166 ada 27 parsel sayılı 11.478,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğinde, ... adına, 169 ada 9 parsel sayılı 597,29 metrekare yözölçümündeki taşınmaz arsa niteliğinde ..., ... adlarına, 170 ada 1 parsel sayılı 101,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hali arazi niteliğinde, Hazine adına, 170 ada 2 parsel sayılı 224,94 metrekare yözölçümündeki taşınmaz arsa niteliğinde ... adına, 170 ada 3 parsel sayılı 268,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz arsa niteliğinde, ..., ... adlarına,170 ada 4 parsel sayılı 0546,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz arsa niteliğinde ... adına, 171 ada 1 parsel sayılı 4.459,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğinde ..., ... adlarına, 171 ada 2 parsel sayılı 37.707,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz çayır niteliğinde ..., ... adlarına, 172 ada 1 parsel sayılı 7.421,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz çayır niteliğinde ..., ... adlarına, 173 ada 1 parsel sayılı 6,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz çeşme niteliğinde .....Köyü Tüzel Kişiliği adına, tespit edilmiştir. 167 ada 2 parsel sayılı 384.836,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla, 167 ada 3 parsel sayılı 6770 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla, 168 ada 1 parsel sayılı 807.087,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla, 168 ada 2 parsel sayılı 2.140,71 metrekare yözölçümündeki taşınmaz kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacılar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, belirlenen kesin süre içinde keşif giderleri yatırılmadığından söz edilerek ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmazlardan 167 ada 2, 3, 168 ada 1, 2 parsel sayılı taşınmazlar kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. 173 ada 1 parsel sayılı taşınmaz çeşme niteliğinde .....Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla sınırlandırılan taşınmazlara ilişkin davalarda Hazinenin yanında ilgili kamu tüzel kişiliğininde davada taraf olması zorunludur, dava konusu taşınmazın bulunduğu köyün büyük şehir belediyesi sınırları içerisinde olduğu ve hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi uyarınca büyük şehir belediyesi sınırları tüm ilin idari sınırları olacak şekilde genişletildiği, illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliğinin kaldırıldığı, köylerin mahalle olarak, bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katıldığı aynı Kanun'un geçici 1/13.maddesi uyarınca tüzel kişiliği kalkan köy ve belediyelerin devam eden davalarında katıldığı ilçe belediyelerinin taraf olacağı, hususları gözetilmeden ilgili kamu tüzel kişisi olarak çekişmeli taşınmazın bulunduğu ..... Belediye Başkanlığı ve...... Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmeden taraf koşulu sağlanmaksızın karar verilmiştir. Taraf koşulu; 6100 sayılı HMK’nın 114/1-d maddesi gereğince dava şartı olup mahkemelerce re’sen gözetilecektir (HMK 115/1). Bu açıklamalar ışığında; 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi uyarınca, mahkemece öncelikle yukarıda anlatılan şekilde husumet yaygınlaştırılmalı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu İlçe Belediye Başkanlığı ve.....Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalıdır, bu yolla taraf koşulu sağlandıktan sonra yasal hasım olan çekişmeli taşınmazın bulunduğu İlçe Belediye Başkanlığı ile.....Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın davaya karşı savunma ve delilleri sorulup saptanmalıdır. Taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi; Taraflardan her biri, 3402 sayılı Kanun'un 36. maddesi gereğince, ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenecek avansı verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. 3402 sayılı Kanun'un 36/1. maddeleri gereğince avans yükümlülüğünün yerine getirmemesi halinde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılacaktır. Bu durumda verilecek karar ise, davanın esasına ilişkin olup, taraflar arasında kesin hüküm oluşturacaktır; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36

