muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18150, Karar No: 2012/21070, Tarih: 18.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/18150 E.  ,  2012/21070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.12.2010 tarih ve 2007/591-2010/651 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili, davalı ... ve davalı ... Şirketleri vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 26.08.2007 tarihinde davalılardan ...'ın sevk ve idaresindeki ticari otobüsün diğer davalı ...'nin sevk ve idaresindeki çekici ile çarpışması neticesinde otobüste yolcu olarak bulunan müvekkillerinden ...'ın eşi, diğer davalıların babaları ...'ın vefat ettiğini, davalılar ... ve Denge Akaryakıt Dağ. Paz. Pet. Ür. İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti'nin kazaya karışan araçların maliki ve işletenleri olduğu, araçların zorunlu mali mesuliyet sigortalarının ise davalı ... şirketleri tarafından yapıldığını belirterek davacılar ... için 12.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile ... için 70.000,00 TL manevi, diğer müvekkilleri için ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, sigorta şirketlerinin yanlızca maddi tazminat yönünden ve poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere sorumlu tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında destekten yoksun kalma tazminatı yönünden davasını ıslah ederek toplam 230.319,00 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı ... şirketleri vekilleri, zorunlu mali mesuliyet sigortaları kapsamında sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, araç sürücülerinin kusur oranlarının dikkate alınması gerektiğini, davacıların dava tarihine kadar herhangi bir müracaatlarının bulunmadığını belirterek ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... vekili, kusuru ve talep edilen tazminat miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., kusur oranını kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, kusuru ve talep edilen tazminat miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., kusur oranını kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisinin 26.08.2007 tarihinde meydana gelen trafik kazasında hayatını kaybettiği, meydana gelen zarardan davalı ... şirketlerinin poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere tüm davalıların müteselsilen sorumlu oldukları, belirlenen tazminat miktarından BK'nun 44/1 maddesi uyarınca takdiren %30 indirim yapıldığı, olay sebebiyle manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili, davalı ... ve davalı ... şirketleri vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar Ergo İsviçre Sigorta A.Ş. ve Güven Sigorta A.Ş. vekilleri ile davalı ...'nin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, taşıma sırasında meydana gelen trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. BK'nun 47. maddesi uyarınca, hakimin özel durumları dikkate alarak hükmedeceği manevi tazminat miktarı, olay nedeniyle duyulan elem ve ızdırabı kısmen dahi olsa telafi etmeye elverişli, makul ve adalete uygun olmalıdır. Somut olayda ise, davacılardan ...'ın olay tarihinde 32 yaşında olup, eşini kaybettiği ve 4 çocuğu ile kaldığı, yine diğer davacıların 15, 12, 10 ve 3 yaşlarında babalarını kaybettikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının, yukarıda açıklanan ilkelere uygun düştüğünden söz etmek mümkün değildir. O halde mahkemece olayın meydana geldiği tarih, olayın oluş şekli ve neticesi, her bir davacının ekonomik ve sosyal durumları ayrı ayrı dikkate alınarak, davacılar yönünden adalete uygun ve makul miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, belirtilen şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3- Yine, mahkemece hüküm altına alınacak olan maddi tazminat miktarı yönünden BK'nun 44/1 maddesi kapsamında takdiren %30 indirim yapılmak suretiyle karar verilmiş ise de, sebep ve gerekçesi açıklanmaksızın maddi tazminat miktarında indirim yapılması doğru görülmemiştir.

3- Yine, mahkemece hüküm altına alınacak olan maddi tazminat miktarı yönünden BK'nun 44/1 maddesi kapsamında takdiren %30 indirim yapılmak suretiyle karar verilmiş ise de, sebep ve gerekçesi açıklanmaksızın maddi tazminat miktarında indirim yapılması doğru görülmemiştir.

4- Öte yandan, taraflar arasındaki uyuşmazlık mutlak ticari işlerden olan taşıma ilişkisinden kaynaklandığı ve davacılar vekilinin maddi ve manevi tazminatın reeskont faiziyle tahsilini talep ettiği halde, mahkemece ticari iş niteliğindeki taşıma sırasında meydana gelen haksız fiil nedeniyle hükmedilecek tazminatın yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi doğru görülmediği gibi, mahkemece, hükmedilen manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

