muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26742, Karar No: 2017/16785, Tarih: 21.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/26742 E.  ,  2017/16785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

18/12/2014 tarihli son bozma ilamı doğrultusunda aynı yerde bulunan taşınmazlarla ilgili olarak Dairemizin denetiminden geçen dosyalardaki bedellerden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmış ise de sözü edilen taşınmazlarla dava konusu yerin üstün ve eksik yönleri ile değere etki eden unsurlar ayrıntılı olarak açıklanıp yeterli bir karşılaştırma yapılmadığından ve aynı bilirkişi kurulunun bozmadan önceki raporunda da kıyasi olarak değerlendirmeye esas alınan emsallerle dava konusu taşınmazın denetime elverişli şekilde bir karşılaştırması yapılmadan değer tespit edildiğinden raporlar hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu son bazma ilamında belirtilen dosyalar da gözetilerek değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12266, Karar No: 2012/3191, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12266 E.  ,  2012/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı 30.10.2009 tarihinde davalı hakkında yaptığı icra takibinde 20.234,00 TL asıl alacak 3.032,87 TL işlemiş faizin tahsili için icra takibi yapmış, davalı 06.11.2009 tarihinde borca ve faize itiraz etmiş, davadan önce 26.11.2009 tarihinde davalı 20.000.00 TL ödeme yapmıştır.

Dava, 20.234,00 TL üzerinden itirazın iptali ve tazminat istemli olarak açılmıştır.

Davalı vekili, davacının bozuk mal verdiğini buna rağmen davadan önce 20.234,00 TL ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 20.234,00 TL'nin takip tarihinden itibaren %19 oranını aşmamak şeklinde değişen oranlarda avans faizi ve takip gideri ile birlikte tahsile imkan verecek şekilde itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, davadan önce yapılan ödemelerin İİK'nun 84. maddesi gereği icra müdürlüğünce nazara alınmasına, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı takipten sonra davadan önce ödemeler yapmıştır. Davadan önce yapılan ödemeler yönünden davacı alacaklının itirazın iptali davası açmakta hukuki yararı yoktur. Mahkemece davacı alacaklının dava tarihi itibari ile yapılan ödemeler de gözetilerek alacaklı olduğu miktar saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davadan önce yapılan ödemenin infazda dikkate alınması şeklinde hüküm kurulması doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.03.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.03.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir. (HGK 16.10.1996, 19-601/711). itirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine itiraz süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikli faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/13632, Karar No: 2022/14721, Tarih: 25.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13632 E.  ,  2022/14721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

298 sayılı Yasanın ''Kurulda görevli yargıcın bakamıyacağı davalar:'' başlıklı 177. maddesinin '' İl ve ilçe seçim kurulu başkan ve üyeliklerini yapan yargıçlar kendi çevreleri içinde vukua gelecek seçim suçlarına mütaallik davalara bakamazlar.

Aynı mahalde bu davaları görecek başka yargıçlar bulunmaması veya mahkemenin teşekkül edememesi halinde mezkür davalara bu mahalle en yakın yargı çevresinde bulunan aynı derecedeki mahkeme veya vazifeli yargıç tarafından bakılır.'' hükümlerini amir olduğu, sanık hakkında açılan kamu davasında yargılamayı yürüten ve karara bağlayan Hakim ....' nin ise, soruşturma aşamasında dosyaya sunulan 08.06.2015 ve 06.11.2015 tarihli yazılarda, Sarız İlçe Seçim Kurulu Başkanı sıfatı ile imzası bulunduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasına bakamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7301, Karar No: 2016/7961, Tarih: 10.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/7301 E.  ,  2016/7961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 tarih ve 2013/215-2013/538 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin taahhüdü altında bulunan inşaat işinin davalı ... şirketi tarafından "İnşaat ... Sigorta Poliçesi" ile teminat altına alınmış olduğunu, poliçe kapsamında 3. şahısların mali mesuliyetleri bakımından müvekkili şirketlerin uğrayacakları zararların da teminat altına alınmış olduğunu, nitekim poliçede teminat süresi esnasında sigortalı kalemlerin inşaat veya yakın çevresinde meydana gelen ve üçüncü şahısların kazaen uğradıkları ölümlü veya ölümsüz bedeni zarar veya hastalıklar ile herhangi bir davacı tarafından sigortalıdan tahsil edilen bütün dava ücret ve masraflarının teminat altında olduğunu, 05.04.2007 tarihinde sigortaya konu işyerinde meydana gelen iş kazası neticesinde şantiyede çalışanlardan ... ve ... isimli iki işçinin yaralandığını, bu nedenle müvekkili şirketler aleyhine açılan davalar neticesinde sulh suretiyle işçilere ödemeler yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL'nin hasar başvuru tarihinden itibaren sigorta teminatından karşılanmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 12.05.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 40.000,00 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, poliçede teminat kapsamının gösterildiğini, buna göre, poliçe özel şartlarında teminat dışında kalan hususların düzenlenmiş olduğunu, özel şartların 4-a maddesinde poliçede tamamı veya bir kısmı sigortalanmış olan proje ile ilgili müteahhitler, işverenler veya herhangi başka bir firmaya veya bunların memur veya işçilerinin veya bunların aile efradının bedeni zarar veya hastalıklarının teminat dışında olduğunu, dava konusu olayda ...'ın davacı şirketin taşeronu olan dava dışı ... Ltd. Şti'nde çalıştığını, bu nedenle meydana gelen zararın teminat dışında kaldığını, diğer zarar gören işçi yönünden müvekkili şirket tarafından sehven kısmi ödeme yapılmış ise de, bu ödemeler için istirdat davası açacaklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacılara ait iş yerinde meydana gelen iş kazası neticesinde yaralanan işçilerden birinin davacıların işçisi, diğerinin ise davacı şirketlerin aynı işyerinde çalıştırdığı taşeron şirketin işçisi olduğu, yukarıda anılan poliçe genel ve özel şartları kapsamında bu işçilerin üçüncü şahıs kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği ve zarara uğramaları nedeniyle sigorta poliçesinin teminat vermediği, dolayısıyla davacı şirket tarafından bu işçilere yapılan ödemelerin davaya konu sigorta poliçesi kapsamında karşılanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 10/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8055, Karar No: 2010/12965, Tarih: 07.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8055 E.  ,  2010/12965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 3 parça taşınmazı damadı davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazları bedelini ödeyerek satın aldığını, iddiaların doğru olmadığını, icra takibine maruz kalan murisin satış ihtiyacında bulunduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davalıya temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.12.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ahmet M. K. ile temyiz edilen vekili Avukat R. Y. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi

tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, miras bırakanın davalı Yılmaz’a satış suretiyle yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu benimsenerek asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacının kök miras bırakanı T..’nın borçlu ve dava dışı R.. Z..’nun da alacaklı olduğu 01.09.2003 vade tarihli, 50.000.000.000 TL, 25.09.2003 vade tarihli 50.000.000.000.TL, 20.10.2003 vade tarihli 40.000.000.000.TL bedelli üç adet bono üzerinden borcun ödenmemesi sebebiyle 10.11.2003 tarihinde girişilen icra takibi neticesinde, miras bırakan T..’ya ait evin çilingir marifetiyle açılarak menkul mallarının 15.12.2003 tarihinde haczedildiği, buna istinaden miras bırakan T.., senet alacaklısı R.. vekili Av. Ç.. Y..z olduğu halde bonolardan kaynaklanan borcu tekeffül eden davalı Y.. ile dava dışı M.. H..’nın yer aldığı 22.12.2003 tarihli protokol başlıklı belge düzenlendiği, bu belgenin içeriğine göre, miras bırakan Tunca’nın borcunun 130.000.000.000.TL lik kısmını belirli bir süre içinde davalı Y.. tarafından ödeneceği, buna karşılık da muris T..’nın çekişmeye konu üç adet taşınmazın mülkiyetinin davalı Y..’a temlik edileceği, borcun bakiyesinin de, dava dışı M.. H.. tarafından belirli bir süre içinde ödeneceğinin kararlaştırıldığı görülmektedir.

