muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1404, Karar No: 2021/4511, Tarih: 22.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1404 E.  ,  2021/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı ... Taşımacılık İnş. Tem. Hiz. Petrol Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti.'nin hizmet verdiği ... Petrokimya Holding A.Ş. işyerinde çalışmakta iken iş akdinin sendikal nedenle feshedildiğini belirterek fesih işleminin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine, boşta geçen süre ücreti ile sendikal tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Taşımacılık İnş. Tem. Hiz. Petrol Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti. vekili, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunup, davacının, dahili davalı asıl işveren ... A.Ş. ile aralarında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında şirketleri nezdinde çalıştığını, davacının iş akdinin işyerinde mali sıkıntıların yaşanması ve bu sebeple tasarruf tedbirlerinin alınması nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal tazminat talebinin kabulünün mümkün olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Dahili davalı ... Holding A.Ş.vekili, davacının, davalı ... Ltd. Şti'nin işçisi olduğunu, açılan davada husumetlerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işveren taraflarca fesihte geçerli nedenin oluştuğunun kanıtlanmamış olduğu gerekçesiyle feshin geçersizliğine sendikal tazminatın da kabulü yönünde verilen karar Yargıtay(kapatılan) 22.Hukuk Dairesi'nin 2018/14305 esas 2018/24227 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde, feshin geçersizliğine ve sendikal tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Anayasanın 36. maddesinde, herkesin meşrû vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde davanın tarafları, müdahilleri ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenme hakkına sahip oldukları, bu hak kapsamında; yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesi ve kararın somut ve açık gerekçelendirilmesi vardır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde davanın tarafları, müdahilleri ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenme hakkına sahip oldukları, bu hak kapsamında; yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesi ve kararın somut ve açık gerekçelendirilmesi vardır.

Somut olayda davalı ... vekilince 27.11.2020 tarihinde UYAP üzerinden mazeret dilekçesi gönderilmiştir. Mahkemece 30.11.2020 tarihli duruşmada ise, davalı vekilinin mazereti hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin dava sonuçlandırılmıştır.. Bu durum savunma hakkının kısıtlanması ve hukuki dinlenilme hakkının ihlali sonucunu doğurduğundan hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/02/2021 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11393, Karar No: 2021/13448, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11393 E.  ,  2021/13448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18/11/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/50 E. - 2020/10 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, Büyükbalıklı Mahallesi, 1586 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerekirken, bu oranın %4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin dekara ortalama masrafları resmi verilere uygun ise de; aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında, dekara ortalama üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin dekara ortalama masrafları resmi verilere uygun ise de; aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında, dekara ortalama üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kamulaştırılan alan 3.534,26 m² olduğu halde, hükümde 3.534,76 m² yazılması,

4-İlk kararla hükmedilen 349.122,13 TL bedele 23/01/2017 tarihinden ilk karar tarihi 24/05/2017 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve mükerrer tahsile sebebiyet verilmemesi için davacı idare bloke edilen 6.284,85 TL faiz bedelinin iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Mahkemece verilen hüküm, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca verilen kaldırma ve gönderme kararı ile ortadan kalktığı halde, ilk kararda tescil hükmü verildiğinden bahisle, yeniden terkin hükmü kurulmaması,

Doğru olmadığı gibi;

6-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HMK'nın 371.maddesi gereğince BOZULMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10478, Karar No: 2012/3045, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10478 E.  ,  2012/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (... 11.Asliye Huk. Mah)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı şirket arasında ticari ilişki olup, cari hesabın 8.115,24-TL.lik kısmında mutabık kaldıklarını ve 30.11.2007 tarihli cari hesap mutabakatını imzaladıklarını, ancak davalının ödeme yapmaması üzerine icra takibi başlattıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın ... Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, mutabakat metnindeki imzanın sahte olduğunu, kendilerinin davacıdan alacaklı olduklarını, bu nedenle davanın reddi ile davacının %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, bilirkişi raporunda belirlendiği şekilde davacı alacağı olan 7.067,00-TL üzerinden itirazın iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, işlemiş faize yönelik talebin reddine, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; dava itirazın iptali istemine ilişkin olup davaya konu icra takibinde davacı alacağına dayanak belge olarak taraflar arasında imzalandığı belirtilen 30.11.2007 tarihli cari hesaba ilişkin mutabakat belgesine dayanmış olup, davalı sözkonusu mutabakat altındaki imzaya açıkça itirazda bulunmuştur. Bu durumda mahkemece mutabakat belge aslı ibraz ettirilerek mutabakat belgesi altındaki imzanın davalı şirket yetkilisine ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun tutulmayan ve lehe delil teşkil etmeyen davacı ticari defter ve kayıtlarına dayanılarak yanılgılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29718, Karar No: 2018/7763, Tarih: 26.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/29718 E.  ,  2018/7763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15 yıl sigortalılık süresi itibari ile 3600 prim gün sayısını doldurmasından kaynaklı emeklilik sebebi ile iş akdini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının başka iş yerinde çalışmak için iş akdini feshettiğini bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin ilk dönem çalışmasının istifa ile sona erip ermediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin ilk dönem çalışmasının istifa ile sona erip ermediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı grafiker olarak davalı iş yerine ait ... ve İstanbul da bulunan iş yerlerinde 02.06.1997 – 18.11.1998, 18.12.1998 – 18.11.2002 ve 10.12.2002 – 22.04.2013 tarihleri arasında çalışmıştır. Davacı tarafından işverene sunulan 18.11.1998 tarihli istifa dilekçesinde ; “ çalışmakta olduğum ... Bilgisayar Form Hassas Kağıt AŞ den istifamı rica ediyorum. “, 18.11.2002 tarihli istifa dilekçesinde de “ iş değişikliği nedeni ile ayrılmak istiyorum“ yazmaktadır. Davacı dava dilekçesinde 2002 yılında ... da bulunan iş yerine çalışmaya geldiğinden işverence bu istifa dilekçesinin imzalattırıldığını beyan etmiştir. Davacı tanıkları da davacının 2002 yılında İstanbul dan ... da ki iş yerine gelerek çalışmaya devam ettiğini beyan etmişlerdir. Bu nedenle 18.11.2002 tarihli istifa dilekçesine değer verilmemesi isabetli olmuştur. Ancak davacı 18.11.1998 tarihinde ki istifanın zorunlu olduğunu, o tarihte sendika üyesi olduğunu ve bu nedenle iş yerinde sorunlar yaşadığını, tehdit ile istifa dilekçesi verdiğini ve sendikadan istifa ettirildiğini belirtmiş ise de bu iddiasını ispat edememiştir. Davacı bu dilekçesini özgür iradesi ile yazmış ve dosya kapsamında iradesinin fesada uğratıldığı, tehdit edildiği konusun da herhangi bir delil bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının ilk dönem çalışmasının istifa ile sona erdiğinin kabulü ile 02.06.1997 – 18.11.1998 tarihleri arasındaki dönemin dışlanması gerekmektedir. Bu durumda; davacının ilk dönem çalışmasının istifa ile sona erdiği kabul edilerek buna göre yeniden hesaplama yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacının fazla mesai ücreti hesabına esas alınan çalışma saatleri konusu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

Somut olayda davacının cumartesi günleri çalışmanın 09.00 da başladığını belirtmesi ve davacı tanıklarından Seyfettin Yalçın'ın cumartesi günleri saat 09.00 da işe başlıyorlardı beyanı karşısında cumartesi günleri çalışmanın 09.00 da başladığının kabulü gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda cumartesi günleri çalışmanın 08.30 da başladığının kabulü ile fazla çalışma hesabının yapılması talep aşımı olup, karar bu yönden hatalıdır.

Sonuç:

Somut olayda davacının cumartesi günleri çalışmanın 09.00 da başladığını belirtmesi ve davacı tanıklarından Seyfettin Yalçın'ın cumartesi günleri saat 09.00 da işe başlıyorlardı beyanı karşısında cumartesi günleri çalışmanın 09.00 da başladığının kabulü gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda cumartesi günleri çalışmanın 08.30 da başladığının kabulü ile fazla çalışma hesabının yapılması talep aşımı olup, karar bu yönden hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6802, Karar No: 2014/8409, Tarih: 16.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/6802 E.  ,  2014/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2012/1172-2014/29

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 2011 yılından 30.11.2012 tarihine kadar sigortası S. A.Ş. üzerinde gösterilmekle birlikte davalı Avea'da teknisyen olarak çalıştığını, davalı Avea'nın işten çıkışla ilgili sözlü ya da yazılı bildirimde bulunmadığını, diğer davalının da yazılı tebligat yapmayıp çıkarma sebebini kesin şekilde açıklamadığını, şirketler arasında muvazaa bulunduğunu ileri sürerek, davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine, davacının işe iadesine, davacının kanuni süresi içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini ücret ve diğer haklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Avea vekili, davacı ile müvekkili şirket arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, iş sözleşmesinin davalı diğer şirket tarafından feshedildiğini, husumet itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı S. vekili, davanın kanuni sürede açılmadığını, davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını, diğer davalı şirketin 15.10.2012 tarihinde projenin 30.11.2012 tarihinde sonlanacağını bildirdiğinden iş sözleşmesinin kendiliğinden sona erdiğini, bu durumun yazılı bildirimle bildirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının yaptığı işin niteliği göz önüne alındığında iş sözleşmesinin belirli süreli olarak yapılamayacağı, davalı işverenin fesih bildirimini yazılı olarak yapmadığı, fesih sebeplerinin açık ve kesin bir şekilde belirtmediği gibi iş sözleşmesini haklı ve geçerli sebeplerle feshettiğini ve feshe son çare olarak başvurduğunu da ispatlayamadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine davacının davalı S. Telekomünikasyon Hizmetleri San. Tic. A.Ş.'ndeki işe iadesine ve işe başlatmama ve boşta geçen süre tazminatlarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar vermiştir.

Hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin belirli süreli kabul edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin belirli süreli kabul edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

4857 sayılı Kanun'un 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir sebep olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir.

İş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur. İş sözleşmelerinin belirsiz süreli olması asıl, belirli süreli olması istisnadır. Kanunda belirli süreli işlerle, belirli bir işin tamamlanması veya belli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif şartlara bağlı olarak belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilecektir.

Belirli iş sözleşmesinin varlığının kabulü için hangi durumların objektif sebep olarak kabul edilebileceği 4857 sayılı Kanun'un 11. maddesinde örnek kabilinden sayılmıştır: İşin niteliği gereği belirli bir süre devam etmesi, belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması, kanunda gösterilen bu sebepler tahdidi olarak değil; örnek kabilinden verilmiş; benzer hallerde belirli iş sözleşmesi kurulması imkanı açık tutulmuştur. Zira, sözkonusu hükümde açık olarak “..gibi objektif koşullara bağlı olarak” ifadesine yer verilmiştir.

Somut olayda, davacı ile davalı S. Telekomünikasyon Hizmetleri San.Tic.A.Ş arasında 24.01.2011 tarihli belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığı, iş sözleşmesinde sözleşme süresinin açıkça “İşbu sözleşme, Avea Site Works Projesi tamamlanıncaya kadar devam etmek üzere taraflarca tanzim ve imza edilmiş olup, Avea Site Works Projesi sözleşmesinin nihayetlenmesi ile ihbarsız ve tazminatsız sona erer.” şeklinde belirtildiği, yine davacı tarafından imzalanan iş sözleşmesinin eki niteliğindeki protokol de davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, hizmet süresinin projenin tamamlanması ve /veya geri çekilmesi ya da herhangi bir sebeple sona ermesi halinde sona ereceğini bilerek işe başlamayı kabul ve taahhüt ettiğini belirttiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunun kabulü gerektiği ayrıca dosya içeriğine göre de davalı tarafça davacıya gönderilen fesih bildiriminin usulüne uygun tebliğ edildiği dikkate alındığında fesih bildiriminde belirtilen sebeplerin geçerli olduğu bu nedenle de davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptığı 306,00 yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 16.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.