muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/17433, Karar No: 2006/18383, Tarih: 27.12.2006

Hazine dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla davaya katıldığı, Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla katılma talebinde bulunduğu halde, Orman Yönetimine katılma dilekçesini harçlandırması ve karşı tarafa tebliği hususunda olanak verilmemiş, Hazinenin davası hakkında da bir hüküm kurulmamıştır.

-2-

2006/17433-18383

O halde, mahkemece, Orman Yönetimine katılma dilekçesini harçlandırması ve davanın diğer taraflarına tebliği için olanak tanınması, katılma istemi konusunda bir karar verilmesi, katılan olarak davaya kabulü halinde davası hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi,

Hazine ise, taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini istediğine ve taşınmazın bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 2670 m2 bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiğine göre, Hazinenin, çekişmeli taşınmazın bu bölümüne ilişkin davasının kabulüne, (A) ile gösterilen bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken, davası hakkında bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

2. Orman Yönetimi ile Hazinenin çekişmeli taşınmazın bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 5170 m2 yüzölçümündeki bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporuyla çekişmeli taşınmazın bu bölümünün öncesi itibariyle orman sayılmayan açık alan olarak nitelendirildiği, doğu ve güneyden ormana bitişik, üzerinde iki adet betonarme ev ile 26 adet 20 ile 40 yaşında ..., 4 adet 15 yaşında incir, 1 adet 5 yaşında dut, 2 adet 30-40 yaşında keçi boynozu ağaçlarının bulunduğu, orman ağacı ve kalıntısı ile humus bulunmadığı, eğimin % 1-12 olduğu, sonuç olarak taşınmazın bu bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de, taşınmazın memleket haritasında işaretlendiği yerdeki münhanilere göre, taşınmazın (B) bölümünün eğimi % 20 - 25 olarak bildirilen (A) bölümünden farklı olmadığı, taşınmaz üzerinde bulunan ... ağaçlarının aşılı olup olmadığı, aşılı ise aşı yaşı belirlenmediği, üzerinde bulunduğu bildirilen iki adet keçi boynozunun ... türü ağaç olduğu, diğer ağaçların yaşları gözetildiğinde, çekişmeli (B) bölümün 20 yıldan fazla süreyle zilyet edildiği yönündeki uzman bilirkişi kurulu ve ziraat uzmanı bilirkişi görüşünün soyut olduğu, başka teknik bir bulguya dayanmadığı, taşınmazın üzerine ev yapılarak imar ihyanın tamamlanmış sayılamayacağı gözetilmemiştir.

Diğer taraftan, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmadığı, arazi kadastrosunda taşlık olarak tapulama dışı bırakıldığı bildirilmiştir. Çekişmeli taşınmazın her iki bölümünün eski tarihli haritalarda aynı yerde bulunduğu, (A) bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlenip, taşınmazın (B) bölümünün de, (A) bölümüne, doğu ve güneyden de devlet ormanına bitişik olduğu dikkate alındığında, taşınmazın orman niteliğiyle tapulama dışı bırakılıp bırakılmadığı, tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanmamış, orman olarak tapulama dışı bırakılan yerlerin, orman kadastrosu yapılıp kesinleşene kadar orman sayılan yerlerden olduğu göz ardı edilmiştir.

3402 Sayılı Yasanın uygulanmaya başlandığı tarihe kadar sınırları belirlenerek kadastrosu yapılacağı ilan edilen çalışma alanları içerisindeki ormanlar tesbit dışı bırakılmakta, diğer anlatımla, arazi kadastrosu ekipleri ormanların kadastrosunu yapmamakta, ancak bölgede daha önce orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiş ise bu işleme ait kayıtlar, birliğin tapu kütüğüne olduğu gibi aktarılmaktaydı. Bu uygulama, 3402 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarihe kadar sürdürülmüş, 3402 Sayılı Yasanın yürürlüğünden sonra ise anılan Yasanın 4. maddesi gereğince işlem yapılmıştır. Her olaya, meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan yasa hükümlerinin uygulanması gerekir. Somut olayda arazi kadastrosu 5602 Sayılı Yasa hükümleri gereğince yapıldığından uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesi zorunludur.

Uzman bilirkişi kurulu ve ... elemanı bilirkişi tarafından, davaya konu taşınmazın 1960 yılında yapılan genel arazi Kadastrosunda/Tapulamada taşlık olarak tesbit dışı bırakıldığı, çekişmeli taşınmazın kuzey ve batısındaki bir bölümünün ise ... arazisi niteliğiyle payları oranında ... ... ile davacı ... ... murisi ... ... adına tescil edildiği, tamamının ... oğlu ... ... a geçtiği sonra 1/6 payının ... tarafından ... ...’a satıldığı, yörede orman kadastrosunun halen yapılmadığı anlaşılmaktadır. Arazinin konumu, bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen davalı yerle (A) ile gösterilen bölümün aynı münhaniler üzerinde yer aldığı eğiminin aynı olması gerektiği, (A) bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun belirlenmesi, (B) bölümünde de esasen orman ağacı niteliğindeki ... ağaçlarının ve keçiboynozu ağaçlarının bulunduğu, ... ağaçları aşılı bile olsa, öncesinin ... cinsinden delice ağacı olması ve eğimin yüksek olması nedeniyle

