muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12177, Karar No: 2012/22592, Tarih: 02.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12177 E.  ,  2012/22592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu yerin köyde bulunmadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında hazineye ait taşınmaza futbol sahası, yeşil alan, çocuk oyun alanı, duş kabini, tuvalet, masaj evi, aerobik alanı, su sporları tesisi, tenis kortu, bar ve oturma alanı yapmak ve şezlong koymak suretiyle tecavüz ettiklerinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanıkların tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığının da duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3038, Karar No: 2017/8598, Tarih: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3038 E.  ,  2017/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Hükme esasa alınan bilirkişi raporunda 1980 yılına ait hava fotoğraflarının incelenmesinde taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş ise de taşınmaz üzerşindeki ağaçların yaşı, cinsi, kapalılık oranı açıklanmamıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1980 yılına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 30/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21796, Karar No: 2018/3034, Tarih: 12.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21796 E.  ,  2018/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat isteği, velayet ile kişisel ilişki düzenlemesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesi davalı erkeğe 10.03.2015 tarihinde tebliğ olmuş, davalı davaya cevap verme süresi geçtikten sonra ilk defa 22.06.2015 tarihinde sunduğu dilekçesinde manevi tazminat (TMK m.174/2) talebinde bulunmuştur. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilebilemez yahut değiştirilemez (HMK m.141/1). Davalının dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında yer almayan manevi tazminat isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Bu durumda davacı kadının açık rızası bulunmadığına ve ıslah da söz konusu olmadığına göre, davalının bu talebi artık incelenemez. O halde, davalı erkeğin manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru değildir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m.438/7).

3-Mahkeme kararlarının infazda güçlük yaratmayacak nitelikte kurulması gerekmektedir. Tarafların ortak çocuklarının velayetleri davacı anneye bırakılmış, velayet kendisine verilmeyen baba ile ortak çocuklar arasında, her yıl yarı yıl tatili ile yaz aylarında düzenlenen kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatleri hükümde gösterilmemiştir. Hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde kişisel ilişki düzenlemesi yapılması doğru değildir. Ayrıca davalı baba ile velayetleri anneye verilen ortak çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki, babalık duygularını tatmin edecek yeterlilikte değildir. Ancak bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölününün de düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan "Davalı tarafın tazminat talebinin reddine," cümlesinin hükümden tamamen çıkarılması ile yerine "Davalının manevi tazminat (TMK m.174/2) talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, 3. bentte gösterilen sebeple ise; hükmün 6. bendinde düzenlenen kişisel ilişkiyle ilgili bölümün hükümden tamamen çıkarılması ile yerine "Velayetleri davacı anneye bırakılan ortak çocuklar 12.08.2007 doğumlu... ve 28.09.2009 doğumlu ...ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günleri sabah saat: 10:00'dan takip eden Pazar günü saat 17:00'a kadar, her yıl dini bayramların 2. günü sabah saat 10:00'dan 3. günü saat 17:00'a kadar, her yıl babalar gününde sabah saat 10:00'dan akşam saat 17:00'a kadar, her yıl okul yarı yıl tatilinin ilk haftası Pazartesi günü sabah saat 10:00'dan takip eden Pazartesi günü akşam saat 17:00'a kadar, her yıl 1 Temmuz günü sabah saat 10:00'dan 31 Temmuz günü akşam saat 17:00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/3239, Karar No: 2024/11103, Tarih: 06.11.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/3239 E.  ,  2024/11103 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2617 Esas, 2021/2700 Karar

KATILANLAR : Hazine, İçişleri Bakanlığı

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : İddianamede belirtilen (20) numaralı ihaleye ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak yüklenen suçtan sanığın mahkumiyetine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2 maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', aynı Kanun'un temyiz başvuru tarihinde yürürlükte olan "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

03.12.2021 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz eden sanık ... müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Diğer taraftan dava dosyasında iddianame; Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli kararı ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 30.06.2021 tarihli kararı haricinde evrak bulunmadığı anlaşılmakla, soruşturma ve kovuşturmaya ilişkin tüm belgeler ile Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/2590 suç eşyası esas defter numaralı adli emanet sırasında kayıtlı bulunan temyize konu Manisa Soma Spastik Engelli Çocuklar Eğitim Merkezi güçlendirme ve ikmal inşaatı yapım ihalesine ilişkin evrakın asıllarının veya onaylı suretlerinin denetime olanak sağlayacak biçimde dosya arasına alınması,

Sanık müdafii tarafından temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3123, Karar No: 2019/5424, Tarih: 16.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3123 E.  ,  2019/5424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanığın mahkûmiyetine ilişkin Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 05.07.2017 tarih 2017/245 esas ve 2017/249 karar sayılı

ilamına yönelik istinaf isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurularının süreleri, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanığın temyiz dilekçesinde, adil bir şekilde yargılanmadığı, ele geçen maddeyi kullanmak için bulundurduğu, ele geçen teraziyi çocuğunun beslenmesini ayarlamak için kullandığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında “ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbî afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır” hükmünün öngörüldüğü; 13.01.1964 tarihli ve 1963/2 - 1964/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda “765 sayılı TCK’nın 403/6. maddesinde sayılmayan maddelerin bu bent kapsamında değerlendirilemeyeceğinin belirtildiği”; “afyon sakızı veya ham afyonun” 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 1 ve 3. fıkraları kapsamında “uyuşturucu madde” olmasına rağmen, aynı maddenin 4. fıkrası kapsamına girmediği, bu konuda afyon sakızının (ham afyonun) içerdiği etken maddenin dikkate alınamayacağı gözetilmeden; Olay tutanağında afyon sakızı olduğu bildirilen suça konu maddenin, Ankara Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesi Narkotik Şubesi’nin 15.07.2017 tarihli raporunda morfin içerdiğinin belirtilmesi nedeniyle sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrası uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesine eklenen (a) bendi uyarınca dosyanın Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14634, Karar No: 2012/31321, Tarih: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14634 E.  ,  2012/31321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin iddianame tarihi olan ''01.05.2008'' olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa krokisi ve orman sayılan yerlerden olup olmadığına ilişkin memleket haritaları, amenajman planları, kadastro evrakı getirtilerek orman idaresine de haber verilip mahallinde yapılacak keşifte taşınmazın niteliği saptanarak orman olup olmadığı belirlenip belediye sınırları içerisinde kalan arsa olması halinde üzerine yapılan seranın bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın orman sınırlarında, Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı'nada duruşma günü bildirilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi ile 6831 sayılı Yasa uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6923, Karar No: 2022/14169, Tarih: 11.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/6923 E.  ,  2022/14169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının tespiti bakımından sanığın adına çıkarılan ve "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, gelmediği takdirde duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin" ihtarını da içeren meşruhatlı davetiyenin tebligat çıkarılarak tebliğ edilmesi gerekirken, sanıkların bilinen adresine yapılan meşruhatlı davetiyelerde ''Mazeretiniz olmadığı halde duruşmaya gelmediğinizde CMK'nın 176/2. maddesi uyarınca zorla getirileceğiniz, CMK'nın 206/1. maddesi uyarınca delillerin ortaya konulmasına başlanacağı; CMK'nın 98/3. maddesi gereğince hakkınızda yakalama emri düzenlenebileceği ihtar olunur.'' şerhi düşülerek, yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5833, Karar No: 2014/9115, Tarih: 13.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5833 E.  ,  2014/9115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2013/148-2013/128

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı P. Ambalaj San ve Tic AŞ'nin davalı aleyhine çeke dayalı icra takibi yaptığını, müvekkilinin takibe konu alacağı temlik aldığını, icra mahkemesi tarafından zamanaşımı nedeniyle takibin geri bırakılmasına karar verilmesi üzerine davalı aleyhine temliknameye dayalı olarak icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamaşımına uğradığını, taraflar arasında temel ilişki bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının dava dışı hamil P. Ambalaj San ve Tic AŞ ile davalı şirket arasında çekin ciro edilmesine neden olan temel ilişkiyi ve alacağı ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava zamanaşımına uğramış çeke dayalı icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, dava konusu çeklerdeki hamil dava dışı P. Ambalaj San ve Tic AŞ'den alacağı temlik almış olup delil olarak temlik edenin ticari defterlerine de dayanmıştır. Zamaşımına uğramış çeke taraflar arasında temel ilişki bulunması halinde yazılı delil başlangıcı olarak dayanılabileceğinden ve temlik eden dava dışı P. Ambalaj San ve Tic AŞ ile davalı şirket arasında temel ilişki bulunduğu da ciro silsilesinden anlaşıldığından uyuşmazlığın çözümünde davacının delil olarak dayandığı dava dışı temlik eden P. Ambalaj San ve Tic AŞ'nin ticari defterler kayıtlarının da incelenerek sonucuna göre karar verilmesi ve dava dışı şirkete davanın ihbar edilmesi yolundaki davacı talebi de değerlendirilerek delillerin hep birlikte tartışılıp varılacak uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9094, Karar No: 2019/11622, Tarih: 25.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/9094 E.  ,  2019/11622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Olay tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle çıkan tartışmada, müştekinin oğlu olan tanık ...’ın, sanığın elinde bulunan bıçağı savurduğu sırada kayarak yere düştüğünü söylemesi, yine olay tutanağında da, tarafların birbirlerinin üzerine yürüdükleri ve sanığın bıçağı savurduğu sırada, zeminin kaygan olması nedeni ile yere düştüğünde yakalandığının belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin tehdit suçunu mu yoksa yaralamaya teşebbüs suçunu mu oluşturduğu açıklanıp tartışılarak hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1392, Karar No: 2019/2960, Tarih: 15.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1392 E.  ,  2019/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 03/10/2017 tarih ve 2014/883-2017/869 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıdan olan 12.01.2010 tarihli 5.000,00 EURO, 15.10.2010 tarihli 257,87 EURO, 11.11.2010 tarihli 3.689,00 EURO ve 11.01.2011 tarihli 2.975,00 EURO tutarlı fatura alacaklarına yönelik olarak Kadıköy 2. İcra Müdürlüğünün 2012/11881 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu, davalının dava dışı Hollanda'da faaliyet gösteren Dame Holdings B.V.'nin esas yararlananı (intifa hakkı sahibi) olduğunu, bu şirket ile müvekkili arasında yönetim sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşmenin davalının kabulünde olduğunu, dava dışı şirketin, sözleşmeden kaynaklı tüm yükümlülüklerinin ve borçlarının ifasının davalı tarafından kabul ve taahhüt edildiğini, bu sebeple bahse konu faturalara dayalı başlatılan icra takibine vaki davalı itirazının hukuki dayanaktan yoksun ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek dava konusu icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin davamını, %20'den aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.