muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5361, Karar No: 2011/14398, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5361 E.  ,  2011/14398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının evinin dekorasyon işlerini yaptığını, dekorasyon hizmeti sonucu 3.9.2007 tarihli fatura düzenleyerek davalıya gönderdiklerini, davalının kabul etmemesi üzerine icra takibi başlattıklarını, ancak davalının takibe de itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davacının aralarında yaptıkları anlaşma neticesi evinin tefriş ve dekorasyon işlerini yapmaya başladığını, fakat taahhütlerini tam, eksiksiz ve kaliteli olarak yerine getirmediğini, buna rağmen son olarak yaptığı 3.000TL’lik ödeme ile birlikte davacıya toplam 20.000TL ödeme yaptığını, faturayı ve borcu kabul etmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının evinin dekorasyon işlerini yaptığını, bu konuda düzenlediği faturanın davalı tarafından kabul edilmemesi üzerine başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmış, davalı borcun tamamını

2011/5361-14398

ödediğini savunmuştur. Mahkemece davalının yaptığı ödeme miktarı 3.000TL olarak kabul edilerek bu miktarın fatura bedelinden mahsubu yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı, borcun tamamını ödediğini yasal delillerle ispat etmelidir. Ancak, davalı dosyaya sunduğu delillerle sadece 3.000TL ödeme yaptığını ispatlayabilmiştir. Ne var ki, davalı, delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca mahkemece davalıya borcun tamamını ödediği yönündeki savunmasını ispat açısından davacıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11437, Karar No: 2022/7396, Tarih: 17.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11437 E.  ,  2022/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun beyanında, hırsızlık eylemini yanında bir şahıs ile gerçekleştiğine dair ikrarı karşısında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerekiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer hususları incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/05/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1637, Karar No: 2017/516, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/1637 E.  ,  2017/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin yokluğunda verilen kararın 10.08.2011 tarihinde adli tatilde tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMK.nun 331/4. maddesi uyarınca 25.08.2011 tarihinde yapılan temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Dosya arasında bulunan vergi suçu/tekniği raporları ve diğer bilgi ve belge içeriklerinden sanığın 2006 ve 2007 takvim yıllarında düzenlediği iddia edilen sahte fatura bilgilerine yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle katılan kurumdan sanığın 2006 ve 2007 yılında düzenlediği fatura dökümlerinin ve bu faturaları verdiği mükelleflerin ayrıntılı bilgilerinin istenmesi, bu faturaları alan/kullanan mükellefler hakkında vergi suçu raporu düzenlenip düzenlenmediği, kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması ve rapor düzenlendiği/kamu davası açıldığının tespiti halinde raporlar ve ilgili dava dosyalarının duruşmaya getirtilerek incelenmesi bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının saptanması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ve faturaları düzenleyen suça konu şirkete yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullananlar ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve faturaların miktarları da gözetildiğinde nakit ödeme yönüyle ticari teamüle uygun olup olmadığı üzerinde de durulup, sahte fatura düzenlemek suçu bakımından suç tarihinin ilgili takvim yılında düzenlenen son fatura tarihi olduğu da gözetilerek suç tarihi de kesin olarak saptanıp toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın beraatine hükmedilmesi,

2-Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin ise her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, Gelir İdaresi Başkanlığı mütalaası ve iddianamenin “2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu halde gerekçe ve hükümde hangi yıla ait olduğu belirtilmeksizin "sahte belge kullanmak" suçundan da sözedilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5495, Karar No: 2018/4424, Tarih: 18.06.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/5495 E.  ,  2018/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2016 tarihli ve 2015/1030 soruşturma, 2016/23 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından evrakın Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2016 tarihli ve 2016/5894 soruşturma, 2016/2480 sayılı yetkisizlik kararını takiben, suç yeri itibarıyla evrakın Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine yönelik Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 08/12/2017 tarihli ve 2016/1864 soruşturma, 2017/67 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın gönderildiği merciince yapılan değerlendirme sonucunda Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olarak belirlenmesine ilişkin Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/01/2018 tarihli ve 2018/170 değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan “Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararını müteakip dosyanın en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla, dosyanın kendisine gönderildiği Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesince yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilerek dosyanın yetkili ve görevli mercii olan İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetki uyuşmazlığının esastan çözülerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 09/05/2018 gün ve 94660652-105-34-5830-2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16/01/2018 tarihli ve 2018/170 değişik iş sayılı kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5474, Karar No: 2011/14757, Tarih: 26.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5474 E.  ,  2011/14757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazla aynı köyde bulunan 222 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davada Ümraniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/367 Esas, 2010/424 Karar sayılı dosyasında; aynı değerlendirme yılı itibariyle metrekaresine 90,00-TL değer biçilmiş ve bu karar Dairemizden geçerek onanmıştır.

Güçlü delil niteliğindeki bu miktardan ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz ... Köyü 186 parsel sayılı taşınmaz olmasına karşın, maddi hata istemine ilişkin davada Koçullu Köyü 99 parsel yazılması nedeniyle bilirkişi kurulunun ... Köyü 99 parsel üzerindeki ağaçları değerlendirdiği gözetilerek, dava konusu ... Köyü 186 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ağaç bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile ağaç bedellerine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5454, Karar No: 2013/1077, Tarih: 14.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/5454 E.  ,  2013/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAĞDUR SANIKLAR : ... DEĞİRMENCİ, ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1- Sanık ... Hakkında :

Mağdur sanık ... ...yi bıçakla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası

2- Sanık ... ...Hakkında :

Mağdur sanık ...'i bıçakla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 58/6, 53/1-2-3, 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nin kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... yönünden takdire ve tahrike, sanık ... yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar ... ve ... müdafiilerinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, teşebbüs sebebiyle hükmolunan cezanın fazla olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

.../...

aa) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...'ın kim tarafından başlatıldığı belli olmayacak şekilde gelişen kavgada birbirlerine bıçakla vurdukları, yaralanmaları nedeniyle her iki sanığın da yaşamsal tehlike geçirdiği olayda, haksız tahrik nedeniyle 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören 5327 sayılı TCK'nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, sanıkların eş zamanlı eylemlerinin ulaştığı boyut nedeniyle, her iki sanık hakkında azami oranda indirim yapılması gerekirken, sanık ... hakkında 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

bb) Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 14.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5909, Karar No: 2017/11775, Tarih: 26.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5909 E.  ,  2017/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, velayet ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.10.2017 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/6247, Karar No: 2012/10471, Tarih: 14.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6247 E.  ,  2012/10471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 16/01/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı Kütahya ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalılar ... ve ...'ya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı Kütahya ...'nın ve davacının davalı Kütahya ...'na yönelik temyiz itirazlarına gelince;dava,haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalı ...'nın sorumluluğunda bulunan yolun bakımının iyi yapılmaması nedeniyle trafik kazasının meydana geldiği ve bu nedenle davalı ...'nın da olayda kusurunun bulunduğu iddiasına dayanmıştır.

Davalı ... bir kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğe bağlı olarak ve kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet gösteren belediye organlarının eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın anılan davalılara yöneltilmesinin nedeni de davalı Belediyelerin hizmet kusuru nedeni ile zarara uğranılmasıdır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir. Yerel mahkemece, bu davalılar yönünden uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı Kütahya ... ve davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... ve davacının davalı ...'na yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, davacının davalılar ... ve ...'ya yönelik diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı ile davalı ...'ndan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5139, Karar No: 2014/8854, Tarih: 13.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5139 E.  ,  2014/8854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytin ve mandalinanın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ..., ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1809, Karar No: 2016/4702, Tarih: 23.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1809 E.  ,  2016/4702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tekerrüre esas sabıkası nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığına eksik yazılan suç tarihininde 2003 ve 2004 yıllarının mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden farklı suç olan sahte fatura kullanma suçunun oluştuğunu kabul eden bilirkişi raporuna atıfla gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulması,

2- 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçların oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesine rağmen, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, fatura asıllarından yeter sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmeden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3- Sanık hakkında 2003, 2004, 2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve buna göre zamanaşımı hususu da gözetilerek; sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine hangi takvim yılında hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan ceza tayini yasaya aykırı,

4- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.