muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28987, Karar No: 2020/2092, Tarih: 10.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/28987 E.  ,  2020/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi asıl ve birleşen dosya davalısı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, asıl dava dosyasında; müvekkilinin saat 08.00’de işe başladığını, kışın saat 18.30, yazın saat 18.30-19.00 a kadar çalıştığını, çoğu zaman haftanın 7 günü, resmi tatil günlerinde çalıştığını, izinlerini kullanmadığını ileri sürerek fazla çalışma ücret alacağı, ulusal bayram genel tatil ücret alacağı, hafta tatili ücret alacağı ile yıllık ücretli izin alacağını istemiştir.

Birleşen davada, davacı iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı için Nazilli 1.İcra Müdürlüğü'nün 2015/452 esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptığını, borca itiraz edilmesi üzerine takibin her iki davalı yönünden durduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına yüzde 20 sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacı temizlik işlerini ihale ile alan şirket işçisi olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, hiçbir alacağı bulunmadığını, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının asıl işvereninin belediye olduğunu, kısa süre yanlarında çalıştığını, alacakların zamanaşımına uğradığını ve tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı asıl ve birleşen dosya davalısı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ulusal bayram genel tatil ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Ulusal bayram genel tatil ücret alacağı için de aynı ilkeler geçerlidir.

Somut olayda; mahkemece asıl davada; 1.727,84 TL net yıllık izin alacağı ile 311,81 TL net genel tatil alacağının kabulüne, birleşen davada ise 4.341,76 TL kıdem tazminatına ilişkin itirazın iptali ve takibin devamına, diğer taleplerin reddine ilişkin hüküm kurulmuştur. Ne var ki, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının genel tatil günlerinde çavuşun belirlediği kişilerin nöbet tutuğu, ne kadar sıklıkla çalışma yapıldığına dair belirleme yapılmasının tanık beyanları ile mümkün olmadığı, fazla çalışma ve tatil ücreti bulunmadığı belirtildiği halde raporun sonuç kısmında nasıl hesaplandığı anlaşılamayan 311,81 TL ulusal bayram genel tatil ücret alacağının mahkemece hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Öte yandan 23.03.2016 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında 5.759.44 TL net kıdem tazminatı ile 1.727,84 TL net yıllık izin ücret alacağı hesaplandığı halde raporun sonuna eklenen hesaplama tablosunda 4.199,41 TL net kıdem tazminatı ile 1.135,01 TL net izin ücret alacağı hesaplanmıştır. Raporun sonuna eklenen hesaplama tablosunun rapor içeriği ile örtüşmediği farklı olduğu anlaşılmaktadır. Denetime elverişli olmayan çelişkili hesaplama içeren bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece sözkonusu çelişkiler giderilerek denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak dosya içeriği ile dayanakları değerlendirilmek sureti ile alacaklar hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5973, Karar No: 2018/12434, Tarih: 19.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/5973 E.  ,  2018/12434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 28.08.2010 tarihinde davalıların işleteni, sürücüsü ve ZMSS poliçesi ile sigortacısı oldukları araçların karıştığı kazada yolcu olarak bulunan davacıların kızları ... 'nın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00'er TL maddi ve 15.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte (sigorta şirketleri poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere sadece maddi tazminattan sorumlu tutulmak kaydıyla) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili; 11.02.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminata ilişkin dava değerini davacı ... için 19.258,57 TL ve davacı... için 33.172,01 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili; davacılara 11.11.2010 tarihinde 4.755,00 TL ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; davacılara 11.192,00 TL ödendiğini, yapılan ödeme nedeniyle davanın konusuz kaldığını, husumet itirazında bulunduklarını ve manevi tazminat talebi bakımından sorumluluklarının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; maddi tazminat talebinin yerinde olmadığını, davacıların talep ettiği tazminat miktarlarının sebepsiz zenginleşmeye sebep olacağını ve ölen kişinin de kusuru olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... duruşmadaki beyanında kazada kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... duruşmadaki beyanında araç maliki olduğunu ve kazayı görmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ...'nın maddi tazminat talebinin kabulü ile 19.258,57 TL'nin ve davacı ...'nın maddi tazminat talebinin kabulü ile 33.172,01 TL'nin davalılar ..., ... ve ... yönünden olay tarihinden (28.08.2010), davalı ... yönünden başvuru tarihi olan 07.10.2010 tarihinden, davalı ... yönünden başvuru tarihi olan 04.10.2010 tarihinden) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bütün davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı...'ya verilmesine; davacı ...'nın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın ve davacı ...'nın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ..., ... ve ...'dan olay tarihinden (28.08.2010) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ... 'ya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle davalı ...'ın işleten sıfatı ile sorumluluğunun bulunduğunun kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı, cenaze defin gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacıların, ölen yakınlarının mevcut ve gelecekteki muhtemel desteğinden yoksun kalmaya ilişkin zarar talebi, davacıların henüz doğmamış ve geleceğe ilişkin zararı olduğundan, desteğin ve zarar giderim talebinde bulunan davacıların muhtemel yaşam sürelerinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Mahkemenin yeterli kabul ederek hükme esas aldığı, 17.03.2014 tarihli aktüer ek raporu incelendiğinde; CSO 1980 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel ömür sürelerinin belirlenerek tazminat hesaplamasının yapıldığı görülmektedir. Oysa, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ... esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemiz'in yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak desteğin ve hak sahiplerinin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekmektedir. Bu itibarla, mahkemenin yeterli bulduğu aktüer raporundaki hesaplama teknikleri, Dairemiz'in yerleşik uygulamalarına uygun olmayıp, eksik inceleme ile karar verilmiştir.

Bu durumda; davacıların talep ettikleri destekten yoksun kalma tazminatı miktarının hesaplanması bakımından, yukarıda belirtilen ilkelere göre hesaplamanın yapıldığı, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/5832, Karar No: 2007/309, Tarih: 06.02.2007

17. Hukuk Dairesi 2005/5832 E., 2007/309 K.

**17. Hukuk Dairesi 2005/5832 E., 2007/309 K.**

**- HAZİNE ADINA KAYITLI TAŞINMAZ MALLARDA İKTİSAP

- TESPİTE İTİRAZ DAVASI**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 46 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda:

Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı hazine tapu kaydına ve kadastro öncesi sebebe dayanarak genel kadastro sonucu davalılar adına oluşan tapu kayıtlarının iptali ve tescili isteği ile dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen reddine kısmen kabulüne 122 parsel yönünden reddine, 12 ve 109 nolu parseller yönünden kabulüne hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm 122 sayılı parsel yönünden davacı hazine ve 12 ve 109 nolu parseller yönünden davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştrıma , inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

Davacı Hazine davaya konu taşınmazların Hazine adına tapuda kayıtlı olduğunu ileri sürerek Ş…

…. oğlu A... S…

….., mirasçıları adına olan tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir. 12 ve 122 nolu parseller Ş…

…. oğlu A... S…

….., 109 nolu parsel ile A.. S…

….. adına tapuda kayıtlı bulunduklarına göre husumette bir yanılgı yoktur.

Dava dilekçesindeki ileri sürülüşe ve savunmaya göre uyuşmalık Hazine tapularının ve dayanağı belirtmelik tutanaklarının düzenlendiği güne kadar 3402 sayılı Kadastro yasasının 46/1 ve 14 maddesi koşullarının davalılar yararına oluşup oluşmadığı yönünde toplanmaktadır. Hazinenin dayandığı tapu kayıtları 4753 ve 5618 sayılı yasa hükümleri uyarınca oluşturulmuştur.

Tapunun dayanakları arasında bulunan belirtmelik tutanakları getirtilerek taşınmazların ne sebeple Hazine adına tapuya bağlandığı üzere durulmadığı gibi, toprak tevzi paftaları getirtilmemiş, tapu kayıtlarının uygulaması yoluna gidilme iki ayrı keşifte dinlenen birer yerel bilirkişinin soyut içerikli sözleri ve uzmanlığa yeterli olmayan ziraat teknisyeni raporlarına dayanılarak hüküm tesisi yoluna gidilmiş, tanık bilgisine başvurulmamış ve yöntemine uygun mer'a araştırmasıda yapılmamıştır.

Öte yandan dosya içerisinde bulunan belirtmelik tutanaklarınında taşınmazlarla ilgisi saptanamamış ve kayıtlarda sözü edilen vergi kayıtlarıda getirtilip yerlerine uygulanmamıştır. Birinci keşifte dinlenen yerel bilirkişi 1942 doğumlu olup tapuların oluşturulduğu 1964 tarihinde 22 yaşında olmakla A..S…

…..'ın ve mirasçılarının tapu tarihine kadar taşınmazlardaki zilyetliklerinin başlangıç tarihi ve süresi ile ilgili yeterli bilgiye sahip olduğuda söylenemez.

Ayrıca Y…

…. dışındaki belirtmelik bilirkişilerinin hayatta olup olmadığı araştırılmamıştır.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez.

