muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6096, Karar No: 2023/1600, Tarih: 22.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6096 E.  ,  2023/1600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2019/1943 E., 2022/1793 K.

KARAR : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.03.2020 tarihli ve 2019/1943 Esas, 2022/1793 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 ... ve 2017/359 Esas 2018/727 Karar sayılı hükmü ile 5464 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2019/1943 Esas, 2022/1793 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmünü kaldırıp sanık hakkında 5464 sayılı Yasaya muhalefet suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.09.2022 tarihli ve 2019/1943 Esas, 2022/1793 Karar sayılı ek kararı ile katılan Kurum vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; sanığın cezalandırılmasına ve ek kararın kaldırılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama konusu suç yönünden katılan Kurum’un suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikayetçi Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.09.2022 tarihli ve 2019/1943 Esas, 2022/1793 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden şikayetçi Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7342, Karar No: 2022/7394, Tarih: 10.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/7342 E.  ,  2022/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1965/462 Esas sayılı dosyasının ihyası istemine ilişkin davada, Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar ... ve müşterekleri vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu 447 parsel sayılı taşınmazın müvekkillerinin murisi olan ...’a ait olduğunu ancak kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, bunun üzerine muris ... tarafından, dava konusu taşınmazın adına tescili istemiyle dava açıldığı, Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, Mahkemenin 1965/462 Esas, 1969/24 Karar sayılı kararıyla, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın ... adına tesciline karar verildiğini, ancak karar henüz infaz edilemeden, dava dosyasının imha edildiğini ileri sürerek, söz konusu dava dosyasının ihya edilerek, kararın infazının sağlanmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; 1972 yılında İstanbul Defterdarlığında çıkan yangın sebebiyle, ihya talebine konu dava dosyasına ilişkin yazışmaların, tapu kayıtlarının ve diğer evrakın zayii olduğunu, bu nedenle Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1965/462 Esas, 1969/24 Karar sayılı kararının Hazine tarafından temyiz edilip edilmediği bilgisine ulaşamadıklarını, her ne kadar Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacıların murisi ...’ın davası kabul edilmiş ise de, söz konusu karar Hazine aleyhine olduğundan, kararın Hazine tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay tarafından Hazine lehine karar verilmiş olabileceğini, idarenin mevzuatı ve yerleşik teamüller gereği, bu tür davalarda kanun yolu tükenene kadar idare tarafından işlem yapıldığını, davacıların murisi veya davacılar tarafından, kararın bugüne kadar kesinleştirilmemiş olmasının, yapılan yargılama sonunda davanın Hazine lehine sonuçlanmış olabileceği savını güçlendirdiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 1965/462 Esas, 1969/24 Karar sayılı kararıyla; ilgili dosya ve karar yönüyle yapılan araştırmada, ihya talebine konu dosyanın su basmasından kaynaklı olarak zayii olduğuna ilişkin tutanak ve yazışmalar gereğince, temin edilen kesinleşmemiş mahkeme kararı ve tapu kütüğünün şerh ve beyanlar hanesindeki açıklamalar da dikkate alınarak, 4473 sayılı Kanun kapsamında ilgili kararın ihyasına karar vermek gerektiği gerekçesiyle;

İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 1965/462 Esas, 1969/24 Karar sayılı kararıyla; ilgili dosya ve karar yönüyle yapılan araştırmada, ihya talebine konu dosyanın su basmasından kaynaklı olarak zayii olduğuna ilişkin tutanak ve yazışmalar gereğince, temin edilen kesinleşmemiş mahkeme kararı ve tapu kütüğünün şerh ve beyanlar hanesindeki açıklamalar da dikkate alınarak, 4473 sayılı Kanun kapsamında ilgili kararın ihyasına karar vermek gerektiği gerekçesiyle;

Davacı tarafın ihya talebinin kabulü ile Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.01.1969 tarihli ve 1965/462 Esas, 1969/24 Karar sayılı dosyasının ve kararının ihyasına, bu nedenle karar içeriği gereğince davanın kabulü ile "Kartal'ın Tuzla köyünün Kafkale mevkiinde 1 pafta, 447 parsel sayılı 768,00 metrekare yüz ölçümündeki tarlaya ait davalı Hazine adına tesis olunan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tashihen tapuya tesciline, Tapulama Kanunu'nun 2510 sayılı Kanundan sonra çıkarılmış olması itibariyle, aşağıda müfredatı yazılan mahkeme masrafları ile 768 Lira üzerinden ilam harcının davacı ...'dan tahsiline, peşin ödenen harcın mahsubuna," kararın bu şekilde ihyasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1965/462 Esas, 1969/24 Karar sayılı kararının, Hazine tarafından temyiz edilip edilmediği bilgisine ulaşamadıklarını, her ne kadar Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacıların murisi ...’ın davası kabul edilmiş ise de, söz konusu karar Hazine aleyhine olduğundan, kararın Hazine tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay tarafından Hazine lehine karar verilmiş olabileceğini, idarenin mevzuatı ve yerleşik teamüller gereği, bu tür davalarda kanun yolu tükenene kadar idare tarafından işlem yapıldığını, davacıların murisi veya davacılar tarafından, kararın bugüne kadar kesinleştirilmemiş olmasının, yapılan yargılama sonunda davanın Hazine lehine sonuçlanmış olabileceği savını güçlendirdiğini ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.01.1969 tarihli ve 1965/462 Esas, 1969/24 Karar sayılı dava dosyasının ihyası istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4473 sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun’un 1. maddesi; “Yangın, yersarsıntısı, seylap veya heyelan sebebiyle mahkeme ve adliye dairelerinde ziyaa uğrayan dosyaların yenilenmesi bu kanun hükümleri dairesinde yapılır.”

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4473 sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun’un 1. maddesi; “Yangın, yersarsıntısı, seylap veya heyelan sebebiyle mahkeme ve adliye dairelerinde ziyaa uğrayan dosyaların yenilenmesi bu kanun hükümleri dairesinde yapılır.”

3.2.2. 4473 sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun’un 12. maddesi; “Davaya dair hüküm verilmiş olduğu hususunda tarafların ifadeleri birleşirse mahkeme veya büro hükmün mahiyeti, delilleri, muhakeme safhaları, hüküm tarihi hakkında malümat ve vesikaları ve ilanın tebliğ edilip edilmediği hakkında tarafların beyanlarını toplıyarak dosyayı mahkemeye verir. İki tarafın birleşmesi kafi olan hadiselerde mahkeme buna müstenit hükmünü yenileme suretiyle yeniden ilama bağlar. Bu ilamda iddia ve müdafaa sebepleriyle hükmün istinat ettiği delil ve sebepler tekrar edilmek suretiyle yazılır. Alakalılar, hükmün müddeti içinde temyiz edilmeksizin katileştiğini birlikte ifade ve kabul ettikleri takdirde tanzim edilecek ilamın altına hükmün katileştiği şerh ve tasdik olunur. İlamın tebliğ edildiğini inkar eden tarafa diğerinin talebiyle mahkeme veya büro yemin verir.” hükümlerini içermektedir.

3.2.3. Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 30.01.2006 tarihli ve 107 sayılı “Zayi Olan Dosyaların Yenilenmesi” başlıklı Genelgesi hükümleri

3.3. Değerlendirme

Kadastro sonucunda İstanbul ili, Kartal ilçesi, Tuzla köyü çalışma alanında bulunan 447 parsel sayılı 768,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, taşınmaza 30 seneden beri ...’ın zilyet olduğu şerhi verilerek, 345 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olmakla, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Kadastro sonucunda İstanbul ili, Kartal ilçesi, Tuzla köyü çalışma alanında bulunan 447 parsel sayılı 768,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, taşınmaza 30 seneden beri ...’ın zilyet olduğu şerhi verilerek, 345 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olmakla, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonunda, ihya istemine konu Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.01.1969 tarihli ve 1965/462 Esas, 1969/24 Karar sayılı dava dosyasının imha edildiğinin anlaşılması üzerine, 4473 sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun ve Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 30.01.2006 tarihli ve 107 sayılı “Zayi Olan Dosyaların Yenilenmesi” başlıklı Genelgesi hükümleri uyarınca, dava dosyasının usulüne uygun şekilde ihya edildiği anlaşılmıştır. Dairemizin 16.06.2022 tarihli ve 2021/5369 Esas, 2022/4918 Karar sayılı geri çevirme kararıyla, ihya istemine konu kararın aslı ile Mahkemenin 1965 yılına ait esas defterinin aslının getirtilerek dosya arasına alınması istenilmiş, geri çevirme kararı üzerine dosya arasına getirtilen Mahkemenin 1965 yılına ait esas defteri incelendiğinde, defterin ilgili sütununda Mahkemenin söz konusu kararının temyiz edildiğine dair herhangi bir bilginin bulunmadığı görülmüştür. Mahkemece ihya istemine konu dava dosyası yöntemine uygun şekilde ihya edilmiş ise de, ihya aşamasında taraflarca Mahkemeye dosya ile ilgili herhangi bir bilgi veya belge sunulamadığı, dosya arasında Mahkeme kararının aslı dışında başka bir belgenin bulunmadığı, bu şekilde hükmün denetlenmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca Mahkemece öncelikle, dava konusu 447 parsel sayılı taşınmazı, sınırında bulunan taşınmazlarla bir arada gösterir tesis paftası getirtilmeli, taşınmazın sınırında bulunan 342, 345, 398 ve 399 parsel sayılı taşınmaz ile taşımazın güney sınırında bulunan taşınmazın numarasının ne olduğu belirlenerek, bu taşınmazlara ait kadastro tespit tutanakları varsa dayanakları ile birlikte getirtilmeli, taşınmazların kadastro tespiti kesinleşmiş ise tedavüllü tapu kayıtları getirtilip dosya arasına alınmalı, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, ziraat mühendisi ve teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalı, yapılacak keşifte 345 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören tapu kaydı yöntemince uygulanmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu yerin öncesinin ne olduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir rapor düzenlettirilmeli, ziraat mühendisi bilirkişiden taşınmazın geçmişteki ve şimdiki niteliği, üzerindeki bitki örtüsü ve toprak yapısıyla ilgili ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2951, Karar No: 2019/4682, Tarih: 03.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2951 E.  ,  2019/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ve örgüt liderinin talimatı üzerine hesap açtığı, işlem yaptığı yönünde delil bulunmayan sanığın Bank Asya nezdindeki mutad hesap kayıtlarının örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8294, Karar No: 2018/8306, Tarih: 23.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8294 E.  ,  2018/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıkların suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunmaları, sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanıkların 2008 takvim yılında kullandığı iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Suça konu olan faturaları düzenleyen mükelleflerden hakkında araştırma yapılan Bilim Mühendislik San.Tic.Ltd.Şti. dışındaki diğer mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyanın getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23/10/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5247, Karar No: 2015/24075, Tarih: 21.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/5247 E.  ,  2015/24075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır .Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının,kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti,vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Katılanın ... götürmesi için16.500 kg. ağırlığındaki madeni yağları nakliyeci olarak ... isimli şahıs adına düzenlenmiş, üzerinde kendisine ait fotoğrafın yapıştırıldığı ehliyeti ibraz eden sanığa teslim ettiği, sanığın suça konu madeni yağları teslim etmeyerek başkalarına sattığının iddia ve kabul olunması karşısında; kamu kurumu olan Trafik Tescil Büro Amirliğinin maddi varlığı olan sürücü belgesi kullanılarak gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 21.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.