muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7386, Karar No: 2017/5770, Tarih: 03.04.2017

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 152. maddesi gereğince, asıl alacak zaman aşımına uğradığında faiz ve diğer ek haklar da zamanaşımına, uğrar. Diğer bir deyişle faiz alacağı asıl alacağın tabi olduğu zamanaşımına tabi olur(818 sayılı BK.131).

Türk Borçlar Kanunu’nun 154. maddesi (818 Sayılı BK 133/2) uyarınca, alacaklının dava açmasıyla zamanaşımı kesilir. Ancak zaman aşımının kesilmesi sadece dava konusu alacak için söz konusudur.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 153/4 maddesinde “Hizmet ilişkisi süresince, ev hizmetlilerinin onları çalıştıranlardan olan alacakları için" zamanaşımının işlemeyeceği ve duracağı belirtilmiştir. Bu maddenin iş sözleşmesiyle bağlı her kişiye uygulanması olanağı bulunmamaktadır. Hizmetçiden kastedilen, kendisine ev işleri için ücret ödenen, iş sahibiyle aynı evde yatıp kalkan, aileden biriymiş gibi ev halkı ile sıkı ilişkileri olan kimsedir(818 sayılı BK. Mad.132).

6098 Sayılı TBK 154. Maddesinde (818 sayılı BK. 133) zamanaşımını kesen nedenler gösterilmiştir. Bunlardan borçlunun borcunu ikrar etmesi (alacağı tanıması), zamanaşımını kesen nedenlerden biridir. Borcun tanınması, tek yanlı bir irade bildirimi olup; borçlunun, kendi borcunun devam etmekte olduğunu kabul anlamındadır. Borç ikrarının sonuç doğurabilmesi için, eylem yeteneğine ve malları üzerinde tasarruf yetkisine sahip olan borçlunun veya yetkili kıldığı vekilinin, bu iradeyi alacaklıya yöneltmiş bulunması ve ayrıca zamanaşımı süresinin dolmamış olması gerekir. Gerçekte de borç ikrarı, ancak, işlemekte olan zamanaşımını keser; farklı anlatımla zamanaşımı süresinin tamamlanmasından sonraki borç ikrarının kesme yönünden bir sonuç doğurmayacağından kuşku ve duraksamaya yer olmamalıdır.

Aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca, dava açılması veya icra takibi yapılması zamanaşımını kesen nedenlerdendir. Kanunun 156. maddesi ise, zamanaşımının kesilmesi halinde yeni bir sürenin işlemesi gerektiğini açıkça belirtmiştir. Madde açıkça düzenlemediğinden ihtiyati tedbir istemi ile mahkemeye başvurma veya işçilik alacaklarının tespiti ve ödenmesi için Bölge Çalışma İş Müfettişliğine şikâyette bulunma zamanaşımını kesen nedenler olarak kabul edilemez. Ancak işverenin, şikâyet üzerine Bölge Çalışma Müdürlüğünde alacağı ikrar etmesi, zamanaşımını keser.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Zamanaşımı, dava devam ederken iki tarafın yargılamaya ilişkin her işleminden ve hâkimin her emir ve hükmünden itibaren yeniden işlemeye başlar ve kesilmeden itibaren yeni bir süre işler.

Zamanaşımı, dava devam ederken iki tarafın yargılamaya ilişkin her işleminden ve hâkimin her emir ve hükmünden itibaren yeniden işlemeye başlar ve kesilmeden itibaren yeni bir süre işler.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 155. maddesi hükmü, "Zamanaşımı müteselsil borçlulardan veya bölünemeyen borcun borçlularından birine karşı kesilince, diğerlerine karşı da kesilmiş olur." kuralını içermektedir. Bu maddeye göre, müteselsil borçlulardan birine karşı zamanaşımının kesilmesi diğer müteselsil borçlulara karşı da zamanaşımını keser. (818 sayılı BK. Mad.134)

Türk Borçlar Kanununun 160. maddesinde (818 Sayılı BK 139), zamanaşımından feragat düzenlenmiştir. Anılan maddeye göre, borçlunun zamanaşımı defini ileri sürme hakkından önceden feragati geçersizdir. Önceden feragatten amaç, sözleşme yapılmadan önce veya yapılırken vaki feragattir. Oysa daha sonra vazgeçmenin geçersiz sayılacağına ilişkin yasada herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. O nedenle borç zamanaşımına uğradıktan sonra borçlu zamanaşımı defini ileri sürmekten feragat edebilir. Zira, burada doğmuş bir defi hakkından feragat söz konusudur ve hukuken geçerlidir. Bu feragat; borçlunun, ileride dava açılması halinde zamanaşımı definde bulunmayacağını karşılıklı olarak yapılan feragat anlaşmasıyla veya tek yanlı iradesini açıkça bildirmesiyle veyahut bu anlama gelecek iradeye delalet edecek bir işlem yapmasıyla mümkün olabileceği gibi, açılmış bir davada zamanaşımı definde bulunmamasıyla veya defi geri almasıyla da mümkündür.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7 nci maddesinde, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447 inci maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı yasanın 316 ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.

Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlükte olduğu dönemde 319 uncu madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı defi cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı definin iler sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içince cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).

Somut uyuşmazlıkta, davalılar tarafından süresinde ve açıkça ıslaha karşı zamanaşımı def’inde bulunulmasına rağmen, Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı def’i değerlendirilmeden karar verilmesi hatalıdır.

4-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında gösterilmemesi HMK’nın 297/2 maddesine aykırı olup, infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

5-Mahkemece, duruşmada yapılan karar tefhimi sırasında kanun yolunun süresi açısından “...yüze karşı verilenler bakımından tefhimden, gıyapta verilenler bakımından tebliğden itibaren 8 gün içerisinde Yargıtay ilgili hukuk dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere..” şeklinde tefhim yapıldığı görülmüştür.

İş yargılaması 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca basit yargılamaya tabi kılınmıştır. HMK’nın 297. maddesinde hükmün neleri ihtiva edeceği ve 321. maddesinde de basit yargılamada tefhimin nasıl olacağı açıklanmıştır. İş Mahkemesinde verilen karara yönelik temyiz süresinin tefhimden başlayabilmesi için tefhimin HMK’nın 297. maddesindeki tüm unsurları taşıması ve ayrıca 321/2 maddesi uyarınca gerekçe içermesi yasal zorunluluktur. Bu maddelere uygun olmayan açıklama hükmün tefhimi anlamında olmadığı gibi bu unsurları taşımayan hüküm tefhimi halinde kanun yoluna başvuru süresi tebliğden başlatılmalıdır. Bu açıklamalar karşısında somut tefhime konu hüküm özeti değerlendirildiğinde;

Hüküm özetinin HMK’nın 297. maddesinin unsurlarını taşımadığı ve aynı Kanunun 321/2. maddesine göre gerekçe içermediği anlaşıldığından, kanun yoluna başvuru süresinin tefhimden başlayacağının yazılmasının hak kaybına veya hak ihlaline yol açacağı düşünülmeden bu şekilde karar verilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2784, Karar No: 2013/5862, Tarih: 08.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2784 E.  ,  2013/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen geçici abonelik tesisi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davaya konu binanın inşaatının müteahhit tarafından yarım bırakılması nedeniyle kendilerinin tamamlayarak yerleştiklerini, davalı kuruma elektrik aboneliği için başvurduğunu, İmar Kanunu'nun geçici ....maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik tesis edilmediğini belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya konu yerin fenni gereklere uygun tamamlandığına ilişkin yapı denetim firmasınca verilmiş uygunluk belgesinin olmadığını, bu belgelerin tamamlanması halinde aboneliğin tesis edileceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İmar Kanununun geçici ....maddesine göre talebinde haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, süresinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İmar Kanunu'nun geçici ... .madde de; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı .../.../2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." denilmektedir. Madde metninden anlaşılacağı üzere dava konusu yere İmar Kanunu'nun geçici ....maddesinin yürürlük tarihi olan 26.07.2008 tarihinden sonra 24.03.2010 tarihinde yapı ruhsatı alındığı sabittir.

.

.

3194 sayılı yasanın 30 ve 31.maddesinde kullanma izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları belirtilmiştir. Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir denilmektedir. Kullanma izni alınmamış yapıların durumu ise 31.maddede düzenlenmiş olup "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenleme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici ....maddesinden yararlanamayacağı açıktır.

