muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6235, Karar No: 2012/4465, Tarih: 30.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6235 E.  ,  2012/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/143957

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 14/01/2011, 2009/131 (E) ve 2011/5 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme suçuna yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar E.. Ç.. ve Ç.. A.. müdafiileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık E.. Ç..'ın kasten müessir fiil sonucu maktül T.. Ç..'ın ölümüne neden olmak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Erkut müdafiinin subuta, suç vasfına, tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine, eksik incelemeye, fazla ceza verildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; asker uğurlama eğlencesinden dönen maktül ve arkadaşları, araçla giderken, sanıklar E.. Ç.. ve Ç.. A.. ile tanık A. C.'ü gördükleri ve yanlarında durdukları, araçtan inen maktülün, tanık A. C.'le yalnız olarak konuşmak istediğini söylediği, sanık Erkut'un, yalnız görüşme talebine karşı çıktığı, maktül, sanık Erkut ve tanık A. C.'ün, birlikte araca binerek konuşmak amacıyla oradan ayrıldıkları, bir süre dolaştıktan sonra olay yerine gelerek tekrar araçtan indikleri, bu defa sanık Erkut ile maktülün tartışarak kavgaya başladıkları, kavga sırasında sanık Erkut'un, maktüle bıçakla vurararak yaraladığı, yaralanan maktülün kaldırıldığı hastanede öldüğü olayda; sanık Ç.. A..'ın savunmaları, görgü tanığı olan Ö. A.'nın olaydan hemen sonra alınan ilk ifadesi, tanıklar A. Ç. ve B. S.nun 13.06.2007 tarihli hazırlık ifadeleri ile, maktüle bıçakla vuranın sanık Erkut olduğu, sanık Çetin'in maktül ile kavga ettiğini ve maktüle bıçakla vurduğunu gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık E.. Ç..'ın TCK.nun 87/4, 29 ve 31/3 maddeleri uyarınca mahkumiyetine, sanık Ç.. A..'ın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde her iki sanığın TCK.nun 87/4, 39, 29 ve 31/3. maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Her iki sanığın dayanışmalı şekilde eylemi gerçekleştirdikleri kabul edildiği halde, sanıklar hakkında TCK.nun 37/1 maddesi yerine 39. maddesi ile uygulama yapılarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık Çetin müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 30.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6025, Karar No: 2024/6652, Tarih: 11.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/6025 E.  ,  2024/6652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/756 E., 2023/68 K.

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bozma sonrasında yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı HMK nın 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin temyize getirdiği miktarlar, davalı vekilinin temyize konu ettiği hükmedilen miktarlar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan olan 238.730,00-TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'nun muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oyçokluğuyla

11.06.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Anayasa ile güvence altına alınan hukuki korunma hakkı (36 ncı madde) yalnızca şekli bir yargılama yapılmasını değil, bunun yanında adil ve doğru bir yargılamayı da gerektirmektedir. Adil yargılamanın teminatlarından biri de kanun yollarıdır. (Tolga Akkaya –Modern Usul Hukukunda İstinaf)

Mahkeme kararlarının hukuka uygunluğunun bir üst mahkeme tarafından denetlenmesi Anayasal bir gerekliliktir.

Anayasa Mahkemesine göre de mahkeme hakkı sadece ilk derece mahkemesine başvurmayı değil temyiz yoluna başvurmayı da kapsar.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. maddesinde ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, HMK’nın 361. maddesinde; bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilebilen kararları, 362. maddesinde ise bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilemeyen kararları düzenlenmiştir.

HMK’nın 373/4 maddesi gereğince, Yargıtayın bozma kararı üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uygun karar verildiği takdirde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. maddesinde ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, HMK’nın 361. maddesinde; bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilebilen kararları, 362. maddesinde ise bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilemeyen kararları düzenlenmiştir.

HMK’nın 373/4 maddesi gereğince, Yargıtayın bozma kararı üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uygun karar verildiği takdirde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu gibi hallerde, ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yolu mevcut olmayıp, sadece temyiz yoluna başvuru mümkündür.

İlk derece mahkemesince yanlış ve hatalı kararlar verilebilmektedir. Bu hataların giderilebilmesi ancak kanun yoluna başvuru ile mümkün hale gelir. Kararın aleyhine olduğunu düşünen taraf kararın denetlenmesini ve düzeltilmesini kanun yoluna başvurarak isteyebilir. Kanun yolları hakimin yapabileceği hatalar karşısında taraflara tanınmış yasal bir güvencedir.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesi ile iki aşamalı kanun yolu sistemi söz konusu olmakla birlikte, HMK’nın 373/4 maddesi kapsamına giren ilk derece mahkeme kararlarında sadece temyiz yoluna başvuru mümkün olup, kanun yoluna incelenmesinde yüksek parasal sınırın uygulanması halinde çok sayıda dosyada ilk derece mahkemesi kararına ilişkin kanun yolu incelemesi mümkün olmayacaktır. Bu ise hak arama özgürlüğünün ağır ihlali anlamına gelir.

Hukuk davalarında asıl olanın her karar için denetim yoluna açık olmasıdır. Ancak HMK’da öngörülen parasal sınırların uygulanması gerektiği de açıktır.

HMK’da, bölge adliye mahkemesi kararları için öngörülen parasal sınırın, ilk derece mahkemesi kararları için uygulanması, yasanın lafzına ve ruhuna aykırıdır.

Mahkemeye erişim hakkı, kanun yoluna başvuru hakkını da içerir. Böylesi bir uygulama adil yargılanma hakkına, mahkemeye erişim hakkına ve hak arama özgürlüğüne aykırılık teşkil eder.

