muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/687, Karar No: 2021/1673, Tarih: 14.12.2021

22. Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler gözetilerek Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş. vekilinin yetkiye ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Bozma kapsamına göre davalı ... Elektrik Enerjisi İth. İhr. Toptan Satış A.Ş. vekilinin tüm, davalı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

İstekleri hâlinde temyiz peşin harçlarının yatıranlara geri verilmesine,

Davalı ... Elektrik Enerjisi İth. İhr. Toptan Satış A.Ş yönünden; aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık,

Davalı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş. yönünden; aynı Kanun’un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı ve kesin olmak üzere, 14.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4219, Karar No: 2013/1014, Tarih: 13.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/4219 E.  ,  2013/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kardeşini öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1- TCK'nun 82/1-d, 35, 29, 62, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası,

2- TCK'nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 1500 YTL adli para cezası.

3- 6136 sayılı yasa'nın 15/1, 62, 53/1-2-3, 54 maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 375 YTL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ...'ye, mağdur ...'i olası kastla yaralama suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin bu suçun vasfına yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince uyarınca reddine karar verilmiştir.

2.a) Sanık ...'nin av tüfeği ile mağdur ...'ya ateşi sonucunda, mağdurun sağ omuz ve sırt bölgesinde saçma taneleri girişine bağlı olarak yaralandığı olayda, zararın ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Yasanın 13 ila 20 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini yerine 13 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Mağdur ...'nın, sanık ...'nin eşi ile arasındaki cinsel birliktelik boyutuna ulaşan ilişkiden ibaret haksız tahrik oluşturan eylemi nedeniyle; 1/4 ila 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulaması sırasında, daha vahim olaylar da dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul oranda cezadan indirim yapılması yerine azami hadden indirim yapılarak eksik ceza tayini,

c) Adli sicil kaydına göre sanık ...'nin, İnegöl Sulh Ceza Mahkemesi'nin 08.09.2004 tarih 2000/230-563 karar sayılı ilamı hırsızlık suçundan aldığı hapis cezasından çevrilme 3.467 TL adli para cezasının 03.01.2006 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması

.../...

karşısında, söz konusu ilamın infaz şerhli bir örneğinin dosyaya getirtilerek, kurulan hükümlerde sanık hakkında TCK 58. madde hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

d) 5320 sayılı Kanunun 13/1 ve ilgili yönetmeliğin 8/3 maddesi gereğince, baro tarafından atanan müdafiiye ödenen ücretin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 10.02.2004 tarih ve 4-296/27 sayılı kararı gereğince kısa kararda yargılama giderinin miktarı gösterilmemiş ise de; sanık ...'den alınmasına karar verilmesi ve gerekçeli karar da da denetime imkan verecek şekilde yargılama giderlerinin ayrıntılı olarak gösterilmesi karşısında kısa karardaki eksiklik, mahallinde düzeltilebilir görülerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 10.02.2004 tarih ve 4-296/27 sayılı kararı gereğince kısa kararda yargılama giderinin miktarı gösterilmemiş ise de; sanık ...'den alınmasına karar verilmesi ve gerekçeli karar da da denetime imkan verecek şekilde yargılama giderlerinin ayrıntılı olarak gösterilmesi karşısında kısa karardaki eksiklik, mahallinde düzeltilebilir görülerek bozma nedeni yapılmamıştır.

4) Sanık ... hakkında kardeşi mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni dışında öldürmeye teşebbüs suçunda tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bentlerin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine; karar verilmek suretiyle CMUK 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN vesair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 11/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7928, Karar No: 2014/13455, Tarih: 20.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/7928 E.  ,  2014/13455 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... . aleyhine 18/02/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 20/10/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

.....

KARŞI OY YAZISI

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu edilen ve davacının yürüttüğü "... ....." adıyla bilinen soruşturmanın kamuoyunun ilgisi çektiği ve güncel olduğu kabul edilmekle birlikte yayında kullanılan başlık ve haberin içeriği gözetilerek, davacının fotoğrafı da verilerek yapılan yayın gerçek olmadığı gibi, davacıyı bir kesime hedef olarak göstermekte olup, davacının görevi ve ..... emsal uygulamaları karşısında davacının kişilik haklarının ihlal edildiği kabul edilerek, uygun bir miktar manevi tazminat hükmedilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan Dairemizin çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum. 20/10/2014

-/-

....

Davaya konu yazılı yayının tarihi itibariyle ilgili sayfasında kullanılan başlık “TAHRİFATÇI SAVCILARA YARGITAY YOLU” biçimindedir. Haberin devamında ise “meslekten ihraç ve hapis cezası isteniyor” alt başlık olarak “evrakta tahrifat yaptı” başlığı kullanılarak “..... 3. Sulh Caza Mahkemesi. ….. sayılı kararını tahrif ettikleri” gibi tanımlamaların yer aldığı görülmektedir. Gerek manşet sayfasında gerek ise iç sayfada davacı ve diğer savcıların değişik cephelerden çekilmiş resimlerinin basıldığı görülmektedir. Davacı taraf yukarıda saydığımız manşet, alt manşet ve metin içindeki ifadelerin kişisel haklarına saldırı teşkil ettiğini ve ayrıca görüntüsünün yayınlanmasının (cumhuriyet savcısının ayrı ayrı resimlerinin basılmasının) kişisel haklarına saldırı teşkil ettiğini açıklayarak dava açmıştır. İlk derece mahkemesi kararında ana çizgi itibariyle basın özgürlüğüne dayanmış ve haberin güncel olduğu ve benzeri düşüncelerle davacı tarafın talebini reddetmiştir. Sayın çoğunluk ilk derece mahkemesi gerekçesinin yeterli olduğu esasıyla davanın reddine ilişkin kararın onanması yönünde görüş belirtmiştir. Sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılmamaktayım.

1-“... .....” soruşturması sonucu itibariyle ucu siyasallara dayanan bu anlamda ne yazık ki savcı-yargıç teminatına aykırı baskıların (salt ülkemiz açısından) doğabildiği bir soruşturmadır. Yabancı ülkede mahkum olan bir kısım soruşturma sanıklarının bulunmasına rağmen ülkemizdeki soruşturmanın kapatılmış olması buna karşın yabancı ülkedeki soruşturmanın bir takım aşamalardan geçen dosyaların içeriğine göre soruşturma yapan Cumhuriyet Savcılarının yargılanmış olması sadece ibret verici olsa gerektir. Korkulan odur ki bu tür gelişmeler yerleşik bir gelenek haline dönüşmek üzeredir.

2-İlk derece mahkemesinin gerekçesinde dayandığı basın özgürlüğüne ilişkin genel kurallar basın tarafından tersine kullanılamaz. Bu anlamda basın, örneğin delil üretemez. Basın sadece bir soruşturmanın açılmasını sağlamak üzere yayın yapabilir, işaret verebilir. Bu anlamdaki yayın dahi kanıt sayılamaz. Basın bu dosyada yabancı ülkede yargı önüne çıkarılan ve yargılama konusu yapılan bir suçun ülkemizde varsa uzantılarını soruşturma yapılmasını sağlamak için yayın yaptığı takdirde basın özgürlüğünü kullanmada iyi niyetlidir ve kamu yararını korumaktadır. Bu olayda ise durum bunun aksine olup soruşturmayı yapan savcılar öncelikle resimleri yayınlanarak hedef haline getirilmektedir. İkinci olarak yayın konusunda “tahrifatçı” tanımlaması bir cumhuriyet savcısı veya yargıç için telafisi mümkün olmayan bir suçlamadır. Öyle ki tahrifatçılık hukukumuzda halen yüz kızartıcı bir eylemdir. Ve ilgili Cumhuriyet Savcısının sırf bu soruşturmaya ilişkin bu itham konusu nedeniyle mahkumiyeti de söz konusu değildir. Cumhuriyet Savcısı olan davacının resmi yayınlanmamış olsaydı dahi "tahrifatçı savcı" tanımlaması davanın tam olarak kabulünü gerektiren bir saldırıdır. Böyle bir tanımlama ve resim yayınlamasının davacının mensubu olduğu yargı camiasında uğradığı moral tahribatının ilk derece mahkemesi yargıçlarını tam olarak değerlendirmesi gerekirdi. Bu saldırı nedeniyle davacının açtığı dava reddedildiğine göre davacı savcının eşi tahrifatçı bir savcının eşi, çocukları da tahrifatçı bir savcının çocukları konumundadır. Oysa bu cumhuriyet savcısı yukarıda niteliklerini belirttiğimiz bir soruşturmanın yapılmasında yer alan yargısal bir görevlidir.

3-Üst hukuk sistemi olarak kabul ettiğimiz AİHM tatbikatının göz ardı edilmesi son derece yanlıştır. Ünlü “... ....” da İtalya’da mafya soruşturmasını yapan savcı ...... “kibirli” biri olarak suçlanmıştır. Kendisinin mahkeme kararıyla kazandığı tazminatın doğruluğu AİHM tarafından kararlaştırılmıştır. Zira AİHM göre ....’ye yapılan saldırı sadece ....elli’nin kişilik haklarına ilişkin olmayıp .....’nin önünde savunma yapacak olan başka insanların hukuksal güvenliğini de sarsan bir saldırıdır. Zira .... kibirli bir savcı ise onun önünde hak arayan insanlar kibirli bir savcının yanlış kararlar nedeniyle haklarına kavuşamayabilir. Bu neden saldırı doğrudan doğruya yargı otoritesinin tarafsızlığına bağımsızlığına ve yargıç güvencesine yapılan bir saldırıdır.

-/-

.....

Somut olaya geldiğimizde “TAHRİFATÇI SAVCI” en azından onbinlerce soruşturma yapmış, en azından onbinlerce iddianame yazmış, onbinlerce sanığın lehine temyiz dilekçeleri yazmış olabilir. Basının tahrifatçı savcı nitelemesini kabul ettiğimiz takdirde veya bir savcıyı “tahrifatçı” kabul ettiğimiz takdirde günümüzde de ayan beyan görüldüğü gibi yüzbinlerce karara imza atan yargıç ve cumhuriyet savcısının bu kararlarının “tahrifatçı” olmaları nedeni ile büyük bir şaibe doğacaktır. Bu durumda sarsılan sadece o savcının itibarı mıdır, yoksa yüzbinlerce kararın üreticisi olan yargı otoritesi midir.?

4-Yargıç veya savcı eleştiriden elbette muaf değildir. Kusurlu soruşturma teknikleri uygulayan bütün savcılar basın tarafından eleştirilmelidir. Suç işliyorsa yargılanmasının önü açılmalıdır.Bu tür noktaları basın haber-eleştiri-yorum konusu yapabilir. Ancak hiçbir haber-eleştiri-yorumun “aşma” oluşturmaması gerekir. Basın “tahrifat ile suçlanan savcılar” dememektedir. Savcıların doğrudan tahrifatçı olduğu yönünde bir yargı belirtmektir. Bu eylem basın özgürlüğü kapsamında değildir. Bütün bunlar davanın kabulünü gerektirmektedir.

5-Basının “aşması” somut olayda sırf davacı yönünden değerlendirildiğinde çok yoğundur. Bu soruşturmaya ilişkin olmak üzere aynı davalının seri haber-eleştiri yorum yayınlarında haber verme kamu görevini aştığı anlaşılmaktadır. Örneğin her yayında resim basma ve her yayında evrakta tahrifat tanımlamalarının yapılmış olması davanın kusurunun yoğunluğunu gösterir. Bu kusurun yoğunluğu basın özgürlüğünü kullanma anlamında kötü niyetliliği ele verir, moral tahrifatını artırır, hedef göstermede devamlılık getirir. Bir başka yönüyle de amaç aynı tanımlamalar ile yayın yapmak ve sürekli hedef göstermek yürütülen bir adli soruşturmayı etkilemektir. Bu nedenle basının “aşma” çizgisinin hukuk önünde sorgulanamayacağı hale gelmesi basın özgürlüğünün gün gelip ..... anlamında tetikçiliğe dönüşebilmesine yol açacaktır. Konu bu anlamda da değerlendirildiğinde özellikle AİHM kriterleri yönünden bakıldığında davacının kişilik hakları yönünde ne denli saldırı altında olduğunu saptamak gerekir.

Bu nedenle sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 20/10/2014
Yargıtay — Esas No: 2018/8506, Karar No: 2019/2693, Tarih: 04.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8506 E.  ,  2019/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret, bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6545 sayılı Kanunun 72. maddesi uyarınca CMK'nun 231/8 maddesine yapılan ek cümle ile “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” şeklinde düzenleme getiren uygulamanın, suç tarihinden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibarıyla hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel bir sabıkasının bulunmadığı, suçlar nedeniyle müştekinin giderilmesi gerekli somut maddi bir zararının da bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; 5271 sayılı CMK'nun 231/6. maddesinin (b) bendinde yer alan “Suça sürüklenen çocuğun, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” gözönünde tutularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunun karar yerinde tartışılarak, anılan Kanun maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK’nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

./..

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3183, Karar No: 2014/8172, Tarih: 05.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3183 E.  ,  2014/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairenin 17.12.2013 tarihli geri çevirme kararının 2 nolu bendi gereğince ...Belediye Başkanlığı'na yazılan müzekkereye verilen cevapta dava konusu taşınmazın el atma tarihi olan 15.08.1983 tarihi itibariyle imar planları içinde bulunmadığı, ...Belediye Başkanlığı sınırları içinde kaldığı, yol su elektrik vb. belediye hizmetlerinden faydalandığı belirtilmişse de, etrafının meskûn olup olmadığı ile ilgili bir cevap verilmemiş olmakla müzekkere gereğinin eksik yerine getirildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle dava konusu ...Mahallesinde bulunan 116 ada 26 parsel sayılı taşınmazın el atma tarihi olan 15.08.1983 tarihinde etrafının meskûn bulunup bulunmadığı ilgili belediye başkanlığından,

2-Somut emsal olarak incelenen ...Mahallesinde bulunan ...ada 4 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu ...Mahallesinde bulunan 116 ada 26 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 116 ada 26 parsel sayılı taşınmazın 14.02.2012 olan değerlendirme, emsal olarak incelenen ...ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 04.01.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan ...ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 04.01.2008 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8700, Karar No: 2019/1554, Tarih: 18.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8700 E.  ,  2019/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2012 takvim yılında sahte müstahsil makbuzu ve sahte fatura düzenleme“ suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması ile sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmemesine karşın, ... tarafından tanzim edilen 12.03.2013 tarihli ve 2013/A-2242/22 sayılı vergi suçu raporu ve eklerinde, sanığın yeterli miktarda deposu, işçisi, aracı bulunmadığı halde 2012 takvim yılında 37.861.407,05 TL bedelinde hububat alışı karşılığında müstahsil makbuzu ile aynı dönemde KDV dahil toplam 44.581.501 TL bedelli satış faturası düzenlediğinin belirlenmesi, mal alışlarının büyük çoğunluğu Şubat-Mart ve Nisan aylarında gerçekleşmesine rağmen, satışların Haziran-Ağustos-Eylül-Ekim ve Kasım aylarında yapılması, aradan geçen dönemde hububatı depolayacak bir alana sahip olmaması ve sanığın yüksek tutardaki alım-satımlarının tamamını nakit olarak gerçekleştirdiğini beyan ederek herhangi bir ödeme belgesi ibraz edememesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında “2012 takvim yılında sahte belge düzenleme” suçundan mahkûmiyet kararı veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; sanığın aynı takvim yılı içerisinde

birden fazla sahte belge düzenleme şeklindeki eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “2012“ şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin, dosya içerisinde yer alan ayrıntılı fatura bilgileri uyarınca “07.11.2012“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltan nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.