muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29445, Karar No: 2018/4488, Tarih: 02.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/29445 E.  ,  2018/4488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların ister keserek olsun, ister bitkilerin kökünden sökerek olsun suça konu berberis bitkilerini kendi zilyetliklerine geçirdikleri ve hırsızlık suçunu tamamlandıklarının anlaşılması karşısında, bitkilerin hayatiyetlerini devam ettirip ettirmediği hususu, suçun unsurlarının oluşması bakımından araştırılması zorunlu bir konu olarak değerlendirilmediği için tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın talimat yoluyla 28/04/2014 tarihinde alınan savunmasında suçlamayı kabul edip bu konuda katılan belediyenin zararlarını karşılamak istediğini beyan etmesine rağmen, katılan kurumdan zararı sorulup suç nedeniyle oluşan zarar belirlendikten sonra sanığa suç nedeniyle oluşan zararı ödemesi için makul bir süre verilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken sanığa bu süre verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Suç tarihinde Salihli için güneşin batış saatinin 17.57 olduğu, kış saati uygulaması da gözönüne alındığında sanığın eylemi gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği anlaşıldığından sanığın cezasında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama yapılmayarak yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini;

3)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4)Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerektiği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3081, Karar No: 2011/455, Tarih: 28.01.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/3081 E.  ,  2011/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme neden olma

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1, 45/3, 59/2, 40, 2918 sayılı Kanunun 118/5 . maddeleri uyarınca mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen duraksamasız uygulamasına göre suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden fazla adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel adli para cezasının 450 TL'ye, sonuç adli para cezasının ise 500 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26377, Karar No: 2015/6958, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26377 E.  ,  2015/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2014

NUMARASI : 2014/160-2014/426

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2528, Karar No: 2017/8346, Tarih: 05.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2528 E.  ,  2017/8346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.07.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6199, Karar No: 2022/10935, Tarih: 08.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/6199 E.  ,  2022/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz talebinin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün niteliği ve tayin olunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 31/01/2022 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nun 298. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 08/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5357, Karar No: 2018/2163, Tarih: 27.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/5357 E.  ,  2018/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ..... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... ve .... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında.... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 2, 4, 107 ada 3, 108 ada 1, 5, 113 ada 3, 118 ada 25, 120 ada 5, 124 ada 2, 6, 11 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazların tespitlerinin iptali ve tüm mirasçılar adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tespitlerinin iptali ile veraset ilamındaki payları oranında .... mirasçıları adına tapuya tesciline, 124 ada 11 parsel üzerinde bulunan evin, 124 ada 6 parsel üzerindeki ahırın ve 124 ada 2 parsel üzerindeki ahır ve samanlığın davalıya ait olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesine şerhine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- 104 ada 2, 4, 107 ada 3, 108 ada 1, 5, 120 ada 5, 124 ada 2, 6 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 104 ada 2, 4, 107 ada 3, 108 ada 1, 5, 120 ada 5, 124 ada 2, 6 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara yönelik usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1- 104 ada 2, 4, 107 ada 3, 108 ada 1, 5, 120 ada 5, 124 ada 2, 6 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 104 ada 2, 4, 107 ada 3, 108 ada 1, 5, 120 ada 5, 124 ada 2, 6 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara yönelik usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- 113 ada 3, 118 ada 25 ve 124 ada 17 parsel sayılı taşınmazlara gelince; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesi alınan zirai bilirkişi raporuna göre çekişmeli 113 ada 3, 118 ada 25 ve 124 ada 17 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde toplam 508 adet kavak ağacı ve 9 adet ceviz ağacı bulunduğu anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesinde "taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği" hükme bağlanmıştır. Ne var ki; mahkemece hangi taşınmaz üzerinde kaç ağacın bulunduğu ve bu ağaçların kim veya kimler tarafından dikildiği hususunda anılan madde kapsamında inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Hal böyle olunca; mahkemece 113 ada 3, 118 ada 25 ve 124 ada 17 parsel sayılı taşınmazlar başında yeniden keşif yapılarak öncelikle hangi parsel üzerinde ne kadar ağacın bulunduğu ve bunların kim ya da kimler tarafından dikildiği, kime ait olduğunun tereddütsüz olarak belirlenmesi, muristen kalmadığının ve bazı mirasçılar tarafından dikildiğinin anlaşılması halinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi gereği tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine dair hüküm tesis edilmesi gerekirken bu hususa değinilmemesi isabetsiz olduğu gibi; kabule göre de, çekişmeli 118 ada 25 parsel sayılı taşınmazın parsel numarasının hükümde hatalı olarak 28 parsel olarak gösterilmesi de isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile 113 ada 3, 118 ada 25 ve 124 ada 17 parsel sayılı taşınmazlara yönelik hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.630,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine,

