muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20853, Karar No: 2011/19859, Tarih: 28.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/20853 E.  ,  2011/19859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.5.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen ekonomik, sosyal durumları kusur dereceleri, hukuk ve hakkaniyete uygunluk ilkesi gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.11.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/12380, Karar No: 2023/1625, Tarih: 20.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12380 E.  ,  2023/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/23 E., 2019/89 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili

tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Köyünde bulunan dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği tahminen 10.000 - 12.000 m2 yüzölçümündeki tapusuz taşınmaz üzerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu ileri sürerek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesi uyarınca taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit ve dava tarihinden önce 3116 sayılı Orman Kanununa (3116 sayılı Kanun) göre 1942 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı 6831 Sayılı Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanuna (1744 sayılı Kanun) göre 06.04.1981 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2 nci madde uygulaması mevcut olup genel arazi kadastrosunun 18.03.1953 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.10.2009 tarihli ve 2006/178 Esas, 2009/3777 Karar sayılı ilk kararıyla, fen bilirkişi rapor ve krokisinde sarı renge boyalı olarak gösterilen 6.426,60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 27.10.2009 tarihli ve 2006/178 Esas, 2009/3777 Karar sayılı ilk kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 27.10.2009 tarihli ve 2006/178 Esas, 2009/3777 Karar sayılı ilk kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 28.06.2010 tarihli ve 2010/6350 Esas, 2010/9123 Karar sayılı ilamıyla; “... orman yönetimine husumet yönelterek yöntemince davaya dahil edilip taraf teşkilinin sağlanması ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü madde şartlarının araştırılması ayrıca imar ihya olgusunun hava fotoğrafları, memleket haritaları ile kadastro haritaları üzerinde topografik fotogrametri yöntemiyle inceleme yaptırılması suretiyle belirlenmesi,” gereğine değinilerek, ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

3. Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2013/80 Esas, 2014/463 Karar sayılı kararı ile, davanın kabulüne, 20.11.2013 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 6.426,60 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

4. Bu hükmün, davalı Hazine ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 21.09.2017 tarihli ve 2016/1302 Esas, 2017/6719 Karar sayılı ilamıyla; "6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) gereğince ... Köyü Muhtarlığının tüzel kişiliğinin kaldırılarak mahalle olarak bağlı olduğu ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından, aynı Kanunla büyükşehir belediyesi sınırları il mülkî sınırları olarak belirlendiğinden ilgili ... Büyükşehir Belediyesi'nin de taraf olması gerektiği açıklanarak, yöntemince taraf teşkilinin sağlanmasından sonra esas hakkında karar verilmesi" gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "davacının dava konusu taşınmazı imar ihya ettiği, taşınmazı bir bütün olarak narenciye bahçesi olarak kullandığı, malik sıfatı ile zilyet olduğu ve zilyetliğinin dava tarihinden geriye doğru 20 yıl üzerinde olduğu, taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu ve taraf teşkilinin de sağlandığı gerekçesiyle" davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı, davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı, davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 4721 sayılı Kanun'un 713 üncü maddesi uyarınca tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kanun, 3116 Sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun), 1744 sayılı Kanun, 4721 sayılı Kanun' un 713 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekilinin

temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,20.03.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12364, Karar No: 2015/16753, Tarih: 08.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12364 E.  ,  2015/16753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2012/834-2014/667

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dairemizin 26.02.2015 günlü geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmediğinden,

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 17.12.2012 gününde belediye imar planı içinde olmadığı bildirildiğinden belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8226, Karar No: 2011/8936, Tarih: 23.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/8226 E.  ,  2011/8936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesi uyarınca son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair, Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2010 tarihli ve 2010/34 esas, 2010/62 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 03.02.2011 gün ve 7524 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2011 gün ve 104785 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, Antalya Barosunda kayıtlı avukat olan sanığın, silâhla tehdit, hakaret, basit yaralama suçlarından dolayı müvekkili ...'un şüpheli olarak ifadesinin alınması için Manavgat Cumhuriyet Polis Merkezine götürüldüğünü öğrendikten sonra anılan Polis Merkezine gittiği, polis memuru ...'m müşteki olarak beyanı alındığı sırada odaya girip şüpheli müdafii sıfatıyla, beyanı alınan polis memuruna hitaben "ifadeni düzgün ver, tutanakları değiştirmeyin, o tutanaktan bir tane de bana verin" dediği, diğer görevlilerce müdahale etmemesinin söylenmesine kızıp bu defa müvekkiline hitaben "Sakın hiç bir evraka imza atma, burada ifade verme, ifadeni savcılıkta vereceksin" şeklinde sözler söylerken şüphelinin ifade tutanağını imzaladığını görmesi üzerine sinirlenip cebinden çıkardığı kalemle müvekkilinin imzasını karalamaya çalıştığı sırada eylemini yerine getiremeden görevli polis memurlarınca engellendiği olayda, görevli polis memurları tarafından tanzim edilen 14/01/2009 tarihli tutanağın, tanık beyanları ile de doğrulanmış olması karşısında, mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosya içeriğine göre şüpheli avukatın, tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından şüpheli müvekkili ...'un çağrısı üzerine gittiği karakolda anılan suçların mağdurlarının ifadesi alınırken odaya girip "ifadelerinizi düzgün verin, tutanakları değiştirmeyin, o tutanaktan bir tane de bana verin" diyerek müdahalede bulunduğu, görevli polis memurlarının uyarısına karşın müvekkili olan şüpheli Bayazıt Bulut'a "sakın hiçbir evraka imza atma, burada ifade verme, ifadeni savcılıkta vereceksin" biçiminde sözler söylediği ve olay tutanağını cebinden çıkardığı kalemle karalamaya kalkıştığında ise görevli polis memurları tarafından engellendiğinin ileri sürüldüğü görülmektedir. 14.1.2009 tarih ve 11.20 saatli tutanak, tanıklar ... ve ...'ın anlatımlarının, 5271 sayılı CYY.nın 170/2 maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilebilmesi (iddianame düzenlenebilmesi) için suçun işlendiği hususunda yeterli şüphenin oluşması karşısında, şüpheli avukatın eyleminin, görevi kötüye kullanma suçunun öğelerini oluşturup oluşturmadığının, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların mahkemece, birlikte tartışılıp değerlendirilmesinin gerekmesi nedeniyle son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin kararın, hukuka aykırı bulunduğu anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 9.4.2010 gün ve 2010/34-62 sayılı kararın, CYY.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin aynı yasa maddesinin 4-a fıkrası gereğince yerinde tamamlanmasına, 23.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21958, Karar No: 2013/18742, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21958 E.  ,  2013/18742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; resmi nikahla evli iken, sanık ...'ın vefat eden annesi Şerife'den yetim maaşını alabilmek için 15/01/2002 tarihinde muvazaalı olarak eşi Yaşar'dan boşandığı ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19391, Karar No: 2017/6595, Tarih: 08.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19391 E.  ,  2017/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ...,... ..., ... ile davalılar ..., ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı, ..., ... aralarındaki dava hakkında .. 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.12.2013 gün ve 2009/353 E. - 2013/590 K. sayılı hükmün Dairenin 01.06.2016 gün ve 2014/16969 E. - 2016/6670 K. sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 275,00 TL para cezasının davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 4,60 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.