muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3306, Karar No: 2019/9311, Tarih: 22.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/3306 E.  ,  2019/9311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde mantar sulama işinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, görev itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 03.07.2017 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davalı işyerinde elliden az işçi çalıştığı ve iş kanunun kapsamında olmadığı dönem belirlendikten sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının tümden, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının tümden, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.Somut olayda, mahkemece dinlenen tanık beyanlarına göre, davacının fazla çalışmasının bulunmadığı gerekçesi ile fazla mesai alacağına yönelik talebin reddine karar verilmiştir. Dosyada dinlenen davacı tanığı Halime;"mesai saatlerimiz sabah 08.00 de işe başlar, 18,00 - 19.00 da çıkardık. bazen 21.00'e kadar çalıştığımız olurdu. pazar günleri tatildi, ortalama 2 pazarda çalışırdık. pazar çalışmalarının ücretini yani fazla olan kısmını elden öderlerdi,"şeklinde, diğer davacı tanığı İrfan ise;"tüm bölüm çalışanlarının mesai saatleri aynıdır. 08:00-17:00 saatleri arasında çalışırlar. Yemek molası sanırım yarım saatti. ayrıca çay molaları yoktu. çünkü çay molası olsaydı çayı biz verirdik. Haftanın 6 günü çalışırlardı. ..ben saat 17:00 de işten ayrılırdım. ancak zaman zaman diğer işçilerin saat 17:00 den sonra 1 saat 2 saat daha çalıştıklarını duyardım. Sevkiyat ve sulama bölümünde iş yoğundu. bu bölümlerde mesai yapılırdı. sulama bölümünde ayrıca gece vardiyası da vardı. ancak davacı gece vardiyasında çalışmazdı. "şeklinde beyanda bulunmuştır.Davacının tanık olarak bildirdiği ve mahkemece dinlenmeyen ancak davacı gibi aynı tarihte iş akdi fesh edilen ...'in dosyasında tanık olarak dinlenen Rabia;"..davacı haftanın 6 günü çalışıyordu. Ayrıca işin durumuna bağlı olarak hafta tatili pazar günleri de çalıştığı oluyordu.işin durumuna bağlı olarak hafta tatilinde çalıştığı oluyordu kış aylarında daha çok iş olduğu için hafta tatilinde çalışmıştır fakat kaç hafta tatilinde çalıştığını bilmiyorum.kış ayları kasım aylarında başlayıp şubat mart ayına kadar devam ediyordu o aylara kadar işimiz yoğun oluyordu. Geri kalan aylar yaz aylarıdır yaz aylarında mantar çıkmadığı için işimiz az oluyordu. Yaz aylarında ise hafta tatilinde nadiren çalışılıyordu. Hafta tatilinde çalışıldığında ücreti ödeniyordu çift yevmiye veriliyordu. normal çalışma saatimiz 08:30 akşam 17:00 dir. Ortalama haftada 2 yada en fazla 3 gün 17:00 den sonra fazla mesayie kalınır. Fazla mesaiye kalındığında 17:00 de çıkılmayıp akşam 20:00 -21:00 ekadar kalınıyordu. Fazla mesai ücreti ödenmiyordu. Yemek saatlerimiz belli olmuyordu bazen yemek yerken dahi işe çağırdıkları ve çalıştırdıkları oluyordu. "şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacının tanığı olan ...'in dosyasında fazla mesai alacağı hesabı, maaş bordrosunda imza ve fazla mesai tahakkuku olan dönemler dışlanarak, davacının haftanın 4 günü 08.00-17.00 arası 1 saat ara dinlenmenin mahsubu ile günlük 8 saat, haftanın 2 günü 08-20 arası 1, 5 saat ara dinlenmenin mahsubu ile günlük 10,5 saat çalıştığı ve haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Davacı tanığı ... 'nin davası fazla mesai alacağı yönünden, dairemizin 15.01.2019 tarih 2018/15785 esas 2019/982 karar sayılı ilamı ile onanmıştır

.00-17.00 arası 1 saat ara dinlenmenin mahsubu ile günlük 8 saat, haftanın 2 günü 08-20 arası 1, 5 saat ara dinlenmenin mahsubu ile günlük 10,5 saat çalıştığı ve haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Davacı tanığı ... 'nin davası fazla mesai alacağı yönünden, dairemizin 15.01.2019 tarih 2018/15785 esas 2019/982 karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Bu nedenle, davacının fazla çalışmasının haftalık 9 saat olduğu kabul edilerek fazla çalışma alacağının tespiti gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup,bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3598, Karar No: 2019/1302, Tarih: 15.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3598 E.  ,  2019/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının düşürülmesine dair Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2017 tarihli ve 2016/497 esas, 2017/68 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30/04/2018 gün ve 35935 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanık Avukatın, mahkeme çıkışında müştekiye hitaben söylediği "...ben seni vücut engelli bilirdim, maalesef sen kafadan da engelliymişsin, dengesiz, pislik..." şeklindeki sözlerle işlediği iddia olunan hakaret eylemi nedeniyle,

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; “58 inci maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir.

Cumhuriyet Savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenleyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir.

İddianamenin bir örneği, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun hükümleri uyarınca, hakkında kovuşturma yapılan avukata tebliğ olunur. Bu tebliğ üzerine avukat, kanunda yazılı süre içinde bazı delillerin toplanmasını ister veya kabule değer bir istemde bulunursa nazara alınır, gerekirse soruşturma başkan tarafından derinleştirilir.

Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır. (Ek cümle : 2/5/2001 - 4667/38 md.) Durum avukatın kayıtlı olduğu baroya bildirilir.” şeklindeki düzenlemeye rağmen, sanık Avukat hakkında söz konusu kovuşturma izni alınmadan iddianame düzenlenmesi karşısında, mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli Avukat hakkında kovuşturma izni alınabilmesi için dosyanın Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, düşme kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 58/1. maddesinde; “Avukatların avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılır."

Aynı Kanun’un 59. maddesinde ise; “ 58 inci maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir.

Aynı Kanun’un 59. maddesinde ise; “ 58 inci maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir.

Cumhuriyet Savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenleyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir.

İddianamenin bir örneği, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun hükümleri uyarınca, hakkında kovuşturma yapılan avukata tebliğ olunur. Bu tebliğ üzerine avukat, kanunda yazılı süre içinde bazı delillerin toplanmasını ister veya kabule değer bir istemde bulunursa nazara alınır, gerekirse soruşturma başkan tarafından derinleştirilir.

Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır. (Ek cümle: 02/05/2001 - 4667/38. md.) Durum avukatın kayıtlı olduğu baroya bildirilir. ” hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada; müştekinin eşi ile arasında devam eden Büyükçekmece 1. Aile Mahkemesinin 2013/1203 esas sayılı boşanma davasında eşinin avukatı olan sanık ...'ün duruşma çıkışında koridorda müştekiye "ben seni vücut engelli bilirdim, maalesef sen kafadan da engelliymişsin, dengesiz, pislik" şeklindeki sözlerle hakaret ettiğine ilişkin iddianın, sanığın avukatlık görevi sırasında olduğu, avukatların görevlerinden doğan veya görevleri sırasında işledikleri suçlarından dolayı soruşturma ve kovuşturmanın, Adalet Bakanlığı’nın vereceği izin üzerine yürütülmesi gerektiği, sanık avukat hakkında soruşturma izni alınmış olmasına karşın kovuşturma izni alınmamış olması nedeniyle, mahkemece CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerekirken, genel hükümler çerçevesinde kovuşturma yapılarak, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2017 tarihli ve 2016/497 esas, 2017/68 sayılı kararının, CMK’nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Dava koşulu olan kovuşturma izni alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesine, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16067, Karar No: 2015/32053, Tarih: 12.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16067 E.  ,  2015/32053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/386169

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/19 (E) ve 2013/199 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun temyiz talebinin incelenmesinde;

04.04.2012 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını beyan eden mağdurun taraf sıfatı bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak:

a) Mağdur, sanık ve tanığın aşamalardaki birbirleriyle tutarlı beyanlarında, sanığın olay günü eşi ile tartıştığı, adli emanettiki bıçak ile eşinin üzerine yürüdüğü, araya girmek isteyen mağdurun bıçak ile elinden yaralandığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nin 21/2 maddesi gereğince olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

b) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, BOZULMASINA; 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3616, Karar No: 2019/4225, Tarih: 30.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3616 E.  ,  2019/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Adana Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 17.07.2012 tarihli yazısında bahsi geçen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunun 28.06.2012 tarih ve 23 sayılı mütalaa yazısının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmasından sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16788, Karar No: 2013/1480, Tarih: 31.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16788 E.  ,  2013/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/11/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası sonucu meydana gelen yaralanma sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın oluşu, davacının yaralanma derecesi ve davalının kusur durumu gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat azdır. Mahkemece daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmelidir. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5361, Karar No: 2018/3303, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5361 E.  ,  2018/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı “ yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin 06.01.2014 tarihi itibariyle nakil olduğu Konak Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip ve ayrıca Ticaret Sicil Müdürlüğünden şikayet tarihinde borçlu şirketin kaydının devam edip etmediği sorularak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.