27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/931, Karar No: 2024/616, Tarih: 07.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/931 E.  ,  2024/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2203 E., 2023/2083 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/305 E., 2021/507 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı kadının istinaf talebinin kabulü ile, İlk Derece Mahkemesinin kararının maddi-manevi tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası yönlerinden kaldırılmasına, gerekçede açıklandığı şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince yargılama sonunda 20.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine, dava tarihinden geçerli olmak üzere 500,00 TL tedbir nafakası bağlanmasına, bağlanan tedbir nafakasının karar kesinleştikten sonra 800,00 TL yoksulluk nafakası olarak davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Mahkemece kimlik tespiti yapılan davalı kadın 22.01.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, davalı kadının temyiz başvurusunun feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı kadının temyiz başvurusunun REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9048, Karar No: 2019/9520, Tarih: 24.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9048 E.  ,  2019/9520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hizan Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/168 Esas ve 2018/238 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, suça sürüklenen çocuklar ve müdafiinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 15.10.2018 gün, 2018/2954 Esas ve 2018/1796 Karar sayılı "Esastan Red" kararına karşı, suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 09/04/2019 tarihli dilekçesiyle, suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in 01.03.2019 tarihli dilekçeleri ile cezalarının onaylanmasını talep etmişler ise de; suça sürüklenen çocukların 18 yaşını doldurmadıkları anlaşılmakla, müdafiin temyiz iradesi geçerli kabul edildiğinden, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa,

temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin ise, suçun unsurları oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;

temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin ise, suçun unsurları oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14032, Karar No: 2009/15583, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14032 E.  ,  2009/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde Ocak-1998-20.03.2001 tarihleri arasında çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara,kararın bozmaya uygun olmasına,delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,davacının Kastamonu Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına ait El Dokumaları Atölyesinde 01.01.1998-23.01.2006 tarihleri arasında kesintisiz olarak 506 sayılı Yasa'ya tabi hizmet akdiyle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı 1.11.1998 tarihinden önce kursiyer olarak çalıştığından 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olmadığı,1.11.1998 tarihinden sonra ise davalı işverence bildirilen süre kadar çalıştığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairemizin 23.2.2009 tarihli kararı ile eksik inceleme ve araştırma ile sonuca varıldığı gerekçesiyle bozulmuş,mahkemece bozma kararına uyularak bir önceki karar gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten davacı 1.11.1998 tarihinden önce davalıya ait işyerinde kursiyer olarak çalışmış,Ekim 2004-Ocak 2006 tarihleri arasındaki çalışmaları ise işyerinde tutulan ve davacının imzasının bulunduğu işyeri giriş-çıkış föylerine uygun olarak davalı Kuruma bildirilmiştir.Bu nedenle mahkemece 01.01.1998-31.10.1998 ve 01.10.2004-23.01.2006 tarihleri arasındaki dönemlere yönelik istemin reddine karar verilmesi doğrudur.

1.11.1998-30.9.2004 tarihleri arasındaki istem dönemine gelince;Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının parça başı ücret karşılığı çalıştığı, davalı işverenle bu döneme ilişkin bildirimlerin parça başı alınan toplam ücretin günlük asgari ücrete bölünerek bulunan gün sayısı kadar Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği,dinlenen tanıkların bu dönemde parça başı çalışan kişilerin işyerine gelmek mecburiyetinde olmadıkları ,parça başı işi evlerinde de yaptıkları ,işin acele bitirilmesi gerektiğinde işyerine geldiklerini beyan ettikleri,işyeri tarafından davacıya her ay parça başı karşılığı yapılan ödemelere ilişkin belge düzenlendiği anlaşılmaktadır.Bu deliller karşısında mahkemece 1.11.1998-30.9.2004 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istem yönünden varılan sonuç doğru olmamıştır.

Dokuma işyerinin;işyeri ve davacının evinde yapılması giderek parça başı ücret ödenmesi hizmet aktinin niteliğini değiştirmeyeceğinden davacının belli bir işi işverenin emir ve talimat doğrultusunda bir çalışma gücü içinde yerine getirmesi karşısında yapılacak iş ;01.11.1998-30.09.2004 tarihleri arasındaki dönem yönünden bu dönemde işveren tarafından çalışmaları uzunca süre davalı Kuruma bildirilen ve işveren vekili konumunda bulunmayan davacı ile aynı işi yapan işyeri çalışanlarının tanık olarak beyanlarına başvurularak davacının her ay çıkardığı parça başı işin bir ayda kaç günde yapılabileceği konusunda beyanlarına başvurmak,davacının yaptığı dokuma işinde uzman olan bir bilirkişi ile bir hukukçu ve bir muhasebeciden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak işverence aylık parça başı işlere ödenen ücret belgeleride nazara alınarak davacının her ay dokuduğu parça başı işi ayın kaç gününde yapabileceği belirlenerek davacının 01.11.1998-30.09.2004 tarihleri arasında her ay kaç gün çalıştığını belirlemek,1998 ve 1999 yılında davacının imzası bulunan ücret bordrolarıda dikkate alınarak davacının çalıştığı ancak davalı işverence eksik bildirilen süreleri tespit ederek sonuca varmaktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13184, Karar No: 2014/18625, Tarih: 26.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13184 E.  ,  2014/18625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 17.04.2014

No : 2011/665-2014/281

Davacı, davalı işverenin Rusya-Dağıstan bölgesindeki işyerinde 14.09.2008– 05.02.2009 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanunun 79. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır.