muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1382, Karar No: 2024/1995, Tarih: 29.02.2024

29.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. TEMEL UYUŞMAZLIK

1.Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık, işyerinde kurye olarak çalışan ve işyerine ait motor ile ara dinlenme sırasında loto oynamak üzere ayrıldığı iddia edilen ve işyerine yaklaşık 60 metre sonra ters yöne girmesi nedeni ile trafik kazası geçirerek ölen sigortalının geçirdiği kazanın iş kazası sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlk derece mahkemesince bozma üzerine yapılan yargılama sonunda " davacı işverene ait işyerinde çalışan ve davalı gerçek kişiler murisi olan...'ın olay günü, davacı işverenin veya işyeri yetkililerinden herhangi birinin bilgisi, rızası, herhangi bir emir ve talimatı olmaksızın, işyerine ait motosikletle sayısal loto oynamaya gitmek üzere işyerinden ayrılması üzerine adı geçen sigortalının karıştığı, meydanda gelen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13.maddesinde tanımlanan koşulların hiçbirine uymadığı, bu nedenle olayın 5510 sayılı Kanun'un 13.maddesi kapsamında bir "iş kazası" olmadığı, zira, kaza geçiren çalışanın, olay içeriğinden açıkça anlaşıldığı üzere kaza sırasında işyerinde olmadığı, meydana gelen kazanın, ... işçi...'ın, işverenin bilgisi, rızası ve ayrıca emir ve talimatı olmaksızın, işyerinden motosikleti alarak ayrılması neticesinde meydana gelmiş olması nedeniyle "...işveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle..." meydana gelmiş bir kaza da olmadığı, aynı nedenle, söz konusu olayın, "...sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda..." meydana gelmediği, olay esnasında, Mehmet Karaman'ın, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi halinin mevcut olmadığı, dava konusu olayın 5510 sayılı Kanunun 13.maddesinin 1.fıkrasının d ve e bentleri kapsamında olmadığının da açık olduğu, bu nedenlerle, dava konusu olayın 5510 sayılı Kanunun 13.maddesi kapsamında bir "iş kazası" olmadığı kanaatine varıldığı" gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

3. Kararın davalı sigortalı hak sahipleri ve davalı kurum tarafından temyizi üzerine ilk derece mahkemesinin gerekçesi benimsenerek kararın onanmasına karar verilmiştir.

II. HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

4. 5510 sayılı Kanunun 13/1 maddesine göre "4/1-a kapsamındaki sigortalılar için iş kazası:

- Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

- İşveren tarafından yürütülmekte olan bir iş nedeniyle,

- Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

- 4/1-a kapsamındaki emziren kadın sigortalının iş mevzuatı gereğince, çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

4. 5510 sayılı Kanunun 13/1 maddesine göre "4/1-a kapsamındaki sigortalılar için iş kazası:

- Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

- İşveren tarafından yürütülmekte olan bir iş nedeniyle,

- Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

- 4/1-a kapsamındaki emziren kadın sigortalının iş mevzuatı gereğince, çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

- Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hale getiren olaydır" şeklinde tarif edilmiştir. Bu tarif, iş kazasını bazı hallerde fiilen çalışma ilişkisinden koparan, sigortalıyı korumaya yönelik olarak hazırlanmış geniş anlamda bir iş kazası tarifidir.

5. Keza 6331 sayılı Kanunun 3. Maddesinde de iş kazası "...İşyerinde veya işin yürütümü nedeniyle meydana gelen, ölüme sebebiyet veren veya vücut bütünlüğünü ruhen ya da bedenen özre uğratan olay..." şeklinde tanımlanmıştır.

6. 155 No'lu İş Sağlığı ve Güvenliği ve Çalışma Ortamına İlişkin Sözleşmesine göre (22.04.2005 tarihi itibariyle ülkemizde de yürürlüğe girmiştir):

“İşçilerin, işleri nedeniyle gitmeleri veya bulunmaları gereken ve işverenin doğrudan veya dolaylı kontrolü altında bulunan bütün yerleri kapsar” şeklinde belirtilmiştir.

Sözleşmeye göre “Makul olduğu ölçüde, işverenler, doğrudan ve dolaylı kontrolleri altındaki işyerleri, makine, teçhizat ve usullerin güvenlik ve sağlık bakımından riskli olmamasını sağlamaları gerekir ".

7. Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada (l3/l.a), meydana gelen ve sigortalıyı zarara uğratan herhangi bir olay, yaptığı işle ilgili olup olmadığına bakılmaksızın iş kazası sayılmaktadır. Zarar veren olayın, üçüncü kişinin kasdi bir hareketi sonucu olması, sigortalının kendi ihmali veya kusuru sonucu olması, kalp krizi geçirmesi veyahut mesai saatleri dışında olması olayın iş kazası olmasını etkilemez. Önemli olan, sebebi ne olursa olsun, 5510 sayılı Kanunun 11. maddesinde tarif edilen işyeri sınırları içinde bulunmak, zararlandırıcı olayın iş kazası sayılması için yeterlidir.

8. İşyeri 5510 sayılı Kanunun 11 nci maddesinde tanımlanmış olup buna göre "Sigortalı sayılanların maddi olan ve olmayan unsurları ile birlikte işlerini yaptıkları yerler" işyeri olarak tanımlanmıştır(11/1). Maddenin ikinci fırkasında ise "İşyerinde üretilen mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen işyerine bağlı yerler" de işyeri tanımına eklenmiştir. Buna göre ""Dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden veya meslek eğitimi yerleri, avlu ve büro gibi diğer eklentileri ile araçlarda» (11/2), bu Kanunun uygulanması bakımından işyerinin eklentileri (müştemilat) olarak saymış ve işyeri tanımına dahil edilmiştir.

9. Sigortalıyı zarara uğratan olayın iş kazası sayılabilmesi için, kaza ile sigortalının maruz kaldığı zarar arasında uygun bir sebep-sonuç ilişkisinin (illiyet bağı) olması gerekir. Burada önemle belirtmek gerekir ki, söz konusu illiyet bağı sigortalıyı zarara uğratan olay ile sigortalının yaptığı iş arasında değil, olay ile sigortalının uğradığı zarar arasında kurulacaktır.

III. SOMUT UYUŞMAZLIK

10. Dosya içeriğine ve Kurumun inceleme raporuna göre davalı hak sahiplerinin murisi.... işveren ait yiyecek siparişlerini müşterilere servis etmek için işverene ait ....plakalı motorsikleti kullanmaktadır. Sigortalının kaza tarihinde bu motorsikleti mesai saatleri arasında kullanırken işveren ait işyerinde 60 metre uzaklıkta ters yola girerek kamyonet ile çarpışması sonucu öldüğü anlaşılmaktadır. Kurum müfettişi 5510 sayılı Kanunun 13. Maddesi kapsamında kazanın işyerinde meydana geldiği gerekçesi ile iş kazası olduğunu rapor etmiş ve kurumda iş kazası olarak kabul etmiştir.

IV. SONUÇ:

11. Sigortalı ölenin mesai saatleri içinde işveren ait aracı kullanırken kaza yaptığı açıktır. Araçlar işyerinden sayılacağına göre sigortalının araçla ara dinlenmede işin yürütümü ile ilgili olarak çalışmamasının önemi yoktur. Keza burada "sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda" meydana gelmemesinin önemi yoktur. Salt işyerinden sayılan araçla kaza yapması yeterlidir. Ara dinlenmede işin yürütümü ile ilgisinin olmaması veya görevli olarak gönderilmemesi, işverenin kusurunu etkileyecek bir olgudur. Sigortalı işverene ait araçla trafik iş kazası yapmıştır. Araç işyerindendir. Dolayısı ile işyerinde meydana geldiğinden, davanın reddi gerekir. Kararın bozulması gerektiğini düşündüğümden çoğunluğun onama görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2011/17732, Karar No: 2012/2692, Tarih: 01.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17732 E.  ,  2012/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında suç tarihi itibarıyla 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında 30 günden 100 güne kadar adli para cezası tayin olunarak indirimin bu miktar üzerinden yapılması gerektiği göze- tilmeden, temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülme- yen sair itirazların reddine ancak:

1- Suça konu tabancanın üzerinde TC. POLİS yazdığının anlaşılması kar- şısında; Emniyet Müdürlüğü envanterine kayıtlı, kayıp veya çalıntı olup olmadığı araştı- rılarak sonucuna göre iade veya zoralımına karar verilmesi gerekirken, noksan araştırma ile müsaderesine karar verilmesi,

2- Çocuk olan sanık hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadığı gibi nedenleri de açıklanmadan 5395 sayılı Yasanın 35. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarın- ca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1959, Karar No: 2025/574, Tarih: 05.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1959 E.  ,  2025/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/641 Esas, 2024/85 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/58 E., 2022/16 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, 1997 yılından beri ülkemiz içerisinde ruhsatlandırma, üretim, tanıtım, satış ve dağıtım haklarına ve ithal ruhsatına sahip olduğunu, "erdostein" etken maddeli orijinal ilacı tescilli ... markası ile ticarileştirdiğini, ilacın Türkiye'deki ruhsat sahibi olduğunu, Sandoz'un, davalılardan EİP Eczacıbaşı İlaç Pazarlama A.Ş. (EİP) ile 22.07.2010 tarihinde bir ortak pazarlama sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşme kapsamında EİP'e, Sandoz'un ... markası altında piyasaya sürdüğü orijinal ilacı, ilacın piyasada jeneriği yokken, ortak pazarlama (co-marketing) ruhsatı alması sağlandığı ve ... markası altında, uzun yıllar pazarlama yetkisi verildiğini, davacının ruhsatı kendisine ait ERDOSTIN ürününü, ... markası altında satması için, EİP'e ortak pazarlama hakkı tanımış olduğunu, EİP'in de bu sözleşme kapsamında, kendi adına tescilli bulunan 2006 12845 sayılı ... markasını kullanma taahhüdünde bulunduğunu, sözleşmenin 1 Mart 2019'da sona erdiğini, Beşeri Tıbbi Ürünler Ruhsatlandırma Yönetmeliği uyarınca ortak pazarlama ilişkisi bitince ilgili ilaç ruhsatının ya asıl ruhsat sahibine devredilebileceğini yada iptal edilebileceğini, ilgili yönetmeliğinin 23. maddesi uyarınca ruhsatı iptal edilen ürünlerin isimleri, ruhsat sahibinin bilgileri ve ruhsat numaraları ile birlikte Resmi Gazete'de ilan edileceğini, ancak Sağlık Bakanlığı tarafından yayımlanan ve iptali istenen ruhsatlar listesinde ... markasının adını yer almadığını, ElP'in, Sandoz'dan habersiz olarak, rakibi firmaya ... markasını devredeceği duyumu üzerine ... ismi ile yapılacak herhangi bir beşeri tıbbi ürün başvurusuna veya mevcut ruhsatlı bir ürünün isminin ... olarak değiştirilmesine yönelik bir başvuruya bakanlığın onay verilmemesinin talep edildiğini, EİP'e 20 Aralık 2019 tarihli bir mektup göndermek suretiyle, ... markasının sözleşmenin sona ermesinden sonra EİP veya başka herhangi bir firma tarafından sözleşme amacından farkı bir amaçla kullanılmasının haksız rekabet yaratacağı belirtilerek, ... markasının davacıya devrini talep ettiklerini, aslında davacının bu markayı devralmasının gerekmediğini, zira ortak pazarlama ilişkisi gereği EİP'in, ortak pazarlama ürününe bağlı bu markayı artık kendisine veya başka bir rakibine hiçbir şekille kullandırmamasının gerektiğini, çünkü ortak pazarlama anlaşmaları uyarınca ilaç ürünlerinde kullanılan marka, ana ilaç ruhsatına sıkı sıkıya bağlı olduğundan, anlaşma sona erdiğinde bu markanın da işlevi kalmadığını, ancak davacının yıllardır iş birliği yaptığı EİP'in bu markadan haksız olarak hala menfaat elde etmeyi hedeflemesi karşısında, EİP'e güveni kalmadığı için, ileride olası benzeri bir ihtilafı önlemek amacıyla, ... markasının kendisine devredilmesini istediğini, EİP, basiretli bir tacir olarak sözleşme ile kendine tanınan hak uyarınca kullandığı ..

... markasının kendisine devredilmesini istediğini, EİP, basiretli bir tacir olarak sözleşme ile kendine tanınan hak uyarınca kullandığı ... markasını, sözleşme sona erdikten hemen sonra, bilhassa da sözleşmeye konu ürünün jeneriği üzerinde kendisi yada rakip bir firma tarafından kullanılmaması gerektiğini bildiği halde- dürüstlük kuralına aykırı bir şekilde ve marka hakkını kötüye kullanarak, yüksek bir bedel karşılığında davacının rakibi Abdi İbrahim ... A.Ş. 'ye devrettiğini, EİP'in bu eyleminin müvekkili aleyhine haksız rekabet teşkil ettiğini, davalı Abdi İbrahim ... A.Ş'nin söz konusu jenerik ürünleri için aslında RESTORYN markası ile ruhsat almasına rağmen, o marka ile piyasaya çıkmamayı, ruhsata konu ilacın markasını ... markası ile değiştirerek piyasaya çıkmayı istediğini, taraflar arasındaki sözleşmeye istinaden ve bu sözleşmenin amacı/niteliği gereği, her ne kadar ...'e ait marka tescili kendisinde olsa da EİP'in bu markayı yalnızca sözleşmenin amacı ile sınırlı olacak şekilde kullanabileceğini, ortak pazarlama ilişkilerinde ilaçlar üzerinde kullanılan markaların tıpkı ilaç-ruhsat arasındaki sıkı ilişki gibi üzerinde kullanıldıkları ilaç ile et ve tırnak gibi bağlı olduğundan, sözleşme boyunca orjinal ilaçta Sandoz'un ERDOSTIN ilacı ile birlikte piyasada var olan ve orijinal ilaç üzerinde tanınan ve belli bir pazar payına erişen ... markasının, sözleşmenin sona ermesinden sonra rakip bir firma tarafından özellikle aynı ilacın jeneriğinde kullanılması durumunda, rakip firmanın aslında kendisine ait olmayan, tam tersi Sandoz tarafından daha önce yaratılan piyasa payına haksız şekilde konması sonucunun ortaya çıkacağını, sözleşmenin 11.1 maddesinde tarafların izni olmadan devir yapılmasının yasaklandığını, Abdi İbrahim'in RESTORYN markasını ... markası ile değiştirerek piyasaya girmeyi planlaması, "orijinal ilaç üzerinde, ... markası ile yaratılmış pazar payına" doğrudan, hiçbir caba sarf etmeden sahip olmayı amaçladığını gösterdiğini, piyasada Sandoz'a ait ... markalı orijinal ilacın, ortak pazarlama ilişkisi sona eren EİP tarafından ... markalı ilaçla birlikte bulunmasının yanında bir de Abdi İbrahim tarafından ... markalı jenerik ilacın piyasaya giriş yapması, tüketiciler nezdinde markaların kaynağına dair çok büyük karışıklıklar yaratacağını, ... markasının Abdi İbrahim'e devri işleminin tamamen kötüniyetli bir işlem olduğunu ve bu marka üzerindeki tescilin de kötüniyetli hale geldiğini, Sandoz, ... markasının tescil sahibi değilse de sunulan hukuki mütaala da dikkate alınarak sözleşme sona erdiğinden, bu markanın gerek EİP tarafından bizzat kullanılması gerekse de markanın devredilmesine bağlı olarak üçüncü kişilerce kullanılmasına imkan bulunmadığını belirterek davalıların eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, önlenmesine, durdurulmasına ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 2006 12845 sayılı ... markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı EIP Eczacıbaşı vekili cevap dilekçesinde; davacı iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Abdi İbrahim ... A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilaç patentlerinin sınırlı koruma süresi dikkate alındığında bu tür ortak pazarlama sözleşmeleri ile ilacın patent koruma süresi içerisinde olabildiğince fazla satışının amaçlandığı, davacının da bu kapsamda ilacın patent koruma süresi dolmadan, jenerik ürünler çıkmadan ERDOSTEİN etkin maddeli ruhsatlı ilacının pazarlamak için davalı ile anlaştığı, taraflar arasındaki sözleşmelerde davalının ilaç üzerinde kullanacağı tescilli markası olan ... markasının işbu sözleşmeye veya ERDOSTEİN etken maddesine özgülendiğine ilişkin herhangi bir hükmün bulunmadığı, sözleşmenin sona ermesinden sonra davalı markasının davacıya devrine veya hiçbir şekilde kullanılmayacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, her iki tarafın da kendi markaları ile birbirinden bağımsız şekilde ilacın pazarlamasını yürüttüğü, dolayısıyla her bir markanın kendi pazar payını kendi emeği ve faaliyeti ile oluşturduğu, zira sözleşmenin 4.2. maddesinde; taraflar bu sözleşme kapsamındaki tüm satış, pazarlama ve tanıtım faaliyetlerini birbirlerinden bağımsız olarak kendi satış ve pazarlama ekipleri ile gerçekleştireceklerdir şeklinde bağımsız satış ve pazarlamanın öngörüldüğü, her ne kadar davacı tarafça sözleşmenin 11/1. maddesindeki; “Tarafların hiçbiri, bu Sözleşme'den doğan hak, menfaat, edim ve yükümlülüklerini diğer tarafın iznini ve onayını almadan herhangi bir üçüncü gerçek veya tüzel kişiye devredemez ve temlik edemez” hükmü doğrultusunda davalı markasının başkasına devrinin mümkün olmadığı iddia edilmekte ise de sözleşme hükmünden de açıkça görüleceği üzere bu hükmün sözleşmenin sona ermediği ve devam ettiği sürece ilişkin yükümlülük getirdiği, tarafların fesih sonrasında bir protokol düzenledikleri, bu protokolde de davalı markasının kullanılmayacağına ilişkin bir hükme yer vermedikleri, basiretli tacir ilkesinden dahi hareket edildiğinde davacının bu yönde ileri sürdüğü iddialarının sözleşme hükümlerine göre dinlenemeyecek nitelikte olduğu, tarafların bu yönde bir iradeleri olsaydı sözleşmeye açıkça yazmalarının gerektiği, davalı tarafça davacıya gönderilen 26.07.2019 tarihli e-posta ile ... markasının devir alınması ile ilgili herhangi bir taleplerinin olup olmadığının sorulduğu, davacının 31.07.2019 tarihli cevabında marka üzerinde herhangi bir taleplerinin olmadıklarını bildirdikleri, davalı adına kayıtlı ... markasının taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinden önce 2006 yılından beri davalı ... adına tescilli olması ve sözleşmede açıkça bu markanın ürüne veya sözleşmesel ilişkiye özgülenmesine ilişkin hüküm bulunmaması dikkate alındığında davalılar arasında ... markasının devri ve davalının ... markası ile ERDOSTEİN etken maddeli ilaç pazarlamasının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı TTK) 54. vd hükümleri doğrultusunda haksız rekabet yaratamayacağı hususunun sabit olduğu, bunun aksinin sunulu delillere göre davacı tarafca ispat edilemediği, keza davacı haksız rekabet iddiasını davalı ..

... markasının devri ve davalının ... markası ile ERDOSTEİN etken maddeli ilaç pazarlamasının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı TTK) 54. vd hükümleri doğrultusunda haksız rekabet yaratamayacağı hususunun sabit olduğu, bunun aksinin sunulu delillere göre davacı tarafca ispat edilemediği, keza davacı haksız rekabet iddiasını davalı ...'nin pazar payını arttırması nedeniyle emek ilkesine dayandırmış ise de taraflar arasındaki ortak pazarlama sözleşmesinde “ortak” olan hususların aynı etken maddeli ilaç olduğu ancak bunun dışında bu ilacın taraflarca kendi ayrı markaları ile kendi ayrı satış ve pazarlama ağları ile kendi pazarlarında piyasaya sürülmesinin birbirlerinden bağımsız yürütüldüğü dolayısıyla emek ilkesinin doğrultusunda haksız rekabet yarattığı sonucuna ulaşılmasının imkansız olduğu, öte yandan, davalıların ayrı ayrı, ilaç ruhsatları üzerindeki isim değişikliği işlemleri için Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu'na başvurup bu işlemler için izin talebinde bulundukları, davalı Abdi İbrahim'in mevcut “RESTORYN ürün isminin “... olarak değiştirilmesine yazılı olarak izin aldığı da dikkate alındığında piyasada ilaçların alıcı grubunun dikkat seviyesi en üst düzeyde bilinçli kullanıcı olan eczacılar ve doktorlar olması nedeniyle iltibas yaratmayacağı hususu da bilirkişi heyeti içinde yer alan doktor bilirkişi görüşü ile de anlaşıldığı, somut olayda kötüniyet iddiasının incelenirken 6102 sayılı TTK'nın 18/3 hükmü anlamında basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğüne aykırı davranılıp davranılmadığı da göz önüne alınması gerektiği, davaya konu uyuşmazlıkta ise davacı ile davalı ... arasındaki Ortak Pazarlama sözleşmesinde açıkça bu markanın ürüne veya sözleşmesel ilişkiye özgülenmesine ilişkin hüküm bulunmaması, sözleşme sona erdikten sonra markanın başkasına devredilemeyeceğine ilişkin bir hükmün bulunmaması, ortak pazarlama sözleşmesinin markasal açıdan birlikte var olma sözleşmesi olarak değerlendirilemeyeceği, birlikte var olma sözleşmesinde aynı ya da benzer markaların birlikte olması halinin söz konusu olduğu, oysa taraflar arasındaki ortak pazarlama sözleşmesinde davacı ve davalı ...'nin açık iradesinin tarafların kendi ayrı markaları ile aynı etken maddeli ilacı satmaları olduğu dikkate alındığında davalılar arasında ... markasının devri ve davalının ... markası ile ERDOSTEİN etken maddeli ilaç pazarlamasının 6102 sayılı TTK 54 vd. hükümleri doğrultusunda haksız rekabet yaratamayacağı, ayrıca yüksek yargı içtihatlarında kötüniyetin marka tescil başvurusu sırasında ve tescil anında mevcut olması gerektiği, davaya konu uyuşmazlıkta ise hükümsüzlüğü talep edilen ... markasının davacı ile davalı ..

