muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10290, Karar No: 2019/7384, Tarih: 16.10.2019

II- Sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında ve sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

1- Sanık ...'in şirketle hiçbir ilgisinin olmadığını, işe koyacağım diyerek diğer sanık ...'ın kendisine noterde bir takım evraklara imza attırdığını, içeriklerini tam bilmediğini, bu belgeler ile şirkete ortak yapıldığını, düzenlenen faturalar ve şirket işleriyle ilgisinin bulunmadığını, ...'ın bu şekilde ... isimli şahsı da mağdur ettiğini savunması , ...'ın “... benim gibi inşaat işlerinde çalışan biridir, kandırılarak üzerine şirket yapılan bir şahıstır, mağdur olmuştur, kandırıldık...” şeklindeki beyanı karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; savunmada adı geçen ...'in tanık sıfatıyla olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı tespit edilen mükelleflerin de CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, elde edilmesi halinde ve gerektiğinde faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, Bs-Ba sorgulamasında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ilişkin herhangi bir bildirim bulunmadığının belirtilmiş olması, elde edilen fatura bulunmaması karşısında, mevcut haliyle sözkonusu takvim yıllarında fatura düzenlendiğine ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gözetilerek 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında Ba formuyla sanıklardan mal aldığını bildiren mükellefler olup olmadığı ya da ele geçen fatura bulunup bulunmadığı hususları yeniden araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanıklar hakkında, 213 sayılı VUK'nin 359/b, 5237 sayılı TCK'nin 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sırasında, sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 16/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3088, Karar No: 2017/12601, Tarih: 10.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3088 E.  ,  2017/12601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vakıf (Vakıf Yönetim Kurulu Kararının İptali)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.10.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı ... ve vekili Av. ... ve karşı taraftan Av. ..... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, ... yönetim kurulu üyesi ve Vakıf mütevelli Kurul Başkanı davacı ..., hakkında yürütülen bir soruşturmada tutuklandığı için vakıf mütevelli heyeti toplantılarına katılamadığı, mazeret dilekçesi göndermesine rağmen ....Yönetim Kurulunun 14.03.2015 günü yapılan toplantıda "arka arkaya üç toplantıya katılmayan yönetim kurulu üyesinin yönetim kurulu üyeliği kendiliğinden düşmüş sayılır " denilerek kurul üyeliğinin düşürüldüğü ileri sürülerek hukuka aykırı yönetim kurulu kararının kaldırılması ve yeniden yönetim kurulu üyeliğinin devamına karar verilmesi istenilmiş; mahkemece, yönetim kurulunun ne zaman biteceği belli olmayan bir tutukluluk süresini, sürekli olarak mazeret kabul etmesinin vakfın işleyişini engelleyeceği, bu nedenle vakıf yönetim kurulunun kararı doğru kabul edilerek davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Dava, vakıf yönetim kurulu üyesi olan davacının, davalı vakfın yönetim kurulu üyeliğinin düşürülmesine dair ....Kurulunun 14.03.2015 günlü kararının iptali istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 112/2. maddesinde, mahkemenin denetim makamının başvurusu üzerine, duruşma yaparak yöneticileri görevden alabileceği ve vakıf senedinde başka bir hüküm yoksa yerine yenisini seçebileceği; 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 10.maddesinde ise, sayılan sebeplerle vakıf yöneticilerinin Vakıflar Meclisin vereceği karara dayalı olarak denetim makamını olan bbbbMüdürlüğünün başvurusu üzerine vakfın yerleşim yeri asliye hukuk mahkemesince görevlerinden alınabileceği, telafisi imkânsız sonuçlar doğurabilecek hallerde ise dava sonuçlanıncaya kadar, Meclis kararı üzerine denetim makamınca, vakıf yönetiminin geçici olarak görevden uzaklaştırılması ve kayyımca yönetilmesinin ihtiyati tedbir olarak mahkemeden talep edilebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davalı vakfın yönetim kurulu üyesi olası davacının, ancak Vakıflar Meclisi Kararına dayalı olarak denetim makamı olan.... Müdürlüğünün başvurusu üzerine vakfın yerleşim yeri asliye hukuk mahkemesince görevden alınabileceği düzenlemesi karşısında, vakıf yönetim kurulunun bu konuda yetkisi olmadığı anlaşılmakla davanın açıklanan bu sebeple kabulü gerekirken, yerinde bulunmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5700, Karar No: 2018/3463, Tarih: 08.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/5700 E.  ,  2018/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK'nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımı süresine tâbi olduğu ve duran zamanaşımı süresinin çıkartılmasından sonra suç tarihi olan 14.11.2003'ten hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4186, Karar No: 2019/6165, Tarih: 16.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/4186 E.  ,  2019/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62/1, 58/9, 53, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı esas numarasının gerekçeli karar başlığında “2017/15352” yerine “2017/11365” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/176, Karar No: 2023/1103, Tarih: 19.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/176 E.  ,  2023/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/548 E., 2022/637 K.

