muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1004, Karar No: 2006/9697, Tarih: 10.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/1004 E.  ,  2006/9697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı (3.Kişi) ... vekili Avukat ... ile davalı (alacaklı) ... Bankası vekili Avukat ..., (Borçlu) ... Tic. Ltd. Şti. Vek. Av. ... , Karşı Davada Davalı: ...p Orman Ağaç ve Orman Ürn. San. Ltd. Şti. aralarındaki İstihkak davası hakkında Ankara 11. İcra Mahkemesinden verilen 29.11.2005 gün ve 613-743 sayılı hükmün davacı (3.Kişi) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Karşılık dava olarak açılan tasarrufun iptali davasında davalı olarak gösterilen ancak gerekçeli kararda adının yazılı olmadığı görülen ... Orman Ağaç ve Orman Ürn. San. Ltd. Şti.'ne gıyabi hükmün yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24600, Karar No: 2013/8499, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24600 E.  ,  2013/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; kendisini ... Belediyesi'nde işçi olarak tanıtan sanığın, mağduru şoför olarak işe yerleştirebileceğini vaat ederek bir takım belgelerle birlikte masraf adı altında 450 TL aldığı sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 365 tam gün olarak tayin edilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında adli para cezası belirlenirken , temel ceza olarak tayin edilen gün adli para cezası üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra 20 ile 100 TL arasında takdir edilmiş bir gün karşılığı miktar ile gün sayısı çarpılmak suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında adli para cezası belirlenirken , temel ceza olarak tayin edilen gün adli para cezası üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra 20 ile 100 TL arasında takdir edilmiş bir gün karşılığı miktar ile gün sayısı çarpılmak suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan adli para cezasına ilişkin sırasıyla "365 gün beher günü 20 TL'den 7300 TL", "3650 TL", "üç bin kırkbir türk lirası" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "2 gün" ve "1 gün karşılığı 20 TL'den 20 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33369, Karar No: 2016/4931, Tarih: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33369 E.  ,  2016/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, hafta tatil ücreti, fazla mesai ücreti, izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde biletçi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, bir kısım aylık ücret, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatili ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp davacının haksız yere işe gelmediğini iş sözleşmesinin İş Kanunun 25/ll(g) maddesi gereği fesh edildiğini, tazminata hak kazanmadığı gibi diğer istemlerinde de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde 6 yıllık çalışmasının bulunması nedeniyle tazminatlarını almadan işten ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu gibi davacı tanıklarının görgüye dayalı anlatımlarımda davalı kooperatif başkanı tarafından işten kovulduğunu beyan etmeleri, davalı tarafından tutulan devamsız tutanaklarının her zaman düzenlenmesinin mümkün bulunması, diğer yandan işten çıkış bildirgesinde işakdinin sona erme nedeni olarak davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışının gösterilmek suretiyle tenakuza düşülmesi nedeniyle işakdinin davalı işveren tarafından haksız fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca davacının yıllık izin, hafta tatili, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatili ücreti alacakları ve ara dinlenme yapmayıp fazla çalışma yaptığından fazla çalışma ücreti alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük yaz döneminde günde 11,5 saat çalıştığı, kış döneminde ise 8 saat 45 dakika çalıştığı ve Mahkemece tanık beyanlarına göre davacının ara dinlenme yapmadığı kabul edilmiş ise de davacının yaptığı işi, çalışma düzeni ve tanık beyanlarının değerlendirilmesi sonucu ara dinlenme yaptığının kabulü gerekir. Yazılı gerekçe ile ara dinleme süresinin dikkate alınmaması hatalıdır. Ara dinlenme yaz dönemi için günlük 1,5 saat, kış dönemi için günlük 1 saat düşülmelidir.

3- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, ayrı bir bozma sebebidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5715, Karar No: 2013/5285, Tarih: 30.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/5715 E.  ,  2013/5285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/157620

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/02/2011, 2010/502 (E) ve 2011/57 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuklar Vedat ve Mehmet hakkında verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair kararlar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizi olanaklı olmadığından bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüş ve söz konusu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

2)Suça sürülenen çocuklar Vedat ve Mehmet hakkında mağdur Ömer'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuklar Vedat ve Mehmet'in suçlarının sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,suça sürüklenen çocuk Mehmet ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk Vedat'ın sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihine suça sürüklenen çocuklar Vedat ve Mehmet'in birlikte alkol aldıkları sırada, alkollü şekilde yanlarına gelen mağdur Ömer'in kendilerine küfretmesi üzerine suça sürüklenen çocuklar Vedat ve Mehmet'in aynı bıçak ile mağdurun karın bölgesine her biri bir kez vurarak toplam iki bıçak darbesiyle hayati tehlike neden olmaksızın ancak basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde mağduru yaralayarak olay yerinden kaçtıkları olayda;

Suça sürüklenen çocukların engel bir durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemlerine son vermesi, olayın gelişimi, darbe sayısı ve darbelerin niteliği dikkate alındığında, ortaya çıkan kastlarının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, bıçakla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk Mehmet ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk Vedat'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1683, Karar No: 2016/8594, Tarih: 06.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1683 E.  ,  2016/8594 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların eş ve babası olan murisin davalı bankadan ihtiyaç kredisi çektiğini ve davalı sigorta şirketi tarafından sigortalandığını,murisin taksitler bitmeden vefat ettiğini, davalı bankaya bşavurduklarını, bankanın sigorta poliçesinin murisin ölümünden 2 ay önce süresinin dolduğu ve yenilenmediğinden kredi ödemelerine mirasçıları olarak müvekkillerinin devam etmesi gerektiğini belirttiğini, poliçenin yenilenmesinde müvekillerinin kusuru bulunmadığını, murisin ölmeden önce 13 taksit toplamı 6.561,62 TL ödediğini, 47 taksit ödemsi kaldığını, ödenen 6.561,62 TL'nin avans faizi ile birlikte müvekkillerine iade edilmesini ve kalan borçtan müvekillerinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkili bankanın kredi sağlayan finans kuruluşu olarak davalı olamayacağından pasif husumet ehliyeti olmadığını belirterek yerinde olmayan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... . olduğu için davacıların husumet ehliyetinin bulunmadığını, kaldı ki müteveffa ile müvekkil şirket arasındaki poliçenin süresinin 11/12/2013 tarihinde dolduğunu, müteveffanın öldüğü tarihte poliçe olmadığından ve poliçeyi yenilemek gibi bir yükümlülükleri olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

...

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın ihtiyaç kredisi ile ilgili olduğu, kredi kartı ödemesiyle ilgili olsa da bankacılık işleminden kaynaklanmadığı, her iki tarafın ticari işletmesi ile de alakalı olmadığı, davacıların ve murislerinin tacir olmadığı, müşteri veya tüketici olduğu, TTK 4 maddesi gereğince davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı, 4077 sayılı .... Kanun kapsamında kalıp ... görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden usulden reddine, kararın kesinleşmesinden sonra ve talep halinde dosyanın görevli ... gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davanın 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Yasadan sonra açılmasına, 6502 sayılı Yasanın 73/1. maddesindeki düzenlemede belirtildiği üzere, davacı mirasçıların murisi müteveffa ....n tüketici konumunda olup davalı sigorta şirketi ile aralarında akdedilen sigorta sözleşmesinin bir tüketici işlemi olması, tüketici işleminden kaynaklanan bu uyuşmazlığın .... tarafından görülmesi gerektiğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/15655, Karar No: 2020/7137, Tarih: 04.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/15655 E.  ,  2020/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık ... yönünden; sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydına göre, hükümden sonra 04/02/2018 tarihinde vefat ettiği belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

II-Sanık ... yönünden; Bakırköy Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan ... Nakliyat İnşaat Tur. San. Tic. Ltd. Şti.‘nin yetkilisi olan sanığın, “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının dosyaya getirtilmesi, bu şirketlerin yetkilisi/yetkilileri hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 19/09/2013 tarihli 2013/84982 Soruşturma ve 2013/36531 Esas sayılı iddianamesiyle, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak sanık hakkında, "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açılmasına karşın, ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura kullanma" ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, hükmün gerekçesinde hem “sahte fatura kullanma”, hem de “sahte fatura düzenleme” suçlarından bahsedildikten sonra, hüküm fıkrasında “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

b)2008 takvim yılı için “25/01/2009”, 2009 takvim yılı için “25/12/2009” olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2008, 2009 yılı vergi dönemi” şeklinde eksik yazılması,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)2008 takvim yılı için “25/01/2009”, 2009 takvim yılı için “25/12/2009” olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2008, 2009 yılı vergi dönemi” şeklinde eksik yazılması,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeksizin sanık ... yönünden ise hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9960, Karar No: 2012/23074, Tarih: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9960 E.  ,  2012/23074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazine adına arsa vasfıyla kayıtlı taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; taşınmazın tapu kaydında “korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı” ve “1. derece doğal ve arkeolojik sit alanıdır” şerhleri bulunduğu, ancak dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapım tarihi, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı veya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun kararı ve ekleri getirtilerek doğal sit alanı içinde olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre 2863 sayılı Yasa, TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1503, Karar No: 2020/4119, Tarih: 16.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/1503 E.  ,  2020/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’ın 1132 ada 109 parseldeki 10 nolu ve 1126 ada 8 parseldeki 2 nolu bağımsız bölümlerdeki annesinden intikalen gelen paylarının tamamını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanlarının özel hayatının düzenli olmadığını, kendisini alkole verdiğini, çeşitli kurumlara borçlarının bulunduğunu, davalının mirasbırakanın psikolojik durumundan faydalanarak koruma amaçlı olarak ata yadigarı taşınmazları kendi adına tescilini sağladığını, mirasbırakana durumu düzeldiğinde istediği zaman taşınmazları geri alabileceğini söylemesine rağmen O'nun ölümünden sonra mirasbırakanın taşınmazlarda hiçbir hakkının olmadığını dile getirdiğini, amacın mirasçılardan mal kaçırmak olduğunu, mirasbırakanın ölene dek 10 nolu bağımsız bölümde yaşayıp, 2 nolu bağımsız bölümün kira parasını aldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının ½ paylarının iptali ile mirasbırakanları adına tescilini istemişlerdir.

Davalı, dava dışı eşi ile birlikte, kardeşi olan davacıların mirasbırakanına daha önceden verdikleri paralar ve yaptıkları yardımların kabaca 70.000,00 Dolar civarında olduğunu, mirasbırakanın teklifte bulunması üzerine ona 20.000,00 TL daha vererek taşınmazlardaki paylarını temlik aldığını, mirasbırakanın sonradan ortaya çıkan borçlarını da ödediklerini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın taşınmazlardaki paylarını koruma amaçlı ve muvazaalı olarak davalıya devrettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın 1132 ada 109 parseldeki 10 nolu ve 1126 ada 8 parseldeki 2 nolu bağımsız bölümlerdeki annesinden intikalen gelen 1/2’şer paylarının tamamını 22.09.2004 tarihinde kardeşi olan davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, 1957 doğumlu mirasbırakanın 15.02.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak çocukları olan davacıların kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.