muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1969, Karar No: 2006/3593, Tarih: 06.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1969 E.  ,  2006/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 8.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı ile davalı Bornova Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Vergi Dairesinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İş Bankası A.Ş'nin 6.5.1998 tarihli haczi ihtiyati haciz niteliğinde ise ve SSK'nun haczinden önce kesin hacze dönüşmemisse satış bedelinin 6183 sayılı Yasanın 21/1.maddesi uyarınca SSK'na ödenmesi gerekir. İhtiyati haciz SSK'nun haczinden önce kesin hacze dönüşmüşse satış bedeli garamaten paylaştırılmalıdır. İcra Mahkemesince bu yönler gözetilmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Vergi Dairesinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün SSK yararına BOZULMASINA, 6.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10935, Karar No: 2018/2507, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10935 E.  ,  2018/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan Limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklılarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1-İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaası,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sınırında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tassarruf edilmesi,

Şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında ( alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması karşısında; sanığın suç tarihi itibariyle borçlu şirketin yöneticisi olup olmadığı ve borçlu şirketin merkez ve varsa şube adresleri Ticaret Sicili Memurluğuna sorularak öğrenilmeden ve tüm bu adreslerde zabıta araştırması yaptırılmadan eksik araştırma ve kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığa duruşma davetiyesinin usulünce tebliğ edilmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2-Sanığa duruşma davetiyesinin usulünce tebliğ edilmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

3- İcra dosyasının dosya arasına girdiği belirtildiği halde, denetime elverişli olacak şekilde özeti tutanağa geçirilmeden ya da icra dosyası sureti dosya içerisine konulmadan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6802, Karar No: 2017/464, Tarih: 19.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6802 E.  ,  2017/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/1,62,52/2 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2016 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA; 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kararına uygundur F-A

Yazı İşl.Md.
Yargıtay — Esas No: 2022/9435, Karar No: 2023/215, Tarih: 01.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9435 E.  ,  2023/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2020 tarihli ve 2016/129 Esas, 2020/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/367 Esas, 2021/2255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına,

2. Haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına,

2. Haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 07.12.2015 tarihinde katılan ... ile ...'in birlikte ...'in ikamet ettiği apartmanın bahçesine girerek ...'i bahçede bulunan kamelyaya sıkıştırarak yumrukla darp ettikleri ayrıca yanlarında bulunan pitbull cinsi bir köpeğe ısırttıkları, bilahare, 14.12.2015 tarihinde ... saat 16:17'de ....., Caddesi üzerinde kaldırımda yürürken önceki olay nedeniyle aralarında husumet oluşan ..., ..., ..., ve ... ile karşılaştığı, ...'in yoluna devam etmesi üzerine diğerlerinin arkasından seslenerek pitbull cinsi köpekle koşarak ...'a yetişerek saldırdıkları, çıkan arbedede ...'in sağ el 5. parmakta 1. derecede kırık olacak şekilde yaraladığı, ...'in ise ele geçirilemeyen bıçakla ...'ın sol kol ve göğüs bölgesinde olmak üzere 3 ayrı birer santimlik kesiler meydana getirdiği, ...'ın bu darbelerle hayati tehlike geçirir şekilde yaralandığı, ...'in aynı bıçakla ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, yaklaşık yarım saat sonra ...'in evine gitmesi sırasında ..., ... ile birlikte ...'e saldırdığı, ...'in ele geçirilemeyen bilye atan tabanca ile ...'e ateş ettiği, ...'ün ise bıçak kabzası ile ...'in kafasına vurduğu, ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı şeklinde olayın subüt bulduğu belirlenmiştir.

2. Sanık, üzerine atılı suçlamayı kendisini savunma amaçlı işlediğini kabul etmiştir.

3. Katılan ...'nın beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından tanzim olunan 25.01.2016 tarihli; "Sol akciğer lingulada laserasyon, perikartta ve sol ventrikül duvarında 3 santimlik laserasyon tespit edilen yaralanmasının;

1-Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu,

2-Basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı

"

görüşünü içeren adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Olay anını gösterir kamera görüntüleri dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, katılandaki yaraların yeri, meydana gelen tehlikenin ağırlığı ve kullanılan aletin elverişliliği göz önünde bulundurulduğunda suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca katılandan sanığa yönelen haksız hareketlerin ulaştığı boyut göz önünde bulundurulduğunda makul düzeyde indirim yapılması yerine azami düzeyde indirim yapılarak hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edildiği kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Meşru savunma yönünden

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Meşru savunma yönünden

Mahkemenin "katılanın sanığa yönelen saldırısına karşın sanığın saldırıyla orantılı bir şekilde karşılık vermemesine" ilişen gerekçeye dayanarak yasal savunma hükümlerinin uygulanmamasına yönelen takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik

Katılandan sanığa yönelen iki ayrı zamanda ve pitbull cinsi köpek kullanılarak gerçekleştirilen kasten yaralama ve hakaret eylemlerinin ulaştığı boyut göz önünde bulundurulduğunda 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca makul düzeyde haksız tahrik indirimi yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/367 Esas, 2021/2255 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.02.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Sanık ...'ın katılan ...'ı bıçaklayarak kasten öldürmeye teşebbüs ettiği sabit olup Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince sanığa verilen ceza haksız tahrik nedeniyle takdiren yarı oranında indirilmiş bu karar Dairemizin çoğunluğu tarafından onanmıştır. Dosya kapsamına göre sanık lehine haksız tahrik indiriminin azami seviyede yapılması gerekir iken sanığa fazla ceza tayin edildiği kanaati ile Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim. Şöyle ki;

Dairemizce onaylanan Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin olayla ilgili kabulü şöyledir.

1. Suç tarihinden 1 hafta önce (07.12.2015'de) sanık ...'ın, yöneticiliğini yaptığı binanın bahçesin de pitbull cinsi köpekle arkadaşı...'i bekleyen (Sanık ...'in akrabası ...'ın yönetici olduğu binada kalmaktadır.) katılan ...'a köpeğin tehlikeli olduğunu söyleyerek apartman bahçesinden çıkarması için uyarmasının ardından, katılan ... sanık ...'a küfretmiş çıkan tartışmada ..., ... ile birlikte ...'ı elleri ve ayaklarıyla darp etmişler, pitbull cinsi köpekte bu kavga sırasında sanık ...'ı bacağından ısırmıştır. Bu olaydan sonra ... doktora gitmemiş ancak suç tarihinden sonra alınan raporunda göğüs bölgesinde kızarıklık ile sağ bacak arka ve orta dış yüzeyinde üzeri kabuklaşmış yara dokuları olduğu anlaşılmıştır.

2. Olay tarihinde dosyada bulunan kamera kayıtlarından da görüleceği üzere sanık ...'ın katılan ve katılan sanıkların önünde yürürken arkadan dört kişi ve bir köpeğin koşarak sanığı takip ettikleri ve kamera görüş alanından çıktıktan sonra kavga etmeye başladıkları, sanığın bu kavgada darp edildiği, (katılan sanık ... Beyanı) kavga esnasında ise sanığın sağ el parmağının kırıldığı bunun üzerine de sanığın bıçakla ...'ı hayatî tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, kabul edilmiştir.

Sanık ...'ın yönetici olup olaydan 1 hafta önce tehlikeli olduğu bilinen pitbull cinsi köpeği apartmanın bahçesinden çıkarması için apartman sakini olmayan ...'ı uyarması üzerine hem ... ve... tarafından darp edilip hem de köpek tarafından ısırttırılması, olay günü de ... ve 3 arkadaşının yanlarında yine pitbull cinsi köpek ile önde yürüyen sanığı görüp (kameraya göre sanık, katılan sanıklardan 5 saniye önde yürümektedir.) peşinden koşarak saldırdıkları, köpeğin de serbest olarak sanığın peşinden koştuğu, birden çok kişinin sanığı darp edip parmağını kırdıkları bunun üzerine de sanığın bıçakla ...'ı yaraladığı sabittir.

Her iki olayda sanığa köpekle saldırılması ve birinci olayda ısırttırılması, ikinci olayda da 4 kişinin sanığa saldırıp çıkan kavgada sanığın parmağının kırılması üzerine sanık katılan ...'ı bıçaklamış olup kendisine karşı tevali eden silahtan sayılan pitbull cinsi köpek ve birden çok kişinin saldırısı şeklindeki eylem nedeniyle sanıkta oluşan hiddetin boyutu dikkate alınarak sanık lehine azamiye yakın oranda tahrik indirimi yapılması gereklidir. Bu nedenle sanık hakkında fazla cezaya hükmeden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daire kararı bozulmalıdır. Bu nedenlerle Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2018/4737, Karar No: 2018/12095, Tarih: 30.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4737 E.  ,  2018/12095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Bağımsız Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece erkeğin davasının Türk Medeni Kanunu'nun 166/son maddesi uyarınca kabulüne, kadının davasının ise Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesi uyarınca kabulüne ve tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı-davalı erkek tarafından daha önce açılan ve reddedilen boşanma davasında erkeğin bağımsız konut temin etmediği, bu sebeple kusurlu olduğu hükmen belirlenmiştir. Davalı-davacı kadın karşı dava dilekçesinde ileri sürdüğü "Erkeğin arkadaşlarıyla birlikte çocuğu kaçırmaya çalışırken kendisine şiddet uyguladığına" dair vakıaya daha önce erkek tarafından açılan ve reddedilen davada verdiği cevap dilekçesinde de dayanmış, fakat reddedilen ilk davada erkeğe bağımsız konut temin etmeme dışında herhangi bir kusurlu davranış yüklenmemiştir. Erkek tarafından açılan ve reddedilen ilk davanın açılmasından önceki olaylara dayalı olarak davacı-davalı erkeğe bağımsız konut temin etmeme dışında yeni bir kusurlu davranış yüklenmesi mümkün değildir. İlk davanın açılmasından sonra tarafların bir araya geldikleri iddia edilmediği gibi, fiili ayrılık döneminde erkekten kaynaklanan ve ona kusur olarak yüklenebilecek yeni bir maddi olayın varlığı da kanıtlanamamıştır. Davalı-davacı kadının tanıklarının anlattığı olaylar ilk davanın açılmasından önceki döneme ilişkin olduğundan bir değer taşımamaktadır. Öyleyse davacı-davalı erkeğin reddedilen ilk davada hükmen belirlenen bağımsız konut temin etmeme şeklindeki kusurlu davranışı davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesindeki koşullar oluşmamıştır. O halde davalı-davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.10.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/30166, Karar No: 2011/7567, Tarih: 01.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/30166 E.  ,  2011/7567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü açık kimliği belirlenemeyen ... isimli sanıkla birlikte yakınan ...’nün görevli olduğu apartmana girerek, 14. katta bulunan asansör dairesine girip, yakınan ...’a ait vantilatörü dışarı çıkardıkları sırada olay yerine gelen yakınanın sanıkları yakalamaya çalıştığı, sanığın herhangi bir eşyayı götürme kastı olmaksızın, yakalanmamak amacıyla yakınanı bıçakla yaralayıp kaçmaya başladığı ve alt katta bulunan ve kendisini yakalamaya çalışan yakınan ...’ı da bıçakla yaraladığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin geceleyin bina içerisinden hırsızlığa kalkışma, konut dokunulmazlığını bozma ve her iki yakınana yönelik kasten yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeyerek, delillerin takdirinde ve suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/06/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18551, Karar No: 2009/20221, Tarih: 19.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/18551 E.  ,  2009/20221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Hükmen Reddi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \*onanmasına dair Dairemizin \*209.06.2009 gün ve \* 951-10688 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi.19.11.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/861, Karar No: 2015/15548, Tarih: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/861 E.  ,  2015/15548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/951-2014/339

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dosya içersindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 3 yaşında olduğu anlaşıldığından, bu yaştaki ağaçların dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedellerinin İl Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.