muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/679, Karar No: 2012/2978, Tarih: 19.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/679 E.  ,  2012/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıya ait 2406 parsel sayılı taşınmazın önüne isabet eden devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki 608 m2’lik bölüme şemsiye ve şezlong alanı, 41.40 m2 bar ve bahçesi, 146.91 m2 ahşap iskele, 40.5 m2 spor alanı ve soyunma kabini olarak yapılanmak ve kullanmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve muhdesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya konu alanların kamunun kullanıma açık alanlar olduğu, ecrimisil ödediklerini, kiralanması için teklifte bulunduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı tarafın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan alana şemsiye, şezlong koymak, bar bahçesi, ahşap iskele, spor alanı, soyunma kabini yapmak suretiyle müdahale ettiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesine ve muhdesatın yıkımına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalının 01.07.2009 tarihli fenni bilirkişi rapor ve krokisinde gösterilen biçimde 3621 sayılı Yasanın 4.maddesinde tanımlanan kıyıya muhdesat, iskele-bahçe, bar yapmak, şemsiye, şezlong, soyunma kabini koymak suretiyle elattığı belirlenerek elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31861, Karar No: 2014/25127, Tarih: 30.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/31861 E.  ,  2014/25127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 12.09.2013 tarihli ek kararın, 16.09.2013 tarihinde cezaevinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın 17.09.2013 tarihli dilekçesinde temyiz isteminde bulunmayıp dosyası hakkında bilgi talep ettiği, daha sonra 02.10.2013 tarihli dilekçe ile ek kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra ek kararı temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13642, Karar No: 2017/25117, Tarih: 16.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13642 E.  ,  2017/25117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16/11/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... beldesi, ... Mahallesi 110 ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/621, Karar No: 2024/3447, Tarih: 24.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/621 E.  ,  2024/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3165 E., 2022/237 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti...... ve ...)

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii ve sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2021 tarihli İddianamesi ile sanık ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kamu davası açılmıştır. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.12.2021 tarihli İddianamesi ile sanıklar ... ve ... haklarında ayrı ayrı uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2022 tarihli kararı ile ayrı ayrı İddianameler ile açılan dava dosyalarının hukuki ve fiili irtibat nedeniyle birleştirilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul 18.Ağır Ceza Mahkemesi dava dosyalarının birleştirme kararını kabul ederek, 28.06.2022 tarihli kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine; sanık ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesi'nin, 21.10.2022 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; suçun sübutuna, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, yetersiz gerekçe ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; suçun sübutuna, sanığın uyuşturucu maddeyi kullanma amacıyla bulundurduğuna, suç vasfında hataya düşüldüğüne, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, usul, yasaya ve hukuka aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; suçun sübutuna, sanığın uyuşturucu maddeyi kullanma amacıyla bulundurduğuna, suç vasfında hataya düşüldüğüne, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, usul, yasaya ve hukuka aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay: 11.10.2021 tarihli İddianame konusu eylem; sanık ...'ın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin bilgi edinilmesi üzerine, usulüne uygun alınan Arama ve El Koyma kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada, poşet içinde net 40 gr gelen sentetik kannabinoid, ayrıca 14 adet satışa hazır fişeklenmiş vaziyette 14 parça şeklinde net 7,8 gr gelen sentetik kannabinoid ve 32 adet MDMA uyuşturucu maddesini içeren hapın ele geçirildiği, 21.12.2021 tarihli İddianame konusu eylem; sanık ...'ın ikametinin önünde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin alınan ihbar üzerine, Emniyet ekibi tarafından olay yerine gidilerek sanık ...'in ikametinin çevresinde yapılan kontrolde, tanıklar ...... ve ......'nin sanık ...'in evinden çıktıkları, akabinde polis görevlilerince durdurularak tanık......'nin cebinden çıkardığı ıslak cep mendili içindeki 3,70 gr gelen sentetik kannabinoid maddesini kolluk görevlilerine rızaen teslim ettiği, usulüne uygun alınan Arama ve El Koyma kararına istinaden sanık ...'in evine gidildiğinde, Ümit'in evin kapısının önünde olduğu, oğlu olan sanık ...'ın ise evin içinde olduğu ve ikamette yapılan aramada, poşet içinde ayrı ayrı paketlerde net 2,6 gr, 13,2 gr ve 8,9 gr, gelen sentetik kannabinoid maddesi, ayrıca 14 adet satışa hazır ıslak cep mendili içinde paketlenmiş vaziyette toplamda net 26,0 gr gelen sentetik kannabinoid maddesi ve hassas terazinin ele geçirildiği, tanıklar...... ve .....'nin alınan beyanlarında uyuşturucu maddeyi sanıklardan aldıklarını belirtmeleri nedeni ile uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay, olgu ve kararda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay, olgu ve kararda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin bilgi edinilmesi, Emniyet ekibi tarafından yapılan takipte tanıklar A.K. ve Z.D.'nin sanıklardan para karşılığı sentetik kannabinoid maddesi satın almaları, tanıkların uyuşturucu maddeyi sanıklardan aldıklarını belirtmeleri, sanıkların tanıklara uyuşturucu maddeyi satmaları akabinde yakalanmaları, tanıklar .... ve ....'nin Fotoğraf Teşhis Tutanağı ile sanıkları teşhis etmeleri ve sanıkların inkara dayalı mesnetsiz savunmaları ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 2022/3165 Esas, 2022/237 Karar ve 21.10.2022 tarihli kararında sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ile tutuklu kalınan süreler dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 18.Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.

(K.D.)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanık ...'nın 22.05.2021 tarihinde işlemiş olduğu Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Satışı suçundan yapılan soruşturma neticesinde yakalanarak gözaltına alındığı, savcılıkça tutuklamaya sevk edildiği, sanık hakkında mahkemece denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak sanığın salıverildiği,

Sanığın aynı suçu ilk suç tarihinden 27 gün 3 ay sonra 19.09.2021 tarihinde tekrar işlediği olayda;

(K.D.)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanık ...'nın 22.05.2021 tarihinde işlemiş olduğu Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Satışı suçundan yapılan soruşturma neticesinde yakalanarak gözaltına alındığı, savcılıkça tutuklamaya sevk edildiği, sanık hakkında mahkemece denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak sanığın salıverildiği,

Sanığın aynı suçu ilk suç tarihinden 27 gün 3 ay sonra 19.09.2021 tarihinde tekrar işlediği olayda;

Sanık hakkında ilk suçtan dolayı soruşturma yapılması ve yakalanıp gözaltına alınması FİİLİ KESİNTİ oluşturduğu, ayrıca dört aya yakın bir zaman geçtikten sonra ikinci suçu işlemiş olması nedenleriyle,

Sanığın iki ayrı suç işleme kastıyla hareket ederek iki ayrı suç işlediği halde sanık hakkında TCK. 43 maddesinin tatbik edilmesinin hukuka uygun olmadığı görüşüyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.24.04.2024
Yargıtay — Esas No: 2013/32784, Karar No: 2013/20542, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32784 E.  ,  2013/20542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.03.2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27264, Karar No: 2018/154, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27264 E.  ,  2018/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “ tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın tyaptırımı ise İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; 13.05.2013 tarihli zabıta araştırmasında şirket yetkilisi olan sanığın başka bir adreste faaliyette olduğu bildirilmekle, bu adreste zabıta araştırması yaptırılarak borçlu şirketle bir bağlantısının olup olmadığı araştırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;