muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6172, Karar No: 2013/17928, Tarih: 11.06.2013

düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 23.2.2009 gün ve 2008/12778-2009/3194 sayılı kararı).

Somut olayda davacı ile davalı arasında yapılan iş sözleşmesinde 23.8.2002- 23.1.2003 tarihleri arasında çalışılacağı taahhüt edilmiştir. Davacı, davalı işyerinde kalıpçı ustası olarak 23.8.2002-19.11.2002 tarihleri arasında çalışmıştır. İş Kanunu uyarınca asıl olan taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinin belirsiz süreli oluşudur. Hangi durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi yapılacağı yukarıda açıklanmıştır. Son zamanlarda Dairemizin genel görüşü yurtdışı müteahhitlik işlerinde işçi ile işveren arasında yapılan iş sözleşmelerinin belirsiz süreli olduğu kabul edilmiştir (Dairemizin 29.01.2013 gün 2011/42481 E. 2013/3360 K., 28.5.2013 gün ve 2011/45659 E. 2013/16114 K. sayılı karaları). Her ne kadar taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinin belirli süreli olduğu belirtilmiş ise de dosya kapsamına göre ilişkinin belirli süreli olması gerektirir bir delil ibraz edilememiştir. Somut uyuşmazlıkta iş sözleşmesi belirsiz süreli olup davacı 19.11.2002 tarihinden sonrası için ücret talep edemez. Mahkemece davacının iş sözleşmesi sona erdikten sonraki döneme ilişkin bakiye süre ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

3- Öte yandan kabule göre davacı tarafından dosyada bilirkişi gideri olarak 360 TL, 8,60 TL tebligat, 1,24 TL müzekkere, 15,86 TL talimat gideri olmak üzere 385,70 TL yargılama gideri yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna karşın mahkemece yargılama giderinin toplam 263,40 TL olarak kabul edilerek bunun üzerinden karşı tarafa yargılama gideri yüklenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1627, Karar No: 2017/3114, Tarih: 26.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1627 E.  ,  2017/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık, suç örgütüne üye olmak

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

Sanık müdafiinin 27.03.2014 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 13.10.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki vekalet ücreti istemine dair ek karar talebinin reddine dair mahkemenin 16.10.2014 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle "vekalet ücreti isteminin reddine ilişkin ek kararın" ONANMASINA, 26.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27959, Karar No: 2018/1992, Tarih: 26.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27959 E.  ,  2018/1992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek,

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi tarafça borçlu hakkında icra takibi başlatıldığı ve borçlunun adına kayıtlı ... plakalı aracın alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla satıldığı gerekçesiyle şikayette bulunulduğu ve söz konusu araca ilişkin olarak tasarrufun iptali davası açıldığı bildirilen Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/408 esas sayılı dosyasında kurulan davanın kabulüne dair hükmün henüz kesinleşmediğinin UYAP ortamında yapılan incelemede anlaşıldığı nazara alındığında, bu şikayete konu aracın devrinin alacaklıyı zarara sokmak maksadıyla yapılıp yapılmadığının tespiti için, tasarrufun iptali davasının sonucu beklenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken mahkemece eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, değerlendirmelerin, açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirmeme nedenleri ile 51. maddesinde düzenlenen erteleme şartlarının oluşmadığına ilişkin gerekçenin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken tartışılmaması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9472, Karar No: 2024/4740, Tarih: 27.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9472 E.  ,  2024/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/974 E., 2023/2450 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/4 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-i, 62/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezanın 25 yıl hapis cezası üzerinden infazına, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanıklar hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d-h, 35/2, 62/1, 53/1. ve sanık ... hakkında ayrıca 58/6-7. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2023 tarihli ve 2023/974 Esas, 2023/2450 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri özetle; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçları işlemediğine ve kasten öldürme suçuna iştirakinin bulunmadığına, atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığa atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan meşru savunma nedeniyle beraatine karar verilmesi ve aksi kanaatte haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığa atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan meşru savunma nedeniyle beraatine karar verilmesi ve aksi kanaatte haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında müebbet hapis cezasını gerektiren hallerde indirim oranı gözetilmeksizin 25 yıl hapis cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeden, hükümlerde (1/6) oranında indirim uygulanması ile 25 yıl hapis cezasına hükmolunduğunun belirtilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. Sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerde, sanıkların kazanılmış hakları nedeniyle uygulama yapılırken uygulanan kanun ve maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 283/1 maddesi yerine uygulama yeri bulunmayan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Sanıklar Nuri ve Sibel'in resmi nikahlı evli oldukları, maktulün sanıkların oturdukları ... Toki Konutlarında kapıcı olarak çalıştığı, olay günü sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek maktulü gece vaktinden sayılan saat 22.00-23.00 sıralarında müşterek ikametlerine çağırdıkları, sanık ...'nin silahtan sayılan av tüfeğinin korkutucu etkisini kullanmak suretiyle maktule, eşi olan diğer sanık ... ile ilişkisi olduğunu ve 30.000 TL vermesi halinde affedeceğini söylediği, maktulün ilişki iddiasını ve parayı vermeyi kabul etmemesi üzerine elindeki tüfeği eşi Sibel'e verdiği ve vurmasını söylediği, bunun üzerine sanık ...'in maktulü hedef alarak ateş ettiği, maktulün sol orta batın yan kısmına isabet eden av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı iç organ (mezenter, omentum, ince ve kalın bağırsak, karaciğer, dalak, periton, diyafragma), iç kanama ve sonrasında gelişen komplikasyonlar sonucu tedavi gördüğü hastanede 15.10.2019 tarihinde öldüğü anlaşılan olayda;

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemlerine uyan suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, maktulden sanık ...'e yönelen haksız bir saldırı bulunmaması karşısında meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve yine maktulden sanık ...'e yönelen haksız söz veya davranış bulunmaması karşısında sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (4) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2023 tarihli ve 2023/974 Esas, 2023/2450 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafiince, sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

B. Sanıklar Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2023 tarihli ve 2023/974 Esas, 2023/2450 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c maddesi gereği sanıklar hakkındaki hüküm fıkralarında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulandığı paragraflarda yer alan "...cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak..." ve kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılan paragraflarda yer alan "... 5320 sayılı kanunla değişik 1412 sayılı kanunun 326/son maddesi gereğince sanıkların cezasının..." ibarelerinin ayrı ayrı çıkartılması, kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılan paragraflarda çıkartılan ibareler yerine "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın cezasının" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3233, Karar No: 2020/2353, Tarih: 11.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3233 E.  ,  2020/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Elektronik ortamda UYAP - MERNİS’ten alınan 10.02.2020 tarihli nüfus kayıt örneğinde, suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 15.07.2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9457, Karar No: 2012/23077, Tarih: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9457 E.  ,  2012/23077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu bıçağın akıbeti hususunda her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa ceza takdir edilirken sonuç olarak adli para cezasına esas alınan 16 günün TCK.nun 52/2.madde ve fıkrası gereğince adli para cezasına çevrilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca tayin olunan 16 günün, TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca günlüğü 20 liradan adli para cezasına çevrilerek 320 TL sonuç adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10038, Karar No: 2024/18532, Tarih: 09.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/10038 E.  ,  2024/18532 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : ...

SAYISI : 2021/879 E., 2021/1081 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : 1. İstinaf başvurusunun esastan reddi (Sanık ... hakkında)

2. İlk derece mahkemesi hükümlerinin kaldırılması suretiyle mahkûmiyet (Sanıklar ... ve ... hakkında)

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ile sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii,

şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık ...'ın 18.09.2019 tarihli yasal süresinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ... ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ... ve müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanık ... ve müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin oy birliğiyle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/472, Karar No: 2015/1145, Tarih: 03.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/472 E.  ,  2015/1145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık .. ile mağdur .. arasında diğer sanıklarında katılması ile taksi durağında kimin nöbetci kalacağı gerekçesiyle tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine, mağdur ..'un sanık ..'i bıçakla elinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanık ..'in de bu şekilde darp edilmesi üzerine mağdur ..'u ele geçirilemeyen bıçakla hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde tek darbe ile yaraladığı ve kaçtığı olayda;

a) Mağdurdaki yara sayısı ile yaraların niteliği, engel bir durum bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi gibi hususlar gözönüne alındığında sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığı, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

b) Mağdur ..'tan kaynaklanan ve sanığı basit şekilde darp etmekten ibaret haksız eylemi nedeniyle, 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 03/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.