muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22506, Karar No: 2022/925, Tarih: 01.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22506 E.  ,  2022/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan ve hapisten çevrilen adli para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrilebileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hüküm fıkralarından “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına(ssç müdafiine ihtarat yapıldı)” ibarelerinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8425, Karar No: 2017/12467, Tarih: 29.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8425 E.  ,  2017/12467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 20.07.2010 - 14.05.2013 tarihleri arasında davalı ... Güvenlik Şirketine bağlı olarak Venüs Giyim Şirketinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davalı şirketler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğunu, davacının haftanın 6 günü günde en az 8 saat çalıştığını, resmi tatil günlerinde çalıştığını, son bir yıla ait yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve bu çalışmalarının karşılığı ücretinin ödenmediğini, davacının işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyanla şimdilik kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma alacağı ve resmi tatil alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... Güvenlik Ltd. Şti. vekili; davacının iş akdini kendisinin feshettiğini, 15.05.2013-17.05.2013 ve 18.05.2013 tarihlerinde davacının iş başı yapmadığının tutanaklar ile tespit edildiğini, mazeretini bildirmesi için davacıya süre verildiğini, davacı tarafından herhangi bir mazeret ileri sürülmediğinden sözleşmenin feshedildiğini, ücretlerinin bankaya ödendiğini, yasal izin haklarının kullandırıldığını, hesap pusulalarından davacının genel tatil ve hafta tatili çalışmalarının karşılığının ödendiğinin anlaşıldığını, davacının fazla çalışma yapmadığını, davacının iş akdini fesih beyanının istifa niteliğinde olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili; diğer davalı şirket ile aralarında güvenlik hizmetleri sözleşmesi akdedildiğini, davacının diğer davalı şirketin personeli olduğunu, davalı şirketin asıl işveren sıfatını haiz olmadığını, bu nedenlerle davanın husumet nedeniyle reddi gerekliğini, davacının iş sözleşmesinin diğer davalı şirket tarafından devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, davacının davalı şirkette 3 vardiya halinde çalıştığını, genel tatil çalışmasının ve fazla mesai yapmasının söz konusu olmadığını, 1 saat ara dinlenmesi olduğunu, genel tatillerde çalışıldığında karşılığının banka hesabına ödendiğini, davacının yıllık izin alacağı da bulunmadığını, ayrıca alacaklara zamanaşımı itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti;

Mahkeme davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti;

Mahkeme davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyada toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davacının bayram ve genel tatil alacağı olduğu anlaşılmaktadır. Davacının bayram ve genel tatil alacağı olduğuna göre davacının iş sözleşmesini feshi haklı nedene dayanmaktadır. Bu durumda davacının taleplerinin haklı nedenle feshe göre değerlendirilip oluşan sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/930, Karar No: 2019/13539, Tarih: 04.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/930 E.  ,  2019/13539 K.**

**"İçtihat Metni"**

1111 sayılı Askerlik Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 11.516,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair Bafra Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulu'nun 24/10/2017 tarihli ve 5577 esas, 321 sayılı idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Bafra Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/12/2017 tarihli ve 2017/2273 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Samsun 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/01/2018 tarihli ve 2018/328 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 11/01/2019 ve 94660652-105-55 -2524-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/01/2019 gün ve KYB 2019/5038 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

1- Anayasa Mahkemesi'nin 30/03/2011 tarihli ve Esas 2007/95, Karar 2011/61 sayılı kararı ile, "22/05/1930 günlü, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 11/12/1935 günlü, 2862 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değiştirilen 49. maddesinin (A) fıkrasında yer alan; "...fiilleri hakkında dava müruru zamanı, bütün askeri mükellefiyetlerin bitmesinden itibaren işlemeğe başlar." ibarelerinin, "bakaya kalmak suçu" yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline karar verilmiş olması karşısında, Askeri Ceza Kanunu'nun 63. maddesi bakımından da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun dava ve ceza zamanaşımına ilişkin sürelerin geçerli olacağı ve anılan kanunun 66. maddesinde yer alan “(6) Zamanaşımı, tamamlanmış suçlarda suçun işlendiği günden, teşebbüs halinde kalan suçlarda son hareketin yapıldığı günden, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, çocuklara karşı üstsoy veya bunlar üzerinde hüküm ve nüfuzu olan kimseler tarafından işlenen suçlarda çocuğun on sekiz yaşını bitirdiği günden itibaren işlemeye başlar.” şeklindeki düzenleme; 1111 sayılı Askerlik Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Askerlik çağı her erkeğin esas nüfus kütüğünde yazılı olan yaşına göredir ve yirmi yaşına girdiği sene Ocak ayının birinci gününden başlayarak 41 yaşına girdiği sene Ocak ayının birinci gününde bitmek üzere en çok yirmi bir sene sürer" şeklindeki düzenleme ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89'uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanun, … belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler göz önüne alınarak yapılan incelemede;

Somut olayda yoklama kaçağı eylemi açısından zamanaşımı süresinin hesaplanmasında kabahatli ...'nun doğum tarihinin 14/02/1962 olduğu, 41 yaşına girdiği senenin Ocak ayının birinci günü olan 01/01/2003 tarihinde suçun kesintiye uğradığı, yoklama kaçağı suçundan sekiz yıllık dava zaman aşımı süresinin ise 01/01/2011 tarihinde dolacağı gözetilmeksizin, karar tarihi itibariyle soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınmadan,

