muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17079, Karar No: 2012/16114, Tarih: 26.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17079 E.  ,  2012/16114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM ...; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 43/1, 62/1, 53/1. maddelerine göre 25 ay hapis cezası, hak yoksunluğu

1) Sahte fatura düzenlemek suçundan hakkında kurulan hükme yönelik, sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte belge düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her bir takvim yılının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Katılan vekilinin sanık ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanık ...'nin ... İnşaat Taahhüt San. Tic. Ltd. Şti'nin ortağı olduğu, VEDOP sorgulamalarına göre mükellef şirket dışında sanığın diğer sanık ... ile birlikte ortağı ve yöneticisi olup haklarında sahte belge düzenlemek suçundan vergi suçu raporu düzenlenen farklı 2 şirketlerinin daha bulunduğu , 2004-2007 takvim yılları arasında mükellef şirketin 8 farklı firma adına fatura düzenlediğinin belirlenmesi hususlarına nazaran, mükellef şirketin 2004-2007 takvim yılları arasında adlarına fatura düzenlediği belirlenen ve haklarında karşıt inceleme yapılması istenilen 8 şirket hakkındaki vergi inceleme raporları ve ekleri dosyaya getirtilip sözkonusu firmalar adına düzenlenen faturaları kimin düzenleyip kendilerine verdiğinin ilgili şirket yetkililerinden sorulması, mükellef şirkete ait fatura teslim tutanakları ve mükellef şirket adına vergi dairesine verilen beyannamelerde sanık ...'nin imzalarının bulunup bulunmadığının tespiti ile 213 sayılı Kanunun 333/son maddesi de dikkate alınarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9016, Karar No: 2013/11143, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/9016 E.  ,  2013/11143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 06.02.2012 gün ve 2011/1154 Esas, 2012/154 Karar sayılı hükme karşı sanık müdafiin temyiz talebinin reddine ilişkin 28.02.2012 günlü Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7510, Karar No: 2018/22396, Tarih: 27.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/7510 E.  ,  2018/22396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1)Elma, ceviz ve erik ağaçlarından oluşan kapama karışık meyva bahçesi niteliğindeki taşınmazda bu ağaçların bozma öncesi 1/3 er oranında bulundukları kabul edilerek elma, ceviz ve erik ağaçlarından dekar başına elde edilecek gelir üçe bölünmek suretiyle taşınmazın net geliri bulunmuş olup, bu husus bozma nedeni yapılmadığından, 24.11.2017 tarihli bilirkişi kurulu ek raporu doğrultusunda toplam 10.152,74 TL'ye hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazlaya hükmedilmesi doğru olmadığı gibi;

2)28/04/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan muaf hale geldiği gözetildiğinde, harçtan sorumlu tutulmaması,

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması,

Gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5916, Karar No: 2021/3322, Tarih: 05.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5916 E.  ,  2021/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20/01/2020 tarih ve 2019/417-2020/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilişki olduğunu, davalıya satılan malların bedellerini tahsil edemediklerini, bunun üzerine davalı aleyhine ilamsız takip başlattıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve alacağın %20’sinden az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, bozma ilamından önce alınan bilirkişi raporunda dava konusu faturaların davacının ticari defterlerine işlendiğinin belirtildiği, ancak faturaların tek başına dava konusu alacağın varlığını kanıtlamayacağı, davacının ayrıca faturaların davalıya usulüne uygun tebliğ edildiğini ya da fatura konusu malların davalıya teslim edildiğini yazılı delille kanıtlaması gerektiği, ancak somut olayda davacının bu konuda ispat külfetini yerine getirmediği, davacının iddialarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, dava dilekçesinde, ayrıca yemin deliline dayanmış olup, 01.09.2014 havale tarihli dilekçesinde yemin metnini ibraz etmek üzere mehil verilmesini talep etmiştir. Ancak mahkemece, davacıya yemin metnini ibraz etmek üzere mehil verilerek, oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10977, Karar No: 2017/17589, Tarih: 13.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10977 E.  ,  2017/17589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 657.291,74 TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; tarife grubunun ticarethane olduğunu, görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin (dava şartı yokluğundan ) usulden reddine, ... Ticaret Mahkemesinin görevli olduğuna, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

TTK'nun 4.maddesinde ise, ticari davalar tanımlanmıştır. Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12. maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1. fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Somut olaya bakıldığında ise; davacının davalı ile yaptığı abonelik sözleşmesindeki tarife resmi kurum olduğundan, davacı tacir de olmadığından uyuşmazlığa 6102 sayılı TTK hükümlerinin uygulanamayacağı ve uyuşmazlığın çözümünde Ticaret Mahkemelerinin görevli olmadığı kuşkusuzdur. Bu durumda davaya bakmaya Genel Mahkemeler görevlidir. Bu nedenle, mahkemece; yukarıda belirtilen yasa hükümleri ve açıklamalar uyarınca davada genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olduğunun gözetilmesi ve bu yönde görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğuna dair görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10066, Karar No: 2015/333, Tarih: 19.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10066 E.  ,  2015/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müdafisi olarak vekâletname ile vekil tayin edilmiş Av. ...'nın mazeret bildirerek duruşmalara katılmadığı, kararın verildiği son duruşmada ise yetki verdiği Av. ...'ın sanık müdafii olarak mahkemece duruşmaya kabul edilerek yüzüne karşı tefhim olunan hükmün yetki verilen müdafii tarafından temyiz edilmediği, sanık ise 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen bir haftalık süreden sonra 12.09.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinde, vekâlet verdiği müdafii haricinde mahkemece zorunlu vekil atanarak savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle karar verildiğini iddia edilmiş ve dosya içerisinde yetki belgesi görülememiş ise de, CMK.nın 222 maddesince duruşma tutanağına yönelik sahtecilik iddiasında bulunulmamış olması karşısında, süresinden sonra vâki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9363, Karar No: 2013/11002, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9363 E.  ,  2013/11002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatili, hafta tatili ve birikmiş maaş zammı farkları alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, aylık ücret zam farkı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesini fesihte haksız olduğunu, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, sair ödenmemiş alacağının ise bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığını ve fazla çalışma ücreti alacağında uygulanan hakkaniyet indirim oranının yeterliliği noktalarında toplanmaktadır.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, dinlenen bir kısım davacı tanığı beyanları ve davalı işverenin İnegöl ilçesinde bulunan işyerinde çalışan işçilerin işverene karşı açtıkları davalarda dinlenen tanık beyanları esas alınarak, hafta tatili alacağı hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamı ve Dairemizce seri halde temyiz incelemesi yapılan emsal dosyalarda dinlenen taraf tanıklarının beyanları nazara alındığında, işyerinde haftanın bir günü izin verildiği anlaşılmaktadır. Hal böyleyken, davacının hafta tatili alacağının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, tanık beyanlarına itibarla hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağında, hesaplamaya esas alman çalışma süresi ve alacağın miktarı nazara alındığında, Mahkemece yapılan indirim oranı yeterli değildir. Anılan nedenle, çalışma süresi ve alacağın miktarına göre, % 30 oranından az olmamak üzere, hakkaniyet indirim oranı yeniden değerlendirilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerle, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3001, Karar No: 2011/5473, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3001 E.  ,  2011/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 05.10.2009 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu 235 ada 143 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.10.2009 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden,

3-Davaya konu 235 ada 143 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 15 ve 16 parsel numaralı taşınmazların, bulundukları cadde veya sokak bazında 2009 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin Belediye Başkanlığından,

Sorularak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6436, Karar No: 2024/6692, Tarih: 12.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/6436 E.  ,  2024/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/360 E., 2023/62 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktarlar karar tarihi itibariyle ayrı ayrı kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.