muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12820, Karar No: 2019/17465, Tarih: 11.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12820 E.  ,  2019/17465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

S. SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranıldığı tarihte yeniden işlemeye başlayacağı kabul edilerek ve 27/03/2013 tarihli karar ile suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına; ancak denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük belirlenmek suretiyle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresine tabi tutulmalarına karar verildiği, bu kararların 02/07/2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra 14/08/2014 tarihinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranmaları nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanması için ihbarda bulunulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 31/2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık genel dava zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 1 yıl 1 ay 12 günlük durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 09/07/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, işlenen kasıtlı yeni suç tarihinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranıldığı tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, ancak suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından herhangi bir yükümlülük belirlenmediğinden ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediklerinden anılan iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçları yönünden duran zamanaşımının yeniden işlemeye başlamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile ilgili denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranıldığından bahisle yapılan ihbar üzerine iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından da açıklanması geri bırakılan hükümler açıklanmış ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 02/07/2013 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağının düzenlendiği, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük belirlendiği, ancak iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından herhangi bir yükümlülük belirlenmediği analaşılmakla; açıklanma koşulları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının açıklanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24793, Karar No: 2015/16101, Tarih: 18.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/24793 E.  ,  2015/16101 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Asliye Hukuk Mahkemesi

##########

##########

##########

##########

FERİ MÜDAHİL : ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisi Engin Dil'e 20.000 TL havale yolu ile borç para verdiğini, daha sonra bahse konu kişinin vefat ettiğini, davalıların mirası kabul etiklerini, alacağını müteveffanın mirasçılarından başka talep edebileceği kimse olmadığını, ancak davalı mirasçıların bütün ısrarlara rağmen borcu ödemeyeceklerini söylediklerini, alacağının tahsili için başlatılan ilamsız takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, murisleri Engin Dil'in davacıdan borç almadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalıların Büyükçekmece 3. İcra Müdürlüğünün 2013/1670 esas sayılı dosyasına vaki itirazlarının 20.000 TL alacak yönünden iptaline, 20.000 TL alacağın icra takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili için takibin devamına, alacağın %20'si olan 4.000 TL inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların murisi Engin Dil'e 20.000 TL havale yolu ile borç para verdiğini, alacağını müteveffanın mirasçılarından başka talep edebileceği kimse olmadığını, ancak davalı mirasçıların bütün ısrarlara rağmen borcu ödemeyeceklerini söylediklerini, alacağının tahsili için başlatılan ilamsız takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. Davalılar, murisleri Engin Dil'in davacıdan borç para almadığını savunmuştur. Mahkemece davacının sunduğu banka dekontu ve banka kayıtları yazılı delil başlangıcı kabul edilerek, dinlenen tanık beyanlarına göre dava konusu paranın borç olarak verildiği ve geriye ödenmediğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; banka dekont ve kayıtları yazılı delil başlangıcı oluşturmaz ve olayda tanık dinlenemez. Davacının iddiasını 6100 sayılı HMK 200 ve devamı maddeleri uyarınca yasal delillerle ispatlaması gerekir. Hal böyle olunca mahkemece, davacının diğer delilleri de değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14805, Karar No: 2016/12337, Tarih: 19.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/14805 E.  ,  2016/12337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....

DAVALILAR : 1- ....

2- ... vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalılar .... ve ... aleyhine .... gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ..... Gazetesi'nin 02/05/2011 ve 05/05/2011 tarihli sayısında yayınlanan ".....", "....." başlıklı yazılarında sarfedilen sözlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu iddia ederek, uğranılan zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu haberlerde kullanılan başlık ve üslubun okurun ilgisini çekmeye yönelik bir gazetecilik tekniği olduğunu, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davanın haksız ve yersiz açıldığını beyanla açılan davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, yazı içeriğinin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; davacının yer aldığı dizideki rol arkadaşlarıyla fotoğraflarına yer verilerek ödül töreni ve sonrasında yaşananlara değinilmiştir. Davacı, dizi ve sinema oyuncusu olup magazin gündeminde yer alan, hayatı ve davranışları toplum tarafından merak ve takip edilen bir şahsiyettir. Bu nedenle; hakkında yayın yapılması ve fotoğraflanması normal olup, haber içerik olarak görünür gerçeğe uygundur. Yayında kullanılan sözlerin bir kısmı değer yargısı, bir kısmı ise sert eleştiri kapsamında olup davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği sonucuna varılarak, istemin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18259, Karar No: 2018/6647, Tarih: 24.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18259 E.  ,  2018/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6310, Karar No: 2022/8529, Tarih: 27.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/6310 E.  ,  2022/8529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile tahsis istemli dava sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince verilen 28.06.2022 tarihli ve 2021/1994 Esas, 2021/1174 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 13/12/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Büyükçekmece Belediye Başkanlığı vekili Avukat ... ile temyiz edilen asli müdahil Hazine vekili Avukat .... geldiler. Davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen ... vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı dava dilekçesinde, dava konu 243 parsel sayılı taşınmazın imar planında ilköğretim alanında kaldığını, taşınmazın üzerinde Kumburgaz İlköğretim okulunun bulunduğunu, taşınmazdaki okulun ve müştemilatın Milli Eğitim Bakanlığına ait olduğu ve izinsiz satılamayacağına, başka hizmetlere tahsis olunamayacağına ilişkin şerhin bulunduğunu, İmar Kanunu’nun 10 uncu ve 18 inci maddeleri ve 222 sayılı Kanun’un 62 nci ve 65 inci maddeleri uyarınca taşınmazın Hazine adına tescili ile kendileri adına tahsisine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili ve kendileri adına tahsisine karar verilmesini istemiştir.

2. Asli müdahil Hazine vekili dilekçesinde, dava dilekçesindeki gerekçelere ek olarak Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün 2005/3 sayılı Genelgesinde lise ve dengi okulların Hazine adına tescil edileceğinin bildirildiğini, İmar Kanunu’nun 18 inci maddesinin 3 üncü fıkrası gereğince de taşınmazın Hazine adına tescilinin gerektiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili ve kendileri adına tahsisine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, davacının Hazine adına tescil isteme yetkisi olmadığını, olayda Kamulaştırma Kanunu 30 uncu maddesi uyarınca Danıştay 1. Dairesinin görevli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, davacının Hazine adına tescil isteme yetkisi olmadığını, olayda Kamulaştırma Kanunu 30 uncu maddesi uyarınca Danıştay 1. Dairesinin görevli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın imar planında ilkokul alanında kaldığı ve Kumburgaz Belediyesinin 14.04.2004 tarihli ve 41 nolu Encümen Kararı ile Maliye Hazinesine devredilmesine karar verildiği, 222 sayılı Yasa hükümleri gereğince tescil koşullarının mevcut olduğunun tespit edildiği, taşınmazın ilkokul alanı niteliğiyle davalı adına kayıtlı olduğu, davacı idarenin 222 sayılı Yasa'nın 62. ve 65. maddeleri gereğince taşınmazın bedelsiz devrini talep etmekte haklı olduğu ve tescil koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davacının ve asli müdahilin davasının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle, 222 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde belediyelere ait arazinin ilköğretim alanına tahsisi için komisyonca tespit tutanağı düzenlenmesinin gerektiğinin belirtildiğini, taşınmaz için herhangi bir tespit tutanağının olmadığını, taşınmazın DOP'tan oluşan bir parsel olmadığını, kadastral parsel olduğunu, dolayısıyla İmar Kanunu’nun 18 inci maddesi uyarınca da kamu kuruluşuna tahsisi veya devrinin mümkün olmadığını, taşınmaz üzerinde faal bir ilköğretim binasının olmadığını, bu durumun bilirkişi raporu ile de sabit olduğunu, taşınmazın yüz ölçümünün hatalı belirlendiğini, taşınmazın 13.10.2017 tarihli ve 1/5000 ölçekli nazım imar planında ticaret/konut alanında kaldığını, bu imar planının kesinleşmesinin beklenmesinin gerektiğini, Mahkeme kararının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/1994 Esas, 2021/1174 Karar sayılı kararı ile taşınmazın tapu kaydında üzerindeki kargir ilkokul binası ve müştemilatının Milli Eğitim Bakanlığına ait olduğu ve bu arsa üzerine yapılacak bina ve tesislerin Milli Eğitim Bakanlığının izni alınmadıkça satılmayacağı ve başka hizmetlere tahsis olunmayacağı şerhinin bulunduğu, taşınmaz için Kumburgaz Belediyesinin 14.04.2004 tarihli ve 41 no.lu Encümen Kararının olduğu, bu karar ile üzerinde meslek lisesi olması nedeniyle ... adına tahsis edilmek üzere Hazine adına tescile karar verildiği, bu kararın iptaline ilişkin idari bir karar bulunmadığı, adına tescil talep edilen Hazinenin davaya asli müdahil olduğu, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu uyarınca taşınmaz üzerinde halen meslek lisesi binasının mevcut olduğu, bu haliyle 222 sayılı Kanun'un 62 ve 65 maddeleri ile Kumburgaz Belediyesi Encümen kararı uyarınca taşınmazın Milli Eğitim Bakanlığına tahsisi ile Hazine adına tescilinin gerektiği, bilirkişi raporunda taşınmazın dava tarihi itibarıyla değerinin 3.143.000,00 TL olarak belirlendiği, Mahkemenin bilirkişi ek raporunda imar parseli olarak belirlenen 3.903.354,00 TL üzerinden harç hesaplaması yaptığı, davalının istinaf dilekçesinde dava değerinin hatalı alındığı yönünde itirazlarının bulunduğu, harçların kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gerektiği gerekçeleriyle istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına, davacının ve asli müdahilin davasının kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle, 222 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde belirtilen şartlar yerine getirilmediği gibi anılan maddenin tapu iptali ve tescile imkan vermediğini, taşınmazın kadastro ile adlarına tescil edildiğini, İmar Kanunu'nun 18 inci maddesinin DOP ile meydana gelen taşınmazların bedelsiz olarak devrine imkan sağladığını, taşınmazın ya kamulaştırma ya da satın alma ile edinilebileceğini, İmar Kanunu'nun 10 uncu maddesi uyarınca imar planında okul alanı olarak ayrılan yerin kamulaştırılması gerektiğinin düzenlendiğini, taşınmaz üzerinde faaliyet gösteren bir okul olmadığını, taşınmazdaki şerhin de hükümsüz hale geldiğini, imar planına göre taşınmaza okul yapılmasının mümkün olmadığını, olayda Kamulaştırma Kanunu'nun 30 uncu maddesinin uygulanması gerektiğini, Asliye Hukuk Mahkemelerinin eldeki davada görevli olmadığını, taşınmazın 1995 tarihli 1/1000 imar planında kısmen ilkokul alanında kaldığını, 2017 tarihli 1/5000 nazım imar planında ise ticari alan ve konut alanında kaldığını, bu plan değişikliğinin kesinleşmesinin beklenilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescili isteminden kaynaklanmaktadır.

3.2. İlgili Hukuk