muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3775, Karar No: 2016/3335, Tarih: 05.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3775 E.  ,  2016/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istimarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat

DÜŞÜNCE : Onama, bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9866, Karar No: 2017/3733, Tarih: 06.07.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9866 E.  ,  2017/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından; mağdurenin kaçırıldığı 07.10.2007 tarihinde kardeşi ... ile dayısı sanık ...'in kolluğa müracaatı üzerine başlatılan soruşturmada Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2009 gün ve 2009/93 Soruşturma sayılı Yetkisizlik Kararıyla sanık ... ile diğer ondört şüpheli hakkındaki dosyanın gönderildiği, Demre Cumhuriyet Başsavcılığınca 2009/356 soruşturma sayılı dosyada sanıklar ..., ... ile ...'nın da aralarıda olduğu toplam dokuz şüpheli hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından dolayı kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilip, diğer sanıklar ..., ..., ..., ... yönünden 01.10.2009 tarihli Yetkisizlik Kararıyla dosyanın gönderildiği, Serik Cumhuriyet Başsavcılığınca adı geçen dört sanık hakkındaki dosyanın 2009/4137 soruşturma sayılı evrak üzerinden verilen 04.11.2009 günlü, 2009/231 sayılı Yetkisizlik Kararıyla gönderildiği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.05.2010 günlü, 2009/73801 soruşturma, 2010/9796 Esas, 2010/3144 İddianame numarası ile haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilen sanıklar ..., ... ile ...'nın da aralarında bulunduğu toplam sekiz şüpheli hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni bir delil meydana çıkmadıkça aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanunun 173/1. maddesine göre mağdure ile katılanın kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendilerine tebliğinden itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz hakkının bulunduğu ve kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın merciince reddedilmesi halinde, kesinleşen karara da esas alınan fiille ilgili olarak aynı şüpheliler haklarında kamu davası açılması durumunda bu sanıklar yönünden mahkemece CMK'nın 223/7. maddesi gereğince açılan kamu davasının reddinin gerekeceği hususları nazara alındığında, sanıklar ..., ... ile ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair ek kararın mağdure ile müşteki ...'e tebliğ edildiğine ilişkin dosyada bilgi veya belge bulunmadığı anlaşıldığından, öncelikle ek kararla ilgili tebligat yapılıp yapılmadığı ve kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair ek kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, tebligat yapılmamış ise anılan ek kararın mağdure ile müşteki ...'e tebliğiyle, tebellüğ belgelerinin eklenmesi ve karara itiraz edilip edilmediği hususu araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22355, Karar No: 2012/985, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22355 E.  ,  2012/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmak ve şartlı tehdit suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 23.11.2009 gün ve 2009/304 Esas, 2009/311 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle 5237 sayılı TCK.nın lehe kabul edilip buna göre hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlü müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kararların ONANMASINA, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2968, Karar No: 2018/3963, Tarih: 28.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2968 E.  ,  2018/3963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... ve Ark.

DAVALILAR :.... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 708 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki C Blokta bulunan 21, 22, 23 ve 24 nolu bağımsız bölümlerin maliki oldukları, kendilerine ait bağımsız bölümlerin en üst katta bulunduğundan ve tüm maliklerce de ortak yer olarak kabul edilen çatının izolasyonun yapılmamasından dolayı yazları çok sıcak ve kışları ise tavanlarından su sızmasından kaynaklı olarak rutubetli olduğu, bu durumun taşınmazların kullanımı kısıtladığı, kat malikleri ile bu durumun görüşüldüğü ancak bir netice alınamadığı tüm bu nedenlerle dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan C bloktaki 21, 22, 23 ve 24 nolu bağımsız bölümlerin çatılarındaki problemin onaylı mimari proje doğrultusunda giderilmesi, belirlenecek onarım maliyetinin tüm kat maliklerinden hisseleri oranında Kat Mülkiyeti Kanununun 20/b maddesi gereğince avans niteliğinde toplanmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; dava konusu apartmanın Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamında olduğu ve aynı Kanununun 20/b maddesi gereğince bütün ortak yerlerin bakım, koruma, güçlendirme ve onarım giderleri için toplanacak avansa kat malikleri kendi arsa payı oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporunda belirlenen 1. alternatifin bedeli 34.250 TL ve 2.800 TL değerinde onarım bedelinin toplamı üzerinden davanın kabulüne; dava konusu İzmir İli, Torbalı İlçesi 708 ada 1 parselde bulunan C blok apartmanının çatı kısmının ısı ve su yalıtımı yapılmış hale getirilmesine ve her bir bağımsız bölüm için 1.543,75-TL'nin tüm davacılar ve davalılardan (kat maliklerinden) hisseleri oranında avans olarak alınmasına, avansın karar tarihinde apartman yöneticisinin uygun göreceği bankada açılacak hesaba her bir kat maliki tarafından hissesi oranında yatırılmasına, kararın yerine getirilmesi için karar tarihinde apartman yöneticisine gerekçeli karar tebliğinden itibaren 1 aylık süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ilgili taşınmaza ait çatıdaki problemin onaylı mimari proje doğrultusunda giderilmesi, belirlenecek onarım maliyetinin tüm kat maliklerinden hisseleri oranında avans niteliğinde toplanması istemine ilişkindir.

