muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29556, Karar No: 2013/22800, Tarih: 18.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/29556 E.  ,  2013/22800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in doğum tarihinin "13.12.1989" olarak karar yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların Fevziefendi ilköğretim okulunun pencere camına şahsi çeviklik göstermek suretiyle tırmanıp okul camını ve kapısını kırmak suretiyle gerçekleştirdikleri para ve gıda maddeleri çalmak eyleminin, 5237 sayılı yasanın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık yanında aynı yasanın 116/2-4, 119/1-c ve 152/1-a maddesinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığı bozma ve kamu malına zarar verme ve suçlarını da oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 2-son, 80 (sanık ... hakkında)522/1 (pek hafif) 55/3 (sanıklar ... ve ... hakkında 2253 sayılı Kanunun 12/2), 59 maddeleri ile 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143/1, 43/1 (sanık

... hakkında), 31/3 (sanıklar ... ve ... hakkında 31/2), 62/1, 53/1, 152/1a, 31/3 (sanıklar ... ve ... hakkında 31/2), 62/1, 53/1, 116/2- 4, 119/1-c, 43/1(sanık ... hakkında), 31/3 (sanıklar ... ve ... hakkında 31/2), 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasanın yapılacak uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanıkların yaşı nedeniyle bir kısım oturumların gizli yerine açık yapılıp kararında açık tefhim edilmesi suretiyle CMK'nun 185/1. maddesine aykırı davranılması,

4-5237 sayılı TCY.nın 31. maddesini değiştiren 5377 sayılı Yasanın 5. maddesinin 8.7.2005 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında; anılan değişiklikten önce işlenen suçlar yönünden yapılacak indirimin adı geçen maddenin 2. fıkrası uyarınca 2/3 oranında, 3. fıkrası uyarınca ise 1/2 oranlarında yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı oranda indirim yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

4-5237 sayılı TCY.nın 31. maddesini değiştiren 5377 sayılı Yasanın 5. maddesinin 8.7.2005 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında; anılan değişiklikten önce işlenen suçlar yönünden yapılacak indirimin adı geçen maddenin 2. fıkrası uyarınca 2/3 oranında, 3. fıkrası uyarınca ise 1/2 oranlarında yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı oranda indirim yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

5- Sanık ... hakkında belirlenen cezaya göre TCY'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi yerine (f) bendine hükmedilmesi nedeniyle, ceza ile uygulama maddesi arasında çelişki oluşturulması,

6-Suç tarihinde yürürlükte, bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3693, Karar No: 2010/817, Tarih: 04.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3693 E.  ,  2010/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/11/2007 gününde verilen dilekçe ile internet sitesindeki yayın nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, internetteki yayında kullanılan sözler nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, “... ...” adındaki internet sitesinde 08/11/2007 günü yayınlanan “... ağzını bozdu: 'Bu haberleri ... hangi münasip deliğinden uydurdu? Haberleri para karşılığı yaptı” biçimindeki sözlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu bildirerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde olayla ilgili hakaret suçundan Cumhuriyet Savcılığına şikayette bulunduğunu belirtmişse de yerel mahkemece, dava konusu olayla ilgili cumhuriyet savcılığı dosyası araştırılmadan karar verilmiştir.

Davacının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu iddianame örneğine göre dava konusu sözleri nedeniyle davalı hakkında ... 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/239 Esasında kayıtlı ceza davası bulunmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ceza davasının sonucu beklenilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2998, Karar No: 2021/10964, Tarih: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2998 E.  ,  2021/10964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanığın, yetkilisi olduğu ... İnşaat Turizm Ltd. Şti. adına düzenlenen sahte faturaları 2006 ve 2007 takvim yıllarında kdv indiriminde kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; kullanılan son fatura tarihlerine göre, suç tarihlerinin 21.01.2007 ve 25.08.2007 olduğu gözetilerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35151, Karar No: 2015/34459, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/35151 E.  ,  2015/34459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... tarafından yaptırılan ...'ndan daire satın alındığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bir kısmını kendi imkanları ile tamamladığını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi, bilahare vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktar 5.677,94 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; 11.02.2011 tarihinde konutun teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...'nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 14.04.2015 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişilerin gizli ayıpların ne zaman ortaya çıkabileceğine yönelik herhangi bir tespitte bulunmadıkları görülmüştür. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre yaklaşık 3 yılın geçtiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki, konutların bulunduğu ... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal mahkeme gerekçelerinde de açıkça belirtildiği üzere davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25926, Karar No: 2014/36721, Tarih: 24.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25926 E.  ,  2014/36721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2009/1002-2013/107

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılara ait dersanede en son aldığı net 1.500,00 TL ücretle, öğretmen olarak çalıştığını, ücretlerinin ödenmemesi veya eksik ödenmesi sebebiyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indimi alacağı, ücret alacağı, yemek yardımı alacağı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleri ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davalılardan E.. T.. ve R.. Ç.. bakımından davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, talep edilen tüm alacak kalemlerinin asılsız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalı kurumun, İnegöl Şubesinde 17.09.2004-17.09.2005 tarihleri arasında, Nilüfer Şubesinde 12.09.2006-12.09.2008 ve 08.04.2009-09.06.2009 tarihleri arasında en son günlük 69,78 TL brüt ücretle çalıştığı, davalılar arasında fiili veya organik bağ bulunduğundan, dava konusu alacaklardan her üç davalının birlikte sorumluluklarının bulunduğu, iş sözleşmesinin ücretlerin ödenmemesi sebebiyle işçi tarafından haklı olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, ihbar tazminatına hak kazanmadığı, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı ve yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram genel tatillerde çalışıldığının ve yemek yardımı alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, kanuni süresi içinde davalılarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar R.. Ç.. ve E.. T..'in alacaklardan sorumlu tutulup tutalamayacakları, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı ve ücret alacağı miktarının doğru belirlenip belirlenmediği hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

1-Davacının, davalı Özel Grup Dershanecilik Basım Yayımcılık ve Özel Eğitim Sanayi Anonim Şirketi’nde öğretmen olarak çalıştığı, davalı olarak gösterilen R.. Ç.. ve E.. T..'in ise bu şirketin ortakları olduğu anlaşılmış olup, anonim şirket ortaklarının husumet ehliyeti bulunmadığı ve şirket ortaklarına husumet yöneltilemeyeceğinden, davanın, bu davalılar yönünden, husumet yokluğundan reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

1-Davacının, davalı Özel Grup Dershanecilik Basım Yayımcılık ve Özel Eğitim Sanayi Anonim Şirketi’nde öğretmen olarak çalıştığı, davalı olarak gösterilen R.. Ç.. ve E.. T..'in ise bu şirketin ortakları olduğu anlaşılmış olup, anonim şirket ortaklarının husumet ehliyeti bulunmadığı ve şirket ortaklarına husumet yöneltilemeyeceğinden, davanın, bu davalılar yönünden, husumet yokluğundan reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

2-Mahkemece, ücret ödemelerini gösteren belge bulunmadığından bahisle ücret alacağına hükmedilmiş ise de, davalı işveren temyiz dilekçesine avans ödeme belgeleri eklemiştir. Belgeler davacı tarafından imzalanmıştır. Ödeme iddiası itiraz mahiyetin de olup, yargılamanın her safhasında ileri sürülebileceğinden, davacıdan imzası ve belgeler ile ilgili beyanı alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

3-Davacının kırkiki gün yıllık izin ücreti alacağı olduğu kabul edilmiştir. Davalının, okulların kapalı olduğu dönemlerde çalışma yapılmadığını sözleşme gereği çalışılmayan aylarda dahi ücret ödenmekte olduğunu, çalışılmayan bu aylarda öğretmenlerin yıllık izinlerini kullandığını ileri sürdüğü, tanıklarında yaz tatillerinde çalışma olmadığını beyan ettikleri anlaşılmış olup, davacı asilden, yaz tatillerinde çalışıp çalışmadığı hususu açıklattırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

4-Davacı tanıkları, işyerinde, hafta içi 09:00-19:00 saatleri arasında, hafta sonu 08:30-18:15 saatleri arasında altı gün çalışma yapıldığını beyan etmişlerdir. Mahkemece, tanık beyanlarına göre, Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları dışında, davacının haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Tanıklar, işyerindeki çalışma saat ve günlerini bildirmişlerdir. Davacının bildirilen gün ve saatlerin tümünde derslere girip girmediği açıklanmamıştır. Davacının, iş sözleşmesinde belirtilen ders saatlerini aşan çalışma yapıp yapmadığı, belirtilen gün ve saatler arasında tüm derslere girip girmediği, tanıklar ve taraflara sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25018, Karar No: 2022/5738, Tarih: 25.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25018 E.  ,  2022/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu işledikleri iddiasıyla açılan davada 5237 sayılı TCK’nın 152/1-c maddesinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, zamanaşımını en son kesen sanık ...'ün sorgu tarihi olan 05/12/2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/7085, Karar No: 2023/852, Tarih: 15.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/7085 E.  ,  2023/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen ortaklığın giderilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, paylı mülkiyet hükümlerine tâbi .... Mahâllesinde yer alan 506 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kayyumu adına Hazine vekili, yargılama aşamasında eksik hususların giderilmesini ve bilirkişi raporunda yer alan aleyhe hususları kabul etmediklerini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2018/ 2477 Esas, 2021/ 2850 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kayyumu adına Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarih ve 2018/2477 Esas, 2021/2850 Karar sayılı ilâmı ile '' ...dava konusu taşınmazın tapu kaydına ilişkin UYAP sisteminde bulunan Tapu ve Kadastro Bilgi Sistemi (TAKBİS) üzerinden yapılan güncel sorgulamaya göre; davacının davaya konu 506 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2/3 payını 24.08.2020 tarihinde dava dışı ...’e satış işlemi ile devrettiği anlaşılmıştır. HMK’nin 125. maddesi uyarınca satış işlemine bağlı olarak davacı hissesini devralan yönünden taraf teşkili sağlanmak suretiyle davaya devam olunması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın güncel tapu kaydının getirtilip, devir işlemini değerlendirmek ve bu yönde yeni hissedarın davaya dahil edilerek mahkemesince karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kayyum adına Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kayyum adına Hazine vekili, eksik inceleme ve yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.