muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1952, Karar No: 2020/2075, Tarih: 26.02.2020

08.03.2014 tarihli tutanakta adı geçen ve imzası bulunan güvenlik görevlisi ...in ve mümkünse...kazı heyetinin tanık sıfatıyla beyanı alınarak sanıkları suça konu kanalı kazarken görüp görmedikleri, savunmalarında belirttikleri şekilde kanalın temizliğini aşacak boyutta eylemlerinin olup olmadığının sorulması, ayrıca ... Sulama Birliğine müzekkere yazılarak sanıklar... ve...nin görev belgeleri, davaya konu yerdeki kanal temizliğinin görevleri kapsamında olup olmadığı, kendilerine o bölgenin sit alanında kaldığıyla ilgili bilgi verilip verilmediği ya da görevlendirme belgelerinde bu yönde bir şerh bulunup bulunmadığı, görev kapsamını aşan eylemlerinin olup olmadığı hususlarının araştırılması, ayrıca davaya konu yerde fen ve arkeolog bilirkişi refakatinde keşif yapılarak davaya konu yerin sit alanında bulunup bulunmadığının tespiti, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde suç tarihi itibariyle faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile hüküm tesisi ,

Kabule göre de;

Aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunmayan sanıkların davalarının tefriki yerine aynı dosya ile yargılamanın sürdürülüp yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32405, Karar No: 2016/4822, Tarih: 22.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/32405 E.  ,  2016/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar ... avukatı ile ... tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverenlik tarafından iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacı tarafından iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle feshedildiğinden bahisle davacının ihbar tazminatı alacağının bulunmadığı, davacıdan 28.01.2010 tarihli ibraname alındığı, davacının hafta tatili çalışması yapmadığı, fazla mesai yaptığında ücretinin ödendiği, kış aylarında çalışma yapılmadığından bahisle davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının hiçbir zaman kendi yanlarında çalışmasının olmadığını ileri sürerek husumet itirazında bulunup davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının emeklilik sebebiyle iş akdini sona erdirdiği kabul edilerek davalı tarafından düşük ücret üzerinden hesaplanıp ödenen kıdem tazminatı alacağının bakiyesine ve zamanaşımı def'i dikkate alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kısmen kabulüne, şartları oluşmadığından ihbar tazminatının ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar ... avukatı ile ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... davacıyı çalıştırıp çalıştırmadığı, davacının bu şirkete de hizmet verip vermediği, birlikte istihdam olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda araştırma yapılmadan gerekçesiz bir şekilde bu davalının da işçilik alacaklarından sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

3-Hükümde faiz başlangıcının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirtilmesi gerekirken infazda tereddüde yol açacak şekilde “fesih tarihinden itibaren” ve “temerrüt tarihinden itibaren” ifadelerine yer verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1292, Karar No: 2012/3614, Tarih: 07.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1292 E.  ,  2012/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 29/12/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle Sulh Ceza Mahkemesinde açılan kamu davasında davalının mahkumiyetine ilişkin kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular ile mahkumiyet kararı hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9086, Karar No: 2019/1285, Tarih: 26.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/9086 E.  ,  2019/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

30145 mük.sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. madde ile CMK 291. maddenin birinci fıkrasında yer alan ‘’yedi gün’’ ibaresinin ‘’onbeş gün’’ olarak değiştirilmesi ve 7035 sayılı geçici 1.maddesi ile temyiz süresine ilişkin yapılan bu değişikliğin bu kanunun yürürlüğe girdiği 05.08.2017 ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanacağına dair düzenleme karşısında, Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesi 29.03.2018 tarihli kararında yukarıda açıklanan yasal düzenleme ışığında temyiz süresinin ilam tarihi dikkate alınarak CMUK 310.maddede düzenlenen 7 gün olmasına karşın 15 gün yazılmış olmasının sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, ancak duruşmada hazır bulunmayan sanığa Tebligat Kanunu 21.madde uyarınca usule uygun şekilde 18.06.2018 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edilmiş olmasına karşın sanığın ilamda belirtilen 15 günlük temyiz süresi geçmekle 11.07.2018 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2542, Karar No: 2024/3224, Tarih: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2542 E.  ,  2024/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/121 E., 2022/285 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı Kurum vekili ile davalılardan ... vekili yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili ile davalılardan ... vekili temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5171, Karar No: 2017/47, Tarih: 25.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/5171 E.  ,  2017/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık ...'un göndermiş olduğu 05/12/2016 günlü dilekçesinde, “Bana kesilmiş 10 yıl 10 ay cezayı kabul ediyorum” şeklindeki açıklama, temyiz talebinden vazgeçme olarak kabulle, adı geçen sanık inceleme dışı bırakılarak, sanık ... hakkında yağma suçundan verilen hükümle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı ResmiGazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/80 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15910, Karar No: 2009/19512, Tarih: 11.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/15910 E.  ,  2009/19512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin Tenfizi-İptali

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \*onanmasına dair Dairemizin \*25.5.2009 gün ve \*4918-9841 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/14958, Karar No: 2012/19016, Tarih: 11.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14958 E.  ,  2012/19016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ. ve diğeri aleyhine 01/09/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itirabiyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesi 14.08.2010 tarihli baskısında, "...'in Adını Kirli Ağızlarınıza Almayın" başlıklı köşe yazısında, kişilik haklarına saldırı yapıldığını beyanla, uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davacının konumu gereği sert eleştirilere uğramasının olağan kabul edilmesi gerekeceğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının siyasi kimliği gereği farklı düşüncelerin sert ve yer yer acımasız eleştirilere katlanmayı da göze alması gerekeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayın yukarıda belirtilen ilkeler gözönünde tutularak değerlendirildiğinde eleştiri sınırları aşılmış olup, kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı yararına olaya uygun miktarda bir manevi tazminat verilmesi gerekirken reddi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 11/12/2012
Yargıtay — Esas No: 2020/11848, Karar No: 2021/1651, Tarih: 17.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11848 E.  ,  2021/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, müştereken kullandıkları 954 ve 1000 parseldeki taşınmazlarda, davalıya ait elektrik tellerinin kopması sonucunda yangın meydana geldiğini, taşınmazlardaki meyve ağaçlarının tamamına yakınının yandığını, bu hususta gerek savcılık gerekse de delil tespiti dosyasında yapılan tespitlerde, yangının elektrik tellerinin kopması sonucu meydana geldiğinin belirlendiğini, delil tespiti dosyasında zararın 58.745,00 TL olarak tespit edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 58.745,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı; kusurunun olmadığını, aksi kanaatte yaz mevsimi olması ve davacıların gerekli önlemleri almamış olmaları nedeni ile BK 43. maddesi uyarınca gerekli indirimlerin yapılmasını, ayrıca tazminat miktarının fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06/05/2013 tarihli, 2013/6267 E. ve 2013/7352 K. sayılı ilamı ile, meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların yerine geçen (kaim) değeri belirlenerek hesaplanması gerektiği, ayrıca davacılar yönünden kabul edilen zarardan durumun gereği uygun bir tutarda indirim yapılmamış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verildikten sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28/01/2016 tarihli, 2015/14646 E. ve 2016/957 K. sayılı ilamı ile, mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamı doğrultusunda dosya rapor alınmak üzere bilirkişilere tevdi edilmiş, hazırlanan raporlar esas alınarak, dava konusu 954 nolu parseldeki zararın 5.225,00 TL yanan ağaçların bedeli ve 5.300,21 TL verim kaybı olmak üzere toplam 10.525,21 TL zarar hesaplandığı, eski 1000 nolu parsel bakımından ise, arazi üzerinde ekili, dikili bir şey olmadığı ve zararın oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu 954 nolu parsel sayılı taşınmaz bakımından, 5.225,00 TL yanan ağaçların bedeli ve 5.300,21 TL verim kaybı olmak üzere toplam 10.525,21 TL'nin olay tarihi olan 22/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı ...'a ödenmesine, dava konusu 1000 nolu parsel sayılı taşınmaz bakımından açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; tarafların aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacıların 1000 nolu parsel hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece, keşif yapılmak suretiyle hazırlanan bilirkişi raporunda; 1000 nolu parselde hiçbir zaman tarımsal faaliyet yapılmadığı, yargılamanın geçmiş safhasında farklı bir taşınmazda keşfin yapıldığının belirlendiği gerekçesiyle 1000 nolu parsel bakımından açılan davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dosya kapsamında yer alan olay yeri inceleme tutanağında, davacıların kullandığı iki taşınmazın zarar gördüğünün belirlendiği, yine yargılama sırasında dinlenen tanıklar tarafından dava konusu edilen 1000 nolu parselin davacılar tarafından kullanıldığını ve burada asma ve fıstık ağaçlarının olduğunun belirtildiği, ayrıca 1000 nolu parselin maliki olan ... tarafından dosyaya sunulan muvafakatnamede, taşınmaz üzerindeki asma ve fıstık ağaçlarının davacılara ait olduğunu beyan ettiği tespit edilmiştir. Delil tespitine ilişkin dosyada 1000 nolu parsele ilişkin zarar belirlenmiş olup yargılama sırasında fen bilirkişisinin katılımıyla yapılan ilk keşifte 1000 nolu parselin zarar gördüğü tespit edilmiştir. Bu nedenlerle, dava konusu 1000 nolu parsel bakımından oluşan çelişkili durumun giderilmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece, varsa revizyon kayıtlarının getirilip olay tarihindeki 1000 nolu parselin tespit edilerek ilgili taşınmazda keşif icrası ile davacıların zararının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3- Zararın hesaplanması ve hakkaniyet indirimine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;