muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3346, Karar No: 2018/8262, Tarih: 10.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3346 E.  ,  2018/8262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 12/05/2003 -27/06/2009 tarihleri arasında hiç ara vermeden işçi olarak çalıştığını en son aldığı net ücretin 660,00TL olduğunu, müvekkilinin çalışma süresinde yıllık izinlerini kullanmadığını, hafta içi her gün ve hafta sonu cumartesi günü olmak üzere haftanın altı günü , kış aylarında ( Aralık - Ocak - Şubat - Mart ) 08.00-18.30 saatleri arasında bu aylar dışında kalan aylarda ise 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını, haftalık 45 saat üzeri fazla çalışma yaptığını, bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla fazla mesai, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yargılama gideri ile ücreti vekaletin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, cevap dilekçesi sunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar,bozma ilamları ve bozma ilamı sonrası alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı net 660 TL ücretle çalıştığını (921,91TL brüt)iddia etmiş hükme dayanak bilirkişi raporunda kıdem tazminatı ile yıllık izin ücret alacağı iddia edilen ücret üzerinden fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağı rayiç asgari ücret üzerinden hesaplanmıştır.

Mahkemece alacakların iki farklı ücret üzerinden yapılan hesaplanmaya göre karar verilmesi çelişkilidir.Ayrıca davacı 660 TL net ücret aldığını da ispatlayamamıştır.

Bu nedenle davacının tüm hak ve alacaklarının rayiç asgari ücretten hesaplanması gerekirken bilirkişinin yerinde olmayan gerekçeyle yaptığı çelişkili hesaplamayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7679, Karar No: 2015/7859, Tarih: 28.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7679 E.  ,  2015/7859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BUCAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2012/219-2014/30

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, tetkik hakimi ’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakan S.. Ç..'ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 5524 parsel sayılı taşınmazdaki 577/2400 payını eşi davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, murisin satış ihtiyacının bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, evlilik hediyesi olarak eşi murise devrettiği dava konusu taşınmazdaki payı daha sonra bedelini ödeyerek satın aldığını, murisin çocuklarının paraya gereksinimi nedeniyle satışa ihtiyacı olduğu gibi muvazaa iddiasının da asılsız olduğunu, halen dava konusu yerde oturduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, murisin sağlığında iki parça taşınmazından birisini mirası paylaştırmak amacıyla davalıya, diğerini ise davacı kızına devrettiği, kızı davacıya devrettiği taşınmaz bakımından da aynı mahkemenin 2011/310 esas sayılı dosyasında taraflar arasında derdest dava olduğu, murisin mirasçıdan mal kaçırma kastı taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan S.. Ç..'ın çekişme konusu 5524 parsel sayılı taşınmazdaki 577/2400 payını 05.09.2008 tarihli akitle satış suretiyle eşi davalıya temlik ettiği, murisin anılan payı öncesinde 26.03.2001 tarihli akitle eşi davalıdan satışla edindiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davacının murisin ilk eşinden kızı davalının ise mirasbırakanın 15.06.1995 tarihinde evlendiği üçüncü eşi oldukları, murisin ikinci eşi Hüseyin'den olma dava dışı Ramazan ve Recep isminde iki mirasçısının daha bulunduğu, öte yandan, murisin gerçekten de, maliki olduğu iki taşınmazından birisi olan dava konusu taşınmazı yukarıda açıklandığı şekilde eşi davalıya, diğer 1040 ada 8 parsel sayılı taşınmazı ise 29.01.2008 tarihli akitle kızı davacı Emel'e satış suretiyle devrettiği, bu temlik bakımından ise davalı Arif'in aynı hukuksal nedene dayalı olarak aynı mahkemenin 2011/310 esas sayılı dosyasında açtığı davanın da eldeki dava ile aynı gerekçeyle reddedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda her ne kadar mirasbırakanın mirasçıları arasında mal paylaştırma amacıyla dava konusu taşınmaz payını devrettiği, mal kaçırmanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de dosya kapsamı ile murisin ikinci eşinden olma dava dışı çocukları mirasçılar Ramazan Kaya ve Recep Kaya'ya bir kazandırma yaptığına dair bir tespit söz konusu değildir.

Öyleyse, murisin tüm mirasçıları kapsar biçimde bir taksim yaptığını, başka bir deyişle mirasçıları arasında hak dengesini gözetir, kabul edilebilir bir paylaştırma yaptığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Ne varki, mahkemece, davacının muris muvazaası iddiası bakımından yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde bir araştırma da yapılmış değildir.

Öyleyse, murisin tüm mirasçıları kapsar biçimde bir taksim yaptığını, başka bir deyişle mirasçıları arasında hak dengesini gözetir, kabul edilebilir bir paylaştırma yaptığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Ne varki, mahkemece, davacının muris muvazaası iddiası bakımından yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde bir araştırma da yapılmış değildir.

Hal böyle olunca; yukarıdaki ilke ve olgular doğrultusunda davacının muris muvazaası iddiası bakımından gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz toplanması, murisin çekişme konusu taşınmaz payını davalıya temlikinde gerçek iradesinin ne olduğunun saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/358, Karar No: 2008/8486, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/358 E.  ,  2008/8486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 20/06/2007

No : 2004/400-2007/415

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava banka kredi sözleşmesinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre itirazın kısmen iptaline, takibin 750.274,11 YTL üzerinden ve 609.469,81 YTL asıl alacağa takip tarihinden itibaren % 105 oranında temerrüt faizi yürütülerek, % 5 gider vergisi ile ve takip talepnamesindeki bir kısım kalemlerin çıkartılması suretiyle devamına, %40 oranında hesaplanan icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6771, Karar No: 2015/19323, Tarih: 17.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6771 E.  ,  2015/19323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma ve Kıyı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan Mal Müdürlüğü temsilcisinin ve katılan Demre Belediye Başkanlığı vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4040, Karar No: 2025/2666, Tarih: 12.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/4040 E.  ,  2025/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2593 E., 2017/2575 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 29.09.2017 tarihli ve 2017/2593 Esas, 2017/2575 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yokluğunda verilen 29.09.2017 tarihli hükmün usulüne uygun şekilde 28.11.2017 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre içerisinde 07.12.2017 tarihli temyiz nedeni içermeyen dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, sanık müdafiinin gerekçeli temyiz dilekçesinin 02.01.2018 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, katılan vekilince sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin kabul edilemeyeceğinin belirtilerek temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi istemli ve sanığın temyizine cevap başlıklı 17.01.2018 tarihli dilekçenin dosyaya sunulduğu, katılan vekiline yapılan tebligatlarda, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre katılanlar vekiline yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle gerekçesiz temyiz dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılacağı ayrıca;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.05.2022 tarihli ve 2019/14-509 Esas, 2022/379 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere ilk derece mahkemesi nezdinde katılan sıfatını almış kişiler istinaf kanun yoluna başvurmasalar dahi, temyiz kanun yoluna başvurabileceği bu kapsamda 29.09.2017 tarihli gerekçeli kararın katılanlar ..., ..., Mustafa Kuşçu ve katılanlar ... vekili, ... vekili, ... vekili ve ... vekiline tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmaması karşısında, gerekçeli karar katılanlar ile katılanlar vekillerine tebliğ edilmiş ise tebliğe ilişkin belgenin, tebliğ edilmemiş ise usulüne uygun tebligat yapılıp tebliğ belgesinin ve temyiz dilekçesi sunulması halinde katılanlar ile katılanlar vekillerinin temyiz istemi hususunda düzenlenecek ek tebliğnamenin gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

Oy birliğiyle, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7052, Karar No: 2021/3214, Tarih: 17.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/7052 E.  ,  2021/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili 28/05/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinde, itiraz hakem heyetince başvuru sahibi vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE 03/06/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3522, Karar No: 2013/4226, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3522 E.  ,  2013/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan kirazın 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim gider çizelgesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4850, Karar No: 2014/6947, Tarih: 30.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4850 E.  ,  2014/6947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Finike Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2011/78-2014/45

Davacı M.. K.. vekili Avukat S. N.S. tarafından, davalı F.. K.. aleyhine 09/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; kısmen kabulüne dair verilen 29/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, yaralanma derecesi, taraflar arasında arazi anlaşmazlığı nedeniyle yaşanan geçmişe dayalı olaylar ve yukardaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; bu davacı açısından fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş; bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6881, Karar No: 2024/4086, Tarih: 07.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/6881 E.  ,  2024/4086 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/50 E., 2015/64 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istelerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 107/2-1, 43/1, 109/2, 109/3f, 109/5 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır

Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/50 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın cebir ve tehdit ile mağdurenin zorla dudağından ve boynundan öptüğü, göğüslerini ve bacak aralarını ellediği sabit olduğundan çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1.cümle, 62, 53 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın cinsel istismar eylemini gerçekleştirdikten sonra mağdureye "Bu arabaya binmesin yoksa bunu sinkaf ederim, öldürürüm" şeklindeki sözü ile tehdit suçunu işlediği sabit olduğundan aynı Kanun'un 106/1-1.cümle, 62, 50 maddeleri gereğince hapisten çevrili 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, gerek olay yerinde sözlü olarak, gerekse de 17-18.03.2015 tarihli facebook yazışmalarında mağdurenin kendisini şikayet etmesi halinde daha önce yaşadığı cinsel ilişki olaylarını babasına ifşa edeceği tehditleriyle şantajda bulunduğu sabit olduğundan şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107/2, 43/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 1yıl 15 gün hapis cezası ve 100 TL adli para cezası ile hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suçun yasal unsurlarının oluşmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluştuğundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, rızası ile öpüştüklerine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE