muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7779, Karar No: 2006/8333, Tarih: 31.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7779 E.  ,  2006/8333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu tespit edilmiş ve dörtlü münavebe uygulanıp buğday, şeker pancarı, ayçiçek ve patates ürünlerinin değerlendirmeye alınacağı belirtilmiş olmasına rağmen, münavebe tablosunda farklı ürünlerin değerlendirmeye alınarak çelişkiye düşülmüş ve bunun da giderilmemiş olması,

2-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve

niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir

durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %3,7 olabileceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3552, Karar No: 2014/7274, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3552 E.  ,  2014/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ün, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 31.05.2010 tarihinde eşi diğer sanık ...'den muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1420, Karar No: 2018/4372, Tarih: 20.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/1420 E.  ,  2018/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, imza inkarına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/529 esas sayılı takip dosyasının dayanağı olan 10/11/1999 tarih ve 99/582 nolu Tarımsal Krediler İkraz Sözleşmesindeki davacıya atfen atılan imzanın davacının eli ürünü olmadığının, Adli Tıp Kurumu Raporu ile anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilerek, Dairemizin 08/09/2014 gün ve 2014/11732 E.-2014/13014 K. sayılı ilamıyla, mahkemece her ne kadar Adli Tıp Kurumu raporu dayanak alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hükme esas alınan rapor mukayese belgeler açısından yeterli incelemeyi içermediği gibi, takip dayanağı kredi sözleşmesine istinaden davacıya banka tarafından herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı konusunda da bir bilgiye dava dosyasında rastlanmadığı, bu nedenle mahkemece takip dayanağı kredi sözleşmesine istinaden davacıya bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması, davacının sözleşme tarihinden önce (yakın tarihli), attığı samimi imza asıllarının toplanarak, takip dayanağı sözleşmedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda yeterli incelemeyi ve değerlendirmeyi içeren bir bilirkişi raporu (Adli Tıp Kurumu, ... Uzmanı, vs.) aldırılarak, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre, bozma ilamı doğrultusunda davacıya 1999-2000 yıllarına yakın tarihlerdeki imzaların bulunduğu belgeler sorularak, davacının bildirimi doğrultusunda ilgili tüm kurumlara müzekkere yazılmak suretiyle imza örnekleri toplandığı, Adli Tıp Kurumundan aldırılan rapora göre sözleşmedeki imzanın davacı eli ürünü olmadığının anlaşıldığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyulmuş ancak 2 farklı bozma gerekçesinden sadece toplanabilen imzalarla Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınmasına yönelik kısım yerine getirilmiş olup, takip dayanağı kredi sözleşmesine istinaden davacıya bir ödeme yapılıp yapılmadığı hususunun banka kayıtları üzerinden araştırılması istenmesine rağmen bu hususta bir araştırma yapılmamıştır.

Yerel mahkemece uyulan bozma kararının gereği tam olarak yapılmadığından hükmün yeniden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15487, Karar No: 2019/8681, Tarih: 21.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15487 E.  ,  2019/8681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’a karşı hırıszlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurların beyanlarına göre; değerleri yaklaşık 50.00-80.00 TL aralığında olan birer çift ayakkabıları çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

II-Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...’ın olay günü diğer mağdur ...’in ikametinde misafir olduğu ve ayakkabısını kapı önüne bıraktığı olayda; sanığın, ikametin kapısı önünde bulunan her iki mağdura ait birer çift ayakkabıları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, sanığın, ayakkabıların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı ve eyleminin tek suç olarak kabulü gerektiği gözetilmeden hakkında iki kez hırsızlıktan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3877, Karar No: 2018/8410, Tarih: 25.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3877 E.  ,  2018/8410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiilerinin ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın yetkilisi olduğu ... Hay. Gıda Et San. Tic. Ltd. Şti.'nin 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin 2009 yılı hesaplarının incelenmesi için 16.10.2009 tarih ve 21664 sayılı yazı ile sanıktan 23.10.2009 tarihinde ibrazının istendiği, yine sanığın şahsi mükellefiyetine ilişkin et ve et ürünleri perakende satış faaliyeti işinin 26.03.2009 tarihinde sona erdirilmesi nedeniyle sanıktan bu işi ile ilgili yasal belgelerinin 28.10.2009 tarihli yazı ile 213 sayılı Kanunun 137. maddesi gereğince iptal edilmek üzere istendiği ancak sanığın her iki mükellefiyetine ilişkin defter ve belgeleri ibraz etmeyerek defter ve belge ibraz etmeme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 213 sayılı VUK'nin 359/a-2. maddesinde düzenlenen defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine esas olmak üzere istenmesi halinde yetkili kimselere ibraz edilmemesi sonucunda oluştuğu cihetle,dosyada mevcut 28.10.2009 tarih B.07.4.DEF.4.52.00.30/1.Vergi/23420 sayılı defter ve belgelerin ibrazına dair istem yazısının incelenmesinde, 2009 takvim yılına ilişkin yasal defter ve belgelerin 213 sayılı VUK'nin 134. maddesinde öngörülen vergi incelemesine esas olmak üzere istenmediği, vergi incelenmesinde amacın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu, sanıktan anılan yıla ait yasal defter ve belgelerin ise 213 sayılı VUK'nin 137. maddesi gereğince, faaliyetinin sona erdirilmesi nedeniyle iptal edilmek üzere istenildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın şahsi mükellefiyeti nedeniyle istenilen defter ve belgeleri ibraz etmemesi eyleminde atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla, sanığın yalnızca yetkilisi olduğu ... Hay. Gıda Et San. Tic. Ltd. Şti.'nin defter ve belgelerini yasal süresi içinde incelemeye ibraz etmemesinden dolayı mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken somut olayda uygulanma koşulları bulunmayan TCK'nin 43. maddesinin sanığa ek savunma hakkı da tanınmadan uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kısa kararda 18 ay hapis cezası üzerinden TCK'nin 43. maddesi gereğince artırım yapılarak sanığın 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı belirtilmesine karşın, gerekçeli kararda temel cezada TCK'nin 43. maddesi gereğince artırım yapılarak sanığın 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

2-Kısa kararda 18 ay hapis cezası üzerinden TCK'nin 43. maddesi gereğince artırım yapılarak sanığın 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı belirtilmesine karşın, gerekçeli kararda temel cezada TCK'nin 43. maddesi gereğince artırım yapılarak sanığın 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasıyla bulunan sonuç cezanın "15 ay" hapis cezasına indirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/2445, Karar No: 2019/6056, Tarih: 15.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2445 E.  ,  2019/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi-manevi tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.05.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/23116, Karar No: 2012/7069, Tarih: 27.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/23116 E.  ,  2012/7069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.12.2009 günlü 2007/13547-2009/16449 E ve K sayılı kararında “hükümlü ...'un kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmediği, bu nedenle kararın kendisine tebliği ile hükümlünün temyizi durumunda ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,” karar verildiği, kararın hükümlüye tebliği üzerine hükümlü ...'un kararı temyiz ettiği ve bu konuda ek tebliğname düzenlenmediği anlaşıldığından hükümlü ...'un temyiziyle ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6651, Karar No: 2012/8276, Tarih: 10.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6651 E.  ,  2012/8276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... ve diğeri aleyhine 19/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/05/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı vekili, davacının Türk Silahlı Kuvvetleri Komutanlığına bağlı Güney Deniz Saha Komutanlığı görevini yürütmekte olduğunu, zaman gazetesinin birçok nüshasında "kafes operasyonu eylem planı" adı verilen ve esasen "ceza soruşturmasının gizliliği" nedeniyle gizli kalması gereken sözde bir belgeye dayanarak müvekkilinin onur ve saygınlığını ihlal eden gerçeğe aykırı yayınlar yapıldığını, kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu bildirerek eldeki davayı açmıştır.

Yerel mahkemece; yayınlardan sonra düzenlenen iddianamede getirtilmek suretiyle yazılarda haber niteliği bulunması, iddianamede yazılanların haberlerde aynen yer alması ve gizlilik kararına rağmen bu bilgilere ulaşılmasının savcılığın sorunu olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Olayların gelişimi dosyaya sunulan 21/11/2009, 22/11/2009, 23/11/2009, 27/11/2009, 30/11/2009, 11/12/2009, 2/1/2010, 17/01/2010, 20/01/2010 tarihli gazete örnekleriyle ve yine dosyaya getirtilen 15/03/2010 tarihli iddianame örneğiyle anlaşılmaktadır.

Henüz soruşturma başlamışken ve soruşturma konusunda gizlilik kararı varken Güney Deniz Saha Komutanlığı yapan davacı hakkında halen iddia niteliğinde olan suçlamalarla ilgili olarak "silahların bir kısmı yakalansada gerisi bize yeter", "müzedeki bombayı çok öğrenci gelince patlatalım" gibi davacının ispat edilemeyen söylemlerinin yayınlandığı, "kafesten bir şehri havaya uçuracak amonyum" başlıkları kullanılarak davacının da içinde bulunduğu bir yapılanmanın bombalı eylemler, adam kaçırma, kundaklama gibi hukuka aykırı eylemlere hazırlık içerisinde bulundukları izlenimi verildiği anlaşılmaktadır.