muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4940, Karar No: 2023/11572, Tarih: 23.11.2023

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın tamamı için davacı idare tarafından kamulaştırma işlemine başlandığı, kamulaştırma işlemine karşı davalılar tarafından açılan Tezyidi Bedel davasında Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/10 Esas, 1998/562 Karar sayılı kararı ile takdir edilen bedelin artırılmasına karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, ancak artırılan bedelin ödendiğine dair dosyada delil bulunmadığı gibi idare tarafından dava konusu taşınmaz için takdir edilen bedelin de milli bankalardan birine mal sahibi adına bloke edildiğine dair dekontun dahi ibraz edilemediği anlaşılmış olmakla; Mahkemece tescil kararı verilmesi için gerekli şartlar oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması, doğru görülmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; davanın kısmen reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, kamulaştırma bedelinin depo edildiğini, davanın kabulü ile idare lehine vekâlet ücreti taktir edilmesini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanunu’nun mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un mülga 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamına göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2942 sayılı Kanun’un mülga 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamına göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu İstanbul ili, Arnavutköy ilçesi, ... Mahallesi 183 parsel sayılı taşınmazın idarece kamulaştırıldığı, dava konusu parsel için taşınmaz malikleri tarafından Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/10 Esas, 1998/562 Karar sayılı dosyası ile davacı idare aleyhine tezyidi bedel davası açıldığı ve dava sonucu karar verilen bedelin icra takibine konularak, idarece ödemesine ilişkin karar alındığı anlaşıldığından tüm davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2181, Karar No: 2019/616, Tarih: 14.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2181 E.  ,  2019/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Dosya kapsamına göre, suça konu cep telefonlarının üç adedini tamir ettirmek için ... 'a veren ... 'in kovuşturma aşamasında dinlenilmeden ve olay yerinden elde edilen parmak izleriyle ... e ait parmak izleri mukayese edilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetinin delili olarak 30.12.2011 günlü ekspertiz raporu gösterilmiş ise de, söz konusu raporda olay yerinden alınan parmak izleriyle suça sürüklenen çocuğun parmak izlerinin benzerlik göstermediğinin belirtildiği, bu sebeple ekspertiz raporunun suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine esas olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11292, Karar No: 2016/7695, Tarih: 20.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2015/11292 E.  ,  2016/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Maddi-manevi tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kâr mahrumiyetinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı ile imzaladıkları 09.01.2001 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi ile ... Üniversitesi ... Kampüsünde bulunan sözleşme konusu kantin, kafeterya ve bilardo salonunu kiraladıklarını, davalı kiralayan Üniversitenin, davacı kiracı şirketi tahliyeye zorlamak için, taşınmazlara ait elektrik ve suyun kesildiğini, 22.10.2013 tarihinde, davalı kiralayan Üniversiteye elektrik ve su kesintisinin sonlandırılması için yapılan ihtara rağmen işletmenin elektrik ve suyunun bağlanmadığından, yoksun kalınan kârdan oluşan davacı zararının bilirkişi incelemesi ile belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydı ile 10.000 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, Üniversite içinde yapılan altyapı çalışmaları nedeniyle dava konusu kiralananın bulunduğu mahalde elektrik ve su kesintisi yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacı kiracının kira ödeme borçlarını yerine getirmediği ve sözleşmenin kiracı davacının kusurlu davranışları ile feshine ve ödenmeyen kira bedelleri nedeniyle tahliyesine karar verildiğinden ve altyapı çalışmaları nedeniyle mecurun elektrik ve suyunun kesildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlıdır. Kural olarak 6098 sayılı TBK'nun 301.md. hükmü gereğince kiralayan, taşınmazı sözleşme ile amaçlanan kullanıma uygun bir halde teslim ve sözleşme süresince bu halde bulundurmakla yükümlüdür. Kira, sürekli bir akit olduğundan hem akdin kurulmasından önce mevcut hem de akdin devamı süresince kiracının bir kusuru olmaksızın ortaya çıkan ayıplar kiralayanın tekeffülü altındadır. Diğer bir anlatımla kiralayan sözleşme süresince kiralananda meydana gelen bozuklukları ve eksikleri kiracının bir kusuru yoksa gidermekle yükümlüdür. Ayrıca TBK'nın 319/2 maddesi gereğince kiracı bazı koşulların varlığı halinde (esaslı olmayan ufak tefek ayıplar) kiralayanın hesabına eksiklikleri gidermekte izinlidir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı T.B.K'nın 112. maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir. Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır. Kâr kaybı, kârdan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu hareketten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan kusurlu hareket yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır.

Somut olayda; taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesi ile, sözleşme konusu yeri davalı ..., kantin kafeterya ve bilardo salonu olarak kullanmak üzere kiralanmıştır. taraflar arasında imzalanan 09.01.2001 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. kiralananın kullanıma elverişsiz hale gelmesi veya kullanımının önemli ölçüde azalması davacının kasıtlı bir eylemi ile meydana gelmiş olmasa dahi, davalı kiralayan tbk'nın 301. maddesi gereğince kiralananın kullanıma elverişli halde bulundurulması yükümlüğünden kurtulamaz. bu nedenle, mahkemece kiralananın hangi tarihler arasında elektrik ve suyunun kesildiği belirlenerek, davacının ticari defterleri incelenmesi, davacının ticari defterlerine göre kiralananın elektrik ve suyunun kapalı kaldığı dönemde ciro kaybının olup olmadığı üzerinde durulması sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hukuki olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10145, Karar No: 2015/3055, Tarih: 14.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10145 E.  ,  2015/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanı en yakın kadastro parselleri ile birlikte gösterir orijınal pafta örneğinin kadastro müdürlüğünden istenerek (mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi krokisi de gönderilerek sureti ile) dosya içerisine alınması ve gösterilen pafta örneğinden dava konusu taşınmaza sınır teşkil eden ya da yakınında bulunan kadastro parselleri tesbit edilerek, bu parsellere ilişkin kadastro tutanak suretleri, tesbitlerine esas tutulan tapu ve vergi kaydı varsa bu kayıtlar, hükmen oluşanlar varsa hüküm dosyalarının ve tapu kayıtlarının,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede arazi kadastrosunun hangi tarihte yapılıp kesinleştiği ve arazi kadastrosu sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin hangi vasıfla tescil harici bırakıldığının kadastro müdürlüğünden sorulması ve alınacak cevabî yazının,

3) Taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorularak yapılmış ise başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

4) Yukarıda yazılı belgeler dosyaya katıldıktan sonra dosyanın raporları hükme esas alınan fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1954, 1982 ve 1992 tarihli hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında .kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita da dava konusu taşınmazı ve dairemizce temyiz incelemesi yapılan Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/343, 345, 347, 337, 341, 339 ve 335 Esas sayılı dosyalarında dava edilen taşınmazları her birinin hangi dosyada davalı olduğunu da ayrı ayrı belirtmek ve yakın komşu parselleri ile birlikte gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ve hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği ile üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılığı ve kullanım durumunu açıklayıcı yine orman kadastrosu yapılmış ise orman kadastrusu ile irtibatlı müşterek imzalı rapor alınarak,

bu dosyaya konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

bu dosyaya konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/04/2015günü oy birliği ile karar verildi.

Okunu.H.K
Yargıtay — Esas No: 2016/16470, Karar No: 2020/1321, Tarih: 26.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16470 E.  ,  2020/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...'in 792 parsel sayılı taşınmazını oğlu olan davalı ...'a satış suretiyle, 652 ve 659 parsel sayılı taşınmazlarını oğlu Harun'dan olan torunu diğer davalı ...'e ölünceye kadar bakım akdi ile temlik ettiğini, işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., 792 parseldeki payın mirasbırakanın borçlarını ödediği için kendisine devredildiğini, davalı ... ise ölene kadar mirasbırakanın tüm ihtiyaçlarını karşıladıklarını, aynı köyde oturmalarına rağmen davacıların mirasbırakanla ilgilenmediklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1930 doğumlu mirasbırakan ...’in 05.07.2010 tarihinde ölümüyle mirasçı olarak çocukları davacılar ...,... davalı ..., dava dışı ...,..,..,..,...,’yi bıraktığı, mirasbırakana vekaleten eşi ...’un 05.08.1998 tarihinde dava konusu 792 parseldeki 5440/17920 payı satış suretiyle davalı ...’a temlik ettiği, mirasbırakana vekaleten ...’un aynı akit ile dava dışı 770, 774, 891 ve 965 parseldeki payları eşit olarak davalı ... ile dava dışı mirasçılar Ogün ve Ali'ye, 737, 788, 465 ve 468 parseldeki payları dava dışı mirasçı ...'ye, 738 ve 739 parseldeki payları dava dışı mirasçı ...’e, 759, 793 ve 659 parseldeki payları da davalı ...’e devrettiği, mirasbırakanın dava konusu 652 ve 659 parsel sayılı taşınmazlarını ise 14.04.2010 tarihinde torunu olan davalı ...’e ölünceye kadar bakım akdi ile temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davalı ...’e ölünceye kadar bakım akdi ile devredilen 652 ve 659 parsel sayılı taşınmazlar yönünden mirasbırakanın temlikteki asıl amacının mirasçılardan mal kaçırmak değil, gerçekten de bakılmak amacı ile yapıldığı, mirasbırakan tarafından kendisine bakılmadığına yönelik bir iddiada bulunulmadığı gibi davacı tanıklarının dahi mirasbırakana ölene kadar davalıların baktıklarını beyan ettikleri gözetilerek, bu taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün bu parseller yönünden ONANMASINA,

Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l.04.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanununun 213 ve Tapu Kanununun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mirasbırakana vekaleten eşi ...’un (tarafların annesi) çekişme konusu 792 parsel sayılı taşınmaz da dahil olmak üzere toplam 15 parça taşınmazdaki payı davalı oğlu Harun ile dava dışı oğullarına devrettiği, aynı akit ile birçok taşınmazın sadece erkek çocuklarına devredilmiş olması ve tüm dosya içeriğiyle mirasbırakan tarafından erkek çocukların üstün tutulduğu, bu haliyle 792 parsel sayılı taşınmazdaki payın muvazaalı olarak temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, 792 parseldeki 5440/17920 pay yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Hâl böyle olunca, 792 parseldeki 5440/17920 pay yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davacılar vekilinin bu yöne ilişkin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5004, Karar No: 2014/18421, Tarih: 23.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5004 E.  ,  2014/18421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/262316

Mahkemesi : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/04/2013

Numarası : 2012/367 – 2013/207

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Davacı vekilinin 06.09.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin, faize ilişkin diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

Davacı vekili, 06.09.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili olan davacının 06.09.1976 ile 19.03.1979 tarihleri arasında "924 gün" süre ile haksız olarak tutuklu kaldığını belirterek 25.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş,

Mahkemece yapılan yargılama (inceleme) sonunda, davanın kısmen kabulü ile ''5.000'' lira manevi tazminatın 06.09.1976 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle birlikte davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davacı (sanık), üzerine atılı suçlar nedeniyle çeşitli mahkemelerde yargılanmış olup, en son olarak Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.1991 tarih, 1982/147 esas, 1991/62 sayılı kararı ile beraatine hükmedilmiştir. Davacı (sanık) ve müdafiinin yokluğunda verilen beraat kararının incelenmesinde, davacının 06.09.1976 ile 19.03.1979 tarihleri arasında tutuklu kaldığı anlaşılmaktadır. Beraat kararı verildikten sonra, kararın sanığa veya müdafiine tebliğ edildiğine dair herhangi bir bilgi veya tebligat parçası bulunmamakta olup, davacının 31.07.2012 tarihinde vermiş olduğu vekaletnameye istinaden Av. F. T., 28.02.2012 tarihinde hükmün kesinleşmesi üzerine tazminat davasını açtığı anlaşılmıştır.

Davacı hakkındaki tutuklama işlemi, 1 Haziran 2005 tarihinden önce gerçekleştiğinden 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre, davacının tazminat talebi 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerine tabi olacaktır.

466 sayılı Kanunun 2. maddesine göre de "verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde" davanın açılması gerekmektedir.