muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10391, Karar No: 2022/19218, Tarih: 26.12.2022

1- Sanık ...'nun orman idaresine üretim bölmesinde eksik emval olduğu yönünde bir bildirimde bulunup bulunmadığının araştırılması, sahada dip kökleri tespit edilen emvalin çaplarının tespiti ile sanık ... hakkında açılan davaya konu emval ile temyiz incelemesinde konu dosyada tespiti yapılan dip köklerin uyumlu olup olmadığı yönünde rapor aldırılması, kesim, taşıma, sürütme şartnamelerinde imzası bulunan diğer şahıslar dinlenerek bölmenin kesimine ilişkin sanıklar arasında fiili bir taksim yapılıp yapılmadığı, sanık ...'nun da 16 nolu bölmede fiilen kesim işi yapıp yapmadığının sorulması, orman idaresi görevlileri Emrah Yaşa ve ... dinlenerek sanığa damgasız ağaç kesimi yönünde bir talimat verip vermedikleri, bu yönde bir talimat verilmiş ise damgasız kesimi yapılacak ağaçların sanığa gösterilip gösterilmediğinin sorulması, sanık ... hakkında aynı bölmede kesim nedeniyle yargılama yapılan Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/754 Esas sayılı dosyasının da incelenmesi ile delilerin takdiri ve sanık ... ile sanık ... arasında suç isnadını gerektirecek bir husumet bulunup bulunmadığının araştırılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya kapsamına göre sanıkların benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde alt sınırdan uzaklaşarak teşdit uygulanmasını gerektirmediği halde hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde sanık hakkında asgari hadden ayrılarak fazla ceza tayini,

3- UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın hükümden sonra 12.08.2022 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6073, Karar No: 2024/2463, Tarih: 16.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6073 E.  ,  2024/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1150 E., 2023/840 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/305 E., 2022/126 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalı yaklaşık 21 yıldır evli olduklarını, ortak 2 çocuklarının olduğunu, davalı erkeğin müvekkiline karşı hakaret, küfür, şiddet gösterdiğini, darp sonucu oluşan kan sahnelerine ortak çocuklar yıllarca şahit olduğunu, travma yaşadığını, davalının agresif bir yapıya sahip olduğunu, durup dururken ortada hiçbir neden olmadan müvekkili ile çocuklarına her türlü şiddeti gösterdiğini, bahaneler uydurarak sürekli çocuklara kesici ve delici aletlerle sardırmaya başladığını, müvekkilinin ve çocuklarının evde kesici ve delici aletleri sürekli davalıdan korumak için saklama halinde yaşamaya başladıklarını, bu nedenlerle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî tazminat, 50.000,00 TL manevî dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, müvekkili lehine aylık 2.500,00 TL tedbir /yoksulluk nafakasının her yıl artış oranıyla birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; iddiaları reddettiğini, eşine karşı hem maddî hem manevî sorumluluklarını yerine getirdiğini, evine ve eşine dört dörtlük baktığını, fiziksel şiddet olduğuna ilişkin ne polise şikayet ne de bir darp raporu olmadığını, bu isnatların yapılmasının sebebi mahkemeyi etkilemeye ve yönlendirmeye yönelik olduğunu, davacı kadının tüm altınları alarak evi terk ettiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; iddiaları reddettiğini, eşine karşı hem maddî hem manevî sorumluluklarını yerine getirdiğini, evine ve eşine dört dörtlük baktığını, fiziksel şiddet olduğuna ilişkin ne polise şikayet ne de bir darp raporu olmadığını, bu isnatların yapılmasının sebebi mahkemeyi etkilemeye ve yönlendirmeye yönelik olduğunu, davacı kadının tüm altınları alarak evi terk ettiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin aile birliğine ilişkin görevlerini aksattığı, eşine ve ortak çocuklara fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığı anlaşıldığından tam kusurlu olduğu, olayların akışı karşısında davacı kadının dava açmakta haklı olduğu ve bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın lehine 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata ve kararın kesinleşmesine müteakip aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; ortak çocukların yanlı ve kurgulanmış beyanlar verdiklerini, müvekkilinin tanık dinletme hususunda savunma hakkı ve süresinin verilmediğini, evliliğin bitmesinde kusurlu tarafın davacı kadının olduğunu, mahkemece hükmedilen tazminat ve nafaka miktarlarının fahiş olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; ortak çocukların yanlı ve kurgulanmış beyanlar verdiklerini, müvekkilinin tanık dinletme hususunda savunma hakkı ve süresinin verilmediğini, evliliğin bitmesinde kusurlu tarafın davacı kadının olduğunu, mahkemece hükmedilen tazminat ve nafaka miktarlarının fahiş olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/673, Karar No: 2012/66, Tarih: 10.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/673 E.  ,  2012/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve ... olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçunun ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu olarak kabulü ile her iki suçtan mahkûmiyetine dair Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.10.2005 gün ve 2005/275 Esas, 2005/371 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve oluşa uygun kabule göre sanığa atılı ... olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının tâbi olduğu kanun maddelerinde öngörülen cezalarının miktarlarına nazaran 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet hükümlerinin verildiği 31.10.2005 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/955, Karar No: 2023/10982, Tarih: 26.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/955 E.  ,  2023/10982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/392 E. 2015/872 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/392 Esas, 2015/872 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafii tarafından eksik araştırma ve inceleme ile sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğu gerekçesiyle hüküm temyiz edilmiştir.

2. Katılan kurum vekili tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, tanık ...'a ait 17.11.2014 tarihli hepatit tetkiklerinin pozitif olan sonuçlarının bilgi işlem sistemi üzerinden laboratuvar teknisyeni olması hasebiyle bildiği şifreyi girmek suretiyle görev alanına girmemesi ve mesai saati dışı olmasına rağmen negatife dönüştürmek suretiyle resmi rapor içeriğini kasıtlı olarak gerçeğe aykırı şekilde değiştirerek üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı işlemediğine ilişkin savunmada bulunmuştur.

3. Mahkemece yapılan yargılamada neticesinde; tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1. Sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/5032, Karar No: 2019/7693, Tarih: 11.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/5032 E.  ,  2019/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2018 tarih ve 2018/662 - 2018/347 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/876, Karar No: 2016/5089, Tarih: 07.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/876 E.  ,  2016/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinde, “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü yer almaktadır. Mevzuat hükümlerine aykırı olarak usulsüz tebliğ halinde ise, tebligat gerçekleşmemiş sayılmaktadır.

Eldeki davada, davacının mernis kayıtlarına göre ...adresinde ikamet etmesi, daha önce ise ... adresinde kayıtlı olması, Kuruma intikal eden işe giriş bildirgelerine göre de Kurum tarafından davacının Selçuklu/Konya adresinin bilinen adresi olmasına rağmen, davacının anne-babasının ikamet ettiği Ilgın/Konya adresinde, “birlikte sakin babasına” şerhi ile yapılan ödeme emri tebligatının usulsüz olduğu ve öğrenme tarihinden bir gün sonra 15.08.2014 tarihinde açılan işbu davanın süresinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece, davacının ödeme emrinin iptali isteminin hak düşürücü süre içinde ileri sürdüğü kabul edilip, işin esasına girilerek davacının iddiaları hakkında bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1144, Karar No: 2020/4496, Tarih: 15.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1144 E.  ,  2020/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın ... Petrolcülük ve ... Petrol Ürünleri isimli şirketlere ait sahte faturaları kullanmak suretiyle hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; 27/12/2012 tarih ve 2012-A-432/11 sayılı Vergi İnceleme Raporunda sanığın dava konusu yapılan faturalar dışında ... Otomotiv Nak. ve Petrol Ürün. Mad. Yağ Kimya San. Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen sahte faturaları da kullandığının belirtilmesi ve mahkemece bu şirket tarafından düzenlenen faturaların da sanığın mahkûmiyetine esas alınması ancak dava konusu olan sahte faturaların yalnızca ... Petrolcülük Otomotiv Yed. Par. Ltd. Şti. ve ... Petrol Ürünleri Madeni Yağ Kimya Otomotiv Yedek Parça Lastik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından düzenlenmiş sahte faturalar olması, sanığın savunmasında iddianamede belirtilen petrolü aldığını ancak kaçak olduğunu bilmediğini, ormanda kesim yaptığını, İzmir'den ... isimli bir kişinin faturası ile birlikte bu petrolü getirdiğini ve faturası olduğu için aldığını beyan etmesi, dosyada suça konu faturaları düzenleyen şirketlere ait vergi tekniği raporlarının sadece kapak ve sonuç kısımlarının yer alması karşısında;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

d) ...’nın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra beyanının alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile iddia konusu yapılmayan ... Otomotiv Nak. ve Petrol Ürün. Mad. Yağ Kimya San. Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen sahte faturaların da kullanıldığından bahsedilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile iddia konusu yapılmayan ... Otomotiv Nak. ve Petrol Ürün. Mad. Yağ Kimya San. Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen sahte faturaların da kullanıldığından bahsedilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2013 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde "Sanığın 2009 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandığı.." denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

b)Aynı takvim yılı içerisinde farklı beyannamelerde birden çok sahte fatura kullanan sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Adli Emanetin 2013/24 sırasında kayıtlı suça konu fatura asıllarının akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.