muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12495, Karar No: 2019/5441, Tarih: 23.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/12495 E.  ,  2019/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 9. Aile Mahkemesi hükmüne karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş, bu kez davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı-birleşen dosyada davalı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen 172 ada 1 parselde bulunan 29 nolu bağımsız bölüm ile davalının banka hesaplarında bulunan para nedeniyle şimdilik 100.000,00 TL alacağın davalı erkekten tahsilini istemiş, 25.02.2016 tarihli dilekçe ile taşınmaz için 218.750,00 TL ve banka hesaplarındaki para için 384,44 TL talep ettiklerini açıklamıştır.

Davalı-birleşen dosyada davacı ... vekili, kadın tarafından açılan davanın reddini savunmuş, birleşen davada, evlilik birliği içinde edinilen 35 CEA 49 plaka sayılı araç ve banka hesaplarında bulunan para nedeniyle 56.000,00 TL alacağın tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacı-birleşen dosyada davalı kadının davasının kısmen kabulü ile taşınmazdan dolayı 106.968,75 TL banka hesaplarından dolayı 384,44 TL katılma alacağının davalı-birleşen dosyada davalı erkekten tahsiline, davalı-birleşen dosyada davacı erkeğin davasının kısmen kabulü ile araçtan dolayı 7.850,00 TL banka hesaplarından dolayı 5.850,76 TL katılma alacağının davacı-birleşen dosyada davalı kadından tahsiline karar verilmiş, bu karara karşı her iki taraf vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, asıl dava ve birleşen davada tarafların hesaplarında bulunan paralar hakkında istinaf başvurusu bulunmadığından bankadaki paralara ilişkin ilk derece mahkemesince verilen kararların esasına ilişkin olarak karar verilmesine yer olmadığına, gerekçede 2, 3, 4/C, 4/D, 5/A ve 5/B bendinde belirtilen nedenlerle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esestan reddine, gerekçede 4/A, 4/B, 5/C ve 5/D bendinde belirtilen nedenlerle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile 172 ada 1 parsele ilişkin ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, 172 ada 1 parsele ilişkin olarak gerekçede 4/A, 4/B, 5/C ve 5/D bendinde belirtilen şekilde işlem yapılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, karar davalı-birleşen dosya davacısı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nin 353.maddesinde “(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

HMK'nin 353.maddesinde “(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a) Aşağıdaki durumlarda Bölge Adliye Mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

...6) Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması....” hükmü yer almaktadır. Bu madde metninden açıkça anlaşılacağı üzere bu madde kapsamında Bölge Adliye Mahkemesince tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde yeniden inceleme için ilk derece mahkemesine dosyanın gönderilmesine karar verilebilir. Bir başka deyişle; ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kesin olarak kaldırılmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilebilecektir. Bu düzenleme gereğince istinaf başvurusunun kabulü istisnai bir haldir. Bu hal, ilk derece mahkemesince hiç delil toplanmaması veya deliller toplanmış olsa bile hiçbir değerlendirme yapılmadan karar verilmesine özgüdür. Nitekim ilk derece mahkemesi yetersiz bir şekilde delil toplamış ya da topladığı delilleri gerekçesinde yetersiz de olsa değerlendirmişse bu kapsamda karar verilmesi mümkün olmayıp, duruşma açılması zorunludur. Burada kanun koyucu ilk derece mahkemelerinin bir delili hiç toplamaması ve delil toplanmış olsa bile bu delillerle ilgili hiçbir değerlendirme yapılmamasını, bir başka deyişle, işi doğrudan Bölge Adliye Mahkemesine havale edilmesini istememiş, bunun önüne geçmek istemiştir. Bu halde davanın taraflarının ilk derecede yargılanma hakkının elinden alınmasını kanun koyucu istememiştir. Gerçekten de bir dava açıldığında tarafların ilk derece yargılanma hak ve yetkisi ortaya çıkar ki bu hakkın tarafların elinden alınmadan usulünce yerine getirilmesi ve bundan sonra taraflar ister ve koşulları var ise istinaf yargılamasının yapılması gerekmektedir. İlk derece mahkemesinin ilk derece yargılamasının ilkelerine aykırı şekilde delilleri toplamamış veya değerlendirmemiş olması halinde aslında ortada hukuki denetim ya da maddi vakıa denetimine yarayacak dava malzemesi de olmayacaktır. Genel olarak istinaf kanun yolunun ruhuna uygun olanı da delillerin öncelikle ilk derece mahkemelerinde toplanıp değerlendirilmesi ve bundan sonra başvuru olursa Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir değerlendirme yapılmasıdır.

Yukarıda belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde temyize konu karar incelendiğinde; davacı vekili mal rejiminin tasfiyesine yönelik alacak talebinde bulunmuş ve ilk derece mahkemesi kararını istinaf incelemesine tabi tutan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kararın bir kısmı esastan incelenip esastan red şeklinde karar verilirken, birbirleri ile ayrılmaz nitelikteki talepleri göz ardı ederek, bir kısmı yönünden ise tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olduğundan bahisle ilk derece mahkemesine dosyanın gönderilmesine karar verilmesi kendi içerisinde çelişkili bir durumdur. Tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olduğunun kabulü halinde kararın bir kısmının incelenerek esastan red kararı verilmesi mümkün değildir. Aynı şekilde esastan red kararı verilmesi delillerin değerlendirecek ölçüde toplandığına delalet edeceğinden tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olduğu gerekçesi ile dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi kendi içerisinde çelişmektedir. Zaten kanun koyucu, bu iki halin bir araya gelmeyeceğini öngördüğünden esastan verilecek kararı belli koşullar altında temyizi kabil olarak düzenlemiş iken diğer hali kesin olarak düzenlemiş bulunmaktadır. Kararın düzenlenen kanun yolu açısından da bakıldığında da çelişkili durum yarattığı gözden kaçırılmamalıdır. Tüm bu anlatımlara göre, kararın bir bölümü esastan incelenerek karar verilmesi halinde diğer kısmı yönünden HMK’nin 353/(1)-a.6 maddesi hükmü gereğince tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verildiğinden bahisle dosyanın ilk dereceye gönderilmesine karar verilemez.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak iş; esastan değerlendirme yapıldığı da nazara alındığında, davanın esasının incelenmesinin mümkün olduğu kabul edilerek davanın esasının tümüyle incelenmesi, gerektiğinde HMK’nin 356. maddesi hükümleri gereği duruşma yapılarak esastan inceleme ile tüm talepler yönünden karar verilmesi olmalıdır. Usul ve yasaya aykırı şekilde bir taraftan işin esasına girilip tarafların istinaf isteminin esastan reddedilirken, diğer taraftan 353/(1)-a.6 maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine şeklinde karar verilmesi doğru olmamış, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosyada davacı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nin 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı-birleşen dosyada davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16806, Karar No: 2012/25712, Tarih: 06.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16806 E.  ,  2012/25712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dava konusu tabancanın atışa elverişli olup olmadığı, nitelikleri ve 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunup bulunmadığı konularında yeminli bilirkişi marifetiyle inceleme yapılması gerektiği gözetilmeden, soruşturma aşamasında görüş belirten yeminsiz polis memurlarının düzenlediği ön ekspertiz raporuna dayalı olarak eksik soruşturmayla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8488, Karar No: 2017/10359, Tarih: 11.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/8488 E.  ,  2017/10359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu; müşterek çocuğun bir kısım sağlık, eğitim, kreş masraflarını karşıladığını, ayrıca banka aracılığıyla eşine nafaka ödemeleri yaptığını, buna ilişkin dekontları sunduğunu, nafakanın arttırımına ilişkin TÜFE oranının da fazla hesaplandığını ileri sürerek takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, itirazın kısmen kabulü ile 13.415,00 TL asıl alacak takip tarihine kadar işlemiş 2.270,95 TL faiz alacağı olacak şekilde takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre borçlunun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-) Borçlunun diğer temyiz itirazlarına gelince;

İlama dayalı takipte borcun ödendiği iddiası, İİK'nun 33. maddesinde belirtilen belgeler ile ispat edilmelidir. Yargıtay yerleşik içtihatlarıyla, nafaka borcunun ödendiğine ilişkin iddianın ispatı yönünde sunulan ödeme belgelerinin geçerli olabilmesi için açıkça nafaka borcuna atfen yapıldığının yazılı olması gerektiği koşulu, yeni uygulamalarla objektif kriterlerle yumuşatılmış olup; Dairemizin son içtihatlarında; nafaka borçları yönünden yapılan ödemelerin, aylık nafaka miktarına, bu miktara yakın ve düzenli olarak yapılması durumunda, ödeme belgelerinde nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair atıf olmasa dahi, bu ödemelerin nafaka borcundan mahsubunun hakkaniyet kurallarına uygun düşeceği kabul edilmektedir. Zira işleyen nafaka borcu bulunan bir borçlunun yaptığı ödemelerin bu borç dışında ahlaki bir ödeme olduğunu kabul etmek hak kaybına neden olacaktır. Aksi düşünce, aşırı şekilcilik olup, hak zayiine ve mükerrer ödemelere neden olacağından kabulü mümkün değildir.

Bu halde, borçlu tarafça müşterek çocuk için açıkca sebebi belirtilerek yapılan kreş, okul servis, kurs ödemeleri ve sağlık harcamalarının nafaka borcuna mahsubunun kabul edilmemesi doğru ise de; borçlu tarafından takip tarihinden önceki dönemde alacaklının hesabına açıklamasız olarak yapılan ve dekontları sunulan 28.02.2011, 11.04.2011, 26.08.2011, 06.03.2012, 10.05.2012, 18.07.2012, 30.06.2014 tarihli ödemelerin nafaka ödemesi olarak kabulü gerekirken, aksine kanaatle sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlunun temyiz itirazları kısmen yerinde görüldüğünden kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, borçlunun sair temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3453, Karar No: 2021/15226, Tarih: 24.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/3453 E.  ,  2021/15226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın trafikte tartıştığı mağduru silahtan sayılan ekmek bıçağı ile tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, yerinde olmayan gerekçeyle TCK.nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulması ,

Sanığın savunmasında mağdurun ve yanındaki 5-6 kişinin üzerine gelmesi üzerine bıçak çektiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4082, Karar No: 2022/7740, Tarih: 24.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4082 E.  ,  2022/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-2 maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın kabulüne dair verilen karar, süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan annesi ...'in maliki olduğu 194 parsel sayılı taşınmazdaki 2 no.lu bağımsız bölümü kızı Ayşe’ye, 3 no.lu bağımsız bölümü damadı Bahtiyar’a ve 4 no.lu bağımsız bölümü oğlu ...’ye satış suretiyle temlik ettini, anılan temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalıların mirasbırakanları tarafından üçüncü kişiye devredilen taşınmazların bedelinin miras payı oranında tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, mirasbırakanın amacının mal kaçırmak olmadığını, davacının imkanı olmadığı için dava konusu taşınmazları satın alamadığını, taşınmazların satışından davacıya payı oranında para verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2018/170 E., 2020/299 K. sayılı kararıyla; tüm dosya kapsamı ve tanık anlatımlarından mirasbırakan tarafından yapılan tasarrufların mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının ispatlanamadığı, davacının uzun yıllar dava açmayarak sessiz kalmış olmasının hakkını almış olmasından kaynaklandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, davalıların dava konusu taşınmazları satın alacak maddi güçlerinin bulunmadığını, bu durumun tanık beyanlarıyla sabit olduğunu, dava konusu taşınmazların intifa hakkı mirasbırakan üzerinde kalmak suretiyle temlik edildiğini, müvekkiline miras payına mahsuben para ya da başka bir şey verilmediğini, müvekkilinin yaptığı evlilik sebebiyle mirasbırakan ve davalılarla ilişkilerinin kopuk olduğunu belirterek, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Davacı vekili, davalıların dava konusu taşınmazları satın alacak maddi güçlerinin bulunmadığını, bu durumun tanık beyanlarıyla sabit olduğunu, dava konusu taşınmazların intifa hakkı mirasbırakan üzerinde kalmak suretiyle temlik edildiğini, müvekkiline miras payına mahsuben para ya da başka bir şey verilmediğini, müvekkilinin yaptığı evlilik sebebiyle mirasbırakan ve davalılarla ilişkilerinin kopuk olduğunu belirterek, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 28.03.2022 tarihli 2021/193 E., 2022/455 K., sayılı kararıyla; mirasbırakanın taşınmazları çocukları ... ve....'ye devrederken intifa hakkını üzerinde bıraktığı, damadı Bahtiyar'a intifa hakkı saklı tutulmaksızın devir yaptığı, mal satmasını gerektirir neden olmadığı, yapılan devirler karşılığı bedel ödendiğinin ispatlanmadığı, davacıya taşınmaz devri yahut bedel ödendiğinin ispat edilemediği, mirasbırakanın amacının mal kaçırmak olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Bir kısım davalılar vekili, dava konusu taşınmazların bedelleri ödenmek suretiyle satın alındığını, davacının borçları dolayısıyla adına alınan taşınmazın oğlu Hünkar adına alındığını, ayrıca davacıya para verildiğini, miras payına düşen değerden daha fazlasını aldığını, muvazaa iddiasının ispatlanmadığını, dinlenen davacı tanık beyanlarının birbiri ile çeliştiğini, davacının temliklerden yaklaşık 20 yıl sonra dava açmış olmasının kötü niyetinin göstergesi olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı alacak istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinin yerinde olmasına, kararın dayanağı olan, (V/3.2) no.lu paragraftaki yasal ve hukuksal gerektirici nedenlere göre, Bölge Adliye Mahkemesince, (IV/3.) no.lu paragrafta yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 20.288,07 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 24/11/2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olmak üzere karar verildi.