muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2842, Karar No: 2020/1780, Tarih: 21.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/2842 E.  ,  2020/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve mahkemece mahallinde yaptırılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu yerin belediye imar sınırları içinde kaldığı, bina vasfında olduğu ve denize yakınlığı itibariyle Kıyı Kanunu’nun da uygulanabileceğinin bildirildiği anlaşılmasına rağmen, sanığın eyleminin 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden ve suça konu imalatın yıkım işlemlerinin ilgili belediye tarafından gerçekleştirilmiş olması karşısında, sanığın TCK’nın 184/5. maddesindeki düzenlemeden faydalanabilmesi için, binanın yıkılması amacıyla belediyeye bir başvurusu olup olmadığı, yıkım masraflarını karşılayıp karşılamadığı ve sanığa yıkım masrafları açısından katılan ... tarafından bildirimde bulunulup bulunulmadığı araştırılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede:

TCK’nın 184/5. maddesi gereğince verilen düşme kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15646, Karar No: 2014/2960, Tarih: 18.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15646 E.  ,  2014/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halkın ar ve haya duygularını inciten cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte müstehcen cd satmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen halkın ar ve haya duygularını inciten, cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte müstehcen cd satmak suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 17/02/2002 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3009, Karar No: 2019/4162, Tarih: 08.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/3009 E.  ,  2019/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında: TCK.nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

2-Sanıklar ... ve ..., hakkında ayrı ayrı: TCK.nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi üzerine, sanığa ve müdafiine tebliğ edilen duruşma gün ve saatinde hazır olmaması nedeniyle duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'ın maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) - Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan, re’sen de temyize tabi hükümlerin teblİğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) - Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklardan...'in eşi olan ... ile maktul arasında gayrimeşru ilişki bulunduğu, olay gecesi köyde yapılan düğünlerden sonra maktul ile ... arasında gece vakti uzunca bir görüşme yapıldığı, bu sırada sanıklarca bu ilişkinin bir şekilde tespit edildiği, bunun üzerine sanıkların da aralarında bulunduğu bir grup tarafından maktulün aracı ile birlikte köyün yakınında bulunan kum ocağına götürüldüğü, burada bir tartışma yaşandıktan sonra maktulün bağlanıp başka bir araca bindirildiği, olaydan iki gün sonra başka bir yerde kuru su kuyusu içinde cesedinin bulunduğu, aracının da getirilip köy içerisine terk edildiği anlaşılan olayda;

Bir önceki bozma ilamında açıkça belirtildiği üzere; maktulün sanığın eşiyle rızası dahilinde ilişki kurmaktan ibaret haksız hareketinin ulaştığı boyut nazara alınarak, yasal sınırlar dahilinde alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılarak, üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi suretiyle TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmü uygulanması yerine, bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde, orta hadden indirim ve ceza belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi, ceza miktarı, temyiz incelemeleri dışındaki tutukluluk süresine göre sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 08/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9104, Karar No: 2021/5297, Tarih: 15.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9104 E.  ,  2021/5297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

UYAP'tan yapılan araştırmada 2009 ve 2010 yıllarında kullanmış olduğu faturaları düzenleyen mükelleflerden ... hakkında 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/940 Esas ve 2014/571 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmiş olduğunun ve söz konusu dosyanın içeriğinden faturaları düzenleyen mükellefin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığının tespit edilmesi, sanık tarafından ticari teamüle uygun ödemeleri tevsik edici herhangi bir belge ibraz edilmediğinin belirlenmesi ve tüm dosya kapsamından, sanığın iş yerinde satmak üzere yurt dışından kaçak olarak getirttiği mallar için çalıntı mal almış gibi görünmesini engellemek amacıyla suça konu faturaları alıp kullandığının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; gerekçeli karar başlığında “2009 ve 2010” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2009 yılında Kasım ayı KDV beyannamesinde, 2010 yılında Ağustos ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, sırasıyla “25.12.2009 ve 25.09.2010” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25/07/2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

B) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25/07/2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 15.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14603, Karar No: 2017/1813, Tarih: 23.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/14603 E.  ,  2017/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine paket sigorta poliçesiyle sigortalanmış bulunan işyerine 31.10.2009 tarihinde davalı ASKİ'ye ait ana su şebekesinin patlaması sonucu sızan sular nedeniyle hasara uğradığını, zararın 17.582,00 TL olarak 18.02.2010 tarihinde sigortalısına ödendiğini ve sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek ödediği bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru olmadığını, işyerinin yönetmeliklere uygun kullanılmamasından dolayı olayın meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu, hatalı imalat sonrasında olan ve oluşabilecek hasarlardan bina maliki ve bina inşaatını yapanın sorumlu olduğu, ASKİ Tarifeler Yönetmeliği'nin 9/h maddesine göre şube yolunun bina parsel sınırının içerisinde kalan kısmında abonelerin ihmal ve kusurundan meydana gelecek hasarlardan ASKİ'nin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm, Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin 2012/9377 Esas 2013/12006 Karar Sayılı 10.06.2013 tarihli ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 13.186,50 TL alacağın ödeme tarihi olan 18/02/2010 tarihinden itibaren hesap edilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 900,86 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43453, Karar No: 2017/24516, Tarih: 09.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43453 E.  ,  2017/24516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, davalı bakanlığa ait işyerinde çalıştığını, Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğunu, üyeliğinin işverene ve ilgili mercilere bildirildiğini, fiilen teknik personel olarak çalıştırılmasına rağmen işverence hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13 olarak eksik ödendiğini, toplu iş sözleşmesinin 55/1. maddeye göre ödenmesi gereken hizmet zammı ile toplu iş sözleşmesinin 55/2. maddesine göre ödenen hizmet zammı arasındaki hizmet zammı farkının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, hizmet zammı alacağının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 53. maddesi gereğince her bir aya ait olan alacağın ayrı ayrı belirlenecek sonraki ayın 2. günü olan temerrüt tarihlerinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.Davalı vekili; zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu 30.04.2015 tarihli bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Dosya içeriğinden, davacının sendika üyesi olduğu, üyeliğinin işverene bildirildiği, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin I. ve II. fıkralarında, “Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” hükümlerinin düzenlendiği, davacıya toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin II. fıkrasınca ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddeye göre; Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerini fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidro-jeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okulların-dan mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder.(1)(2) ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğüne 27.02.2013 tarih ve 1868 sayılı cevap yazısında davacının oto boya ustası ve ilkokul mezunu olduğu, kadrosunun Yönetim Hizmetleri Biriminde olmakla birlikte valilik oluruyla ... Valiliğinde geçici görevle şoförlük yaptığı bildirilmiştir. Dosya içeriğindeki belgelerden davacının kaporta ustası olarak işe başladığı görülmüştür.

