muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11826, Karar No: 2024/3084, Tarih: 02.05.2024

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında yaşı küçük katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına tebliğnamede belirtilen katılma talebinin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği meşru savunma koşullarının oluşmadığı, uygulanan haksız tahrik indiriminin isabetli olduğu, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı, vekalet ücreti yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/225 Esas, 2021/1828 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32649, Karar No: 2015/16824, Tarih: 12.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/32649 E.  ,  2015/16824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılana ait ... köyü Beylik mevkiinde bulunan ... parsel sayılı gayrimenkul üzerinde zeytin ağaçları bulunduğu, sanıkların kendi tarlalarını sulamak için borular döşemek suretiyle katılana ait mezkur parsele tecavüzde bulundukları ve taşınmaz içinde bulunan 42 adet zeytin ağacına da zarar verdiklerinin anlaşıldığı olayda;

1-Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelenmesinde;

Sanıkların katılana ait taşınmaza boru döşerken zeytin ağaçlarına da zarar verdiklerinin anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeyerek, mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16726, Karar No: 2020/4447, Tarih: 07.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16726 E.  ,  2020/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15/02/2016 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, ... ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesinde kayıtlı 336 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın mümkünse aynen taksimini, olmadığı takdirde paydaşlar arasında satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili süresi içinde cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; ... ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi, 332 ada 2 parsel numaralı taşınmazın umuma açık arttırma sureti ile ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 281. maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Anayasanın 36. maddesi ile güvence altına alınmış olan savunma hakkı ise, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde de “Hukuki dinlenilme hakkı” başlığı altında ayrıca düzenlenmiştir. Hakim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. Buna göre hakim iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafları duruşmaya çağırmak zorundadır.

Somut olayda; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 281/1. maddesine göre; taraflar, bilirkişi raporunun kendilerine tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içerisinde rapora karşı itirazda bulunabilirler. Bu nedenle bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edildiği tarih ile sonraki duruşma tarihi arasında iki haftadan fazla bir sürenin bulunması zorunludur.

Mahkemece, bilirkişi raporu davalı vekiline 08.06.2016 tarihinde tebliğ edilmiş olup, rapora karşı iki haftalık itiraz süresi dolmadan 09.06.2016 tarihinde duruşma yapılmak suretiyle yargılamanın bitirildiği anlaşılmıştır. Bu durum taraflara, rapora karşı iki haftalık süre içinde itiraz hakkı tanıyan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281. maddesinin 1. fıkrasına aykırı olup bu husus davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması niteliğindedir.

Mahkemece, bilirkişi raporu davalı vekiline 08.06.2016 tarihinde tebliğ edilmiş olup, rapora karşı iki haftalık itiraz süresi dolmadan 09.06.2016 tarihinde duruşma yapılmak suretiyle yargılamanın bitirildiği anlaşılmıştır. Bu durum taraflara, rapora karşı iki haftalık süre içinde itiraz hakkı tanıyan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281. maddesinin 1. fıkrasına aykırı olup bu husus davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması niteliğindedir.

Ayrıca, hükmün kurulduğu 09.06.2016 tarihindeki duruşma için davalı vekili tarafından mazeret dilekçesi sunulduğu halde; mahkemece davalı vekilinin mazereti hakkında bir değerlendirme yapılmadan yokluğunda duruşma yapılarak karar verilmesi de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesine aykırı olup savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurduğundan, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 07.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5916, Karar No: 2016/6417, Tarih: 07.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5916 E.  ,  2016/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gebze 2. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik dışı doğup, anne ve babasının akıl hastalığı nedeniyle velayet altında bulunmayan küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yerinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince de, yapılan araştırmaya ve davacının beyanına göre küçüğün uzun yıllardır davacı vasi adayının yanında ikamet ettiği, ikametgahının "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine Aynı Kanunun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 05.04.2016 tarihli yazısından küçüğün, amcası ...'in yanında “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9407, Karar No: 2014/14494, Tarih: 26.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9407 E.  ,  2014/14494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 15/02/2013

Numarası : 2007/626-2013/74

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı,davalıların kusurlu davranışları sebebiyle oluşan kurum zararının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, oluştuğu iddia edilen zararla ilgili kusurları bulunmadığı savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Kanunun 2. maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.

Dosya kapsamnına göre;davalılardan H.. K..'ın orman işletme şefi (mühendis),F.. S..'in orman muhafaza memuru,Y.. E..'in orman muhafaza memuru olarak 657 sayılı Kanuna göre memur satatüsüne çalıştıkları anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen yasa hükümlerine göre davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.Davaya iş mahkemesi sıfatıyla bakılarak karar verilmesi hatalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8659, Karar No: 2021/15298, Tarih: 16.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8659 E.  ,  2021/15298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22/04/2021 gün ve 2021/920 Esas - 2021/6225 Karar sayılı ilama karşı davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği düşünüldü.

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemli davada, mahkemece verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine düzeltilerek onanmış; bu karara karşı,davalı ... vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve Yargıtay ilamındaki gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair karar düzeltme istekleri HUMK' un 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiç birine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki;

Her ne kadar Dairemizin 12/12/2018 tarihli bozma ilamında dava konusu 105 ada 2/A parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ahırın niteliklerine göre 1/B sınıfı kabul edilmek suretiyle bedelinin hesaplanması gerektiği belirtilerek bozma yapılmış ise de;...’e ait ahır ve meskenin aynı binanın katları oldukları gözetildiğinde tüm yapıya Mimarlık Ve Mühendislik Hizmet Bedellerinin Hesabında Kullanılacak 2015 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkında Tebliğe göre 3/A yapı sınıfı esas alınarak 590 tl/m2 birim fiyatı üzerinden, yıpranma ve eksik inşaat durumları da gözetilerek değer biçilmesi gerektiği,Dairemizin bozma kararının maddi hata sonucu verildiği, bu nedenle usuli müktesep hak oluşturmayacağı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22/04/2021 günlü 2021/920 E-2021/6225 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

... İli, ... İlçesi, ... mahallesinde bulunan kısmen kapama karışık meyve bahçesi ve kısmen sulu arazi niteliğindeki 105 ada 2/A ve kapama ayva bahçesi niteliğindeki 104 ada 3/A parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki bir kısım yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

... İli, ... İlçesi, ... mahallesinde bulunan kısmen kapama karışık meyve bahçesi ve kısmen sulu arazi niteliğindeki 105 ada 2/A ve kapama ayva bahçesi niteliğindeki 104 ada 3/A parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki bir kısım yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare ile davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

1- Bozma konusu yapılmayan aynı yer 104 ada 3/A parsel sayılı taşınmaza bozma ilamı öncesi hükme esas alınan raporda 46,43 TL/m2 olduğu gözetilmeksizin bozma sonrası davacı idare yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek 47.92 TL/m2 üzerinden zemin bedeli belirlenerek fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2- Her ne kadar Dairemizin 12/12/2018 tarihli bozma ilamında dava konusu 105 ada 2/A parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ahırın niteliklerine göre 1/B sınıfı kabul edilmek suretiyle bedelinin hesaplanması gerektiği belirtilerek bozma yapılmış ise de Dairemizin bozma kararının maddi hata sonucu verildiği, bu nedenle usuli müktesep hak oluşturmayacağı; ...’e ait ahır ve meskenin aynı binanın katları oldukları gözetildiğinde tüm yapıya Mimarlık ve Mühendislik Hizmet Bedellerinin Hesabında Kullanılacak 2015 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkında Tebliğe göre 3/A yapı sınıfı esas alınarak 590 TL/m2 birim fiyatı üzerinden, yıpranma ve eksik inşaat durumları da gözetilerek değer biçilmesi gerektiğinden,

3- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle,taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428 maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme ve temyize başvurma harçlarının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1530, Karar No: 2019/6841, Tarih: 18.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/1530 E.  ,  2019/6841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasında ilk derece mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine yönelik olarak verilen kararın ,süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; bölge adliye mahkemesince davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, ...,... tesisat numaralı abonelik kapsamında davalı kurum tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli gibi değişik adlarda tahsil edilen bedellerin fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL tazminatın davalıdan alınarak tarafına verilmesine, tahsilat tarihlerinden itibaren ayrı ayrı ticari faizin işletilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı tarafından yapılan tahsilatların Enerji Piyasası Denetleme Kurulu'nun kararlarına uygun olarak yapıldığını, istemin yerinde olmadığını, davacının davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; açılan davanın konusuz kalmış olması nedeniyle "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava değerinin 1.000,00-TL olduğu ve hükmün verildiği tarih itibariyle bu miktarın davalı yönünden HMK'nın 341/2. maddesinde açıklanan 3.110,00 TL istinaf başvuru sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, HMK'nın 352.maddesi gereğince davalının istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bunun üzerine,Bölge Adliye Mahkemesinin 06.11.2017 tarihli ek kararı ile ; davada, temyiz talebinde bulunan davalı ... yönünden aleyhine verilen kararın HMK'nın 362/1-a.maddesi gereğince temyiz edilemeyen kararlar kapsamında bulunduğu gerekçesi ile davalı ... vekilinin temyiz talebinin miktar itibariyle reddine karar verilmiş; ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tüm bu açıklamalar çerçevesinde uyuşmazlık konusu incelendiğinde; hükmün verildiği tarih itibariyle temyize konu alacak miktarı gözetildiğinde, bölge adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar kesin niteliktedir. Bu nedenle temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 06.11.2017 tarih ve 2017/1269 Esas- 2017/1138 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygundur. Bu itibarla, karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 13,00.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 18.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1792, Karar No: 2011/22848, Tarih: 27.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/1792 E.  ,  2011/22848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanıklar ... ve ... ile denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete sebebiyet verme suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'nın atılı suçtan beraetine, diğer sanıkların eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetlerine dair, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/11/2005 gün ve 2005/246 Esas, 2005/224 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ile sanıklardan ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında; Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Teftiş Kurulu Başkanlığının 21/03/2001 tarih ve ... sayılı soruşturma raporuna ekli, Ek No.: 85/A'dan 259'a kadar olan belgelerin (kırmızı renkli kalemle 01'den 306'ya kadar numaralandırılan) bulunmadığı anlaşılmakla, gönderilmesinin temini için incelenmeyen dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.