muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13201, Karar No: 2016/8896, Tarih: 02.06.2016

Bir uyuşmazlığın çözümüne tarafların iddia ve savunmaları yön verir. Bilindiği üzere, hakim Türk hukukunu re'sen uygular (HMK.33). Dava dilekçesinde dayanılan vakıalara uygulanacak normatif düzenlemeleri uygulamak ve hukuki nitelendirmeyi yapmak hakimin yasal görevidir. Hakimce bu hukuki nitelendirmeyi yapılırken, tarafların yargılama sırasındaki istem ve savunmalarına yönelik tüm dilekçe, beyan ve delilleri bir bütün olup uyuşmazlığın çözümünde bunların tümünün dikkate alınarak bir sonuca varılması gerekir. Somut olayda sayın çoğunluk dava dilekçesinde davacı tarafın açıkça davanın belirsiz alacak davasına ilişkin olduğuna dair bir belirleme bulunmaması nedeniyle davayı kısmî dava olarak nitelendirmiştir. Oysa davacı taraf davayı açarken dava konusu bedeli belirleyememiş, bilirkişi incelemesi sonrasında belirlenen alacak bakımından dava değerini belirleme dilekçesi vermiş, talep artırım istemine ilişkin bu dilekçe de açıkça HMK. 107. maddesine ve belirsiz alacak davasına ilişkin hükümlere dayanmış ve belirsiz

./..

-3-

alacak davası hükümlerine göre talebini artırmıştır. Bu artırıma karşı taraf karşı da koymadığı gibi yerel mahkeme de davacı davasını belirsiz alacak davası olarak ele almış ve karara bağlamıştır. Dava konusunun belirsiz alacak ile istenebilir olduğu ve davacı tarafın tüm dilekçe ve beyanları dikkate alındığında davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığının kabulü ile tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olduğundan kararın onanması gerekir. Kaldı ki, davalı tarafça, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı ve faize yönelik açık bir temyiz olmadığı halde bu hususta düzeltme yapılması da usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenlerle yerel mahkeme kararının faiz yönünden de onanması gerektiğini düşündüğümüzden, sayın çoğunluğun yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanması yönündeki kararına katılamamaktayız. 02.06.2016

...
Yargıtay — Esas No: 2010/1596, Karar No: 2010/1428, Tarih: 12.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/1596 E.  ,  2010/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı iddiasıyla tapu iptali isteğine ilişkin olup, hükümde asliye hukuk mahkemesince verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 12.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2948, Karar No: 2021/8092, Tarih: 10.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2948 E.  ,  2021/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 1991 yılı Ocak ayından 2004 yılı Nisan ayına kadar davalılara ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21.Hukuk Dairesi’nin 10/03/2014 tarih 2013/3667 Esas ve 2014/4249 Karar sayılı bozma ilamında ; “...davalı işyerinin hangi tarihlerde kimin adına kanun kapsamında olduğunu göz önüne almak, davacının dava dışı işyerinde geçen çalışmalarını dışlamak, davalı işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirtmek, dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermek...” açıklamaları ile bir önceki karar bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde “davacı tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, Davacı tarafıdan diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne” dair yazılı şekilde karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili ve mirasçı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra Tetkik Hakimi ... düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

1-Yargılama aşamasında davalılar ... (03.05.2020 tarihinde) ve ... (07.09.2016 tarihinde ) yaşamlarını yitirmiş oldukları anlaşılmıştır.

Hükmün davalı Kurum vekili ve mirasçı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra Tetkik Hakimi ... düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

1-Yargılama aşamasında davalılar ... (03.05.2020 tarihinde) ve ... (07.09.2016 tarihinde ) yaşamlarını yitirmiş oldukları anlaşılmıştır.

01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taraf ehliyeti” başlığını taşıyan 50’inci maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu belirtilmiştir. Buna göre taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usul hukukunda büründüğü şekildir. Medeni hukuktaki haklara ve borçlara sahip olma ehliyeti hak ehliyetini oluşturmakta, gerçek ve tüzel kişiler bakımından geçerli olmaktadır. Hak ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 28’inci maddesinde ise, kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114. maddesinde, taraf ve dava ehliyetine sahip olunması, dava şartı olarak düzenlenmiş ise de; anılan Yasanın tarafta iradi değişikliği düzenleyen 124/3. maddesinde, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edileceği belirtilmiştir.

2- Somut olayda; Mirasçı ... temyiz dilekçesinde mirası reddettiğini, mirasın reddi davasının İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi’nde 11/09/2020 tarihinde ikame edildiğini, duruşmasının 08/12/2020 tarihinde olduğunu belirtilmektedir.

Mirasın reddi, Türk Medeni Kanunu'nun 605 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, anılan Kanunun 605'nci maddesinde, yasal ve atanmış mirasçıların mirası reddedebilecekleri belirtilmiştir.

Yasal ve atanmış mirasçılar mirası, TMK.'nın 606'ncı maddesi gereğince üç ay içinde reddedebilirler. Bu üç aylık süre hak düşürücü bir süredir. Bu süre yasal mirasçılar için mirasçı olduklarını daha sonra öğrendikleri kanıtlanmadıkça, murisin ölümünü öğrendikleri tarihten işlemeye başlar. Atanmış mirasçılar için ise süre, murisin tasarrufunun kendilerine resmen bildirildiği tarihten işlemeye başlar.

Yasal ve atanmış mirasçılar mirası, TMK.'nın 606'ncı maddesi gereğince üç ay içinde reddedebilirler. Bu üç aylık süre hak düşürücü bir süredir. Bu süre yasal mirasçılar için mirasçı olduklarını daha sonra öğrendikleri kanıtlanmadıkça, murisin ölümünü öğrendikleri tarihten işlemeye başlar. Atanmış mirasçılar için ise süre, murisin tasarrufunun kendilerine resmen bildirildiği tarihten işlemeye başlar.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflâs hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” düzenlemesine yer verilmiş olup; mirasın reddi durumunda tasfiye sonucu terekeden arta kalan olursa, bunlar ikinci zümreye geçmeyerek mirası reddetmiş olan birinci zümreye verileceği hususu, yine tahsiline hukmedilecek alacak miktarı, bunun sonucu olarak da terekeden ödenecek kısmı etkileyeceği gözetildiğinde, hizmet tespiti davasının mirası reddetmiş olanların da hak alanını ilgilendireceği açıktır.

Yargılama sırasında vefat eden tarafların mirasçılarının mirası reddetmeleri halinde mirasçıların murisin borçlarından sorumlulukları son bulmaktadır.

TMK’nın 612. maddesinde en yakın yasal mirasçıların, mirasın tamamını reddetmesi halinde reddedilen mirasın iflas hükümlerine göre tasfiye edileceği hükme bağlanmıştır. Buna göre davacı Kurumun terekeye karşı davaya devam etme hakkı bulunmakta olup, Kurumun bu yönde talebi bulunması halinde terekeye atanacak temsilci ile davaya devam olunmalıdır.

Yukarıda yapılan tüm açıklamalar doğrultusunda Mahkemece; öncelikle dava dilekçesinin dava sırasında vefat eden davalılar mirasçılarına tebliği ile, yargılamaya mirasçıların dahil edilmek suretiyle taraf teşkili sağlanmalı ,mirası reddeden davalı mirasçıları açısında da ”mirasın reddi talebinin kabul edilmesi ve kararın kesinleşmesi” durumunda gerek görülmesi halinde terekeye tasfiye memuru atanarak taraf teşkili sağlanmalı, devamla yapılacak araştırma, inceleme ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davalı Kurum ve mirasçı ...’ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 10/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/19802, Karar No: 2023/10577, Tarih: 05.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/19802 E.  ,  2023/10577 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2020/432 Esas, 2021/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/2044 Esas, 2021/2198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın kullanıcı olduğuna,

2. Tutanak tanıklarının ifadelerinin çelişkili olması nedeniyle hükme esas alınamayacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Seyrantepe Mahallesi Koru Park içerisinde uyuşturucu madde ticareti yapıldığı yönünde yoğun şekilde ihbar yapılması üzerine kolluk görevlilerince bahse konu yerde çalışmalar yapıldığı, olay tarihinde şüphe üzerine durdurulan kişinin eşkal bilgilerini verdiği sanık ...'ın elinde tinerle dolaşarak polisleri tinerci olduğuna inandırdığı ve bu sırada telefonda görüşerek ağacın dibinde poşetin içerisinde sakladığı uyuşturucu maddeleri sattığını ihbar ettiği, akabinde rastlanan sanığın bir süre izlendiği, sürekli telefonla

konuştuğunun gözlemlendiği, sanığın ağacın dibine giderek uyuşturucu olduğu düşünülen maddeyi alıp bir şahsa verdiğinin görülmesi üzerine müdahale edildiği ve sanığın yakalandığı, kaba üst aramasında 1 paket sentetik kannabinoid ve şişe içerisinde tiner ele geçirildiği, yine sanığın bulunduğu yerdeki ağaç dibinde 2 paket sentetik kannabinoid ele geçtiği, sanığın üzerinde ve ağacın dibinde ele geçen uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu kağıt parçalarının birebir aynı olduğu, sanığın kanında ve idrarında tespit edilen uyuşturucu maddenin yakalanan uyuşturucu maddeden farklı olduğu, tutanak tanıklarının mahkemedeki ifadelerinde sanık ile yakalanamayan kişi arasındaki uyuşturucu alışverişini net olarak gördüklerini beyan ettikleri, sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu madde ile ağaç dibinde ele geçen uyuşturucu maddenin birebir aynı olduğu, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin satışa hazır vaziyette paketlenmiş ve bir kısmının da ihbarda belirtildiği üzere ağaç dibinde zula olarak tabir edilebilecek bir yerde gizlenmiş halde bulunduğu dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/2044 Esas, 2021/2198 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25137, Karar No: 2014/3374, Tarih: 20.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25137 E.  ,  2014/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gümüşhane Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 24.09.2013

No : 2012/50-2013/388

Dava, yersiz ödenen ölüm aylıklarının iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 03.03.2011 yılında kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren sigortalı babası Hüseyin Feraset üzerinden hak sahibinin kızı sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 01.04.201117.12.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Gelir ve aylık bağlanmayacak haller başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır. düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas  2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45  53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24  33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat   hükümleri   göz   önünde   bulundurulmak  suretiyle  yöntemince  araştırma yapılmalı,

tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davalı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adreslerinin de ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, talep konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; her ne kadar Mahkeme'ce davacının boşandığı eski eşiyle birlikte yaşama olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; Gümüşhane Merkez İlçe Nüfus Müdürlüğünün yazısında davalının ve eski eşinin yerleşim yerlerinin aynı olduğu, yapılan adres araştırmasında davalının ve eski eşinin yaşadıkları evin aynı bahçe içinde olduğu ve kullandıkları elektriğin aboneliğinin davalının eski eşine ait şeklinde tespit yapıldığı ve Kurum raporunda yapılan inceleme sırasında muhtar Süleyman Şahin'in davalının ve eski eşinin beraber yaşadıklarını beyan ettiği birlikte değerlendirildiğinde birlikte yaşama olgusunun gerçekleştiği dolayısıyla davanın kabulü gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12511, Karar No: 2008/1520, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12511 E.  ,  2008/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murislerinin davalıya ait dükkanda kiracı iken ölümü ile dükkanı davacılardan ...’in kullanmaya devam ettiğini kira parasının yıllık 10.000 Euro olup peşin ödendiğini, kira süresinin bitmesine üç ay kala davalının talebi ile dükkanın boşaltıldığını, aralarında yapılan protokol ile davalının boşaltılan mecuru dönerci dükkanı yapmamayı aksi halde bir yıllık kira ödemeyi taahhüt ettiğini, ancak taahhüdüne uymadığını bildirip, bir yıllık kira karşılığı 10.000 Euro ile erken tahliye nedeniyle kalan 2.500 Euro’nun davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, şahsen taahhüt verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacıların dayandığı ve davacı ... ile davalı arasında düzenlenen tarihsiz belgede, “ işyeri kirasının peşin ödendiği, kira süresinin 4.7.2006 tarihinde sona ereceği, dükkan sahibinin tadilat yapacağı gerekçesi ile dükkanın 3 ay erken boşaltılmasını istediği, 1 sene boyunca dönerci dükkanı yapmamayı taahhüt ve kabul ettiği, taahhüde uymadığında 1 senelik kirayı ödemeyi kabul ettiği, kira sözleşmesinin devam ettiği” belirtilmiştir. Davacılar, davalının sözleşmedeki taahhütlerine aykırı davrandığı ve

2007/12511 2008/1520

kiraya verdiği yeni kiracının bu dükkanda dönercilik yaptığı iddiası ile açmışlardır. Davalı kendisinin dönercilik yapmadığını, döviz büfesi işlettiğini kiraya verdiği kişinin ne ... yaptığının kendisini bağlamayacağını savunmuştur. Sözleşme içeriği ve dosya kapsamından kiracıların dükkanda 1 yıl süre ile dönercilik yapılmaması koşulu ile "bakiye 3 ay erken tahliye edip, ödenen bu 3 aylık kiradan vazgeçtiği davalının da dava konusu dükkanda dönercilik yapılmayacağını aksi takdirde bir yılık kirayı ödemeyi taahhüt ettiği anlaşılmaktadır. Sözleşmedeki bu kararlaştırma BK. 158/2 maddesi kapsamında kalan bir cezai şart niteliğindedir. Davalı taahhüdü uyarınca 1 yıl süre ile dükkanda dönercilik yapmaması ve döner işi yapacak başkasına kiraya vermemesi gerekir. Davalı taahhüdüne uymamıştır. Öyle olunca uyuşmazlık konusu olmayan yıllık kira parası 10.000 Euro cezai şartı davacı istemekte haklı ve davalıda ödemek zorundadır. Mahkemece aksi düşüncelerle yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Birinci bent uyarınca diğer temyiz itirazlarının reddine İkinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 7.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.