. maddesi gereğince, ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenecek avansı verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. 3402 sayılı Kanun'un 36/1. maddeleri gereğince avans yükümlülüğünün yerine getirmemesi halinde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılacaktır. Bu durumda verilecek karar ise, davanın esasına ilişkin olup, taraflar arasında kesin hüküm oluşturacaktır; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, tanık, teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerekmektedir. Somut olayda, mahkemece 19.09.2014 tarihli oturumda verilen keşif ara kararının 1.maddesinde kalem kalem gösterilmek suretiyle mevcut keşif avansları mahsup edilerek geriye kalan 367.50 TL keşif masrafının ödenmesi için 20 günlük kesin süre verildiği, ancak bu ara kararda yerel bilirkişi ve tanıklar için davetiye gideri yatırılması hususunun belirtilmediği gibi, 2. maddesinde de davetiye masraflarının davacı tarafından karşılanması şeklinde ara karar kurulması usul ve yasaya aykırı olup, davacı tarafa verilen kesin sürede yatırılması gereken keşif giderlerinin kalem kalem ve miktarının net olarak belirlenmesi yasal zorunluluktur; bu halde mahkemece oluşturulan hükme esas alınan ara kararın; yerel bilirkişi ve tanıklar için davetiye giderinin belirtilmediğinden, belirlenen masrafın eksik olması nedeniyle kesin süre sonuçlarının uygulanmasını gerektirecek nitelikte olduğundan bahsedilemez. Kesin süreye ilişkin ara kararın hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması, taraflara yüklenen yükümlülüklerin, yapılması gereken işlerin neler olduğunun ve her iş için yatırılacak ücretin hiç bir şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklanması gerekir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Esas 2013/...-... Karar 2014/...T. 05.03.2014) O halde mahkemece; Taraf teşkili sağlandıktan sonra 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesi uyarınca yatırılması gereken keşif giderlerinin; davacı tanıklarına ve yerel bilirkişilere yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların miktarının da net olarak belirlenerek, kalemler halinde gösterilip davacılara yeniden yöntemine uygun makul bir süre verilmeli, ara karar gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. maddesi uyarınca yatırılması gereken keşif giderlerinin; davacı tanıklarına ve yerel bilirkişilere yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların miktarının da net olarak belirlenerek, kalemler halinde gösterilip davacılara yeniden yöntemine uygun makul bir süre verilmeli, ara karar gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.Taraf teşkili sağlanmadan ve Usulüne uygun olmayan ara karara dayanılarak yazılı gerekçeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, davacıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11689, Karar No: 2009/8806, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11689 E.  ,  2009/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kıyı kenar çizgisi tespiti nedeniyle tapusu iptal edilen bir bölüm taşınmazla ilgili tazminat istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7738, Karar No: 2006/7542, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7738 E.  ,  2006/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde irtifak hakkı tesisi ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekili mahkeme kararını davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, Dairenin Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine konulan tutanağa göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılmadığı süresi içerisinde temyiz harcı ile temyiz masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine;

2-Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %3,9 olabileceğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14323, Karar No: 2023/11680, Tarih: 11.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14323 E.  ,  2023/11680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/223 E., 2023/124 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulması üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 23.01.2006 tarihinde davalı Kurumda büro görevlisi olarak çalışmaya başladığını ve 05.01.2011 tarihinde sendikaya üye olduğunu, bilahare 01.03.2011 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesi doğrultusunda intibakları yapılırken ilk işe girişi ile sendikaya üye olduğu tarih arasındaki kıdemi dikkate alınmadan derece ve kademesinin belirlendiğini iddia ederek kıdemine uygun kademe derece tespitiyle bir kısım fark alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sendika değişikliği ve toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan intibakları işe giriş tarihinden itibaren yapıldığından herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.....2019 tarihli ve 2016/342 Esas, 2019/228 Karar sayılı kararıyla; davacının derece kademeye yönelik tespit talebinin reddine, fark alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 17.....2020 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin Dairemizin 12.01.2021 tarihli ve 2020/5679 Esas, 2021/330 Karar sayılı ilâmı ile; hatalı hesap raporuna dayalı karar verildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.