muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5405, Karar No: 2016/6763, Tarih: 28.04.2016

Buna göre, ticarethane-büro-yazıhane aboneliği üzerinden verilen hizmetten yararlanan davalının, yukarıda açıklandığı üzere tüketici olmadığı, dolayısıyla olayda 4077 sayılı kanun hükümleri yerine genel hükümlerin uygulanacağı ortadadır. Buna bağlı olarak, ihtilafa tüketici hakem heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun 22/5 maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davalının 8290530 nolu aboneliğine ilişkin olarak yetkili ve görevli bulunmayan tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10173, Karar No: 2012/14924, Tarih: 04.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10173 E.  ,  2012/14924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden zeminine değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi; yaş, cins ve verim durumu itibariyle üzerinde bulunan ağaçlara maktuen, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payları da düşülerek bina ve yapılara değer biçilmesi de doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği ve aynı yöreden Dairemize intikal eden dava dosyaları da dikkate alındığında, kapitalizasyon faiz oranının % 4 yerine, % 5 alınması suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2-Taşınmazın, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu ve yerleşim yerine mesafesi gözetilerek, gelir metoduna göre tespit edilen m² birim bedeline % 30 oranında objektif değer arttırıcı unsur uygulanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 8 yaşındaki dut ağacının, dosya içinde bulunan 2010 yılı ağaç bedelleri cetveline göre maktu değeri 79-TL olduğu halde daha düşük alınarak az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11710, Karar No: 2015/9822, Tarih: 12.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11710 E.  ,  2015/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/740-2014/294

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 12/11/2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kiracı tarafından açılmış kira sözleşmesinin haklı nedenle feshinden dolayı maddi ve manevi tazminat ile depozito bedelinin iadesi istemlerine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen 01.08.2009 başlangıç tarihli, beş yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile mükliyeti davalıya ait kiralananda kiracı olan davacının, binanın ağır hasarlı olduğu ve depremde yıkılma riski taşıdığının anlaşılması üzerine sözleşme süresinin bitmesinden önce akdi feshederek, 25.02.2013 tarihinde anahtarları notere tevdii edip, kiralananı tahliye ettiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık akdin feshinde davalı kiraya verenin kusurlu olup olmadığı, davacı kiracının tazminat talep edip edemeyeceği hususlarındadır.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 301,304 ve 308.(BK'nın 249. ve 250.) maddelerinde kiraya verenin kiralananı sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresinde bu durumda bulundurmakla yükümlü olacağı, kiralananın önemli ayıplarla teslimi halinde kiracının borçlunun temerrüdüne veya kiraya verenin kiralananın sonradan ayıplı duruma gelmesinden doğan sorumluluğuna ilişkin hükümlere başvurabileceği, kiraya verenin kusuru olmadığını ispat etmedikçe kiracının kiraya verenden kiralananın ayıplı olmasından doğan zararların giderilmesini isteyebileceği, atıf yapılan aynı kanun'un 126.maddesinde borçlunun temerrüdü halinde alacaklının ifa ve gecikme tazminatı isteyebileceği gibi, alacaklının sözleşmeyi feshederek sözleşmenin süresinden önce sona ermesi yüzünden uğradığı zararın giderilmesini isteyebileceği hususları düzenlendiği gibi, kusursuz sorumluluk başlığı altında yer alan yapı malikinin sorumluluğuna ilişkin Türk Borçlar Kanun'unun 69. (BK'nın 58.) maddesinde de; Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin malikinin bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlü olacağı da düzenlenmiştir.

Dava konusu kiralananı ağır hasarlı ve depremde yıkılma tehlikesinin bulunması nedeniyle ayıplı olarak davacıya teslim eden kiraya veren ve aynı zamanda kat maliki sıfatı olan davalının hukuki sorumluluğu bulunmakta olup, kira sözleşmesinin yapıldığı tarihte "riskli yapı" şerhinin tapuya işlenmemiş olması halinin kiraya verenin değil, davacı kiracının sorumluluğunu azalttığı hususları da nazara alınarak tarafların kusur durumları belirlenip davacının tazminat isteminin değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı kiraya verenin kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, depozito bedelinin iadesine yönelik istem hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru olmadığı için hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum. 12.11.2015
Yargıtay — Esas No: 2007/8732, Karar No: 2007/11163, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8732 E.  ,  2007/11163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve müdahil Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Mezit Köyü 101 ada 2 ve 103 ada 2 parsel sayılı sırasıyla 13402.51 m2 ve 12755.98 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, vergi kaydı revizyon gösterilerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, taşınmazların 4999 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiası ile davaya katılmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve 101 ada 2 nolu parselin (A) ile gösterilen 2667.85 m2 ve (B) ile gösterilen 2505.06 m2'lik bölümleri ile 103 ada 2 nolu parselin (B) ile gösterilen 539.19 m2 ve (C) ile gösterilen 192.09 m2'lik bölümlerin orman niteliği ile Hazine adına, 101 ada 2 nolu parselin (C) ile gösterilen 8229.60 m2 ve 103 ada 2 nolu parselin (A) ile gösterilen 2572.26 m2 ve (D) ile gösterilen 9452.50 m2'lik bölümlerinin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 27.04.1981 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasanın değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli 101 ada 1 sayılı parsele doğu sınırı orman okuyan 4500 m2 yüzölçümlü 61 nolu vergi kaydı, 103 ada 2 sayılı parsele de kuzey ve doğusu orman okuyan 5000 m2 yüzölçümlü 58 nolu vergi kaydı revizyon görmüştür.

3402 sayılı yasanın 20/C maddesine göre Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Başka bir onlatımla, kayıtlar miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur.

3402 sayılı yasanın 20/C maddesine göre Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Başka bir onlatımla, kayıtlar miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur.

Bu nedenle; mahkemece, komşu parsellere ait tutanak örnekleri ile dayanak kayıtları getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı konularında ziraat mühendisinden rapor alınmalı; komşu parsel kayıtları ile bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu denetlenerek bu kayıtların çekişmeli parsel yönünü ne okuduğu saptanmalı; 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalı yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı ve dayanak vergi kayıtları kuzeyde orman okumakta olup genişletilebilir sınırları içerdiğinden, komşu parsel dayanak kayıtlarından yararlanmak ve değişmez sınırdan başlamak üzere 3402 Sayılı Yasanın 20/c ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli, fen bilirkişiden 3402 Sayılı Yasanın 21 ve 32/3 maddesi gereğince rapor ve kroki almalı, kayıt miktar fazlasının ormandan açıldığı kabul edilmeli ve toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, hükmü temyiz etmeyen davalı aleyhine Orman ve Hazine lehine oluşan usulü kazanılmış hak da gözönünde bulundurularak ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 24/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13356, Karar No: 2011/179, Tarih: 17.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13356 E.  ,  2011/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ıslah ettiği dilekçesinde davalı adına tapuda kayıtlı 1064 parsel sayılı taşınmazın 360 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, 360 m2'lik bölümün tapusunun iptali ile el atmanın önlenmesi ve muhtesatın yıkımına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kadastro tespitinin 1981 tarihinde yapıldığı ve davanın 1990 tarihinde açıldığı buna göre 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçmediği ve mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca krokisinde yeşil ile boyalı 360 m2 olarak gösterilen yerin tamamı 3621 sayılı Kıyı Kanununun 4. maddesinde tanımlanan kıyıda kaldığı saptanmak suretiyle bu bölüme ilişkin sicil kaydının 4721 sayılı ... Medeni Kanununun 999. maddesi hükmü uyarınca kütükten terkinine, bu bölüm içerisindeki yapı ve muhtesatların kal'ine ve bu bölüme ilişkin elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğru olduğuna göre tarafların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına aşağıda yazılı 676,66 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/3418, Karar No: 2021/10162, Tarih: 22.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3418 E.  ,  2021/10162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasal düzeni değiştirmeye teşebbüs

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59/1, 31, 33, 40, 5252

sayılı Kanunun 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ve müdafiine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmedikleri ve geçerli bir nedene dayanan mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

İstinafa tabi olmayan karara yönelik istinaf dilekçesinin temyiz istemi olarak kabulü gerekmekle;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Türkiye Cumhuriyeti Devleti Anayasasını zorla değiştirip, yerine dini esaslara dayalı bir sistem getirmek amacına yönelik olarak vehamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş; savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 22.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20838, Karar No: 2014/3812, Tarih: 04.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20838 E.  ,  2014/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.06.2008 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 5 ada 63 parsel numaralı taşınmazın 25.06.2008 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen Kesrik Mahallesi 3685 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 11.08.2000 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 5 ada 63 parsel sayılı ile somut emsal alınan 3685 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2008 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31480, Karar No: 2018/2742, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31480 E.  ,  2018/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İİK'nın 349. maddesinin 6. fıkrası gereğince müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunludur. 27.02.2012 tarihli duruşmada şikayetçi vekilinin mazeretinin kabulü karşısında; yeni bir duruşma günü tayin edilerek yargılamaya devam olunması gerekirken, şikayetçi vekilinin yokluğunda yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da ( alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; söz konusu taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, taşınmazı satın alan şahıs ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, taşınmazın halen kimin kullanımında olduğu, satış bedelinin ödenip ödenmediği belirlenerek, sanığın ise diğer borçlarını ödemek amacıyla taşınmazı sattığını savunması karşısında, sanığa isnat edilen suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından satışı yapılan taşınmazdan elde edilen paranın akibetinin ne olduğu, borç ödenmesinde kullanılıp kullanılmadığı, borç ödenmişse ilgili takip dosyaları getirtilerek borcun muvazaalı ya da hayali borç ikrarına dayalı olup olmadığı, banka veya sosyal güvenlik kurumlarına olan borcun ödenmesine sarfedilmişse, bu durumun ilgili kurumlara sorularak, sonucuna göre şikayete konu taşınmazın alacaklıyı zarara sokmak kastiyle yapılıp yapılmadığı hususunda sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25496, Karar No: 2014/35237, Tarih: 11.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/25496 E.  ,  2014/35237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/402-2013/359

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan Anayasal ve kanuni düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece yapılan yargılama sonrasında verilen kararda herhangi bir gerekçe belirtilmemiştir. Mahkeme kararının “gerekçe“ kısmının boş bırakılması yukarıda anılan Anayasal ve kanuni düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve/veya anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermediğinden kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.