muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/170, Karar No: 2023/2926, Tarih: 06.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/170 E.  ,  2023/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2479 E., 2022/2077 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/957 E., 2022/733 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak mirasçıların davaya dahil edilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, sağ kalan eşin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özele; davalı kadının, müvekkilinin mallarının bir kısmını çocuklarına devretmesinden sonra değiştiğini, müvekkili ile aynı odada yatmadığını, oturmadığını, müvekkilinin ilk eşinden olan çocuklarını istemediğini, fotoğraflarını dahi kaldırdığını, müvekkilinin kalça kırığı sebebi ile ameliyat olduğunda onu bırakıp umreye gittiğini, sürekli şekilde müvekkilinin öleceğini, maaşının mallarının kendine kalacağını söylediğini, müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, maaş kartını alarak ekonomik şiddet de uyguladığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, söylemek istediklerini duruşmada söyleyeceğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, söylemek istediklerini duruşmada söyleyeceğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 26.10.2020 tarih, 2018/835 Esas ve 2020/282 Karar sayılı kararı ile davalı kadının, kalça kırığı nedeniyle bakıma muhtaç olan, tuvalet ihtiyaçlarını tek başına gideremeyen eşini, umre ziyaretine giderek yalnız ve başkasının bakımına muhtaç bıraktığı, en az umre kadar kutsal olan evlilik birliğinin göz ardı edilerek tuvalet ihtiyacı gibi mahrem konularda eşini başkasının yardımına muhtaç bıraktığı, davacı erkeğin sağlığında mallarının bir kısmını çocukları arasında paylaştırmasından sonra yemek yapmadığı, davacı erkeğin hiçbir rahatsızlığı yokken sulh hukuk mahkemesinden kısıtlanmasını isteyerek güven sarstığı, davacı erkeğin ilk evliliğinden olan kızını eve almak ve diğer çocuklarıyla da görüştürmek istemediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda, davalı kadının tam kusurlu olduğu, tam kusurlu kadının süresinde yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat talebinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebi ile boşanmalarına, davalı kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir nafakasına, davalı kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tüm yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 24.09.2021 tarih, 2021/197 Esas ve 2021/1334 Karar sayılı kararı ile davacı erkeğin vefat ettiği, evliliğin ölümle sona erdiği, mirasçıların kusur tespiti yönünden davayı takip etme haklarının bulunduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 24.09.2021 tarih, 2021/197 Esas ve 2021/1334 Karar sayılı kararı ile davacı erkeğin vefat ettiği, evliliğin ölümle sona erdiği, mirasçıların kusur tespiti yönünden davayı takip etme haklarının bulunduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın 25.10.2018 tarihinde açıldığı, karar kesinleşmeden davacı ...'nın 16.08.2021 tarihinde vefat ettiği, evlilik birliği ölümle sona erdiğinden boşanma talebinin konusuz kaldığı, davacı erkeğin kalça kırığı nedeniyle yaklaşık 1 ay kadar bakıma muhtaç olduğu, tuvalet ihtiyaçlarını tek başına gideremediği, davacı erkek bu haldeyken davalı kadının umre ziyaretine giderek eşini yalnız ve başkasının bakımına muhtaç bıraktığı, davacı erkeğin kızını eve almak istemediği, davacı erkeği çocuklarıyla görüştürmek istemediği, davacının önceki eşinden olan çocukları arasında tapu devrini yaptıktan sonra yemek yapmadığı bu nedenle davalının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğu, davacı erkek tarafından dava dilekçesiyle davalı kadının, eşinin hiçbir rahatsızlığı yokken hakkında sulh hukuk mahkemesinde kısıtlanmasını istediğine ilişkin iddia ileri sürülmediğinden davalıya kusur olarak yüklenemeyeceği, verilen ilk karara karşı davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğundan usuli kazanılmış hak gözetilerek davalı kadına yeni kusurlar yüklenmediği, sonuç olarak davalı ...'nın boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğu gerekçesi ile evlilik ölümle sona erdiğinden konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ...'nın boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, kararda sadece davacı erkek tanıklarının beyanlarına yer verildiği, kendi tanıklarının beyanlarına itibar edilmediği, kusur belirlemesinin yanlış olduğu, boşanmayı gerektirecek sebep bulunmadığı, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde yürütülen davacı erkek hakkındaki vasi tayini davasında bir hastaneden alınan raporda, vasi tayini gerektiği belirtildiği halde, ... Sulh Hukuk Mahkemesince vasi tayinine karar verilmeyip yeniden davacı erkek hakkında rapor istendiği, bu kez vasi tayini gerekmediği şeklinde rapor düzenlendiği, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin davayı reddettiği, ... Sulh Hukuk Mahkemesince Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadığı, İlk Derece Mahkemesince, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin dosyasının celp edilmediği, eksik inceleme ile karar verildiği, davacı erkeğin evlenirken müvekkiline evin tapusunu vereceğine dair söz verdiği, ancak bundan dolayı aralarında hiçbir tartışma ya da hakaret etme olayının olmadığı, davacı erkeğin ilk evliliğinden olan kızı Hatice'nin, davacı erkeğin tarlasını aldığı, evin tapusunu da alacakken müvekkilinin davacı erkeğe vasi davası açtığı, eve tedbir konulduğu, Hatice'nin evi alamadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğu belirtilerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2022 tarih, 2021/957 Esas ve 2022/733 Karar sayılı ikinci kararı ile davalı kadına önceki kararda yüklenen, davacı erkeğin herhangi bir rahatsızlığı yokken davalı kadının, vesayet davası açtığına dair vakıanın davalı kadının kusurları arasından çıkartıldığı, davalı kadının İlk Derece Mahkemesince tespit edilen diğer kusurlarının ise boşanmaya sebebiyet verecek derecede bulunduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili; müvekkiline yüklenen kusurlu davranışlardan sonra evlilik birliğinin devam ettiği, tarafların huzurunu bozan kişinin müteveffanın ilk evliliğinden olan Hatice olduğu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında müvekkiline atfedilebilecek herhangi bir kusur olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğu belirtilerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki boşanma davasında evlilik ölümle sona ermiş olmakla boşanma davası konusuz kalmış ise de, mirasçıların davayı kusur tespiti yönünden devam etmeleri nedeniyle sağ kalan davalı eşin ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte kusurlu bir davranışının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi, 181 inci maddesinin ikinci fıkrası; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18591, Karar No: 2015/11707, Tarih: 24.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18591 E.  ,  2015/11707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/122-2013/644

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin davalıların murisi A... Ü...'dan, Antalya 6.Noterliğinin 12.01.1998 tarih ... yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesi ile B...402 parselden 4250 m² yeri satın aldığını, zilyetliğini teslim aldığı için üzerine nar ağaçları diktiğini, Antalya 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/235E-2012/481K sayılı dosyasında satış vaadi sözleşmesine dayalı tazminat davası açtıklarını, ancak bu dava sırasında taşınmazın değerinin tespit edilip hükmedildiğini, ağaçların hesaplamaya dahil edilmediğini, müvekkilinin satış vaadine istinaden iyi niyetli olarak taşınmazda ağaçlandırma yaptığını iddia ederek, ağaçların değeri olan 56.000TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesi ile; müvekkillerinin miras bırakanı A... Ü...'ın satış vaadi sözleşmesi ile satmış olduğu taşınmazın davalılar adına kayıtlı olmadığı için tapuda satışının yapılamadığını, ancak taşınmazın davacı tarafa fiilen teslim edildiğini, halen davacının taşınmazın zilyedi durumunda olduğunu, taşınmazı kullandığını ekip diktiğini, taşınmazdan fiilen yararlandığını bu sebeple ağaçlardan dolayı müvekkillerinden tazminat isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 46.793.72TL'nin davalıdan 31.05.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tapulu taşınmazların mülkiyetinin naklinin Türk Medeni Kanununun 706, Türk Borçlar Kanununun 237 ve Tapu Kanununun 26.maddeleri hükümleri gereği resmi şekle bağlı olduğu tartışmasızdır. Harici satışlar geçersizdir.

Ne var ki 10.07.1940 tarihli 77 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince davacı, satış nedeniyle ödediği bedeli geri alana kadar taşınmaz mal üzerinde hapis hakkını kullanabilir (şeyi geri vermekten kaçınabilir). Geçersiz satış sözleşmesi gereğince taşınmazı elinde tutan davacının, verdiğini geri alabilmesi için, taşınmazı iadesi bahis konusudur. Aksi takdirde davacının bu davayı açmakta hukuki yararı olmayacaktır.

Dava tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nun 115/h maddesinde ''Davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması'' bir dava şartı olarak öngörülmüştür.

Somut olayda davalı vekili, davacının davaya konu taşınmazda halen zilyet olduğunu, gelir elde etmeye devam ettiğini savunmuştur.

Dava tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nun 115/h maddesinde ''Davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması'' bir dava şartı olarak öngörülmüştür.

Somut olayda davalı vekili, davacının davaya konu taşınmazda halen zilyet olduğunu, gelir elde etmeye devam ettiğini savunmuştur.

O halde mahkemece; geçersiz sözleşmelerde tarafların aldıklarını aynı anda geri vermekle yükümlü oldukları gözetilerek, davacının taşınmazın zilyetliğine sahip olup olmadığı hususu gerekirse yerinde inceleme yapılarak tespit edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22775, Karar No: 2020/11598, Tarih: 02.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22775 E.  ,  2020/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükmün istem gibi incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a. Sanık ...’nın aşamalarda değişen atfı cürüm niteliğindeki soyut iddiaları haricinde sanık ...’ün hırsızlık suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b. Eylemin gerçekleştiği saatin tespitine ilişkin katılan ve tanığın beyanlarının duyumdan ibaret olması dikkate alındığında; suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre güneş batış saatinin 16:38 olduğu ve gece vaktinin saat 17:38’de başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddelesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

c. Suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değişik TCK'nın 143. maddesi uyarınca, yarı oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

d. 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6297, Karar No: 2012/30712, Tarih: 18.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/6297 E.  ,  2012/30712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :19.10.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı 26.09.2011 tarihli delil listesinde tanık deliline de dayanmış dört tanık ismi bildirmiştir. Mahkemece davalı tanıklarından E.K. ve A.B.A.nın dinlenmesi için Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesine talimat yazılmış, talimat cevabı beklenmeden 19.11.2011 tarihli celsede tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile yeter derecede bilgi edinildiği gerekçesiyle diğer tanıkların dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir.

Delil; çekişmeli vakıalar ve bu vakıaların ispatı için gösterilir (HMK.md.187/1, HUMK.md.238/1). Çekişmeli vakıanın ispatı için: tanık bildiren tarafın tanık sayısı sınırlanamaz ve hakim tanık sayısını belirleyemez. Aksi tutum adil yargılanma ve savunma hakkının kısıtlanmasına yol açar. Ancak, hakim hangi tanığın hangi vakıanın ispatı için dinletilmek istendiğini ilgili taraftan sorarak (HMK. md. 240/2, HUMK. md. 258/1); vakıa dinlenen bir kısım tanıklar anlatımı ile ispatlanmışsa, geri kalan tanıkların dinlenilmemesine karar verebilir (HMK.md.241) Taraflarca fazla sayıda tanık bildirildiği takdirde; usulün bir kısmı zorlayıcı,bir kısmı da kolaylaştırıcı olan ve yukarıda belirtilen hükümlerinden yararlanarak; fazla sayıdaki tanığın dinlenmesinin, yargılamayı geciktirmesinin önüne geçilebilir.

Davalı diğer tanıklarının dinlenilmesinden açıkça vazyeçmediği gibi, mahkemenin ara kararı ile dinlenmesinden vazgeçtiği tanıkların hangi vakıanın ispatı için dinletilmek istendiği davalı taraftan sorularak tespit edilmemiştir. Mahkemenin bu yöne ilişkin kararı doğru olmamıştır. Bu nedenle, mahkemenin dinlemekten vazgeçtiği davalının gösterdiği tanıkların; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240-265. maddelerinde gösterilen usül çerçevesinde dinlenilmesi, sosyal inceleme raporu alınması ve tüm delillerin birlikte; değerlendirilerek; gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya: aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2012 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/2525, Karar No: 2011/5573, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2525 E.  ,  2011/5573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve dahili davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30/01/2003 gün ve 2002/8932 - 2003/256 sayılı bozma kararında özetle: "Memleket haritası, ... fotoğrafı, amenajman planı orman kadastro haritaların uygulamasına dayalı araştırma inceleme ve 14.06.2002 tarihli keşif sonucu, orman yüksek mühendisi bilirkişi raporuyla çekişmeli taşınmazın orman sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle karar verilmiştir. Ne var ki; hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi krokisindeki 7, 8 ve 9 numaralı orman sınır noktalarını birleştiren orman sınır hattı ile dosyada bir örneği bulunan orijinal orman kadastro haritasındaki aynı orman sınır noktalarını birleştiren orman sınır hattı ile açı ve mesafe olarak çeliştiği halde, mahkemece bu çelişki üzerinde durulmamıştır. Orman kadastrosunun kesinleştiği yerlerde bir yerin orman olup olmadığı ve hukuki niteliği, orman tahdit tutanak ve haritalarının uygulanması ile belirlenir. O halde; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman yüksek mühendisi, bulunamadığı takdirde üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, tutanaklarda bahsi geçen sabit mevki ve yer adları konusunda yerel bilirkişi ifadelerinden yararlanılarak, orman kadastro tutanakları ve haritalar ile arazi kadastro paftası, 6831 sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve aynı Yasanın 2/B madde Uygulanması Hakkındaki Yönetmelik ve bu yönetmeliğin 54. maddesi gereğince çıkarılan teknik izahnamede tarif edilen yöntemle, çekişmeli taşınmaza geniş çevresi ile birlikte sağlıklı biçimde uygulanmalı, zeminde bulunamayan orman sınır noktaları, bulunan diğer orman sınır noktalarından hareketle, tutanak ve haritalardaki açı ve mesafelere göre bir bir bulunup, zeminde işaretlenmeli, uygulamada haritaların yapımında kullanılan ... fotoğraflarından yararlanılmalı, çekişmeli taşınmazın orman sınır hattına göre konumu duraksamaya meydan vermeyecek biçimde saptanmalı; çelişki halinde orman sınır noktalarının zemindeki ve genel arazi kadastro paftasında işaretlenen yerlerine itibar edilemeyeceği, orman kadastro haritasının uygulanma olanağı var ise, bu haritadaki yerlerine, orman kadastro haritasının teknik olarak uygulanma olanağı yok ise, orman