muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2359, Karar No: 2023/4165, Tarih: 11.12.2023

6.2. Bu durumda çeklerin hem sözleşme, hem de tutanak hükümleri çerçevesinde alınan avansın teminatı olarak verildiği, davacının verilen avanstan daha fazla iş yaptığının tespit edildiği, çekteki keşideci ve lehdarın aynı zamanda sözleşmenin de tarafı olduğu, çeklerin üzerinde "teminat çekidir" ibaresi yazıldığı, çeklerin düzenlenme tarihinin olmadığı, tutanakta da tarihsiz çeklerin geri verileceğinin belirtildiği, hususları göz önünde bulundurulduğunda çekler ile sözleşme arasında bağ kurulmuş, çeklerin teminat için verildiği anlaşılmıştır. Bunun yanında davalı tarafından çeklerin başka bir hukuki ilişkiye istinaden verildiği yönünde bir savunma da yapılmamıştır. Açıklanan nedenle toplam 500.000,00 TL bedelli 3 adet teminat çeki yönünden davacının borçlu olmadığının tespiti isteminin kabulü ile çeklerin iadesine karar verilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

7. Sonuç olarak mahkemece dava konusu sözleşmelere ilişkin iş bedeli alacağı olarak 3 adet iş için 2.431.591,10 TL, ilave iş bedeli olarak 40.040,00 TL, ispatlanan fire bedelleri için toplam 58.172,00 TL ve davalının tutanakla kabulünde olan 114.400,00 TL fiyat farkı olmak üzere 2.431.591,10 TL toplam alacak bedelinden taraflarca kabul edilen 2.207.820,00 TL ödemenin mahsubu ile kalan tutarın davalıdan tahsiline, 150.000,00 TL nakde çevrilen teminat mektubu bedelinin iadesine ve dava konusu çeklerden dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmekle hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde taraflara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23124, Karar No: 2015/11870, Tarih: 08.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23124 E.  ,  2015/11870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından, hükmedilen nafakalar ve velayet yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise, davacı-davalı erkeğin davası, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafaka miktarları ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.06.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece "tarafların eşit kusurlu davranışlarıyla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, her ikisinin de dava açmakta haklı olduğu" kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle; davacı-davalı erkeğin eşine sık sık fiziksel şiddet uyguladığı, eşininin ailesini istemediği, eşini aşağıladığı ve hakaret ettiği gibi, güven sarsıcı davranışta bulunduğu, davalı-davacı (kadın )'ın da, eşine ve ailesine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, davacı-davalı erkek ağır kusurlu ise de, kadın da kusurlu olup, kendisi de boşanmayı talep ettiğine göre, davacı-davalı erkeğin boşanma davasına itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Evlilik birliğinin devamında kadın bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları erkeğin davası yönünden gerçekleşmiştir. Bu sebeple davacı-davalı erkeğin boşanma davasının kabulü bu bakımdan sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazları verinde görülmemiş, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Yukarıda belirtilen olaylara göre, boşanmada davacı-davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu duruma göre davalı-davacı kadın yararına uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

2-Yukarıda belirtilen olaylara göre, boşanmada davacı-davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu duruma göre davalı-davacı kadın yararına uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

3-Müşterek çocuk ... 2011 doğumludur. Davacı-davalı baba ile çocuk arasında her ayın 1. ve 3. haftaları cuma günü saat 18:00 ile pazar 18:00 arası, dini bayramların 2. günü saat 12.00' dan 3. günü 18.00' arası, babalar günü saat 12 00 ile 18:00 arası, okulların yarıyıl tatilinde ilk hafta Cumartesi saat 12:00 ile 2. hafta cumartesi saat 18:00 arası, her yıl Temmuz ile 15 temmuz arası ve 20 Ağustos ile 5 eylül arası kişisel ilişki kurulmuştur. Müşterek çocuğun yaşı nazara alındığında ana bakım ve şefkatine muhtaç olup bu şekilde bir düzenleme bedeni ve fikri gelişmesine engel olacağı gibi, davalı-davacı annenin velayet görevini gereği gibi verine getirmesine de engel olacaktır. Şu halde daha uygun süreli kişisel ilişki kurmak gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle maddi ve manevi tazminat ve kişisel ilişki süresi yönünden davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple hükmün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/7741, Karar No: 2019/18998, Tarih: 24.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7741 E.  ,  2019/18998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 20.10.2014 de işlediği hırsızlık suçuna ilişkin zamanaşımı süresinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tüm dosya kapsamına göre ...’de meydana gelen hırsızlık olayının gerçekleştiği saat kış saati uygulaması da dikkate alınarak geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin anlaşılmakla, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında düzenlenen iddianame sevk maddeleri, anlatımı ve suçların gerçekleştiği zaman dilimi de dikkate alınarak müştekiye yönelik 08.01.2015 tarihinde gerçekleşen hırsızlık eylemine yönelik iddianame düzenlendiği anlaşılmakla sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-Sanığın müştekinin zararını soruşturma aşamasında giderdiği anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Kabule göre;

4-Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra TCK’nın 62. maddesi gereği indirim yapılırken 2 yıl 7 ay 7 gün yerine 2 yıl 6 ay 7 gün hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.01.2015 tarihli fiil yönünden verilen ceza bakımından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının korunmasına, 24.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6616, Karar No: 2023/3582, Tarih: 29.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6616 E.  ,  2023/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2015 tarihli ve 2014/291 Esas, 2015/16 Karar sayılı kararı ile; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde katılanın, dayısı olan tanık ...'un ikametinde misafir olarak bulunduğu sırada gece vakti odasında uyur iken, kuzeni olan sanığın, katılanın odasına girerek sesinin duyulmaması için ağzını kapatıp rızası olmaksızın katılanla vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadığı, ilişki sonrası katılanın bağırması ile ikamette bulunanların adı geçenlerin yanına gelmesi ile duruma vakıf olmaları üzerine tanık ...'un, katılanı tanık ... aracılığıyla ailesine teslim ettiği ve devam eden günlerde ailelerin anlaşması üzerine sanık ile katılanın gayri resmi bir birliktelik dahilinde yaşamaya başladıkları ve 18.08.2013 tarihinde sanık ile katılanın tartışması ile olayın kolluk kuvvetlerine intikal olunduğu iddiasıyla yürütülmekte olan yargılamada sanığın inkara dayalı savunması, savunmayı doğrular mahiyetteki tanık anlatımları, husumet yokluğu, olay sırasında ikamette başkaca şahısların bulunması, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile Mahkemesince beraate dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde çıklanan nedenle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2015 tarihli ve 2014/291 Esas, 2015/16 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2020/1744, Karar No: 2020/5699, Tarih: 12.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1744 E.  ,  2020/5699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Cumhuriyet savcısının 24/06/2019 tarihli temyiz isteminin, sanıkların lehine olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

I-Sanıklar hakkında “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 359/b-1 maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, 2005 takvim yılı için “21/01/2006“ ve 2006 takvim yılı için “21/01/2007“ olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasının yasaya aykırı olduğu; “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun ise, 213 sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, “25/01/2008“ olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

II-Sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

1-Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 17/04/2017 tarihli... Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, sanıkların kullandıkları faturaları düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılmadan ve faturaları düzenleyen mükellefler ile sanıkların defter-belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmadan sanıklar hakkında tekrar mahkûmiyet hükümleri kurulmuş olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanıkların kullandıkları faturaları düzenleyen mükelleflerden Seher Saraç hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun dosyaya getirtilmesi, UYAP üzerinden yapılan tespitlere göre Seher Saraç hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesi ve Ekrem Başkurt hakkında “2004-2009 tarihleri arasında sahte fatura düzenleme“ suçlarından Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesi nezdinde yürütülen yargılamaların akıbetlerinin araştırılması; gerekli görülmesi halinde faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgelerinin bulunup bulunmadığının ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Dosya kapsamına göre en son 31/05/2009 tarihinde düzenlendiği belirlenen faturanın, sanıklar tarafından KDV indiriminde kullanıldığının tespit edilmesi nedeniyle, “25/06/2009” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “25/03/2009” şeklinde yanlış gösterilmesi,

b)Sanıklar hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b. ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezalarından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezaların “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)Sanıklar hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b. ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezalarından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezaların “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c)Mahkemece uyulmasına karar verilen, Dairemizin 17/04/2017 tarihli... Karar sayılı bozma ilamına konu, Mahkemenin 07/03/2013 tarihli 2012/247 Esas ve 2013/239 Karar sayılı ilamına yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakları bulunduğu gözetilmeden, “2 yıl 6 ay hapis cezası” yerine “ 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına” mahkûmiyetlerine karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıkların ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3463, Karar No: 2013/5148, Tarih: 24.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3463 E.  ,  2013/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/243228

MAHKEMESİ : Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/07/2012, 2012/169 (E) ve 2012/168 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün Dairemizin 26/04/2012 tarih ve 561/3261 sayılı bozma ilamı ile haksız tahrik nedeniyle cezadan asgari oranda indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulduğu ve bozmaya uyulmasına karar verildiği halde, bozmanın sanık aleyhine olması nedeniyle sanıktan bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulmak suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 326/2 maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın vekaletnameye dayalı müdafii Av.... gerekçelendirdiği mazereti hakkında herhangi bir karar verilmeksizin, sanığa bir başka müdafii tayin edilerek, resen tayin edilen müdafiinin katıldığı celsede hüküm kurulmak suretiyle sanık ve müdafiinin savunma haklarının kısıtlanması,

Usule aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 24/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4089, Karar No: 2009/5147, Tarih: 30.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4089 E.  ,  2009/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 13 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kaydın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iyiniyetli olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 12.9.1987 tarihinde yapıldığı, 22.1.1988 de kesinleştiği ve davanın 10.8.2006 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince ) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. Fıkrasına eklenen " bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 22.1.1988 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin istisnai niteliği ve 9.5.1960 tarih 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.Öte yandan yürürlüğe konulan düzenlemeler kanun düzeniyle ilgili olup re'sen gözetilmesi gerektiğinden aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulama yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Öte yandan,5841 Sayılı Yasa ile uygulanması öngörülen hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup kamu düzeni ile ilgilidir.Mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi için yerel mahkeme kararı bozulmalıdır.

Öte yandan,5841 Sayılı Yasa ile uygulanması öngörülen hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup kamu düzeni ile ilgilidir.Mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi için yerel mahkeme kararı bozulmalıdır.

Öyleyse davacının tüm temyiz itirazlarının reddine.Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.