Dava, ilgili taşınmaza ait çatıdaki problemin onaylı mimari proje doğrultusunda giderilmesi, belirlenecek onarım maliyetinin tüm kat maliklerinden hisseleri oranında avans niteliğinde toplanması istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, onaylı mimari projede çatının mevcut olmadığı bilirkişi raporuna göre terasın izalasyonunun yapılması gerektiği buna göre maliyetin belirlendiği ve bu doğrultuda hüküm kurulduğu anlaşılmakla yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 28/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8443, Karar No: 2014/8847, Tarih: 06.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/8443 E.  ,  2014/8847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne

başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nın sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07/05/2001 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat

Somut olayda; sanık ...'nın sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07/05/2001 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat

Temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/675, Karar No: 2024/2880, Tarih: 25.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/675 E.  ,  2024/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/715 E., 2023/790 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kadirli 1. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/2 E., 2021/38 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece ( Kadirli 1. Kadastro) Mahkemesi tarafından verilen hükme karşı dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine şeklinde karar verilmiş olup, bu kez hükmün dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım Kadastrosu sırasında, Kadirli ilçesi ...Köyü çalışma alanında bulunan 294 ada 1731 parsel sayılı 4334,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, " 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1980 tarihinden itibaren ... oğlu ...'un fiili kullanımında bulunduğu " şerhi yazılarak, Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... ve müşterekleri dava dilekçesinde; Kadirli ilçesi ...Köyü 294 ada 1731 parsel taşınmazın müşterek muristen intikal ettiğini ileri sürerek, davalı ile birlikte kendileri adına da kullanıcı şerhi verilmesini talep etmişler ve yargılama sırasında kayıt mali iHazine, davaya dahil edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı kanunla değişik 2/b madde uygulamasının yapıldığı, dava konusu 294 ada 1731 numaralı parselin tarla vasfı ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılarak beyanlar hanesine ... oğlu ... kullanımında olduğuna dair şerh düşüldüğü, davacıların ise davalının ana - baba bir kardeşi oldukları, taşınmazın muris babalarından kaldığını ve babalarının sağlığında parseli ...den olma çocuklarına bıraktığını iddia ettikleri, mahallinde icra edilen keşifte alınan beyanlardan dava konusu taşınmazın tarafların muris babasından geldiği, murisin bir kısım taşınmazını resmi eşinden olma çocuklarına, bir kısım taşınmazını ise gayri resmi eşinden olma çocuklarına bıraktığı, dava konusu taşınmazı ise resmi eşi ...' den olma çocuklarına bıraktığı, murisin terekesinin ise taksim edilmediği ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğu, bu itibarla tespit günü itibari ile taşınmazda fiili kullanımı bulunan davalının kullanımının kendi adına değil tereke adına olduğunun kabulü gerektiği, murisin biri resmi biri gayriresmi olmak üzere iki eşinin bulunduğu, gayriresmi eş olan ...den olma ilk dört çocuğun nüfus kaydına göre anneleri olarak her ne kadar murisin resmi eşi gözükse de resen tanık sıfatı ile dinlenen resmi eşin, murisin gayriresmi eşinden olma ilk dört çocuğunun okul zamanı geldiğinde nüfus cüzdanları çıkabilsin diye kendi üzerine yazılmalarına razı olduğuna ilişkin samimi beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, keza mahalde dinlenen tanıklardan da murisin gayri resmi eşinden olma ilk dört çocuğunun murisin resmi eşi üzerine yazıldığına dair beyanlarda bulunanlar olduğu göz önüne alınarak 3402 sayılı Kadastro Kanunu madde 30/2 uyarınca beyanlar hanesinde taşınmazın murisin resmi eşi ...' den olma çocukları olan davacılar ile davalının kullanımında olduğuna ilişkin şerh düşülmesi gerektiği kanaatine varıldığı " gerekçesiyle, davanın kabulüne ve dava konusu 294 ada 1731 parsel numaralı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesinin iptali ile beyanlar hanesine: "1)6831 sayılı Orman Kanununun 2/b maddesi uyarınca Hazine adına orman dışına çıkarılmıştır. 2)Bu taşınmaz 1996 yılından beri tamamı 5 hisse itibari ile 1/5'er hissesi ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... kızı ...'in müştereken kullanımındadır." şerhlerinin verilmesine karar verilmiş; hükmün, dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabülüne, Kadirli 1. Kadastro Mahkemesi'nin 09.07

. 2)Bu taşınmaz 1996 yılından beri tamamı 5 hisse itibari ile 1/5'er hissesi ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... kızı ...'in müştereken kullanımındadır." şerhlerinin verilmesine karar verilmiş; hükmün, dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabülüne, Kadirli 1. Kadastro Mahkemesi'nin 09.07.2021 tarih, 2021/2 Esas, 2021/38 Karar sayılı kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi gereğince kamu düzeni nedeniyle kaldırılmasına, davanın kabulü ile Kadirli ilçesi Koçlu Köyü 294 ada 1731 parsel numaralı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu 294 ada 1731 parsel numaralı taşınmazın beyanlar hanesindeki "İşbu parsel 1980 yılından beri tamamı, ... oğlu ... (TC No:...)'un kullanımındadır" şerhin iptaline, taşınmazın beyanlar hanesindeki şerhin iptal edilen kısmına; Bu taşınmazın 1996 yılından beri tamamı 16 hisse itibari ile 1'er hissesi ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... kızı ... 'in, kalan 12/16 hissesi ... oğlu ...'un kullanımındadır." şerhlerinin verilmesine karar verilmiş ve iş bu karar, dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup dahili davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.