muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1331, Karar No: 2023/5714, Tarih: 31.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.05.2018 tarihli ve 2017/10 Esas, 2018/18 Karar ... kararıyla; "çekişmeli taşınmazlar üzerinde davacıların fiili kullanımının bulunmadığı" gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli ve 2018/1437 Esas, 2019/523 Karar ... kararıyla "davacıların dava konusu taşınmazlardaki fiili kullanımının 15.06.2016 tarihli zilyetlik devir sözleşmesi ile devir aldıktan sonra başladığı, dava konusu taşınmazlar daha önceden herhangi bir kullanım kadastrosuna tabi tutulmadığından, davacıların daha önceden yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulamalarında zilyetliği devraldığı kişiler lehine kullanım şerhi verildiğine dair bir kayıt bulunmaması nedeniyle satın alma iddiasına ve yapılan satışa da bir değer verilemeyeceği ve 31.12.2011 tarihinden sonra taşınmazların kullanıcısı ve/veya üzerindeki muhdesatın sahibi olarak gösterilecek kişilerin hak sahibi sayılamayacağı anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek" davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Dairemizin 25.05.2022 tarihli ve 2022/2794 Esas, 2022/4946 Karar ... ilamıyla; "İlk Derece Mahkemesince mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve davacı tanıklarının beyanları ve dosya kapsamından; dava konusu taşınmazların tespit tarihi olan 28.03.2017’den önce 2016 yılında davacılar tarafından önceki kullanıcılarından devir ve teslim alınarak kullanılmaya başlandığı; ziraat bilirkişi raporunda da, taşınmazın etrafının örme tel ... direkle çevrili olduğu ve makineli toprak işleme yapıldığı belirtildiğine göre, taşınmazların tespit tarihinde davacılar tarafından kullanım kadastrosunda ekonomik amaca uygun kullanıldığı anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; "çekişmeli taşınmazların davacıların fiili kullanımında bulunduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli 151 ada 177 ve 178 parsel ... taşınmazların mülkiyet hanesi ve diğer şerh aynen bırakılarak, beyanlar hanesine "1994 yılından beri...ve ...'ün tarla olarak kullanımlarında" olduğuna dair şerh verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı Hazine vekili tarafndan temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazlar üzerinde davacıların fiili kullanımlarının olduğunu ispatlayamadıklarını ve yasal hasım olan Hazine aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin usule aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazlar üzerinde davacıların kullanım haklarının bulunup bulunmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu (3402 ... Kanun)

Ek-4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/719, Karar No: 2005/719, Tarih: 14.12.2005

**Ceza Genel Kurulu         2005/4-719 E.  ,  2005/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | Ankara 25.Asliye Hukuk Mahkemesi |

| **Günü** | : | 02.02.2005 |

| **Sayısı** | : | 518-16 |

|  | : |  |

|  | : |  |

Taraflar arasındaki “*tazminat* “ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 25.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 01.10.2002 gün ve 2002/200 E. 2002/605 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 28.10.2003 gün ve 2003/2103 E. 12410 K. sayılı ilamı ile,

*(...Davacı, yapılan yayının hukuka aykırı olması nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı savı ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.*

*Davalılar yayının, Basın Yasasının tanıdığı sınırlar dışına çıkılmadan, özle biçim arasındaki denge korunarak verildiğini bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. ­*

*Mahkemece, istem reddedilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.*

*Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının saldırıya uğradığı savına dayanmaktadır. Diğer bir anlatımla dava, yapılan yayında yer alan açıklamaların kişilik değerlerine saldırı içerdiği ve böylece hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.*

*Böyle bir uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasında, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerden farklı bir yöntemin izlenmesi ve ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması gerekmektedir.*

*Bunun nedeni, Anayasanın 28.maddesindeki basının özgür olduğu güvencesine ve bu ilkeyi güçlendiren 5680 sayılı Basın Yasasının 1.maddesindeki düzenlemedir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğu kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. İşte basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.*

*Ne var ki basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi ve gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan ve gerekse MK.nun 24 ve 24/a maddesinde ve yine özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluk ve gerekliliktir.*

*Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı üzere, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği, diğer bir anlatımla, hukuk düzenince koruma altına alınan yararların birbirine karşı çatışma içinde bulundukları biçiminde bir görünümün var olduğu kanısı uyanmaktadır.*

*Halbuki hukuk düzeninin, çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Aksi halde hukukun kendisi, kendi kuralları ile çatışmış olur. Aslında, yapılan düzenleme, hukukun diğer temel kavramları ile birlikte incelendiğinde, iki yararın aynı anda ve aynı olayda birbiri ile çatışmadıkları, somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği anlaşılacaktır. Bunun sonucunda da, daha az üstün olan yarar, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında, o olayda ve o an için hukuk düzenince korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir.*

*Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Diğer bir anlatımla yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Aksi bir yayının ise, gerek Anayasa ve Basın Yasası ve gerekse basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.*

*Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O an için o olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmak, incelemek ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen ve var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.*

*Davaya konu edilen yayınlar incelendiğinde:*

*Davaya konu edilen yayınlar incelendiğinde:*

*30/12/2001 günlü Sabah Gazetesinde yayınlanan “Temizel kafası 7 yılımızı yaktı" başlıklı haberde "...sektörü hoyratça budamaya kalktı. Suçlu-suçsuz tüm banka sahiplerini, kredi alan muteber iş adamlarını DGM önüne çıkarmak için çabaladı... Usulsüz suç duyurularıyla kendini bazen savcı, "hırsız", "vurguncu" gibi terimlerle bazen yargıç yerine koydu... Türkiye çözümü artık Temizel'in "hoyrat" yöntemleriyle değil, akılcı, yapıcı yöntemlerle aramaya başlıyor... krizler nedeniyle para piyasalarının deyimiyle "sabıkalı" bir isim... Temizel'in hoyratlığıyla tüm sektör zora girdi..." şeklinde davacıya yönelik nitelemelerde bulunulmuştur.*

*31/12/2001 günlü Sabah Gazetesi'nde yayınlanan "Temizel kafasında üç çarpıcı örnek Vatandaşa kök söktürdü" başlıklı haberde "Evinde yün örüp satan Ayşe teyzeyi esnaf saydı, vergi levhanı duvara asacaksın dedi. Ortalık ayağa kalktı... camlarından bazen taksiciler, vergiye evet Temizel'e hayır pankartı açtı... Bankacılıktan anlamadığı için... Temizel inandığı ilkeler doğrultusunda tavizsiz davrandı mı ? Bu soruya aşağıda örneklerle yanıt verelim ve kestirmeden yargımızı da söyleyelim; Hayır. Temizel göreve geldikten iki ay sonra 27 Ekim günü Etibank ve Bank Kapital'e el konuluyor. Çok değil 50 gün sonra masasına bir başka dosya daha konuluyor. Buna göre Toprakbank, Kıbrıs'ta kurulu off-shore bankasına 352 milyon dolar depo yapıyor... bankanın sermayesi de erimiş durumda. Denetim firması şu yorumu rapora iliştirmeyi unutmuyor: Kullandırılan krediler, zamanında geri ödenmiyor ve ödenmesi de güç görünüyor. Ama bankaya el konmuyor. Bir yıl sonra aynı banka BBDK'nın yeni yönetimi tarafından sistem dışına çıkartılıyor. Tek başına bu olay bile Temizel'in hangi kriterlere göre hareket ettiğini anlatmıyor mu ?" şeklinde davacı eleştirilmiştir.*

*31/12/2001 günlü Sabah Gazetesi'nde yayınlanan "Bilgisayar ihalesi" başlıklı haberde ise "Gerçeği dile getirmişsiniz. Temizel, Gelirler Genel Müdürlüğü'nde görevli iken Türkiye'nin en büyük bilgisayar ihalesini geri teknoloji olmasına rağmen Almanlara vermiştir ve devlet çok büyük zarara uğratılmıştır. Araştırılsa gerçekler açığa çıkacak. Temizel, bakanlıktan ayrılırken eski otomobille şov yapacağına Almanya'daki servetini açıklasın" biçiminde davacıyı hedef alan cümleler yer almıştır.*

*Davaya konu yayınlarda davacıya yönelik nitelemeler ve yukarıda açıklanan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu her üç yayında da eleştiri sınırlarının aşıldığı ve davacının kişilik haklarına saldırıldığının kabulü gerekir. Yerel mahkemece bu yön gözetilerek, takdir edilecek miktarda manevi tazminata hükmedilmek gerekirken, davanın reddedilmiş olması bozmayı gerektirmişti**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ**: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince **BOZULMASINA,**istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.12.2005 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16381, Karar No: 2019/22697, Tarih: 10.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/16381 E.  ,  2019/22697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında eşi olan mağdura karşı ekmek bıçağı ile basit kasten yaralama suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a-e maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış mahkeme tarafından da sanığın eyleminin eşi olan mağdura karşı ekmek bıçağı ile basit yaralama olarak kabul edilmesine rağmen sadece 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi ile hüküm kurulması, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin hükümde gösterilmemesi cezada asgari hadden uzaklaşıldığından mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiğinden,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11998, Karar No: 2014/16157, Tarih: 20.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11998 E.  ,  2014/16157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2010/817-2012/13

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, sefer primi alacağı, ulusal bayram ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile sefer pirimi, genel tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 21/4/2010 tarihinde işten çıkarıldığını iddia ederken, davalı bu tarihten sonra devamsızlık olgusuna dayanmıştır. Davacı tanığı ise “... Duyduğuma göre bu sebeple davacılar işten çıkmışlar. Ben davacılar işten kendileri çıktığını duydum. Bir çok arkadaş bu nedenle çıktı. 20 veya 30 kişi bu şekilde işten çıkmıştır.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Mahkemece iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne karar verilmiş ise de, davacı tanığının ifadesinde davacının kendisinin işten çıktığına ilişkin beyanı karşısında işçinin haklı feshi nedeni ile kıdem tazminatına hükmedilmesi yerinde ise de, iş akdini haklı nedenlede olsa fesheden davacının ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilerek ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3997, Karar No: 2013/8530, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3997 E.  ,  2013/8530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... vd. vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince; emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmesi gerektiğinden; dosyadaki kayıtlardan 2007 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 6,00TL, somut emsal alınan 514 ada 5 parselin asgari m² değeri ise 25,98 TL olduğu anlaşıldığına göre emsal dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğundan en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsalden %40 daha değerli olduğu kabul edilerek, vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19321, Karar No: 2011/20301, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/19321 E.  ,  2011/20301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında olduğu gibi korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında olduğu gibi korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/301, Karar No: 2016/3385, Tarih: 13.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/301 E.  ,  2016/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

..... Kazanları isimli işyerinin sahibi olan katılanın, ürettiği çay kazanlarının sağlığa zararlı olmadığını belgelemek amacıyla .. belgesi çıkarması konusunda aracı olması için sanığın sahibi olduğu .........adlı işyeri ile anlaşarak 5.000 Euro karşılığı 10.000 TL parayı nakit olarak sanığa elden ödediği ancak sanığın herhangi bir mazeret belirtmeksizin katılanı oyalayarak belgeyi çıkartmadığı, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olmasına rağmen hükmün gerekçesinde, sanığın davranışlarının hileli ve kandırmaya yönelik olduğu, eylemin bu haliyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu belirtilerek gerekçe ile hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.