muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17144, Karar No: 2014/16487, Tarih: 19.09.2014

Görev kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulur. Kaldı ki davalı H.. Ü.. ve vekili görev itirazında bulunmuşlar ancak mahkemece ara karar ile bu isteğin reddine karar verilmiştir.

Dava zilyetliğin korunması davası olduğuna ve itiraz da bulunduğuna göre dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğuna karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı H.. Ü.. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 51,00 TL peşin harcın istek halinde davalı H.. Ü..'a iadesine 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14725, Karar No: 2023/1813, Tarih: 06.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/14725 E.  ,  2023/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un ( 5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2013 tarihli ve 2013/18725 Esas, 2013/18842 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İstanbul 3. ... Mahkemesinin, 02.10.2013 tarihli ve 2013/233 Esas, 2013/572 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 19.11.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 3. ... Mahkemesinin, 11.06.2014 tarihli ve 2014/168 Esas, 2014/401 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 02.05.2017 tarihli ve 2015/6249 Esas, 2017/2769 Karar sayılı ilamı ile karar bozulmuştur. Bozma sonrası yapılan yargılama ile İstanbul 3. ... Mahkemesinin 08.11.2018 tarihli, 2017/450 Esas, 2018/529 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına dair hükmün, 5395 sayılı ... Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 23 üncü maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 03.12.2020 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

E. Sanığın denetim süresi içinde 05.05.2019 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İnegöl 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.11.2020 tarihli ve 2020/307 Esas, 2020/146 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 03.12.2020 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 3. ... Mahkemesinin, 26.03.2021 tarihli

ve 2020/373 Esas, 2021/133 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; adli para cezası hükmünün kaldırılarak tedavi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya erteleme kararının verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. GEREKÇE

Sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının kesinleştiği 19.11.2013 tarihinden tedbirin gereklerine uymama nedeniyle mahkemece yapılan 26.02.2013 tarihli tensip zaptına kadarki duran süre ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.11.2018 tarihinden ihbar konusu suçun suç tarihi olan 05.05.2019 tarihine kadarki durma süreleri de çıkartıldıktan sonra, suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 15-18 yaş aralığındaki çocuklar için öngörülen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 3. ... Mahkemesinin 26.03.2021 tarih, 2020/373 Esas ve 2021/133 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23308, Karar No: 2013/12734, Tarih: 29.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/23308 E.  ,  2013/12734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : TCK.nın 37/1. maddesi delaletiyle, TCK.nın 149/1- a.b.d.h, TCK.nın 35/2, TCK.nın 62/1, TCK.nın 63, TCK.nın 53/1.a.b.d.e. 53/1.c maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, olay günü geceleyin 22:30 sıralarında, hırsızlık yapmak amacıyla yakınanın bulunduğu eve açık bırakılan kapıdan girdiği, sesleri duyan yakınanın eşinin geldiğini düşünerek önce önemsemediği, daha sonra sanığı yüzünde kar maskesi olduğu halde televizyonun yanında gördüğü anda sanığın yakınanın yanına gelip üzerindeki bıçağı doğrultarak “Sus, sessiz ol, sesini çıkartma, yoksa bıçağı sana sokar keserim seni” dediği, yakınanın sanığın yüzündeki bereyi çıkartmak için sanıkla mücadele ettiği ve yakınanın bağırması üzerine sanığın birşey almadan evden kaçtığı ve yakınanın yardım talebi üzerine kendisini kovalayan tanık ... 'e de bıçak savurduğu, sanığı ve tanığı gören polis ekiplerince sanığın yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’nın 495/2.maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 497/1, 61, 59, 81/2-3.maddelerine uyan yağmaya kalkışma suçunu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'da ise anılan eylemin 5237 sayılı TCK'nın dolaylı yağmaya yer vermemesi nedeniyle, aynı Yasanın 142/1-b, 143/1, 35, 62, 53; 106/2-a, 62, 53; 116/1-4, 119/1-a maddelerinde öngörülen geceleyin konutta hırsızlığa kalkışma, silahla tehdit ve geceleyin silahla konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

./..

-2-

2- Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/3793, Karar No: 2022/7047, Tarih: 27.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3793 E.  ,  2022/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonucunda; Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davlılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi;

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanı ...’ın 441 ada 11 parsel, 2986 ada 9 parsel ile 61 ada 43 parsel sayılı taşınmazdaki 2 ve 3 no.lu bağımsız bölümleri oğulları ve gelinleri davalılara satışlar yoluyla devrettiğini, temliklerin bedelsiz, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adına tesciline, olmazsa bedele karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılardan .... itirazında bulunmuş, diğer davalılar ise taşınmazları bedelini ödeyerek satın aldıklarını, mirasbırakanlarına yurtdışından ödeme yaptıklarını, temliklerin muvazaalı olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.06.2016 tarihli ve 2014/301 E., 2016/570 K. sayılı kararıyla; davalı ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 10/06/2020 tarihli ve 2016/18433 E., 2020/2445 K. sayılı kararıyla; “...Somut olaya gelince, davacı tarafın gösterdiği tanıklar dinlenmiş ancak, davalılar da cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış ve süresinde tanık ismi bildirmiş olmalarına karşın mahkemece tanık dinletme talepleri reddedilerek savunma hakları kısıtlanmıştır. Hal böyle olunca, davalı tanıkları da dinlenerek... değerlendirme yapılması, toplanan ve toplanacak deliller çerçevesinde mirasbırakanın gerçek iradesinin ne olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Kabule göre de; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava değerinin, taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların payına isabet eden değer olduğu gözetilmeksizin davacının payına karşılık gelen değer üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalılar aleyhine fazla harca ve vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.." gerekçesiyle bozulmuş, davacı vekilinin karar düzeltme isteği Dairenin 05.11.2020 tarihli ve 2020/2767 E., 2020/5765 K. sayılı kararıyla reddedilmiştir.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 08.04.2022 tarihli ve 2020/545 E., 2022/229 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın davacı ve diğer çocuklarıyla olan sosyal ilişkileri, taşınmazların satış değerleri ile gerçek değerleri arasında fahiş fark olması, mirasbırakanın taşınmaz devretmesini gerektirir makul bir sebebin bulunmaması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek mirasbırakanın gerçek iradesinin satış olmayıp bağış olduğu, davalı ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili, satışların gerçek olduğunu, bedellerin davalılar tarafından ödendiğini dosya kapsamındaki kredi sözleşmeleri, protokol, tanık beyanları ile kanıtlandığını, her ne kadar mahkeme gerekçesinde davacının kız çocuğu olması nedeniyle mirastan mahrum bırakıldığı belirtilmiş ise de, aksine yörede baba sağ ise evlatlar üzerine mal edinilmediğini davalıların katkılarıyla alınan dava konusu taşınmazların da mirasbırakan babaları üzerine kaydedildiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV/3.) numaralı paragrafta gösterilen şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.687,77 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12003, Karar No: 2011/14143, Tarih: 26.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/12003 E.  ,  2011/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık davacılara ait taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapunun iptalinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 26/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9921, Karar No: 2014/53, Tarih: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9921 E.  ,  2014/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.03.2013 tarih ve 2013/57-2013/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, hakkında Emniyet Genel Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı tarafında soruşturma yapılan dava dışı ... (....)'in, büyük miktardaki vergi borcunu ödememek için üzerinde kayıtlı taşınır taşınmaz mal bulundurmadığının, mal varlığını gerek kurduğu paravan şirketler ve gerekse adamları aracılığı ile yürütüğünün tespit edildiğini, keza düzenlenen vergi tekniği raporunda da bu kişinin sahibi veya ortağı olduğu şirketlerin toplam 175.398.391.82-TL vergi borcu bulunduğunun anlaşıldığını, bu kapsamda ... şirketleri içinde bulunan dava dışı ... Metal Demir Çelik San. Tic. A.Ş.'nin 16.014.306,35 TL tutarındaki vergi borcunun tahsili için ... Vergi Dairesin’in 29.07.2005 tarihli haciz ihbarnamesiyle bu şirketin davalı bankadaki hesaplarına haciz konulduğunu, haciz ihbarnamesini tebliğ alan davalının muvazaalı rehin sözleşmelerini gerekçe gösterilerek ödeme yapmadığını ancak, aynı süre içerisinde firmanın talimatıyla üzerinde haciz bulunan 1098727 sayılı hesaptan 1.180.691.64 TL, 1101730 nolu hesaptan ise 3.585,15 TL olmak üzere 3. kişilere toplam 1.184.276.79 TL ödeme yaparak devleti zarara uğrattığını ileri sürerek, şimdilik bu tutarın zarar tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, bankanın firmaya kullandırdığı teminat mektuplarından kaynaklanan riski,teminat mektubu komisyon ve faiz alacağı, protokol taksidi ve sigorta pirim alacağı bulunduğunu,bu alacaklarını teminen hesap sahibi şirket ile yapılan kredi sözleşmesiyle şirketin her türlü hesabı üzerinde banka lehine rehin hakkı tanındığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, dava konusu edilen ödemelerin bir çoğunun haciz bildiriminden önce yapıldığını,bildirimden sonraki ödemelerin ise banka alacağına mahsuben yapılan ödemeler ve yasal kesintiler olduğunu, kaldı ki vergi dairesinin 29.07.2005 tarihli haciz bildirimine süresi içerisinde verilen cevapta rehinden sonra haczin işlendiğinin belirtildiğini, bu cevabın birinci haciz ihtarnamesine itiraz niteliğinde olduğunu, 1101730 nolu hesaptan üçüncü şahıslara yapılmış herhangi bir ödeme bulunmadığını,1098727 nolu

hesaptan yapılan 1.007.000,00 TL tutarındaki ödemenin ise bankacılık tekniği acısından nakit teminat karşılığı bir kredi işlemi olduğunu, verilen paranın da şirket adına açılan 1101730 nolu hesaba tekrar yatırıldığını ve bankaya rehinli olan kıymetin yerine konulduğunu, yapılan işlemlerde bir usulsüzlük bulunmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalı bankanın davacı tarafından kendisine gönderilen İİK 89/1 ihbarnemesine itiraz ettiği, bu itirazın kaldırılmadığı, davacının İİK'nın 89/4 maddesi uyarınca gerekli başvuruları yapmadıkları, bu nedenle davalının üçüncü kişilere yapmış olduğu ödemeler nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesi ile, sabit olmayan davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27732, Karar No: 2010/17344, Tarih: 03.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/27732 E.  ,  2010/17344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hükümet dairelerinde saklanan evrakı yok etmek suçu yönünden kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 275. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 205,66/1-e, 66/2, 67. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67. maddelerinde öngörülen 6 yıl lık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 06.05.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme; sanık ... hakkında ise hırsızlık suçları nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

./..

-2-

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanıkların kamu kurumu niteliğinde bulunan okuldan, sağlam ve dayanıklı engelleri yok ederek içeri girdikten sonra hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 142/1-a, 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında, aynı yasanın 116/2-4, 119/1-c. maddelerinde tanımlanan geceleyin birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozma ve 152/1-a. maddesindeki kamu malına zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden de değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkların, Hürriyet İlköğretim Okulundan hırsızlık eylemlerini kısa aralıklarla yaptıkları, sonuncusunda da sanıklar ... ve ...’in suçüstü yakalandığının anlaşılması karşısında; haklarında tamamlanmış zincirleme hırsızlık suçundan uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulamalar yapılması,

3- Hırsızlığı yapabilmek amacıyla “yıkma, kırma” eylemlerinin 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun unsuru olduğu gözetilmeden ayrıca anılan yasanın 516/3. maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu oluştuğu gerekçesiyle sanıklar ... ve ...’in cezalandırılmasına karar verilmesi,