Yargıtayın temyiz incelemesi yapıp ilk derece mahkemesi kararını bozmasından sonra bozma üzerine verilen kararda temyiz incelemesi yapılması, mahkemeye erişim hakkının bir gereğidir.

HMK’da, ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi halinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gerekir. Kanun yolu başvuru sınırlarının başvurulacak kanun yoluna göre değil, kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerekir. Hukuk Genel Kurulunun 24.06.2021 tarihli, 2021/4-307 Esas, 2021/833 Karar sayılı, 05.07.2023 tarihli, 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararlarında da bu husus vurgulanmıştır.

Kanunda açık bir hüküm bulunmayan yoruma açık tartışmalı konularda hakkın engellenmesi değil, hakkın yoluna açan bir uygulamanın geliştirilmesi gerekir.

Kanunda açık bir hüküm bulunmayan yoruma açık tartışmalı konularda hakkın engellenmesi değil, hakkın yoluna açan bir uygulamanın geliştirilmesi gerekir.

Aksi halde bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle iki aşamalı kanun yolu sistemi uygulanan ülkemizde, istinaf inceleme sınırının çok üzerinde, ancak temyiz sınırının altında kalan çok sayıda ilk derece mahkemesi kararı esasa ilişkin hiçbir denetim yapılmadan kesinleşecek hak arama özgürlüğü ve mahkemeye erişim hakkı engellenmiş olacaktır.

Açıkladığım nedenlerden dolayı; ilk derece mahkemesi kararlarına ilişkin temyiz yolu başvurusunda, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin ve parasal sınırın uygulanması gerektiği, bölge adliye mahkemesi kararlarına ilişkin HMK’nın 362. maddesindeki parasal sınırların uygulanması halinde, ilk derece mahkemelerinin çok sayıda kararının hukukiliğinin denetlenme imkanı ortadan kalkacağından, çoğunluğun temyiz talebinin miktardan reddine ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/12721, Karar No: 2010/4434, Tarih: 09.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12721 E.  ,  2010/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, İpsala Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2005 gün ve 2005/12 Esas, 2005/228 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun unsurlarının oluşumuna etkisi bakımından mağdure ...’in onaylı nüfus kayıt örneği celbedilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması,

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kaldığı, bu suç şikayete tabi olup zarar gören gerçek kişi şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, suç tarihindeki lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10374, Karar No: 2013/14442, Tarih: 23.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10374 E.  ,  2013/14442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 310, 2165, 2631, 2763 ve 2783 parsel sayılı taşınmazların ortak miras bırakanlardan intikal ettiğini, kardeşi Resul'ün çocuğu olan davalının rıza dışı ekip biçtiğini ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemiş;davacı asil yargılama aşamasında öldüğünden yasal mirasçıları kendilerini vekil ile temsil ettirmişlerdir.

Davalı, fiilen taksim yapıldığını, intifadan men şartının gerçekleşmediğini ve taraflar arasında açılıp sonuçlanan ortaklığın giderilmesi davasının tüm parselleri kapsamadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 2165 parsel sayılı taşınmazla ilgili davanın feragat nedeniyle reddine, 310 ve 2783 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili davanın ise davacının bu parsellerde paydaş olmadığından reddine,2631 ve 2763 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili davanın ise kabulüne ilişkin olarak verilen karar Yargıtay 3. Hukuk Dairesince "... Paydaşlar kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası ise yemin dahil her türlü delille ispatlanabilir.Somut olayda davacı, (ortaklığın giderilmesi davasında, 2763 ve 2631 nolu parseller konu olmadığından intifadan men olgusuna esas alınamayacağından) intifadan men koşulunun gerçekleştiğini ispatlamalıdır. Davacı tanıkları, taşınmazları davalının ekip biçtiğini beyan etmişler, ancak intifadan men olgusuna yönelik bir açıklama yapmamışlardır. Mahkemece, 2763 ve 2631 parselle ilgili olarak, istem tarihi itibarıyla intifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda davacıların başkaca delili olup olmadığı sorularak, gerekirse bu hususta tanıkları yeniden dinlenerek ve davacı yemin deliline de dayanmış olmasına göre, yemin teklif etme hakları da hatırlatılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir." gereğine değinilerek bozulmuş,mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 2165 parsel sayılı taşınmazla ilgili davanın feragat nedeniyle reddine, 310 ve 2783 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili davanın ise davacının bu parsellerde paydaş olmadığından reddine, 2631 ve 2763 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili davanın ise intifadan men olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi,Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacılar vekilinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29437, Karar No: 2014/11248, Tarih: 17.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29437 E.  ,  2014/11248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman sınırları içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ile davalılardan Orman İşletme Müdürlüğü vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

1-Dava konusu 2344 ve 2650 parsel sayılı taşınmazların Kadastro beyaname ve tapu geldi kayıtlarının Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

2-2344 parsele ilişkin olarak açılmış orman tahdidine itiraz davası olup olmadığı araştırılarak var ise dosyaya eklenerek,

3- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 tarihinde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4-Değerlendirme tarihi olan 2013yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

5- Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 157 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilerek,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37, Karar No: 2012/46393, Tarih: 27.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/37 E.  ,  2012/46393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Suça konu yere dikilen zeytin ağaçlarının müsaderelerine karar verilmemesi,

2) Duruşmaların bir kısmını vekili marifetiyle takip eden idare lehine maktu ve nispi vekalet ücretine hükmolunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesi uyarınca suç konusu orman sahasında dikilen zeytin ağaçlarının 6831 sayılı Yasanın 93/3. maddesi delaletiyle TCK'nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine, 500 TL maktu, 500 TL nisbi vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan ... idaresine verilmesine karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4993, Karar No: 2013/17608, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4993 E.  ,  2013/17608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.