muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/56, Karar No: 2022/5, Tarih: 12.01.2022

Katılan vekilinin, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine hükmolunduğu, bu nedenle verilen kararın usul, yasaya, fiili duruma aykırı olduğu ve dosya kapsamına uygun düşmediği yönündeki temyiz dilekçesinde, temyiz gerekçesini, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayandırdığını anlaşılır bir şekilde gösterdiği, katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz talebinin aynı zamanda mevcut deliller karşısında bölge adliye mahkemesince beraat sonucuna nasıl ulaşıldığı yönündeki gerekçeyi de içerdiğinin anlaşılması karşısında, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin uyguladığı maddi ceza normlarının hukuka uygun olmasının, maddi olayın doğru ve eksiksiz bir şekilde tespit edilerek bu tespite uygun olan maddi hukuk normlarının uygulanmasına bağlı olduğu, buna göre hükmün hukuki yönüne ilişkin olan ve hükme etki eden maddi olay değerlendirmesindeki hukuka aykırılıkların da temyiz kanun yolunda incelenebileceği hususları ile 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin Hükümet Tasarısı'ndaki Gerekçesinde belirtildiği üzere, delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde hukuka aykırılık hâlinin oluşacağı ve bu kapsamda davanın taraflarının maddi hukuka ve usul hukukuna aykırılık iddiası taşıyan dilekçelerinin temyiz incelemesi için yeterli sebep içereceği dikkate alınarak,

Özel Dairece, fiilin suç oluşturup oluşturmadığı, fiilin hangi suçu oluşturduğu, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığı, hükmün doğru tesis edilip edilmediği, gerekçenin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, ulaşılan sonucun akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere aykırılık taşıyıp taşımadığı, dosyaya yansıyan ve hükme etki edebilecek delillerin mantıksal ve hukuksal bütünlük içinde değerlendirilerek karar yerinde tartılışıp tartışılmadığı, bu bağlamda maddi sorunun isabetli bir şekilde belirlenip belirlenmediği gibi dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar ile temyiz dilekçesinde muhakeme hukukuna aykırılık iddiasında bulunulmadığından usul hükümlerine uygunluk bakımından ise, 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yazılı bulunan hukuka kesin aykırılık hâllerinin mevcut olup olmadığı yönlerinden temyiz incelemesi yapılması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılmasına, katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriği gözetilerek hükmün denetlenmesi amacıyla dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 05.10.2020 tarihli ve 7081-8522 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 05.10.2020 tarihli ve 7081-8522 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

3- Yargıtay 13. Ceza Dairesinin kapatılması nedeniyle dosyanın, temyiz incelemesi yapılması amacıyla Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.01.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1835, Karar No: 2014/13919, Tarih: 20.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1835 E.  ,  2014/13919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davaı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 4194 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilerek,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.05.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

3-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

4-Dava konusu taşınmazın farklı cephelerden 16x9 ebadında fotoğrafları çektirilip, dosyaya konularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13013, Karar No: 2024/6279, Tarih: 10.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13013 E.  ,  2024/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3736 E., 2019/55 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2017/3736 Esas, 2019/55 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığın 21.01.2020 tarihli süre tutum dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ile konuya dair düzenlenecek olan Ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22673, Karar No: 2014/9393, Tarih: 03.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22673 E.  ,  2014/9393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/125-2013/241

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan 35 ve 12 parsel numaralı taşınmazların bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili ve 5 numaralı parselin kamulaştırmasız el atılması nedeniyle bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan 35 ve 12 parsel numaralı taşınmazların bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili ve 5 numaralı parselin kamulaştırmasız el atılması nedeniyle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu 35 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ek davanın kabulüne, 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle 35 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1) Dava konusu 5 parsel sayılı taşınmaz hakkında dava tarihi olan 09.03.2012 itibariyle arsa olarak değer biçilmesi gerekirken 2008 yılının değerlendirme tarihi kabulü ile değerlendirme yapan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekillerininin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8088, Karar No: 2012/11957, Tarih: 31.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8088 E.  ,  2012/11957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Taşlıgeçit Köyü çalışma alanında bulunan 136 ada 14 ve 15 parsel sayılı sırasıyla 18778,83 ve 21369,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 14 sayılı parsel üzerinde bulunan fındık ağaçları ve iki katlı binanın ölü ... ... mirasçılarının kullanımında olduğu, 15 sayılı parsel üzerinde bulunan fındık ağaçları ve tek katlı betonarme binanın ölü ...mirasçılarının kullanımında olduğu, şerhleri verilerek tarla niteliği ile ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri, taşınmazların bütün halinde tarafların ortak miras bırakanları...'un zilyetliğinde olup ölümü ile taraflara intikal ettiği iddiasıyla, tüm mirasçılar adına beyanlar hanesinde şerh verilmesi istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tutanaklarının beyanlar hanesinin iptaline, 15 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine, "parsel üzerinde bulunan fındık ağaçları ve tek katlı betonarme bina ölü İbrahim oğlu... mirasçılarının veraseten iştirak halinde kullanımındadır" 14 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine "parsel üzerinde bulunan fındık ağaçları ve iki katlı betonarme bina ölü İbrahim oğlu... mirasçılarının veraseten iştirak halinde kullanımındadır." şeklinde şerh düşülmesine ve taşınmazın tespitte olduğu gibi tutanağında yazılı olan niteliği ve yüzölçümü ile davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, hüküm davalılar Hamiyet... ve ... tarafından kendi adlarına asaleten, küçükler adına velayeten temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre çekişmeli 136 ada 15 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalı ...mirasçılarının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre çekişmeli 136 ada 15 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalı ...mirasçılarının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, çekişmeli 136 ada 14 parsel sayılı taşınmazda davacıların mirastan kaynaklı haklarının olduğu ve dava konusu yerin ölü... mirasçılarının veraseten iştirak halinde kullanımında olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Dava konusu 136 ada 14 parsel sayılı taşınmaza öncesinde miras bırakan...'un zilyet olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Taşınmazın uzman fen bilirkişisinin raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen bölümü yönünden, mirasçılar arasında usulünce bir paylaşım yapıldığı kanıtlanamadığından, bu bölüme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dosya kapsamına göre taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün ortak miras bırakan... tarafından, sağlığında davalılar ... ve velayetindekiler murisi ... ...'a ev yeri olarak hibe edildiği ve o tarihten beri de ... ...'un kullanımında olduğu belirlenmiş olup, taşınmazın bu bölümü hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek parselin tamamı yönünden kabule karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10264, Karar No: 2011/22521, Tarih: 30.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/10264 E.  ,  2011/22521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet (sahte belge düzenlemek)

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80, 81/2, 59. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

2004 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanığın vergi tekniği ve ekindeki vergi inceleme raporlarında belirtilen Kimet Kimya firması dışındaki şirketlere düzenlediği fatura tarihlerinin belirtilmemiş olmasına,adı geçen firmaya düzenlenen en son tarihli faturanın 30.04.2004 tarihli olup Nisan 2004 dönemine ait KDV beyannamelerini vermediği, sonraki dönem beyannamelerin ise boş(matrahsız) verildiğinin belirtilmesine göre; suç tarihi tespit edilebilen en son fatura tarihi olan 30.04.2004 kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 30.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 ile 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24765, Karar No: 2017/2975, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24765 E.  ,  2017/2975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7353, Karar No: 2021/79, Tarih: 18.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7353 E.  ,  2021/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

a-Müştekinin iş yerinin depo penceresinin demir korkuluklarının kırılması suretiyle içeri girildikten sonra içeriden suça konu içki, sigara ve paranın çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; dosya içeriğinde yer alan 22.12.2015 tarihli olay, yakalama, teslim tutanağı ile 21.12.2015 tarihli olay,yakalama,savcı görüşme tutanağına göre, suça konu iş yerinde yapılan parmak izi incelemesi sonucu bilgilerine ulaşıldığı belirtilen ... ile ... hakkında yaşları nedeni ile ayrı soruşturma yapıldığı, belirtilen tutanaklar ile ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanlarında suça konu eylemi suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini ifade ettiği ancak suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan beyanlarında üzerine atılı suçu soruşturma aşamasında hatırlamadığını ve kovuşturma aşamasında ise hiç bir şekilde kabul etmediğinin ve tutanaklar ile ... ile ... hakkında elde edildiği belirtilen parmak izlerine ilişkin herhangi bir raporun dosya kapsamında bulunmadığının anlaşılması karşısında; yaş büyüklüğü gereği haklarında ayrı soruşturmanın yürütüldüğü anlaşılan ... ile ... hakkındaki soruşturmaların akıbeti araştırılıp dava açılmış ise bu dosya ile birleştirilmesi, mümkün olmaması halinde dava dosyası getirilip birlikte incelenmesi, dava açılmamış ise de soruşturma evraklarının dosya arasına alınarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre adı geçen şahısların tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ile belirtilen parmak izlerine ilişkin rapor veya belgelerin temini suretiyle suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde kararlar verilmesi,

b-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8563, Karar No: 2017/5839, Tarih: 22.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/8563 E.  ,  2017/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2016 gün ve 2014/372 Esas, 2016/452 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.