muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/231, Karar No: 2024/8485, Tarih: 28.11.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davaya konu sigortalı mahallin davalı ... şirketine İnşaat Bütün Riskler Sigorta Poliçesi kapsamında sigortalı olduğu ve olayın sigorta süresi içerisinde meydana geldiği, soruşturma dosyası kapsamında alınan ifadelerin incelenmesinde inşaat alanında 18.00 - 08.00 saatleri arasında gece bekçisi bulundurulduğu ancak bekçinin inşaat alanını belirli saat aralıklarında, el feneri ile gezdikten sonra nöbet kulübesine geçtiği, kulübeden hırsızlık olayının gerçekleştiği alanın görülmediği ve olay gününde bekçinin ifadesi ile de sabit olduğu üzere, bekçinin 15-20 dakika uyukladığı ve o arada kulübenin camını da kapattığı, şüpheli bir durum görmediğinden hırsızlık olayının gerçekleştiği alanı gezmediğini belirttiği, yine dosya kapsamından inşaat alanında bir kısım işçilerin kaldığı ve inşaat alanına girip çıktıkları, inşaat alanı ve etrafında kontrol ve güvenlik amaçlı kamera sisteminin bulunmadığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sigorta poliçesi kapsamında şantiye alanına yetkisiz girişi önlemek maksadıyla gerekli giriş - çıkış kontrol sistemlerinin bulundurulmadığı, saha etrafının tam olarak çevrili olmadığı ve 7/24 saat hazır güvenlik ekibinin bulundurulmadığı, sadece el feneri ile dolaşmak suretiyle bulundurulan bir gece bekçisinin poliçede hırsızlık teminatının geçerli olması açısından belirtilen şartı karşılamadığı, zira şantiye alanında gerekli aydınlatmanın yapılmaması, kamera sisteminin bulundurulmaması ve bulundurulan bir bekçinin güvenliği sağlama anlamında yeterli olmadığı, yine bekçinin arada uyuması nedeniyle güvenlik zafiyetinin oluştuğu ve olay günü gerekli kontrollerin yapılmadığı, olayın meydana geldiği boş tarlalara bakan kısımda da giriş çıkışa imkan tanıyan açıklıkların bulunduğu, meydana gelen hırsızlık olayında poliçe özel şartlarında aranan yükümlülüklerin klozda belirtildiği şekli ile davacılar tarafından yerine getirilmediği ve bu sebeple davalıdan tazmin talebine yönelik davanın yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle İnşaat Bütün Riskler Sigorta Poliçesi kapsamında zararın sigorta şirketinden tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401 inci maddesi ve devam hükümleri.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle İnşaat Bütün Riskler Sigorta Poliçesi kapsamında zararın sigorta şirketinden tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401 inci maddesi ve devam hükümleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19027, Karar No: 2023/9828, Tarih: 20.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/19027 E.  ,  2023/9828 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2020/474 Esas, 2021/1231 Karar sayılı kararını sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını

istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren "yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 08.10.2021 tarihli yasal süresinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde, sanık müdafiinin ise 15.12.2021 tarihli vermiş olduğu dilekçede hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte; gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin oy birliğiyle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8303, Karar No: 2017/2278, Tarih: 10.04.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8303 E.  ,  2017/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişileri ... ve ... tarafından tanzim edilen 09.10.2014 tarihli rapor ve ekindeki krokide (A) harfi ile ve sınırları kırmızı boya kalemi ile gösterilen toplam 21.126,65 metrekarelik alanın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 10.04.2017

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5038, Karar No: 2015/14479, Tarih: 11.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/5038 E.  ,  2015/14479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya takibin dayanağı fatura konusu malzeme ve işlerin teslim edildiği, fatura bedelinin tahsili için başlatılan takibin borçlunun itirazı üzerine durduğunu beyanla itirazın iptaline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin davacıya fiyat konuşmadan işi yaptırdığını, yapılan işin bedeli konusunda ihtilaf olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre elektrik panosu için düzenlenen faturalardaki malzeme birim fiyatlarının 2013 yılı piyasa fiyatları ve çevre ve ... 2013 birim fiyatları ile küçük farklılıklar olsa da toplamda fatura fiyatlarının piyasa koşullarında kabul edilebilir sınırlar içerisinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takibin 6.107,30 TL üzerinden aynen devamına karar verilmiş olup hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık teslim edildiği kabul edilen fatura konusu malların birim fiyatı hususunda olup davacı icra takibinde 3 adet faturaya dayanmıştır. Malların teslimi hususunda uyuşmazlık bulunmadığından mahkemece fatura konusu malların fatura tarihi itibariyle birim fiyatları tespit edilip bu fiyat üzerinden davacı alacağının belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu ilkeler uyarınca faturada gösterilen malların fatura tarihi itibariyle değerine hükmedilmesi gerekirken faturada gösterilmeyen takip talebinde istenilmeyen montaj bedelinin eklenmesi suretiyle ve 386267 nolu fatura ile ilgili talep aşımı yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21953, Karar No: 2013/18158, Tarih: 03.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/21953 E.  ,  2013/18158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylığına konulan haczin kaldırılması ve yapılan kesintilerin iadesistemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya ait işyerinin prim borçları nedeniyle davacı hakkında 6183 sayılı Yasa kapsamında icra takibi yapılmış olup, takibin 1992/1 ila 1997/9. aylara ait prim borçlarından kaynaklandığı anlaşılmış olup, davacı takip konusu alacağın zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

506 sayılı Kanunun 80. maddesinde 3917 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda zamanaşımı süresi bakımından, 3917 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceye ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Kurumun alacak hakkı, Borçlar Kanununun 125. maddesinde öngörülen on yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, zamanaşımının başlangıç tarihi, anılan Kanunun 128. maddesi hükmü gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ile, durmasına ilişkin 132. ve ardından gelen maddelerindeki düzenlemeler de burada uygulama alanı bulmaktadır. 08.12.1993 tarihi ve sonrasına ilişkin prim ve gecikme zammı borcu yönünden ise, 6183 sayılı Kanunun “Tahsil zamanaşımı” başlığını taşıyan 102. ve ardından gelen maddeleri uygulanacaktır. Anılan madde hükmüne göre, zamanaşımı süresi beş yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı da, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yıl başı olarak belirlenmiştir. 06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılarak 506 sayılı Kanunun 80. maddesinin beşinci fıkrasında değişiklik yapılıp, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun 51. maddesiyle birlikte 102. maddesinin de uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki duruma dönülmüştür.

Öte taraftan; 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesi ile tahsil zamanaşımını kesen sebepler düzenlenmiş olup ; anılan düzenlemede; '' 1. Ödeme, 2. Haciz tatbikı, 3. Cebren tahsil ve takip muameleleri sonucunda yapılan her çeşit tahsilat, 4. Ödeme emri tebliği, 5. Mal bildirimi, mal edinme ve mal artmalarının bildirilmesi, 6. Yukardaki 5 sırada gösterilen muamelelerden her hangi birinin kefile veya yabancı şahıs ve kurumlar mümessillerine tatbikı veya bunlar tarafından yapılması, 7. İhtilaflı amme alacaklarında kaza mercilerince bozma kararı verilmesi, 8. Amme alacağının teminata bağlanması, 9. kaza mercilerince icranın tehirine karar verilmesi, 10. İki amme idaresi arasında mevcut bir borç için alacaklı amme idaresi tarafından borçlu amme idaresine borcun ödenmesi için yazı ile müracaat edilmesi, 11. (Ek bent: 25/12/2003 - 5035 S.K./1. md.) Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması.

Kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Zamanaşımının bir bozma karariyle kesilmesi halinde zamanaşımı başlangıcı, yeni vade gününün rasladığı; amme alacağının teminata bağlanması veya icranın, kaza mercilerince durdurulması hallerinde, zamanaşımı başlangıcı teminatın kalktığı ve durma süresinin sona erdiği tarihin rastladığı; takvim yılını takip eden takvim yılının ilk günüdür.'' hükmü öngörülmektedir.

Dosya kapsamına göre, 8.12.1993 tarihinden önceki döneme ait prim borçları 10 yıllık zamanaşımına tabi olup, tahsil zamanaşımına uğramadığı belirgin olmakla birlikte, 8.12.1993 tarihinden sonraki dönem bakımından tahsil zamanaşımı 5 yıl olup, ödeme emrinin tebliğ edildiği 9.3.1999 tarihini takip eden takvim yılı başından itibaren 5 yıl içinde zamanaşımını kesici işlem bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek 8.12.1993 tarihinden sonraki döneme ait prim borçlarının tahsil zamanaşımına uğradığı gözetilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 3.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21072, Karar No: 2007/16896, Tarih: 04.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21072 E.  ,  2007/16896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden ... vekili Av. ... geldi. Temyiz eden karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Davalı vekillerini maazeret dilekçesi gönderdikleri duruşmanın 11'e kadar bekletilmesini istediklerini Av. ... söz aldı. "Biz İzmir'den geliyoruz, mazereti kabul etmiyoruz" dedi. Beyanı okundu imzası alındı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2018/683, Karar No: 2018/1927, Tarih: 24.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/683 E.  ,  2018/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğunu öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d-e, 35, 29, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve Dosya içeriğine göre; uyuşturucu kullanan, intihar girişiminde bulunan ve ailesine karşı şiddet uygulayan mağdur hakkında, 6284 sayılı Kanun uyarınca tedbir kararı verilerek, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına ait bir bir yurda yerleştirildiği, olay günü mağdurun yurttan çıkarak okul yerine bir oyun salonuna gittiği, bunu haber alan babası sanığın da kızını almak amacıyla aynı yere gitmesiyle birlikte, taraflar arasında başlayan tartışma sırasında mağdurun sanığa ağır hakaretler ettiği, sanığın üçü hayati tehlikeye neden olacak şekilde mağduru, 11 bıçak darbesi ile göğüs içinde hava birikimine; toraksın üstünden diyaframa kadar uzanan bölgenin kanla dolmasına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

1-Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında yaraların niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine hiç isabet bulunmaması hallerinde uygulama imkanı bulabilecek 13 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

2- 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören, TCK’nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan davranışlarının ulaştığı boyut dikkate alındığında, makul oranda bir ceza indirimi yerine, yazılı biçimde, daha vahim olaylarda uygulama olanağı bulunan 3/4 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, kızı olan çocuk

mağdur ...’ü, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suç niteliğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

mağdur ...’ü, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suç niteliğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın ve çocuğunu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulurken temel uygulama maddesinin TCK'nun 82/1-d-e şeklinde tam olarak gösterilmemesinin kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine ve hüküm kısmındaki temel uygulama maddesinin yer aldığı paragraftan 82/1. uyarınca ibaresi çıkarılarak yerine 82/1-d-e uyarınca ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi