muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5228, Karar No: 2019/7325, Tarih: 15.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/5228 E.  ,  2019/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 9050 ada 9, 9061 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan yapılara bayındırlık m2 birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş cins, ve sayılarına göre maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden, davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazlar tapu kaydına göre ... Mahallesinde olduğu halde hükümde mahalle adının hatalı yazılması,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma dosyasında ödenen bedelin mahsubuyla fark bedele davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrası olan 28.10.2013 tarihinden ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın;

a)Hüküm fıkrasının 2.paragrafından (Kışla) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (Köprülü) kelimesinin yazılmasına,

b)Hüküm fıkrasına yeni bir bent olarak (Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma dosyasında ödenen bedelin mahsubuyla fark 125.121,48TL’ye 28.10.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 11.11.2014 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3315, Karar No: 2017/2957, Tarih: 21.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3315 E.  ,  2017/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde ... ... barajında güvenlik görevlisi olarak 10.12.2010 tarihinde işe başladığını ve işten çıkarıldığı tarih olan 30.09.2013 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, işe girdiği tarihten itibaren sürekli fazla mesai yaptığını, fazla çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, öyle ki iş verence belirlenen günlük mesai saatini doldurduktan sonra işveren tarafından bir mesai saati kadar (örneğin 8+8 gibi) tekrar çalıştırıldığını, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişlerince de yapılan fazla çalışmaların tespit edildiğini ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin güvenlik hizmetini üstlendiği ... barajı HES inşaatı şantiyesinde güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiğini ve baraj şantiyesinin kapatılması üzerine hizmet sözleşmesinin tazminatlı olarak sona erdirildiğini, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından fazla mesai ücretlerinin ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, müvekkil şirketin bu eksiklikleri giderildiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını, davacının 3'lü vardiya sistemine bağlı olarak 8 saat çalışıp 16 saat istirahat ettiğini, bu haliyle fazla mesainin istisnai durumlarda söz konusu olduğunu, yapılan bu istisnai fazla mesailerin karşılığının da kanuna uygun biçimde Haziran 2011 ayından itibaren personelin maaş bordrolarında tahakkuk ettirildiğini ve banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, Mahkemece davacının fazla mesai ücret alacakları imzalı ücret bordrolarına ve davacıya ait banka hesap ekstresine göre ödendiği gerekçesi ile reddedilmiş ise de bu tespit dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki, iş müfettişleri tarafından yapılan genel denetim sonucunda düzenlenen 29.04.2011 tarihli raporda, işyerinde yasal haftalık çalışma sürelerinin aşıldığı, 16.11.2009 tarihinden bu yana, hazır kıta olarak bekletilen tüm işçilere, her hazır kıta nöbeti için, günlük 7,5 saat üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretlerinin, aynı Kanun'un 41. maddesi gereğince, saat ücretlerin % 50 oranında arttırılması suretiyle hesaplanarak, aynı Kanun'un 32.maddesi gereğince ödenmesi gerektiği tespit edilmiştir. Kaldı ki, davalı işveren de savunmasında, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından aralarında fazla mesai ücretlerinin de ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, şirket tarafından bu eksikliklerin giderdiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını beyan etmiş ve bu ödemelere ilişkin banka dekontları sunmuştur. Davalı işveren ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen miktarların eksik olduğunu ve 2011 Haziran ayından sonra bu eksiklikleri ödediğini kabul etmektedir. Mahkemece yapılacak iş; davacının hazır kıta olarak bekletildiği çalışmalarının tespit edilerek karşılıklarının tam olarak ödenip ödenmediği hususunda bilirkişiden rapor alınmak suretiyle fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığını belirlemektir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30213, Karar No: 2014/7879, Tarih: 31.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30213 E.  ,  2014/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile her davacı için ayrı ayrı 1.263,47 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacılara verilmesine

Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Davalı hazine vekili ve davacılar vekilinin, davacılar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı ve davacılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dairemizce benimsenen görüşe göre; asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında, hesaplamada hafta sonu, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması,

2-Dava dilekçesinde, tutuklama tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmasına rağmen, davacılar lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatlar için dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

3-Kendilerini vekil ile temsil ettiren davacılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi yerine, tek vekalet ücreti takdir edilmesi,

4-Gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'', dava tarihi'' yerine, ''suç tarihi ve saati'' ile ''suç yeri'' ibarelerine yer verilmiş olması,

2-Dava dilekçesinde, tutuklama tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmasına rağmen, davacılar lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatlar için dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

3-Kendilerini vekil ile temsil ettiren davacılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi yerine, tek vekalet ücreti takdir edilmesi,

4-Gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'', dava tarihi'' yerine, ''suç tarihi ve saati'' ile ''suç yeri'' ibarelerine yer verilmiş olması,

Kanuna aykırı olup, davalı ve davacılar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince, BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki ''suç'' ibaresi çıkarılıp yerine ''dava'', ''suç tarihi ve saati'' ibaresi çıkarılıp yerine ''dava tarihi'' ibaresi yazılıp "suç yeri" ibaresinin tamamen çıkarılması ve hüküm fıkrasının (1-A), (2-A), (4-A) ve (5-A) bentlerinde davacılar lehine hükmolunan maddi tazminat miktarının ''1.535,35'' TL'ye yükseltilmesi, hüküm fıkrasında davacılar lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatların yasal faize ilişkin kısmında yer alan ''dava tarihinden'' ibaresi çıkartılıp yerine ''tutuklama tarihi olan 21.04.2007'' ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasının son bendinde yer alan '' 2.400 TL avukatlık ücretinin davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine'' ibaresi hükümden çıkartılarak yerine ''Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, kendilerini vekil ile temsil ettiren davacılar lehine ayrı ayrı olmak üzere 2.400 TL maktu vekalet ücretinin davalı Hazineden alınarak davacılara verilmesine'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Davalı hazine vekili ve davacı vekilinin, davacı ... Özgür hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının 23.03.2010 tarihli duruşmada alınan beyanında, avukata üç yıl önce vekalet verdiğini, avukatın bu vekalete dayanarak dava açtığını, avukata dava açması konusunda bir talimat vermediğini, adına açılan davadan feragat ettiğine ilişkin beyanları karşısında, davacının muvafakatı alınmadan açılmış olan tazminat davasının, feragat (vazgeçme) nedeniyle reddi yerine, yargılamaya devamla davacı lehine tazminata hükmedilmesi,

Davacının 23.03.2010 tarihli duruşmada alınan beyanında, avukata üç yıl önce vekalet verdiğini, avukatın bu vekalete dayanarak dava açtığını, avukata dava açması konusunda bir talimat vermediğini, adına açılan davadan feragat ettiğine ilişkin beyanları karşısında, davacının muvafakatı alınmadan açılmış olan tazminat davasının, feragat (vazgeçme) nedeniyle reddi yerine, yargılamaya devamla davacı lehine tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5015, Karar No: 2016/5217, Tarih: 05.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5015 E.  ,  2016/5217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tarımsal sulama abonesi olduğunu ve davalı tarafından tahakkuk ettirilen faturalarda hizmet karşılığı olmayan kayıp kaçak bedeli adı altında tahsilatlar yapıldığını, alınan bu bedelin haksız olduğunu ve hiçbir yasal dayanağı bulunmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 1000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davanın mahiyeti itibari ile 6502 sayılı Tüketici Yasası kapsamında kaldığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87. maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda; davacı ile davalı arasında, tarımsal sulama amaçlı abonelik sözleşmesinin ... müşteri numaralı) yapıldığı ve davacının 6502 sayılı yasa kapsamında tüketici olmadığı anlaşılmaktadır. Bu duruma göre uyuşmazlığın çözümü Tüketici Mahkemelerinin görevi içerisinde değildir.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda; davacı ile davalı arasında, tarımsal sulama amaçlı abonelik sözleşmesinin ... müşteri numaralı) yapıldığı ve davacının 6502 sayılı yasa kapsamında tüketici olmadığı anlaşılmaktadır. Bu duruma göre uyuşmazlığın çözümü Tüketici Mahkemelerinin görevi içerisinde değildir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görev konusunda kazanılmış hak da sözkonusu olmaz. Bu durumda davaya bakmaya Genel Mahkemeler görevlidir.

Hal böyle olunca; mahkemece, işin esasına girilmesi gerekirken, görevsiz olduğundan bahisle, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3839, Karar No: 2017/6753, Tarih: 23.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3839 E.  ,  2017/6753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslanması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak değer biçilmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli, Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın 6601 parsel numaralı emsalden değersiz, 6603 parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

-/-

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının irad kaydedilmesine, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.