muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1502, Karar No: 2016/7971, Tarih: 15.03.2016

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Genel tatil alacağı bakımından da aynı ilkeler geçerlidir.

Somut olayda; dosya kapsamı ve Dairemizce incelemesi yapılan emsal dosyalar birlikte değerlendirildiğinde, davacının yaz dönemi olarak tabir edilen dönemde haftada yirmi bir saat fazla çalışma yaptığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak yılın kalan aylarında haftada üç saat fazla çalışma yaptığının kabulüyle hesaplanan fazla çalışma dosya kapsamına uygun değildir. Zira yargılama sırasında dinlenen tanıkların da davalı veya dava dışı alt işverenler aleyhine açtıkları davaları olduğu ve somut davada çıkacak sonuçtan menfaat temin edecekleri şüphesiz olmakla birlikte, tanılardan birinin dosyasında da kış dönemi için fazla çalışmanın ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, yaz dönemi dışında kalan dönem için fazla çalışma alacağının yeterli, somut ve inandırıcı delillerle ispatlanamaması sebebi ile reddi gerekirken, yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çaışması ücretinin ödenip ödenmediği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının genel tatil, hafta tatili ve yaz dönemi için tespit edilen fazla çalışma alacaklarının tanık anlatımına göre hesaplanıp hüküm altına alınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, hesaplama yapılırken dosyadaki imzasız olan toplu haldeki ücret bordrolarının dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Zira davacının çalışması bulunan döneme ait bordroların tamamı imzasız olup, bu dönem bordrolarında bazı aylarda “ek ücretler” açıklaması ile değişen miktarlarda tahakkuklar yapıldığı tespit edilmiştir. Bu tahakkukun fazla çalışma, hafta tatili veya genel tatil çalışmasına ilişkin olup olmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra, yapılan tahakkukun da banka kanalı ile ödendiğinin anlaşılması halinde, yapılan ödeme hesaplanan alacaklardan mahsup edilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10250, Karar No: 2013/3786, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/10250 E.  ,  2013/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliyeye bağlı olarak yoksun kalınan kira geliri nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 01.07.2006 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi uyarınca kiracı olduğunu, davalının kiralananı 14.07.2008 tarihinde tahliye ettiğini, bu durumda davalının dönem sonu olan 01.07.2009 tarihine kadar olan kira bedellerinden sorumlu olacağını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile üç aylık kira bedeli olan 18.000 TL nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili; kiralananın iddia edilen tarihte değil akdin sona erdiği tarih olan 30.06.2008’de tahliye edilerek anahtarın davacıya teslim edildiğini, kiralananın süre sonunda tahliye edileceğinin 05.05.2008 tarihli noter ihtarı ile bildirildiğini, bu durumda erken tahliyenin söz konusu olmayıp davacının davasının reddi gerektiğini savunmuştur.

Kiralananı süre bitmeden tek taraflı olarak tahliye etme hak ve yetkisi kendisine tanınmayan kiracının, kiralayanın bilgisi ve rızası olmaksızın ve haklı bir nedene de dayanmaksızın, kira süresinin bitiminden önce kiralananı tahliye etmesi haksız fesih (sözleşmeye aykırı davranış) sayılır; böylesi bir durumda kiracı, kiralayanın bu yüzden uğradığı zararı tazminle sorumludur. Süre bitiminde kiracının feshinin haklı olması için ise, 6570 sayılı Kanunun 11.maddesine göre sözleşmenin sona ermesinden 15 gün önce sözleşme süresinin uzatılmayacağını kiralayana bildirmesi ve süre sonunda anahtarı kiralayana teslim etmiş olması gerekir. Somut olayda davalı kiralananın tahliye edileceğinin bildirildiğini ve kiralananı akdin sona erdiği tarih olan 30.06.2008 tarihinde tahliye ederek kiralayana teslim ettiğini savunmuş ise de davalı bu savunmasını yasaya uygun olarak sunduğu delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki davalı 01.02.2010 havale tarihli delil dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan mahkemece ihbarın yapıldığı ve anahtarın savunulan tarihte teslim edildiği konusunda davalı tarafından davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi hatalı olup hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11761, Karar No: 2019/1935, Tarih: 05.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11761 E.  ,  2019/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.07.2009 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.07.2009 günlü hükmün tavzihine ilişkin 21.05.2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, 02.07.2009 günlü hükmün tavzihine ilişkin 21.05.2015 tarihli ek karar ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 05.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/204, Karar No: 2014/6561, Tarih: 08.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/204 E.  ,  2014/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/500-2013/535

