muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12774, Karar No: 2022/2920, Tarih: 02.03.2022

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulü ile; ... Bağ-Kur numaralı davacının 01/04/1988 - 31/12/2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile aksi Kurum işleminin iptaline, 1601018346968 sigorta sicil numaralı davacının 24/11/2016 tarihli tahsis talebi gözetilerek 01/12/2016 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasanın 4/1-A maddesi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Davalı Kurum vekili, eksik inceleme ve araştırma sonucu usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunu 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Tarafların dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Tarafların dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Dava dosyası incelendiğinde, davacının 08.02.1988 - 30.09.2001 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti talebine karşılık Mahkemenin “...Her ne kadar, davacının vergi, meslek kuruluşu ve esnaf sicil kaydı olmayan davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabulü mümkün olmadığı düşünülse dahi, yukarıda belirtilen Yargıtay kararı, ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde, davacının hen geriye dönük hemde içinde bulunduğu yıllarda ödeme yaptığı, icra tehdidi altında ödemeler yaptığı, bu olayın özelliği itibariyle Medeni Kanunun 2.maddesinin uygulanma şartlarının oluştuğu, kurumca davacıdan ödeme alındığı ve bu ödemelerin cok uzun bir süre kullanıldığı, davacının emeklilik başvurusundan sonra süreler yönünden iptal işlemi yapıldığı, bu şekilde ödemeler, ödemelerin süresi ve şekli, icra dosyaları, hep birlikte değerlendirildiğinde davacı açısından objektif iyi niyet kuralının olayda uygulanması olanması gerektiği anlaşılmakla kurum işleminin iptali gerekmiş ve davacının 01/04/1988 - 31/12/2000 tarihleri arasında Bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine karar vermek gerekmiştir...” gerekçesiyle “Davacının 01/04/1988 - 31/12/2000 tarihleri arasında Bağkur sigortalısı olduğunun tespiti ile aksi kurum işleminin iptaline” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kendi içinde çelişki içerek şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, oybirliğiyle 02/03/2022 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11115, Karar No: 2019/13151, Tarih: 24.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11115 E.  ,  2019/13151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mahkeme'nin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08/12/2013 yerine 23/03/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, TCK'nın 31/3. maddesi yerine aynı Kanunun 31/2. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2, 119/1-c maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece hüküm fıkrasında, "Suça sürüklenen çocuğun sabit olan gündüz mesken masuniyetini ihlal suçundan hareketine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca suçun önemi ve işleniş şekli, yukarıdaki teşdit gerekçesi nazara alınarak takdiren ve teşdiden BİR SENE HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA;'' şeklinde hüküm kurulmak suretiyle, suç adı, uygulama maddesi ve TCK'nın 116/2. maddesinde seçimlik ceza düzenlendiği halde bu cezalardan hapis cezasının neden tercih edildiğinin belirtilmemesi gibi hususların, eksik, çelişkili yer alması sebebiyle hükümde karışıklığa yol açılması,

2- Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, TCK'nın 31/3. maddesi yerine aynı Kanunun 31/2. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3-Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 08/12/2013 yerine 23/03/2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 24/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1399, Karar No: 2019/8536, Tarih: 11.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/1399 E.  ,  2019/8536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ... ... 16. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 24/05/2006-09/12/2014 tarihleri arasında davalı şirkette çocuk bakım şefi olarak çalıştığını, kendisine gönderilen ihtarname ile izin hakkının 08/12/2014 tarihinde sona erdiğini ve şirkette işe başlaması gerektiğinin söylendiğini ve bilgi olarak evrak istendiğini, müvekkilinin ise sigorta kayıtlarına bakıldığında, işe başlama tarihinin 16/12/2014 olduğunu işverenin bildirdiğini, yapılanın yanlış olduğunu, kendisine kanun hükümlerinin uygulanmadığını ve farazi sebep arandığını ve mağdur edildiğini, kendisi hakkında düzmece tutanak tutularak iş akdinin sonlandırıldığını iddia ederek, müvekkilinin işe iadesine, işe iade kararı kesinleşinceye kadar geçecek süre için 4 aylık süreye ilişkin ücreti ve diğer hakları ile işe iade kararına süresinde davalı şirket tarafından uyulmadığı takdirde 8 aylık brüt ücret kadar tazminat ile masraf ve ücreti vekaletin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkil şirkette bakım çocuk eğitmeni olarak 26/12/2005 tarihinde işe girdiğini, iş akdinin sonlandırıldığı 06/01/2015 tarihine kadar çocuk bakım şefi olarak çalıştığını, davacının doğum yaptığını, çalışabilir raporundaki 23/09/2014 tarihine kadar müvekkil şirkette çalışmış gibi doğum sonrası izin hakkının 24/12/2014 tarihinde biteceğini beyan ettiğini, yapılan incelemede; doğum sonrası başlangıç tarihinin 24/09/2014 tarihi, bitiş tarihi ise 08/12/2014 iken aynı raporun sadece rapor bitiş tarihi 15/12/2014 olarak değiştirilmiş davacının iddia ettiği gibi asıl rapor bitiş tarihinin 15/12/2014 olduğu kabul edilse dahi davacı bu rapor bitiş tarihinden sonrada işe başlamadığını müvekkil şirket iyi niyetli olarak 16/12/2014 tarihine kadar davacıyı beklemiş ve pek çok kere kendisine ulaşılmaya çalışılmış isede, herhangi bir sonuç alınamamış son olarak kendisine ile yapılan konuşmada rapor süresinin bittiği ve bu nedenle de işe başlaması gerektiği bildirilmiş olmasına rağmen, davacı işe gelmemeye devam etmiş ve bunun üzerine davacıya rapor bitim süresinin 08/12/2014 tarihinde bitmesine rağmen işe başlamamasının yasalarca kabul edilen geçerli bir mazeretide müvekkil şirkete bildirmemesi nedeni ile haklı olarak iş akdinin feshedildiğini savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesi tarafından davanın reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince; dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporundan davacının doğum izninin 22/12/2014 tarihinde sona erdiği, doğum izni 22/12/2014 tarihinde sona eren davacının dosya içerisinde mevcut devamsızlık tutanaklarına göre 23/12/2014-24/12/2014 ve 25/12/2014 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmediği ve bu kapsamda davalı işveren tarafından İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi kapsamında yapılan feshin haklı olduğu, bu nedenle davanın reddine yönelik mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, davacının İş Kanunu'nun 74. maddesindeki izinlerine başladığı, işveren tarafından 16.12.2014 tarihinde ihtarname keşide edildiği ve içeriğinde davacının doğum sonrası istirahatinin 08.12.2014 tarihinde sona erdirildiğinin bildirildiği ancak dosya içerisinde yeralan bilirkişi raporlarından izin süresinin 22.12.2014 tarihinde sona erdirildiği anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, davacının İş Kanunu'nun 74. maddesindeki izinlerine başladığı, işveren tarafından 16.12.2014 tarihinde ihtarname keşide edildiği ve içeriğinde davacının doğum sonrası istirahatinin 08.12.2014 tarihinde sona erdirildiğinin bildirildiği ancak dosya içerisinde yeralan bilirkişi raporlarından izin süresinin 22.12.2014 tarihinde sona erdirildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre; davacı işçinin henüz doğum izni bitmeden devamsızlıkta bulunduğu belirtilerek mazeret bildirmesinin istendiği, davacının ise işyerine giderek henüz istirahat süresinin sona ermediğini bildirdiği işveren tarafından sözlü olarak iş sözleşmesinin sona erdirildiğinin bildirildiği, bunun üzerine 23.12.2014 tarihinde avukata vekaletname vermek suretiyle 25.12.2014 tarihinde işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkeme kararında geçen devamsızlık tutanak tarihleri ve fesih yazısı davacının sözlü olarak iş sözleşmesinin sona erdirildiğini ileri sürdüğü tarihten sonraya ait olup değer verilemeyeceği kabul edilmelidir.

Davacı işçinin İş Kanunu'nun 74. maddesine göre kullandığı doğum izni süresi henüz sona ermeden işe davet edildiği ve ardından iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmakla fesih haklı nedene dayanmadığından işe iadeye karar vermek gerekmiştir.

4857 sayılı İş Yasa'sının 20/3 maddesi ve 6100 sayılı HMK’nın 373. maddeleri uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

H) SONUÇ : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1.... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 2017/3218 Esas 2018/1670 K sayılı 06.12.2018 tarihli kararı ile ... ... 16. İş Mahkemesi'nin 2014/670 Esas- 2017/406 sayılı 12.09.2017 tarihli kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın kabulü ile, feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Alınması gereken 44,40 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 25,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 19,20 TL karar- ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

6.Davacı tarafından yapılan harçlar dahil 435,00 TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

7. Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, A.A.Ü.T. hükümleri gereğince hesaplanan 2.725,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8.Artan gider avansının karar kesinleştiğinde taraflara iadesine,

9. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

6.Davacı tarafından yapılan harçlar dahil 435,00 TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

7. Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, A.A.Ü.T. hükümleri gereğince hesaplanan 2.725,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8.Artan gider avansının karar kesinleştiğinde taraflara iadesine,

9. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

10.Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kesin olarak 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10313, Karar No: 2019/22346, Tarih: 12.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/10313 E.  ,  2019/22346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 11.10.2002-31.11.2013 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, davacının gerçek aylık kazancının brüt 1.906,45 TL. olmasına rağmen asgari ücret üzerinden kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini iddia ederek; fark kıdem ve fark ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde hafta tatili talebinde bulunmuş, iddiasını ispat bakımından tanık deliline dayanmıştır. Dinlenen taraf tanıkları, haftada 5 gün çalışma olduğunu, 2 gün ise tatil olduğunu beyan etmişlerdir. Açıklanan nedenle, davacının hafta tatili talebinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3- Dava, kısmi dava olarak açılmış olup davalı, ıslaha karşı süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece süresinde yapılan zamanaşımı savunması değerlendirilmek suretiyle hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı savunması dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalıdır.

4- Dava, niteliği itibariyle belirsiz alacak davasının bir türü olan külli tespit kısmi eda davası olarak açılmış olup bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması, kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Açıklanan nedenle kıdem tazminatı dışındaki alacaklara dava ve ıslah (talep artırım) ayrımı yapılmaksızın dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de hatalıdır.

5-Yıllık ücretli izin alacağına ilişkin talebin brüt olmasına rağmen, brüt yerine nete hükmedilmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 12.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3165, Karar No: 2018/676, Tarih: 04.04.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3165 E.  ,  2018/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Batı İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.12.2014 gün ve 2014/789 E., 2014/523 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23.03.2015 gün ve 2015/4260 E., 2015/11423 K. sayılı kararı ile;

“…A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.01.2005-15.09.2009 tarihlerinde baklava ustası olarak çalıştığını, ekonomik nedenlerden dolayı iş akdinin tek taraflı olarak feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti, genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 27.10.2009 tarihinde işyerinde çalışırken tank ... ile tartıştığını, giderek büyüyen tartışmanın sonucunda davacının fırlattığı bıçak ile ...'in kolundan yaralandığını, bu nedenle İş Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca haklı nedenle iş akdine son verildiğini, davacının çalıştığı günlere ait ücret ve fazla mesaisinin ödendiğini, başkaca bir alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş akdinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ış akdinin haksız sona erdirildiğini iddia etmiş, davalı işveren, davacının aynı askeri birlikte görev yapan Tnk ... ile tartıştığını, tartışma sonucunda davacının fırlattığı bıçak ile ...'in kolundan yaralandığı, iş akdinin bu nedenle haklı olarak sona erdirildiğini savunmuştur.

2- İş akdinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ış akdinin haksız sona erdirildiğini iddia etmiş, davalı işveren, davacının aynı askeri birlikte görev yapan Tnk ... ile tartıştığını, tartışma sonucunda davacının fırlattığı bıçak ile ...'in kolundan yaralandığı, iş akdinin bu nedenle haklı olarak sona erdirildiğini savunmuştur.

Mahkemece, olaya karışan Tnk. ...'in davalı kurumda askerlik görevini yerine getiren bir kamu hizmetlisi olduğu, sözleşmeli işçi olmadığı, davalı tarafından Sosyal Tesisler Müdürlüğünde askerlik görevi kapsamında görevlendirilerek çalışmak suretiyle görev yaptığının sabit olup 4857 sayılı kanunun 25/II-d maddesi anlamında diğer işçi niteliğinde bulunmadığı, sosyal tesislerde çalışmak üzere davalı tarafından iş akdi olmaksızın görevlendirildiği nazara alındığında Yargıtay uygulamaları gereği davalının çalışanı olarak kabul edilmesi gerektiği ancak eylemin haksız tahrik altında işlendiği ve özellikle tanık Er Mahir Kızıl'ın "...İsmail Habeş Ustaya ben çalışıyorsam sende s... s... çalışacaksın dedi. Bir süre yüksek sesle küfürlü konuştular. Habeş usta "İsmail Sus" dedi. İsmail susmadı. Habeş Ustanın yaşı bizden büyük olduğu için İsmail 'in sözlerine dayanamadı ve elindeki bıçağı fırlattı..." beyanı ile Sincan 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/797 esas, 2011/1259 karar sayılı ilamının eylemin haksız tahrik altında işlendiği kabul edilerek kesinleştiği, ihbar önelinde meydana gelen olay sırasında tarafların hak ve yükümlülükleri devam ettiğinden bu olaya dayandırılan fesihte davacının iş akdinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş ise de varılan bu sonuç hatalıdır.

Somut olayda, dinlenen tanık beyanlarından ve dosya içeriğinden davacı ile davalı iş yerinde çalışan Tnk. ...'in tartıştıkları ve tartışma sırasında davacının ...'e elindeki bıçağı fırlatarak ...'i kolundan yaraladığı ve bu şekilde işyerinin düzenini bozacak nitelikte davranışlarda bulundukları sabittir. Davacının bu eylemi işverenin başka bir çalışanına sataşmak olup, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/ II- d maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiği sonucuna ulaşılmaktadır. Bu nedenle işverence yapılan fesih haklı olduğundan Mahkemece kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...”

gerekçesiyle karar oy çokluğu bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.