... markasının devri ve davalının ... markası ile ERDOSTEİN etken maddeli ilaç pazarlamasının 6102 sayılı TTK 54 vd. hükümleri doğrultusunda haksız rekabet yaratamayacağı, ayrıca yüksek yargı içtihatlarında kötüniyetin marka tescil başvurusu sırasında ve tescil anında mevcut olması gerektiği, davaya konu uyuşmazlıkta ise hükümsüzlüğü talep edilen ... markasının davacı ile davalı ... arasında sözleşme imzalanmadan çok daha önce 2006 yılında tescil edildiği dolayısıyla henüz davacı ile sözleşme imzalanmadan tescil olunan bir marka için kötüniyete dayalı hükümsüzlük istenilmesinin yerinde olmadığı, markanın davalı Abdi İbrahim'e devrinin tescili hükümsüz hale getirdiği iddiasının ise 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 25. maddesinde belirtilen hükümsüzlük sebepleri içerisinde bulunmadığı zira davalı Abdi İbrahim, EİP’ adına 2006 yılında usulen tescil edilmiş markayı hukuka uygun bir şekilde devraldığı, EİP de kendi gayret ve çabalarıyla tanıttığı, satış-pazarlama ağını seferber ederek müşteri çevresine kabul ettirdiği ... markasını hukuka uygun bir şekilde devrettiği, davalının marka devrinin iyiniyetli olduğu, dolayısıyla anılan Yasa hükmünde tanımlanan hükümsüzlük sebeplerinin hiçbirinin somut uyuşmazlıkta gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.