muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1103, Karar No: 2020/6437, Tarih: 04.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1103 E.  ,  2020/6437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

A-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 29.05.2012 ve 13.06.2012 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B- Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

1-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; UYAP kayıtları üzerinde yapılan incelemede, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2013 tarih ve 2012/123674 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla kamu davasının açıldığı, mükerrer yargılamanın engellenmesi açısından, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2013 tarih ve 2002/123674 soruşturma sayılı iddianamesi ile açılan davanın sonucunun araştırılıp, mümkünse her iki davanın birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi,

2-Mahkemece aldırılan 12.01.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, fatura bedellerinin .... Ltd. Şti. tarafından Güvengaz A.Ş.’ye çeklerle ödendiği ve bu ödemelerin ise banka yoluyla yapıldığının belirtilmesi karşısında; ödemelerin düzenleyen şirket hesabına geçip geçmediğinin, sahte fatura kullanımını gizlemek için fiktif ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması, çek bedellerini tahsil eden ....‘in açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, bu kişinin suça konu faturaları düzenleyen şirketle bağlantısının olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3-GKR-2011-931/6 sayılı vergi suçu raporunda Güvengaz A.Ş.’nin ortakları ve bir kısım şahıslar hakkında Bartın Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianame ile Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/136 Esas sayılı dosyasında; suç örgütü kurmak, yönetmek, üye olmak, petrol kaçakçılığı, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından yargılamanın devam ettiği bildirildiğinden, Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/136 Esas sayılı dosyanın akıbetinin araştırılması, dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16884, Karar No: 2012/16177, Tarih: 24.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/16884 E.  ,  2012/16177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda mahkumiyetine ilişkin SAKARYA Çocuk Mahkemesinin 05.03.2007 gün 2006/07-2007/37 sayılı kararı, Dairemizin 07.02.2012 gün 2007/16682-2012/1856 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 28.03.2012 gün 2007/119876 sayılı yazı ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine,

Dosya, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Ceza Genel Kuruluna intikal ettirilmiştir.

05.07.2012 gün 28344 sayılı Resmi Gazete ile yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99-101. maddeleriyle 5271 sayılı CMUK.nın 308. maddesinde vaki değişiklik; Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmamış itiraz kanun yoluna konu edilen dava dosyalarının öncelikle özel Daire tarafından incelenmesini zorunlu kılması karşısında, anılan dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığı tarafından Dairemize gönderilmekle yeniden incelenerek, değerlendirilip, karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yakınana ait fırının penceresinden saat 24.00-01.00 sularında içeriye girip çekmeceden 30 TL para ve (1) adet ekmek çalan sanığın hırsızlık suçunu işlediği kabulle TCK.142/1-b, 143, 31/3. maddeleri gereğince 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası verilip, yasal koşulları bulunmadığından aynı Yasanın 145 ve 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulanmamasına hükmedilmiştir.

Sanık müdafi hükmü temyiz etmiştir.

17.06.2007 günlü tebliğname ise; Onama istemlidir.

Dairemizin 07.02.2012 gün 2007/16682-2012/1856 sayılı kararı ile “ Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; iddanamede 5237 sayılı TCK.nın 145. maddesinin uygulanması istendiği halde CMK.nın 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması nedeni ile hükmün Bozulmasına denilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise; İddianamede TCK.nun 145. maddesinin uygulanması istenilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2010 gün ve 356-272 ile 20/12/2011 gün ve 281-289 sayılı kararlarında belirtildiği üzere sanık ve savunmanının TCK: 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde duruşmanın başından itibaren savunma olanağına sahip olduklarında anılan Bozma kararı kaldırılarak, hükmün Onanması istemi ile itiraz kanun yoluna gidilmiştir.

Sanık 8-9 yıldır evden ayrı olup tren istasyonunun boş vagonlarında veya boş inşaatlarda yatıp kalktığını, olay günü saat 24.00 sularında, üşümüş ve aç olduğu için yakınana ait fırının açık penceresinden içeriye girip çekmecede bulunan paranın tamamı ile (1) ekmek alıp ayrıldığını savunmuş, sanık savunmanı da çalınan malın değerinin hafif olması nedeniyle öncelikle beraat aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiştir.

Katılan ..., sanığın cezalandırılmasını talep ile uzlaşmak istemediğini açıklamıştır.

Katılan ..., sanığın cezalandırılmasını talep ile uzlaşmak istemediğini açıklamıştır.

TCK.nın 145. maddesi 765 sayılı TCK.nın 522. maddelerinde daha farklı olup, TCK.nın 145. maddesindeki değerin azlığı ile Yasa koyucunun neyi kast ettiği duraksamaları önleyen biçimde açığa kavuşturulmamış, rakamsal bir sınırlandırma getirilmemiş ve fakat Yargıca Yargılama konusunda maddi olayla igili davada ve değerlendirme yetkisi tanımıştır. Yasa koyucu Yargıcın takdirini soyut ve farklı bir disiplinle sınırlandırmamıştır. Oda az olarak kabul edilecek değeri yargıcın takdirinde, ceza verilmekten vazgeçilmesini gerektirecek ehemmiyetsiz ölçüde olması, yani değere dayalı ihlalin ceza vermeyi nesafeten haklı saydıracak alt düzeyde bulunmasıdır. Yargıç çalınan veya çalınmaya kalkışılan bu değerin azlığı ya da indirimli bir cezayla ya da suçun işlenmesindeki özellikler itibariyle ceza vermemekle değerlendirebileceklerdir. Yani TCK. 145. maddesinin uygulama koşullarının tayini yargıcın takdiri içinde olup, Yargıç bu değerlendirmeyi her somut olayda suçun işleniş şekli mağdur veya sanığın konumu, olayın gerçekleştiği yer ve zaman dikkate alarak, TCK.3 maddesini de gözeterek ceza adaletini sağlayacaktır. Yani TCK. 145. maddesinin iddaanamede gösterilip, gösterilmemesi de bu bağlamda yargıcın takdir yetkisini kullanmaya etkin olmadığı gibi sanık ve müdafi bu yönde savunma yapmaya duruşmanın her aşamasında sahip olmuşlar ve somut olaya göre de TCK.145.maddelerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2) Dairemizin 07.02.2012 gün 2007/16682-2012/1856 sayılı Bozma kararının kaldırılmasına,

Dosya ve duruşma tutanaklarının içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2226, Karar No: 2017/12301, Tarih: 20.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2226 E.  ,  2017/12301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olan davalının 03/12/2012 son ödeme tarihli elektrik faturasını ödemediğini, bu faturanın tahsili amacıyla ... 1. İcra Müdürlüğünün 2013/466 esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlattıklarını, davalı tarafından icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davalının ... 1. İcra Müdürlüğünün 2013/ 466 Esas sayılı takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptaline, takibin 495,37 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin isteğin reddine, davacı lehine icra inkar tazminatına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; trafo kaybına ilişkin tahakkuk ettirilen fatura bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını 14.04.2009 tarih ve 27200 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliği ve bu yönetmeliğe dayanılarak hazırlanıp 01.06.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren Kayıp Katsayıları Hesaplama Metodolojisine İlişkin Usul ve Esaslar oluşturmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun; 03/11/2004 tarihli ve 25632 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliği ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 08.01.2004 tarih ve 284/2 sayılı kararı ile 30.12.2004 tarih ve 414 sayılı kararlarına dayanılarak hazırlandığı anlaşılmaktadır.

Oysa ki; 03/11/2004 tarihli ve 25632 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliği, 14.04.2009 tarihli ve 27200 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliği ile yürürlükten kaldırılmış olup, dava konusu faturanın düzenlendiği 23.11.2012 tarihinde 14.04.2009 tarihli ve 27200 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliği yürürlükte bulunmaktadır. Bu haliyle bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında konusunda uzman bilirkişiye verilmesi, bilirkişiden davacı kurumun davalı taraftan isteyebileceği bedelin 14.04.2009 tarih ve 27200 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliği ve bu yönetmeliğe dayanılarak hazırlanıp 01.06.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren Kayıp Katsayıları Hesaplama Metodolojisine İlişkin Usul ve Esaslara göre yeniden hesaplanması için rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10692, Karar No: 2024/18055, Tarih: 29.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/10692 E.  ,  2024/18055 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1926 E., 2022/789 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair 27.04.2022 tarihli kararın sanık müdafiine 04.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 11.05.2022 tarihli dilekçesi ile "temyiz hakkını kullanmak istediğine" ilişkin temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası

gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığın 11.05.2022 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararda "temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine" dair bildirimi içeren ihtaratın yer almaması, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine dair tebligat mazbatasının da dosyada yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/12583, Karar No: 2009/17101, Tarih: 12.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/12583 E.  ,  2009/17101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Annenin Tespiti-Çocuk Teslimi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \*onanmasına dair Dairemizin \*13.05.2009 gün ve \*3711-9520 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının alınmasına oybirliğiyle karar verildi.12.10.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/11721, Karar No: 2024/323, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11721 E.  ,  2024/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2200 Esas, 2023/2112 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.09.2023 Tarihli ve 2023/357 Esas, 2023/1522 Karar Sayılı Kararı

Vasi adayının 18.09.2023 tarihli dilekçesi ile İzmir iline taşındıklarını bu nedenle dosyanın İzmir Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.11.2023 Tarihli ve 2023/2200 Esas, 2023/2112 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının dava açılış tarihinde Aydınevler Mahallesi Kışla Yolu Caddesi No:1E1 İç Kapı No:4 .../... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Maltepe/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11336, Karar No: 2009/14388, Tarih: 08.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11336 E.  ,  2009/14388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 156 ada 82 parsel sayılı 978.57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle öncesinde dava dışı 145 ada 2 ila 23, 156 ada 44 ilâ 90, 128 ila 133, 158 ada 1 ila 12 sayılı parsellerin bir bütün olarak, Mayıs 1289 Y. Tarih ve 93 numaralı sicilden gelen, K.Sani 1323 tarih ve 18 sıra numaralı tapu kaydı ve bu kaydın diğer tedavülleri kapsamında kaldıklarından söz edilerek davalı adına tesbit edilmiştir. Orman yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parselin tesbit gibi davalılar ve davalılar murisi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu işlemde orman kadastro sınırları dışında bırakılmıştır.

Karara dayanak alınan ve uzman bilirkişi Mahmut Yılmaz tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parselin, memleket haritasında yeşil ile renklendirilip meyve ağacı sembolü ile gösterildiği, orman özelliği gösteren alanlar içinde değil ağaç topluluğu veya sıra halinde gözüken yere isabet ettiği, fındık ağaçları ile kaplı eylemli durumuna göre orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de, rapora eklenen renkli memleket haritası suretinde çekişmeli taşınmaz denetime olanak tanımayacak şekilde nokta olarak, yeşil ile renklendirilen yapraklı ağaç sembollü alanlarda işaretlenmiş, bilirkişi tarafından bu hususta çelişkiyi giderici nitelikte yeterli açıklama yapılmamıştır. Zemindeki fındık ağaçlarının yaşları gözetildiğinde, memleket haritasının düzenlendiği tarihte üzerinde değerlendirme konusu yapılacak fındık ağacı varlığından söz edilemeyeceği gibi, taşınmazlarda bulunan ve kendiliğinden yetiştiği söylenen kızıl ağaç ve diğer orman ağaçlarının yaşları, çevre parsellerin yapısı ve eğim dikkate alındığında bilirkişinin eylemli durum ile memleket haritası üzerindeki nitelendirme hususunda yaptığı açıklama da yetersizdir.

Diğer taraftan; çekişmeli taşınmazlar ile birlikte dava dışı daha bir çok parselin kadastro tesbitine esas alınan ve in sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içeren 2 dönüm yüzölçümündeki tapu kaydının, yüzölçümünden çok fazlaya revizyon gördüğü halde, çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Diğer taraftan; çekişmeli taşınmazlar ile birlikte dava dışı daha bir çok parselin kadastro tesbitine esas alınan ve in sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içeren 2 dönüm yüzölçümündeki tapu kaydının, yüzölçümünden çok fazlaya revizyon gördüğü halde, çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658, 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı yasada gösterilmiştir.

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukuki değerlerini yitirir. 6831 Sayılı Yasanın 3373 Sayılı Yasa ile değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.