muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8862, Karar No: 2009/10597, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8862 E.  ,  2009/10597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı 8.11.1984-31.12.1998 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti ile aksine kurnum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vEkili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düZenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 8.11.1984-31.12.1998 tarihleri arasında kalan sürelerde 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun tesbiti ile aksi yöndeki davalı kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 23.12.1998 tarihli giriş bildirgesi üzerine davalı kurumca 08.11.1984 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği davacının 29.08.1997-23.11.2005 tarihleri arasında Şoförler Odası,08.11.1984-06.05.1987,02.10.1995-01.04.1997,10.08.1998-24.09.2002 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu,28.12.1998 tarihinde yaptığı ödeme ile 08.11.1984-31.12.1998 tarihleri arasında kalan tüm sürelerin dolayısıyla uyuşmazlık konusu 06.05.1987-02.10.1995 dönemine ilişkin primleri ödediği, davalı kurumca 06.05.1987-02.10.1995 tarihleri arasında vergi kaydının bulunmadığı gerekçesi ile davacının bu döneme ilişkin sigortalılığının iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davacının vergi kaydı 06.05.1987 tarihinde sona ermiş ve davacının uyuşmazlık konusu olan 06.05.1987-02.10.1995 tarihleri arasındaki dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılık koşullarını taşımadığı anlaşılmakta ise de davalı kurumca 1998 yılında geçmişe yönelik, uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde tüm primlerin tahsil edildiği ve bu primlerin uzun süre kullandıktan sonra davacının sigortalılığının iptal edilmesi Medeni Kanunun 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığından davacının belirtilen tarihler arasında zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1.10.1997 gün, 1997/10-578 Esas, 1997/758 Karar,24.09.2003 gün ve 2003/10-489-490 sayılı kararları da bu yöndedir.

Mahkemece davacının uyuşmazlık konusu olan dönemde 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14384, Karar No: 2020/7138, Tarih: 07.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/14384 E.  ,  2020/7138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulurken, TCK'nın 61/5. maddesine aykırı olarak aynı Yasa'nın 168/2. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.05.2012 tarihli hükümde suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 1 yıl 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu durumun suça sürüklenen çocuk yönünden 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğunun anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanan hükümde, hükmolunan hapis cezasının 1 yıl 20 gün hapis cezası üzerinden infaz olunması gerekirken kazanılmış hakka yanlış anlam yüklenerek sonuç cezanın 1 yıl 20 gün hapis cezası olarak tayin edilmesi suretiyle CMUK'nun 326/son madde ve fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün C fıkrasının (5.) paragrafının çıkartılıp yerlerine, "CMUK'nun 326. maddesinin son fıkrası uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 1ay 10 gün hapis cezasının, 1 yıl 20 gün üzerinden infaz olunmasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10142, Karar No: 2015/6556, Tarih: 15.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10142 E.  ,  2015/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Koruma Kurulu'nun 15.01.1997 tarih ve 6445 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu kabul edilen ... ili, Cumhuriyet mahallesi, İstasyon bulvarı üzerinde bulunan ve mülkiyeti ... Belediyesine ait olan ....Fabrika Binası ve Fabrika Bacasının bulunduğu 2199 ada, 1 parsel ile 2198 ada, 1 parselde bulunan tescilli yapıların ... Belediyesince restorasyonlarının yapılmak istendiği, bu nedenle hazırlanan restitüsyon ve restorasyon projelerinin...Koruma Bölge Kurulu'nun 10.03.2006 tarih ve 79 sayılı kararıyla uygun bulunduğu, ... Belediyesince ayrıca bu parsellerde peyzaj çalışmasının da yapılmak istendiği, bu nedenle de hazırlanan projenin ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 20.12.2006 tarih ve 566 sayılı kararıyla uygun bulunduğu, başlanan restorasyon ve peyzaj çalışmalarının tamamlandığı, ilgili Koruma Bölge Kurulunun 30.03.2010 tarih ve 2727 sayılı kararıyla da, yapılan çalışmaların, restorasyon ve tadilat projelerine uygun olarak tamamlandıklarının kabul edildiği, ... Belediyesince yenileme çalışmaları sonunda bu yerlerin işyerleri olarak kiraya verilmek istendiği için ilgili Koruma Bölge Kurulu'na bu yönde başvuruda bulunulduğu, Koruma Bölge Kurulu'nun 21.03.2007 tarihli kararıyla kiraya verme talebinin uygun bulunması ve yenileme çalışmalarının da bitirilmesi üzerine, ... Belediyesince davaya konu yerlerin, yargılama neticesinde mahkumiyetine karar verilip, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'ın yetkili ve sorumlu müdürlüğünü yaptığı... Ltd. Şti isimli firmaya 2010 yılında kiraya verildiği, 06.01.2013 tarihinde sona erecek kira sözleşmesinde, kiracılığın başka kişilere devredilemeyeceği belirtilmiş olmasına rağmen, ... Ltd.Şti. tarafından davaya konu yerin, sanık ...'ın yetkili ve sorumlu müdürlüğünü yaptığı... Ltd.Şti. isimli firmaya 14.03.2011 tarihli kira sözleşmesi ile devredildiği, bu kira sözleşmesinin de 01.04.2011 tarihinden itibaren başlayacağının kararlaştırıldığı, olay yerinde 17.05.2011 tarihinde inceleme yapan ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince düzenlenen raporda, onaylı projelere aykırı olarak, bina içerisindeki dört adet duvarın kaldırıldığının, havuza bakan bahçeye ilave bir yapı yapıldığının, bina içerisine ilave bir tuvalet yapıldığının, bina dışına klima ünitelerinin yerleştirildiğinin, bina üzerine tabelaların asıldığının, bir pişirme ünitesi bacasının çatıdan dışarı çıkartıldığının, dışarıda bulunan havuz üzerinde de projede olmamasına rağmen bir köprü yapıldığının tespit edildiği, bu tespitler üzerine ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 20.05.2011 tarih ve 3731 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, her ne kadar tescilli binaları ve orta alanları ... Belediyesinden kiralayan firmanın sorumlu müdürü olan ...'ın yanında, davaya konu yeri 01.04.2011 tarihinden itibaren kullanmaya başlayan firmanın sorumlu müdürü olan sanık ..

.05.2011 tarih ve 3731 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, her ne kadar tescilli binaları ve orta alanları ... Belediyesinden kiralayan firmanın sorumlu müdürü olan ...'ın yanında, davaya konu yeri 01.04.2011 tarihinden itibaren kullanmaya başlayan firmanın sorumlu müdürü olan sanık ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; dosya kapsamındaki belge ve ifadelerden anlaşılacağı üzere, sanık ...'ın davaya konu yerleri kullanmaya başlamasından çok kısa sonra onaylı projeye aykırı uygulamaların tespitinin yapıldığı, sanık ...'ın bu yeri kısa bir süre kullandığı ve iki firma arasındaki anlaşmazlık nedeniyle sözleşme süresi bitmeden sanık ...tarafından bu yerin işletilmesinden vazgeçildiği, dosya kapsamında ... ilinde bulunan kimi esnaflarca Anıtlar Kurulu'na hitaben yazılmış 2010 yılında yazılmış dilekçeler olduğu ve bu dilekçelerde davaya konu yerde projeye aykırı ugulamalar yapıldığından bahsedildiği, sanık ...'ın verdiği ifadelerinde, bu yeri kiraladıklarında davaya konu uygulamaların yapılmış halde olduğunu ve kendilerinin her hangi bir tadilatlarının olmadığını beyan ettiği, tüm bu nedenlerle davaya konu uygulamanın sanık ... tarafından yapıldığına veya sanığın kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'ın sabit görülen eylemlerine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli ölçüde delillerin bulunmadığı ve mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair delillerin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14161, Karar No: 2018/9701, Tarih: 21.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/14161 E.  ,  2018/9701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf veillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacının, davalı ... Apartmanında apartman görevlisi olarak Ağustos 2000-27.05.2010 tarihleri arasında hizmet akdi ile aralıksız çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece, çalışma olgusunun ve niteliği hususunda yeterli araştırma yapılmaksızın alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davalı apartmanda kısmi çalışma ile ayda 8 gün olmak üzere 16.08.2002-27.05.2010 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’nın 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan ... güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dava dosyasından, davalı apartmanda davacının eşi...’un Ağustos 2000’e kadar apartman görevlisi olarak çalışıp emekli olduğu, sonrasında ise eşi davacının çalışmaya devam ettiği iddiası ile davalı apartman yönetiminin...’un emeklilik döneminin kışa gelmesi sebebi ile temizlik işlerini yapmak üzere kapıcı dairesinde haziran ayına kadar oturmasına müsaade edildiği, sonrasında da 2010 yılında tahliyeye ilişkin apartman genel kurulunca kararlar alındığı görülmekle; Mahkemece, davacının eşi...’un emekli olduktan sonra başka bir yerde çalışıp çalışmadığı ile tahliye konusu ile ilgili olarak davacının apartman yönetimini tarafından ne zaman tahliye edilmek istendiğinin araştırılması ayrıca dava konusu hizmetin görüldüğü apartman sakinleri de dahil olmak üzere resen tespit edilecek olanlar (muhtar, aza da dahil) tanık olarak dinlenilmeli, tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde bu çelişki giderilerek tüm bu toplanan deliller ortaya konulmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı .... Yöneticiliği'ne iadesine, 21.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13434, Karar No: 2012/8402, Tarih: 10.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13434 E.  ,  2012/8402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek, yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihlerinin, 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden 26.01.2003, 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden ise 26.01.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 26.01.2003 ve 26.01.2004 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13469, Karar No: 2015/31456, Tarih: 26.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/13469 E.  ,  2015/31456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/258369

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014 Asıl karar, 26/05/2015 Ek karar

NUMARASI : 2012/613 (E) ve 2014/353 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 26/05/2015 tarih ve 2012/613 E, 2014/353 K sayılı "ek kararda" bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karar yönelik sanığın 11/06/2015 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin "süre yönünden" reddine dair "ek kararın" ONANMASINA, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2081, Karar No: 2019/5868, Tarih: 18.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/2081 E.  ,  2019/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP ortamında yapılan incelemede sanığın derdest olan ve sonuçlanmış davalarındaki suç ve iddianame tarihleri ile bu davadaki suç ve iddianame tarihi yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/19. maddesinden cezalandırma talebi ile dava açılmasına karşın, CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, aynı Kanun'un 3/18. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/03/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Gümrük kaçakçılığı suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak sayın çoğunluğun kararına, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması imkanının sağlanması bakımından, suçtan doğan zararın sanığa bildilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşüncesiyle muhalifim.

Etkin pişmanlık kurumu 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenmiş olup, ikinci fıkrada istisnalar gösterilerek, soruşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde cezanın yarı oranında indirileceği hüküm altına alınmıştır.

Yapılacak indirim yasa gereği takdiri değil, zorunludur.

Sanığın durumu yasada belirtilen istisnalara girmemektedir.

Sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmiş olup, etkin pişmanlıktan yararlandığı takdirde, hakkında cezanın ertelenmesi, H.A.G.B. müesseselerinden istifade edebilme imkanı doğabilecektir.

Yakalanan kaçak sigara toplam 298 pakettir.

Yapılacak indirim yasa gereği takdiri değil, zorunludur.

Sanığın durumu yasada belirtilen istisnalara girmemektedir.

Sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmiş olup, etkin pişmanlıktan yararlandığı takdirde, hakkında cezanın ertelenmesi, H.A.G.B. müesseselerinden istifade edebilme imkanı doğabilecektir.

Yakalanan kaçak sigara toplam 298 pakettir.

Mevcut Yargıtay uygulamasında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında sanığın aktif konumda olması gerektiği belirtilerek, Cumhuriyet savcısı tarafından sanığa hatırlatma yapılmasına gerek bulunmadığı görüşü benimsenmekte, gerekçe olarak da, kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağı ifade edilmektedir.

TCK'nun 4. maddesinde düzenlenen, kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağına ilişkin düzenleme, ceza normu düzenleyen maddelerle ilgilidir. Yani sanık işlemiş olduğu fiilin kanunlarda suç olarak düzenlenmiş olduğunu bilmediğini mazeret olarak ileri süremeyecektir.

Etkin pişmanlık hükmü ceza düzenleyen bir norm olmayıp, sanığa bir hak sağlayan, meydana getirmiş olduğu zararı gidermek suretiyle, sonuçları itibariyle onarıcı adaletin sağlanmasını sağlayan, fert ve toplum/devlet bakımından faydalı sonuç doğuran bir müessesedir.

Yasada zarar miktarının sanığa bildirilmesine ilişkin hüküm bulunmaması, yargı makamlarına bu konuda keyfiyet sunmaz, aksine Cumhuriyet savcısı soruşturma aşamasında sanığa etkin pişmanlık için yatırması gereken zararın miktarını belirterek bu hakkını hatırlatmalı, soruşturma aşamasında bu gerçekleşmemişse kovuşturma aşamasında hakim tarafından bu eksiklik giderilmelidir.

Sanığa yasada tanınan bir hakkın varlığının sanığa bildirilmesi yargılama makamlarının bir lütfu değil, görevidir. Kanunlarda savcı/hakimin zaten görevi gereği yaptığı, yapması gereken her şeyin yer alması beklenemez.

Özellikle teknik yanı da olan gümrük kaçakçılığı suçundan zararın ne olduğu ve hesaplanması, bırakın bu suçlardan yargılanan sanıkların ortalama kültür seviyesine, çok daha birikimli olduğu düşünebilecek sosyal guruplara mensup insanların dahi bilebileceği bir iş değildir.

Esasen Ceza Muhakemeleri Kanunumuzun genel düzenlemesine baktığımızda, sanık haklarına azami önem verildiği açıktır.

Sanığın etkin pişmanlıktan yararlanma hakkı bulunduğu hatırlatılması, bilmesi çoğu zaman mümkün olmayan gümrüklenmiş değerin iki mislinin rakam olarak bildirilmesi adil yargılama hakkının gereğidir.

Belirttiğim sebeplerle, sanığa kaçak sigaranın gümrüklenmiş değerinin iki mislinin net rakamla bildirilip, ödeme yapıp yapmayacağı sorularak, bu konuda gerekirse sanığa mehil de verilmek suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bu hususlara riayet edilmeden kurulan yerel mahkeme hükmünün onanması görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

Uyuşmazlık sanığa etkin pişmanlık kurumundan yararlanma hakkının usulüne göre kullandırılmadığı hususuna ilişkindir.