muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1072, Karar No: 2019/6777, Tarih: 17.09.2019

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2015/7677 E- 2016/346K sayılı içtihadı:...."Davacı ile davalı kiraya verenler arasında 15.10.2011 tarihli ve 5'şer yıl müddetli kira sözleşmeleri düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı her iki dükkanın ara duvarlarını kaldırarak birlikte kullanmış ve dükkanlara sözleşmenin 5 yıl süreli olması nedeniyle bir kısım dekorasyon harcamaları yapmıştır. TBK'nun 301. maddesinde ''Kiraya veren, kiralananı kararlaştırılan tarihte, sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlüdür '' düzenlemesi, aynı yasanın 308. maddesinde ''Kiraya veren, kusuru olmadığını ispat etmedikçe, kiralananın ayıplı olmasından doğan zararları kiracıya ödemekle yükümlüdür'' düzenlemesi bulunmaktadır. Bu durumda kiraya verenin sorumluluktan kurtulması için kusuru olmadığını ispat etmesi gerekmekte olup yasa değişikliği kusuru ortadan kaldırmaz. O halde davalı kiraya verenler bakımından işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır..."

Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2015/3691E- 2015/6879K sayılı içtihadı: "...Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.02.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı 08.02.2012 tarihinde çalışma ruhsatı almasına rağmen kiralanan imar planına göre garaj olduğundan Çankaya Belediyesi tarafından 16.07.2012 tarihinde faaliyetten men edilmiş, 06/08/2012 tarihinde ise zabıta marifeti ile dükkan mühürlenmiştir. Sözleşme davacı tarafından gönderilen 04.09.2012 tarihli ihtarname ile feshedilmiştir. Taraflar arasındaki birinci uyuşmazlık kar kaybına ilişkindir. Davalı kiraya verenler kiralananı davacıya TBK.nun 301. (818 Sayılı Borçlar Kanununun 249.) maddesinde düzenlenen kiralanan kullanıma hazır halde teslim etme yükümlülüğünü yerine getirmemişlerdir. Bu durumda kiracı kusursuz olduğunu kanıtlayamayan kiraya veren davalılardan kâr kaybı zararı adı altında bir miktar paranın kendisine ödenmesini isteyebilir. Ancak mahkemece kâr kaybı hesabı yapılırken davacı kiracının dava konusu kiralanan ile aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda ne kadar sürede kiralayabileceği bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek bu süre ile sınırlı olarak kâr kaybı alacağına hükmedilmesi gerekir. Çözümlenmesi gereken ikinci uyuşmazlık ise makul süre içinde hükmedilmesi gereken kar mahrumiyetinin nasıl hesaplanacağına ilişkindir. Mahkemece davacının defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde dükkanın kar etmediği tespit edilmiş mahkemece de bu nedenle davanın reddine karar verilmiştir. Burada kardan yoksun kalanın zararı, kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalmasıdır. Bu zarar dükkandan tespit edilemiyorsa kiralananla ilgili esnaf, ticaret odalarına yazı yazılarak sözleşme tarihi ile sözleşmenin fesh edildiği tarih arasında sosyo-ekonomik yönden aynı çevrede açılan benzer kuruyemiş dükkanlarının muhtemel cirosu, kar oranı, işletme giderlerinin ciroya oranına ilişkin ayrıntılı bilgiler toplandıktan sonra bilirkişi marifeti ile bu

veriler değerlendirilerek muhtemel aylık karı tespit edilmeli ve dava konusu aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda kiralayabileceği makul süre kadar kar kaybına hükmedilmelidir. Bu hususlar gözardı edilerek istemin reddine karar verilmesi doğru değildir..." denilerek, taşınmazın kullanıma elverişli bulundurulma yükümlüğüne aykırı davranılması durumunda; kiracı lehine kar kaybı tazminatına hükmedilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

veriler değerlendirilerek muhtemel aylık karı tespit edilmeli ve dava konusu aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı aynı şartlarda kiralayabileceği makul süre kadar kar kaybına hükmedilmelidir. Bu hususlar gözardı edilerek istemin reddine karar verilmesi doğru değildir..." denilerek, taşınmazın kullanıma elverişli bulundurulma yükümlüğüne aykırı davranılması durumunda; kiracı lehine kar kaybı tazminatına hükmedilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Bu durumda; kira sözleşmesinin 20.07.2010 tarihinde kurulduğu 10 yıllık süresi dolmadan, 21.02.2013 tarihinde 6306 sayılı yasa uyarınca kiralananın riskli yapı olarak tespit ve tapuya işlendiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiraya verenin asıl borcu TBK 301. maddesine göre kiralananı kiralananın amacına uygun olarak kullanılacak şekilde teslim etmek ve bu niteliğini kira sözleşmesi devam ettiği müddetçe sağlamaktır. Kiraya verenin ayıba karşı tekeffül hükümlerine göre TBK'nun 301. maddesine uygun olarak başlangıçta kullanılabilir halde teslim edilen taşınmazın, sözleşmenin devamında bu niteliğinin devam ettirilemediği, TBK'un 308. maddesine göre de kiraya veren, kusuru olmadığını ispat etmedikçe kiralananın ayıplı olmasından doğan zararları kiracıya ödemekle yükümlü olduğu, sonradan ortaya çıkan önemli ayıp nedeniyle ayıba karşı tekeffül hükümleri uyarınca TBK 304. maddesine göre kiraya verenin sorumlu olduğu, idare ve belediyenin riskli yapı ihtarları üzerine ve kiraya verenin talebi üzerine kiralanandan çıkmak zorunda kaldığı için kira sözleşmesinin feshinde kiracının kusursuz olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde; mahallinde keşif yapılarak, tahliyeden itibaren aynı vasıfta bir iş yerinin yeniden kiralayabileceği makul süre kadar kar kaybı tazminatına karar verilmesi gerekirken, kar kaybı yönünden eksik araştırma ve incelemeye dayalı kararın, heyetin kabulünde olan masraflara ilişkin bozmaya ilave edilecek bu husus yönünden de bozulmasına karar verilmesi gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/9057, Karar No: 2014/200, Tarih: 14.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9057 E.  ,  2014/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2011 gün ve 2010/331 Esas, 2011/331 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların işyerinde porno CD çoğaltıldığının ihbarı üzerine işyerinde yapılan arama sonucu ele geçirilen 14175 adet CD'lerde, bilirkişi raporuna göre kadın ve erkeklerin hayvanlarla cinsi münasebetlerin, şiddet kullanılarak yapılan cinsi münasebetlerin, çocukların cinsel ilişkide kullanıldığı görüntülerin ve doğal olmayan cinsel ilişkilerin yer aldığının bildirildiği, el konulan CD'lerin çok sayıda olması nazara alındığında, tehlikenin ağırlığı, kastın yoğunluğu, cezaların şahsileştirilmesi ve orantılılık ilkeleri uyarınca cezanın alt sınırından daha fazla uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken az bir miktar uzaklaşılarak tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 15.07.2011 tarih ve 1364 sayılı Kararıyla Fatih Adli Teşkilatı kapatıldığından, dosyanın İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3633, Karar No: 2025/2545, Tarih: 05.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3633 E.  ,  2025/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/674 E., 2024/1224 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/175 E., 2022/487 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; sağlık sektöründe faaliyet gösteren, hem kamu hem de özel sağlık kurum ve kuruluşlarına tıbbi cihaz ve sarf malzeme satışı ile iştigal eden davacı şirketin, uhdesinde kalan ihaleler kapsamında yüklendiği mal teslimine dair edimini ihale sözleşme ve dokümanına uygun şekilde yerine getirdiğini, bunun karşılığında İdarelere faturalar tanzim ve teslim ettiğini ancak ihaleleri yapan İdareler tarafından söz konusu faturalara istinaden ihale sözleşme ve dokümanlarında belirtilen ödeme vadelerinde ödeme yapılmadığını, bu durumun tıbbi cihaz ve malzeme sektöründe faaliyet gösteren şirketlerin finansal olarak zor durumda kalmasına neden olduğunu, Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından yayımlanan 07.10.2020 tarihli ve 563478 sayılı yazısı kapsamında davacı şirket tarafından, davalı Rektörlük bünyesinde bulunan Döner Sermaye İşletmesinin tıbbi malzeme alımı sebebiyle 2017, 2018, 2019 ve 31.08.2020 tarihi itibarıyla muhasebe kayıtlarında yer alan toplam 4.513.304,18 TL alacağın, %25'ine tekabül eden 1.128.326,05 TL'lik kısmından feragat edildiğini, feragatin davacı şirketin özgür iradesi ve isteğiyle gerçekleşmemiş olduğunu, Hazine ve Maliye Bakanlığı ile davalı Rektörlük tarafından şirketin ekonomik olarak zor durumda kalmasından yaralanılmak suretiyle alacaklarından feragat edilmesinin sağlandığını ileri sürerek; feragat işleminin, irade bozukluğu halleri ve gabin nedeniyle iptali ile şimdilik 1.128.326,05 TL'nin her fatura için vade tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; hak düşürücü süre itirazında ve zamanaşımı def'inde bulunarak, davacı tarafından feragat edilen kısmın haricindeki alacağın davacının özgür iradesi ile feragat etmesi neticesinde düzenlemeye uygun olarak ödeme yapıldığını, davacıya yönelik bireysel bir düzenlemenin söz konusu olmadığını, davacı yanca yapılan ödemeler sırasında ihtirazı kayıt ileri sürülmemiş olduğunu, tacir olan davacı şirketin, ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğünün bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu edilen davacının feragat işleminin, eşit hak ve yükümlülüklere tabi taraflar arasında yapılan bir feragat olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığı, davacı şirketin kamu gücünü haiz İdareler karşısında güçsüz durumda olduğu, feragat işleminin tarafları arasında denge bulunmadığı, davacı şirketin sözleşmeler ile yüklenmiş olduğu edimleri sözleşmeye uygun olarak yerine getirmiş olmasına rağmen, bunun karşılığında davalı İdarenin sözleşme bedelini ödememesinin sözleşmeye aykırılık teşkil ettiği gibi sözleşmeye bağlılık (ahde vefa) ilkesine de aykırılık teşkil ettiği ve feragat işleminin davacı şirketin Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlaline sebep olduğu belirlenerek davanın kısmen kabulü ile 1.128.326,05 TL alacağın dava tarihi 02.06.2021'den başlayacak yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının faiz başlangıç tarihine ilişkin isteminin reddine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; karar, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı yüklenicinin 31.08.2020 tarihi öncesine ait ve vadesinde ödenmeyen tıbbı malzeme alacağına yönelik kanunen feragat etme zorunluluğu bulunmamasına rağmen ve yasal yollardan tahsil etme imkanına sahip iken, Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından yayımlanan 07.10.2020 tarih ve 563478 sayılı yazıda belirtilen tarihte tahsil imkanına kavuşmak gayesiyle, Bakanlıkça belirlenen iskonto oranlarına göre hesaplanan kısmından yapılan feragatin; irade sakatlığı nedeniyle geçersiz olduğundan söz edilemeyeceği, bunun yanı sıra davacının tacir olup, tacir tüzel kişi ticari işlerinde basiretli davranma yükümlülüğü altında olduğu ve feragatin ne anlama geldiğini kavrayabilecek, yapılacak iskonto sonrasında ne kadarlık ödeme yapılacağını hesaplayabilecek durumda olduğu belirlenerek, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş; karar, süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava dilekçesinde iddiaları tekrarlayarak müvekkil şirketin basiretli bir tacir olmasının gabinin mevcut olamayacağı anlamına gelmeyeceğini, müvekkil şirketin müzayaka halinde olmasından kaynaklı olarak gabin hükümlerinin uygulanması gerektiğini Hazine ve Maliye Bakanlığının 08.10.2020 tarihli görüşüne göre, alacaklarından feragat eden firmaların alacaklarının ödenmesine öncelik tanınacağı ve muhasebe kayıtlarına alınma sırasının takip edilmeyeceği, alacaklarından feragat etmeyen firmaların ise alacaklarının muhasebe kayıtlarına alınma sırasına göre ödenmeyeceği ve vadelerinin geçmiş olmasına rağmen bu sürenin daha da uzayacağının anlaşıldığını, müvekkil şirket açısından, mevcuttaki alacaklarını çok daha uzun süreler boyunca tahsil edememe ihtimali öngörüldüğünden, alacaklarından feragat yapılmasının alternatifi olmayan bir seçenek olarak görüldüğünü ve ticari faaliyetlerinin devamını sağlamak için feragatin kaçınılmaz hale geldiğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tıbbi malzeme temini konusunda taraflar arasında akdedilen sözleşmeden kaynaklanan alacağın bir kısmından yapılan feragatin, irade sakatlığı nedeniyle geçersiz olduğu iddiasına dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

16.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7244 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'na eklenen ek 45. maddesinde; "Devlete ait üniversitelerin tıp fakülteleri ve diş hekimliği fakülteleri ile bunlara bağlı sağlık uygulama ve araştırma merkezi birimleri ile rektörlüklerine bağlı sağlık hizmeti sunan enstitülerin döner sermaye işletmesi birimlerinden, borç karşılama yüzdeleri Hazine ve Maliye Bakanlığınca tespit edilecek oranın altında kalanlara Hazine ve Maliye Bakanlığı bütçesinden kaynak aktarılabilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Hazine ve Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü tarafından 07.10.2020 tarihli ve E.563478 sayılı ve "2547 sayılı Kanun'un Ek 45. Maddesi” konulu yazı ile Devlete ait üniversitelerin tıp fakülteleri ile bunlara bağlı sağlık uygulama ve araştırma merkezi birimleri ile rektörlüklerine bağlı sağlık hizmeti sunan enstitülerin döner sermaye işletmelerinin 2017, 2018, 2019 ve 31.08.2020 tarihi itibarıyla muhasebe kayıtlarında yer alan ilaç, tıbbi malzeme ve diğer alım bedellerinin ödenmesi konusunda yapılacak işlemler belirlenmiş ve firmalardan talep edilecek feragatname örneği gösterilmiş ve davacı şirket tarafından, davalı Rektörlük bünyesinde bulunan Döner sermaye İşletmesinin tıbbi malzeme alımı sebebiyle 2017, 2018, 2019 ve 31.08.2020 tarihi itibarıyla muhasebe kayıtlarında yer alan mevcut alacaklarının tamamından %25 oranında feragat edilmiştir.

Davacının bu yasal düzenlemeye yönelik alacağını daha önce davalı ile akdettiği ihale sözleşmesine aykırılık nedeni ile yargı mercileri aracılığı ile takip ve tahsil olanağını ortadan kaldırmadığı, davacının düzenleyici işlemden faydalanarak, alacağı tahsil etme yolunu seçtiği ve kendi iradesi ile alacağın bir kısmından feragat ettiği, söz konusu feragatname kapsamına giren alacaklar ve açılmış davalar ile icra takiplerinden feragat ettiği ve ödeme yapılan alacakların hiç bir şekilde ihtilaf konusu yapılmayacağının kabul ve taahhüt ettiğinin anlaşılmasına göre somut olayda irade sakatlığı hali bulunmadığı gibi, tacir olan davacının basit davranma yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığından temyizen incelenen karar kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13672, Karar No: 2015/16647, Tarih: 15.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13672 E.  ,  2015/16647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2015

NUMARASI : 2015/66

Davalılar, davacılar tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasında yerel mahkemenin tensip kararı gereğince verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına ilişkin itirazlarının kabulü ile tüm hak ve alacakları üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1.Temyize konu karar, yerel mahkemenin 02.02.2015 tarihli niteliği itibariyle ihtiyati haciz kararıdır.

6100 sayılı HMK'nın 389. maddesine göre uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesi mümkün olup somut olayda mahkemece "... davalı şirketlerin menkul ve gayrimenkul malları ile 3213 sayılı yasanın 40 ve 41. Maddeleri çerçevesinde doğmuş hak edişlerin tamamı ile doğacak hak edişlerin %75'i ile sınırlı olmak kaydıyla ihtiyati haciz mahiyetinde ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, doğacak hakedişlerinin 281.250,00-TL ile sınırlı olmak kaydıyla davalı şirketlerin TKİ Genel Müdürlüğü bünyesindeki hak ediş ve alacaklarına ihtiyati haciz mahiyetinde ihtiyati tedbir konulmasına, 281.250,00-TL'nin Ermenek Ziraat Bankası Şubesine dava dosyası üzerinden açılacak üçer aylık vadeli hesaba depo edilmesine,..." karar verilmiş olup; yazılı karar niteliği itibariyle ihtiyati haciz kararıdır.

İhtiyati haciz kararına karşı davalıların itirazı üzerine mahkemece 20.05.2015 tarihli duruşmada verilen karar ile; "...İhtiyati tedbir kararlarına karşı davalı tarafın vaki itirzalarının KISMEN KABULÜNE,

Dava nedeniyle davalıların teminat mektuplarına ve varsa ruhsatlarına konulmuş olan ihtiyati haciz niteliğinde ihtiyati tedbir kararlarının kaldırılmasına,

Teminat mektupları dışında dava değeri ile sınırlı olmak üzere davalıların menkul ve gayrimenkul malları üzerindeki ihtiyati tedbir kararının aynen devamına,

Dava nedeniyle davalıların teminat mektuplarına ve varsa ruhsatlarına konulmuş olan ihtiyati haciz niteliğinde ihtiyati tedbir kararlarının kaldırılmasına,

Teminat mektupları dışında dava değeri ile sınırlı olmak üzere davalıların menkul ve gayrimenkul malları üzerindeki ihtiyati tedbir kararının aynen devamına,

Davalı şirketlerin 3. şahıslar (Şirketler, kurumlar, özel kişiler) nezdinde dava tarihi itibariyle davalıların doğmuş ve doğacak hak edişleri üzerindeki ihtiyati tedbir kararlarının iş bu dosyamıza şamil olmak üzere kaldırılmasına,,.." karar verilmiş, itiraz talebinin incelenmesine lişikin mezkur kararın davalı Ermenek Cenne Kömür İşletmeleri vekilince temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 05.06.2015 tarihli ek karar ile Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu 'nun 21/02/2014 tarih 2013/1 E. 2014/1 K. sayılı ilamıyla ihtiyati tedbir talebiyle ilgili olarak temyiz yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, 02.02.2015 tarihli "niteliği itibariyle ihtiyati haciz" kararına yanlış anlam verilmek suretiyle ihtiyati tedbir olarak nitelendirilmesi sonucunda temyiz isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup mahkemenin 05.06.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak işin esasına girilmesi gerekir.

2. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3. Davacıların murisinin davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. ile Has Şekerler Madencilik Enerji Nak. İnş. San. Tic. Ltd.Şti'ne ait maden işletmesinde 28.10.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat ettiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 257/1 maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcu nedeniyle ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmış iken 2. bentte vadesi gelmemiş borçtan dolayı hangi hallerde ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmıştır.

Somut olayda, haksız bir fiile dayalı olarak bir zararın meydana geldiği açıktır. Sadece maluliyet oranı ve kusur durumu çekişmelidir. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında tazmin yükümlülüğü olay tarihi itibariyle muaccel hale gelir. Bu durumda geçici hukuki koruma yollarından biri olan ihtiyati hacizde yakın ispat koşulu gerçekleşmiş olup, mahkemece davacının ihtiyati haciz isteminin hangi alacaklara ve taşınmaz veya taşınmazlara ilişkin olduğu somut olarak açıklatıldıktan sonra, davacının tazminat talebi ile orantılı ve davalı şirketin ticari hayatını etkilemeyecek biçimde "tedbirde ölçülülük" ilkesine uygun bir ihtiyati hacize karar verilmesi gerekirken, bu ilkelere uygun düşmeyecek biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

O halde, davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Mahkemenin 05.06.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak işin esasına girilmesine,

2-Yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılalardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. iadesine, 15.09.2015gününde oybirliğiyle karar verildi.