muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/791, Karar No: 2021/1700, Tarih: 24.03.2021

Yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular birlikte değerlendirildiğinde; davalı tanıklarının bir kısmı dinlenmeden, olaya ilişkin bilgi ve görgülerine başvurulmadan sonuca gidilmiş, diğer bir söyleyişle davalının tanık delili toplanmayarak savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Hâl böyle olunca, davalının bildirmiş olduğu tanıkların dinlenmesi, toplanan deliller toplanacak delillerle birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Dahili davalıların açıklanan nedenden ötürü yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun′un 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10037, Karar No: 2019/11692, Tarih: 02.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10037 E.  ,  2019/11692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15043, Karar No: 2012/15689, Tarih: 30.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15043 E.  ,  2012/15689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 23/01/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, ölenle yakınlık derecesi ile yukarıda gösterilen ilkeler gözönünde tutulduğunda ölenin kardeşleri olan ..., ... ve ... için takdir olunan manevi tazminat miktarları fazladır. Davacılar için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1438, Karar No: 2017/3561, Tarih: 22.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1438 E.  ,  2017/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından düzenlenen raporda, her bir sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.06.2017 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamından olumsuz bir çevre ve aile hayatı olan mağdureye ilk olarak henüz on yaşındayken annesinin erkek arkadaşı olan ... ismindeki bir erkeğin cinsel istismarda bulunduğu daha sonra on iki yaşındayken erkek arkadaşı ... tarafından nitelikli cinsel istismara uğradığı, bu eylemden sonra arkadaşı ...'in kendisini aldattığı düşüncesiyle bunalıma girdiği, ardından hayat kadını olan ... ile tanıştığı bu kişinin mağdureyi farklı kişilere pazarladığı ve mağdurenin ...'ın istismarı olayından sonraki iki buçuk yıllık süreçte en az yirmi yedi kişinin cinsel istismarına maruz kaldığı anlaşılan olayda sayın çoğunlukla görüş ayrılığımız sanık hakkında TCK.'nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına yönelik olarak çıkmıştır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu (ATK) raporlarında ... ve ...'ın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de mağdurenin suç tarihlerinde on ve on iki yaşında olması ve ...'in eyleminin nitelikli olması dikkate alındığında bu eylemlerle birlikte tüm eylemlerin mağdurenin ruh sağlığını bozacak nitelikte olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

ATK 6. İhtisas Dairesi 20 Mayıs 2012 günlü raporunda mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın ... dışındaki tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle oluştuğunu tespit etmiştir. Bunun üzerine mahkeme ilk kararında sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasını uygulamış ancak bu karar Dairemizin 02 Kasım 2015 günlü kararında "Her bir sanığın işlediği suç yönünden mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti gerekir" gerekçesiyle bozulmuştur. Bunun üzerine tekrar ATK dan rapor aldırılmış. ATK Genel Kurulu 01 Eylül 2016 günlü raporunda ''Ruh sağlığını cinsel istismarda bulunan tüm sanıkların birlikte bozduğu sanık ayrımının yapılamadığını'' tespit etmiştir.

Görüleceği gibi ATK 6. İhtisas kurulu raporu ile ATK Genel Kurulu raporu arasında esasen bir fark bulunmamaktadır. Her ikisi de sanıkların eylemlerinin birlikte ruh sağlığını bozduğunu kabul etmektedir. Oysa TCK 103/6 madde ve fıkrasının uygulanabilmesi için bozma kararında da belirtildiği gibi sanığın eylemi (Her bir sanığın eyleminin ayrı ayrı) sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun açık ve net olarak, şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespitinde zorunluluk vardır. Ruh sağlığının tüm eylemlerin etkisiyle bozulması ya da eylemlerin birlikte ruh sağlığını bozmuş olması TCK 103/6. madde ve fıkrasının uygulanması için yeterli değildir. Her eylemin ruh sağlığını bozma potansiyeli var bu nedenle her eylem ruh sağlığını bozmuştur denemez. Hangi eylemin ya da eylemlerin ruh sağlığını bozduğu tespit edilememiştir. Bu nedenlerle sanığın eylemi sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun şüphede kaldığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında TCK.nın 103/6 madde ve fıkrasının uygulanamayacağı düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/10219, Karar No: 2023/10989, Tarih: 08.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10219 E.  ,  2023/10989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/206 E., 2023/233 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, asıl ve birleşen dava davalısı Kurum vekili tarafından temyizi neticesinde ilk kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; bu kararın da bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir. Davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, birleşen dava dilekçesinde, eşi ...'ın 01.12.1985 ilâ 31.03.1990 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini, asıl davada, eşinin 11.07.2006 tarihinde vefatı nedeniyle kendisine ölüm aylığı bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen dava davalısı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin18.06.2015 tarihli ve 2011/826-2015/206 sayılı kararı ile "Davacının murisi ...'ın 01.12.1985-31.03.1990 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun'a tabi Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine,

Eğer askerlik borçlanması yapılmış ise davacının murisi ...'ın ölüm tarihini takip eden ay başı olan 01.08.2006 tarihinden itibaren davacının ölüm aylığına hak kazandığına ve ölüm aylığının bağlanmasına" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen dava davalısı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Eğer askerlik borçlanması yapılmış ise davacının murisi ...'ın ölüm tarihini takip eden ay başı olan 01.08.2006 tarihinden itibaren davacının ölüm aylığına hak kazandığına ve ölüm aylığının bağlanmasına" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen dava davalısı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 05.07.2018 tarih ve 2016/451- 2018/6455 sayılı kararında; "Eldeki davaya konu somut olayda, 01.12.1985 tarihli Tarım Bağ-Kur tescili aynı tarihte terk verildiği, davacının 01.12.1985 ile 31.03.1990 arası 2926 sayılı Kanun'a tabi sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi, ürün satışı veya bu satışlardan yapılan prim tevkifatı bulunup bulunmadığı hususları ayrıntılı olarak araştırılarak, sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, aylık tahsisi için prim ödeme koşulu da yerine getirilmeden karar verilmiş olması ve şarta bağlı olarak karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde olmamıştır. Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir."gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 02.10.2020 tarihli ve 2018/353-2020/342 Karar sayılı kararı ile

" A-1-) Davacı tarafından ölüm aylığı bağlanmasına ilişkin istemin reddine,

B-1)Dosyamız ile birleşen ... 13. İş Mahkemesine ait 2012/531 Esas sayılı dosyada

Davacı tarafından açılan davanın kabulüne,

Davacının murisinin 01.12.1985-31.03.1990 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kurlu olarak çalıştığı ve 1775 gün sigortalılık süresinin bulunduğunun tespitine ” karar verilmiştir.

C. 2 nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B-1)Dosyamız ile birleşen ... 13. İş Mahkemesine ait 2012/531 Esas sayılı dosyada

Davacı tarafından açılan davanın kabulüne,

Davacının murisinin 01.12.1985-31.03.1990 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kurlu olarak çalıştığı ve 1775 gün sigortalılık süresinin bulunduğunun tespitine ” karar verilmiştir.

C. 2 nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 20.09.2021 tarih ve 2021/1833-2021/10574 Karar sayılı kararında; "Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının murisi ...’ın 506 sayılı Kanun kapsamında toplam 215 gün sigortalılığı bulunduğu, 29.11.1985 tarihli bildirgeye göre, ...’ın 01.12.1985 tarihi itibarıyla 2926 sayılı Kanun'a tabi olarak kayıt ve tescilinin Muhtarlık tarafından yapılan onay uyarınca resen yapıldığı, 01.12.1985 tarihli Tarım Bağ-Kur tescili aynı tarihte terk verildiği, 01.09.2005-11.07.2006 arasında toplam 310 gün 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığı bulunduğu, 29.03.2011 tarihli Tarım Bağ-Kur ekstresi uyarınca Kurumca kabul edilen sürelere göre, 31.03.2011 tarihi itibariyle borcunun bulunmadığı, Kurum kayıtlarına 22.09.2004 tarih 38982 varide no ile intikal eden Muhtar ... ve Aza ... imzalı ilmuhaberde, ...’ın ... ilinde ikamet ettiği, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyetinin olmadığı belirtildiği, ilmuhaberde ... ilinde ikamet ettiği belirtilmesi karşısında, davacının hangi tarihten itibaren ...’da ikamet ettiği araştırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan, Mahkemece, aylık bağlama koşulları gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti için prim ödemesi sağlanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca varılması yerinde olmamıştır." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 02.08.2022 tarih 2021/380-2022/344 sayılı kararı ile "A-1-) Davacı tarafından ölüm aylığı bağlanmasına ilişkin istemin kabulü ile

