muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8032, Karar No: 2012/13729, Tarih: 18.06.2012

**21. Hukuk Dairesi         2012/8032 E.  ,  2012/13729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2012

Davacı vekili, işverence davalı işyerinde kasiyer olarak çalışan müvekkiline ve diğer işçilere haklarını kısıtlayacak nitelikte yeni iş sözleşmesi ve ibraname imzalatılmak istendiğini, bazı işçilerin işinden olmamak için bu belgeleri imzaladıklarını, müvekkilinin de aralarında bulunduğu bazı işçilerin imzalamamaları üzerine baskıya maruz bırakıldıklarını, işyerinden son olarak 1.120,00 TL net ücret almakta olan müvekkilinin ücretinin kayıtlarda düşük gösterildiğini, Ocak 2011 tarihine ilişkin maaş farklarının ödenmediğini, yaptığı fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatili çalışması ücretlerinin ödenmediğini, davacının bu sebeple 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/e maddesi gereğince 07.02.2011 tarihli ihtarnameyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshederek hak ve alacaklarının ödenmesini talep ettiği halde ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ücret farkı alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, çalışma süresi ve ücretin eksik gösterildiği iddialarının gerçeği yansıtmadığını, fazla mesailerin ücrete dahil olduğunu, yaptığı fazla çalışmaların ücretlerinin imzalı bordrolarla ödendiğini, davacının iddia ettiği kadar çalışmasının insan bünyesine aykırı olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ücret farkı dışındaki alacaklar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının işverene gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği ve dava konusu ettiği alacakların ödenmesini istediği, davacının ücretinin eksik ödendiği ve fesih tarihinde fazla mesai, hafta tatili, genel tatil alacakları bulunduğu sabit olduğuna göre; davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshetmesinden sonra işverenin gönderdiği fesih bildirimine itibar edilmemesi yerindedir.

Davacı son olarak aylık 1.120,00 TL net ücret aldığını, kayıtlarda eksik gösterildiğini ileri sürmüştür. Mahkemece İTO ücret araştırması ve davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak davacının aylık net 1.100,00 TL ücret aldığı kabul edilmesi isabetli ise de bordroda yer almayan ve yazılı delille kanıtlanamayan ikramiye iddiasının salt tanık beyanlarına dayanılarak kabul edilmesi  ve ikramiyenin ücrete dahil edilmesi  doğru olmamıştır.

Davacı son olarak aylık 1.120,00 TL net ücret aldığını, kayıtlarda eksik gösterildiğini ileri sürmüştür. Mahkemece İTO ücret araştırması ve davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak davacının aylık net 1.100,00 TL ücret aldığı kabul edilmesi isabetli ise de bordroda yer almayan ve yazılı delille kanıtlanamayan ikramiye iddiasının salt tanık beyanlarına dayanılarak kabul edilmesi  ve ikramiyenin ücrete dahil edilmesi  doğru olmamıştır.

Karara dayanak yapılan bilirkişi raporunda 01.08.2010 öncesi dönem için tanık beyanlarına göre belirlenen haftalık 18 saatlik fazla çalışmaya göre hesaplama yapılmış, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişinin 11.02.2011 tarihli yazısına işaret edilerek oradaki tespite göre 01.08.2010 tarihi itibariyle işçilere 24 saat haftalık fazla mesai ücreti tahakkuk ettirilmesi gerektiği belirtilmiş ve o tarihten sonra haftalık 24 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının yazısının dayanağı teftiş raporu getirtilmeden, müfettiş tarafından haftalık 24 saat mesainin neye göre tespit edildiği incelenip denetlenmeden bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

Dosya içeriğinden davacının hangi tarihler arasında yıllık izin kullandığı anlaşılamamaktadır. Ancak bilirkişi raporunda yıllık izin sürelerinin dışlandığına dair açıklama yoktur. Bu sebeple davalı işverenden yıllık izin kullandığı tarihlerin getirtilerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasında dikkate alınması gerekirken denetlenmeden rapora itibar edilmesi doğru görülmemiştir.

Fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları yönünden davacının ıslah dilekçesi üzerine davalı vekili yönemine uygun olarak zamanaşımı definde bulunduğu halde; bu yönden ek rapor alınmaması ve ıslah tarihine göre zamanaşımına uğrayan miktarların dışlanmamış olması da ayrı bir bozma sebebidir.

Yargıtay'ın son yıllarda istikrar kazanan uygulamasına göre fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde hakkaniyet indirimi yapılması gerekmektedir. Dosyada yapılan hesaplamaya göre belirlenen alacaklarda uygulanan 1/4 indirim oranı yeterli değildir, %30 oranında indirim yapılması dosya içeriğine ve hakkaniyete uygun olacaktır.

Kabule göre de; dosyada gerçekleşen temerrüt tarihinden önceki bir tarihten itibaren faiz başlatılması hatalıdır.

SONUÇ:  Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2268, Karar No: 2012/334, Tarih: 26.01.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/2268 E.  ,  2012/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vs. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 11.11.2008 gün ve 2003/313-2008/416 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, davacı yüklenici ... ile dava dışı ... Belediyesi arasında imzalanan 30.10.2000 tarihli protokolden kaynaklanmıştır. İş sahibi Belediye hakkındaki dava tefrik edilerek ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/368 esasına kaydedilmiştir. Temyize konu davanın davalılarından ..., ... ve ... davacı kurumun çalışanları, davalı ... ise Belediye Başkanı'dır. Dava, protokole aykırı uygulama ile davacı kuruma verilen zararın kurum çalışanlarından ve Belediye Başkanından tahsili istemine ilişkin olduğundan ve iş sahibi Belediye davada taraf bulunmadığından temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7273, Karar No: 2024/1864, Tarih: 20.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7273 E.  ,  2024/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/70 E., 2023/96 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2021/435 Esas, 423 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/2307 Esas, 2022/691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarihli ve 2022/8320 Esas, 2023/363 Karar sayılı kararı ile ''... sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince ceza belirlenirken makul ile üst sınır arasında bir ceza tayini uygulanması gerekirken, yazılı şekilde 18 yıl hapis cezası uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini...''

nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2023/70 Esas, 2023/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; suçun tasarlanarak işlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının haksız olduğuna, ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; eksik incelemeye, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunduğuna, tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; suçun tasarlanarak işlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının haksız olduğuna, ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; eksik incelemeye, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunduğuna, tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve maktul arasında olaydan öncesine dayalı gürültü sebebiyle bir husumetin olduğu, bu durumun tarafların aşamalarda verdiği beyanlarla da doğrulandığı, olay anında gece vakti sanık ve maktul arasında sözlü tartışma olarak başlayan tartışmanın sonrasında büyüdüğü, tarafların bunun üzerine kavga etmeye başladıkları, tanık beyanlarına göre ilk kavgada küfür duyulmadığı, tarafların biranda birbirlerine vurmaya başladıkları, ilk kimin vurduğunu görmedikleri, daha sonra sanığın bıçak almak için evine gittiği, tanık ...'in sanığın ardından aşağı indiği ve sanığın elinde bıçağı görmesi üzerine onu sakinleştirmeye çalıştığı ve eve gitmesi konusunda ikna ettiği, tanık kendi evine doğru çıkarken bu kez merdivende maktul ile karşılaştığı, maktulü de ikna etmeye çalışırken sesleri duyan sanığın tekrar dışarı çıktığı ve tarafların tekrar kavga etmeye başladıkları, bu sırada maktul ile sanığın da elinde bıçak bulunduğu, bıçaklı olup birbirlerine hamle yapmaları nedeniyle tanığın tarafları ayırmaktan vazgeçtiği, binanın bahçesine çıkan maktul ve sanığın karşılıklı olarak birbirlerine hamlelerinin ardından çıkan kavga sırasında maktulün elindeki bıçak ile sanığı sol kol, sol omuz ve göğüs bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif şekilde yaraladığı bunun üzerine sanığın da bıçak ile maktulün göğüs bölgesinden 3 adet müstakilen öldürücü nitelikte olacak şekilde, 1 adet sağ elinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif şekilde olmak üzere yaraladığı, maktulün tüm müdahalelere rağmen kesici delici alet yaralanmasına bağlı kaburga kesisi ile birlikte iç organ (kalp, akciğer) kesilmesinden gelişen iç ve dış kanama sonucu hayatını kaybettiği, bu hususların dosya içerisinde bulunan Adli Tıp raporlarıyla da sabit olduğu olayda; maktulün elindeki bıçak ile sanığı yaraladığı, sanığın da elindeki bıçak ile maktulün göğüs bölgesinden 3 adet müstakilen öldürücü nitelikte olacak şekilde 1 adet sağ elinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, olayın seyri sanıktan meydana gelen yaralanmanın niteliği göz önünde bulundurularak sanık hakkında alt ve üst sınır arasında makul derecede haksız tahrik indirimi yapıldığı, anlaşılmıştır.

2 Sanığın atılı suçu işlediğini ikrar eden savunması, katılan ... ve tanık ...'in beyanları, 17.05.2021 tarihli ölü muayene otopsi tutanağı, 17.05.2021 tarihli sanığa ait adlî muayene raporu, ... Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğünce sanığın kullandığı bıçak ile ilgili aldırılan rapor, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2 Sanığın atılı suçu işlediğini ikrar eden savunması, katılan ... ve tanık ...'in beyanları, 17.05.2021 tarihli ölü muayene otopsi tutanağı, 17.05.2021 tarihli sanığa ait adlî muayene raporu, ... Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğünce sanığın kullandığı bıçak ile ilgili aldırılan rapor, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin gerek sanığın ikrar içeren savunması gerek tüm dosya içeriği ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayda meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulnmadığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının haksız olduğuna, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine yönelen temyiz istemleri yönünden;

Mahkemece Yargıtay bozma ilamı üzerine bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılamada; haksız tahrik uygulaması sırasında makul ceza verilerek makul ile üst sınır arasında bir ceza tayini uygulanması gerekirken, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul ceza verilerek 15 yıl hapis cezası hükmedilmek suretiyle bozma ilamını etkisiz kılarak eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2023/70 Esas, 2023/96 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6433, Karar No: 2019/12829, Tarih: 11.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6433 E.  ,  2019/12829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suçun işlendiği yerin katılan kuruma ait olan kullanılmayan Tekel binası olduğunun ve TCK'nin 116/2’nci maddesinde düzenlenen iş yeri niteliği olmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilerek, atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükümlerin BOZULMASINA, 11.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8562, Karar No: 2015/12612, Tarih: 14.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/8562 E.  ,  2015/12612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kayısı, elma ve armut ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, 2012 yılı itibarıyla ayrı ayrı sulu-kuru şartlarda dekar başına (ağaç başına değil) asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilmesinden,

2-Dava konusu taşınmazın kadastro tutanakları ile ilk tesis tarihinden itibaren ifraz öncesi ve sonrası ile ifrazdan sonra oluşan parsellere ait tüm tedavüllü tapu kayıtlarının (bütün geldi ve gitti kayıtları ile birlikte) ilgili tapu müdürlüğünden getirtilmesinden,

3-Dosyada bulunan tapu kaydında dava konusu taşınmazın 2100 m² olduğu, fen bilirkişi tarafından dosyaya sunulan raporda ise 2204.59 m² olduğu anlaşılmış olup, taşınmazın yüzölçümü ile ilgili bu çelişkinin ilgili tapu müdürlüğünce giderilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1868, Karar No: 2011/2217, Tarih: 03.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/1868 E.  ,  2011/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/04/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/09/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; davacı, çalıştığı kurum aleyhine açtığı davada, kurum vekili olarak 30.05.2003 günlü temyize yanıt dilekçesi sunan davalının, bu dilekçeye yazdığı sözlerle kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek, davalının 6.500,00 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Yerel mahkemece, Dairemiz bozma kararında belirtildiği gibi, kişilik haklarına saldırının varlığı kabul edilerek 3.000,00 TL manevi tazminat takdir edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi ve haksız eylemin gerçekleştiği tarih gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 1.500,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.