muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15861, Karar No: 2023/2765, Tarih: 29.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15861 E.  ,  2023/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/413 Esas, 2021/162 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/1511 Esas, 2021/1469 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğine,

2. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğine,

2. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İhbar üzerine sanık tarafından kullanıldığı tespit edilen ikamete, arama yapılmak üzere gidildiğinde, ikametten çıktığı görülerek durdurulan tanık ...'ın, tutanaktaki sözlü beyanında ve aşamalardaki ifadesinde, "Sanıktan temin ettiği uyuşturucu maddeyi, sanığa ait ikamette kullandığını," belirterek, üzerinde eroin kalıntısı bulunan kağıt parçasını teslim ettiği; ikamet aramasında ise 25 adet amfetamin içeren tablet ve 4 fişek eroin ile tanıkta ele geçen kağıt parçası ve ikamette ele geçen eroinin sarılı materyal ile aynı nitelikteki ders kitabının bulunduğu olayda; ihbarın, olay ve arama tutanaklarının, uzmanlık raporlarının, materyale ilişkin karşılaştırma tutanağının içerikleri, tanık ...'ın aşamalardaki beyanları, tanıkta ele geçen kağıttaki kalıntının, sanıkta ele geçen uyuşturucu madde ile aynı tür olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunun sabit olduğu, suç konusunun eroin olması nedeni ile arttırım uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinde 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/1511 Esas, 2021/1469 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3569, Karar No: 2010/13120, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3569 E.  ,  2010/13120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi uyarınca davalıya iki adet kredi kartı verildiğini, davalının sözleşmeye aykırı davranması üzerine hesabın kat edilerek takibe geçildiğini, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının talebinde kısmen haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 10.718.28.-TL.üzerinden iptaliyle takibin bu miktar üzerinden devamına ve davalının % 40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı tarafından yapılan bir kısım ödemelerin davadan önce olduğu temyiz dilekçesine ekli ödeme belgelerinden anlaşılmaktadır. Davadan önce yapılan ödemeler yönünden dava açılmasında davacının hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece anılan bu yön üzerinde durularak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.11.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.11.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine itiraz süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/12108, Karar No: 2015/16904, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12108 E.  ,  2015/16904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2014

NUMARASI : 2013/228-2014/22

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan H.. K.. vd vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkame davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılardan H.. K.. vd. Vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmaz, aynı taşınmazın aynı soy ismi taşıyan paydaşları arasındaki satışı olup, özel amaçlı olabileceği kanaatini uyandırdığından, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın, benzer yüzölçümlü, yakın tarihteki satışı yapılan emsal satışları bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde taşınmaz başında keşif yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Kabule göre de; hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporundaki emsal imar parseli, dava konusu taşınmaz ise kadastral parsel olup, % 40 oranında İmar Düzenleme Ortaklık Payı düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Davalılardan H.. E.. hissesini 15.05.2012 tarihinde davacı idareye devretmiş olup, mahkemece bu husus gözetilerek, adı geçen davalının hisse bedeli hesaplama dışında tutulduğu halde, ödeme ile ilgili olarak infazda tereddüt uyandırılacak şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan H.. K.. vd vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2721, Karar No: 2016/1092, Tarih: 01.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2721 E.  ,  2016/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; davalı tüketicinin elektrik faturasına yansıyan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli ve dağıtım bedelinin iadesine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına davacı kurum tarafından yapılan itiraza ilişkindir.

Davalı tarafın 1663800 nolu abonelik durumunu-abonelik tarifesini(mesken mi?, ticari mi?, hayır kurumu mu?, resmi daire mi?, tarımsal sulama mı?) gösterir, sözleşme, fatura vs. belge dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenle, dosya arasında bulunması gereken; davalı tarafın 1663800 nolu abonelik durumunu-abonelik tarifesini gösterir, sözleşme, fatura vs. belgenin onaylı suretinin taraflardan sorularak celbedilerek dava dosyasına konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11277, Karar No: 2011/1510, Tarih: 15.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/11277 E.  ,  2011/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, oğlu A..'ın  miras bırakanı olan dedesi E.. A..'nın 3 ada 91 parsel sayılı  taşınmazdaki  4 numaralı bağımsız bölümü mirasçılardan  mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak damadı olan davalı Sezen'e satış yoluyla devrettiğini ileri sürerek, payı oranında  iptal ve tescil, olmazsa  tenkis  isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini  savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “......mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen gerekleri tam olarak yerine getirilmemiş, davacı A.. davaya davet edilmemiş, yalnızca davayı takip eden avukata tebligat çıkartılmış, avukatın vekaletname ibraz etmemesi üzerine de, usulen açılmış bir davadan söz edilemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.Bilindiği gibi, bozma ilamına uyulmakla  taraflar yararına usuli kazanılmış hak doğacağı ve bozmada öngörüldüğü şekilde işlem yapılmasının zorunlu hale geleceği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, davada yer almasının sağlanması bakımından davacı A.. adına davetiye çıkartılması ve davete uyduğu takdirde onun huzuruyla davanın sürdürülüp sonuçlandırılması gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir” gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak miras bırakanın mal kaçırma kastının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine  karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.02.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Vahap Keşkek geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali,tescil olmazsa tenkis isteğine ilişkin olup, Mahkemece önceden kurulan kararların temyizi üzerine Dairece verilen bozma kararları çerçevesinde gerekli araştırma ve inceleme yapılarak usuli eksiklikler tamamlandıktan sonra  davanın subut bulmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, davalılardan A..A..'nın dava ile ve çekişme konusu taşınmazla herhangi bir ilgisi bulunmadığından onun hakkındaki davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur.

Ancak, davacı miras bırakanın davalıya yapmış olduğu taşınmaz temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Gerçekten de, davalılardan A..A..'nın dava ile ve çekişme konusu taşınmazla herhangi bir ilgisi bulunmadığından onun hakkındaki davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur.

Ancak, davacı miras bırakanın davalıya yapmış olduğu taşınmaz temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince: davacı A..'ın; mirasbırakanın, kendisinden önce ölen oğlu Atilla'dan olma torunu, davalı Sezen ise kızı A..'in kocası yani damadıdır. Her nekadar, mahkemece muvazaa olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de taşınmazın satış değeri ile gerçek değeri arasında çok aşırı fark bulunduğu, satış bedeli olarak miras bırakan ile A...'in müşterek hesabına 30.000.-TL yatırıldığı banka kayıtları ile sabit ise de anılan paranın miras bırakanın ölümünden çok kısa bir zaman  önce çekildiği, ancak paranın muris tarafından çekildiğinin belli olmadığı ve ölümü ile de terekesinden para çıkmadığı sabittir.

Öte yandan, dinlenilen tanıklar temlike konu edilen taşınmazın miras bırakanın tüm mal varlığı olduğunu ve ölünceye kadar da bu yerde oturduğunu bildirmişlerdir. Hemen belirtilmelidir ki, bir kimsenin tüm mal varlığını teşkil edecek nitelikteki oturduğu taşınmazını elden çıkarmasının hayatın olağan akışına uygun düştüğü söylenemez.

Öyle ise, somut bulgular ve olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın taşınmazı temlikteki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne  karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 15.02.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/6239, Karar No: 2012/15659, Tarih: 27.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/6239 E.  ,  2012/15659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme, karar vermeye yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Emanette kayıtlı ruhsatlı silahların sanıklara veya mirasçılarına iadesine ilişkin kararları temyize yetkisi bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY'nın 317.maddesi uyarınca katılanlar ..., ..., ..., ... ve Hasan Baş vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Diğer temyize nedenlerine gelince,

1-Sanık ...'ın katılanlar ..., ..., ..., ... ve Hasan Baş'ı sanık ...'ın ise katılanlar ..., ..., ... ve ...'yi temyiz edilmeyerek kesinleşen tehdit eylemleri nedeniyle verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararların, CMK'nın 223/1. maddesi kapsamında, yasa yoluna tabi hüküm niteliğinde bulunmadığı,

Anlaşıldığından, katılanlar ..., ..., ..., ... ve Hasan Baş vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ...'ın, katılan Hasan Baş'ı tehdit eylemi yönünden duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın ölümü nedeniyle verilen düşme kararına yönelik katılan Hasan Baş vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/242, Karar No: 2024/3784, Tarih: 21.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/242 E.  ,  2024/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2059 E., 2022/1672 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ezine Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/332 E., 2021/84 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil olmadığı taktirde alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu Çanakkale İli, Ezine İlçesi, ... Köyü, ... Yeri Mevkiinde kain 789 parselde kayıtlı, 6833 m² miktarlı taşınmazın kadastro tespitlerinde hatalı olarak davalı adına tespit edildiğini, miras yoluyla intikal eden işbu taşınmazı müvekkilinin 70-80 yıldır kendi mülkü gibi kullandığını, tapu kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını yeni öğrenildiğini, müvekkilinin kendisine ait olduğu inancı ile taşınmazın değerini artırıcı faydalı masraflar olarak meyve ağaçları diktiğini, taşınmazı tarla vasfından meyvelik arazi niteliğine dönüştürdüğünü ve ona değer kattığını, şimdi ise dava konusu taşınmazdan men edilmek istendiğini ve ecrimisil talep edildiğini belirterek, yolsuz tescil sebebiyle davalı üzerine olan kaydın iptalini ve müvekkilinin adına tescilini, aksi taktirde taşınmazın değerinin artmasına neden olan faydalı masraflar (tarla vasfından olan taşınmazın ağaç ve meyve dikimi ile meyvelik arazi niteliğine dönüştüğünü ve bu anlamda meyvelik arazi vasfını kazanmakla elde ettiği değer artışını, ayrıca bundan sonra bu taşınmazın meyvelik olarak kullanımı ile elde edilecek olan gelirin tespiti ile arada oluşan değer farkının, ağaçların ürün verebileceği zaman da dikkate alınarak tespiti ile müvekkilinin bunu elde edemeyecek olmasından dolayı uğradığı zararının tazmini) için bu bedeller tespit edilene kadar fazlaya dair hakları saklı olmak üzere, şimdilik 30.000,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 17.02.2021 tarihinde bilirkişi raporunda belirtilen 161.573,17 TL üzerinden bakiye harç yatırılmıştır.

II. CEVAP