muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12645, Karar No: 2012/19964, Tarih: 27.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/12645 E.  ,  2012/19964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 22.06.2009

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 63/1, 53/1- 2-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'nin yoğun sis nedeniyle görüşün kısıtlı olduğu olay mahallinde, mazotu donduğu için arızalanıp yolun sağ şeridi üzerinde kalan kamyonunun, her ne kadar dörtlü ikaz lambalarını yakmış ise de, kaza oluncaya kadar uzunca bir süre vakti olmasına rağmen, aracının önüne ve arkasına gelen sürücülerin uyarılması ve sisli havada bir tehlikeye meydan vermemek bakımından, uygun mesafeden görülecek şekilde birer kırmızı yansıtıcı veya ışıklı cihaz koymayıp gelen araçların seyir güvenliğini tehlikeye atacak tarzda aracının arızası ile uğraştığı sırada, arkadan gelen diğer sanık sürücü ...'in, kullandığı yarım otobüs ile kamyonuna arkadan çarpması şeklinde meydana gelen kazada üç kişinin ölümüne birden fazla kişinin de yaralanmasına neden olduğu olayda, her ne kadar sanığın tali kusurlu olduğu tespit edilmiş ise de, kusurunun niteliğine ve meydana gelen neticeye göre, temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) numaralı bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, kazanın ağır kış mevsimi şartları nedeniyle gerçekleştiğine, sanığın kazayı önleyecek tedbir alma imkanının bulunmadığına, fazla ceza verildiğine ilişkin; sanık ... müdafiinin de, delillerin yanlış değerlendirildiğine, sanık hakkında teşdit uygulanmaması ve TCK'nın 50. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının her iki sanık hakkındaki hak yoksunluğu ile ilgili bentlerde yer alan TCK'nın 53/1-2-3 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32107, Karar No: 2017/10646, Tarih: 09.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/32107 E.  ,  2017/10646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... AŞ'nin ASKİ projesinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve gerekçesiz olarak ihalenin fesih edilmesinin akabinde, hiçbir sebep ve gerekçe de bildirilmeksizin fesih edildiğini belirterek, fesih işleminin geçersizliğinin tespitine, işçinin işe iadesine, dört aylık ücreti ve sosyal haklarının, işe iade kararına uyulmadığı takdirde oniki aylık brüt ücret tutarında işe başlatmama tazminatının davalı işverenlerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ASKİ vekili; davacının çalışanları olmadığını, bu nedenle davanın sadece diğer davalı şirkete açılması gerektiğini, davada hasım gösterilmelerinin doğru olmadığını beyanla davanın husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; müvekkili ile diğer davalı ASKİ Genel Müdürlüğü arasında yapılan ihalenin fesih edildiğini, ASKİ tarafından yeni bir iş de verilmediğini, bu nedenle davacıyı müvekkilinin işe alamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili; müvekkili ile diğer davalı ASKİ Genel Müdürlüğü arasında yapılan ihalenin fesih edildiğini, ASKİ tarafından yeni bir iş de verilmediğini, bu nedenle davacıyı müvekkilinin işe alamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 20.03.2015 tarihinden itibaren davalı şirketin işçisi olarak çalıştığı, her ne kadar 19.06.2015 tarihinde çıkış verilip 04.08.2015 tarihinde yeniden işe giriş bildirgesi verildiği görülse de tüm işçilere aynı işlemin uygulanması nedeniyle iş sözleşmesinin süreklilik arzettiği kanaatinin hasıl olduğu, 06.05.2016’da kod 18 belirtilerek işten çıkış verildiği, ASKİ ile sözleşmenin feshedilmiş olması nedeniyle 06.05.2016 tarihinde iş sözleşmesinin feshedileceğinin 21.04.2016 tarihinde elden tebliğ ile bildirildiği, davanın süresinde açıldığı, dosya arasında bulunan belirli süreli iş sözleşmesi incelendiğinde 31.07.2015 tarihinde imza altına alındığı ve 03.08.2016 tarihine kadar devam edecek şekilde bir yıllık sözleşme imzalandığı, süre bitmeden iş sözleşmesinin sonlandırıldığı, davalı işverenin feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat edemediği, ayrıca davalı ASKİ vekilince ihale sözleşmesinin süresinin bitimi nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiği savunulmuş ise de emsal dosyalarda ibraz edilen belgelerden davalı ASKİ Genel Müdürlüğü ile ihale süresi bitmeden tarafların karşılıklı anlaşması üzerine sözleşmenin sona erdirildiğinin anlaşıldığı, bu durumun davacının iş sözleşmesinin feshi için geçerli bir neden olamayacağı, davacıyla aynı sebeple iş sözleşmesi feshedilen işçiler tarafından açılan işe iade davalarının kabulüne karar verildiği ve bu kararların Yargıtayca onanarak kesinleştiği gerekçesiyle alt işverene işe iadesine, işçinin başvurusu ile işverence işe başlatmamanın sonuçlarından her iki davalının birlikte sorumlu olduğuna dair hüküm kurulmuştur.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, ... sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel koşullarına uyduğunu içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli veya haklı nedene dayandığını kanıtlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin davalı asıl işveren ASKİ tarafından feshedilmesi sebebiyle diğer davalı alt işverence feshedilmiştir. Davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesine yönelik işveren kararı işletmesel karar niteliğinde olup yukarıdaki açıklamalarda da belirtildiği üzere yerindelik denetimine tabi değildir. Dosya içeriğine göre davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesinden sonra aynı işyerinde ihaleyi kazanan firma ile davalı alt işveren arasında herhangi bir organik bağın varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesi nedeniyle davalı alt işveren şirketinde istihdam fazlalığının ortaya çıkması kaçınılmaz olup yargısal denetimin sadece feshin son çare olması ilkesi kapsamında yapılması gerekmektedir. Bu doğrultuda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdiği tarihte davalı alt işverenin başka işyerlerinin olup olmadığı, davacının bu işyerlerinde değerlendirilme imkanının bulunup bulunmadığının belirlenmesi söz konusu ilkenin uygulanması noktasında önem arzetmektedir. Mahkemece bu yönde gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur. Yapılacak iş, davalı şirketin fesih tarihinde davacıyı çalıştırabileceği başka işyerlerinin olup olmadığı, bu işyerlerine fesih tarihinden kısa bir süre önce ve sonra davacı ile aynı vasıflarda yeni işçi alımı yapılıp yapılmadığı araştırılarak, davacıyı çalıştırabileceği başka işyeri ve yeni işçi alımı yok ise davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesine ilişkin bu durumun geçerli fesih sebebi oluşturacağı kabul edilerek davanın reddine, var ise feshin son çare olma ilkesine uyulmadan yapılan feshin geçersizliğine karar vermekten ibarettir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.05.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2393, Karar No: 2024/6578, Tarih: 09.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2393 E.  ,  2024/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/417 E., 2024/48 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz istemi, suç işleme kastı ile hareket etmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğa ait iş yerinde yüklü miktarda kaçak sigara bulunduğuna dair güvenlik güçlerine gelen ihbar üzerine, iş yerinde yapılan denetimlerde farklı

