muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13000, Karar No: 2014/17423, Tarih: 28.10.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15.01.2001 tarihinde muvazaalı olarak eşi sanık ...'dan boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7319, Karar No: 2017/5075, Tarih: 27.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/7319 E.  ,  2017/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/03/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

BP

KARŞI OY

Araç muayene istasyonu olarak faaliyet yürüten davalı işyerinde, mesainin bitmesine rağmen randevu alarak muayeneye gelmiş olan araçların tamamının işlemlerinin bitirilememiş olmasına istinadan ve sırada bekleyen müşterilerin mağdur olmaması için fazla mesai talep eden işverenin talebi, aralarında davacının da bulunduğu ve sendikal faaliyet kapsamında birlikte hareket eden işçiler tarafından kabul edilmemiş buna bağlı olarakta randevu alarak gelmiş olan araç sahiplerinden bir kısmı işlemini yaptıramadan geri dönmek zorunda kalmıştır. Bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açtığı izahtan vareste olup anlatıldığı şekilde birlikte hareket ederek fazla mesai yapmayı reddeden tüm işçiler bu davranışları nedeniyle işten çıkartılmışlardır.

Davacı işçimizde dahil fazla mesai talebini kabul etmeyen işçilerin, işverence yılbaşında talep edilen fazla mesaiye muvafakat isteğini de geri çevirmiş oldukları anlaşılmaktadır.

Fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçinin fazla mesaiye kalmadığı için işten çıkartılmasında haklı veya geçerli bir neden bulunmadığı, feshin bu yönüyle geçersiz olduğu da tartışmasızdır.

Tartışma, tamamı sendika üyesi olan ve üyesi oldukları sendikanın işyerinde örgütlenmesi için çalıştıkları belli olan işçilerin işten çıkartılmasının gerçek nedeninin sendikal faaliyetleri olup olmadığı hususundadır.

Somut olaya dönüldüğünde, fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçiyi mesaiye kalmaya zorlamanın hukukî dayanağı yoktur ancak randevu alarak gelmiş ve sıraya girmiş araçların geri gönderilmesi yerine geçimini o işyerinden sağlayan işçinin anlayış göstererek makul süreli bir fazla mesaiye kalmasını umut etmek de işverenin gözünden bakıldığında anlaşılamayacak veya yadırganacak bir durum değildir.

Somut olaya dönüldüğünde, fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçiyi mesaiye kalmaya zorlamanın hukukî dayanağı yoktur ancak randevu alarak gelmiş ve sıraya girmiş araçların geri gönderilmesi yerine geçimini o işyerinden sağlayan işçinin anlayış göstererek makul süreli bir fazla mesaiye kalmasını umut etmek de işverenin gözünden bakıldığında anlaşılamayacak veya yadırganacak bir durum değildir.

Açıklanan nedenle " İşin yarım kalması benim sorunum değil, ben mesaim bittiği anda işi bırakırım, bu davranışımın ne gibi sonuçlara neden olduğuylada ilgilenmem, mesai içerisinde rahatlıkla bitirilebilecek kadar iş kabul etmek işverenin sorumluluğundadır" şeklinde nitelendirilebilecek tutum nedeniyle gerçekleştiği anlaşılan feshin sendikal nedene dayandığını kabul etmek doğru olmamıştır

