muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2216, Karar No: 2024/397, Tarih: 25.01.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sözleşme hükümlerine göre taraflar arasında ortak bir amacın bulunmadığı, taraflardan birinin menfaatinin kiraladığı reklam panolarının satış, pazarlama ve organizasyonun yapılması ve bu sayede gelir elde etmek olduğu, diğer taraf olan davalının ise kendisine bu yönde yüklendiği edimin gereğini yerine getirerek sözleşmede kararlaştırılan bedeli elde etmek olduğu, davacı tarafından yapılan/yapılacak tüm işlemlerin davalı adına ve hesabına görüleceği sonucuna ulaşıldığı, dava konusu sözleşme ile hükme bağlanan hukuki ilişkinin adi ortaklık sözleşmesi değil "vekalet sözleşmesi hükümlerine göre değerlendirilmesi gerektiği, davacı/karşı davalının sözleşme konusu işin görülmesinde gereken özeni göstermediği, edimlerini eksik ifa ettiği ve sözleşmeye aykırı davrandığı, mali bilirkişi tarafından davalı şirketin mali tabloları üzerinde yapılan incelemeye göre; davalı şirketin 2016 yılı satışlarında 2015 yılına göre 285.977,00 TL kârında 380.852,37 TL azalma yaşandığı, davacının sözleşmeye aykırı eylemleri nedeniyle zarara uğradığı gerekçesiyle, davacı/karşı davalının istinaf baş vurusunun esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/karşı davalı vekili; temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı/karşı davalı vekili;istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar erek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklanan zararın giderilmesine yönelik birleştirilerek görülen alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 502 ve devamı, 620 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyize konu kararda; tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve gerekçeye göre, taraflar arasındaki sözleşmesinin adi ortaklık sözleşmesi niteliği bulunmadığı, vekalet sözleşmesi niteliği taşıdığı, davacının sözleşmeye dair yükümlülüklerini yerine getirmediğinden feshin haklı olduğu belirlenmekle; davacı/ karşı davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmektedir.

2. Karşı davada; taleple bağlı olarak karar verilmesine karşın, gerekçe kısmında, davalı şirketin 2015 ve 2016 yılları mali tabloları

karşılaştırıldığında; 2015 yılına göre 2016 yılında satışlarında 285.977,00 TL, kârında ise 380.852,37 TL tutarlı

azalışın gerçekleştiği ifade edilmiştir.

2. Karşı davada; taleple bağlı olarak karar verilmesine karşın, gerekçe kısmında, davalı şirketin 2015 ve 2016 yılları mali tabloları

karşılaştırıldığında; 2015 yılına göre 2016 yılında satışlarında 285.977,00 TL, kârında ise 380.852,37 TL tutarlı

azalışın gerçekleştiği ifade edilmiştir.

3. Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Kâr kaybı açısından kârdan yoksun kalan tarafın mal varlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır.

4. Bu kapsamda; bilirkişi raporunda davalı/karşı iki yıllık dönemine ilişkin mali tablolarının karşılaştırılması neticesinde, kârında azalma meydana geldiği rakamsal olarak belirlenmiş ise de, sözleşme kapsamında ne kadar iş yapılacağı belirlenemediğinden 380.852,37 TL kar azalmasına yönelik zarar tespiti doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle; karşı davada 380.852,37 TL kârın azaldığına ilişkin tespitin gerekçeden çıkarılması gerekmiştir.

5. Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi değiştirilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru değil ise de sonucu itibariyle karar doğru olduğundan, kararın gerekçesinin belirtilen şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8020, Karar No: 2021/2685, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8020 E.  ,  2021/2685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca açılan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulü ile dava dilekçesindeki taleple bağlı kalınıp davacıların fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak toplam 20.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile tapudaki ve veraset ilamındaki payları oranında davacılara verilmesine, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 169 ve 170 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.Dosyanın incelenmesinden, ... ilçesi, ... Mahallesi, 169 parsel sayılı, 24.300 m2 yüzölçümlü taşınmazın tarla vasfı ile davacıların murisleri adına 10.12.1976 tarihinde hükmen tescil edildiği, 2011 yılında 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi kapsamında yapılan imar uygulaması ile 6.911 m2 düzenleme ortaklık payı kesintisi yapıldığı, 15.209 m2'sinin imar gördüğü, bakiye 2.180 m2'lik kısmın imar düzenlemesine girmediği ve halen 169 parsel sayısı ve 2.180 m2 yüzölçümü ile davacılar ve murisleri adına kayıtlı olduğu; ... ilçesi, ... Mahallesi, 170 parsel sayılı, 5.300 m2 yüzölçümlü taşınmazın tarla vasfı ile 1971 yılında yapılan tapulama ile dava dışı kişi adına tespit ve tescil edildiği, davacıların murisleri tarafından 09.03.1972 tarihinde satın alındığı, 2011 yılında 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi kapsamında yapılan imar uygulaması ile 1.337 m2 düzenleme ortaklık payı kesintisi yapıldığı, 2.943 m2'sinin imar gördüğü, bakiye 1.020 m2'lik kısmın imar düzenlemesine girmediği ve halen 170 parsel sayısı ve 1.020 m2 yüzölçümü ile davacılar ve murisleri adına kayıtlı olduğu; 19.03.2015 tarihinde taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına ilişkin tapu kayıtlarına şerh konulduğu, eldeki davanın 05.11.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... Mahallesi, 169 ve 170 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline ve taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/120, Karar No: 2014/209, Tarih: 22.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/120 E.  ,  2014/209 K.**

