muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8214, Karar No: 2017/21686, Tarih: 11.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/8214 E.  ,  2017/21686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaza arazi olarak değer biçen rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dosya arasında yer alan ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 19.12.2014 tarihli yazısında, dava konusu ...Köyü 433 parsel (eski 224 parsel) sayılı taşınmazın belediye sınırları dahilinde kaldığı, belediye hizmetlerinden yararlandığı ve ayrıca etrafının da meskun olduğunun bildirildiği görülmekle birlikte, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün Parsel Sorgulama Uygulama sitesinden edinilen bilgiler göz önünde bulundurulduğunda dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini

etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Taşınmaz üzerinde mülkiyet ihtilafı bulunmadığı halde, bloke edilen bedelin derhal davalıya veya mirasçılarına ödenmesine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, 3’er aylık vadeli hesaba yatırılmasına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2) Taşınmaz üzerinde mülkiyet ihtilafı bulunmadığı halde, bloke edilen bedelin derhal davalıya veya mirasçılarına ödenmesine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, 3’er aylık vadeli hesaba yatırılmasına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8234, Karar No: 2006/10510, Tarih: 11.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8234 E.  ,  2006/10510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim gideri olarak 23.049.550.000 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalılardan ... 'ın Kara Harp Okulu öğrencisi iken kendi isteğiyle okuldan ayrıldığını, bu sebeple yükümlüye yapılan 23.049.550.000 TL masrafın kefilin kefalet limitiyle sınırlı sorumlu olmak üzere davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsilini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Dosya içerisinde bulunan Ankara 49. Noterliğince 3.9.1998 tarih ve 11004 yevmiye ile düzenlenen davalılar tarafından da imzalanan yüklenme senedinde yükümlü ve kefillerin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 31.8.1998 tarihinde ... Lisesinde eğitim ve öğretimine başlayan yükümlü ... ...'ın 2003 yılında askeri liseyi bitirdikten sonra aynı yıl kara harp okulunda eğitim ve öğrenimine başladığı, ancak; 18.9.2003 tarihinde kendi isteğiyle ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine getirilen masraf çizelgelerinden yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediği için faiz borcunun tespitinde, 2003-2004 öğretim döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihinin henüz eğitim ve öğretim dönemi sona ermeden ilişiğin kesilmesi nedeniyle ilişik kesme tarihi olarak alınması doğru ise de; 1998-1999 1999-2000, 2000-2001, 2001-2002 ve 2002-2003 yılı eğitim ve öğretim döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunun esas alınması,

2- Davalı ... tarafından yargılama sırasında 23.11.2005 tarihinde yapılan 11.150.000.000 TL ödemenin Borçlar Yasasının 84. maddesine aykırı olarak önce işlemiş faizden, bakiye kalan kısım varsa asıl alacaktan düşmek yerine önce asıl alacaktan, kalan bakiyesinin de işlemiş faizden düşülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bir numaralı bozma doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra iki numaralı bozma da dikkate alınarak hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bir numaralı bozma doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra iki numaralı bozma da dikkate alınarak hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8801, Karar No: 2020/8095, Tarih: 25.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/8801 E.  ,  2020/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca adrese tebliğ edildiği tarihte sanık ...'ün askerde bulunması nedeniyle yapılan tebliğin usulsüz olduğu, bu nedenle temyizin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Olay günü saat 20:00 sırasında sanığın, elinde bıçakla babası olan mağdur ...'ü "senin karnını deşeceğim senin ölümün benden" diyerek tehdit ettiği, mağdur ...'ün korkarak evden kaçtığı, sonrasında saat 22:30 sırasında mağdur ...'ün tekrar evine geldiğinde sanığın elinde bıçakla tekrar mağdur ...'e hitaben "seni öldüreceğim" diyerek tehdit ettiği, mağdur ...'ün kendisini odaya kitlediği, bir süre sonra sanığın amcası olan katılan ...'ün eve gelmesi üzerine sanığın aynı şekilde elinde bıçakla katılanı "öldürmekle" tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın tehdit eylemini, katılan ve müştekiye karşı aynı olay bütünlüğü içinde aynı nedene dayalı olarak sürdürdüğü hareketlerinin devamı sırasında olay yerinden ayrılmadan önce ve hukuken tek fiil sayılacak söz ve hareketle gerçekleştirdiği kabul edilerek, sanık hakkında tehdit suçundan verilecek cezanın TCK'nın 43/1. ve 43/2. maddeleri ile artırılması gerektiği gözetilmeden, müşteki ve katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37525, Karar No: 2017/16519, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37525 E.  ,  2017/16519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7513, Karar No: 2022/21839, Tarih: 29.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/7513 E.  ,  2022/21839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın müştekinin arazisinde bulunan ağaçları kesmesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 152/1-c maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 151/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 29/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13150, Karar No: 2024/5940, Tarih: 08.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13150 E.  ,  2024/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2734 (E) ve 2022/238 (K)

SUÇ : Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek, Bulundurmak ve Kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02/02/2022 tarihli ve 2020/2734 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesı üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, karar tarihinde yürürlükte olan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığın 07.02.2022 tarihli temyiz dilekçesinin de hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiğı anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılması üzerine 15 gün içerisinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/2779, Karar No: 2020/4407, Tarih: 24.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/2779 E.  ,  2020/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'un paydaşı olduğu 118, 364, 147, 198, 543, 582, 585, 584 ve 7 parsel sayılı taşınmazlarını mal kaçırmak amacıyla davalı oğluna muvazaalı olarak temlik ettiğini, davalının taşınmazları satın alım gücünün bulunmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazları bedeli karşılığı satın aldığını, satış bedelinin bir kısmını nakden ödediğini, bir kısmının ise mirasbırakanın birikmiş sulama borçlarına karşılık mahsup edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “...Hal böyle olunca; davacı tanıklarının adreslerine tebligat yapılarak, yöntemince duruşmaya çağrılmaları ve davacının iddiaları doğrultusunda beyanlarının alınması, bu şekilde toplanacak ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek murisin gerçek iradesinin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, mahkemece temliğin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’un 02.11.2010 tarihinde ölümü ile geriye çocukları davacı ..., davalı ... ve dava dışı ...,...,...,...,...,...,... ile ölen oğlu ...’in çocuklarının mirasçı olarak kaldığı, dava konusu 105 ada 3(118) parsel 31.709,42m2 miktarlı tarla 328/2560 pay, 102 ada 25 (364) parsel 3.049,31m2 miktarlı tarla 8/32 pay, 102 ada 13(147) parsel 117.405,74m2 miktarlı tarla 24/384 pay, 102 ada 27(198) parsel 31.270,99m2 miktarlı tarla 8/64 pay, 102 ada 7 (543) parsel 188.510,56m2 miktarlı tarla 504/15360 pay,124 ada 42(582) parsel 66.270,80m2 miktarlı tarla 8/288 pay, 108 ada 26 parsel(585) parsel 37.078,05m2 miktarlı tarla 272/5120 pay,104 ada 28 (584) parsel 12.981,68m2 miktarlı tarla 272/5120 pay ve 102 ada 10(7) parsel 17.343,50m2 miktarlı tarla 8/256 pay mirasbırakan adına kayıtlı iken 20.03.2008 tarihli akitle satış suretiyle davalı ...’e devredildiği, taşınmazlarda 12.01.2012 tarihli yenileme ve birleştirme işlemi ile davalı adına paylar tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, mirasbırakanın dava konusu taşınmazlar dışında adına kayıtlı taşınmaz bulunmadığı, davalı ile birlikte yaşadığı, dava konusu taşınmazları davalının ekip biçtiği, davalı tanığı Saffet’in beyanlarında bahsedilen davalı tarafından ödendiği iddia edilen mirasbırakana ait mazot, gübre, elektrik ve su borçlarının davalı Muzafferin eylemlerinden kaynaklandığı, davacı tanığı Gülsen’in beyanlarına üstünlük tanınarak temlikin muvazaalı olduğu sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5046, Karar No: 2007/5695, Tarih: 21.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5046 E.  ,  2007/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2006

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, davalıların miras bırakanı M..adına kayıtlı .. ve .. parsel sayılı taşınmazların Akşehir Gölünün kıyı kenar çizgisinin göl tarafında kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile terkin isteminde bulunmuş, yargılama sırasında ..nolu parsel hakkındaki davayı atiye bıraktığını belirtmiştir.

Davalılardan bir kısmı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu ..nolu parselin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne; .nolu parsel yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edildiğine göre kabul edilen parsellerle ilgili olarak Hazine yararına ve malikleri aleyhine Avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmesi ve yargılama giderlerinin de davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile aksi yönde karar verilmiş olması doğru değildir.Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14488, Karar No: 2018/3483, Tarih: 19.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14488 E.  ,  2018/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminat, nafaka, ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2018(Pzt.)