muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2982, Karar No: 2020/973, Tarih: 05.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2982 E.  ,  2020/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21/05/2019 tarih ve 2019/155-2019/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı TPMK vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “ALTIN” esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şahısça yapılan, 2014/83886 kod sayılı, “ALTIN KASE” ibareli marka tescil başvurusuna, iltibas vakıa ve hukuki sebebine dayanılarak yapılan itirazın, nihai olarak Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, TPMK YİDK’nın 2015/M-10871 sayılı kararının 30. sınıfta yer alan “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar, Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez” emtiaları bakımından kısmen iptalini, dava konusu markanın yukarıda belirtilen emtialar yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, “ALTIN” ibaresinin davacının tekeline bırakılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin markası ile davacı markasının, görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzerlik göstermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından 17/11/2016 tarih 2016/19 E.-2016/330 K. sayılı dosyadan verilen davanın kabulüne ilişkin karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin

04/05/2017 tarih 2017/447 E.-2017/418 K. sayılı kararı ile davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar karşı davalılar vekillerince yapılan temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 14/01/2019 tarih 2017/2982 E.-2019/256 K. sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının resen bozularak kaldırılmasına karar verilmiş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

04/05/2017 tarih 2017/447 E.-2017/418 K. sayılı kararı ile davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar karşı davalılar vekillerince yapılan temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 14/01/2019 tarih 2017/2982 E.-2019/256 K. sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının resen bozularak kaldırılmasına karar verilmiş ve dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı markası ile davacı markalarının kullanacağı mallarının aynı ve ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu, aynı pazarlama kanalları vasıtasıyla marketlerdeki aynı raflarda yan yana tüketiciye sunulacağı dikkate alındığında, ortalama tüketicilerin davalı markasının davacı markalarının bir başka versiyonu gibi algılayacakları, tüketicilerin mal veya hizmetleri üreten işletmeler arasında idari-ekonomik anlamda bir bağlılığın olduğu ve davalının davacının vermiş olduğu bir lisansla anılan ibareyi kullandığı düşüncesine kapılabilecekleri, “ALTIN KASE” ibaresi kasenin nitelendiği gibi bir intiba uyandırıyorsa da orta seviyede tüketicinin raflarda her iki taraf mallarını gördüğünde sadece ürünün üzerindeki “ALTIN” ibaresini algılayacağı, “KASE” sözcüğü tamamlayıcı unsur olarak görülebileceği, markaların birbirinin devamı gibi değerlendirilebileceği, bu durumda davacı markaları ile davalı markasının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu gerekçesiyle ve talebe bağlı kalınarak başvuru kapsamındaki 30. sınıfta yer alan “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar, Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez” emtiaları yönünden TPMK YİDK'nın 2015-M-10871 sayılı kararının kısmen iptaline, 2014/83886 sayılı markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine ilişkin mahkemenin 17.11.2016 tarih 2016/19 E. 2016/330 K. sayılı ilamı bu yönden temyiz edilmemiş olduğundan bu kısmın kesinleşmiş olması nedeni ile yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9812, Karar No: 2015/13025, Tarih: 11.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9812 E.  ,  2015/13025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti

........ ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ......Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.02.2014 gün ve 331/116 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 155 nolu parselin....... ....projesi kapsamında kaldığını, kamulaştırma hak ve talepleri nedeniyle bu davayı açmakta hukuki menfaatleri bulunduğunu, taşınmaz üzerindeki her türlü muhdesatın vekil edenleri tarafından meydana getirildiğini ileri sürerek, müvekkilleri adına tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu edilen taşınmazın mera olduğunu, meralar üzerindeki muhdesatın mülkiyetinin kural olarak arzın mülkiyetine tabii olduğunu, davacıların hak idida etmesinin hukuka aykırı olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, taşınmaz üzerindeki ev, ahır, ağaç ve her türlü muhdesatın davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller değerlendirilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ......... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan, yerinde olmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

Diğer temyiz itirazlarına gelince;

2-HMK'nın 26. maddesine göre hakim talepten fazlasına karar veremez. Davacılar vekili, dava dilekçesinde net bir biçimde 155 parsel üzerinde bulunan muhdesatın müvekkilleri adına tespitini talep etmiş olmasına rağmen mahkemece, dava dışı 152 nolu parsel üzerinde kalan bir adet WC, muhtelif sayı ve cinste ağaç ile 154 nolu parsel içerisinde kalan 2 adet ahır, aynı parsel içinde kalan muhtelif sayı ve cinste ağaçların da aidiyetinin tespitine karar verilmiş olup talep aşılmıştır. Bu durum usul ve yasya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekir.

3-Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

3-Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır, hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Bu durumda, Mahkemece, davacıların istemleri hakkında infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde açık ve anlaşılır bir biçimde, usulün aradığı nitelikleri haiz bir karar verilmelidir. Bu açıklanan hususlar ışığında, somut olayda davacılar tarafından dikildiği belirtilen ağaçların infazda tereddüde yol açmayacak şekilde nitelik, sayı, cins ve adetlerinin hükümde ayrıntılı olarak gösterilmemiş olması HMK 297/2. maddesine aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

4- Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın davacılar tarafından yapıldığı iddiasıyla açılmıştır. Toplanan delillerden muhdesatın davacılar tarafından meydana getirildiği sabit olmuş mahkemece de böyle kabul edilmiştir. Bir taşınmazın üzerindeki yapı, bitki ve ağaçlar yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere arzın mülkiyetine tabidir. Bu nedenle mahkemece davaya konu muhdesatın davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespiti kararıyla yetinmek gerekirken, muhdesatın mülkiyetinin davacılara ait olduğunu belirtir şekilde "aidiyet" kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2), (3) ve (4) bentlerde açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu bölümlerinin 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10908, Karar No: 2013/5829, Tarih: 08.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10908 E.  ,  2013/5829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

CMK.nun 217. maddesine göre topladığı delilleri duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirip, sübut delilleri mahkumiyete yeter nitelik ve derecede kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yöne ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesinin uygulanması ile hükmedilen adli para cezasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine '' 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına '' ibaresinin eklenmesi, TCK.nun 62/1. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen gün adli para cezasının 4 güne indirildikten sonra mahkemenin takdiri uygulaması da gözetilerek beher günün 20 TL. ile çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının 80 TL. olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5300, Karar No: 2024/7565, Tarih: 03.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5300 E.  ,  2024/7565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/394 E., 2024/22 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı vekili yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1426, Karar No: 2014/11822, Tarih: 03.11.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/1426 E.  ,  2014/11822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tahsiline yönelik, tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine yapılan vaki itirazın iptali, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın iptaline, davalının % 20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, tahliyeye karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mahkemece deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının dayandığı sözleşmedeki kira bedelinin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunun kanıtlanamamasına göre davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, 07.03.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile 01.01.2009 tarihli, bir yıl müddetli aylık 420 TL bedelli, sözleşmeye dayanarak 2012 yılı Aralık ayı ile 2013 yılı Ocak, Şubat Mart ayları kira parası olarak toplam 1.680 TL nin tahsili isteminde bulunmuş, davalı borçlu süresinde yaptığı itirazında borcu bulunmadığını, kira sözleşmesini de kabul etmediğini bildirmiş, yargılama sırasında taraflar arasındaki asıl sözleşmenin 01.01.2009 tarihli, aylık 340 TL bedelli sözleşme olduğunu ve bu sözleşmedeki miktarlar üzerinden kira paralarını elden ödediğini savunmuştur. Davalı kabul ettiği miktardan takibe konu kira bedellerini elden ödediğini savunmuş, delilleri arasında yemin deliline de dayanmıştır. O halde davalı borçluya kabul ettiği miktardan kira paralarının elden ödendiğine ilişkin olarak yemin teklif etme hakkını kullanıp kullanmayacağı hatırlatılıp sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek ./..

HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26603, Karar No: 2009/6985, Tarih: 02.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26603 E.  ,  2009/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kural olarak eklentinin taşınmazdan ayrı olarak haczi mümkündür. Taşınır mallar M.K. 686. maddesi uyarınca eklenti olduğu saptandığı taktirde taşınmazdan ayrı haczedilebilir ve satılabilir. Çünkü eklentinin taşınmaz yok edilmeden, zarara uğratılmadan veya yapısı değiştirilmeden ondan ayrılması mümkündür. Ancak İİK.nun 83/c maddesi gereğince ipotek haczedilemez. Bu hükmün uygulanabilmesi için mahcuzun hem ipotek akit tablosunda yazılı olması hem de M.K.nun 686. maddesinde taşınmazların eklentisi niteliğini taşıması zorunludur.

Somut olayda mahkemece ipotek akit tablosunda yer alan mahcuzların niteliğini belirleyecek yukarıdaki ilkelere uygun hukukçu bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi kurulu raporu alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, ayrıntılı düzenlenmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak ve menkullerin haczinden önce taşınmaza haciz konulduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20042, Karar No: 2018/7640, Tarih: 19.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20042 E.  ,  2018/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/6232, Karar No: 2015/12815, Tarih: 25.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/6232 E.  ,  2015/12815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen ölüm aylıklarının yasal faizili ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 07.03.2006 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Kanun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesilerek yersiz ödenen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği, anlaşılmıştır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı ... ve ... Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün ...'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun,... Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas - 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm