muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1399, Karar No: 2016/2739, Tarih: 04.05.2016

...Somut olayda da, sanıkların arama kararı ve arama işleminin içeriğine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmalarının bulunmaması karşısında, arama sonucunda elde edilen delillerin sıhhatini şüpheli hale getiren bir durumun sözkonusu olmadığı, dolayısıyla bu delilin hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 230/1-b maddesinde; "mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça gösterilir." denilmek suretiyle, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir. ...Ceza Genel Kurulu'nun 29.11.2005 tarih ve 2005/144 Esas, 2005/150 Karar sayılı Kararında: “usulüne göre alınmış bir arama kararı olmadan yapılan arama hukuka aykırı olduğundan, arama işleminde elde edilen maddi delilin hükme esas alınamayacağı belirtilmiş ancak, sanığın özgür iradesine dayalı, ihbarla uyumlu ikrarının varlığı karşısında, suçun sübuta erdiği kabul edilmiştir. Bu yasal düzenleme ve karar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanık İsmail, ele geçen uyuşturucu ile ilgisini açıklamış, soruşturma aşamasında kollukta bu maddeleri diğer sanık Satılmış ile birlikte kullanmak üzere aldıklarını söylemiş, duruşmada ise bu maddelerin kendisine ait olduğunu özgür iradesiyle beyan etmiştir. Suçta kullanılan aracın sahibi olan diğer sanık ....da maddelerin sanık...e ait olduğunu, kendisinin de esrar kokusunu alınca ona kızdığını bildirmiştir. Böylelikle Yüksek ...Ceza Dairesi'nin bozma ilamında belirtildiği gibi, yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğu kabul edilse dahi, sanıkların istihbari bilgi ile uyumlu suç konusu maddelerle ilgili beyanları, arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazlarının bulunmaması, sanıkların yakalanış şekli, suç yeri, suç konusu uyuşturucu maddenin niteliği ve miktarı, umuma açık yolda araç ile taşınması, hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında, suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, somut olayda suç konusu maddelerin hukuka uygun yöntemle elde edildiği, buna bağlı olarak hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı; hukuka aykırı yöntemle elde edildiği kabul edilse dahi, bu delilin "nisbi hukuka aykırı delil" niteliğinde olduğu, suç konusu uyuşturucu maddelerin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı yöntemlerle elde edilmediği ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk ve şüphe bulunmadığı, sanıkların arama kararı ile arama işlemine, arama yapılırken haklarının ihlâl edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmalarının bulunmaması karşısında, arama sonucunda elde edilen delillerin sıhhatini şüpheli hale getiren bir durumun sözkonusu olmadığı, dolayısıyla bu delillerin hükme esas alınmalarında bir isabetsizlik bulunmadığı; suç konusu uyuşturucu maddelerin "mutlak hukuka aykırı delil" niteliğinde görülmeleri halinde bile, sanıkların istihbari bilgi ile uyumlu suç konusu maddelerle ilgili beyanları, arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazlarının

bulunmaması, sanıkların yakalanış şekli, suç yeri, suç konusu uyuşturucu maddenin niteliği ve miktarı, umuma açık yolda araç içinde taşınması, saldığı kokusundan da esrar olduğunun sanıklarca anlaşılmış olması ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında, suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir." denilerek,

Dairemizin (1) numaralı bozma gerekçesi yerinde olmadığından ve (2) ile (3) numaralı bozma gerekçelerinin de eleştiri yapılarak yetinilecek hususlar olduğundan, bu hususların eleştiri konusu yapılarak, yerel mahkeme kararının onanması istenmiştir.

C)CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı ...Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı ... Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2-5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde ...Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

2-5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde ...Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından,... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın ...Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın ...Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,

04/05/2016 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/496, Karar No: 2016/3521, Tarih: 01.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/496 E.  ,  2016/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramı, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması ve hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9011, Karar No: 2015/9297, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9011 E.  ,  2015/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bozdoğan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2015

NUMARASI : 2011/104 D. İş Esas (ara karar)

Taraflar arasında görülen katkı payı alacağı davası sırasında Hâkim Basri Alagöz (11876) tarafından 25.03.2015 tarihinde davadan çekilme kararı verilmiştir.

