muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21259, Karar No: 2014/30470, Tarih: 17.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/21259 E.  ,  2014/30470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Divriği Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2012/61-2013/211

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan taşınmazın satış bedeli kamulaştırma sonucu oluşan bedel olduğundan bu satışın emsal olarak alınamayacağı gözetilerek taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)2942 sayılı Kanunun 15. maddesi gereğince, kamulaştırmaya ilişkin belgelerin, davacı idarece mahkemeye sunulduğu tarih olan 19.03.2012 tarihine göre değerlendirme yapılması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın tespit edilen toplam bedelinin 2013 yılının Haziran ayı TEFE endeksine göre güncellenmesi suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

3)Davalılardan E.. K.. ve E.. K.. isimli kişiler aynı kişi olduğu halde gerekçeli karar başlığında ayrı ayrı iki defa yazılmış olması,

4)Dava konusu taşınmazın İl Özel İdaresi adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1906, Karar No: 2011/7911, Tarih: 05.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1906 E.  ,  2011/7911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EMİRDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları S.’nin mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak dava konusu 269 ada 6 parsel sayılı taşınmazını davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, Belçikada çalıştığını, maaş ve kira gelirleri nedeniyle alım gücü bulunduğunu, bedelini ödeyerek taşınmazı satın aldığını,muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davacıların miras payı oranında tapunun iptal ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.07.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asil ve vekili Avukat İ.G. ile temyiz edilen vekili Avukat E. O. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, miras bırakan S.’nin dava konusu 269 ada 6 parsel sayılı taşınmazını 11.07.1990 tarihli akitle ve satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiği, miras bırakan adına kayıtlı kısmen paylı, kısmen tam mülkiyet halinde 3 parça taşınmazın mevcut olduğu, 16.05.1991 tarihinde 32 ada 63 parsel sayılı taşınmazını, 21.07.1993 tarihinde 32 ada 64 parsel sayılı taşınmazını da dava dışı 3. kişilere sattığı anlaşılmaktadır.

Davacılar miras bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince;davanın kabulünde çıkarı olan ve miras bırakanın kızlarından olan tanık M.’in işlemin gerçek satış olduğu yolunda beyanda bulunduğu,davalının babası ile ilgilendiğini, ona baktığını, bakımı için birkaç kişiyle anlaştığını belirttiği görülmektedir.Davalının yurt dışında çalıştığı, miras bırakana muhtelif tarihlerde yüklü miktarda para gönderdiği dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmaktadır.

Öte yandan, çekişme konusu taşınmazın yukarıda değinildiği üzere satış şeklinde davalıya temlik edildiği kayden sabittir. Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. S..in bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği kabul edilmelidir. Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşır.O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakının yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı ve bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3774, Karar No: 2012/13966, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3774 E.  ,  2012/13966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit-teminat-alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı-davalı ... ile davalı ... vekilince duruşmasız davalı-davacı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av. ... gelmiş davalı ... Ltd. Şti. Vek. Av. ...'nın gelmemiş olduğundan dosyanın duruşmasız olarak yapılmasını talep ettiği ve mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşılmakla incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle 11.911 DEM ödemenin davalı-birleşen davacı ... Ltd. Şti.'ne yapıldığının kanıtlanamamış olmasına göre davacı-birleşen davalı ... vekili ile davalı-birleşen davacı ... Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalı-davacıdan alınmasına, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9028, Karar No: 2014/2943, Tarih: 15.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9028 E.  ,  2014/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/147-2013/206