DAVA TARİHİ : 17.08.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı İdare bünyesinde alt işveren Şirketlerin işçisi olarak çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini ve ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, ayrıca davacının ücretine her altı aylık dönemde %4 oranında ücret zammı yapılması gerektiğini; ancak davacının ücretine 01.01.2019 tarihinden itibaren sadece %4 oranında ücret zammı yapıldığını ve bu şekilde ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, kabul anlamına gelmemek kaydı ile dava konusu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığını; ayrıca toplu ... sözleşmesi uyarınca belirlenen %4 oranında ücret zammının da uygulandığını, talep edilen faiz başlangıç tarihlerini ve faiz türünü de kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ve davalı İdare arasındaki ... ... sözleşmesine ve toplanan kanıtlar ile aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 31.05.2022 tarihli ilâmı ile; 01.01.2021 tarihi ve sonrası için ücret farkının hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 dönemini kapsayan toplu ... sözleşmesinin “Ücret Zammı” başlıklı 33 üncü maddesi doğrultusunda işlem yapıldığı, gerek arabuluculuk başvuru tarihinde gerek dava tarihinde bu toplu ... sözleşmesi henüz mevcut olmadığından, bu döneme ait ücret farkı hesaplanırken henüz imzalanmamış bir toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret zammının uygulanamayacağı, ikramiye alacağı talebine en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi yerine en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da isabetsiz olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilâmı sonrası aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilâmı sonrası aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; 2021 yılı da dâhil olmak üzere dava konusu taleplerin arabuluculuk aşaması değil davanın açılış tarihine kadar olan dönem için hesaplanması gerektiğini, İlk Derece Mahkemesince taleplerin arabuluculuk son oturum tutanak tarihine kadar hesaplanmak suretiyle verilen kısmen kabul kararının doğru olmadığını, müvekkili işçinin yevmiyesinin eksik tespit edildiğini, bilirkişi raporunun hesap tablosu üzerinde İlk Derece Mahkemesince resen değişiklik yapılarak ek rapor alınmaksızın ve taraflara beyan için süre verilmeksizin hüküm kurulduğunu, hükme esas alınan değişik tabloda hesaplamanın ne suretle ve hangi tarihe kadar yapıldığına ilişkin bir açıklık bulunmadığını, Mahkemece resen hesaplanan, dosyada bulunmayan ve taraflara açıkça tebliğ edilmeyen bir hesap tablosu üzerinden karar verilmesinin usule ve hukuka aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince davacı işçi aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi ve hukuki dinlenilme ile işçi lehine yorum ilkeleri gözetilmeksizin hüküm kurulmasının hukuk devleti ilkesinin özüne aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; toplu ... sözleşmesi gereği ödeme yapıldığından davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını, davacı işçi yararına hem toplu ... sözleşmesi hem de ... ... sözleşmesinden doğan alacak talebinin kabulü kararının hukuka aykırı olduğunu, davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, ayrıca İlk Derece Mahkemesi kararında hükmedilen alacak kalemlerinin faiz türleri ve miktarlarının da yanlış hesaplandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücret farkının hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret zammının dikkate alınıp alınamayacağı ile ikramiye alacağına yürütülen faiz noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında özellikle temyiz nedenlerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/734, Karar No: 2010/2479, Tarih: 05.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/734 E.  ,  2010/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 gün ve 2006/91-2008/356 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.10.2009 gün ve 2008/12351-2008/10726 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ürettiği ilaç ürünlerinin tanıtımı, pazarlaması ve sipariş alınması edimlerini yerine getiren davacının düzenlediği faturanın davalı tarafından ticari kayıtlarına işlemeyerek iade edildiğini, sözleşmede hizmet bedeli faturasının ay bitmeden, satılan malın vadesine uygun olacak şekilde davacıya ödeneceğinin kararlaştırıldığını, Ekim ayına ilişkin olarak 622.110 YTL sipariş gerçekleştirildiğini, davalının bunun 515.338 YTL kısmı için fatura tanzim ederek siparişleri karşıladığını, bir kısım siparişlerin bedellerinin davalının hesaplarına ulaşmadığı ve faturanın zamanından önce düzenlenip gönderildiği gerekçesiyle faturanın iade edildiğini, sözleşmeye göre satış bedellerinin davalıya ulaşması koşulunun aranmayacağını belirterek, davacının 121,540 YTL fatura bedeli kadar davalıdan alacaklı olduğunun tespitini, ıslah dilekçesiyle bu meblağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizce, 20.10.2009 günlü ilamında yazılı gerekçelerle davacı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme istemiştir.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 YTL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5354, Karar No: 2014/23766, Tarih: 25.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5354 E.  ,  2014/23766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.11.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere (2.) ve (3.) bentlerdeki bozmada oyçokluğuyla diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi. 25.11.2014 (Salı)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onaması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyoruz.