muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2041, Karar No: 2024/6998, Tarih: 17.04.2024

Davalı vekili; davacının toplu iş sözleşmesi ve protokol hükümlerine göre fark alacağının bulunmadığını, davacının 21.02.2012 tarihinde imzalanan protokol kapsamında olmadığını, uygun görülen tüm işçilerin intibaklarının zaten yapıldığını, davacının geçmişe dönük hak talebinde bulunmasının hakkaniyete de aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde motor teknisyeni olarak çalıştığı, Türk Harb-İş Sendikası üyesi ve endüstri meslek lisesi motor bölümü mezunu olduğu, davacı işçinin işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan 21. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi'nin “On üçüncü ücret derecesinden işe alınacak işçiler” başlıklı 38 inci maddesinin (a) bendine göre “…b. Mesleğinde en az 4 yıl çalışmış ve bu hususta belge almış Endüstri Meslek Lisesi ve dengi Teknik Okul mezunları” şartını yerine getirdiği, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davacının işe giriş anındaki ücret derecesinin 13 olarak belirlenmesi suretiyle fark alacak taleplerinin hüküm altına alınmasının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının eğitim durumu ve önceki hizmet süresine göre derece kademesinin doğru belirlenip belirlenmediği ile intibakına göre ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 inci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Millî Savunma Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17211, Karar No: 2018/6939, Tarih: 09.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17211 E.  ,  2018/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... mevkii kat:... no:... ve ... kat; no; ... ve ... dairelerin ve zemin no:... teki dükkanın 23/10/2011 tarihinde ... ilçesinde meydana gelen depremde ağır hasar görmüş ve hakkında yıkım kararı verilmiş olduğunu, bu yapılar üzerinde davalı bankanın ... şubesi tarafından ipotek rehni tesis edildiği, ... sigortası yapılması zorunluluğu bulunan aralarında mesken olarak da kullanılan daireler olan binaya sigorta hukukuna aykırı şekilde sigorta bedeli de müvekkilinin hesabından çekilmek suretiyle iş yerim paket sigortası yapıldığını, davalı ... şirketinin de bu zorunluluk çerçevesinde aykırı şekilde sigorta poliçesi düzenlenmesi nedeniyle oluşan maddi kayıpların da talebe rağmen ödenmemesinden dolayı müvekkilinin maddi zarara uğradığını, davalı bankanın da binaya ilişkin olarak ... sigortası yapma yükümlülüğünün bulunduğunu, ancak ... poliçesi yapılmadığını, tüm bu nedenlerle uğradığı maddi kayıpların karşılığı olarak fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın ve 50.000,00 TL manevi tazminatın zararın meydana geldiği tarih 23/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili; hasarın poliçe teminat kapsamının dışında olduğunu, poliçede deprem teminatının olmadığını, ... sigortası yaptırmanın zorunlu olup sigorta şirketlerinin ... poliçesinin yapılması hususunda uyarıda bulunma görevi olmadığı gibi müşterinin ... poliçesi yaptırıp yaptırmadığını, araştırma görevi de bulunmamakta olduğunu, talebin fahiş olduğunu, davacı ile banka arasındaki ilişkide müvekkil şirket 3. kişi konumunda olup onların arasındaki ticari ilişkiden doğan yükümlülüklerden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili;Davacının bankalarında genel kredi sözleşmesi kapsamında kredi kullandığı davalılar ile bankalar arasında imzalanmış konut kredisi sözleşmesinin mevcut olmadığını, davacının kullandığı kredinin ticari kredi olduğu 04/01/2012 tarihi itibarı ile mevcut riskin 149.589,00 TL olduğu ticari kredi teminatı olduğu için davacıya ait ... ilçesi ... Mahallesi ... Yolu Mevkindeki Kat:... No:..., Kat:... No :... ve ... ve Zemin Kat No:... deki dükkan üzerindeki bankalara ipotek kaydı koyduğunu ... Nolu bağımsız bölüm üzerinde ipotek kaydının mevcut olmadığını, bankanın davacının kullandığı ticari kredinin ... sigortası yaptırmak gibi yasal ve sözleşmeye dayanan herhangi bir zorunluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalıların ... sigortasının yapılmamasında herhangi bir sorumlulukları bulunmadığından davacının talebinin sübut bulmaması nedeniyle maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu kredi genel kredi sözleşmesine ilişkin olup Bireysel Kredilerle Bağlantılı Sigortalar Uygulama Esasları Yönetmeliği’nin uygulanamamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 35,90 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14162, Karar No: 2014/1362, Tarih: 05.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/14162 E.  ,  2014/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasayı İhlal

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 146/1, 55/1, 59/1, 40.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğe göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2339, Karar No: 2022/11562, Tarih: 05.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/2339 E.  ,  2022/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız eylem nedeniyle manevi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine dair verilen 19/02/2020 tarihli kararın ve bu kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine dair verilen 01/04/2020 tarihli ek kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda; haksız eylem nedeniyle her bir davacı yönünden 4.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 8.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile her bir davacı yönünden 2.000,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verildiği, bu karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf talebinin esastan reddine, davalının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile davanın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır. Anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, 01/04/2020 tarihli ek karar ile asıl kararda davacılar bakımından reddedilen miktar yönünden kararın HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, temyize konu edilen miktar bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz eden davacılar yönünden kesin nitelikte olduğu; bu yön belirlenmek suretiyle verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kanuna uygun gerekçeye, Bölge Adliye Mahkemesince HMK 362/1-a hükmü gereğince verilen kararın kesin olduğunun belirtilmiş olmasına göre davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin 01/04/2020 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan bu ek karara yönelik davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 05/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7061, Karar No: 2011/2778, Tarih: 09.03.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/7061 E.  ,  2011/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka zimmeti

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve hak yoksunluğuna

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Cezanın nevi ve miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden REDDİNE;

Diğer temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1-5411 sayılı yasanın 160/2.maddesinde "Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi halinde faile oniki yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak, adli para cezasının miktarı bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz. Ayrıca meydana gelen zararın ödenmemesi halinde mahkemece re`sen ödettirilmesine hükmolunur." şeklinde düzenlemenin yer alması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 61/1.maddesi uyarınca temel hapis ve gün adli para cezası belirlenip, yine uygulanma koşulları oluşmuş ise anılan yasanın 61/4.maddesi uyarınca bu cezadan artırım ve indirim yapıldıktan sonra, hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte öngörülen adli para cezasının zararın üç katından az olması halinde bu miktara yükseltilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın eylemini TCK.nun 53/5.maddesinde sayılan hak ve yetkilerden birini kötüye kullanmak suretiyle işlediğinin kabulü ile TCK.nun 53/5.maddesi uyarınca sanığın cezasının infazından sonra işlemek üzere 5 yıl süre ile TCK.nun 53/1-a maddesinde sayılan hakları kullanmasından yoksun bırakılmasına karar verilmiş ise de, Dairemizin değişen ve istikrar kazanan görüşüne göre banka şube müdürü olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/5.maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirinin uygulanamayacağının dikkate alınmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 4.fıkrasında yer alan "5237 sayılı TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak sanığa verilen adli para cezasının

günlüğü takdiren 20 YTL takdir edilerek sanığın sonuç olarak 10 yıl hapis ve 912 tam gün karşılığı 18.240,000 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresine "ancak sonuç adli para cezası bankanın uğradığı zararın 3 katı olan 21.900,00 TL`nin altında kaldığından, 5411 sayılı yasanın 160/2.maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının 21.900,00 TL`na yükseltilmesine" ibaresinin eklenmesi; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/5.maddesinin uygulanmasına ilişkin hükmün 9.fıkrasının hükümden çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 433,62 TL nispi temyiz onama harcının sanıktan tahsiline, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11631, Karar No: 2012/10741, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11631 E.  ,  2012/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.06.2006 gün ve 2002/521 Esas, 2006/212 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün 17.05.2012 günü kendisine tebliğ edilmesine rağmen temyiz yoluna başvurmayan mağdureye, yargılama sırasında 06.10.2005 tarihinde nüfus kaydına göre 18 yaşını çoktan bitirmiş olmasına karşın CMK.nın 234. maddesinin 2. fıkrasına aykırı olarak atanan zorunlu vekilin mağdureyi temsil sıfatı olmadığının anlaşılması karşısında, bu vekilin hükmü temyize ... bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8788, Karar No: 2024/10141, Tarih: 07.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8788 E.  ,  2024/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/100 E., 2020/263 K.

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1.Sanığın ifadesinde mağduru korkutmak amacıyla bıçağı salladığını ve mağduru bu şekilde yaraladığını beyan etmesi, mağdurun ise soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde, sanığın eline aldığı bıçakla üzerine saldırdığını ve çıkan arbedede elinden yaralandığını beyan etmesi karşısında, mağdurun tekrar beyanının alınması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmek suretiyle, sanığın eyleminin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Kabule göre de;

Kasten yaralama suçundan temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-a ve 86/3-e madde ve fıkralarındaki iki farklı artırım nedeninin gerçekleşmesi nedeniyle, cezanın alt sınırdan ayrılarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunmasına,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16603, Karar No: 2016/619, Tarih: 20.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16603 E.  ,  2016/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Temyize konu dosya, Dairemizin 26.06.2015 tarihli ilamı ile mahalline iade edilmiş ise de; kararın gerekçesinde açıkça bir örneğinin dava dilekçesine ekli olarak dosyaya sunulduğu belirtilen ve iade kararımızla temin edilerek Dairemize gönderilmesi istenen sözleşme suretinin ibrazı için taraflara açıklamalı tebligat yapıldığı, sözleşmenin ibraz edilmemesi üzerine de davacı vekiline kalemde tutanakla süre verildiği, bu defa da sözleşmenin ibraz edilmemesi üzerine dosyanın mahalline iade kararının gereği yerine getirilmeden Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu defa, yeni bir yazışmaya veya herhangi bir ihmale sebebiyet verilmeden ilgili sözleşmenin gönderilmesi, gönderilmediği takdirde mahkeme hakimi hakkında suç duyurusunda bulunulacağı da dikkate alınarak iade kararının gereği yapılarak fiziki dava dosyası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 20.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12950, Karar No: 2022/674, Tarih: 31.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12950 E.  ,  2022/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : Sanığın, katılan ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/1, 87/3, 29/1, 62 ve 53 maddeleri gereğince 5 ay 25 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilip 11/05/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim olunan ayrıca 10/06/2016 tarihinde cezaevinde bizzat kendisine tebliğ edilen hükme karşı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 02/05/2021 tarihinde geçerli bir mazereti olmaksızın sanığın temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun REDDİNE, 31.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Nİ./TH.(T.G.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7145, Karar No: 2018/12793, Tarih: 25.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/7145 E.  ,  2018/12793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkili ... nın 02.07.2015 tarihinde ... plakalı aracın çarpışması sonucu meydana gelen yaralamalı, maddi hasarlı trafik kazasında ağır yaralandığını, kazaya kusuruyla sebebiyet veren ... plakalı aracın kaza tarihi itibariyle geçerli bir zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmadığından bahisle, kısmi açılan bu davanın bilirkişi hesabına göre değerini artırma haklarını saklı tutuklarından şimdilik 500,00 TL maluliyetten doğan alacağın davalı taraftan tahsili ile taraflarına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi dikkate alınarak, davalı sigorta şirketi sigortalı aracın kusuru ve poliçe limiti dahilinde sorumlu olmak kaydıyla toplam 28.448,90 TL’nin dava tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan daimi ve geçici işgöremezlik tazminatı isemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.