muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3381, Karar No: 2018/4318, Tarih: 07.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3381 E.  ,  2018/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.02.2016 gün ve 2002/454-2016/148 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 05.02.2018 tarihli geri çevirme kararının 2. maddesinde asıl dava dosyasında dava dilekçesinin bulunmadığı belirtilerek temin edilip gönderilmesi de istendiği halde dilekçenin temin edilmediği, yazı işleri müdürü ve hakim tarafından elektronik imzalı olarak düzenlenmiş, tarihsiz bir tutanak mevcut ise de bu tutanaktan da dava dilekçesinin temin edilememe nedeni anlaşılamadığından;

Asıl dava dosyasında bulunmayan dava dilekçesinin mahkeme hakimi nezaretinde kalemce araştırılarak dosyaya konulduktan, bulunamaması halinde taraflardan temin edildikten sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın 2. kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1824, Karar No: 2015/7903, Tarih: 29.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1824 E.  ,  2015/7903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... ve dahili davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli 134 ada 1 ve 205 ada 3 sayılı parsellere ait tutanak asıllarının,

2) Çekişmeli taşınmazlara komşu ve yakın komşu 168 ada 3 ve 5, 170 ada 2 ve 4, 167 ada 2, 205 ada 2 ve 4 sayılı parsellerin kadastro tutanak suret ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşti ise kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin,

3) Adına tescil kararı verilen kişi yönünden, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının, aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu müdürlükleri ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtildikten sonra,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek: Orijinal-renkli (renkli fotokopi) en eski memleket haritası ve hava fotoğrafı ve 1980-1990'lı yıllara ait memleket haritası ve hava fotoğrafı (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini çekişmeli taşınmaz ve geniş çevresini gösterir kadastro paftası ölçeğine, yine bu kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte en eski ve yeni tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ve çekişmeli taşınmaz ve çevresinin hava fotoğraflarında ne olduğu ve bitki örtüsünün ne olarak göründüğü ve kullanım durumunun açıklanması suretiyle düzenlenecek müşterek imzalı açıklamalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 29/09/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1529, Karar No: 2013/5566, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1529 E.  ,  2013/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararı 31.05.2010 tarihinde tebliğ aldığı ve 01.06.2010 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın katılanı arayarak sağlık bakanlığında müfettiş olduğunu, tayin talebini duyduğunu, kendisine yardımcı olabileceğini ancak masraf olarak 680 TL para yatırması gerektiğini söylediği bunun üzerine katılanın 680 TL'yi sanığın PTT hesabına havale ettiği ancak sanığa bir daha ulaşamadığı anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52/2.maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 25 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 157/1.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62.maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2.maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1869, Karar No: 2012/7055, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1869 E.  ,  2012/7055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma,Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2008 gün ve 2005/129 Esas, 2008/1489 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi gereğince zamanaşımı süresi yönünden lehe olan 765 sayılı TCK.nın 416/3, 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli dava zamanaşımına tâbi bulundukları, beraat eden sanığın mahkemedeki sorgu tarihi olan 19.07.2005'ten inceleme tarihine kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/131, Karar No: 2014/4179, Tarih: 29.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/131 E.  ,  2014/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2009/594-2013/138

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı M.. Ç.. mirasçıları ve davalı T.. F.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında 12.11.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, taraflar arasında bilahare yapılan ek protokole göre davalılar tarafından müvekkillerine ödenmesi gereken 44.000,00 TL maddi zararlarının davalılarca bugüne kadar karşılanmadığını ileri sürerek, 44.000,00 TL tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. Ç.. vekili, davacıların iskan ruhsatını almadıklarını, ek sözleşmede hiçbir zaman 44.000,00 TL'nın nakit olarak ödeneceğinin taahhüt edilmediğini, ayrıca dava dışı arsa sahibi G. E. yaptığı ödemenin de mahsup edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı T. F., duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sırasında davalı M.. Ç..'ın ölümü nedeniyle mirasçılarının davaya dahil edildiği, taraflar arasındaki ek sözleşmenin resmi şekilde yapılmış olmamasına rağmen, asıl sözleşmeyi tadil edici nitelikte olmadığı ve davacı yüklenicilerin de sözleşmeye konu bodrum katını yapmış olmaları, davalı arsa sahiplerinin ise bundan dolayı sebepsiz zenginleştikleri için ek sözleşmenin geçerli kabul edildiği, ek sözleşmeden ilave bodrum kat yapıldığında arsa sahiplerinin yüklenicilere 44.000,00 TL ödeyeceğinin anlaşıldığı, dava dışı arsa sahibi G. E. ödemiş olduğu, 11.000,00 TL'nın talepten mahsubu gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne, 29.400,00 TL'nın davalılar T.. F..'ndan ve dahili davalılardan tahsiline, 3.600,00 TL'nın ise davalılar T.. F..'ndan ve dahili davalılardan tahsili ile sadece davacı A.. G..'e verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı M.. Ç.. mirasçıları vekili ve davalı T.. F.. tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı M.. Ç.. mirasçıları vekili ve davalı T.. F.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve tarihsiz ek sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Ek sözleşmede yüklenici tarafından gerçekleştirilecek ilave bodrum imalatı karşılığında, arsa sahiplerinin demir, beton, hafriyat ve işçilik olmak üzere toplam 44.000,00 TL borçlu bulundukları, o nedenle anılan tutar kadar imalatı yüklenicilerin eksik bırakma hakkının olduğu, keza işin süresinde bitmemesi halinde aynı bedelin arsa sahiplerinin kira alacaklarına mahsubu kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamına göre, yüklenicinin sözleşmede hak tanındığı halde imalatı eksik bırakmadığı ve tamamladığı anlaşılmaktadır. Geriye arsa sahiplerinin kira alacağının bulunması halinde, bundan mahsup hakkı kalmaktadır. Nitekim arsa sahiplerince yüklenici aleyhine, Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/72 esas sayılı dosyasında kira tazminatı davası açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, ek sözleşme gereği belirtilen dava ile eldeki davanın aynı mahkemede görülüyor olması karşısında, HMK'nın 166. maddesi uyarınca dosyanın birleştirilerek uyuşmazlığın çözümünde zorunluluk bulunmaktadır.

Değinilen husus gözardı edilerek, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde, karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı M.. Ç.. mirasçıları vekili ve davalı T.. F..'nun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1550, Karar No: 2014/3377, Tarih: 25.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1550 E.  ,  2014/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.01.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın 1/2000 ölçekli 25.10.1978 tarihinde plan dahiline alınmış olup, uygulama imar planı içine alındığı, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmekle yetinilmiş olup geri çevirme kararındaki diğer hususlara cevap verilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre, kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 27.06.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmayıp nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, tüm belediye hizmetlerinden ayrı ayrı (su, ..., çöp toplama, kanalizasyon aydınlatma gibi) yararlanıp yararlanmadığı ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.01.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın ve somut emsalin imar parseli olup ortaklık olmayıp tam hisseli olduğu belirtildiği, tapu müdürlüğünün 20.01.2014 tarihli yazısında her iki taşınmazında imar işlemi görmediği bildirilmek suretiyle dava konusu taşınmaz ve somut emsalin imar parseli olup olmadığı hususunda çelişki oluştuğundan, dava konusu 319 ada 2 parsel numaralı taşınmazın 27.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 22.04.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.01.2014 tarihli cevabında, dava konusu taşınmaz ya da somut emsale ilişkin olduğu belirtilmeden asgari m² değeri 7,14 TL yazılarak cevap verildiği anlaşıldığından, dava konusu 319 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde, sokak itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.01.2014 tarihli cevabında, dava konusu taşınmaz ya da somut emsale ilişkin olduğu belirtilmeden asgari m² değeri 7,14 TL yazılarak cevap verildiği anlaşıldığından, dava konusu 319 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde, sokak itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak var olan çelişkide giderilmek suretiyle alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3412, Karar No: 2012/4748, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3412 E.  ,  2012/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kapama karışık meyve bahçelerinin ağaçların cinslerine göre gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilecek olan dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatı resmi verileri esas alınmak suretiyle elde edilebilecek net gelir üzerinden değerinin belirlenmesi gerekirken, ağaç başına veriler üzerinden ve gider kalemlerini tek tek açıklayan veri cetveli getirtilmeden hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün dosyaya konulan ve dava konusu taşınmazın zemini üzerinde bulunan meyve ağaçlarının dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti (kira sermaye faizi, genel idari giderler, ürün sigortası gibi giderler ayrık tutulmak üzere) veri cetvelini esas alır biçimde ek rapor alınmalı, raporun resmi verilere uygunluğu da denetlendikten sonra usuli kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42609, Karar No: 2017/17383, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42609 E.  ,  2017/17383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5561, Karar No: 2024/354, Tarih: 23.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5561 E.  ,  2024/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/145 E., 2021/226 K.

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş olup, Mahkemece bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulunun 31.05.2022 tarihli, 2022/13-666 E. 2023/546 K. sayılı ilamıyla, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, davalı vekilinin temyiz itirazı yönünden direnme uygun bulunarak sair temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin ......, Eczanesinin sahibi olduğunu, eczaneyi ailesinin desteğiyle ve kredi kullanarak açtığını, bu ekonomik sıkıntıları yaşadığı süreçte dava dışı .... Eczanesi ve çalışanları ile tanıştığını, ......, Eczanesinin sözleşmesinin SGK tarafından feshi nedeniyle karşılanamayan dört adet reçetesinin müvekkili tarafından karşılandığını, müvekkilinin mesleki tecrübesinin bulunmadığı gibi sözleşmeye aykırı davranışının olmadığını, reçetede yazılı ilaçların ilgililere teslim edildiğini, Kurum zararının doğmadığını ileri sürerek davalı Kurumun 25.11.2014 tarihli yazısında belirtilen 2012 yılı protokolünün 5.3.3 üncü ve 4.3.6 ncı maddeleri gereğince belirlenen 193.904,80 TL cezai şart ve ödenen ilaç bedelinin faiziyle birlikte toplamı 22.019,80 TL’nin ödenmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, bu olmazsa tenziline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, Kurum işleminin protokole uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME

Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.03.2016 tarihli ve 2014/619 E., 2016/116 K. sayılı kararıyla; davaya konu reçetelerin ilgilisi tarafından teslim alınarak kullanılmış olması nedeniyle davalı Kurum tarafından karşılanması gerektiği ayrıca belirlenen cezai şart tacirin mahfına sebep olacak ise tenkisine karar verilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, Kurum işleminin dört adet reçete bedeli olan 19.390,48 TL’nin yasal faizi ile iadesine ilişkin kısmının iptaline, 193.904,80 TL cezai şarttan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 182/3 üncü maddesi gereğince %50 oranında indirim yapılmak suretiyle 96.702,40 TL olarak uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.