muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/29026, Karar No: 2011/9544, Tarih: 16.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29026 E.  ,  2011/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili takip dayanağı ilama aykırı olarak icra emrinde fazladan faiz  istendiğini ileri sürmüş olup, bu miktarın iptali istemi, memur işlemini şikayet niteliğindedir. Borçlu vekilinin geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, HUMK' nun 409/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasını ve sonuçta aynı yasanın 5.fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez. İİK' nun 18/3. maddesine göre, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken olayda uygulama yeri olmayan HUMK' nun 409. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13407, Karar No: 2011/18941, Tarih: 14.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/13407 E.  ,  2011/18941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kızının eğitimi için davalı kuruma kayıt yaptırdığını kızının okula yalnızca iki gün devam ettiğini, okula uyum sağlayamadığını, davalı ile görüşüp ücret iadesi hususunda kendilerine söz verildiğinden kızının kaydını başka bir özel eğitim kurumuna yaptırdığını, ancak davalı tarafından okul ücreti olarak ödenen bedelin kendisine iade edilmediğini, ödenen 10.000,00TL’ nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kızının okula yalnızca iki gün devam ettiğini, hiçbir sebep olmaksızın davacının kaydın silinmesine yönelik talepte bulunduğunu, davacı ve eşine bu şartlar altında kayıt ücretinin iade edilmeyeceğinin bildirildiğini bu nedenlerle davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 9.924,82TL davacı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 9.924,82TL’ nin davalıdan tahsiline karar verilmesi nedeniyle, reddedilen miktar yönünden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı

yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden hesaplanan nisbi vekalet ücreti maktu vekalet ücretinin altında kaldığından maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'un 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükme yeni bir fıkra ekleyerek (Davalı bu davada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden hesap ve takdir olunan nisbi vekalet ücreti maktu vekalet ücretinin altında kaldığından 550,00TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine) yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan147,75. TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4701, Karar No: 2012/18631, Tarih: 30.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4701 E.  ,  2012/18631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza bar, sinek bar, depo, tenis, kortu, bahçe, iskele yapmak ve şezlong koymak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp inşaat mühendisi bilirkişinin raporunda sonradan yapıldığı belirtilen tadilatın niteliği ve tarihi, taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8852, Karar No: 2010/10089, Tarih: 31.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/8852 E.  ,  2010/10089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/155328

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2007

NUMARASI : 2007/222

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCY'nın 145.maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramı, 5237 sayıyı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, suçun işleniş şekli ve özellikleri değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilmek suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, değer azlığı nedeniyle şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 145.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12267, Karar No: 2017/1009, Tarih: 16.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/12267 E.  ,  2017/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, 21/01/1987-21/06/1987 tarihleri arasında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 21/01/1987-21/06/1987 tarihleri arasında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 21/01/1987 tarihinde 1 gün Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 23/01/1987 varide tarihli giriş bildirgesi ile 21/01/1987 tarihinde başlayan vergi kaydı gereğince tescilinin yapıldığı, çay ocağı işletmeciliği faaliyeti nedeniyle 21/01/1987 tarihinde başlayan vergi kaydının aynı tarihte son bulduğu, Kurum tarafından davacının vergi kaydının aynı tarihte son buluması ve oda kaydı ile esnaf sicil kaydının da bulunmaması sebebiyle giriş bildirgesinin iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının esnaf Bağ-Kur sigortalılığının dayanığını oluşturan vergi kaydının aynı gün içinde son bulduğu, çay ocağı işletmeciliği yapılan bir işyerinin aynı gün içinde faaliyete geçip kapanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve Kurum işleminin yerinde olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11207, Karar No: 2010/5663, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11207 E.  ,  2010/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla içinde bulunduğu imar planına göre imar parseli olması durumunda uğrayacağı kayıp (düzenleme ortaklık payı) miktarının Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2-Somut emsal alınan 10200 ada 2 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 24.03.1999 tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

3-Somut emsal 10200 ada 2 parselin bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2008 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5277, Karar No: 2017/7836, Tarih: 07.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/5277 E.  ,  2017/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, dış ticaret işlemi olarak kendi bulunduğu Almanya’dan davalının bulunduğu Türkiye’ye ihracat şeklinde satış yaptığını, satış bedellerinin gümrük işlemlerine esas belgelerde düşük gösterildiğini, davalının aradaki farkı daha sonra bir şekilde kendisine ödediğini ve ancak son zamanlarda aradaki farka ilişkin ödemeyi yapmamasından dolayı oluşan alacağını takibe koyduğunu, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline, takibin ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının sattığı mal bedellerini resmi faturalar üzerinden ödediğini, davacının iddia ettiği gibi bir alacağının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında davacının taraflar arasındaki çifte faturalamadan (çifte fiyat uygulaması) kaynaklanan alacağının varlığının saptandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden hükme esas alınan bilirkişi raporlarının dayanağı olan davacı ticari kayıtlarının mahallinde incelenen ticari kayıtlar olmadığı, davacı tarafından dosyaya sunulan kayıtlar olduğu, önceki bozma ilamında ifade edilen 11.08.2005 tarihli faks içeriğinin davalı tarafından açıkça kabul edilmediği, davalının ticari defterlerinde gümrük işlemlerinde kullanılan ve davacı tarafça düşük bedelli olduğu iddia edilen faturaların kayıtlı olduğu anlaşılmakla, bilirkişi kurulunun varsayıma dayalı hesaplarına dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan davacı delilleri arasında yemin deliline dayanmış ise de, davacının alacağına dayanak vakıanın gümrük vergisi kaçakçılığı ve yine VUK.’na aykırılık suçlarını oluşturabileceği değerlendirildiğinde davalıya yemin teklif edilmesi de mümkün değildir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan gerekçeler bağlamında davacının ispatlanamayan davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/143, Karar No: 2021/13877, Tarih: 21.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/143 E.  ,  2021/13877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I.Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2 ve 31/3 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verildiği 15.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.09.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6412, Karar No: 2013/11376, Tarih: 10.07.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6412 E.  ,  2013/11376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : URLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacılar, ortak murislerinden intikal eden 530 ada, 6 parselde kayıtlı taşınmazı kardeşleri olan davalı tarafından kullanıldığını, davalıyı, sürekli uyararak, taşınmazı tahliye etmesini yada kendilerinin de taşınmazdan istifade etmelerine imkan vermesini istediklerini, davalının izin vermediğini, önceden açtıkları müdahalenin men’i ve ecrimisil davasında Urla Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/153-205 sayılı dosyasında geriye dönük 5 yıllık ecrimisil talebinde bulunulduğunu, müdahalenin menine ilişkin davalarının ise atiye bırakıldığını, davalının taşınmaza aralıksız olarak halen müdahalesine devam ettiğini, kendilerinin taşınmazdan yararlanmasına engel olduğunu ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, Davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, tarafların iştirak halinde malik oldukları dava konusu 530 ada 6 parsel sayılı taşınmazı fiilen davalının kullandığı, davacılar yönünden intifadan men olgusunun gerçekleşmiş olduğu gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi kural olarak doğrudur.Davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, çekişmeli taşınmazda davalınında paydaş olduğu gözetilerek, davacıların payları oranında el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, mutlak olarak el atmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi; çekişmeli taşınmazın keşfen belirlenen ve harcı ikmal edilen dava değerinden; Urla Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen 2007/448 esas sayılı mülkiyet tespiti davasında, taşınmaz üzerinde bulunan 20 adet 5-10 yaşlarındaki zeytin ağacının, 10 adet 7-8 yaşlarındaki nar ağacının, 2 adet 5 yaşındaki elma ağacının, 5 adet 5-10 yaşlarındaki erik ağacının davalı N. tarafından dikildiğine, 70 metre derinliğindeki artezyen kuyusunun davalı N. tarafından yaptırıldığına ilişkin karar kesinleştiğine göre, anılan mahkeme kararıyla davalıya ait olduğu belirlenen muhtesat bedelleri düşüldükten sonra belirlenecek olan değerden, davacıların payına karşılık gelen değer esas alınmak suretiyle harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, anılan bu husus gözetilmeksizin taşınmazın tamamının değeri esas alınmak suretiyle harç ve vekalet ücretine karar verilmiş olmasıda doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.7.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2018/5469, Karar No: 2019/11624, Tarih: 02.07.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5469 E.  ,  2019/11624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurarak, asıl alacak kaleminin faiz alacağı olmasına rağmen faize faiz işletildiğini, icra harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanması gerekirken nispi hesaplandığını ileri sürerek faize işletilen faizin iptali ile icra vekalet ücretinin 250,00-TL olarak düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda takip dayanağı ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/113 E.-2014/135 K. sayılı 04.02.2014 tarihli ilamının hüküm bölümünün 8 nolu bendinde “Kamulaştırma bedellerine 28.11.2008 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine, yürütülecek faizin davacı kurumdan alınarak tapudaki hak sahiplerine payları oranlarında ödenmesine” şeklinde karar verildiği, alacaklı tarafından bu hükme dayanarak şikayete konu icra takip dosyasında faiz alacağına istinaden takip başlatıldığı ve icra müdürlüğünce yapılan dosya hesabında faiz alacağına faiz işletildiği yine nispi icra vekalet ücreti hesaplanarak borçlu idareye icra emri gönderildiği anlaşılmaktadır.

Faize faiz yürütülmesi 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 121/2 (B.K 104/son) maddesi gereğince mümkün değildir. 3095 sayılı Kanun'un 3. maddesinde kanuni faiz ve temerrüt faizi hesaplanırken mürekkep faiz yürütülemeyeceği, bu konuya ilişkin Türk Ticaret Kanunu hükümlerinin saklı olduğu belirtilmiştir. TTK'nun ticari işlerde faiz serbestisini ve mürekkep faizi düzenleyen "ticari işlerde faiz" başlıklı 8. maddesinin 3. fıkrasında ise, ödünç para verme işlerinde bankalar, tasarruf sandıkları ve tarım kredi kooperatifleri hakkında hususi hükümlerin saklı bulunduğu belirtilmiştir. Bu madde kapsamında değerlendirilebilecek olan kapitale dönüşen faiz alacağı, ancak paranın faiz geliri elde etmek amacıyla ödünç verilmesi veya herhangi bir şekilde bir süre borçluda kalması üzerine faiz ödenmesinin öngörüldüğü hallerde söz konusu olabilir(HGK. 31.03.2004 tarih ve 2004/12- 163 Esas, 2004/184 Karar).

Bu durumda; takip konusu ilamda belirtilen kamulaştırma bedel tespit davasında işletilen kanuni faiz alacağı ayrıca istenebilir ise de bu alacağa faiz hesaplanması mümkün değildir.

Bu durumda; takip konusu ilamda belirtilen kamulaştırma bedel tespit davasında işletilen kanuni faiz alacağı ayrıca istenebilir ise de bu alacağa faiz hesaplanması mümkün değildir.

Öte yandan, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettiren taraflar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmekte olup, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine, 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca işletilen bu faiz alacağı kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının fer'i niteliğindedir. Asıl alacağa bağlı bu kalemin takibe konu edilmesi halinde, icra vekalet ücreti hesaplamasının ... uyarınca maktu olarak tayini gerektiği gibi, tahsil harcının da maktu alınması gerekir.

O halde mahkemece, istemin kabulü ile icra müdürlüğünün 18.06.2015 tarihli dosya hesabında faiz alacağına faiz işletilmesi suretiyle belirlenen 24.937,85-TL faiz tutarının iptali ile maktu icra vekalet ücretini aşan kısmın tespiti ve bu kısmın iptaline karar verilmesi yerine yazılı gerekçelerle şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14095, Karar No: 2012/5113, Tarih: 04.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14095 E.  ,  2012/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanıklar ... ve ...'nın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile razısıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetlerine dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2009 gün ve 2009/351 Esas, 2009/927 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların oluşa uygun olarak işledikleri kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 26.01.2004 tarihli ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 04.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.