muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5502, Karar No: 2018/1024, Tarih: 15.02.2018

“A) İş kazası aşağıdaki hal ve durumlardan birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla,

c) Sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Emzikli kadın sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında. ……. uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir.” denilmektedir.

Açıklanan bu madde hükmüne göre, iş kazası; maddede sayılı olarak belirtilmiş hal ve durumlardan herhangi birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

Bu bakımdan 11. madde teknik yönden tanımlayıcı hukuk kuralıdır. Bunun uygulamaya ilişkin sonucu ise; bir olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağının anılan maddenin tanımı ve öngördüğü unsurlar çerçevesinde belirlenebileceğidir. Yasanın açık hükümleri bir yana bırakılarak, iş kazası kavramının unsurlarının belirlenmesine olanak yoktur. Bir olayın iş kazası sayılabilmesi için, sigortalıyı bedence ve ruhça zarara uğratan olayın maddenin belirlediği “hal ve durumlardan” birinde meydana gelmiş bulunması gerekli ve yeterlidir. Bu sınırlı durumlar dışında meydana gelen ve sigortalıyı ruh ve bedence zarara uğratan olayların iş kazası olarak kabulüne imkan bulunmamaktadır.

Gerek uygulama ve gerek öğretide açıkça kabul edildiği ve madde metninden de anlaşıldığı üzere bu maddede sayılan haller örnekleme niteliğinde değil, sınırlayıcı niteliktedir. Bu hallerden birine girmeyen sigorta olayı iş kazası sayılamaz. Sayılan bu hallerin birlikte gerçekleşme koşulu bulunmayıp, herhangi birinin gerçekleşmiş olması gerekli ve yeterlidir. Eş söyleyişle, iş kazası hukuksal nitelikte bir olay olup, bu olayın yukarıda açıklanan yasa maddesinde sınırlandırılan ve belirtilen hallerden herhangi birinin oluşmasıyla ortaya çıkması gerekir.

Somut dava dosyasında yukarıda anlatılan esaslar doğrultusunda davalı vekilinin olayın iş kazası olmadığına ve yasal dayanağının bulunmadığına yönelik savunması nazara alınarak, meydana gelen kazanın 506 sayılı Yasa’nın 11. maddesi kapsamında iş kazası olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceği hususunun tespitine yönelik sigortalı ve Sosyal Güvenlik Kurumunun hasım olduğu bir tespit davası açmak üzere davalı vekiline süre verilerek davalı vekilinin açacağı davanın sonucuna göre mahkemece bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8630, Karar No: 2022/863, Tarih: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8630 E.  ,  2022/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında ''2004, 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından açılan kamu davasında, Mahkemenin 05.03.2012 tarihli 2010/363 Esas ve 2012/196 Karar sayılı ilamı ile 2007 takvim yılında "sahte belge kullanma" suçundan beraat, 2004, 2005, 2006, 2008 ve 2009 takvim yıllarında "sahte belge kullanma" suçlarından mahkumiyet hükümleri verildiği, kararın süresi içerinde temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği, sanığın 24.04.2014 tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi yönünde talepte bulunduğu, Mahkemece 09.10.2014 tarihli karar ile sanığın CMK'nin 311/1-e maddesi uyarınca üzerine atılı suçlardan beraat etme ihtimali bulunduğundan, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verilip, duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda önceki hükmün ortadan kaldırılması ile sanığın "2004, 2005, 2006, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından beraatine karar verildiği ve bu hükümlere karşı katılan vekili tarafından kanun yoluna başvurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)"2004 takvim yılında sahte belge kullanma'' suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2010 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanma" suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, "sahte fatura kullanma" suçundan beraat hükmü kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddelesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)''2005, 2006, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge kullanma'' suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan yargılamada, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2010 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. Maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanma" suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, "sahte fatura kullanma" suçlarından beraat hükümleri kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5087, Karar No: 2018/515, Tarih: 31.01.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/5087 E.  ,  2018/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18.Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 02/07/2015 gün ve 2015/8455 Esas - 2015/11708 karar sayılı ilama karşı davacı ... vd. ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen hüküm, davacılar vekilleri ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine kapatılan 18. Hukuk Dairesince bozulmuş bu karara karşı davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ile davacı ... vekilince karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ile davacı ... vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığından nisbi harç ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece maktu harç ve maktu vekalet ücretine hükmedildiği, bu hususların düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla;

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ile davacı ... vekilinin bu yere ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile, kapatılan 18. Hukuk Dairesinin 02.07.2015 gün 2015/8455-11708 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve davacı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... vd. ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, ... ... ... Köyü 11417 ada 26 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığı anlaşıldığından nisbi harç ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Mahallinde yapılan keşif sonucu, ... ... ... Köyü 11417 ada 26 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığı anlaşıldığından nisbi harç ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1. bendinin b) fıkrasının harca ilişkin hükmün ve 2. bendinin b) fıkrasının harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerlerine sırası ile; (Alınması gereken 7.032,67-TL karar ve ilam harcından peşin alınan 173,70-TL harcın mahsubu ile bakiye 6.858,97-TL harcın davalı ... Belediye Başkanlığından tahsili ile Hazineye gelir kaydına, mahsup edilen 173,70-TL harcın davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davacı tarafa verilmesine) ve (Alınması gereken 17.794,73-TL karar ve ilam harcından peşin alınan 252,80-TL harcın mahsubu ile bakiye 17.541.93-TL harcın davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davacı tarafa verilmesine) cümlelerinin yazılmasına,

b) 1. bendinin b) fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bölümdeki ilk (1500-TL) rakamı ile 2. bendinin b) fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bölümdeki ilk (1500-TL) rakamının çıkartılmasına yerlerine sırası ile ( 10.636,18-TL) ve (21.029,98-TL) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/01/2018 oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3950, Karar No: 2016/9011, Tarih: 16.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/3950 E.  ,  2016/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen karara karşı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 22.09.2014 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, yapılan temyiz isteminin mahkemesince 22.09.2014 tarihli ek kararla reddedildiği, ek kararın tebliği üzerine yasal süresi içinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair 22.09.2014 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden CMK'nın 296. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 16.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/256, Karar No: 2024/1941, Tarih: 12.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/256 E.  ,  2024/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 08.09.2023 tarihli ek karar ile davalı vekilinin 09.06.2023 tarihli temyiz başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiş ise de; gerekçeli kararın, müflis davalının iflas idaresi tarafından yetkilendirilen vekiline 05.06.2023 tarihinde tebliğ edildiği, bu nedenle 09.06.2023 tarihinde yapılan temyiz başvurusunun süresinde olduğu anlaşılmakla; 08.09.2023 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Davalı iflas idaresi vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında İnegöl Alışveriş Merkezinde yer alan 115 m² büyüklüğündeki 1072 nolu bağımsız bölümün kiralanması hususunda 08.04.2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, davalı şirketin kira sözleşmesini Beşiktaş 19. Noterliğinin 04.12.2012 tarihli ve 24131 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile haksız olarak feshettiğini, davalı şirketin kira sözleşmesini feshettiğini bildirmesine rağmen 06.11.2013 tarihine kadar kiralananda fiilen ticari faaliyetine devam ettiğini ve fesih gerekçesinde ''..sözleşmede mevcut birtakım hususlar şirketinizce yerine getirilmediği için.. '' şeklinde soyut, hukuki dayanaktan yoksun beyanlarda bulunduğunu, sözleşmenin 30. maddesi gereğince haksız fesih halinde cezai şart ödenmesinin kararlaştırıldığını, cezai şartın tahsili için başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek; davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptalini, takibin devamını, müvekkili lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; yetkili mahkemenin Küçükçekmece mahkemeleri olduğunu, davacı kira sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarını Burgan Finansal Kiralama A.Ş.ne temlik etmiş olduğundan huzurdaki davada taraf ehliyeti olmadığını, davacı tarafın kira sözleşmesini haksız olarak feshettiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, sözleşmede mevcut bir takım hususları davacı şirket tarafından yerine getirilmediğinden AVM'nin yeterince müşteri potansiyeline ulaşamadığını, bu durumun davalı şirketin ticari faaliyetini sürdürmesine engel oluşturduğunu, davalının yıllık cirosunun beklentisini karşılamaması bir tarafa su ve elektrik giderlerini dahi karşılayacak bir ciroya ulaşmadığını, sürekli zarar ettiğinden şubeyi kapatmak istediğini davacıya bildirdiğini, davalının kira sözleşmesini 2012 yılında haklı nedenle feshettiğini ancak davacının isteği üzerine 2013 yılında imzalanan tadil sözleşmeleri ile devam etmek zorunda kaldığını, en son 04.10.2013 tarihli fesih ihtarı ile 31.12.2013 tarihinden geçerli olmak üzere sözleşmeyi feshettiğini ve taşınmazı davacıya 27.11.2013 tarihinde teslim ettiğini, fesih haksız olarak değerlendirilse bile yıllık kira bedelinin cezai şart olarak talebinin fahiş olduğunu, en fazla 3 aylık kira bedeline hükmedilebileceğini savunarak, davanın reddini ve müvekkili lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 24.06.2015 tarihli ve 2014/876 E., 2015/907 K. sayılı kararla; taraflar arasındaki kira sözleşmesinde, kiracının yeterli cirosal performans gösterememesini kiraya verene karşı ileri süremeyeceği hususunun kararlaştırıldığı, yine sözleşme ile İnegöl Mahkemelerinin yetkili kılındığı, sözleşmenin 30. maddesinde sözleşmeye aykırılık halinde 1 yıllık asgari kira bedelinin cezai şart olarak öngörüldüğü, buna göre hükmedilecek cezai şart bedelinin 104.664,00 TL olduğu, tarafların tacir olması nedeniyle davacı ve davalı şirketin vergi kayıtları ve mali durum raporları değerlendirilerek cezai şartta indirime gidilmesinin uygun olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına, alacak likit olduğundan asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 05.04.2017 tarihli ve 2017/3489 E., 2017/4725 K. sayılı ilamla; davalı vekilinin sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, hükmedilen cezai şart alacağının likit olmadığı, bu nedenle icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 05.04.2017 tarihli ve 2017/3489 E., 2017/4725 K. sayılı ilamla; davalı vekilinin sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, hükmedilen cezai şart alacağının likit olmadığı, bu nedenle icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı şirketin 30.11.2018 tarihi itibariyle iflasına karar verildiği, Bakırköy 1. İflas Müdürlüğünün 2018/41 E. sayılı dosyası ile iflas idaresinin kurulduğu, akabinde müflis şirketin iflas kararının 27.10.2020 tarihinde kesinleştiği ve ikinci alacaklılar toplantısının 01.03.2021 tarihinde yapılmış olduğu, ilgili toplantıda davacının açmış olduğu kira alacağı davası ile ilgili herhangi bir karar verilmediği, bu nedenle davacının davasına iflas masasına kayıt kabul davası olarak devam edilerek davanın iflas masasına yönlendirildiği, neticede uyulan bozma ilamı gereği işlem yapılarak müflis Dogati Gıda Turizm Pazarlama Tic. Ltd. Şti.ne, Bakırköy 1. İflas Dairesinin 2018/41 E. sayılı iflas dosyasında oluşturulan iflas masasının 104.664,00 TL'nin 30.11.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı alacağı olarak kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı iflas idaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı iflas idaresi vekili; 09.06.2023 tarihli temyiz dilekçesinde, müflis şirketin kira sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, sözleşmenin haksız olarak feshedildiğinin kabulü halinde ise cezai şartın fahiş kabul edilmesi gerektiğini, yine cezai şart belirlenirken müflis şirket ile davacı taraf arasında akdedilen 09.05.2013 tarihli tadil sözleşmesi ile aylık kira bedeli için USD kuru 1,50 TL olarak sabitlenmesi sebebiyle bu miktar üzerinden hesaplanması gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiş, süresinden sonra verdiği 13.10.2023 tarihli temyiz dilekçesinde ise; Mahkemece maktu vekalet ücreti yerine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu bildirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağının tahsili amacıyla başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı ve 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağının tahsili amacıyla başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı ve 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme

Mahkemece bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verildiği, bozmanın dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımlar hakkında yeniden inceleme yapılarak karar verilemeyeceği, ayrıca kamu düzeninden olmayan hususlarla ilgili süresinden sonra sunulan temyiz dilekçesi ile ileri sürülen sebeplerin dikkate alınamayacağı anlaşılmakla, davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Mahkemenin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 08.09.2023 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,12.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3852, Karar No: 2014/10111, Tarih: 09.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3852 E.  ,  2014/10111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi, kesilen ağaç bedellerinin tazmini, kal ve eski hale getirme bedeli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, elatmanın önlenmesi, kesilen ağaç bedellerinin tazmini, kal ve eski hale getirme bedeli istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.