muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9100, Karar No: 2017/937, Tarih: 23.02.2017

II- Sanık ve müdafiinin '2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a) 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK'nun "Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hakimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir, ancak Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davaya dayanak teşkil eden vergi suçu raporu ve ekindeki belge içeriklerinden, 2007 takvim yılında düzenlenmiş 581 adet faturadan hangilerinin gerçek bir ticari ilişkiye dayanmayan sahte fatura olduğuna dair net bir tespitin bulunmaması, tefecilik eylemine yönelik yapılan inceleme ve birleştirilen dosyaya konu 09.12.2013 tarihli iddianame içeriğine göre de, 15.12.2007 tarihinde ...'a ait kredi kartından yapılan tek bir işlem bulunduğunun anlaşılması karşısında; 2008 ve 2009 takvim yıllarında işlenen suçlar yönünden hüküm kurulurken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanması sırasında alt sınırlardan ayrılmadan ceza tayin edilmesine karşın, 2007 takvim yılında işlenen suç yönünden hüküm kurulurken dosya kapsamına uygun somut, objektif ve orantılı bir gerekçe gösterilmeksizin yasa metnindeki ifadelerin tekrarı ile alt sınırdan ayrılarak ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı,

Kabule göre de;

b) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Yasaya aykırı,

Kabule göre de;

b) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4846, Karar No: 2019/5401, Tarih: 03.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/4846 E.  ,  2019/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta olan artışı bildirmemek suçundan sanık ...’ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 339. maddesi uyarınca 10 güne kadar disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 16/11/2017 tarihli ve 2017/1267, 2017/1487 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... 3. İcra Ceza Mahkemesinin 28/11/2017 tarihli ve 2017/281 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/02/2019 gün ve 94660652-105-38-881-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/02/2019 gün ve KYB.2019-16198 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun ''Sonradan kazandığı malları veya kazancında ve gelirinde vaki tezayütleri bu Kanun mucibince bildirmeye mecbur olan borçlu makbul bir mazereti olmaksızın yedi gün içinde icra dairesine taahhütlü mektupla veya şifahi surette bildirmezse ve bu mal veya kazancı asıl veya bedel itibariyle mevcut olduğu takdirde, on gün; mal veya kazancını asıl veya bedel itibariyle makbul bir sebep olmaksızın elden çıkarmışsa, bir aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır.'' şeklindeki 339/1. maddesi nazara alındığında, sanığın borçlu sıfatıyla ... 7. İcra Müdürlüğünün 2017/1879 esas sayılı dosyasında hakkında kesinleşmiş icra takibinin bulunduğu, bu takibin kesinleşmesinden sonra sanığın 01/04/2017 tarihinde işe başlayarak kazancında artış meydana geldiğinin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından anlaşılması karşısında, mahkemece sanığın kazancını makul bir sebep olmaksızın elden çıkarıp çıkarmadığı araştırılmadan karar verildiği cihetle, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 16/11/2017 tarihli ve 2017/1267, 2017/1487 sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına; 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7556, Karar No: 2022/8226, Tarih: 24.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7556 E.  ,  2022/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜMLER : İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2019 tarih ve 2018/6 (E) - 2019/281 (K) sayılı kararı ile,

1)Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine

2)Sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan TCK'nin 281/1, 281/3, 53 maddeleri uyarınca 10 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar

TEMYİZ EDENLER: Sanık ..., sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekili, katılan kurum vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan suç duyurusunda bulunulmasına dair kararın temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Katılanlar ... ve ... vekilinin, sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanların, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan kurulan hükmü temyiz hak ve yetkileri bulunmadığından, katılanlar ... ve ... vekilinin hükme yönelik temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3)Sanık ..., katılanlar ... ve ... vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan kurum vekilinin, sanık ... hakkında hükmedilen suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçuna mahkumiyet kararını temyize hak ve yetkisi bulunmadığı, temyiz isteminin suç vasfına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan ise elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...'ın, sübuta; katılanlar ... ve ... vekilinin, sanık ... yönünden sübuta; katılan kurum vekilinin, sanık ... yönünden sübuta, sanık ... yönünden suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

A)Sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)Sanık ...'a yüklenen suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçu için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre belirlenen 12 yıl olan uzatılmış dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 26.07.2010 tarihi dikkate alındığında, 26.07.2022 tarihinde temyiz incelemesinden önce dolduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., katılanlar ... ve ... vekili, katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık ... hakkında açılan

kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.10.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7763, Karar No: 2021/7615, Tarih: 03.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7763 E.  ,  2021/7615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 37. İş Mahkemesi

Dava, 29/10/2009 tarihli olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Dava, davacının 29/10/2009 tarihinde iş kazasına maruz kaldığının tespiti istemine ilişkindir.

II-CEVAP

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, “davanın reddine,” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince “davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili özet olarak verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Eldeki davaya konu olayın meydana geldiği tarih itibari ile davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 13. maddesidir. Maddenin birinci fıkrasında iş kazası,

“a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) (Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) (Değişik bend: 17.04.2008-5754 S.K./8. mad) Bu Kanunun 4'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır.” şeklinde tanımlanmıştır.