Somut olayda, 30.04.2015 tarihli bozma ilamında teknik elemanların iş tanımı getirtilerek, işyerinde kadrolu teknik elemanların ne iş yaptıkları, davacının yaptığı iş ile teknik elemanların yaptıkları işin aynı olup olmadığı, davacının ağırlıklı olarak ve çoğunlukla teknik elemanların yaptığı işlerde çalıştırılıp çalıştırılmadığı araştırılarak, kısmi ve arızı olarak yapılan teknik işler hariç olmak üzere, alacak talep edilen sürenin tümünde teknik elemanlar ile aynı işleri yapıp yapmadığı belirlendikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek yerel Mahkeme kararı bozulmuştur. Bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece bilirkişi raporu alınmış bilirkişi raporunda dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının yaptığı teknik işleri kısmi ve arızi nitelikte değil süreklilik arz edecek şekilde yaptığı ve kadrolu teknik elemanlarla aynı işi yapıp yapmadığı hususunun tespit edilemediği sonucuna varılmıştır. Bu halde davacının fiilen yaptığı iş ve bu işin madde kapsamında kalıp kalmadığı hususu açıklığa kavuşmamıştır.Davacının fiilen yaptığı iş, uzman bilirkişinin bulunduğu bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak belirlenmeli, yapılan işin Toplu iş sözleşmesi 55. madde birinci fıkrada yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olup olmadığı, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı yasanın ilgili maddesi de göz önünde bulundurularak belirlenmeli, teknik iş kapsamında olduğu belirlendiği taktirde bu işin tüm hesaplama döneminde yapıp yapmadığı tespit edilmeli, yapmadığı dönemler var ise bu dönemler ayrıca değerlendirilmelidir. Hesaplamaya esas emsal ücreti de doğaldır ki her somut dosya davacısının emsali işçi ücretine göre belirlenmelidir. Bu doğrultuda eksik bilirkişi raporu ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 09/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2314, Karar No: 2011/8138, Tarih: 16.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2314 E.  ,  2011/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 109 ada 14, 114 ada 3, 112 ada 3, 128 ada 2, 118 ada 1 ve 117 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 32564,00 m2, 6897,00 m2, 7688,00 m2, 16870,00 m2, 8000,00 m2, 16342,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davacı ... ... ve davalıların miras bırakanı ... ... adına eşit paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazlar 2 pay kabul edilerek 1/2 payının davacı ... ... mirasçıları adına, 1/2 payının ise ... ... mirasçıları adına tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ... ..., ..., ..., ...,...,...,...,..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 109 ada 14, 114 ada 3, 112 ada 3, 128 ada 2, 118 ada 1 ve 117 ada 1 parsel sayılı taşınmazların davacı ... ... ile davacının amca çocuğu ve aynı zamanda karısı olan ... ... adına tespit edildiği, her ne kadar davacı ... ... dava ve temyize konu taşınmazlar için satın almaya dayanmış ise de davalıların murisi tesbit maliki ... ...'ın 1948 yılında vefat ettiğinin nüfus kayıtları ile sabit olduğu, davacının dayanağı satış senedinin ise 15.01.1949 tarihli olup o senette satıcı olarak yer alan kişinin dava dışı ve davacının halasının kızı ... kızı ... isimli kişi olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacılar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. Mahkemece davacı ... ... ve tespit maliki ... ... mirasçılarının davada taraf oldukları da gözetilerek mirasçıların payları 3402 sayılı Kadastro Kanununun 25.maddesi hükmüne göre belirlenerek tescil hükmü kurulması gerekirken, sadece davacı ... ... ve tespit maliki ... ...'ın mirasçılarının isimleri yazılarak paylarının ayrı ayrı gösterilmemesi isabetsiz, davacılar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 16.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1758, Karar No: 2022/1218, Tarih: 08.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/1758 E.  ,  2022/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2018 tarih ve 2017/206 - 2018/6 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm: TCK’nın 314/3, 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7 son cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53/1-2-3, 63 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuğunu göndermesinin ve örgütle iltisaklı Zaman Gazetesine abone olmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, temyiz aşamasında 15.12.2021 tarihli dilekçesi ile etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini bildirip bu yönde bilgi vermesi karşısında, sanığın duruşmada hazır edilerek beyanlarının alınıp, vereceği bilgilerin örgüt içerisindeki kaldığı süre, örgütsel faaliyet ve konumlarına uygun faydalı bilgiler olup olmadığı eldeki bilgiler ile örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.