-3-

2006/17433-18383

-3-

2006/17433-18383

bilimsel olarak muhafaza karakteri arz ettiği kabul edileceğinden, 6831 sayılı yasanın 1/J maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, ayrıca bu yerlerin, hem sınır, ... nitelikli orman alanları ile arasında ayırıcı bir unsurunun olmayışı ve arazi kadastrosunun yapıldığı yıllardaki kadastro ekiplerinin ormanla ilgili yukarıda anlatılan çalışma yöntemleri nazara alındığında, davaya konu taşınmazların da yer aldığı arazi bölümünün orman olarak tesbit dışı bırakıldığının kabulü zorunludur. Her ne kadar bilirkişi ve tanıklar taşınmazın öncesinin orman olmadığını, memleket haritasında açık alan olarak nitelendirildiğini, 35-40 yıldır ... alanı olarak kullandığını ifade etmişler ise de, halen orman kadastrosunun yapılmadığı bu yerde orman kadastrosunun yapıldığı tarihe kadar yukarıda açıklanan nedenlerle orman sayılacağı tartışmasız olan bu taşınmazın, üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K., 14.03.1989 gün 35/13 E.K. gün 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, ancak orman kadastrosu yapılıp da tahdit dışında bırakılırsa zilyetlikle iktisabının mümkün olacağı (H.G.K. 12.05.2004 gün ve 2004/8-242/292 S.K.), fakat bu takdirde de tahdit dışında bırakılma tarihinden itibaren 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolması gerekeceği, davaya konu taşınmazların öncesi orman olup bu niteliğini koruduğu sıradaki zilyetliğe değer verilemeyeceği gözetilerek gerçek kişinin (B) bölümüne ilişkin davasının da reddine ve bu bölümünde orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, bu bölüme ilişkin gerçek kişi davasının kabul edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Yönetime iadesine, Hazine harçtan bağışık olduğundan harca hükmetmeye yer olmadığına 27.12.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2541, Karar No: 2017/24253, Tarih: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/2541 E.  ,  2017/24253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8855, Karar No: 2014/27028, Tarih: 15.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/8855 E.  ,  2014/27028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yenice(Çanakkale) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2013

NUMARASI : 2010/307-2013/143

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya hayvan sattığını, 3.444,00 TL' ye anlaştıklarını, davalının hayvanı kestiğini, 150,00 TL de ödeme yaptığını, kalan 3.294,00 TL için de 10.6.2009 tarihinde ödemek üzere anlaştıklarını, davalının kendisine ait kartvizit arkasına borcu kabul ettiğini yazarak kendisine verdiğini, ancak borcunu ödemediğini, bu nedenlerle 3.294,00 TL nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, kartvisiti, arkasındaki yazı ve imzasını reddederek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı tarafa verilen 2 haftalık kesin süre içerisinde dava şartı olan gider avansının tamamlanmadığı anlaşıldığından HMK'nın 115/2 ve 120/2 maddeleri gereğince davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Dava, taraflar arasında sözlü olarak yapılan hayvan alım satım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davalı davacının dosyaya ibraz ettiği kartvisit delilini kabul etmeyerek arkasındaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını savunmuştur. Davacı, dosyanın davalı imzaları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilebilmesi için gereken masrafı verilen kesin süreye rağmen yatırmamıştır. O halde mahkemece bu delile itibar edilemez. Ne varki mahkemece sadece kartvisit deliline dayanılamayacağı dikkate alınıp, ancak davacının her türlü delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğu göz önüne alınarak; davacıya, davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7240, Karar No: 2021/13811, Tarih: 24.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7240 E.  ,  2021/13811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davanın açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 15/03/2021 gün ve 2020/6236 Esas – 2021/3358 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın açılmamış sayılmasına dair mahkemece verilen karar, davacı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dosya kapsamından; bozma öncesi ilk karar ile davalı adına kayıtlı olan dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verildiği ve davacı idare vekili tarafından sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin onama ilamından sonra depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, tarafların beyanları sorularak ve usul ekonomisi de gözetilerek işin esasına girilip bir karar verilmesi gerektiği,

Bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından; davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 15/03/2021 gün ve 2020/6236 Esas - 2021/3358 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılmış, taraflarca takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına dair hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılmış, taraflarca takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına dair hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, fark bedelin bloke edilmesi için verilen süre sonrasındaki celselerde davacı idare vekilinin mazereti kabul edilmeyerek dosyanın işlemden kaldırılmasına ve yenileme sonrasında tekrar mazeret dilekçesinin reddine karar verilerek, ikinci kez takipsiz bırakılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; bozma öncesi ilk karar ile davalı adına kayıtlı olan dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verildiği ve davacı idare vekili tarafından sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin onama ilamından sonra 21.09.2021 tarihinde depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, tarafların beyanları sorularak ve usul ekonomisi de gözetilerek işin esasına girilip bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6435, Karar No: 2025/4973, Tarih: 24.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6435 E.  ,  2025/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1408 E., 2024/1447 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2022/966 Esas, 2023/796 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Sanık müdafinin istinaf talebi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 07.10.2024 tarihli ve 2024/1408 Esas, 2024/1447 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” ve 5237 sayılı Kanun'un 66/6. maddesinde yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiği, bu nedenle 2011 ve 2012 takvim yılları yönünden de zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1840, Karar No: 2024/8893, Tarih: 30.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/1840 E.  ,  2024/8893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A.Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yalnızca hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarına ilişkin temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B.Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik TCK’nın 151/1. maddesinde yer alan mala zarar verme suçunu işlediğine ilişkin dava açıldığı, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, suça sürüklenen çocuğun sorgu tarihi olan 19.06.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

C.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

C.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

2-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.