İş kazası nedeniyle sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi öncelikle Kurumun zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğunu kabul etmesine bağlıdır. İş kazası olgusu Kurumca kabul edilmezse somut olayda olduğu gibi sigortalının ya da hak sahiplerinin olayın iş kazası olduğunu dava yolu ile tespit ettirmesi gerekmektedir.

İş kazası nedeniyle sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi öncelikle Kurumun zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğunu kabul etmesine bağlıdır. İş kazası olgusu Kurumca kabul edilmezse somut olayda olduğu gibi sigortalının ya da hak sahiplerinin olayın iş kazası olduğunu dava yolu ile tespit ettirmesi gerekmektedir.

İş kazasını meslek hastalığından ayıran en önemli husus iş kazasının ani meydana gelen bir olay olmasıdır. Ani olayın gerçekleşmesinden sonraki bir vakitte sigortalıda bedenen veya ruhen zararlar meydana gelebilmektedir. Burada önemli olan husus meydana gelen zarar ile ani olay arasında illiyet bağının olup olmadığı meselesidir. Kanunda iş kazası tanımlanırken dıştan gelen bir etkinin varlığından bahsedilmemiştir. Bu nedenle sigortalının kalp krizi veya beyin kanaması geçirmesi ile intihar etmesi de iş kazası kapsamında değerlendirilmektedir. Burada önemli olan bir husus, olayın iş kazası sayılması ile işverenin kazanın meydana gelmesinde kusuru olup olmadığı halinin karıştırılmaması gerektiğidir. Zira bir olayın iş kazası sayılması ile işverenin kusurunun bulunması durumu aynı değildir. Önemine binaen belirtmek gerekir ki illiyet bağının varlığı için sigortalının yaptığı iş ile gerçekleşen kaza arasında bir bağ olması gerekmektedir (Özdemir, Halil, Türk Mevzuatında İş Kazasının Tespiti Davaları, Yargıtay Dergisi, Temmuz 2018, cilt 44, sayı 3).

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, davacının davalı şirkette “Kalıpçı Ekipbaşı” olarak çalışırken görevinin ifası esnasında 29.10.2009 tarihinde kalp krizi geçirdiği, olayın 5510 sayılı Kanunun 13/c maddesi gereğince çalışma esnasında gerçekleştiği sabittir. Bu takdirde kalp krizi ile çalışma arasında illiyet bağı aranamayacağından 29.10.2009 tarihli olayın iş kazası sayılması gerektiği açıktır. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun buna ilişkin son içtihatları da işçi olarak sigortalı çalışılan ve çalışma zaman dilimi içinde iş yerinde geçirilen kalp krizinin iş kazası sayılması gerektiği yönündedir (H.G.K.’nun 16.04.2019 gün ve 2011/486 Esas ve 2012/962 Karar no lu ilamı).

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/3235, Karar No: 2012/4433, Tarih: 18.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3235 E.  ,  2012/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, adına kayıtlı 6678 sayılı parsele davalının ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir..

Mahkemece, haksız el atmanın keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacıya ait taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ağaç dikmek suretiyle elattığı saptandığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 616.37.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2825, Karar No: 2020/11054, Tarih: 20.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2825 E.  ,  2020/11054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosyada mevcut güvenlik kamera kayıtlarına göre, suça konu eylemin saat 05:54 – 06:13 arasında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 05:25'de bittiği, dolayısıyla suça sürüklenen çocukların atılı suçu gündüz vakti işledikleri belirlenerek yapılan incelemede,

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerindeki iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 11/11/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Dosyada mevcut güvenlik kamera kayıtlarına göre, suça konu eylemin saat 05:54 – 06:13 arasında gerçekleştiğinin, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 05:25'de bittiğinin anlaşılması karşısında; suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek şekilde değerlendirilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15979, Karar No: 2014/38491, Tarih: 24.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15979 E.  ,  2014/38491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca verilen hapis ve adli para cezasında, adli para cezasının 450 TL. olarak tayin edilip TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç adli para cezanın 375 TL. olarak tayin edilmesi gerekirken sanık hakkında yazılı şekilde eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8958, Karar No: 2021/5776, Tarih: 22.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8958 E.  ,  2021/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

A) Sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

1- 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, sonradan 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle "18 ay" olarak değiştirildiği gözetilmeden temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- 5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca, mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Zarar değil tehlike suçu olması nedeniyle defter ve belgeleri ibraz etmeme neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı halde, engel sabıkası bulunmayan ve takdiri indirim uygulanarak suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluştuğundan cezası ertelenen sanık hakkında hazine zararının giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Defter ve belge gizleme suçu için, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 26/03/2010 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan tarihin hafta sonuna denk gelmesi nedeniyle ilk iş günü olan 12/04/2010 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 2009 olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına,

B) Sanıklar ...ve ... hakkında 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;