muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/36771, Karar No: 2024/9827, Tarih: 09.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/36771 E.  ,  2024/9827 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1317 E., 2017/1214 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2017 tarihli ve 2017/49 Esas, 2017/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, suç işleme kastı bulunmadığına ve suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 128 inci maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36 ncı maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçunu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Maddi olayda; sanığın yargılamanın yenilenmesine yönelik verdiği dilekçede yer alan ifadeleri bir bütün olarak ele alındığında; 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9492, Karar No: 2016/12904, Tarih: 23.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/9492 E.  ,  2016/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Taksirle ölüme neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/11/2015 tarihli ve 2013/4956 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 23/12/2015 tarihli ve 2015/1537 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda, 26/08/2013 tarihinde müşteki ...'ın sancılı gebe olarak doğum yapmak üzere geldiği hastanede, icapçı doktor olarak görev yapan şüpheliye haber verilmesine rağmen hastaneye gelip doğum olayına katılmaması sebebiyle görevli iki ebenin doğum yaptırmaları sırasında bebeği düşürmeleri ve gelişen başka komplikasyonlar nedeniyle bebeğin doğumsal büyük damar ve kalp anomalisi nedeniyle yapılan ameliyat sonucunda öldüğü, şüphelinin bu eylemi ile Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği'nin 42. maddesinde yer alan "A) İcapçı nöbeti (Ev nöbeti): Uzman adedi nöbet tutacak miktarlardan az, fakat birden fazla olan kurumlarda uzmanlar sırayla ev nöbetini tutarlar. Bunun için aylık ev nöbet listeleri hazırlanır. Ev nöbetçisi mesai saatleri dışında kurumun idari ve tıbbi her türlü gereklerinden sorumludur. Ev nöbetçisi akşam vizitlerini yapmaya, mesai dışında bulunduğu yeri bildirmeye, kuruma her davette gelmeye mecburdur" şeklindeki hükme açıkça aykırı davrandığının anlaşıldığı, şüpheli her ne kadar kendisine doğumdan sonra haber verildiğini iddia ediyor ise de, bu durumun telefon arama kayıtları ve doğuma katılan ebelerin beyanı ile açığa kavuşturulabileceğinin anlaşılması karşısında, delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, görevli doktor olan şüphelinin zamanında doğuma katılması halinde doğum olayında ortaya çıkan aksaklıkların önüne geçilebileceği, bu şekilde sorumluların kusur durumlarının ve delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27.06.2016 gün ve 94660652-105-48-3839- 2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2016 gün ve 2016/284833 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27.06.2016 gün ve 94660652-105-48-3839- 2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2016 gün ve 2016/284833 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Sıtkı Koçman Üniversite hastanesinde kadın doğum uzmanı olarak görev yapan ve Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği'nin 42. maddesi uyarınca icapçı nöbeti tutan şüpheli ...'ın, doğum olayı gerçekleştikten hemen sonra kendisine haber verilmesi üzerine 15 dakika içinde hastanede olduğu yönündeki ifadesinin, dosya içinde yer alan 26.08.2013 tarihli hemşire gözlem formunda, “hastanın saat 23.10 da yatırıldığı, saat 01.00 da tam açık doğum masasına alındığı, normal sponten doğum ile 3150 gr bebeğin başının normal çıktığı, fakat gövdenin zorlandığı, bebeğin sodyum ısıtıcıya alındığı ve aspire edildiği, bu arada Dr. ...ve Dr. ... hanıma haber verildiği” bilgisinin yer aldığı, doğuma katılan ebe hemşire ...'ın 26.06.2014 tarihli kolluk ifadesinde ise “....doğum salonuna beraber götürdük. Annenin ağrıları geldikçe ıkınmasıyla bebek başı bir miktar dışarıdan gözüktü, ancak anne yeterince ıkınamadığından bebek daha fazla ilerleyemedi. O nedenle doğumu yaptıran arkadaşım üstten bastırarak yardımcı olmamı istedi. Bebeğin başı tamamen serbestleşmedi. Omuz takılmıştı. Arkadaşım bebeğin başı ile anne arasına ellerini sokamadığı için omuzu kurtaramadı. Bebeğin görünen kısmı morarmaya başladı. Bu esnada bende üstten bası yapmaktaydım. O aralıkta ben daha bebeği tutmadan bebek kontrolsüz bir şekilde fırladı. Kendimi hızlıca yere atıp bebeği kucakladım, ama bebek yere temas etmişti. Ancak bebekte dış görünüş itibari ile düşmeye bağlı herhangi bir şeyi yoktu. Bebeği hemen radyan ısıtıcısının altına aldım. Aspire edip. oksijen verdik, bu arada yardım istediğimiz anestezi teknisyeni geldi. Onlar müdahale ederken ben hemen icapçı çocuk ve doğum uzmanına haber verdim. Her iki hekim gelip bebeği değerlendirdi...”ifadesi karşısında; şüpheli doktorun kendisine haber verilir verilmez hastaneye geldiği, görevinin gereklerini yapmakta ihmal göstermediği, kusuru olup olmadığı konusunda Adli Tıp 1. İhtisas kurulundan alınan 27.07.2015 tarihli ve 3325 nolu raporun dosya içeriği ve oluş ile uyumlu olduğu, yeniden rapor alınmasının ve hastane telefon kayıtlarının incelenmesinin sonuca etkili olmaması nedeni ile, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca dosyada mevcut ön inceleme raporu ve Adli Tıp Kurumu raporunu birlikte değerlendirerek şüphelinin olayda kusuru olmadığı gerekçesi ile KOVUŞTURMAYA YER OLMADIĞINA, karar verildiği, bu karara yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 23.12.2015 tarihli ve 2015/1537 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik bulunmadığından, bu karara yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15684, Karar No: 2013/537, Tarih: 21.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15684 E.  ,  2013/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/01/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca davalı vekili incelenmesi tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu olayla ilgili olan ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/328 esas sayılı takip dosyası ile dava dilekçesinde davacı tarafından davaya konu olayla ilgili olarak Vergi Mahkemesinin 2011/520 esas sayılı dava dosyasında dava açıldığı ve davasının reddedildiği yönünde beyanda bulunduğu anlaşıldığına göre, icra takip dosyasının ve Vergi Mahkemesi dava dosyasının dosya arasına alınması sağlanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davaya konu olayla ilgili olan ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/328 esas sayılı icra takip dosyası ile Vergi Mahkemesinin 2001/520 esas ve 2011/625 karar sayılı dava dosyasının temin edilerek dosya arasına konulmak üzere dava dosyasının yerel mahkemesine geri çevrilmesine 21/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14730, Karar No: 2024/24103, Tarih: 16.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/14730 E.  ,  2024/24103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair 30.06.2022 tarihli kararın sanık müdafiine 26.07.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 16.09.2022 tarihli dilekçesi ile süresinden sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Anayasanın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. maddesi ve 232/6 maddesi gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271 CMK'nın 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295/1 maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi ve kararın son bölümü ile sanık müdafiine yapılan tebligatta temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ve müdafiine meşruhatlı tebligatla, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10227, Karar No: 2021/8600, Tarih: 29.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/10227 E.  ,  2021/8600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme, iftira

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve iftira suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10301, Karar No: 2018/12979, Tarih: 07.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10301 E.  ,  2018/12979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından ‘‘ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına” cümlesinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30570, Karar No: 2024/731, Tarih: 23.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/30570 E.  ,  2024/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/118 E., 2016/22 K.

SUÇLAR : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/118 Esas, 2016/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi ile aynı fıkranın son cümlesi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; alt sınırdan ceza tayini nedeniyle kararın bozulmasına,

Sanığın temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, bir hukuki ilişki nedeniyle tanık ... tarafından verilen 22.09.2013 keşide tarihli ve 30.000,00 TL bedelli çekin keşide tarihini, keşidecinin bilgisi ve rızası dışında 10.05.2014 olarak değiştirip keşideci imzasını taklit ederek parafladığı, daha sonra sözkonusu çeki kullanarak tanık ... adına katılan bankadan 13.02.2014 tarihinde iskonto ve iştira kredisi kullandığı, günü geldiğinde üzerinde tahrifat bulunduğundan bankanın çeki işleme koyamadığı ve alacağını tahsil edemediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki savunmaları ... yapmış olduğu iş nedeniyle ...'dan alacağına karşılık 2013 yılında çek aldığına, çeki aldığı esnada yalnız ve iş yerinde olduklarına, çeki...'in imzalayarak kendisine verdiğine, çekin...'in çeki olduğuna, keşide tarihi yaklaştığında...'in borcu ödeyemeyeceğini söylediğine, birkaç ay cebinde beklettiğine,...'i daha sonra tekrar aradığında "çekin tarihini uzatalım, çeki benim yerime parafla" dediğine, kendisinin de bunun üzerine keşide tarihini çizerek keşide tarihini değiştirdiğine, üzerini keşideci adına parafladığına, sonrasında çeki borcuna karşılık ... isimli şahsa verdiğine,...nın da İş Bankası'ndan kullandığı krediye karşılık teminat olarak kullandığına, ... ile bankaya birlikte gittiklerine, kendisinin yanında çeki bankaya teslim ettiğine, karşılığında kredi kullandığına, bildiği kadarıyla ...'in vekaletle ... adına hareket ettiğine, çeki düzelttiği keşide tarihi yaklaştığında ...'ı aradığına, "çekin tarihini biliyorsun, yaklaşıyor" dediğine, mali durumu nedeniyle çeki ödeyemeyeceğini söyleyince, çeki ödeyebilmesi için hesabına 25.000 TL yatırdığına, üstünü de...'in tamamlayacağına, ancak...'in, gönderdiği bedeli çekin ödenmesinde kullanmadığına, üstünü tamamlamadığına, ayrıca çeke ilişkin ödemeden men talimatı verdiğine, dolandırıcılık kastının olmadığına, bu çeke ilişkin ...'ın hesabına gönderdiği meblağ dışında bankaya ya da ... ve ...'e ayrıca ödeme yapmadığına, ancak çeki verdiği ...'in zararını gidermek istediğine, gelecek celseye kadar bu hususta... ile anlaşıp mahkemeye beyanda bulunacağına, suç işleme kastının olmadığına, çek bedelinin tamamını çıkaramadığı için parayı 25.000 TL olarak ...'ın hesabına yatırdığına, ... ile bu çek haricinde daha önceden aralarındaki ticari ilişki nedeniyle başkaca alacak ve borç ilişkilerinin de olduğuna, uzun bir süre... ile değişik sebeplerle alacak borç ilişkisine girdiklerine, ancak tam anlamıyla hesap mutabakatı sağlayamadıklarına, öncelikle beraatini istediğine, mahkeme aksi kanaatte olursa lehine olan hükümlerin uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiğine yöneliktir.