5- Bozma neden ve şekline göre, davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, davalılar Ergo İsviçre Sigorta A.Ş. ve Güven Sigorta A.Ş. vekilleri ile davalı ...'nin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, (5) numaralı bendde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2.060,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'nden alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 8.117,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Güven Sigorta A.Ş. ve davalı Ergo İsviçre Sigorta A.Ş'den ayrı ayrı alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3576, Karar No: 2025/866, Tarih: 05.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3576 E.  ,  2025/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/162 E., 2023/78 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...’nun davalı şirket aleyhine Konya 6. İcra Müdürlüğü'nün 2017/1392 Esas sayılı dosyasıyla icra takibi başlattığını, müvekkilinin adresine hacze gelindiğinde davalı şirket kamyonunun ve müvekkilinin mülkiyetinde bulunan ağaç sökme makinasının haczedildiğini, her ne kadar Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2017/141 Esas sayılı dosyası ile istihkak davası açılmış ise de takip dosyasından feragat edildiğini bu nedenle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulduğunu ve kararın kesinleştiğini, kararın gerekçesinde haczin İİK'nın 99. maddesince yapılmış sayılması gerektiğine de vurgu yapıldığını, haczedilerek yediemine çekilen araç ve üzerinde bulunan ağaç sökme makinasının talep doğrultusunda borçluya teslim edildiğini, yapılan tesliminin hukuka aykırı olduğunu, davalıların muvazaalı işlem yaptıklarını, ağaç sökme makinasının taraflarına teslimi için borçluya muhtıra çıkartılmasını talep ettiklerini ancak icra müdürlüğünce taleplerinin reddedildiği, ret kararının usulsüz olduğunu belirterek red kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davacı vekilinin 29.04.2021 havale tarihli ıslahı ile müvekkili tarafından davalı şirkete ait kamyonun üzerine imal edilen Ha 310 DASD tipi ağaç sökme dikme makinesinin müvekkiline ait olduğunun tespiti ile bu makinenin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkili şirkete aynen iadesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... San. Tic. Ltd. Şti vekili cevap dilekçesinde; davacı ile ticari bir ilişkisi olmadığını, müvekkili ile dava dışı Hidroacar End. Ltd. Şti. arasında bir adet ha310 DASD model, Hidroacar marka ağaç sökme dikme makinesinin üretimi ve çalışır vaziyette teslimi konusunda 26.05.2016 tarihli sözleşme imzalandığını ancak süresi içerisinde edimin yerine getirilmediğini, müvekkili şirketin borcu nedeniyle davalı tarafından takip başlatıldığını, ancak takipten feragat edilmesi üzerine yapılan fiili haczin kaldırıldığını, araç ve makinenin müvekkiline teslim edildiğini, makinenin aracın mütemmim cüzü olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III.MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı şirket ve dava dışı .......Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşmeye göre davalı şirketin ödemelerini yaptığı ancak dava dışı şirketin edimlerini süresi içerisinde yerine getirmediği, kamyonun malikinin davalı olduğu, sözleşme kapsamı ve işin amaç ve mahiyetine bakıldığında dava konusu makinenin kamyonun bütünleyici parçası (mütemmim cüz'ü) olduğu, TMK'nın 684. maddesi kapsamında kamyona malik olan davalının bütünleyici parçaya da malik olacağı, tarafların sözleşme bedeli kapsamındaki hak ve alacaklarının bu aşamada bu davanın konusu olmadığı, davacı defterlerinde davalılar ... ve Pan İnşaat Ltd. Şti. ile ilgili herhangi bir kaydın bulunamadığının tespit edildiği, davacı şirket ile davalı şirket arasında herhangi bir ticari ilişkinin bulunmadığı gerekçesiyle, davalı şirket hakkında açılan davanın reddine, davalı ...'nun diğer davalı şirketin icra takibinden dolayı alacaklısı olduğu, davacı şirket ile herhangi bir ticari ilişkisinin bulunmadığı, dava konusu makineye ilişkin de herhangi bir iddiasının bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde:

a. Makinenin kamyonun mütemmim cüzü olmadığını, mer'i mevzuata göre iş makinelerinin eklenti ya da mütemmim cüz olabilmesi için projesinin çizilerek araç ruhsatına tescilinin yapılmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, makinenin müvekkil elinden haczedilerek alındığı tarihte böyle bir tescilin bulunmadığını,

b. İstihkak davasının gerekçesinde haczin İİK’nın madde 99'a göre yapılması gerektiğinin belirtildiğini,

c. Dava dışı ..... Ltd. Şti'nin ticari defterlerinin incelenmediğini, davalı şirketin ticari defterleri incelendiğinde davalı tarafından davacının firmasına yapılmış ödeme bulunmadığının anlaşılacağını,

d. Davalılar arasındaki muvazaa iddiasının tartışılmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, mülkiyetin tespiti aynen iadesi istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, mülkiyetin tespiti aynen iadesi istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve göre usul ve kanuna uygun olup, davacının dava konusu ağaç dikim ve söküm makinesinin kendisine ait olduğunu yeterli ve inandırıcı delillerle ispat edemediği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7469, Karar No: 2020/1273, Tarih: 13.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/7469 E.  ,  2020/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu olmayan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi isabetsizliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller, gerekçeli kararda gösterilip, tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı nedenin bulunmadığı, artırıcı nedenin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13358, Karar No: 2017/3980, Tarih: 10.07.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/13358 E.  ,  2017/3980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar ...ve ... vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, duruşma isteği tebligat gideri karşılanmadığından reddedildi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’ın maliki olduğu 482, 662, 1832, 923, 1937, 1938, 1939 ve 824 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla yanında yaşadığı kızı ....’nin eşinin erkek kardeşi olan davalıya satış yoluyla devrettiğini, yapılan devrin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişler, 05/09/2011 tarihli dilekçeleri ile dava açıldıktan sonra bir kısım taşınmazların muvazaalı olarak ...’e devredildiğini, bu nedenle Yasin’in davalı olarak davaya dahil edilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., kesin hüküm bulunduğunu, muvazaa iddiasının gerçeği yansıtmadığını, resmi akitte belirtilen bedelin gerçek olduğunu, öte yandan vekalete dayalı satışlarda muvazaa iddiasının da dinlenmeyeceğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ..., kesin hüküm bulunduğunu, anılan hükme güvenerek diğer davalı ile alım satım yaptıklarını, tapuya güvenip iyiniyetli olduğunu, alım gücünün bulunduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1928 doğumlu olan mirasbırakan ...’ın 30/07/2006 tarihinde öldüğü, mirasbırakanın vekili aracılığıyla maliki olduğu dava konusu 482, 662, 1832, 923, 1937, 1938, 1939 ve 824 parsel sayılı taşınmazları 24/12/2004 tarih ve 1630 yevmiye no’lu akit ile satış suretiyle davalı ...’e devrettiği, dava açıldıktan sonra da davalı ...’in dava konusu 662, 1832, 1938 ve 1939 parsel sayılı taşınmazları 02/07/2008 tarih ve 1219 yevmiye no’lu akit ile diğer davalı ...’e temlik ettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakan ...’nun ölümünden kısa süre önce 76 yaşında iken aynı akit ile sekiz parça taşınmazını dava dışı kızı ...’ın eşi olan...’ın kardeşi davalı ...’a temlik ettiği, mirasbırakanın hayatının son deminde önemli bir harcama yapmasını gerektirecek bir olay da yaşanmamışken terekesinin tamamını elinden çıkarmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, temlik tarihinde 27 yaşında olan ve taşınmazların bulunduğu Çavuş köyünde çiftçilik yaparak geçinen davalı ...’in tek seferde toplam 41.655 m2’ye tekabül eden tarla, bahçeli kargir ev ve bağ niteliğindeki taşınmazları alım gücünün bulunmadığı, keşfen 2004 yılında dava konusu taşınmazların 66.702,99 TL edeceğinin tespit edildiği, ne var ki anılan bedelin mirasbırakanın terekesinden çıkmadığı, öte yandan tanık beyanları uyarınca dava konusu taşınmazları mirasbırakanın damadı olan ...’ın temlik tarihinden sonra da kullanmaya devam ettiği, davalı ...’in ise damat ...’ın kardeşi olduğu, yine mirasbırakanın ölümünden önce 2-3 yıl devamlı kızı ... ve damadı ...i’nin evinde yaşadığı, ilişkisinin diğer çocuklarına nazaran daha yakın olduğu, diğer taraftan dava açıldıktan sonra dava konusu 662, 1832, 1938 ve 1939 parsel sayılı taşınmazları temlik alan diğer davalı ...’ün, davalı ... ile aynı köyde ikamet ettiği gibi, daha önce dava konusu taşınmazlarla ilgili açılan davayı bildiğini beyan ettiği, davalı ...’in durumu bilen yada bilmesi gereken konumunda bulunduğu bir bütün halinde değerlendirildiğinde yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğu anlaşılmasına karşın mahkemece muvazaa iddiasının ispatlanamadığının kabulü hatalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kabul edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacılar ..., ve ... vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.