muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10187, Karar No: 2023/9811, Tarih: 12.12.2023

8. Sanık savunmasında, ''Üzerime atılı suçlamayı kesinlikle kabul etmiyorum. Olay tarihinde bana ait kredi kartlarının iadesi ile ilgili danışmanlık hizmetleri olan bir firma vardı. Müşteki ile benim konuşmadığımı ispat eden ses kayıtlarını da savcılığa sunmuştum. Sunduğum ses kaydında müşteki ile ilgili danışmanlık hizmeti açıkça anlatılmış, orada bir danışmanlık satış hizmetinin yapılmadığı açıkça anlaşılmaktadır. Danışmanlık hizmeti ile ilgili anlaşmanın sağlanmadığı ve müştekinin hesabından danışmanlık hizmeti tahsil edilmediği açıktır. Şirketin kayıtlarında da müşteki ile ilgili bilgiler bundan ibarettir. İşlemin yapıldığı saat ve tarih detayının ortaya çıkarılması halinde bende yeniden inceleme yaparak bilgi verebilirim. Çünkü bizim şirket kayıtlarımızda bu müşteki ile ilgili çekim gözükmemektedir.'' şeklinde savunmada bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Dosyadaki olgular ve katılanın istikrarlı beyanları birlikte değerlendirildiğinde; telefonundan aranılarak banka masraflarını almasına yardımcı olunacağı söylenerek kredi kartı bilgileri talep edilen katılanın, bilgileri paylaşması üzerine kredi kartı ile suç tarihinde çekim işlemi yapıldığı, katılanın iletişim kurduğu telefonun ve alışveriş yapılan IP adresinin sanığın adına kayıtlı olduğu, sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de, UYAP entegrasyon ekranından, sanığın benzer eylemleri nedeni ile açılmış derdest ve kesinleşmiş dava dosyaları incelendiğinde, sanık adına kayıtlı olan numara üzerinden, şahıslar ile iletişime geçerek, "kart aidatı veya dosya masrafı iadesi yapılacağı" gibi farklı sebeplerle banka veya kredi kartı bilgilerini alma ve iradesini fesada uğrattıkları şahısların kart bilgilerini kullanarak hesaplarından mail order yöntemi ile para çekme şeklinde faaliyet sürdürdüğünün ve sanığın benzer suçlardan bir çok sabıkasının bulunduğunun görüldüğü, yine sanığın yanında çalışan ve aramayı gerçekleştiren personelin, kendisinin emir ve talimatları doğrultusunda hareket ettiği kuşkusuz olduğundan aramanın sanık tarafından yapılıp yapılmadığı hususunun da sanığın cezai sorumluluğu açısından önem arz etmediği anlaşılmakla, sanık müdafinin, sübuta, suçun unsurunun oluşmadığına, menfaat temin edilmediğinden suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, işlemin iptal edilip edilmediğinin ve teslimat yapılıp yapılmadığının araştırılmadığına, sanığa zararı giderip gidermeyeceğinin sorulmadığına bu nedenle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, zararın 21.06.2021’de giderildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, mahkemenin yetkili olmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ve hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddine karar verilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnagöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8875, Karar No: 2015/14887, Tarih: 23.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/8875 E.  ,  2015/14887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... ve davalı ..... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; davalı ....'ın sevk ve idaresindeki davalı .....'in malik olduğu müvekkil şirkete trafik sigortası ile sigortalı .... plaka sayılı aracın .... idaresindeki ... plakalı araca çarptığını ve bu aracın da çarpmanın etkisiyle .... ve .... plakalı araçlara çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle oluşan zararın müvekkili tarafından ödendiğini, trafik kazasının sürücü ....'ın olay sırasında 2.04 promil alkollü olması sebebiyle meydana geldiğini, 14.735,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .....; aracın sürücüsünün olmadığını, kazaya karışan aracı ....ın kullandığını,.....'ın ehliyetinin olmaması nedeni ile kendi adını verdiğini ve kaza sırasında bulunan polislere de kendisini .... olarak tanıttığını, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 5497,00 TL 22/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 9235,00 TL nin 20/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı ...... ve davalı ..... tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı......'in tüm davalı Yaşar

Baytar'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, ZMSS sözleşmesine dayanılarak sigorta şirketi tarafından kendi akidi ve sigortalı aracın sürücüsü aleyhine açılan, rücuen alacak istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinde, tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda, davalı ....sigorta ettiren durumunda olup, sigortalı araç alkollü sürücü idaresinde iken kaza meydana gelmiştir. Davacı sigorta şirketi trafik sigortasına dayalı olarak başvurabileceği kimse, yukarıda anılan madde uyarınca kendi akidi olan davalı .....'e karşı rücu hakkını kullanabilir. Bu nedenle davacı sigorta şirketinin davalı sürücü ....'a karşı rücu hakkı ve imkanı bulunmmamaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davalı sürücü .... yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı .....'in tüm, davalı ....'ın sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı .....'ın temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA,23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6422, Karar No: 2009/10285, Tarih: 28.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/6422 E.  ,  2009/10285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlat Edinmede Ana ve Babanın

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \* bozulmasına dair Dairemizin \* 9.2.2009 gün ve \* 15783-1806 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artıRıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmAk üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 28.05.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/7038, Karar No: 2017/4316, Tarih: 02.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/7038 E.  ,  2017/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma (her iki sanık hakkında)

Hüküm : Mahkûmiyet (her iki sanık hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ...'ın, kendisinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanık ...'tan aldığını söyleyerek sanık ...'ın yakalanmasına ve suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği dikkate alınarak, sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Olay tutanağı içeriğine göre,sanık ...'ın uyuşturucu madde sattığı yerin TCK'nın 188/4-b maddesinde belirtilen okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, asgari ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi ve umuma açık yerlerden olup olmadığına yönelik olarak gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak uyuşturucu maddenin satıldığı yerin belirtilen yerlere olan mesafesinin tespitinden sonra TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Duruşmada dinlenen tutanak tanığı ...'ın beyanları da dikkate alınarak suç konusu uyuşturucu maddenin sanık ...'tan nasıl elde edildiği hususu araştırılıp sonucuna göre sanık ... hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tespiti yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16772, Karar No: 2019/787, Tarih: 15.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/16772 E.  ,  2019/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2013 tarih, 2012/352 Esas ve 2013/636 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nin 155/1 maddesinde yazılı ''güveni kötüye kullanma'' suçuna ilişkin olduğu ve bahse konu suçun 02.12.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4720, Karar No: 2024/4982, Tarih: 08.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4720 E.  ,  2024/4982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/86 E., 2024/239 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... Elektronik San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı ... Elektronik San.ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyize konu edilen miktar karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... Elektronik San.ve Tic.AŞ. vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17486, Karar No: 2012/22308, Tarih: 29.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/17486 E.  ,  2012/22308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, yerinde olmayan gerekçe ile anılan Yasa maddesinin uygulanması suretiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, hükümlü ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1839, Karar No: 2024/10461, Tarih: 27.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1839 E.  ,  2024/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/249 E., 2023/715 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın 165 nolu bölmenin dikili ihalesini satın alıp emvalin kesim ve maktadan çıkarılması konusunda sanık ... ... ile anlaştığına, sanıklar ... ve ...'un beyanlarına göre orman yolu dışında ağaç kestiklerine, sanığa iftira atıldığına, sanığın atılı suçu işlediği konusunda diğer sanıkların beyanları dışında somut delil bulunmadığına, diğer sanıkların kardeş olduğuna, sanığın diğer sanık ... ile anlaşmasının olmadığına, diğer sanıklara ağaç kesilmesi yönünde talimat verdiği iddiasının gerçek dışı olduğuna ve sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, üretime açık olan bölmede daha önce işaretlenen bakım patikası yolu haricinde ağaç kesildiğinin görüldüğü, sahada çalışmakta olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'dan sorulduğunda sanığın, ... adına kesim yaptığını beyan etmesi üzerine suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suçlamayı kabul etmediğini, 165 nolu bölmeyi orman idaresinden kendi hesabına aldığını, kesim ve çekme işini sanık ...'ya verdiğini, emvali ormandan çıkartırken fazladan kesim yaptığını zannettiğini, kesimle ilgili bilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda yakacak nitelikte emval veren ağaçların kesiminde motorlu araç ve gereç kullanıldığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülmüş ise de, sanık hakkında tayin edilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılması sonucu 2 ay 15 gün hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezası yerine 2 ay 15 gün hapis ve 3 gün karşılığı adli para cezasına hükmedildiği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, katılan lehine hükmedilen vekâlet ücretinin sanıktan tahsili yerine sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi

gereği ilişkin hükmün (12) numaralı bendinde yer alan "sanıklardan eşit olarak" ibaresi hükümden çıkartılarak yerine "sanıktan" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42427, Karar No: 2016/10654, Tarih: 18.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/42427 E.  ,  2016/10654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı ... ile Profesyonel Futbolcu sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre; 43.000 TL peşinat ile maç başı ücretinin hesaplanmasına ilişkin olarak 9 maçta ilk onbirde oynaması, 6 maçta sonradan oyuna girmesi ve 2 maçta kadroda yer alması nedeniyle 14.500 TL maç başı ücreti olmak üzere toplam 57.500 TL ücrete hak kazandığını, davalının bu alacaklarına mahsuben yaptığı 3.000 TL ödemenin tenzili ile bakiye 54.500 TL ücret alacağının kaldığını ileri sürerek; 54.500 TL alacağın vade tarihlerinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacıya sözleşmeye göre 43.000 TL peşinat ödendiğini, maç başı ücreti alacağı olarak 14 maçta görev yapması ve 2 maçta kadroda yer aldığını,davacının iddia ettiği kadar değil 15.000 TL alacağının bulunduğu savunulmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 16.500 TL ‘nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasında yapılan profesyonel futbolcu sözleşmesi nedeniyle doğan hizmet ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, davacı maç başı ücretlerinden ayrı olarak 43.000 TL peşinat alacağının bulunduğunu iddia etmiş, davalı ise sözleşmeye konu bu peşinatın ödendiğine dair tarihsiz gider makbuzu fotokopisi ibraz etmiştir.Davacı tarafından bu fotokopi ödeme belgesi içeriği kabul edilmemiştir.Mahkemece davalı vekilinin duruşmalara katılmaması nedeniyle, bu gider makbuzu aslını ibraz etmek üzere davalıya beş ayrı müzekkere yazılmasına rağmen belge aslının dosyaya davalı tarafından ibraz edilmediği anlaşılmaktadır.Taraflar arasındaki 30.08.2012 tarihli sözleşmede kararlaştırılan 43.000 TL peşinatın ödendiğine dair sözleşmede bir hüküm bulunmadığı gözetildiğinde davalı tarafından aslı ibraz edilmeyen ve doğruluğu saptanamayan fotokopi gider makbuzuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Hal böyle mahkemece davacının 43.000 TL peşinat alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispat edilemediği kabul edilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hatalı değerlendirmeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.