muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3413, Karar No: 2015/17731, Tarih: 20.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3413 E.  ,  2015/17731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/78-2014/791

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.10.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğrudur.

Ancak;

Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde kapama şeklinde fındık ağaçları bulunduğundan, taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra ağaç bedelinin tespiti gerekirken, fındık ağaçlarına maktuen değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4003, Karar No: 2017/2839, Tarih: 28.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/4003 E.  ,  2017/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28/02/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Araç muayene istasyonu olarak faaliyet yürüten davalı işyerinde, mesainin bitmesine rağmen randevu alarak muayeneye gelmiş olan araçların tamamının işlemlerinin bitirilememiş olmasına istinadan ve sırada bekleyen müşterilerin mağdur olmaması için fazla mesai talep eden işverenin talebi, aralarında davacının da bulunduğu ve sendikal faaliyet kapsamında birlikte hareket eden işçiler tarafından kabul edilmemiş buna bağlı olarakta randevu alarak gelmiş olan araç sahiplerinden bir kısmı işlemini yaptıramadan geri dönmek zorunda kalmıştır. Bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açtığı izahtan vareste olup anlatıldığı şekilde birlikte hareket ederek fazla mesai yapmayı reddeden tüm işçiler bu davranışları nedeniyle işten çıkartılmışlardır.

Davacı işçimizde dahil fazla mesai talebini kabul etmeyen işçilerin, işverence yılbaşında talep edilen fazla mesaiye muvafakat isteğini de geri çevirmiş oldukları anlaşılmaktadır.

Fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçinin fazla mesaiye kalmadığı için işten çıkartılmasında haklı veya geçerli bir neden bulunmadığı, feshin bu yönüyle geçersiz olduğu da tartışmasızdır.

Tartışma, tamamı sendika üyesi olan ve üyesi oldukları sendikanın işyerinde örgütlenmesi için çalıştıkları belli olan işçilerin işten çıkartılmasının gerçek nedeninin sendikal faaliyetleri olup olmadığı hususundadır.

Somut olaya dönüldüğünde, fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçiyi mesaiye kalmaya zorlamanın hukukî dayanağı yoktur ancak randevu alarak gelmiş ve sıraya girmiş araçların geri gönderilmesi yerine geçimini o işyerinden sağlayan işçinin anlayış göstererek makul süreli bir fazla mesaiye kalmasını umut etmek de işverenin gözünden bakıldığında anlaşılamayacak veya yadırganacak bir durum değildir.

Açıklanan nedenle " İşin yarım kalması benim sorunum değil, ben mesaim bittiği anda işi bırakırım, bu davranışımın ne gibi sonuçlara neden olduğuylada ilgilenmem, mesai içerisinde rahatlıkla bitirilebilecek kadar iş kabul etmek işverenin sorumluluğundadır" şeklinde nitelendirilebilecek tutum nedeniyle gerçekleştiği anlaşılan feshin sendikal nedene dayandığını kabul etmek doğru olmamıştır

Açıklanan nedenle " İşin yarım kalması benim sorunum değil, ben mesaim bittiği anda işi bırakırım, bu davranışımın ne gibi sonuçlara neden olduğuylada ilgilenmem, mesai içerisinde rahatlıkla bitirilebilecek kadar iş kabul etmek işverenin sorumluluğundadır" şeklinde nitelendirilebilecek tutum nedeniyle gerçekleştiği anlaşılan feshin sendikal nedene dayandığını kabul etmek doğru olmamıştır

Şeklindeki kanaatimiz sebebiyle, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 28.02.2017
Yargıtay — Esas No: 2011/7005, Karar No: 2011/2643, Tarih: 11.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/7005 E.  ,  2011/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulakyurt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2009

Davacı  vekili, davacının 2007 yılında davalı Belediye Başkanlığından emekli olduğunu, davalı Belediye Başkanlığınca davacıya tasarrufu teşvik hesabında biriken nema alacağının ödenmediğini,  davacının davalıya başvurduğu halde cevap alamadığından Kırıkkale 2. İcra Müdürlüğünün 2007/2213 esas sayılı dosyası ile toplam 4.364,70-TL.’nin tahsili için, icra takibi başlatıldığını ancak davalı tarafın  bu takibe itiraz ettiğinden  itirazın iptali ve takibinin devamı ile davacı lehine %40 kötü niyet tazminatı ödenmesini talep etmiştir.

Davacı asil duruşmadaki beyanında; Belediye Başkanlığı ile anlaşma yaptığının  doğru olduğunu, belediyeden her hangi bir alacağının kalmadığını beyan etmiştir.

Davacı vekili duruşmadaki  beyanında; müvekkili ile davalı Belediye Başkanlığı aralarında sulh olduklarını, sulh anlaşmasında icra takip masrafları ve yargılama giderleri ile vekalet  ücretinin dikkate alınmadığını, bu masrafların ve vekalet ücretinin ödenmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı S..... Belediye Başkanlığı temsilcisi  beyanlarında; davacının Belediye Başkanlığından nema kesintileri hakkında herhangi bir talebinin olmadığını, doğrudan icra takibinin başlatıldığını, davacının öncelikle kendilerine başvurması halinde kayıtlarının tetkiki sonucunda nema kesintilerinin ödenebileceğini bildirerek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı S...... Belediye Başkanlığı temsilci duruşmadaki beyanında; davacı vekilinin sunmuş olduğu bilirkişi raporunda alacak miktarının 4.364,70 TL olarak hesaplandığını, ayrıca bilirkişinın icra vekalet ücreti ve bilirkişi ücreti eklemek suretiyle toplam ödeme miktarının 5.006,46 TL olarak hesapladığını, davacıyla yaptıkları  anlaşmada kendisine 4.600,00 TL ödeneceğine dair hesap çıkartıldığını, buna dayanarak anlaşılan miktar davacıya ödendiğini, davacının her hangi bir alacağı kalmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme tarafından, davanın devamı sırasında davacı ile davalı Belediye Başkanlığı arasında anlaşma sağlandığı, davalı Belediye Başkanlığı tarafından gecikme faizi dahil toplam 4.600,00 TL’nin davacıya ödendiği, böylece davacının icra takibinde haklı olduğunun davalı Belediye Başkanlığınca kabul edildiği anlaşıldığından, açılan davanın kabulüne,  Kırıkkale 2. İcra Müdürlüğünün 2007/2213 Esas sayılı icra takip dosyasındaki davalı itirazının iptali ile takipin devamına, alacağın takip başladığında likit olmadığı anlaşıldığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı   tarafından temyiz edilmiştir.

Sulh , bir davada tarafların karşılıklı anlaşma yoluyla yapmış oldukları bir sözleşme olarak tanımlanabilir. Sulh mahkeme içinde yapılabileceği gibi mahkeme dışında da yapılabilir.

Hüküm süresi içinde davalı   tarafından temyiz edilmiştir.

Sulh , bir davada tarafların karşılıklı anlaşma yoluyla yapmış oldukları bir sözleşme olarak tanımlanabilir. Sulh mahkeme içinde yapılabileceği gibi mahkeme dışında da yapılabilir.

1-Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile taraf beyanları birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasında gerçekleşen anlaşma “ sulh “ niteliğinde olduğundan , sulh anlaşması nedeniyle dava  konusu ve dolayısıyla icra takibi konusuz kalmıştır. Mahkeme tarafından  bu yön gözetilerek takip konusu asıl alacak bakımından konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken mükerrer ödemeye yol açacak şekilde itirazın iptaline karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

2- Taraflar arasında gerçekleştirilen sulh anlaşmasında yargılama gideri ve vekalet ücreti bakımından bir düzenleme yapılmamıştır. Başka bir anlatımla yapılan sulh yargılama gideri ve vekalet ücretini kapsamamaktadır. Bu durumda, yargılama gideri ve vekalet ücretinin mahkeme tarafından kabul –feragat miktarı dikkate alınarak belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu tasarrufu teşvik ve nema alacağı ödenmemek suretiyle dava açılmasına sebebiyet verilmiştir. Sulh ile, takip konusu asıl alacağın tamamının ödenmesi öngörülerek ödeme yapılmıştır. Buna göre davacının asıl alacağı bakımından feragat ettiği alacak bulunmadığından yargılama gideri ve vekalet ücretinin tamamından davalının sorumlu tutulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden  BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2011  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42693, Karar No: 2017/17400, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42693 E.  ,  2017/17400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12584, Karar No: 2015/9434, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12584 E.  ,  2015/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kandıra Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2015

NUMARASI : 2015/304-2015/298

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Körfez Sulh Hukuk ve Kandıra Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Körfez Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “K. Mah. İzmit Kandıra yolu sokak No:9 Kandıra/KOCAELİ” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kandıra Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önce “H. Mahallesi Efes Sokak Akkuş Sitesi, B/Blok 19/5 Körfez/KOCAELİ” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına ve Kandıra İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “H.Mahallesi Efe Sokak Akkuş Sitesi, No:34 Körfez/KOCAELİ” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Körfez Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Körfez Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12767, Karar No: 2014/17511, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12767 E.  ,  2014/17511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 19.09.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıklarının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10848, Karar No: 2011/11932, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10848 E.  ,  2011/11932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığı yazılarına göre dava konusu taşınmazın belediye sınırları ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup plansız alanda kaldığı, ayrıca 1/5000'lik planda havaalanı olarak belirtildiğinden yapılaşma yasağı bulunduğu, havaalanı sınırları bitişiğinde meskûn alanlar ve havaalanının batı, güney ve güneydoğusunda yoğun yapılaşmalar bulunduğu, merkez ilçe yerleşim yeri ortasında olduğu, yol ve ulaşım imkanı bulunduğu ancak nazım imar planında havaalanı olarak planlı olduğundan yapılaşmaya izin verilmesi mümkün bulunmadığından kanal hizmeti verilmediği, en yakın yerleşim yerine 24 metre mesafede bulunduğu belirtilmiş, geri çevirme öncesi dosya içerisinde bulunan belediye başkanlığı yazılarında ise taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planının bulunmadığı, nazım planda askeri alan olarak konumlandırıldığı, merkeze 2500 metre uzaklıkta bulunduğu ve tüm belediye hizmetlerinden faydalanmadığı, 24.09.2010 tarihli yazısında, 1/1000'lik planda havaalanında, 1/5000'lik planda askeri alanda kaldığı, yapılaşma yapılamayacağı, temyiz aşamasında davacı idare vekili tarafından ibraz edilen 10.09.2008 günlü belediye başkanlığı yazısında ise davaya konu parselin 1/1000 ölçekli ve 1/5000 ölçekli imar planları içinde bulunmadığı bildirilmiş olmakla gelen yazılar çelişkili olup, taşınmazın 1/1000 ölçekli plana kamulaştırma amacıyla alınıp alınmadığı hususu da anlaşılamamıştır. Dairece daha önce incelenen Dairenin 23.06.2011 gün ve 2011/6668 E.-7656 K. sayılı dosyasında (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 gün ve 2009/509 E. 2010/512 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili belediye başkanlığınca gönderilen 23.09.2010 tarih ve 8274 sayılı cevapta 1/1000 ölçekli uygulama imar planının 08.06.2010 tarihinde onaylandığı ve planda havaalanında kaldığının belirtildiği de dikkate alınarak, yukarıda açıklanan belediye başkanlığı yazıları arasındaki çelişkilerin nedeni de sorulmak ve ayrıca Dairece 29.09.2011 günü incelenen Dairenin 29.09.2011 gün ve 2011/8126 E.-9465 K. sayılı dosyasında (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 tarih ve 2009/506 E.- 2010/511 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili dosya arasında bulunan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.12.1996 tarih ve 1996/109 E.-933 K. sayılı dosyasına gönderilen belediye başkanlığının 24.12.1996 tarih ve 587 sayılı yazısı da incelenmek suretiyle, dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararı alınmadan önceki durumunun, hangi amaçla ve hangi tarihte uygulama imar planı kapsamına alındığının, dava tarihinden önce imar planı içinde ise; içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04

.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları beldenin gelişme yönünde bulunup bulunmadığı vd. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.