muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1209, Karar No: 2024/5428, Tarih: 26.06.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, etkin pişmanlık ile ilgili hususların ayrı bir soruşturma konusu yapılarak beyanlarının gerçek çıkması halinde bu hususun bilahare etkin pişmanlık olarak uygulanması mümkün görülmüş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2078 Esas, 2022/2023 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13935, Karar No: 2008/7887, Tarih: 15.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/13935 E.  ,  2008/7887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2007

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.10.2001 - 20.4.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, SGK ve Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine açtığı davada, 01.10.2001-20.04.2004 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davada sıfat, tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Taraf ehliyeti dava şartlarından olup yargılamanın her safhasında re’sen gözönünde tutulması gerekir.  Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

HUMK. 179/1.maddesi, dava dilekçesinde tarafların ve varsa kanuni temsilcilerinin ad ve adreslerinin bildirilmesi gerektiğini hükme bağlamıştır. Bildirim esnasında yapılan kimi yanlışlıklar, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddi sonucunu doğurmamakta, oluşan hataların giderilmesi bazı durumlarda mümkün olabilmektedir.

Davacının çalıştığı işyeri T.İlköğretim Okulu’dur, işvereni ise, ücretlerini ödeyen  T. İlköğretim Okulu Koruma Derneği’dir. Dava,  SGK ve  Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine  açılmıştır. Medeni haklardan istifade (hak) ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. Bu durumda husumetin, Milli Eğitim Bakanlığı yerine tüzelkişiliği bulunan T. İlköğretim  Okulu  Koruma Derneği ‘ne yöneltilmesi gerekir. Diğer bir anlatımla davada pasif husumet ehliyeti bulunmamasına rağmen Mahkemenin, Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine hüküm kurması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacıya dava dilekçesinde davalı adını T.İlköğretim  Okulu  Koruma Derneği olarak  düzeltmesi için önel vermek, davalı adı düzeltildikten sonra dava dilekçesini ve düzeltme  dilekçesini davalı Derneğe yöntemince tebliğ ederek usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlamak, anılan Dernek feshedilmişse, Derneğin  yeniden ihyası için ilgili mahkemeye dava açmak, Derneğin ihyası sağlandıktan ve davalı adı düzeltildikten sonra dava dilekçesini ve düzeltme  dilekçesini davalı Derneğe yöntemince tebliğ ederek usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlamak, tarafların tüm delilleri toplandıktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8291, Karar No: 2021/5690, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8291 E.  ,  2021/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davacılardan ..., ... ve ... yönünden reddine, diğer davacılar yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın davacılardan ..., ..., ve ... yönünden reddine diğer davacılar yönünden ise kabulüne dair hüküm kurulmuş, karar davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Mahkemece bozma ilamına uyularak bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de hükme esas alınan rapor, geçersizdir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğinde olup, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihi olan dava tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan soyut ifade ve bilimsel olmayan yöntemlerle piyasa araştırmasına göre bedel belirlendiğinden rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43025, Karar No: 2022/2156, Tarih: 14.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43025 E.  ,  2022/2156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu bakımından; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi gereğince; “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu bakımından ise; Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 14.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11053, Karar No: 2016/9717, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11053 E.  ,  2016/9717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.02.2015 tarih ve 2014/91 esas, 2015/14 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 407. maddesi gereğince kısıtlanarak kendisine amcası ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı, 23.02.2016 tarihli dilekçesi ile mevcut vasisinin rahatsızlığı nedeniyle kendisi ile ilgilenemediği gerekçesiyle vasisinin değiştirilerek eşinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince vasi adayının “..., Konutları B-34, D.48 .../...” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün son ikamet adresinin “... Mahallesi, ... Caddesi, No:3 .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından kısıtlının talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8855, Karar No: 2015/33507, Tarih: 18.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/8855 E.  ,  2015/33507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... tarafından yaptırılan ...'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bir kısmını kendi imkanları ile tamamladığını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi,bilahare vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktar 4.500,53 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır.Öyle olunca,4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır.Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre,” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır.Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; 25.03.2009 tarihinde konutun teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 31.07.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir.Bilirkişiler, gizli ayıpların teslim tarihinden en az bir kışın geçmesi ile ortaya çıkabileceğini belirtmişlerdir.Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre yaklaşık 4 yılın geçtiği görülmektedir,buna göre daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal dosyalardaki mahkeme gerekçelerinde açıkça, davalı idare tarafından 20.03.2013 tarihine kadar eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 307,45 TL harcın istek halinde iadesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/961, Karar No: 2023/6499, Tarih: 20.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/961 E.  ,  2023/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1072 E., 2021/1309 K.

DAVA TARİHİ : 26.12.2014

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Korgan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/66 E., 2021/60 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile davalının kardeş olduğunu, babaları İsmail'e ait Ordu ili Korgan ilçesi Belalan Mahallesi 167 ada 27 parsel ve 191 ada 4 parsel sayılı taşınmazların davacının miras payı gözetilmeksizin kadastro çalışmaları sırasında davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini, mirasçılar arasında herhangi bir taksim ya da satış işlemi yapılmadığını, davacının miras hakkının zedelendiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalı adına tapu kaydının iptali ile davacının miras payı oranında tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, kadastro çalışmalarının yapıldığı sırada tarafların babası İsmail'in sağ olduğunu, dava konusu taşınmazların mirasbırakan tarafından paylaştırıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 17.01.2018 tarih, 2014/167 E., 2018/4 K. sayılı kararıyla; davalı tarafın kadastro sırasında mirasbırakanın sağ olduğunu ve Kadastro Kanunu'nun 13 üncü maddesi uyarınca yapılan tespit ve tescilin yerinde olduğunu belirtmişse de kadastro tutanağında mirasbırakanın muvafakat beyanı olmayıp dinlenen kadastro bilirkişisi ...'ın da beyanında belirttiği üzere tespitin mirasçı ...'ün beyanı üzerine yapıldığı, bu beyandan kadastro teknisyeni huzurunda mirasbırakanın muvafakatinin alınmadığının anlaşıldığı, davacı adına kayıtlı taşınmaz bulunmadığı, mirasçılar arasında usulünce bir paylaşım yapılmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 26.10.2018 tarihli kararıyla; tarafların mirasbırakanı İsmail tarafından dava konusu taşınmazların bağışlanıp bağışlanmadığının araştırılması gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesinin 20.11.2019 tarih, 2019/13 E., 2019/128 K. sayılı kararıyla; mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarıyla dava konusu taşınmazların davalıya babası tarafından sağlığında bağışlandığı, bağışlandığı tarihten beri davalı tarafça bu parsellerin kullanıldığı, kız çocuklara da bırakılan yerler olduğunun anlaşıldığı, davacının dava konusu taşınmazlarda miras payının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 03.07.2020 tarihli kararıyla; mahalli bilirkişilerin beyanlarındaki çelişkinin giderilmesi ve mirasbırakan tarafından yapılan bağışın araştırılması gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hem mahalli bilirkişiler hem davalı tanıkları hem de davacının kendi tanıklarının beyanlarından, mirasbırakan babanın sağlığında bu yerleri davalı oğluna vererek zilyetliği devrettiğinin, davalının kadastro öncesi bu şekilde taşınmazlara malik olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazların tarafların ortak mirasbırakanı İsmail'den intikal ettiğini, kadastro çalışmaları sırasında davacının miras payının yok sayıldığını, usulüne uygun bir taksim bulunmadığını, davacı adına kayıtlı ya da davacı tarafından kullanılan herhangi bir taşınmaz bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmazların kök mirasbırakan tarafından sağlığında davalıya bağışlandığının ve zilyetliğinin devredildiğinin, bu tarihten sonra da davalının zilyetliğinde kaldığının ve bu şekilde taşınmazların kök mirasbırakanın terekesinden çıktığının anlaşıldığı, böylece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesi içeriğini tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-a maddesi.

3. Değerlendirme