Talebi inceleyen merci tarafından verilen çekilme talebinin REDDİNE ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen davada, mahkeme hâkimi, 25.03.2015 tarihli ara karar ile; davalı asil ile davaya bakmakta olan hâkimin aynı apartmanda oturan komşu oldukları ve aralarında ev sahibi - kiracı ilişkisinin bulunduğu, bu durumun HMK'nın 36. maddesi gereğince hâkimin çekilmesi sebebi olarak değerlendirileceği...” gerekçesiyle davadan çekilmiştir.

Dosyayı inceleyen merci tarafından verilen çekilme kararının reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, hâkimin tarafsız kalamayacağı varsayılan veya tarafsızlığından kuşku duyulabilecek hallerde, hâkimin kendi mahkemesinin yetki ve görevine giren belli bir dayaya bakamayacağı (bakmasının yasak olduğu) (HMK m. 34) kabul edilmiştir. Buna karşılık, hâkimin reddi halleri kanunda belirtilmiş (HMK m. 36) ise de, bu belirtme (sayma) tahdidi değildir. Bu ve buna benzer hallerde, hâkimin tarafsızlığından kuşku duyulmaktadır; fakat, burada hâkimin davaya bakması yasak olmayıp, hâkim davaya bakmaktan çekilmek zorunda değildir. İleri sürülen ret sebebinin başka bir hâkim veya mahkeme tarafından incelenip kabul edilmesinden sonra, hâkimin o davaya bakamayacağı belli olur.

Yargı söz konusu olduğunda kurumların ya da kişilerin yalnızca bağımsız olmalarının yetmediği, ancak bağımsız bir görünüm sergilemelerinin de zorunlu olduğu bir gerçektir. Keza, hâkimin tarafsızlığının korunması ve yargıya güven duygusunun zedelenmemesi lüzumundan hareket edildiğinde, aynı apartmanda davalıyla hem komşu olan ve hem ev sahibi – kiracı ilişkisi içinde bulunan hâkimin, baktığı davanın davalı ile davacı eşi arasında katkı payı alacağı davası olduğu hususu da gözönünde bulundurulduğunda, davadan çekilmesinin HMK'nın 36. maddesi kapsamında değerlendirilerek, kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile çekilme kararının reddine karar verilmiş olması usûl ve kanununa aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/10/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/121, Karar No: 2023/1432, Tarih: 15.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/121 E.  ,  2023/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/566 E., 2022/2035 K.

DAVA TARİHİ : 25.10.2018

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1001 E., 2019/929 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Carrefour Alışveriş Merkezini, eski malikten 26.02.2018'te satın aldığını, davalının eski malik ile 08.05.2015 tarihli kira sözleşmesi uyarınca kiracı iş yerinde kiracı olduğunu, Nisan, Mayıs ve Haziran ayı kiralarını kira sözleşmesine aykırı bir biçimde eksik ödemesi neticesinde ödenmeyen bedellerin tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, 2018 yılı Nisan ayı kira bedeli 12.669,00 USD, 2018 yılı Mayıs ayı kira bedeli 12.896,70 USD, 2018 yılı Haziran ayı kira bedeli 12.468,54 USD olmak üzere toplam 38.453,54 USD tutarındaki kira bedelinin eksik ödendiğini iddia ederek itirazın iptali ile lehlerine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; noter ihtarnamesi ile kira sözleşmesinin sona erdirildiğinin davacıya bildirildiğini, kiralananın tahliye edildiğini ve anahtarların 29.06.2018 tarihinde davacıya teslim edildiğini, kiralananda bulunduğu 01.06.2015 tarihinden 29.06.2018 tarihine kadar taraflar arasında sürekli olarak kira bedeline ilişkin indirim protokolleri akdedildiğini, hiçbir zaman kira sözleşmesinde yazılı kira bedelini ödemediğini, sürekli olarak indirim protokollerinde belirlenen kira bedellerini kiraya verene ödediğini, tarafların iradelerinin protokollerde belirlenen 7.021,68 USD üzerinde uyuştuğunu ve bu yönde teamül oluştuğunu savunarak, davanın reddine ve lehlerine kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ihtilafa konu olmayan 24.01.2018 tarihli ve sona erme tarihi 31.03.2018 olan protokol ile kira bedelinde indirim uygulandığı, takibe konu edilen aylara ait her hangi bir indirimin söz konusu olmadığı, protokol ile sadece belirtilen tarihler arasında geçici bir kira indirimi yapıldığı ve kiracıya ileriye dönük kira bedelleri konusunda başkaca hak tanınmadığı, davalı tarafça indirim konusunda teamül oluştuğu iddia edilmiş ise de bu iddianın davacı tarafça kabul edilmediği, davacının kira bedelini yazılı sözleşme ile ispatladığı, davalı tarafça da aksinin yalnızca yazılı belge ile ispat edilebileceği, davacının takip tarihi itibariyle 38.453,54 USD alacağı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ve asıl alacak üzerinden hesap edilecek %20 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; şirket tarafından ödenen kira bedelinin kiraya veren tarafından itirazsız kabul edilmesi sonucunda zımni bir anlaşma meydana geldiğini, Mahkemece bu husus görmezden gelinerek karar verildiğini, taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca şirketin kiralananda bulunduğu süre boyunca indirim protokolleri uygulandığını, asıl kira sözleşmesindeki kira bedelinin hiçbir zaman ödenmediğini, bu durumun taraflar arasında kira bedeli hususunda teamül oluşturduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; önceki malikle davalı kiracı arasında yapılan indirim protokollerinin üçer aylık dönemler halinde yapıldığı, yazılı kira bedelinin geçersiz olduğu yönünde bir irade beyanı taşımadığı, bu protokoller yapılırken önceki malikin kira bedelini külliyen indirme iradesine sahip olmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 313 üncü maddesi; "Kiracı, kira bedelini ödemekle yükümlüdür." düzenlemesini içerir.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 313 üncü maddesi; "Kiracı, kira bedelini ödemekle yükümlüdür." düzenlemesini içerir.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle kiracı davalının kira bedelini tam olarak ödediğini yahut uyuşmazlık konusu döneme ilişkin protokol imzalanarak kira bedelinin indirildiğini ispat edememesine göre, davalı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16618, Karar No: 2012/2678, Tarih: 01.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16618 E.  ,  2012/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılığın 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkra- sında adli para cezası yanında hükmolunan 489 TL adli para cezasının 450 TL'na TCK.nun 59. maddesi uygulamasıyla belirlenen sonuç adli para cezasının 407 TL’den 375 TL’ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜ- ZELTİLEREK ONANMASINA), 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11811, Karar No: 2013/91, Tarih: 14.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11811 E.  ,  2013/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın olay günü 6136 Sayılı Kanun kapsamında olduğu bilirkişi raporuyla tespit edilen bıçakla müştekiye ait otonun lastiğini kesmek suretiyle zarar verdiği ve yasak bıçak bulundurduğu iddiasıyla açılan davada sanığa atılı suçların sabit bulunduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3057, Karar No: 2020/426, Tarih: 17.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/3057 E.  ,  2020/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 21. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı kısmen direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü.

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 24.03.2011 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının yurtdışı şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı .... (GAMA/davalı işveren) vekili 07.06.2011 tarihli cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, bazı işçilerin 20 yılı aşkın bir süreyi kapsayan ve GAMA Şirketinde olduğu ileri sürülen çalışmalarının hangilerinin müvekkili nezdinde olduğunun davacı tarafından dava dilekçesinde net olarak belirtilmediği için öncelikle müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, dava dilekçesinden anlaşılan davacının değişik işverenler nezdinde de çalıştığını ancak davanın sadece müvekkiline yöneltildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 19. İş Mahkemesinin 07.06.2013 tarihli ve 2011/307 E., 2013/517 K. sayılı kararı ile; davacıya ait Sosyal Güvenlik Kurumu ve işyeri şahsi sicil dosyası, tanık anlatımları,07.03.2013 tarihli bilirkişi ek raporu ve tüm dosya kapsamından davacının, hüküm altına alınan alacaklarla ilgili dönemde davalı ve davalının organik bağı bulunduğu işyerlerinde çalışmasını sürdürdüğü, ispat yükü kendisinde olan davalı tarafından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin ispat edilemediği, bu nedenle ödemeler dikkate alınarak davacının kıdem ve ihbar tazminatları talebinin kısmen yerinde olduğu, yıllık izin ücreti talebinin ödeme nedeni ile yerinde olmadığı anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

7. Ankara 19. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.