Gerçekten de, protokol de öngörüldüğü şekilde muris T..’ya ait borcun belirlenen süre içinde 130.000.000.000.-TL olarak davalı Y..’a teb’an babası Ü.. K.. tarafından alacaklı vekili Av. Ç. Y. ‘ın T. İş Bankasındaki hesabına  23.12.2003 tarihinde yatırıldığı ve alacaklı vekili tarafından borçlu T..’nın anılan miktar üzerinden borcunun bulunmadığına dair düzenlenen ibranamenin icra dosyasına konulduğu, bu işlemden bir gün sonra miras bırakanın maliki bulunduğu çekişmeli taşınmazların sicil kaydını satış göstermek suretiyle davalı Y..’a intikalini sağladığı dosya kapsamı ile sabittir.

Yukarıda açıklanan ilkeler, belirlenen olgular ve somut olayın işleyiş tarzı birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakan T..’nın davalıya yapmış olduğu temliklerin bedeli karşılığı olduğu sabit olup, aksi de kanıtlanmış değildir. Öyle ise, miras bırakanın temlikteki iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amacıyla muvazaalı işlem yapmak olduğu söylenemez. Esasen, söz konusu borçtan dolayı ödenen meblağ ile taşınmazların gerçek değerleri arasında da aşırı bir fiyat farkı bulunmadığından muvazaanın objektif unsurunun gerçekleşmediği de açıktır.

Hal böyle olunca; asıl davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.000.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 07.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2559, Karar No: 2014/1367, Tarih: 17.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2559 E.  ,  2014/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 116 ada 2, 3, 4, 5 ve 8 parsel sayılı 3156.89, 2395.08, 4021.80, 3129.19 ve 2540.37 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak sırası ile ... adlarına aynı ada 17 ve 18 parsel sayılı 1350,32 ve 32440 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ise ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak taşınmazların adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine; çekişmeli taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava konusu ... Köyü 116 ada 2 parsel yönünden dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Dava konusu ... Köyü 116 ada 3, 4, 5, 8, 17 ve 18 parseller yönünden mahkemece her ne kadar davacının dayanmış olduğu tapu kayıtlarının sahte olduğunun kanıtlanmış olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de dava dilekçesinin içeriğinden davacının taşınmazlarda asli zilyet olduğunu ileri sürerek zilyetliğe de dayandığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, bu hususta araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahkemece, taşınmazlar başında elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, aynı yönteme göre tespit edilecek ve taraflarca bildirilen taraf ve zilyetlik tanıkları ve tespit bilirkişileri ile yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden ne şekilde intikal ettiği, davalı tarafça sürdürülen zilyetliğin hangi sebebe dayandığı, davacı tarafça ileri sürülen kira ilişkisinin bulunup bulunmadığının, davacı tarafa kira parası ödenip ödenmediğinin sorulup saptanması, böylelikle davacı tarafın kadastro tespitine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen koşulların oluşup oluşmadığı tespit edilip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerde yerinde görüldüğündün kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5513, Karar No: 2018/12437, Tarih: 27.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5513 E.  ,  2018/12437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, yerel Mahkemenin 13.01.2017 gün ve 2016/322 esas ve 2017/69 karar sayılı mükerrer kararının hukuken geçersiz olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

7201 sayılı Tebligat Kanun'un bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. "Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16. maddesine göre "Tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır". 7201 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, şikâyetçinin bilinen en son adresine Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade gelmesinden sonra Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, dava dosyası kapsamında şikâyetçinin mernis adresine doğrudan gönderilen gerekçeli karar tebligatının geçersiz olduğu ve öğrenme üzerine sanığın hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa çıkarılan duruşma davetiyesi usulüne uygun olarak sanığın son bilinen adresine çıkarılmaksızın, doğrudan MERNİS adresine yapıldığından, usulüne aykırı tebligat yapılarak yokluğunda karar vermek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de,

1-Borçlu şirketin ticari faaliyetinin olup olmadığının tespiti açısından dosya içerisinde yer alan vergi levhasında ve ticaret odası faaliyet belgesinde belirtilen “...”adresinde zabıta araştırması yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,