muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7698, Karar No: 2015/5054, Tarih: 09.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/7698 E.  ,  2015/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2013 tarih ve 2011/155-2013/1072 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07/04/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin müdürü olarak görev yaptığı sırada şirket adına düzenlenmiş 14 tane faturanın sahte olduğunun vergi dairesi tarafından belirlenmesi nedeniyle şirket hakkında vergi cezası kesildiğini, müvekkili tarafından vergi ve cezanın ödendiğini, bu zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak toplam 166.683,66 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sahte faturalardan haberinin olmadığını, şirketin işleyiş ve muhasebe işleri ile müvekkilinin ilgilenmediğini, kayıtlar üzerinde müdür olarak göründüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin diyaliz merkezi işlettiği ve satın alınan malzemelerin tüm ortaklardan bilinebilecek olduğu, alınan malzemelere ilişkin faturalar inceleyebilecekleri, bu nedenle sahte faturalardan tüm ortakların haberdar oldukları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı şirketin eski müdürü olan davalının görev yaptığı dönemde sahte faturalar kullanmak suretiyle şirketi vergi cezası ödemek zorunda bıraktığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davacı şirketin tüm ortaklarının sahte fatura işlemlerini bildikleri gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Kural olarak, yönetim kurulu üyeleri ve şirket müdürleri şirket adına yaptıkları işlemlerden dolayı kişisel olarak sorumlu tutulamazlarsa da, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK’nın 553. maddesinde belirtilen hallerde, şirkete, pay sahiplerine veya şirket alacaklılarına karşı vermiş oldukları zarardan kusurları dahilinde sorumlu olurlar. Aynı Yasa’nın 555. maddesinde ise şirketin uğradığı zararın tazminini, şirket ve her bir pay sahibinin isteyebileceği, pay sahiplerinin tazminatın ancak şirkete ödenmesini isteyebilecekleri düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı tarafından davalı şirket müdürüne isnat edilen kusurlu eylem, müdürün görev yaptığı dönem içinde gerçekte her hangi bir alım olmadığı halde şirket adına sahte faturalar kullanılması sonucu vergi dairesi tarafından şirket hakkında vergi cezasına hükmedildiği ileri sürülmüş olması karşısında, bu hali ile iddianın ileri sürülüş biçimine göre eldeki dava, limited şirket müdürünün sorumluluğu davası niteliğine haiz olup, mahkemece anılan hükümler gözönüne alınmak suretiyle işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9974, Karar No: 2015/2845, Tarih: 24.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9974 E.  ,  2015/2845 K.**

* YEMİN TEKLİFİ

* BORCUN İKRARI

* TEKLİF EDİLEN YEMİNİN REDDİ VEYA EDA EDİLMEMESİ

* YEMİN DAVETİYESİNİN İÇERİĞİ

* SEBEPSİZ ZENGİNLEŞME SEBEBİYLE YAPILAN TAKİBE İTİRAZIN İPTALİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 6

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 238

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 187

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 228

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacı ile davalı ile aralarında eskiye dayalı alım satım ilişkisi bulunduğunu, ancak bu durumun 10 ay kadar önce son bulduğunu, yapılan ticaret sırasında, davalının banka hesabına ödemeler yapıldığını, fakat aralarındaki ticari ilişkinin bitmesine rağmen, sehven davalının banka hesabına 3.349 TL gönderildiğini, davacının, davalıya borcu olmadığı için, gönderilen bu paranın karşılıksız kaldığını, 3.349 TL'nin tahsili amacı ile davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, davalının takibe itirazda bulunduğunu beyan ederek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında; davacı tarafından gönderilen havalenin davacının borcuna karşılık olarak gönderildiğini, davacının bu şekilde borcunu ödediğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesine göre "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

İspat yükü ayrıca HUMK'da da (yeni HMK) düzenlenmiştir.

HMK'nun 187. (HUMK 238) maddesinde; "İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir. Herkesçe bilinen vakıalarla, ikrar edilmiş vakıalar çekişmeli sayılmaz" hükmü yer almıştır.

Somut olayda, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, ispat yükü davacı tarafa aittir.

Davacı taraf da iddiasını ispat cihetinde, davalı tarafa "yemin " teklifinde bulunmuş, davalıya gönderilen yemin davetiyesinin tebliğine rağmen davalı taraf yemin etmek üzere çağrıldığı oturuma gelmemiş, mahkemece de, davalının çağrıldığı oturuma gelmeyerek, yemin konusu vakıaları ikrar etmiş kabul edilip, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, ispat yükü davacı tarafa aittir.

Davacı taraf da iddiasını ispat cihetinde, davalı tarafa "yemin " teklifinde bulunmuş, davalıya gönderilen yemin davetiyesinin tebliğine rağmen davalı taraf yemin etmek üzere çağrıldığı oturuma gelmemiş, mahkemece de, davalının çağrıldığı oturuma gelmeyerek, yemin konusu vakıaları ikrar etmiş kabul edilip, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 228 ve devamı maddelerinde "yemin" müessesesi düzenlenmiştir. Buna göre; yemin teklif edilen kimse, duruşmada bizzat hazır bulunmadığı takdirde, kendisine meşruhatlı yemin davetiyesi çıkarılır. Yemin davetiyesine; yemine konu hususlar hakkında sorulacak sorular ile geçerli bir özrü olmaksızın yemin için tayin olunan gün ve saatte mahkemeye bizzat gelmediği veya gelip de yemini iade etmediği, yahut yemini eda etmekten kaçındığı takdirde, yemin konusu vakıaları ikrar etmiş sayılacağı yazılarak kendisine bildirilir. Bu davetiyenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesine rağmen, taraf oturuma gelmez ise, yemin konusu vakıaları kabul etmiş sayılır.

Bu açıklamalar ışığında, dava konusu olaya bakacak olursak; dosyanın incelenmesinden, davalı adına çıkarılan yemin davetiyesinde, "zarfın içinde beyan dilekçesi vardır" şeklinde bir şerhin bulunduğu görülmüştür. Oysa ki, yemin davetiyesine, yukarıda da belirtildiği üzere, yemine konu hususlar hakkında sorulacak sorular ile yukarıda belirtilen şerhlerin yazılması gerekmektedir.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilerek, davalı adına usulüne uygun yemin davetiyesinin gönderilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20576, Karar No: 2015/5063, Tarih: 19.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20576 E.  ,  2015/5063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.06.2014

NUMARASI :Esas no:2012/1170 Karar no:2014/662

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın eş tarafından velayet, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkek eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı-davalı erkek eş ağır kusurlu kabul edilmiş ise de; yapılan yargılama ve taplanın delillerden davalı-davacı kadın eşin, eşine "şerefsiz" diyerek hakaret ettiği, bıçakla saldırdığı ve eşinin ailesi ile görüşmek istemediği, davacı-davalı erkek eş ise; eşine fiziksel şiddet uyguladığı, "adi kadın" diyerek hakaret ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Hal böyle iken mahkemece davacı-davalı erkek eşin ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadın eş lehine maddi ve manevi (TMK.m.174/1-2) tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.19.03.2015(Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Dosya kapasamına göre;

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Dosya kapasamına göre;

Davacı-davalı erkeğin, eşinin üzerine bıçakla yürüdüğü yönünde bir iddiası bulunmadığı gibi, bu olay tanığın beyanına göre 1995 de gerçekleşmiştir. Bu olaydan sonra evlilik sürmüş, 2012 yılında davacının açtığı boşanma davası, tarafların birleşmeleri nedeniyle davacının davadan feragati ile sonuçlanmıştır. Bu iddia sabit kabul edilse dahi, davacı erkeğin fiziki şiddetine karşın, davalı kadının eylemi fiziki şiddete teşebbüs aşamasında kalmıştır. Dolayısıyle fiziki şiddetle, fiziki şiddete teşebbüs aynı ağırlıkta kusur olarak kabul edilemez. Sonuç olarak, eşine şiddet uygulayan, hakaret eden ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı erkeğin, kendine bıçakla saldıran, hakaret eden ve eşinin ailesiyle görüşmek istemeyen eşine göre, daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerektiği görüşündeyim. Farklı düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/1892, Karar No: 2023/4284, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1892 E.  ,  2023/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/619 E., 2016/3 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2016 tarihli ve 2015/619 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.01.2021 tarih, 2016/42770 sayılı tebliğnamesi ile müşteki vekilinin mazeret bildirerek katılma talebinde bulunması üzerine, müştekinin katılan ve vekilinin de katılan vekili olarak duruşmalara kabulüne karar verilerek duruşmanın 29.01.2016 tarihine ertelenmesine karar verildiği halde, sanığın belirlenen duruşma gününden önce mahkemede hazır edilmesi üzerine savunmasının alınarak duruşmanın daha önce belirlenen günde yapılmasına karar verilmesi yerine katılanın ve vekilinin 5271 sayılı Kanunun 234 üncü ve devamı maddelerindeki haklarını kullanmaları sağlanmadan beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilin temyiz isteği, müştekinin ve kendisinin beyanları tespit edilmeden peşin hükümle karar verildiğine, sanığın, katılanın uyarılarına rağmen evinin önüne defalarca gelmesi, ziline basması, iş çıkışı çalıştığı okulun önünde beklemesi şeklindeki eylemleriyle suçun sübut bulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilin temyiz isteği, müştekinin ve kendisinin beyanları tespit edilmeden peşin hükümle karar verildiğine, sanığın, katılanın uyarılarına rağmen evinin önüne defalarca gelmesi, ziline basması, iş çıkışı çalıştığı okulun önünde beklemesi şeklindeki eylemleriyle suçun sübut bulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemece tensip zaptıyla duruşma gününün 03.12.2015 tarihi olarak belirlenmesinin ardından, 03.12.2015 tarihli celseye müştekiye çıkarılan tebligatın iade edilmesi nedeniyle müştekinin katılmadığı, vekiline yapılan tebligat üzerine ise; vekilin mazeret talebinde bulunması üzerine talebinin kabul edilip, müştekinin katılan vekilininse katılan vekili olarak duruşmalara kabulüne karar verilerek, sanığın da duruşmaya katılmaması nedeniyle sanık hakkında zorla getime emri düzenlenerek belirlenen yeni duruşma günü olan 29.01.2016 tarihinin katılan vekiline haber verilmesine karar verildiği halde, sanığın mahkemeye müracaat ederek celse açılmasını istemesiyle sanığın savunması alınıp aynı celse beraatine hükmedilerek katılan ve vekilinin 5271 sayılı Kanunun 234 ve devamı maddelerindeki haklarının kullanılmasına engel olunması hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2016 tarihli ve 2015/619 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilin temyiz isteği de yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2559, Karar No: 2015/6224, Tarih: 22.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2559 E.  ,  2015/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2013/824-2014/590

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdü nedeniyle kiralananın tahliyesi istemiyle yapılan takibe vaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taahhüt nedenine dayalı tahliye davasının kiralayan tarafından açılması gerekir. Kiralayanların birden fazla olması halinde aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan davanın birlikte açılması icap eder. Ancak sözleşmede kiralayanlardan birine yalnız başına takip yapma ve dava açma hakkı tanınmışsa her biri tek başına tahliye davası açabilir. Kiralayan birden fazla ise ve her birine de yalnız başına dava açma hakkı verilmediği halde kiralayanlardan biri yalnız başına dava açmış ise bu durumda davanın hemen reddedilmemesi, diğerlerinin açılan davaya muvafakatinin alınmasına imkan verilmesi gerekir. Ancak dava yapılan icra takibine istinaden açılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkin ise, tahliye taahhüdü nedeniyle kiraya verenlerden biri tarafından yapılan icra takibi İİK'nun 272 maddesine göre bir aylık süreyi kesen ve akdin yenilenmesini önleyici nitelikte değildir .Kira sözleşmesinde taşınmazın birden fazla kişi tarafından kiraya verilmesi ve her birine de yalnız başına dava açma hakkı verilmemesi durumunda,sonradan açılan davada diğer kiraya verenlerin muvafakatlerinin sağlanması takip ehliyetsizliğini ortadan kaldırmaz.

Olayımıza gelince; taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.09.2012 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi kiraya veren olarak “S.. Ö.. ve ort.” adına imzalanmıştır. Bu durumda kiraya verenler birden fazla olup, aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Taahhüde dayanan icra takibi tek başına S.. Ö.. tarafından başlatılmıştır. Kiralayanlardan biri tarafından yapılan icra takibi aktin yenilenmesini önleyici nitelikte olmadığı gibi İİK.nun 272.maddesinde yazılı bir aylık süreyi kesmez. Sonradan açılan itirazın iptali davasında diğer kiraya verenlerin muvafakatlerinin sağlanması takip ehliyetsizliğini ortadan kaldırmayacağından ve icra takibindeki eksikliğin sonradan giderilmesinin mümkün bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/191, Karar No: 2018/27437, Tarih: 17.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/191 E.  ,  2018/27437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin mirasçısı oldukları işçinin davalı şirketin Katar şantiyesinde 06/2009 - 06/2011 yılları arasınsa çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını, davacanın dava dışı yabancı şirket işçisi olduğunu, bu şirketle hizmet akdi ilişkisinin bulunmadığını, fesih sonrasında davacının bahsi geçen alacaklardan feragat ettiğine dair ibranameyi imzaladığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Davalı temyizi yönünden ;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve süresinde verilmeyen gerekçeli temyiz dilekçesinde belirtilen hususlar değerlendirilmeksizin sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddine karar verilmiştir.

2-Davacı temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı işçinin imzasını taşıyan, yabancı dilde hazırlanmış makbuzlara itibar edilerek, belgelerde yazılı ödeme tutarları, dava konusu alacaklardan mahsup edilmiştir. İşçi tarafından söz konusu ödeme belgelerinin düzenlendiği dil olan İngilizce'yi bilip bilmediği, yabancı dilde düzenlenen belgelerin işçi tarafından anlaşılabildiği ve değerlendirilebildiğinin mümkün olup olmadığı araştırılmadan bu belgelere tek başına itibar edilemeyeceği açıktır. Belgelerde yazılı miktarların banka aracılığıyla ödendiği de kanıtlanmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; Hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacıdan ödemelerin yapılıp yapılmadığı; davacının ödeme belgelerinin düzenlendiği dil olan İngilizce'yi bilip bilmediği sorularak, sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 17.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.