muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31927, Karar No: 2016/1312, Tarih: 27.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/31927 E.  ,  2016/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığını bozma, hakaret, yasak silah taşıma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Konut dokunulmazlığını bozma eylemine ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit, hakaret ve yasak bıçak taşıma suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/6. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

İşlenen tehdit, hakaret ve yasak bıçak taşıma suçları nedeniyle maddi zarar oluşmaması, sanığın adli sicil kaydının bulunmaması karşısında, mahkemece CMK’nın 231/6. maddesindeki koşulların bulunup bulunmadığının tartışılması yerine, yeniden suç işlemeyeceği kanatiyle ceza ertelendiği ve aynı maddenin 7. fıkrası uyarınca hükmü açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağının ertelenmeden önce tartışılması gerektiği gözetilmeden “şartları bulunmadığı” biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Hakaret ve yasak bıçak taşıma suçlarında TCK'nın 53/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı yasa maddesinin 1. fıkrasında yer alan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

c-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13282, Karar No: 2014/18402, Tarih: 11.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/13282 E.  ,  2014/18402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediye vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin içinde bulunduğu araca davalı tarafın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması neticesinde desteğin öldüğünü açıklayıp ıslah ile artırılan toplam 99.088,43 TL maddi, 40.000,00'er TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, müvekkiline ait aracın sürücüsü olan diğer davalı ...'ın müvekkillerinin çalışanı olmadığını, kaza ile müvekkili arasında illiyet bağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin asli kusurlu olmadığını, taleplerin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 60.629,50 TL, ... için 16.929,12 TL, davacı ... için 24.529,81 TL maddi, ... için

30.000,00 TL, davacılar ... ve ... için 20.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8.816,36 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12898, Karar No: 2016/7100, Tarih: 26.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/12898 E.  ,  2016/7100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 168/2, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait ağacı kesmesi yönünde talimat verip ağacı kestirmek suretiyle nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Mağdurun, zararının sanık tarafından giderildiği şeklindeki açık beyanı karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu dikkate alınarak tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22277, Karar No: 2015/8541, Tarih: 09.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/22277 E.  ,  2015/8541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2011/427-2013/659

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.06.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ... ile temyiz edilen vekili Avukat .. ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... .... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, ikinci eş olduğu mirasbırakan Hasan’ın, 38 parsel sayılı taşınmazını ilk eşinden kızı olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payı oranında iptal ve adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, temlik tarihinde mirasbırakanın davacı ile evli olmadığını, mal kaçırma amacı bulunmadığını, mirasbırakanın paylaştırma amacıyla temlikler gerçekleştirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın davalıya temlikinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir

./..

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların mirasbırakanı Hasan’ın 23.02.2011 tarihinde ölümüyle geriye mirasçı olarak 17.05.2004 tarihinde evlendiği ikinci eşi davacı Hanife, davalı kızı Aysel ve dava dışı çocukları Mesut, Remzi ve Ayten’in kaldıkları, mirasbırakan Hasan’ın, meyve bahçesi ve tarla vasıflı 38 parsel sayılı taşınmazını 16.01.2004 tarihinde davalı kızına satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; miras ölümle açılır ve davacının da mirasbırakan Hasan’ın mirasçısı konumunda olduğu gözetildiğinde, muris muvazaasına dayalı eldeki davayı açma hakkı olduğu tartışmasızdır.

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (nitelikli-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de 4721 s. Türk Medeni Kanununun 706, 6098 s. Türk Borçlar Kanununun 237 (818 s. Borçlar Kanunun 213) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki kişisel ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarıda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırmanın hüküm vermeye yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

./..

Hal böyle olunca, mirasbırakanın çekişme konusu 38 parsel sayılı taşınmazı temlik ettiği tarih itibariyle, öldüğünde mirasçı olabilecek kişilere kazandırılan taşınır-taşınmaz mallar ile haklar olup olmadığının var ise değerlerinin açıklığa kavuşturulması, böyle bir durum yok ise çekişme konusu temlikin mal kaçırma amaçlı olduğu gözetilerek davanın kabul edilmesi, ancak o tarih itibariyle mirasçı olabilecek tüm kişilere taşınmaz temlik ettiği saptanır ise davanın reddine karar verilmesi gerekirken anılan hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 Sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6069, Karar No: 2018/7222, Tarih: 04.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6069 E.  ,  2018/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

(Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Zincirleme şekilde cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdurelerin aşamalardaki samimi anlatımları, yargılama sırasındaki birbirlerini doğrulayan teşhisleri ve savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, bir gün okula gitmekte olan mağdur Katılan mağdurelerin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, bir gün okula gitmekte olan mağdureler Tuğçe ile 'ye cinsel organını göstermesinin ardından bir suç işleme kararının icrası kapsamında başka bir gün yine okula gitmekte olan mağdure 'ye cinsel organını göstermek suretiyle zincirleme şeklide cinsel taciz suçunu işlediği anlaşıldığından, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip belirlenecek lehe kanuna göre 5237 sayılı TCK'nın 105/1, 43/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdureler vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.12.2018 tarihinde Başkan Vekili ... ve Üye ...'ün karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

Olaydan bir ay sonra mağdurların sokakta gördükleri sanığı şikayet ettikleri, sanığın atılı suçu kabul etmemiş olması nedeniyle atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin şüphede kaldığı, şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinden hükmün onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2014/4397, Karar No: 2014/12224, Tarih: 14.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/4397 E.  ,  2014/12224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 245/2...3 maddesinde tanımlanan suçtan zarar görenin sahte oluşturulan banka veya kredi kartı hesaplarıyla ilişkilendirilen bankalar olacağı cihetle; suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen...’a yokluğunda verilen hükmün tebliği ile temyiz edilmesi halinde, ek tebliğname düzenlenmesi için tevdii edilen dosyanın Daireye,... vekilinin temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği anlaşılmakla;... vekilinin 27.01.2014 günlü talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5878, Karar No: 2011/8119, Tarih: 12.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5878 E.  ,  2011/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/09/2010

Taraflar arasında tefrik edilerek görülen davada;

Davacı, dava konusu 5178, 5179 ve 5180 parsel sayılı taşınmazların köy yerleşim alanı içinde olmasına rağmen Belediye adına tescil edildiğini ileri sürerek, tapuların iptal ve tescilini istemiştir.

Davalı Belediye; görev yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Belediye aleyhine açılan davanın, görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Davacı, dava konusu taşınmazların köy yerleşim alanı içinde olmasına rağmen davalı Belediye adına tescil edildiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmış, mahkemece görev yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

İsteğin ileri sürülüş biçiminden, davadaki isteğin taşınmazın sicil kaydına yönelik olduğu ihtilafın, davacı köy tüzel kişiliği ile davalı Belediye arasındaki idari sınırdan kaynaklanmadığı anlaşılmaktadır.Buna göre taraflar arasındaki çekişmenin adli yargı yerinde çözüme kavuşturulması gerekeceği açıktır.

Hal böyle olunca, işin esası yönünden iddia ve savunma yönünde tüm taraf delillerinin toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının, temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.07.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6961, Karar No: 2010/11047, Tarih: 26.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6961 E.  ,  2010/11047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 1162 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle Hazinece açılan dava sonucu bedelsiz olarak tapunun iptaline karar  verildiğini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yaptığı başvuru sonucu mülkiyet hakkının ihlal edildiğinin belirlendiğini ve tazminata hükmedilmediğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, HUMK.'nun 445/11.maddesi uyarınca tapu kaydının iptaline ilişkin ilamın kaldırılması ile taşınmazın tekrar  adına kayıt ve tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, yargılamanın yenilenmesi koşullarının oluşmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşen ilamı ile davacının mülkiyet hakkının ihlal edildiğinin belirlendiği, kararın kesinleştiği HUMK.'nun 445/11.maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi koşulunun oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.10.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Hazine vekili Avukat H.S. ile temyiz edilen vekili Avukat Z.I.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, iade-i muhakeme yoluyla tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, HUMK.'nun 445 ve takip eden maddelerinde öngörülen yargılamanın iadesi isteği, bazı ağır yargılama hatalarından ve noksanlıklarından dolayı maddi anlamda kesin hükmün bertaraf edilmesini ve daha önce kesin hükme bağlanmış olan bir dava hakkında yeniden yargılama ve inceleme yapılmasını sağlayan fevkalede (olağan üstü) bir kanun yolu olup ortaya çıkan yeni olgu ve delillerle daha önce ulaşıldığı sanılan adaletin temellerinin sarsıldığı durumlarda bu kesin hükmün ortadan kaldırılması ve yargılamayı yeniden yapma girişiminde bulunulması, yargılamanın yenilenmesi şeklinde yasa yoluyla sağlanmıştır. (M.H. S.- Yargılamanın Yenilenmesi 2003 Baskı - Sy.57-58)

HUMK.'nun 445.maddesinde, iade-i muhakeme sebepleri sayılmış olup, 23.01.2003 tarihli 4793 Sayılı Yasanın 1.maddesi ile 11.fıkra olarak "hükmün İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair  Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile tespit edilmiş olması halinde"  yargılamanın iadesi sebebi olarak yasaya ilave edilmiştir.

HUMK.'nun 445.maddesinde, iade-i muhakeme sebepleri sayılmış olup, 23.01.2003 tarihli 4793 Sayılı Yasanın 1.maddesi ile 11.fıkra olarak "hükmün İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair  Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile tespit edilmiş olması halinde"  yargılamanın iadesi sebebi olarak yasaya ilave edilmiştir.

Somut olaya bu ilkeler çerçevesinde bakıldığında gerçekten de, çekişmeli 1162 parsel sayılı taşınmazın 3621 Sayılı Kıyı Kanununun 4.maddesinde tanımı yapılan 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı  uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı bu sebeple kaydın T.M.K.'nun 999. maddesi hükmü uyarınca kütükten terkinine karar  verildiği ve buna dair Mahkemenin 1995/218 Esas - 1999/498 karar sayılı ilamının derecattan geçmek  suretiyle kesinleştiği, bu şekilde üzerindeki sicil iptal edilen davacının A.İ.H.M.'ne müracaat ettiği ve sicil kaydının terkininden kaynaklanan sebeple tazminata hak kazandığı ve anılan A.İ.H.M. Kararının 16.8.2008 tarihinde kesinleştiği ve buna  dayanmak suretiyle eldeki iade-i muhakeme istekli davanın açıldığı görülmektedir.

A.İ.H.M. Kararının gerekçesinde de belirtildiği üzere taşınmazın Anayasa'nın 43.maddesinde belirtilen kamu malı niteliğindeki kıyı olduğu ve böylesi bir taşınmaz  hakkında oluşturulan sicil kaydının kütükten silinmesinde gayri yasal bir durumun bulunmadığı benimsenmiş olmakla beraber kaydın iptalinden dolayı malikinin makul bir tazminata hak kazanacağı hüküm altına alınmış ve anılan tazminatın da 19.8.2008 tarihinde davacıya ödendiği görülmüştür.

Diğer taraftan, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3.maddesi hükmüne ilaveler getirilmiş olup henüz kesin hüküm halini almamış davalarda taşınmazın niteliği ve tarafların sıfatına bakılmaksızın yasa hükmünde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanacağı öngörülmüşse de anılan bu düzenlemenin eldeki iade-i muhakeme isteğinin yasal dayanağını teşkil etmeyeceği gibi A.İ.H.M.'nin tazminata dair kesinleşen kararı da eldeki istek bakımından yasal bir dayanak oluşturmaz. Yargıtay'ın sapma göstermeksizin uygulamalarıda bu yönde istikrar kazanmış olup, aksine bir  uygulama ve içtihat bulunmamaktadır.

O halde, iade-i muhakeme isteğinin reddine karar  verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeler ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin, temyiz  itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 26.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.