Şeklindeki kanaatimiz sebebiyle, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz. 27/03/2017
Yargıtay — Esas No: 2008/2653, Karar No: 2008/2304, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2653 E.  ,  2008/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 878 ada 45 parsel sayılı 41879.59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 4753 sayılı Yasaya göre oluşan tapu kaydı, kaçak ve yitik kişilerden kalma bir yer olması nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın davacının dayandığı 29.09.1949 tarih 171 sıra numaralı tapu kaydı sınırları içerisinde kaldığı, bu tapu kaydının dava dışı 878 ada 27 sayılı parsel ile dava konusu 45 sayılı parseli tamamen kapsadığı, davalı Hazine tapusunun oluştuğu günden geriye doğru davacı lehine yirmi yıllık zilyetlik süresinin de oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, 29.9.1949 tarih 171 sıra numaralı tapuya, davalı Hazine ise, toprak tevzii çalışmaları sonucuna oluşan 2.1.1964 tarih 421 sıra numaralı tapu kaydına dayanmışlardır. Mahkemece tapu kayıtları getirtildiği halde mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamları belirlenmemiş, davacının dayandığı tapu kaydının haritasının bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesine göre kayıt ve belgelerin harita, plan ve krokiye dayanması halinde bu kaydın kapsamı dayanılan harita, plan ve krokiye itibar edilmek suretiyle belirlenir. Kaydın haritası yok veya uygulama imkanı bulunamıyor ise hudutlara değer verilir. Mahkemece tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının varsa haritası getirtilip kadastro paftası ile çakıştırılarak mahalline uygulanmadan karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca davacının tutunduğu bu tapu kaydına dayanılarak 879 ada 11 sayılı parsel hakkında Kadastro Mahkemesinin 2006/452 esas sayılı dosyasında da dava açıldığı 6.11.2006 tarih 2006/457 karar sayılı ilam ile hüküm kurulduğu ancak kesinleşmediği görülmüştür. Her iki dava dosyası birleştirilip davacının dayandığı tapu kaydının kapsamının kesin olarak belirlenmeden hüküm kurulması da isabetsizdir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13698, Karar No: 2019/3260, Tarih: 20.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13698 E.  ,  2019/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ... Kozmetik Gıda San. ve Ltd. Şti'nin vadesi geçmiş vergi borcu bulunduğunu, davalı ...'ın söz konusu şirketin temsilcisi ve ortağı olduğunu, davalı ... aleyhine takip yapıldığını, haciz varakası düzenlendiğini, davalı ...'in vergi borcunu ödememek maksadı ile adına kayıtlı gayrımenkulü eşine devrettiğini beyan ederek tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davalı ...'ın şirket ortağı olması sebebiyle vergi alacağından çok önceleri haberdar olduğu ve devri yaptığı kişinin de eşi olması sebebiyle satışın muvazaalı gerçekleştirildiği anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı Yasanın 24 ve devamı maddesinden kaynaklanan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bu tür davalarda davanın kabulü halinde, davacı kamu idaresinin iptal edilen tasarrufun meydana geldiği tarihteki kamu alacağının tespit edilerek bu miktar ile sınırlı olarak tasarrufun iptali gerekmektedir.

Somut olayda; dava konusu gayrımenkulün davalı ...'den davalı ...'ya devredildiği tarih olan 28.03.2013 tarihindeki kamu borçlularının vergi asıl ve cezaları ile birlikte toplam borcunun belirlenerek o miktarla sınırlı olarak iptale karar verilmesi gerekirken tasarruf tarihindeki sorumlu olduğu vergi borcu belirlenmeksizin davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

3-6183 sayılı Yasasının 38.maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde 16/06/2009 tarihinde ve 5904 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu hazırlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarının maktu olarak belirlenmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4112, Karar No: 2015/6481, Tarih: 30.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4112 E.  ,  2015/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2008/343-2012/377

Taraflar arasında görülen alacak davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı alacak isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan anneleri Zekiye'nin dava konusu 372 parsel sayılı taşınmazdaki 67/1080'er payını davalılara satış yolu ile temlik ettiğini, daha sonra çekişmeli payların dava dışı kişilere satılıp devredildiğini, muris tarafından yapılan satış işleminin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek paylarına düşen satış bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Kemal, ilk celsede davayı kabul ettiğini bildirmiş; davalı Hatice, mirasbırakan annesi ile babasına ait taşınmazları davacıların kendi üzerlerine geçirdiklerini, babalarından aldıkları vekaletnameyi kullanarak taşınmazlarla ilgili tasarruflarda bulunduklarını, kendisine miras malı kalmasını istemediklerini, dava konusu satış işleminin ise gerçek olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muris tarafından davacılar Osman, Ünal ve Mitat'a da taşınmaz verildiği, murisin paylaştırma kastı ile hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; tarafların ortak mirasbırakanı Z.. A..’ın 3.3.2007 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak eşi Osman ile çocukları Ali, Ünal, Kemal, Hatice ve (Mitat'tan olma) kızı Makbule ve oğlu Bekir'den olma torunları Mitat ve Sevil'in mirasçı olarak kaldıkları, davacı Osman'ın yargılama sırasında 20.10.2011 tarihinde öldüğü, muris Zekiye'nin 372 parsel sayılı taşınmazdaki 67/1080'er payını 10/8/2004 tarihli akitle davalılara 5.000,00-TL bedelle satış suretiyle devrettiği, davalı Hatice'nin bu payı 3/4/2006 tarihinde dava dışı Gülden'e, davalı Kemal'in ise payını aynı tarihte dava dışı Özlem'e satış yoluyla temlik ettikleri anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 311. maddesi hükmü gereğince; kabul kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Hüküm kesinleşinceye kadar yargılamanın her aşamasında yapılabilir. Bu durumda davalı Kemal’in davayı kabul beyanı dikkate alınarak bu davalı bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Davalı Hatice yönünden ise;

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 311. maddesi hükmü gereğince; kabul kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Hüküm kesinleşinceye kadar yargılamanın her aşamasında yapılabilir. Bu durumda davalı Kemal’in davayı kabul beyanı dikkate alınarak bu davalı bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Davalı Hatice yönünden ise;

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında, birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, mirasbırakan sağlığında mal varlığının tamamını veya bir kısmını mirasçıları arasında hoşgörü ile karşılanabilecek makul ölçüler içerisinde paylaştırmışsa, mirasçısından mal kaçırma iradesinden söz etme olanağı yoktur. O halde, mirasbırakanın denkleştirme yapıp yapmadığı üzerinde durulması, mirasbırakandan tüm mirasçılarına intikal eden, taşınır, taşınmaz ve hakların araştırılması, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgelerin mercilerinden getirtilmesi, her bir mirasçıya geçirilen malların ve hakların nitelikleri ile değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınarak, paylaştırmanın mı yoksa mal kaçırma amacının mı üstün tutulduğunun aydınlığa kavuşturulması zorunludur.

Somut olaya gelince, tanıklar beyanlarında muris Zekiye'nin torunu Mitat'a da taşınmaz verdiğini söylemiş iseler de, murisin diğer mirasçılarına herhangi bir hak veya taşınmaz vermediği görülmektedir. Bu durumda, denkleştirmeden söz edilmesi mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kemal yönünden kabul nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi; davalı Hatice aleyhine yöneltilen muvazaa iddiası bakımından yukarıda değinilen ilkeler uyarınca araştırma ve inceleme yapılması, toplanan ve toplanacak delillerin bu doğrultuda değerlendirilmesi, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2540, Karar No: 2017/10329, Tarih: 11.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2540 E.  ,  2017/10329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 13/07/2015 havale tarihli dava dilekçesinde; yöneticisi olduğu ... mahallesi, ... - Küme Evleri, F1-25/A Bloğun 2 ve 4 numaralı dairelerinin mutfaklarındaki ocak bölümünde boyaların kalktığı ve koku yayması nedeniyle ikamet edenlerin mağdur olduğu, davalı olan bir üst kattaki 6 nolu dairenin mutfak giderindeki arızadan kaynaklandığının kesin olduğu halde, davalının herhangi bir işlem yapmalarına izin vermediği belirtilerek KMK'nın 23. maddesi uyarınca gerekli tamiratın yapılması amacıyla taşınmaza girilerek tespit ve tamir işlemlerin yapılmasına izin verilmesi istenilmiş, mahkemece; kat maliki davalının tüm kat maliklerinin mağduriyetine sebep olan pis su giderindeki arızanın giderilmesi için konutunu tamir amacı ile açması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının ikamet ettiği, "... mahallesi ... Küme Evleri F1-25-A Blok, davalıya ait 6 nolu dairede pis su giderinin bir tesisat ustası tarafından açılıp bakılmasına, gerekli tamiratın yapılması hususunda davacıya izin verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Davalının malın ayıplı olabileceği iddiası yapılacak inceleme ile ortaya çıkacağından davalının pis su borusunda arıza olup olmadığı yönündeki talebin mahkeme kararı ile yapılması karşısında davalının hak kaybı olmayacağı anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21698, Karar No: 2022/1786, Tarih: 09.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21698 E.  ,  2022/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 145, 168/1, 116/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 7 ay 11 gün hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2021 tarihli ve 2019/151 esas, 2021/36 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile hırsızlık suçuna dair mahkumiyet hükmünde uygulanan malın değerinin azlığı şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle kaldırılmasına ilişkin mercii Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2021 tarihli ve 2021/142 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/09/2021 gün ve 14655/2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/09/2021 gün ve 2021/110086 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;