muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22566, Karar No: 2012/14490, Tarih: 07.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22566 E.  ,  2012/14490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 50/1-a, 52/4, 63. maddeleri uyarınca; mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay yeri krokisi, ... inceleme tutanağı, Cumhuriyet Başsavcılığı'nın keşfi, bilirkişi raporları, tanıkların ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile meskûn mahalde seyri sırasında, gidişine göre yolun sağından caddeye girerek karşıya geçmek isteyen 1995 doğumlu ...'a çarparak ölümüne neden olduğu kazada; sanığın kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğuna ilişkin karayolları trafik uzmanı Kadir Töreli'nin 20.12.2006 tarihli oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunan raporunun hükme esas alınması suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura ilişkin bilirkişi raporları çelişkili olduğundan yeniden rapor alınması gerektiğine, TCK'nın 62. maddesinin ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine, para cezasının 24 taksitte ödenmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24000, Karar No: 2021/9704, Tarih: 06.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/24000 E.  ,  2021/9704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununa muhalefet, Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçlardan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile anılan kararın Yargıtay Ceza Daireleri Ortak Hükümler kısmında yer alan 5. madde düzenlemesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.07.2021 günlü, 31536 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 02.07.2021 tarihli, 211 sayılı kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi öngörülen ceza miktarı itibarıyla en ağır cezayı içeren Vergi Usul Kanununa muhalefet (359/b. maddesine) suçundan kurulan hüküm yönünden Yargıtay 11. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7533, Karar No: 2018/22399, Tarih: 27.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/7533 E.  ,  2018/22399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Ceviz ve erik ağaçlarından oluşan kapama karışık meyva bahçesi niteliğindeki taşınmazda ağaçların bozma öncesi %50'şer oranında bulunduğu kabul edilerek ceviz ve erik ağaçlarından dekar başına elde edilecek gelir ikiye bölünmek suretiyle taşınmazın net geliri bulunmuş olup, bu husus bozma nedeni yapılmadığından, 24.11.2017 tarihli bilirkişi kurulu ek raporu doğrultusunda toplam 30.893,07 TL ye hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazlaya hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-28/04/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan muaf hale geldiğinden harçtan sorumlu tutulmaması

3- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması,

Gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11407, Karar No: 2011/13742, Tarih: 19.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11407 E.  ,  2011/13742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/06/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız idari soruşturmaya neden olmaktan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet ve idari soruşturmaya sebebiyet vermekten kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, öğretmen olduğunu, davalının kendisini haksız olarak şikayet ettiğini, buna bağlı olarak soruşturma geçirdiğini, soruşturma neticesinde muhakkik raporunda "...disiplin, mali ve idari yönden herhangi bir işlem yapılmasına gerek bulunmadığı..." kararı verildiğini bu süreçte büyük üzüntü yaşadığı ve psikolojik tedavi görmek zorunda kaldığını belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davacının insanların çocuklarını eğitim amaçlı yolladıkları okulda bu eylemi gerçekleştirdiğini "vergi dairesi müdürünün sekreterleriyle ilişkisi var" gibi sözlerle bir öğretmene yakışmayacak şekilde davrandığını bu durumun davacıdan çok kendisini zor durumda bıraktığını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından yürütülen soruşturmada ifade veren öğrencilerden bir kısmının sınıfta geçen konuşmayı doğrular mahiyette beyanda bulundukları, bunlardan sadece bir tanesinin sonradan ifadesini değiştirdiği ancak öğrencilerin böyle bir olayı uydurmalarının hayatın olağan akışı, yaşları ve de yaşadıkları çevre ile örtüşmediği dolayısı ile olayın doğruluğuna dair emareler bulunduğu anlaşılmakla davanın reddedilmesi gerekir iken kısmen kabulü uygun görülmemiş usul ve yasaya aykırı kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17674, Karar No: 2018/6162, Tarih: 14.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17674 E.  ,  2018/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/12838, Karar No: 2015/882, Tarih: 10.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/12838 E.  ,  2015/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Mahallesi çalışma alanında bulunan 144 ada 127 ve 133 parsel sayılı 3.965,26 ve 3.758,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı .... vekili tarafından hasımsız olarak Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Asliye Hukuk Mahkemesindeki yargılama sırasında ... ile ... ve ... davaya katılmışlardır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda müdahil davacıların davasının reddine, davacı ....'nin davasının kabulüne çekişmeli 144 ada 127 ve 133 parsel sayılı taşınmazların .... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil davacılar .... ve .... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece ziraat, jeolog ve jeodezi bilirkişilerinin raporlarına göre çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli değildir. Dava konusu taşınmazlar hakkında tespitten evvel açılmış olan tescil davası nedeniyle tespit tutanaklarında taşınmazların nitelikleri ve malik haneleri açık bırakılmıştır. Bu tür davalarda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi gereği hakim re'sen araştırma yaparak gerçek hak sahibini ya da sahiplerini ve niteliğini tespit etmek zorundadır. Mahkemece taşınmazların malikleri belirlenerek malik haneleri doldurulmuş ancak niteliği tespit edilmeden hüküm kurulmuştur. Yine 27.01.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ve eki krokiye göre, çekişmeli 144 ada 127 parsel sayılı taşınmazda (A) harfi ile gösterilen bölümde limon fidanı ve 144 ada 133 parsel sayılı taşınmazda (C), (D) ve (E) harfleriyle gösterilen bölümde nar dikili olduğu belirtildiğine göre, mahkemece çekişmeli taşınmazlar üzerindeki muhdesatın hangi tarihte kimin tarafından dikildiği, kime ait olduğu, muhdesatın cinsi ve iktisap sebebi hususları keşifte yerel bilirkişi ve tanıklar ile ziraat bilirkişisinden ayrıntılı sorularak araştırılmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu 19/2. maddesine göre, taşınmaz mal üzerinde sahibinden başka bir kimseye ait muhdesat mevcutsa, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın beyanlar hanesinde gösterilir. O halde mahkemece, çekişmeli taşınmazların niteliğinin belirlenmesi ve tespit tarihinde taşınmazlar üzerinde limon ve nar ağaçlarının bulunup bulunmadığının, tespit tarihi itibariyle limon ve nar ağaçları dikili ise bu ağaçların hangi tarihte dikildiği, kime ait olduğu ve iktisap sebebinin mahallinde yapılacak keşifte yerel bilirkişi ile tanıklardan ayrıntılı sorularak araştırılmalı, ziraatçi bilirkişiden taşınmazların niteliği ve taşınmazlar üzerindeki ağaçların dağılımı, cinsi, yaşı konusunda ayrıntılı rapor alınmalı, sonucuna göre deliller değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik incelemeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, müdahil davacılar ..... ve ........... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26189, Karar No: 2014/9041, Tarih: 14.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26189 E.  ,  2014/9041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Dava Tarihi : 25/02/2011

Hüküm : Temyiz talebinin reddi

Temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Asıl kararın talep ve hüküm altına alınan tazminat miktarının kesin nitelikte olması gerekçesi ile temyiz talebinin reddine ilişkin İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/08/2012 gün ve 2011/101 değişik iş sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/966, Karar No: 2014/8990, Tarih: 12.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/966 E.  ,  2014/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2009/98-2013/157

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/06/2013 tarih ve 2009/98-2013/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigortası poliçesi ile sigortalı dava dışı şirketin Avusturya'da yerleşik bir firmaya sattığı emtiaların taşıma işini davalı yana verdiğini, emtiaların tam ve eksiksiz olarak davalıya teslim edildiğini ancak söz konusu malların teslim adresine varışı ile kontrolünde toplam 23 emtianın kayıp olduğunun anlaşıldığı, ekspertis raporu ile tespit edilen 15.563,25 Euro hasar miktarının 19.11.2008 tarihinde sigortalıya ödendiğini ileri sürerek 15.563,25 Euro rücuen tazminat alacaklarının BK 83 gereği fiili ödeme günündeki kur üzerinden YTL karşılığı ile 19.11.2008 tarihinden itibaren devlet bankalarının bir yıl vadeli döviz mevduatına uyguladıkları en yüksek faiz oranı ile hesaplanacak faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin bizzat nakliyeyi yapmadığını, sadece rezervasyon takip işlerini yapan forvarder şirketi olduğunu, hasar ihbaranı süresinde yapılmadığını, tazminat talebinin fahiş bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacı sigortalısı ile davalı arasında emtiaların Türkiye'den Avusturya'ya taşınması için sözleşme imzalandığı, taşınan emtiaların varış noktasında eksik çıktığı ve durumun tutanak altına alınarak CMR hamule senedine kaydedildiği, davalı taşıyanın kayıptan sorumlu olduğu, sorumluluğun CMR 23. maddesi gereğince SDR ile sınırlı olacağı, buna göre davalının sorumluluğunun 3.477,48 Euro olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.477,48 Euro'nun dava tarihinden itibaren CMR 27.maddesi gereğince yıllık %5 oranı üzerinden faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Ancak, kaybolan emtiaların bir kısmı 4" boyutunda olup, diğer kısmı ise 19" boyutunda olduğuna göre, mahkemece kaybolan her bir emtianın inç boyutuna göre ayrı ayrı kg hesabı yapılarak sorumluluk sınırını tespit etmek gerekirken emtiaların ortalmasının alınarak tespit yapılması doğru olmamış, davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12566, Karar No: 2014/15328, Tarih: 29.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/12566 E.  ,  2014/15328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların 18 yaşını doldurmadığı gözetilmeden 26/10/2011 VE 18/01/2012 günlü oturumların gizli yerine açık yapılması ve hükmün kapalı oturumda tefhim edilmesi yerine açıkça okunması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

I-Mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;,

1-13/06/2009 tarihli araştırma tutanağına göre; suça sürüklenen çocuk ...’nun yakalandığında, suçunu ikrar ederek, suça konu eşyalardan kalanları saklamış olduğu yeri gösterip dört paket first marka dolu halde sakızın katılana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; katılana kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre sauça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hükmolunan 1 yıl 5 ay 23 gün ile ... ve ... hakkında ise 1’er yıl 1’er ay 23’er gün hapis cezalarının ertelenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek 1 yıllık denetim süresinin belirlenmesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10585, Karar No: 2018/10063, Tarih: 10.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/10585 E.  ,  2018/10063 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları babaları ... ....’in, 717 parsel sayılı taşınmazını diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış suretiyle, davalı torununa devrettiğini ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, tenkis bakımından hak düşürücü sürenin dolduğunu, temlikin muvazaalı olmadığını, miras bırakanla birlikte yaşadığını ve bakımı ile ilgilendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan ....17/02/2008 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak, davacılar, dava dışı kızı..... ve davalının annesi dava dışı .....’nin kaldıkları, miras bırakanın 717 parsel sayılı taşınmazdaki 48/3200 payın satışı için kızı .....’ü 10/11/2000 tarihinde vekil tayin ettiği, vekilin de 18/09/2007 tarihli akit ile taşınmazı mirasbırakanın torunu olan davalıya satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Bilindiği ve Türk Medeni Kanununun 6. 6100 sayılı HMK'nun 190/1 maddelerinde düzenlendiği üzere "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

./..

Somut olaya gelince; davacı taraf dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, mahkemece tanık isimlerini bildirmek üzere davacılara verilen kesin süreye rağmen tanık isimleri bildirilmemiştir. Davacılar iddialarını mahalli bilirkişi beyanları ile kanıtlamaya çalışmışlarsa da kamu düzenini ilgilendirmeyen ve tanıkla ispatı gereken bir hususun mahalli bilirkişi beyanı ile kanıtlanması olanaksızdır.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, temlikin muvazaalı olduğu iddiası, davacılar tarafından usulüne uygun şekilde kanıtlanmış değildir.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.