muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13318, Karar No: 2020/5139, Tarih: 15.09.2020

Asıl dava, TMK'nin 713/1. fıkrasındaki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve 2. fıkrasında yer alan, “…maliki 20 yıl önce ölmüş…” hukuki sebeplerine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davası, olmaz ise muhdesat tespiti, karşı dava ise ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kural olarak, tapulu bir taşınmazın veya tapuda kayıtlı bir payın kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün değildir. Ancak, kanunun açıkça izin verdiği ve düzenlediği ayrık durumlarda tapulu bir yerin veya tapuda kayıtlı bir payın koşulları oluştuğu takdirde kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün olabilir. Kanun'un açıkça izin verdiği hallerden biri de, TMK’nin 713/2. maddesindeki düzenlemelerdir.

Somut olayda; dava konusu 339 parsel sayılı taşınmazın 30.8.1963 tarihinde senetsizden Mehmet Pala adına tespit edildiğine ve tutanak 9.1.1964 tarihinde kesinleştiğine, kayıt maliki Mehmet Pala 24.1.1970 tarihinde vefat ettiğine, eldeki dava ise 12.1.2015 tarihinde açıldığına göre, kayıt malikinin ölüm tarihi ile TMK’nin 713/2. fıkrasındaki; “…ölmüş…” sözcüğünün Anayasa Mahkemesince iptal edildiği 17.3.2011 tarihine kadar 20 yıllık süresin geçtiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Mahkemece, tapuya kayıtlı taşınmazlarda harici satış işleminin geçerli olmaması hususu ret kararına gerekçe yapılmış ve bu tespit doğru ise de, TMK’nin 713/1. fıkrasındaki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve 2. fıkrasında yer alan, “…maliki 20 yıl önce ölmüş…” hukuki sebeplerine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davalarında, harici satış sadece davacı tarafın zilyetliğinin başlangıç tarihini tespit etmekte önem arz etmekte olup, bu durumda Mahkemece araştırılması gereken husus, davacı tarafın, kayıt malikinin ölüm tarihinden, “ölüm” nedeninin Anayasa Mahkemesince iptal edildiği tarihe kadar, dava konusu taşınmazda 20 yıllık malik sıfatı ile zilyetliğinin bulunup bulunmadığı hususudur.

Davacı tanıkları ... ve Abdullah Sakız ile davalı tanıkları ... ve ...tarafından, dava konusu taşınmazın davacı ... tarafından kullanıldığının beyan edildiğine ve davacı tarafça tanık olarak yedi kişinin ismi bildirilip tanıkların dinlenmesinden açıkça vazgeçilmediğine göre, Mahkemece, davacı tarafın diğer tanıklarının da keşif mahallinde dinlenilmesi suretiyle, kayıt malikinin ölüm tarihinden sonra davacı tarafın dava konusu taşınmazda koşullarına uygun nizasız fasılasız 20 yıl malik sıfatıyla zilyetliğinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenerek toplanmış ve toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

Bozma nedenine göre asıl davada davacı vekilinin sair temyiz itirazları ile karşı davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek duyulmamıştır.

Bozma nedenine göre asıl davada davacı vekilinin sair temyiz itirazları ile karşı davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek duyulmamıştır.

SONUÇ: Asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre asıl davada davacı vekilinin sair temyiz itirazları ile karşı davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 15.9.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18201, Karar No: 2014/5750, Tarih: 17.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18201 E.  ,  2014/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın hakkında verilen kararı 26.12.2012 tarihinde temyiz ettiği, 04.01.2013 tarihli ek karar ile sanık ...' ın temyiz talebinin reddedildiği, temyizin reddine dair ek karar kendisine 10.01.2013 tarihinde tebliğ edilen sanık ...' ın 11.01.2013 tarihinde tekrar temyiz dilekçesi yazdığı ancak 2013/180201 numaralı tebliğnamede sadece sanık ...' in Temyiz talebi hakkında görüş bildirildiği, sanık ...'ın temyiz talebi hakkında görüş bildirilmediği anlaşıldığından bu hususta ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19985, Karar No: 2013/4293, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19985 E.  ,  2013/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında TCK'nın 53.maddesi uygulanmamış ise de, infaz aşamasında bu hususta karar alınması mümkün görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın kendisine ait 1996 model otobüsü, kasko sigortası 02/05/2006 tarihinde bitmesinden bir gün önce 01/05/2006 de yakarak sigortaya müracaat ile hasarının karşılanmasını istemesi, yapılan araştırmada hasar bedelinin sanığa ödenmemesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün ilk bendinde 100 gün karşılığı adli para cezası yerine, 5 gün karşılığı adli para cezası; ikinci bendinde 25 gün yerine, 1 gün karşılığı adli para cezası; üçüncü bendinde, 20 gün yerine 1 gün ve dördüncü bendinde 400, TL yerine 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ibareleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/03/2013 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1388, Karar No: 2022/954, Tarih: 22.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1388 E.  ,  2022/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/119 Esas, 2017/424 Karar

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm birleşen davada davalılar ... ve ... Servis Turistik A.Ş. vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 22.02.2022 gününde birleşen davada davalı ... Servis Turist A.Ş. vekilleri Avukat ..., Avukat ..., asıl ve birleşen davada davalı ... vekili avukat ... ile asıl ve birleşen davada davacı ... vekili Avukat Savaş Bayar'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Asıl davada davacı vekili, davacının 2010 yılı yaz sezonunda ... isimli Rusya bayraklı ... limanına kayıtlı özel turizm amaçlı 1.000.000,00 Euro değerinde bir yat imal ettirdiğini, kaba işçiliği, mekanik ve motor aksamı bitmiş ve seyre hazır olan yelkenli teknesinin ince işçiliklerinin birinci sınıf ve daha kaliteli yapılması sebebiyle Türkiye'de ...'na getirdiğini, burada davalı şirket ile anlaşma yaptığını, ... ...'ya bir yıllık bağlama ücretini peşin ödediğini ve davalı şirket temsilcisi ...'nun kardeşi ...'nun hesabına yapılacak işler karşılığı 64.000,00 havale yaptığını, davalı tarafından teknede bakım ve onarım yapılırken kaynak makinesinin şase yapması sebebiyle teknede yangın çıktığını ve teknenin kullanılamaz hale geldiğini, itfaiye yangın raporunda 30.000,00 TL gibi bir zararın mevcut olduğu yönünde gayriciddi bir rapor bulunduğunu, yangının olduğu sırada davacının Rusya'da olması sebebiyle herhangi bir kusurunun bulunmadığını, bunun üzerine davalıdan kendisine ödenen 64.000,00 Euro’nun iadesinin talep edildiğini ve davalı tarafından 18.486 Euro'nun iade edildiğini ancak kalanın paralarının olmadığı gerekçesi ile iade edilmediğini ileri sürerek, bakiye 45.514,00 Euro karşılığı 95.579,40 TL.nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, yangının mesai dışında çıktığını, davalı tarafın herhangi bir kusurunun bulunmadığını ayrıca davacının teknesine sigorta yaptırmamakla kusurlu davrandığını, yangından sonra tarafların bir araya gelerek iade bedel konusunda anlaştıklarını ve bu bedelin davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, yatın ince işçiliklerinin ...'nda düşük maliyetle ve birinci sınıf yapıldığının öğrenilmesi üzerine, gerekli bakım ve onarım işlerinin yapılması hususunda ... ... ile 10.11.2010 tarihinde anlaşmaya varıldığını, söz konusu anlaşmadan kaynaklı işi yapacak olan davalının kardeşi ... hesabına 64.000 Euro havale edildiğini, müvekkili ile ... ... A.Ş arasında yapılan bağlama sözleşmesi gereği teknenin 09.11.2010 - 09.11.2011 tarihleri arasında marinada kalacağı hususunda anlaşıldığını, müvekkilinin bu sözleşme gereği 9.586,32 TL ödeme yaptığını, yapılan çekme atma sözleşmesi gereği 29.11.2010 tarihinde teknenin karaya çekilerek 92 gün karada kalacağı ve 01.03.2011 tarihinde tekrar denize atılacağının kararlaştırıldığını, bunun için ...'a 1.731,00 TL ödendiğini, 31.01.2011 tarihinde tekne marinada iken ... tarafından gece saatlerinde bakım ve onarım yapılırken, ... yönetmeliğinde yasak olduğu bildirilmesine rağmen, ...'un da denetimsizliği nedeniyle, kaynak makinasının şase yapması (elektrik kontağı) nedeniyle yangın çıktığını ve teknenin ciddi hasar gördüğünü, gerek davalı yat limanı gerekse davalı ... ile yapılan görüşmelerden sonuç alınamadığını, davalıların kusuru nedeniyle meydana gelen yangın sonucunda müvekkilinin teknesinin yok olduğu gibi telafisi güç zararlara yol açtıklarını, ... Denizciliğe yapılan 64.000 Euro karşılığında hiçbir hizmet alınamamış olduğunu, davalıdan paranın geri istendiğini, ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/11 D.İş sayılı dosyası ile yaptırılan tespitte bilirkişinin 60.000 Euro hasar olabileceği yönünde rapor tanzim ettiğini, teknenin sadece ince işçiliği için ... ile 100.000 Euro'ya anlaşma yapıldığı ve tekne değerinin 1.000.000 Euro olduğu dikkate alındığında bu raporun hatalı olduğunun ortaya çıktığını, davalıların gerekli dikkate ve özeni göstermeden hareket ettiklerini ve yangına sebebiyet verdiklerini, mesai saati bittikten sonra marinada çalışmanın yasak olduğunu, çalışmaya müsaade eden ve elektrik sağlayan dalı marinayı işleten ... Servis Turistik A.Ş.'nin asli kusuru nedeniyle sorumlu olduğunu, yangının gece saat 23.00 sıralarında çıktığını ve 2 saate yakın yanmaya devam ettiğini, ... Servis Turistik A.Ş.'nin hiç bir müdahale de bulunmadığını, itfaiye ekipleri gelene kadar yangının tamamen büyüdüğünü, söndürülemediğini, dava konusu teknenin yanması sonucu müvekkilinin teknede meydana gelen hasarı ve değer kaybını, teknenin yangın sonrası 2011 sezonuna yetişmesinin mümkün olmaması nedeniyle uğramış olduğu menfi, müspet ve munzam zarar ile kâr kaybının, ... ile akdedilen çekme-atma ve bağlama sözleşmelerine istinaden toplam 11.340 TL ödeme yapıldığını, tekne yandığından müvekkilinin teknenin bağlanmasından beklediği menfaati temin edemediğini ileri sürerek, yangın sonucu teknede meydana gelen maddi zarar ile müvekkilinin yapmak zorunda kaldığı masraflar ve uğranılan kâr kaybı toplamı olarak şimdilik 150

... ile akdedilen çekme-atma ve bağlama sözleşmelerine istinaden toplam 11.340 TL ödeme yapıldığını, tekne yandığından müvekkilinin teknenin bağlanmasından beklediği menfaati temin edemediğini ileri sürerek, yangın sonucu teknede meydana gelen maddi zarar ile müvekkilinin yapmak zorunda kaldığı masraflar ve uğranılan kâr kaybı toplamı olarak şimdilik 150.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17.07.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 782.847,00 TL’ye çıkarmıştır.

Birleşen davada davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyizi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 16.01.2017 tarih ve 2016/4240 E, 2017/158 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/67 Esas sayılı dosyasında devam eden dava ile eldeki dava arasında fiilî ve hukuki irtibat olduğu, her iki davanın aynı yargı çerçevesinde aynı mahkemede açıldığı ve bağlantılı davaların birleştirilerek görülmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davayla birleştirilmesine karar verilmiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada yönünden, taraflar arasında bakım ve onarım işleri için davacı tarafından davalıya 64.000,00 Euro'nun ödendiği ve yangın sonrasında ise bunun 18.486,00 Euro'sunun iade edildiği ancak kalan 45.514,00 Euro'nun iade edilmediği ve bunun Türk Lirası karşılığının 95.579,40 TL olduğu, teknede çıkan yangın olayında davacının kusurunun bulunmadığı, davalının almış olduğu bedeli EBK 41. ve 96. maddeleri gereği iade etmesi gerektiği, birleşen dava yönünden, yangının tekneye elektrik enerjisi sağlamak üzere marinanın elektrik panosundan çekilen elektrik kablosunun yeterli kesitte olmaması, çekilen akım sebebi ile kablo izolasyonunun ısınması ve bu nedenle kaynak makinasının şase yapması sonucu çıktığı, davalı ...'nun yangının çıkmasında denetim ve nezaret yükümlülüğüne aykırı davranması, marinadan çekilen elektriği ileten kabloların yeterli kesitte olup olmadığını araştırmaması, diğer davalı ... Marinanın ise yangın çıkış saatinde elektrik vermemesi gerektiği halde elektrik vermesi, çekilen elektriği ileten kabloların herhangi bir yangına sebebiyet vermeyecek nitelikte olmaması, her şeye rağmen yangın çıkması halinde yangına zamanında, etkin ve deneyimli personel ile müdahale etmemesi sebebi ile kusurlu oldukları gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delililerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davalı vekili ve birleşen davada davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan hasar bedeli, kar kaybı, bağlama ve çekme atma sözleşmesi bedellerinin iadesi ile delil tespiti giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delililerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davalı vekili ve birleşen davada davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan hasar bedeli, kar kaybı, bağlama ve çekme atma sözleşmesi bedellerinin iadesi ile delil tespiti giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Müspet zarar (olumlu zarar), sözleşme tam olarak ifa edilmiş olsa idi alacaklının mal varlığının oluşacağı durum ile mevcut durum arasındaki farktır. Kâr kaybı, kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmede kusurlu olan taraftan istenir. Kârdan yoksun kalan, karşı tarafın kusuru yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

Müspet zarar olan kâr kaybı malvarlığındaki gerçek eksilme esas alınarak belirlenmelidir. Gerçek eksilmenin belirlenmesi konusunda hizmet sözleşmeleriyle ilgili olarak TBK'da düzenlenen 408 ve 438. maddelerdeki kesinti yöntemi esas alınmalıdır. 408. maddede iş sahibinin temerrüdü nedeniyle istenebilecek ücret hesabı, 438. maddede ise iş sahibinin sözleşmeyi haksız feshetmesi nedeniyle istenebilecek zarar hesabı düzenlenmiştir. 408. madde işverenin engellemesi sebebiyle yapmaktan kurtulunulan giderler ile başka bir iş yaparak kazanılan veya kazanmaktan bilerek kaçınılan yararların indirilmesini, 438. madde ise sözleşmenin sona ermesi yüzünden tasarruf edilen miktar ile başka bir işten elde edilen veya bilerek elde etmekten kaçınılan gelirin indirileceğini düzenlemiştir. Her ikisi de indirim unsurları olarak benzer düzenleme içermekte olup öğreti ve uygulamada bu hesaplama, kesinti yöntemi olarak adlandırılmaktadır. TBK'daki kesinti yöntemi hizmet sözleşmelerine ilişkin olmasına rağmen diğer sözleşmelerin haksız ve haklı nedenle feshi halinde de kıyasen uygulanması gerekir. Hukuk Genel Kurulu'nun 12.05.2010 tarih, 2010/14-244 esas, 2010/260 karar sayılı kararında da iki taraflı sözleşmelerin karşı tarafça haklı feshedildiği hallerde kâr kaybı zararına uğrayan tarafın isteyebileceği zararın saptanmasında kıyasen Borçlar Kanunundaki kesinti yönteminin uygulanması gerektiği kabul edilmiştir.

Somut olayda yangın sonucu oluşan kâr kaybının 378.000,00 olduğu hüküm altına alınmış ise de, hüküm altına alınan bedelden günlük tekne kiralama faaliyetinde oluşan personel, yakıt ve vb. giderlerin ve maliyetlerin düşürülmediği görülmüştür. Bu durumda mahkemece, kâr kaybının belirlenmesinde yukarıda değinilen hususların gözetilmesi gerektiği dikkate alınarak, açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalı vekili ve birleşen davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile birleşen davada hükmün, birleşen davada davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan birleşen davada davalılar yararına takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin birleşen davada davacıdan alınarak birleşen davada davalılara verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13871, Karar No: 2016/2549, Tarih: 19.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13871 E.  ,  2016/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2015/290805

Mahkemesi : İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/06/2015

Numarası : 2014/230 - 2015/92

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 08:15 sıralarında idaresindeki açık kasa kamyonet ile tek yönlü, sağ tarafında 3 metre ve sol tarafında 1.5 metre banket bulunan 7 metre genişliğindeki, çift şeritli, meskun mahal dışı, 110 km hız sınırı uygulanan, düz ve eğimsiz yolun sağ şeridinde süratle seyrettiği bir sırada, 60 metre kadar ön ilerisinde, banket ve sağ şeridi ortalayarak seyrettiğini gördüğünü söylediği katılan O.. S.. idaresindeki traktöre bağlı römorkun sol arka kısmına, 2.4 metre fren izi sonrası, yolun sağ banketine yakın noktada çarpması, çarpmanın etkisi ile (37 metre ön ilerisi, sol tarafa doğru savrulan ve sol ön tekeri kopmuş bulunan) traktörden ayrılan römorku 41 metre ön ilerisi sağ banket üzerine ters dönmüş olarak savurması ve römorkun hemen yanında sağ şerit üzerinde duruşa geçmesi sonucu traktörün römorkunda seyahat eden tarım işçileri .., .. .. ve ...’nın ölümlerine, katılan O.. S..’nın yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 6. derecede etkileyen kemik kırıkları, katılan H.. T..’nın yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırıkları, katılan A.. S..’nın hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyen kemik kırığı ve sanıktan şikayetçi olmayan mağdur C.. D..’nin hayat fonksiyonlarını 6. derecede etkileyen kemik kırıkları, kendi aracında bulunan mağdur E.. K..’ın ise yaşamsal tehlike geçirip, kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayın yargılaması sonunda, sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi ile ağır kusuru sonucu 3 kişinin ölümüne ve şikayetçi olan 3 kişinin ağır şekilde yaralanmalarına neden olan sanık hakkında TCK’nın 85/2. maddesi uyarınca 12 yıl temel ceza belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, katılan ...in adının gerekçeli karar başlığına mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına ve sanık hakkında TCK’nın 50. maddesinin uygulanması

gerektiğine, katılanlar vekillerinin ise ceza miktarına, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna ve sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

gerektiğine, katılanlar vekillerinin ise ceza miktarına, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna ve sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

19.02.2016 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...huzurunda, duruşmada bir kısım katılanların savunmasını yapmış bulunan Av. ... tarafından yetkilendirilmiş Av. ...'in gelmediği anlaşılmakla 19.02.2016 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.