muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4266, Karar No: 2023/2648, Tarih: 11.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/4266 E.  ,  2023/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/976 E., 2023/904 K.

DAVA TARİHİ : 27.03.2014

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 78.647,00 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

1. Dava, 78.647 TL kar kaybı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince daha önce 1.877 TL yönünden verilen kısmen kabul kararı davacı tarafın istinaf talebi hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan ret kararı verilmiş, bu karar Dairemizce davacı lehine bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve bu defa 78.644 TL alacak yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, davalı tarafın kararı temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve bu defa 78.644 TL alacak yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, davalı tarafın kararı temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

4. Hukuk ve adalet anlayışında yaşanan gelişmelere orantılı olarak 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36.maddesinde “Adil yargılanma hakkı” temel insan hakları arasında sayılmıştır. Adil yargılanma ilkesi kapsamındaki haklardan biri de, “Mahkemeye Erişim Hakkı” dır. Diğer bir anlatımla, “mahkemeye erişim hakkı” adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından birisidir. Mahkemeye erişim hakkı şüphesiz yüksek mahkemeye ulaşma hakkını da kapsar (AYM 23.10.2019 T. ve 2016/73086 BB no’lu). Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir (..., Adil Yargılanma Hakkı Rehberi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, s.31 vd.). Bu bağlamda mahkemeye erişim konusunda yasalarda yoruma açık bir hüküm bulunması halinde, adil yargılanma hakkını mümkün kılan yorum tercih edilmelidir.

5. 6100 S. HMK'nın 341. Maddesinde hangi nitelikteki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı kanun yolunun açık olduğu düzenlenmiş olup, buna göre kararın verildiği 2023 yılı itibariyle miktar veya değeri 17.830 TL ve üzerindeki malvarlığı davalarında verilen kararlar yönünden KANUN YOLU AÇIK tutulmuştur.

6. Oysa, kanun koyucu 3 hakimli bölge adliye mahkemelerinin kararlarına yönelik kanun yolu bakımından, bu mahkemelerin kanun yolu alt denetim yetki ve sıfatını haiz mahkemelerden olması sebebiyle HMK’nın 362/1-a maddesinde kesinlik sınırı çok daha yüksek tutulmuştur.

7. Somut olayda olduğu gibi, HMK 341/1-a maddesindeki parasal sınırlar yerine, Daire çoğunluğu tarafından, kanun koyucunun HMK 362/1-a maddesi uyarınca ancak bölge adliye mahkemeleri açısından uygun gördüğü kanun yolu parasal sınırının, HMK’nın 374/3 maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi ilk derece mahkemeleri kararları yönünden de uygulanmasını adil yargılanma ilkesi ile hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olarak gördüğümden, çoğunluk kararını isabetli bulmuyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/8625, Karar No: 2017/9882, Tarih: 03.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/8625 E.  ,  2017/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz tarım arazi olarak kabul edilerek değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13039, Karar No: 2021/499, Tarih: 02.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/13039 E.  ,  2021/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 02.07.2020 tarihli dilekçe ile davalı tarAfla sulh olduklarını davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10153, Karar No: 2015/12103, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10153 E.  ,  2015/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.Vek.Av....

DAVALILAR : 1-...

Vek.Av....

2-...

Dava dilekçesinde, Antalya İli Muratpaşa İlçesi Kışla Mahallesi 272 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak ikinci fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

../...

2015/10153-12103 -2-

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

../...

2015/10153-12103 -2-

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığından 2010 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal incelemesi yapılmamış, dava konusu taşınmazla emsal taşınmazların üstün ve eksik yönleri, aralarındaki farklılıklar ve bunların taşınmazın değerine olan etkileri karşılaştırılıp belirtilmemiş, emsalin ve dava konusu taşınmazın İmar Yasası uyarınca düzenleme görüp görmedikleri araştırılmamış ve yine dava konusu taşınmaz ile somut emsalin değerlendirme tarihinde (2010 yılı) bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² değerleri sorulup saptanmamış, başka bir taşınmaza ait bilirkişi raporunu ve m² değeri esas alınarak dava konusu taşınmaza 1.975 TL/m² değer belirleyen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, yukarıdaki açıklanan hususlarda eksikler tamamlanarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Ayrıca; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, Esas 2013/95 ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden, temyiz edenin sıfatı da dikkate alındığında, nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden, bu hususun da bozma sebebi yapılması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3709, Karar No: 2018/9384, Tarih: 12.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3709 E.  ,  2018/9384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine ve kamera görüntülerine göre; sanık ...’in sanıklar ... ve ... olduğu açıkça tespit edilemeyen şahıslar ile birlikte müştekiye ait ikametin bulunduğu sokak içerisinde olduğu, bu sebeple hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının birden fazla kişi ile birlikte işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mala zarar verme, sanıklar... ve ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1) Tüm dosya içeriğine göre; sanıkların müştekiye ait ikametten iştirak halinde hırsızlık yaptıklarının iddia edildiği somut olayda; sanıklar ... ve ...’ın, sanık ... ile önceye dayalı husumetlerinin bulunduğu için beyanlarını kabul etmediklerini ve aşamalarda atılı suçları işlemediklerini savundukları, diğer sanık ...’in 06.10.2015 tarih ve devamı duruşmalarda, önceden verdiği sanıkları suçlayıcı beyanlarını aralarındaki husumetten dolayı verdiğini ifade ettiği, .... Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğü’nün 08.07.2015 tarihli raporunda kamera görüntülerdeki şahıslar ile sanıkların görüntülerinin karşılaştırılması sonucu müspet ya da menfi bir tespit yapılamadığı, bu haliyle sanık ...’in değişen ilk aşamada suç atma niteliğindeki anlatımları dışında adı geçen sanıkların savunmalarının aksini gösteren, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanıklar ... ile ...’un hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükümlülüklerine karar verilmesi,

2) 20.12.0214 tarihli olay yeri inceleme raporunda; müştekiye ait ikametin çocuk odasının PVC penceresinin sert bir cisimle zorlanarak açıldığının tespit edilmesi ve müştekinin ifadesinde eve zorlanarak girilen camla ilgili herhangi bir zararının olmadığını beyan etmesi karşısında, mala zarar verme suçunun ne şekilde oluştuğuna dair delillerin nelerden ibaret olduğu, karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Sanık ... müdafiinin 27.11.2015 tarihli duruşmada, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını istemesi karşısında, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi gereğince adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanıklar... ve ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4185, Karar No: 2017/11394, Tarih: 20.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/4185 E.  ,  2017/11394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, İdari Para Cezası Verilmesine Yer Omadığı

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında atılı eylem nedeniyle, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/12/2016 gün ve 2015/9238 Esas - 2016/23067 sayılı sayılı ilamı ile, izinsiz ağaç kesme suçundan verilen beraat kararının onanmasına ve idari para cezası yönünden yapılan incelemede de gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle idari para cezası verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş olduğundan, bu karardan sonra mahkemece verilen beraat ve idari para cezasına karar verilmesine yer olmadığına dair kararların hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde oldukları gözetilerek, tebliğnameye aykırı olarak dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6234, Karar No: 2012/16836, Tarih: 19.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/6234 E.  ,  2012/16836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında tapulu araziden izinsiz ağaç kesmek fiilinden verilen idari para cezası 5326 sayılı kabahatler Kanunun27/5 ve 29. maddeleri uyarınca itiraza tabi olmakla dosyanın ilgili merciince incelenmek üzere mahalline iadesine,

2-Sanık hakkında Devlet Ormanından ağaç kesmek eyleminden kurulan hükmün incelenmesinde;

Sabıkasız olan sanık hakkında bilirkişi raporu okunmadan ve orman idaresinin zararını ödeyip ödemeyeceği sorulmaksızın başkaca koşullar değerlendirmeden hapis cezası ertelenmesi ve zararın tazmin şartı yerine getirilmediğinden bahisle CMK'nin 231. marddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/49, Karar No: 2017/7812, Tarih: 30.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/49 E.  ,  2017/7812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalılar ... Gazetecilik .... Yay. San. ve .... A.Ş. ve ... aleyhine 16/01/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; ... Gazetesi'nin 14/03/2014 tarihli nüshasının 9. sayfasında, ayrıca gazeteye ... ... adlı internet sitesinde "...'DEN ÖRGÜT ŞEMASI İDDİASI:...1 numara'' başlığıyla yayınlanan haberle sözde örgütün kara para aklayan üyeleri olarak gösterildiklerini, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar; şemanın "...'' isimli ... hesabına ... olup görünür gerçeğe uygun olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davacılar hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma kapsamında bir takım iddiaların ortaya atılmış olması yeterli olup, buna göre dava konusu yayınların "gerçeklik", "güncellik" ve "kamu yararı" unsurlarını taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

...ın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı ...ın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde ...ının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. ...ına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. ...ın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. ...ının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. ...ın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, ...ın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.