muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16426, Karar No: 2020/2248, Tarih: 04.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16426 E.  ,  2020/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’ın maliki olduğu 391, 867 ve 890 parsel sayılı taşınmazlarını birlikte yaşadığı davalıya 1986 ve 1991 yıllarında satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, resmi eşi ... ve ondan olma çocuklarından mal kaçırdığını, bilahare davalının 890 sayılı parseli üçüncü kişiye sattığını ( bu parsele ilişkin haklarını saklı tuttuklarını ) ileri sürerek, dava konusu 391 ve 867 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakan ile 1960 yılından 2000 yılına kadar birlikte yaşadığını, altı çocuklarının bulunduğunu, mirasbırakanın evlenirken söz verdiği mehir olarak 391 sayılı parseli 1986 yılında devrettiğini, diğer dava konusu 867 sayılı parseli ise ölünceye kadar mirasbırakan ile ilgilenmesi karşılığı verdiğini, mal kaçırma amacı bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın tüm bakım ve gözetimi ile davalının ilgilendiği, mirasbırakanın da bakım karşılığı çekişmeli taşınmazları devrettiği, mal kaçırma amacı bulunmadığı, aksinin de kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1921 doğumlu mirasbırakan ...’ın 26.05.2000 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak 1997 yılında ölen eşi ...’den olma davacı çocuk ve torunları ile birlikte yaşadığı davalı ...’den olma dava dışı çocuklarını bıraktığı, davalı ...’den olma çocuklarının ( altı kişi ) 1960 ila 1970 doğum tarihleri arasında olduğu, mirasbırakanın maliki olduğu 391 ( 63.200 m2’lik tarla ) parsel sayılı taşınmazın tamamını 09.10.1986 tarihinde, 867 ( 96.100 m2’lik tarla ) parsel sayılı taşınmazını ise 08.08.1991 tarihinde davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın resmi nikahlı eşi ... ile çocukları doğduktan sonra birlikte yaşamadığı, ölünceye kadar davalı ... ile birlikte yaşadığı ve ondan da altı tane çocuğunun bulunduğu, mirasbırakanın eşi ... ve çocukları ile arasının iyi olmadığı, onlarla ilgilenmediği, bu husus değerlendirildiğinde mirasbırakanın mal kaçırmak için bir amacının olduğu, dava konusu taşınmazların halen mirasbırakana ait olduğunun bilindiği, davalı taraf 391 sayılı parselin mehir olarak verildiğini savunmuş ise de; mirasbırakan ile davalının 1960 yılında birlikte yaşamaya başladığı ( davalının da kabulünde olduğu ), anılan taşınmazın ise 26 yıl sonra 1986 yılında devredildiği, savunmanın hayatın olağan akışına uygun olmadığı, öte yandan davalı taraf 867 sayılı parselin de bakım karşılığı verildiğini savunmuş ise de; mirasbırakanın ölümüne yakın bakıma ihtiyaç duyduğu, ne var ki anılan taşınmazın 1991 yılında temlik edildiği, devir tarihinde mirasbırakanın bakım ihtiyacı bulunmadığı, ayrıca davalının savunmalarını destekler mahiyette bir delil sunmadığı, mirasbırakanın terekesinde önemli yer teşkil eden dava konusu taşınmazları devrettiği ve geriye azımsanmayacak miktarda bir malvarlığı da bırakmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda yer verilen olgu ve ilkeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde; yapılan temlikler ile mirasbırakanın mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak hareket ettiği saptanmıştır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; dava reddedildiği halde maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken, nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi de hatalıdır.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz eden davacılar geri verilmesine, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5678, Karar No: 2013/5286, Tarih: 30.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/5678 E.  ,  2013/5286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 ... yasaya aykırılık

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35, 29, 31/3, 62 maddelerince 5 yıl hapis cezası, 6136 ... yasanın 15/4 ve TCK'nun 31/3, 62 maddelerince sanığın 333 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin gösterdiği gerekçeye göre; mahkemenin haksız tahrik uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususa ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Suça sürülenen çocuk ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 ... Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'nin suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 ... Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 ... Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk ...'nin teyzesi tanık ...'ın olay tarihinden bir gün önce yolda basit cinsel saldırıya uğradığı, ...'nin bu nedenle yaptığı araştırmada arkadaşlarından teyzesine yönelik eylemi yapan kişinin mağdur ... olduğu yönünde bilgiler aldığı, olay tarihinde mağdurun ikametinin önüne giderek mağduru görmesi üzerine yanında taşıdığı bıçakla mağduru batın sol lateral yan epigastrik bölgeden bıçakla bir kez vurmak suretiyle ince barsak yaralanmasına nedeniyle ... tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı ve eylemine devam etmeden kaçtığı olayda;

Suça sürüklenen çocuk engel bir durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi, olayın gelişimi ve darbe sayısı da dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, olayın oluşu ve yaranın niteliği de gözetilerek, bıçakla kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25710, Karar No: 2014/7001, Tarih: 13.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25710 E.  ,  2014/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan elma ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle değerlendirme tarihi olan 2013 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık verimleri, hasat döneminde elmanın taşınmaz başında toptan ortalama kg. satış fiyatı ve üretim masrafları ..., ..., ..., ... İl ve İlçe Tarım Müdürlükleri ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2)Kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmazda dava tarihi olan 2013 yılı itibariyle ürün maliyetleri bildirilirken ilaçlama masrafları belirtilmediğinden bu husus... İl Tarım Müdürlüğünden araştırıldıktan,

3)Kamulaştırma güzergahının net olarak değerlendirilmesi amacıyla kamulaştırma alanlarının gösterildiği paftalar ilgili idareden getirtildikten,

4)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

5) Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmazın ilçenin merkezi yerleri (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) ile şehrin önemli ticari merkezlerine, ana cadde ve bulvarlara olan mesafeleri fen bilirkişiye işaret ettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8881, Karar No: 2020/164, Tarih: 13.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/8881 E.  ,  2020/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan yürütülen soruşturma evresi sonucunda Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 25/01/2018 tarihli ve 2018/167 soruşturma, 2018/83 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair mercii İstanbul 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 09/03/2018 tarihli ve 2018/2631 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında,

Cumhuriyet Savcısı'nın soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre, şikayet konusu olay hakkında devam eden soruşturma bulunduğundan bahisle başka bir soruşturma işlemi yapılmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/2291 soruşturma sayılı dosyasının taraflarının ..., ... ve ... olduğu, soruşturmanın hakaret, tehdit ve mala zarar verme suçlarını kapsadığı, anılan Başsavcılığın 2018/167 sayılı dosyasında ise ...'nın müşteki olduğu, ... dışında diğer dosyadan farklı 22 kişi hakkında hakaret ve tehdit şikayetinde bulunulduğu, bu durumda Cumhuriyet Savcısı'nın kanunla yükümlü olduğu araştırma ve incelemeyi yaptıktan sonra evrakı muktezaya bağlaması gerektiği düşünülmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172. maddesinde: "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükmü,

Aynı Kanun'un 173/1. maddesindesinde: "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısı'nın yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir." hükmü,

Son olarak da 173/6. maddesinde ise: "İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin ikinci fıkrası uygulanır." hükmü yer almaktadır.

Son olarak da 173/6. maddesinde ise: "İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin ikinci fıkrası uygulanır." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, müşteki ...'nın şahsi aracı ile trafikte seyir halindeyken bir sokak köpeğine çarpması ve hayvanın ölmesi sonrasında, bu hayvanın fotoğraflarını sosyal medya ortamına konulduğu ve bu fotoğrafların altına da hakaret içerikli mesajların yazıldığı, müştekinin bu olaydan dolayı Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/2291 soruşturma sayılı dosyası kapsamında şikayetçi olduğu, müştekinin şikayete konu ettiği olay ve diğer olaylardan dolayı anılan bu dosya kapsamında 14/12/2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara müşteki ... vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, itirazı incelemekle görevli İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliği'nce 09/01/2018 tarihinde itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Öte yandan müşteki ... vekili tarafından, 18/01/2018 havale tarihli şikayet dilekçesi ile ilk dosyada şikayete konu yapılan hakaret eylemleri nedeniyle yeniden şikayetçi olunduğu, şikayet dilekçesinin Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/167 soruşturma sayılı dosyası kapsamında işleme alındığı, ancak, 25/01/2018 tarihinde, şikayete konu eylem hakkında daha öncesinde soruşturma yapılıp kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve bu şikayetin mükerrer olduğu gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ve bu karara da müşteki vekilinin itirazı üzerine, itirazı incelemekle görevli İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hakimliği'nce 09/03/2018 tarihinde itirazın reddi kararı verilmiştir.

Kanun yararına konu edilen kararın, İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hakimliği'nce 2018/2631 değişik iş sayılı dosya kapsamında 09/03/2018 tarihinde, yukarıda belirtilen ikinci şikayet üzerine verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddi kararı olduğu, bu kararın da; ilk başvuru üzerine verilen İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 2017/6972 değişik iş sayılı, 09/01/2018 tarihli itirazın reddi kararı üzerine onun mükerriri olan soruşturma nedeni ile verildiğinden dolayı usule uygun olduğu anlaşıldığından kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden CMK'nın 309. maddesi koşullarını taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 13/01/2020 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

Karşı Oy

Olay: Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'na 18/01/2018 tarihinde vekili vasıtasıyla şikayet dilekçesi veren ... kendisine facebook üzerinden hakaret ve tehditte bulunan ..... numaralı hattın kullanıcısı ... hakkında şikayetçi olmuş.

(Muhalif)

Karşı Oy

Olay: Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'na 18/01/2018 tarihinde vekili vasıtasıyla şikayet dilekçesi veren ... kendisine facebook üzerinden hakaret ve tehditte bulunan ..... numaralı hattın kullanıcısı ... hakkında şikayetçi olmuş.

Şile Cumhuriyet Başsavcılığı soruşturma yapmadan 25/01/2018 gün 2018/83 sayılı kararı ile hakaret suçundan olay ile ilgili Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/1610 karar numarası ile devam eden soruşturmanın mükerrer soruşturma niteliğinden olduğu gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına karar vermiş, bu karara süresi içerisinde müşteki vekili itiraz etmiş, itiraz üzerine İstanbu Anadolu 2. Sulh Ceza Hakimliği 09/03/2018 gün 2018/2631 D.İ. sayılı kararı ile itirazın reddine karar vermiş.

13/04/2018 tarihinde Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'ne gönderilmek üzere Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'na vekili vasıtasıyla dilekçe veren ... bu karar karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesini talep etmiş, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü Kanun Yararına Bozma talebinde bulunmuş, bu talep Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 18. Ceza Dairesi'ne gönderilmiş, Daire 13/01/2020 gün ve 2020/164 sayılı kararı ile oy çokluğuyla Kanun Yararına Bozma isteğinin reddine karar vermiştir. 18. Ceza Dairesi'nin ret kararına katılmıyorum.

Nedenler: Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/2291 sayılı soruşturma evrakında suç tarihi 21/11/2017 suçlar tehdit, hakaret, mala zarar verme, müşteki şüpheliler ..., ... şüpheli ... olarak gösterilmiş ve yapılan soruşturma sonrası 14/12/2017 tarih ve 2017/1610 sayılı Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar ile Soruşturma sonlandırılmış, bu karara yapılan itiraz üzerine İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliği 09/01/2018 gün 2017/6972 D.İ. sayılı kararı ile İtirazın Reddine karar vermiştir.

Kanun Yararına Bozma isteği ile temyize getirilen Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/167 soruşturmaya konu şikayet dilekçesindeki olayda ise müşteki ... suçlar tehdit ve hakaret şüpheliler ise...... numaralı hattın kullanıcısı ... olarak gösterilmiştir. Şile Cumhuriyet Başsavcılığı mükerrer soruşturma nedeni ile 25/01/2018 tarihinde Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair karar vermiş, bu karara yapılan itiraz üzerine İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hakimliği İtirazın Reddine karar vermiştir.

A- Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/2291 soruşturma sayılı dosyasının taraflarının ..., ... ve ... olduğu, soruşturmanın hakaret, tehdit ve mala zarar verme suçlarını kapsadığı oysa Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/167 sayılı soruşturma dosyasında ise ...'nın şüpheli değil müşteki olduğu, ... dışında diğer dosyadan farklı 22 kişi hakkında hakaret ve tehdit iddialarını içeren şikayetin bulunduğu. Bu durumda Cumhuriyet Savcısı'nın kanunla yükümlü olduğu araştırma ve incelemeyi yaptıktan sonra soruşturma evrakını sonlandırması gerektiği düşünülmeden Sulh Ceza Hakimliği İtirazın Kabulü yerine reddine karar vermiştir.

B- CMK 160. maddesi Cumhuriyet Savcısı'na ihbar veya başka suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına dair karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırması gerektiğini, Cumhuriyet Savcısı'nın maddi gerçeğin araştırmasını ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için şüplelilerin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almak ile görevli olduğunu belirtmektedir.

Etkin ve adil bir soruşturma yapmak için verilen şikayet dilekçesi üzerine Cumhuriyet Savcısı kendisi veya emrindeki kolluk kuvvetleri vasıtası ile soruşturmaya başlamalı, dellilleri toplamalı, bu konuda veya benzer konuda soruşturma yapılmış ise bu dosyayı getirttirip incelemeli.

CMK 170/2. maddesine göre topladığı yeni deliller karşısında kamu davası açılması için yeterli şüpheye ulaşması halinde, yeni delilin varlığı nedeniyle Sulh Ceza hakiminden Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair kararın kaldırılmasını istemeli ve karar kaldırıldıktan sonra İddianame düzenlenmelidir.

Başka bir ifade ile CMK 172/2. maddesine göre Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmesi halinde bu hususta Sulh Ceza Hakimliğinden Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Kararın kaldırılması istenmeli ve daha sonra kamu davası açılmalıdır.

02/01/2017 tarihinde CMK 172/2. maddesinde yapılan düzenlemede eski Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Kararın varlığı nedeniyle kamu davası açılmaz diyor, soruşturma yapılmaz demiyor, delilleri toplamak ile görevli Cumhuriyet Savcısı yaptığı soruşturma sonrası yeni delillere ulaşır ve bu delilleri Kamu davasının açılması için yeterli görürse Sulh Ceza Hakimi'nden Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair kararın kaldırmasını istemeli ve aldığı karar doğrultusunda işlem yapmalıdır.

CMK 172/3. maddesi uyarınca etkin soruşturma yapılmadan Kovuşturmaya Yer Olmadığına karar verilmesi halinde bu kararın hukuka aykırı olduğu. Etkin soruşturma yapmadan yalnızca şikayet dilekçesi üzerine Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verilmesi bu nitelikte bir Hukuka aykırılıktır.

Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair verilen kararın gerekçesi incelendiğinde mükerrer denilen soruşturma dosyasının içeriği ile bire bir aynı olmadığı, bu nedenle bu şikayet dilekçesi ile ilgili etkin bir soruşturma yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme yapılarak mükererrlik nedeni ile Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verilmiştir. İki soruşturma dosyasında da suçlar ve şüpheliler yönünden farklar vardır.

Sonuç: Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itiraz üzerine, itirazın kabulü yerine reddine Sulh Ceza Hakimi tarafından karar verilmesi hukuka aykırıdır. Hukuka aykırı bu karara karşı kanun yararına bozma isteminin CMK 309/4-a maddesi uyarınca kabulüne karar verilmesi gerekirken, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesine karşıyım.