muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6025, Karar No: 2023/714, Tarih: 08.02.2023

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Faktoring Hiz. A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin 6100 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesine uygun olmadığını ve davacının müvekkiline karşı aktif husumet hak ve yetkisi olmadığı yönündeki usuli itirazların dikkate alınmadığını, davacının çekleri diğer davalı lehine keşide ettiği, lehtar ya da diğer davalının ise bu çekleri ciro ederek dava dışı Efe Galvano şirketine ciroladığını, Efe Galvano şirketi tarafından da bu çeklerin bir kısmının faktoring işlemleri dolayısıyla davalı Faktoring şirketine ciro edilerek verildiğini, müvekkilinin davacıya karşı dördüncü kişi durumunda olduğunu, mahkemenin bu hususu dikkate almadığını, dosyada mübrez 6.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/594 E., 2014/315 K. sayılı ilamıyla Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 2008/2518 E., 9638 K. sayılı ilamının görmezden gelindiğini, 6361 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kararın yanlış olduğunu, dava menfi tespit davası olup iddia ve savunmanın genişletilmesine muvafakat etmedikleri gibi ıslah da yapılmadığı halde mahkemenin istirdat davasıymış gibi hüküm tesis etmesinin doğru olmadığını, dava konusu edilen 6 adet çekten 14.02.2012 tarihli 14.000,00 TL ve 02.03.2012 tarihli 20.000,00 TL bedelli çeklerin ihtiyati tedbir kararıyla tahsil edilemediğini, icra takibine de konu edilemediğini, 04.04.2012 tarihli 20.000,00 TL bedelli çekin ise hamilinin müvekkili olmayıp dava dışı Efe Galvanoya iade edildiğini bildirdikleri halde bu çek için davalı müvekkili aleyhine hüküm kurulduğunu, 03.05.2012 tarihli 24.000,00 TL bedelli çek Efe Galvano'ya iade edildiği halde ve bu çek müvekkili tarafından tahsil edilmediği halde müvekkilinden istirdadına karar verilmesinin doğru olmadığını, kaldı ki davacı vekilinin 09.07.2013 tarihli dilekçesinde 04.04.2012 tarihli 20.000,00 TL, 03.05.2012 tarihli 24.000,00 TL bedelli bu iki çekin davalı Faktoring şirketi tarafından dava dışı Efe Galvano'ya iade edildiğini, Efe Galovano'nun da başka bir şahsa ciro ettiğini, bu nedenle bu çekler yönünden teminatın iadesini talep ettiğini, buna rağmen bu iki çek ve çeke dayanan takiple ilgisi olmadığı halde istirdadı yönünde hüküm kurulduğunu, 12.12.2011 tarihli 15.000,00 TL ve 17.01.2012 tarihli 16.500,00 TL bedelli iki çekin ise davalı müvekkili tarafından tahsil edildiğini, alınan raporda davacının 2011 yılı defterlerinin delil niteliğinde olmadığı, davalı müvekkilinin ticari kayıtlarının ise delil niteliğinde olduğunu davacının çekleri davalı Art Aksesuar ve Mobilya San. Tic. Ltd. Şti'ne verdiğini, Art Aksesuar ve Mobilya San. Tic. Ltd. Şti'nin de bu çekleri dava dışı Efe Galvano'ya ciro ettiğini, Efe Galvano'nun faturaya müstenit alacağını davalı Faktoring şirketine temlik ettiğini, hamil olduğu çekleri de ödeme vasıtası olarak cirolayarak verdiği ve faktoring şirketinin gerçek olduğunun tespit edildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu çeklerin incelenmesinde keşidecisinin davacı, lehtarının davalı Art Aksesuar... Ltd. Şti, sonraki cirantanın dava dışı Efe Galvano Ltd.Şti, hamilin ise davalı Faktoring Şirketi olduğunun görüldüğü, davalı faktoring şirketinin alacağını dava dışı bir şirkete temlik ettiği, davacı vekili mahkemece verilen ara karar üzerine yaptığı açıklamada davaya davalı Faktoring Şirketine karşı tazminat davası olarak devam ettiklerini belirttiği, dava konusu çekler 6361 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki tarihleri içerdiği, ayrıca davanın 17.02.2012 tarihinde, yani 6361 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce açıldığı, davalı faktoring şirketinin kambiyo ilişkisinde dördüncü kişi olduğu, bu nedenle lehtara karşı ileri sürülebilecek hususların davalı faktoring şirketine karşı ileri sürülemeyeceği, dosya kapsamı itibariyle faktoring işleminde de mevzuata bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup açıklanan bu hususlar itibariyle davanın davalı faktoring şirketi hakkında reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, diğer davalı hakkında verilen karar istinaf edilmediğinden yeniden kurulan hükümde bu husus gözetilerek, davalı ... Faktoring A.Ş. vekilinin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı Art Aksesuar ve Mobilya San. Tic. Ltd. Şirketi ile Efe Galvano ve Plastik San. ve Tic. Ltd. Şti. ortakları ve imza yetkilileri aynı kişiler olup adresleri ve iştigal konularının aynı olduğunu, faktoring sözleşmesinin ise bu sözleşmeye kefil olarak Art Aksesuar ve Mobilya San. Tic. Ltd. Şirketi adına imzalandığını, Efe Galvano ve Plastik San. ve Tic. Ltd. Şti adına ve Art Aksesuar ve Mobilya San. Tic. Ltd. Şirketi adına sözleşmeyi imzalayanın aynı kişi olduğunu, davalı Faktoring firmasının ciro zincirinde bulunan şirketler arasındaki ilişkiyi bilmediğinin kabul edilemeyeceğini, lehtara karşı ileri sürülebilecek hususların davalı faktoring şirketine karşı ileri sürülebileceğini, Efe Galvano ve Plastik San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından davalı ... Faktoring A.Ş.'ye sunulan irsaliyeli fatura incelendiğinde malların teslim edildiğine dair imzaların da mevcut olduğunu, davalı ... Faktoring A.Ş. iyi niyetli kabul edilemeyeceğinden kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/765, Karar No: 2010/12533, Tarih: 06.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/765 E.  ,  2010/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/03/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin reddine ilişkin 14/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalının işlettiği büfenin önünden geçerken, davalı tarafından büfe önündeki kaldırım taşlarının sökülerek yerine kaygan bir zemin yapılması ve havanın yağışlı olmasının da etkisi ile düşerek yaralandığını beyanla uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, işlettiği büfe önündeki kaldırım taşlarının izinli ya da izinsiz olarak davalı tarafından değiştirilmediği, değiştirilmiş ise bunun davalı tarafından yapıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Davacı, davalının işlettiği büfenin önündeki kaldırım taşlarının büfenin daha güzel görünmesi için davalı tarafından kaygan bir zemin ile değiştirildiğini iddia etmiş, iddiasını kanıtlamak amacıyla keşif ve bilirkişi incelemesi ile her türlü kanıta dayanmıştır.

Yerel mahkemece, davalının işlettiği büfe önündeki kaldırım taşlarının değiştirilip değiştirilmediği konusunda Bakırköy ve Büyükşehir Belediyesi Başkanlıklarından gelen yazılarda olay yerindeki kaldırım taşlarının izinli ya da izinsiz olarak değiştirilmediği, bu konuda ruhsat izni verilmediği bildirilmiş, mahkemece bu yanıtlar ile yetinilerek istem reddedilmiş ise de, davacının sunduğu fotoğraflardan davalı tarafından işletildiği anlaşılan büfenin önündeki kaldırım taşlarında bazı değişiklikler yapılmış olduğu görülmektedir.

Davacı, olay yerinde keşif yapılıp bilirkişi raporu alınması da istediğine göre; bu konuda uzman bilirkişi eşliğinde olay yerinde keşif yapılmalı, büfe önündeki kaldırım taşlarının sökülüp yerine kaygan nitelikte bir zemin yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise kim tarafından ve ne zaman yapıldığı araştırılmalı, davacının düşerek yaralanması ile varsa davalının eylemi arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığı araştırılıp tartışılmalı ve varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7919, Karar No: 2017/470, Tarih: 02.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/7919 E.  ,  2017/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 15 parsel sayılı 4.083,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşımazın kayıp ve yitik kişilerden kaldığı, ... ve arkadaşları adına borçlanma kaydı bulunduğu ve borcun ödenmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit maliki mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

02.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2079, Karar No: 2022/2682, Tarih: 01.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2079 E.  ,  2022/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 26. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde Etib Teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ... Sendikasına üye olduğunu, ancak sendika ile kurum arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girmesinden sonra 30,00 TL civarında olan yevmiyesinin 24,00 TL’ye düşürüldüğünü, sendikalı olduktan sonra yevmiyesinin düşürülmesi nedeni ile hak kazandığı tüm alacakların kendisine eksik ödendiğini iddia ederek ücret farkı alacağı ile birlikte bir kısım fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının talep ettiği alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, dava dışı ... ile sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklardan davalının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi ile işçilere farklı menfaat ve yararların sağlandığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafın katılma yoluyla istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine, davacının istinaf başvurusunun ise, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından (katılma yolu ile) temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalının karar tarihi itibariyle kesin nitelikteki karara karşı katılma yoluyla istinaf ve temyiz yoluna başvurma hakkı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Katılma yolu ile başvurma” başlığını taşıyan 348 inci maddesinde; “(1) İstinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir. İstinaf yoluna asıl başvuran taraf, buna karşı iki hafta içinde cevap verebilir. (2) İstinaf yoluna başvuran, bu talebinden feragat eder veya talebi bölge adliye mahkemesi tarafından esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile başvuranın talebi de reddedilir.” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir.

Kanunun açık hükmüne göre, normal hal ve şartlar altında istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmayan bir taraf, karşı tarafın istinaf başvurusuna karşı süresi içinde vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir (M. Atalı/İ. Ermenek/E. Erdoğan, Medeni Usul Hukuku, ... 2021, 620).

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı yönünden miktar itibariyle kesin olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Bu halde, kural olarak davalının istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır. Bir hak mevcut olmadığı halde istinaf yoluna başvurulması halinde, başvurunun esasına ilişkin inceleme yapılmadan istinaf başvurusunun reddi gerekir (HMK m. 341). Diğer taraftan, davalının kesin nitelikteki karara karşı doğrudan istinaf yoluna başvurma hakkı yok ise de, Kanunun 348 inci maddesi gereğince, karşı tarafın istinaf başvurusuna karşı katılma yolu ile istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davalının, davacının istinaf başvurusuna karşı katılma yolu ile istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince davalının katılma yolu ile istinaf başvurusunun kabulü ile başvurunun esastan incelenmesi gerekirken, istinaf başvurusunun miktar itibariyle reddine dair kesin olmak üzere karar verilmesi hatalıdır.

Belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı Kanununun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır (HMK. m. 366). Dosya kapsamına göre, davalı bakımından dava değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf karar tarihi itibariyle kesinlik sınırının altındadır. Kural olarak davalının, istinaf başvurusunun “kesinlik sebebiyle reddine dair” kesin nitelikteki kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır. Ancak davalının, davacı tarafın temyiz dilekçesine karşı iki haftalık yasal süre içinde cevap vermek suretiyle katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir. Bu halde, Kanunun 366 ve 348 inci maddeleri gereğince davalı tarafın katılma yoluyla temyiz hakkı mevcuttur. Davalının katılma yolu ile temyiz talebi yerinde görülerek temyiz incelemesi yapılmış; Mahkemece, davalının katılma yoluyla istinaf başvurusu hakkında hatalı karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Sonuç olarak, Bölge Adliye Mahkemesince davalının katılma yolu ile istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, her iki tarafın istinaf başvurularının esastan incelenmesi gerekirken, hatalı hukuki değerlendirme yapılmak suretiyle davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15311, Karar No: 2016/205, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15311 E.  ,  2016/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Babaeski Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2015

NUMARASI : 2015/318-2015/625

TALEP EDEN : Küçükçekmece 4. Aile Mahkemesi 2012/1033 Esas

KISITLI ADAYI : M.. E..

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk ve Babaeski Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, Babaeski İlçe Emniyet Müdürlüğünün 26.12.2014 tarihli cevabî yazısına göre kısıtlı adayının “G.. Mah. K.. G.. Sk. No:.. Babaeski/KIRKLARELİ” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Babaeski Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “K.. Mah. B.. Cad. No:.. İçkapı No:... Küçükçekmece/İSTANBUL” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Babaeski İlçe Emniyet Müdürlüğünün 26.12.2014 tarihli cevabî yazısına göre kısıtlı adayının “G.. Mah. K.. G.. Sk. No:.. Babaeski/KIRKLARELİ” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Babaeski Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Babaeski Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6183, Karar No: 2014/13935, Tarih: 03.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/6183 E.  ,  2014/13935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ...’in temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Hırsızlık suçununun okul bahçesindeki kantinden gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-a maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de,

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a, 116/2. maddesindeki hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında aynı Yasanın 66/1-e, 66/2-4, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 11/06/2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1099, Karar No: 2014/9005, Tarih: 07.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1099 E.  ,  2014/9005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/500-2013/695

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı Vakfın taşınmazda 01.11.2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme ile aylık net 20.000 TL bedelle kiracı olduğunu,5 yıllık Süre sona ermeden en son 28.243.33 TL kira bedeli ödendiğini, 5 yıllık sürenin dolmasından önce yeni dönem kira parasının aylık net 40.000.-TL olarak ödenmesinin istendiğini,davalının ise istenilen kirayı kabul etmeyip artışlı olarak aylık net 31.169.33.-TL olarak yatırdığını belirterek 01.11.2012 tarihinde başlayan yeni dönem kira bedelinin aylık net 50.000 TL olarak tesbitini istemiştir.Davalı Vakıf vekili ise taşınmazı tamire mahtaç halde kiraladığını, bu şartlar altında kira bedelinin belirlendiğini,sözleşmede artış şartının belli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunun 93.maddesi gereğince gayrimenkul irad sahiplerinin ödemek zorunda olduğu vergiler stopaj yoluyla tahsil edilmektedir.

Kira parasının bir bölümünün stopaj ve fon kesintileri adı altında,vergi dairelerine kiracı tarafından ödenmesi kiraya verenin gelir vergisi yükümlülüğüne ait ve vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur.Yakıt parası,aydınlatma ,temizlik,sigorta veya doğrudan doğruya mecurun kullanımından doğan masraf kalemlerinden olmayan vergi,kira parasının tesbitinde bir unsur olarak dikkate alınmayacağından fon ve vergi stopajı düşürülerek “net” kira parası tesbit edilemez.

Somut olayda, bilirkişiler dava konusu kiralananın boş olarak yeniden kiralanması halinde aylık brüt 50.000 TL getirebileceğini belirlemişlerdir. Bu durumda bilirkişilerce aylık brüt olarak belirlenen 50.000 TL üzerinden davalının eski kiracı olması nedeniyle hak ve nesafete göre indirim yapılması ve brüt olarak kira bedelinin tesbiti gerekirken bu hususlar göz önünde tutulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.