muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5719, Karar No: 2012/2786, Tarih: 11.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/5719 E.  ,  2012/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs etmek, izinsiz silah taşımak ve kasten yaralamak

HÜKÜM : ...:

a) Katılan sanık ...'yı tabanca ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/2, 62, 53. md 7 yıl 6 ay hpc

b) İzinsiz silah taşıma suçundan; 6136 SY'nın 13/1, 5237 s TCK 62, 50, 54. md 375 YTL ve 6.000 YTL apc

Katılan sanık ...'yu bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 s TCK 86/1, 86/1-3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53, 63, 54 md 2 yıl 1 ay hpc

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ...'in katılan sanık ...'ı hayati tehlikeye neden olacak şekilde bıçakla kasten yaralama suçunda; 5237 sayılı TCK'nun 86/1-3-e maddesiyle belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle aynı Kanunun 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılması suretiyle 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi, cezanın 5 yılın altında kalması nedeniyle TCK'nun 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına çıkartılması, bu ceza esas alınarak TCK nun 29 ve 62 maddeleri ile uygulama yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de , sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 86/1-3-e ,87/1-d ,29 ,62 maddeleri ile neticeden belirlenen sonuç ceza miktarı dikkate alındığında sonuca etkili olmadığından bu yasaya aykırılık bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten insan

öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı yasaya muhalefet, sanık ...'in hayati tehlikeye neden olacak şekilde bıçakla kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği, sanık ...'in kasten yaralama suçu bakımından tahrikin derecesi takdir kılınmış, inandırıcı gerekçeler ile sanık ...'ın savunması reddedilmiş, sanık ...'in savunması ise kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş katılan sanık ... müdafiinin yasal savunma koşullarının bulunduğuna, haksız tahrikin varlığına, eksik soruşturmaya, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına eksik soruşturmaya, vekalet ücretinin avukatı yerine katılan lehine hükmedilmiş olmasına, sanık ... bakımından suç vasfına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... müdafiinin ise yasal savunma koşullarının bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle

a-) Sanık ... hakkında Şenel'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ...'ı bıçakla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA)

b-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-) Sanık ... hakkında Şenel'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ...'ı bıçakla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA)

b-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafınin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 11/04/2012 gününde oybirlği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4477, Karar No: 2013/4577, Tarih: 05.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/4477 E.  ,  2013/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini, hak ettiği kıdem tazminatı alacağı ve işlemiş faizinin tahsili için icra takibi yaptığını, davalı tarafın itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin işçilik alacaklarının tahsili için açtığı alacak davasında verilen kararın henüz kesinleşmediğini, kararın kesinleşmesi beklenilmeden yapılan icra takibinin haksız olduğunu, kaldı ki davacının fesih tarihi itibariyle emekliliğe hak kazanmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiği, dava konusu alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle itirazın iptaliyle takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin ise alacak yargılamayı gerektirdiğinden reddine karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İcra takibine konu işlemiş faiz alacağına yapılan itirazın haklılığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesi uyarınca, borçlunun süresi içerisinde borca itiraz etmesi üzerine duran icra takibinin devamı için açılan itirazın iptali davasında, borçlunun itirazının haklılığı veya haksızlığı yargılama konusudur.

Somut olayda, davaya konu icra takip dosyasından, davalı borçlunun, kendisine tebliğ edilen ödeme emrinde istenen asıl alacağa, işlemiş faiz miktarına ve faiz oranına açıkça itiraz ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda icra takibi, alacağın tamamı için durmuştur. Davacı-alacaklı vekilince de, dava dilekçesinde, alacağın tamamına yapılan itirazın iptali talep edilmiştir. Hal böyleyken, yargılamanın konusu, asıl alacak olarak talep edilen kıdem

Somut olayda, davaya konu icra takip dosyasından, davalı borçlunun, kendisine tebliğ edilen ödeme emrinde istenen asıl alacağa, işlemiş faiz miktarına ve faiz oranına açıkça itiraz ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda icra takibi, alacağın tamamı için durmuştur. Davacı-alacaklı vekilince de, dava dilekçesinde, alacağın tamamına yapılan itirazın iptali talep edilmiştir. Hal böyleyken, yargılamanın konusu, asıl alacak olarak talep edilen kıdem

tazminatına ve feri alacak olarak talep edilen işlemiş faiz alacağına yapılan itirazın haklılığı veya haksızlığıdır. Mahkemece, davalı vekilince sunulan davaya cevap dilekçesinde, ayrıca faiz alacağı hakkında herhangi bir savunmaya yer verilmemiş olması gerekçesiyle, işlemiş faiz alacağı kalemi bakımından değerlendirme yapılmamış ve fakat bu alacak kalemi bakımından da itirazın iptaline karar verilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, itirazın iptali davasının niteliği nazara alındığında, icra takibinde itiraz edilen alacağın varlığı hakkında, davaya cevap dilekçesinde ayrıca bir savunma ileri sürülmemiş olması, söz konusu alacağa yapılan itirazın uyuşmazlık konusu olmaktan çıktığı veya borçlunun itirazını değiştirdiği şeklinde yorumlanamaz. Anılan nedenle, davaya konu işlemiş faiz alacağı hakkında da, borçlunun itirazının haklı olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5177, Karar No: 2015/5198, Tarih: 01.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/5177 E.  ,  2015/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit, nitelikli yağma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından beraati ile nitelikli yağma eylemi kasten yaralama kabul edilerek şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine, temyiz isteminin reddine

Mahalli mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 31.07.2008 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1216, Karar No: 2017/4626, Tarih: 25.09.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1216 E.  ,  2017/4626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında birleştirilerk görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleşen dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece verilen ilk hükmün Dairece, “..mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tümünün yerine getirildiği söylenemez. O halde, bozma ilamında belirtildiği üzere davacı Hazineye sicilde muhtesat sahibi olarak görünen kişiye karşı dava açma olanağı tanınması..” gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinin kabulüne ancak bina bedeli üzerinden davalı lehine tazminata hükmedilmiştir.

Çekişme konusu 36 parsel sayılı taşınmazın 03.02.1999 yılında hükmen ... adına tescil edildiği ancak tapu kaydında “üzerindeki binanın ... oğlu ...’a (birleşen davanın davalısı) ait” olduğuna ilişkin şerhin yer aldığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere, şerh sahibine kişisel hak sağlar. Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, davalının taşınmazı ecrimisil ödeyerek kullandığı, dolayısıyla iyiniyetli olmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan her ne kadar davacı ... temyizinde, taşınmaz üzerindeki ağaçların yıkılmadığını ileri sürmüş, mahkemece de bu konuda karar verilmemiş ise de, ağaçlar bakımından açılmış bir dava bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, taşınmaz üzerindeki binanın bedel ödenmeksizin yıkılmasına, ağaçlar konusunda, davacı Hazinenin bir davasının olmadığının gözetilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davalar birleştirilse dahi ayrı dava olma özelliklerini sürdürdüklerinden, birleşen her bir dava bakımından ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken tek hüküm kurulması da isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı değinilen yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8536, Karar No: 2012/13257, Tarih: 12.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/8536 E.  ,  2012/13257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2012

Davacı işçi, davalı Bakanlığa bağlı Manisa 1. Piyade Eğitim Tugayı Komutanlığı Batı Kışla mutfağında, değişik alt işverenlerin işçisi olarak aralıksız çalıştığını, işyerinde iki vardiya halinde 04:30-14:30 ve 10:30-20:30 saatleri arasında çalışıldığını, Ramazan ayı boyunca saat 22.00'ye kadar çalıştırıldığını, davacının genellikle 2. vardiyada haftanın 6 günü 10 saat, bazen de 10 saatten fazla çalıştığını, bazen dini bayramların 1. gününde tatil yaptığını, bunun da hafta tatiline sayıldığını, Ramazan ayında hafta tatili yaptırılmadığını, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, davalıların 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi gereğince asıl işveren-alt işveren olarak dava konusu alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek davacının, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak genel tatil ve ulusal bayram günleri ücret  alacağı ile  fazla mesai ücreti alacaklarının dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline  karar  verilmesini  talep etmiştir.

Davalı bakanlık vekili; Manisa 1. Piyade Eğitim Tugay Komutanlığının hazır yemek işini 30.04.2009 tarihinden itibaren yürüten .... Şti'nde halen çalışmaya devam ettiğini, davacının, dava açmakta hukuki yararının olmadığını, dava şartlarının oluşmadığından davanın sıfat yokluğu ve dava açma süresi yönünden reddi gerektiğini, müvekkili Kurumun ihale makamı olduğunu, hazır yemek hizmetini bütünü ile, anahtar  teslimi olarak ve ihale yolu ile satın aldığını, davalı Kurum ile diğer davalı şirket arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin bulunmadığını, yüklenici ile akdedilen sözleşmenin eki niteliğindeki "Hizmet İşleri Genel Şartnamesinin" 38. maddesi uyarınca yüklenici şirketlerden alacaklı olan personel varsa başvurmaları hususunun her hak ediş döneminde işçilere  ilan  edildiğini,  işçilik   alacağını  alamadığını  bildiren  işçilere  bu  hak edişlerden gerekli ödemenin yapıldığını, 4857 sayılı Kanun'un 36. ve Genel Şartnamenin 38. maddeleri gereğince Milli Savunma Bakanlığının dava konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağını savunarak  açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..... A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Davalı ..... A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ....A.Ş. hakkında davanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmediğinden davalı şirket hakkındaki davanın  açılmamış sayılmasına, karar verilmiş, davalı Milli Savunma Bakanlığı ile davalı şirket arasında alt işverenlik ilişkisinin bulunduğu, davacının yaptığı işin niteliğinin fazla çalışma yapmaya elverişli olduğu, ücret bordrolarında fazla çalışma ücretlerinin mevcut olmadığı, davalı tarafın denkleştirme çalışması veya telafi çalışması yaptırdığına ilişkin bir savunması bulunmadığı, dosya içinde çalışma sürelerini gösteren nöbet çizelgesi, fazla çalışma talimatı, vardiya listesi, işyeri giriş çıkış kayıtları,elektronik takip kartı gibi belgelerin mevcut olmadığı dikkate alınarak görüşüne başvurulan hesap bilirkişisinin tanık anlatımlarına göre düzenlediği rapora itibarla raporda hesaplanan fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacağından % 30 hakkaniyet indirimi yapılarak, davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.

Kararı süresi içinde davalı Milli Savunma Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık  konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Günlük çalışma süresinin 11 saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan  çalışmaların  denkleştirmeye  tabi  tutulamayacağını  ve zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (m.69/3). Bu hal de günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan kanuni çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde 7.5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir.

Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesine göre hükümlerine göre günde 7.5 saat çalışmasını gerektiren  işlerde çalışan  işçinin 7.5 saati aşan  çalışma süreleri ile 7.5 saatten az çalışılması gereken işler bakımından Yönetmeliğin 5. maddesinde sözü edilen günlük çalışma sürelerini aşan  çalışmalar doğrudan fazla çalışma niteliğindedir. Sözü edilen çalışmalarda haftalık 45 saat  olan yasal sürenin aşılmamış  olmasının önemi yoktur.

Fazla çalışma yönünden diğer bir kanuni sınırlama da, 4857 sayılı Kanun’un 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Kanundaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir kanuni sınırlama da, 4857 sayılı Kanun’un 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Kanundaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda,  davacı davalı Milli Savunma Bakanlığına ait işyerinde alt işveren  durumundaki şirketler işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda ücret bordrolarında fazla çalışma ücretlerinin mevcut olmadığı, davalı tarafın denkleştirme çalışması veya telafi çalışması yaptırdığına ilişkin bir savunması bulunmadığı, dosya içinde çalışma sürelerini gösteren nöbet çizelgesi, fazla çalışma talimatı, vardiya listesi, işyeri giriş çıkış kayıtları, elektronik takip kartı gibi belgelerin mevcut olmadığı gerekçesiyle  tanık anlatımlarına göre hesaplama yapılmış ise de yapılan araştırma karar verilmeye yeterli değildir. Mahkemece öncelikle her iki davalıdan işyeri kayıtları, hizmet alım sözleşmesi, ihale belgeleri, teknik ve idari şartnameler, işe  giriş ve çıkış kayıtları, kamu idaresi tarafından alt işverene verilmiş işle ilgili olarak özellikle alt işverende çalışan işçilerin  özlük haklarına yönelik tuttuğu kayıt ve belgeler getirtilmeli, davacı işçilerin çalıştıkları işyerlerini günlük çalışma düzenine ilişkin olarak asıl işveren tarafından yapılmış düzenlemeler varsa ilgili belgeler getirtilmeli, alt işverenin üstlendiği işte çalışacak işçi sayısı ve günlük çalışma sürelerinin kanuni sınırları aşmasının mümkün olup olmadığı, bu hususta asıl işverenin izninin veya icazetinin gerekip gerekmediği araştırılıp tespit edilmeli, belirtilen tüm bu yönler açıklığa kavuşturulduktan sonra bilirkişiden yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda hesaplama yapılmak üzere ek  rapor alınmalı, alınan bilirkişi raporu dosyadaki tüm delillerle birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden  dava sonucundan yararı olan ve  işverene aynı   haklarla   ilgili   dava   açan   tanık   beyanlarına    itibarla    bilirkişi  tarafından  yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/417, Karar No: 2016/12623, Tarih: 29.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/417 E.  ,  2016/12623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut veri listesinin dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyüne münhasır olarak düzenlendiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday ve ayçiçeğinin 2014 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimleri, kilogram başına asgari ve azami toptan satış fiyatları ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.