muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2898, Karar No: 2020/2304, Tarih: 25.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/2898 E.  ,  2020/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/07/2014 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının ... İdari Ateşe ... Teknik ve Endüstri Meslek Lisesinde mutemet olduğunu, ... İl Milli Eğitim Müdürlüğü denetmenleri tarafından soruşturma yapıldığını, yapılan soruşturma neticesinde davalının 2010 yılı kayıt dönemine ait öğrenci velileri tarafından okula ait banka hesabına yatırılan paraların bir kısmını uhdesinde tuttuğunu, bir kısmını ise Okul Aile Birliği Başkanına teslim ettiğini belirterek zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, yurt müdürünün talimatı doğrultusunda parayı çektiğini ve Okul Aile Birliği Başkanına teslim ettiğini, çekilen bu paraların okulun masraflarına harcandığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının meydana gelen zarardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu olaya ilişkin olarak davalı hakkında zimmet suçundan ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığı ve yargılamanın halen devam ettiği anlaşılmaktadır.

6098 sayılı TBK'nun 74. maddesi (818 sayılı BK'nın 53. maddesi) uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de; hem öğretide hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hâkimini bağlayacağı kabul edilmektedir. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ... 9. Ağır Ceza Mahkemesindeki dosyanın bekletici mesele yapılarak kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz eden davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 25/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6987, Karar No: 2011/963, Tarih: 17.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/6987 E.  ,  2011/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.02.2009 gün ve 2004/523 Esas, 2009/15 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame ile fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan sanık hakkında açılan dava ile ilgili olarak her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 104/1. maddesi kapsamında takibinin şikayete bağlı olması itibariyle 5271 sayılı CMK.nun değişik 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22317, Karar No: 2014/6182, Tarih: 06.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22317 E.  ,  2014/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın vazgeçme nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Şahinbey Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, Şahinbey Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17754, Karar No: 2024/2737, Tarih: 14.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/17754 E.  ,  2024/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/77 E., 2016/208 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine dair delillerin varlığından bahsedilmesine rağmen verilen cezanın az olduğuna, yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın babasına devlet tarafından dava konusu taşınmaza zeytin fidanı dikmesi söylendiği ve üretim, teşvik için zeytin fidanı verildiği halde mahkemece araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın ağaç dikmediğine ve açma yapmadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tutanağına göre, şikâyet üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan incelemede orman

alanında zeytin ağaçları olduğunun, açma ve işgal eylemleri bulunduğunun tespiti üzerine sanık hakkında tutanak düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, tarlayı babasının kendisine devrettiğini, buğday ekiminden verim alamadığı için zeytin diktiğini ve orman arazisi olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde olduğu, dava konusu yere zeytin ve incir ağaçları dikildiği tespit edilmiştir. Ziraat bilirkişisi raporunda dava konusu yerdeki zeytin ve incir ağaçlarının 14-15 yıl önce dikildiği ve bakımlı olduğu belirlenmiştir. Fen bilirkişisi raporunda suça konu yerin orman içinde kaldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan vekili ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12518, Karar No: 2014/2701, Tarih: 30.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/12518 E.  ,  2014/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/225565

MAHKEMESİ : İzmir 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2010

NUMARASI : 2007/2049 (E) ve 2010/279 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Müşteki ve mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları, kovuşturma aşamasında dinlenen tanık T.. K..'ın, sanık Gönül'ün, müşteki Dilek'e hitaben ''kaltak, senin burada ne işin var'' biçimindeki sözlerle hakaret ettiğini belirtmesi, tanık C.. Y..'ın soruşturma aşamasında iddiayı doğrulayan anlatımı karşısında, mazeret dilekçesi veren diğer tanık U.. K.. da usulünce duruşmaya çağrılıp dinlenmeden, eksik inceleme ile beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1649, Karar No: 2014/8548, Tarih: 06.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/1649 E.  ,  2014/8548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2011/139-2012/196