* KASTEN YARALAMA

* CEZANIN AY VE YIL OLARAK SAPTANMASINDA USÜL

* ALEYHE TEMYİZ BULUNMADIĞINDAN BOZMA SEBEPLERİNİN ELEŞTİRİ MAHİYETİNDE YAZILMASI

* BOZMA KARARINDA ELEŞTİRİ KONUSU YAPILAN HUSUSLARIN BOZMA NEDENLERİNE EKLENMESİ

* SIKIYÖNETİM KANUNU (1402) Madde 8

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 99

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 87

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 86

* ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER HAKKINDA KANUN (6136) Madde 13

**"İçtihat Metni"**

Sanık M.. Y..'in kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 25 gün hapis, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan aynı kanunun 13/1 ve TCK'nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.02.2008 gün ve 671-80 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 06.02.2012 gün ve 20618-2988 sayı ile;

"TCK'nun 87/3. maddesi uygulandığında 1 yıl 13 ay 15 gün yerine 2 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası tayini takip eden indirimler nedeniyle sonuca etkili görülmemiş, TCK'nun 62. maddesi ile cezada indirim yapıldığında 1 yıl 3 ay 27 gün yerine yazılı şekilde sonuç cezasının eksik tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır" şeklindeki eleştiriden sonra;

"1- 5275 sayılı Yasanın 99. maddesi uyarınca her bir suç diğerinden bağımsız olup ayrı ayrı hüküm kurulması ve cezanın şahsileştirilmesinin her suç için ayrıca değerlendirilmesi gerektiği ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde mağdurun bir zarardan söz etmemesi, sanıktan şikayetçi olmaması ve davaya katılma talebinde bulunmaması ve 6136 sayılı Yasanın 13. maddesine aykırılık suçunda ise, herhangi bir maddi zarar bulunmadığından zararın giderimi koşulu aranmayacağı cihetle sabıkası bulunmayan sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinin uygulanması için gerekli objektif şartların mevcut olduğu, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları ile ilgili olarak mahkemece değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde zararın giderilmediğinden bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesini de kapsadığı gözetilmeden bu konuda bir karar verilmemesi” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.03.2012 gün ve 147532 sayı ile;

2- Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesini de kapsadığı gözetilmeden bu konuda bir karar verilmemesi” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.03.2012 gün ve 147532 sayı ile;

“...Hukuki bir kuralın hiç uygulanmaması veya yanlış uygulanması yasaya muhalefettir. Somut olayda yerel mahkeme TCK'nun 87/3. maddesini yanlış uygulamış ve eksik ceza tayin etmiştir. Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesinin bir başka nedenden dolayı yerel mahkemenin anılan kararının bozulmasına karar verilirken CMUK'nun 320/1. maddesi gereğince, eleştiri konusu yapılan ancak bir bozma nedeni olan husus yönünden de CMUK'nun 326/son maddesinin tatbik gözetilmesi gerektiğine işaret ederek bozma kararı vermesi gerekmektedir. Bir bozma nedeni hakkında eleştiri yapılarak başka bir nedenden dolayı hükmün bozulması halinde, hukuka aykırı olduğu bozma ilamındaki eleştiri ile sabit olan bir husus, mahkemesince hukuka uygunmuş gibi değerlendirilecek ve yapılacak uygulama ile esasen uygulanması mümkün olamayabilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya paraya çevirmeye ilişkin hükümlerin sanıklar yararına hukuka aykırı bir şekilde uygulanması söz konusu olabilecektir. Yüksek Daire tarafından CMUK'nun 326/son maddesi işaret edilerek lehe aleyhe tüm bozma nedenleri hakkında bozma kararı verilmiş olması halinde, yerel mahkemece hukuka uygun bir uygulama yapıldıktan sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme veya seçenek yaptırımların uygulanmasına dair bir değerlendirme yapıldıktan sonra CMUK'nun 326/son maddesi gereği sanığa verilen ceza yönünden uygulama yapılacaktır. Zira CMUK'nun 326/son maddesi kazanılmış hakkı yalnızca ceza yönünden kabul etmiş, önceki kararla verilen ceza dışında kalan diğer hususlar kazanılmış hakkın konusu olarak görülmemiştir. Yüksek Daire tarafından tespit edilen hukuka aykırılık bozma nedeni yapılmadığında, CMUK'nun 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hakkında kapsamı da sanıklar lehine, sanıkların gerçekte hak kazanmadıkları kurumlar uygulanmak suretiyle hukuka aykırı olarak genişleyecektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.02.2012 tarih 2009/20618 Esas, 2012/2988 Karar sayılı ilamına karşı, eleştiri konusu yapılan hususun bozma nedeni yapılması ve yerel mahkemenin kararının bu nedenden dolayı da bozulması gerektiği ” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 19.12.2012 gün ve 27196-38819 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 19.12.2012 gün ve 27196-38819 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanığın kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından mahkûmiyetine karar verilen olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Özel Dairece eleştiri konusu yapılan; “TCK'nun 87/3. maddesi uygulandığında 1 yıl 13 ay 15 gün yerine 2 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası tayin edilmesi ve TCK'nun 62. maddesi ile cezada indirim yapıldığında 1 yıl 3 ay 27 gün yerine sonuç cezasının 1 yıl 3 ay 25 gün olarak eksik tayin edilmesine” ilişkin aykırılıkların bozma nedenlerine eklenmesi gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 320. maddesinde; “Yargıtay, temyiz dilekçesi ile layihasında irad olunan hususlar ile temyiz talebi usule ait noksanlardan dolayı olmuş ise temyiz dilekçesinde bu cihete dair beyan edilecek vakıalar hakkında tetkikler yapabileceği gibi hükme tesiri olacak derecede kanuna muhalefet edilmiş olduğunu görürse talepte mevcut olmasa dahi bu hususu tetkik eder”,

321. maddesinde ise; “Yargıtay, aleyhine itiraz olunan hükmü hangi cihetten kanuna muhalif görmüşse o cihetten bozar.

Hükmün bozulmasına sebep olan kanuna muhalefet keyfiyeti, bu hükme esas olarak tespit edilen vakıalarda olmuş ise bu muameleler dahi aynı zamanda bozulur” hükümleri yer almaktadır.

Temyiz nedenini oluşturacak hukuka aykırılıklar kanunun 307 ve 308. maddelerinde gösterilmiştir. CMUK'nun 307. maddesinin 1. fıkrasında, "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur" denildikten sonra 2. fıkrasında, "Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesini" kanuna muhalefet olarak belirtilmiş, 308. maddesinde ise sekiz bent halinde gösterilen hususlarda kanuna "mutlaka muhalefet" edilmiş sayılacağı kabul edilmiştir.

Temyiz nedenini oluşturacak hukuka aykırılıklar kanunun 307 ve 308. maddelerinde gösterilmiştir. CMUK'nun 307. maddesinin 1. fıkrasında, "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur" denildikten sonra 2. fıkrasında, "Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesini" kanuna muhalefet olarak belirtilmiş, 308. maddesinde ise sekiz bent halinde gösterilen hususlarda kanuna "mutlaka muhalefet" edilmiş sayılacağı kabul edilmiştir.

Bu maddelere göre, Yargıtay temyiz nedenleriyle bağlı olmaksızın, temyiz dilekçesinde ileri sürülsün veya sürülmesin son karara etkili olan tüm hukuka aykırılıkları kendiliğinden inceleyip hükmü bozabilecektir. Yargıtayca yapılacak denetimde, mevcut delillerin yerel mahkemece yanlış değerlendirildiği ve bu nedenle somut olaya ilişkin hukuki nitelemenin yanlış yapıldığı sonucuna varılırsa, karar esastan bozulmakla birlikte, uygulanması gereken hukuki kurallar da gösterilmelidir. Lehe temyiz davasında ise, suç niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşüldüğü belirlenirse, cezanın tür ve miktarı yönünden önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı şartı ile kanuna aykırı olan hükmün bozulmasına karar verilmeli, suç niteliği dışındaki sair hallerde ise, yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla eleştiri ile yetinilerek, aleyhe temyiz olmadığı vurgulanmak suretiyle hüküm onanmalıdır.

Buna göre eleştiri, temyiz mahkemesince aleyhe temyiz bulunmaması veya sonuca etkili olmaması nedeniyle mutlak bozma sebebi teşkil etmeyen bir hukuka aykırılığa uyarıcı, öğretici ve yol gösterici nitelikte işaret edilmesi olup, kural olarak “onama” kararlarında söz konusudur. Hükmün sanık lehine belirlenen hukuka aykırılıklar veya zorunluluklar nedeniyle bozulması durumunda sanığın aleyhine tespit edilen hukuka aykırılıklar da bozma sebebi yapılmalı ve hükmün lehe-aleyhe bozulmasına karar verilmelidir. Aksi takdirde sanığın; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkûmiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle, hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacaktır.

Görüldüğü gibi, hükmün bozulmasını gerektiren başka bir nedenin bulunması halinde, yerel mahkemece düzeltilmesi mümkün olabilecek nitelikteki hukuka aykırılıklar da eleştiri konusu yapılmakla yetinilmeyerek bozma nedenine eklenmelidir. Böylece bozma üzerine kurulacak yeni hükümde cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak gözetilerek hukuka aykırılıklar giderilmiş olunacaktır. Ancak, şartlarının oluşmasına karşın yerel mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gibi bazı hukuka aykırılıklar başka bozma nedeni bulunsa bile bozma nedenlerine eklenmemeli ve eleştiri ile yetinilmelidir. Zira bu halde, önceki hükmün sadece sanık lehine temyiz edilmiş olması nedeniyle, tespit edilen bu tür bir hukuka aykırılığın bozma üzerine verilecek hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gözetildiğinde giderilmesi imkanı bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Özel Dairece sanık hakkındaki hükümler CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesinin kanuni ve yeterli olmadığı ile adli para cezasının taksitlendirilmesi konusunda da karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu halde, kasten yaralama suçu yönünden; "TCK'nun 87/3. maddesi uygulandığında 1 yıl 13 ay 15 gün yerine 2 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası tayini ve TCK'nun 62. maddesi ile cezada indirim yapıldığında 1 yıl 3 ay 27 gün yerine sonuç cezasının eksik tayin edilmesi" isabetsizliklerinin aleyhe temyiz bulunmaması gerekçesiyle eleştiri sebebi yapılması, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle, hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına neden olacağından, sanık aleyhine tespit edilen bu hukuka aykırılıkların da bozma sebebi yapılarak, kazanılmış hak saklı tutulmak kaydı ile hükmün lehe-aleyhe bozulmasına karar verilmeli, böylece yerel mahkemece yeniden kurulacak hükümde temyiz merciince tespit edilen bütün hukuka aykırılıkların giderilmesi sağlanmalıdır.

Bu itibarla; itirazın kabulüne, Özel Daire kararından eleştiri bölümünün çıkarılarak; eleştiri bölümünde bahsedilen isabetsizliklerinin 3 nolu bozma nedeni olarak karara eklenmesine ve kararın son bölümüne kasten yaralama suçundan 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulduğu ifadesinin ilave edilmesine karar verilmelidir.

Bu itibarla; itirazın kabulüne, Özel Daire kararından eleştiri bölümünün çıkarılarak; eleştiri bölümünde bahsedilen isabetsizliklerinin 3 nolu bozma nedeni olarak karara eklenmesine ve kararın son bölümüne kasten yaralama suçundan 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulduğu ifadesinin ilave edilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi S. Bakıcı; "Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 gün, 2011/7-48 Esas, 2011/128 sayılı kararında; 'Özel Daire kararında, sanık Hasan'ın diğer sanıkla birlikte esrar elde etmek amacıyla hint keneviri ekme suçunu işlediği kabul edilerek, hakkında 5237 sayılı TCY'nın 39. maddesi uyarınca indirim uygulanmasının aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmadığı eleştirisi yapılmış, ardından da 5271 sayılı CYY'nın 231. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi amacıyla hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur. Sanığın eylemiyle ilgili olarak 5237 sayılı TCY'nın 39. maddesinin uygulanması suretiyle 1 yıl 3 ay olarak hesaplanan cezanın, gerçekte uygulanma yeri bulunmadığı kabul edilen 39. maddenin uygulanmaması halinde 2 yıl 6 ay olacağı açıkça anlaşılmaktadır. Somut olayda, Özel Dairece bir taraftan sanık hakkında TCY'nın 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunduğu eleştirisine yer verilerek hükmün esasının incelendiği belirtilirken, diğer taraftan bu yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan sonuçtan sanığın ikinci kez yararlandırılması anlamına gelecek şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakıl-ması kurumunun değerlendirilmesi amacıyla hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmesinin isabetli olmadığı' karara bağlanmıştır.