muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9418, Karar No: 2017/17806, Tarih: 19.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9418 E.  ,  2017/17806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ...ve davacılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 19.12.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı şirket temsilcisi... ile davacı vekilleri Av....uruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davacılardan....Oto Koruma ve Gel.San. Tic.Ltd. Şti'nin 14.08.1993 tarihli kira sözleşmesi ile .... ve Deri Koruma Hiz.Tic. Ltd. Şti'nin ise 01.08.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalı ...'nın maliki ve kiralayanı bulunduğu.... Caddesi No:206/B .../.... adresindeki işyerinin müşterek kiracıları olduğunu, davacı şirketlere ait kira sözleşmeleri devam ederken, aynı taşınmazın, davacıların bilgisi dışında, davalı mal sahibi ... ile davalı ... Tic San Ltd Şti arasında ayrı bir kira sözleşmesi düzenlenerek davacı kiracıların mecura girişlerinin engellendiğini, bunun üzerine .... 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/248 sayılı dosyasında müdahalenin meni davası açtıklarını ve bu davada talepleri yönünde karar verildiğini, kararın onandığını, kesinleşen ilam uyarınca mecurun 21.08.2007 tarihinde davacılara teslim edildiğini, ancak aradaki 4 yıllık sürede davacıların yüksek miktarda zarara uğradıklarını belirterek, 15.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müstereken ve müteselseline tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda taleplerini 752.000 TL olarak ıslah etmişlerdir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... ..., davacılarla imzalanan 01.01.1993 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 01.08.2003 tarihine kadar devam ettiğini, bu tarihte davacıların onayı ile sözleşmelerin fesh edildiğini, kiralanan işyerinin verimliliğinin düşmesi üzerine,....'in şirketteki tüm hisselerini diğer ortak....'na devretmesinin ve nizalı adresteki tüm demirbaşların bu kişinin aynı adreste....'in kuracağı ..... Ltd. Şti'ne devretmesinin ve bu adresin aralarında akdedilen franchise sözleşmesi uyarınca ...moto... Ltd. Şti. tarafından işletilmesininin kararlaştırıldığını, şirket ortaklarının birbirleri arasındaki ihtilaflar nedeniyle mevcut davaların açıldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı şirketlerin işyerindeki faaliyetleri engellendiği için hasılat kaybına uğradıkları iddiası kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 08.12.2015 tarih, 2015/6757 esas 2015/10824 karar sayılı ilamıyla “... Davacı kiracıların yaklaşık 4 yıl boyunca işyerlerini kullanamamaları karşısında hiçbir zararlarının bulunmadığının kabulü hayatın olağan akışına uygun değildir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporları da hükme esas almaya yeterli olmadığı gibi denetime de elverişli değildir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 42. maddesi ve 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK 50/2 maddesinde “uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa Hakim, olayların akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler” hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda mahkemece, gerektiğinde konusunda uzman bilirkişi yada bilirkişilerden yeniden rapor alınarak davacı kiracıların kiralananı kullanamadığı süre içinde uğradığı zarar tespit ettirilmeli, bilirkişilerce bir zarar tespit edilememesi halinde ise 6098 sayılı TBK'nun 114/2 maddesi yollamasıyla aynı kanunun 50/2 maddesi göz önünde bulundurularak inceleme yapılıp, sonucuna göre davacıların zararının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile davacıların zararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin doğru bulmadığı” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; ek bilirkişi raporu alınarak, davanın kabulü ile 752.000 TL ‘nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkeme ilamı, davacılar vekiline 16.11.2016 günü, davalı vekilinin temyiz dilekçesi ise 30.12,2016 günü tebliğ edilmiş ve hüküm, davacılar vekilince katılma yoluyla HUMK'nun 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 30.12.2016 tarihinde temyiz edilmiştir. 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, davacılar vekilinin HUMK'nun 432/4 ncü maddesi uyarınca, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3- Borçlar Yasasının 96. maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir.

Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır: kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Borcun yerine getirilmesinin kusurla olanaksız hale gelmesinde, temerrüde düşen borçludan, gecikmiş ifa ile birlikte gecikme dolayısıyla tazminat istenmesinde yahut borçlunun temerrüdü halinde ifadan vazgeçilip, ifa yerine tazminat istenmesinde ve sözleşmenin olumlu biçimde ihlalinde, müspet zararın giderimi söz konusu olur. (Prof. Dr. H. Tandoğan Türk Mesuliyet Hukuku 1961 s. 426 vd.).

Borçlar Kanununun 106. maddesi, sözleşmelerde borçlunun temerrüdü sonucu borç yerine getirilmemişse alacaklıya üç yetki tanımıştır. Alacaklı her zaman için ifa gecikme tazminatı isteğinde bulunabilir; derhal ifadan vazgeçip müspet zararının tazminini isteyebilir veya ifadan vazgeçip akdi fesheder ve menfi zararını isteyebilir.

Müspet zarar, alacaklının ifadan vazgeçerek zararının tazminini istemesi halinde söz konusu olur: sözleşme ortadan kalkmamaktadır, yalnız alacaklının ifaya ilişkin talep hakkının yerini müspet zararının tazminine dair talep hakkı alır. Burada sözleşmenin feshedilmesinden değil borcun ifa edilmemesinden doğan zararın söz konusu olduğu gözardı edilmemelidir.

Menfi zarar ise, uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Başka bir anlatımla sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır. Menfi zarar borçlunun sözleşmeye aykırı hareket etmesi yüzünden sözleşme hüküm ifade etmemesi dolayısıyla ortaya çıkar (...., age., s. 427). Bu husus Borçlar Kanununun 108. Maddesindeki düzenlemeden kaynaklanmıştır: burada alacaklının sözleşmenin hükümsüzlüğünden kaynaklanan zararının tazmini söz konusudur. Çünkü sözleşme fesih edilerek hükümsüz olduktan sonra tekrar sözleşmeye dayanarak borcun ifa edilmemesinden doğan zarardan söz edilemez; istenilecek zarar menfi zarardır.

Menfi zarar kavramına şunların gireceği kabul edilmektedir (Tandoğan, age., s. 427-428): Sözleşmenin yapılmasına ilişkin giderler: Harçlar, posta giderleri, noter ücreti gibi; Sözleşmenin yerine getirilmesi ve karşılık edanın kabulü için yapılan masraflar; Sözleşmenin yerine getirilmesi dolayısıyla uğranılan zarar: gönderilen şeyin yolda kaybolması gibi; sözleşmenin geçerliğine inanılarak başka bir sözleşme fırsatının kaçırılması dolayısıyla uğranılan zarar; hükümsüz sayılan sözleşmeyle satın alınan şey, örneğin o zaman başkasından 100 liraya alınabilirken şimdi 120 liraya alınabilmesi; başka bir sözleşmenin yerine getirilmemesi dolayısıyla uğranılan zarar; dava masrafları.

Bu tür bir zarar ayrımı, sözleşme sorumluluğunda söz konusu olmaktadır. Genel olarak menfi zarar: sözleşmenin kurulmamasından veya geçerli olmamasından; müspet zarar ise, ifa edilmemesinden doğan zararı ifade eder (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 8. Baskı, s.482).

Kâr kaybı ise kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kardan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kardan yoksun kalan kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir.

İki taraflı sözleşmelerin karşı tarafça haksız feshedildiği hallerde Borçlar Kanununun 106. ve 108. maddeleri hükümleri gereğince kâr kaybı zararına uğrayan tarafın isteyebileceği zararın saptanmasında; sözleşme ifa ile bitseydi zarar görenin elde etmesi muhtemel bütün gelirlerden, yapması gereken tüm zorunlu harcamalar ile sözleşme süresinden önce feshedildiğinden, sözleşmenin süresinden önce feshi nedeniyle sağladığı yani tasarruf ettiği haklar ve yine bu süre içerisinde başka işten sağlayacağı veya kasten sağlamaktan kaçındığı kazanç miktarlarının toplamı indirilerek bulunur. Bu şekilde elde edilecek fark miktara ise net kâr denilir. Bu yönteme uygun kâr kaybı zararı hesaplanırken davacının davalıya ödemesi gereken kira paraları da davacının yapması zorunlu giderler arasında bulunmaktadır.

Somut olayda; Davacı şirketlerin davalılardan mal sahibi ve kiraya veren ... ile düzenlenen sözleşmeler gereğince kiracı oldukları yerin davalı ... tarafından diğer davalı ... Tic. San. Ltd. Şti.'ne kiralandığı ve davacıların kiralanana alınmadıkları, davacıların bunun üzerine açtıkları müdahalenin meni davasının kabul edilerek davalıların müdahalelerinin menine karar verildiği, kesinlen bu ilam üzerine davacıların kiralanana 21.08.2007 tarihinde tekrar girip kullanmaya başladıkları, davacıların 01.09.2003 ile 21.08.2007 tarihleri arasında kiralanan işyerini kullanamamaları nedeniyle uğramış oldukları zararın tahsilini talep ettikleri hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece, bilirkişi raporları doğrultusunda, davanın kabulü ile 752.000 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de, bilirkişi raporları yeterli olmadığı gibi denetime de elverişli değildir.

Hükme esas alınan 20.09.2016 tarihli bilirkişi raporunda, sektörde elde edilebilecek asgari ve azami aylık gelir bilgilerine ilişkin 22.05.2008 tarihli ATO cevabına göre hesaplama yapıldığı belirtilmiş ise de, ATO cevabı dosya arasında olmadığı gibi, İki taraflı sözleşmelerin karşı tarafça haksız feshedildiği hallerde Borçlar Kanununun 106. ve 108. maddeleri hükümleri gereğince kâr kaybı, zarara uğrayan tarafın isteyebileceği tazminatın saptanmasında, sözleşme ifa ile bitse idi zarar görenin elde etmesi muhtemel bütün gelirlerden yapması gereken bilcümle zorunlu harcama kalemleri ile sözleşme süresinden evvel feshedildiğinden süresinden evvel fesih nedeniyle sağladığı yani tasarruf ettiği haklar ve yine bu süre içerisinde başka işten sağlayacağı veya kasten sağlamaktan kaçındığı kazanç miktarları toplamı indirilerek bulunur. Elde edilecek fark miktara da net kâr denilir. Bu yönteme uygun kâr kaybı zararı hesaplanırken davacının davalıya ödemesi gereken kira paraları da elbette davacının yapması zorunlu giderler içindedir.

Bu durumda, Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde, talep edilen dönemden önceki davacı kiracıların kar durumları da dikkate alınarak, kiracıların karının ne olabileceği ayrıntılı ve denetime elverişli bilirkişi kurulu raporu ile tespit edilip mahrum kalınan karın belirlenmesi ve daha sonra Borçlar Kanununun 106. ve 108. maddeleri hükümleri gereğince kâr kaybı zararına uğrayan tarafın isteyebileceği zararın saptanmasında yukarıda belirtilen kesinti yönteminin uygulanması ve hakim tarafından belirlenen bu mahrum kalınan kar üzerinden hakkaniyete uygun bir indirim yapılarak sonucuna göre kar kaybına hükmedilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, ikinci bentte davalının sair temyiz itirazlarının reddine, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ... için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2690, Karar No: 2017/20378, Tarih: 16.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/2690 E.  ,  2017/20378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 55 KE 351 plakalı sayılı aracın TCK'nın 54/4. maddesi gereği müdaderesi

Mahkemece ... plaka sayılı aracın TCK'nun 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine yönelik ek karar, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 54/1. maddesinde, iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunacağının öngörülmesine rağmen, somut olayda motor ve şase numaralarının sahte olduğu belirlenen aracı katılanın yasal yollarla mal edinmiş olması ve araca ilişkin kayıp çalıntı bildiriminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, ...plaka sayılı aracın sahibine iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden müsadereye karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup; katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ek kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13959, Karar No: 2018/5434, Tarih: 19.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13959 E.  ,  2018/5434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ...... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/05/2016 tarih ve 2014/768-2016/360 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi bulunan ...... Ertok'un, davalı .........nın ......... Şubesindeki ......... nolu hesabın sahibi olarak 15/08/1982 tarihinde öldüğünü, hesap üzerinde son işlem tarihinin ise 2001 yılı olarak ilan edilerek ......ye devir listesinde hesap numarasının yer aldığını, muris hesabından da bu şekilde haberdar olduklarını, murisin ölüm tarihinden sonra hesap üzerinde işlem yapıldığının anlaşıldığını, davalı .........ya yaptıkları başvurulardan sonuç alamadıklarını ileri sürerek ......... hesap kayıtlarının incelenmesi ile usulsüz ve yolsuz ilk işlem tarihindeki miktar üzerinden ödeme gününe kadar 3 aylık vadeler dönemi dikkate alınarak ve en yüksek ......... mevduat faizi oranları ile hesaplanarak ortaya çıkacak alacağın belirlenerek davalıdan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, ......ye devredilmesi ilan edilen hesap sahibi ile davacılar murisinin aynı kişi olduğunun kanıtlanamadığını, müvekkilinin 10 yıllık belge saklama sürelerinin dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca mevduat sahibinin alacağının öncelikli olarak ......... kayıtları esas alınmak suretiyle belirleneceği, ...... Ertok'un 1992 yılında vefat etmiş olmasına karşın hesabın açılış tarihinin 1993 olarak gösterilmesinin manuel olarak tutulan hesapların sisteme aktarılmasından kaynaklandığı, murise ait hesabın açıldığı tarihin bu tarihten önceki süreci kapsadığı, söz konusu hesabının 18.09.1989 tarihinde Nenehatun Şubesinde oluşturulduğu, 3 ayda bir faiz ödemeli olarak açıldığı, rapor tarihinde bakiyesinin 460,09 TL olduğu hesabın 1998 ......'dan itibaren incelenen hareketlerinde faiz tahakkuku dışında bakiyeyi etkileyecek hareket görülmediği, mevduat hesap sahibi ...... Ertok'un yasal mirasçıları olmakla ve davacılar dışında mirasçı da bulunmadığı gerekçesiyle 460,09 TL alacak ile birlikte toplam 22.497,35 TL'nin dava tarihinde itibaren işleyecek davalı .........ca üçer aylık .........ca TL mevduata uygulanan azami faiz oranı ile birlikte davalıdan tahisiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, mevduattan kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, bilirkişi ikinci ek raporu benimsenmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, belirtilen raporda varılan sonuç, mahkemenin 7.7.2015 tarihli ara kararında yerinde olarak belirtildiği şekilde davalı .........nın 3 aylık mevduatlara “fiilen” uyguladığı faiz oranları yerine, .........nın TCMB’ye 3 aylık vadeli hesaplar için bildirmiş olduğu “azami” faiz oranları esas alınmak suretiyle yapılan hesaba dayalı olmakla anılan ara kararına aykırıdır.

Şu halde, mahkemece, yukarda açıklanan hususlar gözetilmek suretiyle aynı bilirkişiden ek rapor alınmak yahut gerektiğinde yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de, 3095 sayılı Kanunun 2/son maddesi uyarınca dava tarihinden itibaren TCMB’nin kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranından az olmamak üzere davalı .........ca 3 aylık TL mevduatına uygulanan fiili (akdi) faiz oranları üzerinden temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken davalı aleyhine sonuç doğurabilecek şekilde temerrüt faizine hükmedilmesi de yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenler davacı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19/09/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Sorun, mevduata uygulanacak faiz konusunda toplanmaktadır.

Vade bitiminde vadeli hesapların yenilenmesi hususunda ......... ile mudi arasında bir yazılı veya sözlü mutabakat varsa, ona göre yenileme yapılır. Bu mutabakat mudinin yazılı talimatı ile veya hesap cüzdanına veya vade sonunda müracaat etmesi halinde hesabın aynı vade ile yenileneceğini ifade eden bir ibare konulması ile sağlanır. ......... ile mudi arasında böyle bir mutabakatın bulunmaması halinde vadeli mevduat hesaplarının faizli bakiyelerine vade sonundan itibaren vadesiz mevduat faiz oranı uygulanır.

Bu açıklamadan sonra somut olaya gelindiğinde, vadeli mevduat hesabının vade sonunda yeniden vadeli olarak devam edeceği ileri sürüp kanıtlanmadığı için somut olayda vade sonundan itibaren vadesiz mevduat faiz oranı uygulanması gerekir. Bu durum karşısında yukarıda yazılan kurallara aykırı hesaplama ve bu hesaplamaya dayanarak verilen karar doğru olmamıştır. Tüm bu nedenlerle, somut olayda vadeli mevduat hesaplarının bakiyelerine vade sonundan itibaren vadesiz mevduat faizi uygulanması gerektiği ve kararın bu gerekçe ile davacı yararına bozulması görüşünde olmam nedeniyle çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Üye ...
Yargıtay — Esas No: 2012/4545, Karar No: 2012/14261, Tarih: 12.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/4545 E.  ,  2012/14261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda:

Sanık ... savunmanı Av. ... duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuyla ilgili 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi değerlendirilmemiş ise de; adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, anılan Yasa hükmünün uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı, sanık ... savunmanları ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 12.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.