O halde mahkemece, geçici ....maddenin kapsamında olmayan dava konusu taşınmaz için 3194 sayılı yasanın 30. ve 31.maddeye aykırı olacak şekilde bir istisna getirilerek geçici su aboneliğinin tesisine ilişkin talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11703, Karar No: 2022/14695, Tarih: 10.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/11703 E.  ,  2022/14695 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaa tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 22.....2018 tarihli ve 2016/733 Esas, 2018/410 Karar sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiş; kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2019 tarihli ve 2018/3806 Esas, 2019/2669 Karar sayılı ilâmı ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve dâhili davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve dâhili davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Karayolları Genel Müdürlüğüne bağlı 10. Bölge Müdürlüğünde 01.09.2016 tarihinde taşeron Fora Mekatronik Ticaret Ltd. Şti. nezdinde, asıl işverenin emir ve talimatları doğrultusunda aralıksız olarak, asıl işverenin asli işi olan davalı İdarenin sorumluluğundaki karayolları üzerinde bulunan tünellerin bakım, onarım ve işletilmesi işinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, tünellerdeki tüm elektrik panolarının bakımı, onarımı, tünellerin aydınlatılması, ışıklı yön levhalarının montajı onarımı ve buna benzeyen tüm elektrik işlerini yaptığını, davalı Kurumun, kendi kadrosunda bulunan işçi ile alt işveren aracılığı ile temin ettiği işçiye aynı/benzer işleri yaptırdığından, davalı ... ile davacının görünüşteki taşeron işveren şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunun ve davacının işe girdiği 01.09.2016 tarihinden itibaren davalı Kurumun asıl işçisi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde, bu derece önemli davalarda, her bir davacının hangi yüklenici firmalarda çalıştığı, yaptıkları işin niteliği, çalışma süreleri, yüklenici firmalarla imzalanan sözleşmenin içeriği ve niteliği vs. tüm hususların oldukça önem arz etmesine ve ileri sürülen iddia ve taleplerin her bir şahıs için somut verilere dayandırılma zorunluluğu bulunmasına rağmen, dava dilekçesinde bu hususlara ilişkin hiçbir bilgiye yer verilmeden, Anayasa Mahkemesi kararlarında kendisine yer bulan tarafların yargılama sürecine ilişin usuli haklarını kullanırken gereken dikkat ve özeni gösterme zorunluluğuna uyulmadan sadece dayanak alındığı söylenen dosyalardaki tespitlerin her bir yüklenici firma için ve hatta her yüklenici firma işçisi için geçerli olacağı şeklinde hukuken ve fiilen kabulü mümkün olmayan iddialar ileri sürülerek işbu davanın açılmasının, apaçık savunma haklarını kısıtlar mahiyette olduğu gibi kabul anlanıma gelmemek üzere bir dava açma hakkı varsa dahi bu hakkın da iyiniyet kaidelerine aykırı olarak kullanıldığını gösterdiğini; ancak bu tutumun hukuken himaye görmeyeceği izahtan vareste olduğundan davanın reddinin gerektiğini, ayrıca müvekkili Karayolları Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilmesinin hukuken mümkün olmadığını süresinde açılmayan davanın süre yönünden de reddinin gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Dâhili davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 18.04.2016 tarihinden itibaren sigortalı olarak davalı Kurumdan alınan ihale kapsamında çalıştırıldığını, diğer davalı ile aralarındaki ilişkinin muvazaalı olmadığını ve mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı;

"...

Mahkememizce söz konusu dava dosyası kapsamı ile işbu dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; dahili davalı şirketin işyerinde işin sevk ve dağılımı, çalışacak işçilerin belirlenmesi, personelin işe alım ve işten çıkarılmalarına karar verilmesi, çalışma koşullarının belirlenmesi, işçilerin izinlerinin verilmesi gibi işveren sıfatının gereği olan işin sevk ve dağılımıyla ilgili yönetim hakkının bulunmadığı, aksine tüm bu yetkilerin davalı ...'nce kullanıldığı, şeklen işçi alım ve çıkarmanın yüklenici firmalarca yapıldığı, işçi ücretlerine ilişkin belgelerin dahi davalı idarece düzenlendiği, ücret ödemelerinin idarece yapıldığı, bu şekliyle ihale suretiyle ... verilen firmaların ... 10. Bölgesinin değişik birimlerinde çalıştırılmak üzere asıl işlerde ve yardımcı işlerde işçi temin ettiği, sonuç itibariyle, oluşan hukuki ilişkinin Yargıtay içtihatlarında belirtilen muvazaanın tüm kriterlerini içerir, muvazaalı alt işveren ilişkisi olduğu, bu kapsamda dava dosyamızda da aynı şekilde yüklenici firma elemanı olarak görünen davacının asıl işveren işinde çalıştığı andan itibaren asıl işveren işçisi sayılması gerektiği .... " gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dâhili davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... vekili; davacının müvekkili İdarenin işçisi olmadığını, davacı ile müvekkili İdare arasında yapılmış bir hizmet sözleşmesinin bulunmadığını, bu nedenle davanın müvekkili İdare aleyhine açılmış olmasının hukuka aykırı olduğunu, davanın müvekkili İdare yönünden husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Dâhili davalı vekili; muvazaalı olarak müvekkili Şirket ile sözleşme yapılarak işçi temin edildiğini, bu sözleşmelerin kadrolu işçi istihdam etmemek üzere yalnızca işçi temin etmek için yapıldığının iddia edildiğini, Mahkeme tarafından muvazaa olduğu tespit edilmiş ise de yapılan tespit ve değerlendirmenin hatalı olduğunu, söz konusu kararın bozulması gerektiğini, davacı yanın iddia ettiği gibi muvazaalı bir sözleşmenin söz konusu olmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dosyadaki yazılara,hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle mahkemenin hizmet alım sözleşmesinin işçi tedarikine yönelik olduğuna dair kabulün isabetli görüldüğü, davalı işyerinde kadrolu memur olarak görev yapan tanık beyanında işe alınmalarda taşeron firmanın söz hakkı olmadığı, tüm yetkinin karayollarına ait olduğu, kullanılan sarf malzemelerinin karayolları tarafından temin edildiği gibi... İfadeler karşısında muvazaanın tespitine ilişkin kararın isabetli olduğu... " gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili; istinaf başvuru dilekçesindeki nedenlerle temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Dahili davalı vekili; istinaf başvuru dilekçesindeki nedenlerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davalı ... ile dava dışı işverenler arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19 uncu maddesine göre bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır.

3. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin ilgili bölümü şöyledir :

"...