muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5848, Karar No: 2007/1284, Tarih: 17.04.2007

Mahkemece, davacının dayandığı ilamın taşınmaza uymadığı ve bunun sonucu olarak davasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında taşınmaz irsen intikal, taksim ve zilyetliğe dayalı olarak davalı ... adına tescil

edilmiş, davacı ... irsen intikale, zilyetliğe ve de ilama dayanarak taşınmazın kendisi ve müşterekleri adına tescili istemi ile dava açmıştır. Taşınmazın öncesinin tapusuz olduğu uyuşmazlık konusu olmadığı gibi, taraflar arasında mirasçılık ilişkisi de bulunmamaktadır. Davacının dayandığın Hozat Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.10.1965 tarih 1957/38 esas 1965/138 karar sayılı ilamın davalıları arasında ya da davacılar arasında ... ve miras bırakanı bulunmamaktadır. Buna karşın, ilamda katılanlar arasında adı geçen ... ise davacının babası olmaktadır. İlamda davalı ve miras bırakanı taraf olmadığına göre, ilamın davalı yönünden bağlayıcılığı yoktur. Kaldı ki; ilamın kesinleşip kesinleşmediği ve tapu nezdinde infaz edilip edilmediği de araştırılmamıştır. Öte yandan ilamın ve krokisinin uygulaması da yetersiz olup ilamda söz edilen dere ve yol sınırları gösterilmekle beraber diğer sınırlar yönünden kesin bilgi alınmamış ve dolayısıyla ilamın 2 nolu bendinin dayanağı krokide 1 ve 2 nolu bölümler olarak gösterilen yerlerin nereye ait olduğu ve kapsamı kesin olarak saptanmamıştır. Bunun yanında davacı delil olarak zilyetliğe de dayanıp dinletmiş olduğu tanıklar taşınmazın kadastro teknisyeni Mehmet Aknehir tarafından düzenlenen 1.5.2006 tarihli rapor ekindeki krokide A harfiyle işaretli, kırmızı renkle boyalı bölüm üzerinde davacının 40-50 seneye yaklaşan zilyetliğini bildirmelerine karşın bu beyanlara değer verilmeyişinin gerekçesi de hüküm yerinde gösterilmemiştir.

Eksik incelemeyle hüküm verilemez. O halde tesbit nedeni de göz önünde tutularak davalıdan delil bildirip bildirmeyeceği ve dolayısıyla zilyetlikle ilgili olarak tanık gösterip göstermeyeceği açıkça sorulup beyanı imzası ile belgelendirilmeli, tescil ilamının kesinleşip kesinleşmediği, kesinleşmiş ise tapu sicil müdürlüğü nezdinde infaz edilip edilmediği ve tapu oluşturulup oluşturulmadığı gereği gibi araştırılmalı. Bu arada dava dışı 46, 47 nolu parsellerle 74 nolu parsele komşu 73 ve 75 nolu parsellerin kadastro tutanak örnekleri ve dayanağı kayıtlar ile yine dava dışı 50 nolu parselin dayanağı tapu kaydı getirtilmeli, daha sonra önceki keşifte dinlenen davacı tanıklarıyla, davalının gösterecekleri tanıklar ve tüm tespit bilirkişileri eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak taşınmazı ve öncesini iyi bilen elverdiğince yaşlı yerel bilirkişi ya da bilirkişiler ve de fen bilirkişisi aracılığıyla davacının dayandığı tescil ilamı ve dayanağı krokiye gereği gibi yerine uygulanarak dava konusu taşınmazın tamamını ya da bir bölümünü kapsayıp kapsamadığı ve özellikle krokide 1 ve 2 numaralar altında gösterilen yerlerin nereler olduğu duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmalı, tespit neden de gözetilerek gerek davacı ve gerekse davalı tarafından gösterilecek tanıklarla yerel bilirkişilerden ve tespit bilirkişilerden dava konusu taşınmazın öncesinin ne olduğu, kimden kaldığı, davacının mı yoksa davalının mı zilyet ettikleri, davacının zilyet etmesi halinde tümünde mi yoksa belli bir bölümünde mi zilyet ettiği olaylara dayanılarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmeli, gerektiğinde yukarıda açıklanan hususlarla ilgili olarak komşu parsellerin malik ya da zilyetlerinin tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulmalı, komşu parsellere revizyon gören kayıtların uygulaması yapılarak taşınmaz yönünü ne şekilde sınır okuduğuna bakılmalı, daha önce de ifade edildiği gibi ilamın davalı yönünden bağlayıcı ve kesin hüküm teşkil etmeyeceği göz önünde bulundurulmalı, fen bilirkişisine yapılan keşif ve uygulamanın ve de tescil krokisinin kapsamını ve ayrıca davacının taşınmazın bir bölümünde zilyet olması halinde bu yerin miktarını ve parsel içerisindeki konumunu gösteriri raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Davacı ...’in temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil edilmeyen davacı taraf yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 17.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2885, Karar No: 2024/7298, Tarih: 12.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2885 E.  ,  2024/7298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/134 Esas, 2023/182 Karar

DAVA TARİHİ : 23.05.2017

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesince görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Trabzon ili,...lçesi, ...Mahallesi 213 ada 29 ve 32 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; kamulaştırma sonrası arta kalan kısımda meydana gelen değer düşüklüğünün kamulaştırma bedeline eklenmesini, kamulaştırılacak taşınmazlarla aynı yerde bulunan taşınmazların tapu alım-satım sözleşmelerinin emsal olarak getirilmesini, taşınmazın gerçek kamulaştırma bedelinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/93 Esas, 2019/501 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.09.2020 tarihli ve 2020/1090 Esas, 2020/1557 Karar sayılı kararı ile davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 07.09.2020 tarihli ve 2020/1090 Esas, 2020/1557 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karar bir kısım davalılar tarafından istinaf edilmemiş olup bu kapsamda dava konusu 213 ada, 29 parsel sayılı taşınmaz için ilk karar ile tespit edilen bedelin ilk kararı istinaf etmeyen davalılar yönünden idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeksizin fazlaya hükmedilmesi nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karar bir kısım davalılar tarafından istinaf edilmemiş olup bu kapsamda dava konusu 213 ada, 29 parsel sayılı taşınmaz için ilk karar ile tespit edilen bedelin ilk kararı istinaf etmeyen davalılar yönünden idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeksizin fazlaya hükmedilmesi nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini, değer düşüklüğü oranının düşük belirlendiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3027, Karar No: 2017/14947, Tarih: 19.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/3027 E.  ,  2017/14947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/2565, Karar No: 2017/4889, Tarih: 02.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2565 E.  ,  2017/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.12.2015 tarih ve 2015/88-2015/191 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalının tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 1979 yılından itibaren adına tescilli "ŞANLI DELİKLİ KAPSİKUMLU KAPLANLI" markası altında yakı ürünleri üretip sattığını, davalının müvekkilinin markasını taşıyan taklit ürünleri sattığının ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nca başlatılan ceza soruşması neticesinde tespit edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 556 sayılı KHK’nın 66/c maddesi gereğince 500,00 TL maddi tazminat ile 2.500,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 1.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının "ŞANLI DELİKLİ KAPSİKUMLU KAPLANLI" ibareli 22/10/1979'dan beri korunan markanın sahibi olduğu, markanın ...'da ve kırsal bölgelerde "Kaplanlı Yakı" adı ile bilinen bir ürüne ilişkin olduğu, davalının işletmesinde çeşitli ürünler yanında davacı markasını taşıyan 44 adet taklit ürünü de ticarete konu ettiği, bu durumun ceza soruşturması ve kovuşturması ile kanıtlandığı, nitekim davalı hakkında markaya tecavüz eylemi sabit görülmekle birlikte mahkumiyet kararı verildiği ve kararın kesinleştiği, davacının tercih ettiği 556 sayılı KHK’nın 66/c maddesi gereğince lisans bedelinin 1.000,00 TL olarak tespit edildiği, ayrıca tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve olayın özelliklerine göre manevi tazminat isteminin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 1.000,00 TL maddi tazminat ile 2.500,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 179,34 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21695, Karar No: 2013/21964, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21695 E.  ,  2013/21964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat...... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalıya ait yurtdışındaki inşaat işyerlerinde çalıştığını haksız olarak sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir

Davalı vekili cevabında, davacının yurtdışı işyerinde bir süre çalıştığını ancak alacak istemlerinin şartları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi hesaplamaları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Dosya içeriğinden davacının davalının yurtdışındaki inşaat işyerlerinde çalışması konusunda taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesi bulunduğu anlaşılmıştır. Sınırlı sayıdaki puantajlar dosyaya sunulmuş ise de puantajlarda işyerine giriş çıkış saatlerinin bulunmadığı, mahkemece fazla mesai hafta tatili ve genel tatil alacakları şahit anlatımları ile belirlenmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez. Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Somut olayda, aynı mahiyette olduklarından seri nitelikte görülen davalarda mahkemece dinlenen davacı şahitlerin bir dosya üzerinden tüm davacılar için tek beyanda bulundukları, davacıların işyerinde yaptıkları işlerin demirci, kalıpçı, çelik kapı montajcısı gibi bir birinden farklı işler olduğu ve davası olan çalışanların işlerinde farklı olduğu halde bir ayrım yapılmadan normal günlük mesai saati dışında tüm işçiler için aynı sürelerde fazla mesai yaptıklarını beyan ettikleri görülmüştür. Davalı vekili de temyizde bazı işçilerin şahitlerin çalıştıkları projeden farklı yerde çalıştıklarını ve Kazakistan'da kışın aşırı soğuk olduğunu bu mevsimde çok soğuk günlerde çalışmanın sözkonusu olamayacağını iddia etmiştir. Bu durumda mahkemece davacının şahitlerle aynı projede yer alıp almadıkları, yaptığı işin niteliğine göre hangi saatlerde çalıştığı normal günlük mesai saatlerinin dışında varsa çalışmasının her ay, her mevsim veya yılın tüm günlerinde nasıl gerçekleştiği konusunda şahitlere açıklattırılarak fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının belirlenmesi gerekir. Sunulan bir kısım puantajlarda bazı genel tatil günlerinde çalışma olmadığı görülmekle bunlarında değerlendirmeye alınması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.