muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13182, Karar No: 2011/22, Tarih: 17.01.2011

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03.12.2009 tarih 2009/16176-17904 sayılı bozma kararında özetle “Orman Yönetiminin kesinleşen orman kadastro çalışmasında orman sınırları içinde kaldığı iddiası ile açmış olduğu davalarda kurulan davanın kısmen kabulü veya reddi yolunda kurulan hükümlerin temyiz edilmesi ile dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen bozma ilamında belirtilen hususlarda mahkeme kararlarının bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme ile Mahkemenin 2008/85 - 934, 2008/83 - 973, 2008/89 - 935, 2008/87 - 933, 2008/79 - 936 sayılı (Dairemizin 2009/ 6694, 2009/6696, 2009/6697, 2009/6698, 2009/6700 sayılı) kararları ile davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulmuş ve davacı ... Yönetimi tarafından bu hükümler temyiz edilmiştir. Dairemizde aynı temyiz incelemesi yapılan bu dosyalarda uzman orman yüksek mühendisi ..., ..., ... ile fenni bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporlarda dosyada mevcut olan harita, kroki, pafta, açı ve mesafe değerlerinin esas alınarak 1949 yılına ilişkin orman tahdit hattını yeşil renkli çizgi ile 1975 yılında yapılan çalışmayı kırmızı renkli çizgi ile, arazi kadastro komisyonu tarafından geçirilen 1949 tahdit hattını sarı çizgi ile gösterdiklerini, yeşil renkli 1949 tahdit hattının aynen açı ve mesafelere uyulmak sureti ile oluşturulduğunu, ancak bu hatta göre resmi belgelerde ormanlık alanda gözüken taşınmazların orman tahditi dışında kaldığı, yine resmi belgelerde açıklık alanda gözüken alanların ise orman tahditi içinde kaldığının belirlendiğini, 1975 yılında yapılan aplikasyon tutanaklarında ise 1949 yılına ilişkin açı ve mesafelerin araziye uymadığının açıklanarak memleket haritası, hava fotoğrafları ve arazi yapısı bitki örtüsü, meyil, toprak muhafaza özeliği, kullanım durumları göz önüne alınarak çalışmanın yapıldığının açıklandığı, bozma ilamında belirtilen 5135 ila 5139 nolu orman tahdit noktalarının bozma öncesindeki raporlarda farklı yerlerde gösterilmelerinin sebebi ise orman tahdit haritasına sonradan işlenen arazi kadastro paftasının biraz kaydırılması nedeni ile olduğu, 5148 - 5149 - 5150 nolu orman tahdit noktalarının (1975 yılına ilişkin orman tahdit haritasında düze yakın bir hat olmasına rağmen) önceki bilirkişilerce kırık bir hat olarak çizilmesinin ise 1949 yılına ilişkin orman tahdit çalışma tutanağında "çiftliğin mezru ve gayri mezru arazileri ile meraların tahdit harici bırakılmasına" denildiği, buradaki mera ifadesinin 5149 nolu orman tahdit noktasında gözüken yıkık ahır yeri ile doğusundaki çitler ile çevrili hayvan ağıllarının bulunması nedeni ile 5149 nolu orman tahdit noktasının doğusu ve kuzeydoğusu ile kuzey, kuzeybatı bölümünün tanımlandığı, resmi belgelerde bu bölümün açıklık alanda kaldığı,bu bölgede mera olarak tanımlanabilecek başka bir alanın bulunmadığı, 5149 nolu orman tahdit noktasının tutanakta

-2- 2010/13182 - 2011/22

-2- 2010/13182 - 2011/22

tarif edildiği gibi ahır kalıntılarının hava fotoğrafları ve memleket haritasında kesin olarak belirlendiği, açıklanarak bozma öncesindeki orman bilirkişi raporlarına itibar edilmesi gerektiği belirtilmiş ve bu uygulamaları gösteren krokiler sunmuşlardır.

...,... ila 956 parsellere yönelik olarak davacı ... yönetimi tarafından açılan dava aynı mahkemenin 2005/288 E. sAyılı dosyasında incelenmiş olup,temyiz incelemesi Dairemizin 2008/11866 E sayılı dosyasında incelenmiş ve sözkonusu dosyada kadastro teknisyeni ... der,orman yüksek mühendisleri ..., ... ve ... tarafından düzenlenen 20.07.2006 tarihli rapor ile dayanağı olan ek 1 nolu krokideki (memleket haritası ve hava fotoğrafları ile desteklenen ve zemine de uygun olduğu anlaşılan) 1975 tahdit hattı esas alınarak uyuşmazlık çözümlenmiştir.Bu dosyadaki uzman orman bilirkişi kurulunun da çizdiği hatlar sözkonusu bilirkişi kurulunun çizdiği hatlar ile aynıdır.ancak buna rağmen uzman bilirkişilerce bozma öncesindeki raporlara itibar edilmesi gerektiği belirtilerek çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadıkları yolunda açıklamalar yapılmıştır.Sonuç itibarı ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ile desteklenen, zemindeki duruma da uygun olan 1975 yılına ilişkin tahdit hattı hem dosyadaki uzman bilirkişi kurulunca hem de dairemizin 2008/11866 E sayılı dosyasındaki uzman bilirkişi kurulu tarafından aynı şekilde çizilmiş olup artık bu bölgedeki uyuşmazlıkların mavi ile çizilen 1975 tahdit hattı esas alınarak çözümlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle, sözkonusu hatta göre Çakaltepe Köyü 1055 parselin bir bölümünün tahdit içinde kaldığı anlaşılmaktadır. Ancak, bozma ilamından önceki hükme esas 02.06.2005 tarihli orman ve fenni bilirkişi tarafından düzenlenen krokide tahdit içinde olarak belirtilen (A) harfli 4.70 m2'lik bölüm ile 19.8.2008 tarihli orman ve fenni bilirkişilerce düzenlenen ek 1 nolu krokideki kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kalan bölümler birbirinden farklı olup, çekişmeli 1055 parselin mahkemece kabul edilen yüzölçümünden daha büyük bir alanın orman tahditi içinde kaldıkları anlaşılmaktadır.Bu nedenle dosyanın uzman fenni bilirkişiye verilerek bilirkişilerce 1975 tahdit hattı olarak çizilen ek 1 nolu krokideki hatta göre bu taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan ve kalmayan bölümlerinin yüzölçümlerinin belirlenmesi ve bunu gösteren rapor ve kroki düzenlemesi istenerek alınacak rapor ve krokiye göre davanın kısmen kabulü ile bu bölüm yönünden tapu kaydının iptali ile davalının bu bölümler üzerindeki elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerektiği” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüyle (A) ile gösterilen 4.70 m2'lik kısmın orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline, davalının bu kısma yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmiş; hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından vekalet temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1976 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/01/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7718, Karar No: 2014/10557, Tarih: 30.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/7718 E.  ,  2014/10557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/797-2013/70

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işverenin sözleşmedeki hükme göre 27.06.2011 tarihinde yeni eğitim-öğretim yılında iş akdinin yenilenmeyeceğine yönelik ihtarın hemen üç gün sonrasında 30.06.2011 tarihinde iş sözleşmesini haklı ve geçerli neden olmaksızın feshettiğini bildirerek ödenmeyen Haziran, Temmuz, Ağustos aylarına ait ücreti ile kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacı ve 48 arkadaşının toplu olarak işi bırakarak kendisini zor durumda bıraktıklarını, davacının ve diğer öğretmenlerin, öğrenci velilerini telefon ve başka iletişim yollarıyla arayarak öğrencilerin kayıtlarının mevcut okuldan alınarak TED tarafından kurulan yeni okula alınması hususunda faaliyet gösterdiklerini, bu durumun da davalı vakfı zor duruma düşürdüğünü öğretmenlerin bu haksız eylemleri sonucunda sözleşmelerinin feshedilmesi yoluna gidildiğini, kıdem tazminatını hak etmediklerini, çalışmadıkları aylara ait ücretleri hak kazanmadıklarından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, halen yürürlükte olan sözleşmenin sona erdirilmesi hususunda tarafların iradelerinin birleşerek iş sözleşmesinin sona erdirildiği, bu durumda iş sözleşmesinin davacının kıdem tazminatını hak kazanacak şekilde sona ermediği gerekçesiyle kıdem tazminatı isteğinin reddine davalı işverenin davacının süresi içinde iş sözleşmesini yenilemeyeceğini, sözleşme bitim tarihine kadar çalışacağını işverene bildirdiği, edimini sözleşme bitimine kadar ifa etmek istediği ancak işverenin hiçbir haklı sebep olmaksızın işi kabulde temerrüde düştüğü gerekçesiyle çalışılmayan aylar yönünden ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı, davalı işverenin 24.06.2011 tarihli "Başvuruya Davet" yazısı üzerine süresi içerisinde ve sözleşme bitmeden 27.06.2011 tarihinde sözleşmeyi yenilemeyeceğini ancak sözleşmenin bitim tarihi olan 31.08.2011 tarihine kadar çalışacağını bildirdiği, bunun üzerine davalı işverenin davacının işine son verdiği, davacının 30.06.2011 tarihinde işyerinden çıkışının yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının işverene gönderdiği ihtarname içeriğine göre sözleşmeyi yeni eğitim öğretim yılında yenilemeyeceğini bildirmesi iş sözleşmesinin feshi veya işverene sözleşmenin sona erdirilmesi yönünde yöneltilmiş bir irade beyanı olarak değerlendirilmesi hatalıdır. Davacının sözleşmeyi yeni dönemde işverene yenilemeyeceğini bildirmesi üzerine sözleşme süresi sona ermeden 30.06.2011 tarihi itibariyle işveren tarafından davacının işyerinden çıkışı yapılmak suretiyle iş sözleşmesi işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Sözleşmenin feshi konusunda tarafların bir mutabakatı olmadığına göre davacının kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10204, Karar No: 2021/8440, Tarih: 16.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10204 E.  ,  2021/8440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 1. İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde, 20/07/2010 tarihinden iş akdinin haksız yere feshedildiğini, 01.09.2015 tarihine kadar kesintisiz olarak davalı işveren bünyesindeki ... petrol ofisi içinde yer alan ... Oto Yıkama servisinde kesintisiz olarak 5 sene oto yıkamacı olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından sigorta başlangıcının 2015 yılının 6. ayından itibaren yapıldığını, davalı işveren işyerinden yalnızca ... isimli şahsın sigorta kaydının yapıldığını, 2010 tarihinden 2015 tarihine kadar 20/06/2015 ile 31/08/2015 tarihleri dışında sigorta kaydının bulunmadığını, belirtilen yerde günde ortalama 50-60 arabanın yıkandığını, işverenin 01/09/2015 tarihinde kimseye haber vermeden tüm malzemelerini alarak işyerini kapattığını, bunun neticesinde davacının sigorta kaydının yapılmadığını öğrendiğini, ücretlerinin davalının ... Bankası hesabından aktarılmak suretiyle yapıldığını belirtilerek davalı bünyesinde 20/07/2010 tarihinden 01/09/2015 tarihleri arasında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 20/07/2010 olarak tespiti ile bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; İş yerinde çalışmış kişilerin kayıtlarının SGK'da mevcut olduğunu, davacının bu kadar ağır şartlarda sigortasız çalışmasının mümkün olmadığını, 20.06.2015 tarihinde işe başlayarak 31.08.2015 tarihinde işi bıraktığını, tüm maaş ve ücretlerini bankadan aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Feri müdahil vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talebini açık bir şekilde belirtmediğini, 506 sayılı yasasının 79. Maddesinde de bahsedildiği üzere sigortalılık sürelerinde 5 yıllık hak düşürücü olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın kısmen kabulü ile; davacının hizmet tespiti talebinin kısmen kabulü ile; davacının davalıya ait 1151428 sicil numaralı işyerinde 07/06/2011 - 19/06/2015 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının ücret tespiti talebinin reddine..." karar verdiği görülmüştür.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın kısmen kabulü ile; davacının hizmet tespiti talebinin kısmen kabulü ile; davacının davalıya ait 1151428 sicil numaralı işyerinde 07/06/2011 - 19/06/2015 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının ücret tespiti talebinin reddine..." karar verdiği görülmüştür.

Davacı vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesince eksik değerlendirilen hizmet tespiti yönünden yerel mahkeme kararının hatalı olduğunu, yine reddedilen ücret tespiti talebine dair kararın da kaldırılarak tüm talepleri yönünden davanın kabulünü istemiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hizmet tespiti davası olup, davanın niteliği gereği gerçek çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya konulması gerektiğini, davacının işverene ait işyerinde çalıştığı sürelerin SGK kayıtları ile sabit olduğunu, bunun dışında bir çalışması olmadığını, sektör gereği oto yıkamaların kışın çok çalışmadığı, yoğunluğun yaz aylarında olduğunu beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve tüm taleplerin reddini istemiştir.

Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, söz konusu davalarda hizmet nedeniyle eylemli bir şekilde çalışmanın varlığının şart olduğunu, işverenin tek taraflı kabulünün ve tanık anlatımlarının davanın kabulünde yeterli olmadığını, kurumun fer'i müdahil olduğunu, kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

B-BAM KARARI

Taraf vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV- TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Taraf vekilleri istinafta belirttikleri itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekili, davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının hizmet tespiti talebine yönelik davacı tanığı olarak dinlenen ve davacının çalıştığı oto yıkama işyerinin içinde bulunduğu petrol ofisi bayinin 2010-2018 yılları arasında müdürlüğünü yaptığını beyan eden ...’in davacının iddiası gibi çalışmayı teyit ettiği ne var ki beyanı dışında bu tanığın çalıştığını belirttiği petrol bayisi ile ilgisinin resmileştirilmediği anlaşılmakla öncelikle ...’a ait çalıştığı işyerine ilişkin kayıtlar getirilerek çalıştığı dönem belirlenmelidir.

2-Davacının hizmet tespiti talebine yönelik davacı tanığı olarak dinlenen ve davacının çalıştığı oto yıkama işyerinin içinde bulunduğu petrol ofisi bayinin 2010-2018 yılları arasında müdürlüğünü yaptığını beyan eden ...’in davacının iddiası gibi çalışmayı teyit ettiği ne var ki beyanı dışında bu tanığın çalıştığını belirttiği petrol bayisi ile ilgisinin resmileştirilmediği anlaşılmakla öncelikle ...’a ait çalıştığı işyerine ilişkin kayıtlar getirilerek çalıştığı dönem belirlenmelidir.

Öte yandan ,bordro tanığı olarak dinlenen ... ‘ın davacının çalışma iddiasına ilişkin beyanı ile bordro tanığı ...’un beyanının çakıştığı,... beyanının taleple örtüştüğü,ancak Mahkemece tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeksizin ...’in beyanına itibarla, adı geçen tanığın işyerinden 1 aylık kısa dönemli bildiriminin sona erdiği tarih itibariyle davacının işyerinde çalışmasının başladığına karar verilmiş olduğu görülmekte olup Mahkemece yukarıda ifade edilen tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeli ayrıca işyerine komşu işyeri ve bordrolu çalışanlarının o işyeri ile ilgileri de resmileştirilmek suretiyle tespit edilerek beyanları alınmalı,bu kapsamda yapılacak irdeleme ve dosya kapsamındaki tüm delillerin değerlendirilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak, ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ve davacıya iadesine, dosyanın karanı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2639, Karar No: 2015/32225, Tarih: 15.09.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/2639 E.  ,  2015/32225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/184624

Mahkeme : BAKIRKÖY 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 05/04/2013 - 2012/373 esas ve 2013/115 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından suç konusu eroin ve afyon sakızından alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan “uyuşturucu maddelerin" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı’nda bulunan tanık numunelerin" ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2735, Karar No: 2018/5273, Tarih: 30.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2735 E.  ,  2018/5273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet, Ceza Tayinine Yer Olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-İİK'nın 331. maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-İİK'nın 333/a maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede;

Borçlu şirketin mevcutlarının ve alacaklarının borçlarına yeterli olmadığı tespit edilmiş olmakla ve borçlu şirket yetkilisi olan sanık hakkında aynı zamanda İİK' nın 345/a maddesi uyarınca sermaye şirketinin iflasını istememe eylemi sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiş olmasına göre sanığın beraatına hükmedilmesi, yerine yazılı şekilde ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekili ile sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasından “...ceza tayinine yer olmadığına” ifadesi çıkartılarak “.. atılı suçtan sanığın beraatine” ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-İİK'nın 337/a ve İİK'nın 345/a maddelerinden kurulan hükümlere yönelik incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar ön ödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırı üç ay hapis cezası olduğundan ve suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.