muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11848, Karar No: 2021/1651, Tarih: 17.02.2021

O halde mahkemece, varsa revizyon kayıtlarının getirilip olay tarihindeki 1000 nolu parselin tespit edilerek ilgili taşınmazda keşif icrası ile davacıların zararının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3- Zararın hesaplanması ve hakkaniyet indirimine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep (kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz. Bozulan bir hükmün, bozma sebepleri dışında kalan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle; kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Zira, kesinleşmiş olan kısımlar, lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak teşkil eder.

Somut olayda; mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde gereği yerine getirilmemiş, bozmaya uygun karar verilmemiştir. Şöyle ki; dava konusu olan zararın, kaim değer metodu ile hesaplanması hususu her iki bozma ilamımızda da belirtilmiş olup, hükme esas alınan raporda; ağaç sayısına göre maktu zarar ve verim kaybının hesaplandığı, kaim değer metodunun uygulanmadığı görülmüştür. Ayrıca, bozma ilamımızda davalı lehine hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği açıkça belirtilmesine rağmen mahkemece belirlenen zarardan hakkaniyet indirimi yapılmadan karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; zarar miktarının kaim değer metodu (ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle) esas alınarak hesaplanması için konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak belirlenen zarar miktarından hakkaniyete uygun indirim yapılmasından ibarettir. Bu husus gözardı edilerek mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

4- Taraflardan yalnız birinin temyizi halinde Yargıtay, hükmü temyiz edenin aleyhine bozamaz. Bundan başka, taraflardan yalnız birinin hükmü temyiz etmesi halinde, Yargıtay'ın (temyiz eden tarafın lehine olarak) verdiği bozma kararına uyan yerel mahkeme de artık, temyiz eden tarafın, önceki (bozulan) karara oranla daha aleyhine olan bir hüküm veremez.

4- Taraflardan yalnız birinin temyizi halinde Yargıtay, hükmü temyiz edenin aleyhine bozamaz. Bundan başka, taraflardan yalnız birinin hükmü temyiz etmesi halinde, Yargıtay'ın (temyiz eden tarafın lehine olarak) verdiği bozma kararına uyan yerel mahkeme de artık, temyiz eden tarafın, önceki (bozulan) karara oranla daha aleyhine olan bir hüküm veremez.

Somut olayda, mahkemece 16/06/2015 tarihli kararı ile, dava konusu 954 nolu parsel sayılı taşınmaz için 9.951,40 TL'nin olay tarihi olan 22/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı ...'a ödenmesine karar verilmiş olup, hüküm yalnızca davalı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece bozma sonrası verilen işbu kararda ise, dava konusu 954 nolu parsel sayılı taşınmaz için toplam 10.525,21TL'nin olay tarihi 22/07/2010'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacı ...'a ödenmesine karar verilmiştir. Oysa, önceki karar davacılar tarafından temyiz edilmemiş olduğundan o kararda hükmedilen miktar, davalı yararına kazanılmış hak oluşturmuştur. O halde, mahkemenin davalı yararına kazanılmış hakkı ihlal ederek aleyhe hüküm verme yasağına aykırı olacak şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci, üçüncü ve dördüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu davacı bakımından açık, davalı için kapalı olmak üzere, 17/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7904, Karar No: 2016/7631, Tarih: 13.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7904 E.  ,  2016/7631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I. Sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II. Sanık ... hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından verilen hükümlere yönelik incelemede;

UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 05.04.2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

III. Sanık ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

.......... San. Tic. Ltd. Şti'nin yetkilisi olan sanığın, sahte fatura düzenledikleri tespit edilen ....... Ltd. Şti ve ........ Ltd. Şti isimli mükelleflerden temin ettiği faturaları yasal defter ve belgelerine işlemek suretiyle 2005 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında;

III. Sanık ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

.......... San. Tic. Ltd. Şti'nin yetkilisi olan sanığın, sahte fatura düzenledikleri tespit edilen ....... Ltd. Şti ve ........ Ltd. Şti isimli mükelleflerden temin ettiği faturaları yasal defter ve belgelerine işlemek suretiyle 2005 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında;

Suça konu faturaları sahte olarak düzenledikleri iddia edilen ...... Ltd. Şti ve ......... Ltd. Şti. hakkında hazırlanan vergi tekniği raporlarının yalnızca sonuç kısımlarının yazılı olduğu son sayfalarının dosya içerisinde bulunduğu anlaşılmakla, söz konusu vergi tekniği raporlarının tüm ekleri ile birlikte dosyaya getirtilip, adı geçen şirketlerin yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış dava bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa dava dosyalarının incelenmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5752, Karar No: 2016/12400, Tarih: 30.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/5752 E.  ,  2016/12400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın işyerinden çalınan suça konu eşyaların ele geçirilememiş olması nedeniyle eylemin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığından mahkemenin bu yöndeki kabul ve uygulamasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10025, Karar No: 2010/10126, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/10025 E.  ,  2010/10126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/06/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle küçüğün yaralanmasından dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle davalı sürücü ...'nun Orhangazi 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2009/327 Esas sayılı dava dosyasında sanık olarak yargılandığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2156, Karar No: 2013/18479, Tarih: 22.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2156 E.  ,  2013/18479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/10/2012 tarih ve 2010/52-2012/446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ...Belediyesince ihale edilmiş olan içme suyu, kanalizasyon ve yağmursuyu inşaatı işinin yüklenicisi olduğunu, yüklenimi altındaki işin “inşaat bütün işler sigorta poliçesi” kapsamında davalıya sigortalandığını, 3.şahıs mali mesuliyet teminatı gereği işin yapımı sırasında 3. şahıslarda meydana gelebilecek maddi zararların sigorta teminatı kapsamında olup oluşacak hasar ve zararların bedellerini davalı ... şirketinin karşılamakla yükümlü olduğunu, söz konusu işin yapımı sırasında Türk Telekom'un altyapı kablosunda hasar meydana geldiğini, bilirkişi raporuna göre 16.371,54 TL'lik hasar tespit edildiğini ve Türk Telekom'un bu bedeli müvekkili şirketten talep ettiğini, müvekkili şirketçe davalı ... şirketinden sigorta tazminat miktarının ödenmesinin talep edilmesine rağmen, oluşan hasarın teminat kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle istemlerinin reddedildiğini, davalının zararın tazmininden imtina etmesinin poliçe ve genel şartlar, kanun hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen hasarın davacının protokol ve MR 102 klozunda yer alan özel şartlara riayet etmeksizin çalışmaya başlaması ve iş makinesi operatörünün bunun üzerine eklenen kusuru ile oluşması sebebiyle teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; MR 102 klozunun TTK 1278.m. hükmüne uygun olduğu, bu kloza göre rizikonun ve meydana gelen hasarın poliçe teminatı kapsamında kalması için davacının ilgili kurumlarla bağlantıya geçmesi yeterli olmayıp, kablo, boru ve benzeri donanımların yerlerini tam olarak saptaması ve bunlara zarar vermesini engellemek üzere gerekli tedbirleri alması gerektiği, dosyada davacı tarafça Türk Telekoma hitaben yazılan 1 adet yazı mevcut ise de yazının bu kuruma iletilip iletilmediği belirsiz olduğu, kaldı ki iletilse bile bu kuruluşun yapılan bildirime rağmen kablo yerini göstermemesi ve bu suretle hasarın gerçekleşmesinde kusurlarının varlığının sigortacıyı ilgilendirmeyeceği, sigortacının bu kuruluşlara değil sigorta ettirene ve sigortalıya teminat sağladığı, klozda öngörülen yükümlülükler sigortalı olan davacıya ait olup kloz gereğinin yerine getirildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6216, Karar No: 2013/9136, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6216 E.  ,  2013/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre, temyiz eden davacı vekilinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin ihtiyaç hukuksal nedenine dayalı temyiz istemine gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, kiralanan gazino ve marketin ortakların ihtiyaçlarına cevap verecek düzenlemeler yapılarak Kooperatif tarafından işletileceğini belirterek tahliyeye karar verilmesini istemiş, davalı ise davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, “..tahliyesi istenen market ve gazinonun site sakinlerinin ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kiraya verildiği, bu itibarla davacının ihtiyaç iddiasının zorunlu olduğunun kanıtlanamadığı..” gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı Kooperatifin Kuruluş ve Yönetimine ilişkin olarak dosyaya ibraz edilmiş olan Kooperatif Ana Sözleşmesinin 6.maddesinde, “ortak yerlerin ve genel hizmet tesislerinin işletilmesi, site sakinlerinin gıda ve her türlü ihtiyaç maddelerinin ucuza temin edilerek bu maksatla ayrılmış genel hizmet tesislerinde satılması” işlerinin Kooperatif Yönetimine verilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki kira sözleşmesinde site sakinlerini koruyucu bir takım düzenlemelere yer verilmiş olması, söz konusu tesislerin bizzat davacı Kooperatif tarafından işletilmesine engel değildir. Dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamından da, kiralananın site dışından gelen insanlara ticari amaçla hizmet edecek şekilde kullanıldığı, yüksek fiyat politikası uygulandığı, site sakinlerinin başka yerlere gitmek zorunda kaldıkları ve kış sezonunda açık olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda amacı site sakinlerine hizmet olan davacı Kooperatifin ihtiyacının gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle mahkemece tahliye isteminin kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4675, Karar No: 2024/3244, Tarih: 22.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4675 E.  ,  2024/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/399 E., 2022/354 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar 51.151,58 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16121, Karar No: 2013/8160, Tarih: 25.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16121 E.  ,  2013/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, temyiz giderlerinin tamamlanması için Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3.maddesi gereğince gönderilen muhtıra davalı koca vekiline 06.10.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemece temyiz giderlerinin süresinde yatırılmadığından bahisle 01.12.2010 tarihli ek karar ile hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar verilmiş ve bu karar da davalı vekiline 14.12.2010 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 01.12.2010 tarihli ek kararın davalı vekilince temyiz edilmediği anlaşılmıştır. Eski hale getirme talep eden davalı vekilince ileri sürülen hususlar eski hale getirme (...md.95- 100) sebebi olmadığı gibi, 01.12.2010 tarihli ek kararın yasal süresi içinde temyiz edilmesi imkanı varken geçerli bir mazeret olmaksızın bu yola da başvurulmadığı görüldüğünden eski hale getirme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davalının eski hale getirme talebinin REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/7953, Karar No: 2024/10498, Tarih: 25.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7953 E.  ,  2024/10498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1046 E., 2024/1666 K.

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydının Düzeltilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/253 E., 2023/483 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar vekili tarafından vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.