muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19609, Karar No: 2023/4993, Tarih: 02.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/19609 E.  ,  2023/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1247 E., 2023/1036 K.

HÜKÜMLER : Asıl karara yönelik istinaf başvurularının esastan reddi, ek kararlara yönelik temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararların onaması, iade, ret, onama

1.Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan 05.05.2023 Tarihli Karara Yönelik Temyiz Talepleri Bakımından;

Sanık ...'un bulunduğu cezaevinden gönderdiği 11.07.2023 ve 01.09.2023 tarihli dilekçe ile "Cezamın tamamının onaylanmasını talep ederim.", sanık ...'nün 03.08.2023 tarihli dilekçesi ile "İtiraz hakkımdan feragat ..., bu dosyamın onaylanmasını istiyorum." ve sanık ...'in de 11.08.2023 tarihli dilekçesi ile "Temyiz hakkımdan vazgeçiyorum, cezamın bir an evvel onaylanmasını istiyorum." şeklinde temyizden vazgeçme iradelerini açıkladıkları ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi gereği temyiz istemlerinden vazgeçme nedeniyle dava dosyalarının, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2-Sanıklar Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan 11.05.2023 ve 24.05.2023 Tarihli Ek Kararlara Yönelik Temyiz Talepleri Bakımından;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından verilen 11.05.2023 ve 24.05.2023 tarihli ve 2023/1247 Esas, 2023/1036 Karar sayılı ek kararların; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/1-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer ...; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanıkların temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.05. 2023 ve 24.05.2023 tarihli ve 2023/1247 Esas, 2023/1036 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA,

Açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.05. 2023 ve 24.05.2023 tarihli ve 2023/1247 Esas, 2023/1036 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15914, Karar No: 2008/4740, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15914 E.  ,  2008/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendilerine bağlı özel okula kaydı yapılan davalı çocuklarının öğrenim bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek bakiye alacağının tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesinde kanunun uygulanmasıyla ilgili tanımlar yapılıp, bu arada “Bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” hizmet, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi” tüketici, “Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri” satıcı olarak tanımlamıştır. Aynı yasanın 23. maddesinin 1. fıkrasında ise “Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle, kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde, davacı satıcı ile davalı tüketici arasında eğitim hizmeti satımından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, sözü edilen yasanın 23. maddesi hükmü gereğince

davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevlidir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi, gerekirken, davanın esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20504, Karar No: 2018/8051, Tarih: 25.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20504 E.  ,  2018/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.06.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1830, Karar No: 2013/8421, Tarih: 02.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1830 E.  ,  2013/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporlarında, emsal karşılaştırması yapılmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve ...Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, aksi düşünce ile vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-Dava konusu taşınmaza ait tapu kaydı getirtilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4472, Karar No: 2024/4978, Tarih: 08.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4472 E.  ,  2024/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/92 E., 2024/26 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre taraf vekilleri tarafından temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5843, Karar No: 2010/4039, Tarih: 01.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/5843 E.  ,  2010/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/68445

MAHKEMESİ : (İZMİR) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 06/12/2006 - 282/584

SUÇ : Akrabayı Öldürme

Kardeşi H.. B..'yı öldürmekten sanık M.. B..'nın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İZMİR) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/12/2006 gün ve 282/584 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kardeşini öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, delillerin yanlış değerlendirildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay gecesi eşi ve çocuklarıyla mahalledeki asker eğlencesine giden sanığın, daha önceden aralarında çeşitli sebeplerden dolayı anlaşmazlık bulunan ağabeyi olan maktulun evinin önünden geçerlerken, sanığın yanında bulunan oğlu Melih'in balkonda eşi ve çocuklarıyla oturmakta olan maktule küfrettiği, eşi Birsen’in de ellerini başına götürerek boynuz işareti yaptığı bu nedenle iki aile arasında kavga çıktığı, kavga sırasında maktulun elindeki bıçakla sanığın eşi Birsen’i bıçakla hayati tehlike geçirecek, 25 gün mutad iştigaline engel olacak şekilde yaraladığı, daha sonra da sanığın elindeki bıçakla maktulü iki yerinden bıçaklayarak öldürdüğü olayda; ilk haksız hareketin sanığın yanında bulunan eşi ve oğlundan geldiği, maktulün de onların haksız hareketine karşılık verip sanığın eşini bıçakladığı, sanığın da maktulü bıçaklayarak öldürdüğü anlaşılmakla, etki tepki dengesi dikkate alındığında, tahrikte dengenin sanık lehine bozulduğu kabul edilerek, tahrik nedeniyle makul oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde en üst sınırdan uygulama yapılarak sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 01/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13697, Karar No: 2022/1708, Tarih: 08.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/13697 E.  ,  2022/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ... ve müşteki ...’a yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin beraat, mağdur ...’a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin mahkumiyet kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 09/05/2017 tarihli dilekçe ile tüm hükümler yönünden temyiz talebinde bulunulduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun kimliği tespit edilemeyen diğer bir şahısla birlikte mağdur ...’ın ikametine girdikleri, mağdura ait bir adet altın künyeyi aldıktan sonra mağdurun uyanarak şahısları görmesi ve çığlık atması üzerine şahısların mağdura bıçak göstererek ikameti terk ettikleri, yine apartman içerisinde kendilerini görerek durdurmak isteyen müşteki ...’a da bıçak sallamak sureti ile müştekinin kendilerine müdahale etmesini engelleyerek kaçıp gittikleri anlaşılmakla; şahısların mağdura ait altın künye uhdelerinde iken cebir ve tehdit sebebiyle eylemin bütün halinde 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-d maddelerinde düzenlenen birden çok kişiyle silahla konutta yağma suçuna vücut verdiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hatalı gerekçe ile yazılı şekilde atılı suçlardan hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34766, Karar No: 2015/32317, Tarih: 09.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/34766 E.  ,  2015/32317 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12/02/2015 tarih ve 2013/142-2015/39 sayılı hükmün Dairenin 25/06/2015 tarih ve 2015/20337-2015/21992 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, ...nde hak sahibi bulunduğu ... adresindeki taşınmazı ile ilgili ... analiz nolu kıymet takdir raporu ile 72 m2 konut, müştemilatı ile ağaçlarının bedelinin 9.707,78 TL olarak tespit edildiğini, 29/08/2006 tarihli Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesi yapılarak, 100 m2 konut verilmesi karşılığında 400 m2 tapu tahsis hakkının davalıya devredildiğini, ayrıca verilmesi taahhüt edilen 100 m2 konutun değeri ile 2981 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu tahsis hakkının değeri arasındaki 30.000,00 TL farktan da değerinin %10'una tekabül eden 1.203,43 TL enkaz bedelinin düşülmesi suretiyle kalan borcun 72 taksitte davalı belediyeye ödenmesinin taahhüt edildiğini, projenin iptal edilmesi nedeniyle sözleşmenin ifa olanağının kendisi açısından faydası kalmadığını, projenin iptal edilmesi nedeni ile müspet zararı olduğunu ileri sürerek, ifa yerine geçen (müspet) zararın belirlenmesi suretiyle şimdilik 30.000,00 TL zararın davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın idari hizmet kusurundan kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek idari yargının görevli olduğuna karar verilmiş; hükmün davacı tarafından temyizi sonucu Dairemizin 25.06.2015 tarih ve 2015/20337 Esas, 2015/21992 Karar sayılı ilamı ile onanmış, bu kez davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın idari hizmet kusurundan kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek idari yargının görevli olduğuna karar verilmiş; hükmün davacı tarafından temyizi sonucu Dairemizin 25.06.2015 tarih ve 2015/20337 Esas, 2015/21992 Karar sayılı ilamı ile onanmış, bu kez davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Davacı, davalı idare ile imzaladığı tapu tahsis belgeli tesis sözleşmesi gereği projenin iptal edilmesi nedeniyle sözleşmenin ifa olanağının kendisi açısından faydası kalmadığını, projenin iptal edilmesi nedeni ile müspet zararı olduğunu ileri sürerek, uğradığı zararın tahsili için eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasında düzenlenen 29.08.2006 tarihli sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşmedir. Sözleşmenin, tarafların özgür iradesi ile düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca kişisel hakka dayanarak talepte bulunduğu, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil, adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(HGK'nun 10.06.2015 tarih ve 2014/13-2459 Esas, 2015/1521 Karar sayılı ilamı)Bu nedenle mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi zorunludur. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı edip yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken, zühulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olmakla, davacının bu husustaki maddi hatanın giderilmesine dair karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin “onama” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulüne ve Dairemizin 25.06.2015 tarih ve 2015/20337 Esas 2015/21992 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 85,30 TL harcın istek halinde iadesine, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41432, Karar No: 2012/13288, Tarih: 03.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/41432 E.  ,  2012/13288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca sanık tarafından denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, duruşma açılmasını müteakip sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının sabit olması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği, verilecek kararda hükmün açıklanma gerekçelerinin de bulunması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.