muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12971, Karar No: 2024/5583, Tarih: 01.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12971 E.  ,  2024/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2020/26 E., 2020/807 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2020/26 Esas, 2020/807 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 17.03.2020 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa meşruhatlı tebligatla, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14338, Karar No: 2014/3537, Tarih: 04.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/14338 E.  ,  2014/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... 11.03.2007 günü olay sonrası sıcağı sıcağına verdiği ifadesinde yolunu kesen ve bisikletini tutan kişinin 16-17 yaşlarında olduğunu belirtip eşgalini verdiği, bıçak gösterip üzerini arayıp cebinden 3.-TL parayı alan şahsın 13-15 yaşlarında olduğunu belirtip eşgalini verdiği, cebinden para alan şahsı tanıyabileceğini ancak diğer kişiyi tanıyamayacağını ifade etmesine karşın ; eylemden bir yıl sonra 02.03.2008 günü kolluk tarafından çoklu ortamda yaptırılan teşhis de sanık ...'i (17 yaşında ) bıçak gösterip cebinden para alan fail olarak ve yaşı küçük olması nedeni ile hakkında takipsizlik kararı verilen ...'ı (11 yaşında ) bisikleti tutan fail olarak bir yıl önceki beyanına aykırı şekilde teşhis ettiği, katılanın beyanları arasında çelişki bulunduğu ve mahkemece bu çelişkili deliller değerlendirilip yazılı şekilde hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamede bozma isteyen düşünce benimsenmemiş;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9804, Karar No: 2017/3855, Tarih: 10.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9804 E.  ,  2017/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten ve sürücüsü oldukları aracın, müvekkiline ait park halindeki araca çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 900,00 TL değer kaybının kaza tarihinden itibaren ve 100 TL ikame araç bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili, ... mahkemelerinin yetkili olduğunu, sürücü ve şirketin kusurlu olmadığını, değer kaybı ve ikame araç bedeli istenemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, dava konusu ... plakalı aracın, davanın açıldığı tarihte dava dışı ... ... isimli üçüncü bir şahsa devir edildiği, bu hususun kayıtlar ile sabit olduğu, davacının dava açtığı tarihte niza konusu aracın mülkiyet hakkına sahip olmadığı, resmi yolla yapılan devir sonrasında, davacının sözkonusu araç ile ilgili olarak mülkiyet hakkına dayalı olarak bir tasarrufta bulunması mümkün bulunmadığı, kişinin maliki bulunmadığı bir aracın mevcut hal ve durumundan (davanın açıldığı tarihteki hal ve durumundan) kaynaklanan değer kaybını talep edemeyeceği, her davanın açılmış bulunduğu zaman ve şartlara göre değerlendirilmesi gerektiği, var ise bu yöndeki bir talebin diğer şartlarıda mevcut ise ancak araç malikine ait olacağı anlaşılmakla, davacının bu davayı açmakta taraf ehliyetinin bulunmadığı ve taraf ehliyeti dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

../...

-2-

2016/9804

2017/3855

Tazminat davasında davacı olma ehliyeti (aktif husumet) kural olarak mal varlığı doğrudan doğruya zarar gören kişiye ait bulunmaktadır.

Somut olayda, davaya konu kazanın 05.12.2013 tarihinde meydana geldiği, davacı tarafından 03.03.2014 tarihinde sürücü, işleten ve sigorta şirketine karşı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/195 E sayılı tazminat davası açıldığı, aracın 20.05.2014 tarihinde 3. kişiye satıldığı, sözkonusu davada 13.11.2014 tarihinde yetkisizlik kararı verildiği ve kesinleştiği, 11.03.2015 tarihinde ise, davalıların işleten ve sürücü olduğu eldeki temyize konu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davaya konu kazanın 05.12.2013 tarihinde meydana geldiği, davacı tarafından 03.03.2014 tarihinde sürücü, işleten ve sigorta şirketine karşı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/195 E sayılı tazminat davası açıldığı, aracın 20.05.2014 tarihinde 3. kişiye satıldığı, sözkonusu davada 13.11.2014 tarihinde yetkisizlik kararı verildiği ve kesinleştiği, 11.03.2015 tarihinde ise, davalıların işleten ve sürücü olduğu eldeki temyize konu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın, araçtaki değer kaybı ve ikame araç bedelinin tazmini istemine ilişkin olduğu, araç 3. kişiye satılırken kaza nedeniyle meydana gelen değer kaybı dikkate alınarak satış bedelinin belirlendiği, dolayısıyla davacının satış esnasında değer kaybından dolayı zararının mevcut olduğu anlaşılmakla, işin esasına girilip taraf delilleri toplandıktan ve uzman bilirkişiden satış bedeli de dikkate alınmak suretiyle araçta meydana gelen değer kaybının (gerçek zararın) belirlenmesi için rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru olmayıp, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2483, Karar No: 2016/7232, Tarih: 27.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2483 E.  ,  2016/7232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında bahsedilen ve sanık ... tarafından, ...’tan alınmak suretiyle 2005 takvim yılı içerisinde kullanıldığı iddia olunan 25 adet faturanın, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı ve faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağa geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delilerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 27.10.20l6 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10962, Karar No: 2011/11841, Tarih: 15.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/10962 E.  ,  2011/11841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5728 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrası, sanık hakkında lehe bir hüküm getirilmediğinden tebliğnamedeki 1 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Müsaderesine karar verilen tesis niteliğindeki ağaçların değeri üzerinden müdahil lehine nisbi vekalet ücreti tayin edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına "müsaderesine karar verilen ağaçların değerine göre 873.- TL. nisbi vekalet ücretinin sanıktan alınarak, müdahil idareye verilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2653, Karar No: 2011/298, Tarih: 26.01.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/2653 E.  ,  2011/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hükmolunan hapis cezasının TCK.nun 50. maddesi gereğince günlüğü "20 TL" den para cezasına çevrilmesi sırasında yapılan hesap hatası sonucu, adli para cezasının 3000 TL yerine, 6000 TL olarak fazla tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmolunan hapis cezasının TCK.nun 50 ve 52/2. maddeleri gereğince günlüğü mahkemenin kabulü doğrultusunda 20 TL'den para cezasına çevrilip sonuç adli para cezasının 3000 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25333, Karar No: 2018/6377, Tarih: 04.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25333 E.  ,  2018/6377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu 1 Nolu ... Mahallesi 1600 ada 9 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava tarihi (değerlendirme tarihi) 13/01/2016 olduğu halde, dava konusu taşınmaz ile ilgili 2014 yılında açılıp usulden reddedilen dosyada alınan, değerlendirme tarihi farklı olan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi

itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8255, Karar No: 2012/30321, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8255 E.  ,  2012/30321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Şikayetçi Hazine vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrası ile 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK. nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12301, Karar No: 2024/19170, Tarih: 23.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/12301 E.  ,  2024/19170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2154 E., 2020/933 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : 1. Temyiz isteminin reddi ( sanık ... için)

2. Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması (diğer sanıklar için)

3. Bozma (sanık ... için)

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanıklar müdafileri ile sanıklar Ahmet ve Mikdat tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanıklar ... ve ... müdafiinin 08.01.2021 tarihli yasal süresinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermediğinin ve kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanıklar ... ve ... ile müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanıklar ... ve ... ile müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanıklar ... ve ... ile müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçeleri

ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin oy birliğiyle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6221, Karar No: 2016/5310, Tarih: 19.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6221 E.  ,  2016/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/06/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı,19 Mart 2014 tarihli Star Gazetesi'nde ve gazetenin internet sitesinde, davalı tarafından kaleme alınan “ Ne zaman sustu ki?” başlıklı köşe yazısında iftira niteliğinde tahkir edici ifadelerle kişilik haklarına zarar verildiğinini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, basın özgürlüğü kapsamında bilgi verme ve eleştiri amacıyla yazı yazıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yazıda geçen ifadelerden bir bölümünün kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.