muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3312, Karar No: 2025/1690, Tarih: 11.03.2025

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait markanın, davaya konu olan 30. sınıf: "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez” emtiaları bakımından davacının markalarıyla benzer olduğu; davacı tarafa ait tüm markaların esaslı unsurunu "..." ibaresinin oluşturduğu, bu ibarenin taraf markalarında ortak olduğu, her ne kadar dava konusu markada bu ibarenin yanında "..." ibaresi de bulunmakta ise de, bu durumun markaya yeterli ayırt edicilik katmadığı, markaların görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzer olduğu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, gıda ürünlerinin her yaşta ve eğitimdeki alıcı kitlesine hitap ettiği ve görece hızlı tüketilen ürünler olması nedeni bu durumun da karıştırılma ihtimalini arttıracağı, tüketici nezdinde taraf markaları arasında ticari, ekonomik ve idari bağlantı bulunduğu yönde yanılgı oluşabileceği, davacının markasının tanınmışlığının 31. sınıfa sirayet etmeyeceği, davalının marka başvurusunun kötüniyetli olduğuna dair somut veri bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, YİDK’in 2021-M-3113 sayılı kararının 30. sınıf emtiaları ile sınırlı olarak kısmen iptaline, başvuruya konu markanın bu emtialarla sınırlı olarak kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş karar verilmiş, hüküm, davacı ... davalı ... vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ... davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ... davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ... davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 11.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12672, Karar No: 2015/18301, Tarih: 20.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/12672 E.  ,  2015/18301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bir yıllık eğitim ve öğretim tazminatı ile ek ders ücreti, yıllık ücretli izin, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 01.09.2005 tarihinden, 31.08.2009 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca gerçekte çok daha fazla ücret aldığı halde resmi kayıtlarda kazancının asgari ücret olarak gösterildiğini, davalıya ait işyerinde diğer eğitim ve öğretim kurumlarında çalışan öğretmenlerin çalışma usul ve esaslarından farklı ve yasal olmayan bir uygulama ile sabah 08.00'den, kış döneminde akşam 18:00-18:30'a kadar, yaz döneminde ise saat 20:00-21:00'a kadar çalıştığını, hafta tatillerini de çalışarak geçirdiğini, genel tatillerde ise dini bayramların 1. günü hariç çalışmaya devam ettiğini, çalıştığı süre içinde yıllık ücretli izin hakkını da kullanmadığını ileri sürerek,kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ek ders ücreti, bir yıllık eğitim ve öğretim tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf cevap dilekçesi vermemiş, duruşmaya da katılmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının ve Bozma İlamının Özeti:

Mahkemenin ilk kararı ,Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 30/04/2014 tarih 2012/8966 Esas 2014/14159Karar sayılı ilamı ile özetle " Taraflar arasında Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nu 9. maddesi gereğince en az bir takvim yılı süreli iş sözleşmesi yapılması zorunluluğu vardır. Bu yönde yapılan belirli süreli iş sözleşmesi de dosyaya ibraz edilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin niteliği dikkate alınarak ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Davacının dershane öğretmeni olduğu ve bu tip işyerlerinde yaz aylarında 1 aylık dönemde çalışma yapılmadığı açıktır. Mevcut hizmet döküm cetveline göre davacının 7 ve 8. aylarda adına 30'ar gün çalışma bildirilip, prim ödenmiştir. Mahkemece işyerinden bu aylara ilişkin bordrolar celp edilip, işyerinin çalışma süreleri de ayrıca araştırılarak, çalışma yapılmadığı takdirde ücreti ödenen bu aylarda izin kullandığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

Genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Dosya içeriğinden davacının genel tatillerde çalışma yaptığı ispatlanamadığına göre bu talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

Genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Dosya içeriğinden davacının genel tatillerde çalışma yaptığı ispatlanamadığına göre bu talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

Yukarıda değinilen yasa hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, eğitim-öğretim tazminatının özel okul öğretmenleri için ödenebileceği, ancak ilgili yasada dersaneler zikredilmediği göz önüne alındığında dersane öğretmenleri bakımından eğitim-öğretim tazminatı talep etme hakkı bulunmadığı açıktır. Bu talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Davacının ıslah dilekçesinde, faiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla talep aşacak şekilde ıslah edilen kısma da faiz yürütülmesi yerinde değildir.

Hükmedilen alacakların net mi, brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalı olduğu"gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece özetle; usul ve yasaya uygun olan Yargıtay bozma ilamına uyulmuş, davacı taraf genel tatillerde çalışmış olduğunu iddia etmiş ise de bu talebini ispatlayamadığı, davalı işyerinin özel okul niteliğinde olduğu, bu nedenle davacının eğitim-öğretim tazminatı talep edebileceği yönünde karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara,toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve bozma ilamında”Belirli süreli iş sözleşmesinin niteliği dikkate alınarak ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır. Yukarıda değinilen yasa hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, eğitim-öğretim tazminatının özel okul öğretmenleri için ödenebileceği, ancak ilgili yasada dersaneler zikredilmediği göz önüne alındığında dersane öğretmenleri bakımından eğitim-öğretim tazminatı talep etme hakkı bulunmadığı açıktır. Bu talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.” denilmek suretiyle ihbar tazminatı ve eğitim-öğretim tazminatı taleplerinin reddine işaret edilmesine rağmen bu taleplerin reddedilmesi gerekirken mahkemece hem bozma ilamına uyulup hem de bozma ilamına aykırı bir şekilde bu taleplerin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1903, Karar No: 2015/5375, Tarih: 10.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1903 E.  ,  2015/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/128613

MAHKEMESİ : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/01/2014, 2013/306 (E) ve 2014/5 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, ruhsatsız silah taşıma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Y.. K.. hakkında, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan CMK'nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı Yasanın 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu kararın itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. K..'un, mağdur Hüseyin'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Kimliği tespit edilemeyen bir bayanın telefonla araması sonucunda, olay yerine giden mağdurun, sanık tarafından yakın mesafeden frontal bölgeye tabanca ile bir el ateş edilerek, ağır derecede kemik kırığı oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde başından yaralandığı, sonrasında mağdurun verdiği bilgilerle sanığa ulaşılan olayda,

A-Tasarlamanın kabulü için öldürme kararının alınmasından sonra, ruhsal dinginliğe ulaşıldığının kabule elverişli makul bir süre geçmesine rağmen, eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlıkla sebat ve ısrarla öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, bu ilkeler doğrultusunda, dosyada tasarlamanın ne şekilde gerçekleştiğinin karar yerinde tartışılmaması,

B-Mağdurun, sanığın eşi Almast ile ilişki yaşayıp yaşamadığının belirlenmesi bakımından tanık dinlenilmesi, özellikle de sanığın eşinin beyanının alınması, mağdurun ve sanığın eşinin telefon kayıtları üzerinde de gerekli inceleme yapıldıktan sonra sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ve derecesinin tartışılması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

C-Sanık hakkında TCK'nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yakın bir ceza yerine, 16 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülerek, hükmün CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), aleyhe temyiz olmadığından CMUK'un 326/son maddesinin dikkate alınmasına 10/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7929, Karar No: 2023/3651, Tarih: 12.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/7929 E.  ,  2023/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/20 E. 2020/20 K

KARAR : 102 ada 195 parsel nolu taşınmazın ... (Kapatılan) Kadastro

Mahkemesinin 1990/192 Esas, 1990/399 Karar sayılı ilamında

verilen kesin hüküm nedeni ile davacı ... adına tespit ve

tesciline karar vermiştir.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince, ... (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 102 ada 195 parsel nolu taşınmazın ... (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinin 1990/192 Esas, 1990/399 Karar sayılı ilamında karar verildiği ve kararın kesinleşmesi nedeni ile davacı ... adına tespit ve tesciline karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Kadastro sırasında; Van ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan temyiz konusu 102 ada195 parsel sayılı 43.100 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, mera vasfı ile orta malı olarak sınırlandırılmıştır.

2.... Kadastro Mahkemesinin 1990/192 Esas, 1992/399 Karar sayılı dava dosyası incelendiğinde; davacı ...'ın 102 ada 193, 194, 195 parseller bakımından Hazineye karşı mera tespitinin iptaline yönelik dava açarak taşınmazların adına tescilini talep ettiği anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ve BOZMA KARARI

2.... Kadastro Mahkemesinin 1990/192 Esas, 1992/399 Karar sayılı dava dosyası incelendiğinde; davacı ...'ın 102 ada 193, 194, 195 parseller bakımından Hazineye karşı mera tespitinin iptaline yönelik dava açarak taşınmazların adına tescilini talep ettiği anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ve BOZMA KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 1990/192 Esas, 1992/399 Karar sayılı ilamı ile "davanın kısmen kabulüne, 102 ada 195 parsel bakımından komisyon kararının iptali ile davalı Sıddık oğlu ... adına tapuya tesciline; 102 ada 193 ve 194 nolu parseller bakımından ise açılan davanın reddine, taşınmazların mera olarak sınırlandırılmasına" karar verilmiştir. Anılan hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiş; Hazine tarafından herhangi bir temyiz başvurusunda bulunulmadığından dava konusu yapılan 195 parsel hükmen tescil edilerek kesinleşmiştir. Davacı ...'ın temyiz başvurusu ise Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 1994/998 Esas, 1994/2015 Karar sayılı ilamı ile değerlendirilmiş olup, 193 parsel bakımından verilen İlk Derece Mahkemesi kararı onanmış, 194 parsel bakımından verilen hüküm ise araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Bozma üzerine ... Kadastro Mahkemesinin dosyası 1994/72 Esasa kaydı yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda 1994/72 Esas, 1996/15 Karar sayılı ilam ile İlk Derece Mahkemesi dosyasının 1993/322 Esas ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Yargılama birleşen dava dosyasında 194 parsel bakımından devam etmesine rağmen İlk Derece Mahkemesince verilen 1993/322 Esas, 2013/9 Karar sayılı ilam ile 195 parsel bakımından tekrardan karar verilerek İlk Derece Mahkemesince taşınmazın mera olarak tescil edilmesi yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ..., davalı Hazine temsilcisi ve davacı ... ve arkadaşları tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.09.2015 tarihli ve 2015/9373 Esas, 2015/10718 Karar sayılı kararıyla, 195 parsel bakımından 1990/192 Esas, 1992/399 Karar sayılı ilamda davacı ... adına tesciline karar verilmesi ve bu parsel bakımından taraflarca temyiz talebi olmaması sebebi ile hükmün kesinleşmesine rağmen 1993/322 Esas, 2013/9 Karar sayılı ilam ile de taşınmazın mera olarak tesciline karar verilmesi suretiyle çelişkili hüküm kurulduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 102 ada 195 parsel bakımından ... Kadastro Mahkemesinin 1990/192 Esasında davacı ... adına verilen hükmün kesinleşmesine rağmen yeniden yargılama yapılarak çelişkili hüküm kurulduğundan bahisle bozma kararı verildiği anlaşıldığından; 102 ada 195 parsel nolu taşınmazın ... (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinin 1990/192 Esas, 1990/399 Karar sayılı ilamında verilen kesin hüküm nedeni ile davacı ... adına tespit ve tesciline karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; zilyetlik koşullarının yeterince araştırılmadan karar verilmesi hukuka aykırı olduğundan İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; zilyetlik koşullarının yeterince araştırılmadan karar verilmesi hukuka aykırı olduğundan İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, dava konusu taşınmaz hakkında kesin hüküm olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 125,50 TL'nin temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 125,50 TL'nin temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29966, Karar No: 2013/19813, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29966 E.  ,  2013/19813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.