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/09/2012 tarih ve 2011/139-2012/196 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/05/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait kağıt ruloların bulunduğu konteynırın A. Limanı’dan Bremarhaven Limanı’na, gemi ile oradan da Bremen’e karayolu ile taşıma işini yüklendiğini, Bremen’e karayolu ile taşıma sırasında konteyner içine yanlış istiflenen kağıt ruloların gerekli naylon veya tahta takozlarla sabitlenmemesi nedeniyle kayma yaparak kamyonun devrilmesine neden olduğunu, bu nedenle konteynır ve kamyonda hasar meydana geldiğini, müvekkilince ödenen tamir gideri ve ardiye ücretinden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 12.513,67 Euro’nun temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, malların hatalı yüklenmediğini, kaldı ki dava konusu malların hatalı yüklenmesi halinde dahi sorumluluğun davacıda olduğunu, dava konusu kaza ile ilgili olarak müvekkilinin geç bilgilendirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, malların hatalı yüklenmediğini, kaldı ki dava konusu malların hatalı yüklenmesi halinde dahi sorumluluğun davacıda olduğunu, dava konusu kaza ile ilgili olarak müvekkilinin geç bilgilendirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce “CMR Konvansiyonu’nun 17/4-c maddesi uyarınca hasardan taşıyıcının sorumlu tutulmaması için kazanın istif hatasından kaynaklandığının davacı taşıyıcı tarafından kanıtlanması gerektiği, konteynırın Çorlu’dan Ambarlı’ya karayolu ile taşınması sırasında bir kazanın olmaması, Bremenhaven’e denizyolu ile gelen konteynırın Bremen’e karayolu ile taşınmak üzere tekrar kamyona yüklenmesi, bu aşamada konteynırın kamyona sabitlenmesinin gerekip gerekmeyeceği, dava konusu olayda konteynırın kamyona sabitlenip sabitlenmediği, konteynırın kamyona sabitlenmesi halinde Bremerhaven-Überseehafen çıkışında otoyolu terk sırasında benzer bir kazanın meydana gelip gelmeyeceği, hız miktarı konusundaki tespitlerin teknik bir kayda yada tanık beyanına dayalı olmayıp sürücü beyanına göre belirlendiği, konteynır yüklü aracın hız sınırının ne olması gerektiği hususları dikkate alınarak, dava konusu trafik kazasının meydana gelmesinde emtianın konteynıra hatalı İstiflenmesinin etkisinin ne olacağının uzman bilirkişilerden oluşan heyetten rapor alınarak belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, kazanın konteynır içine konulan kağıt ruloların sabitlenmemesi nedeniyle oluştuğu, bunda da davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 11.211.23 Euro'nun temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türkiye’den Bremen’e davacı tarafından konteyner içinde taşınan emtianın istifindeki hata nedeniyle aracın kaza yaptığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Dairemizin bozma ilamında, "dava konusu emtianın içinde bulunduğu konteynırın Çorlu’dan Ambarlı’ya karayolu ile taşınması sırasında bir kazanın olmaması, Bremenhaven’e deniz yolu ile gelen konteynırın Bremen’e karayolu ile taşınmak üzere tekrar kamyona yüklenmesi, bu aşamada konteynerin kamyona sabitlenmesinin gerekip gerekmeyeceği, dava konusu olayda konteynerin kamyona sabitlenip sabitlenmediği, konteynerin kamyona sabitlenmesi halinde Bremerhaven-Überseehafen çıkışında otoyolu terk sırasında benzer bir kazanın meydana gelip gelmeyeceği, hız miktarı konusundaki tespitlerin teknik bir kayda yada tanık beyanına dayalı olmayıp sürücü beyanına göre belirlendiği, konteynır yüklü aracın hız sınırının ne olması gerektiği hususları dikkate alınarak, dava konusu trafik kazasının meydana gelmesinde emtianın konteynıra hatalı istiflenmesinin etkisinin ne olacağının uzman bilirkişilerden oluşan heyetten rapor alınarak belirlenmesi gerektiği" belirtildiği halde; mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda bozma ilamında belirtilen hususlar tam olarak açıklanmadan sörvey raporu esas alınmak suretiyle konteynır içindeki rulolar halinde istiflenen emtianın naylon kayış ve takozlarla sabitlenmemesi nedeniyle taşıma sırasında kayarak kamyonun dengesini bozduğu, konteynırın kapalı olması nedeniyle sürücünün istiflemenin doğru yapıldığını kabul ederek ona göre aracı uygun hızda sürdüğü, bu nedenle sürücünün kusurunun bulunmadığı, kazanın oluşmasında temel faktörün istif hatası olduğu belirtilmiş ise de aracın hızının ne olması gerektiği ve kaza sırasında aracın hızının ne olduğu, düzgün istifleme yapılmış olsa bile aynı yerde aynı hızla giden aracın kaza yapıp yapmayacağı açıklanmamıştır. Davalı vekili de bu yönlerden bilirkişi raporuna itiraz etmiş ise de, mahkemece davalı vekilinin itirazları giderilmeden karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece, davalı vekilinin bilirkişi raporuna karşı yapmış olduğu itirazları giderici, aynı heyetten ek ya da başka bir bilirkişi heyetinden yeni bir rapor alınmak suretiyle, aracın devrilmesi suretiyle emtiada meydana gelen hasardan kimin ne oranda sorumlu olduğunun belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/342, Karar No: 2017/5029, Tarih: 11.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/342 E.  ,  2017/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi taraflarca istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.04.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacılar vekili Av. ..Karşı taraf davalı vekili Av. .. Dönmez geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takiplerine yapılan itirazların iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davacı ile davalı arasında 30.06.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin imzalandığını, sözleşmenin 8 ve 9. Maddelerinde kira bedelinin üçer aylık peşin ödeneceğinin düzenlenmesine rağmen 2014 Yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları kira bedellerini ödemediğinden davacının İstanbul 18. İcra Müdürlüğü'nün 2014/21506 E. sayılı dosyası ile ödenmeyen kira bedellerini ilamsız icra takibine konu ettiğini, ancak takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek davalının itirazının iptaline, itiraz haksız ve hukuka aykırı olduğundan alacağın %20'sinden aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin 8. Maddesi gereğince taşınmazın 30.06.2014 tarihinde tahliye edileceğinin davacı tarafa ihtar edildiğini ve taşınmazın 07.07.2014 tarihinde tahliye edildiğini, davacıların 7 günlük kira bedeli alacağı olduğunu taşınmazın anahtarlarının davacılara teslim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın 07.07.2014 tarihinde tahliye edildiği gerekçesi ile 7 günlük kira bedeli 7.934 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, taşınmazın 07.07.2014 tarihinde tahliye edildiği gerekçesi ile 7 günlük kira bedeli 7.934 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının temyiz itirazlarına gelince; Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir. Anahtarın da kiraya verene teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiraya veren tarafından kabul edilmemesi başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde, kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiraya verenin bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.

Anahtarın kiraya verene teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şekilde ispat edileceği hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 200 ve 201.maddeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. Eş söyleyişle, yıllık kira bedelinin tutarı senetle ispat sınırının üzerindeyse ve davacı kiraya verenin açık muvafakati yoksa bu yön kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir; tanık dinlenemez. Kiraya veren anahtarı almaktan kaçınırsa, kiracının yapması gereken, mahkemeden bu yolda tevdi mahalli tayinini isteyip, tayin edilecek yere anahtarı teslim etmek veya Notere tevdii ederek ve durumu kiraya verene bildirmektir. Kiracının kiralananı iade borcu, ancak bu şekilde, durumun kiraya verene bildirildiği tarihte son bulur. Aksi takdirde, kiracının, kira parasını ödemek de dahil olmak üzere, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 30.06.2008 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi, birinci yıldan sonra yenilenmiş ve davalı tarafça taşınmazın 07.07.2014 tarihinde tahliye edildiği iddia edilmiş, davacı kiraya veren tarafından yasal anahtar teslimi yapılmadığı gerekçesiyle bu tarihe karşı çıkılmıştır. Davalının dayandığı 07.07.2014 tarihli belgede davacının imzası olmadığından anahtar teslim ya da ibralaşma belgesi niteliğinde değildir. Mahkemece her ne kadar taşınmazın 07.07.2014 tarihinde tahliye edildiği kabul edilerek, 2014 yılının Temmuz ayından 7 günlük kira parasına hükmedilmiş ise de, davalı kiracı yasal anahtar teslimini yazılı belge ile kanıtlayamamıştır. Bu durumda, Mahkemece, anahtar teslimi, yani taşınmazın tahliyesi ispat edilemediğinden hesaplanacak kira parasının tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacılar yararına takdir olunan 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.