muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/581, Karar No: 2014/1067, Tarih: 18.02.2014

Tüm bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1668, Karar No: 2016/5414, Tarih: 20.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1668 E.  ,  2016/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'na Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığa isnat olunan defter ve belgeleri gizleme suçu açısından; dosya kapsamına göre; defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının şirket yetkilisi sanığın ikametgah adresine 10.10.2007 günü tebliğ edildiği, buna rağmen sanığın varlığı noter tasdik bilgileriyle sabit olan 2004-2005 yıllarına ait defter ve belgeleri, 15 günlük süre içerisinde yetkili vergi inceleme elemanına ibraz edemediği, sanığın değişmeyen savunmalarında "şirkete ait defter ve belgeler vergi dairesi tarafından bizden istenildi ancak biz buna rağmen evrakları teslim etmedik" şeklinde beyanda bulunmak suretiyle, defter ve belgelerin teslimi gereğinden haberdar olduğu ve isteyerek teslim etmediği anlaşıldığından usulüne uygun tebligatın aranmayacağı ve 213 sayılı VUK'nun 139/1. madde ve fıkrasındaki, incelemenin işyerinde yapılması zorunluluğunun bulunmadığı anlaşıldığından yüklenen “defter belge gizlemek” suçunun tüm unsurları itibariyle oluşması nedeniyle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığa isnat olunan 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları açısından ise; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında "sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 2004 yılından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; 2005 takvim yılı açısından ise; dosya içeriğinde yer alan 09.11.2007 tarihli Vergi İnceleme Rapor'unda sanığın, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği tespit edilen Öncü Madencilik Kimya Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketinden aldığı 4 adet faturayı 2005/1. dönem kdv beyannamesinde kullandığının tespit edilmesi, bu tespit ve sanığın defter ve belgelerini ibraz etmemesi nedeniyle diğer dönemlerde kullandığı faturaların da sahte olduğunun kabulünün gerekeceğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından sanığın 2005/2-3-4-5-6-7. dönemlerde kullandığı iddia olunan sahte faturaların nelerden ibaret olduğunun araştırılması; anılan dönemlerde sanığın sahte faturalar kullandığı tespit edilir ise, bu faturalar getirtilip, faturaları düzenleyen mükelleflerin faaliyeti incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi; tespit edilemez ise sanığın anılan dönemler için sahte fatura kullanmadığının kabulü ile suç tarihinin 21.02.2005 olarak kabul edilerek, 2005/1. döneminde kullandığı dört adet fatura açısından üzerine atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmakta ise de suç tarihi itibari ile yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.02.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, nazara alınarak her bir takvim yılı için ayrı ayrı Düşme hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu da anlaşılmayacak biçimde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2016/5803, Karar No: 2018/3017, Tarih: 19.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5803 E.  ,  2018/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, somut olayımızda; haczedildikten sonra elden çıkartıldığı anlaşılan 3 adet büyükbaş hayvan dışında, .... plaka sayılı araca ve sanığın hissedar olduğu .... ili, .... Mahallesi, 2174 ve 2175 parsel sayılı taşınmazlardaki sanık hisselerine haciz konulduğu, bunun dışında sanığın murislerinden intikal eden .... ili, .... Mahallesi, 503 parsel, .... ili, .... Mahallesi, 2166 parsel ve .... ili, .... Mahallesi, 4029 parsel sayılı taşınmazlardaki sanık hisselerine haciz konulduğu ve bu parseller üzerindeki ortaklığın satış sureti ile giderilmesi için .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde dava açıldığının anlaşılması karşısında, anılan davanın sonucu ile haczedilen menkul ve gayrinemkul malların üzerlerindeki haciz şerhleri de dikkate alınarak, takip borcuna yetecek miktarda olup olmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-İİK' nın 331/1. maddesinde düzenlenen suçun yaptırımının '' ....altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası....'' şeklinde düzenlenmesine karşın, sanık hakkında sadece hapis cezasından TCK' nın 50/1-a maddesi uyarınca çevrilen adli para cezasına hükmedilmek sureti ile eksik ceza tayin edilmesi,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''27.02.2014'' yerine ''03.03.2014'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2 numaralı bozma nedeni bakımından aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3934, Karar No: 2019/13469, Tarih: 01.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3934 E.  ,  2019/13469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait işyerine saat 06:16'da girdiklerinin kamera kaydında görüldüğü, Eskişehir'de kış saati uygulamasına göre güneşin 06:59'da doğduğu ve gecenin 05:59'da sona erdiği dikkate alındığında eylemin gündüz sayılan vakitte işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2 ve ... yönünden 116/2, 119/1-c maddelerine uyan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 05/02/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı süresinin dolması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10580, Karar No: 2022/9354, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10580 E.  ,  2022/9354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, sözü edilen kuralın her asgari ücret dönemi için işvereni bağlayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.12.2021 tarihli kararı ile davacı ve davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.03.2022 tarihli bozma ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, bu nedenle son tutanak tarihini aşan kısım yönünden davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, sözü edilen kuralın her asgari ücret dönemi için işvereni bağlayacağı, bozma kararı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak hesaplama yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacağa hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi gereği dava şartı gerçekleşmediğinden davanın usulden reddi gerektiğine yönelik bozmaya uygun karar verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

T.H.
Yargıtay — Esas No: 2013/10508, Karar No: 2014/17803, Tarih: 03.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/10508 E.  ,  2014/17803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/227074

MAHKEMESİ : Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2011

NUMARASI : 2010/135 (E) ve 2011/49 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, tanık A.. A.. ile birlikte askerliğini yaptığı ve askerlik bitmesinden sonra da tanıkla görüşmeye devam ettiği sırada tanık Adem'e, Demirçelik fabrikasında çalıştığını, eniştesinin de bu fabrikada yetkili olduğu için ucuz demir temin edebileceğini, ayrıca, dayısının da Suriye'de çiftliğinin bulunması nedeniyle, ucuz hayvan temin edebileceğini söylemesi üzerine tanık Adem, babası ve katılanın Gaziantep'e geldikleri, sanığın gelenleri terminalden Mercedes marka araç ile karşılayarak bir otele yerleştirdiği, burada, katılanı, dayısı O. Ç. olarak tanıttığı, gerçekte ismi B. Y. olan kişi ile tanıştırdığı, sanığın, bahse konu otelin O. Ç.'e ait olduğunu söylediği, katılan ve yanındakileri Gaziantep'te gezdirdikleri, bu şekilde güven oluşturduktan sonra katılanın, ucuz hayvan temin etmesi için O. Ç.isimli (gerçekte B. Y.) kişiye 28.000 TL, ve yine ucuz demir temin etmesi için sanığa da 18.000 TL verdiği, sanık ve temyiz dışı B. Ç.'in parayı aldıktan sonra bir süre katılanı oyalayıp ortadan kayboldukları ve telefonlara cevap vermedikleri, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanıkla birlikte aynı suçu işlediği iddia edilen ve O. Ç. ismini kullanan B.Y. isimli kişi hakkındaki evrakın, soruşturma aşamasında tefrik edilmesinden sonra, aynı kişi hakkında, Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/753 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda 28/04/2011 tarih ve 2011/279 Karar sayılı kararla beraatine karar verilerek, dosyanın temyiz için Yargıtay'a gönderildiği dikkate alınarak, her iki davanın; konusu, sebebi ve taraflarının aynı olması nedeniyle, davalar arasında, fiili ve hukuki bağlantı bulunduğunun anlaşılması karşısında, her iki dosyanın birleştirilerek, delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22263, Karar No: 2015/2819, Tarih: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22263 E.  ,  2015/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü 213 ada 5 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dairenin 19.04.2012 tarihli bozma ilamında mahkeme tarafından münavebeye alınan zeytin ürününün dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim gideri bozma konusu yapılmadığı halde hükme esas bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda önceki verilerden farklı olarak zeytin ürünü için dekar başına ortalama verimi 480 kg, kilogram başına toptan satış fiyatı 1.60 TL alınmak suretiyle hesaplama yapılmış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.