muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2971, Karar No: 2014/14876, Tarih: 28.05.2014

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, mahkemece, tanık beyanlarının ortalamasına göre, davacının haftada yedi gün 07.00-19.00 saatleri arasında, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük onbir saat, haftalık yetmişyedi saat çalıştığı, otuziki saat fazla çalışma yaptığı tesbit edilerek, bir işçinin devamlı surette haftada onsekiz saatten fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu sebebiyle davacının günlük üç saat, haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, tanıkların gün batımına kadar çalıştıklarını beyan etmeleri ve çalışılan bölgede güvenlik sebebiyle gün batımından sonra çalışılamayacağı dikkate alındığında, davacının, 07.00 ile güneş batımı saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir. Çalışma süresi içinde güneşin battığı saatler belirlenerek, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gereği günlük üç saati geçmeyecek şekilde fazla çalışma süresi tesbit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20947, Karar No: 2021/5104, Tarih: 26.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/20947 E.  ,  2021/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; sanık ... yönünden duruşmalı olarak, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin ve ...’ın yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemeleri ve geçerli bir mazeret de bildirmemeleri nedeniyle; sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin ise süresinden sonra yapıldığı anlaşıldığından, bu sanıklar yönünden ve istemde bulunmayan diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmasının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

26.04.2021 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...’ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan Sanık ... müdafii Av. ...’in yokluğunda, 29.04.2021 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2023/5276, Karar No: 2023/4685, Tarih: 23.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/5276 E.  ,  2023/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260

ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.12.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesi ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 27.09.2011 tarihli ve 2010/3592 Esas, 2011/1688 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 11.11.2011 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ... (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.04.2014 tarihli ve 2014/419 Esas, 2014/511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan karar tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 inci maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve sekizinci fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 06.05.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içinde 01.08.2014 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.01.2015 tarihli ve 2014/419 Esas, 2015/16 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 22.01.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/299 Esas, 2015/1419 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci

maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 inci maddesi, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

5. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 07.06.2021 tarihli 2019/8722 Esas, 2021/6996 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, gerekçesiz hüküm kurulması, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti ile sanığın hukuki durumunun basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle diğer yönleri incelenmeyen 17.11.2015 tarihli hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozmaya uyularak, ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/470 Esas, 2022/859 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci , 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

7. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; dava zamanaşımının dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, tedavi olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

7. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; dava zamanaşımının dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, tedavi olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın iddianameye konu 14.11.2010 tarihinde kullanmak için esrar satın aldığı, şüphe üzerine kolluk kuvvetlerince esrarın ele geçirildiği, sanığın kullanmak için esrar aldığını kabul ettiği, sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava bulunmadığı, sanığın bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi tedbirinin infazı sırasında işlemediği, sanığın yalnızca bu eylemi nedeni ile doğrudan tedavi denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı ancak yükümlülüklerini ihlal ettiği, bu şekilde üzerine atılı suçu

işlediği, gerekçesi ile atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Mahkemenin bozma öncesi son mahkûmiyet kararını verdiği 17.11.2015 tarihinden itibaren bozma sonrası mahkûmiyet kararını verdiği 25.10.2022 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresi dolmadığı gibi, sanığın 14.11.2010 tarihli eyleminden dolayı ... (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 27.09.2011 tarihli kararı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının kesinleştiği 11.11.2011 tarihli ile tedbirin gereklerine uymama nedeniyle Mahkemenin tensip tarihi olan 13.03.2014 tarihine kadar ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.05.2014 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 01.08.2014 tarihi arasında zamanaşımı süresinin durduğu gözetildiğinde, duran süreler ilave edildiğinde temyiz inceleme tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 67 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin de dolmadığı belirlenmiştir.

1. Denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan sanığın denetime başladığı ve tedavisini tamamladığı, asker olması nedeniyle denetime ara verildiği, terhis sonrası başvurmaması üzerine uyarılmasının ardından denetime başladığı ancak; 02.12.2013 tarihli SAMBA grup çalışmasının ikinci oturumuna katılmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla, olayda ısrar şartı gerçekleşmediğinden denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Adli para cezasının bir gün karşılığı hesaplanırken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, nedenleri ile hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/470 Esas, 2022/859 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18394, Karar No: 2010/21738, Tarih: 30.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/18394 E.  ,  2010/21738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : TCK.145/1.maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ve müdafii tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık süreden sonra 21-22.05.2007 tarihinde temyiz eden sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi reddine REDDİNE;

2- Katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "malın değerinin az olması" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınmasını ifade ettiği ve olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki kaçak elektrik kullanma suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından bahisle, sanık hakkında yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1874, Karar No: 2021/6870, Tarih: 09.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/1874 E.  ,  2021/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, ... semtinde bir arsa satmak üzere katılanla anlaştıkları, gerçekte böyle bir niyetlerinin olmadığı, eylemlerine inandırıcılık katmak amacıyla onunla 10. Noterliğe giderek sözleşme düzenlettikleri ve bedelin yarısı olan 70.000 TL nakit parayı katılandan aldıkları, bu aşamadan sonra tapuyu devir işlemlerine yanaşmadıkları, katılanı oyaladıkları ve adreslerini terkederek kayıplara karıştıkları, sanıkların bu eylemleri ile atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda; adına vekalet verilen taşınmaz sahibi ... dinlenerek vekaletnameye konu taşınmazın sözleşme tarihi itibariyle devrine engel bir durumun olup olmadığının, vekaletnameyi hangi sebeple verdiği ile bu yerlerin satışı yönünde işlem yapılacağı hususunda kendisine sanıklarca bilgi verilip verilmediğinin sorulması, vekaletnameye konu yerin suç tarihi itibariyle yaklaşık rayiç değerinin belirlenmesi, sanığın bilahere katılana verdiği senetlerin takibe konulup konulmadığının, yine sanık tarafından katılana teslim edilen araç ve pvc imal makinelerinin verildiği tarihteki yaklaşık rayiç değerlerinin tespiti ile tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5058, Karar No: 2022/5700, Tarih: 09.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5058 E.  ,  2022/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Alanya 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkil davacının davalıya ait otelde 2014 Kasım ayından 12.10.2018 tarihine kadar housekeeping müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesine işverence haksız olarak son verildiğini, davacının günlük en az 6 saat fazla çalışma yaptığını, hafta tatili, resmi tatil ve bayramlar dâhil aynı yoğunlukta çalışmaya devam ettiğini, ancak karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini, tüm alacaklarının ödendiğini, davacının davalı şirketi ibra ettiğini ve davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek feshedilmiş ise de davacının bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacaklısı olduğu, dinlenen tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre davacının haftanın yedi günü çalıştığı, ancak hafta tatili ücreti alacağının ödendiğinin işveren tarafından ispatlanmadığı, davacının haftalık 31,5 saat fazla çalışma yaptığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de aynı şekilde çalışmaya devam ettiği; ancak söz konusu çalışmalarının karşılığının ödenmediği, işverence davacıya asgari geçim indirimi alacağının ödendiğine ilişkin herhangi bir delil sunulmadığı gerekçeleriyle davalının dava ve ıslah zamanaşımı defileri de dikkate alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili davacıya yapılan kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ödemelerinin mahsubunun hatalı olduğunu, fazla çalışma alacağı hesaplanırken ve bordrolarda yer alan fazla çalışma tahakkuklarının mahsubu yapılırken yapılan ödemelerin yapıldığı aydan/yıldan mahsup edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, zamanaşımına uğrayan alacak miktarının hatalı hesaplandığını, asgari geçim indirimi alacağı talebinin reddine karar verilmesinin de hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacı tanıklarının beyanlarının hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile birlikte sunulan aylık personel imza föylerinde davacı tanıklarının belirtmiş oldukları şekilde bir çalışmalarının bulunmadığının anlaşıldığını, davacı tanıklarının çalışma saatlerinin davacıdan farklı olduğunu ve ancak kendi çalışma dönemleri ve saatleri ile ilgili tanıklık yapabileceklerini, vardiyalı çalışma olan işyerinde davacının yaz kış demeden haftanın yedi günü belirtilen şekilde çalıştığının kabulünün hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, fazla çalışma tahakkuklarının hesaplamadan mahsubu yerine dışlanması gerektiğini, %30 hakkaniyet indiriminin az olduğunu, davacının müvekkili Şirketi ibra ettiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını, imzalı ücret bordrolarındaki ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti tahakkukların dışlanmak suretiyle hesaplama yapılması gerektiğini, davacının izinli olduğu günlerin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabından dışlanmadığını, davacının söz konusu alacaklar bakımından da davalı Şirketi ibra ettiğini ve davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; davacı vekilinin istinaf başvurusu bakımından ise

"...

Açıklamalar da dikkate alındığında kıdem ve ihbar tazminatına yönelik (sırasıyla net 4.943,56 ve net 1.587,52 TL olması gereken) hükümlerin taleple bağlı kalınarak fazlaya dair haklar saklı tutularak düzeltilmesi gerektiği ..." gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun bu sebeple kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tanıklarının beyanlarının hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile birlikte sunulan aylık personel imza föylerinde davacı tanıklarının belirtmiş oldukları şekilde bir çalışmalarının bulunmadığının anlaşıldığını, davacı tanıklarının çalışma saatlerinin davacıdan farklı olduğunu ve ancak kendi çalışma dönemleri ve saatleri ile ilgili tanıklık yapabileceklerini, vardiyalı çalışma olan işyerinde davacının yaz kış demeden haftanın yedi günü belirtilen şekilde çalıştığının kabulünün hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, fazla çalışma tahakkuklarının hesaplamadan mahsubu yerine dışlanması gerektiğini, %30 hakkaniyet indiriminin az olduğunu, davacının müvekkili Şirketi ibra ettiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını, imzalı ücret bordrolarındaki ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti tahakkukların dışlanmak suretiyle hesaplama yapılması gerektiğini, davacının izinli olduğu günlerin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabında dışlanmadığını, davacının söz konusu alacaklar bakımından da davalı Şirketi ibra ettiğini, davanın reddine karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının talep konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve hüküm altına alınan alacakların hesaplanmasının yerinde olup olmadığı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Türk hukukunda ibra sözleşmesi 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda (6098 sayılı TBK) düzenlenmiş olup kabul edilen Kanun'un 132 inci maddesinde “Borcu doğuran işlem kanunen veya taraflarca belli bir şekle bağlı tutulmuş olsa bile borç, tarafların şekle bağlı olmaksızın yapacakları ibra sözleşmesiyle tamamen veya kısmen ortadan kaldırılabilir.” şeklinde kurala yer verilmiştir.

2. İş ilişkisinde borcun ibra yoluyla sona ermesi ise 6098 sayılı Kanun'un 420 inci maddesinde öngörülmüştür. Sözü edilen hükme göre, işçinin işverenden alacağına ilişkin ibra sözleşmesinin yazılı olması, ibra tarihi itibarıyla sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az bir aylık sürenin geçmiş bulunması, ibra konusu alacağın türünün ve miktarının açıkça belirtilmesi, ödemenin hak tutarına nazaran noksansız ve banka aracılığıyla yapılması şarttır. Bu unsurları taşımayan ibra sözleşmeleri veya ibraname kesin olarak hükümsüzdür. Hakkın gerçek tutarda ödendiğini ihtiva etmeyen ibra sözleşmeleri veya ibra beyanını muhtevi diğer ödeme belgeleri, içerdikleri miktarla sınırlı olarak makbuz hükmündedir. Bu hâlde dahi, ödemelerin banka aracılığıyla yapılmış olması gerekir.

3. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 37, 41, 46, 47 ve 68 inci maddeleri.