Taraflar arasındaki banka teminat mektubunun hükümsüzlüğünün tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında 02.04.2010 tarihinde 730 günlük el bilgisayarı ile elektrik endeksi okuma hizmet alım sözleşmesinin imzalandığını, davalı idarenin henüz süre bitmeden müvekkilini Hatay İl Müdürlüğü tarafından yürütülen işin aksamaması için ihale bedelinin %10'unu aşmamak kaydı ile yeni ihale yapılıncaya kadar sözleşme imzalamaya davet ettiğini, müvekkilinin bunun sözleşmeye uygun ek iş niteliğinde olmayıp, ayrı bir iş olduğunu belirterek davete icabet etmediğini, bunun üzerine davalının 199.500,00 TL'lik kesin teminat mektubunu paraya çevirebileceğini ileri sürerek, ek sözleşmeyle iş artışı talebinin yersiz olduğunun, taraflar arasındaki 02.04.2010 tarihli sözleşmenin ifa edildiğinin ve davalıya verilen 199.500,00 TL'lik banka teminat mektubunun hükümsüzlüğünün tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hizmet sözleşmesinin 30.1. maddesi gereği davacıya ek iş verildiğini, hazırlanan ek sözleşmenin davacı yanca imzalanmaması ve uyarıların sonuçsuz kalması üzerine sözleşmenin 26.2 ve 4735 sayılı Yasa'nın 20. maddeleri uyarınca iş akdinin feshi ve teminatın gelir kaydı için evrakın yönetim kuruluna sunulduğunu, üstelik yargılama aşamasında teminat mektubu nakde çevrildiğinden davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, yargılama sırasında teminat mektubu paraya çevrilmiş olsa da, ödeyen banka tarafından teminat mektubu bedeli henüz davacıdan talep edilmediği gibi, davacı tarafından bankaya da ödenmiş olduğundan davacının teminat mektubunun hükümsüzlüğünün tespitini istemekte hukuki yararının bulunduğu, kural olarak sözleşme özgürlüğü ilkesi uyarınca hiçkimsenin başkası ile sözleşme yapmaya zorlanamayacağı, somut olayda davalı tekel hizmeti veren konumunda olmadığından davacı yönünden sözleşme yapma zorunluluğundan sözedilemeyeceği, taraflar arasındaki sözleşmede de böyle bir yükümlülük getiren hüküm bulunmadığı, süresi bitmiş sözleşmeye rağmen yeni bir işin yapılmasının istendiği, davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirdiği, ek sözleşme yapmaya zorlanamayacağı, teminat mektubunun paraya çevrilme şartlarının gerçekleşmediği, teminat mektubunun konusuz kaldığı gerekçesiyle, teminat mektubunun hükümsüz kaldığının kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7493, Karar No: 2007/8458, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7493 E.  ,  2007/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 2007/9074 Esas sayılı dosyasına geri çevirme kararı üzerine getirtilen İl Tarım Müdürlüğünün 10.9.2007 günlü yazısı ekindeki 2005 yılına ait veri cetvelinde buğdayın dekar başına verimi 430 kg, üretim gideri 86 YTL, şeker pancarının dekar başına verimi 5000 kg, üretim gideri 276 YTL, ayçiçeğinin kg başına toptan satış fiyatı 0,50 Ykrş, üretim gideri 120,37 YTL, domatesin dekar başına verimi 4837 kg, üretim gideri 761 YTL, kg başına ortalama satış fiyatı 0,25 Ykrş olarak bildirildiği halde eldeki dosyada 26.6.2007 günlü yazı ile sırasıyla ortalama 525 kg, 85 YTL, 6800 kg, 300 YTL, 0,44 Ykrş, 130 YTL, 5500 kg, 737,5 YTL, 0,59 Ykrş biçiminde gösterilmiştir.

İl Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılarak mevcut bu çelişki açıklanmak suretiyle münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim, üretim gideri ile toptan kg satış fiyatı saptanıp dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21524, Karar No: 2016/3005, Tarih: 11.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21524 E.  ,  2016/3005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/86310

MAHKEMESİ : Denizli ... Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2012/250 (E) ve 2014/8 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü,

1) Sanığın, babası olan mağdurdan para istediği, vermeyeceğini söylemesi üzerine eline geçirdiği bıçak ile mağduru kovalamaya başladığı ve tesadüfen olay yerinden geçen polislerin olaya müdahale etmesi üzerine elindeki bıçağı atarak eylemine son vermesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nin 149/1-a. ve 35. maddeleri gereğince yağma suçuna teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşılmasına karşın suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4465, Karar No: 2015/10821, Tarih: 21.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4465 E.  ,  2015/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2014/199-2014/366