markalarda toplam 540 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş olup, suça sürüklenen çocuğun 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçen gümrük kaçağı sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasına alındığı ve sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk aşamalardaki savunmalarında, iş yerini kendisinin işlettiğini, ele geçen sigaraları ise üzerine kâr payını koyarak sattığını beyan etmiştir.

Yargıtay bozma ilâmlarının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; değer hafifliği nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin ilgili fıkrasının yanlış gösterilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; değer hafifliği nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin ilgili fıkrasının yanlış gösterilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden eşyanın değer hafifliğine ilişkin paragrafında yer alan "3/22" ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere "üçüncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası" ibaresinin eklenmesi,

suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10727, Karar No: 2023/13133, Tarih: 20.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10727 E.  ,  2023/13133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/116 E., 2023/64 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararının davacı Kurum, davalılardan ... Çimento Fabrikaları A.Ş. vekili ve ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... Beton San.ve Tic.A.Ş. Şirketi taşeronu diğer davalı ... İnşaat ve Tic.A.Ş. İşyeri işçilerinden ...'ın 18/06/2006 tarihinde meydana gelen kaza sonucu vefat ettiğini, olay ...'ın davalı ... Beton San.ve Tic. A.Ş. Pozantı otoyol hazır beton tesisi (taşeronu ... İnş.ve Tic. A.Ş.)nde 18.06.2006 tarihinde beton santralinin sevkiyat bandının tamburunda biriken malzemeyi bir demir çubukla temizlerken banda kendini kaptırması şeklinde olduğunu, meydana gelen zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle kurumlarında müteveffa sigortalı ...'ın hak sahiplerine toplam olarak 49.316,16 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, oluşan kurum zararından şimdilik 20.000,00 TL nin gelirlerin onay itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...'nun cevap dilekçesinde özetle; davacı Kurumun sicil dosyasında kayıtlı işçi ...'ın ölümüyle sonuçlanan kaza nedeniyle kusurunun bulunmadığını, ...'ın iş kazasıyla sonuçlanan vefatının sorumluluğunun tarafına yüklenemeyeceğini, kendilerine davacı tarafından gelir bağlanan mirasçıların murisi olan ...'ın diğer davalılardan ... İnş. ve Tic. A.ş.'nin elemanı olduğunu, sevk ve idarelerini yürüten anılan şirketin olduğunu, aleyhine kusur belirleyen raporları da kabul etmediğini, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... Beton San. ve Tic. A.Ş. vekilinin cevap dilekçesinde özetle; davacı Kurumun sicil dosyasında kayıtlı işçi ...'ın müvekkili şirketin işçisi olmadığını, müteveffanın hiçbir zaman müvekkili şirkette çalışmadığını, ...'ın iş kazasıyla sonuçlanan vefatının sorumluluğunun tarafına yüklenemeyeceğini, kendilerine davacı tarafından gelir bağlanan mirasçıların murisi olan ...'ın diğer davalılardan ... İnş. ve Tic. A.Ş.nin elemanı olduğunu, sevk ve idarelerini yürüten anılan şirketin olduğunu, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

3.Davalı ... vekilinin cevap dilekçesinde özetle; 18.08.2006 tarihinde meydana gelen ve ...'ın hayatını kaybettiği iş kazasından müvekkili ...'ı sorumlu tuttuğunu, oysaki müvekkilinin dava konusu olayda ne işveren, ne yönetici ne de iddia edildiği gibi sorumlu olmadığını, müvekkilininde müteveffa gibi ... İnşaat... Şirketinde iş akdiyle çalışan bir işçi olduğunu, şirkette yetkili olmadığını, müvekkilinin kazanın olduğu tarihte izinli olduğunu, çalışıyor olsa bile müvekkilinin tazminat sorumluluğunu gerektirecek en ufak bir durumun söz konusu olmadığını, müvekkilinin ne iş kazası esnasında kullanılan araç bakımında, ne de müteveffanın işçi olarak bağlı bulunduğu şirket bakımından sorumlu ya da yetkili kişi olmadığını, hiçbir tazminat sorumluluğunun olmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/10 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre olayın meydana gelmesinde davalı işveren ... Beton Sanayi AŞ ve bu firmanın tesis sorumlusu ...'nun müştereken yüzde 35 oranında kusurlu oldukları, kazazede ...'ın tehlikeli alanda dikkatsiz ve tedbirsiz çalışmak suretiyle kazanın meydana gelmesinde yüzde 20 kusurlu olduğu, beton santralı operatörü İbrahim Göğer'in yüzde 10 kusurlu olduğu, ..... A.Ş.nin çalışanlardan sorumlu formeni davalı ...'ın, olay günü izinli olduğundan kusurunun olmadığı gerekçelerine dayalı olarak Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine; davalı ... bakımından açılan davanın meydana gelen iş kazasında kusuru bulunmadığından reddine, davalılar ... Beton, ... ve ..... A.Ş. bakımından davacının talebi ile bağlı kalarak 20.000,00 TL nin 16.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum ve davalılardan ... Beton San. ve Tic. A.Ş. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 05.03.2019 tarihli ve 2016/13519 Esas, 2019/1981 Karar sayılı ilamında; "İnceleme konusu davada, kesinleşen Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/193 E, 2007/106 K sayılı dosyasında alınan kusur raporunda, davalılar ... 4/8 ... 3/8 oranında asli kusurlu olduğu, dava dosyasında kusur raporu alınmamış ise, hükme esas alınan kusur raporu ile ceza dosyası kusur oranlarında çelişki bulunduğu barizdir. Ceza davasında tespit edilen kusurun varlığına ilişkin maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından, mahkemece, kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile mahkum olanlara da bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilmeli, yukarıdaki açıklamalar ışığında hak sahibinin tazminat dava dosyasındaki kusur oranıda gözetilerek ve tarafların kusur ve aidiyet oranın belirlenmesi için yeniden rapor alınarak, oluşması halinde çelişki de giderilerek hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda, eş ...'nın evlenmesi nedeni yapılan fiili ödemeler hesaplanması gerekirken tüm peşin sermaye değerli gelirlerin hesaplandığı, anne Elif yönünden ise ilk peşin sermaye değerlerin dikkate alınmayarak tümünün hesaba dahil edildiği hal böyle olunca, Mahkemece bu husus gözetilmek suretiyle fiili ödemeler ve İlk peşin sermaye degerli gelirlerin dikkate alınarak yeniden hesap raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

5510 sayılı Kanunun 54/c maddesi (506 sayılı Yasa’nın 92 nci maddesi) "Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır. " düzenlemesini içermektedir.

Eldeki davada öncelikle sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelire 506 sayılı Kanunun 92 nci maddesinin uygulanıp uygulanmadığı, özellikle hak sahibinin eşi ... ...'a 18.06.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı aldığı gözetilerek bunun 92 nci madde kapsamında ilk peşin sermaye değerli gelirlere etkisi araştırılarak; 92 nci madde uygulanmış ise gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92 nci maddesi uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarları ve indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarları da kurumdan sorulmalı, bütün eksik hususlar tamamlandıktan sonra yukarıda belirtildiği üzere değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Sigortalının eşi olan ... ...'ın evlenmesi İlk Peşin Sermaye değerli gelir ile fiili ödeme az olmakla bu kapsamda karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi isabetsizdir." hususlarına işaret edilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar