muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9110, Karar No: 2014/9633, Tarih: 14.05.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 23.11.2007

tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4876, Karar No: 2016/11526, Tarih: 26.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/4876 E.  ,  2016/11526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı, asıl işveren ... Belediyesi için alt işverenler bünyesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, alt işverenler değişse bile yaptığı işin değişmediğini ve kesintiye uğramadığını, en son alt işvereni olan davalı şirket tarafından haklı neden olmadan ve işçilik alacakları ödenmeden iş akdinin sonlandırıldığını iddia ederek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının hak ettiği tüm işçilik alacaklarının kendisine ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, davacının ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edilmemesinin davaya etkisi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz. Aynı şekilde harcı yatırılarak davanın ıslah edilmesi yeni bir dava hükmünde olup ıslah dilekçesinin de karşı tarafa tebliği dava dilekçesinin tebliği gibi zorunludur.

Somut olayda, davacı davasını ıslah etmiş ancak ıslah dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmeden mahkemece dava sonlandırılmıştır. Davalı tarafın savunma hakkı kısıtlanmış olup bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, bu dosyada ve çalışma şartları aynı olan davacıların ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/442-445-448-449-450 Esas sayılı dosyalarında tanıklık yapan ... istikrarlı olarak çalışma düzeninin haftanın 6 günü 07.00-16.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme şeklinde olduğunu beyan etmekle, bu çalışma düzenine göre haftalık 3 saat fazla çalışma üzerinden hesap yapılması gerekirken haftalık 6 saat fazla çalışma üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33381, Karar No: 2013/38235, Tarih: 04.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33381 E.  ,  2013/38235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas nitelikte sabıkaları olmasına rağmen sanıkla...,...ve ...hakkında TCK'nin 58/1. maddesi gereği mükerrirelere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından

2) Sanık ...'ın ...'a yönelik yaralama eylemi bakımından kurulan hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken cezanın 1 yıl 3 ay yerine 15 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından,

3) Sanıklar ...,...,...,...,...,....,....hakkında mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralama eylemi nedeniyle sanıklar hakkında yasa maddelerinin uygulanması sırasında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddelerine göre verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nin 87/1- d- son maddesi gereğince 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4) Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak:

Sanık ... hakkında 6136 sayılı yasa bakımından hüküm kurulurken temel adli para cezasının 450 TL olacağının ve mağdur sanık ..., sanıklar...,...,...,...,... ile ...hakkında yaralamadan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki haklardan a, b, c, d ve e fıkralarındaki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar c fıkrasındaki hak yoksunluğundan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 53. maddesine ilişkin kısımlarının “5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan 53/2. madde fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. madde fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve katılan sanık ... hakkındaki 6136 sayılı yasa bakımından kurulan hükmün adli para cezasına ilişkin kısmında "30 gün adli para cezası" ibaresinin yerine "450 TL adli para cezası" TCK.nin 62. maddesinin uygulandığı bölümdeki "25 adli gün para cezası" yerine "375 TL adli para cezası" ibaresinin ilave edilmesi ve gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği bölümün hükümden çıkarılması sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2295, Karar No: 2009/1525, Tarih: 04.05.2009

7. Hukuk Dairesi 2009/2295 E., 2009/1525 K.

**7. Hukuk Dairesi 2009/2295 E., 2009/1525 K.**

**- KADASTRO TESPİTİ

- KESİN HÜKÜM**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davalı taraf kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın dayanılan (Orta Asliye Hukuk Mahkemesi)'nin 19.10.1982 gün 1981/75-1982/124 E.K. sayılı kesin hükmün kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur. Dava konusu taşınmazın dayanılan kesin hükmün kapsamında kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm, kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan, aynı taşınmaz ya da taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde, sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır. Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, davacılar kendilerine ait 153 ada 9 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksik tespit edildiğini ileri sürerek, aynı ada 10 parsel sayılı taşınmazın bir bölümü için dava açmışlardır. Hal böyle olunca 153 ada 9 parsel sayılı taşınmazın dava konusu olmadığı kuşkusuzdur. Bu olgu gözetildiğinde, hüküm yerinde anılan parselin tutanağı kesinleşmiş ise Tapu Sicil Müdürlüğü'ne, aksi halde Kadastro Müdürlüğü'ne iadesine karar verilmesi gerekirken, davaya konu olmayan taşınmaz hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinden üç numaralı bendin çıkarılmasına, yerine "Dava konusu olmayan 153 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tutanağının kesinleşmiş ise Tapu Sicil Müdürlüğü'ne, aksi halde olağan kadastrosunun tamamlanması için Kadastro Müdürlüğü'ne iadesine" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekliyle (ONANMASINA), hüküm düzeltilerek onandığından peşin ödenen harcın istek halinde davacılara iadesine, 04.05.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10191, Karar No: 2019/21526, Tarih: 03.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/10191 E.  ,  2019/21526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ile ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1996 yılı Şubat ayında davalılardan ...Ağaç San. ve Tic. Ltd. Şti.'de kereste ürünleri imalat ustası olarak işe başladığını, davacının işe girdikten sonra davalılardan ...'in yanında işe başlamış gibi 01/05/1996 tarihinde SGK'ya işe giriş bildirgesinin verildiğini, davacının çalışması devam ederken bu kez davalılardan ...orman Ür. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. Tarafından 01/03/199 tarihinde işe giriş bildirgesinin verildiğinin, gerçekte davacının çalışmasının kesintisiz olduğunu, davalıların aynı yerde faaliyet gösterdiğini, aralarında fiili ve hukuki irtibat olduğunu, davacının en son yıllık ücretli izin hakkını kullandığın, izin süresi bitince işyerine gittiğinde davalılardan ...'in davacıyı çok uzun süre yıllık izin yaptığı bahanesiyle 02/08/2012 tarihinde işten çıkardığını, diğer davalıların da buna karşı çıkmadığını, davacının iş akdinin haksız ve önelsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, ücret alacağı, bayram ve genel tatil ücreti alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ... ve ...Ağaç San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davalılardan ...'in diğer davalılardan ...Ağaç Ltd. Şti.'nin kurucusu ve yetkilisi olduğunu, diğer davalılarla herhangi bir ilginin bulunmadığını, davacının müvekkili olan şirketlerde çalışmadığını, bu nedenle öncelikle davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının davalı ...'e ait evde kiracı olarak ikamet ettiğini, kira paralarını ödemeyince aleyhine icra takibi başlatıldığını ve mahkemeden tahliye kararı alındığını, davacının bugüne kadar bu taşınmazın lojman olduğu yönünde bir beyan ve itirazda bulunmadığını, bir işçinin aynı anda 4 ayrı işverenin yanında çalışmasının mümkün olmadığını, müvekkili olan şirketin diğer davalılarla aynı yerde faaliyet göstermediğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davalı ...Ağaç Sanayi Şirketi ile ...Orman Ürünleri şirketinin yetkililerinin ve ortaklarının aynı kişilerden (aile bireylerinden) oluştuğu, her iki şirketin de aynı yerde faaliyet gösterdiği, iştigal konularının aynı olduğu, her iki şirketin yetkilileri olan ... ve ...'in baba-oğul oldukları, SGK Hizmet Dökümünde 01/051996 tarihinde işe girişin yapıldığı ve işyeri sicil numarası 11012785 olan işyerinin davalılardan ... olması halinde, davalılar ...Ağaç San. Tic. Ltd. Şti., ...Orman Ürünleri İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... arasında organik bağ olduğu bu nedenlerle davacıya karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu bulunduklarının anlaşıldığı,davacının işten çıkarıldığı, işten çıkarılma sebebinin belli olmadığı, davalılarca davacının iş akdinin feshine yönelik bir beyan ve delil sunulmadığı, dolayısıyla davalı işverenin ispat yükünü yerine getirmediği, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve önelsiz olarak feshedildiğinden davacının kıdem tazminatı alacağı, ihbar tazminatı alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, ücret alacağı, bayram ve genel tatil alacağı olduğu anlaşılmış, bayram ve genel tatil alacağından 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılmış,davalı ... ve ...'e karşı açılan davanın husumet yokluğundan reddine, fazla mesai alacağına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar ... ile ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ...Ağaç Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin tüm ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davalı ... hakkındaki dava husumet yokluğundan reddedildiğine ve davalı ... kendisini bir vekille temsil ettirdiğine göre,davalı ... yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup; bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ :

Hüküm fıkrasına yeni bir paragraf olarak;

“ Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca belirlenen 1500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'e verilmesine" paragrafının eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 03.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15465, Karar No: 2014/24981, Tarih: 04.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15465 E.  ,  2014/24981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2009/392-2013/482

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın F. Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, İ.. B.. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan İ.. B.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak, F. Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5606, Karar No: 2016/6543, Tarih: 28.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5606 E.  ,  2016/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-19.04.2013 tarihli iddianame ile,...postanesinde posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanığın, 08.06.2011 tarihinde...2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/522 Esas sayılı dosyasında mağdur sıfatına haiz ...isimli şahsa mahkeme tebligatını yapmak için ikametine gittiği, ...'nin 11.02.2011 tarihinde vefat etmesine rağmen, mağdurun adresinde bulunmaması üzerine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligat yapması gerekirken, tebliğ mazbatasının üzerine apartmanda ikamet eden komşusu ... isimli şahsın ismini yazıp, bu şahsa haber verilmiş gibi göstererek, tebliğ mazbatasını gerçeğe aykırı şekilde doldurduğu iddiası ile açılan davada, sanığın tebligat için adrese gittiğinde evde kimsenin olmadığını, komşuya sorduğunda evdeki herkesin işte olduğunu beyan ettiklerini tebliğ mazbatasına bu şekilde yazıp evrakı muhtarlığa bıraktığını, muhatabın vefat ettiğini bilmediğini, usulüne göre tebligatını yaptığını savunması karşısında, bahse konu suç nedeniyle şüpheli sıfatı ile beyanı alınıp daha sonra tanık olarak bilgisine başvurulan ...'in kendisine sorulup haber verilmediği yönündeki soyut iddiası dışında, sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Emanetin 2012/355 sırasına kayıtlı belge hakkında bir karar verilmemesi, yasaya aykırı,

3-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8073, Karar No: 2017/13755, Tarih: 04.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8073 E.  ,  2017/13755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin cevap dilekçesinin sürede olmadığı bu nedenle davalı tanıklarının mahkemece dinlenilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk ... ihtiyacına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.12.2017(Pzt.)