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/11/2014 tarih ve 2014/199-2014/366 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; N., N.+ŞEKİL ibareli farklı sınıflarda tescilli çok sayıda markasının olduğunu, 12.03.2012 tarihinde gerçekleştirdiği 5, 29, 30, 31, 32 ve 35.sınıfta ürün ve hizmetleri içeren, "N." ibareli, 2012/23179 sayılı marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından davalı şirketlere ait "N." ibareli markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca "çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, her türlü un, irmikler, nişastalar, sakızlar, hayvan yemleri" ürünleri için reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, ancak itirazın YİDK'nın 2014/M-2094 sayılı kararıyla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira müvekkilinin son başvurusunun konusu işaretin redde mesnet markalarla ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, başvurunun önceki markalarının serisi niteliğinde olduğunu, redde mesnet alınan markaların kullanılmadığını ifade ederek, başvurularının reddine dair YİDK kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; YİDK'nun tescil isteminin kısmen reddine dair kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekilleri; tescilli markalarını kullandıklarını, davacının tescil başvurusunu kısmen reddeden TPE YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Davalı TPE vekili; YİDK'nun tescil isteminin kısmen reddine dair kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekilleri; tescilli markalarını kullandıklarını, davacının tescil başvurusunu kısmen reddeden TPE YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; TPE tarafından redde mesnet alınan markaların "N." ibareli olduğu, anılan kelimenin doğrudan "çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, her türlü un, irmikler, nişastalar, sakızlar, hayvan yemleri" ürünleri için bakımından vasıf bildirici niteliğinin bulunmadığı, somut ve soyut olarak ayırt ediciliğinin yüksek seviyede olduğu, davcaının başvuru konusu işaretinin de "N." ibareli olduğu, görsel, sescil ve anlamsal olarak iki işaretin ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları yönünde intiba doğmasının kaçınılmaz olduğu, başvuru konusu işaretin 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesinde yazılı mutlak ret nedenini aşmasının olanaksız olduğu, bu sebeple TPE'nin ret kararının hukuka uygun olduğu, davacının N. H.+ŞEKİL ibareli, 18.08.2004/26042 sayılı markasının tescil kapsamında reddedilen "çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, her türlü un, irmikler, nişastalar, sakızlar, hayvan yemleri" ürünlerle aynı türden olan "bisküviler krakerler, gofretler" ürünlerinin bulunduğu, ancak başvuru konusu işaretin N. olduğu, bu haliyle davacının önceki markalarına değil, redde mesnet markalara yanaşmakta ve onların bir serisi olarak algılanmakta olduğu, başvuru konusu işaretin reddedilen ürünler için tescilinin redde mesnet markalarla iltibas yaratabileceği, davacı başvurusunun reddine dair YİDK kararının hukuka uygun olduğu, davalıların başvuruya yönelik henüz bir itirazları ve bunun üzerine verilmiş bir karar bulunmadığı gerekçesiyle YİDK kararının iptali istemiyle davalı tpe'ye karşı açılan dava bakımından davanın reddine, davalı U.A.Ş'ye ve davalı Zümrüt A.Ş'ye karşı açılan dava bakımından davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, TPE-YİDK kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın davalı TPE yönünden reddine, diğer davalılar yönünden ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, her davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiştir. Karar tarihi itibariyle yürürlükte olan AAÜT'nin 3/2. maddesinde yer alan “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” şeklindeki düzenleme gereği, red sebebi aynı olan davalılar U.....A.Ş. ve Z.....A.Ş. lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hatalı olarak her iki davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmayıp, kararın bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiş.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sir temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün III. Numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, II. Numaralı bendinde yer alan ”Davalı U. A.Ş'ye” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve davalı Z. A.Ş'ye” ibaresinin eklenmesine, yine aynı bentte yer alan “davalı” ibarelerinin “davalılar” olarak değiştirilmesine, kararın bu şekilde davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.