muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1025, Karar No: 2019/9851, Tarih: 06.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1025 E.  ,  2019/9851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece her iki taraf açısından da tanık deliline yönelik olarak usulüne uygun şekilde ara kararlarının oluşturulduğunun, davalı vekilinin talebi doğrultusunda cevap süresinin iki hafta daha uzatıldığının ve iki yıla yakın süren dava sırasında davalı vekilince dosyaya tanık listesi sunulmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2060, Karar No: 2023/2881, Tarih: 21.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2060 E.  ,  2023/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2251 E., 2022/2949 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/419 E., 2022/369 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... adresinde bulunan serbest muhasebeci faaliyet konulu işyerinde ... sigorta sicil numarasıyla 01.09.1992 tarihinde çalışmaya başladığını ve 30.04.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı işverenin işe girişini 01.09.1992 tarihinde yaptığını, ancak bazı yıllarda çalışmalarını diğer davalı Kuruma eksik bildirdiğini, toplam eksik günlerinin yaklaşık 1800 olduğunu, oysa müvekkilinin davalının yanında kesintisiz ve sürekli çalıştığını beyanla, 01.09.1992 - 30.04.2011 döneminde eksik bildirilmiş hizmetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğunu, davacının iddia ettiği sürelerde çalışmadığını, davacının işyerindeki çalışmasının kısmi süreli olduğunu, tam süreli olmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kayıtlarına göre davacının işe başlangıç tarihinin 01.09.1993 tarihi olduğu, bunun aksinin yazılı belgeyle ve bordro tanıklarının beyanları ile ispatlanabileceğini, çalışmanın fiili olması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "...Davanın kısmen kabulü ile;

... sigorta sicil numaralı davacının, ... işyeri sicil numaralı davalı işyerinde 01.09.1993 - 1999 tarihleri arasında, taleple bağlı kalınarak eksik bildirilmiş olan;

1993/3. dönemde 100,

1994/1. dönemde 100, 1994/2. dönemde 100, 1994/3. dönemde 15,

1995/1. dönemde 100, 1995/2. dönemde 30, 1995/3. dönemde 85,

1996/1. dönemde 100, 1996/2. dönemde 100, 1996/3. dönemde 40,

1997/1. dönemde 80, 1997/2. dönemde 80, 1997/3. dönemde 80,

1998/1. dönemde 70,

1999/2. dönemde 30 gün süre ile daha ilgili dönemde asgari ücret ile çalıştığının (hizmetinin) tespitine,

2-Alınması gerekli 80,70 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 25,20 TL'nin mahsubu ile bakiye 55,50 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

1995/1. dönemde 100, 1995/2. dönemde 30, 1995/3. dönemde 85,

1996/1. dönemde 100, 1996/2. dönemde 100, 1996/3. dönemde 40,

1997/1. dönemde 80, 1997/2. dönemde 80, 1997/3. dönemde 80,

1998/1. dönemde 70,

1999/2. dönemde 30 gün süre ile daha ilgili dönemde asgari ücret ile çalıştığının (hizmetinin) tespitine,

2-Alınması gerekli 80,70 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 25,20 TL'nin mahsubu ile bakiye 55,50 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

3-Davacı tarafından yatırılan 25,20 TL peşin harç, 25,20 TL başvurma harcı, 3,80 TL vekalet harcı olmak üzere toplam 54,20 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan yargılama gideri toplamı olan 2.580,35 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihi itibariyle yürürlükte olan AAÜT'ye göre kabul edilen değer üzerinden hesaplanan takdiren 5.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; çalışma olgusunun yöntemince araştırılmadığını, kamu düzenine ilişkin eldeki davada resen inceleme ve araştırma yapılması gerektiğini, Kurum kayıtlarında davacının çalışmasını doğrulayan kayıt ve belge bulunmadığından tanık sözleriyle kanıtlanmasını kabul etmediklerini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı ... vekili, davacının fiilen çalışmadığı günlerin tespit edildiğini, davacının muhasebeci olmasına ve Kurum belgelerini kendisi düzenlemesine rağmen 15 yıl bekleyerek bu davayı açmasının kötüniyetini ortaya koyduğunu, kaldırma kararına karşın çalışma olgusunun kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kanıtlanmadığını, Dairenin kaldırma kararının gereğinin yapılmadığını, tanık beyanlarının yeterli olmadığını, davanın hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra açıldığını, davanın kısmen kabulüne karşın davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmediğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince "...Yukarıda yer alan maddi ve hukuki açıklamalar ışığında; Dairemizin gönderme kararı sonrasında yapılan yargılamada 2007/1,2,3.aylara ait eksik gün bildirim formu ve eki belgelerin Kurumda bulunmadığı ve Osmangazi SGM'nin yazısı ekinde yer alan tutanak içeriklerine göre 2006 yılının eksik gün belgelerinin arşivde bulunamadığının bildirildiği; davalı işverenin ücret bordrolarının aslı veya onaylı örnekleri ile eksik gün nedenlerine dair belge ve kayıtları sunmadığı; dinlenen bordro tanığı ve komşu işyeri tanığı beyanları ile davacının 01.09.1993-1999/2 dönemindeki çalışmalarının yöntemince kanıtlandığı; mahkemece taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla; istinaf kanun yoluna başvuran taraf ve HMK'nın 355'inci maddesine göre istinaf sebepleri dikkate alınarak yapılan istinaf incelemesine göre, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davalı ... vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. " gerekçesi ile davalı ... vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davalı ... vekilinin ise aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Eldeki davada, davanın açılma tarihi dikkate alındığında, Kurumun "davalı" taraf olması karşısında, davacı lehine hükmedilen yargılama giderlerinin davalılarıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

5. O halde, temyiz eden davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları ile HMK 369 uncu maddesi kapsamında kanunun açık hükmüne aykırılıklar da gözetilerek, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

6. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu kısımlarının düzeltilerek onanması gerekir.

5. O halde, temyiz eden davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları ile HMK 369 uncu maddesi kapsamında kanunun açık hükmüne aykırılıklar da gözetilerek, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

6. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu kısımlarının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi Hükmünün 4 numaralı bendinde bulunan "davalıdan" ibaresinin silinerek "davalılardan", yine 5 numaralı bendinde bulunan "davalıdan" ibaresinin silinerek "davalılardan" ibaresinin yazılarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/557, Karar No: 2023/10733, Tarih: 07.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/557 E.  ,  2023/10733 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1864 E., 2021/2519 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/110 Esas, 2021/169 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2021/1864 Esas, 2021/2519 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında ikametinde sakladığı uyuşturucu maddeleri irtibatlı olduğu şahıslara sattığına ilişkin elde edilen istihbari bilgi doğrultusunda başlayan soruşturma kapsamında düzenlenen 15.01.2021 tarihli

3. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında ikametinde sakladığı uyuşturucu maddeleri irtibatlı olduğu şahıslara sattığına ilişkin elde edilen istihbari bilgi doğrultusunda başlayan soruşturma kapsamında düzenlenen 15.01.2021 tarihli

ikamet arama ve el koyma tutanağı ve 15.01.2021 tarihli tartı tutanağına göre; sanığın ikametinde yapılan aramada 109,45 gram yeşil renkli bitki kırıntılarının ele geçirildiği, ele geçirilen maddeler üzerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen uzmanlık raporunda; ele geçirilen gri - yeşil renkli bitki kırıntılarının sentetik kannabinoid maddesi olduğunun tespit edildiği, sanık aşamalarda alınan savunmalarında uyuşturucu madde ticareti yapmadığını ve suçsuz olduğunu beyan etmiş ise de; sanık hakkında ikametinde sakladığı uyuşturucu maddeleri irtibatlı olduğu şahıslara sattığına dair edinilen istihbari bilgiyi destekler mahiyette ikamette yapılan aramada şahsi kullanım sınırının üzerinde olmak üzere 109,45 gram sentetik kannobinoid maddesinin ele geçirilmesi, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında söz konusu sentetik kannabinoid maddesini miktar olarak eşinin çoğalttığını beyan etmesine karşın Dilara K.'in tanık olarak alınan beyanlarında; söz konusu uyuşturucu maddeleri kendisinin çoğaltmadığını beyan etmesi ve tanığın beyanlarının tutanaklar ile desteklenmesi karşısında söz konusu savunmanın kendisini suç ve cezadan kurtarmak amacı ile olduğunun değerlendirilmesi, aylık geliri 3.500,00 TL olan sanığın gelir düzeyinin üzerinde uyuşturucu maddeyi ikametinde bulundurması hususları nazara alındığında sanığın ikametinde ele geçirilen 109,45 gram sentetik kannabinoid maddesini ticari amaçla bulundurduğu ve bu suretle üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği paraya çevrilmesi yerine "52/1-4" gereği para cezasına çevrilmiş olması,

B. Sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği paraya çevrilmesi yerine "52/1-4" gereği para cezasına çevrilmiş olması,

C. Adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri

kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” nin yazılması yerine, yazılı şekilde hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranılması,

D. Suç tarihinde reşit olan sanığa, hükmün 6 numaralı bendinde suça sürüklenen çocuk sıfatıyla yer verilmiş olması ve sanık hakkında hükmedilen mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü kapsamında hak yoksunluklarına hükmedilirken 53 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkralarıyla üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanması yerine "53 üncü maddedeki hak yoksunluklarının uygulanmasına" karar verilmiş olması,

E. Adli emanetteki ve analiz numunesi olarak alınan uyuşturucu maddelerin 54 üncü maddenin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken, 54 üncü madde gereğince müsaderesine karar verilmiş olması

F. Suç tarihinin 15.01.2021 olmasına rağmen, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarında suç tarihinin 15.01.2020 olarak yazılmış olmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş,

Her beş hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) (C) (D) (E) ve (F) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2021/1864 Esas, 2021/2519 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. Gün olarak belirlenen adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün dördüncü bendindeki "52/1-4" ibaresinin çıkartılarak yerine "52/2" yazılması,

B. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin dördüncü bentteki " adli para cezasının ödenmemesi halinde 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde belirtildiği üzere, hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, Günlük

çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceği, hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceğinin sanığa ihtarına" sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

C. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili altıncı bendin tamamı çıkartılarak yerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi,

D. Müsadere ile ilgili 10 ve 12 nci bentlerdeki "54" ibaresinin çıkartılarak yerine "54/4" yazılması,

E. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlıklarında suç tarihi olarak yer alan "15.01.2020" tarihinin çıkartılarak yerine "15.01.2021" yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9803, Karar No: 2012/13853, Tarih: 26.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9803 E.  ,  2012/13853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KAYIT DÜZELTİM İSTEMLİ

-KARAR-

Davacı, adına kayıtlı taşınmazın tapuda zeytinlik olarak yazıldığını ileri sürerek, tarla biçiminde cinsi hanesinin tapuda düzeltilmesi istenilmiştir.

Bu durumda davada mülkiyet ihtilafı olmayıp, 2644 sayılı Yasa ve Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesinin tartışılması gerekmektedir.

Davanın açıklanan bu nitelendirilmesine göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının inceleme görevi Yüksek 14.Hukuk Dairesine aittir.

Ne var ki, anılan Dairece daha önce görevsizlik kararı verilmiş olduğundan Daireler arasında temyiz incelemesi yönünden ortaya çıkan uyuşmazlığın Hukuk Başkanlar Kurulunca giderilmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.