muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4146, Karar No: 2024/2036, Tarih: 04.03.2024

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Müşteki beyanı, sanık savunmaları, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı (TİB) kayıtları, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kayıtları, araştırma tutanakları, banka cevabi yazıları ve tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere sanıkların birlikte suç işleme iradesi kapsamında müştekiyi şüpheli ... adına kayıtlı 0850 \*\*\*\* 03 numaralı hat ile arayarak kredi kartlarından kesinti yapılmış olan sigorta paralarının iadesi için kredi kartı bilgilerini aldıkları, devamında müştekiye ait kredi kartından rızasına aykırı olarak 535,01 TL'lik harcama yapıldığı, bu suçun işlenmesinde telefonla aramayı sanıkların bizzat gerçekleştirmesinin zorunlu olmadığı, dolaylı faillik yoluyla daha önceden numaralarını belirlenen müştekilerin aratılarak elde edilen kredi kartı bilgilerini müştekilerin rızası dışında kullanıp, icra hareketlerini gerçekleştirildiği ve menfaat sağlandığı, bu bilgiler ışığında sanıkların suç tarihinde üzerilerine atılı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu fikir ve eylem birliği içerisinde işledikleri anlaşılmakla; sanıkların mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın benzer mahiyette eylemleri nedeni ile yapılan yargılamalar neticesinde almış olduğu onanmış mahkumiyet kararları bulunmakta ve suçta kullanılan hattın sanık adına kayıtlı olduğu anlaşılmakta ise de; Afyonkarahisar Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 03.10.2019 tarihli cevabi yazısı içeriğine göre sanığın hükümlü sıfatı ile 06.07.2015 tarihinde ceza infaz kurumuna girdiğinin, 22.11.2015 tarihinde denetimli serbestliğe ayrıldığının, suç tarihinde ise ifade vermek üzere Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığa götürüldüğünün belirtildiği, müştekinin de beyanında kendisinin bir bayan tarafından arandığını belirttiği, harcamanın yurt dışında bulunan bir bankadan yapılmış olması nedeni ile elde edilen IP numarası üzerinden de sanık aleyhine bir delil elde edilemediği, yine suçta kullanılan hatta ilişkin HTS kayıtlarından ve bu kayıtlar ile ilgili ifadelerine başvurulan bir kısım tanıkların beyanlarından anılan hattın suç tarihinde kullanılmış olması ile sanıklar arasında bir ilgi ve irtibat tespit edilemediği; hal böyle olunca suç tarihi ve öncesinde ceza infaz kurumunda bulunan sanık ...’ın da anılan hattı kullandığına, söz konusu hattı kullanarak suç işleyen kişi ya da kişiler ile iştirak halinde hareket ettiğine dair ihtimal dışında sanığın mahkumiyetine yeter derecede, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, bu nedenle her iki sanığın da beraatları yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetlerine dair ilk derece mahkemesinin kanuna aykırı görülen kararı kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça konu eylemin sanık ... adına kayıtlı telefon hattı üzerinden gerçekleştirildiği, sanık ...'ın alınan savunmasında bahse konu hattı kendisinin çıkardığını, daha sonra ...'ya sattığını ifade ettiği, sonrasında bu ifadesinden dönerek suç tarihinde cezaevinde olduğunu savunduğu, her ne kadar sanık ...'ın suç tarihinde cezaevinde olduğu sabit ise de, sanığın telefon hattını kapatmayıp suçun işlenmesi için üzerine kayıtlı hattın kullanılmasını sağladığı, kaldı ki bahse konu eylemin bir suç yöntemi ve organizasyonu olduğu, mağdur ...'ın sanık ...'a ait hattan bir bayan tarafından aranılarak kandırıldığı, bu suçun işlenmesinde telefonla aramayı sanıkların bizzat gerçekleştirmesinin zorunlu olmadığı, dolaylı faillik yoluyla daha önceden numaralarını belirlenen müştekilerin aratılarak elde edilen kredi kartı bilgilerini müştekilerin rızası dışında kullanıp, icra hareketlerini gerçekleştirildiği ve menfaat sağlandığı, sanık ...'ın benzer suçlardan birçok yargılamasının bulunduğu anlaşılmakla; sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15013, Karar No: 2016/2892, Tarih: 09.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15013 E.  ,  2016/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, babaları olan ortak mirasbırakan ...'in maliki olduğu 182 ada 98 parsel sayılı taşınmazını tek erkek evladı olan davalıya 02.08.1994 tarihli satış aktiyle temlik ettiğini, ancak yapılan işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptali ile tescile; yargılama sırasında ise miras payları oranında tapu iptali ile tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, satışın gerçek olduğunu, murisin ve annesi ...'nun tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, murisin davacılara yardım ettiğini, iddianın yazılı delille ispatlanması gerektiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muris muvazaası iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi, Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, mirasbırakanın davalıya yaptığı temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiası kanıtlanamadığına göre; davacıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4,00.TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 09.03.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını, ekonomik durumunun iyi olduğunu, asıl amacının tek erkek evladı olan davalı lehine, kızları davacılar aleyhine kazındırmada bulunmak olup mal kaçırma kastıyla yapılan temlikin muvazaalı olduğunu iddia etmişlerdir.

Davalı, murisin asıl amacının kızlarından mal kaçırmak olmayıp, taşınmazı bedeli karşılığında devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu, taşınmazın gerçek değerinin çok üzerinde bir bedelle davalının satın aldığı, alım gücünün bulunduğu, muvazaa iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, somut olayda muris muvazaasının şartlarının oluşup oluşmadığı noktasındadır.

Davalı, murisin asıl amacının kızlarından mal kaçırmak olmayıp, taşınmazı bedeli karşılığında devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu, taşınmazın gerçek değerinin çok üzerinde bir bedelle davalının satın aldığı, alım gücünün bulunduğu, muvazaa iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, somut olayda muris muvazaasının şartlarının oluşup oluşmadığı noktasındadır.

Bilindiği üzere, Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Yukarıda belirtilen ilkeler, toplanan deliller birlikte deeğerlendirilerek somut olaya dönüldüğünde, miras bırakan ...'in 21.12.2012 tarihinde vefat ettiği, mirasçı olarak, dava dışı eşi, tek erkek evladı davalı ve davacı üç kızının kaldığı, temlik tarihi 02.08.1994 rarihinde murisin otobüs işletmeciliği ve esnaflık yaptığı, eşi ile kendisi ... emeklisi olup ayrıca kira gelirlerinin bulunduğu, murisin taşınmazı satmasını gerektirecek her hangi bir ekonomik sıkıntısının, mal satmasını zorunlu kılan bir neden de bulunmadığı, miras bırakanın zaman zaman davacı kızlarına para yardımı yaptığı bu nedenle maddi kısıntıya düştüğü yönündeki davalı savunmasının da kanıtlanamadığı, taşınmazın davalıya devrinin miras bırakanın ölümünden kısa bir süre önce öğrenildiği, tanık ... beyanına göre yörede kız evletlarına mal bırakılmadığı, temlik tarihinde taşınmazın gerçek satış bedeli 1.716,85 TL iken tapuda 5,00TL ye devredildiği, bedeller arasında aşırı fark olduğu açıktır.

Sonuç itibariyle; miras bırakanın 34.337 m2 miktarlı tarla niteliğindeki taşınmazını hiç bir ihtiyacı yokken bu günün parasıyla 5,00TL bedelle tek erkek evladına devretmesi, kız çocuklarından mal kaçırmak kastıyla bedelsiz ve muvazaası olarak yapıldığı kanaatine ulaştığımızdan yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken, onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/1535, Karar No: 2016/10717, Tarih: 02.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/1535 E.  ,  2016/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .. aleyhine 17/07/2014 gününde verilen dilekçe ile istihkak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı tarafından haczedilen pay senetleri bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bireysel yatırımcı sıfatıyla halka açık şekilde borsada işlem gören .. adet hisse satın aldığını, bu şirketin olağanüstü genel kurul toplantısında bir hisse değeri .. TL üzerinden ayrılma hakkını kullandığını, Sermaye Piyasası Kurulu'nca ödemelerin 10/12/2013 tarihine kadar yapılması talimatına rağmen şirket tarafından ödeme yapılmadığını, ayrılma hakkından kaynaklanan ödemelerin yapılabilmesi için şirket tarafından ön şart olarak belirtilen hisse senetlerinin emanet hesaba gönderilmesi talimatına uygun olarak bütün hisselerini 27/12/2013 tarihinde .. .'de bulunan 7830 nolu hesaba virman ettiğini, ancak şirketin davalı vergi dairesine olan borcundan dolayı ... 'de bulunan hesabına haciz şerhi konulduğunu, dava konusu pay senetlerinin satılarak davalı vergi dairesinin hesabına gönderildiğini belirterek, davalı idare tarafından paraya çevrilmiş bulunan hisse bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının dava dışı .. adet hissesi bulunduğu ve şirketin olağanüstü genel kurul toplantısında davacı ile birlikte 89 yatırımcının ayrılma hakkını kullandığı, davacının şirketteki hissesini dava dışı şirket tarafından gösterilen .. nolu emanet hesabına hisse başına .. TL fiyat üzerinden .. tarihine kadar virman ettiği, dava dışı şirketin vergi dairesine olan .. TL borcundan dolayı davalı .. söz konusu hesaba 6183 sayılı yasanın 79. maddesine göre haciz konulduğunu bildirdiği, . . tarafından pay sahibi ortakların alacaklarını nakden tahsil etmedikleri, bu payların ortaklara iadesi gereken .. 'ne ait olmayan paylar olduğunun bildirilmesine rağmen davalı tarafından talebin yinelenmesi üzerine dava konusu pay senetlerinin satılarak .. nezdindeki dava dışı .. .'nin mevcut bakiyesi olan .. TL'nin vergi dairesinin banka hesabına yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu hisselerin .. patrimuanından çıktığı, .. tarihli yazı ile payları gönderen ortakların alacaklarını tahsil etmediği ve payların ortaklara iadesi gerektiği, dolayısıyla bu payların .. ait olmadığı hususunu vergi dairesine bildirdiği, üçüncü şahıs olarak 6183 sayılı yasanın 79. maddesi 2. fıkrasından kaynaklanann mükellefiyetini yerine getirmiş olduğunu belirterek, davacının .. adet hissenin satış tarihindeki bedeli olan .. TL'sını davalıdan talep hakkı olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