Davacının murisi ... Kimlik nolu ...’ın ölüm tarihini takip eden aybaşı olan 01.08.2006 tarihinden itibaren ölüm aylığına hak kazandığının tespiti ile davacıya ölüm aylığı bağlanmasına,

B-1) Dosyamız ile birleşen ... 13. İş Mahkemesine ait 2012/531 Esas sayılı dosyada

Davacı tarafından açılan davanın kabulü ile

Davacının murisinin 01.12.1985-31.03.1990 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kurlu olarak çalıştığı ve 1775 gün sigortalılık süresinin bulunduğunun tespitine” karar verilmiştir.

E. 3 üncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B-1) Dosyamız ile birleşen ... 13. İş Mahkemesine ait 2012/531 Esas sayılı dosyada

Davacı tarafından açılan davanın kabulü ile

Davacının murisinin 01.12.1985-31.03.1990 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kurlu olarak çalıştığı ve 1775 gün sigortalılık süresinin bulunduğunun tespitine” karar verilmiştir.

E. 3 üncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 21.11.2022 tarih ve 2022/11467 -2022-14579 sayılı kararında, "Eldeki davada, davacının askerlik borçlanmasına ilişkin borçlanma bedelini 14.03.2022 tarihinde ödemesi ve aylık bağlanması için aranan şartın askerlik borçlanması ödenmesi sonucu gerçekleşmesi karşısında, davacıya askerlik borçlanma bedelini ödeme tarihini takip eden aybaşından itibaren ölüm aylığının bağlanması gerektiği halde ölüm tarihini takip eden aybaşından itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi hatalı olmuştur. " gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozma kararı doğrultusunda yapılan incelemede;

"A-1-)Davacı tarafından ölüm aylığı bağlanmasına ilişkin istemin kabulü ile

Davacının murisi ... Kimlik nolu ...’ın askerlik borçlanmasını gerçekleştirdiği 14.03.2022 tarihini takip eden aybaşı olan 01.04.2022 tarihinden itibaren ölüm aylığına hak kazandığının tespiti ile davacıya ölüm aylığı bağlanmasına,

B-1)Dosyamız ile birleşen ... 13. İş Mahkemesine ait 2012/531 Esas sayılı dosyada

Davacı tarafından açılan davanın kabulü ile,

Davacının murisinin 01.12.1985-31.03.1990 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kurlu olarak çalıştığı ve 1775 gün sigortalılık süresinin bulunduğunun tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; bozma kararı eksiklikleri giderilmeden karar verildiğini, davacının aylık bağlama talebinin reddi gerektiğini, aylık bağlama şartları oluşmadığını, davacının murisinin Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak çalıştığının tespitinin usule ve yasaya aykırı olduğunu, davacının, murisinin Tarım Bağ-Kur sigortasına tabi çalışmasını ispatlayamadığını, dosyada alınan bilirkişi raporu da hükme elverişli olmadığını, davacının davasının reddi gerektiğini belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada, Kurum işleminin iptali, davacının murisinden dolayı 4/1-b kapsamında ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine; birleşen davada, davacının murisinin 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada, Kurum işleminin iptali, davacının murisinden dolayı 4/1-b kapsamında ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine; birleşen davada, davacının murisinin 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86 ıncı maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Asıl ve birleşen dava davalısı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2553, Karar No: 2021/5994, Tarih: 14.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2553 E.  ,  2021/5994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.09.2021 günü temyiz eden davalı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldi. Davalı ... vekili Av. ...'ın yokluğunda karar verilmesine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Okundu dosyasına konuldu. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.050 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 14.09.2021 (Salı)