muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2104, Karar No: 2024/3708, Tarih: 27.02.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.11.2021 tarihli kararıyla; davacının kadroya geçişi aşamasında imzalanan ... ... sözleşmesinde aylık ücretin açıkça her ay asgari ücretin % fazlası olacak şekilde kararlaştırıldığı, davacının temel ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olduğunun kabul edilmesi gerektiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 08.03.2022 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.05.2022 tarihli ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin davacının 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 ... Kanun) hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığından faizin buna göre uygulanması gerektiği, davacının yararlandığı toplu ... sözleşmesinin "İlave tediye ve ikramiye" başlıklı 33 üncü maddesinde ödeme için tereddüde yer vermeyecek şekilde belirli ya da kesin bir vade söz konusu olmadığından kendiliğinden temerrüt gerçekleşmeyeceği, davacının hak kazandığı toplam alacak miktarı belirlenirken arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki dönem için yapılan hesaplamaya itibar edilmesinin hatalı olduğu, arabuluculuk son tutanak tarihine kadar hesaplama yapılarak davacının hak kazandığı alacak miktarı belirlendikten sonra, yine ıslah dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 14.09.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek ilk bozma ilâmının (5) numaralı paragrafı dikkate alınarak arabuluculuk son tutanak tarihine kadar hesaplanacak olan ikramiye alacağının hüküm altına alınması gerekirken en son Temmuz 2020 dönemine kadar hesaplama içeren bilirkişi raporuna itibar edilmesinin davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı olduğu belirtilerek kararın bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, asgari ücretin belirli bir oran fazlasının üzerine ayrıca toplu ... sözleşmesinde belirtilen %4 oranında ücret zammı uygulanmasının talep edilmesinin mükerrer zam yapılması sonucunu doğuracağını, davacı ile imzalanan ... sözleşmesinin 696 ... KHK'nın ilgili maddelerine uygun olduğunu, davacının asgari ücretle herhangi bir bağı kalmadığını, mevzuat hükümlerinin ve Bakanlık görüşlerinin dikkate alınmadığını, vekâlet ücreti takdirinde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 22 nci maddesinin uygulanması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fark ikramiye alacağının hesaplanması ve vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi, 6356 ... Kanun'un 39 ve 53 üncü maddeleri, 696 ... KHK ile 375 ... KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, AAÜT'nin 22 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi, 6356 ... Kanun'un 39 ve 53 üncü maddeleri, 696 ... KHK ile 375 ... KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, AAÜT'nin 22 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6758, Karar No: 2018/8277, Tarih: 17.07.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/6758 E.  ,  2018/8277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'nın dava konusu eşyayı ithal eden ... Ltd. Şti. firmasının yetkilisi, sanık ...'nın eşyaya ilişkin 14.03.2012 tarih, ... sayılı gümrük beyannamesini düzenleyen gümrük müşaviri olduğu,

Dava konusu 47.610 kg “flour spar stone” cinsi eşyayı İran'dan Türkiye'ye getiren 2 tıra ait ... nolu ve ... nolu tır karnelerinin Volet-2 eklerinde ithalatçı İsmetal firması adına düzenlenen 08.03.2012 tarihli, 2012-2128 referans numaralı, 9 nolu faturada eşyanın ton başına fiyatının 180,00 USD olarak belirtildiğinin, aynı eşya için düzenlenen 14.03.2012 tarih, ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesinin ekinde ibraz edilen 08.03.2012 tarihli, 2012-2128 referans numaralı, 9 nolu faturada ise eşyanın ton başına fiyatının 150,00 USD olarak belirtildiğinin tespit edilmesi üzerine sanıklar hakkında kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açıldığı,

Sanıkların savunmalarında özetle, İran'dan eşyayı gönderen ... firması ile aradaki anlaşmanın ton başına 150,00 USD olduğunu buna göre evrak tanzim ettiklerini, tırlar geldiğinde İsdemir Gümrük Müdürlüğüne gittiklerini ve tır karnelerine ekli ton başına 180,00 USD olarak düzenlenmiş faturayı fark ettiklerini, beyannameye ton başı 150,00 USD olan faturayı ekleyerek iki fatura arasında bulunan 2.561,00 TL'yi 727 nolu beyannamede vergisi ödenmek üzere yurtdışı giderlerine beyan etmek suretiyle devletin vergi kaybını önlediklerini, sonradan da Rayka Co. firmasının İran Dışişleri Bakanlığı ve Türkiye Başkonsolusluğu aracılığı ile faturalar arasında karışıklık olduğunu ve 150,00 Dolar yenide 180,00 Dolar yazıldığını bildirdiklerini, bu belgenin dosyaya ibraz edildiğini beyan etmiş iseler de;

Öncelikle “flour spar stone” olarak beyan edilen eşya ile ele geçen eşyanın ayniyeti konusunda herhangi bir tespit yaptırılmadığı anlaşılmakla bu hususun emtia bilirkişisi ve/veya laboratuvar analizi yoluyla tespit ettirilmesi, beyannameye eklenen ton başına 150,00 USD olarak düzenmiş fatura ile tır karnelerine ekli ton başına 180,00 USD olarak düzenlenmiş faturanın tarih, referans, numara olarak aynı olduğunun, 180,00 USD olarak düzenlenmiş faturada Marzıeh Zatı imzasının yanında kaşe bulunduğu halde 150,00 USD olarak düzenlenmiş faturada kaşe bulunmadığının, her iki faturadaki imzaların farklılık gösterdiğinin, sanıkların bu faturanın kendilerine gelişi hakkında çelişkişi beyanlarda bulunmalarının, ayrıca sanık ...'nın dosyaya ibraz ettiği T.C. Tahran Büyükelçiliği Konsolosluk Şubesi tarafından arkası 27.03.2012 tarihinde kaşelenmiş, ikinci katip imzası bulunan belgenin Türkçe tercümesi incelendiğinde, belge içeriğinde tır karnelerine ekli faturadan bahisle bu faturadaki fiyat bendinin ton başına 180,00 Amerikan Doları olarak belirtilmiş olduğu, oysaki belgelerde ve sertifikalarda (konşimento ve menşe sehadetnamesi) resmi olarak belirtilen doğru fiyatın ton başına 150,00 Amerikan Doları olduğunun belirtildiği, bu belgenin içeriğinde sanıklar tarafından beyannameye eklenen ton başı 150,00 USD'lık faturaya ilişkin bir bilgi bulunmadığının da gözetilerek beyannameye ekli ton başı 150,00 USD'lık faturanın .... isimli firmaya ait olup-olmadığının bu firma yetkililerinden sordurulması, bu eşyaya ilişkin emsal ithalatlarında ton başına fiyat biriminin ne olduğuda araştırılarak sonucuna göre sanıkların tır karnelerine ekli ton başına 180,00 USD'lık faturayı gördükleri halde, 12310600IM000727 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesine ton başı 150,00 USD'lık faturayı ekleyerek İsdemir Gümrük Müdürlüğüne tescil ettirmelerinin atılı suçun icra hareketini oluşturduğu, ancak atılı kaçakçılık suçunun tamamlanması için öngörülen haksız çıkar elde edilemediği için eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, 5607 sayılı Kanunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 3. maddesinin (18). fıkrasına göre: “Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiiller, teşebbüs aşamasında kalmış olsa bile, tamamlanmış gibi cezalandırılır.” hükmü de gözetilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4329, Karar No: 2016/14568, Tarih: 10.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4329 E.  ,  2016/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında ticari alışveriş bulunduğunu, takibe konu fatura borcuna bir kısım ödemeler yapıldığı ancak bakiye borcun ödenmediğini, icra takibine geçildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin iptaline, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, duruşmadaki beyanında, dava konusu ürünlerin müvekkiline teslim edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının ikrarı bulunmadığı gibi yazılı belge de ibraz edilemediği, defter ibrazı ve bilirkişi ücretinin depo edilmesi için 20 gün kesin süre verildiği, kesin sürenin uzatılması için makul bir mazeretin söz konusu olmadığı, hatırlatılmasına rağmen yemin teklif edilmeyeceğinin de bildirildiği için davanın sübuta ermediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı satış bedelinin tahsili için icra takibi başlatmış, icra takibinde faturaya dayanmıştır. İtiraz üzerine bu dava açılmıştır. Kural olarak davacı teslimi kanıtlamak zorundadır. Mahkemece taraflara defter ve belgelerini ibraz etmek için 20.10.2015 tarihli duruşmada 20 gün kesin süre verilmiş ve vekillerine ihtarat yapılmıştır. Davacı vekili mahkemeye sunduğu 09.11.2015 tarihli dilekçesinde 20 günlük süre içerisinde müvekkilinin defterleri süresinde temin edemediğini kendilerine 1 hafta ek süre verilmesini istemiş, mahkemece 15.12.2015 tarihinde ek süre talebinin reddine karar verilmiş, daha sonra davanın reddine karar verilmiştir. Teslim olgusunu kanıtlamada davacının belge ile desteklenmeyen defter kayıtları tek başına delil oluşturmasa da davacının süresi içerisinde defter sunması için ek süre talebinde bulunmasının gerekçesiz olarak reddine karar verilmesi adil yargılanma hakkını ihlal niteliğinde olacağından defter sunma hakkının reddine ve buna bağlı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8562, Karar No: 2024/3011, Tarih: 03.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/8562 E.  ,  2024/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/146 E., 2015/221 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/146 Esas, 2015/221 Karar sayılı kararı ile olay günü okuldan çıkan mağdurenin saat 16.00 sıralarında belediye otobüsüne binmesinden sonra sanığın mağdurenin arkasına yaklaşarak vücudunu mağdurenin vücuduna cinsel amaçla, şehevi duygularla değdirerek mağdureyi bir kaç kez iteklediği, yine başka bir gün mağdurenin bindiği otobüse tekrar binerek mağdurenin kalçasına cinsel organını dokundurduğu, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiince süre tutum dilekçesiyle temyiz isteğinde bulunulmuş olup ayrıntılı temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/146 Esas, 2015/221 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11917, Karar No: 2012/27420, Tarih: 28.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/11917 E.  ,  2012/27420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

1- Mağdurun hayati önem taşıyan karın ve göğüs bölgelerinden bıçakla iki kez hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmış olduğu olayda; olayda kullanılan bıçak, yaraların yerleri, darbe sayısı, sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği, bu suçla ilgili delilleri değerlendirme yetkisinin de Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanığın psikolojik rahatsızlığı bulunduğu ve sakinleştirici ilaçlar kullandığının iddia edilmesine göre, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nin 32. maddesi anlamında cezai ehliyeti bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1969, Karar No: 2024/3707, Tarih: 27.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1969 E.  ,  2024/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/368 E., 2023/437 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Üniversitesi (...) Rektörlüğüne bağlı ... Hastanesinde hizmet ihalesi alan şirketlerde aralıksız olarak devam ettiğini, 02.04.2018 tarihinde 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) ile kadroya geçirildiğini ve hâlen hastaneye bağlı kadrolu işçi olarak görevine devam ettiğini, alt işveren şirketlerde çalışırken şirketler ile asıl işveren arasında yapılan ihalede ödenecek çıplak ücretin asgari ücretin en az % ... fazlası olarak düzenlendiğini ve işçilerin mevcut ücret ve sosyal hakları korunarak sürekli işçi kadrosuna geçişlerinin yapıldığını, davacının davalı Kurumla belirsiz süreli ... sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmenin 4/a maddesinde ücretinin asgari ücret+varsa % fazlası şeklinde hüküm altına alındığını, davacının ücretlerinin sözleşmede kararlaştırılan şekilde tespit edilmesi gerektiğini, 01.01.2019 tarihinden sonraki dönemi dava konusu ettiklerini, davacının 2018 Aralık ayındaki ücretinin 01.01.2019 tarihinden itibaren düşürüldüğünü ileri sürerek bir kısım fark işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 ... KHK) eklenen geçici 23 ve 24 ncü maddeler uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmelerinin öngörülen geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla feshedilmiş sayılacağının hüküm altına alındığını, davacının ücret ve sair hakları bakımından Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu ... sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, davacının alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI