muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2352, Karar No: 2013/16538, Tarih: 04.11.2013

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'un, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 30/03/2004 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'tan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14010, Karar No: 2008/110, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14010 E.  ,  2008/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm müdahil Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 129 ila 150 ve üzerindeki tüm kadastro parselleri görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/01/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15406, Karar No: 2015/3095, Tarih: 02.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15406 E.  ,  2015/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 26.07.2013 tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, denize mesafesi, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8551, Karar No: 2012/10138, Tarih: 27.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/8551 E.  ,  2012/10138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/146949

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08/02/2008, 2007/304 (E) ve 2008/35 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay gecesi mağdurun, sanığın annesinin hastaneye gidebilmek için para aradığını duyduğu ve eşinin de teşvikiyle ona bir miktar para vermek amacıyla sanığın evinin önüne geldiği, o sırada mağduru evinin yakınında gören sanığın ise mağdurun orada bulunmasına yanlış bir anlam yükleyerek evinden aldığı bıçakla mağdurun sırtına bıçakla önce bir kez, daha sonra ise orada bulunanların araya girmesine rağmen ikinci kez vurduğu, ardından tanıklar tarafından evin içerisine götürüldüğü, ilk darbe üzerine mağdurun sırtında oluşan yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde cilt kesisine neden olduğu, ikinci bıçak darbesinde ise sol aksiller hatta 11. İnterkostal aralıkta 15 cm derinliğinde peritonun delinmesine ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

a-Kullanılan vasıtanın elverişliliği, hedef alınan bölgenin ve yaranın niteliği ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ve engel durum nedeniyle sanığın eylemine devam edememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde;sanığın eylemi ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüsten ceza verilmesi gerektiği düşünülmeksizin, suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı, sanığın olay anında mağdurun hakaret ettiğine ilişkin sonradan geliştirdiği savunma ve ifadelerin ise sanığın daha az ceza almasına yönelik olduğu anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c-Kabule göre de; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendde, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 27/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21360, Karar No: 2014/19663, Tarih: 31.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/21360 E.  ,  2014/19663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin, yıkım, müdahalenin meni

Hazine ile ... aralarındaki Tapu iptali ve terkin, yıkım, müdahalenin meni davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04.12.2012 gün ve 506/677 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalıya ait olan 55 parsel sayılı taşınmazın 16 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek dava konusu taşınmazın 16 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın 12 m2'lik kısmının kal-ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, dava konusu taşınmazın tapu kaydının kıyı kenar çizgisinin belirlenmesinden önceki bir tarihe ait olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bozma ilamından sonra davanın kısmen kabulü ile 55 parsel sayılı taşınmazın 16 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline yönelik açılan davanın reddine; Fen bilirkişisi ...'ın 15.08.2008 tarihli raporuna ekli krokisinde belirttiği 55 parsel sayılı yerin mülkiyet sınırı dışında Hazine'ye ait 438 parsel içerisinde kalan "A" harfi ile gösterdiği 36 m2, "B" harfi ile gösterdiği 121 m2, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan "C" harfi ile gösterdiği 104 m2 olmak üzere toplam 261 m2'lik yere duvar çekmek ve bina yapmak suretiyle yaptığı müdahalenin men'ine, bu yere yapılan duvar ve binanın kal'ine, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/a maddesi gereğince davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına ve davacı lehine vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davanın, hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair önceki hüküm Hazine vekilinin temyizi üzerine Daire'ce 21.6.2012 tarih ve 2012/3201 Esas, 2012/5976 karar sayılı ilamı ile özet olarak “davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099

sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.” gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulması kararı verildikten sonra, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.” gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulması kararı verildikten sonra, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dosya muhtevasına dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen davaya ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün esasının ONANMASINA,

Davalı vekilinin yargılama giderlerine ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre, kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz. Anılan madde kapsamı gözetildiğinde ortada kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali söz konusu olmadığına göre kal-ine karar verilen taşınmaz bakımından davacı Hazine yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken bu hususta olumlu- olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamıştır.

Davacı Hazine vekilinin yargılama giderlerine ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları bu bakımdan yerindedir. Kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün yargılama giderlerine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10137, Karar No: 2023/976, Tarih: 09.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10137 E.  ,  2023/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı- davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı vekili dava dilekçesinde; eşinin kendisine ağır hakaretlerde bulunduğunu, şiddet uygulamak istediğini, eşinin başka bir kadından mesajlarını gördüğünü ve eşinin kendisine "seni ilgilendirmez istediğim kadınla yaşarım, sende buna katlanacaksın, ses çıkarmayacaksın" şeklinde söylediğini, eşinin eve alkollü şekilde gece yarısı geldiğini, bu nedenlerden ötürü evlilik durumunun tamamen bittiğini, bir arada yaşama imkanlarının bulunmadığından bahisle; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocuklarının velâyetinin kendisine verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin evliliği boyunca davalıdan hiçbir şekilde sevgi ve saygı görmediğini, davalının müvekkiline karşı her zaman soğuk, ilgisiz ve hiçbir şeyden memnun olmaz tavır içinde olduğunu, davalı kadının çocuklarına, çocuklarının okuluna karşı da aynı tavırla ilgisiz olduğunu, asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocukların velâyetlerinin davacı babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla erkeğin müşterek çocuklar ile kadının görüşmesine engel olmak suretiyle dışlayıcı davranarak duygusal şiddette bulunmak ve aşırı alkol kullanmak suretiyle yeme içme konusunda sosyal şiddette bulunmak suretiyle tamamen kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, karşı davanın reddine, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 25.000,00 TL maddî, 5.000,00 TL manevî tazminata, müşterek çocuk Efe'nin velâyetinin babaya verilmesine, anne ile şahsi ilişki tesis edilmesine, müşterek çocuk Sedef'in velâyetinin anneye verilmesine, baba ile şahsi ilişki tesisine, velâyeti anneye bırakılan çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedildiği görülmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde, müvekkiline yüklenen kusurların gerçekleşmediğini, kadının müvekkilini terk ettiğini, çocuklara karşı ilgisiz ve sevgisiz olduğunu, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatları kabul etmediklerini, müşterek çocuk Sedef'in velâyetinin anneye verilmesinin de doğru olmadığını belirterek verilen kararın kaldırılmasını, asıl davanın kabulü ve fer'îleri ile karşı davalarının reddi yönlerinden istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin davasının reddi kararının doğru olduğu, kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede bir kusurunun ispatlanmadığı gerekçesi ile erkeğin davasının reddine yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine, İlk Derece Mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenilen alkol aldığı ile çocukları annesi ile görüştürmeme vakıalarına dayanak tanık beyanlarının bir kısmının soyut nitelikte olduğu,bir kısım beyanların ise duyumdan ibaret olduğu bu nedenle kusur tespitinde hükme esas alınmasının doğru olmadığı gerekçesi ile kusura yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadının davasının da reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde, erkeğin kusurlu olduğunu, alkol kullandığını, kadının davasının reddinin doğru olmadığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde, erkeğin kusurlu olduğunu, alkol kullandığını, kadının davasının reddinin doğru olmadığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının boşanma davası kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Emine'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4801, Karar No: 2015/11834, Tarih: 25.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4801 E.  ,  2015/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/323-2014/751

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın tazminat yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı M.... İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; Sakarya Vergi Dairesi Başkanlığının Serdivanda bulunan hizmet binasının karşısındaki arsa üzerinde enkaz ve hurda ayrımı işi yapan davalı şirkete ait kepçenin 12/08/2012 günü hizmet binasına elektrik taşıyan enerji nakil hattının iki ayrı noktadan kopmasına sebep olduğunu, enerji nakil hattının müvekkili ile aralarında anlaşma bulunan 3.kişi N... D... tarafından onarıldığını, aynı gün S... yetkililerinin nezaretinde ana trafodan binaya enerji verildiğini, elektrik kesintisi nedeniyle hizmet binasında bulunan jeneratörün olayın meydana geldiği andan elektrik enerjisinin verildiği ana kadar aralıksız çalışarak 452 litre mazot tükettiğini, yine 25/08/2012 günü davalının kepçe operatörünün enerji nakil hattını koparması nedeniyle meydana gelen elektrik kesintisi sonucunda jeneratörün çalıştırılarak 250 litre mazot tüketimine neden olduğunu iddia ederek toplam 10.022,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulune ilişkin karar davalı M..... İnş. Taah. San Ve Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.06.2013 tarih, 2015-4801 Esas; 2015 -11834 Karar sayılı ilamıyla "...davalı Ltd. Şti'e Tebligat Kanunun ve Tüzüğüne uygun tebliğin sağlanması, taraf teşkili sağlamak suretiyle davaya devam edilerek, tarafların tüm delilleri toplanıp hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm verilmesi gerekirken, davalı tarafın savunma hakkını kısıtlayacak şekilde yokluğunda yargılama yapılarak hüküm edilmiş olmasından dolayı bozma konusu yapılarak yargılama dosyası yerel mahkemeye iade edilmiştir.

Sözkonusu bozma ilamı üzerine dosyanın gönderildiği yerel mahkemece; 20.05.2014 günlü celsede; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı M....İnş. Taah. San.ve Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.