O halde, Hazine tapularının dayanakları olan krokilerin toprak tevzi paftasından çıkartılmış onaylı örnekleri getirtilmeli, aynı şekilde tapularla ilgili belirtmelik tutanakları mercilerinden istenilmeli, belirtmelik tutanaklarında vergi kayıtlarından söz edilmesi halinde özel idare müdürlüğünden celp edilmeli, belirtmelik tutanaklarında adları geçen bilirkişilerin hayatta olup olmadıkları zabıta marifetiyle araştırılmalı, taraflardan komşu köylerden ve de taşınmazların bulunduğu köyden olmak üzere taşınmazları ve öncesini iyi bilen oldukça yaşlı tanıklar göstermeleri istenmeli, yerel bilirkişi istemindede aynı yol izlenmeli, daha sonra önceki keşiflerde dinlenen yerel bilirkişilerle kadastro sırasında dinlenen tesbit bilirkişileri, hayatta bulunan belirtmelik bilirkişileri ve de taraflarca gösterilecek tanıklar eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak Hazinenin dayanadığı tapu kayıtları ve haritaları yerel ve teknik bilirkişi aracılığıyla gereği gibi yerlerine uygulanmalı, keza vergi kayıtları olduğunda bu kayıtların dahi uygulaması yapılarak taşınmazlara ait olup olmadıkları saptanmalı, kayıtlarda geçen sınırlı arazi üzerinde bilirkişilere göstertilip düzenlenecek krokiye yerleri işaret ettirilmeli, bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar yönünden tanıkların bilgisine başvurulmalı, bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin mer'a yada devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı, değilse kimden kaldığı A..ve mirasçılarının zilyetliklerinin başlangıç tarihi. Süresi ve sürdürülüş biçimi, 109 nolu parselin kararda yazıldığı gibi devamlı olarak Murat nehrinin etkisi altında kalıp kalmadığı,olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmeli, taşınmazların bulundukları yer ve yöre ile ilgili yetkili makamlarca verilmiş mer'a tahsis kararı yada kaydı olup olmadığı mercilerinden sorulup olduğunda getirtilerek uygulaması yapılmalı, ziraat teknisyeninin görüşü ile yetinilmeyerek birisi ziraat mühendisi diğeri jeoloji mühendisinden oluşturulacak iki kişilik bilirkişi kurulundan taşınmazların öncesinin mer'a olup olmadığı, değilse toprak yapıları, bitki örtüleri işleniş tarzları, ve süresi ve toprak karakterleri, 109 nolu parselin çay yada dere yatağı olup olmadığı veya Murat nehrinin devamlı yada gecici olarak etkisinde kalıp kalmadığı, gecici olarak kalması halinde senenin hangi aylarına münhasır olduğu ve dolayısıyla tarımsal faliyete engel bir halin bulunup bulunmadığı konularında teknik verilere dayalı gerekçeli rapor alınmalı, oluşacak duruma göre zilyetliğin başlangıç tarihi ve süresi ile ilgili olarak komşu parsellerin malik yada zilyetlerinin tanık sıfatı ile bilgilerine başvurulmalı, gerektiğinde taşınmazların kuru yada sulu arazi olup olmadığı yönü araştırılmalı, buarada davalılar ve miras bırakanları A.

.. adına belgesiz zilyetliğe dayalı olarak taşınmaz tesbit yada tescil edilip edilmediği yönünden mercileri nezdinde araştırma yapılıp olduğunda tutanakları getirtilmeli, fen bilirkişisine yapılan keşif uygulamaları ve kayıtlarda yazılı sınır yerlerini izlemeye olanak verecek biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Davacı hazinenin 122, davalıların ise 12 ve 109 nolu parsellerle ilgili hükme yönelik temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 6.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23258, Karar No: 2013/14146, Tarih: 02.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23258 E.  ,  2013/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2003 takvim yılı için; kamu davasının ortadan kaldırılması

2004 takvim yılı için; mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen 26.10.2011 tarih ve 2008/57 Esas, 2011/1133 sayılı kararın, Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca sanığa 06.12.2011 tarihinde yapılan tebliğ işlemi, belirtilen adreste daha önce sanığa tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olup hükmün henüz kesinleşmediği belirlenerek, sanığın adresi araştırılıp ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda yapılan değişikliklerde gözetilerek, usulünce tebligat yapılıp belgesinin verilmesi halinde sanığa ait temyiz dilekçesinin eklenmesinden ve bu dilekçe ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23529, Karar No: 2020/17539, Tarih: 30.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/23529 E.  ,  2020/17539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralamaya teşebbüs suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 2.240 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2019 tarihli ve 2018/408 Esas, 2019/641 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07.10.2020 tarihli ve 2020/11689 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 tarihli ve 2020/90673 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde müşteki ile sanık arasında çıkan tartışma sırasında sanık ...'nın müşteki ...'a telefon, çanta ve kül tablasını yaralamak amacıyla fırlattığı fakat müştekiye değmediği ve yaralanmadığı şeklinde gerçekleşen olayda eyleminin yaralamaya teşebbüs aşamasında kaldığı, mahkemece yapılan yargılama da sanığın eyleminin oluşa göre basit yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabul edilmesine rağmen hüküm kısmında ceza tayin edilirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2019 tarihli ve 2018/408 Esas, 2019/641 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35/2. maddesi gereğince cezasında (3/4) oranında indirim yapılarak 45 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 33 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 62/1.maddesi gereğince cezasından (1/6) oranında indirim yapılarak 27 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para

cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 540,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1674, Karar No: 2012/2233, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1674 E.  ,  2012/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2006 gün ve 2005/439 Esas, 2006/60 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ceza hükümlerine etkisi bakımından delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle CMK.nın 218/2. maddesi uyarınca verilen mağdurenin yaşının düzeltilmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün ONANMASINA,

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 31.05.2002 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.