muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10551, Karar No: 2011/4113, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10551 E.  ,  2011/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, bayilik sözleşmesine göre davalının asgari ürün satma taahhüdünü yerine getirmediğini, bu nedenle 23.7.1998 -23.7.2005 tarihleri arasında eksik satılan beyaz ürünlere ilişkin cezai şart alacağı olan 300.930 USD ile 163.282 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, asgari ürün alımına ilişkin taahhütnamenin müvekkili şirket temsilcisi veya onun verdiği yetkiyle vekili tarafından imzalanmadığını taahhütnamede tahrifat olduğunu, davacının 8 yıl boyunca asgari alım taahhüdüne uyulmamasına itiraz etmediğini ve talepte bulunmadığını, satış miktarlarına muvafakat ettiğini, sözleşmenin bitmesine çok az süre kala bu davanın yeni sözleşme yapmaya müvekkilini mecbur etmek amacıyla açıldığını, sözleşmenin Rekabet Kurulu Kararlarına aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporunda belirtildiği gibi davalının eksik aldığı ürün nedeniyle cezai şart ödemesi gerektiğini belirterek 300.930 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile 163.282 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin cevap dilekçesinin 4. bendinde ve 14.4.2009 tarihli dilekçesinde dava konusu taahhütnamedeki imzaya itiraz ederek imza incelemesi yapılmasını talep etmiştir.

Bu durumda Mahkemece, “re’sen taahhütname”deki imzanın bayilik sözleşmesini imzalayan vekile ait olup olmadığı yönünde inceleme yapılması gerekirken, eksik inceleme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi TTK’nun 24.maddesi uyarınca cezai şarttan kural olarak indirim yapılması talep edilemez ise de tacirin ekonomik olarak mahvına neden olacak miktardaki cezai şartın indirilmesinin mümkün olduğunun dikkate alınmaması ve 300 TL bilirkişi ücretinin hangi tarafça yatırıldığı açıkça belirtilmeden bu miktarın davalıya yükletilmesi kabul şekli itibarıyla doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı nedenden dolayı davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeplerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 825,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 30.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2798, Karar No: 2013/17021, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2798 E.  ,  2013/17021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26.01.2009 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17638, Karar No: 2015/489, Tarih: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17638 E.  ,  2015/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2012/213-2014/134

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınarak yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın zemin bedeli bakımından genel deyimlerle değer belirleyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda, dava konusu taşınmazın öncelikle değerlendirme tarihi olan 11.05.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir olan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığı'ndan sorulup, vasfı belirlendikten sonra niteliğine göre yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak,

Arsa ise, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihine yakın zaman içinde serbest satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle emsal taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığının, ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın re'sen belirlenen vergi değerleri ile emsal taşınmazların satış akit tabloları getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınarak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ile oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma ile arazi ise, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değerinin belirlenmesi gerekirken, taşınmaza arsa mı arazi mi olduğu anlaşılmayan soyut ifadelerle bedelini belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6684, Karar No: 2018/6665, Tarih: 11.06.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/6684 E.  ,  2018/6665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'ün temyizine göre yapılan incelemede;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 14.12.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 04.01.2012

olduğu,

Aynı gün incelemesi yapılan dairemizin 2015/10877 Esas numarasında kayıtlı Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/510 E. 2014/30 K. sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 28.10.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 10.04.2013 olduğu,

Dairemizin 2014/20087 Esas numarasında kayıtlı Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/538 E. - 2012/1174 K. sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 25.11.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 08.05.2011 olduğu, temyizde düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleştiği,

Sanığın eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, anılan dosyaların incelenip, gerektiğinde kesinleşmeyen dosyaların birleştirilmesi, eylemin TCK.nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubunun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

II) Sanık ...'ın temyizine göre yapılan incelemede;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

II) Sanık ...'ın temyizine göre yapılan incelemede;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 14.12.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 04.01.2012 olduğu,

Aynı gün incelemesi yapılan dairemizin 2016/17447 Esas numarasında kayıtlı İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1822 E. 2012/1788 K. sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 02.01.2012 iddianame düzenleme tarihinin ise 25.05.2012 olduğu,,

Sanığın eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, anılan dosyanın incelenip, gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve haklarında TCK.nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 11.06.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15411, Karar No: 2021/7078, Tarih: 08.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/15411 E.  ,  2021/7078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/12/2019 tarih, 2019/4 esas ve 2019/576 sayılı kararı 2- Mahkûmiyet (İlk Derece Mahkmesi hükümleri kaldırılarak); Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04/03/2020 tarih, 2020/409 esas ve 2020/803 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A- Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün incelenmesinde;

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanığın Sincan Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde verdiği ifadesindeki “temyiz isteğinden vazgeçiyorum...” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B- Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Afyon sakızı olduğu bildirilen suça konu maddenin morfin içerdiğinin belirtilmesine karşın; 3298 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, içerdiği morfinin dikkate alınamayacağı, öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında afyon sakızının yer almadığı, bu konuda ham afyonun içerdiği etken maddenin dikkate alınamayacağı gözetilmeden; sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrası uyarınca artırılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olup, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3 Ceza Dairesinin 04/03/2020 tarih, 2020/409 esas ve 2020/803 sayılı kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedeninin niteliği ve 5271 sayılı CMK'nın 306. maddesi uyarınca, temyiz isteğinden vazgeçen sanık ...'a SİRAYETİNE, bozma nedeni, tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmadığından sanık ... hakkında ki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine,

08/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1075, Karar No: 2017/7575, Tarih: 25.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/1075 E.  ,  2017/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/03/2016 tarih ve 2012/590-2016/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin ... ili ... ilçesi ... köyü hudutları dahilinde ...mevkiinde 138 nolu parselde bulunan taşınmazı kiraladıklarını, kiralanan bu taşınmazlara 2011 yılında 100.000'er m2 alana ... cinsi çeltik mahsulü ektiklerini, ekilen bu mahsulü davalıya 1739288 ve 1739274 no'lu poliçelerle sigorta ettirdiklerini, 13/10/2011 tarihinde ... Nehri'nin aşırı yağışlar nedeniyle taşması sonucu mahsullerin zarar gördüğünü, davalı şirkete başvuru yapıldığını ve eksper gönderildiğini, yapılan tespit sonucu hasarın poliçe kapsamında bulunmadığının, bu nedenle ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, müvekkillerinin ...Asliye Hukuk Mahkemesinde delil tespiti yaptırdıklarını, yapılan tespitte 22.800 kg ürün kaybı olduğunun belirlendiğini, bu nedenle davalının bu zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek 20.000,00TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yapılan ekspertiz incelemesi sonucunda, hasarın, aşırı yağış nedeniyle ürünlerin yatması sonucu meydana geldiğinin anlaşıldığını, bu nedenle hasarın poliçe kapsamında olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların ...ili ... ilçesi ... köyü hudutları dahilinde ... mevkiinde 138 no'lu parselde bulunan taşınmazlarına 2011 yılında çeltik mahsulü ektikleri, ekilen bu mahsulü davalıya 1739288 ve 1739274 no'lu poliçelerle sigorta ettirdikleri, 13/10/2011 tarihinde ... Nehri'nin aşırı yağışlar nedeniyle taşması sonucu mahsullerin zarar gördüğü, davacıların 13/10/2011 tarihinde dava konusu hasarı davalıya ihbar ettikleri, davacılar tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/12 D.İş sayılı dosyası kapsamında yapılan tespit sonucu mahsulde 22.800 kg ürün kaybı olduğunun tespit edildiği, hasar bedelinin tespiti bakımından aldırılan bilirkişi raporunda ...'in 10.538,78 TL, ...'in 10.549,32 TL zararının olduğunun tespit edildiği ve bilirkişi ...'nun 15/12/2014 havale tarihli raporunda; sigortalıya ait alanda meydana gelen olayın ... Nehri'nin taşması nedeniyle meydana gelen su baskını olduğu, meydana gelen hasarın poliçe kapsamında olduğunun açıklandığı, poliçe şartları dikkate alınarak yapılan hesaplamada ...'e 5.901,72 TL, ...'e 5.907,62 TL hasar bedeli ödenmesi gerektiği kanısına varıldığı gerekçesiyle bu tutarların davalıdan tahsiline karar verilmiştir.