muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9607, Karar No: 2019/13021, Tarih: 22.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9607 E.  ,  2019/13021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nun 116/4, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın miktarı ve türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin mahkumiyet karar tarihi olan 10/06/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12215, Karar No: 2013/11864, Tarih: 04.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/12215 E.  ,  2013/11864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 137 ada 36, 136 ada 32 ve 110 ada 18 parsel sayılı taşınmazlar ırmak yatağı niteliği ile ... adına tespit edilmiştir. Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, yöntemince kıyı kenar çizgisi belirlenerek, taşınmazların kıyı kenar çizgsi içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi ve taşınmazlarda sürdürülen zilyetlik ile imar-ihya hususlarının açıklığa kavuşturulmasına" değinen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiştir. Davacı vekilinin temyiz itirazları Dairemizin 29.04.2013 tarih 2013/1641-4515 sayılı ilamıyla reddedilerek hüküm onanmış olup, bu kez davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1- Dosya içeriğine, 110 ada 18 parsel sayılı taşınmaza ilişkin mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

1- Dosya içeriğine, 110 ada 18 parsel sayılı taşınmaza ilişkin mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin dava konusu 136 ada 32 ve 137 ada 36 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin karar düzeltme istemine gelince; Dosyada toplanan delillere göre çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisi dışında olup özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerindeki koşulların davacı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için mahallinde yeniden keşif yapılarak 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan dosyadaki tüm raporlar da değerlendirilmek sureti ile taşınmazların imar ve ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususunda rapor alınmalı, bu konuda tanıklar yeniden dinlenilmek sureti ile hangi tarihten itibaren zilyetliğin sürdürüldüğü kesin olarak belirlenmeli, zilyedin iradesi dışında ve geçici olarak meydana gelen nedenlerin (sel, su baskını, yangın ve benzeri gibi) iktisaba engel olmayacağı göz önünde bulundurulmalı, aynı nedenle açılan ve Yargıtay’dan geçerek kesinleşen bitişik ve çevre parsellerdeki uygulama da göz önünde bulundurulmalı, komşu parsel tutanak ve dayanakları yerine uygulanmalı, teknik bilirkişilere keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle,davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 136 ada 32 ve 137 ada 36 parsel sayılı taşınmazlar yönünden Dairemizin 29.04.2013 tarih 2013/1641-4515 karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün bu parseller yönünden yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan karar düzeltme harcının talep halinde düzeltme talebinde bulunana iadesine, 04.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14527, Karar No: 2016/11413, Tarih: 12.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/14527 E.  ,  2016/11413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, davacılar murisinin sürücüsü oduğu motorsiklete çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını, davalıya yapılan ihbara rağmen ödeme yapılmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı ... için 9.000,00 TL. ve Damla için 1.000,00 TL. tazminatın 13.02.2013 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 14.01.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle, davacı eş Nursen için taleplerini 137.714,29 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıların kusuru ve zararı ispat etmek zorunda olduğunu, poliçe limitiyle sınırlı olarak zarardan sorumlu olduklarını, avans faizi talebinin yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 137.714,29 TL. tazminatın, 13.02.2013 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacı ...'nın tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle desteğin tazminat hesaplamasına esas gelirinin belirlenmesinde, net ücretinin esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin (2 ve 3 nolu) kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatının belirlenmesinde, ölenin son gelir durumu ile birlikte, muhtemel yaşam süresinin ve bu sürenin ne kadarında aktif çalışma hayatının devam edeceği, ne kadarında pasif dönemde bulunacağının tespiti önem arzetmektedir. Davacılar, desteğin memur olarak çalıştığını belirtmişler; mahkemece hükme esas alınan aktüerya uzmanı bilirkişinin raporunda, desteğin aktif çalışma yaşı sonu 60 olarak kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılmıştır. Davacılar tarafından yapılan itiraz üzerine düzenlenen, 11.03.2014 tarihli ek raporda ise, memur olan desteğin aktif çalışma yaşı sonunun 65 yaş olarak kabulü için bir neden bulunmadığı, memur kişiler için öngörülen 65 yaş sınırının mutlak olmadığı ve 60 yaşın aktif çalışma yaşı sonu olarak kabul edildiği bildirilmiştir. Desteğin aktif çalışma yaşının ne olacağının belirlenmesi bakımından yapılan araştırma yetersizdir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

3-Davacı taraf, davacı ...'nın yükseköğrenim görmeye devam ettiği ve ölen babasının desteğinden yoksun kaldığı iddiası ile, bu davacı için de destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir.Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda, ... kaza tarihi itibariyle 22 yaşını geçmiş olması nedeniyle, destek tazminatı talep hakkı olmadığı yönünde görüş bildirilmiş; mahkeme tarafından da, bu görüş doğrultusunda davacı ...'nın maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Desteğin, küçük çocuklarının bakım ihtiyacından ne zaman kurtulacağını tayin etmek, çocuğun yaşadığı yöreye, sosyal çevreye, çocuğun özelliklerine, cinsiyetine, ailenin sosyal ve ekonomik durumuna göre değişmektedir. Hakim, her somut olayda, destek ölmeseydi, ne kadar süre ile destek olacak idiyse bu süreyi destek süresi olarak kabul eder. Ana-babaya yardımda, onların yaşama süreleri; çocuklara yardımda ise, çocukların çalışmaya başlama süresi esas alınır. Çocuklarda, kız veya erkek olmalarına, yüksek öğrenim yapıp yapmamalarına göre farklı süreler kabul edilmektedir. Bunun dışında kız çocukları için genellikle, çalışmaya başlama veya evlenme ile destek ihtiyacı ortadan kalkar.Yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, kız çocuklarının 22 yaşına kadar, erkek çocuklarının 18 yaşına kadar, yüksek öğrenim gören ya da görme ihtimali bulunan çocukların ise 25 yaşına kadar destek alacağı dikkate alınarak destek tazminatı hesaplanması gerekmektedir.

Somut olayda; davacı ..., 20.08.2010 tarihinde, .... Üniversitesi ... Meslek Yüksekokulu İnsan Kaynakları Bölümü'nden mezun olmuş, sunulan tarihsiz öğrenci kimlik kartı örneğine göre de, ... Üniversitesi İktisat Fakültesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstriyel İlişkiler Bölümü öğrencisidir. Mahkeme tarafından, davacı ...'nın kaza tarihi itibariyle öğreniminin devam edip etmediği konusunda herhangi bir araştırma yapılmadan, alınan rapordaki görüşe itibarla hüküm tesis edildiği görülmektedir ki bu yönde yapılan inceleme eksiktir.

Bu durumda mahkemece; davacı ...'nın öğrenci kimlik kartında adı geçen ve öğrencisi olduğu iddia olunan okuldan, öğrenim durumuna ilişkin araştırma yapılması; ayrıca desteğin, PTT Manavgat Müdürlüğü'nde dağıtıcı olarak çalıştığı da gözetilerek, bu kurumdan, desteğin yaptığı işin niteliğine göre erken emeklilik uygulaması olup olmadığı, en geç ne zaman emekli olabileceğinin sorularak, gelen yazı cevabı sonuçlarına göre, desteğin aktif çalışma yaşı sonunun 65 yaş olup olmadığı, 65 yaşın aktif yaşam süresi sonu olduğunun kabulü halinde, davacı eş için hesaplanacak tazminatın miktarı ile davacı ...'nın öğreniminin kaza tarihi itibariyle de devam ettiğinin belirlenmesi halinde, 25 yaş sonuna kadar talep edebileceği tazminat miktarı konusunda, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Davalı vekilinin temyiz talebi yönünden; mahkeme tarafından, hükmedilen tazminata avans faizi uygulanmasına karar verilmiş ise de; davalı tarafından zorunlu trafik sigortalı.... plakalı araç, hususi amaçla kullanılan otomobil olup, temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı biçimde avans faizine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; hükmün, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar yararına; (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya geri verilmesine 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19820, Karar No: 2015/7525, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19820 E.  ,  2015/7525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... Beldesi 1592 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında bu kısımda %10 oranında değer kaybı meydana geleceği kabul edilerek değerlendirme yapılması gerekirken değer kayıp oranı %30 alınmak suretiyle fazla bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7817, Karar No: 2015/24131, Tarih: 22.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/7817 E.  ,  2015/24131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, tazminat davası nedeni ile husumetli bulunduğu katılanın sılaj makinesine zarar vermek amacıyla tarlaya demir koyduğu, makinenin demire teması sonucu 30 cm'lik demirin, makinenin alt kablo ve testere bıçaklarına, fan bıçaklarına, şaft ve emniyet şaftına hasar verdiği, sanığın bu şekilde mala zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9237, Karar No: 2021/17192, Tarih: 14.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/9237 E.  ,  2021/17192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 28.12.2014, iddianame düzenleme tarihinin 24.02.2015 olduğu,

Sanığa ilişkin aynı gün incelenen Dairemizin 2019/5945 Esas sırasında kayıtlı İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/37 Esas, 2015/454 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 16.12.2014, iddianame düzenleme tarihinin 09.01.2015 olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyanın celp edilerek incelenmesi, gerektiğinde dosyaların birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Dava konusu kaçak sigara ve nargile tütününün 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken doğrudan TCK’nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi ve sanıktan ele geçmeyen, dava konusu olmayan “çayların” da müsaderesine karar verilmesi,

3-Dava konusu kaçak sigara ve nargile tütününün 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken doğrudan TCK’nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi ve sanıktan ele geçmeyen, dava konusu olmayan “çayların” da müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12309, Karar No: 2015/38586, Tarih: 10.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/12309 E.  ,  2015/38586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık .... ve savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazerette bildirmedikleri anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Sanığın, adli sicil kaydında bulunan ve daha ağır cezayı içeren, ...Asliye Ceza Mahkemesinden verilme 2010/109 Esas ve 2011/444 Karar sayılı 11.06.2013 yerine getirme tarihli hükümlülüğü yerine, daha az cezayı içeren .... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2011 tarih, 2010/558 Esas ve 2011/49 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14050, Karar No: 2016/9957, Tarih: 06.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/14050 E.  ,  2016/9957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan ... parsel sayılı taşınmazın 4.025,44 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının tapu kaydına güvenerek dava konusu taşınmazı satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve 16/12/2013 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 4.025,88 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kesin hüküm dava şartlarındandır (HMK m.114/1-i). Dava şartının gerçekleşmediği taraflarca ileri sürülmese de; hakim tarafından re'sen göz önüne alınmalıdır. ...'nin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın ...'yi bağlamayacağından söz edilemez. Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının oluşum aşamaları incelendiğinde; taşınmazın yapılan kadastro çalışmasında 10.01.1983 tarihinde ... parsel numarası ve 422.400 m2 yüzölçümüyle mera olarak sınırlandırıldığı, davalının bayii ...'ın da aralarında bulunduğu gerçek kişiler tarafından kadastro tespitine itiraz edilerek mera sınırlandırılmasının iptaliyle taşınmazın davacılar adına tescili istemiyle ...'ye karşı dava açıldığı, ... Kadastro Mahkemesi'nin ...sayılı ilamıyla ... parsel sayılı mera parseline ilişkin kadastro tutanağının iptaline, bilirkişi raporunda (F) harfiyle gösterilen 22.000 m2'lik kısmın ... oğlu ... adına tesciline karar verildiği, kararın 13.02.1997 tarihinde kesinleştiği ve 27.03.1997 tarihinde ... parsel olarak ... adına tapu kaydının oluştuğu, davalının da taşınmazı 2010 yılında tapuda satın aldığı anlaşmaktadır. Bu durumda ... Kadastro Mahkemesi'nin ... sayılı ilamının eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturduğu açık olup, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekir. Nitekim sapma göstermeyen Daire ve Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. Bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

-//-