muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17387, Karar No: 2023/17097, Tarih: 09.11.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32, 44, 46 ve 47 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12768, Karar No: 2014/17417, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12768 E.  ,  2014/17417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06.06.2002 tarihinde muvazaalı olarak eşi ...'den boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunu'nun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5334, Karar No: 2020/403, Tarih: 21.01.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/5334 E.  ,  2020/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin Haziran 2015 tarihinden dava tarihine kadar düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp-kaçak bedeli üzerinden enerji fonu ve TRT payı ile tüm bedeller üzerinden KDV tahsil ettiğini, ayrıca Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açmış oldukları 2015/514 Esas sayılı davada 05.12.2016 ila 27.05.2015 tarihleri arasında dönemde tahsil edilen dava konusu bedellerin istirdadına karar verildiğini, iş bu dönemde davalı şirketin bu bedeller nedeniyle 81.034 TL KDV tahsil ettiğinin belirlendiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, haziran 2015 ila dava tarihi arasında tahsil edilen bedeller nedeniyle 1.000 TL ile istirdadına karar verilen bedeller nedeniyle alınan 81.034 TL KDV olmak üzere toplam 82.034 TL'nin ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 24.03.2016 tarihli dilekçesiyle talebini 159,614 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen hüküm, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 19/06/2018 tarihli ve 2016/15258 Esas-2018/6726 Karar sayılı ilamıyla; karar tarihinden sonra 6719 sayılı Kanunla 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda yapılan değişikliklerin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi için bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; aldırılan bilirkişi raporu ile yeni düzenlemelere göre, fazla alınan perakende satış bedelinin 53.658,24 TL ve sayaç okuma bedelinin 1.552,99 TL olduğunun belirlendiği; yine son dönem yerleşik içtihatlar uyarınca kayıp-kaçak bedellerinin iadesi hususunda davacı tarafın davanın açıldığı tarihte haklı olduğu, davanın açılmasına davalının sebep olduğu, sonradan yürürlüğe giren yasal düzenlemeden dolayı yargılamanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 6100 sayılı HMK'nın 26 ncı maddesine göre; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başkasına karar veremez. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural; sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturan her bir alacak kaleminin dayanağını oluşturan vakıalar yönünden de uygulanır.

Somut olayda; davacı, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (EPDK) yürürlükte olan düzenleyici işlemlerine dayalı olarak davaya konu bedellerin alınmasının yasal olmadığını, adli yargı mercilerince verilen kararlar ile bu bedellerin abonelerden alınamayacağının belirlendiğini ileri sürerek, işbu davayı açmıştır.

Diğer bir anlatımla, EPDK'nın 875 sayılı kararı ile 20 Dağıtım Şirketi İçin Gelir Gereksinimi Hesaplaması ve Tarife Metodolojisinin, Geçiş Dönemi Tarife Uygulamaları başlıklı II. Bölümünün (B) bendinin Danıştay tarafından iptal edilmiş olması nedenine dayanarak, PSH ve sayaç okuma bedellerinin iadesinin gerektiği yönünde bir iddiada bulunmamıştır.

Kabule göre de; Danıştay tarafından iptal edilen EPDK'nın düzenleyici işlemi; 01/09/2006 ila 31/12/2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde uygulanmış olup, mahkemece 27.04.2010 ile 28.12.2015 tarihleri arasındaki dönem için hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme asas alınması da usul ve yasaya aykırıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yargılama sırasında yürürlüğe giren 6719 sayılı yasayla 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun değiştirilen 17 nci maddesi ile yine aynı kanuna eklenen geçici 19 uncu ve 20 nci maddelerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırması nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olan davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle taleple bağlılık ilkesine aykırı karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10819, Karar No: 2024/12258, Tarih: 23.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10819 E.  ,  2024/12258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/637 E., 2024/313 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 TL'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2263, Karar No: 2017/7702, Tarih: 25.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2263 E.  ,  2017/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus (Diğer Kayıtların düzeltilmesi İstemli)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacı vekilinin 01/08/2012 tarihli oturuma mazeret bildirerek katılmadığı ancak mazeretinin belgelendirilmediği gerekçesiyle Mahkemece kabul edilmeyerek dosyanın işlemden kaldırıldığı; 15/08/2012 havale tarihli dilekçe ile davanın yenilendikten sonra 11/12/2013 tarihli oturumda, "... Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin bekletici sorun yapılan 2013/233 Esasında görülen davanın sonuçlanmasına kadar HMK'nun 165. maddesi uyarınca eldeki davanın ertelenmesine; bekletici sorun yapılan davayı gören mahkemeye yazı yazılarak, davanın karara bağlanması halinde kesinleşmiş kararın bir örneğinin istenmesine, yazışma giderinin davacı tarafça karşılanmasına; talepte bulunan vekilinin bekletici sorun yapılan davanın karar örneğini sunması veya ilgili mahkemece gönderilmesi halinde ya da duruşmanın devam ettirilmesine yönelik talepte bulunan vekilinin uygun görülecek istemi üzerine veyahutta resen gerek görülmesi durumunda; dosyanın ele alınarak, belirlenecek yeni duruşma gününde tarafların duruşmaya davet edilmelerine..." karar verildiği, 20/01/2015 tarihli üst yazı ile bekletici mesele yapılan davanın kararının mahkemesince eldeki dava dosyasına gönderildiği, 26/01/2015 tarihinde re'sen oturum açıldığı, düzenlenen tensip zaptı ile; "Dosyada masraf ve gider avansı bulunmadığı için davacı vekilinin 200,00 TL gider avansını Mahkeme veznesine depo etmesine; gider avansı yatırıldığı taktirde taraflara duruşma gününü bildirir davetiye gönderilmesine; İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/233 esas sayılı dosyasının celbine; Yargılamanın 17/03/2015 günü saat 10:25'a bırakılmasına..." karar verildiği, 17/03/2015 tarihli oturumda ise, HMK 320/4 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin duruşma yapması ve taraflara duruşmada hazır bulunma imkanını vermesi zorunludur. Hakim tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirebilmeleri için tarafları usulüne uygun biçimde duruşmaya çağırmadan hükmünü veremez.

Bu itibarla, dosyada gider avansı bulunmaması nedeniyle ilgililere duruşma gününü bildirir tebligat çıkartılmaması da dikkate alındığında, tarafların 17/03/2015 tarihli oturuma katılmamalarının davanın takipsiz bırakılması anlamına gelmeyeceği, kalem tarafından duruşma gününün davacı vekiline telefonla bildirilmesinin de usulüne uygun tebligat sayılamayacağı düşünülmeden, davanın açılamamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, dosyada gider avansı bulunmaması nedeniyle ilgililere duruşma gününü bildirir tebligat çıkartılmaması da dikkate alındığında, tarafların 17/03/2015 tarihli oturuma katılmamalarının davanın takipsiz bırakılması anlamına gelmeyeceği, kalem tarafından duruşma gününün davacı vekiline telefonla bildirilmesinin de usulüne uygun tebligat sayılamayacağı düşünülmeden, davanın açılamamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5492, Karar No: 2024/3320, Tarih: 24.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5492 E.  ,  2024/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1700 E., 2023/1648 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/183 E., 2023/196 K.

Taraflar arasındaki kredi borcu nedeniyle emekli maaşından yapılan kesintinin iptali ile kesilen bedelin iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 20.12.2016 tarihinde davalı bankadan tüketici kredisi kullandığını, davalı tarafından, müvekkilinin bu krediden kaynaklanan borcuna mahsuben PTT aracılığıyla almakta olduğu emekli maaşına, açık rızası ve onayı alınmaksızın bloke konularak, 17.02.2017 tarihinden itibaren kesinti yapılmaya başlandığını, ancak davalının bu işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, arabulucuya başvurulmuş ise de olumlu sonuç alınamadığını ileri sürerek, müvekkilinin emekli maaşından yapılan kesintinin iptali ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kesinti bedelinden şimdilik 16.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili tarafından davacıya kullandırılan kredinin PTT Emekli Kredisi olup, sadece emeklilere özel bir kredi türü olduğunu, tahsis koşulunun ise kredi taksitlerinin davacının emekli maaşından tahsili olduğunu, ayrıca davacının sözleşmeye ek olarak Rehin Sözleşmesi, Taahhütname ve Virman-Takas-Mahsup Talimatı’nı da imzalayarak kredi taksitlerinin, emekli maaşından kesinti yapılmak suretiyle ödenmesine muvafakat verdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının, davalı bankadan 20.12.2016 tarihinde 48 ay vadeli, eşit taksitlerle geri ödemeli ve aylık %1,75 akdi faizli olmak üzere 40.000,00 TL tüketici kredisi kullandığı; davalı banka tarafından, davacının 17.02.2017-18.03.2022 tarihleri arasında SGK emekli maaşından, davaya konu 40.000,00 TL miktarlı kredi için toplam 54.089,46 TL tahsil edildiği; davacının, taraflar arasında imzalanan 20.12.2016 tarihli tüketici kredi sözleşmesinin 3. maddesinde yer alan takas, mahsup, rehin, hapis hakkı kapsamında davalı bankaya yetki ve muvafakat vermiş olduğu, davalı bankanın da verilen bu yetkiye istinaden sözleşme hükmü uyarınca emekli maaşından kesinti yaptığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar