muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1551, Karar No: 2017/6766, Tarih: 25.09.2017

Dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılmıştır.

Dava konusu 104 ada 62 parsel sayılı taşınmaz il mera komisyonu kararına göre 7 parçaya ifraz edilmiş olup 104 ada 326, 327 ve 328 sayılı parseller ham toprak vasfı ile 104 ada 325, 329, 330 ve 331 sayılı parseller ise mera olarak tescil edilmiştir.

- 2 -

2016/1551 - 2017/6766

Mahkemece, 104 ada 329 parsel sayılı taşınmaz sınırları içerisinde kalan 1741,18 m2'lik kısım yönünden davanın kabulüne, taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş ise de verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; raporu hükme dayanak alınan ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın %65-70 arasında eğimli olduğu, hidro-elektrik santrali çalışmalarında yapılan kazı esnasında çıkan hafriyatın taşınmazlar üzerine döküldüğü, toprak işleme faaliyetlerinin yapıldığı üst toprak horizonunun ve bitki köklerinin geliştiği alt toprak horizonunun tamamen kapandığı, gerek komşu parseller üzerinde yaptığı incelemeler gerek ise keşif esnasında mahalli bilirkişilerin ifadelerinden taşınmazın vasfının kıraç tarla olduğu kanaatine vardığı bildirilmiş, bozma ilamı öncesinde hükme esas alınan 08.07.2010 tarihli zirai bilirkişi raporunda da bu durumlar tespit edilmiştir. Davacı adına tescile karar verilen (A) harfi ile gösterilen 1741,18 m2'lik kısım 104 ada 329 parsel sayılı taşınmaz sınırları içerisinde kalmakta olup taşınmazın batı komşusu 104 ada 1 parsel sayılı orman parseli diğer komşuları ise 104 ada 326 ve 329 sayılı parseller olup 104 ada 326 ve 329 sayılı parsel dava konusu 104 ada 62 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşmuş olup 104 ada 326 sayılı parsel ham toprak vasfı ile 104 ada 329 sayılı parsel ise mera vasfı ile tescil edilmiştir. Evveliyatı itibariyle orman sayılan yerlerden olmayan temyize konu (A) harfi ile gösterilen taşınmazda davacının kullanımının bulunmadığı gibi yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı belirlendiğine göre davasının reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 25/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2751, Karar No: 2009/5020, Tarih: 19.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/2751 E.  ,  2009/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

#Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \* onanmasına dair Dairemizin \* 22.12.2008 gün ve \* 19265-17561 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/1524, Karar No: 2017/6112, Tarih: 28.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2015/1524 E.  ,  2017/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın ele geçirilen afyon sakızını İran’dan getirdiğini belirterek, ikrarı ile görevlilerin bilgisi olmadığı aşamada ithal suçunun ortaya çıkmasını sağladığı anlaşıldığından, bu suçtan 5237 sayılı TCK'nın 192/1. maddesi uyarınca hakkında cezaya hükmolunamayacağı ancak, sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2873, Karar No: 2021/1868, Tarih: 24.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2873 E.  ,  2021/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; mobilya işletmecisi olduğunu, müfettiş olarak bildiği ablasının kızı ... ile ... İlk Okulundaki görevlilerin, ... Projesi okul yaptırma ve yapılandırma işi kapsamında yapım, yenileme, tadilat yapılacağını belirttiklerini, görüştüğü kişilere 520.070 TL fiyat teklifinde bulunduğunu, 14/07/2012 tarihinde yazılı metin düzenlendiğini, sözleşmede ...'ın Milli Eğitim Bakanlığı Müfettiş Yardımcısı sıfatı ile taraf olduğunu ve sözkonusu giderleri sponsorların karşılayacağını, ihaleye gerek olmadığını, ilgili makamların bütün olanlardan haberleri olduğunu söylediğini, daha sonra bu isimde bir müfettişin görev yapmadığının anlaşıldığını, ancak sözleşme gereğince okula tadilat onarım ve emtia alım işi yaptığını, ilçe kaymakamı, il ve ilçe milli eğitim müdürleri, vekilleri ve yardımcıları ile okul müdürü ve yardımcılarının bu yapım işlerinde sessiz kaldığını, davalı kurumun bünyesinde bulunan okulun zenginleştiğini belirterek; 333.592 TL' nın 17/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; dava konusu sözleşmeye taraf olmadıklarını, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, sözleşmenin geçersiz olduğunu, temsil yetkisi bulunmayan kişiyle sözleşme yapıldığını, talep edilen değerin fahiş olduğunu, dava dışı kişi tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının sahte müfettiş olarak tanıtan kişiye güvenerek tadil ve onarım işleri yaptığı, davalı tarafın ihale olmaksızın okulun yenilenmesi sonucu zenginleştiği, davalı idare kusursuz sorumluluk ilkesi uyarınca davaya konu yapılan işlerin bedelini ödemekle sorumlu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 333.412 TL'nin 17/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 180 TL yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; yüklenici ... Mobilya ..., işveren ... Müfettiş Yardımcısı ... ismiyle yapılan iş yapım sözleşmesine göre, KDV hariç 520.070 TL bedelli iş sözleşmesinin yapıldığı, sözleşme mucibince yüklenici firmanın raporunda yer aldığı şekilde yedi adet fatura karşılığı toplam 333.412 TL tutarındaki ... adında fatura tanzim ettiğinin görüldüğü, yüklenici firmanın bahse konu faturaları yasal defterine kaydettiği, tanzim edilen faturalara ait dosya içinde herhangi bir ödeme belgesine rastlanılmadığı, davacının alacağının tutarının, tanzim etmiş olduğu faturalarda belirtilen 333.412 TL olduğuna ilişkin raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunduğu, davalının sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davalının, davacı tarafından yapılan tadilat ve onarım bedelinden sorumlu olduğu anlaşıldığından sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı tarafın, davacının talep edebileceği bedele yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının; gerçekte müfettiş yardımcısı olmadığı halde kendini bu şekilde tanıtan ablasının kızı ile yaptığı sözleşme gereğince ilköğretim okuluna inşaat altyapı ve restorasyon işlerini üstlendiği, sözleşmede 520.070 TL bedel belirlendiği, dava dosyasına ise toplam 333.412 TL tutarında 7 adet fatura ibraz edildiği, hükme esas alınan mali müşavir bilirkişi raporunda, faturaların davacının yasal defterlerine kaydedildiği belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dava dışı kişinin, kamu görevini usulsüz üstlenmesi nedeniyle davalı idareyi temsil yetkisi bulunmadığı, söz konusu faturaların müfettiş olarak tanıtan kişi adına düzenlediği, davalı idareyi bağlayıcı niteliği olmadığı görülmekle; tek taraflı düzenlenen faturalara ve davacı defterlerine itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde; ilk derece mahkemesince, davacı tarafından yapılan işlerin 2012 tarihindeki mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre belirlenen bedeline yönelik inceleme ve değerlendirme yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373' üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı taraf yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9075, Karar No: 2007/8514, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9075 E.  ,  2007/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 2007/7493 Esas sayılı dosyasına geri çevirme kararı üzerine getirtilen İl Tarım Müdürlüğünün 26.6.2007 günlü yazısı ekindeki 2005 yılına ait veri cetvelinde buğdayın dekar başına verimi 525 kg, üretim gideri 85 YTL, şeker pancarının dekar başına verimi 6800 kg, üretim gideri 300 YTL, ayçiçeğinin kg başına toptan satış fiyatı 0,44 Ykrş, üretim gideri 130 YTL, domatesin dekar başına verimi 5500 kg, üretim gideri 737,5 YTL, kg başına ortalama satış fiyatı 0,59 Ykrş olarak bildirildiği halde eldeki dosyada 10.9.2007.günlü yazı ile sırasıyla ortalama 430 kg, 86 YTL, 5000 kg, 276 YTL, 0,50 Ykrş, 120,37 YTL, 4837 kg, 761 YTL, 0,25 Ykrş biçiminde gösterilmiştir.

İl Tarım Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılarak mevcut bu çelişki açıklanmak suretiyle münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim, üretim gideri ile toptan kg satış fiyatı saptanıp dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23362, Karar No: 2018/12318, Tarih: 18.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/23362 E.  ,  2018/12318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının kendisine hayvan alım satımı ile uğraştığını söyleyerek iki adet ineğini satın almak istemesi üzerine davalı ile ortak tanıdıkları olan ...'nin aracılık yapması ile ineklerini 3.000,00 TL bedelle parasını 1 ay sonra almak üzere davalıya sattığını, ancak ödeme günü geldiğinde davalının parayı ödemediğini, bu durumun 3 yıldır bu şekilde devam ettiğini, ineklerinin bugünkü bedelinin en az 10.000,00 TL olduğunu beyan ederek, davalıya satmış olduğu iki adet ineğinin bedeli olan 10.000,00 TL'nin davalıdan alınarak tarafında ödenmesini talep ve dava etmiştir. Tanık deliline dayanmıştır.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık hayvan satışından kaynaklanmakta olup, davacı davalıya 2 adet inek sattığını ve bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, alacağını elde etmek amacıyla eldeki davayı açmıştır. Davalı, davaya cevap vermemiş; mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 203/1-b maddesinde senetle ispat kuralının istisnaları arasında “İşin niteliğine ve tarafların durumlarına göre, senede bağlanmaması teamül olarak yerleşmiş bulunan hukuki işlemler” de belirtilmiştir. Belirtilen istisnai kanun hükmü mahkemece nazara alınarak, işlemin niteliği itibariyle yörede yapılan hayvan satışlarının senede bağlanıp bağlanmadığı hususunda, Ticaret Odası başkanlığı, İl/ilçe Tarım Müdürlüğü, Belediye Başkanlığı gibi ilgili resmi makamlara yazı yazılarak, gelecek cevabi yazılara göre bu hususta bir teamül oluşup oluşmadığı hususunda bir değerlendirme yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11583, Karar No: 2012/22488, Tarih: 26.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/11583 E.  ,  2012/22488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel sağlık kuruluşunda çalışan doktorun gerçeğe aykırı rapor düzenlemesi,

HÜKÜM : Sanık ... ...için: 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59. md.leri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası

Sanıklar ... ve ... için: 5237 sayılı TCK'nun 204/2, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1-Sanık ... ...hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; suç tarihinde Özel Adıyaman Polikliniğinde doktor olarak görevli olan sanığa yüklenen ilgilisinin görmeden sahte doktor raporu düzenlemek şeklindeki eyleminin 765 sayılı TCK’nun 354. maddesi, kapsamında memur olmayan ya da özel yasalarına göre memur gibi cezalandırılmaları gerekmeyen doktor, eczacı veya sağlık memurunun resmî makamlara sunulmak üzere özel nitelikte sahte rapor düzenleyip vermesi ve verilen bu sahte raporların kullanılması suçunu oluşturduğu ve değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen “özel sağlık kuruluşunda çalışan doktorun gerçeğe aykırı rapor düzenlemesi” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 28.03.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Adıyaman ili Merkez ilçesi 75. Yıl TOBB İlköğretim Okulu sınıf öğretmeni olan ...'in yurtdışında bulunduğu sırada, Adıyaman 7 nolu sağlık ocağında doktor olarak görev yapan sanıklar Dr. ... ve Dr. ...'ün Adıyaman İl Emniyet Müdürlüğü tarafından alınan Pol-net tahdit ve hudut kapıları projesinden yapılan sorgulama sonucunda 12.12.2005 günü tanık ...’in yurt dışına çıkış yaptığı ve 27.12.2005 günü ile 16.12.2005 günü görev yaptığı okulda ve yurt içinde bulunmadığı, yine aynı şekilde 27.03.2005 gününde yurt dışına çıkış yaptığı ve 28.03.2005 gününde görev yaptığı okulda ve yurt içinde bulunmadığı, ancak sanık Dr. ... tarafından tanık ...’in okulunda ve yurt içinde olmadığı ve Adıyaman 7 nolu sağlık ocağına gelmediği halde Adıyaman 7 nolu merkez Sağlık Ocağına gelmiş gibi ve huzurda muayene edilmiş gibi muayene edip 27.12.2005 tarihinden itibaren 5 günlük rapor düzenlendiği bu durumun 27.12.2005 günlü ve 9418 sayılı sevk kağıdı ile Adıyaman 7 nolu merkez sağlık ocağına ait protokol defteri içeriğinden tespit edildiği, sanık Dr. ... tarafından tanık ...’in okulunda ve yurt içinde olmadığı ve Adıyaman 7 nolu sağlık ocağına gelmediği halde, Adıyaman 7 nolu merkez sağlık ocağına gelmiş gibi ve huzurda muayene edilmiş gibi 16.12.2005 tarihinden itibaren 10 günlük rapor düzenlendiği, bu durumun 16.12.2005 günlü ve 8505 sayılı sevk kağıdı ile Adıyaman 7 nolu merkez sağlık ocağına ait protokol defteri içeriğinden tespit edildiği ve bu raporların gerçeğe aykırı olduğu, sanıkların resmi belgede sahtecilik suçlarını ayrı ayrı işledikleri iddiasından ibaret olayda, memur olan sanık doktorlar ... ve ...'ün, ... isimli kişiye rapor verdiklerinin doğru olduğunu, mesleklerinden kaynaklanan sorunlar nedeniyle kişilerin kendilerini aldatmak istediklerinde ellerinde olmayan nedenlerden dolayı bir şey yapamadıklarını, normalde sevkle gelen bir hastanın kendisinin görülmesi gerektiğini, sağlık karnesi ile muayene etmenin zorunlu olmadığını, bir hastanın sağlık karnesi ile gelmediği zamanlarda ilaçlarını reçeteye yazdıklarını, ancak bu kişinin ilaçlarını alamadığını, hastanın ilaçlarını daha sonra yazdırmayı talep ettiklerini, özellikle memur olan hastalara da güvenmek durumunda olduklarını, sağlık ocağına sevkle gelen hastayı fotoğrafı ile kendisini karşılaştırdıklarını ancak işlerinin yoğunluğundan dolayı ayrıntılı bir karşılaştırma yapamadıklarını, sağlık karnesindeki kişi ile gelen şahsın birbirlerine benzemeleri halinde yapabilecekleri bir şey kalmadığını, olayda kasıtlarının olmadığını savunmaları, tanık ...'in alınan beyanında, olay tarihlerinde bir arkadaşını özel polikliniğe ve sağlık ocağına kendisinin yerine rapor alması için 3 ayrı tarihte gönderdiğini, yerine gönderdiği bu arkadaşına mümkün olduğunca kendisi imiş gibi davranmasını, görevli herhangibir doktora muayene olup bu şekilde kendi adına düzenlenmiş rapor almasını istediğini sonuçta da arkadaşının suça konu raporları aldığını beyan etmesi, İl Sağlık Müdürlüğünde görevli müdür yardımcısı tanık ..

...'in alınan beyanında, olay tarihlerinde bir arkadaşını özel polikliniğe ve sağlık ocağına kendisinin yerine rapor alması için 3 ayrı tarihte gönderdiğini, yerine gönderdiği bu arkadaşına mümkün olduğunca kendisi imiş gibi davranmasını, görevli herhangibir doktora muayene olup bu şekilde kendi adına düzenlenmiş rapor almasını istediğini sonuçta da arkadaşının suça konu raporları aldığını beyan etmesi, İl Sağlık Müdürlüğünde görevli müdür yardımcısı tanık ...'nun uygulamada hastaların sağlık karnesini getirmeden yalnızca sevk kağıtları ile geldiğinde sağlık karneleri olsun yada olmasın muayenelerinin yapıldığını, doktorların kişilerin beyanlarına göre kayıtları yaptıklarını ve beyan edilen kişiye göre rapor ve reçete düzenlediklerini, sağlık karnesinde resim varsa kontrol ettiklerini, heyet raporu gibi rapor gerekiyor ise ayrıca kimlik kontrolü yapıldığını, şuanda da T.C kimlik sorgulaması ile muayenelerin yapıldığını, doktorların gelen hastaların iyi niyetli olduğunu düşünerek muayeneyi yaptıklarını, kurum içi mevzuatında doktorların sevk kağıdı ile hastanın bizzat kendilerinin olup olmadığı yönünde özel bir düzenleme olmadığını, ancak kamu hukukunda

ibraz edilen evraka göre hastanın sevk kağıdındaki kişi olup olmadığını araştırmaları gerektiğini, araştırmanın ise bu şekilde olduğunu belirtmesi, sağlık merkezi görevlisi tanık Sabiha'nın beyanında, uygulamada karnelerin topluca alındığını, deftere kaydedildiğini ve doktorlara karnenin açık bir şekilde verildiğini, hastanın içeri alınarak doktor tarafından muayenesinin yapıldığını ve karneye ilaçların doktor tarafından muayene yapıldıktan sonra yazıldığını ve kendilerince de teşhisin poliklinik defterine yazıldığını, sanıkların bu eylemleri ile ilgili olarak da muhtemelen böyle yapıldığını, sağlık karnelerindeki fotoğrafların karşılaştırılmasını da kendilerinin yaptığını belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi ve suç unsurlarının tespiti bakımından, tanık ...'in tekrar beyanına başvurulması ile kendi yerine rapor almak üzere gönderdiği şahsın açık kimlik ve adres bilgilerinin sorulması, bu şahsa ilişkin bilgilere ulaşılabildiği takdirde olay hakkındaki beyanlarının alınması, sağlık raporuna başvuru ve raporun alınmasına kadar sevk aşamasını da kapsar şekilde hastanın kimliği ile ilgili hangi denetim ve kontrollerden geçildiğinin, görevli doktorların muayene için gelen hastaların kimliklerini kontrol etme yükümlülüklerinin bulunup bulunmadığının bulunuyor ise kapsamının araştırılması ve sonucuna göre sanıkların resmi belgede sahtecilik kastıyla hareket edip etmedikleri, eylemlerinin “görevi ihmal mi” yoksa “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunu mu oluşturacağı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.