muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/14504, Karar No: 2018/26173, Tarih: 04.12.2018

Temyiz:

Kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Her ne kadar davacı muvazaa tespitine yönelik kesinleşmiş mahkeme kararının bulunduğu gerekçesiyle işe iade davasını sadece Karayolları Genel Müdürlüğüne yöneltmiş ise de dosyaya sunulan kesinleşmiş mahkeme kararına konu hizmet alım sözleşmesi ile eldeki davada tartışılan fesih tarihinde yürürlükte bulunan hizmet alım sözleşmesinin farklı dönemlere ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının daha önce muvazaa iddiasına dayalı olarak açtığı tespit ve alacak davası sonucunda verilen kararda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayalı olduğunun kabul edildiği ve bu kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği gerekçesiyle, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu kabul edilmiş ise de, kesinleşmiş yargı kararına konu olan önceki hizmet alım sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gereklidir.

Bu itibarla Dairemiz uygulamasına göre davacıya süre verilerek fesih tarihinde yürürlükte bulunan hizmet alım sözleşmesinin tarafı olan alt işverenin davalı sıfatı ile davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanıp alt işveren yönünden deliller toplandıktan sonra işin esasına girilmesi gerekir iken taraf teşkili sağlanmaksızın hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmiş olması hatalıdır.

Kabule göre de davacının işe başlatılmayarak iş akdinin feshedildiği iddiası nedeniyle 2013 yılı haziran ayında mevsimlik işçilerin işe başlatılması konusunda ilan yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ilan tarihi ve o ay işe başlatılan mevsimlik işçilerin işe başlama tarihlerinin bu yöndeki SGK kayıtları da temin edilerek belirlendikten sonra davanın süresinde açılıp açılmadığının değerlendirilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/592, Karar No: 2019/9994, Tarih: 16.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/592 E.  ,  2019/9994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait villada hizmetli olarak 25/11/2007 tarihinden 22/11/2013 tarihine kadar çalıştığını, aylık ücretinin en son 870,00 TL olduğunu, ayrıca 450,00 TL açıktan ödeme yapıldığını, temizlik dışında diğer işlerde de çalıştırıldığını, çalışma koşullarının ağrılığını davalıya bildirdiğinde ise müştemilatı boşaltın yanıtını aldığını, kaldığı müştemilatın su ve elektrik paralarının da davalı tarafından ödendiğini ileri sürerek; 5.000,00 TL kıdem tazminatı, 1.500,00 TL feshi ihbar tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 200,00 TL AGİ alacağı, 2.000,00 TL fazla çalışma ücreti ile 300,00 TL genel tatil ücreti alacaklarının toplamı olan 9.500,00 TL'nin işten çıkartılma tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, bilahare ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacı ve eşinin gelerek başka bir iş bulduklarını ve işten ayrılmak istediklerini söylediklerini, bunun üzerine yeni birisini bulana kadar süre istediğini, ancak davacının 22,23,24,25,26 Ekim tarihlerinde işe gelmediğini, 30.10.2013 tarihli ihtarı göndererek mazeret bildirmelerini istediğini, geçerli bir mazeret bildirilmediğinden 5.11.2013 tarihli ihtar ile iş akdinin feshedildiğini bildirdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 1.965,63 TL haksız fesih tazminatı, 1.965,63 TL ihbar tazminatı, 466,67 TL yıllık izin ücreti ve 10.034,13 TL fazla çalışma ücreti alacağının ihtarnamenin davalıya tebliğinden itibaren 3 gün sonraki 18/11/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık 6098 Sayılı TBK.nun 393. (Mülga 818 sayılı BK’nun 313. maddesi) ve devamı maddelerinde düzenlenen hizmet akdinden kaynaklanmakta olup, davacının 28.07.2008-22.10.2013 tarihleri arasında çalıştığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık hizmet aktinin haklı nedenle feshedilip edilmediği ve davacının tazminata hak kazanıp kazanmadığı ve ayrıca diğer işçilik alacaklarından davalının sorumlu olup olmadığı konusunda toplanmaktadır. Uyuşmazlıkta uygulanacak hükümler sözleşmenin fesih tarihi itibariyle 6098 Sayılı Kanun hükümleridir.

Mahkemece davacının taleplerinin haklılığın karşılanması için öncelikle taraflar arasındaki çalışma ilişkisini sona erdiren feshin haklı olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Feshin işveren tarafından haksız yada işçi tarafından haklı olarak feshedildiğinin belirlenmesi halinde işçinin TBK.nun az yukarıda değinilen 393. ve devamı hükümlerinde düzenlenen tazminatları isteyebileceği gözetilmelidir.

Somut olaya dönülecek olursa; mahkemece akdin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan alınan bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4346, Karar No: 2017/10185, Tarih: 06.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4346 E.  ,  2017/10185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen nar bahçesi kısmen ...bahçesi niteliğindeki ...köyü 169 ada 1 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen kavak ağaçlarına ise maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-6450 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 15/ son maddesi uyarınca değerlendirmenin dava tarihi olan 2014 yılı resmi verilerine göre yapılması gerekirken 2013 yılı verilerine göre taşınmazın değerini belirleyen raporun hükme esas alınması,

2-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

3-Taşınmaza kısmen kapama nar ve kısmen kapama ... bahçesi kabul edilerek nar ve ...net gelirine göre değer biçildiğinden, biçilen bu değer taşınmaz üzerindeki diğer meyve ağaçlarının bedelinide kapsadığı halde, sair meyve ağaçlarına ayrıca değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8898, Karar No: 2017/15387, Tarih: 07.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/8898 E.  ,  2017/15387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız olarak el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmaz arsa vasfındadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslanması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak değer biçilmesi nedeniyle alınan rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazda el atılan kısımlar için ecrimisile hükmedilebilmesi için taşınmazın bulunduğu mevkideki diğer arsaların kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor ise, mutad olarak nasıl ve ne şekilde kiraya verildiklerinin taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilmesi, varsa emsal kira sözleşmeleri ibraz ettirilerek mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2)Dava konusu taşınmazda el atılan kısımlar için ecrimisile hükmedilebilmesi için taşınmazın bulunduğu mevkideki diğer arsaların kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor ise, mutad olarak nasıl ve ne şekilde kiraya verildiklerinin taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilmesi, varsa emsal kira sözleşmeleri ibraz ettirilerek mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27014, Karar No: 2015/25674, Tarih: 28.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27014 E.  ,  2015/25674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimlilik teşvik primi farkı, yabancı dil ücret farkı, idareci primi farkı ile dil primi eklenmesinden kaynaklanan yıllık izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5149, Karar No: 2018/11484, Tarih: 03.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5149 E.  ,  2018/11484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 2.655.60 TL maddi, 4.500.00 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14/10/2015 tarihli celse de, UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada, davacı tarafından aynı sebebe dayalı olarak açılmış başka bir tazminat davasının bulunmadığı tespit edildiğinden, tebliğnamede bu hususla ilgili bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamı itibariyle haksız yere tutuklu kaldığı süreçte öğretmen olan davacının maaşının sonradan tamamen ödenmiş olması ve ek ders kayıplarının muhtemel zarar kapsamında değerlendirilebileceğinden maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği hususu gözetilmeden, maddi tazminat talebine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmelerle davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan 2.655.60 TL maddi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6186, Karar No: 2023/6541, Tarih: 19.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/6186 E.  ,  2023/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/126 E., 2023/357 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (Mağdur ...'a yönelik), çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Mağdur ...'a yönelik), çocuğun cinsel istismarı (Mağdur ...'e yönelik)

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Katılan mağdur ... vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyizi yönünden;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden; hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde kararın temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından verilen hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verdikleri, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/2602 Esas, 09.05.2019 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun mağdurlar ... ve ... Kaan'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mağdur ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı, tüm mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli ve 2019/393 Esas, 2020/481 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun;

a) Mağdur ...'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 ve 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile son cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Mağdur ...'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 ve 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) Mağdur ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 ve 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar vermiştir.

3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2021/503 Esas, 2021/497 Karar sayılı kararı ile;

a)Katılan mağdur ... vekilinin istinaf başvurusunun ''Suç tarihinde on beş yaşını tamamlamayan katılan mağdur ...'ın velayet hakkına sahip babası ... ve annesi ...'ın kovuşturma evresinde suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olarak davaya katılmalarına rağmen, yokluklarında verilip usulüne uygun şekilde kendilerine tebliğ edilen hükmü istinaf etmemeleri karşısında, mağdura yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü istinafa hakkı bulunmadığından'' bahisle sıfat yokluğundan reddine,

b)Katılan Bakanlık vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yapmış olduğu istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmemesi ile suça sürüklenen çocuk aleyhine katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hususları eleştirilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 286 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

4.Katılan mağdur ... vekilinin Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2021/503 Esas, 2021/497 Karar sayılı kararına itirazı üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince itirazın kabulü ile gereği yapılmak üzere Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmiştir. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi katılan mağdur ... vekilinin istinaf talebi hakkında hüküm vermemiştir.

4.Katılan mağdur ... vekilinin Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2021/503 Esas, 2021/497 Karar sayılı kararına itirazı üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince itirazın kabulü ile gereği yapılmak üzere Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmiştir. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi katılan mağdur ... vekilinin istinaf talebi hakkında hüküm vermemiştir.

5.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 19.10.2022 tarihli ve 2021/23485 Esas, 2022/9237 Karar sayılı kararı ile '' Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince 28.04.2021 tarih, 2021/60 sayılı değişik iş kararı ile mağdur ... vekilinin itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmakla, katılan mağdur ... vekilinin istinaf talebi hakkında da hüküm verilmesi gerekirken diğer suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf talepleri hakkında karar verilmesi'' gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2023/126 Esas, 2023/357 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verilerek duruşma açarak yapılan yargılamada sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının aynı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafilerinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ve araştırmaya, suça sürüklenen çocuk hakkında alınan ceza ehliyetine dair raporların yetersiz olduğuna, fiili livata bulgularına rastlanmadığı ve mağdurların iddialarının anlatıma dayalı olduğuna, kararın somut gerekçelere dayanmadığına ilişkindir.

B.Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi

Eylemin teşebbüs aşamasında kalmadığı ve tamamlandığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma üzerine Yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince;

''A-SSÇ ...'in katılan küçük ...'a yönelik eylemlerinin değerlendirmesinde;