Şu durumda, dava dışı .. tarafından yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında davacı ile birlikte 89 yatırımcının daha ayrılma hakkını kullandığı, dosya kapsamından anlaşıldığı üzere ayrılma hakkını kullanan yatırımcıların şirketin .. de bulunan hesabına hisselerini virman ettikleri, davacı ve diğer yatırımcılara ayrılma hakkından kaynaklanan hisse bedellerinin .. tarafından ödenmediği, şirketin vergi borcundan dolayı haciz konulması üzerine hisse bedellerinin satıldığı, ..'nin .. hesabında mevcut bakiyesinin .. TL olduğu ve bu bedelin vergi dairesi hesabına aktarıldığının belirtilmiş olması karşısında bilirkişi tarafından dava dışı . ..'de bulunan mevcut bakiyesinin tümünün davacının pay senedi karşılığında yatırılmış olduğunun kabulü ile hazırlanan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece, bu bedelin ne kadarının davacı hissesine, ne kadarının ayrılan diğer yatırımcılara ait olduğu konusunda denetime ve hüküm kurmaya elverişli yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile verilen kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1060, Karar No: 2015/5998, Tarih: 29.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1060 E.  ,  2015/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/09/2014 tarih ve 2014/23-2014/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “...” unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı ...'un yetkilisi olduğu davalı şirkete ait satış mağazasında “...” marka etiketli taklit erkek takım elbiselerinin satıldığının tespit edildiğini ileri sürerek; davacının markasına ve ticaret ünvanına vaki tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile 5.000,00 TL manevi 2.000,00 TL itibar tazminatının temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı şirketin ... markalı kumaşın bayisi olan firmalardan da ... markalı kumaştan alıp atölyelerinde fason olarak takım elbise diktiğini, ... kumaşlarından dikilen takım elbisenin yanı sıra karışıklık sonucu ve sehven diğer kumaşlardan ürettiği çok az sayıda takım elbisenin kol kısmına ... etiketi yapıştırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, davacıya ait “...” markasının davalılar tarafından 17 adet takım elbise kollarında markasal olarak kullanılmasının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet olduğunun tespitine, 5.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, itibar tazminatı şartları oluşmadığından bu husustaki talebin reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 316,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7389, Karar No: 2024/7564, Tarih: 03.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7389 E.  ,  2024/7564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/535 E., 2024/14 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı vekili yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1316, Karar No: 2020/6135, Tarih: 26.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/1316 E.  ,  2020/6135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali (rücuen tazminat) davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... vekili ve davalı ... Aşık vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kararda yazılı nedenlerden dolayı kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirkete Maksimum Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalı aracın 23/09/2014 tarihinde, davalılardan ...'ın işlettiği ... otoparkına anahtarın otoparkta vale olarak çalışan diğer davalı ...'a teslim edilerek bırakıldığını ve sonrasında aracın, anahtarının valenin olduğu bölümden alınması suretiyle çalındığını, davalıların TBK'nın 579.maddesi gereğince zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, bu nedenle müvekkilinin sigortalısına ödediği 62.953,60 TL'nin tahsili için davalılara karşı İstanbul Anadolu 16. İcra Müdürlüğünün 2016/285 sayılı dosyasında başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiklerini belirterek itirazın iptali ile takibin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, davanın kabulü ile davalıların İstanbul Anadolu 16. İcra Müdürlüğünün 2016/285 sayılı dosyasına yaptıkları itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş, karara karşı davalı ... vekili ve davalı ... Aşık vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce, tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı ... vekilince ve davalı ... Aşık vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve hükmün HMK'nın 353/1-b,2 madde ve bendi uyarınca yeniden tesisine, davanın her iki davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat talebine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre davalı ...'ın işlettiği ... adlı işyerine müşteri olarak gelen dava dışı sigortalının aracının, işyerinin otopark görevlisi diğer davalı ...'ın yedine terk edildikten sonra otoparktan çalındığı hususu açık olup saklama (vedia) sözleşmesinin kurulduğu hususunda ihtilaf yoktur. Uyuşmazlık araç yedine terk edilen otopark görevlisinin hangi tarafın "fiillerinden sorumlu bulunduğu kişi" konumunda olduğunun tespitindedir.