Somut olayda yoklama kaçağı eylemi açısından zamanaşımı süresinin hesaplanmasında kabahatli ...'nun doğum tarihinin 14/02/1962 olduğu, 41 yaşına girdiği senenin Ocak ayının birinci günü olan 01/01/2003 tarihinde suçun kesintiye uğradığı, yoklama kaçağı suçundan sekiz yıllık dava zaman aşımı süresinin ise 01/01/2011 tarihinde dolacağı gözetilmeksizin, karar tarihi itibariyle soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınmadan,

2- Muteriz ... hakkında Yenimahalle Eğitim ve Araştırma Hastahanesi tarafından düzenlenen 21/09/2017 tarihli ön bildirim raporunda "sağ göz fitizis bulbi, Remisyonda bipolar bozukluk" teşhisi ile askerliğe elverişli değildir" şeklinde resmi rapor düzenlendiği, raporda ayrıca rapor ile kesin işlem yapılamayacağının, şahsa ait esas rapor olan “TSK Sağlık Raporu” onay işlemlerinin tamamlandıktan sonra gönderileceğinin bildirildiği, yine ön bildirim raporunda belirtilen muterizin sağ gözündeki rahatsızlığının, muterizin yoklama kaçağı kaldığı dönemi kapsayıp kapsamadığının belirtilmediği gerekçeleriyle itiraz eden hakkında uygulanan idari para cezası tutanağının usul ve yasaya uygun olduğundan başvurunun reddine karar verilmiş ise de; muterizden daha önce bu rahatsızlıklardan tedavi görüp görmediği öğrenilerek, tedavi görmüş ise o belgeler de temin edilip rahatsızlıklarının yoklama kaçağı kaldığı dönemi kapsayıp kapsamadığı tespit edilip, askerliğe elverişlilik durumu hakkında bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

İtirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemini içeren ihbarnamesinde yer alan 1 nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin 30/03/2011 tarihli ve Esas 2007/95, Karar 2011/61 sayılı kararı ile, "22/5/1930 günlü, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 11/12/1935 günlü, 2862 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değiştirilen 49. maddesinin (A) fıkrasında yer alan; "...fiilleri hakkında dava müruru zamanı, bütün askeri mükellefiyetlerin bitmesinden itibaren işlemeğe başlar." ibarelerinin, "bakaya suçu" yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline karar verilmiş olması karşısında, ASCK'nin m.63 bakımından da TCK’nin dava ve ceza zamanaşımına ilişkin sürelerin geçerli olacağı ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu ‘Soruşturma zamanaşımı’ başlıklı 20’nci maddesinde soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemeyeceği şeklindeki yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteminin bu yönden REDDİNE,

II) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemini içeren ihbarnamesinde yer alan 2 nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

II) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemini içeren ihbarnamesinde yer alan 2 nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Samsun 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/01/2018 tarihli ve 2018/328 değişik iş sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilesine, 04/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8702, Karar No: 2012/35049, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8702 E.  ,  2012/35049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şezlong koymak, restaurant, duş yeri ve yeşil alan yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı, belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184. ve Kıyı Kanununun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8411, Karar No: 2013/3173, Tarih: 14.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/8411 E.  ,  2013/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun işleniş şekli meydana gelen zararın ağırlığı ve dosya içeriğinden sanığın mağdurlarla ilgilendiğine dair bir bilgi ve belge bulunmaması karşısında tayin olunan hapis cezasının tedbire çevrilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin, sanığın kusuru olmadığına, kazaya karşıdan gelen ve şerit ihlali yapan ... sürücüsünün neden olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, ölenin emniyet kemeri takmadığı için ölümlü trafik kazasının meydana geldiğine ilişkin bütün temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/269, Karar No: 2019/324, Tarih: 16.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/269 E.  ,  2019/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/7812, Karar No: 2020/10595, Tarih: 01.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7812 E.  ,  2020/10595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan yapı ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti ve mülkiyetlerin idareye devri davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin kararının davaya konu muhtesatların davacı idareye aidiyeti ve harca ilişkin bendinin düzeltilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan yapı ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti ve mülkiyetlerin idareye devri istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddiyle davaya konu muhtesatların davacı idareye aidiyeti ve harç hususunda yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülmek suretiyle ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde ve muhtesatların idareye aidiyeti ile harç hususunda yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1101, Karar No: 2012/2676, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1101 E.  ,  2012/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığından dosya içerisine getirtilen 26.01.2011 günlü yazıda dava konusu taşınmazın belediyede mevcut haritalarda bulunamadığı, krokisinin gönderilmesi halinde cevap verilebileceği belirtilmiştir.

Bu itibarla mahkemece dava konusu taşınmaza ait kadastro krokisinin bir suretinin belediye başkanlığına gönderilerek; dava konusu 1606 parsel numaralı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.12.2010 tarihi itibarıyla imar planı içinde bulunup bulunmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.12.2010 tarihinden, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 3352, 3347, 3384 ve 3388 parsel numaralı taşınmazların 22.01.2004, 116 parsel numaralı taşınmazın ise 23.12.2005 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesi görüp görmedikleri, görmüşlerse düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranlarının tapu müdürlüğü ve belediye imar müdürlüğünden ve ayrıca sözü edilen taşınmazlar için 2010 yılı itibariyle bulundukları cadde ve sokaklara göre belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından temini ile dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14130, Karar No: 2025/6718, Tarih: 30.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/14130 E.  ,  2025/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2209 Esas, 2024/1904 Karar

KARAR : Esastan ret/ Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Vize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/189 Esas, 2024/423 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinine ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine, yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine, yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davalarda davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kırklareli ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 145 ada 27 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmaza idare tarafından takdir edilen bedelin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek bedelinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davaların kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri