muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24327, Karar No: 2013/14379, Tarih: 14.06.2013

Kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretin tesbitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler gözönünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası prim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dahil olup, tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan prim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir.

İşçiye sağlanan koruyucu elbise, işyerinde kullanılmak üzere verilen havlu, sabun yardımı, arızi fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili alacakları dikkate alınmaz.

Somut olayda, tazminata esas ücrete yansıtılan günlük yemek ücretinin neye göre belirlendiği belli değildir. Fesih tarihinde yemek ücretinin ne miktarda olabileceği Lokantacılar Odasından sorularak kar payının düşülmesinden sonra tazminata esas ücrete eklenmesi gerekir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgu dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20038, Karar No: 2013/27180, Tarih: 27.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/20038 E.  ,  2013/27180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/8 maddesi gereğince davanın düşmesine.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete ve şikayetinde TCK'nın 73/1.maddesi gereğince 6 aylık hak düşürücü süreye tabi olduğu, bu sürenin fiil ve failin kim olduğunun bilinmesi veya öğrenilmesinden itibaren başlayacağı, 10.07.2006 tarihinde meydana gelen yaralanması nedeniyle katılanın 28.11.2011 tarihli duruşmadaki ifadesinde, faili bir buçuk, iki yıl önce öğrendiğini ifade ettiği, bundan sonraki 6 aylık süre içinde şikayet hakkını kullanması gerektiği halde, herhangi bir yasal mazereti olmaksızın, yasal süresi içerisinde sanık hakkında şikayetçi olmayıp, Cumhuriyet başsavcılığına müracaat ederek 08.04.2011 tarihli dilekçesi ve ifadesi ile şikayetçi olduğu anlaşılmakla, TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11580, Karar No: 2017/1741, Tarih: 02.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11580 E.  ,  2017/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 103 ada 135 ve 138 nolu parseller ile vazgeçme nedeniyle bu dosyadan tefrik edilerek ayrılan 136 ve 137 parseller, dava dışı 49, 50, 51 ve 52 nolu parsellere uygulanan 1937 tarihli 339 nolu vergi kaydının miktar fazlası ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tespit edilmişlerdir.

Davacılar, zilyetlik iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin ilk kararı davalı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 06.10.2006 tarih ve 3040-3067 sayılı kararında özetle; "Yapılan araştırmanın yetersiz olduğu, öncelikle taşınmazın ... sayılan yerlerden olup olmadığının usulunce araştırılması, bu yerlerle ilgili mera tahsis kaydı bulunup bulunmadığının belirlenmesi, yapılacak keşifte komşu köyden yerel bilirkişiler dinlenip komşu parsellerin dayanağı kayıtlar yerine uygulanarak bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, ilk bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... köyü 103 ada 135 parsel sayılı 8258 m² ve 103 ada 138 parsel sayılı 5654 m² yüzölçümündeki taşınmazların tarla niteliği ile davacılar Hikmet ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine bu kez Dairemizin 2010/2051-2431 sayılı 01.03.2010 günlü bozma kararında özetle: “Dava konusu 103 ada 135 ve 138 nolu parseller ile vazgeçme nedeniyle bu dosyadan tefrik edilerek ayrılan 136 ve 137 parseller, 49, 50, 51 ve 52 nolu parsellere uygulanan Doğusu ve Güneyi: kır - koru okuyan 1937 tarih 339 nolu vergi kaydının miktar fazlası ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olması nedeniyle Hazine adına 49, 50, 51 ve 52 nolu parsellerde vergi kaydı miktarı kadar vergi kayıt maliki ... mirasçıları adına tesbit edilmiştir. Mahkemece, 135 ve 138 nolu parseller kayıt miktar fazlası ise de, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olması nedeniyle davacıların davalarının kabulüne karar verilmişse de, mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Şöyle ki; öncesi bütün olan 49 ila 52 ve 135 ila 138 nolu parselleri dıştan çevreleyen güney batıdaki 103 ada 105 nolu parsel ... olarak Hazine adına tespit edilmiş ve bu parsele uygulanan 1937 tarih 694 nolu vergi kaydı ... niteliklidir. Yine, öncesi bütün olan taşınmazlara kuzey doğuda komşu 41 nolu parselin mera olarak yapılan tespiti kesinleşmiştir. Kuzey doğuda komşu 53 parsele uygulanan vergi kaydının çekişmeli parseller yönünü mera okuması nedeniyle 139 parsel 53 nolu parselden kayıt miktar

fazlası olarak

ifraz edilip mera olarak sınırlandırılmıştır. Doğuda komşu 54, 55, 56 ve 140 nolu parsellere 1937 tarih 342 nolu vergi kaydı uygulanmış ve vergi kaydının sınırı koru okuması nedeniyle 140 nolu parsel mera olarak sınırlandırılmıştır. Kuzey batıda komşu 40 ve 131 nolu parsellere uygulanan 1937 tarih 338 nolu vergi kaydı çekişmeli parseller yönünü mera olarak okuduğundan 131 nolu parsel kayıt miktar fazlası mera olarak sınırlandırılmıştır. Bu duruma göre, davacıların dayandığı vergi kaydının doğu ve güney sınırı koru ve kır okumakta, eylemli olarak bu yönlerde mera niteliğinde tesbiti yapılan 41, 131, 139 ve 140 nolu parseller ile ... niteliğiyle tespiti yapılan 103 ada 105 nolu parsel bulunmaktadır. Ormanlar ve meralar kamu malı olup, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap edilemezler. 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesi hükmüne göre değişir sınırlı kayıt ve belgelerin kapsamı yüzölçümlerine değer verilerek belirlenmesi gerekir. Kayıt miktarı olarak davacılara 49 ila 52 parseller verilmişse de, bu parsellerin kısmen memleket haritasında 103 ada 105 nolu ... parselinin devamı niteliğinde olduğu ve memleket haritasında yeşil alanda ... olarak gözüktüğü anlaşılmaktadır. Kayıt miktarı olan 3000 m² bölüm sabit sınır olan... tarlası sınırı yani 40 nolu parsel sınırı esas alınarak ve 49 nolu parselin miktarı da 3000 m²'ye dahil edilerek 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3 maddeleri hükmüne göre belirlenip ve 50, 51 ve 52 nolu parseller hakkında Hazine tarafından tapu iptali tescili davası açılabileceği de gözönünde bulundurularak 3000 m² bölümün davacılar adına paylı olarak tesciline, kalan bölümün zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğundan bu bölümler yönünden ise kişilerin davasının reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, ikinci bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... köyü, 103 ada 135 nolu parselin 22.08.2011 günlü fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 3000 m² kısmının tarla niteliğiyle davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, kalan bölümün Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 103 ada 138 nolu parsele ilişkin davanın reddi ile tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 09.10.2012 tarih 2012/11079 E. -2012/11393 K. sayılı ilamı ile “Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükmüne uyulan bozma ilamında vergi kayıt miktarı olan 3000 m² bölümün, sabit sınır olan ...tarlası sınırı yani 103 ada 40 nolu parsel sınırı esas alınarak ve 103 ada 49 nolu parselin miktarı da 3000 m²'ye dahil edilerek belirlenmesi gereğine değinildiği halde, mahkemece 103 ada 49 nolu parselin miktarı 3000 m²'ye dahil edilmeden hüküm kurulmuştur. Ayrıca, dosyanın yapılan incelenmesinde; 103 ada 49, 50, 51 ve 52 nolu parsellerin önceden bir bütün halinde 1936 tarihli 339 nolu vergi kayıt maliki ortak muris ...’nın zilyetliğinde bulunduğu, 1950 yıllarında oğlu ...’ya kayıtsız ve şartsız olarak bağışladığı, bu şekilde iken 1970 yıllarında haricen bu yerin dört parçaya ifraz edilerek 103 ada 49, 50, 51 ve 52 nolu parseller olarak ayrı ayrı davacılar ve dava dışı kardeşleri adlarına tespit edildiği, yapılan yargılama sonrası vergi kayıt miktarı kadar yerin sadece davacılar Muhittin ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, dava dışı kardeşleri adına tapuda kayıtlı olan 103 ada 50, 51 ve 52 nolu parseller hakkında Hazine tarafından tapu iptal ve tescil davası açıldığı, bu şekilde davacılar ve dava dışı kardeşleri arasında ifraz ve taksimin ortadan kalkmış olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle; taraflar arasında iştirak hali devam ettiğinden, mahkemece davacıların kardeşleri olan...ve ... davaya dahil edilip taraf oluşturulduktan sonra, tarafların ileri sürecekleri delillerinin toplanması ve bundan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece üçüncü bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonucunda davaya konu..., ... köyü 103 ada 138 parsel sayılı 5654,63 m2 yüzölçümlü taşınmaza ilişkin davanın reddine, söz konusu parselin tespit gibi davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davaya konu ..., ... köyü 103 ada 135 parsel sayılı 8258,84 m2 yüzölçümlü taşınmaza ilişkin davanın kısmen kabulüne kısmen reddine söz konusu

Mahkemece üçüncü bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonucunda davaya konu..., ... köyü 103 ada 138 parsel sayılı 5654,63 m2 yüzölçümlü taşınmaza ilişkin davanın reddine, söz konusu parselin tespit gibi davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davaya konu ..., ... köyü 103 ada 135 parsel sayılı 8258,84 m2 yüzölçümlü taşınmaza ilişkin davanın kısmen kabulüne kısmen reddine söz konusu

taşınmazın kadastro tespitinin iptaline fen bilirkişisi... tarafından düzenlenen 26.11.2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide ( 6008,84 m2) ibaresi ile gösterilen 6008,84 m2'lik kısmının davalı parselden ifraz edilerek köyün son parsel numarası verilmek suretiyle davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, söz konusu parselin kalan 2250 m2'lik kısmına ilişkin davanın kabulü ile kadastro tespitinin iptal edilerek tarla vasfı ile bu kısım 4 pay kabul edilerek davacılar ve dahili davacılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller ... alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına

02/03/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/290, Karar No: 2008/2091, Tarih: 21.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/290 E.  ,  2008/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davalı-davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.02.2008 per.
Yargıtay — Esas No: 2010/8570, Karar No: 2010/12490, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8570 E.  ,  2010/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28653, Karar No: 2013/21098, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28653 E.  ,  2013/21098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden annesi Sündüs'ten yetim maaşını alabilmek için 07/03/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3583, Karar No: 2008/6498, Tarih: 31.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3583 E.  ,  2008/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk (1. İcra Hukuk) Mahkemesi

TARİHİ : 03/08/2007

Kemalpaşa İcra Mahkemesinin 6.6.2007 tarih ve 2006/75 E. - 2007/26 K. sayılı kararının borçlular vekili tarafından verilen 18.6.2007 tarihli dilekçe ile temyiz edilmesinden sonra, Mahkemece 3.8.2007 tarih ve aynı sayılı ek kararla hükmün kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine karar verildiği görülmektedir.

Sözü edilen ek kararın temyiz edildiğine dair dilekçeye dosyada rastlanılmamıştır. Bu nedenlerle varsa ek kararın temyiz edildiğine ilişkin dilekçe ile beraber gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16945, Karar No: 2014/31292, Tarih: 23.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16945 E.  ,  2014/31292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Birecik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/85-2014/169

Taraflar arasındaki muhdesat bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, muhdesat bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Şöyleki;

1) Bilimsel araştırmalara göre; kayısı ve ceviz ağaçlarının kaç yaşında verim çağına geldiği ve olgunluk çağındaki bir kayısı ve ceviz bahçesinden ne kadar verim alınacağı gözetilmek suretiyle, kamulaştırmaya konu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaklaşık 2-3 yaşında olmasına göre dekara verim durumu Birecik, Urfa, Gaziantep, Mardin İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerinden sorularak, alınacak cevap doğrultusunda hesaplama yapılması, verim çağına gelmediğinin anlaşılması halinde ise ağaçlara ise fidan olarak maktuen değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınması nedeniyle, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti kaldırıldığından, karar ilam harcının davalı idareden tahsili gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Bedel artırım davalarında vekalet ücretinin nispi olarak hüküm altına alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.