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 437,33 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. Taşınmazın üzerinde verim çağında 21 yaşında 3 adet ceviz,11 yaşında 1 adet armut, 16 yaşında 18 adet asma, 11 yaşında 5 adet elma, 11 yaşında 7 adet şeftali, 11 yaşında 2 adet incir, 11 yaşında 2 adet nar,6 yaşında 1 adet erik, 11 yaşında 1 adet kiraz ağacı olmak üzere toplam 45 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre kamulaştırılan taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi yapılması ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15868, Karar No: 2016/546, Tarih: 19.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15868 E.  ,  2016/546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1993/638 Esas, 1993/659 Karar sayılı ilâmı ile ... kısıtlanarak kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 15.01.2014 tarihli dilekçesi ile yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; 09.10.2014 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilerek dosyanın kısıtlının yeni ikametgah mahkemesi olan ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının "..." adresinde ikamet etmediği, adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, vasinin talebi üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesince adres değişikliğine izin kararı verilmişse de; ... İlçe ... Müdürlüğünün 21.05.2015 tarihli cevabî yazısından kısıtlının "..." adresinde ikamet etmediği anlaşıldığından uyuşmazlığın vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3578, Karar No: 2018/14647, Tarih: 18.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3578 E.  ,  2018/14647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dosyadaki bilgi ve kanıtlar, Belediye Başkanlığı yazısı ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün Parsel Sorgulama sitesinden edinilen bilgiye göre dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, taşınmazın niteliği uygun olarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın tarım arazisi olarak değerini belirlenen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12176, Karar No: 2012/1544, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12176 E.  ,  2012/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye başkanlığından gelen 24.01.2011 gün ve 43 sayılı yazıda, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içinde kaldığı, yol, su, elektrik ve çöp toplama hizmetlerinden bu parsele yakın 1197 parsel nolu taşınmazdaki konutun yararlandığı, yerleşime 1175 m. mesafede bulunduğu, kamulaştırma yapılmasa iskana uygun alanlardan olabileceği, kanalizasyon tamamlanmadığından foseptik çukurların kullanıldığı belirtilmiş; ancak dava tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planında ise içinde bulunduğu imar planının türü ve ölçeği, belediye hizmetlerinden tamamen yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskûn olup olmadığı açıkça belirtilmemiştir.

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan dava tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 116 parsel numaralı taşınmazın 05.12.2004 günlü satışına esas alıcı, satıcı, satış bedelini ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.12.2010 tarihinden, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 3352, 3347, 3384 ve 3388 parsel numaralı taşınmazların 22.01.2004, 116 parsel numaralı taşınmazın ise 05.12.2004 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesi görüp görmedikleri, görmüşlerse düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranlarının tapu müdürlüğü ve belediye imar müdürlüğünden ve ayrıca sözü edilen taşınmazlar için 2010 yılı itibariyle bulundukları cadde ve sokaklara göre belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçlarının 2010 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının ilçe tarım müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23201, Karar No: 2010/13180, Tarih: 12.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/23201 E.  ,  2010/13180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/602, Karar No: 2018/9218, Tarih: 12.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/602 E.  ,  2018/9218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan davetiyenin sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın babasına 09.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderdiği 16.04.2013 tarihli dilekçesinde çalışmak amacıyla ...'nda bulunduğunu, denetimli serbestlik tedbiri infazının ... Denetimli Serbestlik Bürosu'nca yapılmasını talep ettiğinin anlaşılması karşısında, mazeretinin kabul edilerek sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27353, Karar No: 2013/20423, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27353 E.  ,  2013/20423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.